زود باش، بیلی!
♪ یه دقیقه تو سنترال پارکم ♪
پس کجایی؟ پس کجایی؟
♪ بعدش تو خیابون دلانسی ام ♪
♪ از بووری تا سنت مارک ♪
♪ یه ضرباهنگ سینکوپه هست ♪
♪ و همه آدم های احمق دارن میخونن ♪
♪ هو، هو، هو، هو، هو ♪
من چیم؟ من چیم؟
♪ من خیابونی ام ♪
♪ من میتونم بداهه نوازی کنم ♪
♪ و همه میگن ♪
♪ هو، هو، هو، هو، هو ♪
♪ من زرنگ خیابونی ام ♪
♪ من قلب شهر نیویورک رو دارم ♪
♪ چرا باید نگران باشم؟ ♪
♪ چرا باید اهمیت بدم؟ ♪
♪ شاید یه شاهی هم نداشته باشم ♪
♪ اما چی دارم؟ من ذکاوت خیابونی دارم ♪
♪ چرا باید نگران باشم؟ ♪
♪ چرا باید اهمیت بدم؟ ♪
♪ این فقط بیباپوله ♪
♪ و من ذکاوت خیابونی دارم ♪
♪ ریتم شهر ♪
♪ اما وقتی که یادش بگیری ♪
♪ میتونی صاحب این شهر بشی ♪
♪ میتونی تاج رو سرت بذاری ♪
البته! وای خدای من!
♪ چرا باید اهمیت بدم؟ ♪
♪ گفتم، شاید یه شاهی هم نداشته باشم ♪
♪ اما من ذکاوت خیابونی دارم ♪
♪ چرا باید نگران باشم؟ ♪
♪ چرا باید اهمیت بدم؟ ♪
♪ این فقط دو-باپوله ♪
♪ و من ذکاوت خیابونی دارم ♪
♪ منو تو چلسی دوست دارن، تو ریتز منو میپرستن ♪
چه خبرته؟
وایسا، وایسا، وایسا، صبر کن! صبر کن، صبر کن.
تو اصلا چطوری...
♪ باید رها بشیم ♪
♪ همه رها شید ♪
♪ اون حس ♪
- ♪ باید موسیقی رو زنده نگه داریم ♪ - ♪ اوه، آره ♪
♪ همه رها شید ♪
رها شید!
لعنتی!
خیلی خب.
حالا، میخوام همه شما قاتل ها، سربازها و گنگسترها گوش کنید.
خفه شو.
شاید من رئیس باشم،
اما مهم‌ترین وظیفه‌ام رو
پدر بودن می‌دونم.
و پسر زیبای من بالاخره از زندان آزاد شد!
- هیپ، هیپ... - هورا.
- هیپ، هیپ... - هورا!
حالا، می‌خوام همه بدونید
که یکی از شماها باعث شد اون اول کار بره زندان.
یکی از شما یه موش کثیفه.
اوه، لعنتی.
و در حالی که از امشب لذت می‌برید،
و فکر می‌کنید همه چی امن و امانه، خب...
وقتش می‌رسه.
این رو بهتون قول می‌دم.
وقت کثیفتون می‌رسه.
آره لعنتی، می‌رسه.
اما در این بین...
...از جشن و سرور لذت ببرید!
لعنتی.
♪ ولی ما هیچوقت زنده نمیمونیم، مگه اینکه ♪
♪ یکم دیوونه بشیم ♪
♪ مگه اینکه یکم ♪
♪ دیوونه ♪
♪ آدمای زرد دیوونه تو سرم راه میرن ♪
♪ یکیشون یه تفنگ داره، تا اون یکی رو بزنه ♪
من هیجان‌زده‌ام، اما یکم حسودیم میشه. سلام. چاو، بعدا میبینمت.
- باشه، یکم دیگه میبینیمت. - خداحافظ.
هی، از دیدنت خوشحالم. آره، منم همینطور.
سلام.
داری میری افترپارتی؟
اوه، ما از افترپارتی خبر داریم، از افتر-افترپارتی،
و افتر-افتر-افترپارتی.
- اوم... - فقط به این دلیل که زن‌ها دعوت نشدن
معنیش این نیست که می‌تونید از ما پنهون کنید.
خب، من به اون یکی نمیرم.
خب، اگه میخوای میتونی بری.
اوه. خیلی خوبه. میتونم؟
خب، فکر کنم منم با دخترا میرم بیرون پس.
باشه. خب، خوش بگذره.
انقدر سخته که هنوزم وانمود کنی ازم خوشت میاد؟
هی، گوش کن، نمیخوام خیلی واضح بگم،
ولی خیلی لعنتی هیجان دارم که ببینمت.
منم نمیتونم صبر کنم تا ببینمت.
باشه. اتاق ۸۰۱ هست. یه کلید برات تو پذیرش گذاشتم.
- برای آسانسور بهش نیاز داری. - نوشیدنی گرفتی؟
نوشیدنی گرفتم؟ آره، برات یکم...
اوه، نوشیدنی نسبتا گرون گرفتم
- و، نمیدونم، شاید یکم گل هم گرفتم. - اوم، لو دادی.
بهت نگفتم چه نوع گلی، مگه نه؟
پس هنوز یه عنصر کوچیک غافلگیری وجود داره.
برام آفتابگردون گرفتی.
لعنتی. چطوری حدس زدی؟
خب، تو خیلی دقیق می تونی باشی.
ظاهراً.
- سرویس اتاق گرفتی؟ - نه. عمراً.
غذای هتل همیشه افتضاحه. یه لحظه صبر کن.
مایک، می دونم اونجایی. درو باز کن.
یا خدا!
- لعنت بهش! - چی شده عزیزم؟
درو باز کن، مایک.
- می دونم اون تویی. - لعنت بهش!
اوه، لعنتی. اون... اون نیکه؟
آره. آره، اون اینجاست.
مایک، هر کاری می کنی، درو باز نکن.
- بیا دیگه، مایک. - لعنت بهش!
مجبورم نکن اینجا مثل یه احمق وایسم.
اون درِ لعنتی رو باز نکن. اون تو رو می کشه.
باید از دید دور شی، باشه؟ هر وقت تونستم بهت زنگ می زنم.
- اگه بتونم. - مایک. مایک، مایک، مایک.
اوه، لعنتی.
هی، رفیق. چه خبر؟
- هی. - هی.
می تونی حرف بزنی؟
می خوای حرف بزنی؟ آره. درباره چی؟
اون کافی شاپ خوب بغل دستیه هست.
من از صبح هیچی نخوردم،
واسه همین فکر کردم، یه چیزی سریع بخورم.
آره، مرد. آره، البته. خب، مگه تو...
- مگه تو مهمونی غذا نخوردی؟ - آره.
آره، خوردم، ولی هنوز اشتها دارم.
تو میای؟
آره، مرد. آره. آره، البته. حتماً، حتماً.
می تونستی فقط قهوه سرد سفارش بدی.
- خب، من دوست دارم هم دما با اتاق باشه. - تو خیلی دقیقی.
آره. اینو بهم گفتن.
یه لطفی در حقم می کنی؟
امشب به مایکِ سریع نیاز دارم.
- وصولی ها؟ - آره.
و یه سری چیزای دیگه.
ممکنه امشب یکم سنگین و عجیب بشه،
ولی خبر خوب اینه که باید قبل از طلوع آفتاب تمومش کنیم.
اوم...
و بعد از مهمونی جیمی بوی چی؟
آه. نه، این...
این از اون مهم تره،
و همچنین یه مقدار حساس به زمانه، پس...
منظورم اینه که، من... من اسلحه همراهم نیست.
من کلی از اونا دارم.
گوش کن نیک، یه چیزی هست که باید باهات حرف بزنم، مردونه، باشه؟
و ازش خوشت نمیاد.
چند هفته ای هست که می خوام اینو بهت بگم،
ولی حس نکردم زمانش مناسب باشه. فقط می خوام همه چی رو روشن کنم.
- Mmm-hmm... - Uh...
داری از سازمان میری؟
صبر کن، تو از کجا میدونی؟
من چیزایی میدونم.
آره، من دیگه تمومش کردم. دیگه از خشونت و تفنگ خسته شدم.
دیگه نمیتونم اون کارای سریع مایک رو انجام بدم، میدونی که.
خیلی خب. میتونی یه لطفی در حقم بکنی؟ فقط همینجا وایسا. باشه؟
الان دقیقا ساعت ده و پنج دقیقه است و من برنامه خیلی فشرده ای دارم.
پس فقط یه لطفی در حقم بکن، به عنوان یه همکار که به زودی سابق میشه،
و بعد از فردا زندگیت رو مثل آدم شروع کن.
باشه؟
باید بریم.
پشت پارک کردم. زود باش بریم.
چرا یه جایی که پول پارکینگ بدی پارک نکردی؟
میدونی که من چقدر خسیسم.
تو از کجا فهمیدی من تو هتل بودم، نیک؟
آه، فقط انجامش بده.
- چی رو انجام بدم؟ - یالا دیگه.
فقط انجامش بده. خلاصش کن.
گوش کن، نمی خوام آخرین لحظات زندگیم رو روی این سیاره
با یه حمله عصبی منتظر بمونم تا تو ماشه رو بکشی.
- میخوای منو بکشی، بکش دیگه. زود باش. - یا مسیح، مایک.
چرا اینقدر پارانوئید هستی؟
نمیخوای منو بکشی؟
- تو گفتی یه اسلحه میخوای، درسته؟ - درسته.
- اینم اسلحه‌ات. - نه، نه، نه.
نه. من دیگه تمومش کردم. نه تفنگ، نه کشتن.
ولی اگه بخوای کسی رو بزنم میتونم.
شاید همین کافی باشه. ببینیم امشب چی میشه.
ماشین من دقیقا پشت سرته.
یادته گفتم برنامه فشرده ای دارم؟ شوخی نمیکنم. زود باش.
لعنتی.
هزینه های زندگی.
تغییر...
چرا خونه توایم نیک؟
در داشبورد رو باز کن.
اِ...
این چیه؟
- این کلروفرمه. - کلو چی؟
- نمیدونی کلروفرم چیه؟ - مگه باید بدونم کلروفرم چیه؟
- تا حالا فیلم دیدی؟ - آره، خیلی فیلم دیدم.
تا حالا تو فیلمی دیدی که توش از کلروفرم استفاده کنن؟
- نمیدونم. - خب، ژانر مورد علاقت چیه؟
- ژانر مورد علاقت چیه؟ - ترسناک.
خیلی خب. تا حالا دیدی تو یه فیلم از کلروفرم استفاده کنن؟
- موزیکال؟ - خب، فقط به حرفم گوش کن.
زنگ در رو میزنی. یکی در رو باز میکنه.
قبل از اینکه بتونن یه کلمه هم بگن، اون پارچه رو برمیداری
که تو اون کوفت خیس شده، و میزاری رو دماغ و دهنشون.
اوه، این کلرو-- این کلروفرمه؟
میتونستی فقط بگی قضیه پارچه خیس. راحت تر میشد.
- اصطلاح فنیش رو نمیدونم. - باشه، خیلی هم عالی.
همون کاری که بهش میگی 'قضیه پارچه خیس' رو انجام بده. باشه؟ به حرفم گوش کن.
دماغ و دهنشون رو بپوشون، مطمئن شو که استنشاق میکنن.
من چند بار دور میدون رانندگی میکنم،
- و وقتی تموم شد سوت بزن. - وقتی تموم شد سوت بزنم؟
- آره. - چقدر طول میکشه؟
قضیه پارچه خیس حدود ده ثانیه طول میکشه.
- پس چرا خودت انجام نمیدی؟ - اگه کسی که تو خونه هست
از چشمی در منو ببینه، یکم وحشت میکنه.
زیادی بهش فکر نکن. فقط... فقط... فقط...
قضیه پارچه خیس.
مهم نیست چی میبینی-- به من نگاه کن.
مهم نیست چی میبینی، قضیه پارچه خیس. به من بگو.
مهم نیست چی میبینم، قضیه پارچه خیس.
آماده ای. بزن بریم.
- حس خوبی نداره. - وقتی انجامش میدی حس خوبی داره.
- لعنت بهت نیک. - یه لطفی در حقم بکن.
- اون پارچه رو بو نکن. - چرا باید این کارو بکنم؟
نمیدونم. تو کارایی میکنی که هیچکس نمیدونه.
این خیلی احمقانه است.
خیلی احمقانه.
لعنت بهش!
احمق... احمق کودن.
اوه!
هی، مایک.
این گیج کننده است.
کلروفرم؟
چه خبرته مایک؟
هشت، نه، ده.
تو گفتی ده ثانیه طول میکشه.
"تاریخ مصرف گذشته". چه کوفتی؟
لعنتی!
داری چه غلطی میکنی مایک؟
این ایده تو بود!
چه خبرته؟
تو درستش میکنی؟
- نیک؟ - بله؟
چه خبرته؟
گفتم که قراره سنگین و عجیب بشه.
- برادر دوقلو داری؟ - تک فرزندم.
- اون تو دیگه چه کوفتیه؟ - اون منم.
- تویی؟ - بله.
- این نیکه؟ - اون منم.
- تو دیگه کی هستی؟ - منم نیک هستم.
پس من کجام؟
- چی؟ - اون یکی من.
- تو اونجایی. - باشه.
تو درست همونجا بودی.
اینجا چه غلطی اتفاق افتاده؟ بهت گفتم از کلروفرم استفاده کنی.
استفاده کردم. تاریخش گذشته بود.
کلروفرم تاریخ انقضا نداره.
نه طبق تاریخی که روی شیشه کوفتی نوشته شده.
آه، عیسی مسیح، این جزء نقشه نبود.
باید اینجا رو تمیز کنیم،
چون سوسا تا سه دقیقه دیگه اینجاست.
- سوسا؟ - آره.
از دیدن تو خوشحال نمیشه. بزن بریم.
دارم عقلمو از دست میدم.
خیلی خب.
همینجا. اینجا، اینجا، اینجا.
همینجا--
- لعنتی. - باشه، باید قایم شی. سریع!
- هیچ صدایی در نیار. برو، برو، برو! - باشه.
- هی! - هی.
- ممنون که اینجوری باهام ملاقات کردی. - آره، البته. بیا تو.
لعنتی.
بازسازی کردی؟
آره، یکم تغییرش دادم.
- چیزی میخوری؟ - میشه از دستشوییت استفاده کنم؟
اوه، ام...
- آره. - میخوای کف زمین جیش کنم؟
نه، اصلا. میدونی چیه؟ یکی ته راهرو هست
- سمت راست. - لعنتی.
شماها کاپری سان دوست دارید؟
همه چیز رو پیدا کردی؟
- اوه، آره. - باشه.
با رفیقمون تو اداره صحبت کردم.
همون یارو که پاش مشکل داره؟
- آره. میدونی کیه؟ - بله، میدونم.
میدونم همه چی رو با اون حرومزاده های خوک درمیون گذاشته.
خودم حلش میکنم.
نیازی نیست. یه آدمکش استخدام کردم.
کی؟
بارون.
فقط برای همین کار پرواز کرده اومده.
چند ساعت پیش فرود اومد.
ولی یه دلیلی داره که دارم اینو حضوری بهت میگم.
درسته.
به خاطر اینه که موش کیه.
کسیه که باهاش سابقه داری.
شاید دیگه مثل قبل صمیمی نباشید،
ولی این جلوی اینو نمیگیره که خبر مثل یه خروار آجر روت خراب شه.
خبرچین مایکِ.
نه. منظورم اینه که یه نفر بهت اطلاعات غلط داده.
این غیر ممکنه.
اوه، بیشتر از ممکن هم هست. این حقیقته.
جیمی بوی الان داره میره مهمونی بعدش،
و بارون دستورات صریحی داره
که مطمئن شه این کار تا مهمونی بعد از بعد از بعد انجام شده.
هیچ ایده ای داری مایک الان کجاست؟
اون تو هتل زنیثه.
لعنتی!
لعنت. لعنت.
میتونی یه لحظه صبر کنی تا اینو هضم کنی.
ولی مایک تا صبح تیکه تیکه میشه.
سوسا رفته، مایک.
زود باش، درو باز کن.
من خبرچین نیستم، نیک.
آره، میدونم.
میدونی؟
آره. یه نفر برات پاپوش دوخته.
از کجا میدونی؟
چون این اولین باری نیست که امشبو زندگی میکنم.
چی؟
چند بار امشبو زندگی کردی؟
این دومین باره.
باشه، پس تو از آینده اومدی، درسته؟
- دقیقا. - منو دست ننداز، نیک.
گوش کن، قضیه اینه. اولین باری که امشبو گذروندیم،
متاسفانه، تو مُردی.
- من مُردم؟ - آره، ولی به خاطر همینه که برگشتم.
میخوام سعی کنم یه سری اشتباهات رو جبران کنم. پس برنامه امشب خیلی ساده است.
فقط باید تو رو زنده نگه داریم.
حالا، برای انجام این کار، به کمک تو نیاز دارم.
اما در حال حاضر، یه نفر اون بیرون هست، همین الان،
که میتونه کل این قضیه رو خراب کنه. و اون شخص منم.
- تو دیوونه به نظر میرسی. - نه، من میفهمم.
بالاخره میتونم همه چیزو برات توضیح بدم.
اما مهمترین چیز الان اینه که بریم نیک رو پیدا کنیم. باشه؟
نیکِ حال. نیکِ آینده.
بزن بریم.
آره. مطمئن نیستم راهی باشه که بتونی همه چیزو توضیح بدی.
مگه همینجا پارک نکردی؟
آره...
اوه، لعنتی.
فکر کنم دزدیدیش.
من خیلی داغونم!
تونی احمق، تو یه عوضی کودنی!
جیمی بوی، حرومزاده!
- آره. - هی.
- جکی ناپالم رو جایی ندیدی؟ - آه، لعنتی. نشنیدی؟
ماه پیش یه سری کانادایی ها دخلشو آوردن.
- خفه شو. - اونها آدم های خیلی خشنی هستند.
- تا حالا اینو نشنیده بودم. - آره.
- لعنتی! جکی ناپالم؟ - آره.
روحت شاد مرد حسابی.
- اوه! لعنتی. - اوضاع دیکت چطوره؟
چیِ من؟
میدونی چطوری میگن 22 تا 29 بهترین سال های زندگیته، درسته؟
میتونی تمام شب رو بیدار بمونی و تا طلوع آفتاب مهمونی بگیری.
ولی بهترین قسمتِ این سن، رفیق، اینه که هنوز دیکت کار میکنه.
داری میگی مال تو کار نمیکنه؟
خب، اولش سفت میشه. نمیخوام وارد جزئیات بشم، ولی...
این داره به جایی میرسه؟
مسئله اینه، دستگیر شدن، زندان رفتن، داداش، این فاجعه نیست.
اون خوبه. مهم اینه کِی دستگیر شدی. آره.
اونها بهترین سال های دیکت رو ازت دزدیدن، رفیق.
چرا باید الان این مزخرفات افسرده کننده رو بشنوم؟
- فقط داشتم حرف میزدم. - بذار یه چیزی بهت بگم، تونی احمق.
آره؟
تو یه احمقِ لعنتی هستی.
ممنون، مرد.
هی، جیمی پسر!
- اوه، سوسا اینجاست! - بابا!
- اوه، آره! - تو اومدی!
چه خبر رئیس؟
هی!
- اوه، جیمی پسر. جیمی پسر. - بابا.
این دیگه چه...
آقای سوسا. من... ببخشید. من نمیخواستم...
نه، نه. اشکالی نداره.
اتفاق پیش میاد، درسته؟
آره. آره.
هی، بیا اینجا، رفیق.
هی.
جیمی پسر، از این جشن ها خوشت میاد؟
آیا پو خرسه عاشق عسل نیست؟
- کی؟ - پو خرسه.
اون عاشق عسله؟
- پو خرسه دیگه کیه؟ - اون کارتونه.
تا حالا فیلم تیگر رو ندیدی؟
- اون عسل دوست داره؟ - اون عسل دوست داره!
- اوه، خوبه! - و من عاشق مهمونی ام!
خوبه!
گوش کن.
دو تا مهمونی دیگه هم داریم که باید بریم، و یه سورپرایز هم آخر شب داریم.
کسی که بهت بدی کرده قراره به سزای اعمالش برسه.
چیِ چی؟
به سزای... به سزای اعمالش؟
لعنت بهش! آره، من عاشق...
من عاشق به سزای اعمال رسیدنم، بابا.
- اوم-هوم. - یکی از چیزهای مورد علاقمه.
آره. باید صادق باشم.
نمیدونم 'مکافات' چیه، ولی باحال به نظر میاد.
من کارتون نمیشناسم، تو کلمه های قلمبه سلمبه بلد نیستی.
- کی اهمیت میده؟ - کی اهمیت میده؟
گوش کن،
برو از بقیه مهمونی لذت ببر. جبران وقت های تلف شده رو بکن.
- باشه، انجامش میدم. - باشه.
اون آشغالو از اینجا ببر بیرون.
قبل از اینکه اینجا رو بو گند بگیره.
باشه.
میدونم الان یکم مشغولی، ولی میشه آدامس بجویی
و همزمان توضیح بدی چطوری از آینده اومدی؟
این لحن نشون میده که گوش نمیدی.
- دارم گوش میدم. - باشه.
خب، شش ماه دیگه، من وارد یه ماشین زمان میشم.
- مثل دکتر هو. میدونی، تاردیس؟ - دوباره سردردم شروع شد.
تو هیچ زمینه ای نداری. مثل این میمونه که داری با کسی پانتومیم بازی میکنی
که تجربه زیادی نداره. پس فقط سعی کن تمرکز کنی
و ببینی میتونی اینو بگیری یا نه، باشه.
من وارد یه ماشین زمان شدم،
و بعد وقتی از ماشین پیاده شدم، الان بعد از ظهره.
- ماشین زمان؟ - آره.
- سایمون رو میشناسی؟ - سایمون؟
- سایمون با 'وای'؟ - همون پسره خرخونِ مخترع؟
من از برچسب زدن خوشم نمیاد، ولی میدونی منظورم کیه. دوست داره اختراع کنه و انجامش بده.
- اوه، لعنتی. - آره.
- اوه، لعنت بهش! - هوم...
- بفرمایید. - سایمون!
- اوه، خیلی متاسفم که دیر کردم. - شوخی میکنی؟ کی اهمیت میده؟
- خب. شروع کنیم؟ - آره.
- باشه. - به سلامتی.
شنیدم یکی فرار کرده رفته دادگاه و ازدواج کرده.
تو ازدواج کردی؟
چی؟
یا خدا!
اینکه در موردش چی میگن، راسته؟
درباره چی؟
شوهرت، اینکه اون... اینکه اون یه جورایی...
آهان، اینکه اون یه گانگستره.
- اون یه گانگستره؟ - آره. کی میدونست؟ مامانم که نه.
آره، دیوونه کننده است.
- اون به مردم پول قرض میده. - باشه.
و اگه اون آدما پولشو با بهره پس ندن،
- یه آدم زورگیر پاهاشونو میشکونه. - این اتفاق میفته؟
آره. و اگه بازم پس ندن، خب...
ولی، میدونی، وقتی نیک رو ملاقات کردم، خیلی بامزه بود.
منظورم اینه، اون گفت تو بخش خدمات شهری کار میکنه، و من گفتم،
'لعنتی، این یارو داره کامیون حمل زباله میرونه.'
آره، ولی بعدش فهمیدم که اون فقط، میدونی، داره آدم میکشه.
ولی، می دونی، فکر می کردم اون فقط یه جورایی...
یه مردی بود که دوستم داشت.
آره. اون سرگرم کننده و هیجان انگیز بود، و...
منظورم اینه که، همه ما می تونیم یه چیزی رو در مورد شریک زندگیمون ببخشیم، درسته؟
البته. آره. منظورم اینه که، تو یه زمانی با یه پسری قرار می ذاشتی
- که به شعبده بازی از نزدیک علاقه داشت، درسته؟ - دقیقا.
- ولی برگردیم به نیک. - با من قرار می ذاشت.
ببین، بعد از اینکه ازدواج کردیم،
فهمیدم که اون یه چیزی که من داشتم در موردش می بخشیدمش
در واقع یه عالمه چیز لعنتی بود.
اون همیشه داشت بهم خیانت می کرد.
اون اصلا بهت خیانت نمی کرد.
مثلا...
- چرا داریم می خندیم؟ - خب...
- همیشه. - به نظر نمیاد که باید بخندیم.
خیلی خنده داره، درسته؟
- آره. - آره.
به هر حال، اوم...
من واقعا می خوام ترکش کنم.
خیلی دوست دارم ترکش کنم، ولی اگه یه راه...
یه راه غیر خطرناک برای ترک یه آدم فوق العاده خطرناک می دونید، من...
- واقعا ممنون میشم. - آره.
من... من... من یه دونه هم فورا به ذهنم نمی رسه،
ولی لعنتی، اون داستان خیلی... وای خدای من، عاشق اون داستان شدم.
از این همه اطلاعات ممنونم، ولی من در واقع...
من در واقع اون سوال رو به دلایل خودخواهانه پرسیدم.
اوم...
- تو یه وام می خوای. - من یه وام می خوام. دقیقا.
چون من در حال حاضر روی یه پروژه کار می کنم،
دنبال تامین مالی می گردم، و این یه چیزیه که
که سرمایه گذاران سنتی نمی تونن درکش کنن.
همه دارن میگن نه. اونا نمی فهمن.
- درسته. - پس، من باید روش های جایگزینی پیدا کنم
تا بودجه مورد نیازم رو به دست بیارم.
ببین، من فکر می کنم گرفتن پول از اون می تونه خیلی بد برات تموم شه.
من نمی تونم یه راه فکر کنم که این بتونه اشتباه پیش بره.
- درسته. - ما قراره تا ابد زندگی کنیم.
پس سایمون با 'Y'، دوست مخترع لعنتی آلیس،
با پولی که بهش قرض دادیم یه ماشین زمان ساخته؟
آره، و می دونی چطوری این اواخر ازمون دوری می کرده
- سر پرداخت ها؟ - آره.
این تو شش ماه آینده تغییر نمی کنه،
و در نهایت، من باید اونو تا گاراژ-آزمایشگاهش ردیابی کنم
تا ببینم پول رو پس میده یا نه.
ولی وقتی میرسم اونجا، خونه نیست.
و اونجاست که می بینم با پول ما چیکار کرده.
یه روز هست که خیلی بهش فکر کردم.
اون امروز.
روزی که می میرم. یا مردم.
آره.
مثل یه بازی ویدیویی.
- و جواب داد. - اوهوم...
این ماشین زمان کجاست؟
آه، مهم نیست، چون ما واقعاً نمی تونیم ازش استفاده کنیم.
منظورت چیه؟ چرا که نه؟
- ممکنه من تصادفاً منفجرش کرده باشم. - چی؟
عمدی نبود. فقط یکی از اون اتفاقاتی بود که افتاد.
چرا سایمون نمیتونه تعمیرش کنه؟ یا یکی دیگه بسازه؟ مگه نمیتونه؟
اوم...
خب...
نیک، تو این کارو نکردی.
خب، وقتی درهای ماشین زمان باز شد،
کلی دود و نور روشن بود.
و دیدم یه نفر داره یه اسلحه به طرفم نشونه می گیره.
و هر دومون یکی دو تا شلیک کردیم
و یکی از گلوله ها به یه جور مخزن خورد، و، میدونی...
لعنت بهت نیک!
خب، آره، و بعد من--
فقط یه جورایی، میدونی، یه لحظه بود،
و بعد تصادفاً، یه تصادف بود، ولی بعدش بهش شلیک کردم.
تو تصادفاً تصادفی بهش شلیک کردی؟
بهش شلیک کردم، و عمدی نبود.
خب، این خیلی مزخرفه.
لعنت بهش!
سوار ماشین شو. خبرهای خوبی داریم. صدای خرخر رو میشنوی؟
باشه. ما ماشین زمان رو نداریم، و سایمون مرده.
خب، ما یه فرصت داریم که این کارو درست انجام بدیم. هیچ فرصت دوباره ای نیست. باشه؟
- عالیه. - خب، با این حساب
و با خیال راحت، بیاین یه جور عالی ایده پردازی کنیم.
چطوری منو پیدا کنیم؟
- چی؟ تو برای این برنامه ریزی نکردی؟ - من برای این یه برنامه داشتم.
برنامه من این بود که منو بیهوش کنم و بذارم تو صندوق عقب.
خب، مگه ماشینت یه ردیاب جی پی اس یا یه همچین چیزی نداره،
اگه دزدیده بشه؟
خوبه. گوشیتو بده ببینم.
چرا میخوای گوشیمو ببینی؟
خب، نمیدونم اگه دو تا گوشی بتونن تو یه زمان باشن--
نمیدونم این چطوری کار میکنه، گوشیم هیچی بهم نمیده.
آره. باشه. باشه. بگیرش. هرچی.
میخوام دزدیده شدن ماشینمو گزارش کنم.
آره، اون دم در خونم ظاهر میشه،
و بعد من و اون با هم درگیر میشیم.
اون جایزه بولینگ منو برمیداره، و اونو تو صورتم خورد میکنه.
اون یارو کلاً عقلشو از دست داده.
انگار یه جورایی قاطی کرده.
بارون فکر میکنه تو هتل زنیثه.
باید بهش زنگ بزنم. کدوم گوری هستی؟
من فقط تو پمپ بنزینم دارم کارمو تموم میکنم، بعدش میرم مهمونی بعد از مراسم.
- زودتر خودتو برسون اینجا. - باشه، اونجا میبینمت.
اونجام.
- سلام، چطوری؟ - خوبم.
خوبم. می خواستم یه آبنبات بدون قند امتحان کنم.
آبنبات؟ آبنبات که شکر داره.
خب، تا حالا اسم هات داگ گیاهی رو شنیدی؟
- آره. - توش گوشت نداره.
فقط ظاهرش مثل اونه.
- درسته. - ولی مزه اش...
- پس مثل همونه، ولی برای آبنبات. - من کلوچه هایی دارم که توشون شکر داره،
و می تونی چهارتای اونارو به قیمت دوتای اونها بگیری.
نه، من علاقه ای ندارم که کلوچه گرون تر بخرم.
- من به آبنبات علاقه دارم. - درسته.
درسته؟ ولی شکر نداره.
فکر کنم دارم می فهمم منظورت چیه.
تو دنبال یه شکلات می گردی که وجود نداره.
باشه، من... نمی دونم چطوری دیگه بهت بگم، داداش،
ولی آبنبات بدون قند وجود داره.
خب... داداش...
اوه، به این نگاه کنین؟
اوم، مثل اینکه موجودی ما تموم شده
از اون شکلات های افسانه ای ساختگی، احمق عوضی.
می تونم در مورد چیزهایی که داریم کمکتون کنم؟
می دونی، امشب شب خیلی بدی رو گذروندم.
من از خودم متنفرم.
باشه، به نظر می رسه این یه کم زیاده رویه.
باید این کارو سریع انجام بدیم.
وقتی من زنگ زدم، اونا حتماً به پلیس خبر دادن.
این یعنی حدود 20 یا 30 دقیقه وقت داریم تا واکنش نشون بدن،
- و بعد شاید... - نیک.
آره.
داری شوخی می کنی؟
خیلی خب. وقتی اونا میان اینجا، تو هیچی نمی گی.
- فهمیدی؟ - آره.
اوه، خدای من، منظورم اینه که، انتظار نداشتم فوراً واکنش نشون بدن.
این یکی از ایده های درخشانت نبود.
فقط خونسرد باش.
هی، ما دنبال اون پسری می گردیم که آئودی داره.
- نیک؟ - هی. چه خبر، سم؟
تو گزارش دادی که ماشینت دزدیده شده.
- اوهوم. نه. - باشه.
خب، ما تماسو دریافت کردیم.
- آه، گیج کننده است. نمی دونم. - آره.
- ببین چه شانسی آوردیم. - چی؟
اون سامانتا شیره. ما خوبیم.
کی، پلیسه؟ تو اونو می شناسی؟
آره، مثل کریستینا آگیلرا با حضور ردمنه.
- ها؟ - کثیف.
اوه.
آهنگ خوبیه.
حتماً یه شوخی بوده.
آره، حتماً... حتماً بوده...
- باشه. از دیدنت خوشحال شدم. - باشه. آره، منم همینطور.
اوه، این یارو اینجا یه اسلحه داره. اون رو به سمت من کشید.
یه اسلحه به سمتم کشید.
- چی گفتی؟ - ام...
این یارو یه اسلحه به سمتم کشید.
نیک یه رکن از این جامعه است.
اون همچین کاری نمیکنه.
خب، این آقا رکن اینجا قطعا یه اسلحه به سمت من کشید،
- و من ازش فیلم دارم، پس... - نه، نداری.
- آره، دارم. - هی!
آدمایی که از چیزا فیلم ندارن، مشکلات مادام العمر ندارن.
- اوه... - آره.
باشه.
چی میشه اگه من فقط، اه، پاک کنم
همه فیلم های امشب رو؟
حالا، فکر کنم این یه ایده عالیه.
- این یه ایده عالیه. - ایده خوبیه، شهروند.
از دیدنت خوشحال شدم، نیک.
هی، از دیدنت خوشحال شدم، سم. سلام منو به شوهر خوش شانست برسون.
اوه. شوهر سابق.
پس، شاید فقط به من سلام کنی.
اوه...
این حس 'هیچی نگو' رو نمیده، مگه نه؟ هوم؟
وای، باید وقتی خوراکی میزنم دیگه نوشیدنی نخورم، مرد.
چی؟
اون پشت سرته، رفیق.
اون بیرونه؟
- آره. - ممنون.
اون یارو که دقیقا شبیه توئه؟
خیلی ک*یه.
گمشو.
- از من دور شو! - چه خبرته؟
کجا رفت؟
- من خوب نمیبینم. تو چی؟ - نه، نه.
من چهارتا برمیدارم. تو دوتا بردار.
باشه، اون تو راهروی سه هست. دیدمش.
باشه، جلوشو میگیریم.
شما دیگه کی هستین؟
چه خبرته، مایک؟
لعنتی.
نمیدونم شما سه تا چه غلطی دارین میکنین،
ولی یکی با آرنج زد تو چشمم و این اصلا باحال نیست.
آره. معذرت میخوام که مجبور شدی شاهد اینا باشی.
این خیلی بیشتر از چیزی که انتظار داشتیم پیش رفت.
به خاطر همینه که دارم استعفا میدم.
من درباره کشتن حرف نمیزنم.
درباره همه اینا حرف میزنم. دیگه نمیتونم این کارو انجام بدم.
خیلی خب، میفهمم. بیاین فقط ببندیمش و بذاریمش تو صندوق عقب.
باشه، پس این آدمکش قراردادی که سوسا استخدام کرده تا منو بکشه کیه؟
تا حالا اسم بارون رو شنیدی؟
آره. شاید این یه چیز خوبیه.
چرا؟ چقدر میتونه بد باشه؟
منظورم اینه که، اون یه قاتل درجه یکه و...
هدف هاش رو میخوره.
- چی؟ - آدمکش آدمخوار.
- خفه شو. - به خدا قسم.
- خفه شو. - این حرکت مخصوصشه.
- خفه شو. - اون هر دوتاش هست.
اون یه آدمکشه و یه آدمخواره.
و هر دوتاش رو خیلی جدی میگیره.
من نمیخوام خورده بشم، نیک.
نه، میفهمم. موافقم. شرایط ایده آلی نیست.
باشه، پس، یه لطفی در حقم بکن.
میخوام به آلیس پیامک بزنی
و بهش بگی ما رو توی پارکینگ ملاقات کنه
در بلوار مک‌کلینتاک ۵۵۶، مرکز شهر.
یه دقیقه صبر کن. چرا آلیس؟ چرا؟
چون یه جایی، سوسا میفهمه
که من دارم با تو کار میکنم
و میخوام مطمئن شم آلیس در امانه.
باشه. ولی چی...
نمیدونم اگه داشته باشم-- چرا اینو از من میپرسی؟
مگه تو شماره‌اش رو نمیدونی؟
حفظش نکردم.
مطمئنی که شماره‌اش رو نداری؟
آیا من مطمئنم که شماره‌اش رو ندارم؟
منظورم اینه، آیا تو در مورد-- آیا کسی در مورد چیزی مطمئنه؟
مطمئن نیستم.
ولی یه نگاه میندازم. اینجا خیلی 'الف' هست.
'الکساندریا.'
اوه. اوه.
دارمش. زیر اسم 'زن نیک' ذخیره شده.
تو پیامک بزن، من رانندگی میکنم.
پس یه آدمکش کابوس‌وار مایک رو نشونه گرفته،
و تو داری سعی میکنی کمکش کنی که از این شب جون سالم به در ببره.
این خلاصه‌ی ماجراست؟
تقریباً.
ولی با یه پیچیدگی مهم و... نشون دادن آسونتر از گفتنه.
اوه. مرموز.
فقط یه خبر بدم، یکم شوکه میشی،
و بعدش یه سری سوال برات پیش میاد.
- لعنتی. - هوم...
پس دو تا نیک وجود داره؟
یه سری سوال داری؟ تصور میکنم یه سری سوال داشته باشی.
من سوالای زیادی داشتم.
خب، من یه سوال دارم.
کدوم نیک از آینده اومده؟
- چی؟ از کجا فهمیدی؟ - اوه، تو از گذشته اومدی؟
من از آینده اومدم، شش ماه بعد.
تو چطوری...
خب، سایمون دوستمه، یادت هست که؟
منظورم اینه، اون بهم گفت چرا از شماها پول می خواست،
ولی فکر می کردم یه آدم خُل و چِله، ولی... لعنت بهش!
سایمون فهمیده چطوری تو زمان سفر کنه؟
یه جورایی هیجان داشتم عکس‌العمل نشون دادنت رو ببینم.
- این خیلی ناامید کننده بود. - باشه.
- بذار اینجا بیدارش کنم. - صبر کن.
بیا دیگه. بفرما.
سلام.
چه خبره؟
من تو هستم.
و تو داری با ما میای.
- سایمون با 'Y' یه ماشین زمان ساخته؟ - آره.
- و کار می کنه؟ - آره.
معلومه دیگه.
فکر کردم یه клоун هستی.
خب، клоун ها که واقعی نیستن، احمق.
درسته. و ماشین های زمان خیلی تو واقعیت ریشه دارن.
می دونی، آم، مایک و آلیس دارن با هم می کنن، درسته؟
- آره، می دونم. - می دونی؟
من از آینده اومدم.
می فهمم این برای اون دو تا شوکه کننده است، ولی تو حداقل باید بفهمی
من همه چیزهایی که تو می دونی رو می دونم، درسته؟
آره، کاملا. آره، فهمیدم.
کی فهمیدی؟
روز قبل از مهمونی جیمی بوی.
یعنی دیروز؟
و تو الان خیلی از این موضوع عصبانی هستی، درسته؟
نه، اصلا.
منظورم اینه، خیانت شخصی فقط من رو پر از شادی می کنه.
باشه، جون من در خطره چون سوسا فکر می کنه من خبرچینم،
و من تازه دارم می فهمم
- کی برام پاپوش دوخته. - درسته.
- اونا این کار رو کردن. - آره.
خب، از نظر فنی اون این کار رو کرد.
- من اینجام تا درستش کنم. - وای، عالیه.
ما به فنا رفتیم.
همه ما اشتباه کردیم.
بیاید سعی کنیم اون رو پشت سر بذاریم.
الان، ما باید روی زنده نگه داشتن مایک و آلیس تمرکز کنیم.
درسته.
پس ما چهار نفر الان باید با هم یه جا قایم شیم، درسته؟
آره، کجا داریم میریم؟
یه جایی که هیچ کس نمی دونه.
آپارتمان ما.
آپارتمان ما؟
خب... آپارتمان نیک ها.
- من و اون. - متاسفم.
تو یه آپارتمان داری که من ازش خبر ندارم؟
آره. بعضی وقتا فقط به یه کم فضا احتیاج دارم.
باشه. بیایید در مورد اینکه چرا این آپارتمان رو گرفتیم دروغ نگیم.
نیازی نیست اون جعبه پاندورا رو باز کنیم.
خیلی خب. بچه ها، بیایید سعی کنیم این موضوع رو کاری و حرفه ای پیش ببریم.
ببخشید.
این... اینجا یه خونه عشقه؟
اوه، اینجا یه خونه عشقه. آره.
و تو همه رازهای کوچیک خودتو داری...
و با این وجود مایک رو پاپوش درست کردی که کشته بشه؟
توسط یه آدمخوار عوضی.
اون نمی خواست پشت سرت کاری انجام بده. من بهش گفتم بهت نگه.
چون تو خیلی بی فکر و یه دنده ای.
و اینجایی و داری ثابت می کنی که درست می گفتم.
آره، ولی هیچ وقت فکر نمی کردم یه نفر آخرش منو بخوره.
باشه. اگه بخوایم منصف باشیم، هیچ کدوممون نمی دونستیم سوسا می خواد بارون رو استخدام کنه.
ما انتظار یه مرگ سریع تر رو داشتیم.
یه جورایی با یه شلیک تو سر کار تموم شه.
فکر کنم این یکم حالمو بهتر می کنه.
دیدی؟ این یه طرز فکر عالیه، مایک.
بیاین همه سعی کنیم اینو ادامه بدیم، باشه؟ عالیه.
- لعنتی. - خیلی خب، یه جا بشین.
و هیچ غلطی نکن وگرنه مجبور میشم خفتت کنم.
مطمئنا نمی تونم بهت شلیک کنم، چون اگه این کارو کنم خودم می میرم.
برو، برو.
چرا باید بمیری؟
خب، اگه نیکِ الان بمیره، نیکِ آینده دیگه وجود نخواهد داشت.
آره، منطقیه.
فکر نمی کنم اینطوری باشه.
خب، من نمی خوام ریسک کنم تا بفهمم کدوممون درست می گیم.
بیا از سایمون بپرسیم.
تو... تو این کارو نکردی.
سایمون...
مرده؟
خب، عمدی نبود.
سایمون مرده.
باشه، یکم بهش فرصت بدین. یکم زمان می خواد تا اینو درک کنه.
لازم نیست بهم بگی زنم چطوری به چیزا واکنش نشون میده.
فقط میگم یکم ناراحته.
- اون قراره... - نه، می فهمم خیلی احساساتی میشه.
چون من اینو با لحن متکبرانه نمیگم.
- من اینو متکبرانه برداشت کردم. - آخ!
خدای من!
چته، دیوونه شدی؟ من سایمون رو نکشتم.
این یه آزمایش علمیه.
راستی، انگار نه انگار که تو لیاقتشو نداری.
اگه نیکِ آینده یه جای زخم داشته باشه، تئوری تو درسته.
و اگه نداشته باشه، پس حق با منه.
این یه آزمایش علمی نیست، آلیس.
- این پای منه. - اوه، خواهش می کنم. تو چسب زخم داری،
چسب قطره ای. چسب نواری؟ خوب میشی.
برو خودتو تمیز کن، مثل یه پسر خوب.
من باید با طناب دور مچ دستم برم دکتر بازی کنم؟
اوه، لطفا. این اولین بار نیست که تو توی این مکان شلوارت رو در میاری.
- با دستای بسته، اینطوره؟ - ببین، من نمیتونم تحمل کنم دور و بر تو باشم.
اون میتونه خودش به تنهایی بره دستشویی.
قرار نیست که از پنجره طبقه هفدهم بپره بیرون.
آره، اون هیچ جا نمیره.
- برو. - نمیتونم صبر کنم از دستت خلاص شم.
با کمال میل.
من عاشق دکوراسیون اینجام.
باورم نمیشه دوستم مرده.
فکر کنم به یه دقیقه وقت نیاز دارم.
توی اون خراب شده ی تو نوشیدنی کجاست؟
خراب شده شاید یه کم برای اینجا زیاده روی باشه،
ولی بار دقیقا اونجاست.
ممنون.
چی... باشه.
باشه.
آره. یه جای زخم هست، درست میگفتم.
تبریک میگم.
- تو واقعا عاشق اون خانم چاقوکشی؟ - آره.
آره، واقعا هستم. و تو خیلی وقته که عاشقش نیستی
خیلی وقته. پس...
- چی؟ - آره.
- اینو از کجا آوردی؟ - چی؟ تو بهم گفتی.
تو گفتی، 'من و آلیس تموم کردیم.' من گفتم، 'مطمئنی؟'
و تو گفتی، 'هیچوقت تو زندگیم انقدر از چیزی مطمئن نبودم.'
من گفتم، 'واقعا؟ جدی؟'
و تو گفتی، 'مشکل شنوایی داری، احمق؟'
من گفتم، 'هی! فقط میخواستم مطمئن شم.'
و تو گفتی، 'امکان نداره بتونم از این واضح تر بگم.
'من هیچ حس عاشقانه ای به آلیس ندارم.'
'برام مهم نیست چیکار میکنه، با کی هست.'
'هیچکدومش برام مهم نیست. ما تموم کردیم.'
حالا که داری با صدای بلند میگی، یه قسمت هایی ازش رو یادم میاد.
باشه، اونها دقیقا حرفای خودت بودن. و من همونطور که گفتی برداشت کردم.
نه، من اوه... حالا که داری میگی، میفهمم. یادمه...
فکر کنم بعد از یه دعوا یا یه همچین چیزی بود، ولی خدای من،
- تو حافظه ی فوق العاده ای داری. - آره.
نیک؟
چه خبرته؟
تو... داری...
...یه گربه.
اون کینگپینه.
کینگپین گربه.
اوه، تو یه گربه به اسم کینگپین داری که من ازش خبر ندارم.
درست وقتی فکر کردم به سطح فریبکاریت پی بردم.
ولی تو که آلرژی داری.
آره، یه کم آلرژی دارم. میتونست یه مکالمه باشه.
آره، مطمئنم خیلی خوب پیش میرفت.
راستی، چند روز پیش، کینگپین رفت تو دستشویی،
بعد خزید توی وان حموم،
دقیقا بالای سوراخ فاضلاب چمباتمه زد،
و درست داخلش جیش کرد.
- وای. این عالیه. - میدونم!
انگار مهندسه یا یه همچین چیزی.
اون عفونت مثانه داره.
- داره؟ - آره.
نه این کینگپین، احتمالا کینگپین آینده.
به خاطر همینه که تو وان جیش میکنن.
فکر نکردی دنبالش بگردی ببینی معنیش چیه؟
- نه، فقط فکر کردم باحاله. - آره.
آره. تو پدر گربه بدی هستی، رفیق.
پدر گربه بد نیستم.
دامپزشک گربه بد؟ شاید. ولی پدر گربه عالی. درسته؟
درامای حیوون خونگی رو بیخیال، یکم از نیمه شب گذشته.
- درسته. - خیلی خب.
وقت بعد از بعد از مهمونیه.
♪ اون صبح از خواب بیدار میشه ♪
♪ دندوناشو مسواک میزنه گاز میزنه تا بخوره و راه میوفته ♪
♪ هیچوقت چیزی رو تغییر نمیده ♪
نیک، کدوم گوری هستی؟
اینجا داره از آسمون عشق میباره.
مایک رو پیدا کردم. بستنش و حاضره. کادوپیچ شده برای بارون.
و میگن معجزه هیچوقت اتفاق نمیوفته.
زمان و مکان رو برات پیامک میکنم.
فهمیدم.
آه!
عالیه.
یه نقشه دارم برای زنده نگه داشتن مایک.
ولی تنها شانسی که برای عملی شدن این نقشه داریم
اینه که هر چهار نفرمون همراه باشیم.
پس...
فکر میکنم مهمه که اول هر چهار نفرمون سوء تفاهمات رو برطرف کنیم.
آلیس.
کی فهمیدی که بین ما دیگه تموم شده؟
خب، فکر نمیکنم یه لحظه خاص وجود داشته باشه.
نه، فکر میکنم وجود داشت.
فکر میکنم یه نقطه عطف خیلی مشخص وجود داشت. کاملا واضح بود.
- واقعاً؟ کی؟ - چند ماه پیش.
وقتی اون سفر رو به کانادا رفتم؟
با جکی ناپالم؟
بحث جِس.
- جِس؟ - ما کسی رو به اسم جِس نمی‌شناسیم.
روری و جِس.
تو گفتی جِس بدترین دوستت توی سریال بود.
- جِس مزخرفه. - تو سریال دختران گیلمور رو می‌بینی؟
خب، منظورم اینه، وقتی اون داره می‌بینه منم می‌بینم.
منظورم اینه، وقتی پخشش می‌کنه من می‌بینم.
- ما عاشقشیم. - چرا از جِس متنفری؟
منظورم اینه، فکر می‌کنم اون خوبه، ولی اون نیست...
صبر کن، تو... تو سریال دختران گیلمور رو می‌بینی؟
آره. آره.
تو گفتی... تو گفتی این دو هفته پیش سریال مورد علاقه‌ته،
برای همین فکر کردم ببینمش. برای همین دیدمش.
برای همین، اوم... همه‌اش رو دیدم.
منظورم اینه، اون حدود 170 قسمته.
157 قسمت.
فکر می‌کنم از نظر ریاضی غیرممکنه.
نه. نه، نیست. نه، من انجامش دادم.
آره، جِس خوبه. منظورم اینه، اون پسر جذابیه،
ولی، می‌دونی، اون برای روری مناسب نیست.
- کاملاً اشتباه. - و من هیچوقت نگفتم
اون بدترین دوست بود.
بدترین دوستت قطعاً دینه.
- دین؟ - آره.
لوگان بدترین دوسته.
- لوگان بهترین دوست توی سریاله. - لوگان؟
چه خبرته مایک؟
- تو دیوونه‌ای؟ - این بحث‌برانگیزه؟
روری وقتی با اونه بدترینه. منظورم اینه، اون تأثیر وحشتناکی روش داره.
اونا برای هم خوبن. چیزهای زیادی مشترک دارن. هردوشون لوسن.
- روری لوس نیست. - ممنونم.
پدربزرگ و مادربزرگش پول چیلتون رو دادن.
باشه. ریچارد گیلمور برای پولش خیلی سخت کار کرده،
و می‌خواد اون رو برای کسی که دوستش داره خرج کنه.
و وقتی اونا پیشنهاد دادن پول ییل رو بدن،
روری اصرار کرد که اون یه وام لعنتی باشه، مایک.
باشه، هرچی.
همه‌ی این بحث‌ها درباره‌ی اینکه کی برای روری مناسبه به هرحال یه اتلاف وقته
چون هیچ‌کدوم از این پسرا از نظر فنی به هرحال برای اون مناسب نیستن.
هیچ‌کدومشون؟
نه، اون با هیچ‌کدوم از این پسرا تموم نمی‌کنه.
اون در آخر مجرد و بارداره.
یه لحظه صبر کن. سریال با مجرد و باردار بودن روری تموم می‌شه؟
اوه، آره، اون توی قسمت‌های نتفلیکسه.
- اِ. اونا رو ندیدم. - منظورم اینه، بعداً می‌بینی‌شون.
آره، فکر کنم اون...
منظورم اینه، هوشمندانه است که روری رو یه مادر مجرد کنن
درست مثل لورلای، اما... پایان خوبی نیست.
بهت میگم چی پایان خوبی نیست.
اینکه یه نفر مادر مجرد بشه چون یه آدمکش آدمخوار...
پدری رو که خبر نداره بخوره.
یا خدا.
منظورم اینه، شنیدم فصل نتفلیکس عجیب بود، ولی عجب.
من اینجا درباره نمایش تلویزیونی حرف نمی زنم، نیک.
من درباره مایک و آلیس حرف می زنم.
به خاطر همینه که برگشتم.
تا اینکه سعی کنم و...
پایان داستانشون رو عوض کنم.
نمی خواستم بچه ات بدون مایک بزرگ شه.
بچه من؟
بچه ما.
تو روز خاکسپاری مایک می فهمی.
ببینید بچه ها، ما می تونیم تمام شب درباره این موضوع حرف بزنیم،
ولی ما یه مشکل آدمخوار داریم.
و درست کردنش به هر چهار نفرمون نیاز داره.
تو کمک من رو برای نجات مایک می خوای؟
نیک، به من گوش کن.
می دونم که الان عصبانی هستی،
ولی آدما می تونن تغییر کنن.
واقعا می تونن؟
مطمئنا می تونن کمتر عصبانی باشن.
حالا، با ما هستی یا نه؟
بارون دوست داره
قربانی هاش رو زنده ببره.
زنده؟
این در واقع یه چیز خوب برای ماست. این به ما کمک می کنه.
دفعه قبل من رو زنده برد؟
اون وقتی رسید هتل که آلیس داشت دوش می گرفت،
و تو تا اون موقع که اون اومد بیرون رفته بودی.
تو گفتی یه نقشه داری، درسته؟
تو و نیک، شما اینجا بمونید.
بارون میاد در می زنه.
حالا طوری رفتار می کنیم که انگار داریم داوطلبانه مایک رو میدیم.
- انگار خوشحالیم که مایک داره می میره. - وای خدا.
- اوهوم. - ولی وقتی اون داخل اومد،
شما اجازه میدید بارون مایک رو ببره.
- چی؟ - صبر کن، چی... اجازه بدیم کی کی رو ببره؟
من منتظر بارون و مایک می مونم
وقتی که اونا از آسانسور توی پارکینگ پیاده میشن.
من یه شلیک تمیز خواهم داشت.
چرا وقتی توی پارکینگ ظاهر میشه بهش شلیک نمی کنی؟
- هوم. - هیچکس نمی دونه
بارون چه شکلیه.
هیچکس نمی دونه بارون چند سالشه.
کاری که می کنیم اینه که آلیس به من پیامک بزنه که بارون چه شکلیه
به محض اینکه مایک از آپارتمان خارج شد.
خب، همه این نقشه رو فهمیدن؟
که فقط برای این طراحی شده که منو زنده نگه داره؟
آره، عزیزم.
من خوبم.
آره؟
خب، این نقشه منه، پس من کاملاً درکش می کنم.
خیلی خب. یکم هیجان زده شیم.
- وقتشه. - آروم باش.
بله. بله، ما در موقعیت های خودمون هستیم.
باشه.
نیک دیگه گفت که بارون الان میرسه.
باحال.
خب این از کی شروع شد؟
هوم؟
چی؟ چی از کی شروع شد؟
یه زمانی، شماها غریبه بودین و... حالا اینجایین.
- الان؟ - الان می خوای اینو بگی؟
- آره. - نمی دونم. من...
نمی دونم کی شروع شد.
فقط، اوم...
فقط می دونم کی فهمیدم.
به نظرت جوابمون یکیه؟
خب، فقط یه جواب درست وجود داره.
- مطمئنی می خوای بدونی؟ - دارم می پرسم.
عروسی رایانِ خشمِ استروئیدی.
آره.
پس، به خاطر همینه که دیگه نمی تونیم به مینیاپولیس برگردیم.
شهر دوقلو!
خب، به سلامتی عروس زیبا
و دامادِ رک و راست معتاد به استروئیدش.
دوستت دارم، احمق.
و من ازت خوشم میاد. ازت خوشم میاد.
♪ نمی تونم جلوی یادآوریشو بگیرم ♪
♪ اینجا تو جایگاهش ♪
♪ خیلی باحال، اون مثل ♪
♪ جَز تو یه تابستون... ♪
مایک، درسته؟
هی.
آره، آره.
- سلام. - آره.
- آلیس. - آره، می دونم.
می دونم، اوم...
شوهرت همکارمه.
می دونی کجاست؟
اوم... یکم وقته ندیدمش. فکر کنم تو با سوسا باشه.
اشتباهه.
اون تو داره با ساقدوش عروس حرفای صمیمی می زنه.
خب، مطمئنم که نیست.
مطمئنم که هست.
بابتش متاسفم.
عروسی خوبیه، مگه نه؟
آره.
تا حالا... تا حالا ازش پشیمون شدی؟
ازدواج کردن؟
- عروسی نگرفتن. - آهان.
منظورت رفتن به دادگاهه؟ فرار کردن؟
- اوهوم. - اون چیزی بود که اون میخواست.
راستش من دوستش داشتم. باحال بود.
من دوست داشتم یهویی تصمیم بگیرم. پرشور باشم.
آره، درباره ما بود.
هوم.
آره...
فکر کنم دوران خوبی داشتیم.
منم میتونم همینو درباره نیک و خودم بگم.
درباره...
دوستیتون؟
آره.
هوم.
حوصله ام سر رفته. میخوای برقصیم؟
آره.
بزن بریم.
چه خبره؟
اوه، لعنتی. خب، نابودی قریب الوقوعم، طبق برنامه.
حس میکنم باید کینگپین رو بذارم تو کمد.
بارون آدم میخوره. اون ای ال اف نیست.
- درسته. - درسته.
خیلی خب، بریم.
- حاضریم؟ - آره.
آره. اوه، حالمو بهم میزنه.
حالمو بهم بزن، حالمو بهم بزن.
باشه، حتما.
- لعنتی. باشه. - متاسفم.
خیلی خب.
سلام؟
سلام به شما.
فکر کنم چیزی که دنبالشم دست شماست.
سلام، سلام، سلام.
چه خبر؟
اوه، مایکل.
- جایزه من؟ - آره. برات گرفتیمش.
فوق العاده، فوق العاده، فوق العاده.
فقط خواستم بدونی، این گروه اینجا دارن نقشه میکشن سرت کلاه بذارن.
عجب، عجب، عجب. واقعا؟
چه مرگته نیک؟
آره. یکی‌شون تو پارکینگ منتظرته.
وقتی برسی اونجا میکشنت.
و چرا داری اینا رو به من میگی، پسر جون؟
- دارم سعی میکنم از دست این دار و دسته فرار کنم. - هوم.
- این بیشتر شبیه یه گروگان گیریه... - لعنت.
...و فکر کردم تو میتونی منو از اینجا نجات بدی.
خب...
...من قطعا میتونم تو این زمینه کمکت کنم.
چه خبرته؟
داری چه غلطی میکنی؟
لعنتی، خوشمزه به نظر میومد.
ولی همیشه نمیشه به چیزی که میخوای برسی.
- فکر میکردم اینارو زنده میگیری. - آره.
- اوهوم. معمولا اینطوریه، ولی... - مایک.
...با توجه به اینکه یه جورایی پا گذاشتم تو تله.
از این قضیه خوشحال به نظر نمیای.
نه، فقط...
مایک؟
مایک.
میبخشمت.
- اوه پسر، خیلی باحال بود. - چه خبرته؟
اوه مرد، اوه مرد. حق با تو بود. دقیقا همونجوری شد که فکرشو میکردی.
- حق با من بود؟ - آره-- اوه، متاسفم.
من چت هستم. تو بخش وسایل صحنه کار میکنم. میدونی، جلوه های ویژه.
من مواد منفجره و گلوله های مشقی درست میکنم، از این جور چیزا.
ما، اوم... چند ماه دیگه همدیگه رو میبینیم.
حدس میزنم از آینده اومدی.
نه، من از همین بعد از ظهر اومدم.
آره، میشه یه خردل هات داگ بدید، لطفا؟
تو معمولا ترشی میگیری.
تموم کرده بودن. من شما رو میشناسم؟
آره، تو آینده.
ولی من به کمک شما تو گذشته نیاز دارم که میشه امروز.
امشب وقتت آزاده؟
اوم...
- بستگی داره. تو دیگه چه کوفتی هستی؟ - بهت میگم. اسمم نیکه.
- اوهوم. - قبلا با هم هات داگ گرفتیم.
گیج کننده است.
بعد از فروکش کردن سردرگمی اولیه، من قبول کردم که کمک کنم.
اون 'توی' دیگه تمام دیالوگ های من رو نوشت.
میدونی، سه بار تکرار کردن کلمات برام یه کم عجیب و غریب به نظر میرسید،
ولی تو گفتی، 'هی، تو داری ادای یه آدمکش آدمخوار رو درمیاری.
'عجیب و غریب بودن تو خونته، مرد.'
باشه.
'توی' آینده میدونست که 'توی' حال یه احمق میشه
و به ما نارو میزنه.
و 'توی' آینده همچنین میدونست که 'توی' حال پشیمون میشه
به محض اینکه بفهمی من مردم، مثل دفعه اول.
آره. من...
اوه. سلام؟
یه لحظه.
اون میخواد باهات حرف بزنه.
- عالی بود. - خوش گذشت.
سلام.
- هی، آقای زرنگ. - هوم.
اینجا درس عبرت گرفتی؟
آره، آره. فهمیدم که این بارون واقعی نبود.
آره. خب، فقط یه تمرین بود تا مطمئن بشیم میتونی خودتو کنترل کنی.
ما همه چیز رو درست جلوی چشمات برنامه ریزی کردیم.
و من پایین توی زیرزمین نیستم.
من اون طرف خیابون با یه تفنگ تک تیراندازم.
وقتی مایک مرد، اولین باری که من...
این شب رو زندگی کردم، خیلی داغونم کرد.
و... فهمیدم که بلافاصله اشتباه کردم.
هیچ...
لذتی توی انتقامم نبود. فقط یه...
حالت جدید از خودبیزاری و...
میدونستم تو هم همین حس رو خواهی داشت.
نیک، متاسفانه، ما از اون دسته احمق هایی هستیم
که فقط میتونیم چیزها رو از طریق اشتباه کردن یاد بگیریم.
در واقع، این یه نقص شخصیتی خیلی آزاردهنده است.
خب حالا چی؟
حالا میخوام از چت خداحافظی کنی و اینجا رو تمیز کنی.
- چت. - ها؟
- خداحافظ. - اوه.
خب، از ملاقات همتون خوشحال شدم.
تجربه دلپذیری بود.
تا دم در بدرقه ات میکنم.
- ممنون، چت. - باشه.
دیگه تهدید الکی نداریم. امشب همه باید هوشیار باشن.
شب طولانی در پیش داریم.
قدم اول خلاص شدن از دست این آدمکش آدمخواره.
من این آدرس رو به سوسا پیامک میکنم
و بهش میگم که مایک آماده چیده شدنه.
آماده بشیم برای بارون واقعی.
باشه، 'منِ' عاقل تر و بزرگتر.
میخوای ما چیکار کنیم؟
اوه، خدای من.
باشه.
- میخوای در رو باز کنم؟ - نه، ممنون.
کی اهمیت میده؟
کیه؟
خودت میدونی کیه.
اوه، چه جذابه.
عصر بخیر.
اوه، لعنتی.
هوم.
یه وعده غذایی درخور یه پادشاه.
تو اون، ام...
کیفه چی داری، رفیق؟
وسایل ضروری.
گوشی.
ابزار حکاکی و...
کلروفرم.
کلروفرم لعنتی.
چه گربه کوچولوی قشنگیه.
میشه اسمش رو بپرسم؟
اوه، اون کینگپینه.
کینگپین گربه.
یکی نبضشو چک کنه.
اون خیلی حال به هم زنه.
اون صدا رو میشنوی؟
از تیررس اون تک تیرانداز دور بمون.
معلومه.
اوه، لعنتی.
- لعنتی. - بجنب!
نیک، بهشون شلیک کن!
به درک.
محکم بچسب، عزیزم!
- نارنجک! نارنجک! - چی؟
- نارنجک.
لعنتی!
لعنت.
آره، فکر نکنم دیگه پول پیشتو پس بگیری.
ساعت چنده؟
وقتِ بعدِ بعدِ بعد از مهمونیه.
♪ این آخرین راه حل منه ♪
♪ خفگی، بدون نفس کشیدن ♪
♪ برام مهم نیست اگه دستمو ببرم و خون بیاد ♪
♪ این آخرین راه حل منه ♪
شب بخیر، آقای جیمی.
جیمی پسر صدام کن، حرومزاده.
- چه خبر، چارلی؟ - سلام.
به دخترت از طرف من سلام برسون، باشه؟
هوشیار باش.
جیمی پسر، تو لعنتی... گورتو گم کن!
رایان خشم استروئیدی، تو عضله ای حرومزاده.
- دیگه بسه. - تو چته،
- حالا تو مسئول در ورودی شدی؟ - عمراً! مسئول در ورودی 'زیاد مصرف کرد و مُرد.'
- اوه، مرد. - آره.
- حالش خوبه؟ - مُرده.
اوه، لعنتی! چرا... عجیبه که وقتی یارو مُرده، نقل قول میذاری.
میدونم. ولی--
آره، این خیلی داغونه.
- هی، شنیدم ازدواج کردی، رفیق. - آره، کردم.
واقعاً؟
آره، ولی تو اونجا نبودی.
خب، آره، من تو زندونِ لعنتی بودم، رفیق.
اوه!
- عجب! - آره.
- اوه، لعنتی، داداش! هی! - آره، یادت رفته؟
- مرد، خوش اومدی. دوباره خوش اومدی. - آره. لعنتی.
میدونی چی میگن. خوش برگشتی. خوبه.
آیا بقیه فراموش کردن؟ آیا مردم اینو نمیدونستن؟
- هی. - چطوری جیمی؟
اوه!
این حرومزاده داشته تقلب میکرده. بهتره مراقب باشی.
لعنتی.
باشه.
- من اینو برمیدارم، ممنون. - اِ، خوش اومدی.
من برگشتم، عزیزم!
هوو!
هوو-هوو!
من عاشق این کاغذ رنگی های لعنتی ام، مرد.
نارنجک بود؟
نمیدونم چه جور دخترایی رو داری میاری خونه‌ت، نیک،
ولی این...
نه، نه. فهمیدم.
فقط دارم سر به سرت میذارم.
باشه، پس ما داریم جلوی پلیس محلی و آتش نشانی رو میگیریم
برای ۲۰، ۳۰ دقیقه آینده.
تا بتونیم برات وقت بخریم، ولی تا وقتی که یه آتیش سوزی کامل نباشه.
شماها میخواین خشک بشین؟
این تنها چیزی بود که تونستم برای هردوتون پیدا کنم.
اوه، یه تاپ سبز زمردی مخصوص رقاصه ها.
خیلی لطف داری، نیکِ حاضر.
من هردوشو برمیدارم.
تموم شد؟
متاسفانه، نه. مایک یهو به بارون حمله کرد. اون مرده.
چه بلایی سر دستیارهای بارون اومد؟
آره، خب، مایک اونارو هم کشت.
میدونی، الان فراریه.
خیلی خب. مهم نیست.
اِ...
ببخشید، چرا مهم نیست؟
میخوام بذارم همه خوش بگذرونن. بذارید جشن ادامه پیدا کنه.
اما وقتی صبح بشه،
فقط خماری ندارن، دستور هم دارن.
تا حل این مسئله، تمام عملیات‌ها متوقف خواهند شد.
هر عضو سازمان یک مسئولیت خواهد داشت:
"مایک رو پیدا کنید و سرش رو برام بیارید."
برام مهم نیست کجا میره. برام مهم نیست چقدر طول میکشه.
اون پیدا میشه و به فاکینگ‌ترین شکل ممکن میمیره!
آره، نه، میفهمم. میخوام تو این فاکینگ کار کمک کنم.
"کشتن فاکینگ مایک" عالی به نظر میرسه. چون لیاقتش رو داره.
چون آدم بدیه و باید بمیره.
آه، بله!
به اون موش کثیف.
آره، به زودی میبینمت.
خب، من چی رو از دست دادم؟
خب، اولین کاری که فردا صبح میشه،
کل سازمان میخوان دنبالت بگردن.
- عالیه. - صبر کن، چی؟ این که کلی وقت داریم.
کلی وقت برای چیکار کردن؟
برای اینکه بفهمیم موش واقعی کیه. این کارو بکنیم آزاد میشیم.
خب، موش واقعی که دیگه مرده.
من گیج شدم.
یادته اون معامله‌ای که با کانادایی‌ها خراب شد؟
آره، معلومه. همون موقع بود که جکی ناپالم مرد.
گمشو!
- جکی ناپالم موش بود؟ - تک و تنها.
جکی اعتراف کرد، وقتی داشت تو بغلم خونریزی میکرد،
به موش بودن و پاپوش درست کردن برای بچه سوسا اعتراف کرد. کل ماجرا رو.
دقیقا اینجوری میتونی بندازیش گردن مایک.
چون جکی تنها کسی بود که میتونست خلاف اینو بگه.
سوسا فکر میکنه دارم دروغ میگم تا جون خودمو نجات بدم.
نمیتونم ثابت کنم جکی ناپالم موش بوده. همه اون یارو رو دوست داشتن.
آره، خیلی آدم حسابی بود.
خب، حالا میخوایم چه غلطی بکنیم؟
پیدا کردن موش تنها ایده‌ام نبود.
فقط راه حل آسون‌تری بود. خیلی آسون‌تر.
همه دشمنامون زیر یه سقف جمع شدن، درسته؟
فکر کردم دیگه بیخیال این شدی.
میدونم.
شاید یه جون دیگه برام مونده باشه.
چی میگیم؟
یا ما، یا اونا.
وقتشه یه مهمونی فاکینگ رو به هم بزنیم.
هی! هی! هی! هی! هی! هی! هی!
عاشقتونم بچه ها!
گوش کن پسرم. فکر میکنم وقتشه که در موردش صحبت کنیم
اینکه تو از کجا اومدی. و به طور خاص،
چرا قیافه خوب منو نداری.
بابا، من میدونم که به فرزندی قبول شدم. من احمق نیستم.
خب، مسئله اینجاست.
ما تو رو به فرزندی قبول نکردیم.
نکردید؟
میدونی بچه سرراهی چیه؟
- مثل اردک؟ - حالا، گوش کن.
یه شب، داشتم تو مرکز شهر قدم می زدم،
که یه صدای ضعیفی شنیدم که از یه کوچه میومد.
و اونجا، تو تاریکی، اوم...
یه چیزی دیدم که زندگیم رو عوض کرد.
یه پسر بچه خوشگل دیدم،
درست اونجا زیر سطل آشغال.
- من تو یه سطل آشغال لعنتی بودم؟ - نه، نه، نه.
زیر سطل آشغال، پسر. زیر سطل آشغال.
گوش کن، وقتی تو رو اونجا دیدم، بی دفاع و تنها،
نزدیک همه آشغالا و موش ها--
اوه، مرد. موش ها روم بودن؟
گوش کن، من اونارو روندم. به هر حال، از اون لحظه فهمیدم
که امنیت تو اولین دغدغه من بود.
هیچ اتفاق بدی دیگه قرار نبود برات بیفته.
- پس من مثل یه بچه آشغالی بودم؟ - اوه، گورتو گم کن با این حرفا.
- چرا الان داری اینو بهم میگی؟ - نه، نه، نه.
تو یه بچه آشغالی نبودی.
از اون لحظه،
تو افتخار و شادی من بودی.
میخوام دنیا رو داشته باشی.
ولی، فعلا...
...میخوام یه سورپرایزی که بهت گفتم رو داشته باشی.
اوه.
ولی باید میگفتم 'سورپرایزها'.
- دو تا سورپرایز؟ - عاشقش میشی. بیا بریم.
از انجام این معامله خوشحال شدم.
اوه، سم.
یه چیز دیگه.
میشه یه نگاهی به دوست من بندازی؟
- سم؟ - سامانتا.
- اوم. - اوم-هوم.
- یه ذره حس کردم-- - آره.
شاید مراحل اولیه اش باشه.
ولی تا چند ماه دیگه اتفاقی نمی افته.
بهتره به اون یکی من چیزی نگیم.
بهتره بذاریم همه چی به طور طبیعی پیش بره.
رازت پیش من امنه.
نمیخوام بین تو و خودت قرار بگیرم.
- خب، این اولین هدیه از دو هدیه است. - اوه.
اوه اوه.
- بوم! - وای خدای من!
"JB" مخفف چیه؟
خب، قبل از اینکه از هدیه شماره دو رونمایی کنم...
یه موش مدت زیادیه که بین ما بوده.
مثل یه خبرچین یا از اونایی که میخواستن منو وقتی بچه بودم بخورن؟
اون نمیخواست تو رو بخوره.
- فقط اون نزدیکی بود. لعنتی! - باشه.
- میشه بذاری حرفمو تموم کنم؟ - باشه، ببخشید. ببخشید.
این یه موش استعاری بود
که باعث شد تو به زندان بیفتی.
ولی فهمیدم کی خبرچینه.
کیه؟
مایک.
مایک سریع؟
اوه، من چهار برابر مطمئن شدم.
فکر میکردم رفیقیم.
اوه، همه ما رو گول زد.
ولی بهت میگم، نگرانش نباش.
هر کسی پسرم رو اذیت کنه
بهای سنگینی پرداخت خواهد کرد.
حالا، وقت آخرین هدیه‌ته.
برو تو اون اتاق.
بگیرش پسر. بزنش.
لعنت به این زندگی!
میدونی این مزخرفه! لعنت به من. تو نگاه کن، مادر--
نگاه کن و یاد بگیر.
شیطان، به این نگاه کن.
یازده تا زن و تو حتی تلاشم نکردی؟
این صد در صد تقصیر توئه.
تو تمام شب داشتی درباره‌ی این که سیستم بدنت کار نمیکنه حرف میزدی،
این رو تو سرم فرو کردی. و بعد، من میرم اون تو...
- و... - اوه. تو نکردی--
- قبلا تو استریپ کلاب... - آره.
این داستانی به قدمت تاریخ است.
- چیه؟ دیو و دلبر؟ - نه.
نه. منظورم اینه که، یه راه حل برای مشکلت هست.
این یه چیز روانیه، رفیق. تو این همه فشار رو
روی خودت گذاشتی که عملکرد خوبی داشته باشی، جیمی. اگه بیخیال این مزخرفات بشی، رفیق،
اوه، مرد، مثل ققنوس دوباره اوج میگیره.
آره، مثل شهر تو آریزونا؟
نه، رفیق. مثل یه پرنده. مثل یه پرنده لعنتی جادویی.
- هوو! - آره!
حالا، تو میری اون بالا و عشق میکنی--
- اوه اوه. - لعنت!
- لعنت بهش! - متاسفم، رفیق.
این بدترین شب کوفتیه که تا حالا داشتم!
اول، میفهمم که مایک خبرچینه.
- یه چیزی تو موهاته. مایک... - حالا تو موهام اسموتی دارم!
مایک چیه؟ مایک خبرچینه؟
تو همه جام اسموتی ریختی!
متاسفم، چرا تو مهمونی اسموتی میخوری؟
- میدونی که من نوشیدنی غلیظ دوست دارم! - آره، با کلی یخ.
و دستگاه پینا کولادا خراب بود! پس اینجاییم!
آره.
من میرم این گه رو بشورم.
میدونی چیه؟
من دستگاه پینا کولادا رو هم خراب کردم.
متاسفم. لعنت بهت تونی.
اوه، سلام سم. اون...
دوستم همینجا بود.
اوم.
اوه.
منم تو یخچالم نارنجک گذاشتم.
نمیخوام کسی بره اون تو، آره.
دوست افسرمون لطف بزرگی در حقمون کرد
و خونه رو پر از نیروی کمکی کرد.
میچ چاقوکش، تونی احمق،
ویلی ویپ-ایتز، رایان خشمِ استروئیدی، باب گوجه،
توی اون خونه همه یه تهدید درجه یک هستن.
عالیه.
خب، یه یادآوری کوچیک، اگه هرکدومشون زنده بیرون رفتن،
- من و مایک مُردیم. پس فشاری روت نیست. - واسه همینه که شما دوتا اینجا میمونین.
چی؟ نه، نه، نه.
امکان نداره این کارو بدون من انجام بدین. من باهاتون میام.
- مایک، خودت اینو میگفتی. - نیک.
تو دیگه از این سبک زندگی دست کشیدی. تو اینجا میمونی. باشه؟
هی. برام آرزوی موفقیت کن.
- آماده ای نیک؟ - آره، من آماده ام نیک.
موفق باشی.
خیلی خب.
زود باش. حداقل یه کم تحریکم کن.
خیلی خب.
- ایناهاش. نیک. مرد من. - خشم استروئیدی.
از دیدنت خوشحالم. خیلی خوشحالم.
آره، منم همینطور.
خیلی مهمونی رو از دست دادی. بذار بهت بگم.
فقط میخوام بدونی که من همیشه ازت خوشم میومد.
اوه، ممنونم مرد.
بعضی وقتا کارمون میتونه روابط بین آدما رو پیچیده کنه،
- ولی هیچوقت شخصی نیست. اینو میدونی. - منظورم اینه، ببین،
میخوای چیکار کنی؟ میندازیش گردن بازی، درسته؟
بازی رسید قبول نمیکنه.
آره. خب، خوشحالم که اینطوری فکر میکنی.
گمشید بیرون!
همه، گورتونو گم کنید.
- سوسا کجاست؟ - طبقه سومه!
اوه، لعنتی!
- ایناهاشون! - فاک یو نیک.
برو.
خیلی خب بچه ها، قراره یه جنگ حسابی بکنیم، درسته؟
قراره از دوستامون، از خانوادمون محافظت کنیم. بزن بریم!
من از آشپزخونه محافظت میکنم. من همینجا میمونم، ولی شما میتونید.
- بزن بریم، شما میتونید. - آره.
شما میتونید. من بهتون ایمان دارم.
خیلی خب بچه ها. تو کلمه 'تیم' من وجود نداره.
یادتون باشه اگه ترسیدین به همدیگه تکیه کنین. من همینجام، باشه؟
داشتم محافظت می کردم... اوه، سلام مایک.
- سلام احمق. - رفیق، چه مهمونی باحالی رو از دست دادی.
تا اینکه شروع کردن به تیراندازی. اون موقع بود که ترسناک شد.
- آره. - صبر کن،
جیمی بوی گفت تو خبرچینی؟
اوه، نه، نه، نه، نه. فقط یه سوء تفاهم بود.
- اوه، خدا رو شکر. - آره.
واقعاً می خوام حرفت رو باور کنم، ولی میخوام محتاط باشم، باشه؟
متاسفم! متاسفم!
مایک، متاسفم. زدمت؟ منظورم اینه، امیدوارم زده باشم،
ولی به هر حال متاسفم.
چی... اوه، لعنت. نه!
ها؟
هوو!
بیا دیگه. بزن بریم. وقتشه حال کنیم. زود باش.
اوه، لعنت.
هی، نیک!
اینم از موندن تو ماشین.
- آره، یکم بی قرار شدم. - از کمکت ممنونم.
خواهش می کنم.
خداحافظ، حرومزاده!
هوو! هوو.
اوه، بسه دیگه. دی جی رو کشتی؟
ما میریم سراغ سوسا. تو جیمی بوی رو جمع کن.
هوو.
زود باش.
به خاطر تو نمیتونم حال کنم، مایک!
مطمئن نیستم بدونم معنیش چیه، جیمی بوی.
من فقط میخوام حال کنم، مایک!
نیک، همونجا بمون.
اسلحه هاتون رو بذارید زمین.
نیک، تو یه خائن لعنتی هستی.
این مسئله شخصی نیست، جیمی بوی. این کار باید انجام می شد.
من از خبرچین ها متنفرم، مایک.
به جز اون یکی تو اون فیلم که داشت آشپزی می کرد.
- موش سرآشپز؟ - آره، موش سرآشپز، مایک.
من خبرچین نیستم، جیمی بوی. جکی ناپالم بود.
این اصلا باحال نیست، مایک.
جکی ناپالم رفیقم بود. خیلی مرد بود.
سوسا داره حرکت می کنه.
دارم میام سراغت، بابا!
خیلی خب.
ولش کن، سوسا.
پسرم کجاست؟
اه، فکر کردم اون بیرون با توئه.
جیمی بوی؟
یکی میتونه برام توضیح بده
چطور ممکنه دو تا نیک وجود داشته باشه؟
بابا.
جیمی بوی!
جیمی پسر!
چه کار کردی؟
خب، من باعث نشدم که اون از پنجره بپره بیرون.
تو همه‌چیو به گند کشیدی.
همه‌چی!
حالا دیگه چی دارم؟
تو اصلا نمیتونی درک کنی.
تو نمیدونی تنهایی بچه بزرگ کردن یعنی چی.
یه والد تنها، که فقط بهترین‌ها رو برای بچه‌ش میخواد.
فهمیدیم.
- تو لورلای هستی و اون روریه. - هوم.
لورلای و روری؟
دختران گیلمور؟
- درسته. - دختران گیلمور.
لطف داری که اینو میگی.
ولی جیمی پسر دیگه رفته.
و یه نفر باید تاوان پس بده.
با حرفت موافقم، سوسا.
صد در صد.
اگه قراره کسی رو بکشی...
اون باید من باشم.
سوسا، همه‌مون اینجا هستیم چون اشتباهاتی مرتکب شدیم.
مایک اصلا نباید گنگستر میشد.
من و آلیس اصلا نباید ازدواج میکردیم.
و جیمی پسر اصلا نباید از اون پنجره میپرید بیرون.
لعنت بهش، من بیشتر از یه اشتباه کردم.
خیلی اشتباه کردم.
من اصلا نباید برای مایک پاپوش درست میکردم که خبرچینه.
این موضوع مسئولیت منه.
پس، بزن بریم، سوسا.
غمت رو سر من خالی کن.
من مستحقشم.
خب، یه فکر بهتری دارم.
میخوام اونی رو بکشم که باعث میشه تو بیشتر از همه درد بکشی.
و اون به نظر میاد کوئیک دراو باشه.
اوه، لعنتی.
نیک؟
اوه، تو احمق عوضی.
فکر کنم خوبم.
لعنت به این. زود باش، نیک.
اوه، لعنتی. نیک.
نیک حاضره.
خوبی. داری عالی پیش میری.
دووم بیار، رفیق.
باشه؟ زود خوبت میکنیم.
چقدر تا بیمارستان راه داریم؟
- ام، چهار مایل. - باشه.
این خوبه.
یه آهنگ کوفتی یا چیزی نداریم؟
- آره، هر چی تو بخوای. - یه آهنگ درست و حسابی بذار دیگه؟
باشه، باشه. فهمیدم.
بیا. نگران نباش، درستش می کنم.
هر چی تو بخوای، داداش. هر چی تو بخوای.
بزن بریم. بزن بریم.
- آره. - آره؟
- این آهنگ. - تو این کارو نکردی، مگه نه؟ گمشو.
- سعی کن نفس بکشی. آروم باش. می تونی. - باشه.
آروم و راحت.
♪ به درون چشم ذهنت سر بخور ♪
♪ نمی دونی ممکنه پیدا کنی ♪
♪ یه جای بهتر برای موندن ♪
♪ تو گفتی که هیچ وقت نبودی ♪
♪ اما تمام چیزهایی که دیدی ♪
خوبه.
♪ کم کم محو میشن ♪
♪ پس من یه انقلاب رو از تختم شروع می کنم ♪
♪ گفتم عقلی که داشتم به سرم زد ♪
♪ قدم بذار بیرون، تابستون شکوفه داده ♪
بزن بریم.
♪ کنار شومینه بایست ♪
♪ اون نگاه رو از صورتت بردار ♪
♪ چون تو هیچ وقت قرار نیست بسوزونی ♪
♪ قلب منو ♪
خیلی خب، نیک، بذار صداتو بشنوم.
♪ و اینطوری سالی می تونه صبر کنه ♪
♪ اون می دونه که خیلی دیره ♪
- ♪ وقتی داریم رد میشیم ♪ - ♪ وقتی داریم رد میشیم ♪
خوبه.
♪ روحش سر می خوره و میره ♪
♪ ولی با خشم به عقب نگاه نکن ♪
♪ شنیدم که می گفتی ♪
- تو چه خواننده مزخرفی هستی، نیک. - آره، صدات مثل آشغاله، داداش.
به نظر من عالی بودی.
داری عالی انجامش میدی.
خیلی خب، یکی دیگه مونده.
به خوندن با من ادامه بده. به خوندن با من ادامه بده.
نیک، به خوندن با من ادامه بده.
نیک، به خوندن ادامه بده. باشه؟
ما از پسش برمیایم.
♪ پس سالی می تونه صبر کنه ♪
♪ اون می دونه که خیلی دیره ♪
♪ وقتی داریم رد میشیم ♪
♪ روحش سر می خوره و میره ♪
♪ ولی با خشم به عقب نگاه نکن ♪
♪ شنیدم که می گفتی ♪
♪ و اینطوری سالی می تونه صبر کنه ♪
♪ اون می دونه که خیلی دیره ♪
♪ وقتی داره رد میشه ♪
♪ روحش سر می خوره و میره ♪
♪ ولی با خشم به پشت سرت نگاه نکن ♪
باشه. باشه.
باشه.
♪ حداقل امروز نه ♪
میتونیم درستش کنیم.
عزیزم...
نیک رفته. و دیگه برنمیگرده.
ماشین زمان منفجر شد.
تنها کسی که میتونست درستش کنه مرده. میدونم پذیرفتنش سخته.
ولی این تنها شانسمون بود.
ولی...
ولی چرا نمیتونیم از اون یکی استفاده کنیم؟
اون یکی؟
آها.
اوه، پسر.
آها.
فکر میکردم میدونی.
خب، فکر کنم منطقیه. سایمون دوست من بود.
- یه ماشین زمان دیگه هم هست؟ - بله.
♪ ...بهم زنگ بزن ♪
♪ بهم زنگ بزن، والری ♪
دفترچه راهنما هم داره؟
نه، ما خوب میشیم.
اگه نیک میتونست ازش استفاده کنه، هر کسی میتونه.
خیلی خب. وقت دور دومه.
♪ من همون پسری هستم که قبلا بودم ♪
♪ بهم زنگ بزن، بهم زنگ بزن ♪
♪ بهم زنگ بزن، والری ♪
♪ بیا و منو ببین ♪
♪ من همون پسری هستم که قبلا بودم ♪
♪ خیلی باحال بود، اون مثل ♪
♪ جاز تو یه روز تابستونی بود ♪
♪ موسیقی، بلند و شیرین ♪
♪ بعدش یهو ناپدید شد ♪
♪ والری، بهم زنگ بزن ♪
♪ بهم زنگ بزن، والری ♪
♪ بیا و منو ببین ♪
♪ من همون پسری هستم که قبلا بودم ♪
♪ من همونم ♪
خب، این یکم شبیه یه واکنش اغراق آمیزه.
هیچکس دوست نداره باهاش اینجوری حرف بزنن.
و میخوام با من تکرارش کنی. آماده ای؟
حق همیشه با مشتریه. امتحان کن.
- 'حق همیشه با مشتریه'؟ - دوباره بگو.
- 'حق همیشه با مشتریه.' - تو مشتری هستی؟
- من مشتری هستم؟ - تو مشتری هستی.
خب، حق با کیه؟
- حق با توئه. - مشتری میخواد...
آب‌نبات بدون قند؟
آب‌نبات بدون قند.
- بفرمایید. - خیلی ممنونم.
میخوام چند تا چیز بهتون بگم تا وقتی که پیشتون هستم.
اول، اسمم سایمنه. با 'وای' نوشته میشه.
یعنی، اِس-وای-اِم-اُ-اِن.
دوم، من یه مخترعم، فکر کنم خیلی باحاله، درسته؟
سوم، من دارم یه دستگاهی میسازم که دنیای لعنتی رو تغییر میده.
هر چیزی که میدونین وقتی این بیاد بیرون تغییر میکنه، پس...
چهارم، عاشق لیستم. من عاشق لیستم.
بیا خونه. یه نوشیدنی میخوریم.
چطوره، حتی بهتر،
وقتی من بیام خونتون،
یه نوشیدنی بخوریم و به این واقعیت که میخوایم بکشیمش، سلامتی بدیم؟
پس چرا بعد از اینکه کشتیمش یه سلامتی دیگه ندیم؟
و بعد یه سلامتی سوم هم تو مراسم خاکسپاریش بدیم.
و بعد چطوره یه سلامتی بدیم
هر سال، تا آخر عمر لعنتیمون،
به سلامتی خونی که از بدن مایک داره میره بیرون؟
این رو دوست دارم. آره، همینه.
بارون دوست داره قربانی‌هاشو زنده بگیره.
دفعه قبل منو زنده گرفت؟
خدای من!
کمک!