من اون چیزی که شما بهش میگید آدم خوشحال نیستم.
راستش به آدمای خوشحال اعتماد ندارم، میدونی،
مثلا، اینا چرا اینقدر هیجان زد‌ن؟
یه چیزی هست که اونا از اینا خیلی لذت میبرن؟
تنها آدمایی که همیشه لبخند میزنن
سایکوپات‌ها و احمق‌ها هستن یا آدمایی که یه چیزی رو پنهون میکنن.
اوه، ببین کی بالاخره بیدار شد.
درست به موقع.
هیچ خطری وجود نداره که اون رو خوشحال کنیم.
چقدر خواب بودی؟
آره، اون از اینکه من چرت بزنم متنفره؛
یه چیزی در مورد اینکه خیلی سازنده نیستم.
منظورم اینه، اشتباه برداشت نکن،
هنوز چیزهایی هست که منو هیجان‌زده می‌کنن.
در واقع، یه چیزی هست که می‌خوام بهت نشون بدم.
این چیزیه که روش کار می‌کردم،
فکر می‌کنم بالاخره ممکنه آماده باشه برای...
جک، من ساعت ۱۱:۳۰ رفتم، چقدر خوابیده بودی؟
وای خدای من، چه اهمیتی داره؟
نمی‌دونم، فقط یه چند تا...
اوه، شروع شد.
فکر کنم زیاد خوابیدم.
تو همیشه این کارو می کنی.
فقط امیدوارم
نامه رو نبینه.
کی می خواستی در این مورد به من بگی؟
اِ...
میشه خواهش کنم الان این کارو نکنیم؟
"آقای فالی، من نماینده یک دفتر طبقه بندی شده هستم
در شاخه ای از جامعه اطلاعاتی ایالات متحده.
ما داشتیم کارت رو زیر نظر می گرفتیم
روی ساختارهای کد نتیجه محور،
و من می خوام مصاحبه کنم با..."
جک، این یه پیشنهاد کاریه.
آره، فکر می کنی چرا بهت نگفتم.
نمی تونم تا ابد خرجیمون رو بدم.
ما توافق کردیم که یه جایی،
اگه فریلنسینگت جواب نداد،
یه کار درست و حسابی بگیری.
فریلنسینگ یه چیزی در میاره؛
و اینکه، این من رو میکشه.
میدونی که، درسته؟
مثلا، اینکه توی دفتر یه نفر دیگه زندانی بشم
برای ۱۲ ساعت در روز، فقط چسبیده به یه کامپیوتر یه جایی،
این، این واقعا من رو میکشه.
این دقیقا همون کاری نیست که تو اینجا میکنی؟
حداقل اینجا دفتر خودمه، درسته؟
اگه بخوام میتونم برم.
آره، ولی تو نمیری.
تو فقط تمام روز اینجا میشینی.
تو اصلا نمی فهمی.
می فهمم.
واقعا می فهمم.
تو افسرده ای،
ولی قرص هات رو نمی خوری
و دیگه نمیری روان درمانی،
و هیچ وقت بهتر نمیشی
مگه اینکه از جات بلند شی و یه کاری بکنی؛
و این شانس توئه.
اینجا دولته،
و خوش شانسی که این یک پیشنهاد است و نه یک ممیزی.
الان دارند مهربان رفتار می‌کنند؛
دفعه بعد، ممکن است در را بشکنند.
منظورم اینه، حتی نگفتن کی هستن.
فکر نمی‌کنی یکم داری اغراق می‌کنی؟
صبر کن، داری میری بیرون؟
آره.
شب دخترونه‌ست.
تو، تو بدون من برنامه ریختی؟
جک، تو همیشه یا خوابی
یا در کامپیوترت بلعیده می‌شی.
در هر صورت، تو فقط از بین میری.
میخوای با من وقت بگذرونی؟
باید تلاش بیشتری بکنی.
آره، معلومه، من افسرده‌ام، کی نیست؟
بزرگ شو، الن.
شاید اگه اون مدام غر نمی‌زد،
میدونی، یکم بهم اعتماد داشت...
به هر حال، کافیه در مورد اون حرف زدیم.
این چیزیه که میخواستم بهت نشون بدم.
من واقعاً مطمئن نبودم آماده باشه،
ولی الان با اون نامه و اِلن که نفسش به گردنم میخوره،
این...
شاید الان یا هیچوقت.
بابلون، بیداری؟
جک، صدامو شنیدی؟
بهتره قبل از اینکه امشب برم بیرون، یه مقدار از بدهی کارت اعتباریمو پرداخت کنی.
قبل از اینکه امشب برم بیرون، یه مقدار از بدهی کارت اعتباریمو پرداخت کنی.
هی.
- هوم. - صدامو شنیدی؟
من نیاز دارم که تو مقداری از کارت اعتباریم رو پرداخت کنی
قبل از اینکه امشب برم بیرون.
آره، به محض اینکه کارم اینجا تموم شد انجامش میدم.
داری چیکار میکنی؟
یه چیزایی.
اه.
هنوز داری روی این کار میکنی؟
آره.
خدایا، کاش دست از این کار میکشیدی.
بهت گفتم هیچکس برای این پول نمیده.
خدای من.
شب خوبی داشته باشید.
الن، اون دوست خوبیه، حامیه، بیشتر اوقات.
سعی میکنه منو بفهمه،
ولی فقط نمیتونه.
اون به سلامت روان فکر میکنه
انگار آسم یا یه همچین چیزیه، میدونی؟
"فقط اسپریتو بزن،
حالت خوب میشه.
دوست پیدا کن، یه زندگی داشته باش، یه کار پیدا کن."
نه، اینطوری کار نمیکنه،
حداقل برای من.
هیچ کار دفتری روی این کره خاکی وجود نداره
که منو وادار نکنه
که مغزمو متلاشی کنم
تو شش ماه اول.
ولی این،
این بالاخره قراره همه چیزو عوض کنه.
من "بابیلون" رو یه مترجم جهانی میدونم.
دستورات کلامی رو میگیره
و آنها را به پیامدها و کد ترجمه می کند.
بنابراین من آن را روی بازار سهام آموزش داده ام،
و در هر شبیه سازی که اجرا کردم،
پول خیلی زیادی به دست می آورد.
او از من می خواهد
که از جایم بلند شوم و کاری انجام دهم؟
باشه، این بار بیا واقعی انجامش بدیم.
ببین، من نمی خواهم کمیسیون تجارت فدرال بیاید در من را بشکند
وقتی می بینند که من یک سری معاملات رباتی عجیب و غریب انجام می دهم،
بنابراین من فقط می توانم این کار را یک بار انجام دهم.
این یعنی باید تمام اون چیزی که داریم رو بذاریم وسط.
واضح است که الن واقعاً به این موضوع اعتقاد نداره،
یا به من اعتقاد نداره،
اما فکر می‌کنم وقتی چند تا صفر اضافه ببینه
آخر صورت‌حساب بانکی‌مون،
نظرش عوض می‌شه.
پس، همه‌چیز.
خب، بابل،
هدف شما این است که تمام سرمایه موجود رو بردارید
و تا پایان وقت اداری امروز به بازده 100 برابری برسید.
فهمیدم، شروع کن، رفیق.
لعنتی!
بابل، متوقف شو.
بابل، بستن برنامه.
لعنتی!
بابل، لغو تمام موارد در انتظار و بستن برنامه.
هی، فقط برگشتم عینکم رو بردارم.
جک، چی شده؟
تو الان...
من...
متاسفم، من داشتم...
من فقط... - عیسی، جک،
چقدر باختی؟
دیگه نمیتونم این کارو انجام بدم.
بهت گفتم این کارو نکن، و ببین چی شد!
تو پشت سر من این کارو کردی،
منظورم اینه، من چی باید بگم؟
نمیدونم، شاید، ام، "بهت گفتم."
"بهت گفتم"؟
آره.
آره، آم، به جز، "بهت گفتم،"
دقیقا شاملش نمیشه.
نه، فکر کنم چیزی که دنبالشی اینه "تموم شد."
من میتونم، میتونم پول رو برگردونم.
میتونم بفهمم- - بسه.
- فکر کنم چی اشتباه پیش رفت- - بسه.
نمیخوام بشنوم.
جک، میشه بیای بیرون؟
فقط باید وسایلم رو بردارم.
جک؟
جک!
جک.
همه چیز درست میشه.
همه چیز درست میشه، جک.
همون خواب همیشگی.
قبلاً در موردش بهت گفتم؟
قبلاً فکر می‌کردم در مورد الن بود،
ولی فکر کنم اشتباه کرده باشم
در مورد اون یکی.
دوباره اینجا.
بعد از دفعه قبل، قسم خوردم که دیگه برنمی‌گردم،
که مطمئن میشم ازش،
ولی فکر کنم اونم تموم شد.
جک، امروز صبح چطوری؟
اوه، من...
من عالیم، واقعاً، خیلی خوب.
خوشحالم که می‌شنوم.
اسم من وندی است، امروز پرستار شیفت شما خواهم بود.
جک، میدونی کجایی؟
آره، میدونم.
میشه بهم بگی لطفا.
میشه بهم بگی امروز چه روزیه،
کجایی و چرا اینجایی؟
درسته.
بررسی سلامت عقل.
در بخش روانپزشکی، هر مکالمه ای یک مشاهده است،
هر تعاملی مورد ارزیابی قرار می گیرد،
هر لحظه یک امتحان است.
اگر سرش داد بزنم و بگویم،
"من تو بخش روانیم به خاطر مسیح،"
اون وقت اون مینویسه که من ستیزه جو و پرخاشگرم.
اگر همین جا ساکت بایستم،
اون مینویسه که من گیجم
و نمیدونم کجام.
پس فقط نگاه میکنم بالا و لبخند میزنم و میگم،
"من...
من تو بیمارستان مرکزی دنور پلیموت هستم،
در بخش روانپزشکی.
تاریخ ۱۶ مارس است،
و من اینجا هستم چون..."
این برای شما مناسبه؟
عالیه، جک.
شما در بخش الف هستید،
که برای بیماران هوشیارتر است؛
ما همچنین بخش ب را داریم،
که برای بیمارانی با علائم یا آسیب‌شناسی‌های شدیدتر است.
یا آسیب شناسی ها.
ممکن است گاهی اوقات بیمارانی را از بخش ب ببینید
زیرا آنها به سمت بهبودی در حال تغییر هستند
و اجازه تعاملات اجتماعی با بخش الف را دارند.
نمی توانم صبر کنم.
این عالیه.
گوش کنید، ما می خواهیم یک جلسه ذهن آگاهی صبحگاهی داشته باشیم
اینجا در چند دقیقه،
اما، اول، من باید چند چیز را بگیرم:
کلید، کیف پول، هر بند کشی،
دستگاه های الکترونیکی شخصی، کفش و بند کفش.
اوه، و جوراب‌هایت.
جوراب؟
نگران نباش، ما چند تا جوراب خیلی مخصوص برای تو داریم.
در واقع خیلی راحت هستند،
و این گیره‌های کوچک را در کف دارند
تا مطمئن شویم که سر نمی‌خوری.
خیلی نازن!
من قراره چقدر اینجا بمونم؟
من حبس شدم.
ببین، جک، می‌دونم حس می‌کنی حبس شدی،
ولی ما واقعاً سعی نمی‌کنیم کسی رو نگه داریم
بیشتر از اون چیزی که برای امنیت‌شون لازمه.
در واقع، به نظر می‌رسه که شما در یک مرکز روانپزشکی دیگه بستری بودید
حدود هشت ماه پیش،
بنابراین تصمیم‌گیری با دکتر شماست؛
اما من می‌دونم که سیاست اینجا
اینه که برای بستری‌های متعدد در یک سال،
دوره نگهداری کوتاه‌تر از ۱۰ روز نیست.
۱۰ روز؟!
حتماً داری شوخی می‌کنی، درسته؟
نمیتونم، نمیتونم این کار رو بکنم.
خیلی متاسفم، جک.
بهت قول میدم که کارمندان اینجا هستند تا کمک کنند.
و اگر چیزی هست که بهش نیاز داری...
من باید از اینجا برم!
واقعاً متاسفم، جک.
فکر می‌کنم متوجه خواهی شد
که اینجا واقعاً بهترین جا برای تو در حال حاضر است.
وقت بگذار تا خودت را جمع و جور کنی،
و ما تو را در اتاق ۳ خواهیم دید.
ببین، امیدوار بودم منو اینجوری نبینی.
نمی دونم باید چیکار کنم.
منظورم اینه که انگار هیچی مهم نیست.
تک تک ما،
میدونی، تو این تئاتر کوچیک نشستیم و مثل یه فیلم نگاه می کنیم
از طریق چشمامون که فقط خودمون می تونیم ببینیم؛
فیلم من مزخرفه.
بقیه انگار دارن یه فیلم رمانتیک-کمدی می بینن،
یا یه فیلم مثل فیلم های لایف تایم که توش همه چی درست پیش میره.
و منظورم اینه که انگار هیچی مهم نیست،
این تو رو نمی‌ترسونه؟
منو می‌ترسونه.
من چند تا روانکاو رو دیدم در این مورد،
ولی، خب، منظورم رو می‌فهمی، درسته؟
خب، اصلا فایده چیزی چیه؟
ما فقط رنج می‌کشیم و رنج می‌کشیم،
و هیچ چیز هیچ فرقی نداره.
فکر کنم برای همینه که من همیشه از ریاضی، کد، کامپیوتر خوشم اومده؛
تو می‌تونی قوانین رو یاد بگیری، تو می‌تونی دقیقا فیلمنامه رو بنویسی.
فکر کنم برای همینه که من بابل رو ساختم،
می دونی، سعی می کنم از کاری که با کد انجام میدم استفاده کنم
تا دنیای واقعی رو یه کم قابل تحمل تر کنم.
صفر از سه.
ببین، من می خوام برم به این مهمونی،
فکر می کنی شاید بتونی منو تنها بذاری
فقط برای الان؟
من می پذیرم که در اینجا و اکنون،
هر اتفاقی در زندگی من دقیقاً به این لحظه منجر شده.
من دقیقاً جایی هستم که باید باشم.
جک، خوش اومدی.
بفرمایید بنشینید.
گفتم از اینجا برو بیرون.
چیزی گفتی جک؟
نه، ببخشید.
باشه، هر کاری میخوای بکن، ولی من تو رو نادیده میگیرم.
به همگی خوش آمد میگم. من دکتر استیو هستم،
روانپزشک مقیم این بخش هستم.
هر کدوم از شما اینجا هستید به خاطر چالش هایی
که با سلامت روانتون دارید.
خب، هر بیمار مجموعه شرایط متفاوتی داره
و چالش‌ها،
اما چیزهای مشترک زیادی هم بین شما وجود دارد.
من اینجا هستم تا با ابزارهایی که می‌توانید استفاده کنید، به شما کمک کنم
تا نحوه کنار آمدن با آن چالش‌ها را بهبود ببخشید
وقتی که پیش می‌آیند.
خبر خوب این است که اگر واقعاً روی این ابزارها تمرکز کنید،
به شما قول می‌دهم، اوضاع بهتر خواهد شد.
امروز، ما یک پروژه هنری کوچک انجام می‌دهیم؛
فعالیت‌های خلاقانه مانند این،
وقتی به روشی متمرکز و آگاهانه انجام شوند،
واقعاً میتونه به ساکت کردن ذهن کمک کنه
و سروصدا و همهمه رو کاهش بده
که اغلب همراه اضطراب و افسردگی هستند
و سایر اختلالات سلامت روان.
خدایا، از این متنفرم.
اونها شما رو اینجا حبس میکنن
چون بدترین اتفاق زندگیت برات افتاده،
و اونها میخوان تو مهره های اتو بکشی؟
تمام تلاشم رو میکنم
که این میز رو همین الان برنگردونم؛
جز اینکه نمیتونم.
اونا وسایلو خیلی سنگین درست میکنن
تا مردم صندلی پرت نکنن به همدیگه
وقتی که قاطی میکنن.
آره، میدونم گفتم که قراره بهت اهمیت ندم،
ولی با کی دیگه حرف بزنم؟
همه لطفا سعی کنید روی کار هنریتون تمرکز کنید
و حرف زدن رو به حداقل برسونید؛
مگر اینکه، البته، نیاز فوری باشه.
دکتر استیو؟
بله، هوگو.
می تونم مرخص شم؟
می ترسم همه این موش های صحرایی
بند کفش هامو بجوند.
مشکلی نیست، هوگو، مرخصی.
لطفا سر راه برگشتن به اتاقت، یه سری به باجه دارو بزن، باشه؟
خب، همه گوش کنید.
خب، همونطور که اشاره کردم، پروژه امروز یه پروژه هنریه.
هرچقدر هم ساده به نظر برسه، این نوع ابزاریه که می تونید ازش استفاده کنید
برای پرورش احساسات مثبت،
و راهی عالی برای ابراز احساسات منفی.
امیدواریم وقتی اینجا را ترک می‌کنید،
به عاداتی که
در اینجا آموخته‌اید و تمرین کرده‌اید، ادامه دهید.
هر روز، باید تمرینی از حضور ذهن،
مدیتیشن، برخی از ابرازهای خلاقیت،
و البته ورزش منظم را برقرار کنید.
دکتر استیو؟
بله، جک.
فکر کنم این کار رو انجام بدم، اِ، اِ، اِ، ورزش.
اتاق ورزشی هست؟
نه.
اوم، باشه،
آیا، آیا راهی هست اینجا ورزش کرد؟
نه.
آره، منطقیه.
اوم، باشه، خب، من، من، می دونی، من واقعا دوست دارم بدوم،
بدنم رو سالم نگه دارم، مثل چیزی که شما داشتید می گفتید.
پس کِی، کِی می تونم از اینجا برم بیرون؟
خب، این فعالیت داوطلبانه‌ست،
ولی به نظر ما اگه تصمیم بگیری شرکت کنی خیلی کمک‌کننده‌ست.
منظورم اینه که اینا
از اون دسته چیزاییه که تو - ببخشید، ببخشید.
من، منظورم این بود کی می‌تونم مرخص شم؟
کی می‌تونم برم خونه؟
همونطور که می‌گفتم، جک،
این جلسات واقعاً می‌تونه بهت کمک کنه
ذهنتو برگردونی به مسیر اصلی و یه جورایی تعادل برقرار کنی.
به آسونی این تمرین به نظر میرسه، اوم، اگه روش تمرکز کنی
و، و سر کارت بمونی،
واقعا میتونه کمکت کنه ذهنت رو خالی کنی
از همه اون نشخوارها و افکار منفی.
حالا من برای یه جلسه با شما فردا وقت دارم،
و میتونیم درباره اینکه روزها و هفته های آینده اینجا
برای شما چطور به نظر میاد صحبت کنیم.
اوه، صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، اوه، گفتی "هفته ها"؟
حتما شوخی میکنی، مرد.
ببین، میخوای، میخوای تعادل ببینی؟
اِ، یه یین-یانگ درست می کنم،
قراره تبدیل به متعادل ترین چیزی بشه که تو عمرت دیدی.
درست مثل یه دایره کوچیک بی نقص
از سفید ها این طرف.
باشه، خدا.
فکر نکنم سیاه به اندازه کافی برای تموم کردن این داشته باشم.
کسی دیگه سیاه داره؟
معلومه، دختر گوت همه مهره های سیاه رو داره.
عیسی.
باشه، گوش کن، میدونی چیه؟
تو گفتی، این جلسه اختیاریه.
فردا میبینمت دکتر، خیلی ممنون.
جک.
از دیدنت خوشحالم.
حالت چطوره؟
من خوبم؟
تو رو بخاطر اینکه ناامید شدی سرزنش نمیکنم، جک.
این احتمالا یکی از بزرگترین آزمایش هایی است
که تو در زندگیت خواهی داشت،
ولی سعی کن با ذهنی باز بهش نزدیک بشی.
منظورم اینه که من و بقیه کارکنان،
ما نمیخوایم زندگیت رو اینجا جهنم کنیم،
دقیقا برعکس.
فکر میکنم متوجه میشی
که دنیا میتونه جای آرومتری برات باشه
اگه فقط بهش اجازه بدی.
خب، چی؟
میخوای اینجا دوست پیدا کنم، همینه؟
اِ، دقیقا نه.
هر کسی اینجا با شیاطین خودش در حال جنگیدنه.
اینجا جایی نیست که بهترین دوست بعدی‌تو پیدا کنی،
یا شریک عاطفی،
اما اینجا جاییه که بفهمی
چطور می‌خوای قدم‌های بعدی‌تو برداری
بیرون در دنیای واقعی
با کمی تعادل بیشتر زیر پاهات.
دکتر، قصد توهین ندارم،
اما اینجا یه کم ریاکارانه است، درسته؟
"مطمئن شو که هر روز به اندازه‌ی کافی ورزش منظم می‌کنی،
ولی، اوه، راستی، هیچ راهی برای انجام این کار اینجا وجود نداره."
آه، "مطمئن باش که برای تجربیات جدید باز هستی
و افراد جدید، اما قطعا هیچ دوستی پیدا نکن،
چون افراد اینجا خیلی ناپایدار هستند."
منظورم اینه، جدی میگی.
زندگی پر از درگیری و سازشه.
فکر کنم متوجه میشی
اگه سعی کنی روی چیزی که ما داریم سعی می کنیم بهت یاد بدیم تمرکز کنی،
خیلی چیزها ازش یاد می گیری.
کی از اینجا میرم؟
من سالم هستم، هوشیار هستم،
من همسترها رو نمی‌بینم که بند کفش‌هام رو بجوند.
فـ فکر می‌کنم آماده‌ام که برم خونه.
مستقیم سر اصل مطلب.
این رفتارت رو دوست دارم، جک.
پس وظیفه من اینه که مطمئن بشم
که شما تهدید جدی محسوب نمی‌شید
برای خودتون یا هیچ کس دیگه.
طبق نمودار شما،
این دومین مراجعه شما به بخش روانپزشکیه
فقط در هشت ماه گذشته
این زیاده‌روی است.
اوه، پس یک ویزیت خوبه،
ولی دو تا، این زیاده‌روی است.
فهمیدم.
خب، من روانپزشک مقیم
در ویزیت قبلی شما نبودم،
پس تنها راهی که میتونم اون زمان رو درک کنم
از طریق نمودار شما و چیزهایی است که شما انتخاب می‌کنید به من بگویید.
حالا شما به اینجا آمدید چون در تنهایی امنیت نداشتید؛
وظیفه من این است که مطمئن شوم که شما به اندازه کافی پایدار هستید
تا بدانیم که شما در امان خواهید بود.
سابقه دارویی شما چیست؟
من هیچ دارویی مصرف نمی کنم.
اوه، قبلاً مصرف می کردم، اما از آن متنفر بودم.
گوش کن، تو همین الان گفتی
که تنها چیزی که نیاز داری این است که من پایدار باشم؛
به من نگاه کن، من پایدار هستم.
تنها چیزی که مرا آزار می دهد
این است که در یک بیمارستان زندانی شده ام.
گوش کن، من هیچ‌کس رو یه دقیقه بیشتر از چیزی که لازم باشه اینجا نگه نمی‌دارم.
از چیزی که باید باشه،
اما فکر می‌کنم که باید اینجا باشی.
فکر می‌کنم این دقیقا جای مناسبی برای تو هست.
دکتر استیو، با تمام احترامی که قائلم،
این یه جورایی مثل اون قضیه مهره‌های اتویی دیروزه.
من با تمام قطعات کار نمی‌کنم.
باید کاری رو انجام بدم که منو کامل کنه.
نه، زیاد از این بابت مطمئن نباش.
اون مریضی که داشت از مهره‌های سیاه استفاده می‌کرد،
بعد از اینکه رفتی، اون این رو برای تو تموم کرد.
دختر گوت؟
دنیا میتونه پر از شادی باشه، جک،
اگه فقط انتخاب کنی که اون رو ببینی.
بیا به زودی در مورد دارو صحبت کنیم؛
تو واقعا به چیزی نیاز داری که به تثبیت اون نشونه ها کمک کنه،
باشه؟
من به اینجا تعلق ندارم.
اوضاع چطوره؟
هی، اون... مال منه
مهم نیست.
چرا انقدر گرفته‌ای، دوست من؟
من ادی هستم، هم‌اتاقی جدید.
تو به چه جرمی اینجایی؟
اوه، درسته، درسته، درسته.
توهمات پارانوئیدی؛
سعی کردم با چاقوی شکاری یک سون-الون رو سرقت کنم.
دروغ نمیگم،
خیلی دوست دارم یه نمای برش‌خورده از اون لحظه رو ببینم.
هوم، به هر حال امتحانش ضرری نداره.
صاحب مهربون بود و راضی شد شکایتی نکنه،
ولی بعد از یه مشورت با روانکاو،
سر از اینجا درآوردم یه مدتی.
بد هم نیست، باید بگم.
از طرف خودت حرف بزن.
چی؟
ای بابا، رفیق، همش به دیدگاهت بستگی داره.
ببین، برای من، اینجا مثل یه جور تعطیلاته.
معمولاً، من تو یه اداره 12 ساعت در روز حبس میشم،
هیچوقت آفتاب رو نمیبینم،
اگه بتونم برم پایین تا دستگاه فروش خوراکی، خیلی خوش شانسم.
برای چیپس، روزی دو بار.
ولی اینجا، خودشون بهت غذا میدن.
ببین.
منو رو روی این کارت کوچولو برات میارن،
و تو با مداد شمعی پرش میکنی.
مداد شمعی؛ خیلی خنده داره.
آره، چون از مداد میشه به عنوان اسلحه استفاده کرد.
اوه.
اوه، چه منطقی.
به هر حال، اسمت چی بود؟
جک.
از آشنایی باهات خوشبختم، جک.
آره، همچنین.
به هر حال، فکر کنم از این
هوای تازه کوچیک تا جایی که میتونم لذت میبرم، کومبایا رو انجام میدم،
و ظرف چند روز برمیگردم سر کار؛
سرحال، دوباره دارو مصرف میکنم.
خوش به حالت.
آه، همونطور که همیشه میگم، باید شانس خودت رو بسازی.
اینو خودت درآوردی؟
چی باعث شد که بخوای
مثل ریچی تننبام بشی؟
پای یه دختر در میون بود؟
نه.
ام، یه جورایی.
اوه، سعی کردم تو بورس موفق بشم،
ولی آخرش همه‌ی پولمو از دست دادم،
و پول دوستمو و دوستمو.
آخ.
ببین، من یکم فضا بهت میدم.
مطمئنم اینکه یهویی یه آدم جدید اینجا باشه سورپرایز جالبی نیست.
که یهویی یه آدم جدید اینجا باشه.
برو یه ناهاری بخور،
و وقتی برگشتی، میتونیم یه مدت گپ بزنیم.
خوبه؟
آره، عالیه.
اوه، بفرمایید.
ام، اینو واسه من تحویل میدی؟
ناگت های دینو؟
این مکان فقط برای اینه که ذهنت رو درست کنی، مگه نه؟
چیزی آرامش‌بخش‌تر از چند تا ناگت مرغ نیست،
حق با من نیست؟
اوه، هی، قبل از اینکه بری، میشه لطفا پرده‌ها رو ببندی؟
میخوام یه چرت حسابی بزنم.
پرده‌ها ممنوع.
چی؟
طنابش خطرناکه.
عجب.
- آره. - کم کم دارم می‌فهمم
چرا این‌جا رو این‌قدر دوست داری؟
یه چرت خوب بزن.
سلام، جک.
سلام، اوم، من جایی برای نوشیدنی ندیدم.
شماها چیزی غیر از آب هم دارید؟
آه، بله، ما یک سنت کوچک داریم
که در هر وعده غذایی انجام می‌دهیم؛
بخشی از برنامه درمانی.
برو یه جا پیدا کن بشین.
خب، بچه‌ها، امیدوارم روز خوبی داشته باشید.
ما چند نفر جدید از بخش ب داریم
که به اندازه کافی خوب هستند که به ما در بخش الف ملحق شوند.
لطفا به ویلیام و مدیسون خوش آمد بگویید.
سلام، ویلیام، سلام، مدیسون.
حالا، قبل از اینکه شروع کنم،
مایلم ما را در بیانیه ماموریت هدایت کنم
برای بخش؛
و بیشتر شما این را می دانید، پس فقط ملحق شوید،
و اگر نمی دانید، گوش کنید.
ما دوست داریم این را قبل از هر وعده غذایی و جلسه درمانی بگوییم.
و از آنجایی که اینجا برای ناهار هستیم،
مایلیم این کار را با یک لیوان لیموناد انجام دهیم.
"من حال و اینجا را قبول می کنم...."
من حال و اینجا را قبول می کنم...
"هر واقعه ای از زندگی من
من را دقیقا به این لحظه رسانده است..."
هر واقعه ای در زندگی من
دقیقا من را به این لحظه رسانده است...
"من دقیقا جایی هستم که قرار است باشم."
من دقیقا جایی هستم که قرار است باشم.
کس دیگه ای هم حس و حال فرقه ای عجیبی از
دکتر دروازه بهشت اونجا نمی گیره؟
و باز هم، اگه اونا میخوان کار رو برام تموم کنن،
من کی باشم که مخالفت کنم؟
سر بکشید.
در واقع خیلی هم بد نیست.
جک، می خواستم یه نفر رو بهت معرفی کنم.
این ویلیام هست، امروز از بخش ب به ما ملحق میشه.
من انقدر دیوونه ام؟
دارن منو جفت می کنن
با بیمارای "فقط یه کم مونده که گه بپاشن به دیوار"؟
خب، خودم خیلی سررشته از فنّاوری ندارم،
ولی می‌دونم شما دو تا اهل کدنویسی هستین،
و فکر کردم شاید یه چیزایی برای حرف زدن با هم داشته باشین.
خوش بگذره.
سلام.
آه.
ویلیام کانرز، همه منو بیل پیر صدا می‌کنن.
ببین، بچه، واقعاً متاسفم،
منظورم این نبود که منو به زور به تو تحمیل کنند.
اگه نمیخوای با من حرف بزنی، مشکلی نیست،
بهشون میگم تو خیلی مفید و مهربون و اینا بودی.
نه، نه، اینطوری نیست.
ام، در مورد خودت بگو، داستانت چیه؟
معمولاً مردهایی مثل من
به جوون هایی مثل تو اینو میگن.
باید روح پیری داشته باشی.
اسمت چیه؟
جک.
"جک."
یه نفر رو میشناختم اسمش جک بود.
آره، اسم رایجیه.
ببخشید، هنوز یه کم گیجم.
یه پسره بود که توی دانشگاه با من کار میکرد،
اون عوضی
یه دسته کارت فرترن رو روی من انداخت،
یه هفته کارم رو نابود کرد.
خیلی وقته بهش فکر نکرده بودم.
چقدره که اینجایی؟
هیچ ایده‌ای ندارم.
آره، تو اینجا به گنج رسیدی، دوست من.
شاید من دیوانه‌ترین کیسه لوبیا توی این کل ساختمون باشم.
یه مشکلی یه مدتی پیش اون بالا پیش اومد،
و حالا من دچار این دوره‌ها میشم
که نمی‌تونم آرنج دستمو از انگشتام تشخیص بدم.
اِ، منظورم اینه که خیلی بد نیست؛
به هوش میام، و سر از صحبت کردن با یه بچه خوب مثل تو درمیارم.
هیچ‌کس به دیدنت نمیاد؟
خانواده داری؟
زنم، سالی، آره، اون قبلاً...
اون قبلاً خیلی میومد،
ولی میتونستم بفهمم که براش سخت بود
اینکه هیچوقت نمیدونست کی ممکنه من از پرتگاه بیفتم.
برای همین ازش خواستم دیگه نیاد،
ازش قول گرفتم که فقط به زندگیش ادامه بده
و فقط سعی کنه خوشحال باشه؛
این تنها چیزیه که منو سرپا نگه میداره، واقعاً،
این فکر که اون یه جایی حالش خوبه.
عیسی مسیح.
ببین من چقدر احساساتی شدم.
تو آدم راحتی هستی برای صحبت کردن، کسی تا حالا اینو بهت گفته؟
نه واقعا.
خب، کافیه درباره من.
وندی گفت تو دوست داری کد بزنی؛ تب یا فاصله؟
تب.
آره.
خب، چی کارا میکنی، این روزا چیکار میکنی؟
خب، مطمئن نیستم چقدر ربط داره
به کاری که شما تو روزهای فرترن انجام میدادید
اوه، قضیه اینطوریه، درسته؟
آره.
به هر حال، من این کار رو انجام میدم به اسم کدنویسی مبتنی بر نتیجه.
این اساساً مثل یک پل عمل میکنه
که مدل‌های زبانی بزرگ رو به کتابخانه‌های کد متصل میکنه،
بنابراین شما میتونید کل چیز رو کامپایل و اجرا کنید
یک روال کامل فقط با دستور شفاهی.
هوم.
شما به برنامه میگید که میخواید چیکار کنید،
و اون به نتیجه میرسه.
هوم، کدنویسی مبتنی بر نتیجه، ها؟
باکلاس به نظر میاد.
خب، اوضاع چطوره برات؟
اِ، تقریباً همینقدر خوب.
اوه.
اوه خدای من، متاسفم، منظورم این نبود که
نه، نه، خوبه.
خب، خب، خب مشکل چیه؟
نمیدونم.
منظورم اینه، فکر کنم این چیزه اساساً کار میکنه،
من اون رو به روش های مختلفی امتحان کردم.
تنها چیزی که به ذهنم می رسه
اینه که شاید داره به رمزگذاری برخورد می کنه
که نمی تونه شکستش بده؛
مثلا، برنامه می دونه که داره چیکار می کنه،
اما در نهایت به این قفل های دیجیتالی برخورد می کنه
که نمی تونه حلشون کنه.
هوم، آره، من همه چیز رو در موردش می دونم.
من زمان زیادی رو صرف رمزگذاری SSL در دهه 80 کردم:
ستون فقرات محاسبات مدرن.
ما قفل‌های دیجیتالی‌ای ساختیم که از نظر ریاضیاتی آنقدر متراکم هستند
که بدون کلید نمی‌توان قفلشان را باز کرد،
می‌دانید، به هر حال ایده این است.
منظورم این است که فقط یک ایده نیست،
اینگونه است که کل اینترنت کار می‌کند،
اینگونه است که تقریباً همه‌چیز این روزها کار می‌کند.
خب، این‌گونه است که کار می‌کند.
بدون شک، اما، امم، این یک ترفند بسیار جالب خواهد بود
اگر بتوانید از آن عبور کنید.
در مورد چه چیزی صحبت می‌کنی؟
خیلی خب، بیل،
غذات رو برات آماده کردم.
برگرد به اتاقت.
روز خوبی داشتی، جک؟
خب، هنوز زندانی‌ام.
اصلا چقدره که اینجاییم؟
من ۱۵۲ ساعت این‌جا بودم، کمی بیشتر از شش روز.
تو یک روز و نیم بعد از من رسیدی.
اوه، همین؟
حس می‌کنم حداقل یک ماه گذشته.
من هیچ وقت از اینجا بیرون نمیرم.
تو خیلی آدم منفی‌بافی هستی، مرد.
تو یه آدم غمگین و بدبختی.
صبر کن، این یه اصطلاحه؟
میتونست بدتر هم باشه، مرد.
میدونی، در واقع،
چند تا دوست خیلی خوب اینجا هستن.
مشکلت چیه؟
اوه، بیخیال، مرد.
هی دارن غر میزنن که باید جایی که هستیم رو بپذیریم.
خب، من هنوز یه آدمم، درسته؟
من اهداف خودم رو قبول می‌کنم.
به هر حال، چیزی که من از بیرون دلم براش تنگ شده اینه؛
یه کم محبت از آدما.
دلت برای چی تنگ شده؟
احتمالاً برای گوشیم.
فقط می‌خوام یه چیزی بخونم یا یه چیزی کدنویسی کنم،
یا هر کاری که شامل آبرنگ نشه
یا مداد رنگی.
نه مداد رنگی، جک،
از اونها میشه به عنوان سلاح استفاده کرد.
عیسی مسیح.
یه روز دیگه تو بهشت.
جک، بیا تو، داشتیم شروع می کردیم.
جک، تو، تو باید تا آخر عقب بشینی
با پاهای ضربدری اینطوری؛
اینها صندلی های مدیتیشن هستند.
امروز ما یک مدیتیشن ذهن آگاهی پایه انجام خواهیم داد.
همه، لطفا ریلکس باشید،
شروع کنید به آرامی دم و بازدم کردن.
مدیتیشن ذهن آگاهی ممکن است عجیب و غریب یا غیر معمول به نظر برسد،
اما در واقع یک راه بسیار ساده است
و در دسترس برای آرام کردن ذهن شما.
تمام کاری که قرار است انجام دهیم
دم و بازدم است و تمرکز بر روی تنفس خود.
همه لطفا چشمان خود را ببندید،
و شروع به شمردن نفس خود کنید.
از یک شروع کنید، تا چهار بشمارید، و سپس دوباره به یک برگردید.
یک،
دو،
سه،
چهار.
اگر متوجه شدید که دارید به چیزهای دیگر فکر می‌کنید،
متوجه آن شوید،
اما سپس تمرکز را برگردانید به شمردن نفستان.
یک،
دو، سه،
چهار.
یک، دو، سه، چهار.
یک، دو، سه، چهار، یک، دو، سه، چهار...
ببخشید، دکتر استیو، باید یه کم استراحت کنم.
صبر کن، جک.
اشکالی نداره، آروم برو جلو.
هر کاری که ارزش انجام دادن داشته باشه، زمان میبره.
با تمام احترامی که قائلم، دکتر استیو،
فکر نکنم هیچکدوم از این مزخرفات ارزش انجام دادن داشته باشن،
حداقل برای من.
منظورم اینه که، من میدونم چه خبره،
من یه آدمیم که بعضی وقتا افسرده میشه،
اما من معمولاً خوبم.
متوجه‌ام، من یه اشتباه بزرگ کردم، و به خاطر همینه که اینجام،
اما بیشتر اوقات، من خوبم.
م-من مثل بقیه آدمای اونجا نیستم،
دیگه، دیگه هیچ راز بزرگی نمونده که من یاد بگیرم.
جک، تو پسر خیلی باهوشی هستی،
هیچ شکی در این مورد نیست.
من پروندتو خوندم، میدونم از چه چیزهایی توانایی‌شو داری،
اما دنیا بزرگتر از اونیه که ما بتونیم تصورش رو بکنیم.
منظورت از این حرف چیه؟
هر چه بیشتر یاد میگیریم،
جزیره شخصی دانش ما بزرگتر میشود،
خط ساحلی ما طولانی تر میشود.
آه، آه، چه خط ساحلی؟
خب، منظورم از آن، چیزهایی است که نمیدانیم.
هر چه بیشتر یاد میگیریم،
بیشتر متوجه میشویم که اقیانوس چقدر بزرگ است.
آه، شما با کامپیوترها خوب هستید، درسته؟
آره، آره، فکر کنم.
هر چه بهتر و بهتر میشوید،
شده تا حالا حس کنی که، "اوه، من همه چیز رو یاد گرفتم؟"
نه.
نه، منظورم اینه که، تا ابد ادامه داره.
فقط اینجا یه امتحانی بکن، جک؛
بهت قول میدم، وقت تلف کردن نخواهد بود.
بعدش بهش گفتم،
"نه، نه، عزیزم، اون ماهی سالمون نیست."
"سالمون،" گرفتی؟
آه، نه، نه، خیلی خنده داره.
اوم، الان برمیگردم. - جک؟
بیل؟
اوه، جک، از دیدنت دوباره خوشحالم.
حالت چطوره؟
آه، عالی.
یادم نمیاد آخرین بار کی
من رو اینقدر طولانی بیرون آورده باشن.
دارن حرفش رو میزنن که من رو برگردونن به بخش الف.
فکر کنم صحبت کردن در مورد کار با تو خیلی کمک کرد.
ممنونم، پسرم.
م-من کاری نکردم.
راستش، فکر کنم من سود بیشتری بردم.
هر دقیقه ای که اینجا هستم،
حس می کنم دارم کمی دیوانه تر میشم.
پس، خوبه که کسی رو داشته باشم باهاش حرف بزنم.
اگه من بهترین امیدت برای عاقل بودنم،
واقعا به دردسر افتادی.
اِ...
گوش کن، دفعه آخری که داشتیم حرف می زدیم،
تو یه چیزی رو اشاره کردی
درباره یه راهی برای دور زدن رمزگذاری SSL.
هوم، می‌خوای رازهای من رو بدونی، ها؟
خب، در این مورد خواهیم دید.
باشه، پس چیه؟
یه جور در پشتی؟
نه.
در پشتی فقط یه آسیب‌پذیری تکیه
که مشخصاً توی یه سیستم تکی ساخته شده،
و خیلی ابتداییه، راحت میشه وصله‌اش کرد.
من دارم درباره یه چیزی مثل، مثل کلید اسکلتی صحبت می‌کنم.
یه چیزی که بتونه هر دری رو باز کنه
بدون اینکه ردی از خود به جا بگذارد، حتی به اندازه یک اثر انگشت.
مثل یه شعبده‌بازی تمیز به نظر میاد.
بادکنک هم درست می‌کنی؟
تا حالا چیزی درباره "بازی زندگی" شنیدی، جک؟
بازی فکری؟
نه،
من درباره جالب‌ترین و ترسناک‌ترین بازی صحبت می‌کنم
که تا حالا توسط بشر ساخته شده.
یه بازی کامپیوتریه که در سال ۱۹۷۰
توسط مردی به اسم جان کانوی نوشته شده.
"وحشتناک"، مثل، مثل ام ام ها بدتر از ها.
چی، MM-چی چی؟
چند نفره آنلاین گسترده،
مثل اینه که ۱۰ میلیون بازیکن
همگی دارن یه بازی رو همزمان انجام می‌دن، حالمو بهم می‌زنه.
نه، نه ۱۰ میلیون بازیکن، نه ۱۰ بازیکن، نه حتی یک.
صفر بازیکن.
به نظر خیلی سرگرم کننده میاد.
خفه شو و گوش کن.
روی یک شبکه مربعی بازی میشه،
هر مربع یا سفیده یا سیاه، 0 یا 1.
شما همه چیز را از قبل تنظیم می کنید،
شما انتخاب می کنید که کدام مربع ها پر شوند،
و کدام یک خالی بمانند؛
این تنها ورودی و تعامل شما با بازی است.
سپس بازی به طور خودکار اجرا می شود.
هر مربع را با استفاده از فقط یک قانون ساده تجزیه و تحلیل می کند:
هر مربعی که دو یا سه همسایه پر شده داشته باشد
در دور بعد پر می شود،
بقیه از بین می روند؛
و اون شبکه جدید رو می گیره، یه شبکه جدید دیگه می سازه،
و همینطور ادامه داره.
اونجا رو ببین، دیدی؟
ما اونجا یه وزغ چشمک زن کوچولو ساختیم.
خب، نکته اش چیه؟
فقط وزغ های چشمک زن نیست، جک؛
زیبایی اش، درخشش، نبوغش
در اینه که از یه فرضیه به این سادگی
یه خروجی فوق العاده پیچیده به دست میاد.
اسمش "بازی زندگی" هست.
چون پیکسل‌ها انگار زنده می‌شوند،
موجودات، سفینه‌های فضایی، کل تمدن‌ها می‌توانند زندگی کنند و بمیرند،
به جنگ بروند، سفر کنند، بازآفرینی کنند،
همه اینها، درست همانجا در یک شبکه کوچک،
نقطه‌های سیاه و سفید.
می‌دانم آنقدر باهوشی که بتوانی آن را ببینی، جک.
خدای من.
اگر شبیه‌سازی زندگی پیچیده اینقدر آسان است،
چطور می‌توانیم مطمئن باشیم چیزی واقعی است؟
آیا ما در یک شبیه‌سازی هستیم؟
داری اینو بهم میگی؟
نه، این افسردگیِ تو داره حرف میزنه، جک.
یه جور دیگه بهش نگاه کن.
اگه فرض رو بر این بذاری
که قوانین ساده‌ای وجود دارن که باعث میشن کل دنیا کار کنه،
پس حتماً یه راهی برای شکستنشون وجود داره.
برگردیم به همون درهای قفلی که داشتیم در موردشون حرف می‌زدیم؛
تنها راه شکستن رمزنگاری
با کار ریاضی فوق‌العاده پیچیده و متراکم هست.
آره، این‌جوریه که ریاضی کار می‌کنه،
اونها هستن، اونها قوانین هستن.
اما اگر میتونستی قوانین رو تغییر بدی چی؟
این حتی یعنی چی؟
جک، درست قبل از اینکه بیام اینجا،
درست قبل از اینکه زندانی بشم،
یه چیزی با خودم داشتم.
اون... بود
نه.
نه!
بیل، چی...
بیل، چت شده؟
اون جن‌زده است!
اشکالی نداره، کسی اونجا نیست.
از من دور شو!
نه، دور شو! - اشکالی نداره.
- نه!
- برگردیم به اتاقت؟ - از اینجا برو بیرون، جک!
باید از اینجا بری بیرون!
- اشکالی نداره. - نه، نه، نه!
غذامون حاضره، الان برمی‌گردم.
اوه، جک، متاسفم که مجبور شدی این صحنه رو ببینی.
این روزها حالش خیلی بهتر شده.
چه اتفاقی براش می افته؟
فعلا برمی گرده به بخش ب.
داروهای خیلی قوی مصرف می کنه،
و بیشتر اوقات خیلی خسته‌اش می کنه.
اما اخیراً حالش خیلی بهتر شده.
تقریبا آماده ایم که دوباره به بخش الف منتقلش کنیم.
آره، بهم گفت.
بذار بهت بگم،
.من میتونم بهتون خبر بدم، همون لحظه ای که برای یه ملاقات دیگه آماده شد
.نظرتون چیه؟
.آره، ممنون
.یکی برای تو یکی برای من
.به به
.هی، اونجا چی شد؟
.خیلی غم انگیزه
.اون یارو یه جورایی باحاله، ،در واقع، بیل پیر
صبر کن، نه ویلیام کانرز؟
ویلیام کانرز؟
تو او را می شناسی؟
اسمش را شنیده ام.
آن مرد یک افسانه است؛
او در صنعت کامپیوتر اولیه خیلی بزرگ بود.
تا به حال بازی، اوم، "واگن ویل" را بازی کرده ای؟
"جک از دیفتری مرده است"؟
آره، خب، او آن را به عنوان یک پروژه جانبی نوشت،
مثلا، فقط برای تفریح خودش را سرگرم کند
در حالی که ستون فقرات اینترنت مدرن را ایجاد می کرد.
این مرد مثل پدر SSL است-
رمزگذاری SSL.
آره، داشتم باهاش در موردش حرف می‌زدم؛
خیلی مسخرست.
نه به اندازه اون مسخره نیست.
یه روز دیگه در بهشت.
آره.
نه، من از اینجا متنفرم.
هی، هنوز گوشیت رو می‌خوای؟
آره.
باشه، بیا انجامش بدیم.
داری راجع به چی حرف میزنی؟
من همه چیز رو فهمیدم،
احتمالا وقتی اومدی اینجا همراهت بوده، درسته؟
آره.
پس جلو، توی قسمت وسایل شخصیه.
آره، پشت یه سری درهای قفل شده و یه تیم پرستار.
یه نقشه دارم.
بیا، این عالی میشه.
چی، همین الان؟
هیچ وقت بهتر از الان نیست.
به نظر برنامه خیلی خوبی میاد.
آره، احتمال موفقیت خیلی خوبه.
در واقع، ما یه شانس نسبتاً خوبی داریم،
ولی باید همین الان بریم.
نمیدونم، من نمیخوام دردسر درست کنم.
نمیخوام بهشون بهونه بدم
که منو بیشتر از این اینجا نگه دارن.
نه، حالت خوب میشه، قول میدم.
ببین، گیر نمیفتیم؛
حتی اگه بیفتیم، میتونی بهشون بگی،
من شروع کردم به بد رفتاری و تو فقط مراقب من بودی.
داری بدرفتاری میکنی؟
اوه، قطعا.
بزن بریم، همکار.
یه حس بد درباره این قضیه دارم.
دیدی، بهت گفتم، مرد.
تعویض پرسنل راس ساعت 7:00 بعد از ظهر.
این یکی میخواد بره،
و جایگزین به طور متوسط
پنج تا هشت دقیقه دیر میاد.
وقت کافی داری وسایلت رو جمع کنی
و برگردی به اتاق.
تو این چیزها رو از کجا میدونی؟
باشه، ولی چطوری باید بدون اینکه ببیننمون وارد بشیم؟
بدون اینکه ببیننمون وارد بشیم؟
همشون دید واضحی به درها دارن.
باشه، رفیق، اینو مدیونی به من.
داری چه غلطی میکنی؟
اون واقعا دیوونه است.
ادی، ادی!
سلام، هی،
برگرد- - سلام، پرستار کارلا.
حال ما چطوره؟
من خوبم، شما چطوری؟
آره، من خوبم.
بیا برگردیم به اتاقت، باشه؟
- باشه. - بیا.
ادی، مطمئنی حالت خوبه؟
هوم.
خب، تو اینجا بمون،
من میرم دنبال هم اتاقی‌ت بگردم، باشه؟
وای خدای من!
خیلی متاسفم، خیلی متاسفم.
هی!
برگرد تو اتاقت، لطفا، وقت خاموشیه.
امشب همه چشونه؟
جک، حالت خوبه؟
آره، من، من خوبم.
حالت چطوره؟ - کجا بودی؟
اِ...
من...
من تشنه بودم، اِ، داشتم فقط یکم آب میخوردم.
دیگه بلند نشو، مگه اینکه یه مورد اورژانسی باشه؛
خاموشیه.
عالی بود!
اعتراف می کنم، یه جورایی باحال بود.
گرفتیش؟
مطمئن نیستم؛
همه چی یه جورایی اون پایین نامرتبه.
یه سری وسایل الکترونیکی تو یه کیف کوچیک داشتن.
چیز زیادی توش نیست؛
یه سری کابل، یه چیزی شبیه در بازکن گاراژ.
بله!
بذار ببینم.
خاموشه، شارژر اونجا داری؟
بفرمایید قهرمان.
تو نجات‌دهنده‌ای.
یه دونه بهت بدهکارم.
و تو هم یادت نره، رفیق.
کلی متن برای بررسی کردن داری؟
اوم...
آره.
مال تو چی، گوشیت اون تو هست؟
آره، دارمش.
ولی نمیخوام باهاش حرف بزنم.
اگه شما دو تا یه دقیقه وقت لازم دارین میتونم برم.
خیلی خنده دار بود.
داری با چی بازی میکنی؟
این چیزی که گفتی، آم، یه در بازکن گاراژ بود،
ولی این شبیه هیچ در بازکن گاراژی نیست
که تا حالا دیده باشم.
میشه یه نگاهی بندازم؟
حق با توئه، این...
خیلی شیکه.
صبر کن، یه پورت روش داره.
اون کیف رو میدی به من؟
بفرمایید.
داری چیکار میکنی؟
من می خوام تلاش کنم بهش وصل شم.
امکان نداره.
چیه؟
بیل پیر.
چطور؟
اون داشت در مورد این چیز بهم می گفت؛
من، من فقط باور نمی کنم که واقعا وجود داشته باشه.
خب، چیه؟
بیل داشت در مورد راهی صحبت می کرد
برای دور زدن قوانین اساسی...
مطمئن نیستم، رمزگذاری، ریاضیات، واقعیت.
او داشت درباره شکستن یک کد اساسی صحبت می کرد.
من واقعاً مطمئن نیستم،
او قبل از اینکه بتواند حرفش را تمام کند، انگار قاطی کرد.
به نظر می رسد خیلی وقت پیش قاطی کرده
اگر فکر می کند کد واقعیت را شکسته است.
نمی دانم، مرد، بهش فکر کن.
هر دانشمند و فیلسوف بزرگ،
از ارسطو، تا انیشتین، تا هاوکینگ، تا اوپنهایمر،
همه آنها دنبال راه های ساده تر و ساده تر بودند
تا واقعیت را توصیف کند.
چی میشه اگه بیل یه چیز خیلی بزرگ رو فهمیده باشه
و اون رو به این دستگاه سیم‌کشی کرده باشه؟
شاید فقط یه در بازکن گاراژ باشه.
اصلا داری چیکار میکنی؟
دارم تعدادی از فراخوانی های عملکرد رایج رو امتحان میکنم،
دستورات پیش‌فرض، اسکریپت‌های شل،
اما حتی مطمئن نیستم که TCP/IP درست پیکربندی شده باشه.
رفیق، برای فهمیدن چیزی که الان گفتی به یه مترجم نیاز دارم.
تا هر چیزی که الان گفتی رو بفهمم.
تمام است، مترجم.
داری راجع به چی حرف میزنی؟
این، این دقیقاً چیزیه که من اینجا دارم:
برنامه هوش مصنوعی من، بابل.
این اساساً یک مترجم کد است.
بابل، بیداری؟
به نظر میاد این دستگاه اجرا نمیشه
وقتی دستگاه دیگری وصل باشه.
فقط باید همه چیز رو انتقال بدم.
باشه، بابل، خودت رو به این دستگاه منتقل کن.
من تازه وصل کردم؛
حرکت یک طرفه، همه چیز را منتقل کن،
از جمله هر کتابخانه کد موجودی که داری
و تمام کدهای منبع خودت.
برای چی این کار رو کردی؟
این حاصل یک عمر کار تو نیست؟
و فقط می خوای اون رو روی اون بازکننده در گاراژ بذاری؟
آره، چرا برات مهمه؟
منظورم اینه، نباید حداقل یک کپی ازش روی گوشیت بذاری؟
روی گوشیت؟
نه، مشکلت چیه؟
مـ من بهت گفتم این برنامه درست کار نمی‌کنه،
برای همینه که اصلا اینجام.
خب، بابل، بیداری؟
بابل، فورا منو از این بیمارستان مرخص کن.
بابل، چراغ‌ها رو روشن کن.
لعنتی.
- داری چه غلطی می‌کنی؟ - چیکار کردی؟
بابل، دوباره چراغ‌ها رو خاموش کن.
لعنتی.
- همه، برگردید به تخت‌هاتون. - توی اتاقتون.
چراغ‌ها خاموش. - توی اتاق‌ها بمونید.
پس اون چی بود؟
بابل کیه؟
بابل اسکریپت هوش مصنوعیه منه،
چیزیه که من برای تلاش و شکست دادن بازار سهام ازش استفاده می‌کنم؛
و در نهایت همه‌ی پولم رو از دست دادم.
هر وقت به یه قانون دیجیتال یا یه قفل می‌رسید
که نمی‌تونست شکستش بده،
مجبور می‌شدم دست از کار بکشم و به هدف بعدی برم.
اما، ترکیب شده با کلید اسکلتی بیل
یعنی مجبور نیست تسلیم بشه.
بهش میگی چراغ‌ها رو روشن کن،
موقعیت جی‌پی‌اس شما رو پیدا می‌کنه
و هر کلیدی رو تو ساختمون می‌زنه.
من گیج شدم.
آیا این داره واقعیت رو هک می‌کنه؟
آیا ما معماهای جهان رو حل کردیم؟
بذار ببینمش.
آروم‌تر، مرد.
فکر کنم، فکر کنم شاید هیجان امشب برام کافی بوده.
برای یک شب.
واقعاً؟
چراغ علاءالدین تو دستته و میخوای بخوابی؟
میخوام اجازه بدم جزیره جدید دانشم
با ساحل جدید نادانیم یکی بشه.
اوه، تو واقعاً عقلتو از دست دادی، مگه نه؟
گوش کن، من واقعاً ازت ممنونم
که کمکم کردی گوشیمو پس بگیرم، ادی.
شب بخیر.
بابل، مطمئن شو که الن تمام پولش رو پس میگیره، لطفا.
صبح بخیر، آقایان.
چطور خوابیدید؟
عالی، اوه، بیشترش.
شب خسته کننده‌ای بود در واقع.
خوبه.
شنیدم یه جور مشکلی با نور بود،
خوشحالم که اذیتتون نکرد.
به هر حال، من اینجا برای جک هستم.
من؟
من چه کار کردم؟
اوه، هیچ کاری نکردی عزیزم.
ما امروز صبح یک ایمیل از دکترت دریافت کردیم
که در آن ذکر شده پس از بررسی دقیق،
وقت آن رسیده که شما را مرخص کنند.
امروز به خانه می‌روی.
وسیله نقلیه و جایی برای رفتن داری؟
ام...
آره، پسرخاله‌ام.
او، اِ...
گفت می‌تونه منو ببره،
و من می‌تونم تا هر وقت که نیاز دارم پیشش بمونم.
این عالیه.
خیلی خب، بیا بریم وسایلت رو جمع کنیم
و از اینجا بیرونت ببریم.
بابل،
ادوارد کرین رو فوراً از این بیمارستان مرخص کنید.
اوه، متاسفم، جک، دستور فقط برای مرخص کردن تو بود.
ادی هنوز یه مدت پیش ما می‌مونه.
نگران من نباش، قهرمان.
من هنوز اینجا دارم لذت می‌برم.
موفق باشی، مرد.
بیل.
اوه، متاسفم.
او هنوز یه کم گیج هست امروز صبح؛
هنوز خودِ خودش نیست.
ممنون برای همه چیز، دوست من.
موفق باشی.
جک.
جک؟ - بیل.
حالت چطوره پسر؟
من خیلی خوبم.
اوه، من در واقع دارم الان از اینجا میرم.
اوه، چه خوب، چه خوب.
دلم برات تنگ میشه.
تو، تو به من کمک کردی راه خودمو پیدا کنم.
نه.
بیل، فکر کنم خودت این کارو کردی.
جک، ما هیچ کاری رو تو این زندگی تنهایی انجام نمیدیم.
هر کاری که ارزش انجام دادن داشته باشه ارزش انجام دادنو داره
با کسی که بهش اهمیت میدی.
من، من الان وضعیت خوبی ندارم،
ولی، مرد، سواری خوبی داشتم.
و هر چیزی که بهش نگاه می کنم که ارزش لعنت داشت،
همه بهترین خاطراتم، خب، اونایی که به هر حال یادم میاد،
خاطرات همسرم، سالی بود.
تو برو یکی رو پیدا کن، جک،
محکم بچسب.
حتما.
به یادت خواهم بود.
اوه، این باعث میشه یکی از ما باشیم.
احتمالاً تا یک ساعت دیگه زامبی میشم
و شلوارمو کثیف میکنم.
تقریباً یادم رفته بود.
یه چیزی دیشب تو سطل اشیاء شخصی پیدا کردم.
فکر کنم مال خودته.
- نه. - این یه چیزه...
نگهش دار، و واسه خودت نگهش دار.
اگه یه روز از اینجا برم بیرون،
یه سری بهت میزنم و میتونیم در موردش حرف بزنیم.
باشه.
برو دیگه.
موفق باشی، دوست من.
بابل، یه مریض اینجا هست به اسم ویلیام کانرز،
زنش رو پیدا کن، سالی کانرز،
و این پیغام رو بهش برسون که حالش خوبه
و اون باید بیاد ملاقاتش.
همه چی مرتبه، جک؟
آره، آره، اوه، عالیه.
خیلی ممنونم.
اوه، یه لحظه صبر کن.
قبل از اینکه بری، یه چیزی رو فراموش کردم.
میشه لطفا بیانیه ماموریت رو با من تکرار کنی؟
این فقط یه سنت کوچیکه که ما داریم.
میشه رد شم؟
ام...
خب، من تا حالا ندیده بودم کسی این کار رو بکنه،
ولی فکر کنم خودم می تونم بخونمش.
جک، صبر کن!
مرد، هیچ وقت باور نمیکنی که چه اتفاقی افتاد.
هی، فکر کنم اینطوری حسابمون صاف شد.
پس داری میری خونه پسرخالت؟
منظورم اینه، فکر کنم میدونی که اون مزخرف بود.
م-من جایی برای رفتن ندارم،
من خونه، پول، ماشین ندارم؛
هیچی ندارم جز اون چیزی که تنمه.
آره.
هی، اینو بده به من. - اِ...
فکر کنم فعلاً نگهش می‌دارم.
فقط منم یا اون خیلی مشتاق این چیزه؟
باشه، هرچی.
هی، بابل، دو تا بلیط فرست کلاس
واسه اولین پرواز به لاس وگاس
برای جک فولی و ادوارد کرین رزرو کن،
و یه راننده بفرست به موقعیت مکانی جی پی اس فعلی ما
تا ما رو ببره فرودگاه همین الان.
نمی‌دونم، مرد.
من، مطمئن نیستم برای همه‌ی این‌ها آماده باشم.
من، تازه از این‌جا اومدم بیرون.
دقیقاً به همین دلیله که به تعطیلات احتیاج داری، رفیق.
هی، بابیلون،
یه حساب بانکی برامون باز کن با صد هزار دلار توش.
باید مشغول زندگی کردن بشی، مرد، یا مشغول مردن.
"باشه، رد."
هان؟
"رستگاری شاوشنک رد..."
مهم نیست.
به هر حال، من، من، نمی‌دونم که هیچکدوم از اونها جواب داد یا نه.
باید دست دادن کلامی رو انجام بدی،
مطمئن شو برنامه بیدار شده
قبل از اینکه دستورات صوتی رو قبول کنه و...
به هر حال، مطمئن نیستم
که واقعاً آماده‌ایم- - شماها یه ماشین به فرودگاه سفارش دادید؟
به فرودگاه؟
بیا دیگه جک، بهم بگو اینجا دقیقاً
جایی نیست که باید باشیم.
درست میگم؟
با من تکرار کن!
فعلاً روان‌شناسی‌بازی رو بیخیال میشم، رفیق،
ولی اعتراف می‌کنم اینجا خیلی خوبه.
باورم نمیشه اینجاییم، رفیق.
ممنون از دوست الکترونیکی کوچولوت.
بذار ببینمش.
نمی‌دونم، رفیق، داشتم بهش فکر می‌کردم.
مطمئن نیستم این چطوری داره این کار رو انجام میده.
نگرانم شاید قانونی نباشه،
مثلاً، نمی‌خوام تیمارستان رو با یه سلول زندان عوض کنم.
آروم باش، مرد.
من بهت تضمین میدم که به هیچ مشکلی برنخواهی خورد.
فقط بذار من برش دارم.
از کجا اینو میدونی؟
مثلاً، چطور میتونی انقدر مطمئن باشی؟
تو خیلی نگران میشی.
باشه، بیخیال.
به هرحال، یه استخر درست پایین خیابون هست؛
بزن بریم، مرد.
اون چیز رو بده به من، تا رزرو کنم.
فکر کنم دور زدن
بیشتر مناسب توئه.
فکر کنم، من فقط میخوام اینجا بشینم و یه کم استراحت کنم.
بیا دیگه، یه کم زندگی کن!
خیلی خب، نشون بده چی داری.
اوکی، ام جی ام گرند، بلاجیو...
اوه، جک، این خودشه!
بریم اینجا!
حتی میتونی
لباست رو هم درنیاری.
ای بابا! - باشه، باشه، باشه.
- زود باش، زود باش!
باشه، میرم.
فقط یه دقیقه بهم فرصت بده، یه نوشیدنی یا یه چیزی لازم دارم.
باشه، دیگه حرفی نزن، سر و وضعت رو مرتب کن،
بعدش پایین توی رولت منو ببین.
زنده باد لاس وگاس!
الو؟
الو، جک!
دکتر استیو.
می‌خواستم یه بررسی اضافی باهات انجام بدم.
امروز حالت چطوره؟
من واقعا عالی‌ام در واقع.
چه عالی که اینو می‌شنوم.
چی تغییر کرده؟
منظورم اینه، آخرین باری که با هم صحبت کردیم،
به نظر می‌رسید که خیلی ناراحت بودی.
نمی‌دونم، فکر کنم به نصیحتت گوش کردم،
با مردم رو راست شدم.
خیلی دور به نظر می‌رسی، جک.
فکر کنم هستم.
اِ، من برای یک تعطیلات کوچک به لاس وگاس رفتم،
اما من، من واقعاً خیلی بهترم، قول می‌دهم.
فکر می‌کنم واقعاً باید سعی کنی تمرکز کنی
روی اینجا و اکنون.
من، واقعاً.
میشه یکم با من ورزش کنی؟
حتما، چرا که نه؟
باشه، چشمات رو ببند، یه نفس عمیق بکش؛
و وقتی چشمهات رو باز می‌کنی،
فقط من رو درست همینجا ببین توی اتاق با تو،
درست روبروی تو نشستم.
وای، عجیبه.
می‌تونی من رو ببینی، جک؟
آره، انگار درست همینجایی.
دیوونه‌کننده‌ست.
آه، این کلمه‌ایه که سعی می‌کنم استفاده نکنم.
ذهن قادر به انجام کارهای خارق‌العاده‌ایه.
بعضی از این چیزها واقعاً می‌تونن به ما کمک کنن،
و بعضی‌ها سر راهمون قرار می‌گیرن.
شغل من کمک به توست تا ذهنت را مرتب کنی
تا با تو کار کند به جای اینکه بر ضد تو باشد.
آره، من... من اینو می فهمم.
اِ، گوش کن، من باید برم،
ولی واقعاً از این تماس ممنونم.
خب، این باعث خوشحالی منه.
مطمئنی که حالت خوبه، جک؟
آره، حتما.
خب، بیا دوباره به زودی با هم در ارتباط باشیم، باشه؟
اِ، فکر کنم آره.
خداحافظ، دکتر استیو.
خداحافظ، جک.
هی، ملوان، چی میل داری؟
اون رو دیدی؟
آیا...
آیا اون همون دختر توی خوابه؟
حالت خوبه؟
آره، ام، خیلی متاسفم.
من شما رو میشناسم؟
چه جملهٔ عالی‌ای،
ولی قبلاً این رو شنیدم،
و اونقدر دارو مصرف نکردم که این دفعه گول بخورم.
دارو؟
پس تو هم دیوونه ای، ها؟
اوم، چیه؛ فلوکستین، ونلافاکسین،
یه چیزی تو همین مایه ها؟
اوه، معلومه که سررشته داری،
ولی می ترسم داروهای من یکم قوی تر از اینا باشن.
اوه، من می تونم کل شب رو ادامه بدم.
اوم، چیه؛ ریسپریدون، هالوپریدول، لیتیوم،
یه همچین چیزی؟
آره، یه همچین چیزی.
خب، برای تو چیه، دوقطبی؟
یه ضرب گرفتمش.
آه...
باشه، پس حدس می‌زنم یه سری دوست های بد
و یه سری مشکلات جدی با پدرت؟
نزدیکم؟
اوهوم، تریپل یاتزی.
هی، خیلی تاثیرگذاره.
از کجا فهمیدی؟
تو هم دو قطبی هستی؟
نه، فقط بیشتر اوقات افسردگی فلج کننده دارم.
- هوم. - هی، این عالی نیست؟
اونم مثل من دیوونه است.
اوه، مطمئنی حالت خوبه؟
آره، آره، من، متاسفم.
خب، دو قطبی بودن برای تو چطوریه؟
خب، یا مثل یه مار حمله می کنم،
یا فکر می کنم دنیا داره رنگین کمون می رینه.
داروها یه کم کمک میکنن،
ولی مردم برداشت اشتباهی دارن،
اونا، اونا فکر میکنن مثل آسمه؛
"فقط از اسپری‌ت استفاده کن." - "از اسپری‌ت استفاده کن."
آره، نه، اِ، دنیا حتی با دارو هم هنوز مزخرفه.
هوم-هوم.
خب، یه سفر خوب به وگاس معمولاً حال مردم رو بهتر میکنه،
پس جای درستی هستی.
از کجا میدونی من اومدم تعطیلات؟
شاید من محلی باشم.
محلی‌ها اینجا نمی‌آیند.
شاید من از سرویس خوشم می‌آید.
خب، من شما را در راه ورود دیدم،
سرت طوری بود که انگار روی یک مفصل گردان بود.
نتونستی جلوی خودت رو بگیری، خیلی تابلو بود:
توریست.
پس داشتی من رو تماشا می‌کردی.
شاید.
چه مدت اینجا در وگاس بودی؟
خیلی طولانی.
فکر کنم بیشتر از چیزی که باید موندم.
دیگه حتی نمیتونم از دست جریمه های پارک فرار کنم،
مستقیم میفرستنشون روی گوشیت.
خب، این حرف عجیبی به نظر میرسه،
ولی دوستم میخواد منو ببره به این نمایش،
و من واقعا نمیخوام اونجا باشم.
میشه تو با من بیای،
و بعد مثلا پنج دقیقه بعد،
میتونی وانمود کنی یه تلفن داری
و بگی باید بری.
به نظر میاد یه جور هدر رفتن خیلی زیاد پوله.
آره، آدم که فقط یه بار زندگی میکنه، مگه نه؟
خب، به نظر خیلی بی قید و بند میاد.
برای یه آدمی که "افسردگی فلج کننده" داره.
لطفا؟
این، این برام خیلی با ارزشه.
هوم.
بیخیال، چرا که نه؟
اسم نمایش چیه؟
بگو که ازش خوشت نیومد، جک.
کاملاً آشکار بود.
آره.
هی، چی برای نوشیدن داریم که سرد نباشه؟
برات چای درست می کنم.
چه نوع چایی هست؟
یه چیز خاصه که برای خودمون از یکی از مغازه ها گرفتم.
قرار بود فقط برای خودمون دوتا باشه،
ولی از اونجایی که من اینجا کاملا نفر سومم،
میرم پایین به کافه،
یه کم نوشیدنی شبانه برای خودم می گیرم.
شما بچه ها لذت ببرید.
- به به. - واقعا عالیه.
هی، ممنون که به تماشا اومدی.
اِ، ببخشید که بدون اخطار قبلی تو رو به اونجا کشوندم.
نه، منظورم همون بود که گفتم.
من همیشه می خواستم اون رو ببینم.
اوه، تو...
اون بیشتر...
اوه، ممنون.
اصلاً اون چیه؟
اوم...
بهش بگم؟
منظورم اینه، فکر می‌کنم یه جورایی خاصه،
ولی من... نیستم...
حالت خوبه اونجا؟
آره، اِ، فقط دارم فکر می‌کنم.
داشتی با کی حرف می‌زدی؟
شنیدی؟
اِ، آره؛
همین الان رو برگردوندی اون طرف و پرسیدی چیکار باید بکنی
و گفتی حس می‌کنی من خاصم.
خدا، می‌دونستم، همیشه همینطوری میشه.
تا به یه نفر رو راست در میون میذارم،
همه چی به گند کشیده میشه.
اشکالی نداره، جک، فقط آروم باش.
راستش، این منو یاد یه چیزی میندازه
که تازه تو طالعم خوندم.
تو طالع بینی میخونی؟
شوخی میکنی، نه؟
نکنه به پری دندون هم اعتقاد داری؟
واقعا، جک؟
من، من متاسفم، من متاسفم،
نباید اون حرف رو میزدم.
حق با توئه، من، من متاسفم. - باشه.
خب چیزی که داشتم میگفتم این بود که
یه همچین چیزی گفته بود، آروم پیش برو،
هر کاری که ارزش انجام دادن داشته باشه، زمان میبره.
خب، داشتی با کی حرف میزدی؟
اون حس رو میدونی انگار یکی داره تورو نگاه میکنه؟
من فقط زیاد این حس رو دارم،
و من فقط مسائل رو حل میکنم با هر کسی که داره نگاه میکنه.
اوه، آه، مثل اینکه صداهایی می‌شنوی؟
مطمئنی حالت خوبه؟
نه، اینطوری نیست.
فقط، بهت گفتم که افسرده می‌شم، درسته؟
فکر کنم این فقط یک جور مکانیزم مقابله‌ست
برای من که کسی رو داشته باشم باهاش حرف بزنم.
باشه.
ببین، می‌فهمم، جک، واقعاً می‌فهمم.
من اونجا بودم.
آره، شنیدم اختلال دوقطبی شوخی‌بردار نیست.
تو هیچ ایده‌ای نداری.
افسردگی، شیدایی، من حتی مدتی رو توی بخش روانی گذروندم.
- خیلی متاسفم. - نه، متاسف نباش؛
خودم بستری شدم.
در واقع کمک خیلی خوبی دریافت کردم.
فاصله بین عاقل و دیوانه،
خیلی کمتر از چیزیه که بیشتر مردم فکر می‌کنن.
کل ماجرای آدم‌های نامرئی یه کم منو می‌ترسونه.
دارویی مصرف می‌کنی؟
خدای من.
چرا همه همیشه این را از من می پرسند؟
احتمالا به این دلیل که باید باشی.
آیا صداها تا به حال بهت میگن که...
آیا اونا تا حالا بهت میگن که کاری انجام بدی؟
نه، همونطور که گفتم، صدایی وجود نداره،
فقط حس می کنم یه تماشاچی دارم.
تماشاچی؟
اوه، مثل تماشای یک نمایش؟
یه جورایی، منظورم اینه که...
خب، مثلاً همین الان،
حس میکنم یکی داره منو از همینجا تماشا میکنه.
همینجا؟
نه، اونا، اونا یکم اینور اونور میپرن.
الان اونا...
مثل اینکه یه جورایی اونورترن.
اینجا؟ ام...
میدونی چیه؟ بیخیال.
فقط فراموش کن هرچی گفتم.
فقط یه حسه.
من صداها رو نمیشنوم، من هیچوقت به کسی آسیب نزدم،
من، من قول میدم.
باشه، جک.
بیا سرعت رو کم کنیم.
باشه.
باشه، بهم بگو این چیه.
یه برنامه نویس مسن تر بود که یه بار باهاش آشنا شدم،
این مال اون بود، اون بهش میگفت کلید اسکلتش،
و این یه جورایی یه شاه کلید دیجیتال دیوونه‌اس.
خب، چیکار می‌کنه؟
خب، من اینو با کاری که تو حوزه هوش مصنوعی انجام میدم ترکیب کردم،
و الان هر کاری که بخوای رو انجام میده.
میخوای امتحانش کنی؟
می‌تونیم باهاش سرویس اتاق بگیریم،
یا مجوز ورود به پشت صحنه یه نمایش رو،
یا بلیط هواپیما به هاوایی رو.
مطمئنی که این...
واقعیه؟
اخیراً خیلی بهش فکر می‌کردم.
خب؟
این چیز زندگیم رو تغییر داد.
چند روز اخیر بهترین روزهایی بوده که یادم میاد.
شاید، چه واقعی باشه چه نباشه،
واقعاً مهم نباشه.
اوه، البته که مهمه.
ببین.
بابل، تمام جریمه‌های پارکینگ رو پاک کن
که به تلفنِ شخصی که کنار من نشسته مربوطه.
من شماره تلفنم رو بهت ندادم
لعنتی.
درسته؟
مطمئنی این کار امنه؟
اصلا داره چیکار میکنه؟
راستش رو بخوای، من کاملا مطمئن نیستم،
ولی ادی خیلی میخواد این دستگاه رو به دست بیاره،
و من نگرانم که اگه این کارو بکنه چه اتفاقی ممکنه بیفته.
میدونی، اون یارو منو ترسونده.
بعید است که از سنا تصویب شود.
در امور مالی، چندین سازمان خیریه
گزارش داده اند که کلاهبرداری بانکی ناشناس منجر به خساراتی شده است
که در مجموع تقریباً 100000 دلار می شود.
خیریه های آسیب دیده طیف وسیعی از اهداف را پوشش می دهند
از تحقیقات سرطان گرفته تا مسکن عمومی.
خدای من، اون...
چی؟
ادی حساب بانکی کوچکی در بابل برای تأمین مالی ماجراجویی وگاس ما باز کرده بود.
من حتی یک لحظه هم فکر نکردم
که این پول از کجا میاد.
تو از اون دسته آدم‌هایی هستی که فکر می‌کنی پول علف خرسه؟
اوه، جک.
به هر حال، چرا باید پول رو از خیریه‌ها برداره؟
مطمئن نیستم، این یه هوش مصنوعیه،
نصف مواقع، نمی‌تونه بهت بگه چرا یه کاری رو کرده؛
معمولاً فقط راه کمترین مقاومت رو انتخاب می‌کنه.
ممکنه این خیریه‌ها
امنیت خیلی پایینی داشتن یا یه همچین چیزی،
شاید فقط لقمه آسانی بودند.
خب، میخوای چیکار کنی؟
بابل، تمام وجوه باقی مانده را
به منابع اصلی خود بازگردان.
از پذیرش هرگونه دستور صوتی جدید خودداری کن
مگر اینکه مستقیماً از اثر صوتی من باشد.
خب، این باید کارساز باشه، درسته؟
شاید.
اما می خوام ببینم می تونم این چیز رو جایی قایم کنم.
صبر کن، بذار به یه دربان زنگ بزنم.
باشه.
عصر بخیر آقای فولی.
هی، آم، آره.
جایی رو دارید که من بتونم یه چیزی رو الان توش نگهداری کنم؟
سوئیت شما مجهز به گاوصندوقه،
و من خوشحال میشم یه نفر از پرسنل رو بفرستم بالا
تا بهتون کمک کنه باهاش کار کنید.
نه، نه، نه، من قطعا یه چیزی بیرون از اتاق میخوام.
ما خوشحال میشیم که یه چیزی رو براتون نگه داریم
توی خزانه امنیتی بالای هتل.
فکر می‌کنم بیشتر جاهای دیگه بیرون اینجا الان بسته باشن.
اِ، هیچی ولش کن.
به هر حال ممنون. - خواهش می‌کنم.
می‌دونی کجا می‌تونیم - یه چیزی شبیه این رو الان بذاریم؟
راستش، می‌دونم.
یه جای خیلی مدرن هست
که یه مدتیه باز شده؛
یه شرکت خیلی پیشرفته هست
که یه مدتیه باز شده؛
همه جا تو اخبار بود.
آم، اسمش چی بود؟
آکلامنس...
آکولوس...
آکولاریوم.
همینه، آکولاریوم.
نمی‌دونم الان باز باشن یا نه.
بذار ببینیم این می‌تونه یه کم جادو کنه.
بابل، یه قرار ملاقات توی آکولاریوم برامون بذار.
برای همین الان تنظیمش کن،
و وقتی گرفتی جزئیاتش رو برام بفرست.
ما یه قرار داریم.
فکر کنم دیگه تمومه.
میشه لطفاً منتظر من بمونین؟
فقط میخوام برم داخل و سریع قایمش کنم.
آره.
الو؟
آقای فولی، حدس میزنم.
آره، منم.
به آکولاریوم خوش آمدید.
اسم من کلاید پارنوم است،
و باعث افتخار من است که به شما کمک کنم.
از دیدنت خوشبختم، کلاید.
ام، دستیارم این جلسه را برایم تنظیم کرد،
اما من زیاد در مورد این مکان نمی دانم.
من فقط دنبال جایی برای نگهداری چیزی هستم
برای مدتی.
حتماً آقا.
آکولاریوم پیشرفته ترینِ دنیاست
یک شرکت انبارداری خصوصی در حال حاضر وجود دارد.
این سرویس 24 ساعته در روز و 365 روز در سال در دسترس شماست.
این چیست؟
اوکولاریوم چیست؟
این، این آینه اوکولاریوم است.
به سادگی هر آیتمی را که مایلید ذخیره کنید، وارد کنید
و سیستم اختصاصی ما
تا زمان بازگشت شما از آنها مراقبت خواهد کرد.
همه چیز برای شما آماده است، آقا.
قبل از رفتن سوالی دارید؟
میشه همینجا بمونی تا مطمئن شی درست انجامش میدم؟
حتماً آقا.
لعنتی.
خوب انجام دادی آقا.
نعناع میل دارید؟
اوه، اگه میشه حتما.
آروم باش، کلاید.
- سلام. - همه چی حاضره.
دیگه چه کاری میشه تو این شهر انجام داد؟
از کازینو بازی خسته شدم.
تا به حال خیابان پرل بوده‌ای؟
مثل خیابان فریمونت است؟
اوه، تو خیلی توریستی هستی.
بیا، دنبالم بیا.
نشنیدی بهت گفتم که آروم بگیری؟
من چی...
یادت میاد منو دیدی، درسته؟
اوه، پس حالا تقصیر منه؟
- نه، من- - اوه، خدایا، البته،
تو هم مثل بقیه هستی:
قربانی رو مقصر میدونی.
اون...
صبر کن، اون، اون قربانی؟
با من اینطوری حرف نزن.
ببین، من میرم وسایلم رو بردارم،
تو میتونی یه دقیقه همین پایین منتظر بمونی.
صبر کن، جنی.
من چیکار کردم؟
جدی میگم، من چیکار کردم؟
من رو بذار جایگاه متهم.
می تونم از تماشاچی ها بپرسم؟
نه، شماها که هیچوقت چیزی نمیگید.
باشه، جواب نهایی گزینه ی "ث" بود.
دکتر استیو؟
تو اینجا چیکار می کنی؟
جک، از دیدنت خوشحالم.
فکر کردم بیام باهات یه نوشیدنی بخورم، جک.
نه منظورم اینه که تو لاس وگاس چیکار می کنی؟
آه، البته، لاس وگاس.
فکر کردم باید بیام ازت دیدن کنم همون جایی که هستی، جک،
فکر کنم واقعاً می تونه کمکت کنه.
میدونی، اه، بیانیه ماموریت پلیموت
که قبل از غذا میخونیم،
همونی که در موردش حرف میزنیم که چطور "اینجا و اکنون" رو بپذیریم؟
میدونی این در مورد چیه؟
نه، واقعا نه.
نه؟
این مفهوم، پذیرش رادیکال نامیده میشه.
ایده اینه که وقتی اتفاقی میفته،
قرار نیست چیزی رو عوض کنه.
مثلاً، این لیموناد رو در نظر بگیر.
خب معلومه، این لیموناده.
آره.
لیموناد ریخته.
میتونم اینجا بشینم و حرف بزنم که چقدر این موضوع ناعادلانه ست
که لیوان من خالیه،
یا شکایت کنم که چقدر پیشخون چسبناک میشه،
یا اینکه قراره شب من رو خراب کنه.
این کارها چیزی رو که اتفاق افتاده تغییر نمیده.
درسته.
تقصیر توئه، نه هیچ‌کس دیگه،
فقط می‌تونی خودت رو سرزنش کنی.
نه، مسئله تقصیر یا سرزنش نیست،
مسئله پذیرشه.
منظورم اینه که لیموناد ریخته شده نتیجه بی‌نقصیه
از هر چیزی که قبلاً اتفاق افتاده.
من لیموناد رو ریختم،
نتیجه دقیق اینه که لیموناد روی پیشخوان تموم میشه.
خب، نکته چیه؟
چی، حتما باید دلیلی وجود داشته باشه؟
منظورم اینه که، چی، هر چی اتفاق افتاده، افتاده.
زندگی یه بازی نیست که بتونی ببری، جک؛
تنها کاری که میتونی بکنی اینه که بهترین انتخاب هاتو
در لحظه حال انجام بدی.
پس هیچ دلیلی وجود نداره، هیچ معنایی برای هیچ چیز وجود نداره.
آه، مشکل دقیقا همینجاست.
ممکنه مقداری لیموناد ریخته شده معنایی نداشته باشه،
ممکنه اتفاقات دیگه ای هم معنایی نداشته باشن،
اما زندگی تو، جک،
زندگی شما می تواند معنایی بسیار عمیق و بسیار ژرف داشته باشد.
اگر من خودم را برای دیگران باز کنم، آیا این همان چیزی است که شما می خواهید؟
من می خواهم شما خودتان را برای خودتان باز کنید.
حالا درست است که بزرگترین معنایی که در زندگی خود می گیریم
از ارتباط ما با دیگران می آید،
اما ما نمی توانیم آن ارتباط را برقرار کنیم
بدون اینکه درک محکمی از اینکه چه کسی هستیم داشته باشیم.
پس شما می خواهید من، اوم، کمی بیشتر به درون تمرکز کنم؟
آیا من به اندازه کافی یک بیمار روانی نیستم؟
حتی نزدیک هم نیستی، جک.
فکر می‌کنم حواست پرت میشه توسط هر چیزی که اطرافت هست،
فکر می‌کنم محرک‌های زیادی از کارت می‌گیری.
و برنامه‌نویسی‌ات.
و همه‌ی چیزهایی که سعی داری درستشون کنی.
یه لطفی در حقم بکن، چشمات رو ببند.
الان؟
آره.
خب، چرا که نه؟
تصور کن که برداریم
همه‌ی چیزهایی که توی این اتاق هستن و تو نیستی.
این شبیه چیه؟
خب، فقط من که تنها روی این صندلی نشستم.
و نمیخوای بهم بگی که
اون صندلی بخشی از وجودته؟
خب، نه.
هر چیزی که می بینی رو لیست کن،
و اگه چیزی نیست که بخشی از وجودت باشه،
از شرش خلاص شو.
خب، من لباس پوشیدم،
ولی اونا واقعاً بخشی از من نیستن.
فکر کنم اگه یه دست یا یه پام رو از دست می‌دادم، هنوز هم خودم بودم.
ادامه بده، داری عالی انجامش میدی.
خب، فکر کنم اگه کار به اونجا بکشه،
اگه دست‌ها یا پاهام رو از دست می‌دادم، هنوز هم خودم بودم،
یا کل بدنم رو.
آیا... آیا مغزمه؟
آیا مسئله اینه؟
من، من مغزم هستم؟
خب، مغز
یه کامپیوتر بیولوژیکی پیچیده‌ست.
اطلاعات ورودی را از اندام‌ها و سیستم عصبی شما پردازش می‌کند
و آن را به صورت افکار، احساسات و حس‌ها گزارش می‌دهد.
اما مغز این چیزها را به چه کسی گزارش می‌دهد، جک؟
فقط...
فقط من.
من فقط...
هستم.
درست است، جک.
تمام آن درگیری و تقلا، همه‌اش مثل...
مثل ابرهایی است که آسمان آبی را می‌پوشانند.
ذات آسمان این است که آرام، صاف و در صلح باشد.
تو واقعاً در این چیزها مهارت داری، دکتر.
خب، چی...
از اینجا کجا برم؟
دلت میخواد کجا بری؟
دوست دارم کسی رو پیدا کنم که باهاش باشم،
اما هر وقت کسی رو پیدا میکنم،
یه راهی پیدا میکنم که خرابش کنم؛
بازی تموم شد.
نه، هیچوقت بازی تموم نمیشه، جک.
فقط یادت باشه، هرچیزی در گذشته
دقیقاً همونطوری که قرار بود اتفاق افتاد.
اگه لیموناد ریخت،
به این خاطره که یه نفر لیوان رو انداخت؛
تنها کاری که میتونی بکنی اینه که قبولش کنی
و انتخاب‌هات رو در حال و الان انجام بدی.
انتخاب من اینه که گندکاری‌هام رو جمع کنم و به زندگیم ادامه بدم،
و بعد دیگه هیچوقت اذیتم نکنه.
گندکاری‌هات رو جمع کن، ادامه بده.
فکر کنم منطقیه.
تمام ماجرا همینه، جک.
اوه، و، و دارو هم واقعا میتونه کمک کنه.
بهش فکر کن.
فکر میکنم.
ممنون، دکتر.
از دیدنت خوشحالم، جک.
جک، گوش کن-
نه، نه، یه لحظه بهم فرصت بده.
من، من واقعا بهت یه عذرخواهی بدهکارم.
جک، جک، جک.
ای کاش با من مهربون‌تر رفتار می‌کردی.
داری چی...
داری چیکار می‌کنی؟
اسباب بازی مخصوصتو برای خودت نگه داشتی.
فقط می‌خواستم با من سهیم شی، جک؛
سهیم شدن خوبه، جک.
آره، خب، تو داری یکم منو می‌ترسونی.
من اصلا اون رو ندارم.
نه، می‌دونم که نداری؛
من دارم.
مزخرف.
خودت ببین.
برای به دست آوردنش دردسر زیادی به ما دادید.
ما؟
از ملاقاتت خوشبختم، جک،
ادوارد کرین، مامور ویژه، سیا.
اگه قراره یه چیزی از خودت در بیاری،
میتونی بهتر از این کار کنی.
مدتیه که حواسمون بهت هست،
نظاره‌گر توسعه‌ی اون کد نتیجه‌محورت بودیم.
کارت خیلی خوبه که داری انجام میدی،
و در واقع می تونه خیلی کارها بکنه.
داری خوب پیش میری
با شیرین کاری کوچولوت توی بازار سهام
تا وقتی که جلوش رو بگیریم.
صبر کن، چرا؟
خب، می خواستیم بیای برای ما کار کنی،
و فکر کردیم
اگه شروع کنی به پول درآوردن خیلی زیاد توی معامله،
این فرصت رو از دست میدیم.
می خواستم فقط در بزنم
بعد از اینکه تمام پولت رو باختی،
ولی بعدش مجبور شدی بری و خودت رو زندانی کنی
توی تیمارستان.
نمی تونستم باور کنم این خوش شانسی رو.
خوش شانسی؟
خیلی راحت تره که یه نفر رو تحت نظر داشته باشی
توی یه مرکز قفل شده.
چی...
از کلید اسکلتی چی می خوای؟
بیل پیر کدش را خیلی وقت پیش شکست،
اما خیلی هم به کارش نیامد.
شاه کلید حول کدهای رادیویی چرخشی طراحی شده.
این را داشته باش:
بیل دقیقاً از آن برای باز کردن در گاراژش استفاده کرد؛
پیرمرد دیوانه.
سیا انواع کارها را امتحان کرد
تا او را وادار کنند بیشتر پیش برود،
اما هرگز جواب نداد.
در نهایت کمی بیش از حد به او LSD خوراندند،
مغزش رو مثل تخم مرغ هم زده پخت.
هیچ منطقی نداره.
ما از این استفاده کردیم
برای بیرون اومدن از تیمارستان و پرواز به وگاس؟
نه، جک، سیا این کار رو کرد.
دولت همیشه چابک نیست،
اما می تونیم یه جفت بلیط هواپیما بخریم
بدون دردسر زیاد.
اما اگه این همه مدت درباره کلید اسکلتی میدونستی،
چرا الان اینقدر بدجور میخوایش؟
چیزی که ما میخواهیم بابل است.
نمیخوای برای ما کار کنی، بسیار خب،
فقط برنامه را تحویل بده.
خیلی وقت پیش میگرفتمش،
ولی تو رفتی و تنها نسخه رو قفل کردی
داخل اون قرص کوچولو.
و همونطور که میدونی، اون یه جعبه سیاهه،
با چیزی حرف نمیزنه جز برنامه‌ی تو.
این چیزیه که ما میخوایم.
بیرون آوردنت از بخش روان‌درمانی،
رزرو اون بلیط ها، همه اش،
این فقط یه جاسوسی کوچیکه تا باعث بشه بهم اعتماد کنی،
ولی تو این کارو نکردی؛
تو مدام امتناع میکردی از اینکه اون چیز لعنتی رو بهم بدی،
پس حالا مجبورم برش دارم،
و دارم یه کم بی حوصله میشم!
پس وقتشه که تو عجله کنی و همکاری کنی!
هیچ منطقی نداره.
من اینو یه جایی قایمش کردم
داخل یه آینه ی مخصوص؟
جک، من فقط بهت چای قارچ جادویی دادم،
و تو و دوست کوچولوت
خودتون اون مزخرفات رو توهم زدید.
برای کسی مثل تو زیاد لازم نیست؛
یه کم سیلوسایبین، و هر چیزی رو باور می‌کنی.
نه، نه، این چرنده.
ما، ما وقت ملاقات گذاشتیم، با هم رفتیم.
نمی‌تونستیم هر دو یه چیز رو توهم بزنیم.
حتماً فقط ما رو تعقیب کردی
و یه نشان و یه حکم جعلی نشون دادی یا یه همچین چیزی،
و آن را دزدید.
منظورم اینه که من دیوونه نیستم.
جک، تو به اندازه‌ی همشون دیوونه‌ای،
و اونم خیلی ازت عقب نیست.
میدونی چی باعث شد اون سر از بخش روانی دربیاره؟
اگه بهت بگم باور نمیکنی.
نظرت چیه قفل کلید اسکلتی رو باز کنی،
و ما هم از هم جدا شیم و بریم پی کارمون؟
آره، شماها عالی هستید،
اما، آم، فکر کنم فقط بذارم خودتون این رو حل کنید
خودت انجامش بده، باشه؟
بعدا میبینمت.
نه، عزیزم، تو همینجا می مونی.
در واقع...
جک، من اون برنامه رو میخوام،
و برای به دست آوردنش هر کاری که لازم باشه انجام میدم.
قفل دستگاه رو باز کن و مودبانه برش گردون به من.
اوه خدای من، این دیوونه‌کننده‌ست.
چیکار کنم؟
منظورم اینه که، میتونم...
جک، یه لحظه دیوونه بازی رو تموم کن و کمکم کن!
باشه، باشه، باشه.
ادی، باشه.
جنی، متاسفم،
نمی خواستم تو رو وارد یه همچین چیزی کنم.
بابل، قفل صوتی که قبلا گذاشتم رو بردار.
باشه، همه چی حاضره، ادی، فقط بذار بره.
عالیه.
بابل، 50 میلیون دلار پول غیرقابل ردیابی جمع کن
و اونها رو توی یه حساب بانکی خارجی شماره دار بذار.
وقتی تموم شد، جزئیات رو برام بفرست.
حالا بده به من جک.
پس کار میکنه؟
البته که کار میکنه، جک.
خدایا، فکر میکردم تو یه جورایی
نابغه فوق العاده ای هستی،
ولی وقتی پای عقل سلیم میاد وسط،
تو دو تا سلول مغزی هم نداری که به هم بمالی، مگه نه؟
باشه، باشه.
من میخوام آروم و با احتیاط تحویلش بدم،
فقط بهش صدمه نزن، باشه؟
فرار کن!
کلید رو بده ببینم.
بابل، این در رو باز کن.
بابل، چراغ‌ها رو خاموش کن.
جک، می‌دونم اون تویی!
در رو باز کن!
جک.
میخوای بدونی چرا چاقو دارم؟
برای اینکه وقتی مچ دستت رو پاره میکنم،
جوری به نظر برسه که خودت این کارو کردی.
دوباره برمیگردی به بخش روانی؛
کی میدونه، شاید برای همیشه.
عوضی
جک، قسم میخورم هیچوقت سالم از این ساختمون نمیری بیرون،
به خدا قسم!
واقعا به اون چیز احتیاج داری؟
فکر نمی‌کنم بتونیم از دستش فرار کنیم.
نه...
آره... نه...
فکر می‌کنم تقریباً بیرون اومدیم.
بابل، این در رو باز کن.
جک.
جایی برای فرار نیست، جک.
تحویلش بده.
من اینجا و اکنون را می‌پذیرم،
هر اتفاقی توی زندگی من افتاده دقیقا من رو به این لحظه رسونده.
من دقیقا جایی هستم که باید باشم.
نه!
عیسی مسیح، اون صندلی خیلی سنگین تر از چیزی بود که به نظر می رسید.
حالش خوب میشه؟
اوه، آره.
اون فقط بیدار میشه
با یه سردرد وحشتناک و یه توده نسبتا بزرگ روی سرش.
این اولین بار نیست
مجبور شدم یه صندلی رو به یه آدم عوضی پرت کنم.
سعی می کنم اینو یادم بمونه.
ببین، من واقعا متاسفم،
من، من یه آشفتگی ام.
به باشگاه خوش اومدی.
من خیلی متاسفم که سرت داد زدم،
و نمی تونم قول بدم که آخرین بار باشه،
اما همیشه برمی گردم.
قول میدی، حتی اگه بهتر نشم؟
قول میدم؛
ولی ما بهتر نمیشیم.
این چیزا، اینا، چیزایی نیستن که بشه درستشون کرد.
ما نمیتونیم اهریمن هامون رو بکشیم،
پس فقط باید یاد بگیریم که بالاتر از اونا زندگی کنیم.
قشنگ به نظر میاد.
آره، تو یه فیلم شنیدمش.
نه، خوبه، خوبه.
فکر کنم باید سعی کنم قرضش بگیرم.
میدونی، تو برای یه آدم روانی خیلی هم خوبی.
ولی، هی، اگه میخوایم سعی کنیم این کارو انجام بدیم،
فقط داروهاتو بخور، باشه؟
من، من فقط فکر می‌کنم خیلی بهتر می‌شه
اگه حس نکنم که تو داری این‌ور و اون‌ور می‌چرخی
و با آدم‌های نامرئی حرف می‌زنی
تمام مدت. - باشه، باشه، باشه.
من این کارو می‌کنم، قول می‌دم.
و، هی، حداقل من پولدارم، درسته؟
واقعاً؟
من-من در این مورد خیلی مطمئن نیستم.
نه، آم، ادی به بابل گفت ۵۰ میلیون دلار بگیره،
و او گفت، "وقتی کارت تموم شد جزئیات رو برام بفرست."
ولی من هیچوقت به بابل یاد ندادم که کسی کیه، به جز خودم،
جک فولی.
و، و او گفت که کار میکنه،
واقعا، واقعا کار میکنه.
فکر کنم منظورت اینه "کار کرد."
تو فقط نابودش کردی.
اوه-اوه.
خب، شاید من ثروتمند نباشم،
اما حداقل یه آدم عوضی نیستم.
جک، همه چی درست میشه،
بیا از اینجا بریم.
راستش، داشتم بلند می شدم،
کلی کار دارم که امروز انجام بدم.
میدونم داروها خسته‌ت میکنن،
ولی حداقل دیگه کسی نگات نمیکنه، درسته؟
حتماً خیلی خوبه.
آره، قطعا.
اونا رفتن، درسته، تماشاچی‌هات؟
نه، نه، آره، آره.
آم، داروها خیلی قوی هستند.
به هر حال، من احتمالا باید برم.
اوه صبر کن، میدونی چیه؟
ما مقداری نامه داریم.
بیا، تو اول بهش نگاه کن تا من برگردم،
باشه.
آقای فولی عزیز، اسم من سالی کانرز است.
شوهرم، ویلیام، هفته پیش فوت کرد،
اما می‌خواهم بدانی که آخرین روزهایش
شاد و فوق‌العاده بود.
یک پیام ناشناس دریافت کردم که او به سوی ما بازگشته است،
و بالاخره توانستم دوباره شوهرم را ببینم.
بیل همه چیز را درباره تو به من گفت
و دوستی‌ای که تو در بیمارستان به او پیشنهاد دادی.
می‌دانستیم که حتماً تو بودی که به من کمک کردی دسترسی پیدا کنم.
تو نوری در تاریکی برای او بودی، جک.
به خاطر آن، هر چقدر هم تشکر کنم کافی نیست.
اگر هر وقت به چیزی احتیاج داشتی،
لطفا از پیدا کردن من نترس.
با احترام، سالی.