.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
Amir Luminox ترجمه از
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
‫پیام دریافت شد، گشت تخریب‌چی. ‫دارین از منطقه سبز خارج می‌شین.
‫کاروان لشکر دهم کوهستان گیر ‫افتاده، هیچ گزارش وضعیتی هم نداریم.
‫[ قندهار - افغانستان ]
‫حواستون باشه، کاروان ‫اسپارتان‌ها تو نقطه کوره.
‫ارتباطات قطع و وصل می‌شه. حواستون ‫جمع باشه، چهارچشمی مراقب اطرافتون باشین.
‫کدوم کصخل تمام‌عیاری مسئول این بگائیه؟
‫کدوم گوساله‌ای داره به من می‌گه احمق؟
‫گوساله؟ زدی مرخصی صبحمو به گا دادی.
‫- خب مثلاً می‌خوای چه غلطی بکنی؟ ‫- می‌خوام چه غلطی بکنم؟
‫کچلت می‌کنم پسر! بازم گیرت انداختم.
‫- وایسا، تو این یارو رو می‌شناسی؟ ‫- اینو؟ نه، تا حالا ندیدمش.
‫فقط کاملاً اتفاقی جفتمون ‫یه تتوی عین هم داریم.
‫جدی؟
‫داداش بزرگمه، اسکل.
‫- از دیدنت خوشحالم داداش. ‫- منم همین‌طور.
‫- این احمق چی‌کار کرده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫هی، تامی، یه کم مهمون‌نوازی ‫کن. اون آشغالو بیار.
‫بذار یه درس علوم درباره ‫قوانین فیزیک بهت بدم.
‫برات چیزایی رو مرور کنم که ‫باید تو کلاس هشتم یاد می‌گرفتی.
‫قانون اول ترمودینامیک.
‫انرژی نه به وجود میاد و نه از ‫بین می‌ره، پس باید بره یه جایی.
‫وقتی شما احمقا این کامیونا رو پر از ‫نشت‌گیر می‌کنین، دریچه‌ها رو می‌بندین.
‫گرما نمی‌تونه خارج بشه. فشار ‫انقدر بالا می‌ره تا رادیاتور می‌ترکه.
‫داری اینا رو می‌شنوی، تامی؟
‫اون آشغالو از اینجا ببر بیرون.
‫می‌دونم کار تو بود.
‫مکانیکا هی آمارِت رو می‌دن.
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫- یعنی اصلاً برات مهم نیست؟ ‫- چرا، مهمه.
‫آره، این ماشین گلف تخمی برام مهمه.
‫که باهاش تو صحرا می‌چرخم و ‫هر پنج دقیقه یه بار خراب می‌شه.
‫- تقصیر خودته. ‫- پسر، ما باید تو خط مقدم باشیم.
‫با لگد درها رو بیاریم پایین، ‫همون‌طور که موقع ثبت‌نام می‌گفتیم.
‫می‌دونی، همه‌مون می‌گفتیم ‫«حق نداری جا بزنی لعنتی.»
‫ما چی‌کار کردیم؟ ما جا زدیم لعنتی.
‫پسر، داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫دارم درباره برنامه انتخاب و ‫ارزیابی رنجرها حرف می‌زنم.
‫خدای من.
‫- رَسپ؟ ‫- آره.
‫پسر، تامی رو با خودت ببر.
‫تامی؟ اون حتی نمی‌تونه ‫کلمه «رنجر» رو هجی کنه.
‫پذیرش از ژوئن شروع می‌شه.
‫دیگه کار از کار گذشته.
‫رنجرها خیلی کله‌خرن.
‫من دیگه پیر شدم لعنتی.
‫- تو هم قیافه‌ت تخمیه. ‫- نه، من محدودیت سنی رو چک کردم. مشکلی نداریم.
‫داداش، می‌خوای رنجر بشی، برو رنجر شو.
‫نیازی به اجازه من نداری.
‫می‌خواستم با هم این کارو بکنیم، می‌فهمی؟
‫همون‌طور که به هم قول داده بودیم.
‫داداش، اون موقع ما هجده سالمون بود.
‫اون موقع می‌گفتیم می‌خوایم ‫یه گروه ترَش متال هم بزنیم.
‫بی‌خیال پسر، فقط تصور کن.
‫من و تو، داریم نشان رنجرمون رو می‌گیریم.
‫رو باند فرودگاه می‌دویم. بلک هاوک‌ها...
‫اولین نفراتی هستیم که ‫پامون به منطقه می‌رسه.
‫- خداییش خیلی خفن به نظر می‌رسه. ‫- آره.
‫باشه. تو پایه‌ای، منم پایه‌م.
‫قول می‌دی؟
‫همیشه.
‫باورنکردنیه.
‫- فقط باید توش ضد یخ بریزم. ‫- اون کوفتی رو من دارم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، بزن به چاک!
‫اصلاً فکر نمی‌کنم بتونی گند بزنی به این یکی.
‫هی، تام، پرش کن.
‫- جفتمون قراره رنجرهای خفن ارتش بشیم! ‫- از همین الان دارم پشیمون می‌شم که قبول کردم.
‫سطح یک، پسر!
‫هی، نمی‌خوای خداحافظی کنی؟
‫فردا می‌بینمت وقتی دوباره ‫اینو با نشت‌گیر پر کردی.
‫ما قراره رنجر بشیم پسر!
‫داره میاد!
‫درگیری!
‫خمپاره تو راهه!
‫بخواب رو زمین!
‫برو! پاشو!
‫[ دو سال بعد ]
‫پنج دقیقه تا پایگاه.
‫کوله‌هاتون رو آماده کنین!
‫[ پایگاه آموزش رنجر - کلرادو ]
‫به برنامه انتخاب و ارزیابی ‫رنجرها خوش اومدین!
‫همه داوطلب‌ها باید فوراً با ‫سرعت برن سمت سالن معارفه!
‫حرکت کنین!
‫بهتون یه کیسه زیپ‌دار می‌دن.
‫اسم، مدارک و درجه‌تون ‫رو می‌ذارین تو اون کیسه.
‫- هر وسیله شخصی که دارین رو تحویل بدین. ‫- پیرهنتو بزن تو شلوارت!
‫جواهرات، گوشی، کیف پول، دارو.
‫شما دیگه اسم ندارین.
‫شما فقط یه شماره هستین!
‫تو از الان شماره چهل و چهاری.
‫بعدی!
‫تو الان شماره صد و نود و هشتی.
‫- ۱۹۰. ‫- بله، قربان.
‫به عنوان یه گروهبان، سرگروه می‌شی.
‫- رضایتت رو اعلام کن. ‫- بله، گروهبان.
‫تو الان شماره هفتی.
‫ببینین کی برگشته.
‫- یه اشتباه بکنی دوباره اخراجی. ‫- با اجازه شما گروهبان...
‫- صیکتو بزن. ‫- بله.
‫تو الان شماره پونزدهی. بعدی!
‫تو الان شماره صد و یازدهی.
‫شماره صد و بیست و دو.
‫گندش بزنن. چهار بار درخواست ‫دادم، هر بار به خاطر پزشکی رد شدم.
‫اما این دفعه تونست از ‫نظر محدودیت سنی قبول شه.
‫پلن بی هم داری؟
‫نه، گروهبان.
‫به عنوان یه گروهبان، سرگروه می‌شی.
‫رضایتت رو اعلام کن.
‫ترجیح می‌دم نه.
‫ده دقیقه تا صف بستن!
‫تو الان شماره ۸۱‌ای.
‫- بله، گروهبان. ‫- ده دقیقه تا صف بستن!
‫رنجرها نوک پیکان ارتش ایالات متحده هستن.
‫ما همیشه اولین نفراتی ‫هستیم که وارد منطقه می‌شیم.
‫سرنوشت کشورمون و متحدامون ‫به تخصص ما بستگی داره.
‫متوجه حرفم می‌شین؟
‫بله، گروهبان یکم!
‫شما دارین وارد یه دوره هشت هفته‌ای می‌شین
‫از سخت‌ترین برنامه انتخابی تو کل دنیا.
‫چه تو مناطق جنگی خدمت کرده باشین، ‫چه تازه از دوره آموزشی اومده باشین،
‫باید انتظار اینو داشته باشین که ‫توان احساسی، جسمی و روانی‌تون
‫تا آخرین حد ممکن و حتی ‫بیشتر از اون به چالش کشیده بشه.
‫اگه به لطف خدا بتونین به مرحله آخر برسین،
‫وارد یه ماموریت شبیه‌سازی‌شده ‫بیست و چهار ساعته می‌شین
‫که به راهپیمایی مرگ معروفه،
‫و با رد شدن از اون خط پایان، تموم می‌شه.
‫اونجاست که شایستگی گرفتن ‫نشان رنجر، کلاه بره خاکی،
‫و ورود به پرافتخارترین هنگ ‫ارتش ایالات متحده رو پیدا می‌کنین.
‫خبردار!
‫رنجرها راه رو باز می‌کنن!
‫تا تهش!
‫به رَسپ خوش اومدین!
‫یالا داوطلب! بجنب! بجنب! بجنب!
‫ببینم تو چنته چی دارین!
‫کم نیارین! زود باشین!
‫ما دنبال جنگجوهای زبده هستیم!
‫بهترینِ بهترین‌ها.
‫هفده، گمشو برو بیرون!
‫هر هفته، اونایی که کم بیارن حذف می‌شن.
‫ما تازه شروع کردیم لعنتی!
‫۱۶، ۲۷، ۲۹، ۵۳، بیاین جلو.
‫- وسایلتون رو جمع کنین. شما رد شدین. ‫- برین بیرون.
‫- یالا، ۸۱! ‫- ۳۸.
‫پایین!
‫بالا!
‫- سی و نه! ‫- پایین!
‫چهل!
‫اگه به فکر جا زدنین، همین الان بکشین کنار.
‫به هفته سوم خوش اومدین.
‫غربال کردن گله.
‫این یکی از پا در اومده، ببرینش بیرون!
‫پاهاتون رو تند کنین!
‫جا زدن هیچ خجالتی نداره.
‫بیشترتون جا می‌زنین.
‫واقعاً جنمش رو دارین؟
‫رنجرها راه رو باز می‌کنن!
‫۷۷، ۸۴، ۱۴۲، بیاین جلو.
‫شما رد شدین. وسایلتون رو جمع کنین.
‫چهار هفته گذشت! چهار هفته دیگه مونده!
‫نصف راهو اومدین.
‫ولی اگه فکر می‌کنین قراره ‫آسون‌تر بشه، کور خوندین!
‫فقط دارم می‌گم، وقتی وارد هنگ بشیم، ‫سطح دسترسیمون فوق‌سری می‌شه، مگه نه؟
‫یعنی مجبورن حقیقتو درباره ‫یه سری چیزا بهمون بگن.
‫همه‌تون می‌دونین دارم درباره چی حرف ‫می‌زنم. منظورم منطقه ۵۱ و فرود رو ماهه.
‫منظورم توپاکه. بی‌خیال.
‫داری کصشر می‌گی.
‫فکر می‌کنی همین‌جوری با نشان رنجریت، ‫یه پاکت پر از راز هم می‌ذارن کف دستت؟
‫- معلومه که آره. ‫- روال کار این‌طوری نیست داداش.
‫اوه، و تو از کجا اینو می‌دونی، ۴۴؟
‫من تو وزارت دفاع بودم. دسترسی داشتم.
‫سوال اصلی اینه که چرا ‫بهمون تفنگ با تیر مشقی دادن
‫وقتی که شرط می‌بندم این ‫بالا شکارای خوبی پیدا می‌شه.
‫آره.
‫چون در غیر این صورت ‫همه‌مون به ۱۵ شلیک می‌کردیم.
‫خیلی بامزه بود، ۷.
‫مراقب باشین.
‫گروهبان یکم داره میاد.
‫بقیه کجان، داوطلب؟
‫پشت سر من، گروهبان.
‫هی، یواش‌تر، سوپرمن.
‫داری بقیه ما رو بد جلوه می‌دی.
‫این دقیقاً همون چیزیه که ‫داشتم در موردش حرف می‌زدم.
‫حالا، ما اینجا کلی پیاده‌نظامِ جوگیر داریم
‫که می‌دونن چطوری با تفنگ شلیک کنن،
‫ولی می‌خوام اونایی که واقعاً ‫اعزام شدن دستشون رو ببرن بالا.
‫کجا خدمت کردی، ۱۰۹؟
‫فورت بنینگ، گروهبان. دوره آموزشی، ‫آموزش پیشرفته انفرادی، و هوابرد.
‫فارغ‌التحصیل ممتاز. شاگرد اول کلاس.
‫منظورم اعزام به جنگه، داوطلب، ‫نه آموزشِ شاشیدن تو لگن.
‫تو چی، ۶۰؟
‫۱۹-کیلو، خدمه تانک ام۱ آبرامز، گروهبان.
‫ایول بابا، یه تانک‌سوار.
‫شاید بتونی لامبورگینیم رو برام پارک کنی.
‫تو چی، ۸۱؟
‫۱۲-براوو، مهندس رزمی، ‫گردان پشتیبانی رزمی ۲۱۳.
‫از کی پشتیبانی می‌کردی، تخریب‌چی؟
‫تیپ سوم.
‫لشکر دهم کوهستان.
‫اسپارتان‌ها.
‫بسیار خب.
‫ببینم تو چنته چی دارین.
‫آماده! بالا!
‫- چی به سرش اومده؟ ‫- گردان ۲۱۳ داشت به یه کاروان گیر افتاده کمک می‌کرد.
‫طالبان پیداشون شد و کل ‫یگان رو به خاک و خون کشید.
‫پشمام.
‫خودشه.
‫- شنیدم ستاره نقره‌ای گرفته. ‫- چی؟
‫جدی می‌گم.
‫ناسا یه جرم عظیم ‫بین‌ستاره‌ای رو ردیابی کرده
‫که گمان می‌ره منشأ اون از ‫خارج منظومه شمسی ما باشه،
‫و پیش‌بینی می‌شه که ‫از کنار زمین عبور کنه...
‫احتمالاً فکر می‌کنی ناسا این ‫کصشر رو هم از خودش درآورده.
‫اگرچه این جرم از نزدیکی ‫مدار زمین عبور می‌کنه،
‫مقامات می‌گن جای هیچ نگرانی‌ای نیست.
‫آره.
‫۱۴۶، ۱۴۸، ۱۴۹، بیاین جلو!
‫وسایلتون رو جمع کنین. شما رد شدین.
‫داری بهم می‌گی اون یارو یه ‫ستاره نقره‌ای کوفتی گرفته؟
‫من این‌طوری شنیدم.
‫می‌گن تنها بازمانده، برادرشو ‫ده مایل تا پایگاه کول کرده.
‫وایسا. برادر واقعیشو؟
‫این‌طوری می‌گفتن.
‫هی، ۸۱.
‫- اون اتفاقی که تو قندهار افتاد راسته؟ ‫- پونزده.
‫- سرت تو کار خودت باشه مرد. ‫- فقط می‌خوام بدونم قهرمانه یا نه.
‫کدوم خری داره تو سالن غذاخوری حرف می‌زنه؟
‫نگو که تو بودی، ۱۵.
‫بازم دلت می‌خواد تجدید دوره بشی؟
‫من بودم، گروهبان.
‫کص نگو!
‫یه تپه‌نوردیِ اضافه!
‫همه‌تون از ۱۵ تشکر کنین!
‫چهل و چهار، برای چی اینجایی؟
‫تا با بهترین‌ها بجنگم!
‫شصت، برای چی اینجایی؟
‫تا تو یه یگانِ زبده خدمت کنم!
‫هشتاد و یک، برای چی اینجایی؟
‫تا از اون خط پایان رد بشم.
‫این فقط یه آزمایش جسمی نیست.
‫این یه آزمایش روانی و احساسیه.
‫اگه نتونین درونتون رو کنترل کنین،
‫بیرونتون رو هم نمی‌تونین کنترل کنین.
‫سی ثانیه استراحت!
‫دی.اف.کیو؟
‫«جا نزن لعنتی»، درسته؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫شانسی حدس زدم.
‫خیلی خب بچه‌ها، برگشتیم سر کار! یالا! یالا!
‫یالا داوطلب‌ها! اینجا که زنگ تفریح نیست.
‫یالا ۱۵، راه بیفت! بجنب!
‫بشکون! بشکون! بشکون!
‫پاکسازی شد!
‫این هفته ششمه! قراره با ‫ابزار هشتی راپل کار کنین!
‫این کوفتی جونتون رو نجات می‌ده.
‫۶۵، ۴۸، و ۱۴۳، بیاین جلو!
‫وسایلتون رو جمع کنین، شما رد شدین!
‫یالا! پوششم بده!
‫حرکت کن! حرکت کن! حرکت کن!
‫بجنب!
‫دارم پوشش می‌دم!
‫بدو!
‫بجنب! زود باش!
‫حرکت کن! حرکت کن! حرکت کن!
‫داره میاد!
‫بیدار شین لاشیا! به هفته آخر خوش اومدین.
‫آره! آره! آره!
‫امروز یه روز باشکوه برای رنجر شدنه.
‫پنجاه و هفت، از استخر من بیا بیرون!
‫- پونزده، بیا بیرون! چهل و چهار، بیا بیرون! ‫- گوه توش!
‫من اینجام!
‫خیلی خب. با من بمون!
‫با من بمون. خواهش می‌کنم.
‫طاقت بیار!
‫با من بمون. گرفتمت. نفس بکش!
‫یا خدا.
‫تخریب‌چی، تو رسماً یه مادرجنده‌ی روانی هستی.
‫مایه دردسره.
‫می‌خوام تو دفترم ببینمش.
‫سیارکی که ماه گذشته کشف شد
‫همچنان دانشمندان رو سردرگم کرده
‫چرا که حالا نشانه‌هایی از ‫فروپاشی ساختاری توش دیده می‌شه
‫و بخش‌های یکپارچه‌ای ازش دارن جدا می‌شن.
‫برخی کارشناسان معتقدند ‫ممکنه اصلاً یک جرم واحد نباشه،
‫بلکه خوشه‌ای از اجرام ‫کوچک‌ترِ بین‌ستاره‌ای باشه...
‫بیا تو، داوطلب.
‫وضعیت داره به‌دقت رصد می‌شه.
‫متأسفانه، من و گروهبان یکم ‫تورس می‌خوایم توصیه کنیم
‫که از همین الان از دوره انصراف بدی.
‫کارت تمومه.
‫- کارم تمومه؟ ‫- بشین.
‫- به چه دلیلی؟! ‫- بشین سر جات، سرباز!
‫سرگروهبان، من هنوز تو هیچ مرحله‌ای رد نشدم.
‫قدرت بدنیِ تو زیر سوال نیست.
‫چیزی که ما رو نگران می‌کنه، ‫اون چیزیه که تو کله‌ت می‌گذره.
‫کادر آموزش می‌گن تو نمی‌خوابی.
‫ارزیابیِ هم‌دوره‌هات نشون می‌ده ‫که با بقیه داوطلب‌ها نمی‌جوشی.
‫و من از همون روز اول می‌دونستم
‫که از هر فرصتی برای ‫سرگروه شدن شونه خالی کردی.
‫اینا ویژگی‌های یه داوطلب باثبات نیست.
‫نه، نیستن.
‫معمولاً، وقتی یه سرباز مثل تو ‫از یه جهنمِ کوفتی عبور می‌کنه،
‫یه کم به خودش مرخصی می‌ده، ‫استراحت می‌کنه تا حالش جا بیاد،
‫شاید حداقل تو یکی از اون جلسات گروه‌درمانیِ ‫پیشنهادیِ اداره امور کهنه‌سربازان شرکت کنه.
‫اما تو این کارو نکردی.
‫پرونده‌ت می‌گه دقیقاً همون روزی که مرخص شدی،
‫برای رَسپ درخواست دادی.
‫و در واقع، از اون موقع به بعد،
‫به نظر می‌رسه تنها کاری که کردی این بوده ‫که پشت سر هم برای رَسپ درخواست دادی.
‫خب، دلیلش چیه؟
‫فقط می‌خوام از اون خط ‫پایان رد بشم، سرگروهبان.
‫اون خط پایان، تازه یه خط شروعه.
‫پسرم،
‫می‌خوام باهات روراست باشم.
‫تو یکی از آینده‌دارترین ‫داوطلب‌هایی هستی که تا حالا دیدیم.
‫من و گروهبان تورس فکر می‌کنیم ‫تو پتانسیل خیلی بالایی داری.
‫راستش رو بخوای، می‌تونستیم ‫همین الان و همین‌جا پرتت کنیم بیرون.
‫ولی دیگه راه برگشتی برات نبود.
‫در عوض،
‫چیزی که من اینجا دارم
‫یه برگه انصراف داوطلبانه‌ست.
‫حالا ازت می‌خوام در حق خودت ‫یه لطفی بکنی و امضاش کنی.
‫تو یه مهندسی.
‫پس می‌دونی که حتی قوی‌ترین ماشین‌ها هم
‫حد و مرزی دارن.
‫و من فکر می‌کنم تو به حد خودت رسیدی.
‫اگه مشکلی نیست...
‫دلم می‌خواد الان برم برای رژه آماده بشم.
‫گمشو برو بیرون از دفتر من.
‫می‌خوای چطوری با این قضیه تا کنی؟
‫۳۸، ۴۴، ۵۷،
‫شصت،
‫هشتاد و یک،
‫۹۶، ۱۰۹، ۱۱۱، بیاین جلو.
‫متأسفم که اینو می‌گم ‫اما اونایی که نیومدن جلو،
‫وسایلتون رو جمع کنین، شما رد شدین.
‫به اونایی که اومدن جلو، تبریک می‌گم.
‫شما به مرحله آخر راه پیدا کردین.
‫سی دقیقه وقت دارین تجهیزاتتون رو ‫بردارین و برای یه آزمایش نهایی آماده بشین
‫تا ببینیم جنم رنجر شدن رو دارین یا نه.
‫- مرخصین. ‫- ماماسه ماماسا، مادرجنده‌ها!
‫بزن بریم!
‫خیلی خب، گوش کنین. وضعیت از این قراره.
‫یه هواپیمای طبقه‌بندی‌شده داریم ‫که پشت خطوط دشمن سرنگون شده.
‫رنجرها وظیفه شناسایی ‫و نجات رو بر عهده دارن.
‫دو تا بلک هاوک شما رو می‌برن به ‫منطقه فرودتون تو عمق خاک دشمن.
‫بعدش مانور می‌دین به سمت ‫موقعیت هواپیمای سرنگون‌شده.
‫باید هواپیما رو نابود ‫کنین تا دست دشمن نیفته.
‫اما ما بهتون سی‌فور اضافه می‌دیم.
‫بعدش، پایگاه روستایی شورشیا رو پیدا ‫می‌کنین که خلبانِ هواپیمای سرنگون‌شده
‫به عنوان اسیر جنگی اونجا نگه داشته می‌شه.
‫باید انتظار نظارت محیطی و ‫امنیت همه‌جانبه رو داشته باشین.
‫تفنگ‌هاتون آداپتور تیر مشقی ‫داره، پس نمی‌تونین شلیک کنین.
‫اما حواستون باشه، ممکنه هر لحظه ‫کادر آموزش بهتون شبیخون بزنن.
‫جوخه‌تون به یه بی‌سیم وی‌اچ‌اف مجهز می‌شه
‫تا گزارش وضعیت شبانه‌روزی بدین.
‫غیر از اون، خودتونین و خودتون.
‫سرگروه ۷،
‫تو الان جانشین فرمانده‌ای.
‫و سرگروه جدیدتون می‌شه
‫هشتاد و یک.
‫عالیه. آقای خط پایان.
‫خلبان رو برمی‌گردونین به کمپ اصلی
‫و تا ساعت نوزده از اون خط پایان رد می‌شین.
‫اگه تو هر مرحله‌ای از این تمرین ‫با موفقیت بهتون شبیخون زده بشه،
‫ماموریت تمومه، و شما رد می‌شین.
‫و اگه از اون خط رد بشین،
‫من شخصاً نشان هنگ رنجرهای ‫ارتش آمریکا رو بهتون می‌دم.
‫به راهپیمایی مرگ خوش اومدین.
‫هنوزم فکر می‌کنی این ایده خوبیه؟
‫اون می‌خواد رنجر بشه، پس باید رهبری کنه.
‫گوست ۱، گوست ۲، اجازه پرواز دارین.
‫- گوست ۱، در حال بلند شدن. ‫- دریافت شد. گوست ۲، در حال بلند شدن.
‫دقیقاً پشت سرت می‌مونم.
‫در حال عبور از ارتفاع دو هزار پا. در ارتفاع ‫صد و پنجاه پایی از سطح زمین تراز می‌شیم.
‫دریافت شد. ارتفاع رو هماهنگ می‌کنم.
‫فکر می‌کنی تو هشت هفته گذشته ‫چقدر از این کوه و کمرا بالا رفتیم؟
‫همه‌جا به جز اون چیزی که اونجاست.
‫معدن سنگ شخصیه.
‫اگه مسیرتون به اونجا خورد، ‫یعنی کلاً راهو اشتباه اومدین.
‫سی ثانیه تا منطقه.
‫منطقه فرود تو دیدمونه.
‫طنابا! طنابا!
‫طناب آزاده! چراغ سبزه! بپرین! بپرین! بپرین!
‫گروه اول پیاده شدن. گوست ۱ ‫بالا می‌کشه، می‌ره برای پوشش.
‫برو! برو! برو!
‫نصف تیم پیاده شدن. نفرات ‫آخر دارن حرکت می‌کنن.
‫خیلی خب، بزنین بریم!
‫گوست ۲ به فرماندهی جی‌یو‌سی.
‫پیاده‌سازی بی‌نقص بود. ‫راهپیمایی مرگ شروع شد.
‫تکرار می‌کنم، راهپیمایی مرگ شروع شد.
‫خیلی خب، ۵۷. کجاییم؟
‫هدف اون سمته، بیست کیلومتر به سمت غرب.
‫باشه.
‫ما دقیقاً ‫۲۳ ساعت و ۵۹ دقیقه و ۳۰ ثانیه وقت داریم
‫تا از اون خط پایان رد بشیم.
‫سوالی هست؟
‫پسر، اون معرکه بود. جدی می‌گم.
‫یعنی یه چیزی تو مایه‌های فیلم شجاع‌دل بود.
‫اون...
‫خیلی الهام‌بخش بود.
‫اجازه می‌دی منم یه چیزی بگم؟
‫یادتون باشه، همه‌مون ‫فقط به یه دلیل اینجاییم.
‫ما هیچ‌وقت جا نمی‌زنیم.
‫خیلی افتخار می‌کنم که ‫تک‌تک شماها رو می‌شناسم.
‫حتی تو رو، ۱۵.
‫بیاید اون بیرون هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫بیاید از اون خط پایان رد بشیم و ‫این نشان‌ها رو با هم بگیریم، باشه؟
‫- رنجرها راه رو باز می‌کنن. ‫- تا تهش!
‫خیلی خب.
‫همه‌چیز دست خودته.
‫دنبالم بیاین.
‫هتل-۹، اینجا ویکتور-۶. از خط ‫مرحله‌ی قرمز عبور کردیم. تمام.
‫دریافت شد، ویکتور-۶. رسیدن ‫به خط مرحله‌ی قرمز تأیید می‌شه.
‫مسیر خوبی رو اومدیم. فکر کنم ‫تیم یه استراحتی نیاز داشته باشه.
‫اما اگه کادر بخواد غافلگیرمون ‫کنه، پایین رودخونه این کارو می‌کنه.
‫الان یه چرتی می‌زنیم، بعدش ‫برای شبیخون کاملاً آماده می‌شیم.
‫بیست دقیقه.
‫خیلی خب، گوش کنین بچه‌ها.
‫بیست دقیقه استراحت، نه بیشتر.
‫- باید کله‌سحر رو هدف باشیم. ‫- کی کشیک می‌ده؟
‫من.
‫هی، ۸۱.
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم، مرد.
‫در مورد ماموریته؟
‫نه، یه... یه چیز شخصیه. من فقط...
‫پس نمی‌خوام بشنوم.
‫باشه، مرد.
‫باشه.
‫- گندش بزنن! ‫- جدی، اون دیگه چه گوهی بود؟
‫آتیش توپخونه‌ست، پسر.
‫کادر احتمالاً مچمون رو موقع خوابیدن گرفته.
‫پس اون بیرون دارن ‫زاغ‌سیاهمون رو چوب می‌زنن، ها؟
‫وسایلتون رو بردارین.
‫داریم راه می‌افتیم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫وسط رودخونه‌ست.
‫پونصد متر جلوتر.
‫کادر واقعاً رو جلوه‌های ‫ویژه سنگ‌تموم گذاشته.
‫واقعاً محرمانه به نظر می‌رسه.
‫فکر کنم می‌خوان سعی کنن ‫بالای رودخونه کارمون رو بسازن.
‫آره.
‫شک نکن.
‫۱۱۱، وضعیتمون رو گزارش بده.
‫هتل-۹، اینجا ویکتور-۶. نزدیک هدفیم. تمام.
‫گوش کنین، نقشه‌مون اینه.
‫هتل-۹، اینجا ویکتور-۶. نزدیک هدفیم. تمام.
‫تیم تخریب چاشنی‌ها رو از حداقل ‫فاصله ایمن تو اینجا منفجر می‌کنه.
‫انفجار کادر رو می‌کشونه این سمت. ‫ما باید برای یه ضدشبیخون آماده باشیم.
‫شما چهار نفر می‌رین برای ‫پوشش، شما سه نفر پایین رودخونه.
‫بقیه‌مون می‌ریم بالای رودخونه.
‫هی، وایسا.
‫چی شده، ۵۷؟
‫طبق مختصات توجیهی،
‫موقعیت اون هدف چند صد متری خطا داره.
‫شاید از قطب‌نمای منه. ‫یه کم بازی درمیاره، اما...
‫ارتباطات قطعه. هیچ سیگنالی ندارم.
‫فقط یه پارازیت عجیب و غریب دارم.
‫شاید کادر ارتباطات رو قطع کرده.
‫به عنوان یه «کون لقتِ» ‫دوستانه برای بار آخر؟
‫پس باید چی‌کار کنیم؟
‫چشماتون رو باز نگه دارین.
‫ممکنه هر لحظه کادر بهمون شبیخون بزنه.
‫یالا، کادر. کجایین پس؟
‫چهل و چهار، پوششم بده.
‫حالا کدوم گوری داره می‌ره؟
‫احتمالاً کادر باشه.
‫۸۱ می‌ره شناسایی.
‫پناه بگیرین!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫حتی یه خراش هم روش ننداخت.
‫لعنتی
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫عقب‌نشینی!
‫شصت!
‫بدویین!
‫- از اونجا بیا بیرون! ‫- یالا!
‫همین الان! بجنب!
‫یا خدا! یا خدا، حاجی!
‫اون دیگه چه گوهیه؟
‫گوه توش.
‫بخوابین رو زمین!
‫وای لعنتی
‫بلند شو، ۹۶.
‫هیس! هیس.
‫باید دندون رو جیگر بذاری. ‫می‌تونی این کارو برام بکنی؟
‫به کمکت نیاز دارم!
‫خوبی؟
‫یا خدا!
‫هی، بهش دست نزن. دست نزن بهش.
‫با شماره سه بلندت می‌کنم، باشه؟
‫یک.
‫دو، سه.
‫کیف کمک‌های اولیه‌ت رو بیار.
‫محکم فشارش بده.
‫لعنت بهش، اوضاعش خرابه حاجی. ‫اوضاعش بدجوری خرابه.
‫- هی! نفس بکش. ‫- نه...
‫- اینجا تو دیدیم. ‫- من بگا رفتم.
‫نه، خوبی تو. باید جاتو عوض کنم.
‫- لعنت بهش! ‫- الان چه گوهی شد؟
‫- پاشو تورنیکه ببند! ‫- ۱۵، خونریزیش بند نمیاد.
‫- اون دیگه چه کوفتی بود؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- کصکش داشت همه رو به رگبار می‌بست. ‫- مادرجنده.
‫- من دیگه بریدم. ‫- ۶۰ کجاست؟
‫پرت شد تو رودخونه. ‫۱۳ هم بدجوری نفله شد.
‫- تیم تخریب چی شدن؟ ‫- کارشون تمومه پسر. همه‌شون به گا رفتن!
‫خیلی خب، بسپرش به من. ‫گاز پانسمانت رو دربیار.
‫هی، نخوابیا ۵۷. چشماتو نبند.
‫حواست به من باشه.
‫صبر کن! ۷۲ کجاست؟
‫لبه صخره کنار من بود. ‫۱۱۱ چی؟ بی‌سیم دست اونه.
‫هی.
‫باید ارتباط بگیریم. باید ارتباط بگیریم.
‫- اون بی‌سیم رو لازم داریم. ‫- من می‌رم.
‫طاقت بیار ۵۷. ‫چشماتو باز نگه دار برادر.
‫۱۱۱.
‫هی. پیس!
‫توروخدا، نه.
‫توروخدا. نه.
‫نه!
‫هی. هی، تو چشمام نگاه کن. ‫۵۷، نگاهم کن!
‫- پیش ما بمون برادر. ‫- نگاهم کن.
‫- آفرین، همینه. ‫- ۵۷.
‫چیزی نیست.
‫۵۷...
‫تموم کرد.
‫باید از اینجا بریم!
‫- ۵۷ مُرد پسر. ‫- اگه تکون نخوریم ما هم می‌میریم.
‫- ۷۲ رو پیدا کردی؟ ‫- اونم مُرده.
‫راستی، ۱۱۱ و بی‌سیم چی شدن؟
‫جفتشون از دست رفتن.
‫اون کوفتی داره شکارمون می‌کنه.
‫اون دیگه چه گوهیه؟
‫نمی‌دونم، ولی داره حرکت می‌کنه.
‫- یعنی چی که داره حرکت می‌کنه؟ ‫- داره ردمون رو می‌زنه.
‫اسلحه‌ها رو بندازین ‫بره. طناباتون رو بردارین.
‫باید از این صخره بریم پایین.
‫هی! به حرف سرگروه‌تون گوش کنین!
‫- بجنبید! ‫- طنابت رو بده به من.
‫بسپرش به من. قلابتو بنداز.
‫گفتم اونو بندازش بره.
‫خیلی خب.
‫۸۱، من ۷ رو می‌فرستم پایین.
‫تو مسیر پایین رفتن هواشو داشته باش.
‫خودتو آماده کن.
‫- پایین می‌بینمت. ‫- باشه.
‫- جون سالم به در می‌بریم دیگه، نه؟ ‫- هیچیت نمی‌شه. همه‌مون جون سالم به در می‌بریم، داداش.
‫آروم. رفت که رفت. من می‌رم پایین. ‫تو هم پشت سرم بیا، باشه؟
‫یالا، یالا، یالا.
‫ادامه بده!
‫بجنب!
‫ای گوه توش.
‫هیس!
‫بدویین!
‫پناه بگیرین!
‫پاشو!
‫بگیرینش!
‫یواش‌تر. یکم استراحت لازم داریم.
‫۸۱، باید توقف کنیم.
‫۸۱، باید وایسیم!
‫خیلی خب، بذارینش زمین.
‫دنبالمون که نیست، هان؟
‫پشتمون رو بپایین.
‫- باید پاشو جا بندازم. ‫- جامون امنه؟
‫دقیقاً چه گوهی داره می‌شه اینجا؟
‫احتمالاً یه جور آزمایش سلاح ‫ماله بخش تحقیق و توسعه‌ست.
‫فکر کنم بهمون رکب زدن. ‫ما فقط یه مشت موش آزمایشگاهیِ کوفتی هستیم.
‫داری چرت‌وپرت می‌گی.
‫شاید کار روس‌ها یا چینی‌ها باشه.
‫روس‌ها که اصلاً بودجه‌ ‫همچین تکنولوژی‌ای رو ندارن.
‫چینی‌ها هم که فقط از رو ما کپی می‌زنن.
‫تحمل کن. همه‌چی مرتبه. تحمل کن.
‫تحمل کن.
‫- کی مورفین داره؟ ‫- من دارم.
‫برانکارد رو بیارین.
‫- حله. ‫- درش بیار.
‫۱۵، برام یه آتل پیدا کن.
‫ویال‌های مورفین همه‌شون شکستن. ‫احتمالاً موقع افتادن اینطوری شده.
‫لعنت بهش!
‫فقط جا بندازش.
‫یالا.
‫انجامش بده.
‫- لعنتی ‫- باشه.
‫سه، دو...
‫چش شد؟
‫مُرد؟
‫از شدت درد از هوش رفت. برانکارد.
‫خدایی اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫دارم بهت می‌گم داداش، ‫این از اون کصشرای دارپاست، شک نکن.
‫بیخیال این تئوری‌های توطئه‌ی کصشر شو. وزارت ‫دفاع هیچ‌وقت همچین کاری باهامون نمی‌کنه.
‫پس چرا باید ما رو بفرستن ‫دقیقاً همون‌جایی که
‫یه ربات غول‌پیکرِ تخمیه و هیچی هم ‫جز یه مشت تیر مشقیِ مزخرف بهمون ندن؟
‫قرار نبود بریم اونجا.
‫۵۷ راست می‌گفت. ‫مختصات‌مون کلاً غلط بود.
‫اون کوفتی هر چی که هست، ‫یه جور میدان مغناطیسی داره
‫که از نزدیک، ‫قطب‌نماها‌مون رو به گا می‌ده.
‫قطب‌نمای منم داشت قاطی می‌کرد.
‫- پس هدفمون کجا بود؟ ‫- من دیدمش.
‫یه جتِ قدیمی.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- کجا؟
‫همون روستا.
‫هشت کیلومتر سمتِ غرب.
‫همه‌چی رو بندازین بره، فقط وسایل ‫پزشکی و تجهیزات کوهنوردی رو نگه‌ دارین.
‫داری باهام شوخی می‌کنی؟ ‫می‌خوای از اون مسیر رد شیم؟
‫دلم نمی‌خواد تو ذوقت بزنم پسر، ‫ولی یه نگاه به دورت بنداز.
‫دیگه نه راهپیمایی مرگی در کاره، نه ‫دوره‌ی رنجری، هیچ خط پایانی هم وجود نداره.
‫آره، معلومه.
‫نه بی‌سیمی داریم، نه منوری، نه اسلحه‌ای.
‫کادر آموزش تنها امیدمونه که نزدیکمونن.
‫۷ رو نوبتی کول می‌کنیم.
‫مگه اینکه بخواین همین‌جا بشینین ‫و زل بزنین تا از خونریزی بمیره.
‫بیاین تو بلند کردنش کمک کنین.
‫رد شدن از اینجا خیلی خطرناکه.
‫چرا از پایین‌تر رد نشیم؟
‫عمراً. آبشارها و تندآب‌های ‫پایین‌دست خیلی وحشتناک‌ترن.
‫بهترین شانسمون برای ‫رد شدن، دقیقاً همین‌جاست.
‫هی، وایسا بینم. چطوری ‫می‌خوایم این کارو بکنیم؟
‫طناباتونو بیارین. یه زیپ‌لاین درست می‌کنیم.
‫چهار نفر، چهار تا طناب.
‫دوتا رو به هم گره می‌زنیم برای طناب اصلی، ‫و ۷ رو می‌کشیم اون‌ور.
‫گوه توش. من طناب ندارم.
‫۹۶ داشت ازش استفاده می‌کرد.
‫یکی باید با ۷ هم‌زمان بره.
‫من می‌رم.
‫- طناب رو چطوری برسونیم اون‌ور آب؟ ‫- شماها نمی‌خواد کاری کنین.
‫خودم می‌برمش.
‫۴۴، طنابا رو بردار و بیفت دنبالم. ‫۱۰۹، حواست به اینجا باشه.
‫من می‌رم یکم بالاتر می‌پرم تو آب.
‫جریان آب با سرعت منو می‌بره. ‫طناب رو شل نگه دارین.
‫اگه سفت بشه، کشیده می‌شم زیر آب.
‫حله؟
‫مراقب باش حاجی. آبش بدجوری سرده.
‫یالا.
‫اوه!
‫وایسا، اومد بیرون!
‫اومد بیرون! موفق شد!
‫گوه توش
‫حواست باشه.
‫هی، می‌برمت اون‌ور آب برادر.
‫فقط طاقت بیار. گرفتمت.
‫من آماده‌م! طناب ۸۱ محکم شد!
‫حاضر، آماده، بکشین!
‫مراقب باشین.
‫منم وصل شدم.
‫دارم می‌رم اون‌ور.
‫منم دیگه می‌رم.
‫آروم. یواش برادر. از پسش برمیای ۱۵.
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
‫لعنت توش!
‫گیر کرد!
‫یالا دیگه!
‫گوه توش!
‫طناب رو جمع کنین!
‫یا خدا! یالا. یالا.
‫ادامه بده.
‫برو! برو! برو! برو!
‫کمک! کمک!
‫لعنت بهش
‫اومدم!
‫گرفتمت!
‫بکشینش بالا!
‫گرفتمش! گرفتمش!
‫- ببرینش بالا! ‫- یالا!
‫یا خود خدا و پیغمبرش.
‫یا خدا!
‫- پشمام! ‫- یا خدا!
‫هفت!
‫گرفتمت! گرفتمت.
‫مراقب باشین!
‫آبشار!
‫چی؟
‫آبشار!
‫۸۱! ۸۱!
‫گرفتمت! یالا! گرفتمت!
‫زنده‌ست! ۷ زنده‌ست.
‫تموم شد ۸۱.
‫دیگه می‌تونی ولش کنی.
‫نجاتش دادی داداش.
‫یا ابوالفضل، ۶۰.
‫تو چطوری رسیدی اینجا؟ ‫ما فکر کردیم مُردی.
‫وقتی اون کوفتی دفعه اول حمله کرد، ‫موج انفجار پرتم کرد تو تندآب.
‫تا بیام روی آب نفس بکشم،
‫آب منو تا جایی با خودش برد پایین ‫که دیگه نمی‌دونستم کجام.
‫فکر کردم همه‌تون مُردین.
‫شروع کردم به پیاده‌روی به سمت غرب.
‫همون موقع بود که دیدم ‫از آبشار افتادین پایین.
‫ردی از کادر آموزش ندیدی؟
‫نه، ولی برنامه عملیات رو ‫تو دفتر تورس دیدم.
‫تنها چیزی که برامون تدارک دیده بودن ‫ترقه و تله‌های انفجاری بود.
‫حالت خوبه رفیق؟
‫داشتین کجا می‌رفتین؟
‫سمت روستا.
‫الان چقدر فاصله داریم؟
‫رودخونه ما رو کشونده سمت شرق.
‫فکر کنم شش کیلومتریِ اون سمت باشیم، ‫دقیقاً پشت اون صخره.
‫به نظر درست میاد.
‫پاشین بریم بالا!
‫می‌تونی راه بری؟
‫آره.
‫پس به راه رفتن ادامه بده، ‫وگرنه همین‌جا می‌میری.
‫بیاین تو بردن ۷ کمکم کنین.
‫چیه؟
‫به یه تله برخوردیم.
‫باید همین دور و بر باشن.
‫به یه منور وصله.
‫این بخشی از سیستم ‫نظارت محیطی کادره.
‫این تازه اولین لایه از سه لایه‌ست.
‫کادر!
‫کسی اینجا نیست؟
‫مطمئنی اینجا همون روستاست؟
‫آره همین‌جا بود.
‫بذارینش اینجا.
‫چه بلایی سر اینجا اومده؟
‫کار همون ماشینه‌ست.
‫ولی اون که تمام مدت پشت سر ما بود.
‫ببینین، دکل تقویت‌کننده بی‌سیم.
‫بی‌دلیل نبود که ارتباطات دوربرد قطع بود.
‫کادر!
‫فقط نگو که ما رو به امون ‫خدا ول کردن! لعنتی!
‫نه.
‫ما رو ول نکردن.
‫چقدر اومدیم بالا؟
‫حدود ۶۵۰۰ فوت.
‫- تقریباً هشت کیلومتر به سمت غرب؟ ‫- تقریباً.
‫پس با یه زاویه حدوداً ۲۰ درجه‌ای اومده،
‫بعد خورده به این صخره و بعدش هم فرو رفته تو ‫حاشیه رودخونه، همون‌جایی که ما منفجرش کردیم.
‫پس اومده از...
‫اونجا.
‫وایسا، یه لحظه صبر کن.
‫داری می‌گی این کوفتی، ‫زده یه کوهِ لعنتی رو سوراخ کرده،
‫بعدشم خیلی راحت پاشده واسه خودش راه افتاده؟
‫هی بچه‌ها، تو سالن غذاخوری تو تلویزیون ‫یه چیزایی درباره یه سیارک دیدیم.
‫شرط می‌بندم همون کوفتیه بوده.
‫وایسا، یعنی می‌گی مال یه سیاره دیگه‌ست؟
‫راستش رو بخوای، مطمئنم ‫که مال این سیاره نیست.
‫- شما هم اون صدارو می‌شنوین؟ ‫- سلام!
‫سلام!
‫چیزی نیست.
‫گروهبان؟
‫گروهبان.
‫گروهبان!
‫بیاین اون زره‌پوش رو بیاریم پایین.
‫همه تکون بخورین.
‫فکر کنم یه دقیقه وقت لازم داریم پسر.
‫ما حتی یه دقیقه هم وقت نداریم.
‫ما به یه دقیقه وقتِ کوفتی ‫نیاز داریم، می‌فهمی؟!
‫نمی‌دونم حواست هست یا نه،
‫کادر مُردن ‫و نصف بچه‌های تیم هم به گا رفتن!
‫پس ما یه دقیقه وقت لازم داریم.
‫چون برخلاف تو، ما واقعاً آدمیم، ‫برای همین باید با این کصشرا کنار بیایم.
‫بهش می‌گن احساسات.
‫می‌دونم که تو می‌تونی ‫تا ابد به راهت ادامه بدی،
‫و اینکه نیازی به خواب نداری، ‫و نیازی هم به ما نداری،
‫ولی همه که یه قهرمان جنگِ ‫لعنتی با نشان ستاره نقره‌ای نیستن!
‫به من چه کوفتی گفتی؟
‫قهرمان. همه می‌دونن ‫که ۸۱ برادرشو کول کرد و آورد پایگاه...
‫من یه قهرمان نیستم! ‫من هیچ‌وقت نرسیدم به پایگاه!
‫تو بیمارستان به هوش اومدم،
‫و اون همون موقع تو یه تابوت ‫تهِ یه هواپیما بود.
‫بهم گفتن صد یاردیِ ‫محوطه پایگاه از هوش رفتم.
‫اون هنوز زنده بود، می‌فهمی؟
‫مُرد
‫چون نتونستم از اون خط لعنتی ردش کنم.
‫و اونا برای بدترین روز زندگیم ‫بهم یه مدال دادن.
‫می‌دونم همه‌تون دارین درد می‌کشین.
‫درک می‌کنم.
‫اما دیگه بحثِ ما نیست.
‫بحثِ روشن کردن اون ماشینِ زرهیه، ‫برگردوندن ۷ به پایگاه،
‫و خبر دادن به همه ‫که اون کوفتی داره میاد.
‫- چطوری می‌تونم کمک کنم؟ ‫- محورش گیر کرده.
‫باید با وینچ بکشیمش.
‫موتورش رو روشن کنین.
‫یالا دیگه، ‫تیکه آهن‌پاره‌ی لعنتی دهه نودی!
‫روشن نمی‌شه!
‫کج مونده بوده، ‫برای همین لوله بنزینش خشکه.
‫- باید لوله‌ها رو دوباره هواگیری کنیم. ‫- لوله‌ها رو دوباره هواگیری کنین.
‫- تو از کجا می‌دونستی؟ ‫- کد ۹۱ براوو.
‫مکانیک خودروهای چرخ‌دار.
‫حالا امتحان کن!
‫همینه! روشنش کردیم!
‫بزنین بریم مادرجنده‌ها!
‫یک، دو، سه!
‫یالا!
‫بکشین! بکشین! بکشین!
‫بجنبین!
‫آره! آره! آره!
‫آره. انجامش دادیم!
‫- کارت عالی بود، سوپرمن. ‫- بیاین زودتر از این جهنم‌دره بزنیم به چاک.
‫شدیداً موافقم داداش.
‫باعث می‌شی بقیه ما بی‌عرضه به نظر برسیم.
‫پشمام. ۸۱ شوخی کرد.
‫هی، داداشیا. ‫آذوقه مخفی کادر رو پیدا کردم!
‫بالاخره! غذا.
‫- هنوز با مایی؟ ‫- ۴۴.
‫نمی‌دونستم تو این مورد حق انتخاب هم دارم.
‫بیا ببریمت خونه.
‫ای گوه توش.
‫- ماشینه پاش رفت رو تله! ‫- اطراف رو بپایین!
‫- اون وینچ رو بکشین تو! ‫- ۶۰، بجنب!
‫تانک‌چی، برو پشت اون کالیبر ۵۰!
‫آره، حله!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫یالا دیگه.
‫دارم وینچ رو می‌کشم تو!
‫بدویین! بدویین! بدویین! بدویین!
‫پاش رفت رو تله دوم! یا ابلفضل!
‫باید بریم!
‫باید حرکت کنیم!
‫گوه توش! این بی‌صاحاب گلوله نداره.
‫- من یه چندتایی اون پشت دیدم. ‫- وقت نداریم. ۱۵!
‫- کدوم گوری داره می‌ره؟ ‫- می‌خواد ادای قهرمانا رو دربیاره.
‫گوه توش.
‫۱۵، کونتو تکون بده!
‫۱۵، بدو!
‫برون! برون!
‫اوه گوه توش!
‫- مهمات رو بده به من! ‫- برو!
‫یالا حرکت کن تاپاله گوه!
‫- داره بهمون می‌رسه! ‫- همه‌شون دارن کمونه می‌کنن.
‫باید تندتر بریم!
‫دارم تخته‌گاز می‌رم!
‫محکم بچسبین!
‫یالا، یالا، یالا!
‫یکم ورق زرهی رو این بی‌صاحاب ببندین!
‫گوه توش!
‫اون آتیش رو خاموش کنین!
‫زره‌مون دیگه بیشتر از این دووم نمیاره!
‫فکر کنم داریم ماشین رو از دست می‌دیم!
‫انگار داره عقب می‌مونه!
‫پناه بگیرین!
‫محکم بچسبین! محکم بچسبین!
‫- این کوفتی رو صاف نگه دار! ‫- دارم سعیمو می‌کنم!
‫محکم بچسبین!
‫گوه توش
‫بچه‌ها، فقط بگین گمش کردیم. ‫این گیربکس دیگه به گا رفته.
‫۶۰، می‌بینیش؟
‫نمی‌تونم ببینمش.
‫فکر کنم قالش گذاشتیم.
‫گوه توش!
‫- بدجوری قاطی کرده! ‫- بهش شلیک کن!
‫هی، دارم سعیمو می‌کنم!
‫یا خدا.
‫- بالاخره باید یه نقطه ضعفی داشته باشه، نه؟ ‫- روغن هیدرولیک‌مون داره خالی می‌شه!
‫تندتر! تندتر! یالا!
‫بزن لای اون صفحه‌ها!
‫صاف نگهش دار!
‫دارم تمام زورمو می‌زنم!
‫یا خدا!
‫این لگن داره از هم می‌پاشه!
‫نه!
‫وایسا!
‫هی، وایسا!
‫جا نزن لعنتی.
‫چی؟
‫بقیش کو؟
‫داری با کدوم خری حرف می‌زنی؟
‫هی.
‫هی، ۷.
‫هی، صدامو می‌شنوی؟
‫لعنتی!
‫لعنت بهش
‫ریدی، تیکه گوهِ آشغال.
‫می‌دونستم کی هستی...
‫از همون لحظه‌ای که تو اتوبوس دیدمت.
‫دوره هلی‌برن رو با یه ‫سرباز صفرِ پررو گذروندم.
‫یه تاتوی مسخره رو بازوش داشت.
‫«ج.ن.ل» (جا نزن لعنتی).
‫تو برادرمو می‌شناختی؟
‫یه بند زر می‌زد که می‌خواد با تو رنجر بشه.
‫مرخصی بودم که شنیدم فوت کرده.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫خواستم بگم.
‫فقط فکر کردم...
‫اگه بتونم به خاطر اون از خط پایان رد بشم...
‫شاید بتونم شب راحت بخوابم.
‫فکر می‌کنی برادرتو ناامید کردی؟
‫من همه رو ناامید کردم.
‫ولی تو هیچ‌وقت جا نزدی.
‫این شکست نیست.
‫این یعنی رنجر بودن.
‫اون کوفتی هم ول‌کن نیست.
‫آخه چه گوهی بخوریم ‫که اینو متوقف کنیم؟
‫اگه برادرت بود چیکار می‌کرد؟
‫احتمالاً توش «نشت‌گیر» می‌ریخت.
‫صبر کن.
‫- داره هوا می‌ده بیرون. ‫- یعنی چی؟
‫یه فکری دارم.
‫- می‌تونی اینجا منتظرم بمونی؟ ‫- آره. صبر می‌کنم.
‫سنگا کجان؟
‫دستگاه سنگ‌شکن مخروطی.
‫این... این بی‌صاحاب چطوری روشن می‌شه؟
‫ترمودینامیک، مادرجنده.
‫یالا!
‫می‌خوای با من در بیفتی؟
‫نه!
‫نه. نه!
‫یالا!
‫نه، نه، نه.
‫نفس بکش عوضی!
‫بیا اینم نشت‌گیر، عوضی.
‫اوه...
‫آره!
‫بمون! با من بمون!
‫داری ایسگام می‌کنی.
‫تا تهش.
‫تا تهش، داداش.
‫هی، اینجا بازم مجروح هست!
‫بجنبید!
‫بکشینش بالا! بریم!
‫داوطلب.
‫فقط شما موندین؟
‫شرمنده نتونستیم زودتر برسیم بهتون.
‫تازه همین الان پایگاه رو امن کردیم. ‫نصف گردان رو از دست دادیم.
‫چندتا هستن؟
‫همه‌جا هستن.
‫موج اول رو خنثی کردیم.
‫ولی داریم برای یه تهاجم جهانی آماده می‌شیم.
‫۳۶ ساعت پیش، ‫چیزی که ناسا فکر می‌کرد یه سیارکه
‫به تعداد بی‌شماری کپسول تقسیم شد ‫و تو نقاط مختلف جهان فرود اومد.
‫این کپسول‌ها تبدیل به ‫ماشین‌های مرگباری شدن...
‫مردمک‌ها واکنش دارن و یکسانن.
‫...که به شهرها، غیرنظامی‌ها ‫و شبکه‌های دفاعی حمله کردن.
‫اما درست وقتی که ارتش‌های جهان ‫موفق شدن تهدید رو مهار کنن،
‫تصاویر بین‌ستاره‌ای ‫بدترین ترسمون رو تایید کرد.
‫انگشتات.
‫ده‌ها هزارتای دیگه تو راهن.
‫یک پاسخ هماهنگ جهانی ‫الان داره آغاز می‌شه،
‫و نیروهای متحد در هوا، زمین و دریا ‫در حال بسیج شدن هستن.
‫نمی‌دونیم چی می‌خوان. ‫نمی‌دونیم چرا اینجان.
‫ولی هر ملتی روی کره زمین...
‫سرجوخه.
‫...الان داره برای جنگ آماده می‌شه.
‫الان می‌تونیم ببینیمت.
‫یک اتحاد نظامی جهانی
‫در شرف آغاز اولین ضدحمله ماست.
‫تنها مشکل اینه که هر چی داشتیم ‫سرشون خالی کردیم.
‫این ماشینا به این راحتیا نمی‌میرن.
‫چیزی که باید بدونیم اینه که،
‫تو چطوری تونستی بدون هیچ سلاحی ‫یکی‌شون رو کله‌پا کنی؟
‫همون‌طور که خودتون گفتین، سرگروهبان.
‫هر ماشینی یه محدودیتی داره.
‫دریچه تهویه اولیه اینجاست.
‫مثل رادیاتور هاموی.
‫اگه به اندازه کافی مسدودش کنی، ‫کل سیستم خفه می‌کنه.
‫فرماندهی مرکزی رو بگیر.
‫تورس، شنیدی چی گفت. ‫تجهیزات رو آماده کنین!
‫اطاعت.
‫اطلاعاتت جون خیلی‌ها رو نجات می‌ده.
‫حق با شما بود، سرگروهبان.
‫من آماده نبودم.
‫الان هستی.
‫به هنگ خوش اومدی.
‫برادرت بهت افتخار می‌کرد.
‫رنجرها، تجهیزات رو بردارین! ‫داریم می‌ریم! یالا!
‫می‌دونی، همشون دارن درباره ‫کاری که اون بیرون کردی حرف می‌زنن.
‫اگه آمادگیشو داری پسرم، ‫مطمئنم خوشحال می‌شن چند کلمه‌ای بشنون.
‫به رنجرها ماموریت داده شده
‫که به عنوان نوک پیکانِ ‫«عملیات سپر جهانی» عمل کنن.
‫ملحق شدن به یک بسیج نظامی تمام‌عیار ‫در هوا، زمین و دریا.
‫هلیکوپترهای بلک هاوک شما با اسکورت جنگنده‌های ‫اف-۳۵ شما رو در حاشیه شهر پیاده می‌کنن.
‫ماموریت شما پاکسازی غیرنظامی‌ها ‫و باز کردن راه برای تسلیحات سنگینه.
‫ارتش ایالات متحده ‫هرگز با همچین دشمنی روبرو نشده.
‫ولی ما از پسش برمیایم.
‫می‌دونم بعضی‌هاتون چه حسی دارین.
‫زخمی هستین.
‫خسته‌این.
‫شاید حتی ترسیدین.
‫ولی ما رنجر هستیم.
‫ما برای همدیگه می‌جنگیم.
‫و برای اونایی می‌جنگیم ‫که هرگز به خونه برنگشتن.
‫ما عقب نمی‌کشیم.
‫ما نمی‌شکنیم.
‫و مطمئن باشید که به ‫هیچ وجهِ لعنتی جا نمی‌زنیم.
‫بله قربان!
‫رنجرها پیشرو هستن!
‫تا تهش!
‫تمام واحدهای تهاجمی، اعلام وضعیت کنن. ‫اینجا سرگروه فاکس ۱، در حال بلند شدن.
‫فاکس ۲، آماده و حاضر.
‫فاکس ۳، گوش‌به‌زنگ.
‫اسکادران بلک هاوک، ‫وضعیت همگی سبزه.
‫F-35ها اسکورتتون می‌کنن.
‫عملیات سپر جهانی آغاز شد.
‫خدا پشت و پناهتون رنجرها.
‫سرگروه فاکس ۱ ‫با هفت سرنشین در حال پروازه.
‫مک‌کویین، لیبرمن، یانگ، جانوس، کوک.
‫هی! کسی اسمشو فهمید؟
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
‫« مـــاشـــیـــن جـــنـــگ »
Amir Luminox ترجمه از
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.