1 00:00:53,840 --> 00:00:55,840 ‫تم تاریک 2 00:03:04,320 --> 00:03:05,280 ‫نوبت من 3 00:03:18,480 --> 00:03:21,080 ‫ در روزهای اول ‫دسامبر ۱۸۱۵، 4 00:03:21,640 --> 00:03:24,640 ‫حدود یک ساعت ‫قبل از غروب آفتاب، 5 00:03:24,800 --> 00:03:26,560 ‫مردی وارد شهر شد 6 00:03:29,040 --> 00:03:31,160 ‫او خود را به ژاندارمری معرفی کرد 7 00:03:32,560 --> 00:03:34,240 ‫هیچ‌کس او را نمی‌شناخت 8 00:03:34,800 --> 00:03:36,040 ‫او از کجا آمده بود؟ 9 00:03:36,720 --> 00:03:37,880 ‫دو میدی 10 00:03:38,600 --> 00:03:40,760 ‫از سواحل دریا، شاید 11 00:03:40,920 --> 00:03:42,920 ‫مردانی می‌خندند، همهمه 12 00:03:47,920 --> 00:03:49,680 ‫هرگز! خب، خب 13 00:03:51,160 --> 00:03:52,200 ‫آه 14 00:03:58,040 --> 00:04:01,600 ‫ کجا بودی؟ چقدر وقت ‫لازمه تا لباساتو بشوری؟ 15 00:04:01,760 --> 00:04:03,840 ‫راست میگه، کجا بودی؟ 16 00:04:04,000 --> 00:04:06,560 ‫ دلم برات تنگ شده بود ‫بیا اینجا 17 00:04:06,720 --> 00:04:08,320 ‫بیا! 18 00:04:08,480 --> 00:04:09,920 ‫نمیتونی مراقب باشی؟ 19 00:04:11,400 --> 00:04:13,680 ‫دیر کردن کافی نیست؟ 20 00:04:13,840 --> 00:04:16,720 ‫قیمت کوزه را ‫از دستمزدت کم می‌کنم 21 00:04:16,880 --> 00:04:19,800 ‫و سعی کن با مشتری‌ها ‫خوش‌برخوردتر باشی 22 00:04:20,920 --> 00:04:22,960 ‫این دور نوشیدنی با منه، بچه‌ها 23 00:04:23,120 --> 00:04:25,920 ‫نفس عمیقی می‌کشد 24 00:04:39,200 --> 00:04:40,520 ‫نگاهش کن 25 00:04:51,120 --> 00:04:53,520 ‫ متاسفم، ‫نمی‌توانم شما را بپذیرم 26 00:04:53,680 --> 00:04:54,560 ‫این آقایان 27 00:04:54,720 --> 00:04:56,640 ‫تمام اتاق‌ها را رزرو کرده‌اند 28 00:04:56,800 --> 00:04:58,880 ‫اصطبل‌ها کار را راه می‌اندازند 29 00:04:59,040 --> 00:05:02,120 ‫ اسب‌ها همه جا را گرفته‌اند ‫ من فضای کمی نیاز دارم 30 00:05:02,280 --> 00:05:03,840 ‫خب، این هم خیلی زیاد است 31 00:05:10,920 --> 00:05:14,480 ‫ من از طلوع آفتاب راه افتاده‌ام، ‫دوازده فرسنگ آمده‌ام، گرسنه‌ام 32 00:05:14,640 --> 00:05:16,840 ‫و من چیزی برای شما ندارم 33 00:05:51,320 --> 00:05:52,960 ‫فقط یک تکه نان 34 00:05:54,280 --> 00:05:55,520 ‫ برو، گمشو 35 00:06:06,280 --> 00:06:08,160 ‫ از گرسنگی بمیر! 36 00:06:08,320 --> 00:06:10,680 ‫ما تو را اینجا نمی‌خواهیم! 37 00:06:10,840 --> 00:06:11,480 ‫قاتل! 38 00:07:26,080 --> 00:07:27,040 ‫تکان نخور! 39 00:07:36,400 --> 00:07:38,040 ‫تم کنجکاو کننده 40 00:09:27,280 --> 00:09:29,200 ‫ دوست من، اینجا چه کار می‌کنی؟ 41 00:09:31,000 --> 00:09:32,400 ‫سعی می‌کنم بخوابم 42 00:09:32,560 --> 00:09:34,240 ‫روی سنگ، بیرون؟ 43 00:09:35,440 --> 00:09:36,600 ‫بدتر از این را هم تجربه کرده‌ام 44 00:09:37,440 --> 00:09:38,880 ‫پس به مسافرخانه برو 45 00:09:43,120 --> 00:09:44,080 ‫افسوس، 46 00:09:45,200 --> 00:09:47,000 ‫پول نداری؟ 47 00:09:49,040 --> 00:09:51,920 ‫ من فقط چهار سنت دارم ‫ همیشه بدهید 48 00:09:55,520 --> 00:09:56,680 ‫ما می توانیم به شما جایی برای ماندن بدهیم 49 00:09:57,960 --> 00:09:58,920 ‫از روی خیرخواهی 50 00:10:00,000 --> 00:10:01,760 ‫من به همه درها کوبیدم 51 00:10:01,920 --> 00:10:03,720 ‫و همه جا، من را بیرون کردند 52 00:10:04,400 --> 00:10:05,720 ‫یک خانه هست 53 00:10:05,880 --> 00:10:07,880 ‫پایین جاده، آنجا 54 00:10:08,600 --> 00:10:10,040 ‫آنجا در زدید؟ 55 00:10:10,680 --> 00:10:11,640 ‫نه 56 00:10:14,400 --> 00:10:15,560 ‫ آنجا در بزنید 57 00:10:16,680 --> 00:10:17,440 ‫هوم؟ 58 00:10:17,600 --> 00:10:20,000 ‫همسایه‌ی پسرخاله‌ام، 59 00:10:20,160 --> 00:10:23,760 ‫همون کسی بود که ژاندارم‌ها ‫دنبالش می‌گشتند، جاعل پول 60 00:10:23,920 --> 00:10:25,280 ‫بدی همه‌جا هست 61 00:10:25,440 --> 00:10:27,800 ‫حتی زنش رو هم دستگیر کردند 62 00:10:28,840 --> 00:10:32,040 ‫دادستان می‌گه که تا آخر هفته ‫ازش اعتراف می‌گیره 63 00:10:32,200 --> 00:10:33,160 ‫اگه بی‌گناه باشه چی؟ 64 00:10:33,320 --> 00:10:36,360 ‫ اگه اینطوره، تو زندان چیکار می‌کنه؟ ‫ سؤال خوبیه 65 00:10:36,520 --> 00:10:40,520 ‫با مردی که قبل از محاکمه ‫متهم شده چیکار باید کرد؟ 66 00:10:41,560 --> 00:10:45,040 ‫آزاد گذاشتنش، ‫ریسک تکرار جرمه 67 00:10:45,200 --> 00:10:47,200 ‫اگر او مرتکب عملی شده باشد ‫که به او نسبت داده می‌شود 68 00:10:47,360 --> 00:10:50,400 ‫او را به زندان انداختن، ‫یعنی با او مثل یک مجرم رفتار کردن 69 00:10:50,560 --> 00:10:52,560 ‫حتی اگر او بی‌گناه باشد 70 00:10:52,720 --> 00:10:55,040 ‫ این مردم آدم‌های شیادی هستند، ‫همه‌جا پیدا می‌شوند 71 00:10:55,200 --> 00:10:57,800 ‫حتی امروز یکی از آن‌ها ‫به شهر آمده است 72 00:10:58,280 --> 00:10:59,520 ‫بله، خانم 73 00:10:59,680 --> 00:11:01,400 ‫این مرد می‌تواند خطرناک باشد 74 00:11:01,560 --> 00:11:04,200 ‫می‌گویند او وحشتناک است: ‫زشت، پشمالو، بدبو 75 00:11:04,360 --> 00:11:05,200 ‫وحشتناک 76 00:11:05,360 --> 00:11:08,400 ‫حتماً یک کولی است، ‫یک آدم دوره‌گرد 77 00:11:08,560 --> 00:11:10,440 ‫ واقعاً؟ ‫ همانطور که می‌گویم 78 00:11:10,600 --> 00:11:13,480 ‫بدبختی‌هایی در راه است، ‫همه این را می‌گویند 79 00:11:13,640 --> 00:11:15,760 ‫ همه، ‫این افراد زیادی را شامل می‌شود 80 00:11:19,320 --> 00:11:20,680 ‫ بگذارید به قفل‌ساز بگویم 81 00:11:20,840 --> 00:11:24,600 ‫قفل‌های قدیمی را دوباره نصب کند، ‫آنها را اینجا داریم 82 00:11:24,760 --> 00:11:27,200 ‫ در این وقت شب؟ ‫ خانه‌اش سه خانه این طرف‌تر است 83 00:11:27,360 --> 00:11:30,480 ‫خوشحال می‌شود که مفید واقع شود ‫خواهرش یک دوست است 84 00:11:30,640 --> 00:11:32,120 ‫این کار یک دقیقه است 85 00:11:32,280 --> 00:11:35,480 ‫ خانم مگلوار، نیازی به اختراع ‫بهانه قفل نیست 86 00:11:35,640 --> 00:11:38,280 ‫برای دیدن ‫دوست خوبتان قفل ساز 87 00:11:38,440 --> 00:11:40,720 ‫اینها تهمت هستند، عالیجناب 88 00:11:40,880 --> 00:11:44,760 ‫ چرندیاتی که حسودها می گویند ‫ می توانیم یک قفل بگذاریم 89 00:11:44,920 --> 00:11:46,960 ‫پس ما در خطر بزرگی هستیم؟ 90 00:11:47,120 --> 00:11:49,720 ‫ نباید در را به روی ‫همه باز گذاشت 91 00:11:49,880 --> 00:11:53,840 ‫ شما با او صحبت کنید، او به حرف من گوش نمی دهد ‫ اگر این کار خانم مگلوار را آرام کند 92 00:11:54,000 --> 00:11:57,360 ‫ حداقل برای این شب، ‫تا زمانی که این خطر برطرف شود 93 00:11:57,520 --> 00:12:00,440 ‫حتی به شیطان هم اجازه ورود ‫به این خانه را می دهیم! 94 00:12:00,600 --> 00:12:03,280 ‫ قفل کردن در، فقط ‫رد کردن دیگری نیست 95 00:12:03,440 --> 00:12:06,920 ‫بلکه رد کردن ‫چیزی است که می توانیم باشیم یا بشویم 96 00:12:07,080 --> 00:12:10,120 ‫درِ خانه‌ی یک پزشک ‫همیشه باید باز باشد 97 00:12:10,280 --> 00:12:12,040 ‫اما شما پزشک نیستید 98 00:12:12,680 --> 00:12:14,800 ‫ هر انسانی ‫پزشکِ انسانِ دیگر است 99 00:12:14,960 --> 00:12:17,520 ‫من یک 100 00:12:18,720 --> 00:12:19,680 ‫بفرمایید! 101 00:12:34,560 --> 00:12:36,000 ‫اسم من ژان والژان است 102 00:12:36,960 --> 00:12:38,880 ‫نوزده سال در زندان بوده‌ام 103 00:12:39,640 --> 00:12:41,560 ‫چهار روز است که آزاد شده‌ام 104 00:12:42,080 --> 00:12:44,400 ‫چهار روز است ‫که دارم از تولون پیاده می‌آیم 105 00:12:44,560 --> 00:12:46,560 ‫چهار روز است که می‌شنوم: ‫"برو گمشو" 106 00:12:47,120 --> 00:12:50,040 ‫هيچکس منو نخواست، ‫بيرون خوابيدم، 107 00:12:50,200 --> 00:12:52,800 ‫يه زن مهربون بهم گفت ‫در خونتون رو بزنم 108 00:12:52,960 --> 00:12:54,240 ‫زدم 109 00:12:57,560 --> 00:12:59,720 ‫ خانم مگلور، ‫يه بشقاب ديگه بذاريد 110 00:13:06,600 --> 00:13:08,120 ‫ صدامو شنيديد؟ 111 00:13:08,280 --> 00:13:09,480 ‫من يه زندانی‌ام 112 00:13:13,280 --> 00:13:14,920 ‫اين گذرنامه منه 113 00:13:16,560 --> 00:13:19,840 ‫اين به اين دردی می‌خوره که خودمو به مقامات ‫وقتی به شهر می‌رسم، معرفی كنم 114 00:13:20,000 --> 00:13:21,400 ‫و منو بيرون کنن 115 00:13:21,560 --> 00:13:22,920 ‫می‌خواید بخونیدش!؟ 116 00:13:24,480 --> 00:13:26,560 ‫"نوزده سال در زندان بوده 117 00:13:26,720 --> 00:13:28,960 ‫"پنج سال به جرم دزدی با شکستن 118 00:13:29,120 --> 00:13:33,440 ‫"چهارده سال به دلیل تلاش برای ‫فرار، این مرد خطرناک است" 119 00:13:37,760 --> 00:13:38,720 ‫بفرمایید 120 00:13:43,400 --> 00:13:46,040 ‫ می‌بینم که باران خورده‌اید، ‫آقا 121 00:13:46,200 --> 00:13:47,560 ‫باید خسته باشید 122 00:13:51,600 --> 00:13:53,720 ‫نزدیک‌تر بیایید، ‫آتش شما را گرم خواهد کرد 123 00:14:20,520 --> 00:14:21,680 ‫شام خواهید خورد 124 00:14:21,840 --> 00:14:24,000 ‫در حالی که رختخواب شما را درست می‌کنند 125 00:14:24,880 --> 00:14:28,160 ‫خانم مَگلوار، ملحفه‌های سفید ‫روی تخت طاق‌نما بگذارید 126 00:14:36,080 --> 00:14:38,760 ‫خواهش می‌کنم آقا، ‫بنشینید 127 00:15:32,600 --> 00:15:33,960 ‫اینجا چه خبره؟ 128 00:15:41,280 --> 00:15:42,320 ‫شما کی هستید؟ 129 00:15:44,400 --> 00:15:45,600 ‫یک کشیش 130 00:15:47,640 --> 00:15:48,600 ‫یک کشیش؟ 131 00:15:52,280 --> 00:15:54,040 ‫یک کشیش آدم حسابی 132 00:15:57,880 --> 00:16:00,280 ‫که با دو زن زندگی می‌کند، ‫به علاوه 133 00:16:01,400 --> 00:16:05,240 ‫ چیزهایی هست که من از شنیدنش امتناع می‌کنم، ‫من در آشپزخانه خواهم بود 134 00:16:08,720 --> 00:16:12,520 ‫ یک مرد در را برای شما باز می‌کند، ‫به شما غذا می‌دهد، و شما به او تهمت می‌زنید؟ 135 00:16:13,240 --> 00:16:15,160 ‫قصد من این نبود 136 00:16:15,320 --> 00:16:17,400 ‫این کاریه که تو کردی 137 00:16:36,320 --> 00:16:38,560 ‫دو مرد آنجا ایستاده بودند، رو در رو 138 00:16:38,720 --> 00:16:39,880 ‫یکی، محکوم، 139 00:16:40,040 --> 00:16:43,160 ‫زمخت بود، ‫اما هیچ چیز از گذشته اش پنهان نکرده بود 140 00:16:44,040 --> 00:16:47,720 ‫دیگری، کشیش نیکوکار، ‫آشکارا دوست داشتنی تر بود، 141 00:16:47,880 --> 00:16:49,760 ‫اما برای همه یک راز باقی مانده بود 142 00:16:49,920 --> 00:16:51,640 ‫چند دهه قبل، 143 00:16:51,800 --> 00:16:54,360 ‫او به همراه همسرش ‫به ایتالیا رفته بود 144 00:16:54,520 --> 00:16:56,480 ‫و تنها و بدخلق بازگشته بود 145 00:16:56,640 --> 00:16:59,000 ‫مرگ کسی که دوستش داشت ‫او را تغییر داده بود 146 00:16:59,160 --> 00:17:01,880 ‫او از قرن خارج شده بود ‫تا وارد دین شود 147 00:17:02,040 --> 00:17:06,080 ‫او متقاعد شده بود که باید تبدیل شود ‫به یک خدمتکار بی‌رحم خدا، 148 00:17:06,280 --> 00:17:09,240 ‫اما تغییر او ‫هنوز کامل نشده بود 149 00:17:09,400 --> 00:17:11,240 ‫و برای فهمیدن ادامه ماجرا، 150 00:17:11,400 --> 00:17:14,480 ‫باید برگردیم ‫به اولین بازدید او از این مکان 151 00:17:14,640 --> 00:17:18,480 ‫ خواهران معجزه می‌کنند، اما ‫ما همه‌چیز کم داریم، عالیجناب 152 00:17:19,280 --> 00:17:22,960 ‫از باند، معجون ‫و حتی غذا 153 00:17:24,040 --> 00:17:27,280 ‫باید بتوانیم بخریم ‫هر از گاهی گوشت 154 00:17:27,440 --> 00:17:30,480 ‫یک بیمار باید بتواند غذا بخورد ‫تا سلامتی‌اش را بازیابد 155 00:17:31,360 --> 00:17:32,400 ‫آه 156 00:17:33,880 --> 00:17:35,800 ‫ آقای مدیر ‫ بله؟ 157 00:17:36,800 --> 00:17:38,560 ‫ببخشید، عالیجناب 158 00:17:39,840 --> 00:17:41,520 ‫چه خبر است؟ 159 00:17:41,680 --> 00:17:45,880 ‫ در آن روز، کسی که ‫از این پس اسقف شده بود از بیمارستان بازدید می‌کرد 160 00:17:47,080 --> 00:17:50,160 ‫کاری طاقت‌فرسا که او قول داد ‫دیگر هرگز به خودش تحمیل نکند 161 00:17:50,320 --> 00:17:53,240 ‫عالیجناب میریل، ‫زیرا این نام واقعی او بود، 162 00:17:53,400 --> 00:17:56,360 ‫عنوان و تمام ویژگی‌های ‫مقام خود را داشت 163 00:17:56,520 --> 00:17:58,560 ‫اعلیحضرت ‫ترجیح می‌دادند از ثروتمندان بازدید کنند 164 00:17:58,720 --> 00:18:00,680 ‫و با قدرتمندان معاشرت کنند 165 00:18:01,600 --> 00:18:05,600 ‫او مانند یک فرد سرشناس زندگی می‌کرد، یکی از کسانی ‫که قضاوت و محکوم می‌کنند 166 00:18:05,760 --> 00:18:09,200 ‫و بعد، یک روز، ‫اتفاقی افتاد 167 00:18:09,360 --> 00:18:11,000 ‫هیچ کس نمی‌داند چه چیزی 168 00:18:12,400 --> 00:18:14,000 ‫اما آن اتفاق افتاد 169 00:18:15,200 --> 00:18:16,240 ‫او تغییر کرد 170 00:18:17,280 --> 00:18:19,840 ‫اما بهتر از آن، او تغییر داد 171 00:18:21,800 --> 00:18:24,000 ‫و چیزی که یک کار طاقت‌فرسا برای فرار بود 172 00:18:24,160 --> 00:18:26,160 ‫به یک رویداد روزانه تبدیل شد 173 00:18:27,160 --> 00:18:30,080 ‫ روز خوبی داشته باشید، دوست من ‫ ممنون، عالیجناب 174 00:18:30,240 --> 00:18:33,360 ‫ تخت‌ها خیلی نزدیک ‫به هم چیده شده‌اند 175 00:18:33,520 --> 00:18:35,320 ‫داره بدتر و بدتر میشه 176 00:18:35,480 --> 00:18:37,800 ‫من خیلی نگران آینده هستم 177 00:18:38,760 --> 00:18:42,640 ‫طبقه پر است، ما بدبخت‌ها را در حیاط ‫اسکان داده‌ایم 178 00:18:42,800 --> 00:18:45,080 ‫بگذریم از بیماری‌های همه‌گیر پیش رو 179 00:18:45,560 --> 00:18:47,920 ‫امسال، ‫ما تیفوس داشتیم 180 00:18:48,080 --> 00:18:49,440 ‫سعی کن بخوابی 181 00:18:49,600 --> 00:18:53,160 ‫ جا کم بود ‫و این دوباره اتفاق خواهد افتاد 182 00:18:53,640 --> 00:18:57,000 ‫چه می‌خواهید، ‫باید به واقعیت تن داد 183 00:18:57,160 --> 00:18:59,680 ‫دیگر نمی‌توانیم ‫همه را بپذیریم 184 00:18:59,840 --> 00:19:03,480 ‫ چند تخت می‌تواند ‫در اتاق ناهارخوری من جا بگیرد؟ 185 00:19:03,640 --> 00:19:06,360 ‫ مونسنیور، خواهش می‌کنم ‫ من اینجام 186 00:19:06,520 --> 00:19:08,120 ‫منظورتون قصره؟ 187 00:19:08,280 --> 00:19:10,240 ‫ برای درک ‫تعجب مدیر، 188 00:19:10,400 --> 00:19:12,960 ‫باید بدونید ‫که کاخ اسقفی 189 00:19:13,120 --> 00:19:15,520 ‫یک اقامتگاه اربابی بود، ‫همه چیز اونجا با شکوه بود 190 00:19:15,680 --> 00:19:19,480 ‫آپارتمان‌های اسقف، ‫گالری‌ها، پله‌ها، 191 00:19:19,640 --> 00:19:21,160 ‫فواره‌ها، باغ‌ها 192 00:19:21,320 --> 00:19:22,960 ‫همه چیز باشکوه بود 193 00:19:23,120 --> 00:19:24,800 ‫توی اتاق ناهارخوری شما؟ 194 00:19:24,960 --> 00:19:26,920 ‫زیاد مطمئن نیستم، 195 00:19:27,080 --> 00:19:30,040 ‫اما تصور می‌کنم که بتواند جا دهد 196 00:19:30,200 --> 00:19:31,760 ‫شصت بیمار را 197 00:19:32,440 --> 00:19:33,400 ‫حداقل 198 00:19:33,560 --> 00:19:35,720 ‫پس اشتباهی رخ داده، دوست من 199 00:19:42,080 --> 00:19:44,640 ‫شما خانه‌ی من را دارید ‫و من خانه‌ی شما را دارم 200 00:19:45,200 --> 00:19:48,280 ‫خانه‌ام را پس بده، ‫اینجا خانه‌ی من است 201 00:19:50,120 --> 00:19:53,840 ‫ روز بعد، بیست و شش بیمار ‫در قصر مستقر شدند، 202 00:19:54,000 --> 00:19:58,120 ‫و مونسینیور میریل به عنوان محل سکونت ‫جایی را انتخاب کرد که نقش بیمارستان را داشت 203 00:19:58,280 --> 00:20:00,960 ‫ مردی مثل او، ‫یک هدیه آسمانی است 204 00:20:01,120 --> 00:20:04,840 ‫او دیگر مثل قبل نیست، ‫دیگر غذای اسقف را نمی خواهد 205 00:20:05,000 --> 00:20:06,480 ‫اگر قرار بود به او گوش کنم، 206 00:20:06,640 --> 00:20:09,240 ‫او ناهار را ‫با سوپ روغن و نان می خورد 207 00:20:09,400 --> 00:20:11,960 ‫انگار که او با ‫بوی گل ها تغذیه می کند 208 00:20:12,120 --> 00:20:14,960 ‫ این رفتار ‫خیلی اسقفی نیست 209 00:20:15,560 --> 00:20:18,680 ‫فراموش نکنیم که این امپراتور بود ‫که او را اسقف کرد 210 00:20:20,120 --> 00:20:24,040 ‫می گویند که او کالسکه اش را رها کرده ‫و روی یک الاغ یورتمه می رود 211 00:20:24,200 --> 00:20:27,840 ‫ او هزینه های کالسکه اش را ‫و هزینه های سفر شبانی اش را به فقرا باز می گرداند 212 00:20:28,000 --> 00:20:29,800 ‫و هزینه های سفر شبانی اش را 213 00:20:29,960 --> 00:20:32,560 ‫و اگر داشت خودش را مجازات میکرد 214 00:20:32,720 --> 00:20:35,600 ‫ چون اشتباه کرده بود؟ ‫ این مرد فرق دارد 215 00:20:35,760 --> 00:20:38,320 ‫تا وقتی پول دارد به فقرا سر میزند 216 00:20:38,480 --> 00:20:41,000 ‫وقتی دیگر پولی ندارد، ‫به ثروتمندان سر میزند 217 00:20:41,360 --> 00:20:44,400 ‫میگوید آنجاست ‫که میتواند پولی برای پخش کردن پیدا کند 218 00:20:44,560 --> 00:20:46,840 ‫ او بلد است خودش را بین ‫پیروانش محبوب کند 219 00:20:47,840 --> 00:20:50,040 ‫میدانی به او چه لقبی داده اند؟ 220 00:20:50,200 --> 00:20:52,880 ‫"خوش آمدی"، "جناب اسقف خوش آمدی" 221 00:20:53,640 --> 00:20:55,640 ‫اینطوری صدایت میزنند 222 00:20:56,560 --> 00:20:59,640 ‫ این اسم را دوست دارم ‫"خوش آمدی" "جناب اسقف" را اصلاح میکند 223 00:20:59,800 --> 00:21:01,480 ‫به نظر من خیلی با گذشت هستید 224 00:21:01,640 --> 00:21:05,400 ‫اینجا دهان‌های زیادی صحبت می‌کنند ‫و سرهای کمی فکر می‌کنند 225 00:21:05,560 --> 00:21:06,760 ‫قربان، 226 00:21:06,920 --> 00:21:10,040 ‫این در شان شما نیست ‫که سیب زمینی جمع کنید 227 00:21:10,200 --> 00:21:13,600 ‫ یک مرد روحانی باید تا جایی که ممکن است زانو بزند 228 00:21:13,760 --> 00:21:15,360 ‫وگرنه کم کم فکر می‌کند 229 00:21:15,520 --> 00:21:17,280 ‫ که مهم است ‫ و در مورد من؟ 230 00:21:18,120 --> 00:21:19,560 ‫در مورد من چه می‌گویند؟ 231 00:21:20,720 --> 00:21:22,600 ‫فکر کنم دارم حرف درمیارم 232 00:21:22,760 --> 00:21:25,080 ‫ بگذار امتحان کنند، ‫با من طرف خواهند شد 233 00:21:25,240 --> 00:21:28,680 ‫آنها می دانند که، بدون شما، ‫او هرگز به نامه هایش پاسخ نخواهد داد 234 00:21:28,840 --> 00:21:31,720 ‫او از یاد خواهد رفت ‫از دوستانش، از پسر عموهایش 235 00:21:31,880 --> 00:21:33,480 ‫و از شورای اسقف ها 236 00:21:33,640 --> 00:21:37,160 ‫ اسقف های دیگر ترجیح می دهند ‫خبری از من نداشته باشند 237 00:21:37,320 --> 00:21:41,040 ‫برای آنها، من یک در باز هستم ‫و آنها هوای تازه را دوست ندارند 238 00:21:41,200 --> 00:21:45,280 ‫ عمامه های بزرگ، مانند کله گنده ها، ‫عادل ترین نیستند 239 00:21:45,720 --> 00:21:49,600 ‫شما که خیلی خوب می نویسید، ‫باید درباره برادرتان بنویسید 240 00:21:49,760 --> 00:21:52,400 ‫مردان بزرگ ‫شایسته تجلیل های بزرگ هستند 241 00:21:52,560 --> 00:21:55,280 ‫ من این استعداد را ندارم، ‫و حتی، ناشران 242 00:21:55,440 --> 00:21:58,280 ‫هرگز به یک زن اعتماد ‫نخواهند کرد 243 00:21:58,440 --> 00:22:00,760 ‫و بعد، باید قربان ‫تمام زندگی اش را فاش کند 244 00:22:00,920 --> 00:22:02,520 ‫برای ما تعریف کند 245 00:22:02,680 --> 00:22:05,480 ‫اما چیزهایی هست ‫که نمی خواهد تعریف کند 246 00:22:05,640 --> 00:22:07,080 ‫قربان مرد مقدسی است 247 00:22:07,720 --> 00:22:11,400 ‫اگر این کتاب را ننویسید، ‫باید کسی آن را بنویسد 248 00:22:12,920 --> 00:22:14,320 ‫یک نویسنده بزرگ 249 00:22:14,720 --> 00:22:17,840 ‫کسی مثل آقای شاتوبریان 250 00:22:19,200 --> 00:22:20,960 ‫اما من نمی پذیرم که او بنویسد 251 00:22:21,120 --> 00:22:23,280 ‫که من داشتم شما را گرسنه می گذاشتم بمیرید! 252 00:22:29,240 --> 00:22:31,160 ‫تم ملانکولی 253 00:22:35,240 --> 00:22:37,640 ‫نظرت چیه بریم تو باغ؟ 254 00:22:39,000 --> 00:22:39,960 ‫صدای قیچی باغبانی 255 00:22:41,640 --> 00:22:43,000 ‫خیلی کاربردیه 256 00:22:43,160 --> 00:22:46,400 ‫میگن یه وزیر ‫بازنشسته اینو اختراع کرده 257 00:22:46,560 --> 00:22:48,280 ‫چون حوصله‌اش سر میرفت 258 00:22:49,800 --> 00:22:52,760 ‫نباید هیچوقت فضایل ‫خستگی رو دست کم گرفت 259 00:22:52,920 --> 00:22:55,760 ‫ چیزی که دارم نگاه می‌کنم وسیله نیست، تویی 260 00:22:55,920 --> 00:22:57,040 ‫هوم 261 00:23:05,600 --> 00:23:08,400 ‫چرا زودتر به دیدنم نیامدی؟ 262 00:23:10,600 --> 00:23:14,280 ‫ هدف نامه هایت این بود که ‫مرا به راه راست هدایت کنی 263 00:23:14,800 --> 00:23:18,560 ‫بعد لحن نامه هایت تغییر کرد، ‫برای همین آمدم 264 00:23:20,960 --> 00:23:21,920 ‫ من را ببخش 265 00:23:31,680 --> 00:23:35,160 ‫ و بعد، می خواستم که تو یک خاطره ‫دیگر از من داشته باشی 266 00:23:35,320 --> 00:23:38,800 ‫ تو همان کسی خواهی بود که ‫از من در مقابل والدین مان دفاع می کرد 267 00:23:38,960 --> 00:23:40,760 ‫وقتی که دعوا می کردم 268 00:23:40,920 --> 00:23:42,520 ‫ یک قدیس؟ ‫ هی 269 00:23:43,440 --> 00:23:47,120 ‫ از کسی که زندگینامه ات را می نویسد، ‫می خواهم که مرا به شکل یک باکره به تصویر بکشد 270 00:23:47,280 --> 00:23:50,400 ‫با بدنی که به اندازه کافی ‫باشد تا یک جنسیت در آنجا وجود داشته باشد 271 00:23:50,560 --> 00:23:53,120 ‫یک موجود شبح مانند، ‫ظریف و شفاف 272 00:23:53,280 --> 00:23:55,960 ‫ "یک موجود شبح مانند، ‫ظریف و شفاف" 273 00:23:56,120 --> 00:23:57,840 ‫همه نمی توانند 274 00:23:58,000 --> 00:23:59,320 ‫یک مرد مقدس باشند 275 00:23:59,480 --> 00:24:02,280 ‫ داستان های کشیش ‫برای هیچکس جالب نیست 276 00:24:02,440 --> 00:24:04,440 ‫نویسنده بزرگ شما بهتر است 277 00:24:04,600 --> 00:24:07,200 ‫شخصیت دیگری پیدا کند 278 00:24:07,360 --> 00:24:09,600 ‫در ضمن، مرد مقدس گرسنه است 279 00:24:28,080 --> 00:24:31,720 ‫ اعلیحضرت مطمئن هستند ‫که می‌خواهند از این جانور استقبال کنند؟ 280 00:24:31,880 --> 00:24:34,120 ‫ بعضی از حرکات ‫اعمال ایمان هستند 281 00:24:34,280 --> 00:24:36,080 ‫ بنشینید، خانم 282 00:24:36,240 --> 00:24:39,720 ‫ بگذارید کارم را انجام دهم ‫ می‌توانم مفید باشم 283 00:24:39,880 --> 00:24:42,960 ‫قرار بود چند روز بمانم، ‫سه ماه شده است 284 00:24:43,120 --> 00:24:44,440 ‫اینجا خانه‌ی خودت است 285 00:24:59,320 --> 00:25:00,360 ‫هوم 286 00:25:33,880 --> 00:25:37,200 ‫حالا که شما کشیش هستید، ‫از من پول نمی‌خواهید؟ 287 00:25:37,360 --> 00:25:40,880 ‫ خدا میزبان شماست، ‫اینجا یا جای دیگر، او همه جا هست 288 00:25:42,120 --> 00:25:43,080 ‫ نه آنجا 289 00:25:44,400 --> 00:25:45,920 ‫حیف شد 290 00:25:46,960 --> 00:25:49,760 ‫اینجا مکانی است ‫که شایسته حضور اوست 291 00:25:51,320 --> 00:25:54,320 ‫ مرا وارد این بحث نکنید، ‫شما مرا بیرون می اندازید 292 00:25:54,480 --> 00:25:56,760 ‫شما می توانید آزادانه صحبت کنید 293 00:25:56,920 --> 00:25:59,960 ‫هیچ چیز شما را ‫از مسکن و خوراک محروم نخواهد کرد 294 00:26:00,120 --> 00:26:01,280 ‫قبول کن که خدایان 295 00:26:01,440 --> 00:26:04,760 ‫کم ظاهر می شوند، ‫به خصوص جایی که به آنها نیاز داریم 296 00:26:04,920 --> 00:26:06,600 ‫نه خدای تو نه خدایان دیگر 297 00:26:08,640 --> 00:26:10,080 ‫خواهرم هم در این مورد که ‫خدا وجود داره یا نه، 298 00:26:10,240 --> 00:26:12,800 ‫مثل شما سوال داره 299 00:26:13,480 --> 00:26:16,840 ‫راستش را بخواهید، من سعی می کنم ‫تا جایی که می توانم باور داشته باشم 300 00:26:17,000 --> 00:26:19,680 ‫ برای ملاقات با خدا ‫هیچوقت دیر نیست 301 00:26:19,840 --> 00:26:21,160 ‫خدا یا انسان، 302 00:26:21,320 --> 00:26:22,640 ‫کدام یک دیگری را خلق کرده؟ 303 00:26:22,800 --> 00:26:24,920 ‫زیر لایه ی خدایان، ‫شما انسان را پیدا می کنید 304 00:26:25,520 --> 00:26:27,440 ‫ او از دیگری بهتر نیست 305 00:26:28,560 --> 00:26:29,960 ‫خدای من 306 00:26:32,000 --> 00:26:34,720 ‫ اگر او خدای توست، ‫به او آداب معاشرت بیاموز 307 00:26:37,120 --> 00:26:39,160 ‫من به شما دستور می‌دهم کفر نگویید 308 00:26:52,280 --> 00:26:56,560 ‫ شما گفتید اینجا خانه‌ای است ‫که می‌توان صادق بود، 309 00:26:56,720 --> 00:26:59,840 ‫ بدون ترس از بیرون انداخته شدن ‫ و من این را تکرار می‌کنم 310 00:27:00,000 --> 00:27:02,120 ‫من سهم خودم را از دروغ‌ها داشته‌ام 311 00:27:03,160 --> 00:27:06,160 ‫آنقدر زیاد که با مزخرفاتی که ‫به افراد سطح پایین می‌دهند، سرم را نچرخانند 312 00:27:06,320 --> 00:27:09,280 ‫به بدبخت‌ها 313 00:27:09,840 --> 00:27:12,120 ‫به آن‌ها چیزهایی می‌دهند ‫تا افسانه‌ها را باور کنند: 314 00:27:12,280 --> 00:27:14,920 ‫روح، جاودانگی، بهشت 315 00:27:15,880 --> 00:27:19,120 ‫آن‌ها همه اینها را می‌جوند، ‫روی نان خشکشان می‌گذارند 316 00:27:19,280 --> 00:27:21,080 ‫کسی که چیزی ندارد، خدا را دارد 317 00:27:21,720 --> 00:27:22,680 ‫اِ، بِه نان نُن 318 00:27:23,160 --> 00:27:26,040 ‫ هر کی هیچی نداره، هیچی نداره ‫ با انجیل‌ها چه می‌کنی؟ 319 00:27:26,880 --> 00:27:30,200 ‫«خوشا به حال شما ای فقیران، ‫زیرا ملکوت خدا از آن شماست 320 00:27:31,040 --> 00:27:35,120 ‫«خوشا به حال شما که اکنون گرسنه‌اید، ‫زیرا سیر خواهید شد 321 00:27:35,280 --> 00:27:38,120 ‫«خوشا به حال شما که اکنون گریه می‌کنید، ‫زیرا خواهید خندید» 322 00:27:40,160 --> 00:27:41,360 ‫این مزخرفه 323 00:27:42,560 --> 00:27:44,000 ‫فقرا خوشحال نیستن 324 00:27:44,680 --> 00:27:46,680 ‫قربانی کردن زمین برای بهشت، 325 00:27:46,840 --> 00:27:49,400 ‫ول کردن نقد و چسبیدن به نسیه‌ست 326 00:27:49,560 --> 00:27:52,320 ‫ نمی‌تونم رختخواب ‫همچین فردی رو آماده کنم 327 00:27:52,480 --> 00:27:53,760 ‫آقا مهمان ما هستند! 328 00:27:56,360 --> 00:27:59,920 ‫ فقرا خوشحال نیستند ‫زیبا هم نیستند 329 00:28:06,280 --> 00:28:08,640 ‫بهتر است دندان بود ‫تا علف 330 00:28:09,880 --> 00:28:11,640 ‫کمکتون می کنم جمع کنید 331 00:28:15,080 --> 00:28:16,160 ‫لطفا 332 00:28:22,680 --> 00:28:23,640 ‫ممنون 333 00:28:27,880 --> 00:28:30,760 ‫ صبر کنید، خانم، ‫من کمکتون می کنم 334 00:28:45,760 --> 00:28:47,960 ‫باید به ژاندارم ها خبر داد 335 00:28:49,640 --> 00:28:51,760 ‫هر طور برادرم بخواهد انجام خواهیم داد 336 00:28:51,920 --> 00:28:54,320 ‫ سرور من این مردها را ‫نمی شناسند 337 00:28:54,480 --> 00:28:55,760 ‫او به من حمله کرد 338 00:28:56,560 --> 00:28:58,480 ‫او فقط یک بدبخت است 339 00:28:59,400 --> 00:29:01,560 ‫ این بدبخت‌ها ‫نباید اینجا باشند 340 00:29:01,720 --> 00:29:03,640 ‫این بدبخت‌ها همین حالا هم اینجا هستند 341 00:29:07,960 --> 00:29:09,400 ‫چرا این را می‌گویید؟ 342 00:29:10,920 --> 00:29:13,560 ‫ یک دختر مجرد ‫که فرزندش را به پانسیون می‌فرستد 343 00:29:13,720 --> 00:29:17,560 ‫تا راهی برای غذا دادن به او پیدا کند، ‫آیا یک بدبخت نیست؟ 344 00:29:18,840 --> 00:29:21,520 ‫زنی که، روزی که ‫دختر کوچکش بیمار می‌شود، 345 00:29:21,680 --> 00:29:24,560 ‫نه می‌تواند او را درمان کند ‫و نه قبل از دفن کردنش او را ببیند، 346 00:29:24,720 --> 00:29:26,600 ‫آیا یک بدبخت نیست؟ 347 00:29:26,760 --> 00:29:28,080 ‫مادری که اینقدر گریه کرده 348 00:29:28,240 --> 00:29:31,920 ‫که دیگر هیچ اشکی ندارد، ‫بدبخت نیست؟ 349 00:29:32,080 --> 00:29:35,840 ‫ شما خواهر مونسنیور هستید ‫ پس من هر دو هستم 350 00:29:37,160 --> 00:29:39,720 ‫ عرض می کنم، مادمازل، ‫که شما همه چیز را قاطی می کنید 351 00:29:39,880 --> 00:29:42,120 ‫و اینکه، ‫در آن طرف این دیوار، 352 00:29:42,280 --> 00:29:44,240 ‫چیزی وجود دارد که به یک فرشته 353 00:29:44,400 --> 00:29:45,640 ‫و یک شیطان نزدیک تر است 354 00:29:47,880 --> 00:29:49,200 ‫من می روم بخوابم 355 00:29:52,440 --> 00:29:54,760 ‫می توانید یک آجر داغ ‫برای من بالا بیاورید؟ 356 00:29:54,920 --> 00:29:58,480 ‫ حتما بگذارید دم بکشد ‫جوشانده تان را، برایتان می آورم 357 00:29:58,640 --> 00:29:59,960 ‫و سنگربندی کنید 358 00:30:00,600 --> 00:30:02,600 ‫ما چیزی درباره او نمی دانیم 359 00:30:02,760 --> 00:30:05,800 ‫مونسینیور نپرسیدند ‫داستانش چه بود 360 00:30:05,960 --> 00:30:07,880 ‫در حالی که، خطای او در داستانش است 361 00:30:08,720 --> 00:30:11,600 ‫ به همین دلیل برادرم ‫در موردش با او صحبت نکرده است 362 00:30:13,480 --> 00:30:17,040 ‫مقصرانی هستند که ‫بدبختی خود را بیش از حد در ذهن دارند 363 00:30:17,200 --> 00:30:21,640 ‫بهترین کار این است که حواسشان را پرت کنیم ‫و به آنها باور دهیم که 364 00:30:21,800 --> 00:30:25,480 ‫ آنها هم آدم های مثل بقیه هستند ‫ اما او یک حیوان است 365 00:30:25,640 --> 00:30:26,600 ‫یک جانور 366 00:30:27,560 --> 00:30:28,640 ‫یک مرد 367 00:30:30,600 --> 00:30:32,360 ‫شب بخیر، خانم مگلویر 368 00:30:32,520 --> 00:30:37,160 ‫ فکر می‌کنید ‫با وجود یک زندانی در خانه‌مان، می‌توانم بخوابم؟ 369 00:30:37,320 --> 00:30:38,680 ‫قفل در، خانم 370 00:30:39,320 --> 00:30:40,640 ‫یادتان باشد در را قفل کنید 371 00:31:00,240 --> 00:31:01,640 ‫ترسانده‌متان؟ 372 00:31:02,400 --> 00:31:03,840 ‫غافلگیر شدم 373 00:31:08,600 --> 00:31:10,440 ‫برادرم با شما نیست؟ 374 00:31:10,960 --> 00:31:14,400 ‫ من دنبال دستشویی می‌گشتم ‫و او دنبال نوشیدنی برای ما 375 00:31:19,720 --> 00:31:21,840 ‫چرا از من دفاع کردید؟ 376 00:31:23,120 --> 00:31:26,960 ‫ چون می‌دانم بعضی از اشتباهات ‫تا آخر عمر دنبالتان هستند 377 00:31:29,680 --> 00:31:30,760 ‫بفرمایید 378 00:31:40,760 --> 00:31:42,360 ‫برای بازویتان 379 00:31:44,080 --> 00:31:47,600 ‫بعد من با شما هم عقیده هستم، ‫چطور می‌توانیم خوشحال باشیم 380 00:31:47,760 --> 00:31:50,520 ‫وقتی بچه‌ها مثل ‫حیوانات بارکش کار می‌کنند 381 00:31:50,680 --> 00:31:54,360 ‫و زن‌ها دندان‌هایشان را ‫برای ۴۰ فرانک می‌فروشند؟ 382 00:31:54,520 --> 00:31:56,600 ‫قیمت یک دسته مارچوبه 383 00:31:57,280 --> 00:32:01,120 ‫وقتی که دندان‌هایشان نباشد، ‫بقیه چیزها هست، جسم و روح 384 00:32:14,520 --> 00:32:16,120 ‫شب سردی خواهد بود 385 00:32:18,320 --> 00:32:21,800 ‫ آیا همیشه برای آدم‌هایی مثل من و شما ‫هوا سرد نیست؟ 386 00:32:23,480 --> 00:32:26,560 ‫ حق با خدمتکار است، ‫در را قفل کنید 387 00:32:28,320 --> 00:32:31,240 ‫ وقت زیادی برایم نمانده ‫که در ترس زندگی کنم 388 00:32:32,360 --> 00:32:34,360 ‫پس می‌خواهید چه بلایی سرم بیاید؟ 389 00:32:35,040 --> 00:32:37,360 ‫خیلی وقت است که مرده‌ام 390 00:32:57,160 --> 00:32:58,680 ‫تم کنجکاو کننده 391 00:33:38,840 --> 00:33:41,520 ‫ خوشحالم ‫که از این نوشیدنی خوشتان آمد 392 00:33:41,680 --> 00:33:43,920 ‫کمی بیسکویت هم بردارید 393 00:33:48,880 --> 00:33:51,600 ‫نظرتان چیست کمی ‫بیرون قدم بزنیم؟ 394 00:33:59,240 --> 00:34:01,320 ‫ از این طرف ‫ دنبالتان می‌آیم 395 00:34:06,480 --> 00:34:10,760 ‫ کمی پیش، سعی کردید ‫کاری کنید از شما متنفر شوند، چرا؟ 396 00:34:13,000 --> 00:34:15,160 ‫من چیزی را می‌دهم که از من انتظار دارند 397 00:34:15,880 --> 00:34:17,000 ‫می‌فهمم 398 00:34:18,520 --> 00:34:19,480 ‫شک دارم 399 00:34:30,000 --> 00:34:32,160 ‫ چطور می‌خواهید ‫شما را ببخشند 400 00:34:32,360 --> 00:34:34,640 ‫وقتی با همه ‫سر جنگ دارید؟ 401 00:34:34,840 --> 00:34:37,200 ‫من نه بخشش می‌خواهم و نه می‌بخشم 402 00:34:37,400 --> 00:34:40,680 ‫ اما بد بودن، ‫یک تلاش است، نه؟ 403 00:34:41,800 --> 00:34:44,120 ‫شما بدهی خود را ‫به جامعه پرداخت کرده‌اید، 404 00:34:44,320 --> 00:34:47,160 ‫حقوق شما امروز ‫با حقوق من برابر است 405 00:34:47,360 --> 00:34:50,120 ‫ شما حق دارید سقف بالاسرتان باشد ‫و من، حق دارم بیرون بخوابم 406 00:34:50,320 --> 00:34:54,120 ‫ شما بیرون نمیخوابید ‫ این استثناء چیزی را در قانون تغییر نمیدهد 407 00:34:54,280 --> 00:34:57,000 ‫چیزی که در چشمان ‫خدمتکار شما میبینم، 408 00:34:57,160 --> 00:34:59,080 ‫در تمام نگاه ها هست 409 00:35:19,280 --> 00:35:20,840 ‫من این لحظات را دوست دارم 410 00:35:22,440 --> 00:35:24,440 ‫آنها باعث میشوند بینهایت را بپذیرم 411 00:35:26,280 --> 00:35:29,800 ‫پایان یک روز خبر از ‫روز دیگری میدهد، همه چیز دوباره شروع میشود 412 00:35:30,960 --> 00:35:34,480 ‫تماشای طبیعت ‫همیشه برایم انرژی بخش بوده 413 00:35:35,200 --> 00:35:37,840 ‫و این زمانی است ‫که عطرها متصاعد میشوند 414 00:35:38,880 --> 00:35:41,080 ‫انرژی دنیا ما را سیراب می‌کند 415 00:35:41,240 --> 00:35:43,520 ‫و آسمان تبدیل به یک اجازه می‌شود 416 00:35:45,320 --> 00:35:47,040 ‫همه‌چیز بستگی به این دارد که چه کسی هستیم 417 00:35:49,960 --> 00:35:52,320 ‫شما فکر می‌کنید خوشبختی عده‌ای 418 00:35:52,480 --> 00:35:54,360 ‫بر بدبختی عده‌ای دیگر بنا شده است 419 00:35:56,000 --> 00:35:58,920 ‫ ستاره‌ها برای آرام کردن رنج‌ها کافی نیستند 420 00:35:59,080 --> 00:36:03,520 ‫بالانشین‌ها از آسمان تعریف می‌کنند ‫در حالی که پایین‌نشین‌ها فقط شب را می‌بینند 421 00:36:05,200 --> 00:36:06,360 ‫اما ستاره‌ها آنجا هستند 422 00:36:08,520 --> 00:36:11,400 ‫ بعضی از نورها ‫تاریکی را برجسته می‌کنند 423 00:36:13,520 --> 00:36:16,240 ‫ من هرگز ‫چیزها را این‌طور ندیده بودم 424 00:36:18,360 --> 00:36:20,280 ‫دیوار شما در وضعیت بدی است 425 00:36:21,040 --> 00:36:22,960 ‫آنجا، نزدیک پلکان 426 00:36:31,160 --> 00:36:34,600 ‫آن را تعمیر کنید وگرنه یک نفر ‫دزدکی وارد خانه شما خواهد شد 427 00:36:36,000 --> 00:36:38,080 ‫چرا از روی دیوار بپریم 428 00:36:38,240 --> 00:36:40,240 ‫وقتی در باز است؟ 429 00:37:33,200 --> 00:37:35,960 ‫تا اتاقتان شما را ‫همراهی می‌کنم 430 00:38:22,840 --> 00:38:26,840 ‫ بین قاشق بزرگ و ‫کارد و چنگال، حدود ۲۰۰ فرانک است 431 00:38:38,680 --> 00:38:41,560 ‫این دو برابر چیزی است که من ‫در نوزده سال به دست آورده ام 432 00:38:44,000 --> 00:38:45,080 ‫بفرمایید 433 00:38:46,000 --> 00:38:49,280 ‫تمام عدالت دنیا ‫خلاصه شده در یک کمد 434 00:38:55,840 --> 00:38:58,200 ‫من نوزده ساله ‫زیر یک سقف با یه زن نبودم 435 00:38:58,360 --> 00:39:00,040 ‫از نوزده سال پیش 436 00:39:01,640 --> 00:39:04,200 ‫واقعا فکر می کنی ‫یه زبانه می تونه منو متوقف کنه؟ 437 00:39:06,200 --> 00:39:08,280 ‫تنها سوالی ‫که باید از خودت بپرسی، 438 00:39:08,880 --> 00:39:11,360 ‫اینه: ‫"ساعت چند می خواد بیاد؟" 439 00:39:23,600 --> 00:39:24,960 ‫از این طرفه 440 00:39:41,760 --> 00:39:43,480 ‫بفرمایید آقا 441 00:39:50,840 --> 00:39:52,280 ‫این به نظرتان مناسب است؟ 442 00:39:58,240 --> 00:40:00,600 ‫برایتان یک لیوان آب آورده‌ام 443 00:40:16,960 --> 00:40:20,280 ‫فردا صبح یک فنجان شیر گاو خودمان را می‌نوشید 444 00:40:20,440 --> 00:40:22,240 ‫خودم آن را می‌دوشم 445 00:40:22,400 --> 00:40:25,760 ‫ بهتان می‌گویم که من یک زندانی محکوم به اعمال شاقه‌ام، شما به من می‌گویید "آقا" 446 00:40:26,880 --> 00:40:29,280 ‫چه کسی می‌گوید که من آدم نکشته‌ام؟ 447 00:40:33,840 --> 00:40:36,040 ‫شب خوبی داشته باشید، آقا 448 00:41:55,200 --> 00:41:58,920 ‫ سرنوشتش هرچه که باشد، ‫هر بار که به تاریکی خیره می‌شود، 449 00:41:59,080 --> 00:42:02,200 ‫کسی که زنجیر را تجربه کرده ‫همان چهره‌ها را دوباره می‌بیند 450 00:42:02,360 --> 00:42:05,160 ‫همان شواهد ‫از سیاهی دنیا 451 00:42:06,560 --> 00:42:07,560 ‫آه! 452 00:42:07,720 --> 00:42:11,120 ‫او برای همیشه ‫گرفتار خنده‌های تاریکی می‌ماند 453 00:42:35,520 --> 00:42:36,560 ‫گ 454 00:45:02,200 --> 00:45:05,600 ‫ ژان والژان خود را با لباس ‫روی تخت انداخت 455 00:45:06,960 --> 00:45:09,080 ‫تمام داستانش به یادش آمد 456 00:45:09,880 --> 00:45:11,680 ‫هر چیزی که او را به آنجا کشانده بود 457 00:45:15,400 --> 00:45:18,560 ‫او در سنین بسیار پایین پدر و مادرش را از دست داده بود 458 00:45:18,720 --> 00:45:22,040 ‫برای او به عنوان تمام خانواده‌اش فقط یک خواهر باقی مانده بود 459 00:45:22,200 --> 00:45:25,680 ‫او وقتی بیوه شد، پنج فرزند داشت 460 00:45:25,840 --> 00:45:28,280 ‫او ماند و نیازهایشان را تأمین کرد 461 00:45:36,080 --> 00:45:39,520 ‫او به عنوان کارگر ساده استخدام شده بود ‫تا نان بیاورد 462 00:45:39,680 --> 00:45:40,800 ‫به خانه 463 00:45:44,600 --> 00:45:45,760 ‫شاخه زَن 464 00:45:45,920 --> 00:45:47,840 ‫کارگر ساده هیزم‌شکن 465 00:45:48,360 --> 00:45:50,440 ‫او همه کارها را قبول می‌کرد 466 00:45:53,600 --> 00:45:56,040 ‫ به چیزی دست نزن، ‫برو بقیه رو بیار 467 00:45:56,200 --> 00:45:57,040 ‫عجله کن! 468 00:45:59,280 --> 00:46:01,720 ‫اتفاق افتاد که یک زمستان سخت بود 469 00:46:06,480 --> 00:46:08,400 ‫غذا کمیاب شد 470 00:46:18,000 --> 00:46:20,040 ‫پنج بچه، بدون نان 471 00:46:20,520 --> 00:46:22,520 ‫چه انتظاری داشتید پیش بیاید؟ 472 00:46:49,720 --> 00:46:52,680 ‫این قرص نان ‫سرنوشتش را رقم زد 473 00:48:02,880 --> 00:48:03,840 ‫ایست! 474 00:48:06,760 --> 00:48:10,200 ‫اگر اینجا هستید، به این معنی است که ‫جامعه دیگر شما را نمی خواهد، 475 00:48:10,360 --> 00:48:11,960 ‫که شما گناهکار هستید 476 00:48:12,680 --> 00:48:15,760 ‫اگر بمیرید، ‫هیچ کس دلتنگ شما نخواهد شد 477 00:48:15,920 --> 00:48:18,400 ‫پس، جلب توجه نکنید 478 00:48:18,560 --> 00:48:20,040 ‫حالا، برید سر کار 479 00:48:24,840 --> 00:48:25,800 ‫تبعیدگاه، 480 00:48:25,960 --> 00:48:29,560 ‫فقط ‫محرومیت از آزادی نیست 481 00:48:30,480 --> 00:48:32,640 ‫این همچنین کار اجباری است 482 00:48:33,520 --> 00:48:35,200 ‫هر روز سال 483 00:48:35,920 --> 00:48:37,680 ‫سال به سال 484 00:48:42,400 --> 00:48:44,080 ‫سنگ شما را خسته می‌کند 485 00:48:44,680 --> 00:48:46,120 ‫شما را خشک می‌کند 486 00:48:48,640 --> 00:48:49,800 ‫شما را نابود می‌کند 487 00:48:51,840 --> 00:48:54,480 ‫هویت در گرد و غبار حل می‌شود 488 00:48:55,000 --> 00:48:57,680 ‫مردان تبدیل به شبح می‌شوند 489 00:49:00,680 --> 00:49:04,320 ‫زمان با نشانه‌هایی که بر چهره‌ها می‌گذارد سنجیده می‌شود 490 00:49:05,480 --> 00:49:08,480 ‫با این حال، این ‫جای زخم هایی هستند که دیده نمیشوند 491 00:49:08,640 --> 00:49:10,400 ‫که عمیق‌ترین هستند 492 00:49:10,560 --> 00:49:13,000 ‫آنهایی که باعث شدند ‫امید از بین برود 493 00:49:14,080 --> 00:49:16,200 ‫ژان والژان یک تکه نان دزدیده بود 494 00:49:16,960 --> 00:49:19,440 ‫کلود گه یک تکه نان دزدیده بود 495 00:49:19,600 --> 00:49:20,960 ‫داری چیکار میکنی؟ 496 00:49:21,120 --> 00:49:22,800 ‫آقای مدیر 497 00:49:23,600 --> 00:49:25,120 ‫من دارم کسی را قضاوت میکنم 498 00:49:26,800 --> 00:49:29,320 ‫ چهار دزدی از پنج دزدی ‫به دلیل گرسنگی است 499 00:49:31,560 --> 00:49:33,320 ‫سلام، آقای مدیر 500 00:49:35,000 --> 00:49:38,280 ‫کلود گیو یک مرد آرام بود 501 00:49:38,440 --> 00:49:40,000 ‫اما رئیس زندان 502 00:49:40,160 --> 00:49:43,560 ‫او را از تنها دوستش جدا کرده بود ‫بدون اینکه دلیلی برایش بیاورد 503 00:49:45,240 --> 00:49:46,680 ‫بلند شید! بلند شید! 504 00:49:46,840 --> 00:49:49,240 ‫پاهام! پاهام! 505 00:49:50,840 --> 00:49:52,520 ‫هفته ها می گذشتند، 506 00:49:52,680 --> 00:49:55,400 ‫و هر بار ‫که کلود از او سوال می کرد 507 00:49:55,560 --> 00:49:57,840 ‫درباره دلیل تصمیمش 508 00:49:58,000 --> 00:50:00,560 ‫ برو جلو! ‫ اونا رو بردارید! 509 00:50:00,720 --> 00:50:03,280 ‫نفر بعدی هم همان جواب را می‌داد 510 00:50:05,760 --> 00:50:07,920 ‫"چون" 511 00:50:08,600 --> 00:50:11,160 ‫مدیر از آن دسته مردانی بود ‫که دوست دارند سوء استفاده کنند 512 00:50:11,320 --> 00:50:12,960 ‫از قدرتی که دارند 513 00:50:13,120 --> 00:50:14,200 ‫چرا؟ 514 00:50:14,760 --> 00:50:15,800 ‫چون 515 00:50:15,960 --> 00:50:19,520 ‫ جرقه‌ای که چنین فندک‌هایی ‫از چنین سنگ‌هایی می‌گیرند 516 00:50:19,680 --> 00:50:21,840 ‫اغلب آتش‌سوزی‌ها را روشن می‌کند 517 00:50:22,560 --> 00:50:25,080 ‫ آه! ‫ بزن بریم کلود، خونشو بریز! 518 00:50:25,240 --> 00:50:27,640 ‫ بزنش، برو! 519 00:50:27,800 --> 00:50:29,760 ‫برو! برو! 520 00:50:45,880 --> 00:50:47,800 ‫برو! ضربه بزن! 521 00:50:50,120 --> 00:50:53,000 ‫کار این عوضی رو تموم کن! بزن، برو! 522 00:50:53,960 --> 00:50:55,040 ‫بزنش! 523 00:50:55,200 --> 00:50:56,440 ‫کارش رو تموم کن! 524 00:50:58,600 --> 00:51:02,000 ‫این جور وقایع رو ‫هر محکومی شاهد هست 525 00:51:02,160 --> 00:51:04,160 ‫هر روز دوران محکومیتش 526 00:51:04,320 --> 00:51:06,160 ‫تحقیر شدن یک نفر 527 00:51:06,320 --> 00:51:10,040 ‫گاهی به فهمیدن ‫رفتار دیگری کمک می‌کنه 528 00:51:20,040 --> 00:51:22,240 ‫و آنچه کلود تحمل کرده بود 529 00:51:22,400 --> 00:51:26,720 ‫از بسیاری جهات ‫شبیه به چیزی بود که ژان تحمل کرده بود 530 00:51:28,080 --> 00:51:30,640 ‫جایی که باید ‫امید پیدا می شد، 531 00:51:31,360 --> 00:51:33,640 ‫اعتماد، دوستی، 532 00:51:34,280 --> 00:51:35,800 ‫او هیچ چیز پیدا نکرد 533 00:51:38,320 --> 00:51:41,200 ‫می دانید کلود به قاضی ‫چه پاسخی داد 534 00:51:41,360 --> 00:51:44,840 ‫وقتی قاضی از او پرسید: ‫"چرا این کار را کردی؟" 535 00:51:45,000 --> 00:51:46,160 ‫"چون" 536 00:51:48,920 --> 00:51:50,080 ‫"چون" 537 00:51:51,080 --> 00:51:52,040 ‫"چون" 538 00:51:53,520 --> 00:51:55,440 ‫هی! "چون" 539 00:51:56,800 --> 00:51:58,120 ‫"چون" 540 00:52:00,680 --> 00:52:03,880 ‫بزن بریم بچه‌ها، امروز ‫حوصله‌م خوبه 541 00:52:06,120 --> 00:52:09,840 ‫نامهٔ ‫بیست خطی رو با یه سکه برنزی براتون ردیف می‌کنم 542 00:52:10,000 --> 00:52:13,520 ‫هر کی یه ذره تنباکو اضافه کنه، ‫من یه عاشق ازش درمیارم، 543 00:52:13,680 --> 00:52:15,440 ‫یه شاهزاده، یه ادیب 544 00:52:16,880 --> 00:52:18,800 ‫خب، اون سعی کرد فرار کنه 545 00:52:20,280 --> 00:52:21,440 ‫که بره 546 00:52:22,640 --> 00:52:24,880 ‫شلیک گلوله 547 00:52:25,040 --> 00:52:26,240 ‫که آزاد باشه 548 00:52:28,800 --> 00:52:30,480 ‫از این جهنم فرار کند 549 00:52:32,920 --> 00:52:36,000 ‫در هر تلاش برای فرار، ‫او زندگی خود را به خطر انداخت 550 00:52:36,160 --> 00:52:38,080 ‫یک بار 551 00:52:39,360 --> 00:52:41,640 ‫دو بار سه بار 552 00:52:42,640 --> 00:52:44,960 ‫اما حتی از این هم، او لذت را از دست داد 553 00:52:48,760 --> 00:52:50,840 ‫تو باید تا پایان حبست صبر کنی، 554 00:52:51,000 --> 00:52:53,840 ‫نصف پولت رو ‫توی یک دست دوم فروشی خرج کنی 555 00:52:54,000 --> 00:52:56,840 ‫تا سعی کنی ‫چیزی که هستی رو فراموش کنی 556 00:52:57,720 --> 00:53:00,760 ‫دیدی وقتی از اینجا میریم بیرون ‫چه شکلی میشیم؟ 557 00:53:04,600 --> 00:53:07,160 ‫آدمهای خوب ‫فقط باید چشماتو ببینن 558 00:53:07,320 --> 00:53:09,600 ‫مثل همه‌مون داغون میشی 559 00:53:10,280 --> 00:53:13,600 ‫تا وقتی هنوز نیرو داریم ‫بهتره فرار کنیم 560 00:53:14,200 --> 00:53:16,880 ‫ فرار یعنی هر لحظه ‫سرتو برگردونی، 561 00:53:17,040 --> 00:53:19,560 ‫با هر صدایی بلرزی، ‫از همه چیز بترسی 562 00:53:20,880 --> 00:53:22,400 ‫از سقف دود کرده 563 00:53:23,840 --> 00:53:26,080 ‫از مردی که رد میشه ‫از سگی که پارس میکنه 564 00:53:28,000 --> 00:53:29,600 ‫از مسیر، از بوته 565 00:53:31,920 --> 00:53:33,160 ‫از خواب 566 00:53:35,560 --> 00:53:37,480 ‫این یک مجازات دیگر است 567 00:53:39,800 --> 00:53:41,160 ‫یک فرسودگی دیگر 568 00:53:45,160 --> 00:53:46,280 ‫یک خلاء دیگر 569 00:53:54,840 --> 00:53:57,320 ‫تمام تلاش‌های من برای فرار 570 00:53:57,480 --> 00:54:00,040 ‫چیزی جز تمدید مجازات برایم ‫به ارمغان نیاورد 571 00:54:00,200 --> 00:54:02,080 ‫همه اینها هزینه زیادی برایم داشت 572 00:54:02,240 --> 00:54:05,640 ‫سال‌ها می‌گذرند، ‫کسانی که دوستشان داشتم مرا فراموش کرده‌اند 573 00:54:05,800 --> 00:54:09,040 ‫نمی‌دانم کجا هستند، ‫یا حتی اینکه زنده‌اند یا نه 574 00:54:11,920 --> 00:54:14,680 ‫حتی دیگر چهره‌هایشان را هم ‫به یاد نمی‌آورم 575 00:54:50,920 --> 00:54:53,680 ‫ سپس، ‫او به درون خود عقب‌نشینی کرد 576 00:54:54,960 --> 00:54:57,160 ‫و خود را به صورت یک دادگاه تشکیل داد 577 00:54:58,040 --> 00:55:00,160 ‫او با قضاوت خود شروع کرد 578 00:55:01,440 --> 00:55:05,080 ‫او اعتراف کرد که ‫یک بی‌گناه که به ناحق مجازات شده نیست 579 00:55:05,240 --> 00:55:07,320 ‫ مواظب باش! ‫ که اشتباه کرده بود 580 00:55:07,480 --> 00:55:08,920 ‫آخ! آه! 581 00:55:09,080 --> 00:55:11,440 ‫ ولم کن! ولم کن! 582 00:55:11,600 --> 00:55:14,080 ‫ سپس از خود پرسید ‫که آیا او تنها مقصر است 583 00:55:14,240 --> 00:55:16,080 ‫در این داستان فاجعه‌بار 584 00:55:17,480 --> 00:55:19,640 ‫آیا مجازات او نوعی ‫تجاوز نبود 585 00:55:19,800 --> 00:55:22,000 ‫از طرف قوی‌تر به ضعیف‌تر 586 00:55:23,640 --> 00:55:26,200 ‫جنایتی از سوی جامعه ‫بر فرد 587 00:55:27,080 --> 00:55:29,560 ‫جنایتی که هر روز ‫تکرار می‌شد 588 00:55:29,720 --> 00:55:32,320 ‫جنایتی که ‫نوزده سال به طول انجامید 589 00:55:33,600 --> 00:55:35,600 ‫باید با شهروندان صحبت کنه 590 00:55:35,760 --> 00:55:38,400 ‫ قبلاً بهت گفتم دست از ‫مزخرف نوشتن بردار! 591 00:55:38,560 --> 00:55:40,680 ‫ آی! 592 00:55:40,840 --> 00:55:42,480 ‫بازم میخوای؟ 593 00:55:45,240 --> 00:55:46,600 ‫این بهت میاد؟ 594 00:55:46,760 --> 00:55:49,040 ‫این سؤالات پرسیده و حل شد، 595 00:55:49,200 --> 00:55:51,760 ‫او جامعه را قضاوت و محکوم کرد 596 00:55:52,280 --> 00:55:54,360 ‫او آن را به نفرت خود محکوم کرد 597 00:55:55,800 --> 00:55:57,240 ‫اوه! 598 00:55:58,280 --> 00:55:59,840 ‫ تو چت شده؟ 599 00:56:06,760 --> 00:56:08,120 ‫برو جلو، ژان! 600 00:56:10,400 --> 00:56:12,320 ‫آره، آره، ژان! 601 00:56:50,200 --> 00:56:51,520 ‫هوها 602 00:56:57,920 --> 00:57:00,800 ‫ اگر دانۀ ارزن زیر سنگ آسیاب ‫فکری داشت، 603 00:57:00,960 --> 00:57:04,240 ‫بی‌شک به همان چیزی فکر می‌کرد ‫که این مرد فکر می‌کرد 604 00:57:04,400 --> 00:57:07,120 ‫جامعۀ بشری ‫فقط به او آسیب رسانده بود 605 00:57:08,680 --> 00:57:11,840 ‫وقتی مرد به زندان رسید ‫هنوز خوب بود 606 00:57:12,720 --> 00:57:14,720 ‫او حس کرد که دارد بد می‌شود 607 00:57:17,040 --> 00:57:18,520 ‫موضوع جالب 608 00:57:18,680 --> 00:57:20,720 ‫او سریع و قوی نفس می‌کشد 609 01:01:26,240 --> 01:01:27,760 ‫نه! نه! 610 01:04:19,320 --> 01:04:20,640 ‫سلام، خانم مگلوآر 611 01:04:20,800 --> 01:04:22,600 ‫سلام، مونسنیور 612 01:04:23,280 --> 01:04:26,840 ‫اون مرد وحشتناک موضوع ‫تمام گفتگوهای شهره 613 01:04:27,000 --> 01:04:29,560 ‫همه دارن وراجی میکنن ‫و گوشتو میخورن 614 01:04:29,720 --> 01:04:32,320 ‫ خوشبختانه ‫شما مثل اونا نیستید 615 01:04:33,680 --> 01:04:35,760 ‫نه، من مثل اونا نیستم 616 01:04:36,320 --> 01:04:38,000 ‫من دارم خوندن یاد میگیرم 617 01:04:40,560 --> 01:04:44,440 ‫شاید یک روز، بتوانم ‫درباره نویسندگان بزرگ با شما بحث کنم 618 01:04:44,600 --> 01:04:47,520 ‫ و بفهمم چه می گویید ‫ شک ندارم 619 01:04:47,680 --> 01:04:49,000 ‫شک ندارم 620 01:04:51,640 --> 01:04:53,440 ‫علیاحضرت، دوباره به شما می گویم: 621 01:04:53,600 --> 01:04:57,040 ‫این گلها هیچ فایده ای ندارند، ‫بهتر بود کاهو می داشتیم 622 01:04:57,720 --> 01:05:00,600 ‫ با شما موافق نیستم، ‫خانم مگلوار 623 01:05:00,760 --> 01:05:03,120 ‫زیبایی به اندازه فایده مفید است 624 01:05:03,280 --> 01:05:04,520 ‫شاید بیشتر 625 01:05:04,680 --> 01:05:09,000 ‫برایم یک صندلی بیاورید، مقام من ‫به این شاخه نمی رسد 626 01:05:15,120 --> 01:05:17,720 ‫ شما سزاوار این هستید ‫که از ناهار محرومتان کنم 627 01:05:17,880 --> 01:05:19,280 ‫یک سبد پیدا کردم 628 01:05:19,440 --> 01:05:21,920 ‫آن را روی لبه چاه گذاشتم 629 01:05:24,360 --> 01:05:27,160 ‫ این سبد نقره‌جات است ‫ شاید 630 01:05:29,640 --> 01:05:32,200 ‫ مونسنیور، ‫نقره‌جات کجا رفته‌اند؟ 631 01:05:32,360 --> 01:05:33,840 ‫این را نمی‌دانم 632 01:05:34,640 --> 01:05:37,960 ‫ خدای من، حتماً مرد دیروزی ‫آن را دزدیده است 633 01:05:40,400 --> 01:05:44,200 ‫دیدم که دیشب چطور به ‫نقره‌جات نگاه می‌کرد 634 01:05:50,680 --> 01:05:52,520 ‫دیدی، مطمئن بودم! 635 01:05:52,680 --> 01:05:54,800 ‫او دیگر اینجا نیست، رفته است! 636 01:06:01,400 --> 01:06:02,480 ‫مونسنیور! 637 01:06:04,560 --> 01:06:05,720 ‫مونسنیور 638 01:06:06,360 --> 01:06:08,880 ‫مرد رفت، ‫نقره‌جات دزدیده شد 639 01:06:09,040 --> 01:06:12,000 ‫به شما گفته بودم، ‫این مردها هیولا هستند 640 01:06:12,680 --> 01:06:15,360 ‫ آیا این نقره‌جات ‫واقعاً مال ما بود؟ 641 01:06:15,680 --> 01:06:17,200 ‫خانم مگلوآر، 642 01:06:17,360 --> 01:06:21,040 ‫من به اشتباه و از ‫خیلی وقت پیش این نقره‌جات را داشتم 643 01:06:21,680 --> 01:06:23,400 ‫مال فقرا بود 644 01:06:24,480 --> 01:06:26,480 ‫و این مرد چه بود؟ 645 01:06:26,640 --> 01:06:28,480 ‫یک فقیر، واضح است 646 01:06:29,280 --> 01:06:30,560 ‫افسوس، عیسی، 647 01:06:30,720 --> 01:06:34,080 ‫این نه برای من است نه برای ‫مادمازل، برای ما فرقی ندارد 648 01:06:34,240 --> 01:06:37,840 ‫اما برای مونسینیور است، ‫حالا با چی غذا بخورد؟ 649 01:07:01,680 --> 01:07:02,880 ‫به ژاندارم ها زنگ بزنیم 650 01:07:03,040 --> 01:07:04,920 ‫مونسینیور خیلی مهربان است، 651 01:07:05,080 --> 01:07:06,120 ‫آخرش لخت می شود 652 01:07:06,880 --> 01:07:09,600 ‫منظورم این است، ‫نباید اجازه داد که غارت شویم 653 01:07:09,760 --> 01:07:13,840 ‫حالا با قاشق چنگال چوبی اینجایید ‫یک اسقف حق دارد راحت باشد 654 01:07:14,560 --> 01:07:15,800 ‫خانم مگلوار، 655 01:07:15,960 --> 01:07:18,600 ‫یک کشیش مرفه یک تناقض است 656 01:07:19,960 --> 01:07:21,960 ‫راحتی شما یک تجمل است 657 01:07:22,120 --> 01:07:24,600 ‫که مدام توی گوشم فریاد بزنه: 658 01:07:24,760 --> 01:07:28,400 ‫"مردمی گرسنه اند، ‫سردشونه، فقیر وجود داره" 659 01:07:28,560 --> 01:07:30,640 ‫و همیشه هم وجود خواهد داشت 660 01:07:30,800 --> 01:07:33,360 ‫دلیل نمیشه که ‫خودمون رو از ضروریات محروم کنیم 661 01:07:33,520 --> 01:07:35,600 ‫چه برسه به اینکه بذاریم ازمون دزدی بشه 662 01:07:35,760 --> 01:07:37,880 ‫من هرچی لازم دارم رو دارم 663 01:07:38,920 --> 01:07:42,560 ‫ کمکم کنید، خانم ‫وقتی آدم قلب بزرگی داشته باشه، شایسته ست 664 01:07:42,720 --> 01:07:45,600 ‫ احترام و تجملات ببینه ‫ منم همین عقیده رو دارم 665 01:07:45,760 --> 01:07:46,720 ‫برادرم 666 01:07:46,880 --> 01:07:48,000 ‫قلبش از طلاست 667 01:07:48,160 --> 01:07:49,360 ‫اما اشتباه نگیرید 668 01:07:49,520 --> 01:07:50,960 ‫طلا را با روکش طلا 669 01:07:51,120 --> 01:07:54,000 ‫اگر فکر کنیم، ‫روکش‌های طلا به ندرت طلا را می‌پوشانند 670 01:07:56,760 --> 01:07:58,720 ‫ دزدی شده، بله یا خیر؟ 671 01:07:58,880 --> 01:08:01,200 ‫وقتی دزدی می‌شود، ژاندارم‌ها هستند 672 01:08:01,360 --> 01:08:04,360 ‫آیا تصورش را می‌کنید، عیسی مسیح، ‫که چنین مردی را بپذیریم؟ 673 01:08:05,280 --> 01:08:07,760 ‫خوشبختانه ‫فقط دزدی کرده است 674 01:08:07,920 --> 01:08:09,680 ‫وقتی به آن فکر می‌کنیم، لرزه بر اندام می‌افتد 675 01:08:09,840 --> 01:08:13,080 ‫ نیازی نیست که ‫درام‌هایی را تصور کنیم که اتفاق نیفتاده‌اند 676 01:08:13,240 --> 01:08:14,760 ‫اما اتفاق خواهند افتاد 677 01:08:15,440 --> 01:08:18,400 ‫به خاطر همینه ‫که باید به پلیس خبر بدیم 678 01:08:18,560 --> 01:08:19,880 ‫به فکر بقیه باشین 679 01:08:20,040 --> 01:08:22,040 ‫به فکر قربانی‌های بعدی این حیوون 680 01:08:22,200 --> 01:08:25,920 ‫به فکر پیرزن‌هایی که می‌ترسونه ‫به فکر مردای خوبی که بهشون خیانت می‌کنه 681 01:08:26,080 --> 01:08:28,280 ‫باید از روی خیرخواهی لو بدیمش! 682 01:08:29,960 --> 01:08:32,040 ‫منظورم اینه که اون 683 01:08:33,360 --> 01:08:34,360 ‫بیا تو! 684 01:08:40,000 --> 01:08:40,960 ‫صبر کن 685 01:08:41,120 --> 01:08:42,240 ‫خدا رو شکر 686 01:08:42,360 --> 01:08:44,560 ‫آفرین آقایون، ما داشتیم 687 01:08:44,760 --> 01:08:45,720 ‫آه، این شمایید! 688 01:08:48,000 --> 01:08:49,120 ‫خب؟ 689 01:08:49,800 --> 01:08:52,000 ‫نمیخواستید ما را بیدار کنید، 690 01:08:52,160 --> 01:08:54,680 ‫ولی نه این که بدون خداحافظی ‫راه بیفتید و بروید 691 01:08:56,680 --> 01:09:00,920 ‫ دیدیم این یارو با یه کیف داشت فرار میکرد، ‫مثل یه فراری، گرفتیمش 692 01:09:01,360 --> 01:09:04,560 ‫موقع ورود به شهر، پاسپورت ‫زردش رو به ما نشون داد 693 01:09:04,760 --> 01:09:06,160 ‫این یه سابقه دار هست 694 01:09:06,320 --> 01:09:08,800 ‫ آزادی ‫پس رهایی نیست 695 01:09:09,360 --> 01:09:12,240 ‫از زندان بیرون میایم، ‫ولی نه از محکومیت 696 01:09:12,360 --> 01:09:15,240 ‫ قربان، این محتویات ‫داخل کیف هست 697 01:09:15,360 --> 01:09:16,840 ‫یه سری قاشق چنگال نقره 698 01:09:17,280 --> 01:09:21,280 ‫آرم اسقف‌نشین روی دستمالیه که دورتادورشه، 699 01:09:21,400 --> 01:09:23,280 ‫برای همین، با خودم فکر کردم که 700 01:09:23,400 --> 01:09:24,800 ‫یه اشتباه شده 701 01:09:24,960 --> 01:09:28,840 ‫این قاشق چنگال‌ها مال همینجاست، ‫ولی هدیه داده شدن 702 01:09:30,360 --> 01:09:32,120 ‫ژان قاشق چنگال‌ها رو جمع می‌کنه 703 01:09:32,720 --> 01:09:35,360 ‫و شما یادتون رفته بود 704 01:09:36,160 --> 01:09:38,360 ‫"مونسنیور"، مگه یه کشیش نیست؟ 705 01:09:38,520 --> 01:09:40,920 ‫ ساکت باش، تو ‫ایشون مونسنیور اسقف هستن 706 01:09:44,560 --> 01:09:45,800 ‫شمعدان‌ها 707 01:09:55,880 --> 01:09:57,440 ‫در این صورت 708 01:09:57,600 --> 01:10:00,520 ‫ببخشید که مزاحم شدیم، عالیجناب 709 01:10:00,680 --> 01:10:01,480 ‫نه 710 01:10:01,640 --> 01:10:04,120 ‫مزاحم نشدید ‫آقایان 711 01:10:09,640 --> 01:10:10,600 ‫خانم‌ها 712 01:10:27,440 --> 01:10:30,320 ‫ من نه علاقه‌ای به ‫چوبه‌های دار دارم و نه سکوهای اعدام 713 01:10:30,480 --> 01:10:33,200 ‫ باید مجازات کرد، ‫وگرنه هرج و مرج می‌شود 714 01:10:34,080 --> 01:10:37,960 ‫بعد این مردها هیچ‌وقت ‫مدت زیادی بی‌گناه نمی‌مانند 715 01:10:38,120 --> 01:10:40,400 ‫به تاریخ ‫پول تقلبی نگاه کنید 716 01:10:40,560 --> 01:10:44,320 ‫شما به مقصر شک داشتید، ‫اما دادستان اعتراف گرفت 717 01:10:44,480 --> 01:10:45,760 ‫ آه؟ ‫ بله 718 01:10:45,920 --> 01:10:47,840 ‫این دادستان خیلی حیله‌گر است 719 01:10:48,000 --> 01:10:51,760 ‫او به زن بیچاره وانمود کرد ‫که شوهرش بایک نفر دیگه هست 720 01:10:51,920 --> 01:10:55,360 ‫با نشان دادن نامه‌های ‫یک معشوقه فرضی 721 01:10:55,520 --> 01:10:58,000 ‫زن باور کرد ‫و شوهرش را لو داد 722 01:10:59,840 --> 01:11:03,160 ‫ این زوج کجا محاکمه می‌شوند؟ ‫ در دادگاه جنایی 723 01:11:03,320 --> 01:11:05,880 ‫ آه و دادستان کجا محاکمه می‌شود؟ 724 01:11:07,680 --> 01:11:10,760 ‫ روز خوبی داشته باشید، عالیجناب ‫ روز خوبی داشته باشید، آقایان 725 01:11:13,800 --> 01:11:14,760 ‫عالیجناب 726 01:11:35,240 --> 01:11:37,160 ‫ یه لیوان آب میل دارید؟ 727 01:11:52,040 --> 01:11:55,120 ‫ خانم مَگلوار، وقت ‫دوشیدن گاو نیست؟ 728 01:11:55,280 --> 01:11:57,040 ‫و تخم‌مرغ‌ها را جمع کنیم؟ 729 01:12:04,800 --> 01:12:06,240 ‫خداحافظ آقا 730 01:12:14,200 --> 01:12:16,400 ‫ می‌خواهید بیایید بنشینید؟ 731 01:12:39,520 --> 01:12:42,800 ‫من همیشه ‫آدمی نبوده‌ام که امروز هستم 732 01:12:45,920 --> 01:12:49,120 ‫یک روز در ایتالیا، ‫سال‌ها پیش، من 733 01:12:49,720 --> 01:12:52,600 ‫من کسی را که ‫بیشتر از همه در دنیا دوست داشتم از دست دادم 734 01:12:53,560 --> 01:12:56,280 ‫آن روز، من فقط ‫خشم و خشونت بودم 735 01:12:56,440 --> 01:12:58,240 ‫من از تمام دنیا عصبانی بودم 736 01:13:02,520 --> 01:13:04,360 ‫من به مذهب روی آوردم 737 01:13:04,520 --> 01:13:06,920 ‫همانطور که دیگران نفرت را انتخاب می‌کنند 738 01:13:08,000 --> 01:13:12,120 ‫ایمان من، ایمان کسانی بود ‫که می‌خواهند بجنگند و تبلیغ کنند 739 01:13:13,080 --> 01:13:15,240 ‫ایمانی پر از یقین 740 01:13:15,800 --> 01:13:17,000 ‫محدود 741 01:13:18,720 --> 01:13:20,560 ‫ایمان یک مبلغ مذهبی 742 01:13:22,040 --> 01:13:24,600 ‫هر جا که می‌رفتم، ‫باید متقاعد می‌کردم 743 01:13:24,760 --> 01:13:26,040 ‫و ایمانم را تحمیل می‌کردم 744 01:13:28,280 --> 01:13:32,120 ‫یاد گرفته بودم که یک زاهد گوشه‌نشین ‫که از بدترین شهرت رنج می‌برد 745 01:13:32,280 --> 01:13:33,640 ‫حالش وخیم بود 746 01:13:35,400 --> 01:13:38,480 ‫او را به عنوان ‫دشمن کلیسا به من معرفی کردند 747 01:13:38,640 --> 01:13:41,320 ‫یک عضو کنوانسیون ‫که به مرگ پادشاه رای داده بود 748 01:13:42,560 --> 01:13:45,840 ‫بار دیگر در آن فرصتی ‫برای اثبات ارزشمندی خود دیدم 749 01:13:46,000 --> 01:13:49,960 ‫برای متقاعد کردن یک روح سرگردان ‫به آشتی با خدا 750 01:14:14,440 --> 01:14:17,840 ‫به من وعده بدبختی‌های بزرگی ‫را در ملاقات با شما داده بودند 751 01:14:18,000 --> 01:14:19,800 ‫ضرب و شتم و توهین 752 01:14:19,960 --> 01:14:21,480 ‫همه به وفور 753 01:14:26,000 --> 01:14:28,960 ‫ دیگر انرژی ‫برای چنین استقبال‌هایی را ندارم 754 01:14:31,680 --> 01:14:35,160 ‫مردم دوست دارند شما را طبق ‫خواسته های خود ببینند 755 01:14:37,200 --> 01:14:38,560 ‫من اعتبار خودم رو دارم 756 01:14:41,240 --> 01:14:44,320 ‫ شما وقت زیادی برای ‫تغییر دادنش ندارید 757 01:14:44,480 --> 01:14:47,080 ‫ در واقع، من به آخر راهم رسیده‌ام 758 01:14:47,920 --> 01:14:50,160 ‫اما تمام کردن، کار ساده‌ایه 759 01:14:51,240 --> 01:14:52,960 ‫من امشب اینجا می‌میرم 760 01:14:54,320 --> 01:14:55,600 ‫زیر آسمون پرستاره 761 01:14:57,680 --> 01:14:59,840 ‫من میرم چون خودم میخوام 762 01:15:01,120 --> 01:15:02,640 ‫زمان من فرا رسیده 763 01:15:04,000 --> 01:15:06,600 ‫من میخوام تا لحظه ‫مرگ هم آزاد باشم 764 01:15:10,720 --> 01:15:13,480 ‫ اگر مطمئن هستید، ‫جای تاسف خواهد بود 765 01:15:13,640 --> 01:15:16,200 ‫که ما همدیگر را بیهوده ملاقات کرده باشیم 766 01:15:19,920 --> 01:15:23,560 ‫ اگر با این امید آمدید که من را اعتراف دهید، آقای کشیش، 767 01:15:23,720 --> 01:15:26,160 ‫بیهوده خاک خوردید 768 01:15:29,000 --> 01:15:32,440 ‫ اگر من اینجا هستم، به این دلیل است که شما گم شده اید 769 01:15:32,600 --> 01:15:34,400 ‫و به آن نیاز دارید 770 01:15:36,880 --> 01:15:39,560 ‫ اعتراف می کنم که به پایان دادن به ظالم رأی داده ام 771 01:15:41,200 --> 01:15:45,120 ‫اما این همچنین رأی دادن به پایان دادن به فحشا برای زنان بود، 772 01:15:45,280 --> 01:15:49,360 ‫پایان دادن به بردگی برای مردان، پایان دادن به شب برای کودکان 773 01:15:49,520 --> 01:15:52,200 ‫با رأی دادن به جمهوری، من به اینها رأی دادم 774 01:15:52,800 --> 01:15:55,600 ‫من به برادری، سازش رأی دادم 775 01:15:57,000 --> 01:15:58,040 ‫سپیده دم 776 01:15:59,360 --> 01:16:02,200 ‫ شاید ‫اما شما وحشت را فراموش می کنید 777 01:16:02,360 --> 01:16:04,680 ‫سال 89 بود، ‫اما سال 93 هم بود 778 01:16:04,840 --> 01:16:06,880 ‫ ابری به مدت ‫1500 سال شکل گرفت 779 01:16:07,040 --> 01:16:10,960 ‫بالاخره ترکید و شما رعد و برق ‫را محاکمه می کنید؟ 780 01:16:11,800 --> 01:16:15,080 ‫ این رعد و برق همیشه ‫به جای درست اصابت نکرده است 781 01:16:16,360 --> 01:16:19,080 ‫ من با شما بر سر ‫فرزندان پادشاهان گریه خواهم کرد 782 01:16:19,240 --> 01:16:22,600 ‫اگر شما با من بر سر ‫فرزندان مردم عادی گریه کنید 783 01:16:22,760 --> 01:16:25,360 ‫ من برای همه گریه می کنم ‫ به طور یکسان 784 01:16:27,440 --> 01:16:31,000 ‫اما اگر ترازو باید متمایل شود، ‫بگذارید به سمت مردم باشد 785 01:16:31,600 --> 01:16:33,200 ‫خیلی وقته 786 01:16:33,360 --> 01:16:34,400 ‫که داره رنج میکشه 787 01:16:40,840 --> 01:16:43,640 ‫باور نکردن ‫به خواص آب مقدس، 788 01:16:48,640 --> 01:16:50,840 ‫به مادر شدن یک باکره 789 01:16:52,280 --> 01:16:55,880 ‫یا به رستاخیز ‫یک شکنجه شده با تاج خار 790 01:16:56,480 --> 01:16:58,880 ‫دلیل نمیشه که باور نداشته باشی 791 01:17:11,000 --> 01:17:12,680 ‫نوع بشر وجود داره 792 01:17:33,080 --> 01:17:35,960 ‫ من اغلب ‫نجابت این چهره رو میبینم 793 01:17:36,640 --> 01:17:38,560 ‫زمانی که در دستانش ثبت شده 794 01:17:40,040 --> 01:17:42,560 ‫این اشکی که ‫برای نوع بشر ریخته شد 795 01:17:47,760 --> 01:17:49,600 ‫خدا در این لحظات است 796 01:17:53,920 --> 01:17:56,320 ‫این مرد ‫مرا با دنیا آشتی داد 797 01:18:04,520 --> 01:18:07,800 ‫مردان مادر هستند، ‫اما نمی دانند 798 01:18:12,640 --> 01:18:13,600 ‫فراموش نکنید 799 01:18:14,600 --> 01:18:16,080 ‫هرگز فراموش نکنید 800 01:18:17,400 --> 01:18:18,360 ‫چی پس؟ 801 01:18:20,800 --> 01:18:24,960 ‫ اینکه به من قول دادی به لطف این پول ‫مرد شریفی بشوی 802 01:18:29,160 --> 01:18:30,520 ‫ژان والژان 803 01:18:32,920 --> 01:18:33,880 ‫برادرم 804 01:19:42,840 --> 01:19:45,360 ‫ خواهر مونسینیور: ‫ ژان والژان فرار می‌کرد 805 01:19:46,800 --> 01:19:49,480 ‫نمی‌دانست از چه چیزی، ‫ولی فرار می‌کرد 806 01:20:00,920 --> 01:20:03,280 ‫نوعی خشم را در خود احساس می‌کرد 807 01:20:03,760 --> 01:20:05,640 ‫نمی‌دانست علیه چه کسی 808 01:20:06,560 --> 01:20:10,120 ‫با نگرانی می‌دید ‫که نوعی آرامش وحشتناک متزلزل می‌شود 809 01:20:10,280 --> 01:20:13,400 ‫که بی‌عدالتی بدبختی‌اش ‫به او داده بود 810 01:21:26,720 --> 01:21:27,800 ‫بازوی شما 811 01:21:27,960 --> 01:21:28,720 ‫برو! 812 01:21:37,160 --> 01:21:38,360 ‫برادرم 813 01:21:43,960 --> 01:21:46,360 ‫ آه، درست می‌شه، درست می‌شه، درست می‌شه 814 01:21:46,520 --> 01:21:49,440 ‫اشراف به تیر چراغ برق ‫آه، درست میشه، درست میشه، درست میشه 815 01:21:49,600 --> 01:21:51,840 ‫اشراف رو به دار میزنیم 816 01:21:52,000 --> 01:21:54,280 ‫استبداد از بین خواهد رفت 817 01:21:54,440 --> 01:21:57,520 ‫آزادی پیروز خواهد شد 818 01:21:57,680 --> 01:21:59,480 ‫آه، درست میشه، درست میشه، درست میشه 819 01:21:59,640 --> 01:22:02,280 ‫ما دیگه نه ‫اشراف داریم نه روحانیون 820 01:22:02,440 --> 01:22:04,280 ‫آه، درست میشه، درست میشه، درست میشه 821 01:22:04,440 --> 01:22:06,360 ‫برابری همه جا حکمفرما خواهد شد 822 01:22:13,960 --> 01:22:14,920 ‫سلام 823 01:22:18,840 --> 01:22:19,800 ‫سلام 824 01:22:24,680 --> 01:22:27,560 ‫سکه‌ام، آقا، ‫زیر پای شما افتاد 825 01:22:30,520 --> 01:22:32,080 ‫سکه چهل سنتی‌می 826 01:22:32,960 --> 01:22:34,320 ‫مال من است 827 01:22:35,120 --> 01:22:36,680 ‫این سکه من است! 828 01:22:40,960 --> 01:22:41,920 ‫ تو کی هستی؟ 829 01:22:42,080 --> 01:22:45,160 ‫ اسمم پتی ژروه است، ‫من دودکش پاک‌کن هستم 830 01:22:45,320 --> 01:22:47,000 ‫شما پول من را برداشتید 831 01:22:47,160 --> 01:22:48,760 ‫آن را پس بدهید! 832 01:22:50,120 --> 01:22:51,160 ‫ برو گمشو 833 01:22:51,320 --> 01:22:53,880 ‫ نه بدون سکه‌ام! ‫ برو، بهت میگم! 834 01:23:57,800 --> 01:23:58,760 ‫بچه! 835 01:24:03,400 --> 01:24:04,480 ‫بچه! 836 01:24:05,880 --> 01:24:08,240 ‫برگرد تا سکه‌ات رو پس بدم! 837 01:24:10,920 --> 01:24:12,200 ‫بچه! 838 01:24:16,600 --> 01:24:17,840 ‫بچه! 839 01:24:20,680 --> 01:24:21,720 ‫بچه!! 840 01:24:39,720 --> 01:24:40,760 ‫بچه!! 841 01:25:05,440 --> 01:25:06,680 ‫بچه!! 842 01:25:14,800 --> 01:25:16,120 ‫کوچولو!! 843 01:27:26,760 --> 01:27:30,440 ‫داستان یک مرد فقط ‫داستان یک مرد نیست 844 01:27:30,600 --> 01:27:33,520 ‫بلکه داستان ‫کسانی که او ملاقات میکند هم هست 845 01:27:35,400 --> 01:27:37,400 ‫آنها گاهی فراموش می شوند 846 01:27:37,560 --> 01:27:40,120 ‫زیرا سرنوشت آنها ‫کمتر به یاد ماندنی است، 847 01:27:40,280 --> 01:27:42,840 ‫کمتر خارق العاده، ‫کمتر رمانتیک 848 01:27:45,360 --> 01:27:48,080 ‫با این حال، در میان آنها ‫موجودات استثنایی وجود دارند 849 01:27:48,240 --> 01:27:51,600 ‫موجوداتی که با کاهش فضا ‫امید را باز می گردانند 850 01:27:51,760 --> 01:27:54,360 ‫بین چیزی که هست ‫و چیزی که باید باشد 851 01:27:55,640 --> 01:27:58,240 ‫آنها بیشتر از ‫نشان دادن راه انجام می‌دهند 852 01:27:58,400 --> 01:28:01,360 ‫آنها به شما مثال ‫چیزی که ممکن است را نشان می‌دهند 853 01:28:01,520 --> 01:28:03,200 ‫آنها بی‌گناهی را به شما بازمی‌گردانند 854 01:28:19,920 --> 01:28:21,840 ‫سدها شکسته بودند 855 01:28:25,600 --> 01:28:28,680 ‫و از آنجایی که دیگر بحث ‫بدترین بودن نبود، 856 01:28:28,840 --> 01:28:32,200 ‫از این به بعد باید ‫بهترینِ مردان باشیم