سال ۱۹۷۱...
سالی که ترکیب جمعیتی و تاریخ جهان را تغییر داد.
برای فرار از قتل عام هایی که توسط پاکستان در اوایل سال ۱۹۷۱ انجام شد
میلیون ها پناهنده از پاکستان شرقی وارد هند شدند.
وقتی تمام تلاش ها برای حل بحران شکست خورد
دولت هند برای توانمندسازی مردم پاکستان شرقی وارد عمل شد
تا از خود در برابر ارتش پاکستان دفاع کنند
در نتیجه، تنش ها به سرعت در امتداد مرزها افزایش یافت
بین هند و پاکستان شرقی
با حس کردن تمرکز روزافزون هند بر جبهه شرقی،
پاکستان حملاتی را در امتداد جبهه غربی هند آغاز کرد
به دنبال نفوذ به راجستان، پنجاب و جامو و کشمیر.
وقتی جنگ به طور رسمی در 3 دسامبر آغاز شد،
نبردهای زیادی در جبهه غربی انجام شد.
از مهمترین آنها می توان به نبردهای دریایی در دریای عرب اشاره کرد...
جنگ هوایی بر فراز سرینگر...
نبرد باسانتار در منطقه شکرگره در بخش پتانکوت-جامو،
و نبرد مناور تاوی در جامو
نتیجه این نبردها
در نهایت نتیجه نهایی جنگ سال ۱۹۷۱ را رقم خواهد زد.
جناب، ساعت نه است.
اگر دیر کنیم، فرمانده خشمگین خواهد شد.
او خشمگین نخواهد شد، منیر.
در واقع، او از دیدن این نقشه بسیار خوشحال خواهد شد.
اگر سریعتر حرکت کنیم،
تا یک ساعت دیگر از مرز عبور خواهیم کرد.
حرکت.
بیا.
کمک کنم عبور کنید؟
عقب برو!
منو پوشش بده! منو پوشش بده!
پشت آن درخت. سریع!
به شلیک ادامه بده.
آجیت!
رام سینگ!
بله.
آجیت!
آتش!
جناب، آنها در حال عقب نشینی هستند!
- باید از اینجا بریم! - ترک کنید!
زمان عبور شما به آن طرف فرا رسیده است.
جناب...
افرادت رو برگردون!
ما دخالت نخواهیم کرد!
اما با دقت به من گوش کن!
یاد بگیر در محدوده خودت بمونی!
در غیر این صورت، این محدودیت ها از بین خواهند رفت،
و تو هم همینطور!
جناب، این سند حاوی جزئیات کاملی از مواضع ما در بخش جامو است.
این موضوع اطلاعاتی را که دریافت کردیم تأیید می کند.
کدام اطلاعات، قربان؟
دو نقطه آسیب پذیر در این بخش وجود دارد
که دسترسی آسانی را برای دشمن به جامو و کشمیر فراهم می کند.
خط آتش بس در غرب برجستگی شکرگره و مناور تاوی؟
بله.
و طبق گزارش های اطلاعاتی...
در آن سوی مناور تاوی، تجمع گسترده دشمن مشاهده شده است.
این توضیح می دهد که چرا دیده بان های دشمن در روزهای اخیر به طور غیرمعمولی فعال بوده اند.
پس باید فورا مواضع دفاعی خود را تقویت کنیم، قربان.
دقیقا.
گردان ها قبلاً در دار، رایپور و چمب مستقر شده اند.
شما به مندیالا جنوبی منصوب می شوید.
شما از شرکتی که در حال حاضر سر پل را در دست دارد، پشتیبانی خواهید کرد.
چه نیروی دشمنی را پیش بینی می کنیم،آقا؟
یک لشکر پیاده نظام با پشتیبانی...
یک هنگ زرهی.
می دانم، فاتح. نیروی دشمن در این مقیاس به نیروهای بیشتری نیاز دارد.
اما اولویت ستاد فرماندهی همچنان جبهه شرقی است.
این جنگ در شرق تعیین خواهد شد.
قربان، با قضاوت بر اساس حرکت دشمن،
به نظر می رسد تصمیم ممکن است در غرب گرفته شود.
این چیزی است که ما داریم، فاتح.
اگر آنها از مناور تاوی عبور کنند،
به زودی به جامو می رسند و سپس مستقیماً به سرینگر می روند.
این هرگز اتفاق نخواهد افتاد، قربان!
بگذارید بیایند!
ما از آنها به خوبی مراقبت خواهیم کرد.
این جنگ در شرق یا غرب تعیین نخواهد شد.
اینجا تعیین خواهد شد... درست همین جا.
به نظر من، استقرار بیش از دو گردان غیر عملی خواهد بود.
اما ژنرال نیازی درخواست یک لشکر کامل را کرده است.
با پشتیبانی کامل هوایی.
اگر کل لشکر را به پاکستان شرقی منحرف کنیم،
- چگونه از این جبهه دفاع کنیم، جناب ژنرال؟ - آیا فقط منتظر بمانیم؟
آقا، نیروهای هندی در حال آماده شدن هستند.
شما باید روانشناسی ملتی را که می خواهید با آن بجنگید، درک کنید، حامد.
ارتش هند هرگز جرات عبور از مرز شرقی را نخواهد داشت.
آنها از آمریکا و چین می ترسند.
این بنگالی ها، هندی ها نژادی ترسو هستند.
چند هزار نفر را بکشید، و می دانید چگونه پاسخ خواهند داد.
آقا، منظور من این است که ما نباید هرگز دشمن را دست کم بگیریم.
آنها ممکن است شجاع باشند،
اما حتی شجاعت را نیز می توان با استراتژی درست شکست داد.
آیا ما...
برای عملیات چنگیز آماده ایم، ظفر؟
جنگنده های من مسلح و آماده هستند، قربان.
فقط تاریخ و زمان را به ما بدهید.
قربان، موتور بیش از حد گرم شده است.
به آب برای رادیاتور نیاز داریم.
هی! ایست!
لعنتی!
هی، همونجا وایستا!
- یه قدم دیگه برندار. - بیارش پایین. بیارش پایین.
وایستا!
قلبت رو سوراخ می کنم! بیارش پایین!
- همونجا که هستی بمون! - یه قدم برو عقب!
کری؟
مغزت رو متلاشی می کنم! بیارش پایین!
- نیشان سینگ! - گفتم عقب وایستا...
نیشان سینگ، اسلحه ات رو بیار پایین.
- همونجا که هستی بمون! - عقب! نزدیک تر نیا!
افسرت رو کنترل کن!
بگو نیشان سینگ...
درخت های اون طرف برکه چقدر فاصله دارن؟
تقریباً ۷۰۰ تا ۸۰۰ متر، قربان.
و افراد ما؟
کدوم ها، قربان؟
جوخه ما توی جاده. از اینجا چقدر فاصله دارن؟
دویست و پنجاه متر، قربان.
اگه شلیک کنن و فرار کنن، چقدر طول میکشه به درخت ها برسن؟
حداقل سه دقیقه، قربان.
و افراد ما چقدر طول میکشه به اینجا برسن؟
یک دقیقه.
پس توی دو دقیقه باقی مونده،
چند تا گلوله بهشون اصابت می کنه؟
حداقل ۱۵۰ تا ۲۰۰ تا گلوله، قربان.
همونجا وایستا.
به افسرت بگو همونجا وایسته!
عقب وایستا! تکون نخور!
تکون نخور!
یکی جلوش رو بگیره!
جلو نیا!
- برو عقب. - عقب وایستا...
گفتم جلو نیا، وگرنه شلیک می کنم!
برو عقب.
عقب وایستا وگرنه شلیک می کنم!
تکون نخور - وایستا.
- گفتم وایستا! - عقب وایستا!
هی، وایستا!
سربازها! درجه من چیه؟
حتماً آموزش دیدید که درجه ها رو تشخیص بدید.
درجه من چیه؟
سرگرد.
سرگرد، قربان!
سرگرد، قربان.
اسمت؟
آقا
اشفق، چند وقته که توی ارتش هستی؟
سه ماه، قربان.
تو این سه ماه یاد نگرفتی که باید به یه افسر احترام نظامی بذاری؟
مهم نیست به کدوم ارتش تعلق داره؟
کردی یا نکردی؟
به من نگاه کن، سرباز!
جنگ هنوز شروع نشده.
سلاح هاتون رو پایین بیارید و ادای احترام کنید!
کی تو خونه منتظرته، اشفق؟
پدر و مادرم... و یه برادر کوچکتر،آقا
میخوای نامه بعدی اونها رو بخونی؟
میخوای؟
بله، قربان.
پس آب رو پر کن و برو.
زود باش، سرباز!
قربان...
باید جدا جدا بهت بگم؟ برو دیگه.
قربان!
نیشان، بالام! عقب نشینی کنید!
چشم، قربان.
- زنده باد هند، قربان. - زنده باد هند، قربان.
ریلکس باشید بچه ها. گزارش چیه؟
قربان، همه هواپیماها تست شدند.
فقط شش تا کاملاً عملیاتی هستند.
کافی نیست.
اگه جنگ بشه، به جنگنده های بیشتری نیاز داریم تا سرینگر رو امن نگه داریم.
- شش تا کافی نیست. - دقیقا، قربان.
شش تا کافی نیست.
من میتونم تنهایی از پسشون بر بیام.
جی-من رو هم بفرستید خونه.
اگه تو فرمانده بودی، سخون، احتمالا من رو هم میفرستادی خونه.
شیطون.
شاید نیروی کمتری داشته باشیم، قربان، اما قدرتمون کمتر نیست.
این آسمان ها مال ماست، و مال ما هم خواهد موند.
بعدا تو غذاخوری میبینمتون.
باشه.
این پیام رو به فرمانده ناوگان بفرستید.
قربان.
قربان، همه چی تو افق امنه.
خوبه.
پل رو نگه دار، روات. و سرعت رو روی ۱۲ گره دریایی حفظ کن.
باید برم اتاق سونار.
چشم، کاپیتان.
بگو، رانگا.
قربان؟
من مردام رو میشناسم.
چی نگرانت کرده؟
باید سرعتمون رو بیشتر کنیم.
سونار بالای ۱۲ گره دریایی از کار میفته.
تو اینو میدونی، رانگا.
سونار از قبل هم مشکل داشته، و بردش هم محدوده.
اگه از فاصله دور حمله کنن، اژدرهامون هیچ تاثیری نخواهند داشت.
پس، اگه سرعتمون رو بیشتر کنیم، هدف قرار دادنمون آسون نخواهد بود.
آیا ماموریت ما فرار از دشمن است یا شکار و نابودی آنها؟
نابود کردنشان، قربان.
برای نجات بنادر خود از حمله.
پس ما این خطر را می پذیریم.
بدون سونار، ما نمی توانیم زیردریایی های آنها را شناسایی کنیم.
من به سونار اعتماد ندارم، قربان.
- به من اعتماد داری؟ - البته، قربان.
و من به او اعتماد دارم.
در این آب ها، ما مرز هستیم.
دشمن نباید تحت هیچ شرایطی از این مرز عبور کند.
نگاه کن، رانگا.
الهه ما را تماشا می کند.
پیروزی قطعی است.
قربان!
آجیت.
عمو.
از کجا می آیی؟
چک پیران، قربان.
روستای ما آن طرف تاوی است.
چه اتفاقی افتاده؟
نیروهای دشمن در آن طرف مرز اردو زدند.
سربازان ما در این طرف جمع می شوند.
ما فهمیدیم... جنگ در راه است.
ما یک شبه فرار کردیم.
حالا کجا می روید؟
نمی دانم، قربان.
من تمام عمرم آنجا عمر کرده ام.
در روستای ما یک مقبره متبرکه وجود دارد.
می گویند او به مسافران گمشده کمک می کرد راه خود را پیدا کنند.
ما آنجا چراغی روشن کردیم...
به امید اینکه او ما را به خانه هدایت کند.
عمو، حتی کوچکترین نور هم می تواند کسانی را که گم شده اند راهنمایی کند.
عمو، نگران نباش.
شما قطعا به خانه باز خواهید گشت.
این قول ماست.
- جی هند، قربان. - جی هند.
آن را آنجا بگذار.
ما آنها را در نزدیکی آبگیر در منطقه بی طرف ملاقات کردیم،
نزدیک ستون مرزی پنجاه و سه.
تکاورها؟
نه، آقا. منظم پاکستان
این یعنی آنها فعال می شوند.
در روستای ما یک ضرب المثل وجود دارد، قربان.
وقتی جیرجیرک ها صدای زیادی تولید می کنند،
شب در حال فرا رسیدن است.
امروز، آنها به مرز نزدیک شدند.
فردا، ممکن است از آن عبور کنند.
ما باید اقدام کنیم.
ما نمی توانیم اول ضربه بزنیم، هوشیار.
شما سیاست را می دانید.
به همین دلیل امروز مردها رو مهار کردم.
اما عقب نگه داشتن سربازها در حالی که با دشمن روبرو هستند، روحیه اونها رو میشکنه.
اگه جنگ شروع بشه، فرصتش رو خواهید داشت.
قول میدم.
جناب.
جناب!
فکر میکردم امروز یه درگیری داشته باشیم.
اما جناب هوشیار با حرفاشون اونها رو خلع سلاح کردن.
حتی دشمن هم مجبور شد تعظیم کنه.
اگه جناب منو متوقف نکرده بود، گردنشون رو خورد میکردم.
دو ماهه که فقط داریم اسلحه تمیز میکنیم.
امروز فرصتش رو داشتیم، اما از دستش دادیم.
غلبه بر ذهن شجاعت بیشتری از غلبه بر دشمن میخواد.
مراقب باش، برادر.
با این روند، یه قدیس میشی.
مادرت میخواست اون کتاب رو بخونی، نه اینکه طبق اون عمر کنی.
همه عصبانی اند که دشمن زنده رفت.
اما بالام سینگ بیشتر از همه رنج میبره.
- چطور؟ - آره، چطور؟
شانسش اینجا تموم شده.
اگه به پاکستان میرفت، شاید یه عروس پیدا میکرد!
مزخرف نگو!
- جناب نشان! - بله.
اون دختره از حصار رو یادت میاد؟ شنیدم اونم هفته پیش ازدواج کرد.
او بهش کمک کنه
هر دختری رو که دوست داره، تو یه ماه ازدواج میکنه
خفه شو، احمق!
وگرنه میکشمت!
تو منطقه ما، اون معروفه.
همین که به یه دختر نگاه میکنه، صدای زنگ عروسی براش به صدا در میاد.
- جی هند، جناب. - جی هند.
برات تعریف میکنم یه بار چی شد.
- خانواده یه دختر اومدن خونش. - فهمیدم.
- نشوندنش و روبندش رو برداشتن. - و؟
در واقع عمه پیرشون بود!
گفتن: 'بابا بالام سینگ، این پیر رو هم برکت بده
بذار اونم ازدواج کنه.'
ای شیطون! اسم منم بالام سینگه!
- امروز بهت درس میدم... - درود بر بابا بالام سینگ!
درود بر بابا بالام سینگ!
آقایان، امروز به شما فرصتی داده میشه
که فقط تعداد کمی از افراد خوش شانس اون رو دریافت میکنن.
فرصت اینکه سرباز هند بشید.
امروز شروعی تازه برای همه شماست.
چون لحظه ای که قدم به این آکادمی میذارید،
عمر قدیمی خودتون رو پشت سر میذارید.
از این لحظه به بعد، همه چیز دیگه رو فراموش خواهید کرد.
دوستاتون، خانوادتون، خونه تون.
چون حالا، رفقاتون دوستاتون هستن،
ارتش خانوادتونه،
و این ملت، خانه شماست.
ما تو را خواهیم شکست - به پیش!
- و تو را دوباره شکل خواهیم داد. - حرکت کن!
ما شما را طوری شکل خواهیم داد که دیگر هیچ‌کس نتواند شما را بشکند
انتظار دارم تمام تلاشتان را بکنید
و ثابت کنید که لیاقت سرباز خوانده شدن در ارتش هند را دارید.
و طبق سنت،
به بهترین دانشجوی افسری، شمشیر افتخار اهدا خواهد شد.
نیروی هوایی آن را خواهد برد.
چه کسی دیگری می‌تواند؟
دانشجو، حالت خودت را حفظ کن!
برادر...
تو در آب شنا نمی‌کنی. روی آن سُر می‌خوری.
فوق‌العاده‌ست.
چطور این کار را انجام می‌دهی؟
در روستای من، یک حوض بود.
یک بت قدیمی از الهه در آن قرار داشت.
پدرم برای لمس پاهای الهه به من یک سکه می‌داد.
من در کودکی بارها شیرجه می‌زدم.
شیرجه زدن در آب به معنای دیدن الهه مامان بود.
- همیشه از پدرم توبیخ می‌شدم. - چرا؟
من صفحه‌های کتاب‌هایم را پاره می‌کردم و هواپیمای کاغذی می‌ساختم.
سلام برادر. بیا به ما ملحق شو.
تو مثل یک سگ شکاری می‌دوی.
اما مهم نیست ارتش چقدر تلاش می‌کند،
هرگز نمی‌تواند از نیروی هوایی پیشی بگیرد.
درسته، برادر؟
بیا، به ما ملحق شو.
چی...
مشکلش چیه؟
چرا همیشه اینقدر مغروره؟
هیچ ایده‌ای ندارم.
او به ندرت با کسی صحبت می‌کند.
برادر، مشت زدن به کیسه شجاعت نیست.
اگر عرضه داری، با نیروی هوایی روبرو شو.
سِکهون، داری چیکار می‌کنی؟
کلاس داره شروع می‌شه.
کلنجار رفتن با انگلیسی به اندازه روبرو شدن با اون لذت‌بخش نیست.
- با او چه مشکلی داری؟ - من با او مشکلی ندارم.
من با باختن مشکل دارم.
در روستای ما یک ضرب‌المثل هست.
وقتی مثل چوب کبریت هستی، مثل بهیم لاف نزن.
تسلیم شو، وگرنه آخرش با دماغ شکسته روبرو می‌شی.
بزن بریم.
حتی اگه گردنم بشکنه، برادر...
من هرگز تسلیم نمی‌شم.
پس بزن بریم. یالا.
خب... هنوز سیر نشدی؟
وقتی مردم به بالا نگاه می‌کنند، او را می‌بینند.
وقتی دشمنان به بالا نگاه می‌کنند، سِکهون را می‌بینند.
اونوقت کاری می کنم او رو ملاقات کنی.
زود باش.
جناب سروان داره میاد!
بزن دیگه - جناب سروان اینجاست.
- سخون... - نشونت می دم...
اینجا چه خبره؟!
جناب سروان!
ما دانشجویان نظامی رو از هر سه نیرو با هم آموزش می دیم
تا یاد بگیرن با هم متحد باشن
نه اینکه با هم بجنگن.
این جور بی انضباطی تحمل نخواهد شد!
دویدن ده مایلی تا تپه دومتور.
همین الان، آس ها!
جناب سروان!
بچه ها، من به خاطر شما دو تا تو این دردسر افتادم.
کتک خوردم و مجازات شدم.
تقصیر من چی بود؟
سلام برادر.
خیلی باهوشی.
فکر می کنی اول شروع کردن یعنی برنده شدن.
من تا حالا تو هیچ مسابقه ای نباختم.
لعنتی ها، این مسابقه نیست
هر چی که هست.
نمی ذارم برنده بشه، حتی تو مجازات.
می تونی امتحان کنی.
و اگه من ببرمت؟
اونوقت جلوی همه بهت ادای احترام می کنم.
تو هم باید بدوی.
سخون، این کارو نکن.
هی...
من به خاطر شما دو تا به دردسر می افتم!
خواهش می کنم بچه ها! منو به دردسر می اندازید...
بازنده به برنده ادای احترام می کنه.
شما دو تا هیچ وقت گوش نمی دید!
دوباره مجازات می شیم!
زند باد هند، جناب سروان!
دانشجوی افسری آنگاد سینگ گزارش می ده، آقا
- نامه پذیرشت رو گرفتی. - بله.
می دونستم که می گیری.
کی می تونه جلوی پسر یه سرباز رو برای پیوستن ؟
مامان.
مامان؟
هنوز بهش نگفتی؟
تو بهش بگو.
از مانانت می ترسی؟
چطوری می خوای سرباز بشی؟ چطوری می خوای با دشمن روبرو بشی؟
حتی تو هم از مامان می ترسی.
خیله خب، باشه.
بابا...
به اتاقش نگاه کن.
او ده دست لباس را امتحان می کند قبل از اینکه یکی را انتخاب کند.
چون مامانش هست که بعد از او تمیز کند.
وقتی همسرت به خانه بیاید، حسابت را می رسد.
ده دقیقه به من فرصت بده.
بعد از اینکه اینجا را تمیز کردم، به گوردواره می رویم.
حاشیه نرو و برو سر اصل مطلب.
پدر و پسر برای چه چیزی می خواهید اجازه بگیرید؟
زود باش پسرم. مرد باش.
چه اتفاقی افتاده؟
نامه پذیرشم اومد، مامان
می خواهم به ارتش ملحق شوم.
گفتم نه.
چرا فرم را پر کردی؟
- تو هیچ وقت به حرف من گوش نمی دهی. - خواهش می کنم، مادر.
می خواهم مثل پدرم سرباز شوم.
من از بچگی تو را تماشا می کردم.
هر وقت پدر یونیفرمش را می پوشد و می رود،
تو با افتخار او را بدرقه می کنی و می گویی، 'جی هند'.
من می خواهم تو
همان افتخار را برای من هم حس کنی.
تو می دانستی؟
اگر بهت می گفتم،
هرگز نمی گذاشتی او درخواست دهد.
اگر پدر و پسر از قبل تصمیم گرفته اند، چرا از من می پرسید؟
پدر...
من با او صحبت می کنم.
سیمی...
او هنوز یونیفرم را نپوشیده،
و از الان ماناتش را نادیده می گیرد.
او تنها پسر من است.
چطور می توانم بگذارم برود؟
اگر هر مامان هندی همین فکر را بکند،
چه کسی از این ملت محافظت می کند؟
عمر و مرگ در دستان واههگورو است.
به او ایمان داشته باش.
بگذار پسرت با افتخار برود.
بیا اینجا، احمق.
دعای مامانت را بگیر.
مامان
خدا تو را حفظ کند، پسرم.
واهه گورو
سیمی.
وقتی رسیدیم خانه، کمی کادا درست کن.
داری چی میگی؟
خیلی کم به ما دادند.
نگاه کن.
کاری میکنه تمام روز مثل گاوها بدویم،
و خودش با موتور سیکلت تفریح میکنه.
دیو و دلبر.
نمیشه یکم آروم تر صحبت کنی؟
دوباره تنبیه میشیم.
گوشاش خیلی تیزه.
سیمی، یه لحظه بیا پایین.
چیزی گفتی؟
هیچی قربان.
ایس، تو چی گفتی؟
دیو و دلبر، قربان!
چطور جرأت میکنی به همسر من بگی دیو؟
- نه خانم-- - ازش عذرخواهی کن!
همین الان، ایس ها!
ببخشید خانم!
قبل از اینکه دوباره هردوتون رو تنبیه کنم،
- از جلوی چشمام دور شید! - قربان.
تا آسایشگاه بدوید.
اونا به ما میگفتن 'دیو و دلبر'.
و تو منو دیو کردی.
منم خودم رو دلبر صدا کردم.
فکر نمیکنی ایس هاتو یکم زیادی میترسونی؟
انضباط برای سربازها حیاتیه.
اشتیاق، وقتی به اشتباه هدایت بشه، تبدیل به حماقت میشه.
وقتی درست هدایت بشه، تبدیل به شجاعت میشه.
دقیقا همینه که داشتم سعی میکردم بهشون یاد بدم.
تا وقتی این درس رو یاد نگیرن، این سه نفر به تنبیه شدن ادامه میدن.
سه نفر؟
یه نفر سوم هم هست.
اون پتانسیل اینو داره که یه افسر خوب بشه.
فقط اگه یه چیز رو بفهمه.
زود باشید، آقایان.
من یه جواب میخوام.
انضباط، قربان.
هیچ فرمانی توی صدات نیست؟
صدات تا کجا باید شنیده بشه؟
لاهور، قربان!
تا کجا؟
لاهور، قربان!
تا کجا؟
لاهور، قربان!
پس دوباره میپرسم...
مهمترین عنصر در شکل دادن به یک دانشجوی افسری خوب چیه؟
شجاعت، قربان.
باشه.
قربان... آموزش، قربان!
هرچی بیشتر توی آموزش عرق بریزیم،
کمتر توی جنگ خون میدیم.
کس دیگه ای نیست؟
- هوشیار. - قربان!
اتکا به خود، قربان!
یک سرباز باید خودش را به اندازه ای توانا کند که به هیچ کس وابسته نباشد!
همه اینها مهم هستند، دانشجویان.
اما برای تبدیل شدن به یک سرباز واقعی، مهمترین عنصر این است
پیوند شما با رفیقتان.
مهم نیست یک سرباز چقدر توانا باشد،
او هرگز نمی تواند به تنهایی در یک جنگ پیروز شود.
مطمئن ترین سلاح یک سرباز، تفنگ یا تانک او نیست.
مطمئن ترین سلاح او...
عشق اوست.
برای برادرانش. برای عزیزانش.
برای ملتش.
ما برای پادشاهان نمی جنگیم.
ما برای بزرگان نمی جنگیم.
ما برای برادرانی می جنگیم
که کنار ما هستند.
در جنگ، وقتی دشمنان تفنگ های خود را به سمت شما نشانه می گیرند،
و وقتی برمی گردید و نگاه می کنید...
حتی وقتی سایه خودتان شما را ترک کرده باشد،
برادرانتان پشت شما خواهند بود!
ما به عنوان برادر عمر می کنیم،
ما به عنوان برادر خونین می میریم!
سوخی، وقتی این دفعه راکی می فرستی، دو تا بفرست.
یکی برای من و یکی برای ماهندر.
101 روپیه برات آب می خوره.
من یه روپیه بیشتر از 21 تا نمیدم.
پنجاه و یک.
خیله خب، باشه.
برای یه دونه راکی.
پس میشه 102 تا برای دو تا راکی.
این روزها پول تنها رابطه ایه که باقی مونده.
گوشی رو بده مامان.
یه کم شرم کن دختر. همیشه پسره رو اذیت می کنی.
اون تنها برادرمه، مامان. نباید اصلا اذیتش کنم؟
سلام، مامان.
سلام پسرم. همه چی خوبه؟
بله، مامان. همه چی خوبه.
مرخصی چی شد، و...
در مورد دختر اهل آمبالا چی تصمیم گرفتی؟
راستش، مامان...
من از یکی دیگه خوشم میاد.
چی؟
وای! اون کیه؟
یکی هست، مامان. و خیلی زیباست.
تا حالا طاووس دیدی؟ اون دقیقا مثل اونه.
احمق، باید زودتر از اینا می گفتی!
پدرت داره یه روز رو برای دیدن دختره تعیین می کنه.
اون خیلی عصبانی میشه.
اون تحقیر میشه.
لطفا، مامان، به بابا چیزی نگو. من فقط شوخی می کردم.
من از این جور شوخی ها خوشم نمیاد.
با پدرت صحبت کن.
خواهش می کنم بقیه تو صف منتظرن.
- هی... - باشه، خداحافظ. بعدا زنگ می زنم.
بله، پسرم.
قطع کرد.
حتما سه دقیقه اش تموم شده.
چه زود.
آره مامان. همه چی اینجا خوبه.
باشه.
بله.
باشه. هفته دیگه دوباره زنگ می زنم، مامان.
باشه، خداحافظ.
- داداش، متوجه شدی؟ - چی رو؟
هوشیار هیچ وقت به خونه زنگ نمی زنه.
هیچ کس هم به دیدنش نمیاد.
اگه خانواده ای براش مونده بود، میومدن.
مربی بهم گفت پدرش هم سرباز بوده...
که به شهادت رسیده.
مادربزرگش اونو بزرگ کرد تا اینکه فوت کرد.
یاد گرفته تنها عمر کنه.
بیا، یه سمبوسه دیگه برات بخرم.
- یکی دیگه؟ - آره...
هی، صبر کن.
این راخی تو نیست؟
بود. حالا مال توئه.
مادرم میگه...
حتی یه درخت هم نباید تنها بمونه.
تو الان دیگه تنها نیستی، برادر.
خواهرم، خواهر توئه.
خانواده من، خانواده توئه.
یه پیغام به خواهرم بده.
بهش بگو دیگه لازم نیست راخی بفرسته.
تا وقتی برادرش زنده است،
خودش شخصا میاد که راخی رو ببنده.
یادم رفت یه چیز مهمی رو بهت بگم.
- خب... - چی؟
- هر کی باخت به اون یکی احترام نظامی میذاره. - هی!
در یک باغ، درهم آمیختگی رنگ ها و عطرها زیبایی می آفریند
اگر من تنها بایستم، هیچ معنایی ندارم گر تو تنها بایستی، هیچ معنایی نداری
ایمان من است
امیدوارم هرگز از ایمانم دور نشوم
یک دوست واقعی دوستش را برابر با او قرار می دهد
ایمان من است
امیدوارم هرگز از ایمانم دور نشوم
واقعی دوستش را برابر با او قرار می دهد
سایه دوستی از خون تیره تر است
اگر دوستم بخواهد، جانم را فدا می کنم
طلا و نقره هیچ معنایی ندارند
وقتی دوستانم جواهرات گرانبها هستند
دوستی ما محکم است هرگز از هم جدا نخواهیم شد
این نگرش جدید است
عالی برای یک سرباز تازه کار
همه ناخودآگاه به او ادای احترام خواهند کرد
راست-چپ، راست-چپ، راست-چپ این پاها هرگز متوقف نخواهند شد
وقتی دوستی در کنار تو راه می رود شکست غیرممکن است
وقتی دوستی تو را روی شانه هایش بلند می کند< می توانی ستاره ها را بچینی
شاید نباشند اما چیزی کم ندارند
کسانی که دوست دارند خوشبخت هستند
آنها خوشبخت هستند
یه نامه برات اومده.
کی فرستادتش؟
نوشته هوشیار سینگ داهیا.
بخونمش؟
بیلو!
برادر عزیزم بیلو!
یه نامه از طرف شوهر خواهرت رسیده.
زود بخونش.
خیلی پررو شده، مستقیم بهت نامه می نویسه.
کاری نکن بزنمت، بی مصرف!
تو که حتی سواد نداری، بعد به من میگی بی مصرف؟
فکر نکن چون میری مدرسه خیلی باهوشی.
بخونش.
نامه خیلی کوتاهی.
فقط چهار خطه.
فقط چهار خط؟
من خیلی وقت پیش درد از دست دادن تو پژمرده شدم.
کی میگه هنوز جونی برام مونده؟"
یعنی چی؟
انگار خبر مرگشه.
عمو! عمو!
خوبه. خوبه.
یکی دیگه...
- فقط یکی دیگه... - نه، نه، دیگه کافیه.
- هوشیار سینگ داهیا؟ - بله.
یه ملاقات کننده داری.
کیه؟
پدر زنت.
پدر زن؟
پسر، اولین اشتباهت
اینه که بدون اجازه من به دخترم نامه نوشتی.
دومین اشتباهت این بود که از مرگ و مردن نوشتی.
فقط یه بیت شعر بود، پدر زن.
هوشیار...
تو اینجا اومدی سرباز باشی یا شاعر؟
پسر، ناراحت نشو.
- التماست می کنم-- - خواهش می کنم این کارو نکن.
چند روز مرخصی بگیر
و زنت رو از خونه من بیار اینجا.
تو واقعا ازدواج کردی؟
من کلاس هفتم بودم.
مادربزرگم ازم پرسید، 'بریم یکم شیرینی بگیریم؟'
منم گفتم بله.
نمیدونستم اون شیرینی ها برای عروسی من بودن!
بعد از عروسی، من برگشتم خونه خودمون، و اونم برگشت خونه خودشون.
از اون موقع دیگه صورتشو ندیدم.
یه ساله با هم دوستیم، برادر.
یه سال کامل.
تو همه چیزو درباره خانواده من میدونی.
و تو یه همچین چیز بزرگی رو از ما پنهون کردی.
من پنهونش نکردم.
- نگفتم چون... - اون پنهونش کرد.
تو قطعا پنهونش کردی.
وقتی شروع کرد به خواستن دوبیتی، من مشکوک شدم.
من ده تا دوبیتی خوندم،
و اون بالاخره این یکی رو انتخاب کرد.
کدوم یکی رو انتخاب کرد؟
'عشق من، من خیلی وقت پیش پژمرده شدم، در درد از دست دادن تو.
کی میگه هنوزم جونی برام مونده؟'
بگو ببینم، اصلا این دوبیتی قافیه داره؟
داره؟
- نه. - دقیقا.
پس حق داشتن فکر کنن خبر مراسم ختمشه.
من خیلی مضطربم.
این اولین باریه که میرم خونه پدرزنم.
وایسا! وایسا!
حالا به حرف من گوش کن.
- داماد. - بله.
حالا باید تشخیص بدی کدوم یکی از اینا دهاونتی منه.
- من؟ - بله، تو.
ولی یه چیزو یادت باشه.
به هرکی اشاره کنی،
باید اونو به عنوان همسرت قبول کنی و با خودت ببری.
بله.
آفرین.
زود باش، سرباز.
وقت نشون دادن شجاعته!
اون!
حالا باید اونو با خودت ببری!
من حاضرم!
- من واقعا ازت خوشم میاد. - داری چی میگی؟
از همون لحظه ای که دیدمت، عاشقت شدم.
- واقعا؟ - بریم یه گشتی بزنیم؟
باشه.
- سلام، عمو. - سلام.
بالاخره زنتو آوردی خونه، پسرم؟
شبیه چیه مگه؟
بیا.
بیا، بشین.
چی شده؟
مادربزرگ گفت
به محض رسیدنم باید از پدر و مادر شوهر برکت بگیرم.
میشه یه عکس ازشون داشته باشم؟
عکس؟
مادرم هیچوقت عکسی ازش گرفته نشد.
همیشه میگفت، 'وقتی پدرت برگرده یه عکس میگیریم.'
ولی پدرم بعد از جنگ سال ۴۸ دیگه برنگشت.
تنها چیزی که ازش مونده، لباس فرمشه.
کجاست؟
- چی؟ - لباس فرم پدر.
پدر، به شما تعظیم می کنم.
- من... - چیزی لازم داری؟
چای، آب، نان، بیسکویت؟
میشه یه جارو داشته باشم؟
جارو؟
و یکم زردچوبه هم همینطور.
- فقط شما دارید. وگرنه-- - البته که دارم.
براتون میارم.
جارو. زردچوبه.
مورچه ها از اینجا میان تو.
اگه یکم زردچوبه بپاشیم، دیگه نمیان تو.
واای
من یه اشتباه وحشتناک کردم.
مادربزرگ گفت شما باید روبنده رو بردارید، ولی من کاملا فراموش کردم.
به من نگاه نمیکنید؟
نگاه میکنم...
ولی یکم زردچوبه رفت تو چشمم.
براتون آب بیارم.
نه، نه. خوبم.
الان خوب شد؟
دوستام همیشه میگفتن
سربازها همیشه خشن هستن.
اونا فقط بلدن بجنگن.
ولی شما اینطوری نیستید...
من چه شکلیم؟
شما درست مثل ناندوی من هستید.
خیلی آروم.
ناندو کیه؟
گاو نر ما.
مردم ازش میترسن، ولی در واقع خیلی مهربونه.
من شبیه گاوم؟
واای، دوباره گند زدم!
- مادربزرگ بهم گفت ساکت باشم. - هی...
ولی دوباره یادم رفت.
- نه، نه... - حتما فکر میکنید
- یه احمق گیرتون اومده. - نه.
میتونم بهتون بگم به چی فکر میکنم؟
دارم فکر میکنم...
خیلی خوش شانسم...
که تو رو پیدا کردم.
تو خیلی زیبایی چطور میتونم اینو به زبون بیارم؟
یه عمر طول میکشه فقط تماشا کنم
هیچ چیزیت رو عوض نمیکنم
همینجوری که هستی دوست داشتنی به نظر میرسی<
همینجوری که هستی دوست داشتنی به نظر میرسی
مثل یه غریبه اینجوری اولش راجع بهت فکر میکردم
ولی الان وقتی بهش فکر میکنم
انگار که یه عمره میشناسمت
عمر و مرگم به تو گره خورده
همیشه تو رو در قلبم خواهم داشت
چشمان افسونگر
صدای مسحور کننده
تو بادی هستی که منو با خودش میبره
شب و روز، فقط از تو میگم
با این حال یه چیزی همیشه ناقصه
مهم نیست چقدر تلاش میکنم
انگار پایانی برای این اشتیاق نیست
انگار یه بدهیه که از عمر قبلی مونده
هیچ چیزیت رو عوض نمیکنم
همینجوری که هستی دوست داشتنی به نظر میرسی
مثل یه غریبه اینجوری اولش راجع بهت فکر میکردم
ولی الان وقتی بهش فکر میکنم
انگار که یه عمره میشناسمت
هیچ چیزیت رو عوض نمیکنم
همینجوری که هستی دوست داشتنی به نظر میرسی<
معشوقم به خانه بازگشته
فقط به تو فکر میکردم
عمر و مرگم به تو گره خورده
همیشه تو رو در قلبم خواهم داشت
معشوقم به خانه بازگشته
فقط به تو فکر میکردم
عمر و مرگم به تو گره خورده
همیشه تو رو در قلبم خواهم داشت
دستتو برگردون.
- بفرمایید. - نه، برادر.
- این دفعه، باید نگهش داری. - اصلا، برادر.
سالهاست که داری راکی به دستم میبندی.
وقتشه که یه چیزی از برادرت قبول کنی.
سهم تو و ماهندر رو از برادرم میگیرم
زیاد لوسش نکن، برادر.
آرزوهای اون بزرگتر از چیزیه که فکرشو میکنی.
اون میتونه هر چیزی بخواد.
مامان، داداش داره اذیتم میکنه!
- نکن پسرم. این کارو نکن. - بیخودی...
امروز متعلق به خواهراست.
- سلام خاله. - سلام.
- ماهندر، این برای عروسمه. - خاله...
و اینم برای کوچولوتون.
- واقعا نیازی به این کار نبود. با یه مامان بحث نکن!
این از روی عشقه. آروم نگهش دار.
ممنون، خاله.
- هوشیار. - بله.
این برای عروسمه.
تو این چند ماه خیلی خوب ازش مراقبت کن.
بله، خاله.
پنج دقیقه به من فرصت بدید بچه ها. منم میام.
من باید به آمبالا گزارش بدم.
پسرم...
چرا تو هم براش توضیح نمیدی؟
خونه دختره از آمبالا دور نیست.
اونا خانواده محترمی هستن.
ولی اون از ملاقات باهاشون امتناع میکنه.
حتی ازشون خواستم یه عکس بفرستن، ولی اون حتی نگاهشم نکرد.
بسپارش به ما
- چطوری؟ - چطوری؟
پسر شما نمیتونه باخت رو تحمل کنه.
- بزن بریم برادرا - مراقب باشید.
به امید دیدار، ترقه من.
- به زودی همتونو میبینم. - بزن بریم.
گوش کن پسرم.
- حالا که داری میری آمبالا... - نه دوباره مامان.
من نمیخوام کسی رو ملاقات کنم.
- بزن بریم بچه ها. - بذار حرفمو تموم کنم.
این عکس رو بگیر و بهشون پس بده.
- چرا؟ - چون اونا جواب رد دادن.
از اونجایی که خیلی طول کشیده،
احتمالا فکر میکنن پسره مشکل رفتاری داره.
دقیقا.
من یه خلبانم. یه کم غرور نباید داشته باشم؟
خاله، حرفش یه جورایی منطقیه.
ولی... چطور میتونن جواب رد بدن؟
بیخیال.
پیشنهادهای خیلی بیشتری دریافت میکنی.
فقط اینو از طریق یه نفر بفرست در خونه شون.
کیه؟
سلام، من...
این زنگ درِ لعنتی دشمن منه! همش داره زنگ میخوره!
بله؟
سلام. من نیرمالجیت سینگ هستم.
چاییت رو بخور. من سریع به پدرش توی دفترش زنگ می‌زنم.
بهش بیسکویت تعارف کن.
چرا یه دفعه اینجوری پیدات شد؟
عکست...
چطور؟
می‌خواستم بپرسم...
این عکس کجا گرفته شده؟
تو فقط برای اینکه بپرسی این عکس رو کجا گرفتم، این همه راه اومدی اینجا؟
نه.
مردم قبل از خریدن سبزیجات، اون‌ها رو به دقت بررسی می‌کنند،
و تو من رو بدون اینکه حتی من رو ببینی، رد کردی؟
- چی؟ - منظورم اینه که، من نمی‌تونستم شخصاً بیام،
اما نیازی نبود که ناراحت بشی.
- خب، من... - من خلبان جنگنده هستم.
من حقوق خوبی دارم، و نسبتاً خوب آشپزی می‌کنم.
من نسبتاً خوش‌تیپ هم هستم.
هیچ دلیلی برای رد کردن من وجود نداره.
- داری میگی ممکنه من رد بشم؟ - منظورم این نبود.
پس چرا اینقدر طول کشید تا جواب بدی؟
می‌تونستی زودتر من رو رد کنی.
اما من هیچ وقت تو رو رد نکردم.
خب، من هم همینطور.
- چی؟ - بله.
خانواده‌ام من رو گول زدند.
اگه تو من رو رد نکردی،
پس این یعنی تو موافقی
- موافقی؟ - تو هیچ وقت جواب سر راست نمیدی.
اگه تو اخلاق داری، من هم دارم.
طاووس.
مثل رسیدن بهار است معشوق من
با خود می‌آورد
اولین باران محبت را
بدنت مثل چوب صندل است سایه‌ات هم مثل چوب صندل است
عطرت را عوض نکن
من النگوی تو هستم، تو دستبند من هستی جفت ما مثل طبل و سنج است
من هرگز انگشتر را از انگشتم در نمی آورم چون تو الماس انگشتر هستی
رنگ رُبنده تو شنگرفی است و تمام عمر من در آن است
هرگز آن را از سرت برندار
تو بی عیب و نقصی
چطور تو را ماه بنامم؟
درست شبیه توست
و من تا آخر عمرم، رویم را برنمی گردانم
درست شبیه توست<
و من تا آخر عمرم، رویم را برنمی گردانم
ه دلیل افزایش تنش ها در امتداد مرز هند و پاکستان
مرخصی تمام سربازان لغو شده است،
و به آنها دستور داده شده فورا به یگان های مربوطه خود گزارش دهند
این جدی به نظر می رسد، برادر.
آنها را به عروسی ات دعوت نکردی.
پس دشمن ناراحت شد.
حالا تنها راه آرام کردن آنها از طریق جنگ است.
عروسی های پنجابی بدون دعوا کامل نمی شوند.
اما این جنگ نیست که نگرانش هستم.
- این شماها هستید. - من؟
چرا؟
من در جنگ مسابقه را می برم.
و اگر این یکی را ببازی،
باید به من ادای احترام کنی، برادر.
تو هیچ وقت عوض نمی شوی، برادر.
کشتی آماده حرکت است
شجاعت تنها لازمه برای تسخیر دنیاست!
وقتی ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی متحد شوند،
ما غیرقابل توقف هستیم.
بیایید حسابشان را برسیم، برادرها.
باشه، کاپیتان میتو.
فرماندهی حالا با توست.
وظایفت را می دانی؟
در حالی که تو از هند محافظت می کنی
کاپیتان میتو از مامان و خانه مان محافظت می کند.
خیلی خوبه.
و قوانین چی هستند، کاپیتان؟
قانون شماره یک این است که تکالیفم را روزانه انجام دهم و به مامان کمک کنم.
قانون شماره دو این است که روزانه یک لطیفه بگویم و مامان را بخندانم.
خیلی خوبه. بابا بهت افتخار می کنه
میتو، هدیه بابا رو بیار.
- اوه، بله! - هدیه؟
دستورات من چیست، فرمانده؟
دستوری نیست.
این یک درخواست است.
چشماتو ببند و دستتو دراز کن.
اون اینو دیشب برات درست کرده.
اون گفت: 'بابا از مرزها محافظت میکنه،
و الهه دورگا از بابا محافظت میکنه.'
این بزرگترین هدیه توی دنیاست.
ممنونم، کاپیتان.
و بعدش میرم
ای لحظات زودگذر آهسته تر، فقط آهسته تر
مامان، مرز توی آب کجاست؟
پدرت خودش مرز هند توی آبه، فرزندم.
عقلتو از دست دادی؟
نباید وزنه های سنگین بلند کنی!
من خانم یه سربازم.
منو با یه خانم عادی اشتباه نگیر
باشه، به من گوش کن.
گفتم گوش کن...
داشتم میگفتم، یکی رو وادار کن برات نامه بنویسه،
و به من خبر بده که بچه پسره یا دختر.
من کسی رو وادار نمیکنم نامه بنویسه.
بیا و خودت ببین کی شرط رو برده.
صبر کن و تماشا کن. بچه پسر میشه.
اصلا هم اینطور نیست. من شرط رو میبرم.
ما یه دختر بچه خواهیم داشت.
تو توی جنگ پیروز میشی،
و من شرط رو میبرم.
باشه، قربان!
و بعدش میرم
مگه تو خانم یه سرباز نیستی...
و یه خانم عادی نیستی؟
گریه کردن برای هیچکدومتون خوب نیست.
هر دومون داریم مضطرب میشیم.
نیازی به نگرانی نیست.
من یه سربازم. برمیگردم.
تاج پیروزی بر سر یا پیچیده در خاطره.
اما من برخواهم گشت.
ای لحظات زودگذر آهسته تر، فقط آهسته تر
سوخی؟
واای، بهت نگاه کن!
چشمات بعد از گریه کردن حتی زیباتر هم به نظر میرسن.
باید توی پالکیت گریه کنی. خیلی خیره کننده به نظر میرسی.
چه مزخرفاتی داری میگی؟ سوخی زیبا به نظر میرسه؟
بذار ببینم.
حتما داری شوخی میکنی!
ممنونم.
بابت چی؟
بابت اینکه مسئولیتشون رو در غیاب من به عهده میگیری.
آره، ولی از این وظیفه مرخصی طولانی نمیگیری.
پس تا کی؟
باید قبل از اینکه حنای دستم پاک بشه برگردی.
چی؟ بذار حنا رو ببینم.
صبر کن و تماشا کن، طاووس.
هر لحظه، دلتنگ تو هستم
هر لحظه، تو را میخواهم
-خوشبختم که تو را پیدا کردم - مامان رو دیدی؟
هر لحظه، میخواهم تو را مال خود کنم
ای لحظات زودگذر...
ساتنام واههگورو.
ان شاء الله واههگورو بهت عمری طولانی تر از من بده.
چی؟
چرا باید سهم تو از عمر رو بخوام؟ من به اندازه کافی از خودم دارم.
در عوض، به من قدرتی بده تا دشمنانم را نابود کنم.
حتی مامانهای اونا هم باید بهشون عمر طولانی داده باشن.
مادر فقط میتونه عمر ببخشه، نه مرگ.
یعنی نباید بجنگم؟
نه، باید بجنگی. این وظیفه توست.
شجاعانه بجنگ و پیروز برگرد.
منم با عشق مادریم میجنگم.
خداحافظ، پدر.
این رو نگه دار.
نه، من به اندازه کافی دارم.
الان خوب پول درمیارم.
بازم میگیرمش.
پدر، میدونم همیشه شما رو اذیت کردم.
اما قول میدم هیچوقت ناامیدت نکنم.
همیشه باعث افتخارت میشم.
خداحافظ، پدر.
و بعدش میرم
حمل و نقل جاده ای پنجاب
و بعدش میرم
پایگاه به وایپر.
بالای نقطه آلفا، وارد هند میشویم.
زمان تقریبی رسیدن به سرینگر، یک دقیقه.
عملیات چنگیز آغاز شد.
امروز هند رو به ویرانی می کشیم.
- نگاه کن، هواپیماها! - نگاه کن!
هی، ایست!
هواپیماها!
حمله هوایی! پناه بگیرید!
زمین گیر شید! محکم بگیرید!
- پناه بگیرید! حرکت کنید! - پناه بگیرید!
سریع اسلحه ها رو بیارید!
- از اینجا برید بیرون! - منطقه رو تخلیه کنید!
حرکت کنید!
پناه بگیرید!
قربان، آنها کنترل پل رو به دست گرفتند.
اونها فقط نگرفتنش، رام سینگ.
اونها افراد ما رو کشتند و پست رو تصرف کردند.
چه کار کنیم؟
- رام سینگ. - بله، قربان.
شما با تیم براوو از رودخانه عبور می کنید، دو کیلومتر پایین دست پل،
- و به سمت روستا حرکت می کنید. - بله، قربان.
من تیم آلفا رو برمیدارم و از شرق حمله می کنم.
اما اول، باید واحد پشتیبانی هوایی اونها رو نابود کنیم.
- سمپوران. - بله، قربان.
آقا، اونها خارج از برد آر سی ال هستند.
ما نمی تونیم از این فاصله به هدف ضربه بزنیم.
پس به محض اینکه مورد حمله قرار بگیرند، درخواست پشتیبانی هوایی می کنند.
پس به واحد پشتیبانی هوایی حمله نمی کنیم، افسری رو که درخواست پشتیبانی هوایی می کنه می زنیم.
اما، قربان، اگه یه نفر دیگه سیگنال بفرسته چی؟
فقط اگه بذاریم به اونجا برسند!
- آجیت! - قربان.
راس ساعت 14:00، شما افسر مستقر در واحد پشتیبانی هوایی رو می زنید.
یادت باشه کار رو با اولین گلوله تموم کنی.
در غیر این صورت، دشمن هوشیار میشه.
حتما، قربان.
و بعد، ما مهمان نوازی خودمون رو بهشون نشون میدیم!
قربان!
قربان، با جسدها چیکار کنیم؟
مثل همیشه.
- نیازی به پرسیدن نیست. - بله، قربان.
- موضع بگیرید! ما مورد حمله قرار گرفتیم! - بجنبید!
بوله سو نهال!
ست سری آکال!
پل مورد حمله قرار گرفته! برید اونجا و شلیک کنید!
آصف، بیا رو خط. آصف! آصف، حمله هوایی رو تایید کن!
آصف!
نذارید کسی فرار کنه!
- حرکت کنید! سوار شید! عجله کنید! - بجنبید!
تانگو برای چارلی. تانگو برای چارلی، بیا رو خط.
تانگو برای چارلی.
بیا رو خط...
ببر یک به تانگو، پاسخ بده.
تانگو به چارلی. تانگو به چارلی، تأیید کن--
ببر یک به تانگو، پاسخ بده.
به تانگو وصل شوید.
رشید، چرا جواب نمی‌دادی؟
ارتش هند حتماً در راه است. آماده باشید.
ارتش هند از قبل رسیده است.
و رشید رفت.
هنوز وقت هست، بهتره بفهمی.
حد و مرز خودت رو بشناس،
وگرنه هم خطوط و هم خودت محو میشید!
فتح سینگ.
تو فتح سینگ نیستی؟
آنگاد سینگ پسر تو بود.
مگه اون تو همین منطقه نمرد...
تو سال 65؟
شنیدم که...
سربازهای ما یه مرگ خیلی آروم بهش دادن.
ما هم همون مرگ آروم رو بهت میدیم!
چرا ساکتی، فتح سینگ؟
ترسیدی؟
خوبه. باید بترسی.
اسم شهدا شجاعت میده، نه ترس!
من داشتم یه لحظه سکوت به احترام تو رعایت میکردم...
همونطور که برای مرده ها انجام میدن.
مزخرف نگو!
تو 23 ساله که داری مزخرف میگی!
شما حتی نمیتونید پاکستان شرقی رو کنترل کنید،
بعد ادعای کشمیر رو دارید!
تعداد آدمای توی پاکستان شما
از تعداد بزهایی که ما تو عید قربان قربونی میکنیم هم کمتره!
بعد شما از شکست دادن ما حرف میزنید؟
کشمیر رو فراموش کن! اول سعی کن این پل رو پس بگیری.
حتی هفت نسل بعدیتون هم
نمیتونن یه اینچ از این رو پس بگیرن!
این قول ارتش هند است!
از هرجا که بخواید نفوذ کنید،
چه از هوا، چه از زمین، چه از آب،
یه سرباز هندی جلوتون وایمیسته،
مستقیم تو چشاتون نگاه میکنه، و با افتخار میگه،
بیا و با من روبرو شو!
اینجا هند ایستاده!'
زنده‌باد هند!
جای هیند!
جای هیند! جای هیند!
- میدونی چیه؟ - بله؟
یه کم کادا درست کن.
ولی الان خوردی.
معده منه. به تو چه؟
درستش می‌کنم.
داشتی به پسرت فکر می‌کردی،
و اون یه نامه فرستاده.
زود بخونش و بگو چی نوشته!
«جای هیند، بابا!»
بلندتر.
«جای هیند، مامان!»
خدا حفظت کنه پسرم.
خدا حفظ کنه.
«نگران من نباشید. من کاملاً خوبم.
من از هر طرف با کوه‌های بلند احاطه شدم،
و شجاعت ما حتی بلندتره
واقعا؟
«اگه دشمن جرأت کنه به ما حمله کنه،
از تصمیمش پشیمون میشه.
و بابا، یه چیز دیگه.
اینجا من هر روز مچ میندازم.»
واقعا؟
من همه رو شکست دادم.
دفعه بعد، من تو رو شکست میدم
و موتورت رو میبرم!»
داره سعی میکنه پدرشو بترسونه.
اون بی باک شده.
«و مامان...
هنوز اینجا خیلی سرد نیست.
ولی... چون دلم برات تنگ شده،
من ژاکتم رو زیر لباسام میپوشم، و--»
جای هیند، قربان.
متاسفم که به اطلاعتون میرسونم، قربان.
ما کاپیتان انگاد سینگ رو از دست دادیم.
او با شجاعت جنگید،
اما تعداد دشمن بیشتر بود.
متاسفم، قربان.
چی شده؟ ادامه اش رو بخون!
این کی اتفاق افتاد؟
امروز صبح ساعت ۰۵:۰۰.
وقتی به بیمارستان نظامی آورده شد، به شدت زخمی شده بود.
او میخواست برای آخرین بار با شما صحبت کنه.
فرمانده سعی کرد با شما تماس بگیره، اما...
ولی کسی خونه جواب نداد.
صبح،
ما از گوردواره بازدید می کنیم.
کجا رفت؟
به محض اینکه اسم من اومد، خوندن رو متوقف کردی.
میخونی--
سیمی.
وقتشه.
این... به انگاد میاد؟
من اینو با عجله دوختم.
اگه برای عروسیش بود...
این رو بیشتر تزئین میکردم.
قوی باش.
هر وقت در مرز گلوله شلیک میشه
به قلب مادر ضربه میزنه
حس میکنم دارم فرو میریزم چنگ میزنم به زمین
- جایی که پسرم رو از دست دادم... - زنده باد هند، فرزندم.
- جایی که پسرم رو از دست دادم... - زنده باد هند.
مادر، تاج گل رو بذار و سرودهای خودت رو بخون."
مادر، تاج گل رو بذار و سرودهای خودت رو بخون
چون بعد از مرگ دارم به سوی او میرم
امروز داره گریه میکنه، درد پسرش رو میبینه
اون کسی بود که به روی مرگ خندید، عزیزم
آسون نیست که روی شونه هات حمل کنی
جسدهای بی جان پسرها رو، عزیزم
عزیزم...
مامان
ما را برکت بده، واههگورو.
سیمی.
من دارم میرم.
تو داری میری جنگ.
حداقل امروز باید از گوردواره برکت می گرفتی.
تا کی می خوای اینجوری از او عصبانی باشی؟
شش سال گذشته.
دیگه خودتو سرزنش نکن.
حتی اگه اون روز با انگاد حرف می زدی، نمی تونستی نجاتش بدی.
وقتش بود که بره، و رفت.
ولی تو باید برگردی.
مراقب خودت باش.
جی هند، سردار جی.
جی هند.
- جاگی! - بله.
- جاگی. - بگو.
زود سیب زمینی ها رو خرد کن.
بعدش باید دشمنا رو خرد کنیم.
بله، البته!
جاگی!
- رام سینگ. - قربان.
گورجیت چی میگه؟
جیره بندی ها از قبل محدوده. اگه سربازها گرسنه بمونن،
چطور می تونن بجنگن؟
چه محدودیتی، قربان؟
ازش بپرس کدوم مهم تره. چراغ یا غذا؟
معذرت می خوام، قربان.
ولی چراغ هم مهمه.
در زمان تجزیه،
وقتی خونه هامونو ترک کردیم و به این طرف اومدیم،
مادرم یه چراغ بیرون خونمون روشن کرد.
به امید اینکه یه روزی به خونه برگردیم.
اون نتونست برگرده، قربان.
ولی، قربان، این روستایی ها حتما به خونه برمی گردن.
گورجیت، این فقط یه چراغ نیست.
امیده.
ایمانشون به او
بگو ببینم، چطور می تونم بذارم این چراغ خاموش بشه؟
داشتم می گفتم، قربان...
اگه چند روز آینده فقط روتی ساده بخوریم،
نمی میریم.
من مدیریتش می کنم، قربان.
بفرمایید، قربان.
هر چقدر روغن حیوانی می خوای بردار.
برکتت بده، گورجیت
باید اول پیش من میومدی.
گزارش چیه، رنگا؟
قربان، فرستنده آسیب دیده.
و صفحه نمایش هم خراب شده.
تعمیرات زمان میبره.
باید عجله کنیم، ویجی.
بدون سونار، ما کاملا کور هستیم.
چشم قربان.
- قربان، من... - نگو، رانگا.
قربان؟
میدونم به سونار اعتماد نداری.
نه قربان. میخواستم بگم به شما اعتماد دارم.
دروغگو.
هواپیماهای پاکستانی به ما حمله کردند
در حالی که ما تمام تلاش خود را میکردیم
تا اوضاع بنگلادش را از طریق مسالمت آمیز حل کنیم.
من کمترین شکی ندارم
که سربازان شجاع هندی ما پیروز بیرون خواهند آمد.
دشمن به ما حمله کرده.
آنها بمب انداختند.
و قربان ما را زخمی کردند.
دیگه منتظر چی هستیم؟
چرا ما را محدود می کنند؟
کار به مرگ و عمر رسیده.
دشمن باید فکر کنه که ما ترسو شدیم!
بالام سینگ!
قربان!
حمله دشمن به ما نشون میده که اونا میترسن،
نه ضعف ما!
بله قربان.
اما قربان، چرا همیشه منتظر میمونیم اونا اول حمله کنن؟
چرا ما اول حمله نمیکنیم؟
برای آدم قوی، مهم نیست کی اول حمله میکنه.
چون اون میدونه
که ضربه نهایی رو اون میزنه.
سانترام، گیتا نمیخونی؟
قربان.
مامنم اونو بهم داده.
چون یه مامان میدونه
که لرد کریشنا ارابه ران ما هم هست، نه فقط آرجون.
ما همیشه به چیزی که میخوایم میرسیم وقتی زمانش برسه.
این چیزی نیست که گیتا میگه؟
پس، تو هم فرصت جنگیدن رو پیدا میکنی وقتی زمانش برسه!
قربان!
منظورتون اینه قربان...
وقتی زمانش برسه، بالام سینگ هم ازدواج میکنه؟
قربان.
بهتره الان جلوشو بگیری،
وگرنه همون چند تا تار مویی هم که داره رو میکَنم!
تو ازدواج میکنی . روش حساب کن.
به نظر من که سخته.
احمق.
هر چی میخوای بگو...
اما حس می کنم پیشنهاد از قبل رسیده.
- سربازها. - بله قربان!
- صف ها رو بشکنید. - بله قربان.
زود باشید!
اینجاست! اینجاست!
- اینجاست! - زود باشید!
- سونیل سایگال. - بله قربان!
- کریشان کومار. - بله قربان!
- نایب سوبedar نیشان سینگ. - بله قربان!
- راجندر سینگ. - بله قربان!
- سانترام. - بله قربان!
خواهر خانم شما خیلی نگرانه.
اون میگه: 'پسرت هر روز به باشگاه میره.
هر روز با کشتی گیرها کشتی میگیره،
و میگه میخواد مجرد بمونه و هرگز ازدواج نکنه.'
نگرانی برای چی؟
اون فقط هشت سالشه!
'مونو خیلی دلتنگته.'
اون همه ترقه های دیوالی اش رو سالم نگه داشته.
میگه وقتی پدرش برگرده اونها رو روشن میکنه.
'بچه ها نمیخوان به مدرسه برن.
- فقط مدام سراغ پدرشون رو میگیرن...' - بنی.
- هی، بنی! - چی شده، بالام؟
کسی برات پیشنهاد فرستاده؟
- میکشمت، ای مزاحم! - چی شده؟
نگاه کن.
حدس میزنم این دفعه هم نامه ای به دست آقا نرسیده.
دختره.
من پدر شدم.
سانترام!
گوش کن...
اینجایی!
گوش کن!
چی شده برادر؟
توی نامه چی نوشته؟
مامان...
مامانم رو از دست دادم.
اون یهو شب مریض شد.
هیچ کس نبود که اون رو به بیمارستان ببره.
وقتی همسایه ها صبح اون رو بردن...
اون دیگه مرده بود.
نتونستم مراسم تدفینش رو هم انجام بدم، برادر.
اون قبل از مرگش یه چیز رو مدام میگفت.
'به سانت بگو خاکسترم رو در گنگ غوطه ور کنه.'
قوی باش، برادر.
بیا یه درخواست مرخصی بدیم.
آقای هوشیار میتونه یه توصیه نامه بذاره.
نه.
نتونستم یه مامانم رو نجات بدم، اما...
تا وقتی که مام میهنم رو نجات ندم...
این پست رو ترک نمیکنم.
حالا، خاکستر مادرم رو در گنگ غوطه ور می کنم
فقط بعد از شکست دادن دشمن.
حتی تو هم نامه داری.
از خونه چه خبر؟
هیچ خبری نیست.
منظورت چیه؟
انتظار خبر خوبی نداشتی؟
هیچ خبری نیست، برادر.
نامه رو بده به من.
نه!
- ولش کن. - گفتم نامه رو بده به من.
- هی! به من گوش کن، سانترام. - 'حالت چطوره؟
خیلی خوشحالم که بهت اطلاع بدم که خداوند به ما فرزندی عطا کرده...
یک دختر.'
عقلتو از دست دادی؟
خداوند بهت یک فرشته داده و داری پنهونش میکنی!
من پنهونش نمیکردم.
فقط اینکه، بعد از شنیدن خبر...
برادر، اون یک مادره.
هر کجا که باشه...
همیشه از دیدن خوشحالی بچه هاش خوشحال میشه.
یه چیزی بهم بگو.
اسم چی بود؟
پارواتی دوی.
چرا؟
اسم خواهرزاده ات رو میذاریم...
پارواتی.
برادرم...
امشب جشن میگیریم.
باقی رام!
شیرینی آماده کن!
سانترام عمو شده!
خداوند به ما یک فرشته داده!
- جی هند، قربان. - جی هند.
همه نامه ها پخش شدند، قربان.
به جز یکی. برای کسی به اسم هاشار سینگ.
اما کسی با این اسم توی دسته نیست.
هست. این نامه برای منه.
- باشه، قربان. رام-رام! - رام-رام!
سلام بر تو، عزیزم.
امیدوارم حالت خوب باشه.
بهت گفتم نمیذارم کس دیگه ای نامه ام رو بنویسه
به خاطر همین از بیلو درس میگیرم و خودم مینویسم
شاید اشتباهاتی داشته باشه، اما میدونم تو درست میخونیشون.
خبر اینه که دکتر گفته
میتونیم انتظار داشته باشیم که عضو جدید خانواده مون تا هفته دیگه برسه.
بعد از این دیگه نامه ای نمینویسم
باید بیایی و خودت ببینی چه کسی شرط رو برده
و فقط می خواهم بگویم که...
'عشق من، من خیلی وقت پیش پژمرده شدم، درد از دست دادن تو.
چه کسی می گوید هنوز هیچ حیاتی در من باقی مانده است؟'
زود باشید، بچه ها!
پیام ها مدام می رسند، درد ما را برمی انگیزند
هر نامه، همان سوالات را می پرسد
کی به خانه برمی گردی؟
به ما بگو کی راه میفتی
چون این خانه بدون تو گم شده است
پیام ها مدام می رسند، درد ما را برمی انگیزند
هر نامه، همان سوالات را می پرسد
کی به خانه برمی گردی؟
به ما بگو کی راه میفتی
چون این خانه بدون تو گم شده است
این قلب سال ها خالی بود
با ورود او، انگار جشنی برپاست
درها هوشیار شده اند با شنیدن صدای قدم های کسی
سپیده دم طلوع می کند وقتی که آن شخص خاص می چرخد و می رقصد
همیشه در عجبم هر وقت که تنها هستم
ماه در حیاط من فرود خواهد آمد
کسی که سرنوشت من را شکل داد
آراسته با آن گوشواره های زیبا
در دست داشتن آن سینی تکریم
و از حنای زیبای روی دستانش می پرسد
کی به خانه برمی گردی؟
به ما بگو کی راه میفتی
چون این خانه بدون تو گم شده است
از اشک هایی که از چشمان جاری می شوند بپرس
جدا شدن آسان نیست
مادرم را پشت سر گذاشتم کسی که برایم دعا می کند
زیرا بیشتر از او من این سرزمین مادری را دوست دارم
به آرامی کسی زمزمه کرد که باید برگردم
من منتظرت خواهم بود مرا در درد حسرت نکش
شب هایی که بیدار سپری شد
حرف های ناگفته
وعده های عمل نشده
و از خاطراتش می پرسد
کی به خانه برمی گردی؟
به ما بگو کی راه میفتی
چون این خانه بدون تو گم شده است
ای بادهایی که می وزید!
به یک لطفت نیاز دارم
پیدا کن کسی را
که مرا ترک کرده است
یک جاده یا یک کوچه
هنوز پیدا نکرده ام
چیزی که بتواند این فاصله ها را پاک کند
برمی گردم برمی گردم
به سرزمینم
به آن سایه عشق
برای آن چشمان مشتاق برای آن بازوهای دراز
برای آن کوچه های خانه ام
برای عمل کردن به قول هایی که دادم
برمی گردم برمی گردم
قربان، زیردریایی های ما به سمت هدف قرار دادن بنادر دشمن حرکت کردند.
ان شاءالله، به زودی خبرهای خوبی می رسد!
به حملات هوایی ادامه بده، ظفر.
قربان.
وقتشه کار رو تموم کنیم، آقایون.
اژدر!
آماده ضربه باشید!
اژدر!
فرار کنید!
زمین گیر شید! - بجنب!
حرکت کنید!
همه پرسنل...
این کاپیتان شماست.
بدنه کشتی ما شکسته شده.
کشتی را ترک کنید.
رانگا! رانگا!
قربان...
من... اعتماد...
چه اتفاقی افتاده، سخون؟
آماده شو، جی-من. فکر کنم وقتشه.
به پرواز درآیید! به پرواز درآیید! به پرواز درآیید!
چهار جت دشمن از خط کنترل عبور کرده اند و به سمت سرینگر می روند.
تشکیل چیتا، به پرواز درآیید! تشکیل چیتا، به پرواز درآیید!
- حرکت کنید! حرکت کنید! به حرکت ادامه دهید! - حرکت کنید! عجله کنید!
باز به آلفا. اجازه پرواز.
جت های پاکستانی هر لحظه ممکنه بالای سرمون باشن.
شما نمی توانید قبل از بمباران بلند شوید.
تمام!
این کارو نکن، سخون! سخون، صدای منو می شنوی؟
سخون!
حالا!
عالی بود، بچه ها.
یه دور دیگه، و می تونیم برگردیم خونه.
اون چی بود، شمشیر؟
وقتی مردم به بالا نگاه می کنند، او را می بینند. وقتی دشمنان به بالا نگاه می کنند، سخون را می بینند.
شمشیر، جدا شو!
همونجا رو چک کن.
اشتباه بزرگی کردی که به اینجا اومدی
یادت رفته که بازهای گورو از مرزهای این کشور محافظت میکنند.
حالا دیگه نمیتونی برگردی.
شمشیر، نمیتونم از دستش خلاص شم! دنبالم افتاده.
حالا بگیرش!
زمین گیر شید! حرکت کنید! حرکت کنید!
- سوار شید، سوار شید. - عجله کن!
زود سوار شید! یالا.
یالا! عجله کن!
قربان، هندی ها دارن کشتی رو ترک میکنن.
دفاعشون خیلی ضعیف بود.
ریاض، مسیر رو به سمت اوخا تنظیم کن.
چشم قربان.
زود باش، زود باش، سریع، سریع!
همه، عجله کنید!
یالا! عجله کن!
- قربان... - یالا، ببرش.
عجله کن!
- قربان، شما؟ - ماموریت هنوز تموم نشده، سوراب.
تو برو.
- اما، قربان... - این یک دستوره.
قربان، اژدر!
گزارش خسارت
آقا، مخازن تعادل آسیب دیدن
باید فورا به سطح آب بیاییم.
ما به اینجا فرستاده شدیم تا بنادر هند رو نابود کنیم.
اگه الان به سطح آب بیاییم، چطور به اوخا برسیم؟
قربان، در این شرایط، نمیتونیم به اوخا برسیم.
مخازن دارن پر میشن. اگه الان به سطح آب نیاییم، غرق میشیم
دور و برتو نگاه نکن، بالا رو نگاه کن.
اژدرها رو شلیک کن و کارشو تموم کن!
بله، قربان!
مار افعی به شمشیر!
شمشیر، گرفتیش؟
پشتون، به پشتیبانی نیاز دارم!
اون دنبالم افتاده.
اینا از کجا اومدن؟
باید برگردیم قبل از اینکه جنگنده های بیشتری بهش ملحق بشن.
بزن بریم خونه
فهمیدم، پشتون.
ترسیدی، مار افعی؟
داری به مرگ خیره میشی. باید بترسی.
من دارم به وطنم برمیگردم،
و تو هیچ کاری نمیتونی بکنی.
وقتی برگردی میخوای چی بگی؟
اینکه یه سِردار به تنهایی چهار تا از هواپیماهاتونو انداخت،
و شما هنوز نتونستید اونو بکشید؟
حتی یه رگبار گلوله هم نتونست شجاعتش رو بلرزونه،
و شما فرار کردید با اینکه سالم و سلامت بودید؟
مطمئناً برای این کار مدال خواهی گرفت.
اگه از این زنده بیرون بیام،
قسم، تو نمیای
درود بر الهه دورگا!
سرتون رو پایین نگه دارید!
زمین گیر شید!
الهه...
به من قدرت بده!
الهه، به من نیرو بده!
جی هند!
درود بر الهه دورگا!
جی هند!
- جی هند! - درود بر الهه دورگا!
ما مرزهای هند در این آب ها هستیم!
من تو را چنان بی پروا دوست داشتم که
چیزی از من فراتر از آن عشق باقی نماند
با هر قطره خونی که ریختم
مامان، هنوز به تو مدیونم
جی هند جی هند، جی هند بر سرزمین من!
خب پس، طاووس من،
امروز امتحان عشق ماست
جی هند!
بوله سو نهال!
و اون عوضی می گفت نمیذاره برم خونه!
ست سری آکال!
چه داستانی ارزش گفتن دارد
اگر زمان بتواند حقیقت آن را پاک کند؟
ارزش جوانی چیست
اگر به سادگی محو شود و به گرد و غبار تبدیل شود؟
چه عمری ارزش دارد اگر هرگز تقدیم نشود
در راه فداکاری برای ملت؟
جی هند! جی هند، جی هند بر سرزمین من!
هند ضربه بزرگی وارد کرد
به نیروهای پاکستانی در نبردهای جبهه غربی
نیروی هوایی پاکستان
و نیروی دریایی در چندین مکان متحمل شکست شدند
با این حال، برخی از سربازان هندی نیز در راه انجام وظیفه جان خود را از دست دادند.
ه گزارش وزارت
افسر پرواز نیرمالجیت سینگ سخون در سرینگر،
فرمانده ماهندر سینگ راوات از آی ان اس کاواچ در دریای عرب،
و ستوان آبیناو رانگا--
در نبرد لونگوالا، ستوان دوم دارامویر سینگ
دستیار فرمانده بهایراو سینگ و راتان سینگ،
لنس نایک ماتورا داس به شهادت رسیده اند.
من می خواهم مسابقه را در جنگ ببرم.
و اگه این مسابقه رو ببازی،
مجبوری به من ادای احترام کنی، برادر!
ظهیر، تو باید با پیاده نظام ۲۳ از مندیالا عبور کنی و از مناور تاوی رد شی
و به سمت جامو حرکت کنی. تمام.
قربان.
طبق گزارشات دیده بان های ما، آخرین وضعیت دشمن در اون منطقه چطوره؟
فقط یه تیم از سیک ها در چک پیران حضور دارند
رسیدن به جامو از اونجا کار سختی نیست.
خوبه. من تعدادی از تانک های شما رو به مسیر دیگه ای میفرستم. قطع!
خالد، درخواست تانک هات مورد قبول واقع شد. تمام.
از لطفتون بابت تانک ها ممنونم، قربان.
عملیات رو کی شروع می کنیم؟
به محض اینکه نیروهای ما از مناور تاوی عبور کنند،
هندی ها نیروهاشون رو برای محافظت از جامو منحرف می کنند.
در اون زمان، شما از طریق شکرگڑھ بالژ به هند نفوذ می کنید
و گلوگاه مرغی رو تسخیر می کنید.
وقتی گلوشون رو گرفتیم،
سر بریدنشون زمان زیادی نمی بره!
ان شاءالله!
می خوام با فرمانده تیپ صحبت کنم.
قربان!
کیسه های شن سر جای خودشان هستند.
و مین های ضد تانک رو در ورودی روستا کار گذاشتیم.
تانک هاشون دیگه نمی تونن به پل برسن.
خوبه.
دو تیم رو در دروازه مستقر کنید.
یکی سمت چپ و یکی سمت راست.
و تو به هر دوتاشون فرماندهی می کنی.
و من پست رو در انتهای مسیر نگه می دارم.
یادت باشه.
اول میذاریم دشمن وارد بشه،
و بعد مهمون نوازیمون رو نشونشون میدیم.
بله، قربان.
آقایان، دستورات از تیپ رسیده.
ما داریم میریم تو.
دشمن می خواد از شکرگڑھ بالژ حمله کنه،
و جاده ها و خطوط راه آهن منتهی به جامو و کشمیر رو نابود کنه.
قبل از اینکه اونا کاری کنن، ما بهشون حمله می کنیم!
امروز، دقیقا ساعت ۱۹۰۰...
آلفا و براوو از اینجا از مرز عبور می کنند،
و با حرکت از طریق نهر باسانتار، پست جارپال رو تسخیر می کنند.
قربان!
دشمن ها در سنگرها پنهان شدن.
اونا از طرف هنگ زرهی پشتیبانی میشن.
آقایان، کار سختی در پیش داریم!
مشکلی نیست، قربان!
هوشیار!
تو باید با تیم چارلی برای پشتیبانی ازشون آماده باشی.
برای پشتیبانی ما، پونا ۱۷--
- قربان. - بله، هوشیار؟
میدونم که برنامه از قبل تعیین شده،
ولی هنوز حرفی برای گفتن دارم.
به شرکت من باید فرصت داده بشه تا جارپال رو تصرف کنه.
فقط یک فرصت، قربان.
بهتون قول میدم...
که پرچم سه رنگ ما، سپیده دم بر فراز جارپال به اهتزاز در میاد.
سربازها، پدرم همیشه میگفت...
وقتی هر سربازی در دنیا به جنگ میره،
گلوله توی تفنگش و مواد منفجره توی جیبش داره.
اما وقتی یک سرباز هندی به جنگ میره،
مرگ رو روی شونه هاش و پرچم سه رنگ رو توی قلبش حمل میکنه.
شما هم باید همینطور باشید.
چون برای کاری که امروز میخوایم انجام بدیم، به هر دوتاش نیاز دارید.
امروز وارد پاکستان میشیم،
و پرچم سه رنگمون رو توی خاکشون به اهتزاز در میاریم!
دشمن هزاران برادرمون رو کشت.
برادران شجاعمون رو.
حالا ما اونها رو میکشیم.
یه ضرب المثل توی دهکده ما هست.
با اینکه ما لرد راما رو میپرستیم،
ولی خوی پاراشورام رو داریم.
وقتشه که امروز اون خوی رو نشون بدیم.
امروز قراره پامون رو توی خاکشون بذاریم و ویرانی به بار بیاریم!
ما فقط از مرز عبور نمیکنیم!
ما دوباره شکل میدیم!
همیشه قدرتمند!
۱۵ دسامبر ۱۹۷۱ جارپال
قربان، نیروهای هندی دارن از مرز عبور میکنن و به سمت ما پیشروی میکنن.
قدرتشون چقدره؟
طبق گزارش پیشاهنگ های ما، یک تیم آقا
اونها میخوان جارپال رو فقط با ۱۰۰ تا ۱۵۰ سرباز بگیرن؟
اکرم، آماده ای؟
کاملا، قربان.
اونها هرگز نمیتونن از دشت باز اون طرف سنگرهامون عبور کنن.
و حتی اگه عبور کنن، من به عنوان نیروی ذخیره آماده ام.
خوبه!
ما اینجا رو گورستونشون میکنیم.
بیرون!
صد و پنجاه تا بزغاله!
هانتر به ویکتور. ویکتور، بیا تو.
ویکتور به هانتر، دریافت شد.
ما به نزدیکی بچه رسیدیم. به آرتی بگو شروع کنه به خوندن لالایی.
دریافت شد. ما دقیقا به مدت پانزده دقیقه لالایی رو میخونیم.
قطع!
- این چه صداییه؟ - این چی بود؟
نمیدونم.
خم شو!
پایین!
برو پایین!
جناب!
جناب، دشمن داره نزدیک میشه!
- تعدادشون چقدره؟ - خیلی زیاد، گورجیت!
تانک، آر سی ال، خمپاره! همه چیو آوردن!
جناب!
دشمن اینجاست، جناب.
آرامش تا ۶۰ ثانیه دیگه از بین میره.
سرنیزه.
ابزار نابودی دشمن باش و تو این جنگ بجنگ.
پیروزی از آن شما خواهد بود.
بجنگ.
بجنگ!
سربازها!
برای یک سرباز، مرز فقط یک خط کشیده شده روی نقشه نیست.
بلکه تعهدی است به کشورش.
تعهدی که هیچ کس نباید از آن عبور کند،
از خطی که او از آن دفاع می کند.
نه دشمن.
نه گلوله اش.
حتی نیاتش!
و امروز، تحت هیچ شرایطی،
اجازه نمیدهیم این تعهد شکسته شود!
میدونم که ما فقط ۱۰۰ نفریم،
و تعداد دشمن از ما بیشتره.
اونا تانک دارن.
وقتی گلوله های ۲۵ کیلویی اونا اصابت میکنه،
زمین تا پنج کیلومتر میلرزه.
هر افسری تو دنیا میگه
ما این جنگ رو میبازیم.
اما من میگم ما این جنگ رو میبریم.
چون جنگ ها با سلاح برده نمیشن!
اونا توسط کسایی برده میشن که جرات دارن!
وقتی ۴۰ سیک از گورو
در چمکائور با یک میلیون مغول روبرو شدن...
با لبخند گفتن: 'همش همینه؟'
این یعنی جرات!
وقتی باگات سینگ طناب دار رو در آغوش گرفت،
این یعنی جرات!
وقتی شیواجی ماهاراج به اردوگاه های دشمن یورش برد
قفسه افضل خان رو شکافت
این یعنی جرات!
من میخوام همون شجاعت و جرات رو تو همه شما ببینم!
- جرأت داریم؟ - بله قربان، داریم!
- بوله سو نهال! - ست سری آکال!
به حرکت ادامه بدید!
ادامه بده!
به پیش!
به حرکت ادامه بدید!
آتش!
زمین گیر شید!
زود باش، حرکت کن!
گلوله های خمپاره رو بردار، بنی!
ترک کنید!
به پیشروی ادامه بدید!
نیشان و سانترام، بیاید اینجا!
باید جلوی مسلسل سنگین رو بگیریم!
نارنجک رو بنداز!
اینجا نگهش دار. مسلحش کن.
مواظب باش!
چرا متوقف شدن، گورنام؟
و تانک هاشون کجاست؟
به پیشروی ادامه بدید!
پر کنید!
اگه میخوایم به سنگرها برسیم، باید هر دو مسلسل سنگین رو خنثی کنیم.
دستور بدید، قربان.
من به سنگر حمله می کنم و دهنشون رو می بندم!
عقلتو از دست دادی، نیشان؟
تو تازه پدر شدی!
قربان، دستور بدید!
- قربان! - ساکت!
من به سنگر حمله می کنم!
نیشان، به اومکار بگو با خمپاره نیروهای بالاتر رو بزنه.
- قربان... - این یک دستوره!
- و سانترام. - بله قربان.
تو به من آتش پوششی میدی.
- حرکت کن! - بزن بریم!
مراقب باش!
بالرام.
اون پست! دستور قربان!
زود باش! زود باش!
آتش! حالا!
بگیرینش!
هی، تو!
بچه ها، به شلیک ادامه بدید!
تموم شد.
بریم! زود باش!
زود باش...
سامپوران!
تانک ها از این سمت دارن میان!
موقعیت رو عوض کنید!
بله، قربان!
بریم! بریم! بریم!
بریم! بریم!
آتش!
بارگذاری کن! حالا آتش!
برید داخل تانک ها!
بریم.
قربان! قربان!
چپ، چهل و پنج.
ایست! بارگذاری کن!
- عجله کن! - آتش!
سامپوران!
رام سینگ!
قربان... نذار این امید بمیره، قربان.
تا وقتی که زنده بمونه، همه ما برمی گردیم...
رام سینگ...
زمین!
منو پوشش بده!
به حرکت ادامه بده!
باشه.
حرکت کن، حرکت کن!
زود باش، حرکت کن!
- زود باش! - حرکت کن!
از گودال رد نشو.
به راست بپیچ! راست!
پنهان شو.
دنبالش کن! دنبالش کن!
بهت نگفتم که...
همونطوری که پسرت رو سلاخی کردیم، تو رو هم سلاخی می کنیم؟
همونطوری که پسرت رو سلاخی کردیم؟
اسلحه!
بارگذاری کن!
نه...
منو ببخش، فتح سینگ. منو ببخش.
منو ببخش.
منو ببخش، فتح سینگ. منو ببخش!
تسلیم میشم! تسلیم میشم!
منو ببخش!
به خاطر واههگوروی خودت!
نه!
پسرم امروز تو رو نجات داد.
قربان!
میگه تانک های بیشتری داشتن،
که قبل از اومدن به اینجا، به شکرگره فرستادن.
فورا به فرماندهی اطلاع بدید.
اما دستگاه بی‌سیم در انفجار نابود شده.
پس یک پیک موتوری بفرستید.
جناب، من نمی خواهم بمیرم.
لطفاً من را نکشید، جناب.
نترس، ما به تو آسیبی نمی رسانیم.
تو سرباز کشورت هستی.
به ما بگو نقشه تان چیست.
من از نقشه چیزی نمی دانم، جناب.
افسرها می گفتند که...
هندی ها نژادی ترسو هستند.
که اگر چند هزار نفر را بکشیم،
بقیه حاضر می شوند پاهایمان را لیس بزنند.
- وقت را تلف نکن. عجله کن. - بزن بریم.
آنها را یکی یکی رد کنید.
بالام، ازدواج کردن برای تو به اندازه کافی سخت بود.
اگر فلج شوی، دیگر هیچ امیدی باقی نخواهد ماند.
مراقب باش!
جنگ هنوز تمام نشده، سربازها!
دشمن به این راحتی ها این پست را رها نمی کند.
آنها حتماً یک ضد حمله انجام خواهند داد!
ما باید قبل از اینکه آنها...
هوشیار جناب!
هوشیار جناب.
حالت خوبه؟
هوشیار جناب!
پایین! پایین بیاید!
- پایین بیا! - بنی، پایین!
هی! نه!
بلند شو، بنی! هیچ اتفاقی برات نمی افته!
یه چیزی بگو.
یه چیزی بگو، ای مزاحم، وگرنه می کشمت!
هوشیار جناب!
منو ول کن. به پست های خودتون رسیدگی کنید.
تحت هیچ شرایطی نباید عقب نشینی کنید.
عقب نشینی نکنید.
- جناب! - بله، جناب.
زنده‌باد هند!
بزن بریم، افضل.
نیشان!
نیشان، نارنجک!
سانترام! سانترام! سانترام!
سانت...
حس می کردم این بار فرصت پیدا نمی کنم هیچ هندی را از پا در بیاورم.
اما خداوند متعال دعاهایم را شنید. او بسیار بخشنده است.
او تو را فرستاد تا مرگت را به دست من ملاقات کنی.
احمق!
در کشور من یک ضرب المثل هست.
یک نفر را بکش، هزاران نفر جای او را خواهند گرفت.
هزاران نفر را بکش،
و کل ملت به جای آنها قیام خواهند کرد.'
هیچ کس نمیاد.
شما مشتی ترسو هستید.
حتی اگر چند هزار نفر را بکشیم،
کل کشور آماده اند که لیس بزنند--
هندوستان! هندوستان!
- من بهت رحم نمیکنم! - عزت من، غرور من!
هستی من هندوستان است
هندوستان! هندوستان!
عزت من، غرور من
هستی من هندوستان است<
جای هند! جای هند، جای هند بر سرزمین من!
قربان.
نه، هوشیار.
این پیروزی متعلق به شماست.
به سربازان شما.
بنابراین، حق برافراشتن پرچم سه رنگ
همچنین متعلق به شماست.
آنها چقدر پر از خنده و نور بودند
کسانی که حتی در مواجهه با مرگ لبخند زدند
آنها ملت را در قلب خود حمل کردند
و مرگ را بر شانه های خود
پرچم سه رنگی که آنها برافراشتند
برای همیشه در خاطرات ما زنده خواهد ماند
پسران خاکی که برنگشتند
آنها برنگشتند آن پسران خاک
آن سربازان جوانی که برنگشتند
آنها برنگشتند آن پسران خاک
پرچمی که برای آن سردار ما از چوبه دار آویزان شد
ما اجازه ندادیم حتی یک لکه بر آن پرچم سه رنگ بنشیند
بر آن پرچم سه رنگ
فقط یک پدر این درد را می داند
شادی های من حد و مرزی ندارد
وقتی بر دوش کسی حمل می‌شوم< که مرا در آغوشش حمل می‌کرد
وقتی نور چشمان ما به مرزها فرستاده می‌شوند
آن‌ها فقط به عنوان خاطره بازمی‌گردند
برادر.
امروز می‌خواهم چیزی از تو بپرسم.
لطفاً برادرم را برگردان.
خواهرت دیگر هیچ‌چیز نخواهد خواست!
فقط برادرم را برگردان.
آن سربازان جوانی که برنگشتند
آن‌ها برنگشتند پسران این خاک
بعضی دردها هرگز تسکین نمی‌یابند
تبعید هرگز پایان نمی‌یابد
چراغ‌ها هنوز روشن هستند
اما تعداد کمی از پسران شجاع هرگز برنگشتند
تعداد کمی از پسران شجاع هرگز برنگشتند
به نام من جامی پر کنید
و آن را هنگام باران‌های موسمی بنوشید
پدر، من دیگر اینجا نیستم
لطفاً جوانی‌ای را عمر کن که من نتوانستم
سرهایی که در نماز خم می‌شوند
به عنوان خاطره بازخواهند گشت
آن سربازان جوانی که برنگشتند
آن‌ها برنگشتند آن پسران این خاک
آن سربازان جوانی که برنگشتند
آن‌ها برنگشتند آن پسران این خاک