دیروز صبح، در یک ساختمان اداری،
آتش سوزی در اتاق سرور یک شرکت رخ داد و یک کارمند کشته شد.
در کمتر از 24 ساعت، دادستانی پرونده را مختومه کرد.
مختومه شد تحقیقی از گابریل وناتورو
24 ساعت؟
آتش تازه خاموش شده، و شما از قبل تحقیقات را بستید؟
فقط برای بررسی آتش سوزی این پرونده باید یک هفته بررسی می شد.
به علاوه کالبد شکافی. که آن هم چند روز دیگر طول می کشد.
بنابراین، صبح، آتش سوزی رخ داد،
و تا ظهر، شما از قبل پرونده را در دادستانی دارید؟ جدی می گویید؟
و یه چیز دیگه هم هست.
بیانیه مطبوعاتی که توسط شرکتی که حادثه در آن رخ داده است، داده شده،
۲ ساعت قبل از رد دادستانی بیرون اومد.
و با همه اینها، هر دو نتیجه یکسانی دارند.
تقریبا ۳۰ صفحه، که بیش از نیمی از آن ها برگه های رویه ای هستند.
اما گزارش آتش نشان ها فقط یک صفحه است.
فقط یک صفحه مزخرف.
حتی توضیح نمیده که مرد بیچاره چه قوانینی رو نقض کرده.
این توضیحات رو از شرکت گرفتند،
کپی-پیست کردند و پرونده رو تموم کردند.
اما اگر به اطلاعیه مطبوعاتی شرکت نگاه کنید، این قسمت تقریبا یکسان است.
باورنکردنیه!
ممنون که قبول کردید صحبت کنید.
ممکنه کمی در مورد وقایعی که
- منجر به حادثه در ۲۳ می شد، بگید؟ - بله، البته.
آن روز صبح، یکی از سرورها مشکل داشت.
دقیق تر بگم، فن ها بیش از یک ساعت کار نکردند،
که منجر به گرم شدن بیش از حد آن سرور شد.
مهمتر از همه، یک اتصال کوتاه رخ داد،
که منجر به آتش سوزی در کل اتاق سرور شد.
و ارتباط ارمیا با این حادثه چیست؟
همانطور که داشتم به شما می گفتم، یک سری اتفاقات ناگوار منجر به این حادثه شد.
و کارمند ما، ارمیا سوفان، در اتاق سرور بود که آتش سوزی در آنجا رخ داد.
درست است. این نیز در گزارش دادستان نوشته شده است
و همچنین در بیانیه مطبوعاتی شما.
سوال من این است که ارمیا آنجا چه کار می کرد؟
چون او در بخش دیگری کار می کرد.
- بله، درست است. - نه در بخش فناوری اطلاعات.
او در بخش تست کار می کرد.
به دلیل عدم رعایت قوانین داخلی.
بخاطر همینه که اون اونجا بود.
و اون اونجا چیکار میکرد؟
من نمیدونم انگیزه اش چی بود.
تنها چیزی که میتونم تایید کنم اینه که اون نباید توی اون اتاق میبود
و اینکه قوانین داخلی رعایت نشده بودند.
و چرا بیرون نیومد؟
چون وقتی یه آتیش سوزی توی اتاق سرور اتفاق میفته،
درها اتوماتیک بسته میشن.
و سیستم آب پاش هم باید اتوماتیک فعال بشه،
فقط اون روز یه تاخیر وجود داشت و متاسفانه این تاخیر مرگبار بود.
ولی...
او نباید در آن اتاق می بود.
افرادی که به آن اتاق دسترسی دارند همچنین آموزش دیده اند که چگونه از آن خارج شوند
در صورت وقوع چنین حوادث شدیدی.
متوجه شدم.
چیزی که برایم جالب است این است که این نتیجه گیری،
که منحصراً تقصیر او بوده،
بلافاصله و دقیقاً توسط دادستانی پذیرفته شد.
درست است.
بله.
چون اینها حقایق بودند.
و این واقعیت است.
خب، در عرض دو ساعت، به نظر من کمی...
خب، اگر الان می‌خواهید القا کنید
که ما به نوعی تاثیر گذاشته‌ایم به هر نحوی
در تحقیقات دادستانی
بدانید که اشتباه می‌کنید.
ما از آن دسته شرکت‌هایی نیستیم که در روند قضایی مداخله می‌کنند.
و بله،
این دو تحقیق یک نتیجه یکسان دارند زیرا
این واقعیته.
به هر حال، ما داریم درباره یک ضربه روحی جمعی صحبت می‌کنیم،
چه درباره‌ی خانواده‌اش صحبت کنیم چه درباره‌ی ما
همه همکارانش از هوش مصنوعی فوتورا.
ارمیا بهترین پسری بود که می‌تونستیم داشته باشیم.
اون از مدرسه می‌دوید به محض اینکه ساعت‌ها تموم می‌شد.
اون می‌دوید خونه تا به ما در کار کمک کنه.
اون نمی‌خواست ما رو با این همه کار تنها بذاره.
اون کنار ما کار می‌کرد تا وقتی که خورشید غروب کنه.
و بعد اون می‌رفت مدرسه.
وقتی که او برای شهر رفت، برایت سخت بود؟
البته که سخت بود، اما فکر می‌کنم برای او حتی سخت‌تر بود.
چرا؟
خب، ارمیا کمی آدم گوشه‌گیری بود.
پسر خوبی بود، اما نمی‌توانست دوستان زیادی پیدا کند.
فکر می‌کنم وقتی که برای شهر رفت، برای دانشگاه، برایش خیلی سخت بود.
بله. همان تعداد کم دوستانی هم که داشت...
ارتباطش را با آن‌ها از دست داده بود.
و آنجا، در بخارست،
با آن همه آدم اطرافش،
ارمیای من نتونست جای خودشو پیدا کنه.
اون چیزی در این مورد بهت گفت؟
نه، اون این چیزها رو برای خودش نگه میداشت.
بیچاره، نمیخواست ما رو با غم هاش ناراحت کنه.
ولی باید بدونی که ما میفهمیدیم چه اتفاقی داره میفته.
فکر میکنی این تنهایی باعث اون تصادف شد؟
خدا نکنه!
ارمیا مرد خیلی خوبی بود، و از خدا میترسید.
و بعد از تصادف،
کسی از مطبوعات باهاتون تماس گرفت که چیزی در این مورد بپرسه؟
خب، کی دنبال ما می گرده؟
تو اولین کسی بودی که اصرار داشتی بیای اینجا، تا از ما درباره پسرمون بپرسی.
اون روز، وقتی که اونو تو اخبار نشون دادن،
حتی اسمشو نگفتن انگار که یه آدم بی خانمان بود.
و از طرف پلیس، از دادستانی؟
خب، از پلیس ما میدونیم که اون تو آتیش بوده.
و از اون موقع، هیچ کس به ما زنگ نزده.
و آیا شما قصد دارید کاری انجام بدید
تا این افراد رو پاسخگو کنید؟
ما چه کاری میتونیم بکنیم؟
نمیتونی ببینی ما دو تا آدم پیر عزاداریم
و شکسته
چون تنها پسرمون مرده؟
آیا من اینقدر نیرو دارم که دربه‌در از این در به اون در برم تا بخارست
تا سر اون عوضی ‌ها داد بزنم؟
و از شرکتی که پسرم کار می‌کرد کسی باهاتون تماس گرفت؟
آره، روز بعدش زنگ زدند.
گفتند که می‌خوان تحقیق کنن ببینن چی شده،
و اینکه می‌خوان حقوق این ماهش رو به ما بدن.
ولی تا حالا، هیچی دریافت نکردیم.
پرونده ارمیا تسوفان، کارمندی که در آتش سوزی جان باخت
در مقر شرکت آینده هوش مصنوعی، شایسته بررسی است.
تا جایی که من فهمیدم، او مردی آرام و ساکت بود
که تمام عمرش به قوانین احترام می گذاشت،
و کسی نبود که وارد درگیری شود
با افراد دیگر یا مقامات.
بنابراین، نتیجه گیری شرکت،
مبنی بر اینکه او عمداً قوانین داخلی را نقض کرده،
و به همین دلیل سر از منطقه آتش سوزی درآورده،
کمی غیرمعمول برای شخصیت او است.
به علاوه این، تحقیقات دادستانی
نسبتاً ضعیف است،
زیرا شما پرونده را نمی‌بندید
و تحقیقات جنایی را متوقف نمی‌کنید بعد از تنها 24 ساعت.
حالا، ما یک قربانی آتش سوزی داریم،
که دادستانی می‌گوید یک حادثه بوده است.
من این را باور نمی‌کنم.
دادستانی نتایج
و تحقیقات داخلی شرکت را
بدون بررسی بیشتر، گرفت و عجله کرد تا پرونده را ببندد.
من معتقدم آنچه آنجا اتفاق افتاد
هیچ ارتباطی با تحقیقات پرونده ندارد
یا با اظهارات مطبوعاتی شرکت.
ما با مدیر ارمیا تماس می گیریم،
که تاکنون به ما پاسخی نداده است، نه از طریق ایمیل، نه از طریق پیام، نه از طریق هیچ چیز.
دوباره امتحان کنیم.
خب...
مدیر نمی خواهد صحبت کند.
- بله، سلام! - سلام، آقای مارسل استانچیو؟
خودم هستم، سلام!
من گابریل وناتورو هستم، خبرنگار مستقل.
می‌خواهم چند سوال از شما درباره‌ی حادثه‌ای که در فیوچرا ای‌آی رخ داد بپرسم.
متوجه شدم که شما دقیقاً در روزی که آتش‌سوزی اتفاق افتاد کار می‌کردید.
بله، درست است، اما من نمی‌توانم در این مورد صحبت کنم. روز خوبی داشته باشید! خداحافظ!
متوجه‌ام.
فیوچرا ای‌آی یک مشتری مهم برای ما است.
ما در حال ادغام در بیمه‌نامه هستیم
یک مرکز داده‌ی جدید که آنها در حال حاضر در حال ساخت آن هستند.
بنابراین، فرآیند غرامت بر اساس
یک رابطه‌ی تجاری فوق‌العاده مهم با این مشتری بود.
مطمئنم، ولی با این وجود، آیا مجبور نبودید تحقیقات خودتان را انجام دهید؟
به شما اطمینان می‌دهم که ما به تمام قوانین داخلی احترام گذاشتیم،
و همچنین به قوانینی که توسط قانون جاری تعیین و تحمیل شده بودند.
پس، افراد اینده هوش مصنوعی تمام اطلاعات را در اختیار شما قرار دادند؟
یا از آن‌ها سوال کردید؟ روال کار چگونه است؟
همکاران من مطلقاً تمام اطلاعات لازم را دریافت کردند
از بخش امنیتی اینده هوش مصنوعی.
آن‌ها به این نتیجه رسیدند که می‌توانیم این فرایند غرامت را پیش ببریم.
بله، ولی... خیلی سریع؟ یک تلفات هم وجود داشت.
این عجیب نیست؟
درسته، یک سری...
یک سری ظن و گمان‌ها وجود داشت در رابطه با حضور کارمند در قسمت سرور.
اما، همانطور که اشاره کردم،
همکاران من تمام اطلاعات لازم را دریافت کردند.
به نظر من شما تحقیقات خود را بر اساس
اطلاعات دریافتی از فوتورا هوش مصنوعی انجام دادید.
یا، برای من طبیعی به نظر می‌رسید
که خودتان تحقیقاتی انجام دهید.
نه، ما نتیجه‌گیری‌ها را صرفاً بر اساس
اطلاعات دریافتی از مشتری انجام ندادیم.
آن‌ها یک پروسه تأیید داخلی را پشت سر گذاشتند.
در مورد تخصص، بله، تأخیرهای اداری خاصی وجود داشت
و تصمیماتی که مانع این روند شد.
میشه کمی در مورد مشکلاتی که مانع این روند شد توضیح بدید؟
البته. مرکز سرور برای مشتری ما، فیوچرا ای آی حیاتی است.
بنابراین، شروع یک پروسه بازسازی فضای سوخته
ضروری، حیاتی، بلافاصله پس از اتمام تحقیقات قانونی بود.
علاوه بر این، مشتری ما می خواست تأثیر منفی را به حداقل برساند
که این نوع رویدادهای غم انگیز بر روحیه کارمندان دارد.
یک روند بازسازی سریع فقط به آنها کمک کرد تا عبور کنند
راحت‌تر از این تروما عبور کنند.
بنابراین، هوش مصنوعی فوتورا بازسازی را بلافاصله پس از حادثه آغاز کرد،
با استفاده از روحیه کارکنان به عنوان بهانه،
و به همین دلیل شما به آن اتاق دسترسی نداشتید
تا تحقیقات خودتان را انجام دهید.
- منظورت اینه؟ - فکر می‌کنم از اول خیلی واضح بودم.
کل فرایند تأیید یک فرایند داخلی بود. یک فرایند کامل.
این کار توسط تیمی از همکاران انجام شد که بیش از 30 سال تجربه
در زمینه کلاهبرداری بیمه جمع آوری کرده بودند.
آنها به این نتیجه رسیدند که هیچ مشکلی در آن حادثه وجود ندارد.
درسته، یک اتفاق غم‌انگیز بود و یک قربانی بی‌گناه داشت.
ما در کنار مشتری خود و کارمندانشان هستیم،
تا به آن‌ها کمک کنیم از این آسیب روحی عبور کنند.
ما سه دوست دبیرستانی بودیم، که از کودکی به برنامه‌نویسی علاقه داشتیم.
ما در دانشگاه و حتی بعد از آن دوست ماندیم،
زمانی که در اولین شغل‌ها در بخارست استخدام شدیم.
ما اغلب برای نوشیدنی همدیگر را ملاقات می‌کردیم و درباره آینده جهان صحبت می‌کردیم،
در مورد اینکه چقدر فنی خواهیم شد.
و یک روز، در حین خوردن نوشیدنی، رادو ایده دیوانه‌واری را مطرح کرد
که همگی استعفا دهیم، به یک آپارتمان نقل مکان کنیم
و شروع به کدنویسی یک هوش مصنوعی کنیم.
نظرت در مورد این ایده چی بود؟
این ایده که می‌توانستیم یک کار انقلابی انجام دهیم
ما را متقاعد کرد که همه چیز را رها کنیم و دل به دریا بزنیم.
ظرف یک ماه ما به آپارتمان نقل مکان کرده بودیم،
به اصطلاح دفتر مرکزی و داشتیم ایده پردازی می‌کردیم.
و چه کسی ایده نظارت بر محتوا را مطرح کرد؟
ایده از رادو بود.
من و پتره اصرار داشتیم یک جارویس درست کنیم، مثل مرد آهنی.
اما یک روز، رادو گزارشی را به ما نشان داد
درباره ویدیوهای وحشتناکی که در فیسبوک قرار می گیرند
زیرا فرصتی برای تعدیل وجود ندارد.
و ویدیوهای برخی از روزنامه نگاران، به عنوان مثال،
توسط ربات های تبلیغاتی حذف می شوند.
این یک وضعیت ناگوار است، اما این فرصتی برای ما بود.
و از ایده تا نمونه اولیه، چقدر طول کشید...؟
به محض توافق شروع کردیم.
شب و روز کار می کردیم، کنار دفتر می خوابیدیم.
بیدار می شدیم، کدنویسی را شروع می کردیم، می خوابیدیم، بیدار می شدیم،
و دوباره همه چیز را از نو شروع می کردیم.
و در یک سال و نیم، ما اولین نسخه بتا را داشتیم.
و بعدش چه اتفاقی افتاد؟
خب، بعد از این همه موفقیت، سرمایه گذاران بیشتری پیدا کردند
و چند آپدیت جدید برای محصولشان منتشر کردند
که زمان های بررسی را حتی بیشتر کاهش داد.
و زودتر از دو سال، در بورس نیویورک لیست شدند.
این دومین شرکت رومانیایی بعد از یوآی پس بود که این عملکرد را مدیریت کرد.
و چطور می‌توانستند لیست شوند اگر درآمد ناخالص محکمی نداشتند؟
بعضی وقت ها، در وال استریت، فقط هیاهو
و چشم انداز درآمدهای بزرگ آینده
کافیه که شما رو به یک استراتوسفر پرتاب کنه.
به علاوه، یه برگ برنده هم داشتن.
توییتر.
- توییتر؟ - بله، بله، بله.
همه اینها بعد از رویدادهای 6 ژانویه 2021 اتفاق می افتاد،
وقتی ترامپ موفق شده بود یک شورش زنده رو مستقیماً از پلتفرمشون رهبری کنه،
و اونا به یک راهی نیاز داشتن تا از زیرش در برن.
اونا ترامپ رو از پلتفرم بیرون انداخته بودن، اما کافی نبود.
و بعد اونا یک قرارداد همکاری با فوتورا ای آی امضا کردن.
فکر می کنم این نقطه عطفشون بود.
بله، بله، بله. می توانید تصور کنید.
قرار بود مستقیماً در پلتفرم پیاده سازی شوند.
تست ها عالی به نظر می رسیدند.
سرمایه گذاران بسیار خوشحال بودند.
و از آن لحظه به بعد، شرکت چگونه تکامل یافت؟
شرکت خیلی خوب تکامل یافت.
متاسفانه، دوستی ما کم کم داشت از بین می رفت.
رادو وسواس بازار سهام داشت.
او فقط به بخش مالی علاقه مند بود و پتره هم از او پیروی کرد.
و شما چه احساسی داشتید؟
رها شده.
می‌دانم ساده‌لوحانه به نظر می‌رسد،
اما واقعاً با این باور وارد این ماجرا شدم
که قرار بود اینترنت را تغییر دهیم،
که داشت بدتر و بدتر می‌شد.
واقعاً فکر می‌کردم ما سه نفر
دوستانی خواهیم بود که قرار است این را تغییر دهیم.
متاسفانه، من تنها کسی بودم که هنوز به این باور داشتم.
و چه تصمیمی گرفتی؟
خب، فعلاً گفتم کمی بیشتر صبر کنیم.
برای ادامه دادن به لیست کردن و پروژه با توییتر.
من فکر کردم که،
نمی‌دونم، اوضاع آروم میشه و ما برمی‌گردیم به اون مرامی
که ما رو متقاعد کرد این کار رو شروع کنیم.
اما بعد از لیست شدن،
رادو از قبل می‌خواست قرارداد امضا کنه با یه مشتری بزرگ دیگه.
رویای اون فقط این بود که رشد کنه و سهم بازار بورس رو افزایش بده.
و هیئت مدیره‌ای که بعد از لیست شدن تشکیل شد
همون برنامه رو پیش می‌برد.
سوالی که همه‌مون رو شکنجه میده...
ارمیا در اتاق سرور چه کار می‌کرد؟
طبق ویژگی‌های من و نقشم در شرکت،
فکر نمی‌کنم بتوانم به این سوال پاسخ دهم.
نمی‌دانم انگیزه‌ها و افکار ارمیا چه بود
که او را وادار کرد به اتاق سرور وارد شود.
باشه، متوجه شدم. شاید سوال اشتباهی پرسیدم.
ارمیا از نظر فیزیکی چطور وارد اتاق سرور شد؟
نمی‌توانم به این سوال پاسخ دهم.
ما هم از این حادثه متعجب شدیم.
نمی‌فهمم چرا. مگر شما بخش امنیتی نیستید؟
برای ورود به ساختمان، یک نفر باید می آمد و اجازه می داد من وارد شوم.
برای ورود به یک شرکت، یک نفر باید می آمد و اجازه می داد من وارد شوم.
من متوجه هستم که هر کارمند یک کارت ورود دارد
که به آنها اجازه می دهد وارد مناطق مختلف ساختمان شوند.
به علاوه، همه دوربین های امنیتی.
با وجود همه اینها،
به نظر می رسد هیچ کس نمی داند ارمیا چگونه در وسط آتش سوزی سر درآورد.
بله، ما همه این سیستم ها و اطلاعات را داریم،
اما مسائل کمی پیچیده تر از این هستند.
چه چیزی پیچیده است؟ او در منطقه ای سر درآورد که به آن دسترسی نداشت.
این به این معنی است که او از کارتی استفاده کرده که دریافت کرده یا دزدیده است.
کارت چه کسی بود؟
من نمی توانم این اظهارات را تایید یا رد کنم
زیرا مربوط می شود به امنیت داخلی
و فرآیندهای محرمانه شرکت ما.
چیزی که جالب است
این واقعیت است که هر دو تحقیق حذف شده
اشاره به دوربین های مدار بسته.
کمی مشکوک است. چیزی در این مورد نمی گوید.
اگر من این را بررسی می کردم،
این یکی از اولین کارهایی بود که باید انجام می‌دادم.
بیا دوربین‌های مداربسته رو ببینیم، واسه همین اونجا گذاشتیمشون.
اینجوری می‌تونیم بفهمیم چطوری وارد شده.
در مورد هوش مصنوعی فوتورا
و تحقیقاتی که اخیراً در مقر آن‌ها انجام دادید.
در مورد آتش سوزی، بله.
من علاقه‌مندم بدونم که شما اطلاعاتی دارید،
یا اینکه از شرکت فیلمی از دوربین‌های مداربسته دریافت کردید.
فکر می‌کنم این خیلی مهمه.
طبق چیزی که دیدم، شما ذکر این موضوع رو در پرونده تحقیق حذف کردید.
اون منو فرستاد پیش تو.
پس واقعا کی مسئولیت داره؟
بهت گفتم... اون منو فرستاد پیش تو.
فهمیدم.
خب، دوباره بهش زنگ می‌زنم، پس.
ولی بهش نگو که...
وگرنه دیگه جواب نمیده.
ممنون و ببخشید.
عیسی مسیح.
فکر نمی‌کنم ارمیا اشتباهی وارد اون اتاق سرور شده باشه.
و این واقعیت که نمایندگان شرکت
نمی خواهند به ما بگویند او چگونه و چرا به آنجا رسیده،
و با چه کارتی، حتی اگر آن را می دانند،
خب، کمی مشکوک به نظر می رسد. واضح است.
من هنوز هیچ مدرکی ندارم و کسی را پیدا نکرده ام که این موضوع را تایید کند
این واقعیت که می تواند یک سرپوش باشد، اما ما تازه شروع کرده ایم.
من حتی نمی دانم چقدر منطقی است که با کارمندان شرکت صحبت کنم.
البته اگر هنوز اجازه دهند این کار را انجام دهم.
چون من این تصور را دارم که بخش ارتباطات
مرا روی نوار نقاله سرو می کند
آدم‌هایی آموزش داده شده تا همان داستان رسمی را به من بگویند.
سلام، آقای پوپا!
- شما در راهرو منتظر من بودید؟ - فکر کردم باید به خانه بروید.
بنابراین، شما روی گزارشی کار کردید
که اساس پرونده دادستان است، درست است؟
بله، درست است.
بنا به درخواست شما، ما تمام پرونده‌ها را برداشتیم
مربوط به شرکت فوتورا ای‌آی، با دفتر مرکزی در بخارست.
و قرار بود ظرف مدت قانونی از طریق ایمیل پاسخ دهیم.
چرا الان صحبت نمی‌کنیم؟
به علاوه، پرونده قبلاً مختومه شده بود.
این چیزی است که می خواهم در مورد آن بحث کنم.
من فکر می کنم مردم حق دارند بدانند چرا به این سرعت مختومه شد.
اگر موافق باشید... جلوی دوربین... اسمتان و نقشتان در این تحقیقات.
در 23 مه، در یک ساختمان اداری در اسپلایول ایندیپندت آتش سوزی رخ داد.
آتشی که منجر به یک قربانی شد.
پس از اینکه همکارانم آخرین جرقه های آتش را خاموش کردند،
من به صحنه رویداد رفتم
تا علل و نحوه وقوع حوادث مربوط به آتش سوزی را بررسی کنم.
مربوط به آتش سوزی رخ داد.
میشه بیشتر توضیح بدید که آتش سوزی چطور اتفاق افتاد؟
دو رویداد مستقل وجود داشت.
اولی خرابی تعدادی فن در بعضی سرورها بود،
که گرمای بیش از حدی تولید کرد تا جایی که آتش گرفت.
دومی یک اتصال کوتاه بود که شعله ای ایجاد کرد
درست در ناحیه ای که نقص فنی مذکور در آن رخ داده بود.
پس، دو نقص فنی، پشت سر هم، خیلی تصادفی؟
طبق تجربه من، ماهیت تصادفی این نوع رویدادها قابل توضیح نیست.
و چطور توضیح می دهید که سیستم آب پاش
یک دقیقه بعد شروع به کار کرد، و اتاق از قبل آتش گرفته بود؟
بله، حسگر در فعال شدنش تاخیر داشت.
داشت دود را ضبط می‌کرد، اما سیستم آب را فعال نمی‌کرد.
تکرار می‌کنم، اگر سیستم در پارامترهای عادی کار می‌کرد،
آتشی رخ نمی‌داد و در موردش صحبت نمی‌کردیم.
اما چه شانسی وجود داشت که این سیستم هم کار نکند؟
بسیار کم.
تقریباً صفر.
به همین دلیل است که ما هر روز چنین حوادثی نداریم. آن‌ها بسیار نادر هستند.
یا انتظار دارید آن‌ها را محاسبه کنیم تا ببینیم دفعه بعد چه زمانی رخ می‌دهد؟
پس، نمی‌توانیم شرکت را برای این آتش‌سوزی سرزنش کنیم؟
آن‌ها تمام قوانین ایمنی را رعایت کردند،
آن‌ها تمام مدارک را داشتند، تمام تاییدیه ها به ترتیب.
اگر قرار است کسی را سرزنش کنیم، نمی دانم، شاید...
کارآفرینی که آن قسمت از مدار را اجرا کرد.
و در ارتباط با قربانی که در آتش سوزی فوت کرد؟
آقا.
من فقط می دانم چه اتفاقی افتاده است.
اینطور در گزارش من نوشته شده است.
این وظیفه من نیست که بفهمم آن کارمند آنجا چه کار می کرد یا چرا آنجا بود.
شاید هوا سرد بوده و او می خواسته چرت بزند،
یا می‌خواست اسرار شرکت را بدزدد.
نمی‌دانم. اینها گمانه‌زنی‌های محض هستند که به ما کمک نمی‌کنند.
نکته مهمی که باید ذکر شود این است که آن کارمند اجازه نداشت آنجا باشد.
بنابراین، او خودش را در معرض خطر قرار داد.
فکر می‌کنم به تمام سوالات قانونی پاسخ دادم.
اگر به اطلاعات بیشتری نیاز دارید،
لطفا با روابط عمومی تماس بگیرید.
متوجه شدم.
- در ساعات کاری، در صورت امکان. - خوب.
- خیلی ممنون، آقای پوپا. - بله، ام...
با احترام.
من هنوز دارم سعی می کنم بفهمم
ارمیا چطور وارد اتاق سرور شد،
چون کارت دسترسی نداشت و...
شما مدام تماس می گیرید.
شما مدام با همکاران من تماس می گیرید.
شما با من هم تماس گرفته اید. این وظیفه من نیست.
برایم باورنکردنی است که هیچ کس نمی داند کارت چه کسی بوده است.
این وظیفه من نیست. از حراست بپرسید.
من مسئول سرورها هستم.
من مراقب این هستم که چند کابل به آن سرور وصل می‌شود و تمام.
این به من مربوط نیست که کارت چه کسی بوده.
با همکارم از بخش امنیت صحبت کنید یا دوباره با همکارم از روابط عمومی صحبت کنید.
- چرا مدام به من زنگ می‌زنید؟ - فهمیدم.
باید بدانم که سرور کار می‌کند.
- چرا از من می‌پرسید کارت چه کسی بوده؟ - دقیقا به همین دلیل از شما پرسیدم.
این سروری است که شما از آن مراقبت می‌کنید،
پس احتمالا برایتان مهم است که چه کسی وارد می‌شود و چه کسی خارج می‌شود.
اما... من... این یک مسئله امنیتی است.
آتش نشان‌ها آمدند، پلیس آمد، دادستان آمد.
چرا مدام این مزخرفات رو از من می‌پرسی؟
چون هیچ‌کس به من جواب نمی‌ده. هیچ‌کس به من جواب نمی‌ده.
- الو؟ روز بخیر! - روز بخیر!
آقای ماریان استویکا؟
بله، شما؟
سلام، من گابریل وناتورو هستم، یه خبرنگار مستقل.
من دارم درباره‌ی فیوچرا ای آی تحقیق می‌کنم و متوجه شدم که شما اونجا کار می‌کردید.
بله، کار می‌کردم.
نمی‌دونم درباره‌ی ارمیا شنیدید یا نه.
شنیدم. بله.
آیا این تحقیقات مربوط به مرگ اوست؟
بله، منظورم این است که، اگر شما هم موافق باشید، مایلم که ما،
کمی درباره ارمیا صحبت کنیم.
لزوماً در مورد آنچه اخیراً اتفاق افتاده نیست
زیرا ما هیچ ارتباطی با آن نداریم.
اما مایلم بیشتر درباره او به عنوان یک شخص بدانم و...
متوجه شدم که شما همکلاسی ارمیا توفان در دبیرستان بودید.
بله، درست است. بودم.
نمی‌دانم درباره حادثه اخیر شنیده‌اید یا نه.
اگر کمی درباره او به عنوان یک شخص به من بگویید، خیلی به من کمک می‌کند.
دارم سعی می‌کنم بفهمم چه اتفاقی افتاده.
او خیلی اجتماعی نبود.
او یک درونگرا بود.
او هرگز با بچه‌های معروف، به اصطلاح، رفت و آمد نمی‌کرد.
او به یادگیری خود اهمیت می‌داد.
اگر کسی از او چیزی می‌خواست، خیلی کمک می‌کرد.
او حتی چند بار به من کمک کرد.
او جزوه‌هایش را به من داد، اجازه داد تکالیف را کپی کنم.
فکر می‌کنید تجربه ارمیا در دانشگاه چگونه بود؟
نمی‌دانم آیا او از بخارست خیلی خوشش می‌آمد یا نه،
از این نظر که خودش را وفق نداد.
همانطور که گفتم، او بیشتر درونگرا بود.
و به هر حال، از سن معینی به بعد،
دوست شدن و ایجاد رابطه سخت تر می شود.
وقتی دبیرستان بودیم، او را با خودمان می بردیم.
"بیا برویم یک نوشیدنی بخوریم"، او را به یک مهمانی می بردیم.
اما در بخارست، فکر نمی کنم با همکارانش خیلی خوب کنار آمده باشد.
بعد از دانشگاه با هم در ارتباط بودید؟ آیا اصلا با هم صحبت کردید؟
حدود 2 سال پیش به من زنگ زد.
اول او را نشناختم. چیزی در صدایش بود...
او فوق العاده خوشبین بود.
این مرا شگفت زده کرد.
او اصرار داشت که با او به یک رویداد برود.
یکشنبه، در یک کلیسای باپتیست.
یا او تغییر دین داده بود، یا فقط در مراسم شرکت می کرد.
اما چیزی که دوست داشتم و باعث خوشحالی من برای او شد،
این بود که به نظر می رسید او جای خود را پیدا کرده است.
بعد از این همه مدت، او می توانست جایی... خودش باشد.
عملا، هوش مصنوعی، حتی هوش مصنوعی که فوتورا در حال توسعه آن بود،
برای تصمیم گیری، نیاز به محتوا دارد.
به ده‌ها هزار، صدها هزار ورودی نیاز دارد،
با انواع محتوا، تا بفهمد لحظه‌ای که چیز ناخوشایندی پیش می‌آید.
و اینجا ما مداخله کردیم، تیم تست محتوا.
اساساً، ما به صورت دستی
این ده‌ها هزار، صدها هزار ورودی را
بررسی می‌کردیم و مشکلشان را علامت می‌زدیم تا هوش مصنوعی بفهمد خوب هستند یا بد.
می‌توانید به من بگویید در مورد چه نوع محتوایی صحبت می‌کنیم؟
بد.
بدترین بدبختی‌هایی که می‌توانید تصور کنید: تجاوز، قتل، ضرب و شتم.
عملاً، ما مجبور بودیم این کار را 8 ساعت در روز انجام دهیم.
ما یکی یکی آن‌ها را گرفتیم، تماشا کردیم، و گزارشی تهیه کردیم
که هوش مصنوعی با آن تغذیه شد.
به نظر کار بسیار سختی می‌آید، مهم نیست چقدر قوی باشید.
بله، همینطور است. مخصوصاً وقتی که مجبور باشید از صبح تا شب این کار را انجام دهید.
و شرکت؟
آیا به نحوی از شما حمایت کردند؟
- آیا اقدامی برای کمک به شما انجام دادند؟ - بله، انجام دادند.
آن‌ها اقدامات زیادی انجام دادند.
مهم‌ترین آن‌ها این است که پاداش عملکرد ارائه دادند.
یعنی هرچه ویدیوهای بیشتری تماشا می‌کردید، پول بیشتری به دست می‌آوردید.
عجب! فهمیدم. همین بود؟
یه کار شرکتی هم یه جایی انجام دادن.
با صدای بلند و با افتخار اعلام کردند
که به ما خدمات بهداشت روان ارائه می دهند، چون ما کار حساسی انجام می دهیم.
نمی دونم مردم چطور کنار میومدن.
نمی اومدن.
حدود دو هفته طول کشید تا اولین استعفاهای دسته جمعی شروع به ظاهر شدن کرد،
بعد از آن، بخش تبدیل به نوعی ایستگاه راه آهن شد.
مردم می آمدند، می رفتند، و هرگز زیاد نمی ماندند.
ما مثل خط بسته بندی آمازون بودیم.
مرحله بعدی این بود که خودمان را در یک بطری خالی کنیم.
جو خیلی وحشتناک بود.
نتونستم مقاومت کنم و شروع کردم به نظر دادن و وارد درگیری شدن.
با کی؟
با سرپرست تیم.
یه روز بهم گفت قبل از ناهار سه بار رفتی دستشویی و من دیگه نتونستم تحمل کنم و سرش داد زدم.
همکارات چه واکنشی نشون دادن؟
کسی تعجب نکرد چون همه تمام تلاششون رو می‌کردن که باهاش کنار بیان.
بعضیا تو دستشویی گریه می‌کردن،
بقیه داشتند پنج تا سیگار را در زمان استراحت می‌کشیدند.
و چقدر مقاومت کردی؟
خیلی کم.
من شروع کردم هر روز با سرپرست تیم بحث کردن
و در مدت کوتاهی، منابع انسانی من را کنار کشید و برایم توضیح داد که
رفتار من منجر به کاهش روحیه تیم می‌شود.
لعنت به عوضی‌ها!
خب، مردم ساعت‌ها آنجا می‌نشستند و گزارش‌هایی درباره تجاوزها می‌نوشتند،
و آنها، می‌بینی، به روحیه تیم اهمیت می‌دادند.
نگرش منفی من ظاهراً ادامه داشت
و در مدت کوتاهی به آخرین بحث فراخوانده شدم
جایی که به من دو حقوق پیشنهاد شد و
یک کوپن برای شش جلسه درمانی
چون ظاهراً دوره استرس سختی را گذرانده بودم.
و افراد داخل شرکت از این موضوع آگاه بودند...
- بله. - آنها استخدام را انجام دادند.
همه می‌دانستند. همه.
منابع انسانی، مدیریت، مدیریت ارشد، بنیانگذاران، همه.
آیا به هیچ وجه با ارمیا تعامل داشتید؟
خیلی کم.
او خیلی سرش شلوغ بود و کاملاً درونگرا.
چیزهای دیگری هم دیدم که کمی برایم تکان دهنده بود.
او یک جرقه داشت.
نمی دانم او ساده لوح بود یا خیلی خوشبین،
اما او واقعاً به فلسفه شرکت اعتقاد داشت.
و او به نوعی امیدوار بود که این هوش مصنوعی که فوتورا در حال توسعه آن است،
در مقطعی بتواند از فرار این محتوای مزخرف از اینترنت جلوگیری کند.
ما آن را داریم.
باشه، پس کسی از شرکت که می خواست ناشناس باقی بماند، البته،
و چه کسی در مورد تحقیقات من مطلع شد، به من داد
برخی از مواد داخلی که توسط افراد فیوچرا ای آی استفاده می‌شود.
آن‌ها به من گفتند که این یک ارائه است برای کارمندان جدید،
تا ببینند به چه شرکتی ملحق می‌شوند و یک سری ایمیل‌ها.
این ارائه است.
بسیار ستایش‌آمیز به نظر می‌رسد.
در مورد فعالیت شرکت صحبت می‌کند.
نقل قول می‌کنم: "مانند سایر سازمان‌ها مانند یونیسف یا صلیب سرخ،
کاری که ما برای توسعه پروژه هوش مصنوعی خود انجام می‌دهیم
برای بشریت بسیار مهم است.
شما این فرصت را خواهید داشت که مشارکت کنید
به ایجاد یک اینترنت جدید
که در آن محتوای مضر دیگر هرگز ظاهر نخواهد شد."
ما در امان هستیم.
ما می توانیم با آرامش بخوابیم.
به من گفتند ایمیل‌هایی مربوط به وعده‌های شرکت به کارمندان وجود دارد
در مورد برنامه سلامت روان.
بنابراین... در سال 2019 اولین ایمیل با هیجان اعلام کرد.
نقل قول می‌کنم: "ما می‌دانیم کاری که شما انجام می‌دهید تأثیر عاطفی قوی دارد
و این ممکن است نیاز به کمک درمانی داشته باشد.
ما اشتراکی را برای خدمات سلامت روان پیاده سازی کردیم
برای کل تیم."
بله، خیلی خوب.
خب، فقط شش ماه بعد
شرکت برمی‌گرده با یه ایمیل پر از عذرخواهی
که در اون به کارمنداش اطلاع میده که به دلایل مالی
برنامه‌ی سلامت روان داره متوقف میشه.
ولی بهشون قول میده
که یه برنامه‌ی داخلی درست میکنن که توش
به حمایت از کارمنداشون ادامه میدن.
به عبارت دیگه، اگه از اون ساعات رایگان درمان استفاده نکردید...
با دعا و افکارمان در کنارشان هستیم.
من از همان دفعه اول که به کلیسای ما آمد، از او خوشم آمد.
زیاد صحبت نمی‌کرد، اما
می‌شد فهمید که مرد خوب و مهربانی بود.
من همیشه این را وقتی با او بودم حس می‌کردم.
و حتی با اینکه خیلی خجالتی بود، جرئت کرد و از تو دعوت کرد بیرون بروید؟
نه، او هرگز جرئت انجام چنین کاری را نداشت.
وقتی به او نزدیک می‌شدم، به سختی نگاهش را بلند می‌کرد.
من فردی صریح و پرحرف هستم. کل کلیسا من را می‌شناسند.
و من خیلی از او خوشم می‌آمد.
که دیگه نمی خواستم بیشتر از این صبر کنم.
و یه صبح یکشنبه رفتم پیشش و بهش گفتم
منو بعد از مراسم برای خوردن بستنی ببره بیرون.
بهش گفتی؟ یا ازش خواستی؟
مستقیم رفتم پیشش.
داشتم فکر می کردم که اگه مستقیم برم پیشش
بهم نه نمیگه،
و همینطور هم شد.
یه "آره" سریع بهم گفت
فقط برای اینکه از اون موقعیت خلاص شه.
ولی بعد از مراسم، اون واقعا من رو برای خوردن بستنی بیرون برد.
من میدونم که شما مدتی با هم بودید.
میتونید بگید که یک رابطه جدی بود؟
بله، برای هر دوی ما یک رابطه جدی بود.
حتی با اینکه هنوز رسمی نشده بود.
ما به ازدواج فکر میکردیم.
ممکنه مردم بگن که ما قدیمی یا خیلی محافظه کار هستیم
اما ازدواج برای ما خیلی مهمه.
مخصوصاً از وقتی که اینجا در انجمن کلیسا همدیگه رو ملاقات کردیم.
این باعث شد ایمانمون قوی تر بشه.
فکر می‌کنم برنامه‌های او هم مستقیماً تحت تأثیر کارش بودند.
آیا او به شما گفت اوضاع کار چطور بود؟
او خیلی با من درد دل می‌کرد.
اما او در رابطه با کارش، با آنچه در آنجا می‌گذشت، یک مانع داشت.
آیا ایده‌ای دارید که این مانع از کجا می‌آمد؟
فکر می‌کنم او به اخلاقی بودن آن شک داشت.
من فکر می‌کنم که
او خجالت می‌کشید که اگر من بفهمم آنجا چه خبر است
نظرم درباره‌اش عوض می‌شود و دیگر نمی‌خواهم با او باشم.
بنابراین، شما زیاد در مورد کارش صحبت نمی‌کردید.
ما خیلی کم حرف زدیم.
یک روز بهش گفتم که مهم نیست چی بشه، دوستش خواهم داشت.
و اینکه باید بهم اعتماد کنه و اینکه شاید بهتر باشه که استعفا بده.
و عکس العملش چی بود؟
من مطمئنم که ارمیا فقط به خاطر پول به اونجا نرفته بود.
اون مرد خیلی خوب و مهربونی بود که باور داشت...
که کارش دنیا رو جای بهتری میکنه.
اگه اجازه بدید، میخوام کارها رو یکی یکی انجام بدم.
اول: کار در اون بخش فوق العاده استرس زاست.
به عنوان یک شرکت، کاملاً آگاه هستیم
از ماهیت پراسترس و حساس این شغل،
ما سعی کردیم یک محیط دوستانه ایجاد کنیم
که در آن کارمندان احساس حمایت کنند،
به خصوص در مواقعی که خطر تبدیل شدن به
کمی بیش از حد برای برخی از آنها وجود داشت.
و بعد، چگونه امواج استعفا را توضیح می دهید؟
کارمندانی هستند که فقط یک روز دوام آوردند.
البته، محدودیت هایی در کمک هایی که می توانیم ارائه دهیم وجود دارد.
فراتر از این، کارمندان نیز باید پا به پای ماموریت پیش بروند.
بله، اما به نظر می رسد که کمک شما
تقریبا وجود نداره.
منظورم اینه، خب، شما یه مقدار ساعت تراپی مهیا میکنید
که برای تعداد زیاد کارمندانی که دارید کافی نیست.
بله، همونطور که مطمئنا میدونید،
هر شرکتی بودجه ای داره که با اون کار میکنه.
اینطوریه که کارها برای شرکت های لیست شده در بورس پیش میره.
برای اون بخش،
این بودجه ای بود که در اون زمان از پسش برمیومدیم.
سال بعد، اون بودجه پنجاه درصد افزایش پیدا کرد.
اینو می‌دونستی؟
- نه، نمی‌دونستم. تبریک می‌گم! - ممنون!
و با این حال، کافی نبود.
به نظر می‌رسه شما گذاشتید کارمندا
این فرایند آسیب‌زا رو خودشون بگذرونن.
علاوه بر این، شما استانداردهای عملکرد رو تعیین کردید
بهره‌وری.
یا اون. که رسیدن بهشون خیلی سخته.
من هنوزم معتقدم که شما ماهیت فعالیت‌های ما رو درک نکردید.
خب، واسه همینه که من اینجام و داریم صحبت می‌کنیم.
- سعی می کنم برات توضیح بدم. - لطفا!
در حال حاضر، اینترنت پر از محتوای مضر است.
هر روز، هر کودک به طور متوسط،
بیش از 20 دقیقه فیلم می بیند که باید حذف شوند
طبق قوانین بارگذاری هر پلتفرمی.
این ویدیوها به طور متوسط 4 ساعت در اینترنت می مانند.
در این 4 ساعت، آنها کپی و در چندین وب سایت دوباره بارگذاری می شوند.
کاری که شرکت ما موفق به انجامش می شود
در همه زمینه های اینترنت بسیار سودمند است.
ما موفق شدیم زمان تجزیه و تحلیل را کاهش دهیم
از ۵ دقیقه ویدیو به فقط چند ثانیه.
میدونی این یعنی چی؟
بهت میگم.
یعنی اینکه در سال‌های آینده،
هوش مصنوعی ما به عملکرد تحلیل
صدها هزار ویدیو و پست در کسری از ثانیه خواهد رسید
و تمام این محتوا را فیلتر می‌کند.
با این حال،
برای همه اینها، ما به افرادی نیاز داریم
تا به صورت دستی بررسی کنند
کتابخانه‌های بزرگ و عظیمی از محتوا.
همانطور که احتمالاً متوجه شده‌اید، این یک کار تایتانیک است.
کاری که باید با تحمیل سهمیه‌های بهره‌وری پشتیبانی می‌شد،
که در هر شرکتی کاملاً طبیعی است.
از طرفی، ما از کارمندان خود بسیار سپاسگزاریم
به خاطر تمام حمایتی که از ما کردند و به خاطر تلاش‌هایشان
برای خلق این موفقیت‌ها.
علاوه بر این، افرادی در این شرکت هستند
که کاملاً از ثمرات کار خود آگاه هستند
و حتی افتخار می‌کنند که توانستند شانه‌های خود را زیر بار بگذارند
به خلق یک دنیای بهتر، به هر حال.
منظورت اینه که کارمندانی داری که از تماشای ویدیوهای تجاوز و جنایت هیجان زده میشن؟
فکر می‌کنم شما دارید حرف‌های من را اشتباه برداشت می‌کنید.
نه، من می‌خواهم بفهمم.
و من می‌خواهم به شما بگویم که بله، در واقع
افرادی هستند که واقعاً به کاری که ما می‌کنیم باور دارند
و کسانی که فهمیدند و پذیرفتند که برای به انجام رساندن ماموریت‌مان، فداکاری لازم است.
برای اینکه بتوانیم ماموریت‌مان را انجام دهیم، فداکاری لازم است.
و وقتی این فداکاری تبدیل به یک تروما می‌شود...
- سؤال دیگری دارید؟ - بله، چندتای دیگر دارم.
بسیار خب، از طریق ایمیل بفرستید.
خیلی ممنون.
با کسی از اداره تماس می‌گیرم تا به شما کمک کند
تجهیزات را بسته‌بندی کنید و شما را به بیرون ببرد.
- ممنون. روز بخیر! - متوجه شدم. از شما هم ممنونم!
فکر می‌کنید توانسته‌اید پشتیبانی لازم را به کارمندان ارائه دهید؟
- نه. - چرا؟
چون ساعات درمانی اختصاص داده شده طبق قرارداد بسیار کم بود.
فکر می‌کنم برای 5 یا 6 کارمند کافی بود.
در حالی که حدود ۵۰ نفر در آن بخش بودند.
و چه کسی پیگیر ساعات درمان بود؟
شما یا افراد شبکه پزشکی؟
از لحاظ تئوری، شبکه پزشکی باید مراقب بخش اداری می‌بود،
به جز اینکه افراد شرکت می‌خواستند خیلی در این روند دخیل باشند.
بنابراین آنها تقویم را درست کردند.
منظورت چیه؟
منظورم این است که بخش منابع انسانی برنامه ریزی می کرد و به ما اطلاع می داد.
و من این حس را دارم که آنها در این امر دخالت می کردند.
و آنها تصمیم می گرفتند چه کسی باید در آن ماه به درمان بیاید.
این طبیعیه؟
این دخالت در روند درمان نیست؟
- اصلا اجازه دارند این کار را بکنند؟ - بله، هست. نباید این کار را بکنند.
ما مخالف این رویه ها بودیم.
ما به شبکه پزشکی شکایت کردیم.
ما تهدید کردیم که همکاری را متوقف می کنیم. اما...
- و آنها متوقف کردند؟ - نه.
آنها به این کار ادامه دادند تا اینکه یک وضعیت حاد پیش آمد.
به این معنا که، در یک مقطعی، آنها از ما گزارش خواستند
درباره آنچه در جلسات درمانی با کارمندانشان مورد بحث قرار گرفت.
- وای! - آره...
البته، ما به محرمانگی بیمار استناد کردیم.
ما دوباره به شبکه پزشکی شکایت کردیم
و این ایده به ذهنمان رسید که به هیئت روانشناسان شکایت کنیم.
و چه اتفاقی افتاد؟
عمل علیه ما برگشت.
و منظورم از این حرف این است که
شبکه پزشکی نمی خواست چنین مشتری مهمی را از دست بدهد.
آنها همکاری با ما را متوقف کردند
و شکایت از طرف هیئت روانشناسان رد شد
توسط همکار که...
که دو ماه بعد قرارداد را با شبکه پزشکی گرفت.
و در نهایت با خود فوتورا ای‌آی کار کرد.
باورنکردنیه!
بله؟
- سلام! ببخشید! - سلام!
یه دقیقه مزاحمتون میشم.
می خواستم در مورد آتش سوزی از ۲۳ می، از فوتورا ای‌آی صحبت کنم.
متاسفم، برنامه رو تموم کردم. لطفا فردا برگردید.
همانطور که بهت گفتم، من دارم در مورد فوتورا ای‌آی تحقیق می کنم.
و من می خواهم بدانم که آیا بازرسی کار سرزمینی
از این حقایق آگاه است یا خیر.
بله، البته.
فردا برگردید و ما در مورد آن بحث خواهیم کرد، اگر وقت ملاقات بگیرید.
فقط 2 یا 3 دقیقه طول می کشد.
پس از بحث با برخی از کارمندان،
من یک سری سوء استفاده های روانی را کشف کردم.
بله، ایمیل شما را خواندم.
خلاصه، من پرونده ها را تجزیه و تحلیل کردم
و هیچ تحقیقی مربوط به اتهام مشابه پیدا نکردم.
برای داشتن یک تحقیق، کارمندان سابق یا فعلی
باید یک سری شکایات را مطرح کنند.
من حداقل 6 شهادت مربوط به سوء استفاده های احتمالی در داخل شرکت دارم.
بله، من رویکرد شما را درک می کنم،
اما این یک رویکرد ژورنالیستی است، نه یک رویکرد قانونی.
این نمی تواند مبنایی برای یک تحقیق باشد.
همانطور که به شما گفتم، برای اینکه این اتفاق افتاده باشد،
کارمندان سابق باید مستقیماً با ما تماس می گرفتند
و ما باید برای تحقیق می آمدیم.
یا کارمندان فعلی، اگر مایل باشند،
هر زمان که بخواهید می‌توانید شکایت کنید و ما برای بررسی خواهیم آمد.
در غیر این صورت، شما هیچ کاری نخواهید کرد؟
شکایتی وجود ندارد، بنابراین نمی‌تواند تحقیقی صورت بگیرد.
به علاوه، از تعاملاتی که با این شرکت داشتیم،
هیچ شکی وجود ندارد که این یک کارفرمای متقلب باشد.
آن‌ها همیشه مالیات کارمندان خود را به موقع پرداخت می‌کنند، هیچ
شکی وجود ندارد که آن‌ها کارمندان غیرقانونی داشته باشند،
آن‌ها از تمام مقررات ایمنی و حفاظت از کار پیروی می‌کنند.
صحبت از قوانین ایمنی شد،
آیا حضور کارمند در اتاق سرور را بررسی کردید؟
آتش سوزی کجا رخ داد؟
بله، بعد از آتش سوزی یک بازرسی وجود داشت.
خب، شما گفتید که هیچ بازرسی انجام ندادید.
از ایمیل شما، من متوجه شدم که شما به اطلاعاتی نیاز دارید
مربوط به تحقیقات در مورد سوء استفاده های روانی خاص.
آتش سوزی یک نوع حادثه متفاوت است.
حق با شماست. بیایید برگردیم به آتش سوزی.
بعد از بازرسی چه چیزی متوجه شدید؟
همانطور که در پرونده ای که به دفتر دادستان ارسال کردم اشاره کردم،
کارمند در آن زمان، در آن مکان، کاری برای انجام دادن نداشت.
قوانین ایمنی دو ماه پیش توضیح داده شده بودند.
ما امضای او را نیز در برگه راهنما داریم.
ما مقررات داخلی را نیز بررسی کردیم.
در آنجا نوشته شده است که کارمند باید مافوق خود را مطلع کند
در مورد موقعیت مکانی خود در مقر شرکت.
و تمام مناطق امنیتی که او به آنها دسترسی داشت به وضوح تعریف شده بودند.
ارمیا یک سری پست، تقریباً ده تا، نوشت که در آن تردیدهای خود را ابراز کرد
در مورد تأثیری که هوش مصنوعی بر جامعه ما خواهد داشت.
واضح است که رویکرد ایدئولوژیک او تحت تأثیر مذهبش است.
و من می خواهم یک مثال از یک پست طولانی تر به شما بدهم.
"وقتی ما به هوش مصنوعی قدرت تصمیم‌گیری می‌دهیم،
تا تصمیم بگیرد چه چیزی خوب است و چه چیزی بد،
ما از پذیرفتن گناهان خود دست می‌کشیم.
هوش مصنوعی به ما می‌گوید که آیا اشتباه می‌کنیم و ما دیگر تقصیری برای این فرایند نمی‌پذیریم.
اگرچه ما معتقدیم که دنیای بهتری خواهیم ساخت،
در واقع، ما دنیایی را که داریم بدون اینکه متوجه شویم نابود می‌کنیم."
این فقط یک پست عمومی درباره هوش مصنوعی نیست، بلکه به وضوح اشاره‌ای است
به هوش مصنوعی توسعه یافته توسط فوتورا ای‌آی،
که، همانطور که او معتقد بود، برای ما تصمیم خواهد گرفت
که چه چیزی خوب است و چه چیزی بد است و چه چیزی گناه محسوب می‌شود.
حتماً اتفاقی در ذهن ارمیا افتاده.
او شروع کرد به سوال پرسیدن در مورد کاری که در محل کار انجام می‌داد
و وقتی که صدایش را بلند کرد و مخصوصاً علنی شد،
با کارفرمایش دچار اختلاف شد.
همین منبع به من گفت که ارمیا بخاطر این پست‌ها توبیخ شده
و از این گذشته، مجبور شده آن‌ها را پاک کند.
چند چیز دیگر هم پیدا کردم.
می‌خواهم در مورد پست‌های ارمیا در شبکه‌های اجتماعی از شما بپرسم.
بله، تنها مسئله این است که در حال حاضر خیلی سرم شلوغ است،
و فکر نمی‌کنم این بحثی باشد که بتوانیم تلفنی داشته باشیم.
آه، این به این معنی است که می توانیم ملاقات کنیم؟
فکر می کنم بهتر است یک ایمیل برایتان بفرستم
تا به شما اطلاع دهم چه زمانی می توانیم یک بحث یا مصاحبه را برنامه ریزی کنیم
- یا هر اسمی که شما رویش می گذارید. - عالیه. خیلی ممنونم!
خب، حداقل یک قول گرفتم، از طریق تلفن
که او به من یک ایمیل خواهد نوشت
که در آن به من اطلاع خواهد داد چه زمانی وقت دارد با ما ملاقات کند.
همه چیز خوبه.
همه ما آسیموف را خوانده ایم. او همیشه از قوانین رباتیک شروع می کرد،
که طوری طراحی شده بودند که هیچ آسیبی به بشریت نرسد
توسط موجودیت‌های مصنوعی که ساخته بود.
البته، نباید به این مشکل این‌طور بدبینانه نگاه کنیم.
اما، ما در ابتدای یک انقلاب هستیم
و اگر همه چیز را روی زمین محکم بنا نکنیم،
تا چند سال دیگر قادر نخواهیم بود این روند را کنترل کنیم.
منظورت دقیقا چیست؟
بیایید مثلاً نگاهی بیندازیم به اتفاقی که برای رسانه‌های اجتماعی افتاد.
وعده اولیه این بود که ما را به هم نزدیک‌تر می‌کند.
اما بدون کنترل روند و تفکر اخلاقی پشت آن،
کارمان به لغزش‌های امروزی کشید.
به جای داشتن ارتباط اجتماعی، ما دچار تفرقه و اختلاف هستیم.
و به نظر شما بزرگترین مشکل در توسعه هوش مصنوعی چیست؟
وعده ای که هوش مصنوعی با خود به همراه دارد این است که به بشریت کمک خواهد کرد
تا به سطح بعدی تکامل فرهنگی و معنوی پیشرفت کند.
در واقعیت، تمام این محصولات متعلق به شرکت های خاصی هستند.
هدف اصلی یک شرکت چیست؟
این است که سود کسب کند و سپس آن را به صورت سود سهام بین سهامداران توزیع کند.
به شکل سود سهام.
اینجاست که اولین سطح اختلاف ظاهر می شود.
اگر شرکتی با تصمیمی روبرو شود و مجبور به انتخاب شود
اینکه سود سهام بزرگتری به سهامدارانش بدهد
یا سود را کاهش دهد تا یک هوش مصنوعی ایمن‌تر بسازد.
- چه چیزی را انتخاب می‌کند؟ - کاهش سود.
شما گفتید این سطح اول است. سطح بعدی چیست؟
سطح بعدی رقابت در بازار است.
همه این شرکت‌ها هوش‌های مصنوعی را توسعه می‌دهند که در یک بخش مبارزه می‌کنند.
باز هم، اگر شما چنین شرکتی را اداره کنید، چه تصمیمی می‌گیرید؟
آیا مثلاً تصمیمی می‌گیرید
که شما را فراتر از رقبایتان سوق دهد،
و اخلاق و اصول لازم را قربانی کند؟
برای توسعه یک هوش مصنوعی سالم؟
- الو، بله؟ - سلام! روز بخیر!
- ناتالیا؟ - سلام. هوم... بله!؟
من گابریل وناتورو هستم، یک روزنامه نگار مستقل.
من دارم یک گزارش، خب، یک تحقیق درباره ارمیا توفان انجام می دهم،
نمی دانم درباره او چیزی شنیده اید یا نه.
می دانم که شما عضوی از انجمن "تثلیث مقدس" هستید،
و می خواستم بیشتر درباره این انجمن بدانم
و درباره اینکه ارمیا چطور در آن ادغام شد، بین شما.
- می توانیم صحبت کنیم؟ - فهمیدم.
متاسفانه، باید بدانی که من دیگر به آن انجمن کلیسا تعلق ندارم.
- متوجه‌ام. - من هم نمی‌خواهم در موردش صحبت کنم.
- و در مورد... - اما در مورد ارمیا، آیا او را می‌شناختید؟
بله... در مورد ارمیا... البته، در مورد این حادثه شنیدم اما...
نمی‌خواهم در این مورد اظهار نظر کنم.
متوجه‌ام.
بله، از شما خواهش می‌کنم مرا ببخشید. دیگر نمی‌توانم صحبت کنم.
آیا اطلاع دارید که ارمیا یک سری پست داشت که در آن نارضایتی خود را از اخلاقیات
پشت برنامه هوش مصنوعی شما ابراز کرده بود...
بله.
و اینکه او مجبور شد آنها را حذف کند؟
بله، ما همه چیز را درباره داستان پست های ارمیا می دانیم.
با این حال، برای بهتر فهمیدن موضع ما
یک قدم به عقب برمی‌گردیم.
دو سال پیش، ارمیا یک فرآیند جهت‌گیری مجدد مذهبی را پشت سر گذاشت.
ما از حق زندگی خصوصی کارمندان خود و آزادی مذهبی حمایت می کنیم.
با این حال، پس از این تغییرات،
ارمیا بسیار صریح تر شد و شروع به علنی کردن نظرات خود کرد.
آیا شما به این پست ها اشاره می کنید؟
فراتر از این پست ها، لحظات زیادی وجود داشت
وقتی در اداره هستید، جلوی سایر کارمندان،
ارمیا شروع به نشان دادن تردیدها در مورد فعالیت ما کرد.
شما ادعا می کنید که یک شرکت مترقی هستید.
آیا شما از آزادی بیان حمایت نمی کنید؟
بله، ما حمایت می کنیم. ما از آزادی بیان حمایت می کنیم
و حق آزادی مذهب.
با این حال، وقتی شما کارمند یک شرکت سهامی عام هستید،
باید از موضع عمومی آنها در مورد موضوعات خاص آگاه باشید.
بله، اما ارمیا ایلان ماسک نبود،
که با یک پست توییتر بازارهای بین المللی را تحت تاثیر قرار دهد.
او فقط یک کارمند بود.
بله، اما شما باید درک کنید
که شرکتی که هوش مصنوعی توسعه می‌دهد
دائماً تحت نظارت مطبوعات و جامعه علمی است.
اگر کارمندی پیش بیاید و بگوید که در اینجا اشتباهی رخ می‌دهد
این امر پیامدهای جهانی خواهد داشت،
سپس دم در ما گاردین یا نیویورک تایمز یا هر دو ظاهر می‌شوند.
به علاوه، ارمیا توافقنامه‌های محرمانگی را امضا کرده بود
که او را از ابراز چنین نظرات متناقضی در ملاء عام منع می‌کرد.
بنابراین، شما از همه نظرات حمایت می‌کنید
تا زمانی که با خط مشی شرکت همسو باشند؟
نه، مسئله این نیست.
ما واقعاً از تمام نظرات کارمندان خود حمایت می کنیم
حتی وقتی که از ما انتقاد می کنند، به شما اطمینان می دهم.
پس چرا لازم بود ارمیا توسط بخش منابع انسانی توبیخ شود؟
توبیخ اصطلاح بسیار اغراق آمیزی است.
خود این فرآیند بسیار پیش پا افتاده است.
تیم منابع انسانی یک ایمیل می فرستد
و توافقنامه های محرمانه‌ای را که امضا کرده اید یادآوری می کند
و از شما خواسته می شود این بندها را در نظر بگیرید
وقتی یک پست عمومی می‌گذارید.
می‌توانیم به جای توبیخ، اسمش را بگذاریم "راهنمایی برای آینده".
بله، خیلی بهتر به نظر می‌رسد.
- اینطوری می‌بینم، باشه؟ - باشه.
کارمندی که با بخش منابع انسانی و مدیریت ارشد اختلاف داشت
درست وسط آتش قرار می‌گیرد.
نظرت چیه؟
باشه، برای هزارمین بار بهت میگم.
پشت این آتش‌سوزی یک سری اتفاقات ناگوار وجود داشت.
با توجه به سابقه‌ی ارمیا، ممکن است عجیب به نظر برسد.
ولی او هیچ ارتباطی با آتش سوزی نداشت.
به جز این واقعیت که او در آن جان باخت.
آیا باید متوجه شوم که کارمان تمام است؟
نه. می خواهم چیز دیگری از شما بپرسم.
اگر همه چیز اینقدر واضح است،
چرا مجبور شدم برای یافتن این اطلاعات، دنبال منابع بگردم؟
چرا از همان ابتدا با این اطلاعات جلو نیامدید
و نگفتید چطور اتفاق افتاد؟
چون اگر علنی می کردیم و درباره تمام این نظرات متناقض صحبت می کردیم
بین ارمیا و شرکت ما،
نظرات مبتنی بر این مذهبی فرآیند جهت گیری مجدد،
سپس ما باعث رسوایی می شدیم
که نمی دانم چگونه می توانستیم به آن پایان دهیم.
این همچنین کلیسای ارمیا را نیز درگیر می کرد
که هیچ ربطی به کل این ماجرا نداشت.
و شما مطمئناً می دانید که جوامع باپتیست در اینجا چگونه تلقی می شوند.
آنها به عنوان فرقه گرا، یا اعضای یک فرقه، یا دیوانه، یا هر چیز دیگری دیده می شوند.
و فراتر از این، تصویر ارمیا خدشه دار می شد.
اما، ارمیا واقعاً یک کارمند نمونه بود.
و احتمالاً مطبوعات زرد او را به تصویر می کشیدند
به عنوان یک جور بنیادگرای مذهبی
که یک جور جنگ صلیبی علیه تکنولوژی شروع کرد.
و ارمیا این جور آدمی نبود.
- پس شما ازش محافظت کردید. - بله.
بله، اعمال ما بر اساس احساساتمان نسبت به او بود.
و علی‌رغم تمام آن نظرات متناقض،
ارمیا هرگز کم‌اهمیت‌تر در نظر گرفته نشد
بعد از تمام این اتفاقات.
و بعد، وقتی تمام جنون پست‌های فیسبوکی تمام شد،
او به یکی از پربازده‌ترین کارمندان ما تبدیل شد.
خب، من نمی‌فهمم چرا این همه جنجال بر اساس چند پست ساده فیسبوک به پا شده.
ارمیا یکی از عابدین ما بود.
آدم خیلی خوبی بود.
که فقدانش را همیشه در قلبمان احساس خواهیم کرد.
یادت هست چطور با او آشنا شدی؟
او پیش ما آمد.
آن...
زمانی بود که او خیلی گم شده بود.
نمی‌توانست راهش را پیدا کند.
فکر می‌کنم خیلی احساس تنهایی می‌کرد.
اما خدا گاهی اوقات کارهایی را به طرقی انجام می‌دهد که انتظارش را ندارید.
و یک روز او یک تراکت در خیابان از طرف کلیسای ما دریافت کرد.
و او به روحش گوش داد. و او به سوی ما آمد، به مراسم یکشنبه.
و فکر می‌کنم احساس کرد که در اینجا می‌تواند خانه دومی پیدا کند.
ما یک جامعه بسیار باز هستیم و از هر کسی استقبال می‌کنیم.
ارمیا یک فاصله مشخصی داشت.
کلیسا واضحاً به او کمک می‌کرد،
اما یک بی‌میلی در او وجود داشت که به ما نزدیک‌تر شود.
امیدوار بودیم که با گذشت زمان، این مانع از بین برود.
به هر حال، نمیشه یه شبه خودتو تغییر بدی.
البته.
تونستی بهش نزدیکتر بشی
تا بیشتر در مورد زندگیش بفهمی؟
یه زمانی، حدود دو سال پیش،
ارمیا اومد به مراسم یکشنبه و خیلی ناراحت به نظر میرسید.
انگار بار کل دنیا رو دوشش بود.
دیدنش اینطوری روحمو آزار میداد.
و بعد از مراسم، ازش خواستم بیاد خونم
و با خانوادم ناهار بخوره.
فقط بعد از ناهار، بعد از چند ساعت،
او آرام شد و به من گفت که چه چیزی در ذهنش بود.
تا جایی که من فهمیدم، او در یک شرکت فناوری اطلاعات کار می کرد.
و او مجبور بود ویدیوهایی با محتوای خشونت آمیز را برای چندین ساعت تماشا کند.
دقیقا.
ارمیا اینطور در نظر گرفت که
اگر به کار کردن برای آنها ادامه دهد، گناه بزرگی خواهد بود.
آیا موفق شدی جزئیات بیشتری در مورد کارش پیدا کنی؟
در همان زمان، او به من گفت که کارفرما با آنها خیلی بد رفتار می کرد.
آنها مجبور بودند ساعات زیادی بدون دستمزد کار کنند
و بسیاری از همکارانش استعفا دادند
به خاطر استرسی که به آنها وارد می شد.
و آیا شما به او نصیحتی کردید؟
بله، به او گفتم که فورا آنجا را ترک کند.
آنجا به وضوح جای ماندن نبود.
و دوباره، فهمیدم که چه مرد خوبی بود.
یکی از دلایلی که او آنجا را ترک نکرد این بود که او قویا باور داشت
که کار او و همکارانش دنیا را جای بهتری خواهد کرد.
این هم معضل او بود.
او حس می کرد که هر روز در حال ارتکاب گناه است،
اما او باور داشت که گناهانش بخشیده خواهند شد
چون داشت به چیزی بزرگتر کمک می‌کرد: به خوشبختی همه.
آیا او تا به حال با جزئیات به شما گفت
که چگونه گمان می‌کرد از کارش استفاده خواهد شد،
و چه اهداف شریرانه‌ای را می‌ترسید؟
مشکل دیگری هم اینجا وجود داشت چون
همه چیز بیشتر یک حدس از روی شهودش بود.
او می‌دانست اگر برود و با کسی در این مورد صحبت کند...
- آنها مدرک و سند می‌خواستند. - بله.
و ارمیا کارآگاه نبود.
او فقط داشت...
مشاهده می‌کرد که چه اتفاقی داشت می‌افتاد و...
کم‌کم این حس بهش دست داد که قراره یه اتفاقی بیفته.
- روشنه؟ - بله.
علاوه بر مصاحبه‌ها با کارمندان سابق،
تصمیم گرفتم یه سرنخ دیگه‌ رو هم به موازات بررسی کنم.
من تازه گزارش‌های کارشناسی رو دریافت کردم
و نقشه‌های آتش‌نشانی لازم برای مجوزهای بهره‌برداری رو.
در نگاه اول، هیچ چیز عجیب یا غیرقانونی به نظر نمی‌رسه. برعکس،
اون‌ها از نسخه رسمی حمایت می‌کنند.
اما شاید طبیعی باشد، چون من هم اطلاعاتی به دست آوردم
درباره شرکتی که این مدارک را صادر کرده است.
اسم این شرکت سیفتی اکسپرتس اس‌آر‌ال است،
که سهامدار اصلی آن خانم ماریا پوپا است،
که مدیر شرکت هم هست.
اگر این اسامی برایتان آشنا نیست، برای من آشنا بود...
و بعد از چند جستجو در فیسبوک
خانم ماریا پوپا کسی نیست جز همسر آدریان پوپا،
افسر بازرسی سازمان آتش‌نشانی،
همان افسری که گزارش آتش‌سوزی را تهیه کرده،
همان گزارشی که توسط دادستانی استفاده شده بود.
آیا این طرح برای شما آشنا به نظر می رسد؟
من کارمند دولت هستم بنابراین اجازه ندارم
با شرکت های خصوصی کار کنم، اما همسرم می تواند.
بنابراین، ما شرکتی به نام همسر درست می کنیم
و از آژانس شوهر استفاده می کنیم تا به مشتریان خود قول بدهیم
که مجوزهای بهره برداری را خیلی راحت تر دریافت خواهند کرد.
تضاد منافع، طبق کتاب.
بیایید به mfinance.ro برویم
تا ببینیم چه چیزی می توانیم درباره امنیت اکسپرتس پیدا کنیم.
بذار ببینیم چقدر کارشناس هستند.
می‌خوام ببینم سال ۲۰۲۲ چه کار کردند.
۸۸۱۰۰۰ رون سود.
واو!
۷ کارمند.
واو! جالب است!
دارم به ماریا پوپا، مدیر شرکت متخصصین ایمنی، زنگ می‌زنم.
بذار به شوهرش هم زنگ بزنیم، آدریان پوپا،
افسر آتش‌نشانی.
اگه اون هم جواب نده، دیگه معلومه...
آن‌ها با هم در سینما هستند.
خط در حال حاضر مشغول است. لطفا بعدا دوباره امتحان کنید.
همینطوره.
این هم یک جور جوابه.
مدتی این را می دانم، برای اولین بار در زندگی ام،
من دچار بی خوابی شدم.
و وقتی موفق می شدم بخوابم، اغلب انواع رویاهای عجیب و غریب می دیدم،
کابوس، چیزهایی از این قبیل.
و من آنها را به کارم ربط می دادم.
من معتقد بودم که دلیلش این بود
و خیلی نزدیک بود که استعفا بدم.
اما درست وقتی که آماده بودم که برم و این کار رو انجام بدم،
محتوای کار رو تغییر دادند و اوضاع کمی آروم شد.
چیزهایی که تا اون موقع تماشا می‌کردیم ویدیوهای به شدت خشونت‌آمیز بودند.
و ناگهان تمرکز کردند روی چیزهای خیلی سبک‌تر.
هنوز هم با خشونت و این جور چیزها بودند
اما قابل تحمل‌تر از قبل بودند.
منظورم اینه که، حالا داشتیم چیزهایی مثل این رو تماشا می‌کردیم
ژاندارمری مردم رو توی خیابون کتک می‌زد،
پلیس گلوله‌های پلاستیکی به سمت جمعیت شلیک می‌کرد...
چیز قابل تحملی بود، می‌فهمی؟
معترضین با علامت...
و این تغییر
تاثیر مثبتی برای کل بخش داشت.
مردم آرام‌تر بودند، استعفا دادن پشت سر هم را متوقف کردند.
حتی مدیران هم بهتر بودند.
یادت هست ارمیا چه واکنشی به این تغییر محتوا نشان داد؟
راستش را بخواهی، من ارمیا را واقعاً درک نمی‌کردم.
همچنین نمی‌توانم بگویم خیلی به او نزدیک بودم، اما...
مسئله این است که، در ابتدا، وقتی کار بد بود، واقعاً سخت،
داشت میومد سر کار، چیزی نمی گفت، کارش رو انجام می داد،
داشت هدف رو می زد، پاداش می گرفت،
خیلی منضبط و ساکت بود.
مسئله اینه که، یه زمانی، یه دوره ای رو گذروند...
یه تحول، یا یه چیز مذهبی.
و از اون موقع به بعد، شروع کرد به...
یهویی، یه جور سخنرانی هایی می کرد، می دونی؟
میومد، داشتی سیگار می کشیدی، سرت به کار خودت بود،
و یه چیزهایی درباره خدا، مذهب، اخلاق، معنویت می گفت...
و چیزی که به نظرم عجیب ترین بود این بود که
وقتی این تغییر محتوا پیش آمد،
همانطور که گفتم، همه آرام‌تر و خونسردتر بودند
اما تنها کسی که ناامید بود ارمیا بود.
او همیشه بیشتر از ما مراقب بود
به کارهایی که شرکت انجام می‌داد، به اتفاقاتی که در اطراف ما می‌افتاد.
به همین دلیل او با منابع انسانی مشکل داشت،
به خاطر پست‌های بدنام در فیسبوک.
در طول تغییر محتوا،
رویدادهای دیگری نیز رخ داد که ما کاملاً نادیده گرفتیم،
اما او همیشه آنها را برجسته می‌کرد.
میشه یکم از اون اتفاقات رو تعریف کنی؟
مثلاً یه سری ملاقات از طرف چند تا آسیایی.
ما زیاد اهمیت نمی‌دادیم، همیشه خارجی‌ها رو دور و بر شرکت می‌دیدیم.
و اونا هیچوقت به ما نگفتن کی هستن یا چیکار می‌کنن.
فکر می‌کردیم بهشون درباره هوش مصنوعیمون ارائه داده می‌شه.
اما ارمیا می‌گفت که
قطعا یه مشکلی با اون مهمونای چینی هست.
ما فکر کردیم اون بخاطر دینش اینجوری رفتار می‌کنه.
و بخاطر همینه که اونطوری رفتار می‌کرد.
اما وقتی حدود چهار نفر که زبان ماندارین صحبت می‌کردن استخدام شدن
برای کمک به آن دیدارها،
برای کمک به ارتباط با آسیایی ها...
سپس ارمیا حتی بیشتر نگران شد.
آیا او نظریه ای داشت؟
او شروع کرد به گفتن به ما که هوش مصنوعی که ما توسعه دادیم
قرار بود هدف متفاوتی داشته باشد.
او گفت که توسط یک دولت خودکامه خریداری می شود
که از آن به عنوان ابزاری برای سانسور، برای کنترل جمعیت استفاده می کند.
و شما؟ شما چه فکر کردید؟
خب، مرد مدتی به گفتن چیزهای عجیب ادامه داد
و من زیاد بهش اهمیت نمی‌دادم.
یه سری همکار بودن که به نظر می‌رسید
بیشتر بهش گوش می‌دن، یه چیزایی رو با هم پچ‌پچ می‌کنن، ولی معمولاً،
کسی زیاد بهش اهمیت نمی‌داد.
ما خوشحال بودیم که محتوا خیلی سبک‌تر بود
و نیازی به استرس اضافی نبود.
فهمیدم.
ولی در مورد مدیریت شرکت چی؟
فکر کنم یه کم اذیتشون می‌کرد، چون می‌دونم یه زمانی صحبتش بود
که سخنرانی‌هاش حتی تبدیل شده بود
موضوع بحث در جلسات مدیریت ارشد.
و بله، منطقی به نظر می رسد اگر به آن فکر کنید.
اگر شما یک شرکت بزرگ هستید،
واقعاً به یک آدم با عقده مسیحا نیازی ندارید.
به نظر می رسد که او...
در این فرآیند تا حدودی تنها بود، درست است؟
ارمیا 100% منسجم نبود.
منظورم این است که ما هم نمی توانستیم به طور کامل او را باور کنیم.
حتی اگر نظریه او تا حدودی منطقی بود...
او مدام آن را با مذهب، با اخلاق مخلوط می کرد...
دیگر نمی فهمیدید که او چه می خواهد بگوید
و اصلاً مشکل از کجا بود.
بنابراین، ما تغییر کامل محتوا برای تعدیل را داریم.
این، البته، به معنای استرس بسیار کمتر برای تیم بود.
بالا در دفاتر، پشت درهای بسته، این تغییر پیامدهای بیشتری داشت.
به احتمال زیاد، افراد فوتورا در حال آماده سازی زمینه برای مشتری جدید بودند.
و حدس ارمیا این بود که مشتری بعدی دولت چین خواهد بود.
افراد فوتورا کارت دین را بازی کرده بودند.
آنها حتی به این تغییر محتوا اشاره ای نکردند.
توییتر کجاست؟
کجاند آن شرکت های بزرگی که شدیدا به هوش مصنوعی آنها نیاز داشتند؟
می گویند ارمیا از آنها انتقاد می کرد زیرا خدا را کشف کرده بود
و چون با تکامل تکنولوژیکی مشکل داشت.
اما اگر مسئولان روابط عمومی در حال پنهان کردن دلایل واقعی اعتراضات او هستند،
این بدان معناست که ترس او از اینکه هوش مصنوعی به برخی دیکتاتورها فروخته شود، درست بود.
چرا این هوش مصنوعی توسط یک دولت مستبد استفاده نشود
برای سانسور ویدیوهایی که در آن مورد انتقاد قرار می گرفت،
یا به خصوص اعتراضات احتمالی؟
همه اینها جمع می شوند و برای ما تصویری می سازند
که بیشتر و بیشتر از فرضیه یک تصادف دور می شود.
رک بگم. چیزی درباره مشتری اصلی جدید می‌دونی؟
که قرار بود از هوش مصنوعی سود ببره؟
امیدوارم یادت نرفته باشه که من یه بند محرمانگی دارم
و نمی‌تونم درباره سیاست فعلی شرکت صحبت کنم.
اما راستش رو بخوای، من واقعاً چیزی نمی‌دونم.
به جز این که من یه سری سهام اونجا دارم،
با اونایی که از شرکت هستن ارتباطی ندارم.
یه سری شایعات شنیدم
که هوش مصنوعی به یک دولت مستبد از آسیا فروخته میشه.
اگه داریم درباره شایعات صحبت می‌کنیم، من شنیدم...
که فروش توییتر به ایلان ماسک ضربه خیلی سختی به آنها زد.
اولین کاری که ماسک وقتی مسئولیت را بر عهده گرفت انجام داد
اخراج تمام پیمانکاران خارجی بود.
و بعد از آن، فسخ تمام قراردادهای بزرگ با ارائه دهندگان فناوری.
به هر حال، ماسک طرفدار بزرگ ایده تعدیل نیست.
بنابراین، او تمام روابط خود را با افراد فوتورا قطع کرد.
و چرا این خبر منتشر نشد؟
در میان انبوه کارهای احمقانه ای که ماسک هر روز انجام می داد،
فکر می کنید کسی وقت داشت به این موضوع نگاه کند
که چه کسانی اخراج شدند یا چه کسانی قرارداد خود را از دست دادند؟
ولی این به فوتورا کمک کرد.
چرا؟
آن‌ها سرشان را بالای آب نگه داشته‌اند.
اگر مطبوعات در مورد فسخ قرارداد ندانند،
سهام در سطح مناسبی باقی خواهد ماند.
تنها کاری که باید انجام دهند این است که مشتری دیگری پیدا کنند
قبل از اینکه نتایج مالی بعدی را منتشر کنند.
و فکر می‌کنی شانسی دارند؟
شانس خیلی کمی.
فیسبوک در حال حاضر روی هوش مصنوعی خودش کار می‌کند،
که بخش تعدیل رو هم حل می‌کنه.
گوگل هم داره یه سری آزمایش‌ها تو این راستا انجام میده.
خب، تیک‌تاک هنوز هست، که اصالتاً از...
- چین. - دقیقاً.
اما، متاسفانه، براشون مهم نیست که تو پلتفرمشون چی اتفاق میفته
تا وقتی که الگوریتم کار کنه و پول دربیارن.
به علاوه، تو آسیا استخدام آدم واسه تعدیل دستی خیلی ارزونه.
خب، سناریوی یه حکومت مستبد... فکر می‌کنی محتمله؟
از لحاظ تئوری، بله.
بدون توییتر، اونا عملاً هیچی ندارن.
و به نظر می‌رسید کاملاً مستأصل بودند
و به اندازه کافی سود محور که به هر کسی بفروشند.
سعی کردیم زیاد به مطبوعات چیزی در مورد رفتار ارمیا نگوییم
درباره رفتار ارمیا.
چون می‌دانستیم او به عنوان یک
بنیادگرای مذهبی به تصویر کشیده می‌شود، و وجهه‌اش خدشه‌دار می‌شود.
بله، من در مورد این رویکرد ارتباطی می‌دانم.
نمی‌توانم بگویم که با آن موافقم، اما این مشکل دیگری است.
علاقه‌مندم بدانم، به طور مشخص‌تر،
تعاملات او با بخش منابع انسانی قبل از حادثه کدام بودند.
ارمیا تا آخر یک کارمند نمونه بود.
ما هیچ چیز برای انتقاد از او نداریم.
او به آنچه که ما اینجا انجام می دهیم اعتقاد داشت.
و سال های زیادی را وقف کرد تا به ما در تحقق چشم انداز فوتورا هوش مصنوعی کمک کند.
پس، اگر او یک کارمند نمونه بود،
چرا او دائماً توبیخ می شد؟
نمی خواهم خاطره ارمیا را خراب کنم، اما...
بله، در اواخر، همکاری با او بسیار دشوار بود.
منظورت از دشوار چیست؟ می توانید بیشتر توضیح دهید؟
تغییر دین او عامل اصلی تغییر او بود.
بعد از آن، ارمیا خیلی در مورد مسائل اخلاقی پر سر و صدا شد
و اینکه چگونه این موضوع بر هوش مصنوعی که ما می سازیم تأثیر می گذارد.
- و آیا او درست می گفت؟ - این نظر او بود، همین.
و با این حال، از مصاحبه هایی که من با
منابع داخلی از شرکت شما انجام دادم،
شکایات او در سال گذشته ماهیت دیگری داشت.
من نمی فهمم منظورت چیست.
نمی دانی؟ بگذار بهت بگم.
در طول چند ماه گذشته، ارمیا متقاعد شده بود
که هوش مصنوعی توسعه یافته توسط شما
به یک دولت مستبد از آسیا فروخته خواهد شد.
من قبلاً این داستان را نشنیده بودم.
به هر حال، این چیزی است که من آن را به عنوان تئوری توطئه دسته بندی می کنم.
همکارانی هستند که می توانند تأیید کنند که ارمیا علناً از این نظریه حمایت می کرد.
همانطور که اشاره کردم، ارمیا در دوره ای به سر می برد
که نظرات او به شدت تحت تأثیر ایدئولوژی مذهبی اش بود.
و او بسیار صریح شد
و بارها مفاد محرمانگی قرارداد خود را نقض کرد.
ما سعی کردیم او را درک کنیم، به جهت گیری مذهبی او احترام بگذاریم،
حق ابراز عقایدش،
ولی لحظه‌ای فرا می‌رسد که
یا همگی در یک قایق هستیم یا در مسیرهای مختلفی قرار داریم.
اما ارمیا این را نمی‌خواست.
به هر حال، او هم لجبازی خاص خودش را داشت.
او نمی‌خواست دیدگاه‌های دیگر را درک کند.
به نظر من شما هنوز از مذهب او استفاده می‌کنید
تا تمام شکایات او را کوچک و یکجا جمع کنید.
اگرچه ترس از اینکه هوش مصنوعی ممکن است به دست
برخی نیروها با نیات کمتر از نجیب بیفتد، معتبر بود.
من در مورد ارمیا از چنین چیزی مطلع نشده‌ام.
شاهدانی هستند که می توانند شهادت دهند
که بخشی که شما رهبری می کنید سعی کرد او را از صحبت کردن باز دارد.
شاید بهتر باشد بررسی کنید که آیا می توان به این شاهدان اعتماد کرد یا خیر.
آنها کارمندان شما هستند.
خب، ما وارد قلمرویی می شویم که سوالات شما شبیه اتهام زنی به نظر می رسند.
ما تمام مدارکی را که خواسته بودید با شما به اشتراک گذاشته ایم.
من پذیرفتم که در این مصاحبه شرکت کنم،
اما اگر به تئوری های توطئه ادامه دهید،
از شما می خواهم که با بخش حقوقی صحبت کنید.
- من هنوز چند سوال از شما دارم. - ممنون. روز خوبی داشته باشید!
ارمیا خیلی مشکوک بود.
او از همان ابتدا با این تغییر موافق نبود.
و وقتی بازدیدهایی از طرف چینی‌ها داشتیم،
او شروع به ایجاد ارتباط کرد.
آیا افراد دیگری هم بودند که به تئوری او اعتقاد داشتند؟
بله، البته.
افراد زیادی بودند که بعد از اینکه به روال جدید عادت کردیم،
شروع کردند به سوال کردن که چرا ما این نوع ویدیوها را دریافت می‌کنیم.
و حرف ارمیا، توضیحش، منطقی بود.
اما مثل این بود: بچه‌ها و احمق‌ها همیشه حقیقت را می‌گویند.
با اینکه حرف‌های مرد منطقی به نظر می‌رسید، خیلی‌ها او را دیوانه می‌دانستند.
و چون او با این نظریه رژه می‌رفت،
خود این نظریه هم به عنوان یک نظریه دیوانه‌وار تلقی می‌شد.
به غیر از بازدیدها و تغییر محتوا، نشانه‌های دیگری هم وجود داشت؟
چیز دیگری هم باید می‌بود...
همزمان، پایانه‌هایی را که
از طریق آن‌ها محتوا را تماشا می‌کردیم را عوض کردند.
مدتی بود که ما از آن‌ها شکایت می‌کردیم،
که قدیمی شده‌اند، اما هیچ کاری انجام نشد.
و ناگهان تلفن‌ها و تبلت‌های جدیدی دریافت کردیم.
همه از تولیدکنندگان چینی.
واکنش ارمیا به تغییر پایانه‌ها چه بود؟
او تمام این مدت اظهار نظر می‌کرد که اتفاقی که می‌افتاد درست نبود،
و موضوع دستگاه‌ها او را حتی بدبین‌تر و صریح‌تر کرد.
اما از آنجایی که او بارها از تصمیمات شرکت انتقاد می‌کرد
و روایت رسمی شرکت را به چالش می‌کشید،
خشم منابع انسانی و مدیریت ارشد را برانگیخت.
و آنها چه کردند؟
سعی کردند او را منزوی کنند، او را در دفتر جابجا کردند،
آنها به او روزهای زیادی کار از خانه دادند، وقتی که این هنوز مد نبود.
اما ارمیا هم سرسخت بود.
زیرا او همچنین به مدیریت ارشد ایمیل جواب می داد.
تا اینکه یک روز او را برای جلسه ای فراخواندند
جلسه با کل تیم حقوقی.
فکر می کنم او حدود دو ساعت آنجا ماند.
وقتی بیرون آمد، رنگش پریده بود.
و آنها او را مجبور کردند که در مقابل همه صحبت کند،
در مقابل کل بخش
و به خاطر انتشار تئوری های نادرست درباره شرکت عذرخواهی کند.
ما از چندین منبع، مجموعه‌ای از ویدیوها را دریافت کردیم که
برای تغذیه هوش مصنوعی از فوتورا ای آی در دوره اخیر استفاده می‌شد.
مطلقاً همه آنها فیلم واقعی هستند
از اعتراضات در آسیا در سه سال گذشته،
از جمله اعتراضات در چین، علیه اقدامات کووید.
ما همچنین مجموعه‌ای از اسکرین شات‌ها را با گزارش‌هایی که
باید توسط کارمندان شرکت تکمیل می‌شد، دریافت کردیم.
نوعی کپچا، که در آن باید انتخاب می‌کردید:
"لطفاً تمام شرکت کنندگان در اعتراض را انتخاب کنید".
و دیگری که می‌گفت: "لطفاً تمام نیروهای پلیس در اعتراض را انتخاب کنید".
من بیشتر و بیشتر معتقدم که شهود ارمیا درست بود.
این احتمال که هوش مصنوعی بتواند برای
نظارت بر شهروندان استفاده شود، نوعی 1984، بسیار زیاد است.
و چون ارمیا صریح بود، او به یک هدف تبدیل شد.
از اینکه وقت گذاشتید و این مصاحبه را انجام دادید بسیار سپاسگزارم.
بیایید با نام و موقعیت شما شروع کنیم.
- واقعا مجبورم؟ - بله، لطفا.
سلام! اسم من رادو دومیترو است، من مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران فوتورا ای آی هستم.
خوشحالم که برای این مصاحبه اینجا هستم.
جدی؟ همکاران شما از روابط عمومی و منابع انسانی خیلی مشتاق صحبت با من نبودند.
مگه هیچی بهت نگفتن؟
اگرچه ما هم نظر نبودیم،
اما باید بدونی که ما از تلاشتون برای این تحقیق خیلی قدردانی می کنیم.
فکر می کنم این نقش مطبوعاته، که اشتباهاتی رو به ما نشون بده که
اغلب نادیده می گیریم یا ازشون آگاه نیستیم.
- ارمیا یه اشتباه بود؟ - اصلا.
اما می دونم که می شد این ماجرا رو بهتر مدیریت کرد...
- هم برای ما و هم به خاطر ارمیا. - حتما.
اول می خواستم درباره قرارداد با توییتر صحبت کنم.
آیا این درسته که یک شبه ناپدید شد؟
من نمی‌توانم این فرضیه را تأیید یا رد کنم.
از نظر من، توییتر اکنون با یک مدیریت کاملاً آشفته روبرو است.
آنها سعی می کنند نظم را در اینترنت برقرار کنند
با وصل و قطع کردن دوشاخه از پریز.
شما متوجه می شوید که در چنین شرایطی،
وضعیت شرکت هایی که قراردادهای بزرگی با توییتر داشتند
کمی نامشخص است.
آیا این نشان می دهد که موقعیت شرکت شما نیز تا حدودی نامشخص است؟
اصلا. ما یکی از بهترین هوش مصنوعی ها را برای تعدیل محتوا در بازار داریم.
- و هیچ مشتری. - هیچ مشتری بزرگ!
این دو چیز متفاوت هستند.
محصول هوش مصنوعی ما در حال حاضر توسط چندین شرکت مورد استفاده قرار می‌گیرد،
که البته در سطح بدنامی توییتر نیستند.
متوجه می‌شوم. از مصاحبه‌هایی که انجام داده‌ام،
به نظر می‌رسد که ارمیا نظریه‌ای داشت.
اینکه مشتری بعدی شما
قرار بود یک دولت خودکامه از آسیا باشد.
به احتمال زیاد دولت چین،
که قرار بود از هوش مصنوعی شما
برای نظارت بر شهروندان خود استفاده کند.
می‌دانم. من این نظریه را قبلاً شنیده‌ام و
نمی‌توانم آن را دسته‌بندی کنم جز اینکه
یک ایده بی‌معنی است.
پس چطور این واقعیت را توضیح می‌دهید که ارمیا و همکارانش
صدها ویدیو دیده‌اند
که در آن معترضان توسط پلیس مورد حمله قرار گرفتند؟
هوش مصنوعی ما بسیار پیچیده است.
ما دائماً باید برخی از قابلیت‌های دیگر را آزمایش کنیم،
تا به طور مداوم آن را توسعه دهیم.
شما از پاسخ دادن اجتناب می‌کنید...
ما در مورد گزارشاتی صحبت می کنیم که کارمندان شما باید دقیقاً پر می کردند،
با اینکه معترضان چه کسانی هستند، افسران پلیس چه کسانی هستند...
چه کسی به چنین اطلاعاتی نیاز دارد؟
نمی دانم چگونه الان برایت توضیح دهم
که در آن مرحله چه عملکردهایی را می خواستیم توسعه دهیم.
این یک فاز نبود! ماه های کاملی وجود داشت
که در طی آن ارمیا و همکارانش تماشا می کردند
همه ویدیوهای اعتراضات در آسیا را از سال های اخیر.
از جمله اعتراضات ضد قرنطینه از چین.
من سردرگمی شما را درک می کنم، اما واقعاً نمی دانم چرا آن کار در آن زمان انجام شد.
من مدیر عامل هستم، نقش استراتژیک‌تری دارم.
من نمی‌دانم هر کارمند، هر روز در سطح وظیفه چه کاری انجام می‌دهد.
پس شما این نظریه را رد می‌کنید؟
به دلایل محرمانه، نمی‌توانم وارد جزئیات مربوط به مشتریان آینده خود شوم.
از نظر قانونی در یک فرآیند بسیار پر زحمت قرار داریم.
اگرچه دوست دارم بتوانم اطلاعات بیشتری به شما بدهم،
زیرا بلافاصله نظریه شما را از بین می‌برد، نمی‌توانم.
اما در یک سال، حداکثر دو سال، می‌توانیم اطلاعات بیشتری را به اشتراک بگذاریم.
خوب. خب، بگذارید همینطور بماند.
بیایید به جنبه بعدی برویم.
شرکتی که به شما کمک کرد
با مجوزها برای دفتر مرکزیتان،
اداره می‌شود، کاملاً تصادفی، مطمئنم،
توسط همسر آتش‌نشانی که به اینجا فرستاده شده تا علل آتش‌سوزی را بررسی کند.
- واقعاً؟ - بله.
ممکن است.
من از این اطلاعات آگاه نبودم
و متوجه‌ام که ممکن است به نظر برسد مثل یک ناسازگاری،
اما فکر می‌کنم این یک تصادف محض است.
آیا تصادف‌های محض زیادی در این وضعیت وجود ندارد؟
راستش را بخواهید، نمی‌دانم وقتی به اینجا نقل مکان کردیم چه کسی از مجوزها مراقبت کرد.
من هرگز به مشکلات اداری علاقه‌مند نبودم.
من همیشه انرژی و توجه خودم را معطوف می‌کردم
به چیزهایی که واقعاً در این شرکت مهم هستند.
متوجه‌ام.
- می‌خواهی تئوری من را بشنوی؟ - البته، واقعاً کنجکاوم.
مطمئنم.
ارمیا یک کارمند نمونه بود،
که از همان ابتدا واقعاً به داستان شما اعتقاد داشت،
همان داستان اینترنت بهتر و دنیایی بدون شرارت.
کمی ساده لوح، اما...
دقیقا به این دلیل که این باور را داشت،
و اصلا از روی اعتقادات مذهبی اش نبود، چطور اینطور جلوه می دهی...
وقتی اوضاع خراب می شد، او نظرش را بیان می کرد.
و به خاطر این نظر، او به طور سیستماتیک مجبور به سکوت می شد
توسط بخش منابع انسانی و توسط مدیریت ارشد.
او طرد شد، تحقیر شد،
مورد سوء استفاده قرار گرفت و تا لبه پرتگاه هل داده شد.
و چون کسی به او کمک نکرد و کسی او را باور نکرد،
او تصمیم گرفت خودش به دنبال عدالت برود.
پس به احتمال زیاد، او یک کارت را دزدیده است
و باعث آتش سوزی برای نابودی هوش مصنوعی شده که قرار بود
در یک کشور تمامیت خواه قرار گیرد و علیه مردمش استفاده شود.
و به منظور سرپوش گذاشتن بر این ماجرا،
شما از تمام ارتباطاتتان استفاده کردید،
شما آن گزارش تخصصی را تهیه کردید
که داستان را به شکلی بیان می‌کند که به نفع شما باشد و شما را تبرئه کند.
و ظرف 24 ساعت، پرونده مختومه شد...
و مشکلی به نام ارمیا برای همیشه بسته شد.
به معنای واقعی کلمه.
این یک نظریه جالب است. نظریه ای که می تواند به یک فیلم خوب تبدیل شود.
اما نه بیشتر.
چیزی که الان به من می گویید چیزی بیشتر از یک تئوری توطئه نیست،
با یک شرکت بزرگ شیطانی که سعی دارد ردپای خود را پنهان کند.
متاسفانه، در واقعیت اوضاع بسیار ساده تر است
و غم انگیزتر.
ارمیا یک کارمند فوق العاده بود.
که در یک مقطعی شروع کرد به داشتن یک دیدگاه رادیکال تر
پس از اینکه به شدت تحت تاثیر وابستگی خود به یک فرقه مذهبی قرار گرفت.
آیا دیدگاه های متفاوتی داشتیم؟ بله.
اما آیا این دلیلی است برای رسیدن به سنگینی رویدادهایی که توصیف کردید؟
اصلا.
شما در مورد سوء استفاده از همکاران منابع انسانی صحبت می کنید.
همکاران من به تمام هنجارهای اخلاقی احترام گذاشتند.
به خصوص وابستگی ارمیا به فرقه مذهبی.
این بحث ها برای انسجام کل تیم ضروری بود.
و به خصوص برای اینکه ارمیا را دوباره به مسیر درست برگردانیم.
به هیچ وجه نمی توانید آنها را به عنوان سوء استفاده دسته بندی کنید.
و برای هزارمین بار برگردیم به...
آن آتش نفرین شده...
فقط یک زنجیره از اتفاقات نامطلوب بود.
می دانم برایت سخت است که...
این را قبول کنی، اما بعضی وقت ها چنین چیزهایی اتفاق می افتد.
کاملا تصادفی و با عواقب مضر.
خب، مشکل تحقیقات من این است که دارم سناریو می سازم
و نمی توانم حقیقتی که جلوی رویم است را قبول کنم.
ببخشید که بهشان می گویم سناریو، اما...
بله، شما در پذیرش حقیقت همانطور که هست مشکل دارید.
شما تنها نیستید. من هم این مشکل را دارم.
من به افرادی مثل ارمیا تکیه کردم، تا در این سفر با من باشند.
تا ببینیم چطور کار ما در نهایت دنیا را متحول می‌کند.
ولی قرار نبود اینطوری بشود.
او مسیر دیگری را در پیش گرفت و به نقطه‌ای رسید که
مذهبش به جای او صحبت می‌کرد.
و برای من سخت است اعتراف کنم که چنین شخص ارزشمندی برای شرکت ما
شروع به نادیده گرفتن کاری که اینجا انجام می‌دادیم کرده.
از جمله کارش، که چندین سال از زندگی‌اش را وقف آن کرد.
ولی...
کاری از دستم برنمی‌آید.
باید اعتراف کنم که این شکست من بود.
این شکست من بود که نتونستم ارمیا رو توی تیم نگه دارم.
و در پایان،
لطفا درک کنید که در این داستان ما بیشتر از یک کارمند از دست دادیم.
چی؟
شرکت بیمه
قبلا تمام خسارات را به شما پرداخت کرده است.
و حتما بک‌آپ دارید.
احتمالا روی پایانه‌های چینی.
مدارک زیادی برای اثبات آنچه اتفاق افتاده وجود ندارد.
- این توبیخ‌ها هست... - هوم.
توسط بخش منابع انسانی متوجه شد،
اما مطابق با هنجارها و قوانین فعلی هستند.
تا آنجا که به قانونی بودن شرکت مربوط می شود،
شرکت گذشته ای بی عیب و نقص دارد.
تمام مالیات ها به موقع پرداخت می شوند،
حقوق مطابق با قراردادهای استخدامی است.
و متاسفانه، فقط این چیزها برای دولت رومانی جالب است.
بله. و تحقیقات مربوط به آتش سوزی؟
- مربوط به مرگ ارمیا؟ - بله.
تحقیقات مختومه باقی می ماند.
در واقع می تواند دوباره باز شود، اما فقط توسط دادستانی.
و احتمال وقوع این اتفاق...
متاسفانه تقریبا صفر است.
پس هیچ شانسی وجود ندارد که این داستان به دادگاه برسد؟
گزینه یک دادگاه مدنی وجود دارد.
خانواده از شرکت شکایت می کنند.
شما این شهادت ها را دارید، آنها می توانند پایه یک پرونده باشند.
بله، من قبلاً با آنها صحبت کرده ام و البته، آنها نمی توانند هزینه ها را بپردازند.
اما آیا آنها هیچ شانسی برای موفقیت خواهند داشت؟
ما باید درک کنیم که این یک شرکت بزرگ است.
شرکتی که می تواند یک طبقه کامل وکیل استخدام کند،
که تمام حفره ها را پیدا می کنند،
و کارها را به تعویق می اندازند و در هر فرصتی روند را به تاخیر می اندازند.
و سپس
شانس پیدا کردن هیئتی از قضات
که رای مطلوب بدهند در چنین مواردی بسیار کم است.
پس از صحبت با تمام طرف های درگیر، از جمله مقامات،
معتقدم تحقیقات من به بن بست رسیده است.
این کشف که هوش مصنوعی به یک دولت استبدادی فروخته می شود
برای هیچ کس مهم نیست.
حتی سوء استفاده هایی که در آن شرکت رخ می دهد.
من شهادت هایی دارم که به من گفته شده
که آنها فقط شواهد ضمنی هستند.
بنابراین، نظریه من، که متاسفانه، فقط همین باقی خواهد ماند،
این است که ارمیا به حدی تحت فشار قرار گرفت که اخلاقش
او را واداشت تا اقدامات احمقانه ای انجام دهد.
حقیقت پنهان خواهد ماند
زیر انبوهی از پست های رسانه های اجتماعی،
بیانیه های مطبوعاتی پر زرق و برق،
و کاغذبازی های بوروکراتیک.
تحقیقی از گابریل وناتورو
دوربین: بوگدان میهالاچه
تدوین: گابریل وناتورو و بوگدان میهالاچه
داری چیکار میکنی؟ داری این لحظه تاریخی رو فیلمبرداری میکنی؟
- چیز دیگه ای میخوای؟ - نه، نه.
پس من تیتراژ پایانی رو اضافه میکنم و تموم میشه.
تموم شد.
عمومیه.
از حالا به بعد، موفق باشی.
۲,۴۵۳!
خوبه. خیلی خوبه!
۴۲۰۰۰ و یه خورده خرده ریز.
خیلی بهتر از قبلی داره عمل میکنه.
بیا ببینیم چی ترند شده.
ما تو رتبه هشتم ترندینگ هستیم!
همینه! وایرال شد!
حداقل تلاشهامون بیهوده نبود.
آزادی! آزادی! آزادی!
این چیه؟
یه لحظه بیا اینجا.
یه لحظه بیا اینجا! لطفا!
ویدیو در دسترس نیست. این چیه؟
- نمیدونم مرد. - این چیه؟
ما کار اشتباهی کردیم؟
"متاسفیم، این صفحه..."
باورم نمیشه!
برو به کامپیوترت و چک کن! سعی کن ناشناس.
خدا نکنه!
یه ایمیل دریافت کردم.
"گابریل عزیز، متاسفیم که به شما اطلاع دهیم که حساب شما
بارها دستورالعمل‌های بارگذاری پلتفرم ما را نقض کرده است..."
لعنت بهش!
"پس از بررسی دقیق، تصمیم گرفتیم حساب شما را برای همیشه ببندیم.
این تصمیم غیرقابل برگشت است."
باورم نمیشه!
"بدون هیچ امکانی..." برای شما کار می کند؟
نه، من هیچی پیدا نمی کنم.
- حتی حساب کاربری هم نیست. - باورنکردنیه.
"ما شما را تشویق می کنیم که..." تشویق می کنید، تو کونم...
"از زمانی که در پلتفرم ما صرف کردید متشکریم."
چه کسی قدرت داره یه همچین کاری رو انجام بده؟
پس، اون‌ها همه‌ی حساب‌های ما رو بستن.
لعنتی!