‫نگرانش نباش.
‫توی روز اول کاری من، ‫هرچی که توی اون کلاس‌ها یادم داده بودن
‫رو فراموش کردم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫یعنی، روزهای اولی کاری همیشه یکم سختن.
‫می‌دونی، مهم نیست آموزشت چطور پیش بره،
‫همیشه امکانش هست که یه اتفاق
‫کاملا غیرمنتظره بیفته.
‫اوه، من...
‫اگه آماده هستی، یه داستان...
‫خیلی خوب برات دارم.
‫باشه.
‫سلام، چه خبر؟
‫سلام.
‫شما باهم آشنا شدین؟
‫نه.
‫نیت هستم.
‫سلام.
‫جسیکا.
‫خیلی‌خب، گوش کن.
‫پس اولین هفته کاریم بود و...
‫نگهبانی دروازه با من بود، خب؟
‫اون چی هست؟
‫اگه یه بچه بخواد بره، ‫از لحاظ قانونی نمی‌تونیم جلوش رو بگیریم، پس...
‫یکی رو دم دروازه می‌ذاریم ‫تا سعی کنه منصرفشون کنه.
‫اوه، تو سریع رسیدی‌ها.
‫بله که سریع اومدم.
‫صبح بخیر.
‫سلام.
‫نیت، این گریسه.
‫رئیس جدیدت.
‫سلام.
‫سلام، خوشوقتم.
‫خوشوقتم.
‫اگه من جات بودم، کراواتم رو در میاوردم.
‫و اگه داری به یکی از داستان‌های میسون گوش بدی، ‫بدون که...
‫واقعیت خیلی کمی توش هست.
‫هی، همین اول کاری خرابم نکن.
‫درواقع حس خیلی خوبی داره.
‫خیلی‌خب، پس گریس که اون موقع
‫رئیس جدید عزیزم بود، ‫منو بدون وقت دستشویی رفتن
‫سه ساعت اینا گذاشت دم دروازه.
‫و چون تاکوهایی که اینجا سرو می‌کنن ‫رو خورده بودم
‫داشتم از دل‌پیچه می‌مردم، ‫و اون بهم نگفته بود
‫که باعث کار کردن شکم آدم می‌شن.
‫پس یه پسره‌ی 16 ساله، ‫که خیلی گنده
‫و ترسناک بود، ‫یه 30 سانتی هم ازم بلندتر بود.
‫اومد و راحت از دروازه رفت بیرون.
‫روز دوم کاریم بود، ‫پس نمی‌دونستم
‫قضیه از چه قراره.
‫ولی گریس همونجا وایساده بود ‫و گذاشت...
‫این اتفاق بیفته.
‫هرچی تو بگی.
‫والا من دیدم که میسون همینطوری نشسته بود ‫و وسلی...
‫داشت از اون طرف دروازه بهم لبخند می‌زد
‫چون می‌دونست که نمی‌تونیم بهش دست بزنیم.
‫چرا؟
‫وقتی که پاشون رو بیرون دروازه بذارن، ‫نمی‌تونیم کاریشون داشته باشیم.
‫پس گریس بهم گفت برم دنبالش، ‫منم چندین ساعت
‫از فاصله دو متر و نیمی ‫پشت سرش راه افتادم.
‫درنهایت سوار یه اتوبوس شد، ‫بنابراین منم سوار شدم.
‫اون موقع دیگه فکر و ذهنم شده بود
‫اینکه تاکوها چه بلایی دارن سر معده‌ام میارن.
‫بنابراین تصمیمم رو گرفتم، ‫گفتم به درک.
‫باید توی ایستگاه بعدی پیاده بشم ‫وگرنه شلوارکم رو
‫جلوی این همه آدم خراب می‌کنم.
‫همون لحظه که این تصمیم رو گرفتم، ‫وسلی از ردیف بغلی
‫سر گنده‌اش رو خم کرد سمت من ‫و با خونسردی تمام گفت
‫من سر ایستگاه بعدی پیاده می‌شم ‫و اگه تو هم...
‫پیاده بشی، طوری می‌زنمت
‫که صدای سگ بدی.
‫یا خدا.
‫حرفی که زده بودم رو یادت نره.
‫هی، اینجاش دیگه حقیقت داره.
‫خودم اونجا بودم.
‫واقعا؟
‫اوهوم.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫بنابراین اتوبوس وایساد.
‫اون پیاده شد.
‫من یه ثانیه صبر کردم.
‫رفتم سمت در، ‫ولی اون همینطوری
‫با فاصله سه متری روی پیاده‌رو وایساده، ‫بهم خیره شده و منتظره.
‫چه کاری ازم برمیومد؟
‫چاره دیگه‌ای نداشتم.
‫بنابراین از اتوبوس پیاده شدم.
‫و همین که پام به زمین رسید، ‫انگار...
‫گِره‌ای توی شکمم باز شد ‫و جشن توی معده‌ام
‫از پاهام سرازیر شد.
‫پس وقتی که مدفوع داشت از پاهام می‌ریخت ‫همینطوری وایساده بودم.
‫کفش‌های نایکی موردعلاقه‌ام ‫رو خراب کرده بودم.
‫و وسلی دولا شده بود ‫و داشت از ته دل می‌خندید.
‫و نمی‌تونست جلوی خنده‌اش رو بگیره.
‫تا حالا همچنین چیزی ندیده بودم...
‫بزن بریم، نیت.
‫صبر کن، چی؟
‫زود باش، نیت!
‫برو.
‫سمی!
‫هی، هی، هی، هی!
‫هی.
‫اوه، گرفتمش.
‫ول کنین، اسکل‌ها!
‫خیلی‌خب.
‫نیت، لطفا پاهاش رو بگیر.
‫همینطوری یکم روی چمن می‌شینیم ‫تا تو...
‫آروم بشی.
‫آروم شدن بخوره توی سرتون!
‫والا نفهمیدم چی گفتی.
‫خودت که می‌دونی چیکار کنی، سمی.
‫فقط بذار رفع بشه.
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫اوه، این دفعه خیلی دور شد.
‫فکر کنم رکورد زد.
‫پس بگذریم، بعد از تمام اون جریان ‫اون همراهم برگشت،
‫ولی فقط به خاطر اینکه خیلی هیجان‌زده بود ‫تا به همه
‫بچه‌های واحدمون بگه که ‫من شلوارم رو خراب کردم.
‫و گفت.
‫به همه گفت.
‫حتی به گوش مامانم هم رسیده بود.
‫تو این داستان رو شنیدی، درسته سمی؟
‫آره.
‫اوضاع‌تون اونجا چطوره؟
‫عالی.
‫حالت چطوره، سمی؟
‫خودت رو خالی کردی؟
‫می‌خوای بری یه چرتی بزنی؟
‫خیلی‌خب، بیا بلندت کنیم.
‫بلند شو، رفیق.
‫خیلی‌خب، توی دفتر می‌بینمت.
‫به بخش کوتاه‌مدت شماره 12 خوش اومدی، پسر.
‫خیلی‌خب.
‫معلومه این پسر هر روز غلات صبحانه‌اش رو می‌خوره.
‫تا حالا به این فکر کردی ‫که توی المپیک شرکت کنی، سمی؟
‫توی مسابقات دو؟
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫اینا پرونده‌های بچه‌هامونه، ‫اگه می‌خوای ببینی
‫که چه‌جور سختی‌هایی کشیدن.
‫چند وقت اینجا می‌مونن؟
‫ظاهرا کمتر از یک سال، ‫ولی چند نفری داریم
‫که یکم بیشتر از سه ساله اینجان.
‫فقط تا موقعی نگهشون می‌داریم ‫تا مقامات شهرستان بفهمن که
.‫بعدش کجا بفرستنشون
‫تام!
‫برو دندون‌هات رو مسواک بزن!
‫هوم.
‫یادت باشه، تو پدرشون نیستی.
‫روانکاوشون نیستی.
‫اینجایی تا محیطی امن براشون مهیا کنی، ‫همین و بس.
‫فهمیدم.
‫و از اونجایی که تازه اومدی، ‫سعی می‌کنن امتحانت کنن تا ببینن...
‫از زیر چه چیزهایی می‌تونن قسر در برن.
‫پس تا یه مدت بهشون نه بگو.
‫نه بگم.
‫باشه.
‫یه جورایی قبل از اینکه بتونی دوستشون بشی
‫باید یه عوضی باشی.
‫کارت رو خوب انجام میدی.
‫پنج دقیقه دیگه جلسه اجتماع داریم!
‫لوئیس، بهتره بیدار شده باشی.
‫نمی‌خوام بیدار بشم.
‫پس قراره اینطوری کنی؟
‫پنج ثانیه وقت داری.
‫لعنتی!
‫آه!
‫لوئیس!
‫منم دوستت دارم.
‫اصلا کار درستی نیست.
‫کندرا، میشه امروز منشی‌مون بشی؟
‫حتما، گمون کنم.
‫باشه، مرسی.
‫حالا جلسه اجتماع شروع شد.
‫اطلاعیه‌های اجتماع؟
‫اطلاعیه‌ای نیست؟
‫چی شده، بچه‌ها؟
‫یکم بی‌حالین.
‫چیکارشون کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫بیرون که بودم باد معده بیرون دادم.
‫شاید یه مقدارش باهام اومده باشه داخل.
‫دوباره شلوارت رو خراب کردی؟
‫نه لوئیس، شلوارم رو خراب نکردم، ‫با تشکر.
‫و اون اتفاق یه بار افتاد ‫و تو هم هنوز...
‫اینجا نبودی، پس...
‫بازم خنده‌داره.
‫خیلی‌خب، تموم شد؟
‫من...
‫امروز سه باری این داستان رو شنیدم.
‫آره، ولی داستان خوبیه.
‫واقعا داستان خوبیه.
‫خیلی‌خب، اگه کسی اطلاعیه‌ای نداره ‫که به مدفوع ربط نداشته باشه
‫من یکی دارم.
‫همونطور که بیشترتون در جریانین، ‫مارکوس داره 18 سالش میشه
‫و قراره از پیشمون بره.
‫میشه من اتاقش رو بردارم؟
‫قراره هفته دیگه، یه جشن کوچیک
‫براش بگیریم.
‫مارکوس، درخواستی نداری؟
‫می‌تونم سرم رو بتراشم؟
‫منظورم غذا واسه جشن بود.
‫نه، نمی‌خوام.
‫غذا نمی‌خوام.
‫می‌خوام سرم رو بتراشم.
‫باشه.
‫تا زمانی که تیغ دست من باشه.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب، بقیه نظری ندارن؟
‫غذا واسه جشن مارکوس، ‫چیکار کنیم؟
‫باشه، باشه.
‫همگی، لطفا یکی یکی بگین.
‫لوئیس، ممنون که دستت رو بلند کردی.
‫اون خل و چله کیه؟
‫اوه، اون نیته.
‫لطفا باهاش بد رفتاری نکنین.
‫روز اول کاریشه.
‫می‌خوای خودت رو معرفی کنی؟
‫حتما.
‫عالیه.
‫آره.
‫هی.
‫همونطور که می‌دونین، اسم من نیته.
‫و فقط...
‫من یه سال از دانشگاه فاصله گرفتم ‫چون می‌دونین...
‫فقط می‌خواستم یکم توی زندگی تجربه کسب کنم.
‫و همیشه دلم می‌خواست با کودکان محروم کار کنم.
‫هی، منظورت چیه؟
‫مارکوس، آروم باش.
‫نه، می‌خوام بدونم منظورت از...
‫"محروم" چیه؟
‫چنین منظوری نداشتم.
‫پس قبل از اینکه دهن باز کنی ‫اول فکر کن!
‫هی!
‫تازه‌کار!
‫این افت سطحه.
‫برو تو اتاقت.
‫شرمنده، پسر.
‫ببخشید.
‫سطح و احساساتتون، ‫خودتون می‌دونین چیکار کنین.
‫بیا با تو شروع کنیم، لوئیس.
‫سبز.
‫خوبم.
‫نقره‌ای.
‫حالا هرچی.
‫زرد.
‫یه جوری‌ام.
‫سبز.
‫روبراهم.
‫زرد.
‫دلخورم.
‫بخش کوتاه‌مدت شماره 12، گریس صحبت می‌کنه.
‫همین الان؟
‫خب نظرت چیه؟
‫هوم؟
‫چراغ جدید.
‫واقعا حیرت‌آوره.
‫می‌تونی با دست زدن به بخش فلزیش ‫روشن و خاموشش کنی.
‫امتحان کن.
‫باحاله، ها؟
‫هوم.
‫ببین، من باید سریعا خودم رو ‫به یه جلسه گروهی برسونم.
‫اشکال نداره توی راه حرف بزنیم؟
‫نه.
‫این جیدنه.
‫تازه امروز صبح بهمون سپرده شده.
‫پدرش دوست یکی از دوست‌هامه،
‫آدم خیلی خوبیه، خیلی با فرهنگه.
‫پس چرا بچه‌اش پیش خودش نیست؟
‫اوه، اون چند سال پیش ‫همسرش رو از دست داد.
‫جیدن زندگی رو براش سخت کرده.
‫طی دو سال اخیر، به خاطر رفتار خطرناک
‫مدام به خانه‌های گروهی فرستاده شده.
‫هفته پیش دماغ روانکاوش رو گاز گرفت.
‫عالیه.
‫آره، پس برای این هفته مهمون ماست، ‫ولی آخرهفته‌ها
‫میره خونه‌اش.
‫خیلی‌خب.
‫به پدرش گفتم که به خوبی ازش مراقبت می‌کنیم.
‫من از همه به خوبی مراقبت می‌کنم.
‫می‌دونم که می‌کنی.
‫به خاطر همین مطمئنم که ‫همین کارو با جیدن هم می‌کنی.
‫کِی می‌رسه؟
‫ممکنه همین الانش هم رسیده باشه.
‫از اسمت خوشم میاد، جیدن.
‫یه اسم پسرونه‌ست.
‫واقعا؟
‫فکر نکنم.
‫ویل اسمیت که اینطوری فکر می‌کرد.
‫باشه. خب، این چیزها رو ‫نمی‌تونی اتاقت نگه داری، ولی...
‫توی کمد اینجا می‌ذاریمشون ‫و هروقت که خواستی
‫می‌تونی برشون داری.
‫آره، خودم قوانین رو می‌دونم.
‫کمربند ممنوعه، تیغ ممنوعه، قیچی ممنوعه، ‫آزادی بی‌صحاب هم ممنوعه.
‫فحش دادن هم ممنوعه.
‫گندش بزنن، این یکی رو یادم رفته بود.
‫چون هوشمندانه بود ‫این یکی رو نادیده می‌گیرم.
‫خیلی‌خب.
‫بریم اتاقت رو ببینیم.
‫اینجاست.
‫وای، چه وسوسه انگیزه.
‫می‌تونی هرچی که بخوای به دیوار بزنی، ‫ولی باید...
‫چیز زشتی نباشه.
‫پس از اون عکس‌ها نباشه؟
‫مگه اینکه خیلی علمی باشه.
‫اوه، وای.
‫این خیلی باحاله.
‫نه، افتضاحه.
‫اگه تو به این میگی افتضاح، ‫والا حسودیم شد.
‫اگه قبل از وقت خواب ‫لباس‌هات رو
‫پشت در بذاری، ‫کارمندهای شیفت شب می‌شورنشون.
‫و نمی‌تونی در اتاقت رو ببندی.
‫دیگه این کارو نمی‌کنم.
‫نمیگم که می‌کنی.
‫یعنی، اگه هم یه وقت بخوام خودم زخمی کنم،
‫باز گذاشتن لای در بی‌صحاب ‫جلوم رو نمی‌گیره.
‫یه بار به خاطر فحش دادن بهت هشدار دادم.
‫این یکی قراره یه افت سطح باشه.
‫وای نه، افت سطح.
‫حالا چیکار کنم؟
‫رفتارت به هیچ کدوم‌مون کمکی نمی‌کنه.
‫هی، اون یارو چی شد؟
‫کدوم یارو؟
‫همون بچه گنده‌بکی که کاری کرد ‫شلوارت رو خراب کنی.
‫وسلی.
‫آره.
‫دوباره فرار کرد و دو روز بعدش
‫یکی جسدش رو لای بوته‌ها پیدا کرد.
‫چی؟
‫این پایان واقعی داستانه.
‫از این بخشش خوشم نمیاد.
‫عزیزم، با من میای؟
‫میرم هوایی به سرم بخوره.
‫روز اول خوبی بود، نیت.
‫ممنون.
‫می‌بینمت.
‫خیلی‌خب، پسر.
‫آره، مراقبت کن.
‫باشه.
‫فردا می‌بینمت.
‫گریس؟
‫بیا تو، عزیزم.
‫خب، جواب آزمایش مثبت شد.
‫خیلی هم عالی.
‫حالت چطوره؟
‫من هفت‌تا از اون تست‌ها رو توی خونه انجام دادم، ‫پس...
‫واقعا جا نخوردم.
‫باشه. ‫خب، می‌تونی چندتا گزینه رو بررسی کنی.
‫و می‌تونیم مرورشون کنیم...
‫فقط یه وقت واسه شنبه برام بذار.
‫نمی‌خوای بقیه گزینه‌ها رو بشنوی؟
‫نه خیر.
‫باشه.
‫قبلا هم باردار بودی؟
‫یه بار.
‫باشه.
‫هی بوگندو، چرا اینقدر دیر کردی؟
‫وای نه.
‫نمی‌دونستم که هنوزم این کلاه مسخره رو داری.
‫من عمرا از این کلاه مسخره بگذرم.
‫اینجا چه خبره؟
‫خب، از اونجایی که رفته بودی با دوچرخه‌ات ‫بهم بی‌وفایی کنی،
‫تصمیم گرفتم که واسه خودم چیلی رلینو،
‫تورتیای خونگی ‫و سس سالسای معروف مامانم رو درست کنم.
‫هوم.
‫به نظر میاد برای دو نفر باشه.
‫خیلی‌خب.
‫فکر نکنم.
‫میس، لازم نیست به فلوید حسودی کنی.
‫فلوید؟
‫الان دیگه دوچرخه‌ات اسم هم داره؟
‫معلومه که داره.
‫ما خیلی صمیمی هستیم.
‫نمی‌فهمم از چیه اون خوشت میاد.
‫هوم.
‫فرمون خوبی داره.
‫زین راحتی داره.
‫امکان نداره که به راحتی من باشه.
‫حق با توئه.
‫فکر کنم برم یه دوشی بگیرم.
‫فلوید عرقم رو در آورد.
‫از اون دوچرخه متنفرم!
‫لعنت بهت، فلوید!
‫خیلی‌خب، من مال خودم رو تموم کردم.
‫اوه، آره.
‫باشه، آره.
‫آخراشه.
‫عه...
‫عجب تغییراتی داری
‫لحظه آخری میدی.
‫آره. ‫خب، واقعا بلد نیستم دماغ بکِشم.
‫خیلی‌خب، تو اول نشون بده.
‫ای بابا، لعنتی.
‫نقاشی‌های تو همیشه خیلی خوبن.
‫مرسی.
‫ولی شبیه بی‌خانمان‌ها شدم.
‫واقعا هم شبیه بی‌خانمان‌هایی.
‫اوه آره، دستت درد نکنه.
‫اون چیه روی صورتم؟
‫اوه، اینو میگی؟
‫آره.
‫هوم.
‫خب، اون تیکه آووکادوییه که ‫توی ریشِت گیر کرده.
‫نه.
‫آره.
‫گندش بزنن.
‫آره.
‫از همون اول اونجا بود.
‫اووه، آره.
‫پس منم کامل نقاشیت کردم.
‫ممنون که زودتر...
‫یه چیزی گفتی.
‫گفتم.
‫فقط...
‫خیلی‌خب.
‫حالا نوبت منه.
‫فقط آروم باش، باشه؟ ‫چون وقتی اینو ببینی
‫هول می‌کنی.
‫فکر کنم ممکنه بهترین نقاشیم باشه.
‫خیلی‌خب.
‫چطوره؟
‫بیخیال.
‫عجب.
‫نمی‌تونی باهاش رقابت کنی.
‫نمی‌تونم باهاش رقابت کنم.
‫واقعا هم دماغ رو محشر کشیدی.
‫آره.
‫و می‌خواستم یه جورایی قارچی‌طور بکِشمش.
‫برام ریش کشیدی؟
‫نه.
‫من...
‫سعی داشتم سایه‌زنی کنم.
‫به نظرم خیلی خفن شده.
‫آره، خیلی خفنه.
‫چی داره از توی سرم رشد می‌کنه؟
‫اوه، اینا رو میگی؟
‫گل.
‫هوم.
‫نمایانگر افکار عجیبی هستن که ‫از ذهن زیبات
‫سرچشمه می‌گیرن.
‫چرا اینقدر باهام مهربونی؟
‫الان جدی‌ای؟
‫اوهوم.
‫خب، راحته.
‫چون تو عجیب‌ترین و زیباترین
‫شخصی هستی که تا حالا توی عمرم دیدم.
‫خیلی‌خب، همگی.
‫فکر می‌کنم که بیشترتون همین الانش هم دیدینش، ‫ولی...
‫یه عضو جدید به جمع‌مون ملحق شده.
‫جیدن، میشه خودت رو معرفی کنی؟
‫عه...
‫لطفا اگه خیلی دوستانه رفتار نمی‌کنم ‫بهتون برنخوره، ولی...
‫قراره به زودی برم پیش بابام زندگی کنم، ‫و واقعا دوست ندارم
‫وقتم رو با روابط کوتاه‌مدت تلف کنم.
‫پس می‌دونین، مسئله شخصی نیست.
‫عجب.
‫اون به نظر دختر خوبی میاد.
‫هی، فکر کنم همه‌مون بتونیم
‫به حریم خصوصیش احترام بذاریم، باشه؟
‫خیلی‌خب، امروز واسه تفریح چی بازی کنیم؟
‫ویفل‌بال، رفیق!
‫باشه.
‫نه بابا.
‫همیشه این بازی مسخره رو می‌کنین.
‫چون همیشه توش افتضاحی.
‫هروقت بازیت خوب شد، ‫شاید بتونیم...
‫دیگه بذاریمش کنار.
‫حرف دهنت رو بفهم، دادا.
‫جفتتون بس کنین.
‫کسی پیشنهاد دیگه‌ای نداره؟
‫بله، سمی؟
‫می‌تونیم بازی بزرگ و کوچیک بکنیم؟
‫این یه بازی واقعیه یا بازی‌ایه که ‫الان از خودت در آوردی؟
‫یه بازی واقعیه که تازه از خودم در آوردم.
‫باشه.
‫خب، شاید بتونی بعدا برام توضیحش بدی.
‫توی یه خط برین، بچه‌ها.
‫من میرم اتاق‌ها رو بررسی کنم، ‫پس بیرون می‌بینمت.
‫اوه، باشه.
‫سلام، ناس.
‫یالا، بچه‌ها.
‫ایول به شانتا، ایولا!
‫خیلی‌خب، بازی بیس‌بال داریم.
‫باریکلا.
‫تو می‌تونی.
‫سمی.
‫هی، سمی.
‫برو توپ رو بیار!
‫بدو دختر، بدو!
‫زود باش، سمی!
‫این بازی در حد تو نیست؟
‫چی؟
‫ویفل‌بال در شأن تو نیست؟
‫از عرق کردن خوشم نمیاد.
‫هی، می‌دونی چیه کانر؟
‫فقط بیا نزدیک‌تر.
‫مارکوسه.
‫توپ رو نمی‌زنه.
‫مطمئنی که نمی‌خوای چوب تپله رو برداری؟
‫نه؟
‫امتیاز اول، رفقا.
‫امتیاز اول.
‫اصلا امتیاز نشد.
‫دقیقا وسط زدم.
‫اینجا لیگ بازیکن‌های گنده‌ست، پسر.
‫طاقتش رو نداری؟
‫تو همینطوری ادعا کن.
‫هی.
‫می‌خوای بیای باهامون طناب بزنی؟
‫عه...
‫نه؟
‫ببخشید.
‫اجازه نداریم.
‫منظورمون این نبود.
‫میشه منم گوش بدم؟
‫لعنتی.
‫امتیاز سوم.
‫بیا جامون رو عوض کنیم.
‫مطمئنم مامانت خیلی هیجان داره که ‫هفته دیگه ببینتت، ها؟
‫مارکوس!
‫چته؟
‫هی!
‫درمورد مامانم گفتی، عوضی؟
‫هی!
‫چیکار می‌کنی؟
‫برو روی نیمکت.
‫یالا، یالا.
‫بچه‌ها، لوئیس رو از اینجا ببرین.
‫مارکوس خوبه؟
‫خوبی؟
‫آره، بسپارش به خودم.
‫لوئیس، بیا.
‫بیا.
‫خیلی‌خب، کجات درد می‌کنه؟
‫زود باش.
‫بیا اینجا بشین.
‫یکم می‌شینیم، باشه؟
‫خوبی، پسر؟
‫حالت چطوره؟
‫خوب نیستم.
‫یعنی، اون سرسام‌آور بود.
‫اونا کلا اینطوری دعوا می‌کنن؟
‫نیت، حال تو رو نپرسیدم.
‫درسته.
‫ببخشید.
‫تو چطوری؟
‫باید بهم بگی که چته.
‫ضرب و شتم و نگهداری مواد مخدر.
‫می‌فهمی که همین کافیه تا بندازنت زندان نوجوانان.
‫فکر کردی برام اهمیتی داره؟
‫تو کمتر از یه هفته دیگه از اینجا میری.
‫تو خیلی باهوش‌تر از اینایی.
‫می‌دونم که اون بیرون اوضاع ترسناکه.
‫من از هیچی نمی‌ترسم.
‫تمام حرفم اینه که زندانی شدن
‫اصلا به نفعت نیست.
‫بابای من ده ساله که توی زندانه.
‫چنین سرنوشتی برات نمی‌خوام.
‫یه راست برو تو اتاقت.
‫تا همه کارهای روزمره‌تون رو نکردین
‫خبری از وقت آزاد نیست.
‫اون چشه؟
‫نمی‌خواد بره.
‫برم باهاش حرف بزنم؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، میرم داخل و می‌ذارم
‫مارکوس منو مثل سگ بزنه.
‫خوش بگذره.
‫تکست جدیدی ننوشتی که ‫بخوای روی من پیاده کنی؟
‫فحش زیادی توش داره.
‫من به کسی نمیگم.
‫اوهوم.
‫کم و بیش همینه.
‫آرومه.
‫خیلی‌خب، بده امتحان کنم.
‫ببینم چه می‌کنم.
‫اینطوری؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫♪ دیگه مهم نیست، تقریبا 18 سالمه ♪
‫♪ همه تصاویر قشنگ توی ذهنم محو شده ♪
‫♪ و وقتی به اون شیادی که بزرگم کرد فکر می‌کنم ♪
‫♪ به یاد مریضی میفتم، چون اون زنه دیوونه‌ست ♪
‫♪ لعنت به اون زن، لعنت به اون درد ♪
‫♪ توی این مغزِ وارونه شده، جسد توی یه جوب افتاده ♪
‫♪ یعنی، نمی‌فهمم چطور اسم خودت رو می‌ذاری مامان؟ ♪
‫♪ دکترها با چنگال عقاب ‫منو از چنگ شرارت محض ♪
‫♪ کشیدن بیرون ♪
‫♪ لعنت لعنت لعنت، لعنت به خواسته‌ی تو ♪
‫♪ کاری کردی که پسر جوون و احمقت ‫واسه پول کفتربازی می‌کنه ♪
‫♪ یعنی، هوای آفتابی هم خیلی سرده ♪
‫♪ آفتاب رو خراب می‌کنه ♪
‫♪ اینقدر پررویی که بگی دوستم داری؟ ♪
‫♪ گفتم، دوباره؟ ♪
‫♪ دوباره؟ ♪
‫♪ دوباره بفروشم؟ ♪
‫♪ عوضی، من ده سالمه ♪
‫♪ بذار برم بیرون با رفیق‌هام بازی کنم ♪
‫♪ میگی مامانمی؟ ♪
‫♪ مادرمی؟ ♪
‫♪ ملکه‌ای واسه خودت؟ ♪
‫♪ گفتم باشه، دوستش دارم ♪ ‫♪ دوباره راه میام ♪
‫♪ نه، این دفعه دیگه نه، عوضی ‫چون قوی‌تر از توئم ♪
‫♪ این دفعه دیگه نه، عوضی ‫زورم از تو بیشتره ♪
‫♪ این دفعه دیگه نه، عوضی ‫چاره‌ای برام نذاشتی ♪
‫♪ توی مغز یه پسربچه، جسدی بیش نیستی ♪
‫♪ الان دیگه همه‌چیز به فنا رفته، تقریبا 18 سالمه ♪
‫♪ همه تصاویر گذشته‌ام محو شدنی نیستن ♪
‫♪ همیشه آرزوی یه چیز معرکه رو دارم، ‫ولی وقتی... ♪
‫♪ زندگیت آشغاله، معامله‌ای نمیشه کرد ♪
‫♪ پس اسم منو توی کتابت بنویس ‫تا بدونی چطوریه ♪
‫♪ زندگی‌ای کنی که ندونی زندگی عادی چطوره ♪
‫♪ روی من برچسبی بزن ‫تا بدونی چطوریه ♪
‫♪ زندگی‌ای کنی که ندونی زندگی عادی چطوره ♪
‫♪ توی چشم‌ها نگاه کن تا بدونی چطوریه ♪
‫♪ توی چشم‌ها نگاه کن تا بدونی چطوریه ‫زندگی‌ای کنی ♪
‫♪ که ندونی زندگی عادی چطوره ♪
‫آره، من...
‫نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم چی بگم، پسر.
‫مشکلی نیست، رفیق.
‫فقط باید سرم رو بتراشم.
‫فکر می‌کنی هنوزم گریس موهام رو بزنه؟
‫از دکور دیواری جدید خوشم میاد.
‫میشه باهات نقاشی بکشم؟
‫وقتی نُه یا ده ساله بودم، ‫پرتره همه مردهای توی زندگی مامانم
‫رو می‌کشیدم.
‫و بعد هر کدوم رو دونه‌ای ده دلار بهش می‌فروختم.
‫مگه چندتا مرد توی زندگیش بوده؟
‫اونقدر بودن که تونستم پول‌هام رو جمع کنم ‫و یکی از اون
‫پخش‌کننده‌های سی‌دی قابل حمل ‫با محافظ ضربه‌گیر بخرم.
‫تو پیری.
‫حالا هرچی.
‫اون دستگاه‌ها باحالن.
‫می‌دونی چی عجیبه؟
‫هر موقع داشتم پرتره اون مردها
‫رو می‌کشیدم، ‫همیشه خیلی طولش می‌دادم.
‫30، 40 دقیقه همینطوری کِششون می‌دادم، ‫می‌گفتم که اوه...
‫فقط باید چندتا سایه‌زنی بیشتر انجام بدم ‫یا...
‫فقط دارم دماغش رو درست می‌کنم.
‫نمی‌دونم چرا اون کارو می‌کردم.
‫من از تک تکشون متنفر بودم.
‫شاید فقط سعی داشتی از مادرت ‫دور نگهشون داری.
‫آره.
‫شاید.
‫تموم کردی؟
‫آخرشه.
‫فقط باید چندتا سایه اضافه کنم و...
‫یه خرده دماغش رو درست کنم.
‫تو خیلی نمکدونی.
‫این یه افت سطحه.
‫وای نه، نگو که افت سطحه.
‫می‌خواستم بعدا فوتبال دستی بازی کنم.
‫هوم.
‫حیف شد.
‫خیلی‌خب.
‫تموم شد.
‫می‌خوای یه نگاهی بندازی؟
‫عالی شده، مارکوس.
‫نگاه کن.
‫بیرون‌زدگی‌ داره؟
‫منظورت چیه؟
‫من معمولا موهام رو بلند نگه می‌دارم.
‫مامانم می‌زد توی سرم.
‫هنوزم بیرون‌زدگی داره؟
‫اصلا، پسر.
‫به هیچ‌وجه.
‫خودت نگاه کن.
‫خیلی صافه.
‫پشت سرم چی؟
‫جای زخمی نیست؟
‫هیچی...
‫نیست؟
‫آها.
‫خیلی عالی شده.
‫میسون.
‫هوم؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫بله؟
‫چیه؟
‫قراره بچه‌دار بشیم.
‫چی؟
‫قراره بچه‌دار بشیم.
‫واقعا؟
‫اوهوم.
‫اوه.
‫خیلی‌خب.
‫عه...
‫یه دقیقه بهم وقت بده.
‫وای پسر!
‫یا خدا.
‫اوه!
‫خیلی‌خب.
‫هی.
‫می‌دونی که از پسش برمیایم، درسته؟
‫چون قراره پدر و مادر معرکه‌ای بشیم.
‫باشه؟
‫من خیلی دوستت دارم، گریس.
‫به قدری که دیوونگیه.
‫خبر سمی رو شنیدی؟
‫چی؟
‫دیشب همه عروسک‌هاش رو گرفتن.
‫روانکاوش اسمش رو درسی از دل کندن گذاشته.
‫مزخرفه.
‫اونا همه خواهرهاشن، درسته؟
‫اون برای این آماده نیست.
‫وقت داروهاته، سمی.
‫متاسفم، رفیق.
‫جیدن، داروهات.
‫چطور خوابیدی؟
‫افتضاح.
‫میشه به دکتر بگی که دوز بیشتری ‫از ترازودون نیاز دارم؟
‫اوهوم، بهش میگم.
‫تولدت مبارک.
‫و اینم روشه.
‫میسون درست کرده.
‫مرسی.
‫شنیدم بابات داره میاد دنبالت.
‫آره.
‫هیجان داری؟
‫حالا هرچی.
‫دن، دم دروازه جلویی
‫ملاقاتی داری.
‫دن برو دم دروازه جلویی.
‫ آرایشگر شهر سویل!
‫خدافظ، شانتا.
‫خدافظ.
‫خدافظ، شانتا.
‫خدافظ.
‫روبرو شدن با این همه کوسه ‫می‌تونه...
‫اینکه این اتفاق در آستانۀ
‫انقلاب تابستانی رخ میده، ‫منو به فکر فرو می‌بره.
‫لعنتی.
‫میشه حواست به بچه‌ها باشه؟
‫حتما.
‫نیت.
‫جیدن.
‫یالا، می‌دونی که نمی‌تونی در رو ببندی.
‫در رو هل نده.
‫هی.
‫هی، جید.
‫واقعا به خاطر بابات متاسفم.
‫چرا نمی‌تونه در اتاقش رو ببنده؟
‫سابقه خودزنی داره.
‫صدات رو می‌شنوم، عوضی!
‫شاید همین الان خودم رو زخمی کنم ‫تا همه‌تون...
‫از کار بیکار بشین!
‫بیخیال، جید.
‫منو جید...
‫صدا نکن، عوضی!
‫جیدن، راه بیا.
‫لطفا، فقط در رو باز کن.
‫اگه فقط در رو باز کنی،
‫دیگه ما مزاحمت نمی‌شیم.
‫اگه در رو باز نکنی، مجبور می‌شیم
‫به زور بازش کنیم.
‫میشه کمکم کنین؟
‫آره، آره.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫اوه، اوه، اوه، اوه.
‫گورتون رو از اتاقم گم کنین بیرون...
‫بهم دست نزنین!
‫خیلی‌خب، ‫آروم باش، آروم باش، آروم باش.
‫یک، دو، سه، بشونش زمین.
‫آه، لعنت بهتون!
‫لوئیس، بشین سر جات.
‫دارین له‌ام می‌کنین، چاقالو‌ها!
‫ببخشید، الان چطوره؟
‫ولم کنین!
‫تو نباید اینجا باشی، گریس.
‫چی شده، میسون؟
‫خودت از پس من برنمیای، مرتیکه ضعیف؟
‫حتما این زن عوضی باید برات انجامش بده؟
‫خوب نگهش دار، نیت.
‫آره، منو خوب نگه دار، نیت.
‫شرمنده، پسر.
‫حالت خوب میشه، جیدن.
‫درست میشه.
‫ازت متنفرم.
‫عیب نداره.
‫مجبور نیستی الان ازم خوشت بیاد.
‫فقط بذار رفع بشه.
‫چطوری، نیت؟
‫خیلی خوب نیستم.
‫داری خوب انجامش میدی.
‫واقعا داری خوب انجامش میدی.
‫گریس.
‫کیک فنجونیم چطوره؟
‫ جزایر باستانی سردن.
‫حالش چطوره؟
‫گمونم الان توی اتاق خونسرد شدنه.
‫اونو لازم دارم.
‫ فک‌های خاکستری معمولی رو
‫ میشه به وفور در اینجا پیدا کرد.
‫ در واقع، اسکاتلند محل زندگی ۴۰٪ ‫ از جمعیت
‫ فک‌های خاکستری جهان هست.
‫همه‌تون یکی بردارین.
‫زود باشین دیگه.
‫می‌خوای مال منو ببینی؟
‫یا خدا.
‫اون یکی به خاطر عطسه زدنه.
‫لیز خورد و خیلی عمیق برید.
‫چیزی نمونده بود تاندون آشیل‌ام رو ببُرم.
‫چرا؟
‫هوم.
‫مامانم مرده بود.
‫رفته بودم پیش بابام زندگی کنم و...
‫وقتی داری خونریزی می‌کنی ‫غیرممکنه که
‫نگران چیزِ دیگه‌ای باشی.
‫وای که چقدر از اون عروسک بدم میاد.
‫منم همینطور.
‫هرچقدر که می‌خوای وقت بذار.
‫[تولدت مبارک، جیدن] ‫[تولد 15 سالگیت مبارک]
‫[روز روبراهی داشته باشی]
‫[امروز روز توئه، خوش باش! ‫از طرف دوستت، تریسی.]
‫تولدت مبارک!
‫فوتشون کن!
‫یالا!
‫جیدن!
‫آه، خل و چل، خل و چل، خل و چل!
‫خل و چل شماره چهار.
‫شماره چهار، شماره پنج.
‫شماره پنج، شماره شیش.
‫شماره شیش، شماره پنج.
‫شماره پنج، شماره ده.
‫شماره هفت، خل و چل.
‫خل و چل، شماره ده.
‫وای!
‫بیخیال، اون خیر سرش اینجا کار می‌کنه.
‫باید از خودت خجالت بکشی.
‫واقعا هم خجالت می‌کشم.
‫هی، عیب نداره.
‫واسه همه‌مون پیش میاد.
‫بیاین یه دور دیگه بازی کنیم، حاضرین؟
‫آه، خل و چل، خل و چل...
‫هوم، یکم سرعتش رو کم کنین.
‫شما اصلا ریتم حالیتون نیستا.
‫آره خدایی.
‫دارم سعی می‌کنم هماهنگ نگهشون دارم.
‫ولی خیلی سخته.
‫♪ میس، عین داداشم دوستت دارم ‫ولی باید بگم ♪
‫♪ وقتی پای احتیاط باشه، تو افتضاحی ♪
‫♪ یعنی، فکر می‌کنه که ما نمی‌دونیم ‫اون و گریس ♪
‫♪ یواشکی قصد دارن باهم باشن ♪
‫نمی‌دونم چی داری میگی.
‫♪ من از دروازه رد شدم، درسته؟ ♪
‫♪ اسمم نیته ♪
‫♪ وقتی اومدم اینجا، سعی کردین اذیتم کنین ♪
‫همگی لطفا بشینین.
‫یه فراری داریم.
‫جیدن!
‫گریس!
‫پیش بچه‌ها بمون!
‫وقتی گرفتمش بهت زنگ می‌زنم.
‫این اتفاق پیش میاد.
‫مشکلی نیست.
‫جیدن!
‫جیدن، میشه لطفا یواش‌تر بری؟
‫حس می‌کنم الانه که بالا بیارم.
‫همینقدر فاصله رو حفظ کن.
‫وایسا!
‫باشه.
‫بیرون محوطه نمی‌تونی بهم دست بزنی.
‫خب، میشه همراهت راه برم؟
‫هرچقدر دوست داری راه بیا، ‫ولی من برنمی‌گردم اونجا.
‫پس بیا راه بریم.
‫جیدن، خودت می‌دونی که نباید اینجا باشی.
‫هی.
‫ما توی خونه باباشیم.
‫فکر نکنم کسی اینجا باشه، ‫ولی به هر حال رفت داخل.
‫باشه، ممنون.
‫خونه نیست؟
‫می‌خوای برگردی؟
‫باشه.
‫حالت خوبه؟
‫فردا می‌بینمت.
‫می‌خوای یه داستانی که روش کار می‌کردم رو بشنوی؟
‫معلومه.
‫خب، یه داستان بچگونه‌ست، ‫واسه همین کلمات بزرگی به کار نرفته.
‫باشه.
‫روزی روزگاری، جایی کیلومترها...
‫زیر سطح اقیانوس، یه هشت‌پای کوچولو
‫به اسم نینا زندگی می‌کرد.
‫نینا بیشتر وقتش رو تنها سپری می‌کرد ‫و مشغول ساختن چیزهای عجیب
‫با سنگ و صدف‌ بود.
‫و خیلی خوشحال بود.
‫ولی بعد در روز دوشنبه ‫کوسه پیداش شد.
‫کوسه گفت "اسمت چیه"؟
‫اونم جواب داد "نینا".
‫کوسه پرسید "می‌خوای دوست من بشی"؟
‫نینا گفت "باشه.
‫باید چیکار کنم"؟
‫کوسه گفت، "کاری زیادی لازم نیست.
‫فقط بذار یکی از پا‌هات رو بخورم".
‫نینا تا حالا دوستی نداشت، ‫بنابراین فکر کرد
‫که برای دوست پیدا کردن باید همین کارو کنه.
‫اون به هشت‌تا پاهاش نگاه نکرد ‫و تصمیم گرفت که
‫گذشتن از یکیشون خیلی هم بدک نیست.
‫بنابراین یه پا به دوست جدید عزیزش داد.
‫وای.
‫اون هفته هر روز نینا و کوسه باهم بازی می‌کردن.
‫توی غارها می‌گشتن، با ماسه قلعه می‌ساختن
‫و خیلی سریع شنا می‌کردن.
‫و هر شب کوسه گرسنه می‌شد ‫و نینا...
‫یه پای دیگه بهش می‌داد بخوره.
‫در روز یکشنبه، بعد از اینکه کل روز رو بازی کرده بودن، ‫کوسه به نینا گفت
‫که خیلی گرسنشه.
‫اون گفت "نمی‌فهمم.
‫من همین الانش هم 6تا از پاهام رو بهت دادم ‫و حالا...
‫یکی دیگه هم می‌خوای"؟ ‫کوسه با یه لبخند دوستانه بهش نگاه کرد...
‫و گفت، "یکی نمی‌خوام.
‫این دفعه همه‌شون رو می‌خوام". ‫نینا پرسید، "ولی چرا"؟
‫و کوسه جواب داد، "چون دوست‌ها
‫به درد همین می‌خورن دیگه".
‫وقتی کوسه غذاش رو تموم کرد،
‫خیلی ناراحت و تنها شد.
‫دلش واسه اینکه یکی رو داشته باشه ‫تا باهاش توی غارها بگرده، باهاش قلعه درست کنه،
‫و باهاش خیلی سریع شنا کنه ‫تنگ شده بود.
‫خیلی دلش برای نینا تنگ شده بود.
‫بنابراین اون...
‫شنا کرد رفت تا یه دوست دیگه پیدا کنه.
‫جیدن؟
‫تا حالا بابات بهت صدمه زده؟
‫هنوزم بهت صدمه می‌زنه؟
‫نباید بذاریم برگرده اونجا.
‫همچین اتفاقی هم نمیفته.
‫تو امروز خیلی فوق‌العاده بودی.
‫ممنون.
‫هوم؟
‫بیشتر، لطفا.
‫همه بیشتر بردارین.
‫از همه‌چیز بیشتر بردارین.
‫کسی هست اول دسر بخواد؟
‫دسر؟
‫اول دسر بخواد؟
‫ببخشید، ببخشید.
‫سلام، سلام.
‫سلام.
‫عه...
‫اِهم.
‫ولی به زبان انگلیسی میگم ‫تا خودم رو بیشتر از...
‫حدی که لازمه، آبروم رو نبرم.
‫فقط که میخوام یه لحظه وقت بذارم...
‫تا ازتون تشکر کنم، مامان، بابا.
‫فکر نکنم کسی اینجا باشه که ‫شما رو به عنوان
‫والدین ناتنی‌مون بدونه.
‫اصلا نمی‌دونم معنیش چیه ‫چون برای من،
‫شما همون مامان و بابا هستین.
‫و به نظرم از جانب همه حرف می‌زنم ‫وقتی که میگم،
‫ممنون که ما رو به سرپرستی گرفتین.
‫بابت اینکه وقتی من یه بچه قرتی‌ای بودم ‫که از همه‌چیز می‌ترسیدم
‫قبولم کردین.
‫وقتی کس دیگه‌ای رو نداشتم، ‫شما قبولم کردین و بهم نشون دادین
‫که دوست....
‫که دوست داشته شدن چه حسی داره.
‫و اگه به خاطر شما نبود ‫الان هیچ کدوم‌مون اینجا نبودیم.
‫فقط به این خانواده قشنگی ‫که خلق کردین نگاه کنین.
‫پس بیاین لیوان‌هامون رو به افتخار پادشاه و ملکه‌مون بلند کنیم.
‫30ـمین سالگردتون مبارک، بچه‌ها.
‫تمام خوشی زندگیم به خاطر شماست.
‫به افتخارش.
‫به افتخارش!
‫هوم.
‫آخه کی داره به خط ثابت زنگ می‌زنه؟
‫الو؟
‫بله.
‫راستش من نامزدش هستم.
‫و اگه قضیه درمورد باباشه، ‫احتمالا بهتره
‫به خودم بگین تا بهش بگم.
‫اوهوم.
‫اوه، لعنتی.
‫کی بود؟
‫عه...
‫یکی از اداره آزادی مشروط ‫زنگ زده بود.
‫گفتن که احتمالا بابات
‫ماه دیگه آزاد میشه.
‫هی.
‫واقعا فکر می‌کنم که باید درمورد این مسائل حرف بزنیم.
‫الان نه، میسون.
‫روبراه می‌شم.
‫فقط...
‫فقط باید کار کنم.
‫سلام.
‫ماهی مارکوس دیشب مُرد.
‫چی؟
‫فکر می‌کنه که لوئیس یه کاری کرده.
‫حالا کرده؟
‫بگو که تو کاری با ماهی مارکوس نکردی.
‫چی؟
‫لوئیس، بهم بگو.
‫نمی‌دونم راجع‌به چی حرف می‌زنی.
‫قسم می‌خورم!
‫واقعا متاسفم، مارکوس.
‫کار لوئیس نبوده.
‫مهم نیست.
‫اگه مشکلی نیست، ‫دوست دارم تنها باشم.
‫باشه.
‫فقط اگه چیزی نیاز داشتی ‫بهم بگو.
‫شما جیدن رو ندیدین؟
‫نه.
‫جس؟
‫جیدن کجاست؟
‫اوه، باباش دیشب اومد ‫و واسه آخرهفته...
‫بردش.
‫چی؟
‫جک اجازه‌اش رو داده بود.
‫شوخیت گرفته؟
‫چطور تونستی بذاری بره؟
‫جن، بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫طرف زنگ زد.
‫عذرخواهی کرد.
‫یه مشکل اضطراری براش پیش اومده بود.
‫اصلا مسئله این نیست، جک.
‫گزارشم رو خوندی؟
‫معلومه که خوندم، و خیلی نگران بودم.
‫ولی وقتی مددکار اجتماعی جیدن ‫راجع‌بهش ازش پرسید
‫گفت که پدرش هرگز اذیتش نکرده.
‫معلومه که اینو گفته.
‫دختره ترسیده!
‫مگه توی دانشکده عالی چی یادتون میدن؟
‫جک، توی ذهن جیدن ‫باباش همیشه...
‫پشت سرشه، حواسش بهش هست.
‫وقتی خوابیده.
‫وقتی توی دستشوییه.
‫وقتی که با روانکاوش تنهاست، ‫باباش دقیقا اونجاست
‫زیر نظرش داره و آماده حمله‌ست.
‫بعد تو انتظار داری که راحت اقرار کنه؟
‫مگه شما احمقین؟
‫چون اون اینجا داشت درخواست کمک می‌کرد ‫و تو دوباره...
‫فرستادیش پیش کوسه.
‫می‌فهمم که ناراحتی، گریس.
‫ولی سر من داد زدن ‫شیوه موثری...
‫برای ارتباط برقرار کردن نیست.
‫باشه.
‫باشه، جک.
‫جک، معذرت می‌خوام.
‫لطفا اجازه رو کنسل کن تا بفهمیم قضیه چیه،
‫چون من می‌شناسمش ‫و می‌دونم که اوضاع توی خونه‌اش خوب نیست.
‫اونوقت از کجا می‌دونی؟
‫چون یه داستان بچگانه برات خونده؟
‫سر به سرم نذار، جک.
‫من هر روز پیش اون بچه‌هام.
‫و دیشب، اون دختر بغلم نشست ‫و گریه کرد
‫و سعی کرد به تنها روشی که بلده ‫بهم بگه جریان چیه.
‫گریس، تو یه کارمند خدماتی هستی.
‫وظیفه تو نیست که اشک‌ها رو تفسیر کنی.
‫این کار روانکاوهای آموزش دیده‌ی ماست.
‫پس روانکاوهای آموزش دیده‌ات ‫هیچی حالیشون نیست.
‫خودش بهت گفت که پدرش داره آزار و اذیتش می‌کنه؟
‫مجبور نبود بگه.
‫اگه من قراره اون بچه رو از پدر خونیش بگیرم...
‫بله که باید بگه.
‫این مزخرفه.
‫گریس، من بیشتر از سن تو
‫با این بچه‌ها کار کردم.
‫و یکی ازشون هم نیست که حاضر نباشم ‫جونم رو به خاطرش ندم.
‫به چشم‌های آزار دیده‌شون که نگاه می‌کنم
‫دلم می‌خواد برم عوضی‌ای که ‫اون کارو باهاشون کرده رو پیدا کنم
‫و بگیرم مثل سگ بزنمش.
‫ولی با اینکه هر روز خدا چنین احساسی دارم، ‫می‌دونم که...
‫نمی‌تونم همه کسانی که آزارشون دادن ‫رو پیدا کنم.
‫می‌دونم که نمی‌تونم همه زخم‌هاشون رو خوب کنم ‫و نمی‌تونم...
‫به همه والدینشون همچین تهمتی بزنم.
‫مخصوصا وقتی طرف دوستِ...
‫دوستت باشه، درست میگم جک؟
‫حرفمون تموم شد، گریس.
‫جن...
‫سم.
‫مارکوس؟
‫توی اتاق لوئیس چیکار می‌کنی؟
‫وای نه.
‫لوئیس؟
‫لوئیس!
‫چیه؟
‫نه.
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫میسون!
‫یکی بیاد!
‫کمکم کنین!
‫لوئیس!
‫لوئیس، فورا جلد بالشت رو لازم دارم.
‫بدش به من.
‫لطفا سریع‌تر.
‫مارکوس؟
‫مارکوس.
‫مارکوس، لطفا به من نگاه کن.
‫مارکوس، منو ببین.
‫حالت خوب میشه.
‫فقط ازت می‌خوام بهم نگاه کنی.
‫مارکوس، به من نگاه کن.
‫چرا اینقدر دارین طولش می‌دین؟
‫ حالا یه دوست واقعی دارم.
‫ تو رو دادلی صدا می‌زنم.
‫دکتر استون...
‫بلیک جانسون، لطفا شماره 93 رو بگیرید.
‫بلیک جانسون، شماره 93 رو بگیرید.
‫هنوز چیزی نمی‌دونن.
‫نمی‌تونم این کارو کنم.
‫گریس.
‫هی.
‫گریس، کجا میری؟
‫نمی‌تونم این کارو کنم.
‫باشه، بیا بریم.
‫بیا بریم.
‫باهم می‌ریم خونه.
‫نمی‌خوام برم خونه.
‫منظورم این نیست.
‫می‌دونم که روز افتضاحی بوده، باشه؟
‫میسون، تو روحت هم خبر نداره ‫که الان چی دارم می‌کشم.
‫پس بهم بگو.
‫طرز کارش هم همینطوریه.
‫راجع‌بهش باهام حرف میزنی ‫تا من بتونم دستت رو بگیرم
‫و همراه با تو اینو پشت سر بذاریم.
‫من واسه همین تعهد دادم، باشه؟
‫ولی اگه سفره دلت رو به روم باز نکنی ‫نمی‌تونم این کارو انجام بدم.
‫نمی‌تونم.
‫متاسفم.
‫متاسفی؟
‫گریس، الان جدی‌ای؟
‫من مدت زیادیه که منتظرت بودم ‫و...
‫از یه لحظه‌اش هم پشیمون نیستم ‫چون خیلی
‫دوستت دارم، باشه؟
‫ولی سه ساله منتظرم که بهم بگی
‫چرا هنوز بهم اعتماد نداری.
‫سه ساله منتظرم تا فقط یکبار...
‫به توصیه‌ای که هر پنج دقیقه ‫به بچه‌های تحت مراقبت می‌کنی
‫گوش بدی و یاد بگیری ‫تا درمورد...
‫چیزی که توی ذهنت می‌گذره ‫حرف بزنی.
‫نمی‌تونی این کارو برام انجام بدی؟
‫هرچی که باشه، خب؟
‫فقط باهام حرف بزن.
‫ولی نمی‌تونم این کارو انجام بدم.
‫نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم باهات ازدواج کنم.
‫نمی‌تونم بچه‌ات رو به دنیا بیارم.
‫نمی‌تونم هیچ کدوم از اینا رو داشته باشم.
‫نمی‌تونم.
‫خب می‌خوای چیکار کنی؟
‫هوم؟
‫می‌خوای بچه رو سقط کنی؟
‫همین الانش وقتش رو گرفتم.
‫هرکاری می‌خوای بکن، باشه؟
‫چون من دیگه بُریدم.
‫ بچه‌ها هیچ اهمیتی بهش نمیدن.
‫ اِد، امروز خواربار می‌خوای؟
‫ می‌خوام، مامان‌بزرگ.
‫ از بس برای دوک هیزم جمع کردم
‫ خیلی گرسنه‌ام شده.
‫ بله، دردسر اینجا هم همینه.
‫ جک و جونور‌ها به جونمون افتادن.
‫ بیلی مِی از هرچیزی به جز ترشی شلغم من
‫ حیوون خونگی درست کرده.
‫ از کجا خواربار بگیریم؟
‫ صبر کن، یادم میاد
‫ یه جایی همین نزدیکی هست که...
‫چیکار می‌کنی؟
‫این یکم زیاده‌رویه، قبول نداری؟
‫داری دیوونه میشی؟
‫احتمالا.
‫وقتی همسن تو بودم، ‫مجبور شدم توی یه دادگاه
‫همراه یه عده غریبه وایسم ‫و بهشون بگم که اون
‫به چه گونه‌هایی اذیتم کرده بود.
‫منو با چی می‌زد.
‫چطور نئشه می‌کرد.
‫چطور منو مجبور به کارهایی می‌کرد.
‫مریضم کرد.
‫من فرستادمش زندان.
‫راجع‌بهش حرف نزدم.
‫بهش فکر نکردم.
‫تا اینکه تو رو دیدم.
‫و نمی‌دونم.
‫الان یه بچه توی شکم منه ‫و نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫فقط داشتم سعی می‌کردم کمکت کنم.
‫وای، خدای من.
‫کمربند رو دوست داره.
‫خیلی وسیله کلیشه‌ای هست.
‫جیدن، باید یه کاریش بکنیم.
‫باید وقتی خوابیده با چوب بیس‌بال برم
‫صورتش رو خرد کنم؟
‫باید از اینجا بریم.
‫اون از بس خوابش سنگینه ‫اصلا بیدار نمیشه.
‫خیلی‌خب.
‫حالا دیگه باید بزنیم به چاک.
‫کلی سوال ازت می‌پرسن.
‫قراره برات سخت باشه.
‫سعی می‌کنم درمورد اون بخش چیزی نگم
‫که یواشکی با چوب بیس‌بال ‫اومدی توی خونه.
‫ممنون.
‫تو مامان خیلی خوبی میشی.
‫بهش گفتم این آخرین باریه ‫که میام خونه.
‫چون دیگه رفتارش رو تحمل نمی‌کنم.
‫و البته که این عصبانیش کرد،
‫ولی برام مهم نبود.
‫ببخشید.
‫حرف اون موقعی‌ام رو جدی نگفتم.
‫فقط الان خیلی اوضاع بدی دارم.
‫مارکوس بهتر میشه.
‫فکر کنم منم بهتر می‌شم.
‫گریس، می‌دونم که اینطوری صحبت کردن خیلی سخته.
‫ولی این چهارمین جلسه ماست ‫و واقعا دوست دارم
‫سعی خودت رو بکنی، باشه؟
‫واقعا نمی‌دونم چی بگم.
‫بابات قراره تا یک هفته دیگه ‫از زندان آزاد بشه.
‫می‌خوای راجع‌به این حرف بزنی؟
‫باشه.
‫حالت خوبه؟
‫اوهوم.
‫مانیتور پشت سرم رو نگاه کنین.
‫فکر کنم بچه... ‫ایناهاش.
‫اینجاست.
‫تکون نخور.
‫یه لحظه صبر کن.
‫صبر کن.
‫این ضربان قلب بچه‌ست، رفیق.
‫وای پسر.
‫پس باید خودت رو براش آماده کنی ‫چون...
‫خیلی باور نکردنیه.
‫به نظر ساختگی میاد، ‫ولی قول میدم نیست.
‫گریس ضمانتش رو می‌کنه.
‫بستگی داره که درست تعریفش کنی.
‫اصلا نمیشه درست تعریفش نکرد.
‫این رویای داستان‌گوهاست.
‫چی؟
‫خودتو آماده کن.
‫خیلی‌خب، به موقع اومدی.
‫از اول شروع می‌کنم، باشه؟
‫باشه.
‫پس سه سال پیش، خب؟ ‫یه دختری...
‫به اسم لایزا گرین اینجا داشتیم.
‫17 سالش بود، بزرگتر از بقیه بچه‌های بخش.
‫و نمی‌خوام منظور زشتی داشته باشم ‫یا همچین چیزی، ولی...
‫خیلی زیبا بود.
‫خیلی خوشگل بود.
‫همه پسرهای بخش خاطرخواهش بودن، ‫ولی به هیچ کدوم‌شون
‫محل نمی‌ذاشت، چون سرش شلوغ بود.
‫همیشه مشغول درس خوندن بود.
‫خیلی دختر باهوشی بود.
‫اوهوم.
‫خیلی باهوش بود.
‫پس دو هفته قبل از اینکه 18 سالش بشه ‫و از اینجا بره،
‫یه بچه جدید برامون اومد.
‫یه پسر 15 ساله.
‫خیلی گردن‌کلفت بود.
‫خیلی آدم ساکتی بود.
‫ولی پسر ردیفی بود.
‫یه جورایی سرش به کار خودش بود، ‫فقط نگاه می‌کرد.
‫و قسم می‌خورم که طی هفته اول
‫اصلا نشنیدم یه کلمه هم حرف بزنه.
‫ولی بعد یه روز جلسه گرفته بودیم، ‫و گفتیم
‫کسی اطلاعیه‌ای داره یا نه.
‫و اونم دستش رو بلند کرد.
‫و مستقیم به لایزا گرین نگاه کرد و گفت،
‫می‌دونم که منو نمی‌شناسی.
‫تازه اومدم اینجا.
‫ولی فقط می‌خوام بگم که ‫حواسم بهت بوده.
‫به نظرم تو جالب‌ترین چیزِ
‫اینجایی و واقعا ناراحتم که قرار نیست ‫قبل از رفتنت
‫باهات آشنا بشم.
‫فقط می‌خواستم اینو بهت بگم.
‫عجب پاچه‌خواری!
‫دختره چی گفت؟
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫خیلی ضایع بود.
‫آره، به قدری فضا ضایع شد ‫که تحملش رو نداشتم.
‫و بعد دختره رفت ‫و هیچوقت هم باهاش حرف نزد.
‫بچه‌ها یک سال اینا ‫سر همین قضیه بهش متلک می‌پروندن.
‫آخی.
‫اوه، چه بد.
‫نه، اصلا براش اهمیت نداشت.
‫نه، خم به ابرو هم نمیاورد.
‫انگار اون یه چیزی می‌دونست ‫که بقیه نمی‌دونستن.
‫این یارو کیه؟
‫مارکوس بود.
‫چی؟
‫من تا حالا این داستان رو نشنیدم.
‫اوه، صبر کن.
‫داستان خیلی بهتر میشه.
‫آره.
‫آره، گوش کنین.
‫من و گریس امروز صبح رفتیم کافه رانی ‫قهوه بگیریم و...
‫رفتیم داخل.
‫بعد کی رو دیدیم که تنها سر میز نشسته بود؟
‫مارکوس.
‫حالش چطوره؟
‫اوه!
‫به نظر عالی میاد.
‫خیلی سرحال به نظر میاد.
‫پیراهن دکمه‌دار پوشیده بود.
‫داشت کاپوچینو می‌خورد.
‫مارکوس کاپوچینو می‌خوره؟
‫آره.
‫ظاهرا.
‫آره، گمون کنم، درسته؟
‫ظاهرا الان اهل کاپوچینوئـه.
‫پس داشتیم باهاش حرف می‌زدیم ‫و احوالش رو...
‫می‌پرسیدیم.
‫و داشت برامون از شغل جدیدش ‫توی یه پارک آکواریومی
‫و اینکه چقدر انعام می‌گیره می‌گفت.
‫و حالا می‌خواد
‫ترم بعدی دانشگاه ثبت نام کنه.
‫وای، خدای من!
‫آره. ‫و عجیبه، چون من از وقتی مارکوس رو می‌شناختم
‫نشنیده بودم اینقدر حرف بزنه.
‫اصلا داستان چیه؟
‫یعنی از دیدن ما هیجان‌زده شده؟
‫به خاطر چیزی استرس داره؟
‫و اون موقع بود که متوجه شدم ‫یه کاپوچینوی دیگه
‫روی میزه ‫و یه صندلی خالی کنارش هست.
‫و بعد عین توی فیلم‌ها، ‫در سرویس بهداشتی باز شد
‫و لایزا گرین اومد بیرون.
‫سر قرار بودن؟
‫انگار قرار پنجم‌شون بود.
‫آره!
‫اوه!
‫و همین که نشست، مارکوس از خجالت آب شد.
‫خیلی خجالت می‌کشید.
‫اوه، خیلی بانمک بود.
‫اوه، به قدری بانمک بود که ‫چیزی نمونده بود شلوارم رو خیس کنم.
‫اوه جس، خیلی باهم خوشحال به نظر میومدن. ‫خیلی خوشحال بودن.
‫و کلا...
‫شروع شد.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»