-همین الان راه اندازیش کن!
-ضربه رو ببین! ضربه رو ببین!
- فرود رو تماشا کن!
-برو! بزن بریم.
-میشه چندتا گل سفارش بدم؟
سوسن ستاره ای.
ام، هشت شاخه. با برگ و ساقه، بله.
حتما.
-اگه قرار باشه تو شیفت صبح کار کنی،
انتظار میره قبل از باز کردن اینجا باشی.
این شغل اینطوریه.
این قراره یه فرصت باشه،
پس ازش استفاده کن.
- بله قربان.
- 'بله قربان' گفتن رو ول کن.
فقط برو کارت رو انجام بده.
- آره، مشکلی نیست.
-جای، لطفا فوت و فن کار رو بهش نشون بده.
برو.
- میدونی، منو دو سال تو بازداشتگاه نگه داشتن.
تو بازداشتگاه شهرستان به مدت دو سال.
دو سال.
من حتی کاری نکرده بودم، فقط...
هرچی، یه سری اتهام دزدی مسلحانه،
منتظر محاکمه، میدونی.
همش مزخرفه، درسته؟
خب، تو رو چقدر نگه داشتن؟
ها؟
تو قاتلی؟
لعنتی، چی بود؟ جریمه های پرداخت نشده پارک؟
منظورم اینه، لعنت بهش.
-فقط باید مطمئن بشی این دستشویی ها تمیزن.
زود کثیف میشن.
-هرچی تو بگی، قاتل.
هرچی تو بگی.
- اوه، سلام، جای.
ممنونم.
تو همونی هستی که گوشواره منو پیدا کردی، درسته؟
-نه، متاسفم.
- اوه، سلام مرد. حالت چطوره؟
باشه. میشه ۲۷.۹۹ دلار.
- چه خبر دکتر؟ حالت چطوره؟
- وای خدای من.
اون دویه؟
خیلی بزرگ شده، مرد.
دلش رو به جانز هاپکینز گره زده.
از الان یه هودی هم داره.
-حال مامان چطوره؟
- اون خوبه.
یه پرستار استخدام کردم که چند بار در هفته بیاد و بهم کمک کنه.
-اون به گل هایی که براش فرستادم اشاره ای کرد؟
-هیچ چیزی در این مورد نگفت.
نگران نباش.
اون نمیتونه تا ابد تو رو نادیده بگیره.
-اون میتونه خیلی لجباز باشه.
-در این مورد خواهیم دید.
خب، فکر کنم اون روز
به چند تا میز احتیاج داریم،
شاید، نمیدونم...
- دو، سه تا اینجا. - باشه.
-و بعد اینجا جاییه که استیج قرار میگیره.
فکر کنم باید این یکی رو یکم بیاریم وسط تر.
نه؟
و بعد برج نور رو اینجا داریم.
تجهیزات اونجاست، تجهیزات صدا.
نمیدونم اینجا برای همه کافیه یا نه.
-شاید چند تا صندلی بیشتر اون گوشه بذاریم؟
- اونجا؟ - آره.
اونجا چند تا چراغ میذاریم.
-چراغ های بیشتری داریم؟
-آره، اون پشت داریم. فقط باید تمیزشون کنیم.
-اعلامیه 'اِلوِیشن' رو در پیش داریم،
پس به همه شما احتیاج دارم که بهترین عملکردتون رو ارائه بدید
در روزهای آینده، باشه؟
خیلی مهمه که این کار رو درست انجام بدیم،
که خوب انجامش بدیم.
میدونید، این--این مسابقه
دروازه ای برای خیلی از مبارزهاست.
همچنین یکی از دلایلیه که باشگاه ما میتونه باز بمونه
و به این شکل به کارش ادامه بده.
رویاها اینجا به حقیقت می پیوندند.
متوجه میشید؟
دوباره این رو تکرار میکنم.
خود هاوی ویلیامز قراره بیاد
و به ما کمک کنه تا این برنامه رو شروع کنیم.
پس من یه چیز میخوام
و فقط یه چیز از همتون.
و اون اینه که کارمندهای فوق العاده و شگفت انگیزی باشید
که فکر میکردم وقتی استخدامتون کردم بودید.
باشه؟
خب، بجنبید، شروع کنیم.
بریم.
شروع کنیم به کار کردن.
خب، مارسلا میخواد که من
همه اینها رو تا یکشنبه منگنه کنم،
پس فکر کردم اگه قراره این همه کار بیهوده انجام بدم،
بهتره تو خونه جلوی تلویزیون باشم.
منظورم رو میفهمی؟
ممنون، جای.
-آره، مشکلی نیست.
بالاخره یه آخر هفته تعطیل داری، ها؟
-آره.
-باحاله.
کار جالبی می‌خوای انجام بدی؟
-نه.
باشه.
شب بخیر.
آخر هفته خوبی داشته باشی.
- آره.
-دوشنبه میبینمت.
این یه بلیط واقعیه، مرد.
من اینو اینجا خریدم. بیا دیگه. - ببین مرد.
-بیا دیگه. بیا دیگه. -من قبلا یه بار بهتون گفتم آقا.
من اینجا حس خوبی ندارم که این بلیط رو نقد کنم.
به نظر جعلی میاد.
-مزخرفه. این یه بلیط واقعیه، مرد.
من اینو اینجا گرفتم. بیا دیگه.
-ببین، یه بار دیگه چک میکنم.
ببین مرد، همونطور که گفتم، من...
من اینجا حس خوبی ندارم که این بلیط رو نقد کنم.
من پول لعنتیمو میخوام،
-همین الان! -نه، نه، نه.
شاید... شاید بتونی ببریش پایین خیابون
یا یه همچین جایی و نقدش کنی.
-باقی پول لعنتیمو بده! میتونی این کارو بکنی، درسته؟
-بهت میدم. بهت میدم.
- ممنونم. - خواهش میکنم.
هی، هی، هی.
بیا دیگه، مرد.
بیا دیگه، مرد، لطفا.
-از من دور شو. از من دور شو.
-به پلیس زنگ میزنم.
خوشبختانه، این آقا اینجا بود.
اون جلوشو میگیره، میاد اینجا، باهاش گلاویز میشه،
جونشو به خطر میندازه.
اون هیچ ربطی به این موضوع نداشت.
من دوربین های امنیتی دارم که همه چیز رو ثابت میکنه.
ما شاهدانی داریم که اینجا بودن.
اونا همه چیزو دیدن.
- اون بی گناهه.
-خیلی خب، جای، تو آزادی که بری.
بیا. بیا بالا.
- آقا، ممنونم. قدردانی میکنم.
یه لحظه ثابت وایسا.
- اوه، آره.
- هی. هی، رفیق!
هی. ببخشید.
حساب شد.
-لازم نیست، مرد.
-نه، مرد. لطفا.
بگیرش.
- ممنونم.
- خواهش می کنم.
شب خوبی داشته باشید.
- شما هم.
- ببخشید.
شما جای هستید، درسته؟
- آره. - من سابرینا هستم.
من یک اینفلوئنسر تناسب اندام در اینستاگرام هستم.
من عاشق افزایش آگاهی در مورد قهرمانان محلی در جامعه هستم.
میشه یه سلفی سریع با شما بگیرم؟
مشکلی نداری؟
- نه، من... - فقط یه عکس.
خیلی ممنونم.
میدونی این کیه؟
این مارکوس کاهیل است.
جناب، شما به تازگی یه قهرمان پنج ستاره ۲۴۵ رو نابود کردید.
این ویدیو تا الان نیم میلیون بازدید خورده.
این برای باشگاه عالی میشه.
- نمیدونم چی بگم.
- چیزی برای گفتن نیست.
فقط ریتوییت کن، دوباره پست کن، باشگاه رو هشتگ کن.
بفرمایید. به همین سادگی.
- و فقط به یه کارت اعتباری برای ثبت نیاز داریم
و دیگه مشکلی نیست.
- باشه، ممنونم.
- هی.
- امشب برنامه ای داری؟
- نه.
ایده هایی مثل پرستاری و مددکاری اجتماعی.
میدونی، اون جور شغل هایی که واقعا میتونی،
میدونی، یه تغییری ایجاد کنی.
این جور چیزها همیشه برام جذاب بوده.
تو چی؟
- احتمالا یه کسب و کار راه بندازم.
- یه کسب و کار؟
مثلا چه جور کسب و کاری؟
- من سال ها پیش شرکت خانوادگی مون رو اداره می کردم.
- واقعا؟ چی بود؟
- شرکت وام مسکن.
- شرکت وام مسکن؟
باحاله.
پس چطور شد که سر از کار کردن تو باشگاه درآوردی؟
- این یکی از معدود شغل هایی بود که وقتی بیرون اومدم بهم پیشنهاد شد.
- ولی... ولی چی باعث شد باشگاه رو انتخاب کنی؟
- ساعتاش عالیه،
و از آپارتمانم دور نیست.
- آره.
- و بعضی وقتا دوست دارم یه کم ورزش کنم.
- تا حالا دعوا کردی؟
- آره. آره، کردم.
آره.
وقتی جوون تر بودم، شروع کردم، بله.
- حرفه ای؟
- می تونی اینطوری صداش کنی.
- فکر می کنی دوباره این کار رو انجام بدی؟
- خیلی پیر شدم.
شاید خیلی دیره...
- فکر کنم حدود
50,000 گاجیلیون نفر توی توییتر
هستن که کاملا با این مخالفن.
این رو دیدی؟
این رو نگاه کن.
اسم تو ترند شده.
هشتگ سرایدار.
- هشتگ چیه؟
- داری شوخی می کنی؟
چند وقت زندان بودی، رفیق؟
جدی باش.
- هی، چطوری، مرد؟
مشتری مورد علاقه من.
- اسمم ترسیمه. - جای.
- چه خبر، جای؟
مرد، واقعا از کاری که برام کردی ممنونم.
می دونی چیه؟
تخفیف خانوادگی.
- لازم نیست این کار رو بکنی.
- من قبلا انجامش دادم. تموم شد.
- ممنونم.
- هی، می خوام برم جلو و بپرسم، مرد.
یه لطفی برام می کنی؟
فقط یه عکس با من می گیری؟
- عکس؟
- آره، مرد، نگاه کن. همونجا.
نگاهش کن. دیوار مشاهیر من.
آره، اون جسیه از کانال هفت،
دختر هواشناس. اوه، اون میاد اینجا.
خیلی زیباست.
خیلی خاکی.
اوه، مایک، اون دوربین رو اونجا می چرخونه.
من همه رو از کانال 7 دارم، مرد.
عالیه.
مرد، من واقعا ازت ممنونم، جای.
هی، ام، بذار یه کیسه برات بیارم.
از اینجا ببرمت.
- افسانه ای، تک و تنها،
هاوی ویلیامز!
امشب حالتون چطوره؟
هیجان زده هستید؟
- آره!
کل این ایده، در واقع،
تلاش برای پیدا کردن راهی بود
برای برگشتن به این منطقه که من بهش میگم خونه
و تلاش برای برجسته کردن مبارزانی که مثل من،
در غیر این صورت شانسی پیدا نمیکردن.
من میخوام مبارزان محلی دیده بشن،
نه به خاطر پارتی بازی یا به خاطر طبقه اجتماعی،
بلکه به خاطر سخت کوشی.
بنابراین، میخوام از همه تشکر کنم
که اینجا هستید و از این حمایت میکنید.
و اگر شما یک مبارز بالقوه هستید،
یک مبارز از کار افتاده، یا تازه شروع کردید،
این برای شماست.
امیدوارم شما رو در رینگ ببینم.
- یکی به من بده.
ادامه بده.
همینه.
همینه، جای.
- آره! هو هو!
- ای.جی. بادشاه دیگه کیه؟
چهل و پنج سالشه، ۹۰۰۰ نورث شریدان رود.
این تویی، درسته؟
-من از اسم واقعیم استفاده نمیکنم.
-چه عجب. چرا؟
نمیخوام جلب توجه کنم.
جناب، شما یه پدیده وایرال هستید.
دیگه چقدر بیشتر میتونی جلب توجه کنی؟
-من فقط میخوام مبارزه کنم.
- خب، تو جای هستی، نظافتچی نقابدار.
میفهمی این چقدر میتونه برای ما، برای باشگاه خوب باشه؟
میدونی، میتونی خودتو جای اسمیت صدا کنی، برام مهم نیست،
ولی جای باید اسم اول باشه.
-باشه.
- عالیه. خب؟
-من جای بادشاه میشم.
-پس جای بادشاه شد.
میخوای اینجا با ما کلاس های MMA برداری؟
بهت تخفیف میدم.
- یک، دو، سه.
خیلی خب، بریم.
مشت هاتون رو بزنید.
خوبه. اون حرکت رو بزن--اون اسپرال رو بزن.
زود باش، فشار بیار، فشار بیار.
بریم، بریم.
همین سرعت رو حفظ کن.
باید به خودت فشار بیاری.
آخرین فشار، آخرین فشار.
پنج، چهار، سه، دو، یک.
وقت تموم.
آفرین. تشویقش کنید.
خیلی خوبه. خیلی خب، بفرمایید.
زانو بزنید.
خیلی خب، بچه ها، فشار عالی بود.
حالا بریم سر کار.
خیلی خب، بچه ها، امروز می خوایم روی قفل آرنج کار کنیم
از موقعیت پشت.
اما قبل از اینکه به اون برسیم، نمی خوام کسی رو بترسونم،
ولی خب، جی رو داریم،
اون رفتگرِ نقابدار، بین ماست.
باشه؟
خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
جی، چرا نمیای اینجا
و به من کمک کنی حرکت رو نشون بدیم؟
بیا بالا. بیا.
خوبه. بله.
اگه میشه یه جا همینجا بشینید؟
ممنون، جی.
خب بچه ها، ما شروع می کنیم
در موقعیت کوله پشتی.
خیلی خب، حالا هر حیوونی غریزه داره
که از گردنش محافظت کنه، و ما هم فرقی نداریم.
پس از این موقعیت، اون نگران
خفه کردن از پشت هست.
این به من فرصت کافی رو میده
تا قفل آرنج رو بگیرم.
پس با نگه داشتن اون قلاب زیر بغل محکم،
من موقعیت دستم رو عوض می کنم،
لگن هام رو می چرخونم، و مچ دستش رو کنترل می کنم.
من اون بازو رو دراز می کنم تا وقتی که ضربه بزنه،
و بعد رها می کنیم.
خیلی خب، جفت بشید و امتحان کنید.
یک، دو، سه.
-اوه، سلام.
پس حقیقت داره.
تو داری تو 'الِوِیشن' مبارزه می کنی...
آقای بادشاه.
-آره.
-نه. من برات هیجان زده ام.
موفق باشی.
-ممنون.
-می دونی، داشتم به اسم های باحال برای صحنه فکر می کردم.
می دونی، مثل 'تمیز کننده'.
'قورباغه زاهد'.
'لکه بر'.
امیدوارم باهاش زمین رو طی بکشی.
- فراموش نکنید به پورتال سر بزنید!
من امشب یه تکلیف جدید میذارم.
جمعه میبینمتون!
-سلام، دنیس.
- فکر نکنم این ایده خوبی باشه.
منظورم اینه که تو این سطح، بهتر از 'اِلوِیشن' نمیتونی پیدا کنی.
اون واقعیه.
داریم درباره مبارزهای واقعی حرف میزنیم
که تشنه اسم در کردن برای خودشون هستن.
مگه کار و بار کافی نداری؟
هنوزم با پدر مادرت کار نمیکنی؟
-من تو یه باشگاه کار میکنم.
- اوه، مربی شخصی.
-سرایدار.
- ببین، جای. از اینکه به من فکر کردی خوشحالم،
ولی من دیگه مربی نیستم.
-چیز زیادی نمیخوام، میدونی.
یه برنامه تمرین صبحگاهی برام تنظیم کن
مثل قدیما.
اوه... بقیشو باید بتونم خودم انجام بدم.
پول زیادی ندارم.
-دارم برای قرارم دیر میکنم.
از دیدنت خوشحال شدم، جای.
خیلی وقته.
- زود باش.
خب، پس داریم چیکار میکنیم؟
داریم مبارزه میکنیم؟
- نه، میخوایم تمرین مبارزه کنیم.
هوی، هوی، هوی، هوی.
داری چیکار میکنی؟
-دارم کاری که تو میکنی رو انجام میدم.
- نه، نمیکنی.
میخوای منو تماشا کنی؟
- اوهوم.
-همیشه باید پهلو وایسی.
شونه هاتو صاف کن.
باشه، خوبه. خیلی خوبه.
پس چپ دستی؟ باشه.
خیلی خب، با این دستت، باید با این دستکش ضربه بزنی.
با این یکی، باید یه ضربه مورب بزنی.
مورب. خوبه.
پس وقتی ضربه مورب میزنی، میچرخی.
باشه؟ آره، خیلی خوبه.
- باشه. - آره.
مورب.
آره. مورب.
آره. مورب. باشه.
بریم مرحله بعد.
باشه.
خب دو تای بعدی، پس باید یه هوک بزنی.
آره، و بعدش آپرکات.
آره، خیلی خوبه.
-خیلی خب، بیا هوک رو امتحان کنیم. -باشه.
-آپرکات.
هوک.
آپِرکات.
نه نه. آروم.
آهسته. خیلی خب.
هوک.
آپِرکات. گرفتی چی شد؟
خب، حالا این چهار تا رو با هم ترکیب می کنیم.
- باشه. - پس جاب.
کراس.
هوک. آپِرکات.
جاب.
کراس. هوک.
آپِرکات. اوه، خیلی خب.
خیلی خوبه، عالیه. میخوای یه استراحت کنی؟
- نه.
- باشه.
جی، الان دیگه بازی فرق کرده.
تو سن تو، همه چیز به رژیم غذایی و تغذیه مربوط میشه.
باید خیلی آروم پیش بری.
گرم کردن و سرد کردنت،
باید دو برابر بشه.
وگرنه قبل از اینکه حتی وارد قفس بشی، آسیب می بینی.
برنامه تمرینت چطور بوده؟
هر روز صبح می دویدی؟
- آره.
- درد، کوفتگی تو زانو یا کمرت نداری؟
- یه کم، آره.
- یه کم هم زیاده.
باید یه روز در میون تمرین کنی.
هنوزم میتونی به خودت فشار بیاری،
ولی بدنت به زمان برای ریکاوری نیاز داره.
مسابقه ات کی هست؟
- شش هفته دیگه.
- با کی مسابقه داری؟
- هنوز نمی دونم.
- چرا نمی تونی از باشگاه خودت استفاده کنی؟
- امتحان کردم.
انگار یه جورایی شدم نماد شبکه های اجتماعی یا یه همچین چیزی.
نمی تونم.
- آره، ولی به وزنه،
کیسه بوکس، حریف تمرینی نیاز داری.
چطوری میخوای اینا رو جور کنی؟
- فکر کردم می تونم همه اینا رو تنهایی انجام بدم
و یه حریف تمرینی هم یه جوری پیدا کنم.
- پول حریف تمرینی رو چطوری میخوای بدی؟
- رئیسم اسپانسر میشه.
- به نظر میاد باید از باشگاه خودت استفاده کنی.
- من هنوز به یه مربی نیاز دارم.
- دوباره کی تمرین می کنی؟
- فردا. بعد از کار.
می‌خوام اینو بفهمی که،
من معمولاً این کار رو نمی‌کنم.
پس اگه در مورد سنت یا هر چیز دیگه‌ای شک داری
یا در مورد فشاری که داری به بدنت وارد می‌کنی،
الان وقتشه که خوب بهش فکر کنی.
و مطمئن شو که این چیزیه که از ته دل می‌خوای.
چون شش هفته زمان زیادیه
برای اینکه جا بزنی.
پس بهش فکر کن، جای.
-جای، به من نگاه کن.
هی، فقط به من نگاه کن.
-هنوز کبودی می‌بینی؟
- نه.
آره، خوشحال‌تر به نظر میای.
-واقعا؟
- آره، واقعا. باور کن، می‌تونم تشخیص بدم.
خب، یه سری از اعضای خانواده درباره‌ات صحبت می‌کردن.
ویدیوت رو دیدن.
خیلی تحت تاثیر قرار گرفتن.
-واقعا؟ -آره.
پس خیلی ذوق‌زده میشن که جمعه‌ی دیگه ببیننت.
چی؟!
-پریا. -بله؟
گرسنه نیستی؟
- منظورت چیه، پریا؟
چطوری قراره جمعه‌ی دیگه منو ببینن؟
-چون برای جشن دیوالی خونه‌ی مامان دعوت شدی.
-مامان منو دعوت کرده؟
- من دارم دعوتت می‌کنم.
ببین، یه جایی باید این یخ رو بشکنی.
چه بهتر که الان باشه، درسته؟
خیلی خب، چطوری میگی
"اسم من هست"؟
مثلا، 'اسم من ملیسا هست'.
-خیلی خوبه.
-چطوری میگی 'از دیدنت خوشبختم'؟
- فکر نکنم... فکر نکنم باید اینو امتحان کنم.
در مورد 'من گرسنمه' چی؟
- چ-چی؟
- نه، واقعا.
-اوه. بیا بریم یه کم غذای هندی بگیریم.
خب، قضیه دی-دیوالی چیه؟
- دیوالی. - دیوالی؟
-خب، مثل کریسمس برای هندوهاست.
مهم‌ترین جشن برای هندوهاست.
خانواده و دوستان رو با عبادت و دعا جشن می‌گیریم
و با کلی دسر و غذا.
و ترقه بازی می‌کنیم.
-ترقه؟
- آتش بازی.
- اوه. باشه.
فکر کردم منظورت واقعا ترقه بود.
ولی خب، باشه. باشه.
- اما در نهایت،
روزیه که تو رو به عنوان نمادی از روشنایی به یاد بیاریم
تا نشون دهیم پیروزی نور بر تاریکی رو.
-به نظر میاد که باید بری.
خب، چه کسانی قراره اونجا باشن؟
مادرت، پدرت، خواهر و برادرهات؟
- پدرم سال ها پیش فوت کرد.
مادرم، خواهر و برادرهام، پریا، اونجا خواهند بود،
پسرخاله ام راوی،
پسرخاله ام کارتای و خانوادش.
دخترخاله ام تینا با خانوادش،
والدینشون، عموها، عمه ها، همسایه ها.
-پس، اساسا همه.
-من خانواده بزرگی دارم.
-آره.
خب، آخرین بار کی با کسی صحبت کردی؟
-از وقتی آزاد شدم، نه.
من هیچ... هیچ کسی رو ندیدم.
- حتی مادرت رو هم ندیدی؟
-نه، به جز خواهرم.
-مطمئنی که من بیام مشکلی پیش نمیاد؟
-از این کار استقبال می کنم.
می دونم درخواست زیادیه.
-به شرطی که اوضاع رو بدتر نکنه.
- اوه، نه، اصلا.
خیلی بهت خوش میگذره.
این بهترین روز در یک خونه هندی است.
-اگه قراره یکی از اینا رو بپوشی،
من چی باید بپوشم؟
-جی، روری هان رو ملاقات کن.
اون حریف تمرینی توئه.
میخوای این کارو بکنی یا نه؟
-آره.
-برو آماده شو.
- جلوگیری کن، دفاع کن و با صورتت بهش مشت بزن.
خیلی خب. باسنت رو به داخل هل بده!
بزن بریم! بزن بریم!
زود باش.
خیلی خوب، خیلی خوب، خیلی خوب، خیلی خوب.
خوب، خوبه. همینه.
- زانو رو چک کن.
صبر کن، به سمتش بچرخ! بچرخ.
دستت رو سرت!
- خیلی خب، خیلی خب، باشه، باشه.
خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
زود باش.
باید باسن رو به جلو حرکت بدی.
باید باسن‌هات رو به جلو حرکت بدی، جای.
- ممنون.
- ممنون، روری.
- چطور پیداش کردی؟
- اون آخر هفته‌ها تو کلاس تاریخ آمریکای من شرکت می‌کنه.
شاگرد بدیه.
ولی مبارز خیلی خوبیه.
عجیبه.
سه دقیقه، جای.
این تمام زمانیه که داری.
تا وقتی ندونیم حریفت کیه،
باید بدترین حالت رو در نظر بگیریم.
هرچی مبارزه بیشتر طول بکشه، انرژی بیشتری مصرف می‌کنی.
و بیایید واقع‌بین باشیم،
دیگه جوون نیستی.
بهترین استراتژی ما اینه که زمان رو شکست بدیم.
الان از قبل کندتری،
ولی هنوز قدرت داری.
- من تو فنون تسلیمی خوبم.
- آره.
پس باید سریع ببریش روی تشک.
کاری کن تو راند اول تسلیم شه.
- آماده‌ای دوباره شروع کنیم؟ - آره.
- بزن بریم.
- خب، ۳۰ ثانیه.
- بچرخ، بچرخ، بچرخ.
آره. خوب، خوب.
بیست.
خوب، خوب، خوب.
همینه، همینه، همینه.
ده ثانیه.
خیلی خب، وقت تموم. وقت تموم.
جای، وقت تموم. وقت تموم.
هی، وقت تموم.
وقت تموم، وقت تموم.
وقت تموم.
هنوز کار داره، باشه؟
فهمیدیم.
- حالت خوبه؟
- آره. بریم.
- جای...
این همون خونه‌ایه که توش بزرگ شدی؟
- آره.
- خیلی به من مدیونی.
- سلام. - سلام.
- بیا. اوه، ملیسا.
- خیلی ممنونم - خیلی لطف کردید.
که اجازه دادید اینو قرض بگیرم.
- بله، با کمال میل. - باشکوه.
-خیلی زیبا به نظر میای.
-تو باشکوهی.
- ممنون، ممنون. - و شما،
- گرسنه ای؟ - دارم از گشنگی میمیرم.
- چون ما یه جورایی به غذا معروفیم.
-هی، بذار اول تو رو به همه معرفی کنم، باشه؟
-سلام. -ایشون ملیسا هستن.
-ایشون دوست جی هستن. -سلام.
- از ملاقاتت خوشبختم، ملیسا. - سلام.
- یه خرید دیگه و دیگه رسیدیم. آره.
- سلام. هی. من ملیسا هستم.
- راوی.
- از ملاقاتت خوشبختم. - از ملاقاتت خوشبختم.
-هی، ملیسا. -سلام.
- از ملاقاتت خوشبختم. - جی.
سلام.
-ما شما رو تو اینترنت دیدیم.
تو اون یارو رو کشتی.
منظورم اینه که، همه جا پر شده بود ازش.
- واقعا؟ - آره.
-عیبی نداره. عیبی نداره.
خب، شما... شما خوبین؟
- من عالیم. - آه، باشه.
شما چطور؟
- آه، کار عالیه. آره.
بچه ها، کار، خیلی... خیلی عالیه.
برو، برو، برو. آره.
- اونا خیلی زود بزرگ میشن.
-ریشی اینجا یه تاجر حسابی شده.
-اوه، واقعا؟ -راوی خیلی لطف داره.
من... من چیزهای زیادی از راوی یاد گرفتم.
اون تقریبا هرچیزی که میدونه رو به من یاد داده.
- دقیقا نه.
-خب، دارم بهش میرسم، میدونی؟
و حالا این اعتماد به نفس رو دارم که
در واقع الان برای خودم کسب و کار راه بندازم.
-اوه. تو همیشه اینو تو وجودت داشتی.
-خیلی لطف داری. ممنون.
-تو چطور، جی؟
وقتی که دنیا رو نجات نمیدی، چیکار میکنی
از دست جنایتکارا؟
-من تو یه باشگاه کار میکنم.
- آره. ازم پرسید اگه اینو بگم.
اوه، خیلی کند بود.
- خب، شما مربی هستین؟
-سرایدار.
-یه سرایدار.
- آره.
عالیه.
- خب، جی، خیلی فروتنه.
- هوم. - صاحب کارش خیلی دوسش داره.
داره کم کم پیشرفت می کنه.
مطمئنم که همینطوره.
- سلام، مامان.
- جی.
- دیوالی مبارک.
- ممنون که دعوتم کردید.
می دونم این یعنی چی.
واقعا ممنونم.
- فهمیدم.
مامان، فقط می خواستم بگم،
اگه به کمکی نیاز داشتید،
فقط کافیه بهم زنگ بزنید.
ببخشید.
- خب، جی. خیلی وقته.
- پریا حس کرد که
الان بهترین موقع است که من وارد شم.
- می دونم چرا پریا تو رو دعوت کرده.
هیچ کس نمی تونه به خواهرت نه بگه.
اون قلب این خونواده است.
و می دونی، اون در واقع هیچ فرقی با مادرت نداره.
می دونی جی، ما به بچه ها نگفتیم
چه اتفاقی با زندان و کلاهبرداری افتاد.
در واقع، ریشی نمی دونه تو چه کارایی کردی
و چقدر روی خانواده و کسب و کار تاثیر گذاشت.
- و پدرت. - اون خیلی جوون بود.
می دونی، تو ما رو خیلی اذیت کردی.
می خوام باهات رو راست باشم.
فکر نمی کنم ایده خوبی باشه که امشب اینجایی.
و اینکه تو اینجایی
به این معنی نیست که همه با این موضوع مشکلی ندارن.
ما باید بدونیم که اوضاع عوض شده،
که تو عوض شدی.
و برنامه هایی داری که چطور اوضاع رو درست کنی.
- اینقدرها هم ساده نیست، راوی.
- پریا از روی ترحم تو رو دعوت کرده.
و حالا فکر می کنی می تونی همینطوری وارد شی
- انگار نه انگار که اتفاقی افتاده؟ - هی، بچه ها.
چیکار می کنید؟
- فقط داریم یه نوشیدنی می خوریم.
- خب، جمعش کنید.
وقت آتیش بازیه. درسته؟
فقط بهش فکر کن، باشه؟
خوشحالم که می بینم حالت خوبه.
- هی.
خوبی؟
- دو ضربه مستقیم.
دو ضربه مستقیم، ضربه از راست.
دو ضربه مستقیم، ضربه راست، هوک.
دو ضربه مستقیم، دو ضربه مستقیم.
دو ضربه مستقیم.
ببین، چت شده؟
ها؟
تو قوز کردی.
قبلاً صاف و با افتخار می‌ایستادی.
یادمه.
الان فقط یه سرایدار ترسو می‌بینم.
قبلاً طوری راه می‌رفتی که انگار یه جنگجویی،
و این چیزیه که می‌خوام ببینم.
می‌خوام اعتماد به نفس ببینم.
می‌خوام یه جنگجو ببینم.
تو سرایداری، یا جنگجو؟
تغییر همه اش اینجاست.
و باید بفهمی چی داره تو رو عقب نگه می‌داره.
- از بعد از مهمونی از کسی خبری شده؟
- آره. این هفته پریا رو می‌بینم.
- خوبه.
می‌دونی، مجبور نیستی بهم بگی، ولی باید بپرسم.
بین تو و خانوادت چی شد؟
- در طول بحران مالی، من مرتکب کلاهبرداری وام مسکن شدم.
من و شریکام فکر کردیم می‌تونیم...
یه پول مفت به دست بیاریم.
ما کاری رو کردیم که بهش می‌گن 'وام‌های خنده‌دار'.
اعداد رو دستکاری کردیم.
وام‌هایی رو برای افرادی تأیید کردیم که واقعاً واجد شرایط نبودند.
و در نهایت، این افراد خونه‌هاشون رو از دست دادند.
و ما خیلی زیاد انجام داده بودیم،
که مقامات ازش بویی بردند.
دستگیر شدیم.
من دستگیر شدم.
به خاطر جرم به زندان فرستاده شدم.
همه چیزم رو از دست دادم.
خانواده‌ام.
نامزدم.
- می‌دونی، جای، من همیشه اینقدر، ام،
فرشته‌ی کاملاً سازگار نبودم.
من سه ساله که پاکم.
و من به تازگی حضانت مشترک بیلی رو پس گرفتم.
بیشتر اوقات اون با...
پدر و نامادریش در اوک پارک زندگی می‌کنه.
فکر کنم چیزی که می‌خوام بگم اینه که...
همه چیز زمان می‌بره.
می‌دونی، تلاش می‌خواد.
خیلی خوشحالم که تونستم...
خودم رو جمع و جور کنم.
چون دوباره به دستش آوردم.
و بنابراین، من سعی می‌کنم براش جبران کنم.
می‌دونی؟
هر دقیقه ای که با هم می گذرونیم.
- بفرمایید.
- وای، این خیلی عالی به نظر می رسه.
اوم.
اوهوم.
این خیلی خوبه.
این همون چیزیه که برای همه دخترا درست می کنی، نه؟
- خب، بفرمایید.
بیا با یه...
نمی دونم، بیا با یه ضربه چپ-راست شروع کنیم.
زود باش مرد.
و با یه قیافه خشن به دوربین نگاه کن.
خیلی خب، دوباره.
ضربه چپ-راست، دوباره ضربه چپ-راست.
زود باش، بیشتر.
خب، این... این یکم بهتره.
نه زیاد. خب، دوباره انجامش بدیم.
بیا چند تا مشت بزنیم، مرد.
باید خشن به نظر برسی، ضعیف به نظر میای.
خیلی خب، یه ضربه چپ-راست دیگه.
آفرین.
بیا دوباره انجامش بدیم، چند تا لگد بزن.
خیلی خب.
فقط همین کار رو با دستکش ادامه بده.
و خوبه، باشه؟
- اینجایی.
سلام، خیلی وقته ندیدمت.
می دونم.
- ادامه بده، مرد.
- مارکوس باید زندانی بشه.
من برای این ثبت نام نکردم.
- اول اینکه، تو نمی تونی انتخاب کنی
که حریفت کی باشه.
وقتی ثبت نام کردی اینو می دونستی.
دوم اینکه، هر مبارزی تو این رای گیری
حاضر بود برای اینکه جای تو باشه هر کاری بکنه
و یه همچین چیزی داشته باشه.
تو تقریبا مسابقه اصلی هستی.
دیگه چی می خوای؟
تو قبلا یه بار شکستش دادی.
فقط دوباره انجامش بده.
اگه این یارو روت سوار شه،
برات قبر می کنه و توش دفنت می کنه.
این یارو تا حالا تسلیم نشده.
- فکر کنم می تونم گیرش بندازم.
- نه، اینجوری دقیقا داریم طبق نقطه قوتش پیش میریم.
نه، تو با یه فن تسلیمی نمی تونی این یکی رو ببری.
باید روی ضربه زدن تمرکز کنیم.
از قدرتت استفاده کن، و سریع تمومش کن.
مرد.
اونا واقعا میخوان سرت کلاه بذارن، ها؟
-بهت گفتم.
آره!
بریم، بریم، بریم!
-بیا اینجا!
باشه!
خب، تو میدونی قضیه چیه.
این یه تخت کتابه!
- تو خیلی کندی!
کتاب مورد علاقه ات چیه؟
- همشون.
- همه؟
خیلی خب. همه؟
ببینیم. از اینا خوشت میاد؟
-آره. -کدوم یکی؟
دزد برگ.
'اوه، یه لحظه صبر کن!
یکی از برگ هام گم شده.
کجاست؟ اینجا نیست.
این زیر هم نیست.
هی، آقای پرنده.'
- اوه. ممنونم که این کارو کردی، جای.
-اون بچه خوبیه.
-آره. بعضی وقتا خیلی دیوونه میشه.
من شگفت زده ام که تو تونستی.
- داری میری سفر دریایی؟
-اوم... فقط دارم سعی میکنم حواسمو پرت کنم.
-از چی؟
-یه جلسه دادگاه دیگه دارم.
دوست پسر قبلیم میخواد بخاطر کارش به سنت لوئیس نقل مکان کنه
و میخواد بیلی رو هم با خودش ببره.
من... منظورم اینه، فکر نمیکنم بتونه این کارو بکنه،
ولی خب، این باعث نمیشه که دست از تلاش برداره، البته.
خب...
-متاسفم.
-اشکالی نداره.
خب، من یه کاری میکنم که...
یه جورایی یه سیستم پاداش درست میکنم
تا کمکم کنه از پس مشکلات بربیام.
خب، اینو ببین.
اونا این پکیج پنج روزه و چهار شبه رو ارائه میدن،
پکیج همه چی تموم.
منظورم اینه، بهش نگاه کن.
فوق العاده نمیشه؟
- قیمتش چقدره؟
- نمیدونم، ولی...
منظورم اینه، خیلی خوب میشه، میدونی؟
آفتاب، هوای تازه،
صدای موج ها تو شب.
- نمیتونم از پسش بر بیام.
- باشه.
گند زدی بهش.
قرار بود خوش بگذره.
- متاسفم.
- اشکالی نداره.
- پریا؟
همه چی مرتبه؟
وضعیتش بحرانی بود،
ولی الان حالش ثابته.
بذار بعدا بهت زنگ بزنم.
جی، الان نه.
- باید ببینمش!
- همه چی خوبه، رفیق، باشه؟
ولی بودن تو اینجا،
هیچ کمکی نمیکنه. فهمیدی؟
- راوی... خواهش میکنم.
جی، گفتم که نیا.
- حالش چطوره؟
- فعلا حالش خوبه.
ولی ما همگی در موردش صحبت کردیم،
و فکر میکنیم که به نفعشه
اگه ازش فاصله بگیری.
برای یه مدت. قول میدم بهت خبر بدم،
ولی نمیتونی بمونی.
جی، لطفا.
و برگشتیم.
مسابقات الِوِیشن، که هفتمین سالشه،
یکشنبه آینده برگزار میشه.
جی بادشاه با مارکوس کیهیل روبرو خواهد شد
در دسته میان وزن.
این مبارزه ایه که نمیخواید از دستش بدید، مردم.
جی، همه ما ویدیوی فوق العاده ای رو دیدیم
که تو مارکوس رو در شبکه های اجتماعی ساکت کردی.
چه حسی داره که دوباره باهاش روبرو میشی،
ولی این بار توی رینگ؟
- ببینید، مارکوس مبارز بزرگیه.
از طرف خودم، فقط باید تمام تلاشم رو بکنم تا برای مبارزه آماده بشم
به هر طریقی که میتونم. - عجب، باشه.
خب، خیلی از مبارزا مارکوس رو یه مبارز بزرگ نمیدونن.
در واقع، اون یکی از کثیف ترین
بازیکن های این بازیه،
از قبول نکردن ضربه فنی
تا رفتارهای بی پرواش خارج از رینگ.
منظورم اینه که، آیا باید در نظر بگیری
این احتمال رو که مارکوس به طور خلاقانه
یا عمدا سعی کنه قوانین رو زیر پا بذاره؟
و چطور میخوای از خودت در برابر همچین چیزی محافظت کنی؟
- همیشه یه عنصر خطر وجود داره.
ممکنه تو آسیب ببینی یا به طرف مقابل آسیب بزنی.
این ذات درنده است.
فقط باید پرخاشگر، و آماده باشی،
و به سازمان اعتماد کنی
تا قوانین این ورزش رو رعایت کنه.
- کاهیل معروفه
به خاطر سبک مبارزه خشنش
و تلاش برای ناک اوت کردن حریف در رینگ.
ما این رو بارها و بارها دیدیم،
یکی از شدیدترین مثال‌ها مبارزه‌اش با برد لازن بود،
جایی که چندین استخوان جمجمه لازن رو شکست.
- همینه، آره. خیلی خب، حالا بجنب.
بیا، بزن بریم. یک، دو، ضربه.
خیلی خب، باشه، بزن بریم.
یک، دو، ضربه.
باشه، خیلی خب، نگهش دار.
ایست، ایست.
-جای، چت شده؟
-هیچی.
داری تمرکزت رو از دست میدی.
خب بزن بریم، باشه؟
بزن بریم دیگه. زود باش، بزن بریم.
یک، دو، ضربه.
باشه، یک، دو.
یک، دو، ضربه. زود باش!
دو ضربه و یه لگد.
نگهش دار. ایست، ایست.
باشه، حواست کجاست؟
-فقط خیلی فکرم مشغوله.
- آره، خیلی فکرت مشغوله.
الان باید تمرین تو فکرت باشه!
باشه، الان اینجایی؟
خیلی خب، خیلی خب. حالا بزن بریم. زود باش!
بزن بریم، انجامش بده.
لگد، یک، دو، سه.
یک، دو، سه.
نه، ایست، ایست.
تو توو فکری.
باید ازش بیای بیرون.
برو، یه استراحت کن، باشه؟
فقط یه استراحت کن.
-سرت رو تکون بده.
نه--سرت رو تکون بده. ضربه می خوری.
حالا، زود باش.
- خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
آره، همینه.
خیلی خب. بزن بریم، پاشو.
پاشو، جای.
خوبه.
ضربه.
خوبه.
خیلی خب، آره، دور، دور. ضربه بزن.
خوب، خوب!
آره.
باهاش مبارزه کن! باهاش مبارزه کن!
خوبه! خوبه!
خوبه، آره! بندازش زمین!
خوب، خوب، آره.
خوبه.
نه، نه، نه، نه، نه. بسه، بسه.
هیچ قفل تسلیمی نه!
حواست کجاست، جای؟
این دقیقا کاریه که نباید انجام بدیم!
تمرکز کن!
مارکوس ۱۵ سال ازت جوونتره.
اگه ببرتت روی تشک، کار تمومه.
کارمون تمومه!
زود باش جای، پاشو.
جای. گوش کن، باید...
کجا میری؟
جای!
تمرین امروز چطور بود؟
-خوب بود.
- خوب بود.
میخواستم بپرسم میخوای بریم بیرون غذا بخوریم،
ولی یکم خسته به نظر میای.
میخوای یکم از غذای مونده رو برات گرم کنم یا...
یه چیزی؟
حالت خوبه؟
-آره، فقط...
خستم.
- مطمئنی؟
امشب یکم دور به نظر میای.
- من خوبم.
-خوب به نظر نمیای.
-ببخشید، من...
من خیلی خسته ام و...
فکر کنم فقط باید تنها باشم.
-خب، اگه بعدا خواستی حرف بزنی، فقط بهم زنگ بزن.
-باشه.
شب بخیر.
- کمیسیون بهم زنگ زد.
تو به تلفنت جواب نمیدی.
اونا به یه سری مدارک نیاز دارن قبل از اینکه اجازه داشته باشی مبارزه کنی،
اگه میخوای این کارو انجام بدی.
ولی به هر حال باید بهشون زنگ بزنی.
ببین، متاسفم.
میدونم که داری روزای سختی رو میگذرونی.
و من خیلی بهت فشار آوردم،
اما شاید جنگیدن چیزی نباشه که الان بهش نیاز داری.
چرا یه کم استراحت نمیکنی؟
یه کم به خودت برس.
و اگه به چیزی نیاز داشتی...
فقط بهم بگو.
باشه؟
- حالش چطوره؟
- داره هوشیاریش رو از دست میده و دوباره به دست میاره.
دکترا نمیدونن که زنده میمونه یا نه.
- ممنون.
- هی.
وای. باید بگم که...
مطمئن نبودم که میخوام بیای.
واقعا میخوای این کارو بکنی؟
- بزن بریم.
- باشه پس.
- اولین ورزشکار ما روی ترازو،
جای بادشاه.
وزن رسمی، ۱۸۴ پوند. جای بادشاه.
ورزشکار بعدی روی ترازو، مارکوس کاهیل.
وزن رسمی، ۱۸۳ پوند. مارکوس کاهیل.
آقایان، رو در رو.
- برای این آماده ای؟
- آقایان، رو در رو. رو به جمعیت.
- فقط اومدم یه سری بزنم.
حالت چطوره؟
- خوبم.
- چیزی لازم نداری؟
- وقتی اسمم رو صدا میزنن،
میخوام بگن جای کومار.
- این پسر منه.
میبینم چیکار میتونم بکنم.
هی. اون بیرون موفق باشی.
- ممنون.
- خانم ها و آقایان،
به مسابقات Elevation MMA خوش اومدید،
با حمایت مالی هاوی ویلیامز.
- تو میتونی.
دوباره وقتشه
برای آخرین مبارزه امشب.
آماده اییییم؟
سه راند سه دقیقه ای،
با حمایت مالی فروشگاه لوازم ورزشی داگ.
با قد شش فوت،
و وزن ۱۸۴ پوند،
به رینگ خوش اومدید
جای کومار!
- بزن بریم.
همه چیز به خودت بستگی داره، همه چیز به خودت بستگی داره.
بلافاصله بعد از این میفهمی.
-خیلی خب، تو خوبی.
-خیلی خب.
این تویی.
به نقشه بچسب.
و حالا، معرفی می کنیم،
مبارز از گوشه قرمز،
با قد پنج فوت و ده اینچ،
با وزن دقیق 183 پوند،
معرفی می کنیم مارکوس کاهیل رو.
و مسئول این مسابقه،
داور شما، جان ناوارو.
-خیلی خب، آقایون، بیاین اینجا.
همونطور که تو رختکن صحبت کردیم،
یه مبارزه سخت و خوب میخوام، ولی تمیز باشه.
همیشه از خودتون محافظت کنید،
و همیشه از دستورات من اطاعت کنید.
اگه میخواین، الان دستکش هاتون رو لمس کنید.
موفق باشید، آقایون. به گوشه هاتون.
آماده ای؟
بزن بریم.
-شروع کن به فشار آوردن...!
آره. بگیرش.
- بلند شو.
برگرد به گوشه ات. برگرد به گوشه ات.
-خیلی خب. بجنب.
خیلی خب.
حالا جای، به نقشه بچسب.
باشه؟
میدونیم که الان میخواد کثیف بازی کنه.
این رو میدونی، درسته؟
حالا، میخواد خیلی کثیف بازی کنه.
پس فاصله ات رو حفظ کن، فاصله ات رو حفظ کن،
و منتظر ضربه مناسب باش.
هی، پدرشو دربیار.
فقط برو جلو، درست مثل همون کاری که اونجا کردی.
بجنب.
فشار بیار.
- آماده ای؟
آماده ای؟
بزن بریم.
- به حرکت ادامه بده.
-از چنگش در بیا!
-مراقب لگد باش.
مراقب زمین زدن باش! مراقب زمین زدن باش!
- بجنب.
- بجنب جای. بجنب.
تو خوبی. تو خوبی.
بجنب. بجنب.
بجنب. نفس بکش.
زود باش. نفس بکش.
خیلی خب. زود باش.
بشین، بشین.
محافظ دهان.
من می تونم. من می تونم.
صبر کن. خوبی؟ خوبی؟
به من نگاه کن. به من نگاه کن.
به من نگاه کن... انگشتم رو نگاه کن.
باشه.
نه صورتت رو، فقط چشمات رو.
فقط چشمات.
انگشتم رو نگاه کن.
باشه.
میخوای به این مبارزه ادامه بدی؟
-بله.
-آره.
حالش خوبه.
-خیلی خب. باشه. ممنون.
ممنون.
زود باش. زود باش.
ذهنت رو متمرکز مبارزه کن.
جمعیت رو فراموش کن. ذهنت رو متمرکز این مبارزه کن.
بزن بریم.
جای، تو خوبی. زود باش.
تو خوبی. باشه؟
زود باش.
-خیلی خب. ثانیه ها تموم شد.
-انجامش بده. انجامش بده، جای.
-تو می تونی انجامش بدی. فقط تمرکز کن.
-آماده ای؟
بزن بریم سراغش.
-از اونجا بیا بیرون!
-داری چیکار میکنی؟
بگیرش! بگیرش!
ولش نکن.
و برنده...
از طریق تسلیم حریف جای...
کومار!
-آره!
-خدای من.
-ببخشید دیر کردم.
-اشکالی نداره. فقط سه دقیقه است.
-تو باید الان گرم میکردی.
بزن بریم.
وایسا، وایسا.
وایسا.
صبر کن مرد. داری چیکار میکنی؟
ریلکس.
یه کم ریلکس کن.
از طریق سوراخ های بینی نفس بکش.
از دهنت بازدم کن.
روالش رو که می دونی.
ریست.
دوباره بریم. بزن بریم، بزن بریم.
خودتو رها کن.
خیلی خوبه. خیلی خوبه.
جریان خوبیه. جریان خوبیه.
خیلی خوبه. خیلی خوبه.
یه ترکیب بزن.
ریست.
آروم تر انجامش بده. برگرد.
جاب، کراس، هوک، زانو بلند. بزن بریم.
خوب، خوب، خوب.
- خیلی خوبه. - خیلی خوبه.
خیلی خوبه. خیلی خوبه.