‫اسکاتلند، 1306 میلادی
‫با درگذشت شاه الكساندر سوم كشور ‫بدون جانشین مانده.
‫اشراف قدرتمند برای تاج و تخت ‫اسکاتلند می جنگند.
‫قبایل قدرتمند با پادشاه ‫مخوف انگلیس متحد می شوند.
‫اما رابرت بروس همراه با ویلیام والاس جنگیده
‫و هنوز هم به استقلال ‫اسکاتلند اعتقاد دارد.
‫دوباره، اسکاتلند ‫در آستانه جنگ داخلی قرار دارد.
‫اما آتش آزادی ‫در قلب مردمش زبانه می کشد.
‫پس از مرگ ویلیام والاس،
‫رابرت بروس ، یک بار ‫برای همیشه به دنبال
‫تصاحب تاج و تخت اسکاتلند بود.
‫توافق انجام شده بود، اما ‫زمین های بروس
‫به قبیله کومین داده می شود،
‫و در عوض، جان کومین از
‫ادعایش برای تاج و تخت منصرف می شود.
‫آن روز، روز سردی بود.
‫باد شدید و بوران، برف ‫را به تپه ها
‫و دیوارهای یخ زده ‫کلیسای گری فریر می آورد.
‫آنها موافقت کردند که در زمین مقدس ‫ملاقات کنند و بدون سلاح مذاکره کنند.
‫اما از آنجا که ویلیام والاس ‫نتوانست آزادی را به اسکاتلند
‫هدیه دهد، آن سرزمین ‫در هرج و مرج بود،
‫و اعتماد چندانی بین ‫قبایل وجود نداشت.
‫رابرت، از دیدنت خوشحالم.
‫اگه بخواهیم سرزمین هامون رو با هم متحد کنیم ‫کارهای زیادی باید بکنیم.
‫ما باید میراث به جا مونده از ‫ویلیام والاس رو تغییر بدیم.
‫سالهاست که احساساتی که اون برانگیخت ‫پابرجاست.
‫و اگه می خواهیم قدرتمون زیر لوای انگلیس ‫ادغام کنیم،
‫نمی تونیم هزاران نفر از مردممون
‫و چندین قبیله قدرتمند که هنوز هم برای انقلاب ‫آشوب می کنند، رو با خودمون همراه کنیم.
‫این چیه؟
‫بروس می دانست.
‫حتی زمانی که توافق کرده بودند،
‫جان کمین توطئه کرده بود که وی ‫را به دلیل خیانت بازداشت کند
‫و بکشد.
‫خب، می تونیم ‫این حرفای بیهوده رو کنار بذاریم،
‫شما پیش من اومدید ‫و قول دادید که زمین هاتون رو
‫در ازای حمایت من از تو به عنوان ‫پادشاه، به من بدی.
‫الان به انگلیس خیانت نمی کنی؟
‫وقصد داشتی به من اجازه ‫بدی وقتی که پادشاه شدی
‫اون اراضی رو حفظ کنم؟
‫ها؟
‫بگو، رابرت.
‫نقش قدیس رو بازی نکن، ‫تو یکی دیگه نه.
‫برای ادوارد تله گذاشتی ‫که اون فرار کرد.
‫من واسه تو تله گذاشتم ‫که فرار کردی.
‫فردا تو واسه من تله میذاری ‫که من فرار کنم.
‫و تا زمانی که پیر بشیم ‫اوضاع به همین منواله،
‫مثل پدرانمون.
‫و هنوز، این نگاه جنگ ‫در تو چشمات هست.
‫رابرت، تو واقعاً باید یاد بگیری ‫که خلق و خوی خودت رو کنترل کنی.
‫این به کشتنت میده.
‫عوام منتظر بودند،
‫اما مردان بروس در ‫برابر آنها ایستادند،
‫به رهبری جنگجوی بزرگ ‫جیمز داگلاس.
‫اما مامان.
‫چیه، اسکات؟
‫رابرت بروس گلو جان کومین رو تو کلیسا برید
‫تا بتونه ‫تاج رو خودش بدزده.
‫فقط واسش یه داستان بگو، اسکات.
‫اما این چیزی نیست که اتفاق افتاد.
‫سالها پیش بود.
‫چطور می دونی چه ‫اتفاقی افتاده؟
‫عمو براندوب بهم گفت.
‫عموت به روش خودش میگه، ‫منم به روش خودم میگم.
‫اما این حقیقت نداره.
‫من می دونم چطور اتفاق افتاد.
‫دوست داری من ادامه بدم؟
‫الان ترجیح میدی بخوابی؟
‫اوه، رابرت
‫رابرت، رابرت
‫حواسم بهت هست.
‫تو چیزی رو میخوای ‫که نمیتونی داشته باشی،
‫ویلیام والاس بودن رو، ‫مثل اون دوست داشته شدن رو، شجاع بودن رو
‫مثل اون، آزاد بودن رو مثل اون.
‫چه آرزوی ناگواری داری.
‫چطور توی ذهنت پروروندیش.
‫این همون چیزیه که الان میخوای، ‫خودتو بندازی رو شمشیر من
‫و امروز بمیری، تا برای یه لحظه،
‫مثل ویلیام والاس ‫یه پژواک توخالی و پوچ باشی؟
‫اگر لازمه، ادامه بده.
‫نه؟
‫تو، یکی از اینها ‫نداری، نه؟
‫و به همین دلیله که رابرت ‫بروس تلاش هاش برای
‫پادشاه اسکاتلند شدن، بی نتیجه شد.
‫یالا.
‫جنگ بزرگی در گرفت، ‫هر دو قهرمان،
‫هر دو جنگاور.
‫آنها برای تاج، ‫برتری قبیله های خود،
‫و برای آینده اسکاتلند جنگیدند.
‫بروس برای آزادی خواهد جنگید،
‫اما کومین ‫عروسک خیمه شب بازی پادشاه انگلیس بود.
‫وقتی که درهای ‫کلیسا باز شدند،
‫با آتشی که از پشت چهره، می آمد،
‫هیچ کس اولش نمی دانست که چه کسیه.
‫بروس یا کومین بود، ‫کمین یا بروس بود؟
‫الان دارن خواب می بینن.
‫فکر می کنی ما دوباره ‫جنگ می کنیم؟
‫سالها از زمان تاجگذاری ‫بروس گذشته.
‫شش شکست.
‫عمو براندوب میگه که ‫اون هیچ لشکری نداره.
‫بهش میگن پادشاه متظاهر.
‫نمیدونم، کارنی، اما میدونم که هرگز اونجوری صداش نمی زنم.
‫حالا سطل رو کمکم بگیر.
‫فقط در عرض شش سال، ما بر این کشور ‫حکومت کردیم، نه؟
‫تو و من بدون جاه طلبی.
‫سه روز ، شاید چهار روز، ‫تو شمال جامون امنه
‫اصلا می ریم خونه؟
‫دلت برای مامانت تنگ شده؟
‫منم دلم برای مامانم تنگ شده.
‫بابا و مامانت ‫توی یه قلعه بزرگ زندگی کردن،
‫مگه نه؟
‫قلعه، آره
‫آره.
‫من اینجا متولد شدم.
‫اینجا خونه‎س.
‫اطراف مزارع و جنگل ها،
‫جایی که وقتی بچه بودن بازی می کردم.
‫می تونیم بریم اونجا؟
‫انگلیسی ها اونو ازش گرفتند، رفیق.
‫حالا یه چند تایی عوضی نشستن ‫روی صندلی
‫و میز اعیانیش.
‫یک روز، آره
‫اوه، اوه
‫یه روزی ‫دور اون میز میشینیم،
‫اوه، گراز میخوریم، نوشیدنی می نوشیم.
‫اون مرد اونجا، قراره ‫اسکاتلند رو آزاد کنه
‫من قصد دارم قلعه‎م رو ‫پس بگیرم.
‫من می خوام اون خوک انگلیسی ‫رو به شمشیر بکشم
‫و از روی دیوار قلعه‌م پرتش می کنم پایین
‫و تو هم میری خونه خودت، ‫کمی پیرتر، بزرگتر از الانت.
‫دوباره مامانت رو می بینی.
‫بعد از زمستون می بینی.
‫ما به نروژ نمیریم.
‫ولم کن.
‫برو خونه پیش خانواده ات.
‫کارمون تمومه.
‫و اگه کسی ازتو پرسید، چی سر ‫رابرت بروس اومده،
‫بهش بگید نمی دونید.
‫بهشون میگید که تو این مدت با ‫کومین
‫و شاه انگلیس جنگیدید.
‫برید خونه
‫برید.
‫این صحبتو تموم کن.
‫تو پادشاهی
‫خداوند پادشاهان رو انتخاب می کنه، جیمز ‫، نه مردم.
‫جنگیدن بسه، رفیق.
‫برای چی می جنگیدیم؟
‫میگه، برید خونه.
‫بهشون بگید که این مدت ‫با کومین می جنگیدیم.
‫من شنیدم که کومین ‫واسش 50 تا تیکه طلا جایزه گذاشته
‫زمان رهایی از دست جیمزه.
‫این شاه کشیه.
‫این گناهه.
‫لازم نیست بکشیمش، ‫فقط اسیرش می کنیم.
‫واسه سرت جایزه تعیین کردن.
‫تنهایی امنیت نداری.
‫من برای اسکاتلند، ‫از مبارزه دست نمی کشم.
‫به اون صورتها نگاه کن، جیمز.
‫بهشون نگاه کن.
‫بسشونه.
‫توان مبارزه ندارن.
‫کارمون اینجا تمومه.
‫اختیارتون با خودتونه، رفقا.
‫اول کار رو انجام بده، هامیش.
‫اگه خیلی زود سعی کنی قلاب رو درست کنی، ‫از روش می پره.
‫اگه بهش اجازه بدی کمی بجوه و ‫خودش قلاب رو می گیره،
‫فرار نمی کنه.
‫بگیرش.
‫خوبه، رفیق
‫خب سه نفره کجا میرید؟
‫خونه هامون، به جنوب، ‫منم می تونم باهاتون بیام؟
‫آره اونم میتونه.
‫اون دنبال جایزه اس، مثل ما.
‫آه، پاداش، ‫50 قطعه طلا.
‫این جایزه‌تونه؟
‫ما سه نفریم جیمز.
‫می دونی، اگه ده نفر هم بودید مهم نبود، نه؟
‫تو مرد شرافت مند و خوبی بود.
‫تو موسیقیت توی این چند ماه گذشته واسم ‫خیلی عزیز بوده.
‫به هر حال از تو یکی هیچوقت خوشم نیومد، ‫اما در كنارت جنگیدم
‫و من به عنوان یه هموطن ‫حاضر بودم برات بمیرم.
‫تمومه، جیمز.
‫بروس شکست خورد.
‫رابرت بروس هرگز اون ‫نبردها رو نباخته،
‫شماها،و امثال شماها باختن.
‫شما ایشون رو ناامید کردید، ‫و حالا میرید دنبالش
‫واسه یکم پاداش.
‫یا ما اون پاداش رو می گیریم ‫یا یکی دیگه.
‫خائن ها، همه تون خائنین.
‫حالا.
‫هامیش
‫چی کار می کنی؟
‫خودتو قاطی نکن.
‫جیمز.
‫نه.
‫جیمز.
‫نیازی به کشتن هامیش نبود.
‫مسلح بود.
‫آره، با یه تبر، که به سختی ‫می تونست تکونش بده.
‫و داشت از پشت می زدش.
‫اون یه بچه‌س.
‫ولش کن.
‫هنوز نفس می کشه.
‫چی کار می کنی؟
‫اون می دونه که ما کجا می ریم.
‫جیمز داگلاس این جوری نمی میره.
‫اون می دونه که ما کجا می ریم.
‫دعا بخون.
‫یه دعا بخون.
‫می تونم الان آزادت کنم، نه؟
‫روز شما پر از نعمات خواهد بود، ‫مانند خورشید
‫که آسمان را روشن می کند.
‫همیشه شجاعت این را خواهید داشت که بالهای ‫خود را باز و پرواز کنید.
‫ازم تشکر نمی کنی؟
‫مامان.
‫نکن.
‫مامان
‫مجبورم نکن.
‫مامان
‫گارد بگیر.
‫الان دیدمت.
‫اسکات.
‫کمکم کن تا اینها رو جمع کنم.
‫گارد بگیر.
‫من کمکت می کنم
‫ممنونم آقای محترم.
‫شکست خوردیم پس؟
‫ما بردیم.
‫خوبه.
‫حالا بهم کمک کن این سبد رو پر کنم.
‫البته بانوی من.
‫فکر میکنی کی هستی؟
‫من پادشاهم.
‫این کافیه؟
‫کارمون تموم نشده.
‫خیلی قشنگه
‫اینو ببین
‫زیباست.
‫مثل تو.
‫برای پدرت
‫اگر دوست داری با من زانو بزنی.
‫دوست داری چیزی بگی؟
‫خدا بیامرزدت.
‫او هرگز نباید ما رو ترک می کرد.
‫لعنت به انگلیس.
‫پادشاه رو پیدا می کنم و می کشمش.
‫اسکات.
‫می کشم.
‫فکر می کنی صدامون رو می شنوه، مامان؟
‫آره
‫برگردیم خونه؟
‫آره
‫اسب اون طرفی رفت.
‫اونوری میره.
‫آره
‫اسب ها چی؟
‫فکر می کنی اسب تو می تونه ‫جایی بره که اسب اون نمی تونه؟
‫مایکل سوار اسب جادویی شد.
‫خیلی خب، اون از این ‫راه بالا رفته.
‫رفقا چیزاشو جا گذاشته.
‫چیزاشو جا گذاشته.
‫اسکات، برو دستاتو بشور.
‫ولی دستام کثیف نیستن.
‫این غذای مورد علافته.
‫یک ملاقه دیگه؟
‫باشه، اول اونو تمام کن
‫تولدمه.
‫یک ملاقه دیگه.
‫اسکات.
‫روزت چطور بود، اسکات؟
‫تا الان خوب بوده
‫چی واسم آوردی؟
‫یه هدیه، مثل همیشه.
‫به بزها غذا دادی؟
‫آره
‫خیلی خب.
‫به خاطر اسکات تو را شکر می کنیم، ‫برای امروز که
‫آغاز یازده سالگی او جشن می گیریم.
‫داره مرد خوبی میشه.
‫اگرچه بعضی اوقات ممکنه کمی وحشی ‫باشه، ولی به شما اعتماد داره.
‫بچه خوبیه، پسر خوبیه.
‫من برای اسکات و ‫پادشاهمون دعا می کنم،
‫که او را راهنمایی کنید ‫و به او قدرت دهید.
‫ما دعا می کنیم که شما را در ‫طول زمستان از ما محافظت کنید،
‫باشد که غذا داشته باشیم ‫و امان بمانیم.
‫آمین
‫داستان بگو مامان.
‫دیگه نمیگم.
‫تولدمه.
‫مامان، از کلیسا شروع کن.
‫منظورش قسمت خشن داستانه.
‫خیلی خب.
‫اکنون بروس، جان کومین ‫را خلع سلاح کرده بود.
‫وقتی داستان پخش شد، ‫که چه اتفاقی افتاده،
‫رابرت بروس از
‫از جانب کلیسای مقدس تکفیر شد ‫و به عنوان یک شرور شناخته شد،
‫و کاهنان اسکاتلند ‫او را پادشاه کردند.
‫خانواده اش از او گرفته ‫شد، همسرش الیزابت،
‫نخستین شاهدخت مونتری.
‫او ردای ویلیام والاس را ‫برای مبارزه به منظور
‫آزادی اسکاتلند بر تن کرد.
‫اون از ارتش گسترده ‫انگلیس و قبیله هایی که
‫از حمایت از هدف والا خودداری کردند، شکست خورد.
‫سالها، جنگید.
‫برای سالها، دوباره و دوباره شکست خورد.
‫او آنقدر جنگید تا رودخانه ها با ‫خون اسکاتلندی ها سرخ شدند،
‫تا وقتی که مثل یک حیوان
‫توسط هم انگلیس وهم اسکاتلند، شکار شد.
‫مزدوران، مردان.
‫جایزه ای هست.
‫برای سر رابرت بروس.
پنجاه سکه ی طلا به عنوان پاداش در نظر گرفته شد
‫اما یک روز به زودی، او ‫ارتش دیگری را برپا خواهد کرد
‫و دوباره می جنگد.
‫شاید یکی از شما با او بجنگد.
‫من نیستم.
‫او برنده خواهد شد و ‫همه ما آزاد خواهیم بود.
‫خدا بهش برکت بده و اولین بار ببینمش.
‫میشناسیش؟
‫آره ، دیدمش.
‫من واقعا دیدمش.
‫اگر مرد غریبه ای رو تو جنگل ‫دیدی ، بهم میگی.
‫دارم میگم.
‫اون پایین دیدمش شانسکی.
‫برو و خودت ببین.
‫ما سرباز هستیم
‫به غذا احتیاج داریم
‫و نوشیدنی، اگه دارید.
‫برای کی می جنگید، ‫رابرت بروس یا جان کومین؟
‫پدر من توی جنوب ‫همراه رابرت بروس جنگید..
‫همینطوره؟
‫آره
‫خیلی شجاع بود.
‫رابرت بروس حتی خودش هم همین رو گفت.
‫بابا؟
‫آره
‫اون داستانهایی واسمون تعریف کرد.
‫برگرد.
‫ادامه بده.
‫الان کجاست ، هنوز همراه بروس می جنگه؟
‫اون مرد.
‫ما با طایفه کومین هستیم، ‫پسر، تو هم باید باشی.
‫همه لردها با اون بیعت کردن.
‫پدر منم همراه ‫ویلیام والاس جنگید.
‫اوه ، واقعا؟
‫آره
‫اسکاتلند همراه والاس مرد ‫اگه نظر منو بخوای.
‫بابت غذا ممنونیم.
‫دیگه میریم.
‫مگه اینکه دوست داشته باشید که بمونیم.
‫ویل؟
‫این بیوه می تونه کمکمون کنه.
‫گفتم که ما داریم می ریم.
‫تو واسه خودت گفتی ‫می تونی کمک کنی؟
‫گفتم که ما داریم می ریم.
‫آره، داریم میریم.
‫مامان.
‫بهتره که بزنی به چاک، الان.
‫میخوای قهرمان بازی در بیاری، نه؟
‫لازم نیست.
‫بهتون نشون میدم چی میشه...
‫برو بیرون، باشه؟
‫اسکاتلندی ها با چه هدفی به هم حمله می کنن؟
‫آره
‫یه روز همه ما آزاد خواهیم شد.
‫روزی که همه‌مون بمیریم.
‫مایکل رو زد.
‫خیلی خب، دارم میام.
‫هی.
‫من زخمیم.
‫کی هستی؟
‫من یه سربازم.
‫کمک لازم دارم.
‫و سرباز کی هستی؟
‫نمی بینی زخمی شدم؟
‫من کلانترم
‫سرباز کی هستی؟
‫ما دنبال رابرت بروس بودیم.
‫کنار رودخونه وایسادیم.
‫و اون؟
‫اونا مردند.
‫اون کشتشون.
‫ولی بدجور زخمی شده و ‫مطمئنم
‫می دونید واسه‌ش 50 تا قطعه طلا جایزه گذاشتن.
‫من میارمش پیش شما و ‫جایزه رو نصف می کنیم، باشه؟
‫باشه
‫توماس، اسبتو بده بهش.
‫هی، نشونم بده.
‫اگه راستشو بگی کمکت می کنیم.
‫باشه.
‫دونالد، فینلی، با من بیاین.
‫حالا بیوفت جلو.
‫هی، خودشه.
‫دقیقاً این زیره.
‫می بینید.
‫این شمشیر بروسه.
‫نباید زیاد دور شده باشه.
‫زخمیه.
‫نظرت چیه؟
‫کمک میکنی؟
‫باشه.
‫زیاد درد نمی کشی.
‫متاسفم، رفیق.
‫بیاین بریم.
‫هر کسی این حرف رو می شنوه، ‫دنبال جایزه‌اس.
‫اما اگه اون خودش باشه، ‫50 قطعه طلا مال خودمون میشه.
‫اندازه شمشیرت مهم نیست، فینلی.
‫پولدار میشی.
‫شمشیر می تونه مال اون باشه.
‫به اندازه کافی قدیمی هست.
‫چه پیداش کنیم چه نکنیم، ‫این قضیه
‫مثل یه راز بین خودمون می مونه.
‫به هیچ کس نمیگیم، ‫نه به زن، نه به مرد.
‫اگه کسی از این ماجرا بو ببره، ‫می فهمم که کار تو بوده.
‫بدون کجا دهنتو باز می کنی.
‫مثل قبل فهمیدی؟
‫باشه
‫تا سر حد نرگ باهاش می جنگی، ‫پادشاهمون رو میگم.
‫اون پادشاه من نیست.
‫به مردان، پدران، پسران، ‫برادرانی فکر کن
‫به خاطر غرورش ازمون گرفت.
‫احتمالا مرده پیداش می کنیم.
‫اما اگه زنده بود،با اشتیاق ‫شانس اینو دارم که باهاش بجنگم.
‫آزادی، معنیشو بهش نشون میدم.
‫بشین، ای پسر احمق.
‫رابرت، رابرت بروس، ‫بیا بیرون و منو ببین
‫صدامو می شنوی؟
‫رابرت.
‫رابرت بروس، صدامو می شنوی؟
‫رابرت، صدامو می شنوی؟
‫ما دوستانت هستیم.
‫زخم هاتو مداوا می کنیم و بهت غذا میدیم.
‫فکر می کنی توی کوهستانه؟
‫اگه باشه، باید ‫اسبهامون رو اینجا بذاریم.
‫نه، فکر می کنم که ‫به دامنه کوه رفته.
‫رابرت.
‫رابرت، صدامو می شنوی؟
‫رابرت.
‫رابرت بروس.
‫ما دوستانت هستیم.
‫آه، بچه ها
‫اگرچه کارنی، تو دیگه بچه نیستی.
‫ایور، اسب رو ببند.
‫سلام.
‫اوه ، نور چشمهام.
‫عمو.
‫اوه، اسکات، نامرد کوچولو.
‫بیا اینجا ، خواهرزاده.
‫واسه تولدت یه چیزی آوردم.
‫واقعا؟
‫بفرما.
‫یه نفر باید با ایور ‫توی بازی رقابت کنه.
‫شانسی نداری.
‫سال دیگه رقابت می کنم.
‫اوه، باید تمرین کنی، پسر.
‫میدونم.
‫و حدس بزن چی شده؟
‫چی شده؟
‫سربازها قبلتر اینجا بودن.
‫کارنی ترسوندشون.
‫از کجا می دونی؟
‫خب، مامان کمی غذا کم بهشون داد، ‫اما یکیشون بدجنس بازی در آورد.
‫واقعا؟
‫آره
‫کارنی، بیا.
‫ایور، میتونی به مردانم نشون بدی ‫چطور باید کمان کار کنن.
‫هر دوتون، با هم بیاین.
‫براندوب.
‫یکشنبه رفتی سر مزارش؟
‫هر روز میرم.
‫برادرم مرد خوش شانسی بود ‫قبل از اینکه مرگ سراغش بیاد.
‫کارنی.
‫سلام، خرگوش کوچولو.
‫کارنی، بیا
‫این شمشیر لب پر شده، ‫ببین، اینجا و اینجا.
‫اینجا رفته تو.
‫نیاز به تعمیر داره.
‫مال کیه؟
‫مال یه نجیب زاده‎س.
‫می تونم بدمش به شان پیر توی روستا.
‫ولی می دونم تو از اون یاد گرفتی.
‫بیشتر از اون از کارت تعریف می کنن.
‫پس توی زمستون تعمیرش رو تمام کن ‫و مهارتت رو بهش نشون بده،
‫شاید حتی خودتو به ‫دخترش ثابت کردی، ها؟
‫برای دسته‎ش نیاز به طلا داریم.
‫بهت میدم.
‫کار باید بی نقص باشه.
‫هی، بگیرش و برو.
‫نوشیدنی میخوای؟
‫پس سربازا اینجا بودن؟
‫آره.
‫یکی از اونا مشکل درست کرد؟
‫اوه، چیز خاصی نبود.
‫ما در امان بودیم
‫برای چه مدت؟
‫هرگز به فکر ‫زندگی در روستا نبودی؟
‫ما اینجا خوشحالیم.
‫خوشحالی ولی امنیت نداری. ‫میخوام کمکت کنم.
‫کمک می کنی.
‫خونه من امنه، بزرگه، ‫گرمه و منم تنهام.
‫آواز هم خوب می خونم.
‫وقتی زن دادشم بود، من ‫بودی، عاشق شنیدن
‫اون آهنگ ها بودی.
‫اونا مردن، می دونی، اون مردها.
‫من کشتمشون.
‫هرگز نیازی نیست از غریبه ها بترسی.
‫اگه تو روستا زندگی کنی.
‫این چیزی نیست که من میخوام.
‫خب، این آخرین باره
‫که قبل از آب شدن برفا اینجاییم.
‫وقتی برگردم، کارنی رو با خودم می برم.
‫تو حق نداری.
‫اون بزرگ شده و ‫نسبت به قبیله وظایفی داره.
‫فقط بهت لطف کردم که ‫الان با خودم نمی برمش.
‫تازه، چقدر دیگه
‫می تونه اینجا بمونه، ‫وقتی دختر شان پیر توی
‫روستا منتظرشه.
‫با من بیا.
‫بقیه هم بیان.
‫من از همه شما مراقبت می کنم.
‫می دونم اخلاق درست و حسابی ندارم ‫ولی با من بهت خوش میگذره.
‫کارنی.
‫با پدرت کار دارم.
‫شمشیر خیلی خوبه، ‫دسته و بدنه
‫صاف ولی قوی هستن.
‫گوش کن پسر
‫تو هنوز شاگرد منی، ‫بارها و بارها برش می گردونی
‫دوباره و دوباره.
‫براندوب گفت تو ‫طلا آب میکنی.
‫اینجا نه.
‫خیلی دور از اینجا، فرانسه شاید.
‫بوم بیدی بوم بیدی بوم ‫اینجوری چکس می خوره.
‫طلا؟
‫آره
‫واسه این کار چقدر بهت داده؟
‫به بریانا بگو نوشیدنی بیاره.
‫بذار برم، برایانا.
‫نه
‫واسه رفتن باید با من بجنگی.
‫خیلی خب.
‫بعد از زمستون می بینمت.
‫حرفشو باور نمی کنم.
‫براندوب
‫این بهترین شمشیریه که ‫تا به حال دیدم.
‫براندوب مردی نیست ‫که بشه باهاش در افتاد.
‫مال کیه؟
‫اسکات میگه ‫مردی رو توی جنگل دیده.
‫اسکات همیشه خالی می بنده.
‫خودتم می دونی.
‫حالا قبل از این که بچه ها بیدار بشن ‫برو بخواب.
‫من بچه نیستم.
‫همیشه ادای بزرگا رو در میاوردی.
‫من مثل پسرم دوستت دارم
‫من باید کاری رو بکنم ‫که معتقدم درسته.
‫آره
‫براندوب یه سگه.
‫وقتی پسرم به دنیا اومد، توی ‫این رویا رو به من گفتی.
‫تو اون رو دیده بودی، که ‫توی میدون نبرد دیدیش.
‫بهم گفتی که ‫اون همراه رابرت بروس بود.
‫یادم میاد.
‫سربازا شادی می کردن ‫چون جنگ رو برده بودن
‫ولی تو بیشتر گفتی
‫بیشتر گفتی
‫چیزی که دیدی، تعبیر میشه؟
‫اسکات من می میره؟
‫فقط یک رویا بود.
‫مقدمه ای بود.
‫یازده سالش بود.
‫نمی تونی جلوی بچه ات رو بگیری ‫که مرد نشه.
‫هیچ چیز در آینده و ‫حتی حال مشخص نیست.
‫من می ترسم.
‫باید فراموش کنی.
‫نه
‫باید فراموش کنی.
‫هی، می فهمم
‫میفهمم.
‫تار عنکبوت باید تنیده بشه.
‫سفر افراد از دست رفته باید کامل بشه.
‫دلخوشی پادشاه باید ناخوشی بشه.
‫آهنگ عدالت باید سر داده بشه.
‫بروس یا کومین ‫طرف کی هستی؟
‫کومین
‫ولم کن
‫بس کن.
‫بذار ایور بکشدش.
‫من میتونم.
‫کارنی
‫زدمش
‫تیراندازی خوبی بود
‫منم می تونستم بزنمش
‫پاهاشو تکون بده.
‫به این میگن یه تیر عالی.
‫کارنی
‫ایور
‫کارنی
‫زنده اس؟
‫کیه؟
‫می تونی بگی؟
‫قبلاً هم بهتون گفتم ‫این رابرت بروسه.
‫فکر می کنم مرده.
‫سینه اش رو چک کن.
‫زنده ست.
‫کمک کن حرکتش بدیم.
‫سریع، کمک کنید حرکتش بدیم...
‫پولداری میشی.
‫بچه ها،اون مرد اونجا، ‫و می دونیم کیه.
‫تا وقتی که تو خونه‌س جونمون در خطره.
‫عمو براندوب اونو می کشه.
‫اون پادشاه ماست.
‫ولی مامان.
‫اسکات، ساکت شو.
‫پولدار میشیم.
‫زندگیش توی دستای ماست.
‫الانم، این خواست خداست ‫که اون به اینجا اومده.
‫اگه کمکش کنیم، مجبوریم بریم، مگه نه؟
‫براندوب می فهمه.
‫به برایانا فکر کن.
‫حق با توئه.
‫اون پادشاه ماست.
‫نسبت بهش وظایفی داریم.
‫اونم شمشیرشه.
‫براندوب بهم دروغ گفت.
‫اونو می کشه،نه؟ ‫ما رو هم همینطور.
‫براندوب مردانی رو که دوست ‫داشت توی جنگ بروس از دست داد.
‫یورگی، دوستاش.
‫اون همیشه کینه به دل داره.
‫حرفشم نزنید.
‫بیاین داخل.
‫بچه ها، به کمک شما احتیاج دارم
‫یه چیزی اون توئه.
‫زخم شمشیره؟
‫شاید.
‫کمکم کن برش گردونم.
‫یه پارچه بیارید.
‫اسکات، بذارش اینجا.
‫یکیشو بذار تو آب.
‫اون پایین.
‫باید مراقب باشی.
‫خونریزی می کنه.
‫من از خون نمی ترسم، مامان.
‫خیلی خب.
‫تمیزش کن.
‫ایور، مراقبش باش.
‫مامان.
‫زد تو سینه‌م.
‫ساکت باش، اسکات.
‫یه پارچه بهم بده.
‫مامان، اون منو زد.
‫همه‌ش به خاطر شوک بود.
‫هیچوقت اهمییت نمیدی.
‫پاش.
‫باشه
‫کارنی، چاقو.
‫خب، نگهش دارید.
‫ایور، نگهش دار.
‫آماده اید؟
‫نگهش دار.
‫کارنی، اینجا
‫ببندش.
‫محکم ببندش.
‫خوبه.
‫ایور، کارنی، برگردید سر کارتون.
‫اسکات، بیا اینجا
‫آسیب دیدی؟
‫کجا؟
‫پدرم بهم گفت، ‫پسر، هیچکسی
‫امنیت نداره وقتی جنگ شروع بشه.
‫اونا همه چیز رو گرفتن، ‫برادران، پدران، پسران.
‫قلب منو هم گرفتی.
‫اونا سلاح های ما رو گرفتن.
‫اونها، اونها، اونها ‫همه چیز رو می گیرن تا وقتی که سیر بشن.
‫چون وقتی چیزی ‫برای دوست داشتن باقی نمونه،
‫اون وقت، زمان کشتنه.
‫اون یه جادوگره.
‫مراقبش باشید.
‫اینجا جای تو نیست، ساحره.
‫هنوز، به خاطر اون موراگ حسرت می خوری، نه؟
‫عشق دردیه که ‫همیشه درد می کنه.
‫قلبش برای همیشه ‫متعلق به برادرته.
‫بهتره دهنت رو ببندی.
‫نمی بندم.
‫می خوای یه نوشیدنی مهمونت کنم، یالفا؟
‫چیزی رو که می بینم می بینم.
‫مردی مثل تو، خوش تیپ مثل خودت، ‫مهم،
‫بد لباس نیستی.
‫ولی بعد از زمستون ‫ثروتمند میشی، مگه نه؟
‫چه کار می کنی؟
‫من چیزی نگفتم.
‫همینطور واسه خودت ‫راه می ری و
‫درباره بروس دهنتو باز می کنی.
‫شوخی بسه.
‫اگه تا زمانی که برف ها آب بشن ‫کسی دیگه ای پیداش کنه
‫گلوی کوفتیتو می برم.
‫تو پیروز شدی ‫پادشاه انگلیس مرده.
‫تو الان پادشاه هستی
‫ما پیروز شدیم؟
‫تار عنکبوت باید تنیده بشه.
‫خوشی پادشاه باید ناخوشی بشه.
‫سفر افراد از دست رفته باید کامل بشه.
‫آهنگ عدالت باید سر داده بشه.
‫تو کی هستی؟
‫تار عنکبوت باید تنیده بشه.
‫سفر افراد از دست رفته باید کامل بشه.
‫خوشی پادشاه باید ناخوشی بشه.
‫آهنگ عدالت باید سر داده بشه.
‫خیلی خیلی دوره.
‫صدتا بهونه داره.
‫وقتی کسی میاد که شاه رو ‫بکشه، باید بجنگیم.
‫نمی تونی تن به تن باهاش بجنگی.
‫مطمئنم که می تونم.
‫به اندازه کافی قوی نیستی.
‫اگه خبری شد، ‫باید کمان و تیردانت رو برداری
‫بری سمت اون درخت.
‫ایور، تو از اونجا میری بالا.
‫باشه
‫به محض شروع مبارزه، همه توانت رو میذاری ‫باشه؟
‫من نمیخوام با اونا بجنگم.
‫باشه
‫میدونم.
‫همه ما باید از مامانت مراقبت کنیم.
‫منم باید از تو محافظت کنم
‫اگر مجبور شیم بجنگیم، ‫ایور ، بیخیال.
‫من دستورات رو میدم وگرنه ‫ممکنه کسی بمیره.
‫ممکنه اون یا ایور یا من یا تو باشه ‫، اما می تونه مادر تو باشه.
‫ما خانواده هستیم، خب؟
‫آره
‫حالا کمانت رو بردار، دوباره امتحان کن.
‫این بار صبور باش.
‫آماده ای؟
‫آره
‫این یکی نزدیکتر بود.
‫نزدیکتر هم می زنی.
‫بروس، دارن میان؟
‫بروس؟
‫اون این مبارزه رو می بازه.
‫خواهیم دید.
‫حالا می میری.
‫مامان
‫تبت فروکش کرده.
‫من تو رو می شناسم
‫نه، نمیشناسی.
‫دیدمت.
‫ولم کن
‫داشتی از سرما یخ می زدی ‫اسکات پیدات کرد.
‫حالا استراحت کن.
‫برو بیرون.
‫میشه؟
‫زخمات دارن خوب میشن.
‫همش یه خواب بود.
‫تب؟
‫آزادی
‫پیروزی
‫هیچ چی.
‫رابرت بروس
‫این برادرزاده بزرگ من، ‫کارنیه.
‫این خواهرزاده کوچیک منه، ایور.
‫و اونم اسکات پسر منه.
‫لطفا بشین.
‫کارنی تقریبا یه ساله بود ‫وقتی والاس مبارزه رو شروع کرد.
‫قبیله ما به انگلیس می رفت، و
‫اون حكم صادر شد كه هر كس به اون ‫ملحق بشه، یه قانون شکنه.
‫پس برادرم توگ ‫تصمیم گرفت به اون ملحق بشه.
‫ازش خواستم این کار رو نکنه.
‫به نظر خیلی مفتخر بود ‫وقتی به جنگ می رفت.
‫کارنی گریه کرد.
‫و گریه کرد.
‫برای پدرش گریه کرد.
‫پدرت برای جنگ همراه ‫پادشاه رابرت رفت.
‫اونم گریه کرد.
‫نه، نرفت.
‫بله، رفت.
‫اون یکی برادرم، بوک، اون ‫شش سال از من بزرگتر بود.
‫اون کماندار بود، مثل ایور.
‫که اینطور، پس تو یه کمانداری؟
‫من هم هستم.
‫کارش درسته.
‫مردای روستا توی تیراندازی ‫نمی تونن باهاش
‫رقابت کنن.
‫توگ هیچوقت پدرش رو نشناخت.
‫مادرش سر زا رفت.
‫تنها چند روز بعد، بوک توی نبرد فالکرک کشته شد. "نبرد فالکرک در سال 1298 میلادی رخ داد و ویلیام والاس از ادوارد یکم، شاه انگلیس شکست خورد"
‫من دو تا بچه کوچیک داشتم.
‫مامان، در مورد شعر بگو.
‫توگ شاعر بود.
‫بعد از مرگ بوگ، ‫توگ ترانه ای ساخت.
‫خونی...
‫خونی در قفل ها است.
‫در خانه، بر روی صخره ها و ‫قله های کوه خون هست.
‫و وقتی به پروردگار خود در آسمان نگاه می کنیم، ‫آسمان می سوزد،
‫با یک جوهر قرمز از قلب های کسانی ‫که دوستشان داشتم نقاشی شده.
‫نا امید نشو، ‫آسمان خونین
‫به سایه ای که
‫این سرزمین را تاریک کرده تسلیم نخواهد شد، ‫چون که
‫چون که خورشید بر روی تاریکی طلوع می کند. ‫طلوعی جدید، روزی جدید.
‫زیباست.
‫پدرت اون رو نوشت؟
‫آره
‫حالا نوبت منه.
‫در مورد اون بهش بگو.
‫اون مرد خوبی بود ‫و شمشیرزن خوبی بود.
‫خبری اومد که شما دارید برای
‫برای آزادی ما می جنگید.
‫قبیله ما با شما بیعت کرد ‫و ارتشی رو آموزش داد.
‫یورگی من، اون پسر کوچکتر بود.
‫برادر بزرگترش، براندوب، ‫اون باید می رفت.
‫اما اون کلانتر بود ‫بنابراین پشت جبهه موند.
‫و یورگی من به جای اون رفت.
‫برندوب هنوز کلانتره.
‫یورگی توی نبرد با ‫بود، اما زخمی شد.
‫اونا قبل از اینکه بیاد خونه ‫پاشو قطع کردن
‫وقتی رسید تقریبا مرده بود.
‫طایفه ما ایمانش رو از دست ‫دادند و خودشون رو تسلیم کومین کردن.
‫یورگی من هنوز به تو ایمان داشت.
‫بهمون گفت هر اتفاقی که بیفته،
‫هر چقدر که مبارزه سخت باشه ‫شما نباید تسلیم بشید.
‫اون با قبیله می جنگید تا ‫دوباره به شما ملحق بشن.
‫اما زخمهاش عفونت کرد.
‫اون درست همین جایی که هستی، مرد.
‫خب فکر می کنی بتونی درستش کنی؟
‫می تونم چیزی رو که میخواد ‫درست کنم؟
‫البته که می تونم درست کنم.
‫اگر چه که سخته، ‫ولی می تونم.
‫مردانم سلاح هاشون ‫رو میارن پیش تو.
‫که تیزشون کنی، ‫قبل از تموم شدن زمستون باید انجام بشه.
‫بسیار زیباست.
‫اونا می زنن به جاده، فولاد توی نور خورشید ‫می درخشه،
‫آواز می خونن، و لبخند می زنن.
‫اونا میرن، من بهشون نیزه میدم.
‫اونا میرن و هیچوقت دیده نمیشن.
‫ممنونم، برایانا
‫آره
‫قبل از تموم شدن زمستون، گفتی؟
‫آره
‫بچه ها برید سمت رودخونه و تله بذارید.
‫باشه، مامان
‫حالا نه، دارم استبل رو تمیز می کنم.
‫کاری رو که گفتم بکن.
‫همونجا وایسا.
‫قرار نیست شکار کنی.
‫بیا کمک کن تله بذاریم.
‫صبر کن، کارنی
‫هدف بگیر، همینجوری نزن.
‫با چشمات، اسکات.
‫با چشمات به شکار نگاه کن.
‫می دونم چطور انجامش بدم.
‫بدنت رو صاف نگه دار.
‫تقصیر توئه که حرف زدی.
‫همین الان بهت گفتم.
‫خودم می تونم انجامش بدم.
‫ایور، اسکات، جر و بحث نکنید و ‫به من کمک کنید تله ها رو بذارم.
‫باید نشونه می گرفتی.
‫نشونه گرفتم.
‫ساکت شید، جفتتون.
‫نمی دونم چرا اصلا تله میذاریم
‫ما که ذخیره داریم.
‫مامانت اینجور گفته.
‫به خاطر بروسه.
‫اون گوشت بیشتری میخواد.
‫باید همونجا که بود ولش می کردیم.
‫اون مرد بزرگیه.
‫نمی تونستیم بذاریم همینجوری بمیره.
‫پدرم به خاطر اون مرد، ‫پدران تو و تو هم همینطور.
‫چرا نمی توانیم درباره‌ش به عمو ‫براندوب بگیم؟
‫ما یه قولی دادیم ، اسکات.
‫اگه زنده بمونه و ‫ارتشی دست و پا کنه چی؟
‫اگه رئیس قبیله دوباره متحدش بشه چی؟
‫میره و می جنگه.
‫بعدش چی؟
‫فقط تله ها رو بذار.
‫آمین
‫دوباره کی می جنگی؟
‫اسکات
‫میخواهم بدونم.
‫نقشه ای چیزی داری؟
‫من اینجا ارتشی ندارم.
‫اونا ارتشت هستن.
‫تو چی؟
‫من با کسایی هستم که ‫تو خواب می کشنت.
‫جایزه رو می گیرم.
‫اسکات
‫سرورم.
‫تا چیزی یا کسی رو کشتی؟
‫آره
‫چی؟
‫مرغ ها رو.
‫سنجاب، گوزن، خوک.
‫تا حالا آدم کشتی؟
‫تو پسر خوبی هستی.
‫قوی، سرحال.
‫اما می دونی واسه سرباز خوب بودن ‫چی لازمه؟
‫کشتن تعداد زیادی آدم.
‫نه
‫برای اینکه سرباز خوبی باشی، ‫اول باید برادر خوبی باشی،
‫دوست خوب و یه پسر خوب.
‫من پسر خوبی هستم، مگه نه مامان؟
‫آره، اسکات.
‫وقتی به سن کارنی برسی، ‫برای جنگ آماده میشی.
‫تا اون زمان، پسر خوب بودن رو تمرین می کنی، ‫بعدش مرد خوب بودن رو.
‫و این همون چیزیه که سرباز خوب داره، ‫بدونی که
‫در نبرد با ارزشی مبارزه کنی.
‫نبرد با ارزش چیه؟
‫وقتی به اندازه کافی بزرگ بشی ‫که جوابش رو بفهمی،
‫اونوقت آماده ای.
‫در همین حین، چرا این ‫چاقو رو نمی گیری
‫واسه مامانت سیب زمینی پوست نمی کنی؟
‫چاقو رو بذار رو میز، اسکات.
‫اون پدر من نیست.
‫حق نداره به من بگه توی خونه خودم ‫چیکار کنم.
‫اسکات.
‫ولم کن.
‫اسکات.
‫متاسفم که پدرت اینجا نیست.
‫متاسفم که اون توی جنگ من کشته شد.
‫متاسفم که اینجا نیست تو رو ببینه.
‫ببینه که مرد خوبی میشی.
‫همیشه بهت افتخار می کنه.
‫اما اگه انتقام میخوای، ‫جون در برابر جون، جون منو بگیر.
‫عیبی نداره.
‫اسکات، بیا و تمرین کن.
‫خب، بیایید با موقعیت‌یابی ‫شروع کنیم.
‫خوشحالم که شما رو در ‫حال قدم زدن می بینم.
‫ممنونم.
‫اگر مردان ما زنانی مثل تو ‫داشتن، فکر می کنم
‫تا حالا جنگ رو برده بودیم.
‫و تو بچه های خوب و ‫بزرگی پرورش می دادی.
‫من تمام تلاشم رو کرده ام.
‫بذار زخمت رو نگاه کنم.
‫خوبه.
‫چطور شد؟
‫سه سرباز اومدن دنبالم.
‫اونا جایزه رو میخواستن.
‫تنها بودی؟
‫آره
‫اما من فکر میکردم که پادشاه چندتایی ‫آدم همراهش هست.
‫اونا رو فرستادم برن.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫نه، اینش به من ربطی نداره.
‫من واقعاً اعتقاد داشتم که خدا من رو ‫به عنوان پادشاه انتخاب کرده،
‫و بعدش شکست خوردیم.
‫خدا من رو انتخاب نکرده، خودم انتخاب کردم.
‫و هر کاری که برای احترام به خدا کردم
‫کارهایی بود که توهین بهش بود.
‫خواب دیدم که پادشاه هستم.
‫آزاد بودیم
‫فکر کردم واقعیه.
‫شاید یه پیشگوییه.
‫پسرت اسکات توی خواب با من بود.
‫عباتو باز کن.
‫باشه
‫باید به زودی اینجا رو ترک کنم.
‫وقتی خوب شدی میری.
‫مداوای من ‫توی این سرزمین خیانته.
‫شما به اندازه کافی به من رسیدید.
‫من تصمیم گرفتم که شما رو مداوا کنم.
‫ما به بهترین شکل ممکن ‫از شما دفاع می کنیم.
‫آره، شما پادشاه من هستید.
‫می دونم که من خدمتکار شما هستم، ‫اما تا زمانی که خوب بشید،
‫من پرستار تو هستم.
‫شما بیمار من هستید.
‫هر کاری که من میگم می کنید.
‫باشه
‫می تونیم شما رو ببینیم وقتی ‫به قلعه‌تون برگشتید؟
‫به قلعه خود برمی گردم.
‫قشنگه؟
‫قلعه خودتون.
‫به احتمال زیاد.
‫آره
‫اینجا هیچکس از خودش چیزی نداره.
‫این سرزمین مال هیچکدوم از ما نیست ‫و بعدشم نخواهد بود.
‫واقعا مال هیچکس نیست.
‫شاید ما متعلق بهش باشیم.
‫شاید.
‫من میخوام تو یه قلعه زندگی کنم.
‫ولی من میخوام بگم مال خودمه.
‫شاه رابرت، این شمشیر شماست؟
‫این رو از کجا پیدا کردی؟
‫عموی من بهم دادش تا تعمیرش کنم.
‫من به شما برش می گردونم.
‫تو آهنگری؟
‫دارم یاد می گیرم.
‫خوب تعمیرش کردی.
‫نگهش دار.
‫مال توئه.
‫بیا به عموت پسش بدیم.
‫درست نیست.
‫متعلق به شماست، پادشاه.
‫بهتره با عموت در صلح باشی
‫تا اینکه جونت رو واسه من به خطر بندازی.
‫شما زندگیتون برای اسکاتلند ‫به خطر انداختید، به خاطر ما.
‫منم همین کار رو برای شما می کنم.
‫تو پسر شجاعی هستی.
‫حالت خوبه؟
‫نگران اسکاتی.
‫گوش کن، من پسرت رو نمی گیرم ازت.
‫دیگه جنگی در کار نخواهد بود.
‫من دیگه نمی جنگم.
‫چرا می جنگی.
‫اگر می تونستم، موراگ ‫از اینجا با تو و بچه ها غیب
‫می شدم، خب؟
‫مثل یه کشاورز ساده...
‫نه
‫آره.
‫نه
‫شما اون کارها رو به خاطر همسران کردید
‫شما اون کارها رو به خاطر مادران کردید
‫ما باید بدونیم که مردان ما ‫برای چیزی کشته شدن.
‫بچه هاتو نگه دار.
‫نگهشون دار.
‫پسرم سرنوشتی داره و ‫هیچ اشک مادری نمی تونه تغییرش بده.
‫ایمان ما اشک ریختن رو امتحان کرده.
‫تو با من میای.
‫می دونی کجاست؟
‫مراقب باش.
‫اینجا چیه؟
‫این چیه؟
‫داخلش رو ببین.
‫تاجه؟
‫من اکنون شما رو ‫ملکه جنگل ها و دره ها
‫و پری ها و ملکه پری ها اعلام می کنم.
‫حالا تو مردی.
‫این یعنی من پادشاهم؟
‫اوه
‫خیلی خوبه.
‫نوبت اسکاته.
‫تقصیر اونه. ‫وقتی اومدی بیرون، زدش، مامان.
‫آماده ای؟
‫آره.
‫آره
‫ثابت بمون.
‫و بهت چی گفتم؟
‫پاهاتو یه ذره بیشتر باز کن.
‫آرنجت.
‫مامان، نگاه کن
‫زدم به هدف.
‫خوش به حالت اسکات.
‫من بروس رو پیدا کردم
‫توی خونه برادرته.
‫به اندازه کافی تیز هست؟
‫آره
‫اگه مردی که دنبالشیم زنده باشه، ‫سرش رو دو نیم می کنم.
‫شرط می بندم که می کنی.
‫همه پسران دشمنان خود را خواهند کشت ‫و تمام دشمنان آنها پسران هستند.
‫اون چه جور مردیه؟
‫بهتره از دوست پسرت بپرسی.
‫خانواده اش بهش غذا دادن.
‫بزن به چاک، رفیق.
‫اما چیزی نگو، برایانا.
‫گفتم ، بزن به چاک، آت و آشغال هات رو ‫هم ببر.
‫احمق.
‫تیزترین شمشیر جهان ‫توی دست احمقترین
‫آدم هدر میره.
‫بابا، اون شمشیر کارنی ‫آورد پیشت، اون بزرگه...
‫تو درد سر افتاده؟
‫برو بخواب، بچه.
‫خونه ، یه قرص نون، ‫مقداری غذا و روزها
‫مثل ابرهای آسمان می گذشت.
‫این همون کاریه که ‫دستای یه مرد باید انجام بده.
‫ما به شمشیر فکر می کنیم، نه خون.
‫نه
‫برایانا
‫درسته.
‫تو بهش کمک کردی.
‫تو راهن. ‫براندوب و افرادش.
‫پدرم واسشون اسلحه درست کرد.
‫کی می رسن؟
‫صبح، مطمئنم.
‫کارنی، اگر فرار کنید، ‫منم با شما میام.
‫باشه
‫دستات مثل یخه.
‫بهش یکم سوپ بده.
‫اوناهاشون.
‫آره.
‫مامان.
‫مامان، دارن میان.
‫سریع، برید داخل.
‫شما من رو تغییر دادید.
‫شما پادشاه رو تغییر دادید.
‫من در سرزمینی خواهیم بود ‫که توی اون زندگی خواهیم کرد.
‫حال اگه کار به نبرد برسه، ممکنه ‫بعضی از ما غروب خورشید رو نبینیم،
‫اما این ماهیت واقعی جنگه.
‫اما این رو بدونید، من حالا توی چشمهای شما ‫می بینم که اسکاتلند چطور کشوری می تونه باشه.
‫شما ترس و سن اون رو درک کردید.
‫شما غرش روح اون شنیدین.
‫شما اشکهاشو پاک کردید و ‫خونش رو پاک کردبد.
‫و شما پوست سرد و بی رحم ‫مرگش رو لمس کردید.
‫ما اسکاتلندی رو می شناسیم ‫که اسیر دستان قدرتمندی شده
‫و حالا ما آزادش خواهیم کرد.
‫آیا این ارزش جنگیدن رو داره؟
‫بله داره.
‫آره
‫عمو براندوب، ببین ‫چیکار می تونم بکنم.
‫با کمان تمرین کردم.
‫بهتره به تمرین ادامه بدی.
‫باشه.
‫زمستون برای تو خوب بوده.
‫بچه ها یه گوزن نر کشتن.
‫بیشتر از چیزیه که می تونیم ‫توی زمستون بخوریم.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫کارنی، اونجا چی داری؟
‫به نظر جدیده.
‫کارت عالیه.
‫می خوام بدمش به تو ‫نه شان پیر.
‫تعادلش درسته.
‫سنگین اما قویه.
‫مطئنم صاحبش خوشحال میشه ‫پسش بگیره.
‫اینم مزد کارت.
‫ملک خوبیه.
‫وقتی بچه بودیم، هیچوقت یورگی رو ‫به عنوان یه کشاورز تصور نکردم.
‫ولی اینجا در کنار تو خوشحال بود.
‫آره.
‫حیف که همه اینا هست، ‫خودش نیست.
‫بهت گفتم وقتی ‫برگردم، کارنی رو
‫با خودم به روستا می برم.
‫دیگه بزرگ شده.
‫همینطوره.
‫با اون بیا.
‫بهش فکر کردم.
‫زمستون سردی بود.
‫آره، همینطور بود.
‫قبل از اینکه از این جا بریم ‫یه سری کار دارم.
‫یک ماه، شاید دو ماه.
‫بعدش میام پیشت.
‫زنم میشی؟
‫آره.
‫با من شریک میشی؟
‫من قبلاً ازدواج کردم
خودت که میدونی اینو.
برام مهم نیست
بریم داخل
‫بذار اولش کاری رو که باید ‫اینجا تموم کنم رو انجام بدم، بریم داخل
‫بعدش هر وقت خواستی ‫می تونی من رو داشته باشی.
‫من رو ببر داخل.
‫حالا.
‫صبر کن.
‫این زمستون کی اینجا بود؟
‫منظورت بچه هاست؟
‫یعنی این زمستون هیچ مردی رو ‫اینجا
‫توی خونه برادرم مخفی نکردید.
‫به من تسلیمش کن و بعدش من ‫تو رو به عنوان همسرم قبول می کنم.
‫اگه ازش محافظت کنی ‫چاره دیگه ای واسم نمی مونه.
‫به بچه ها فکر کن، ‫کارنی، ایور،
‫اسکاتت، و آخر از همه خودت.
‫تو، موراگ، غذای کرم ها میشی.
‫اون پادشاهه.
‫بالا و پایین بگردید.
‫اینجا پیداش می کنیم.
‫کجاست؟
‫بهم نشونش بده.
‫هی، من رابرت بروس هستم ‫پادشاهتون.
‫این خانواده تحت حفاظت منه.
‫شمشیرهاتون رو بذارید زمین.
‫این پادشاه شماست؟
‫و یه پادشاه از چی ساخته شده ؟
‫از گوشت و خون.
برو خونه و به ما ملحق شو
‫آسیبی بهت نمی رسه.
‫هی آسیبی به من نمی رسه.
‫آسیبی به من نمیرسه
‫اون پادشاه ماست.
‫کارنی.
‫ایور، تیرم خطا رفت.
‫ایور.
‫ولم کن.
‫همونجا بمون.
‫همین رو مستقیم میری، خب؟
‫اسمت چیه؟
‫اهل کجا هستی؟
‫با انگلیسی یا بروس؟
‫و تو کی هستی که ‫اومدی توی جنگل من؟
‫رابرت؟
‫آره.
‫اون رابرته؟
‫بیاین، این خانواده ‫جون من رو نجات دادند.
‫من رو در طول زمستون زنده نگاه داشتن.
‫بیاین دیگه.
‫بیاین رفقا.
‫اونها الان خانواده من هستند، ‫خون من، از طریق روح
‫همه ما رو متحد می کنه.
‫اسم من آنگوسه ‫از قبیله مک دونالد.
‫شما خدمات بزرگی به پادشاهتون ‫و اسکاتلند انجام دادید.
‫من شما رو در قبلیه خودم می پذریم ‫و به شما قول میدم
‫همه شما توسط قبیله من محافظت میشید.
‫و شما اینجا یه خونه خوب ‫خواهید ساخت.
‫جیمز.
‫جیمز داگلاس، بیا ببین کی رو ‫پیدا کردم که توی جنگل مخفی شده بود.
‫آنگوس، چی پیدا کردی؟
‫من همه جا رو دنبال شما گشتم.
‫از دیدنت خوشحالم جیمز.
‫تو به افرادت گفتی برن خونه.
‫اونها نرفتند.
‫شما بهشون گفتید که ‫شمشیرهاشون رو زمین بذارن،
‫اما اونها رو تیز نگه داشتن.
‫همه کشور منتظر شما بودند.
‫بهم بگیر که شما ما رو رهبری می کنید.
‫بهم بگید که دوباره ‫خواهیم جنگید.
‫در طول این زمستون، شما ‫و من، همه اسکاتلند،
‫منتظر بودند، امیدوار ‫بودند و معتقد بودند که جنگ ما
‫برای آزادی دوباره شروع خواهد شد.
‫این روزیه ‫که منتظرش بودیم
‫به خاطر زندگی پادشاهمون.
‫سواران رو به همه کشور بفرستید.
‫بهشون بگید وقتشه ‫که دوباره به پا خیزیم.
‫بهشون بگید وقتشه ‫که دوباره مبارزه کنیم.
‫بهشون بگید وقتشه ‫که خودمون رو آزاد کنیم.
‫بروس.
‫بروس
‫و این داستان ماست اسکات.
‫داستان تو، خون تو ما رو در بانوکبرن آزاد کرد. "نبرد بانوکبرن در سال 1314 رخ داد و رابرت، ادوارد دوم پادشاه انگلیس رو شکست داد"
‫من همه جا تو رو می بینم.
‫تو رو در غبار صبحگاه، ‫تو و همه موجودات کوچک،
‫در سراسر کشور آزادانه قدم می زنید،
‫تو در خنده عصرگاه منی، ‫تو در رویاهای منی.
‫بعد از سی سال مبارزه ‫انگلستان استقلال اسکاتلند و پادشاهی رابرت بر اسکاتلند ‫را به رسمیت شناخت. تحت رهبری اون اسکاتلند توسعه یافت.
‫به عنوان پادشاه، رابرت هیچوقت قلعه‌ای نداشت. ‫در عوض خانه‌اش را در میان سربازان و خانواده‌هایی ‫که در کنارش جنگیده بودند، بنا کرد.