- معامله شیرینیه، مگه نه؟ - عالیه، مالکوم.
این خیلی بهتر از دزدی های کوچیکه.
- به لیگ بزرگ خوش اومدید، بچه ها.
باشه، پلیسه میگه اون بیرون برای یه شب دخترونه است.
- هی مرد، دوباره عکسشو نشونم بده.
یه دختر مو بلونده، گرفتی؟
- کار یه جور دزدی و فراره.
تو بدزد.
- اگه مقاومت کرد، من میزنمش.
- عیسی مسیح، اونی،
شاید بهتره فقط به دزدیدن بچسبیم.
- آره، فقط مراقبش باشید.
وقتی تنها شد، باید ادبش کنیم
- هی.
- بله؟
- اونهاش. - بچه ها.
شب بخیر.
- آره، بچه های من الان میرن سراغش.
خیلی خب، به زودی میبینمت.
- هی!
- بیا اینجا!
- لطفا.
لطفا.
لطفا، منو اذیت نکنید.
- خب حالا چی؟
- بذار در مورد بهترین دوستت، سانی، صحبت کنیم.
- اون حرومزاده کوچولو رو
بهترین دوست من صدا نکن، باشه؟
من با اون یارو مثل پسر خودم رفتار کردم.
فیل به خانه جی شش.
کیش.
- معلوم شد پسرت با سرگیف ها همکاری میکنه.
- آره، میدونم.
من بهش رسیدگی میکنم.
- دفعه قبل رئیس ها خیلی خوشحال نشدن.
شاه به خانه ای شش میره.
- همونطور که گفتم، خودم بهش رسیدگی میکنم.
باشه، من دو تا از بهترین افراد رو برای این کار دارم.
- مطمئنی که افراد مناسبی هستن؟
- آره، قطعا.
اونا باهاش مشکل دارن.
یه جورایی کار ناتموم دارن، اگه منظورمو بفهمی.
وزیر به خانه ای شش.
کیش.
این دو نفر به تنهایی هر کدومشون عالین.
اگه این دو تا حرومزاده رو با هم بندازی
دیگه هیچکی جلودارشون نیست.
- بله، رئیس. - نیکو یه آدم ردیف کن درجه یکه.
- آره، آره. من خوبم.
دارم اون کارو تموم میکنم.
- و یه آدمکش حرفه ای درجه یک.
- یکشنبه؟
- اوه، نه.
نه.
- آره، خوبه، میبینمت پس.
خیلی خب.
خداحافظ.
تو از حدت گذروندی.
با بچه ها در نمیفتی.
- همیشه کار رو تموم میکنه.
تمیز و بی نقص.
- پرو.
- سلام، نیکو.
- سلام، لیلا.
لطفاً به مشتری اطلاع بدید که ما درجه یک هستیم.
میتونن باقیمانده پرداخت رو انجام بدن.
- در حال انجام.
و باید تا چند لحظه دیگه اون رو ببینید.
- پرداخت دریافت شد.
ممنون، عزیزم.
- خواهش میکنم.
راستی، من امشب آزادم.
شاید.
- خیلی وسوسه انگیزه.
متاسفانه، یه پرواز دارم که باید بهش برسم.
- اوم، میتونی فردا صبح یه پرواز دیگه بگیری.
- من اتاق هتلی رزرو نکردم.
میتنونی بیای پیش من امشب
- لیلا، این خیلی خلاف مقرراته.
- من نمیگم، اگه تو هم نگی.
آدرسم رو برات پیامک میکنم.
به زودی میبینمت.
- حالا ریک، ریک هم یه حلّال مشکلات عالیه
و یه قاتل خفن.
حداقل بود.
اوضاع بینشون یه جورایی خراب شد.
بعد از اینکه نیکو خودشو درگیر کرد
در یه رابطه کوچیک با دوست دختر ریک.
یه عالمه دردسر درست کرد.
و ریک فقط رفت.
وقتی جزئیات و مزایای این کار رو بدونن،
دوباره کنار هم قرار دادنشون مشکلی نخواهد بود.
- اون کیه؟
آره، من اونجا خواهم بود.
هیچوقت دیر نمیکنم.
- خوبه؟ - آره.
- خوشت اومد؟
- بله، ممنونم.
- اندازه ای که از بودن با لیلا خوشت اومد، از اینم خوشت اومده؟
- چی؟
- واقعاً فکر می کنی تو اون کله خراب شده ات
من نمی فهمیدم؟
سناریوی ریک و راشل، هیچی یاد نگرفتی؟
جایی که نون می خوری، ریدن ممنوع.
- من... - آه، داشتیم ازش حرف می زدیم.
ریک. - اوه، لعنتی.
- مثل همیشه، درست به موقع.
بشین.
- انگار تازه از خواب بیدار شدی.
- تو انگار تازه از یه جشن رقص لعنتی برگشتی.
چطوره، بهتر شد؟
- خیلی بهتره، این چطوره؟
- اوه آره، زمین تا آسمون فرق کرد.
- خب، کافیه.
دیگه بسه این مسخره بازیا.
یه مشکلی برام پیش اومده.
و در حال حاضر، شما دو نفر بهترین کسایی هستید که دارم.
ببین ریک، من می فهمم
که یه گذشته ای بین شما دو تا هست.
- آره، یه گذشته ای هست. چه غلطی کردی؟
- هی، هی، هی!
نیکو یه عضو فعال اینجاست، ریک.
فکر می کنی می خوام به کی شلیک کنم، ها؟
- اسلحه رو بذار سر جاش، بنجامین.
لعنت بهش.
- اینجا مال منه، ریک.
زیاده روی نکن.
حتی باریستاها هم مسلحن.
ببین، ریک.
آره، نیکو با نامزدت دوست، ولی...
- چه خبرته.
- اون ماجرا مال خیلی وقت پیشه.
بیخیال شو.
- من هیچی در این مورد نمی دونم.
- خب، دیگه کافیه.
جفتتون خفه شید و گوش کنید.
بعدش می تونیم در مورد اینکه کی رو نمی خوام بکشم حرف بزنیم.
فهمیدید؟
- فهمیدیم.
- خوبه. - آره.
- حداقل 5 میلیون برای هر نفر.
- ولی... - من هستم.
- معلومه که هستی.
- آره، شاید درست متوجه نشدی.
من بازنشسته شدم. - خب،
یه مشکلی پیش اومده، پس تو دیگه بازنشسته نیستی.
- نه. - آره.
تو رسماً بازنشستگی ات لغو شد.
حالا خوب گوش کنید.
شما دو نفر باید با هم کار کنید.
اگه این کارو درست انجام بدین،
مزایای جانبی بیشتری هم شامل حالتون میشه.
برای همه کسایی که تو این کار دخیلن.
- 5 میلیون پیشنهاد خیلی щедроیه.
همینطوره.
ولی اصلا کافی نیست که منو راضی کنه با
اون عوضی کار کنم.
- من پنج میلیون اونو و پنج میلیون خودمو میگیرم و کارو تموم میکنم.
- خفه شو سانی گیل.
- اوه، لعنت بهت، نه.
- آره، یادم رفت چه بلایی سرت آورد.
یادته؟
برگرد.
بشین.
- باشه، پیشنهادت رو قبول میکنم.
خیلی مهمه که بفهمی
که وقتی این کار تموم شد، منم تمومم.
من رسما بازنشسته میشم، فهمیدی؟
- خوشحالم که با ما همکاری میکنی، ریک. ممنونم.
خب.
سانی گیل.
این یارو تو بچگی مهاجرت میکنه،
خانوادش هولش میدن که مدرک بگیره، اونم دوتا میگیره.
پزشکی و مهندسی شیمی.
ولی دکتر یا دانشمند میشه؟
نه بابا، اون زرنگ تر از این حرفاست.
اون بزرگترین تولید کننده مواد مخدر میشه
که این شهر تا حالا به خودش دیده.
- بسه.
- قضیه اینه که،
ما به این حرومزاده نمک نشناس همه چی یاد دادیم.
- خواهش میکنم.
التماست میکنم.
من زن دارم و یه بچه هم تو راهه.
خواهش میکنم، التماست میکنم.
من خانواده دارم.
خواهش میکنم.
- باید بهش فکر میکردی
قبل از اینکه با من دربیفتی، ویجی.
- خواهش میکنم.
- خب، اینجا چی داریم؟
نظرت چیه؟
- نه.
نه، نه، نه، نه.
نه.
نه، نه.
- میدونی، اون یه مدت طولانی مزاحم من بوده
خیلی وقته.
یه زمانی، من بهش یه قولی دادم
که تلافی می‌کنم.
خب، یه سری اطلاعات موثق و درست حسابی گیر آوردم
از یه سری از دوستام توی همون مملکت قدیمی، می‌فهمی که.
معلوم شده سانی داره یه چیزی رو می‌پزه.
با اون روس‌های قزاق آشغال،
برادران سرگی‌یف.
از اون قدیمی‌ها، نترس،
و مثل میخ محکم.
می‌گن یوگنی جای زخمش رو از جنگیدن با یه خرس به دست آورده.
و رومن، اون از همه قوی‌تره.
- ببخشید بچه‌ها.
امشب تعطیله.
- ما برای بازی نیومدیم.
رئیس کجاست؟
- می‌تونید با من صحبت کنید.
- تو رئیس نیستی.
شنیدیم رئیس یه خانومه.
- شاید اون یه خانومه، ها؟
یا یه مردی که شبیه زناست، ها؟
- آقایون، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
- ما از کسب و کارتون خوشمون میاد
و می‌خوایم بهتون پیشنهاد امنیت بدیم.
- امنیت؟ - بله.
- خب، خانم چو به هیچ امنیتی نیاز نداره، ولی ممنون.
- متاسفم.
شاید انگلیسی من رو نفهمیدید.
برای فعالیت باید پول امنیت بدید.
اینجا الان قلمرو ماست.
- می‌دونید من کی هستم؟
- بله، می‌دونیم شما کی هستید.
- من و برادرم خیلی خوب مراقب
کسب و کارتون و تمام دارایی‌هاتون خواهیم بود.
- اون‌ها از تراید یه عبرت ساختن
و تو این راه کلی دشمن برای خودشون درست کردن.
من دارم دنبال جایی که اون‌ها قایم شدن می‌گردم.
وقتی چیزی پیدا کردیم بهتون خبر می‌دیم.
- هر دفعه ما رو ببینید، ۵۰۰۰ دلار.
- تاوان این کارو می‌دید.
- الان بهترین فرصته
که یه بار برای همیشه حساب‌های قدیمی رو صاف کنیم.
ولی به چند تا آدم کارکشته نیاز دارم.
و اینجاست که پای شما دو تا وسط میاد.
پس ازتون می‌خوام شروع کنید به یه کم تحقیق کردن.
این دیگه چه کوفتیه؟
- چای ماچا.
- برات خوبه.
- می‌گن برای مغز و حافظه خوبه.
- واقعا؟ - آره.
- ماچا، ها؟
- ممنون که سر زدی، ریک.
- هر وقت بخوای. - نیکو،
جلوی خودت ونگه دار، جدی میگم.
انگار داری با یه مشت بچه سر و کله میزنی.
به خدا قسم.
- هی، میخوای بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
- نه، حالم خوبه.
- ای بابا، بیا دیگه.
فقط یه نوشیدنی.
مگه میکشتت؟
- کدوم قسمت کلمه 'نه' رو نمیفهمی؟
- میشه گذشته رو به جهنم گذشته دفن کنیم؟
- الان با انگشت کوچیکه هلم دادی؟
- آره، با انگشت کوچیکه هلت دادم.
- فکر کردم این کارو کردی. - آره.
- یه سیلی آبدار؟ - آره.
چون داری مثل یه دختربچه رفتار میکنی.
آخ!
لعنت.
واقعا؟
میخوای من و بزنی؟ این کاریه که میخوای بکنی؟
- چون داری مثل یه کوچولو رفتار میکنی.
- بذار یه چیزی بهت بگم.
- تو یه چیزی بگو، منم یه چیزی بهت میگم.
- یه چیزی بهت میگم. - اوه، دیگه بسه،
باشه؟
باشه؟ این بزرگترین دستمزدیه
که تا حالا به هر دوی ما پیشنهاد شده.
میتونیم این یه بار آخری با هم کار کنیم
و بعد دیگه هیچوقت همدیگه رو نبینیم.
- یه بار آخر. - هی، چه ساعت قشنگی.
گرون به نظر میرسه.
رولکسه؟
- چی؟
- آه، شنیدی چی گفتم؟
- نه. - نه، راستش نشنیدم
دیگه خوب نمیشنوم.
- تو هم؟
- دیگه هیچی کوفتی نمیشنوم.
- رفیق، جواب سوال رو بده، پیرمرد.
- هو، هو، هو.
بهش چی گفتی؟
- ساعت.
حالا، عوضی.
- هو.
هو.
بهش چی گفتی؟
- اون ساعت کوفتی رو بده.
و هر دوتا کیف پولاتون رو.
- اوه.
- بذار یه سوال ازت بپرسم، جوجه.
دقیقا میخوای با اون تیغه چیکار کنی، ها؟
- اوه، این تیغه رو میگی؟ - آره، همون تیغه.
- خب، اگه اون ساعت رو بهم ندین، شروع می کنم به بریدن گلوها.
- اون میخواد شروع کنه به بریدن.
- مجبور نیستیم این کارو بکنیم.
- یارو میخواد... - مجبور نیستیم این کارو بکنیم.
- آره، مجبوریم. - نه، نیستیم.
میتونیم تمومش کنیم. - آره، مجبوریم.
- نه، مجبور نیستیم اینجوری انجامش بدیم.
- شروع کن به بریدن، حرومزاده.
- حالا دیگه کارتو تموم کردی. - فکر میکنی شوخی میکنم،
نه؟ - نه.
چرا باید شوخی کنی؟
- خدا!
آخ.
آه.
آخ، لعنتی!
- گمشو از اینجا بیرون.
- هی.
- این واقعیه؟
تو واقعا داری تو دشت سرنگتی قدم میزنی
درحالی که یه تیکه استیک تی-بون لعنتی به مچت بستیه، واقعا؟
داری این کارو میکنی؟
نه، نه؟
- همه چی من واقعیه.
- آره، به جز دوستیت.
- فردا میام دنبالت؟
- تو شماره منو داری.
- هنوزم موبایل نداری؟
به تلفن ثابتت زنگ میزنم، ای دایناسور.
- آقایان.
یک سال در حال ساخت.
بالاخره، همه قطعات دارن کنار هم قرار میگیرن.
- پاکستان و افغانستان، هر دو آنلاین.
به محض اینکه انتقال پول رو انجام بدیم، آماده ارسال هستیم.
- حالا، وقتی حسابدار رو کاملا با خودمون همراه کنیم.
- هممون قراره کلی پول لعنتی به جیب بزنیم.
- دقیقا.
فکر کنم این یه جامی میخواد.
- معذرت میخوام.
برادرم داشت میگفت
پنج سال پیش
ممکن بود همدیگه رو بکشیم.
و حالا همه همدیگه رو دوست داریم.
- قوم منم همین حرفو میزنن.
ما هم دوستت داریم.
- قفل گیر می کنه.
دوباره امتحان کن.
- لعنتی.
- متاسفم.
- عجب.
پس این هنوزم بیشتر تو تعمیرگاهه
تا اینکه تو جاده باشه؟
- ولی کلاسیکه، پس ارزشش رو داره.
- اوه، آره.
و یه جگوار خیلی خوب قاطی میشه
وقتی میخوای جلب توجه نکنی.
- خیلی وقته.
چه کارا می کردی و خب،
واسه کار، و تو زندگیت؟
- خب، بالاخره تصمیم گرفتم از تو الگو بگیرم،
شروع کردم به یوگا.
حتی واسه خودم یه روانشناس گرفتم.
- عجب.
باورم نمیشه.
منظورم اینه، قول میدم ارزشش رو داشت اگه-
تو فقط داری اذیت می کنی.
و من فقط می خواستم یه صحبتی بکنم.
- خب، نکن.
بیا فقط اینو کاملا کاری نگه داریم.
- هنوزم یه عوضی هستی.
- همیشه.
- این یارو، کوینتون، که قراره ببینیمش،
اون یه پلیسه.
- منظورت از اینکه میگی اون یه پلیسه چیه؟
- اون یه پلیس کثیفه.
اون اطلاعات می فروشه.
اون تو لیست حقوق رئیسه.
- فهمیدم.
- هی، کوینتون.
- نیکو.
این کیه؟
- این همکار منه. - آره؟
همکارت اسمی نداره؟
- چرا اول با اطلاعات تو شروع نمی کنیم
و بعدش به اسم من می رسیم.
- این یارو میدونه من کیم؟
- تو پلیس کثیفی، درسته؟
درسته؟
منظورم اینه، اشتباه می کنم؟
- هی، هی، هی.
چیزی که همکارم میخواد بگه اینه که رئیسمون
پول یه سری اطلاعات رو داده و ما میخوایم اونا رو داشته باشیم.
- خب، بهتره همکارِت یه کم آروم تر باشه.
- دارم آروم میشم.
- خب، باحال شد، ببین، اون آرومه.
- شماره گیری، کاملا آروم.
- آروم، ما باحالیم.
اون باحاله، تو هم باحالی.
- باشه.
به یه انبار متعلق به یه سری فروشنده مواد مخدر درست و حسابی
حمله شده.
یه گروه مسلح.
همه از بین رفتن.
- همین؟
- تنها چیزی که می تونم الان بهت بگم
اینه که نشون میده یه جنگ منطقه ایه.
ما مطمئن نیستیم که مقصرها کیان.
- آه، اینطور.
پس جنگ منطقه ای؟
خب، منظورم اینه، اگه این تمام اطلاعاتیه که داری،
از اطلاعاتت ممنونیم.
نه، بریم.
- این همه چیز نیست. - باشه، این تمام چیزیه که داره.
- این همه چیز نیست. - اون گفت.
- رئیس واسه این مزخرفات پول نمیده.
بذار یه چیزی ازت بپرسم، رفیق.
تو دقیقا چی هستی؟
- منظورت از اینکه چی هستم چیه؟
- منظورم اینه، چه جور پلیسی هستی؟
تو مطلقه ای، الکلی، تو پرداخت نفقه غرق شدی؟
کدوم یکی از اینا رو بهش تکیه می کنی
تا توضیح بدی چرا الان یه پلیس کثیفی
که ذره های کوچیکی از اطلاعات آشغال رو می فروشه.
کدوم یکی؟ - من فقط فکر می کنم باید بریم.
اون هیچی نداره.
- آه، چیزای بیشتری اونجا هست.
- آه، نه. - الان به رئیس زنگ می زنم
بهش میگم دیگه به این حرومزاده پول نده.
- بهتره اون مزخرفات رو تمومش کنی.
- یا چی، چی، چی، چی، چی، چی؟ بگو، بگو.
می تونی ما رو دستگیر کنی، این کاریه که می خوای بکنی؟
- بیاین- - دست به من نزن.
اوه.
فکر می کنی اون هشت دقیقه
تمرین تیراندازی اجباری سالانه
باعث شده فکر کنی می تونی اون اسلحه رو یه کم سریعتر بکشی، درسته؟
- نیکو؟
- پس خوب فکر کن.
چیز دیگه ای هست که از قلم انداخته باشی؟
- سانی.
سانی گیل.
- سانی چطور؟
- ما فکر می کنیم که اون با روس ها کار کرده،
برادران سرگیف.
- خب، اینو که می دونیم. - این یه چیز واضحه.
همه می دونن شریک سانی با روس ها سر چیه؟
- افغانستان.
قبلاً یه مسیر اصلی مواد مخدر بود تا اینکه بسته شد.
الان یه عالمه جنس هست
که همینجوری تو افغانستان و پاکستان مونده.
خیله خب، پس فکر می کنیم سانی داره شریک میشه
با برادران سرگیف تا اونا رو جابجا کنه.
سانی داره قدرتش رو تثبیت می کنه.
داره رقبا رو حذف می کنه.
بقیه باندها.
همین قدر می دونم، باشه؟
- آهان. - آره.
- خوبه. - آره.
فکر کنم پیشرفت زیادی داشتیم، باریکلا.
ببین، می تونیم با این کار کنیم.
- می تونیم با این کار کنیم. - آره.
- اوه، نه.
- ببین، این واقعاً بدشانسیه.
اون کوفتی رو از روی سینه‌م بردار.
می دونی، شاید باید زمان تمرین تیراندازیت رو بیشتر کنی
به نه دقیقه.
منظورم اینه که زیاد به خودت فشار نیار.
من و شریکم اینجا می چرخیم،
و میریم.
پشت سرمون رو هم نگاه نمی کنیم.
خوب فکراتو بکن قبل از اینکه برش داری
و به یکی از ما شلیک کنی.
ولی هر کدوممون رو که نزنی، قبل از اینکه خشاب دومت رو پر کنی، مغزتو متلاشی می کنه.
قبل از اینکه بتونی گلوله دوم رو شلیک کنی.
فقط یه کم فکر کن.
- یادم رفته بود چقدر دیوونه ای.
دلم براش تنگ شده بود.
- به من دست نزن.
- این روش جواب میده، درسته؟ - همیشه.
- نیکو؟ - بچه هام سرگیف ها رو پیدا کردن.
الان دارم آدرس رو برات می فرستم.
یه آدرس از روس ها گیر آوردم.
فکر کردم می تونیم یه کم مراقبت کنیم.
- اوه، کمین.
خوبه که تو ماشین مخفی هستیم.
دستت چشه؟
- شونه‌م هست، بعضی وقتا درد می کنه.
بعضی وقتا به زور می تونم بلندش کنم.
- اون ترسوهای چاقوکش چند روز پیش؟
- کمکی بهش نکردن.
- آره، شاید باید به این فکر کنی که
همونقدر که از این ماشین مراقبت می کنی، از خودتم مراقبت کنی.
- می دونی، ترجیح می دم این کارا رو تنها انجام بدم،
ولی رئیس می خواد دوباره با هم تیمی کار کنیم.
و
اون مبارزه ثابت کرد که هنوزم کارمون درسته.
ولی هروقت بخوای میتونی بری.
- خدا، تو هنوزم مثل یه جوجه حساسی.
- میدونی، حقیقتش اینه که هر دوتا شونه هام ضدگلوله ان.
ولی کمرم...
بعضی صبحا که از خواب بیدار میشم،
حس میکنم یه پیرمرد ۹۰ ساله ام.
- هوم.
پس من تو این قضیه تنها نیستم.
- نه، تنها نیستی.
فکر میکردی تا اینجا دووم بیاریم؟
- از نظر سنی؟ - آره.
- فکر نمیکردم از دهه سی زندگیم جون سالم به در ببرم.
- ما قطعا جاخالی دادیم
گلوله های زیادی رو تو زندگیمون، اینطور نیست؟
- آره.
- اون سال ها بهترین سال های زندگیم بود.
- آره.
مال منم همینطور. - خوبه، پس توافق داریم.
پس دیگه لازم نیست در موردش حرف بزنیم.
- هی، مشکلی نیست.
حتی در مورد دوقلوهای جیمسون هم نه.
چون اون، میدونی،
یکی از معدود دفعاتی بود که... - که من اون خوشگلشو گیر آوردم.
آره. - اونا دوقلوهای همسان بودن.
- نه، ولی مال من یه خال بالای لبش داشت و...
اوه، مثل سیندی کرافورد.
لعنتی.
خیلی آتیش پاره بود.
- اوه آره، بود.
خیلی داغ بود.
هوم.
امتیاز ما یادت هست؟
- آره.
معلومه که امتیازمون یادمه.
- هشت بار جونمو نجات دادی.
نتیجه نهایی هشت به صفر.
کاملا قفل شده.
- تو همیشه خارج از چارچوب بودی.
اگه تو نبودی من
احتمالا امروز اینجا نبودم.
هشت بار.
لعنتی،
من از باخت متنفرم.
اوه.
ولی اگه هنوز وقت تو ساعت باشه،
هنوز وقت هست که ورق رو برگردونیم.
منظورمو میفهمی؟ - نه.
بعد از سوت پایان نمیشه گل زد، برادر.
- من هیچ زنگ لعنتی نشنیدم.
- نه.
تو همونی هستی که زنگ رو به صدا درآوردی.
بينگو، بينگو، بينگو.
اوه، پسرهامون اونجان.
پسرهامون اونجان.
- نه، دست های کثیفت رو از من دور کن.
- هی، برگرد اینجا، ای جنده کوچولو.
- نه، دستت رو از من بردار.
- هو، هو، هو.
کجا داری میری، هان؟
- یه لحظه صبر کن خانم کوچولو.
- چه غلطی داره اینجا میوفته، ای عقب مونده های لعنتی؟
اون سعی کرد فرار کنه و من-
- میدونی اون چقدر برای ما مهمه؟
چرا پیرهنش پاره شده؟
- خب، من سعی کردم اون رو بگیرم، ولی اون نذاشت.
و اون سعی کرد فرار کنه.
- آره، آره. - خب.
- این درسته؟
- اون داشت سعی میکرد بهم آسیب بزنه
- اونی، همه چی آرومه.
بیا بیرون حرف بزنیم.
- اما، به من گوش کن.
این دیگه تکرار نمیشه.
قول میدم.
- چرا نمیتونم فقط برم خونه؟
من فقط میخوام بابام رو ببینم.
- میبینی، میبینی.
قول میدم.
حالا، شما دوتا.
دوست دارید به همکارتون ملحق بشید؟
- نه. - ما به سختی اونو میشناسیم.
اون فقط یه راننده است.
- خب، من تعدادی از افرادم رو اینجا میذارم.
و اگه هر کدوم از شما دوباره سعی کنه به این خانم آسیب بزنه،
افراد من دستور دارن صورتتون رو ببرن.
واضحه؟
- آره. - آره.
- لعنت. - لعنت.
- اوه، ما به فنا رفتیم.
یه کار با روس ها قبول کن، پولش آسونه.
هیچ اتفاق بدی نمیوفته.
چه نقشه ی لعنتی خوبی مالکوم.
میتونستیم دزدگیر کادیلاک بدزدیم
و حالا قراره صورتمون توسط
مافیای لعنتی روسی بریده بشه.
- چرا اسم منو جلوی اون گفتی؟
- چرا اصلا باید مهم باشه؟
اونا ما رو مثل یه سگ پیر میبرن پشت ساختمون خلاصمون میکنن.
- لعنتی.
لعنت بهش.
- اوضاع امنه.
بیا بریم یه نگاهی بندازیم.
- ما خیلی بدبخت شدیم.
- اگه فقط بذارید برم، پدرم میتونه پول زیادی بهتون بده.
- اوه، خفه شو دختر کوچولو.
- خفه شو.
صبر کن.
چقدر پول؟
- خیلی، خیلی زیاد.
بیشتر از پولی که اونا بهتون میدن.
اون میتونه میلیون ها گیر بیاره. - نقد؟
- نه، نه، نه، نه، نه، نه.
به حرفاش گوش نکن.
سرگیف ها ما رو میکشن.
- اونا به هر حال تو رو میکشن.
- خفه شو لعنتی.
- بهم دست بزنی، جیغ میزنم.
مالکوم.
- باهاش حرف نزن.
این کار باعث میشه ما کشته بشیم.
فقط ببندینش.
- اون رو میبینی؟
- چه غلطی داری میکنی؟
- ما میخوایم نجاتش بدیم.
- وقتی تخلیه امن شد، یه حرکتی میزنیم.
نه قبلش.
از کی تا حالا تو بر اساس احساسات تصمیم میگیری؟
مرضت چیه؟
دوربینو بده من.
لعنت بهش.
بفرمایید، عزیزم.
بفرمایید، جاتون امن امنه.
هیچ ایده ای داری قضیه چی بود؟
- میتونه یه گروگان باشه، ولی این روزا هیچوقت نمیشه فهمید.
- آخه گروگان چه ربطی داره
به مواد مخدری که از خاورمیانه میاد؟
- خوشم نمیاد.
- بیا تو راه برگشت یه توقف کوتاه داشته باشیم.
یه نفر رو میشناسم که باید باهاش حرف بزنیم.
- باشه.
- خب، اگه کسی باشه که بهش اعتماد داشته باشم
که اطلاعاتی درباره روس ها داشته باشه، اون خانم چاو هست.
- سلام.
- میتونم کمکتون کنم آقایون؟
- آره، ما فقط اومدیم خانم چاو رو ببینیم.
- اینجا یه باشگاه خصوصی برای اعضاست.
- اوه، ما هر دو دوستاش هستیم.
- متاسفم، خارجى راه نمى‌ديم.
- اين ديگه اوج نژادپرستيه.
- لعنتى.
- لعنت بهش.
ريک؟ - اين جيمى لعنتى نيست؟
- تو بايد نيکو باشى.
- چرا جى؟
- لعنتى. - موهاتو کوتاه کردى،
قبلاً موهاى بلند و خوش‌حالتى داشتى.
- خداى من.
- تو موهاتو بلند کردى. - معلومه که کردم.
- خيلى عالى به نظر مياى.
- ممنون جيمى، لعنتى، باورم نميشه.
جيمى، لعنتى.
- چاق شدى.
- چى، من؟
- آره، خيلى چاق شدى، جيمى.
- و تو هنوزم يه عوضىِ تمام عيارى.
- آره، هست. - البته که هستم.
- ولى فکر کنم هنوزم داريم خوب پيش ميريم.
- بد نيست.
- سال‌ها دروغ نميگن رفيق.
سال‌ها دروغ نميگن.
- بيا بريم يه نوشيدنى بخوريم. - آره.
يا خدا.
جداً؟ - هي، يه نوشيدنى براى دوستام جور کن.
- از چى براى موهات استفاده ميکنى؟
- روغن زيتون. - لذت ببريد.
- اوه، چه جالب.
هى رفيق، شما هم به ما ملحق ميشين براى نوشيدنى؟
- نه، بايد برگرديم سر کار.
- هي، بابت اسلحه‌ها متاسفم.
- ممنون.
هى، يادته کى وو رو آورديم اينجا؟
- باور کن يا نه، همين الان يه خواب درباره اون عوضى ديدم.
- صبر کن، درباره وقتى که لخت بود؟
- نه، نه وقتى که لخت بود.
- وقتى که شمشير رو داشت... - آره، آره، آره، آره.
تو خواب، اون شمشير رو داشت.
- باورم نميشه که داشت از اون شمشير استفاده ميکرد
فکر ميکرد ميتونه گلوله‌هاى تو رو منحرف کنه.
- هيچکس اون رو باور نميکنه.
اون پر از سوراخ گلوله شده بود.
آه.
آلورز رو يادته؟
داشت تو صندلى عقب خونريزى ميکرد؟ - خداى من، حتى نگو.
- يادته چطور تو خيابونا زيگزاگ ميرفتيم
تا برسونيمش به رئيس؟ اون مزخرفات رو يادته؟
- فقط به اين خاطر که رئيس ميخواست زنده نگه‌ش داريم
فقط براى اينکه بتونه حرف آخر رو بزنه.
با اون حرومزاده.
- ما تیم خوبی بودیم.
- بودیم.
ولی آره، بودیم.
- بریکر.
- از دیدنت خوشحالم.
- همچنین بانو. - نمیخوای
منو به دوستت معرفی کنی؟
- این نیکو، شریکمه.
- فکر نکنم قبلاً همدیگه رو دیده باشیم.
- اوه آره، تو اونو دیدی.
- حدود هشت یا نه بار.
- منظورم اینه که، راحت میشه اونو فراموش کرد.
- اوه آره، مخصوصاً وقتی ریک قلبشو شکست.
- مخصوصاً دور و بر من. - اوه آره.
- به راحتی فراموش شدنی.
- خب، هر دوست بریکر دوست خانم چو هم هست.
- خوشحالم که میبینمت، دوباره ملاقاتت میکنم.
- بریکر.
میدونم که تو اینجا نیستی که اجتماعی باشی.
حدس میزنم در مورد یه
گانگستر قهوه ای خوش پوشه
که با دوستای قدیمی من، برادران سرگیف، میگرده.
- خب، تو منو مثل یه کتاب میخونی، مگه نه؟
- هوم.
خب، میدونی که خانم چو دوست نداره همینجوری اطلاعات رو بده.
- تو کی اینجوری بودی؟
- خب، ولی این برای بریکره.
- نکته خوبیه، برای بریکره.
- اوه، عجب.
بیا یکم جذاب ترش کنیم، هان؟
یه بازی میکنیم.
تو ببری، اطلاعات رو میگیری.
تو ببازی، باید یه ماساژ پای کوچیک به وادز بدی.
- ما وقت نداریم که بازی کنیم.
- اوه، چرا داریم.
ما قطعاً بازی میکنیم.
ما شرایطتو قبول میکنیم. - نه، این-
- عالیه.
- سای پای، ما جونگ، عزیزم.
- سای پای، مرد.
- سای پای مسخره
- تینگ؟ - تینگ، تینگ.
- تینگ؟
- تینگ بزن.
- ما جونگ، عزیزم.
- و وقتی ببازی، جیمی ماساژ پا میگیره.
- صبر کن، چی؟
- جیمی. - باید ناراحت شم؟
که اون منو یادش نمیاد؟
- آره، باید یادت باشه.
- سلام جیمی.
- یه دسته چهارتایی.
بذارشون رو هم.
- همونطور که گفتم، من اون یارو رو میگیرم.
- باشه، من میکشم.
- اوه، از این کارش متنفرم.
این یه چیز قشنگیه.
نه، نیست.
آره، من به اون نیازی ندارم.
- بفرمایید.
- داریم اون آشغال رو میگیریم.
ماساژ پا میخوای یا نه، جیمی؟
- سیک وو.
بفرما
- خب
مردی که دنبالش میگردی تریتون جونز هست.
اون خیلی با نفوذه
و به افراد خاصی که نیاز به محرمانه بودن دارن کمک میکنه
تا مبالغ زیادی پول رو از کشوری به کشور دیگه منتقل کنن.
- باشه، پس تریتون جونز؟
- هوم-هوم.
- و تو.
تو جیمز باند نیستی، از شر اون جگوار قدیمی خلاص شو.
فکر کردی من تو رو یادم نمیاد.
- دوستت دارم.
- نیکوی دوست داشتنی من.
- خب، گیرم انداختی، گیرم انداختی.
- میدونی تریتون جونز کیه؟
- نه. - اون یه чувакیه
که اون اینفومرشیال ها رو درباره خرید طلا انجام میده
چون ممکنه ارزش دلار سقوط کنه.
- اوه، آره. - آره.
- اوه، اون باید یه میلیونر باشه.
به احتمال زیاد یه میلیاردر.
هیچکدوم از پولاتو تو طلا سرمایه گذاری کردی؟
- عمراً.
اوه، ولی تو این کارو کردی، مگه نه؟
چقدر؟
- همش رو.
مزخرف نگو.
همش رو.
- همه رو گذاشتی روش، ها؟
- همه رو گذاشتم رفیق.
من آمادشم رفیق.
- آره، آره.
- باشه، اینجا بپیچ.
- هی، یه ایده دارم.
فردا بیا با تریتون یه چک کنیم
درباره سرمایه گذاری های طلات. اوه.
- هی گانر.
نامزد سابق ریک، ریچل، اینجا
قراره یه فصل رو با اون دو تا آقا به اشتراک بذاره.
پول رو گرفتی.
- پول رو بعد از انجام کار میگیری.
حالا، دختر کجاست؟
- اون ماشینش اونجاست.
- باید هر لحظه از سر کار دربیاد.
- رئیس هم میخواست ازت درباره جاگی بپرسم.
- اون برات گرون تر تموم میشه.
- تو چه حرومزاده طمع کاری هستی.
- مرد، من فقط دارم سعی میکنم یه لقمه نون دربیارم.
- وقتی سانی بفهمه
که داری سعی میکنی سرش کلاه بذاری.
- خیلی خب، آروم باش.
جاگی و دار و دستش تکون نمیخورن.
پس شاید بخوای یه سری بهش بزنی.
- میخواستی ما پول اونو بدیم؟
لعنتی. - اونهاش، خودش اومد.
آماده ای؟ - از مادر آماده به دنیا اومدم، تمومش کن.
- خب، منو که میشناسی.
تو تعداد، امنیت هست.
انگار چیز بدیه، داداش.
کار کردن برای من چه مشکلی داره؟
- الان دیگه باید بدونی،
مردایی مثل ما، با تقسیم کردن سود به اینجا نرسیدن.
و یه شیر هم غرورش رو با کسی تقسیم نمیکنه.
- اهل قماری؟
اون گنده لات بد اخلاقت رو میبره
و همتون برای من کار میکنید.
و بعدش من برای شما کار میکنم.
- آه.
وسوسه انگیزه.
- یه شرطی داره.
- قبول.
- ایشانا.
مال تو.
- داداش، این یه شوخیه؟
- فکر میکنی این یه شوخیه؟
- خب، با این مشکلی نداری؟
- حرومزاده.
- اون برد.
بریم بچه ها.
- میخوای با 5 میلیون دلارت چیکار کنی؟
طلای بیشتری بخری؟
- لعنت بهش، اگه کلیسا هنوز میفروخت، من یه آمرزش نامه میخریدم
- اوه، این خوبه.
میتونیم چند دوجین از اونا استفاده کنیم.
- واقعاً فکر می‌کنی یه چند دوجین
می‌تونه همه اونایی که کشتیم رو پوشش بده؟
فکر نکنم.
- آره.
با نگاهی به گذشته، شاید باید...
- یه دفتر خاطرات نگه می‌داشتیم؟
من داشتم.
اون مزخرفات رو تو حیاط پشتی دفن کردم.
بعد از قبول این شغل مجبور شدم درش بیارم و بازش کنم.
- خب، بعد از اینکه کارمون تموم شد، دوباره دفنش می‌کنم.
- آه.
فکر کنم اون مزخرفات رو از روی میز قهوه خوری بردارم.
لعنت به اون یاروها.
تک تکشون مستحقش بودن.
کاملاً درست می‌گی.
- می‌تونم کمکتون کنم آقایون؟
- اوه، ما فقط چند تا سوال ازتون داریم.
نمی‌خوایم زیاد وقتتون رو بگیریم.
- وقت ملاقات رزرو کردید؟
- می‌دونید، اونا گفتن یه مقدار باید منتظر بمونید.
می‌دونید چیکار کردم، این چوب جادویی رو درآوردم،
تکونش دادم و لعنتی، اونا فوراً راهمون دادن.
منظورم اینه که واقعاً خیلی تاثیرگذار بود.
- خب، موضوع چیه؟
- خب، ما می‌دونیم که شما اخیراً معاملاتی داشتید
با سانی و سرگئیف‌ها.
- فکر نمی‌کنم بدونم این افراد کی هستن
و کاملاً مطمئنم که ماریا همین الان به حراست زنگ زده.
- اون سبزه خوشگله؟
متاسفانه مجبور شدیم اونو تو دستشویی زندانی کنیم
همراه با سه نفر دیگه.
ببخشید بابت این.
- آره، بدون تلفن همراهشون.
خب
هیچ‌کس نمیاد.
- خب، پس حدس می‌زنم شما از طرف پلیس نیستید.
- فکر می‌کنی پلیس کارمندات رو
تو یه دستشویی کوچیک زندانی کنه؟
- آره، کوجک این کارو می‌کرد.
و قطعاً با اون سبزه می‌رفت،
مطمئناً.
- آره، شاید من هنوز این کارو بکنم.
- متاسفم، هنوز نمی‌فهمم موضوع چیه.
- ما تو حلقه‌های مشابهی با سانی فعالیت می‌کنیم
و برادران سرگئیف.
- مشابه، اما مال ما معمولاً تا 11 میره.
- فیلم عالیه.
- واقعاً نیاز به توضیح بیشتری داره؟
- بله، در واقع.
- ما می‌دونیم که اونا دارن
یه محصول دارویی بزرگ از خاورمیانه.
ما می دونیم که تو یه جورایی توش دست داری.
- ببینید، فکر نمی کنم شما درست متوجه موقعیت من شده باشید.
- میشه لطفاً توضیح بدید؟
- چه کلمه ی مزخرفی.
- خب، این کلمه برای آدم های تحصیل نکرده است.
- فقط... - هوم؟
- چیه؟
- نمی تونم.
- چی رو نمی تونی؟
- لعنت بهش، داره طول می کشه. - وای خدا.
- آخ.
بابا، تمومش کن، خواهش می کنم.
- هی ریک، تمومش کن. - گورتو گم کن و صبر کردنت رو هم.
گور بابای این مزخرفات.
- اوه! - خفه شو
و بیا اینجا.
- فرار کنی، احمق عوضی نفهم
و اون درد داره.
- آشنا به نظر میاد؟
- گندم بزنن.
- پیشنهاد کمک بده.
- منظورت چیه، مثل کارای قهرمانانه؟
مطمئن نیستم این شنل اندازه ات باشه.
- من کاملاً مطمئنم که یه سایز برای همه است.
- بهتره امیدوار باشی چون ما وقت پرو نداریم.
- شاید بتونیم
دوباره اون کتاب رو دفن کنیم و
یه کتاب جدید شروع کنیم.
- هی، بیا اینجا.
بیا اینجا.
- وای خدای من.
- می دونی اون کجاست؟ - بله.
- اینو 24 ساعت پیش گرفته.
- می خوای بهت کمک کنیم دخترت رو برگردونی؟
- ببینید، خواهش می کنم،
نمی خوام دخترم رو به خطر بندازم.
شما حتی پلیس هم نیستید.
- نه، ما از پلیس هم بهتریم.
- آره، ما مثل کوژاک هستیم.
کی عاشقتونه، عزیزم؟
- عالیه.
خب؟
- منظورم اینه، سوال ساده ایه.
می خوای بهت کمک کنیم دخترت رو برات برگردونیم؟
- یا مهمتر از اون، می خوای این حرومزاده ها بمیرن
یه مرگ فوق العاده دردناک؟
چون این همون کاریه که ما می کنیم.
- بله.
لطفاً.
- انجام شد.
اوه، و اگه ممکنه.
می‌خوام دردشون تا 11 برسه.
- آفرین. - با کمال میل.
- و با بدخواهی.
- چه خبر رفقا، یه خبر خوب بهم بدید.
- خب، اول از همه، اون عوضی
دختر رو دزدیده.
- خیلی ساده‌ست.
سانی و برادران سرگئی‌یف،
می‌خوان از تریتون جونز کمک بگیرن تا پول‌های زیادی رو منتقل کنن
به یه قاچاقچی بزرگ مواد مخدر تو خاورمیانه.
تریتون یه آدم مالی خیلی متنفذه،
می‌دونید، احتمالا تو تلویزیون دیدینش.
- آره.
- اونا دخترش رو دزدیدن تا مطمئن شن
که اون همکاری می‌کنه.
- اونا دختر رو بردن تو یه کلبه، یه جای خیلی دورافتاده.
ولی ما رفتیم دم پنجره، یه عکس گرفتیم که نشون بده زنده است،
و به نظر خوب میاد.
دو نفر رو داخل کلبه گذاشتن که مراقبش باشن.
به نظر میاد کسی بیرون نیست.
- آره، هیچ‌کس.
- با کمک تریتون و همکاریش،
من قبلاً باهاش صحبت کردم.
پس نقشه خیلی ساده‌ست.
به کلبه حمله می‌کنیم، دختر رو نجات می‌دیم.
می‌ذاریم سانی و برادرا فکر کنن همه‌چی طبق معموله
وقتی انتقال پول انجام می‌شه،
پول به هر جهنمی که شما بخواین می‌ره.
- هوم. مطمئنی که اون با این قضیه موافقه؟
- اوه، صد در صد.
- اون موافقه.
بعد وقتی بفهمن پول اونجا نیست،
سریع برمی‌گردن به اون کلبه
با تمام سرعت.
- و دختر دیگه امنه
و مثل این می‌مونه که داری تو بشکه ماهی شکار می‌کنی.
- آره. - خوبه، خوشم اومد، خوشم اومد.
ولی با این حال هیچ ریسکی نکنید.
نیروی کمکی ببرید.
و پورشه من.
من باید انتقامم رو از سانی بگیرم.
هر چقدر بگم کمه.
و هی.
خیلی خوبه که می‌بینم دو تا از بهترین‌هام
دوباره مثل یه تیم با هم کار می‌کنن.
- 1، 2، 3، شلیک.
1، 2، 3، شلیک.
۱، ۲-
- من و ریک جلو رو پوشش میدیم.
و شماها پشت رو پوشش بدید.
- بزن بریم.
- گرفتم.
- و بچه ها، حواستون باشه که
هرچی روس جامونده رو از بین ببرید.
از اون عوضی ها متنفرم.
- همیش.
بهتره بیدار شی.
همیش.
- لعنتی.
- هی، بذارید یه چیزی ازتون بپرسم.
چند وقته این کارو میکنید؟
- چه کاری؟
- کارای آدم بدها.
- دزدیدن یه دختر بی گناه.
- اولین باره. - اوه، چون
خیلی توش بد هستید.
- صبر کن، شما دوتا آدم بد هستید؟
- آره. - نه.
- آره.
نه، ما آدم بد نیستیم. - تو این یکی نه.
فقط تلفن رو بده، به باباش زنگ بزن.
فقط یه کم دیگه تحمل کن.
ما آدم های خوبی هستیم.
هی مرد.
هدف تامین شد.
- متاسفم، قربان.
بله، سلام، آره.
دخترتون در امنیت کامل هست.
آره.
- فکر کنم همین الان گفتم، مگه نه؟
تخلیه به محض امن شدن مسیر شروع میشه.
آره، آماده باش.
اینهاش.
- بابا. - بابا.
- ببین، همه چی به زودی تموم میشه.
- باشه. کی میتونم برگردم خونه؟
- به زودی، قول میدم.
فقط کاری که این مردها بهت میگن رو انجام بده.
به محض اینکه امن بشه، تو رو از اونجا میارن بیرون.
باشه؟
اونها مردای خوبی هستن.
- مطمئنی؟
- بله.
قول میدم، اونها مردای خوبی هستن.
- باشه.
باشه، قول میدم که انجام بدم.
بابا دوستت دارم.
- منم دوستت دارم.
- باشه.
متاسفم.
خب کجا بودیم؟ - داشتیم میگفتیم چقدر بدن.
- اوه آره، درسته.
- اصلا میدونین چطوری اومدیم اینجا؟
- از پله ها اومدیم بالا و در رو باز کردیم.
- البته نه بی سر و صدا.
- نه، نه، و تو، تو رو مبل خوابیده بودی
با اسلحت این طرف.
- اسلحه کاملا دور از دسترس بود.
و تو حرومزاده، تو اون تو، توی توالت بودی.
- شما دوتا 'پالپ فیکشن' رو ندیدین؟
- 'پالپ فیکشن'.
جانی تراوولتا اساسا با انجام دادن همین کار خودکشی کرد.
همون کاری که شما دوتا حرومزاده الان کردین.
- اسلحش روی پیشخون بود وقتی تو توالت بود.
- اون همون توستره، درسته؟
اون توستر بود. - چه مسخره بازی.
آخه کی این کارو میکنه؟
میدونین چیه؟ هردوتون برگردین.
دستاتونو بذارین پشت مبل،
پاهاتونو باز کنین.
- حالا!
- تویی که سمت راستی، دست چپتو بردار
و بذار تو جیب پشتی سمت راستِ همکارت.
- و تویی که توالت بودی.
دست راستتو بردار،
بذار تو جیب پشتی سمت چپِ همکارت.
- چه خبره؟ - چه غلطی داره اتفاق میوفته؟
- وای خدا، یه نسخه از اینو میخواین.
میخوام اینو بفرستم به تلفن همراهتون.
اوه، شما اصلا تلفن همراه ندارین، درسته؟
- آخه واسه چی به یه تلفن قابل حمل نیاز دارین؟
- خب قطعا نه کسی که اسمشو میذاره
تلفن قابل حمل.
هیچکس بهش نمیگه تلفن قابل حمل.
احمق، امروزه همه به تلفن همراه نیاز دارن.
- درسته.
راحتی اتصال امروزی بی نظیره.
- لعنت بهش.
- باشه، وقتی شما رو از اینجا بردیم،
شما دوتا میتونین روی مبل بشینید و کارداشیان ها رو تماشا کنین.
- اوه، هایلایت های کلوئی امسال،
خیلی عالی به نظر میرسن، نه؟
- آره میدونم، منظورم همینه.
- خب پس قرار شد.
احمق ها.
اگه یه ذره هم براتون یه هدف با ارزش مهم بود،
باید حسگرهای حرکتی رو جلوی در میذاشتین.
تا حالا 'ماموریت غیرممکن' رو دیدی؟
- اوه، فیلم عالی ایه.
- میتونستین اون پرتوهای لیزر قرمز رو بذارین.
این جور چیزای های تک رو این روزا میشه از 'رادیو شک' خرید.
رادیو... دیگه 'رادیو شک' وجود نداره.
- خب پس یه فروشگاه جاسوسی لعنتیه.
میدونی منظورم چیه؟
- یه فروشگاه جاسوسیه؟ - آمازون، لعنتی.
مطمئنا میتونی این جور چیزا رو از آمازون بگیری.
- آره، این روزا تقریبا هر چیزی رو میشه از آمازون خرید.
- درسته، اون آشغالا رو با یه پهپاد لعنتی هم تحویل میدن.
- خیلی عجیبه.
خب بچه ها، لیزرهای قرمز خیلی خوب میشد،
ولی حتی میتونستین، میدونین،
یه زنگوله کوچیک به یه نخ آویزون کنین.
- یا میتونستین در رو قفل کنین.
منظورم اینه، میتونستین در رو قفل کنین.
اون کار میکرد. - آره.
- به هر حال، آقایون، فقط یه کم فکر کنین،
میدونین، دفعه بعد، درسته؟ - آره.
- خدای من.
- هی.
تو در امان خواهی بود، درسته؟
این پسرا دیگه نمیتونن کاری بکنن، باشه؟
- باشه.
- این دو تا پسر دیگه ازت مراقبت میکنن
در حالی که من و ریک میریم تا ریشه رو امن کنیم.
تو به زودی خونه پیش بابات خواهی بود. قول میدم.
- خیلی ممنونم.
- باشه.
خوبی؟
- آره، خوب میشم.
- باشه، الان برمیگردم.
- آخ، درد میکنه.
- خفه شو.
- ریک.
- بله.
- یادت میاد کی همدیگه رو دیدیم؟
- آره، بار مک‌کلاسکی، حدود دو و نیم دهه پیش.
خب که چی؟ - آره،
همون موقع خیلی با هم جور شدیم.
مثل دو تا پرنده از یه جنس. - آره، همینطور بود.
منظورت چیه؟
- من هیچ وقت بهت نگفتم چرا اونجا بودم، مگه نه؟
- من فکر کردم بخاطر جسیکا، اون پیشخدمت جذاب بود.
اشتباه میکنم؟
- یه ماه قبل از اینکه وارد اون بار بشم،
یه نامزد داشتم.
او... ما هفت ماهه باردار بودیم.
حتی یه اسم هم انتخاب کرده بودیم.
ابیگیل.
شادی پدرش.
اون بچه رو سقط کرد و من فرار کردم.
ابیگیل الان همسن این دختر بود.
و شباهتش به نامزد سابقم... عجیبه.
- ببین، نیکو، من اصلا نمی دونستم.
متاسفم، منظورم اینه که، تو می تونستی اینو لعنتی با من در میون بذاری.
تو این 25 سال دوستی.
- تو یه نامزد داشتی و...
من اون رو هم گند زدم.
و من متاسفم. - آره، تو گند زدی.
احتمالا هزار تا 'متاسفم' دیگه هم هست
که تو این سال های لعنتی ازت دریغ کردم.
من یه عوضی بودم.
تو یه عوضی لعنتی بودی.
نذار دوباره اون اتفاق لعنتی بیفته.
- نمیذارم.
بهت قول میدم.
- ببین، آنتوان، باید نگران این مزخرفات نباشی.
یه سکته قلبی لعنتی به خودت میزنی، باشه؟
همه چیز طبق برنامه است.
رئیس ها خوشحال میشن، قول میدم.
- تو قبلا سانی رو دست کم گرفتی.
مطمئنی این حرکت درستیه؟
سرباز، وزیر رو میزنه.
- تو یه بازی شطرنج.
هر حرکتی مهمه.
فیل به خانه G5.
کیش و مات.
سانی نمی فهمه چی به سرش اومد.
- اوه، یه لحظه صبر کن.
رئیسه.
- دارم میرم تریتون رو ببینم، پس دختره رو آماده کن.
اوه، و به ریک بگو، من یه دوست رو به مهمونی دعوت کردم.
- باشه.
- هی، همه چی خوبه؟
- آره، همه چی خوبه.
- ممکنه لازم باشه اما رو به پدرش نشون بدیم.
- مشکلی نیست.
اون آماده خواهد بود.
- بذارید صدای دختره رو بشنویم.
- اونا میخوان باهات حرف بزنن.
- من اینجام.
- هی، دختر خوبی باش، اما.
و این به زودی تموم میشه.
- باشه.
- بذار دوباره با مرد خودمون حرف بزنم.
- آره.
- رسیدیم به آخرش.
گند نزن بهش.
- قطع کرد.
- وقتشه.
به تریتون زنگ بزن.
- انتقال آماده‌ست؟
- همه چی روبه‌راهه.
- خوبه، خوبه.
- داره زنگ می‌زنه.
- آره، نیکوئه. - ما آماده‌ایم.
حالا دخترمو از اونجا میاری بیرون، درسته؟
- البته، فقط کارت رو درست انجام بده تا همه چی خوب پیش بره.
- ممنونم.
- حالش خوبه؟
- می‌دونه چه چیزی در خطره.
- دارن درست رفتار می‌کنن؟
- مثل یه مشت احمق.
- می‌دونی، تو داری این قضیه رو خیلی خوب مدیریت می‌کنی.
- هنوز چیزی دریافت نکرده.
- فکر کردم گفتی تأییدش
فوری میاد؟
- آره، البته.
ولی شاید مشکلی تو انتقاله.
- به تریتون زنگ بزن.
- حتماً کاملاً آفلاینه.
احتمالاً برای امنیت انتقاله.
- دارم چند نفر رو می‌فرستم دفترش.
- و به اون کلبه زنگ بزن.
- لعنتی، تماس تصویریه.
من حلش می‌کنم.
- بله؟ - دختره پیشته؟
- آره، البته. - نشونم بده.
- مشکلی نیست.
- همه چی امن و امانه.
اونجاست.
- وقتشه.
- تریتون؟ - سلام نیکو.
- اخیراً تماسی داشتی؟
- بله، چند تا تو چند دقیقه اخیر.
- الان کجایی؟
- با رئیس‌ت تو محل قرار؟
- خب، ما قراره دخترت رو خیلی زود بهت برسونیم.
- ممنونم.
- آره.
- هی.
شما واقعاً آدمای خوبی هستید.
- ممنون.
- چه خبر شده؟
- انگلیسی، انگلیسی حرف بزن لعنتی، انگلیسی.
- انگلیسی می خوای؟
اگه بشنوم کسی از شماها داره میگه،
همونجا یه گلوله می زنم وسط چشاش.
- مراقب حرف زدنت باش.
- اوه، مراقب حرف زدنم باشم؟
تو بهتره مراقب دهنت باشی، عزیزم.
- هی، آروم باشین.
ما باید همکاری کنیم.
ما اینجا به حمام خون نیاز نداریم. بیاین بریم دختره رو بیاریم.
- ایشانا.
- هی، اینجاییم.
خیلی خب.
پارکینگ شن و ماسه ای نقطه ی بردار ماست.
همیشه و از همه طرف حواستون بهش باشه.
با من بیا. - باشه.
- نه!
- ما اینجا کاملاً آماده ایم.
دریافت شد.
بریم.
- خب، اینا خیلی زود همه چی رو می فهمن،
پس حواستون جمع باشه، فهمیدین؟
خیلی خب، وقتشه.
این آقا شما رو به جای امنی می بره.
وضعیت دفاعی پنج رو یادت باشه، چشمهات رو باز نگه دار.
- به زودی پدرت رو می بینی.
- ممنونم.
- مشکلت چیه؟
- زیاد پیش نمیاد که ما آدم خوبه باشیم.
- ما آدم خوبه ایم.
- این دفعه یه جورایی آدم خوبه ایم.
- اونا تو راهن.
- خوبه.
- بزن بریم.
- یا حضرت مسیح.
- بابا! - اما!
خوبی؟ - آره.
- اونا تو رو اذیت کردن؟ - نه، من خوبم.
ولی باید الان بریم.
الان.
- ما در موقعیت قرار داریم.
- من هدف ها رو زیر نظر دارم.
- چه خبر شده؟
دختره کجاست؟
- ایشانا.
- این یه تله است.
- تک تیراندازها توی جنگل هستن.
فرار کنید!
- اوه، خیلی خوشحالم که شماها رو می بینم.
با دوستام آشنا شدی؟
- بندازش.
بندازش.
- وایسا، وایسا، وایسا، وایسا.
- اینا مال ما هستن.
- باید بری بیرون و به همکارت کمک کنی.
- چشم، قربان.
- زود باش، زود باش.
- متاسفم.
من زنا رو نمیزنم.
- نه؟
- مادرم اینجوری منو تربیت کرده.
- مشکلی نیست.
این کار منو راحت تر میکنه.
- من بیشتر اهل عشقم تا جنگ. آخ!
- این یه جور مخ زنی خیلی بده.
- اوه، از اینا زیاد دارم.
با این حال، من آمار ضربه زنی خوبی دارم.
- امروز نه، خوشتیپ.
- هر چقدر بهت پول میدن، ما دو برابرش رو میدیم.
و یه شام استیک هم روش.
باشه؟
باشه، ببین، اگه نمیخوای با من باشی
فقط بگو نه.
- نگران نباش، خوشتیپ.
خیلی زود میخوابی.
- هی، هی.
- بهش شلیک کن.
- گورتو گم کن مرد. من به یه دختر شلیک نمیکنم.
آفرین پسر.
- چه خبر شده؟
اون میتونست منو بکشه.
- اون دختر کوچولو میخواد تو رو بکشه؟
- چاقوشو درست اینجا گذاشته بود، مرد.
- یادم نمیاد تو اینقدر ترسو باشی.
- چی؟ - میخوای بمیره، هان؟
بفرمایید، مرد قوی.
- میخوام بهش شلیک کنم. - یه گلوله حرومش کن.
- ولی تو شلیک میکردی. - یه گلوله تو سرش خالی کن.
معلومه از مردسالاری متنفره.
- بهت گفتم، بهت گفتم.
- میدونی چیه؟
بهش شلیک کن.
حالا چی داری؟
بهش شلیک کن، بزن.
- من بهش شلیک نمیکنم.
میدونی چیه؟ - به اون دختره لعنتی شلیک کن.
- من فقط دارم از مردسالاری حمایت میکنم.
- هی، هی، هی، هی، عزیزم.
- بزن به چاک. - من نمیخوام،
من باهات نمیجنگم.
وقت استراحت!
- چه مرگت شده؟
- متاسفم.
لعنتی. - نه، نه، نه، نه، نه، نه.
نکن، نکن، نکن، نکن.
حتی فکرشم نکن، بهش فکر نکن.
بهش فکر نکن، فکر نکن.
همونجا بمون.
دیگه کافیه.
دیگه نمیخوای.
هوو.
- خانم.
- آخ.
گیر کرده.
- یا اون بود یا من، پس...
ممنون.
- آره. آره.
لعنتی.
- باید اسلحه‌ام رو پیدا کنم.
- گانر، من رفتم.
- بیا، برو اسلحه‌ی منو بردار.
برو!
- اون دو تا سمت راست من رو بزن.
و اگه اون دو تا وسطی تکون خوردن، بندازشون.
کار سانی تمومه.
- واقعا؟
- خب، هنوز یه برگ برنده دارم.
یادتونه ما سه تا یه دوست مشترک داریم؟
- من کوینتون رو دوست حساب نمیکنم.
- نه کوینتون.
- اوه، البته اون اسمی از شماها آورد.
- ما یه گروگان داریم.
انگشتت رو از روی ماشه بردار.
- من یه دوست
صمیمی‌تر از تو آوردم.
سلام.
چه دیدار دوباره‌ای، ها؟
- نیکو؟ - ریچل.
- چه خبر شده؟
من اینجا چیکار میکنم؟
- سانی؟
خیلی وقته ندیدمت، رفیق.
حالت چطوره ریچل؟
- چه مخمصه احساسی، ها؟
- اوه، نه واقعا؟
- اوه. - چرا این کارو میکنی؟
- این برگ برنده‌ی معامله است، همین.
- قراره اینجوری پیش بره.
همه‌ی پول لعنتیم رو پس میگیرم وگرنه اون میمیره.
- یه لحظه بهمون فرصت بده.
- وقت دارین.
- سه.
دو، یک.
- کاغذ. - سنگ.
- بزن، میتونی بهش شلیک کنی.
ببین، فکر نمیکنم متوجه باشی.
چهار تا تفنگ دوربین دار دارم
که پیشونی هردوتون رو نشونه گرفتن، حرومزاده ها.
تو خیلی جوونی که قدر
کنی راجرز کلاسیک رو بدونی، مگه نه؟
وگرنه میدونستی کِی باید نگهشون داری.
کِی باید لعنتی جمعشون کنی.
- و کِی باید دور شی، کِی باید فرار کنی.
باور نمیکنی، سانی.
راننده رو نشونه بگیر.
- لطفا این کارو نکن.
- حتی اگه انگشتش تکون بخوره و شلیک کنه،
دومین صدایی که میشنوی
صدای رد شدن این گلوله از جمجمه ی لعنتیت خواهد بود.
- نکن.
- به هردوتون نگاه کن.
قهرمانای تگ تیم، هان؟
هی ریچل، کدومشون بزرگتر بود؟
هنوزم حس میکنی مردی، ریک؟
- ماشه رو بکش، سانی.
- شوخی نکن، ریک.
ده ثانیه وقت داری، وگرنه اون لعنتی میمیره.
- بکشش، جهنم، حتی تو شمردن معکوس هم کمکت میکنم.
کمکت میکنم.
با من بخون، رفیق.
- تیرانداز. - نه.
هشت، با من بخون، سانی.
- هفت.
- شش. - بچه ها.
- پنج.
- شمردن معکوس زندگیت، حرومزاده.
- این خیلی گند بود.
میدونی سانی، سالها منتظر بودم تا تورو بکشم،
ولی بعد از این گندی که زدی.
خب ریک، تصمیم با توئه.
اگه میخوای بکشیش، اختیار با خودته.
- میتونم این یکی رو برات تمومش کنم.
- نه، خودم انجامش میدم.
همینجا بمون.
احتمالا تو هم میخوای یه سهمی از این داشته باشی.
- میتونم فقط بهش شلیک کنم.
اوه، میخوای-
میخوای،
میخوای باهاش بجنگی.
- رئیس.
ریچل رو از اینجا ببر، باشه؟
نمی‌خوام این صحنه رو ببینه.
- فهمیدم.
- سلام پدربزرگ.
وقتی کارم با این دوتا احمق تموم شه.
میام سراغ تو.
- تخم داری سانی.
این رو بهت میدم.
- چه خبر پیرمرد؟
یادته چه بلایی سرت آوردم؟
اون موقع به اسلحه نیاز داشتم.
الان نه.
- سال‌ها منتظر این لحظه بودم، سانی.
هیچ جوری زنده از اینجا نمیری.
بهت قول میدم نفسش میبره
و من این حرومزاده رو دارم.
- میتونم کمک کنم.
- بشین.
- انگار به کمک دوستت نیاز داری، پیرمرد.
- میشه تمومش کنیم؟
- لعنت به جناغ سینه‌م.
خیله خب، من میرم از پهلو.
- باشه.
- تو برو تو عمق. - باشه.
- فکر کنم باید تو این یکی دست همو بگیرید.
- نه، خودم انجامش میدم.
- باشه، هرچی.
من اسلحه رو میارم.
- بیا.
- لعنتی.
امروز نه حرومزاده.
امروز نه.
باشه.
شلیک خوبی بود.
- آره.
- ولی درست همون جایی بود که می‌خواستمش.
- اوه، کاملا و من فقط-
- میخواستم ببرمش به آب‌های عمیق.
- حتما.
- این نقشه بود.
- خب، داشت جواب میداد.
من فقط به بدبختیش خاتمه دادم.
- داشت کم میاورد.
داشت کم میاورد حرومزاده.
- کاملا داشت کم میاورد.
- ولی ممنونم.
ممنون.
- آره، یه دونه بهت بدهکارم.
بریم خونه.
- خب.
حداقل صورتمون رو از دست ندادیم.
- درسته.
- میدونی داداش، گفتن این حرف برام خیلی سخته؟
ولی فکر کنم باید یکی از این گوشی های هوشمند رو بگیرم.
- واقعا؟ - آره.
- اگه به موقع این کار رو تموم کنیم،
میتونیم قبل از بسته شدن به مرکز خرید برسیم.
- باشه.
هی کوینتون. - بعد از ظهر بخیر آقایان.
- به اپل فکر میکنی یا اندروید؟
- نمیدونم کدومشون باهوش تره.
- یه بلک بری بگیر.
بیشتر به یه آدم بلک بری خور میای.
- خیلی خب.
از اسمش هم خوشم میاد، بلک بری.
- اوه، بهت میاد.
- مثل یه دسر وگان خوشمزه است.
- لعنتی.
فکر میکنی کسی برامون برمیگرده؟
- واقعا دستشویی دارم.