گبی: تامی!
تامی، صبر کن!
تامی: باشه، گبی.
- هوو! - مهمونی اینجاست!
زود باش، زود باش. من نیومدم اینجا که منتظر بمونم.
زود باش. هی، هی، هی، هی، هی، هی، هی!
زود باش، گب من. زود باش. فقط یه کوچولو.
- برای من؟ برای من؟ - نه، برای تو نیست.
- میدونی که نمیخوام. - باشه. بیشترش برای من.
- دوست ۱: نه، تو نیستی. - دوست ۲: نه، تو نیستی.
نه، تو لعنتی نیستی.
هی. چه غلطی داریم میکنیم؟
- دوست: هی! - من منتظر نمیمونم.
خیلی خب، پیرمرد. چطوری؟ نوبتمو صبر کنم؟
- یه قدم برو عقب. - اوه!
این بچه باز کیه؟
نوبتت رو صبر کن؟
- نه! - اوه، لعنتی!
چه خبره؟
اونو میکشم! فاک یو!
من میخوام برقصم. زود باش، لعنتی زود باش!
ما کجاییم؟
دوست: هوو!
یه کم آروم باش.
دوست: هوو-هوو!
خیلی حال میده!
من دارم میرم. هی، تو! هی، تو!
- گبی: با ما بیا خونه. - نه!
- لطفا. - تامی: من عاشق قدم زدن شبونه ام.
- نه، تو نیستی! - آره، هستم.
- خیابونا به من نیاز دارن. - خیابونا به تو نیاز دارن؟
شهر مال منه.
گبی: برمیگردی؟
- دوست: زود باش! - کجا داری میری؟
دوست: با ما خوش بگذرون!
من پادشاهم! و من رفتم!
- کریس: کاترینا؟ - آره.
کریس: از دیدنت خوشبختم.
- لطفا بشینید. - رینا: ممنون.
خب، ممنونم که قبول کردید منو ببینید.
از دیدنتون خوشبختم، آره.
ام... اشکالی نداره اگه چند تا سوال ازتون بپرسم؟
البته.
فرزند دارید؟
نه. نه.
آیا... چیزِ...
نشانه های متمایز کننده ای دارید؟
متوجه نمیشم.
نشانه های متمایز کننده. ام... خال، دندون از دست داده.
- خالکوبی، نقص عضو؟ - نه، هیچی از این چیزا.
در آخر، سیگار میکشید؟
- نه. - عالیه.
مهمه که کسی رو استخدام کنیم که هیچ...
- اعتیادی نداشته باشه. - من هیچ اعتیادی ندارم.
فوق العاده ست.
همه چیز قانونی و رو راست به نظر میرسه.
اگر ممکنه، اینجا رو امضا کنید.
بله، پرنسس؟
باشه، اوم...
آره، متاسفم. نگران نباش. من رسیدگی می کنم.
کریس: خانم رینا!
رینا: صبح بخیر.
کریس: نه، ما... ما گفتیم ساعت یازده!
- رینا: آه، بله. - کریس: ساعت 10:22 است.
من اتوبوس زودتری رو سوار شدم.
میدونید، هرچه زودتر شروع کنم، زودتر تموم می کنم.
آره، ولی ساعت یازده یعنی ساعت یازده.
متاسفم. دیگه تکرار نمیشه.
- خب، چی، اتوبوس رو سوار شدی؟ - آره، متوجه نشدم
که چقدر از شهر دور هستید.
خب، برای همینه که نقشه رو بهت دادم!
اوه، بیخیال. بیخیال. لطفا، دنبالم بیا. دنبالم بیا.
لطفا دستاتون رو بالا ببرید.
- میشه؟ - آره.
- آه، میشه لطفا جیبهاتون رو خالی کنید؟ - آره، البته.
کریس: ممنون.
خوبه. باشه.
آه، نه. ما از تلفن در خانه استفاده نمی کنیم.
پس...
میتونید بقیه چیزها رو بذارید توی جیبتون.
هوم.
پروفایل شغلی شما آنلاین ذکر کرده بود که شما آماده اید
برای انجام وظایف غیر استاندارد.
اوه، نه. لطفا. لطفا نگران به نظر نرسید.
منظور من این نبود.
- اوه. - من چیز دیگه ای در نظر داشتم.
اما میتونم امتناع کنم؟
این به معنای پایان همکاری ما خواهد بود.
آه، توافقنامه محرمانگی، با این حال، همچنان الزام آور خواهد بود،
چه انتخاب کنید که برای ما کار کنید یا نه.
برات مقداری زنجبیل درست کردم.
کاترین، این خانم رینا هستند.
امیدوارم، اون قراره که به ما در کارهای خانه کمک کنه.
صبح بخیر.
آه...
بذارید بقیه جاها رو بهتون نشون بدم.
این اتاق مایه افتخار و شادی کاترین است.
ما اینجا مقدار زیادی شکسپیر داریم.
نسخه های نایاب، بیشترشون ارثی هستند.
ما بعد از فوت پدر کاترین به شمال نقل مکان کردیم.
اینجا خیلی جادارتر از خونه قبلیمونه.
لندن عوض شده. تا حالا لندن بودی؟
- نه. - چیز زیادی رو از دست ندادی.
این پسرمه.
سلام. من جاناتان هستم.
من ده سالمه، و فیلم های دیزنی و فوتبال رو دوست دارم!
سلام، من کاترینا هستم.
- میتونی رینا صدام کنی. - سلام. از دیدنت خوشبختم.
رینا: از دیدنتون خوشبختم.
- بریم؟ - آره.
هورا!
کریس: و این اتاق خواب ماست.
کاترین الان اونجاست،
پس مزاحمش نمیشیم.
خب، خیلی مهمه که همه وسایل
سر جای خودشون بمونن.
همسرم وقتی چیزها مرتب نیستن، متنفرِ.
و اون، خب...
فقط سر من تلافی میکنه.
میتونم باهاتون بیام؟
من فقط میخوام زیرزمین رو به رینا نشون بدم.
واقعا ممنونم که جیغ نمیزنی،
چون واقعا جای نگرانی نیست.
اون فقط یه کم مریضه و ما میخوایم حالش رو خوب کنیم.
بهت اطمینان میدم، هیچوقت کسی
تو این خونه آسیب ندیده و نخواهد دید.
خانم رینا، ببینید، من وضعیت ویزای شما رو بررسی کردم.
من یه بررسی سابقه در مورد شما انجام دادم.
میتونم ببینم که شروع خیلی سختی اینجا داشتید.
- نمیدونم منظورت چیه. - کریس: منظورم اینه،
مخصوصا با دستور اخراجتون.
رینا: اون داره مورد بازبینی قرار میگیره.
مطمئنم که همینطوره.
اما با این گذشته ای که داری،
شاید برای یه دختر از مقدونیه خیلی آسون نباشه.
گوش کن.
من قضاوت نمیکنم.
و مطمئنم تو...
تو انتخاب زیادی نداشتی برای کاری که میکردی.
دوست داری من
با دوستم تو وزارت کشور صحبت کنم؟
نه. نه، لطفا این کارو نکن.
دارم درستش میکنم.
بسیار خب.
هیچ محصول تمیز کننده ای از بیرون
نباید به داخل خونه آورده بشه.
محصولاتی که ما استفاده میکنیم دوستدار محیط زیست هستند،
غیر سمی، بدون مواد شیمیایی. ما یه خانواده بدون پسماند هستیم.
ما این موضوع رو خیلی جدی میگیریم.
لطفا، ژاکتت رو در بیار.
و وقتی که زیرزمین رو تمیز می کنی،
لطفاً یادت باشه که به دل نگیری
هر چیزی که تامی ممکنه از روی استرس بهت بگه.
و اگه احساس خطر کردی،
لطفاً در استفاده از این وسایل تردید نکن.
ضامن خاموش.
ضامن روشن.
در مورد اسپری، خب، واقعاً خیلی واضحه.
فقط مراقب چشمات باش.
اوه، نترس.
بهت قول میدم.
تو توی این خونه آسیبی نخواهی دید.
هی!
تو دیگه چه کوفتی هستی؟
گوش کن، گوش کن، بیا اینجا! منو باز کن! باشه؟
خواهش می کنم، حالم خیلی بده. فقط بیا اینجا و منو باز کن.
هی! هی! تو چته؟ کری؟
لعنتی منو نادیده نگیر! به من نگاه کن.
فقط بیا و به من کمک کن. زود باش، قبل از اینکه اونا برگردن.
فقط بیا و بازش کن.
خواهش می کنم، زود باش، تا وقتی که اونا نیستن.
نه، نه، نه! لعنت بهش!
خانم رینا؟ خانم رینا؟ آیا...
ببخشید. همه چی خوب پیش رفت؟
آره. من فقط رفتم اون پایین که، می دونی، لباس ها رو بندازم تو ماشین.
ببین، می دونم ممکنه غیرعادی به نظر برسه،
اما باور کن، ام، ما نمی خوایم اونو اونجا برای مدت طولانی نگه داریم.
تامی داره یه دوره سرکشی رو می گذرونه،
می فهمی؟
همه جا خیلی قشنگ و تمیزه. واقعاً.
ممنونم. واقعاً کار خیلی خوبی انجام دادید.
ام، خب، فکر کنم برای امروز کافیه.
- آره؟ - رینا: آره.
خوبه، خوبه. پنجشنبه می بینمت.
دو روز در هفته؟ طبق قرارداد؟
- آره. - کریس: بله؟
- بله. آهان، پنجشنبه. عالیه. - کریس: ممنونم.
صدای مرد: مطالعات نشون داده که موسیقی کلاسیک
می تونه حافظه رو تقویت کنه و استرس رو کاهش بده
برای سلامت روانی کلی...
...و حتی عملکرد بچه ها رو توی مدرسه بهبود ببخشه.
تق، تق.
- کی اونجاست؟ - آیدا.
- آیدا کی؟ - آیدا لایک تو بی یور فرند (دوست دارم دوستت باشم).
کریس: سانشاین پیتزا رو درست کرده.
تامی، تو باید یه چیزی بخوری،
پس بهتره اینو بخوری.
این خیلی مهربونانه نبود.
وقتی از اینجا بیام بیرون، کاری باهات می کنم که بدجور به فاک بری.
فقط تماشا کن. حسابی می گامت.
قسم میخورم، کله‌تو از جا می‌کنم،
بعدش با چاقو می‌زنم تو ناموست.
اون... اون از پیتزا خوشش اومد، بابا؟
آره. آره، خیلی خوشش اومد.
چیکار کردی؟
همه چی تحت کنترلمه.
واسه چی به من برق وصل کردی؟
تامی، دفاع شخصی بود.
حالا داریم با هم فیلم می‌بینیم؟
بیا چندتا از بهترین صحنه‌هاتو دوباره ببینیم، چطوره؟
تامی: بریم که رفتیم!
امکان نداره!
تامی: وای خدای من!
وای، این خیلی خنده‌داره!
میدونی، این یکی خیلی بازدید خورد.
بگو که این خفن‌ترین چیزی نیست که تا حالا دیدی.
اونو نگاه کن!
نه! نه! آره!
عجب آدم خفنی! برو جلو، تو...
عجب صحنه‌هایی، رفیق! منو نگاه کن.
تخریب اموال. رانندگی در حالت غیر طبیعی.
برداشتن بدون اجازه صاحبش.
به خطر انداختن جان دیگران.
و فکر می‌کنی همه اینا خنده‌داره؟
مگه من تته پته کردم؟
بابا! این خیلی خفنه. دروغ نگو.
آره، حق با توئه. آره، خیلی خفنه.
من باید یه ستاره سینما می‌شدم.
این یه فیلم نیست، تامی. این زندگی واقعیه.
میدونستی که سالانه بیش از ۳۵۵۱ تصادف
رخ میده
فقط به دلیل حوادث مربوط به رانندگی در حالت غیر طبیعی در بریتانیا؟
وای، مرد، تو واقعاً یه حرومزاده با استعدادی.
کریس: ۱۱ مورد مرگ وجود داره...
فقط به تماشا ادامه بده.
و لطفاً از کلمه 'M' استفاده نکن.
جاناتان: به طور تکان‌دهنده‌ای، از هر ۲۰ تصادف مرگبار در بریتانیا،
یکیش به رانندگی در حالت غیر عادی مربوط میشه.
پس، ایمن بمونید.
صدای زنانه: فصل دوم.
وقتی احساس می‌کنی خشم یا پرخاشگری در حال افزایشه،
قبل از پاسخ دادن، یه لحظه مکث کن.
چند نفس عمیق یا شمردن تا ده
می‌تونه بهت کمک کنه کنترل خودتو دوباره به دست بیاری
و از یه واکنش تکانشی و پرخاشگرانه جلوگیری کنه.
ارتباط دلسوزانه رو تمرین کن...
...از زبانی استفاده کن که باعث درک متقابل بشه
- نه تفرقه. - نه!
- چی... - صدای زنانه: وقتی ناامید شدی، سعی کن افکارتو طوری تنظیم کنی
که باعث ایجاد ارتباط بشه.
پرنسس،
ممکنه با من بیای پایین یه سری بهش بزنیم؟
اولین سخنرانی ما خیلی خوب پیش رفت،
اما مطمئنم دیدن یه نفر دیگه بهش کمک میکنه
غیر از من.
برات خوبه.
قول میدم.
تامی.
تامی، چه بلایی سر توالتت اومده؟
تامی، چیکار کردی؟
کاترین! لطفا برو بالا!
پرنسس، برو بالا!
کریس: واقعا بابت این متاسفم.
تقصیر من بود. خیلی زود بود.
میتونم برات یه حموم آماده کنم؟
قول میدم، از پسش برمیام.
- بابا؟ - کریس: بله، عزیزم؟
- هی... مهم نیست. - نه، مهمه.
ادامه بده. میخواستی چی بگی؟
فکر میکنی چارلی ناراحت میشه اگه من کمیک هاشو بخونم؟
فکر کنم مشکلی نداشته باشه.
ولی فقط... به مادرت نگو، باشه؟
این راز کوچیک ما میشه.
ممنونم.
تامی: اوه، عالیه. داری با من زندگی میکنی؟
تو یه بچه بازی!
همه چی رو اونجا داری؟ لباس خواب، مسواک، روان کننده؟
کریس: از اینکه به همسرم تجاوز کردی خوشم نمیاد.
تجاوز؟ دیوونه شدی؟
- کریس: تو بهش یه عذرخواهی بدهکاری. - عمرا.
شما دوتا باید از من عذرخواهی کنید.
من اینجا قربانی ام.
مشکل نسل شما همینه.
همیشه تمایل دارید به سمت یه جور قربانی شدن گرایش پیدا کنید.
به محض اینکه از اینجا برم بیرون، نابودت میکنم!
قسم میخورم! تو دیگه مرده ای، حرومزاده!
جمجمه ات رو میکنم.
جمجمه زنت رو میکنم
و پسرت رو مجبور میکنم تماشا کنه.
پسر عجیب، کوچیک و زشتت.
بچه باز عوضی!
تامی: اون بی شرف عوضی رو میگیرم
همسرت رو.
سرش رو میکنم
و تیکه تیکه اش میکنم،
و میدم به خوردت، آشغال عوضی!
من از تک تک...
آخ! آخ، چه خبره؟
چی؟ لعنتی.
کریس: پسر بد! پسر بد! پسر بد!
پسر بد! پسر بد! پسر بد! پسر بد! پسر بد! پسر بد!
پسر بد! پسر بد! پسر بد! پسر بد!
پسر بد!
جاناتان: بابا؟
همه چی مرتبه؟
همه چی خوبه، عزیزم.
چیزی نیست که نگرانش باشی.
جبرم رو حل کردم و... و جغرافیام رو.
فکر میکنی میتونم به زودی با تامی بازی کنم؟
- حتما. - مجبور نیستیم بازی کنیم.
شاید بتونیم باهاش یه فیلم ببینیم.
من... من فکر میکنم ایده فوق العاده ایه.
اما شاید نه حالا.
من کار اشتباهی کردم، بابا؟
ببین کی برگشته.
فهمیدم. به کار خودت ادامه بده.
معلومه که مشکلی با کار کردن تو گوانتانامو نداری.
- نمیتونم کمکت کنم. - میدونستم یه خارجی هستی!
از همون نگاه کردن به قیافه زشتت فهمیدم.
تو یه عوضی لعنتی هستی!
برگرد به کشور خودت، ای انگل!
تیکه آشغال.
خانم رینا،
تامی داره با شما بدرفتاری میکنه؟
وقتی مجبور شدم تورو تنبیه کنم، قلبم شکست.
اما تو برام انتخابی نذاشتی.
رفتاری که تو داری کاملا غیرقابل قبوله.
ما تو این خونه با احترام با هم رفتار میکنیم.
حالا، تو باید از خانم رینا معذرت خواهی کنی.
تو یه حرومزاده روانی لعنتی هستی.
متاسفم. نه! نه، نه، نه. متاسفم، باشه؟
- منظورم این نبود. - نه به من.
خب؟
دیگه این کارو نمیکنم.
ایناها. دیدی؟
خیلی سخت نبود، بود؟
- همین بود؟ - بله، خانم رینا،
خیلی ممنونم.
براتون یکم مسکن آوردم.
و عزیزم یه سورپرایز کوچیک براتون آماده کرده.
تامی...
ما که روانی نیستیم.
همین کافیه.
اوه، یه فیلم. عالیه. چی میخوایم ببینیم؟
من که تو چهار سالگی توی تختم ریدم؟
یه چیز یکم باشکوه تر.
توپ های ناوارون. یه فیلم جنگی کلاسیک.
داستان شجاعت و دوستی در برابر همه سختی ها.
راستش، اشکالی نداره یه چیز دیگه تماشا کنیم؟
اون چى مى تونه باشه؟
شاید 'کِس'؟
این فیلم مورد علاقه چارلیه.
امروز تو برنامه ریز هستی، سانشاین.
فکر می کنم انتخاب فوق العاده ایه.
بازیگر جوان: بجنب، کس!
کِس!
این بهترین قسمتشه. بیا بشین.
بازیگر: آفرین، کسپر.
هیجان انگیزترین چیزی که تو زندگیم دیدم.
عالیه.
هیجان یک عمر، پسر.
بیا یه نگاهی بندازیم.
چه نشانه گذاری زیبایی، مگه نه؟
فکر کنم دیگه کافیه.
منو پایین بیار.
مکث.
جاناتان: خوشت اومد؟
انگار به اندازه کافی از زندگی تو سیاه چال افسرده نیستم.
حالا می تونم یکم بخوابم؟
کاترین: از بین همه فیلم هایی که می تونست انتخاب کنه...
فکر کنم فقط همیشه منو یاد اون میندازه.
می دونم.
خیلی متاسفم.
دیشب دوباره خوابشو دیدم.
داشت از دروازه رد می شد، از مسیر ماشین رو بالا میومد،
و داشت میومد بالا تا به ما سر بزنه،
و خیلی سالم به نظر می رسید.
خیلی خوشحال.
درخشش من...
گوینده مرد: کوکائین یک ماده مخدر قوی
و خطرناکه.
گوینده مرد: ممکنه حس سرخوشی زودگذری ایجاد کنه،
اما عواقبش وخیمه.
سلامتی آسیب دیده، خانواده های از هم پاشیده،
و آینده های از دست رفته.
گوینده مرد: به بدن حمله می کنه و ذهن رو تیره می کنه.
هوشمند باش. از کوکائین دوری کن
و به انتخاب های سالم و بی خطر پایبند باش.
گوینده مرد: درس شماره چهار.
مجری: اجازه ندید ترس ریشه بدوونه.
گوینده مرد: ترس همیشه خود تخریبی به همراه داره.
گوینده مرد: ترس رو رها کن.
گوینده مرد: هر چیزی که اطرافت رو گرفته
پر از عشق و اعتماده.
تو تنها نیستی. تو در امانی.
ذهنت رو باز کن و از پیشرفت دعوت کن.
پیشرفت بدون تغییر غیر ممکنه.
و کسانی که نمی توانند ذهن خود را تغییر دهند،
نمی توانند هیچ چیز را تغییر دهند.
راز تغییر این است که تمام انرژی خود را متمرکز کنید،
نه بر جنگیدن با گذشته، بلکه بر ساختن آینده.
تامی: می خواهم برای کاری که با تو کردم عذرخواهی کنم.
من طوری که باید رفتار نکردم.
و برای آن می خواهم عذرخواهی کنم و بگویم متاسفم.
من از خودم خیلی شرمنده ام
و من دیگر...
قول می دهم دیگر این کار را نکنم.
امیدوارم بتوانی در قلبت مرا ببخشی.
آره.
نباید به سمت مردم ادرار پرتاب کنی، می دونی که.
بله، تامی، می دانم.
عذرخواهی پذیرفته شد.
من بهت افتخار می کنم، تامی.
این برای هیچ کدام از ما آسان نیست، می دونی.
اما حالا امیدوارترم که قدردان باشی
کاری که ما سعی می کنیم برای تو انجام دهیم.
لعنت بهش! حالا چی شده؟
متوجه شدم که موقع فیلم دیدن، چشمات رو ریز می کردی.
نه، من خوب می بینم.
به خاطر من.
هر چی.
فرقی نداره.
لعنتی!
این آشغال HDه! انگار نه انگار!
همه چیز رو خیلی بهتر می بینم.
خوشحالم.
ممنون... کاترین.
ادامه بده.
دوست: شروع شد!
منظورت چیه؟
یعنی، نمی فهمم.
بذارید از هر دوتون بپرسم.
فکر می کنید افسر مراقبتی من چه کار می کنه
وقتی بفهمه که من باهاش تماس نگرفتم؟
اونا... اونا شروع می کنن به گشتن دنبالم، می دونی.
کریس: تامی، واقعا فکر می کنی
من سابقه تو رو بررسی نکردم؟
- منظورت چیه؟ - هیچ افسر مراقبتی وجود نداره.
تو موفق شدی از همه شیطنت هات فرار کنی.
واقعا خیلی تحسین برانگیزه.
کریس: چطور تونستی بی هدف شناور باشی
در تمام زندگی ات، کاملا نادیده گرفته شدی.
کاترین: الان باید به اندازه کافی گذشته باشه که بتونی از دستشویی استفاده کنی.
اول از همه.
- خدا رو شکر. - کریس: چرا این کارو کردی؟
تو سعی کن یه مدت به اون گوش بدی،
و ببین سرت منفجر نمیشه.
این صداهای آرامش بخش طبیعته.
فکر کردم ممکنه برات آرامش بخش باشه.
برات یه سری لباس آوردم.
و این. که خیلی حوصله‌ات سر نره.
من کتاب نمیخونم.
خب، اینو معمولاً یه نوجوون 16 ساله میخونه،
واسه همین فکر نکردم برات خیلی سخت باشه.
اصلاً برام سخت نخواهد بود.
من احمق نیستم.
کی کتاب میخونه؟
اصلاً درباره چیه؟ یه یارو با خالکوبی؟
آره. مثل خودت.
- کاترین: میتونم کمکتون کنم؟ - سلام. یه بسته براتون آوردم.
امضاتون.
سنگینه.
کاترین: باید در رو ببندم.
حتماً.
- خداحافظ. روز خوبی داشته باشید. - کاترین: ممنون.
کریس: آفرین پسر خوب، تامی.
پسر خوب.
نور خورشید...
تو هیچوقت نباید در رو باز کنی.
- من فقط میخواستم... - اشکالی نداره. هیچوقت.
عزیز دلم.
متاسفم.
کاترین: کریس.
اینا رو توی جیب جاناتان پیدا کردم
توی سبد لباس‌های چرک.
فکر کردم همه چیو جمع کردم.
خیلی متاسفم.
داشتی کمیک‌های چارلی رو میخوندی؟
آره.
قرار بود اونا رو پایین بذاری.
قرار بود راز کوچیکمون باشه.
اونا فقط کمیک‌ان، بابا.
چی میخواستی؟
فقط میخواستم ببینم همه چی مرتبه.
میدونی، تو، اوم...
احساس استرس میکنی؟
نه. نه واقعاً.
نه؟ پس...
چرا سیگار کشیدن رو شروع کردی؟
جاناتان: بابا، من... من فقط پیداشون کردم.
پس فقط داشتی اونا رو با خودت اینور اونور میبردی؟
درسته؟
آره.
کریس: پس چرا ناراحت شدی؟
چون من...
منم یکیشو کشیدم، ولی دیگه این کارو نمیکنم.
کریس: میشه یه چیزی رو باهات در میون بذارم؟
وقتی یکم از تو بزرگتر بودم،
سیگار رو امتحان کردم.
اما مهمترین چیز اینه که
ازش خوشت نیومد و دیگه تکرارش نمیکنی.
درسته؟
پسر خوب.
کاترین: بابا هنوز حرفش تموم نشده.
میدونی مشکل چیه، عزیزم؟
تو توی چشمای بابا نگاه کردی و بهش دروغ گفتی.
برای گفتن حقیقت هیچ مجازاتی وجود نداره.
ولی اولش اینجا هیچ حقیقتی وجود نداشت.
پس چه اتفاقی باید بیفته؟
مجازات؟
جاناتان: نه. گلو... گلو... گلوم.
کاترین: مهم نیست عزیزم. به سیگار کشیدن ادامه بده.
بابا...
نمیتونم نفس بکشم.
- ادامه بده. - جاناتان: لطفا...
جاناتان.
چیزی که نابودت میکنه رو نابود کن.
ما خیلی دوستت داریم.
حالت خوبه؟
میشه یه سیگار داشته باشم؟
من سیگار نمیکشم.
من یه سیگاری رو از دور تشخیص میدم.
گوش کن.
الان دارم جدی حرف میزنم، باشه؟
متاسفم بابت اتفاقی که افتاد.
تو هم مثل من به فاک رفتی.
الان اینو میفهمم.
نمیخواستم اینقدر عوضی باشم.
کریس گفت بهت یکم دیگه دستمال توالت بدم.
قبل از رفتنم یادآوری کن.
آدامس چطور؟
دمت گرم!
هی.
اینجا کجاست؟
آدرس دقیق نمیخوام. فقط یه حدودی.
من حق ندارم بدونم کجام؟
جاناتان: بابا.
میشه کمکم کنی؟
نه فعلا عزیزم. اول باید به تامی کمک کنم.
- کریس: بعد از ظهر بخیر. - بعد از ظهر بخیر، جناب استوار.
- ببخشید چی؟ - تامی: دست از این مسخره بازیا بردار.
تو حتی سعی نمیکنی پنهانش کنی.
فقط میتونی بیشتر بوی یه پلیس رو بدی
اگه حقوقمو برام بخونی.
از جریمه کردن مردم بخاطر سرعت خسته شدی
و تصمیم گرفتی شروع کنی به شکنجه کردنشون؟
شکنجه کردن مردم خیلی گستاخانه به نظر میرسه
این حرف ها از دهن کسی که سابقه ای مثل تو داره عجیبه،
اینطور فکر نمیکنی؟
من هیچوقت یه بچه تصادفی رو از خیابون ندزدیم،
تو زیرزمین نبستمش و آزارش ندادم.
منو تو دسته خودت قرار نده.
از لطفت ممنونم.
یه دقیقه با من رو راست باش. لطفا!
اگه الان بذاری برم، قسم میخورم،
به هیچکس هیچی نمیگم!
من خبرچین نیستم. بهت صدمه نمیزنم.
ازت دور میشم، و میرم
و فراموش میکنم که اصلا همچین چیزی اتفاق افتاده.
لطفا!
قسم میخورم. شوخی نمیکنم!
پدر مادرم، خانوادم، دوستام،
احتمالا همشون دارن از نگرانی میمیرن.
و برای پیدا کردنم همه جا رو زیر و رو میکنن.
- همه چی درست میشه. - نه. نمیشه.
من تو یه زیرزمین لعنتی زنجیر شدم.
هیچی قرار نیست درست بشه،
کریستوفر، تو یه عوضی به تمام معنایی!
کریس: آروم باش، تامی، لطفا.
وقت زیادی داریم تا از همدیگه خوشمون بیاد.
تامی: شما دوتا مشکل روانی دارین.
تامی: آره، این پسره کیه؟
این رفیق کوچولومون کیه؟
دوست: هی، چی میگی؟
حالت خوبه پسر؟
- آره، خوبم. نه، حالم خوبه. - تامی: یه کم گم شدی؟
انگار داری میلرزی.
بیا اینجا. یه لطفی به ما بکن. ساعت چنده؟
- دانش آموز: چی؟ - تامی: ساعت رو بگو پسر.
گوشی لعنتیتو دربیار. بذار یه نگاه بندازم.
گوشی لعنتیتو دربیار و بذار یه نگاه لعنتی بندازم.
- عجله دارم. - اصلا شبیه
آدمی که عجله داره نیستی.
میدونی داری با کی حرف میزنی؟
دستای لعنتیتو بیار بیرون.
دستای لعنتیتو بذار همینجا.
بیا، بازوی لعنتیشو بگیر.
به هیچ وجه.
حتما داری با من شوخی میکنی!
نانای لعنتی من از این بهترشو داره.
تو یه روانی کوچولوی لعنتی هستی.
- دوست 1: اوه! - دوست 2: اوه، لعنتی!
تامی: نه! نه! نه! اوه، داره گریه میکنه.
دوست 2 تامی: داره گریه میکنه؟ داره گریه میکنه؟
دنبال مامانی میگردی؟ دنبال مامان لعنتیت میگردی؟
تامی: به من نگاه کن! وقتی دارم باهات حرف میزنم به من نگاه لعنتی کن.
تو تنهایی.
هیچ‌کس نمیاد.
هیچ‌کس الان نمیاد نجاتت بده.
ترسیدی، نه؟ همه‌تون حسابی تنهایین.
فکر کنم دیگه کافیه.
خوشحال باش! زود باش دیگه، خوشحال باش.
اون خیلی ترسیده.
آ به اضافهٔ ب به توان دو میشه آ به توان دو به اضافهٔ دو آ ب،
میشه دو آ ب به توان دو. آره. فهمیدی؟
فهمیدی؟ فهمیدی؟
خب، تو احمق نیستی
چون به همهٔ سوالای دیگه درست جواب دادی.
پس تو احمق نیستی. پس خودتو به احمقی نزن،
- و به من گوش کن. - من...
آ به توان دو به اضافهٔ ب به توان دو میشه آ به توان دو...
کاترین: کریس.
بذار من ادامه بدم.
کار دیگه‌ای نداری انجام بدی؟
چیز دیگه‌ای میل دارید؟
خیلی خوب میشه اگه پشت یه میز بشینیم مثل آدمای عادی.
نه مثل یه سگ. می‌دونی منظورم چیه؟
خوندیش؟
سال‌ها پیش.
یه سری از کلمه‌های این تو، مرد...
اصلاً 'پیچیده' یعنی چی؟
پیچیده.
کل جمله رو بگو.
اون یه شورش از موشک‌ها بود، و فواره‌ها، و مردم،
با جزئیات و رنگ‌های خیلی پیچیده
که می‌تونستی صدای نجواها رو بشنوی،
کوچیک و خفه از بین جمعیتی که بدنش رو تسخیر کرده بودن.'
باشه.
خب، با توجه به اون توصیف،
میشه گفت که خالکوبی‌ها پر از جزئیات بودن.
- آره. - کریس: پس...
'پیچیده' باید یعنی واقعاً...
- پر جزئیات؟ - خوبه.
دیدی؟ بالاخره اونقدرها هم احمق نیستی، هستی؟
تامی: فقط یه صورت قشنگ نیست.
ببین، اگه من کتابتو بخونم،
نتیجه‌های فوتبال رو بهم میگی؟
و جدول لیگ رو به طور کلی؟
خیلی عجیبه که ندونم چه خبره.
بهت میگم. یه کار بهتر می‌کنم.
به ازای هر کتابی که بخونی، یه نوشیدنی برات می‌خرم.
نوشیدنی؟
یه نوشیدنی بدون الکل.
کریس: کاترین.
کاترین: هنوز زبان یه مشکله، ولی...
حداقل داره کتاب می‌خونه.
فکر کنم وقتشه.
یه لحظه صبر کنین!
همه: ♪ تولدت مبارک ♪
♪ تولدت مبارک، تامی عزیز ♪
وای.
شمع ها رو فوت کن و... و یه آرزو بکن.
ولی... ولی بلند نگو.
کریس: هورا!
کاترین: جاناتان دیروز کل روز رو مشغول پختن بود.
چطوره؟
لعنتی، عالیه!
اوه، منظورم اینه که خیلی خوبه.
خب، همه مون داشتیم فکر می کردیم که برای جشن تولدت چیکار کنیم
تا تولدت رو جشن بگیریم،
و یه ایده ی فوق العاده به ذهنمون رسید.
و ما تضمین می کنیم که خوشحال میشی.
باحاله.
فقط باید اول یه کار کوچیک انجام بدیم.
چه کاری؟
داری شوخی می کنی؟
بعد از اون سرم داغون میشه. نمیشه این کارو نکنی؟
اوه، نه، نه. ما... ما قول میدیم که پشیمون نمیشی.
میشه؟
کریس: لا! نگاه کن! بیدار شد.
ما کجاییم؟
خب، ما تصمیم گرفتیم که تولدت خیلی مهم تر از اینه
که توی خونه بگذرونیش.
- تامی: ها. - استیک دوست داری؟
آره.
یه بار با یه دختری قرار میذاشتم... لعنت به من.
- تامی... - تامی: خوبه!
- مودب باش. - تامی: ببخشید.
یه بار با یه دختری قرار میذاشتم. وای، چه قدر عجیب غریب بود.
هر وقت که 'لپ هاشو می کشیدم'،
- همیشه عادت داشتم... - ببخشید. 'لپ کشیدن' یعنی چی؟
بعدا بهت میگم.
بعد از اینکه تموم می کردم،
- همیشه یه کم... - کاترین: تامی.
موهات خیلی بلند شده. دوست داری برات کوتاه کنم؟
- نه. همینجوری دوست دارم. - کاترین: منم همینطور.
تو خیلی خوش تیپی.
این یکی یه کم مزخرفه.
من از آستن متنفرم.
چرا منو مجبور می کنی اینو بخونم؟
فکر کنم فقط می خواستم ببینم تا کجا پیش میری.
بیا جانی، یه دست بازی می کنیم.
- جاناتان: چوب اونجاست. - باشه.
جاناتان: با باختن مشکلی نداری؟
تامی: با باختن مشکلی ندارم؟ بزن!
هوو! هوو-هوو-هوو!
حالا شد یه چیزی. اوه، نه!
تامی: آها. یالا، باید بهتر از این کار کنی.
اوه، یالا!
اون خیلی بالا بود. دستم بهش نمی رسید.
تامی: هووو!
می فهمی که باید برگردیم
از همون راهی که اومدیم، مگه نه تامی؟
آره.
حیف که باید برگردیم.
خیلی خب. بیهوشم کن.
کاترین: بوی خیلی شیرینی میده، اینطور نیست؟
بیدار شدی.
لطفاً دنبالم بیا.
دو بخش وجود خواهد داشت
که تقریباً دسترسی شما را فراهم می کند
به کل خانه.
بخش اول دسترسی شما را فراهم می کند
از اتاق خوابتان به دستشویی.
بخش دوم، که هنوز دارم روش کار می کنم،
به شما امکان دسترسی به طبقه پایین را می دهد.
قفل ها
برای ایمنی همه هستند.
خوشت اومد؟
آره.
خیلی خوبه.
ولی، هنوزم با قلاده ام، اینطور نیست؟
لطفاً اینو به عنوان نشونه ای از...
بی اعتمادی نبین.
از یه زاویه دیگه بهش نگاه کن.
به عنوان نشونه ای از اعتماد ما به تو و پیشرفتی که کردی.
دیروز، تو توی زیرزمین بودی
و حالا می تونی توی خونه بگردی.
به علاوه، اعتماد سیاه و سفید نیست.
اعتماد... یه فرایندیه.
و باید ساخته بشه.
ما واقعاً خیلی خوشحالیم
از اینکه داری تبدیل به یه آدم فوق العاده میشی، تامی.
واقعاً، باعث افتخار مایی.
انقدر باعث افتخار مایی که زنگ مخصوصمو بهت دادم.
امیدوارم خوشت بیاد.
خب، بذار ببینم. آره، هم اندازه است. بله.
خیلی خب. بله، ممنونم.
خب، وقتی قفل رو بردارم،
به شما دسترسی کامل به کل طبقه پایین رو میده.
که یعنی الان می تونی، اوم،
پای... میز ناهارخوری بشینی
و شامتو بخوری، همونطور که گفتی.
یادته، گفتی می خوای بتونی سر میز بشینی.
یادته؟
کریس: همچنین، الان به اتاق نشیمن هم دسترسی داری،
جایی که ما می تونیم، اِ...
خب، تو می تونی... می تونی بشینی، بازی کنی، کتاب بخونی.
و ما می تونیم... فیلم تماشا کنیم...
مثل یه خانواده درست و حسابی.
آره؟
این رو ببین.
هووو!
جاناتان، بیا اینجا.
- آماده ای؟ - جاناتان: آماده ام!
بزن بریم. آره!
- تامی: کار می کنه. - کریس: خوشت اومد؟
آره. عالیه.
آه، نزدیک بود.
- جانی پسر؟ - جاناتان: بله؟
اینا مال کین؟
اونا همیشه اونجا بودن. ما اینو دست دوم خریدیم.
این اتاق قبلاً مال یه نفر دیگه بوده، مگه نه؟
بله.
کی؟
کریس: عزیزم؟
خیلی خب. بعد از حموم برمی گردم.
تامی: رینا.
امروز یه کم حال و روزت خوب نیست، درسته؟
یعنی، بیشتر از معمول.
می دونی، هر کسی که باعث بشه تو اینقدر ناراحت باشی رو لت و پار می کنم.
که باعث بشه تو اینقدر ناراحت باشی رو لت و پار می کنم.
این کار رو برات می کنم.
اونا فقط باید بیان اینجا تا با من بجنگن، مگه نه؟
اوم. ممنونم.
می دونی، باید این اطلاعات رو تو ذهنم نگه دارم.
دلم می خواد یکم تلویزیون تماشا کنم.
- می تونی بذاری من رد شم؟ - متاسفم، نمی تونم.
آه، نگران نباش. مزاحمت نمیشم.
اگه فقط بهم بگی می تونم واردش کنم...
اِ... ولی من... یادم نمیاد.
زود باش. فقط چهار رقمه.
واقعاً. نمی دونم.
آهان، فهمیدم.
تو فقط می خوای منو اینجا پیش خودت نگه داری، مگه نه؟
نمی دونم.
متاسفم.
می تونی کتاب ها رو لمس کنی؟
و کاناپه رو؟
یه کم تنگه.
ببینیم.
هفت، هشت اینچ افزایش.
- تامی: کریس. - کریس: بله؟
تامی: داشتم فکر می کردم.
اوه، مراقب باش.
هممون به دردسر میفتیم.
شما دو تا هیچوقت با هم کاری انجام میدین؟
منظورت چیه؟ ما خیلی کارها رو با هم انجام میدیم.
آره، ولی مثلا...
زن و شوهری.
معلومه که یکم زیر سلطه ای.
نمیخوای یکم تنوع بدی بهش؟
به تو ربطی نداره.
تامی: خب، من فقط پرسیدم.
آره، خب، فقط نپرس.
من میرم یکم چای درست کنم.
- یه فنجون میل داری؟ - نه، ممنون.
- رینا: لعنتی. - رینا؟
ساعت شش شده.
تو معمولا تا الان حاضر بودی و از در رفته بودی بیرون.
آره، ببخشید.
جاناتان، فقط صدای آهنگ رو کم کن.
میشه بری بالا، عزیزم، به اتاقت؟
چرا؟ ولی من... من دارم با بابا شطرنج بازی میکنم.
کاری که مامانت میگه رو انجام بده، جانی.
باشه.
ممنون.
رینا، بیا بشین.
چی شده؟ چه خبره؟
فکر کنم من...
دارم زیر نظر گرفته میشم.
- رینا: تعقیب میشم. - کریس: توسط کی؟
رینا: یه مردی، من...
دقیقا نمیدونم.
فکر کنم برای کسی کار میکنن
که قبلا منو استخدام کرده بود، و...
فکر کنم دوباره پیدام کردن.
منظورم اینه که نمیتونی تنها اینجا رفت و آمد کنی.
چیکار میتونم بکنم؟ چیکار میتونم بکنم؟
نمیخوام ناپدید بشم، میدونی؟
خب، میتونی اینجا اسباب کشی کنی.
کاترین: فقط موقتیه.
میتونی اسباب کشی کنی تا وقتی که مطمئن بشیم در امانی.
فقط یه چیزی هست و اونم اینه که...
تنها فضایی که الان داریم توی زیرزمین خونه است،
و اونجا خیلی مناسب نیست.
داری شوخی میکنی؟
نه. من... نمیتونم. نمیتونم.
اوه، من جواب نه قبول نمیکنم، رینا.
اون واقعا قبول نمیکنه. میتونم بهت بگم.
آه، یه پناهگاه هست که میتونم برم تو شهر.
نه. نه.
اونا بهم کمک کردن اسباب کشی کنم.
وقتی خانواده داری، نیازی به کمک خیریه نداری.
ما خانواده ات هستیم.
اونجا در واقع مثل یه تراول لاج لوکسه.
فقط از بو کشیدن هر چیزی که نزدیک بینی‌ات میارن، خودداری کن.
تامی.
با ما بمون.
- رینا: من... - اینجا چیکار می‌کنی؟
تو پایین دوش خودتو داری.
آره، ولی، خب، آب گرم نداره، می‌دونی.
هی! هی.
چشمای من این بالا هستن.
واقعا هستن؟
خواب‌های خیلی شیرین ببینی.
اوه، از دستشویی برای اینجور کارها استفاده کن.
شاید همزمان آب رو باز بذار.
پیشنهادت منو به فکر انداخت.
شاید باید با کاترین رمانتیک‌تر باشم.
یه فکری به سرم زده،
ولی به کمک تو و خانم رینا نیاز دارم.
خیلی خب.
ممنونم.
رینا؟
بذار من بگیرمش.
- جاناتان: بفرمایید. - اونو نگاه کن.
مثل زباله سمیه.
نظرت چیه؟
مزه زباله سمی میده.
کاترین،
یه چیزی هست که می‌خواستم باهات در موردش صحبت کنم.
میشه یه لحظه با من بیای؟
حتما.
اونا همشون تو اون مکان نشئه هستن، درسته؟
کاترین: بله.
- کاملا داغون شدن. - کاترین: درسته.
و اونا اونقدر داغونن که نگران حال نیستن.
چون اگه همیشه نشئه باشی،
چرا باید کاری در موردش انجام بدی؟
منظورم رو می‌فهمی؟
شاید این یکی از سوالاتیه
که هاکسلی در کتاب مطرح می‌کنه.
کدوم بهتره؟
خلسه لذت‌بخش، یا روبرو شدن با...
واقعیت هوشیار؟
آره.
فهمیدم.
مواد مخدر نوعی فرار هستن، تامی.
از مشکلات مردم، و همچنین از...
هر چیزی که در زندگی مهمه.
و نه فقط از چیزها. از آدم‌ها.
آدم‌ها می‌تونن از آدم‌ها فرار کنن،
حتی از کسایی که خیلی دوستشون دارن.
و این می‌تونه دردناک باشه.
زندگی بعضی وقتا مزخرفه، پس مجبوری این کارو بکنی.
این تنها شانس توئه که...
از فکر و خیال بیای بیرون.
یه تعطیلات.
داری کتاب کشتن مرغ مقلد رو می خونی.
تامی: آره.
راستش قرار بود اینو تو مدرسه بخونم،
ولی هیچوقت فرصتش پیش نیومد.
کاترین: تو فقط سرت شلوغ بود با دردسر درست کردن.
- میدونی که چطوریه. - کاترین: نه، نمیدونم.
اگه بخوای میتونیم در موردش حرف بزنیم.
هنوز تمومش نکردم.
♪ ♪
♪ ازم پرسیدن چطور... ♪
- کارت خوب بود. - آره.
اگه خوش شانس باشی، میتونه من و تو باشیم.
به من نخند.
♪ اوه، اوه، اوه، اوه، اوه ♪
♪ من البته جواب دادم ♪
♪ 'یه چیزی درونم هست که نمیشه انکارش کرد' ♪
♪ اونا گفتن 'یه روزی میفهمی ♪
♪ همه ی عاشق ها کورن' ♪
♪ اوه، اوه، اوه، اوه، اوه ♪
♪ وقتی قلبت آتیش میگیره ♪
♪ باید بفهمی...' ♪
رینا، رینا، باید کمکم کنی، باشه؟
فقط... اون رو میبینی؟ اون کشوی آشپزخونه رو میبینی
که توش پر از چنگال و این جور چیزاست؟
یه چیز دراز و باریک برام بیار.
باید اینو به کریس گزارش کنم.
ولی تو خبرچین نیستی، هستی؟
لطفا.
♪ اما امروز عشقم پر کشید و رفت ♪
♪ من بدون عشقم هستم ♪
♪ بدون عشقم ♪
♪ حالا دوستای خندون مسخره میکنن ♪
♪ دود میره تو چشمات ♪
لعنتی!
امروز خیلی اینور و اونور دویدم.
- اوضاع چطوره؟ - فوق العاده.
مامان خیلی خوشحاله، و من...
فکر نکنم بابا رو اینقدر خوشحال دیده باشم، برای همین...
ممنون تامی، که، میدونی، به بابا گفتی این کارو بکنه.
منم براش خوشحالم.
خب، بیاین یکم بهشون فضا بدیم.
بیاین.
- کریس: تق، تق. - تامی: بیا تو.
کریس: باید میگفتی، 'کی اونجاست؟'
برات... یکم کلوچه و هات چاکلت آوردم.
باحاله. ممنون.
کریس: اوه!
میدونی...
کاری که کردی رو هیچوقت فراموش نمیکنم.
سالها بود کاترین رو اینقدر خوشحال ندیده بودم.
شاید یه حالی هم به خودم بدم.
- ممنونم. - تامی: از من تشکر نکن.
از خودت تشکر کن.
تو همه این کارها رو بخاطر اون کردی.
آره.
چرا من؟
- منظورت چیه؟ - تامی: چرا منو بردی؟
میدونم یه نفر دیگه هم اینجا زندگی میکرده.
میدونم قبل از من یه مرد دیگه رو هم اینجا زنجیر کرده بودی.
هیچوقت کسی رو اینجا نگه نداشتم. هیچکس دیگه زنجیر نشده بود.
باهاش چیکار کردی؟
تو نمیدونی داری چی میگی.
اوه!
تامی: اوه.
تامی: خب، بزن بریم. اینا رو جمع کن. باشه.
یه تردستی با کارت نشونم بده. زود باش، منو تحت تاثیر قرار بده.
ببخشید؟
- کاترین: برو. برو! - رینا!
- بلند شو! - تامی: چی؟
- رینا: بلند شو! - جاناتان: چه خبر شده؟
- بلند شو! بلند شو! برو! - تامی: چی؟
هی! تو دیگه چه کوفتی هستی؟
از خونه من برو بیرون! برو بیرون!
از خونه ما برو بیرون!
کاترین، خیلی متاسفم.
اینا خانواده منن.
خیلی متاسفم.
فکر کنم باید برم وسایلمو جمع کنم.
نه! به هیچ وجه!
- هیچ جا نمیری. - نمیتونی.
من اینجام تا سهمم رو ببرم.
۴-۲-۰-۱.
- کاترین: از روش بلند شو! بلند شو! - گورتو از روش گم کن!
کاترین: از روش بلند شو!
- نه! تمومش کن! تامی! - کاترین: تامی!
- از روش بلند شو! - تامی!
تمومش کن! تمومش کن! تمومش کن!
پیس.
آفتاب. بیا دیگه. وقت خوابه.
جاناتان: شب بخیر، تامی.
کریس: چطوری؟
پسرم، خیلی بهت افتخار میکنم.
مثل یه مرد واقعی رفتار کردی.
تو امروز از این خانواده محافظت کردی.
تو.
و من هیچوقت اینو فراموش نمیکنم.
ممنونم.
و تو دیگه نگران نباش.
قول میدم، دیگه هیچوقت اتفاق نمیفته.
اولین کاری که فردا صبح میکنم،
بهترین سیستم امنیتی خونه رو برات میگیرم
که با پول بشه خرید.
دوربین مداربسته، سنسورهای حرکتی میگیریم،
نرده.
تو میتونی کمکم کنی.
با هم انجامش میدیم.
مثل پدر و پسر.
آره؟
آره.
پسر خوب.
تامی: چهار، دو، صفر، یک.
تامی، داری چیکار میکنی؟
تامی، وایسا. کلیدها رو دارم! تامی، خواهش میکنم.
زود باش. جاناتان رو بیدار میکنی!
لعنتی.
کریس: تامی! تامی، نگاه کن. تامی.
ببین، تو خیلی... خیلی خوب پیش رفتی.
هممون بهت افتخار میکنیم.
فقط... فقط...
فقط اسلحه رو بده به من، پسرم، لطفا.
کاترین: جاناتان تازه خوابیده.
پس بهتره خیلی، خیلی ساکت باشید...
وگرنه یکی از شما باید دوباره براش آواز بخونه
چون من دیگه این کارو نمیکنم.
کاترین، لطفا عقب وایسا.
خواهش میکنم، کاترین. عقب وایسا.
تو نمیخوای بری.
ولی شما خانواده من نیستید.
این واقعی نیست.
منو تو یه زیرزمین لعنتی به زنجیر کشیدید.
منو از سقف لعنتیتون آویزون کردید.
منو کتک زدید.
منو مثل یه عروسک خیمه شب بازی لعنتی استفاده کردید.
من مرد خودمم.
من یه سگ نیستم که همینجوری منو ببرید.
من یه آدم واقعی لعنتی هستم.
عزیزم، بیا در موردش فردا صبح صحبت کنیم.
امشب میتونی بدون زنجیر بخوابی.
تامی: من میخوام برم.
- تلویزیون میخوای؟ - نه! میخوام برم خونه!
من میخوام زندگی کنم لعنتی!
- جاناتان چی؟ - این کارو نکن!
میدونی چقدر گند زدی؟
اون در واقع بچه خوبیه،
و تو میخوای ذهنشو به فاک بدی،
درست مثل کاری که با اون یکی کردی.
- هی. - برو به اتاقت.
برو به اتاقت، اسپاکل.
تو نمی فهمی.
این اتاق من نیست.
این اتاق اونه.
و من نمی دونم تو چه غلطی باهاش کردی...
ولی من هیچ وقت اون نمیشم.
کریس: پرنسس.
تموم شد.
متاسفم. واقعا متاسفم.
ما باید بذاریم بره.
یادت میاد دفعه قبل چی شد؟
نه!
کاترین، نه! خواهش می کنم!
نه!
کاترین: تامی...
افسر: تو اظهارات اولیه ات
از بیمارستان،
گفتی که یه خانواده تو رو بردن.
اینجا نوشته که تو جایگزین پسرشون شدی.
تامی: اوه، من تو بیمارستان خیلی نشئه بودم
- از همه داروهایی که بهم دادن. - هلن: آره، آره.
آره، هنوز دارم میام.
من اون مزخرفات رو سر هم کردم.
افسر: خب، پس...
خب، این همه مدت کجا بودی، تامی؟
این ور و اون ور، مگه نه؟
افسر: این ور و اون ور برای چند ماه؟
ببین، من... من...
نیاز داشتم یه مدت تنها باشم،
خودمو جمع و جور کنم، می فهمی؟
از دردسر دور بمونم.
یه کم آزادی.
با کس دیگه ای هم بودی؟
آه، یه رفیق.
افسر: باشه، می تونم اسم این رفیقت رو داشته باشم؟
جاناتان.
اون مثل برادرمه.
تامی: ما خیلی وقته همدیگه رو می شناسیم.
افسر: درسته. و الان کجاست؟
تامی: سرش به کار خودشه.
فکر کنم فقط داره کارای خودشو می کنه.
مطمئنی چیزی نمی خوای بنوشی؟
افسر: نه. آه، فکر کنم کارم اینجا تمومه.
من پرونده مفقودی رو می بندم.
لازم نبود منو گزارش کنی.
اونم گزارش کردی؟
آه... خب،
من قطعا چند بار بهت پیام دادم،
ولی جوابی نیومد، پس من...
پس چه کسی بود؟
افسر: توی پرونده نوشته یه نفر به اسم گبی تیت اینو گزارش کرده.
اون دوستته؟
فقط یه دوسته.
خب، خیلی خوش شانسی، تامی.
میدونی، بیشتر کسایی که گزارش مفقود شدنشون رو میدن،
آخرش ما جسدشون رو از رودخونه بیرون میکشیم.
آره.
چه خوش شانسم من.
هلن: ممنونم.
حالت خوبه، گبز؟
کجا داریم میریم؟
میبینی.
من رانندگی میکنم.
باشه.
اینو بپوش.
گبی: حقیقتش اینه، ای کاش میتونستم ناپدید شم، تامی.
به من اعتماد داری؟
آره.
خیلی بوی خوبی میده، نه؟
گبی: اوهوم.