‫جسد امیلی ساویر،
‫که کارای مومیاییش داره
‫توسط کارآموز، ربکا اونز انجام میشه،
‫به عنوان آخرین مداخله پزشکیش ‫که تحت نظارت انجام میشه.
‫خیلی خوب بود، خانم اونز.
‫تزریق شریانی.
‫فرآیند مومیایی داره راضی‌کننده پیش میره.
‫راضی‌کننده؟
‫رضایت‌بخشه.
‫کارت عالیه.
‫کاری رو اشتباه انجام دادم؟
‫نه، همه‌چیز مرتبه.
‫لطفاً ادامه بده.
‫فرآیند مومیایی در ساعت ۴:۲۴ عصر تموم شد.
‫کارت فوق‌العاده بود، خانم اونز.
‫بسیار خب، خانم ساویر.
‫بیا بریم بخوابونیمت.
‫شب بخیر.
‫ابزارها توی اتوکلاو، انجام شد.
‫میز تمیز شد، انجام شد.
‫شارژ کردن موجودی.
‫وای خدای من...
‫جناب دلور، منو ترسوندین.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فقط داشتم موجودی مایعات رو شارژ می‌کردم.
‫دیدم کم شدن، واسه همین می‌خواستم قبل از اینکه
‫برم خونه پرشون کنم.
‫هیچ‌وقت دلیلی نداره که بیای این پایین.
‫بطری‌های اضافه توی کمد جلویی هست.
‫تا وقتی که محموله‌ی بعدی برسه، همون کافیه.
‫با این حال از دقتت به جزئیات ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، متأسفانه هیچ جشن بزرگی
‫واسه اتمام کارت وجود نداره.
‫حداقل نه توی این حوزه‌ی کاری.
‫با این اوصاف
‫به افتخار دستاوردت یه چیزی بنوشیم؟
‫نه. نه، ممنون.
‫ولی ازتون ممنونم.
‫البته. عذر می‌خوام.
‫نه، اشکال نداره.
‫من فقط اصلاً نوشیدنی نمی‌خورم.
‫با این حال.
‫پس از این به بعد قراره تنهایی کار کنم؟
‫بیشتر وقتا، آره.
‫من بیشتر با بخش تجاری امور سر و کار دارم.
‫رسیدگی به خونواده‌ها
‫یا عزیزانشون و اینجور چیزا؟
‫این روزا نه.
‫ما خونواده‌ها رو به دفتر دعوت نمی‌کنیم.
‫این یکی از دلایلیه که درهای ‫اتاق مومیایی رو برداشتم.
‫فهمیدم که وقتی تنهایی کار می‌کنم،
‫همه‌چیز یکم راحت‌تر میشه،
‫یه اتاق آماده‌سازی بزرگ.
‫گمونم اینجوری حواستون بیشتر بهشون هست.
‫آره.
‫ساعت‌های کاری تا حدودی ثابته.
‫به‌جز بعضی از آخر هفته‌ها،
‫بیشتر توی شیفت روز کار می‌کنی.
‫به اجسادی که شبا میارن، خودم رسیدگی می‌کنم.
‫ولی من با کارکردن توی شب مشکلی ندارم
‫- اگه یه وقت نیاز داشتین... ‫- نه.
‫نه.
‫دلم نمی‌خواد خسته بشی.
‫بیش از حد کار کردن
‫واسه هیچ‌کس خوب نیست.
‫علاوه‌بر این، تو جوونی.
‫باید بری بیرون و خوش بگذرونی.
‫این روزا خیلی اهل این کارا نیستم.
‫خب پس انتظار دارم وقتی واسه شیفت روز میای،
‫حسابی استراحت کرده باشی.
‫همه‌چیز روبه‌راهه، خانم اونز؟
‫آره. شرمنده.
‫فقط یکم میگرنم عود کرده.
‫خوب میشم.
‫خب، اگه شانس بیاریم، کسی رو نمیارن.
‫می‌تونی تمام آخر هفته رو مرخصی بگیری و استراحت کنی.
‫به اینجا خوش اومدین، خانم اونز.
‫دوباره، و دوباره، و دوباره.
‫چی...
‫سلام.
‫اسم من ربکاست، و امروز یک سالگیمه.
‫ببخشید.
‫راستش نمی‌دونم چی بگم.
‫یک سال پیش حتی فکرشو نمی‌کردم
‫که اینجا باشم.
‫ولی مطمئنم شماها احتمالاً
‫همیشه اینو می‌شنوین.
‫قبل از اینکه ترک کنم،
‫فکر کنم تقریباً از حس کردنِ
‫هر چیزی می‌ترسیدم.
‫خودمو از همه دور می‌کردم،
‫و فکر نکنم حتی یک روز رو هم
‫بدون بی‌حس کردن خودم گذرونده باشم.
‫گمونم داشتم اجازه می‌دادم که ترس
‫و شرم به نوعی به من غلبه کنن، می‌دونین؟
‫و در نهایت به هر کسی که می‌خواست ‫کمک کنه صدمه می‌زدم.
‫و فکر کنم سخت‌ترین بخش واسه من
‫این بوده که دردی که باعثش شدم
‫و آدمایی که از دست دادم رو بپذیرم.
‫ولی واسه همینه که قدردان این برنامه‌ام،
‫چون می‌دونم که توی این احساس
‫تنها نیستم.
‫و می‌تونم انتخاب کنم که دیگه از خودم پنهان نشم.
‫پس ممنونم که اجازه دادین حرفامو بهتون بزنم.
‫تولدت مبارک.
‫باید افتخار کنی.
‫باید به خودت افتخار کنی.
‫چیز کمی نیست.
‫و هنوز یه کارهایی هست که باید انجام بشه،
‫ولی خودت اینو می‌دونی.
‫فقط باید روز به روز پیش بریم،
‫و تو هم همچنان بیای اینجا.
‫واسه همینه که مهمه موفقیت‌هامون رو به اشتراک بذاریم
‫و برای هم جشن بگیریم، پس بیاین جشن بگیریم.
‫ربکا.
‫واو!
‫بکا، من خیلی به تو و پدرت افتخار می‌کنم.
‫اوه، خدا بیامرزتش.
‫اونم اگه بود خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫ممنون که اومدی.
‫خواهش می‌کنم، عزیزم. دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، مادربزرگ.
‫زود می‌بینمت.
‫- خداحافظ، عزیزم. ‫- خداحافظ.
‫ربکا.
‫دروغ نمی‌گم. نگرانتم.
‫غیرمرسوم نیست که سکه‌ی سال اول،
‫آخرین سکه‌ای باشه که جمع می‌کنی.
‫خب، تا اینجا که پیش اومدم، مگه نه؟
‫بهم قول بده که اگه خواستی بلغزی بهم زنگ می‌زنی.
‫حتماً.
‫بسیار خب.
‫فقط یادت باشه،
‫تو به اندازه‌ی رازهایی که داری بیماری.
‫و هی، تموم شدن کارآموزیت رو تبریک میگم.
‫می‌دونم.
‫ایول.
‫هرچند هیچ‌وقت نمی‌فهمم
‫چطور می‌تونی کنار بیای با اون...
‫بسیار خب.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫گور باباش!
‫جناب دلور؟
‫ببخشید مزاحمت شدم، خانم اونز.
‫می‌دونم حالت خوب نیست.
‫نه، اشکال نداره.
‫چیکار می‌تونم واستون بکنم؟
‫متأسفانه نیاز دارم امشب بیای اینجا.
‫می‌دونم این چیزی نبود که درموردش حرف زدیم، ولی...
‫باشه.
‫امشب یه انتقالی از سردخونه‌ی شهر داشتیم،
‫در واقع چند تا بودن،
‫و من خودم نمی‌تونم اونجا باشم.
‫حتماً.
‫منظورم اینه که واسه همین بهم آموزش دادین، مگه نه؟
‫قطعاً.
‫موفق باشی.
‫بسیار خب.
‫صبر کن. مومیایی و سوزوندن؟
‫چرا باید هر دو رو انجام بدم؟
‫مهم نیست.
‫بسیار خب، آقای لبوویتز،
‫بیا مومیاییت کنیم و گمونم بعدش بسوزونیمت.
‫بسیار خب، اینجا چی داریم؟
‫آره، کارمونو راه میندازه.
‫اوه، به نظر تازه میان.
‫واسم سواله چی باعث اینا شده.
‫خب، اگه واست سواله چرا حموم،
‫سوال منم همینه.
‫آخه وقتی قراره بسوزی
‫چرا این‌همه زحمت بکشیم، مگه نه؟
‫ولی رئیس هرچیزی که بخواد رو به دست میاره.
‫بسیار خب.
‫خیلی‌خب.
‫جیکوب لبوویتز.
‫نشانه‌های متمایزکننده.
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫سردخونه‌ی ریور فیلدز.
‫الو؟
‫ریموندم.
‫فقط زنگ زدم ببینم اوضاع چطوره.
‫آره، آره.
‫جالب بوده.
‫فکر کنم طوفان داره باعث مشکلاتی توی چراغ‌ها میشه،
‫ولی فعلاً وصلن،
‫و داشتم می‌رفتم سراغ جسد دوم.
‫می‌خواستم بدونم سوالی نداری؟
‫اگه چیزی نیاز داشتی، فوراً بهم زنگ بزن.
‫البته، آقای دلور. مطمئنم که مشکلی پیش نمیاد.
‫بسیار خب.
‫خب، حتماً مادربزرگ یه نفر بودی، مگه نه؟
‫مادربزرگ من اساساً بعد از پدرم منو بزرگ کرد.
‫و اون...
‫لعنتی.
‫همینجا منتظر باش.
‫بسیار خب، همین کارو راه میندازه.
‫چطوری این کارو کردی؟
‫عجیبه.
‫اوه.
‫اوه، طفلکی.
‫الان برمی‌گردم.
‫کسی اونجاست؟
‫ریموند؟
‫یعنی چی؟
‫الو؟
‫جناب دلور...
‫الو؟
‫من... من هیچ صدایی...
‫تو این کارو با من کردی.
‫کی هستی؟
‫همش تقصیر توئه.
‫الو؟
‫می‌خوام یه فرد گمشده رو گزارش بدم،
‫یه بچه، دخترم.
‫اسمش ربکا اونزه.
‫۱۴ سالشه.
‫باید کمکم کنین.
‫بابا؟
‫اون اعتیاد داره.
‫با چند تا از دوستاش رفت دریاچه،
‫ولی دیگه برنگشت.
‫نه، من ۲۴ ساعت صبر نمی‌کنم!
‫دخترم توی دردسر افتاده، مرد حسابی!
‫باشه!
‫- نه. نه، بابا. ‫- خودم میرم دنبالش!
‫[بذار بیام تو]
‫بکا؟ بکا؟
‫الان نه.
‫بکا، باید بذاری بیام تو.
‫بکا، من اومدم اینجا تا بهت کمک کنم.
‫بکا، بیا دم در.
‫من جایی نمیرم.
‫بسیار خب. بسیار خب...
‫به نظر میاد جنسای خوبی پیدا کردی، ها؟
‫نه...
‫الان داری تاوانشو پس میدی.
‫یادم نمیاد چطوری اومدم خونه.
‫و گمونم یادت نمیاد
‫که به من زنگ زدی بیام اینجا؟
‫تعجب نداره.
‫بسیار خب، پس دوباره شروع می‌کنیم.
‫امروز روز اوله.
‫پس یه فنجون قهوه‌ی بزرگ واست درست می‌کنم
‫و بعدش واسه خودمون یه جلسه پیدا می‌کنیم.
‫نه، من مصرف نکردم، باشه؟
‫می‌دونم که مصرف نکردم.
‫دختر، من می‌دونم روز بعد از مصرف چه شکلیه،
‫و دقیقاً شکل توئه.
‫و من و تو هر دو می‌دونیم که قدم اول
‫پذیرفتنشه.
‫پس، قهوه، دوش، جلسه.
‫کاری که قرار نیست بکنیم
‫اینه که وانمود کنیم دیشب اتفاقی نیفتاده، باشه؟
‫این کاریه که نمی‌خوایم بکنیم
‫چون همه‌مون می‌دونیم که اتفاق افتاده.
‫پس این قهوه رو به خوردت می‌دیم.
‫واسه خودمون یه جلسه...
‫من مصرف نکردم، باشه؟
‫مطمئنم که نکردم.
‫فقط نیاز دارم که حرفمو باور کنی
‫چون من واقعاً...
‫- خب، باشه، ازت می‌خوام... ‫- بدون که من این کارو نکردم.
‫- ازت می‌خوام... ‫- یه چیزی هست...
‫ازت می‌خوام آروم باشی، باشه؟
‫الان من اینجام.
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫چیزی نیست.
‫بسیار خب.
‫بسیار خب، بیا اون قهوه رو بخوریم.
‫چی؟ اوه، نه.
‫اوه!
‫نــه!
‫نه! نه! بکا، نه!
‫نه! نه! نه!
‫بکا، نه! نه!
‫نــه!
‫نه!
‫اوه، نه!
‫نه، خواهش می‌کنم، نه!
‫نه! نه!
‫اوه، نه!
‫نه! نه!
‫نه!
‫نه! نه! نه!
‫بس کن، تمومش کن. نه! نه.
‫نه!
‫نه...
‫ربکا، حالت خوبه؟
‫آقای دلور، نمی‌دونستم به کی زنگ بزنم.
‫دقیقاً بهم بگو چه چیزی رو تجربه کردی.
‫فکر کنم یه کار خیلی بد کردم.
‫کجایی؟
‫خونه. اومدم خونه و...
‫از اونجا رفتی؟
‫ربکا، باید فوراً برگردی به سردخونه.
‫- اونجا خیلی خطرناکه. ‫- نه، من...
‫نه، نه، من... ‫من نمی‌تونم برگردم اونجا.
‫من برنمی‌گردم.
‫می‌دونم چیزی که تجربه کردی ترسناک بود.
‫می‌تونم همه‌چیز رو توضیح بدم.
‫همونجا می‌بینمت.
‫تو می‌دونستی؟
‫باید مطمئن می‌شدم.
‫تو می‌دونستی و مجبورم کردی برم اونجا؟
‫ربکا، گوش کن، سعی دارم کمکت کنم.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫در واقع سردخونه امن‌ترین جاییه
‫که می‌تونی الان اونجا باشی.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫هر جای دیگه باشی، ‫واسه اطرافیانت یه خطر محسوب می‌شی.
‫داری باهام شوخی می‌کنی، لعنتی.
‫- من... ‫- می‌تونم کمکت کنم
‫ولی باید همین الان برگردی سردخونه.
‫اونجا می‌بینمت.
‫تو...
‫انتظار داری الان بهت اعتماد کنم؟
‫اگه می‌تونستم از این وضع نجاتت بدم، می‌دادم،
‫ولی فقط می‌تونم سعی کنم کمکت کنم.
‫به من متصل نیست.
‫منظورت از متصل بودن دیگه چیه؟
‫ربکا، چیزی که می‌خوام بهت بگم
‫باورش سخته، ولی اگه می‌خوای زنده بمونی
‫باید به حرفم گوش بدی.
‫نمی‌فهمم داری درمورد چی حرف می‌زنی.
‫من...
‫یا خدا.
‫ربکا.
‫ربکا؟
‫چی شده؟ حالت خوبه؟
‫ربکا؟ ربکا، حالت خوبه؟
‫ربکا؟
‫دختر، چت شده؟
‫اون موجود هر کاری می‌کنه تا ضعیفت کنه.
‫از بدترین بخش‌های وجودمون سوءاستفاده می‌کنه،
‫هر شکی، هر خاطره‌ای، هر گناهی،
‫هر چیزی واسه به دست آوردن کنترل، تا بهش راهش بدیم.
‫چرا این اتفاق داره می‌افته؟
‫این موجودات خیلی راحت می‌تونن وارد اجساد بشن،
‫ولی اونجا یه زندانه، یه جای پا توی دنیای ما
‫تا وقتی که یه بدن زنده‌ی قوی پیدا کنن
‫که بتونه تسخیر شدن رو تحمل کنه.
‫و این... من چنین شخصی‌ام؟
‫این نقطه‌ضعفیه که به نظر می‌رسه هر دومون داریم.
‫فقط اول تو رو پیدا کرد.
‫واسه خیلی‌ها، بدن قبل از اینکه
‫اهریمن بتونه احضار رو کامل کنه از کار میفته،
‫اما واسه تو نه.
‫متأسفم.
‫هیچ راهی نداشتم که بدونم تسخیر شروع شده،
‫چه برسه به اینکه خودشو به تو متصل کرده باشه.
‫می‌خوام تموم بشه!
‫فقط گوش کن.
‫اون تو رو می‌شناسه، ربکا.
‫اهریمن همه‌چیز رو درمورد تو می‌دونه،
‫تمام تاریک‌ترین رازهات رو،
‫و از تمام اونا علیه تو استفاده می‌کنه،
‫شکنجه‌ات میده، ضعیفت می‌کنه
‫تا وقتی که چاره‌ای جز تسلیم شدن نداشته باشی.
‫بسیار خب.
‫خب باید چیکار کنیم؟
‫می‌ترسم وقت زیادی نداشته باشیم.
‫اهریمن خودشو به تو متصل کرده.
‫وقتی پیدات کنه، دیگه راه برگشتی نیست.
‫و متأسفانه من نمی‌تونم این کارو واست بکنم.
‫من سال‌ها وقت داشتم ‫تا چیزایی که می‌دونم رو یاد بگیرم.
‫تو چند ساعت وقت داری.
‫باشه. بهم نشون بده.
‫واسه تبعید یه اهریمن به جهنم،
‫باید اسمشو یاد بگیری.
‫اسم واقعی اهریمن رو نمیشه به زبون آورد.
‫این نمادها وقتی با هم ترکیب میشن،
‫نشون‌دهنده‌ی جایگاه اهریمن
‫توی یکی از سه خانه‌ی جهنمن،
‫حسادت، ویرانی، یا رقابت.
‫باشه، ولی تمام این چیزا از کجا اومدن؟
‫مهم نیست.
‫بهم اعتماد کن.
‫من خیلی وقته که درگیر این کارم.
‫بیا سعی کنیم از این موضوع استفاده کنیم.
‫وقتی علامت شامل اسم اهریمن باشه،
‫باید روی جسد گذاشته بشه و سوزونده بشه.
‫- هرچند... ‫- ولی از کجا باید بدونم کدومشو استفاده کنم؟
‫- نوارهای آشکارساز. ‫- نوارهای آشکارساز چی هستن؟
‫متأسفم.
‫تاحالا مجبور نبودم اینو واسه کسی توضیح بدم.
‫یادم میره که چقدر ناآشناست.
‫شاید بهترین کار این باشه که از اول
‫بهت نشونش بدم.
‫علامت فقط نیمی از معادله‌ست.
‫واسه اینکه مطمئن بشی علامت متصل میشه، اون...
‫ربکا؟
‫ربکا.
‫ربکا؟
‫ربکا.
‫پیرمرد رقت‌انگیز لعنتی.
‫من چیزی دارم که تو بخوای؟
‫گمونم باید تجدیدنظر کنی.
‫این یکی یکم بیشتر از بقیه به دردت می‌خوره.
‫نه توی یه جعبه‌ی خیلی کوچیک زنجیر شده،
‫نه داره زنده زنده توی عذاب می‌سوزه.
‫یه قربانی دیگه واسه نجات دادن جون لعنتیت.
‫حالا نوبت توئه که بسوزی.
‫ریموند، متأسفم. ریموند...
‫ریموند؟
‫متأسفم.
‫صبر کن، چی؟ چرا در قفله؟
‫چرا در رو باز نمی‌کنی؟
‫ریموند!
‫ریموند، زود باش، فقط در رو باز کن!
‫چرا منو اینجا زندانی می‌کنی؟
‫ریموند؟
‫قرار بود کمکم کنی، ریموند.
‫لطفاً فقط در رو باز کن.
‫نمی‌خوام اینجا گیر بیفتم.
‫خواهش می‌کنم!
‫ریموند، فقط در رو باز کن!
‫گفتی قراره کمکم کنی.
‫ریموند، لطفاً فقط در رو باز کن.
‫نمی‌خوام اینجا گیر بیفتم.
‫ریموند، خواهش می‌کنم! ‫خواهش می‌کنم!
‫ربکا!
‫- مادربزرگ؟ ‫- ربکا؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجا خیلی سرده. دارم یخ می‌زنم.
‫بذار بیام تو.
‫تو همیشه مایه‌ی ناامیدی هستی.
‫بذار بیام تو!
‫هی!
‫بذار بیام تو!
‫بابا؟
‫یه چیزی برات آوردم.
‫گفتم شاید بتونی
‫رگت رو بزنی
‫تا بتونیم با همدیگه باشیم.
‫بذار بیام تو، زنیکه عوضی!
‫فقط... فقط یه بریدگی کوچیک.
‫وای خدای من. اوه.
‫بذار بیام تو، زنیکه عوضی!
‫ربکا.
‫- قراره بمیری. ‫- قراره بمیری.
‫قراره بمیری.
‫قراره بمیری، لعنتی.
‫تو این کارو با من کردی.
‫همش تقصیر توئه.
‫تو به اندازه‌ی رازهایی که داری بیماری.
‫من می‌شناسمت.
‫همش تقصیر توئه.
‫من اومدم.
‫قراره بمیری.
‫زود باش، ربکا.
‫ربکا.
‫فقط یه بریدگی کوچیک.
‫همه‌چیز تموم میشه.
‫ببُر.
‫یه بریدگی کوچیک و همه‌چیز تموم میشه.
‫ببُر، ببُر، ببُر، ببُر، ببُر، ببُر،
‫ببُر، ببُر، ببُر، ببُر، ببُر.
‫همه‌چیز تموم میشه.
‫فقط یه بریدگی کوچیک.
‫دقیقاً همون کاری که میگم رو بکن.
‫وقتی یه جسد رو انتخاب کردی،
‫باید مچ دستت رو ببُری.
‫چرا؟ چرا مچ خودمو؟
‫با من بحث نکن، خانم اونز.
‫رنج کشیدن تنها راهه.
‫اون تشنه‌ی رنجه، رنج تو.
‫خونت رو پیشکش کن.
‫جسد رو بسوزون تا همه‌چیز تموم بشه.
‫- هیچ‌کدوم از اینا واقعی نیست. ‫- هیچ‌کدوم از اینا واقعی نیست.
‫هیچ‌کدوم از اینا واقعی نیست. ‫هیچ‌کدوم از اینا واقعی نیست.
‫ربکا؟
‫جواب نداد.
‫منظورت چیه؟ چی جواب نداد؟
‫من... جسد رو سوزوندم.
‫دقیقاً همونطور که بهم گفتی انجامش دادم، باشه؟
‫جسد رو سوزوندم و...
‫ربکا، چندین ساعته که دارم ‫سعی می‌کنم بهت زنگ بزنم.
‫اصلاً ارتباطم برقرار نشد.
‫- از وقتی رفتم با همدیگه حرف نزدیم. ‫- چی؟ نه.
‫نه، ریموند، من همین الان باهات حرف زدم، باشه؟
‫تو... تو بهم گفتی که...
‫ربکا، باید همین الان تلفن رو قطع کنی.
‫نه، نه، نه، نه، ریموند. باید کمکم کنی.
‫من نمی‌دونم اینجا دارم چیکار می‌کنم، باشه؟
‫- نوارها. ‫- کدوم نوارها؟
‫نوارها رو پیدا کن.
‫- اونا بهت میگن چیکار کنی. ‫- کدوم... کدوم نوارها؟
‫ریموند؟ ریموند؟ الو؟
‫یه سری فایل ضبط‌شده هست.
‫کدوم فایل‌‌های ضبط‌شده؟
‫توی انباری پایین هستن.
‫اونا همه‌چیز رو توضیح میدن.
‫مراحل رو دقیقاً دنبال کن.
‫از همه مهم‌تر، باید مایع مومیایی رو
‫به خودت تزریق کنی.
‫شناساگر رو به جسد تزریق کن.
‫اول باید مومیایی کنی.
‫باید خودت رو زنده زنده بسوزونی.
‫اون اینجاست.
‫فریاد کشیدن، رنج کشیدن،
‫همیشه درخواست کردن، التماس کردن، ‫درخواست کردن، گدایی کردن،
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫می‌تونی منو نجات بدی، ربکا.
‫نجاتم بده.
‫دختر کوچولوی بابا.
‫نه. نه.
‫نوار آشکارساز رو بسوزون تا نمادها نمایان بشن.
‫اسم اهریمنی رو روی علامت حک کن.
‫علامت رو روی جسد بذار
‫و توی کوره بسوزون.
‫خون فرد تسخیرشده باید به جسدی که
‫میزبان اهریمنه تزریق بشه.
‫باید به عنوان شناساگر ‫در حین مومیایی کردن استفاده بشه
‫تا اونو به علامت متصل کنه.
‫وگرنه اهریمن قبل از سوختن فرار می‌کنه.
‫شناساگر.
‫نیمه‌ی دیگه، علامت و شناساگر.
‫این تنها راهه.
‫راهی پیدا کردم که از تکرار دوباره‌ی این اتفاق
‫واسه همیشه جلوگیری کنم.
‫خون فرد تسخیرشده می‌تونه استخراج بشه
‫و واسه استفاده‌ی بعدی ذخیره بشه.
‫بابت کاری که کردم متأسفم،
‫ولی این تنها راهه.
‫لطفاً این کارو نکن.
‫ریموند.
‫متأسفم، ولری.
‫این کارو نکن. لطفاً این کارو نکن.
‫بسیار خب.
‫حالا بیا اسمتو پیدا کنیم.
‫سلام، عشق من.
‫ربکای بیچاره.
‫شاید یه صدای آشنا باعث بشه ‫احساس راحتی بیشتری کنی.
‫وقت داره تموم میشه، ربکا.
‫فقط بذار بیام تو.
‫بذار بیام تو.
‫همه‌چیز تموم میشه.
‫کمکم کن!
‫تو ولری نیستی.
‫دیگه نیستی.
‫کمکم کن! کمکم کن!
‫کمکم کن.
‫کمک. کمک.
‫کمک. کمکم کن.
‫ربکا؟
‫ربکا، کجایی؟
‫ربکا؟
‫ربکا، وای خدای من!
‫اوه، خدای من، نه! ‫نه، نه، نه.
‫بچه، تروخدا، دوباره نه.
‫وای خدای من، باید نفس بکشی.
‫باید نفس بکشی.
‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫زود باش، زود باش، بچه.
‫آره.
‫خواهش می‌کنم. هی!
‫کسی نیست؟
‫یه نفر کمک کنه!
‫باید کمک بیارم.
‫زود برمی‌گردم. برمی‌گردم.
‫برمی‌گردم.
‫کمکم کن.
‫تروخدا، تروخدا.
‫آهای؟ آهای؟
‫کسی اون بیرونه؟
‫ولری؟
‫خواهش می‌کنم! کمکم کن!
‫وای خدا.
‫اون باهات چیکار کرده؟
‫تروخدا.
‫من... من...
‫خیلی متأسفم.
‫من... من... الان برمی‌گردم. قول میدم.
‫من... برمی‌گردم دنبالت، باشه؟
‫قول میدم، برمی‌گردم. ‫الان برمی‌گردم.
‫نرو!
‫تروخدا!
‫برگرد!
‫پس فکر می‌کنی این خودشه؟
‫کمکم کن.
‫تروخدا کمکم کن.
‫اوه، فکر می‌کردم تموم شده.
‫هیچ‌وقت تموم نمیشه.
‫بابا.
‫بابا!
‫بابا؟
‫سلام، عشقم.
‫بابا، خیلی متأسفم.
‫من اینجام و همه‌چیز مرتبه.
‫جات امنه.
‫ولی اگه من...
‫اگه من...
‫اگه فقط دست نگه داشته بودم، من...
‫تو یه بچه بودی.
‫تو فقط یه بچه‌ی زیبا بودی...
‫و...
‫خب، می‌تونستم بهتر ازت محافظت کنم.
‫ولی نباید دیگه این کارو با خودت بکنی،
‫و باید دست از اینطوری فکر کردن درمورد من برداری.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫نمی‌خوام فراموشت کنم.
‫نمی‌کنی. نمی‌کنی.
‫ولی اگه بخوای اون شب رو
‫بارها و بارها واسه خودت تداعی کنی،
‫اون یه شب رو بارها و بارها تداعی کنی،
‫تنها خاطره‌ات از من میشه... درد.
‫ربکا، خواهش می‌کنم...
‫وقتشه...
‫که بذاری مُرده‌ها آروم بگیرن.
‫بابا.
‫ربکا.
‫ربکا، تروخدا.
‫تروخدا، ربکا.
‫ربکا، تروخدا کمکم کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫ربکا، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫کمکم کن!
‫من اینجام.
‫- ربکا، تویی؟ ‫- آره.
‫می‌بینی داره چیکار می‌کنه؟
‫- آره. ‫- باید منو از اینجا بیاری بیرون.
‫باشه. بسیارخب، چیزی نیست.
‫میارمت بیرون، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫باشه؟ دارم میارمت بیرون.
‫باشه.
‫اوه، خدای من، طفلکی.
‫وای خدای من. چیزی نیست.
‫متأسفم.
‫تو... چی؟
‫تو احمقی، ربکا.
‫ولری!
‫به نام خانه‌های جهنم، بهت فرمان میدم برگردی!
‫برگرد!
‫ربکا، حالت خوبه؟
‫نزدیک من نشو.
‫آروم باش.
‫می‌دونم حتماً سوالات زیادی داری.
‫توی این خراب‌شده چه خبره؟
‫بیا بالا.
‫همه‌چیز رو توضیح میدم.
‫متأسفم، ربکا.
‫جدی می‌گم.
‫نباید مجبور می‌شدی به تنهایی باهاش روبه‌رو بشی.
‫ولی، متأسفانه...
‫این زندگی‌ایه که ما داریم.
‫چند وقته که اون پایین نگهش داشتی، ریموند؟
‫اون کسی که پایینه ولری نیست.
‫دیگه نه.
‫اون خیلی وقت پیش مُرد.
‫قرار بود این کارو با من بکنی؟
‫احتمالاً نه.
‫پس، تو... چیکار می‌کنی؟
‫فقط اون پایین زنجیرش می‌کنی
‫تا بتونی خونش رو بکشی و...
‫بدون اون، هیچ شناساگری وجود نداره.
‫بدون شناساگر...
‫تو هم ازش استفاده کردی.
‫می‌دونستی این خون ولریه
‫و با این حال ازش استفاده کردی.
‫در نهایت، تو هم مثل من
‫زنده موندن رو انتخاب کردی.
‫نمی‌تونیم برش گردونیم
‫و نمی‌تونم بکشمش، ربکا.
‫این کارو نمی‌کنم.
‫با اینکه می‌دونم،
‫با کشتنش بهش رحم می‌کنم.
‫چون فقط اون نیست.
‫منظورت چیه؟
‫دیدم که بقیه هم تجربه‌های مشابه با تو رو داشتن،
‫ولی هیچ‌کدومشون زنده نموندن.
‫دیدم که رنج کشیدن و تحقیر شدن
‫تا وقتی که دیگه خودشون نبودن.
‫دیگه انسان نبودن.
‫سال‌ها دنبال راهی بودم تا این فرآیند رو معکوس کنم،
‫ولی تنها چیزی که پیدا کردم راهی واسه پیشگیری بود.
‫با استفاده از ولری.
‫همین...
‫یه کار وحشتناک، از مرگ‌های بیشتری جلوگیری کرد.
‫همین یه کار وحشتناک.
‫این بهتر از هیچ کاری نکردن نیست؟
‫فکر می‌کردم با چیزایی که یاد گرفتم می‌تونم...
‫می‌تونم دوباره آدما رو دور و برم داشته باشم،
‫که می‌‎تونم در امان نگهشون دارم.
‫ولی...
‫ولی من و تو
‫شاید بتونیم یه راه جدید پیدا کنیم.
‫نه.
‫نه، ریموند.
‫نه. مایی وجود نداره.
‫ربکا، این یه جنگ مقدس نیست.
‫برای بقاست.
‫من این کارو واسه یه هدف والاتر انجام نمیدم.
‫فقط می‌خوام یه روز دیگه زندگی کنم،
‫دقیقاً مثل بقیه.
‫دقیقاً مثل تو.
‫اون بیرون، تو تنهایی.
‫فعلاً جات امنه،
‫ولی وقتی خانه‌های جهنم تو رو پیدا کنن،
‫هر کاری می‌کنن تا تو رو برگردونن.
‫تمام زندگی من همینطوری بوده.
‫هیچ‌وقت از بین نمیره.
‫باید یاد بگیری چطوری باهاش زندگی کنی.
‫و چطوری باید این کارو بکنم؟
‫همینجا بمون.
‫از من یاد بگیر.
‫هرچی بیشتر با تاریک‌ترین بخش‌های وجودت روبه‌رو بشی،
‫اونا کنترل کمتری روت خواهند داشت.
‫می‌تونی شکست‌ناپذیر بشی.
‫هرچی بیشتر خودمونو بشناسیم، قوی‌تر می‌شیم.
‫پس داری میگی که هیچ‌وقت قرار نیست آزاد بشم؟
‫متأسفانه همینطوره.
‫ولی می‌تونی یاد بگیری چطوری ‫یه زندگی بدون ترس داشته باشی.