در طول زندگی‌ام،
من از مکان‌های خارق‌العاده زیادی بازدید کرده‌ام.
من با موجودات جذاب زیادی آشنا شده‌ام…
... اما برخی وجود دارند
که با آن ارتباط عمیقی احساس کرده‌ام.
آنها قدرت و نیرویی دارند…
... که بسیار فراتر از ماست.
اما وقتی به آنها نگاه می‌کنم،
این اندازه و قدرت آنها نیست که مرا سرشار از شگفتی می‌کند.
این هوش و آگاهی است که در چشمانشان می‌بینم
وقتی برمی‌گردند و به من نگاه می‌کنند.
آنها مرا سرشار از حس شگفتی و حیرت می‌کنند
و از ترس.
اما نه ترس از آنها.
ترس از اینکه من، ما، شاید چیزی را از قلم انداخته باشیم.
یه چیز مهم.
درک عمیق‌تر از چیستی و کیستی آنها…
... و اینکه این چه معنایی می‌تواند برای ما داشته باشد.
اولین باری که با گوریل‌های کوهستانی آشنا شدم را به یاد دارم.
«دوشنبه ۹ ژانویه ۱۹۷۸.»
مخروط‌های بی‌نقص آتشفشان‌های ویرونگا در پیش رو هستند.
«ما پیاده‌روی یک ساعت و نیمه به سمت بالای کوه را شروع می‌کنیم.»
«به آرامی، بوته‌زارهای معمولی به جنگل‌های بارانی مرتفع تبدیل می‌شوند.»
«درختان شاخه بلند پر از بالشتک‌های اپی‌فیت.»
«سرخس‌های سبز برگ‌ربایی
با خزه‌های اسپانیایی کم‌رنگ و پراکنده در همه جا.»
«ما گروهی از ماده‌ها و بچه‌ماهی‌ها را در یک محوطه کوچک پیدا کردیم،
و در کمال تعجب، آنها به من اجازه دادند که نزدیک شوم.
«این ممکن نبود»
بدون کار پیشگامانه‌ی دایان فوسی.»
«او در میان گوریل‌ها زندگی می‌کرد،
مطالعه جزئیات خصوصی زندگی آنها.»
چون ما طبق دستور دیان عمل کردیم،
آنها ما را با همان شرایط پذیرفتند.
«مجبور شدم مکث کنم و یک ناله‌ی عمیق از ته گلو رد و بدل کنم.»
«صدای اطمینان‌بخش یعنی «من اینجام.»»
مم.
بینایی، شنوایی، بویایی آنها
خیلی شبیه ما هستند
که ما دنیا را همانطور که آنها می‌بینند، می‌بینیم.
و بنابراین، اگر امکانی برای فرار از شرایط انسانی وجود داشت
و زندگی تخیلی در دنیای موجودی دیگر،
حتماً باید با یک گوریل باشد.
چیزی که من آنجا نمی‌گویم،
اوه... اینه؟
قرار نبود این فیلمی درباره ملاقات مستقیم با گوریل‌ها باشد.
امم... تابع دنباله
اهمیت انگشت شست و اشاره چقدر بود…
انگشت شست و اشاره‌ی روبروی هم.
فکر نمی‌کردیم قرار باشد با آنها در ارتباط باشیم.
ما فقط آنجا می‌نشستیم و درباره آنها صحبت می‌کردیم.
برگشتم. آنها روی زمین دراز کشیده بودند. برگشتم تا به دوربین نگاه کنم.
احساس کردم یه وزنه روی پاهام هست.
و من به آنجا نگاه کردم. پابلو کوچولو آنجا بود.
من نمی‌توانستم درباره تکامل انگشت شست و اشاره صحبت کنم.
من فقط عقب نشستم و گذاشتم اتفاق بیفتد.
به این موجود کوچولوی دوست داشتنی نگاه کنید.
منظورم اینه که، کاملاً جذابه. دلت می‌خواد بغلش کنی.
من... من... ج... فقط... فقط...
واقعاً، فقط یک سعادت محض.
خیلی‌ها فکر می‌کنند که این مهم‌ترین سکانس بود
در آن سریال.
اگر نه، در واقع، در زندگی فیلم شده من.
معنا و درک متقابل بیشتری وجود دارد
در تبادل نگاه با یک گوریل
از هر حیوان دیگری که می‌شناسم.
در آن زمان هیچ ایده‌ای نداشتم که پابلو چه زندگی فوق‌العاده‌ای خواهد داشت...
یا میراثی که از خود به جا خواهد گذاشت.
حالا این فرصت را دارم که داستان پابلو را تعریف کنم.
و از نوادگانش
که هنوز در دامنه‌های کوه‌های ویرونگاها ساکن هستند.
تقریباً ۵۰ سال بعد،
این خانواده گوریل، که اکنون به عنوان گروه پابلو شناخته می‌شود،
در داستان خود بر سر دوراهی قرار دارند.
پشت نقره‌ای غالب و رهبر گروه، گیکوراسی است.
او یکی از پیرترین و باتجربه‌ترین گوریل‌ها است.
روی کوه.
و گروه پابلو تحت رهبری او از دوره ثبات برخوردار بوده است.
این ثبات، تا حدودی، به مهمترین متحد او مربوط می‌شود.
تتا ماده غالب است.
او احترام گروه را دارد،
و آنها از او پیروی می‌کنند.
اردیبهشت و خرداد
پیوندی منحصر به فرد را به اشتراک بگذارید
با او در کنارش،
او پنج سال طولانی قدرت را در دست داشته است.
آنها قلب این خانواده گوریل هستند.
اما جیکوراسی اکنون از اوج آمادگی جسمانی خود بسیار فراتر رفته است.
و دیگران هم در صف انتظارند.
گرما...
یک سگ پشت نقره‌ایِ در حال ظهور.
خیلی بزرگ،
بسیار قوی،
با جاه‌طلبی‌های خاص خودش.
جیکوراسی دارد قدرتش را از دست می‌دهد…
و اوبووزو می‌خواهد رهبری را به دست بگیرد.
اما فعلاً، گروه تمام حواسش به بچه‌ی تتا است.
همانطور که برای ما،
یک نوزاد منبع جذابیت است.
اما او فقط چند ماه دارد،
بنابراین تتا باید او را از آسیب دور نگه دارد،
مخصوصاً وقتی اوضاع کمی آشفته می‌شود.
گوریل‌ها در هر سنی دوست دارند بازی کنند.
این بخش مهمی از ایجاد و حفظ پیوندها است.
اما اوبووزو علاقه‌ای به بازی کردن ندارد.
در حال حاضر، او روی جیکوراسی تمرکز دارد.
او از نر مسن‌تر بزرگتر شده و سعی دارد او را بترساند.
اما رهبری یک گروه گوریل فقط به قدرت بدنی بالا خلاصه نمی‌شود…
همانطور که خودم سال‌ها پیش در رواندا دیدم.
«بتهوونِ پشت نقره‌ایِ غالب، احتمالاً ۳۰ ساله است.»
او یک هیکل تهاجمی دارد.
او وارد می‌شود، و این یک حیوان عظیم‌الجثه است.
می‌دونی، منظورم اینه که... در مقایسه با تو خیلی بزرگه.
منظورم این است که فقط یک ضربه از مشت او می‌تواند سرتان را بشکافد.
با این حال، بتهوون روی دیگری هم داشت،
و بر من آشکار شد
از طریق رابطه‌اش با پابلوی کوچک.
مدت کوتاهی پس از ملاقات من با او، مادرش ناپدید شد،
و او را به حال خود رها کردند تا از خودش مراقبت کند.
بدون حمایت مادرش، گوریلی همسن پابلو
برای زنده ماندن تلاش می‌کرد.
اما ناگهان اتفاق قابل توجهی افتاد.
بتهوون، سگ غول‌پیکر پشت نقره‌ای، او را زیر بال و پر خود گرفت.
او تمام تلاشش را می‌کرد تا همانطور که مادرش از او مراقبت می‌کرد، از او مراقبت کند.
و پابلو همیشه در کنارش بود.
او تماشا کرد.
و او یاد گرفت.
با بتهوون به عنوان یک شخصیت پدر،
پابلو شروع به پیشرفت کرد.
این رابطه‌ای بود که زندگی پابلو را برای همیشه تغییر داد.
درست مثل گوریل‌هایی که دیدم،
امروزه شخصیت‌های بسیار متفاوتی در گروه پابلو وجود دارد.
و یکی هست که من را یاد خود پابلو می‌اندازد.
او نه تنها خیلی شبیه است،
به نظر می‌رسد او هم همان جسارت و کنجکاوی را دارد.
اما او علاقه‌ی خاصی به یک گوریل خاص دارد.
نخست‌زاده
ایمفورا در سن سختی قرار دارد.
او در آستانه بزرگسالی است،
و پشتش کم‌کم نشانه‌هایی از نقره‌ای شدن را نشان می‌دهد.
اما ذهن او هنوز جوان است.
گوریل‌ها موجوداتی بسیار اجتماعی هستند
و در شبکه‌ای از روابط مختلف وجود دارند
که به شکل‌گیری شخصیت آنها کمک می‌کند
و به چه کسی تبدیل خواهند شد.
واضح است که ایمفورا جنبه‌ای بازیگوش و دلسوز دارد.
اما اندازه و قدرتش برایش تازگی دارد.
و از نظرها پنهان نمانده است.
ایمفورا توسط Ubwuzu به شدت آسیب دیده است.
وحشیانه به نظر می‌رسد،
اما هر پشت نقره‌ای یک روی خشن هم دارد.
و طبیعی است که اوبووزو سعی کند رقیب خود را از میدان به در کند.
اما ایمفورا هنوز جوان است.
و او نمی‌دانست چگونه از خودش دفاع کند.
گروه پابلو دارند از خواب بیدار می‌شوند.
در ارتفاع ۱۲۰۰۰ پایی،
این قله‌ی پادشاهی کوهستانی آنهاست.
اوبووزو در حال حرکت است.
بسیاری از اسب‌های پشت نقره‌ای بر این کوه‌ها حکومت کرده‌اند.
حالا اوبووزو آماده است تا نوبت خود را بگیرد.
اما بقیه گروه هنوز متقاعد نشده‌اند،
و ناامیدی او در حال شکل‌گیری است.
نکته این است که آنها را نترسانیم.
این برای این است که به آنها نشان دهد او چقدر می‌تواند ترسناک باشد.
اینکه او به عنوان رهبر آنها چقدر توانمند خواهد بود.
می داره تماشا می کنه.
اما به دلایلی واکنشی نشان نمی‌دهد.
وقتی به هر گوریلی نگاه می‌کنی،
نمی‌توانید تصور نکنید که آنها چه فکری می‌کنند یا چه احساسی دارند.
آنچه آنها می‌خواهند،
یا اینکه قصد انجام چه کاری را دارند.
غیرممکن است که بتوان با قطعیت گفت.
ما فقط می‌توانیم مشاهده کنیم و شگفت‌زده شویم.
با این حال، یک چیز قطعی است.
علیرغم اندازه‌شان،
گوریل‌ها موجودات پیچیده و حساسی هستند.
هر کدام متفاوت است
با شخصیت منحصر به فرد خودشان.
و مثل ما،
آنها توسط تمام تجربیات زندگی‌شان شکل گرفته‌اند.
خوبی‌ها
و بدی‌ها.
زخم‌های ایمفورا در حال بهبود است…
اما او از گروه دوری می‌کند.
در این مرحله از زندگی،
گوریل‌های نر می‌توانند بسیار منزوی شوند.
و حتی خانواده‌های خودشان هم نسبت به آنها محتاط می‌شوند.
نرهای جوان مانند ایمفورا گاهی اوقات تصمیم می‌گیرند گروه خود را ترک کنند.
تا خانواده خودشان را تشکیل دهند.
و گاهی اوقات چاره‌ای جز ترک کردن ندارند.
گروه‌های دیگری هم آنجا هستند.
ایمفورا نمی‌تواند آنها را ببیند،
اما او می‌تواند آنها را بشنود.
و برخی از آنها بسیار بزرگتر و قدرتمندتر از گروه پابلو هستند.
با چنین تعداد زیادی و این همه ماهی پشت نقره‌ای،
شیوع خشونت شایع‌تر است.
گیر افتادن به تنهایی توسط یکی از این گروه‌های بزرگ
برای ایمفورا بسیار خطرناک خواهد بود.
اوبوزو به همراه تعدادی از اعضای خانواده دنبال غذا می‌گردد.
محدوده فعالیت گروه پابلو حدود سه مایل مربع است…
و شامل انواع مختلفی از گیاهان است
که بخش عمده‌ای از رژیم غذایی آنها را تشکیل می‌دهد.
اما گوریل‌ها فرصت‌طلب هستند.
و اوبووزو به طور اتفاقی به چیز متفاوتی برخورده است.
مورچه‌ها
اما اینها مورچه‌های ارتشی هستند که آرواره‌های قدرتمندی دارند.
و آنها دوباره گاز می‌گیرند.
این هیجان دیگران را نیز به خود جذب می‌کند.
یکی از وظایف یک سگ پشت نقره‌ای مسلط
هدایت گروه به مناطق مناسب برای تغذیه است…
و از همه مهم‌تر، برای گرد هم آوردن گروه.
نفوذ Ubwuzu در حال افزایش است.
ماهی‌های پشت نقره‌ای به روش‌های پیچیده‌ای ارتباط برقرار می‌کنند…
و زبان بدن نقش بزرگی ایفا می‌کند.
جایی که می‌نشینید و نحوه‌ی حرکتتان چیزهای زیادی را نشان می‌دهد.
گرما، ماه مه را به چالش می‌کشد
با حرکت مستقیم به سمت او.
گیکوراسی به عنوان رهبر گروه باید او را بدرقه کند.
اما او هیچ کاری نمی‌کند.
تتا از نزدیک تماشا می‌کند.
درگیری بین ماهی‌های پشت نقره‌ای می‌تواند به سرعت تشدید شود.
حملات گرما.
جثه پشت نقره‌ای‌ها بیش از دو برابر یک مرد بالغ است.
آنها چندین برابر قوی تر هستند.
و دعواها می‌توانند به مرگ ختم شوند.
گرما بدون آسیب ظاهر می‌شود.
اما هیچ اثری از جیکوراسی نیست.
جیکوراسی از این مبارزه جان سالم به در برده است.
اما او به شدت کتک خورده است.
تحت سلطه نر جوان‌تر در مقابل کل گروه.
به عنوان ماده‌ی غالب،
تتا باید به گروه نشان دهد که از چه کسی حمایت می‌کند.
او با مرد مسن‌تر آنجا را ترک می‌کند.
و گروه از آن پیروی می‌کند.
پس از پنج سال رهبری،
جیکوراسی وفاداری آنها را به دست آورده است.
پیام رد شده است.
هر پشت نقره‌ای آنچه را که برای رهبری لازم است، ندارد.
موفقیت یا شکست به شخصیت برمی‌گردد.
من پابلو را فقط از سه سالگی می‌شناختم،
اما واضح بود که او، حتی در آن زمان، شخصیتی منحصر به فرد بود.
توسط یک سگ پشت نقره‌ای قدرتمند به فرزندی پذیرفته و بزرگ شده است،
تا زمانی که او ۱۸ ساله شد،
او آماده بود تا خودش رهبری کند.
او از گروه جدا شد تا گروه خودش را تشکیل دهد،
گروه پابلو.
با این حال، پابلو یک رهبر غیرمتعارف بود.
وقتی که توسط یک رقیب پشت نقره‌ای به چالش کشیده شد
از درون گروه خودش،
به جای جنگیدن،
پابلو از این فرصت استفاده کرد و با او اتحادی قدرتمند تشکیل داد.
با جایگزینی پرخاشگری با همکاری،
بین آنها، آنها گروه را از قدرتی به قدرت دیگر بردند.
در اوج فعالیتشان، گروه پابلو ۶۵ نفر بودند،
بزرگترین گروه گوریل‌های کوهستانی که تاکنون شناخته شده‌اند.
و در میان آنها مرد جوانی بود که روزی خودش رهبر می‌شد.
ماه مه.
اما اکنون، سلطه‌ی جیکوراسی به چالش کشیده شده است.
سوال این است که آیا او مقاومت می‌کند،
یا می‌تواند یاد بگیرد که با اوبووزو همکاری کند؟
با وجود پیروزی در مبارزه با جیکوراسی،
اوبووزو هنوز توسط بقیه گروه به عنوان رهبر شناخته نشده است.
یا تتا.
بدون حمایت زن غالب،
اوبووزو ممکن است هرگز بر گروه پیروز نشود.
اما وفاداری تتا ممکن است در حال تغییر باشد.
با ترک جیکارا و پیوستن به اوبووزو،
او حمایت خود را از مرد جوان‌تر نشان می‌دهد.
و جیکارا کنار می‌رود.
اوبووزو اکنون رهبر گروه پابلو است،
اما این تازه اول راه است.
به دست گرفتن رهبری یک چیز است.
در اوج ماندن و حفظ امنیت همه چیز دیگری است.
یه نفر جدید به گروه اضافه شده،
یک زن مهاجر از آن سوی کوه.
اینیانگه گروهی را که در آن متولد شده بود ترک کرد
و به گروه پابلو پیوست
تا بتواند خانواده خودش را تشکیل دهد.
این یک حرکت دشوار است اما از روی غریزه انجام می‌شود،
و از ازدواج فامیلی جلوگیری می‌کند.
او باید روابط خودش را اینجا شکل دهد،
اما او هنوز برای گروه پابلو غریبه است
و باید با احتیاط قدم برداشت.
اوبووزو و جیکاراس در حال وفق دادن خود با رابطه جدیدشان هستند.
حالا که اوبووزو مسئول است،
او باید یاد بگیرد که پرخاشگری خود را تعدیل کند،
و جیکوراسی باید یاد بگیرد که به اقتدار او احترام بگذارد.
هنوز تنش آلود است،
اما زبان بدن آنها نشان می‌دهد که ممکن است سطحی از همکاری در حال توسعه باشد،
که باعث میشه بقیه گروه احساس راحتی کنن.
همانطور که آنها به هوشیاری وارد و از آن خارج می‌شوند،
حس قدرتمندی از با هم بودن و تعلق خاطر ابراز می‌شود
در زنجیره‌ای از تماس‌های فیزیکیِ لطیف.
پیوندهای صمیمانه و غیرقابل انکار یک خانواده‌ی صمیمی گوریل.
اعضای جوان‌تر گروه فقط تا مدتی مشخص استراحت خواهند کرد.
یوبی هم داره تکون میخوره.
و او مادرش را برای کاوش ترک می‌کند.
ایمفورا در حال بهبودی از یک کتک دیگر است.
او اکنون تقریباً تمام ارتباط معنادار خود را با گروه از دست داده است.
به نظر می‌رسد که یوبی تنها دوست باقی‌مانده‌ی ایمفورا است.
اما یه چیزی درست نیست.
مادر یوبی همان نزدیکی است.
به نظر می‌رسد که او در حال ارسال پیامی به ایمفورا است.
«از بچه من دور بمون.»
همه دارند به ایمفورا پشت می‌کنند.
اینیانگ، زن تازه از راه رسیده،
مدتی است که این گروه را زیر نظر دارد.
مخصوصاً تتا.
به عنوان ماده‌ی غالب،
این می‌تواند یک رابطه بسیار مهم برای اینیانژ باشد.
اگر تتا اجازه دهد اینیانگه نزدیک خانواده‌اش باشد،
این به بقیه گروه پیام ارسال می‌کند.
و به نظر می‌رسد تتا از او استقبال می‌کند.
حتی اعتماد به اینیانگ برای نگه داشتن فرزندش.
زنان جوان این کار را غریزی انجام می‌دهند.
آنها را برای مادر شدن آماده می‌کند.
آمدن اینیانگه نشانه مثبتی است
برای هر دو گروه پابلو و اوبووزو.
خانواده‌های گوریل همیشه به دنبال رشد و پیشرفت هستند.
قدرت در اعداد نهفته است.
اینیانگه در زمان بسیار خوبی از راه رسیده است.
اوبووزو، که رهبری را به دست گرفته، مشتاق است که فرزندان خودش را داشته باشد.
با ورود زنان جدید…
... و امیدوارم، نوزادان جدیدی در راه باشند،
این گروه ممکن است به خوبی رشد کند
و تحت رهبری اوبووزو قدرتمندتر شدند.
ایمفورا ماه‌هاست که از زندگی گروهی کنار گذاشته شده است.
او حالا به تنهایی از کوه پایین می‌آید.
یک دیوار، مرز جنگل گوریل‌ها را مشخص می‌کند.
ایمفورا به لبه دنیای آنها رسیده است.
او به دنیای انسان‌ها قدم گذاشته است.
هزاران سال است که مردم اینجا زندگی می‌کنند.
و آنها نیز به زمین وابسته هستند.
رابطه انسان و گوریل
همیشه دشوار بوده است.
وقتی تقریباً ۵۰ سال پیش در رواندا بودم،
شکار غیرقانونی، جمعیت گوریل‌ها را تا آستانه انقراض پیش برده بود.
تنها حدود ۲۵۰ گوریل در کوه‌های ویرونگا باقی مانده بود.
ممکن است اصلاً گوریل‌های کوهستانی وجود نداشته باشند
اگر دایان فاسی نبود.
وقتی شکارچیان غیرقانونی شروع به کشتن گوریل‌هایی کردند که او می‌شناخت و دوستشان داشت،
او زندگی‌اش را وقف محافظت از آنها کرد…
به هر وسیله ممکن.
حتی پس از مرگ او،
مطالعه پیشگامانه او در مورد گوریل‌ها ادامه یافت.
در طول سال‌ها،
بسیاری دیگر الهام گرفتند که از گوریل‌ها محافظت کنند
از داخل رواندا و فراتر از آن.
و تلاش‌ها برای حفظ آنها به طور فزاینده‌ای موفقیت‌آمیز شد.
امروزه، جمعیت گوریل‌های رواندا تا حد زیادی بهبود یافته است.
اما با اینکه جمعیت آنها افزایش یافته است،
کوه‌ها این کار را نکرده‌اند.
این برای ایمفورا چه معنایی دارد؟
و او از اینجا به کجا می‌رود؟
بسیاری از گوریل‌ها در یک فضا جمع شده‌اند.
داره رفتارشون رو عوض می‌کنه
و روابط آنها با یکدیگر.
ایمفورا در گروه پابلو مورد استقبال قرار نمی‌گیرد.
او از کوه بالا رفته است
و تا پایین.
داره گزینه‌هاش تموم می‌شه.
شاید سرنوشت او این باشد که یک پشت نقره‌ای تنها باشد،
غیرقابل پیش‌بینی‌ترین حیوانات کوهستان.
اوبووزو حالا با اطمینان خاطر در صدر قرار دارد.
این گروه پایدار است و در حال رشد است.
دو نوزاد کاملاً جدید وجود دارد ...
که یکی از آنها مال اینیانژ است.
اولین فرزند Ubwuzu به عنوان رهبر.
نوزادان گوریل کاملاً به مادرانشان وابسته هستند،
و گوریل‌های مادر کاملاً به نوزادانشان وفادارند.
آنها در چند ماه اول زندگی از هم جدا نشدنی هستند.
اینیانگ برای اولین بار مادر می‌شود
و به طور قابل درکی عصبی.
اوبووزو از نزدیک مراقب اوست،
و او در محافظت از او کار خوبی انجام داده است.
اما، به عنوان ماهی پشت نقره‌ای غالب،
Ubwuzu نمی تواند فقط مراقب Inyange باشد.
زن‌های دیگری هم هستند که توجه او را می‌خواهند.
این نمایش‌ها دعوتی برای جفت‌گیری هستند.
گرما می‌پذیرد
و گروه را بدون محافظ رها می‌کند.
در حالی که حواس اوبووزو پرت بود،
اتفاق وحشتناکی افتاده است.
نوزاد اینیانگه کشته شده است.
جراحات نشان می‌دهد که یک گوریل مسئول بوده است.
بقیه‌ی ماده‌های گروه دورش حلقه زده‌اند.
فقط اینیانگ دقیقاً می‌داند چه اتفاقی افتاده است…
و چه کسی مسئول است.
او ممکن است تازه وارد گروه باشد،
اما به نظر می‌رسد فقدان او همه را تحت تأثیر قرار داده است.
اینیانگه خودش را برده است.
اما حداقل او تنها نیست.
اوبوزو پدر نوزاد بود.
اما او نتوانست از اینیانگه و نوزادشان دفاع کند.
چهار روز از کشته شدن نوزاد اینیانژ می‌گذرد.
از دست دادن نوزاد به این شکل
می‌تواند باعث شود گروه اعتماد خود را به رهبرشان از دست بدهند
و حتی ممکن است باعث فروپاشی گروه شود.
اما فعلاً، آنها دور اوبووزو جمع شده‌اند،
و اینیانگه درست در کنار اوست.
چیزی او را ترسانده است.
نفر اول برگشته است.
واکنش او هر آنچه را که اوبووزو باید بداند، به او می‌گوید.
بزرگتر، نوزاد اینیانژ را کشت.
و حالا او تهدیدی برای همه است.
حملات گرما.
اما حالا، ایمفورا خیلی قوی‌تر شده است.
می به آنها ملحق می‌شود.
نفر اول فرار می‌کند.
اما او خیلی دور نرفته است.
برای سال گذشته،
در حالی که او از زندگی گروهی طرد شده است،
او هرگز آن را به طور کامل ترک نکرده است.
اما اکنون، از یک خط قرمز عبور شده است.
او یکی از اعضای خانواده خودش را کشته است.
این گروه دور رهبرشان، اوبووزو، جمع شده‌اند.
و حالا، او آنها را در یک ماموریت رهبری می‌کند.
ایمفورا در حال بالا رفتن از کوه است،
اما او تنها نیست.
اوبووزو در فاصله نزدیکی پشت سر قرار دارد
در حالی که تتا و جیکارا در کنارش بودند.
دارن ایمفورا رو تا تهش هل میدن بیرون.
ایمفورا به تنهایی در حال عبور از دره بعدی است.
شاید قرار بود همیشه کارش به اینجا بکشد.
یا شاید فقط تعداد مشخصی کتک وجود دارد که یک گوریل می‌تواند تحمل کند.
ایمفورا اکنون ممکن است سال‌ها به تنهایی در کوهستان سرگردان باشد.
یا شاید روزی خانواده‌ای برای خودش پیدا کند.
فقط زمان مشخص خواهد کرد.
حداقل یک عضو از گروه وجود دارد که جای خالی ایمفورا را احساس خواهد کرد.
یوبی احتمالاً برای درک وقایعی که اینجا رخ داده خیلی کوچک است.
اما ایمفورا دوست او بود.
و حالا، دوستش رفته است.
با این حال، یوبی، درست مثل پابلوی کوچک، بسیار سازگار است.
و به نظر می‌رسد که او مصمم است یک دوست بزرگ جدید پیدا کند.
گرما.
امسال، سال آزمایش برای اوبووزو بوده است،
اما او در نقش خود به عنوان رهبر رشد کرده است.
و شاید حالا دوستی با یوبی دقیقاً همان چیزی باشد که او در زندگی‌اش به آن نیاز دارد.
می دیگر اینجا مسئول نیست،
اما او با حمایت از یک سگ پشت نقره‌ای جوان‌تر و قوی‌تر، نقش جدیدی را ایفا می‌کند.
او دانش زیادی دارد و کمک بزرگی برای اوبووزو خواهد بود.
این شاید مهم‌ترین نقش زندگی او باشد.
تتا نقش مهمی در حمایت از انتقال رهبری ایفا کرده است،
و او و خانواده‌اش حالشان خوب است.
الان بچه‌اش تقریباً دو ساله است.
او در حال افزایش قدرت است
و از نظر شخصیت.
اینیانگه دوران سختی را پشت سر گذاشته است.
او اولین فرزندش را از دست داد،
و ما فقط می‌توانیم تصور کنیم
که این تأثیر ماندگاری بر او خواهد داشت.
اما او اکنون عضو ثابتی از گروه پابلو است…
و بخشی از چیزی که در قلب زندگی گوریل‌ها قرار دارد.
خانواده.
گروه پابلو خانواده‌ی بی‌نقصی نیست.
هیچ خانواده‌ای اینطور نیست.
اما آنها در برخی از دوران بسیار دشوار در کنار هم مانده‌اند.
و در حال حاضر اوضاع برای گروه پابلو رو به بهبود است…
همانطور که در واقع آنها برای کل گونه هستند.
امروزه بیش از ۶۰۰ گوریل کوهستانی وجود دارد
در امتداد کوه‌های ویرونگا.
جمعیت آنها از زمانی که من تقریباً ۵۰ سال پیش آنجا بودم، بیش از دو برابر شده است.
این یکی از بزرگترین داستان‌های موفقیت در زمینه حفاظت از محیط زیست است که من شاهد آن بوده‌ام.
و شاید این به دلیل ارتباط عمیقی باشد که مردم احساس می‌کنند
به سمت گوریل‌ها
این ارتباطی است که تمام عمر با من مانده است.
و همه چیز با یک گوریل کوچک خاص شروع شد.
با وجود شروع سخت زندگی،
پابلو به رهبری قوی و کاریزماتیک تبدیل شد.
او تا آخرین لحظه به خانواده‌اش وفادار ماند.
این آخرین تصاویر شناخته شده از پابلو است.
در ۳۳ سالگی،
در حالی که از گروهش در برابر یک گوریل رقیب دفاع می‌کرد،
پشت نقره‌ای بزرگ کشته شد.
من هرگز او را فراموش نخواهم کرد…
یا تاثیری که روی من گذاشت.
کلماتی که من استفاده می‌کنم عبارتند از،
«نگاه کردن به یک گوریل معنای بیشتری دارد.»
بیشتر از هر حیوان دیگری که می‌شناسم.»
و من به آن پایبندم
به نظر من که درسته