عزیزم، نظرت در مورد یکی از این دخترا چیه؟
دو دیوانه در شهر
شاشنک، صبح بخیر.
با آرزوی بهترین‌ها.
شاشنک، کجایی لعنتی؟
«مانیس»، من در بیمارستان هستم. مادربزرگم واقعاً جدی است.
خب، من هم جدی هستم.
تیم سئول آنلاینه. مشتری داره میپرسه کجایی؟
من قبلاً پرونده را برای شما ارسال کردم.
باید ارائه‌اش کنی. من نمی‌تونم بیام.
صبر کن، من؟ این ارائه توئه. تو باید انجامش بدی.
چطور باید این کار را انجام بدهم؟ شما همین الان ایمیل را فرستادید...
دکتر دیراج، گزارش ام آر آی اومده؟
- شاشنک، گوش کن... - صبر کن، "مانیس".
قربان، براتون آب بیارم یا فقط یه سرم وصل کنم؟
خب، بلدی آشپزی کنی؟
آیا می‌توانید؟
کی، من؟
من می‌توانم مگی درست کنم.
وای.
پس من به مگی بسنده می‌کنم.
حس شوخ طبعی خوبی داره.
آیا تا به حال به استفاده از لنزهای تماسی فکر کرده‌اید؟
البته.
یه کم فکر کردم
و تصمیم گرفتم که آنها را نمی‌خواهم.
- واقعاً؟ - بله.
اما به نظر من لنز طبی خیلی بهتره...
مخصوصاً برای دختران.
درست است؟
آیا تا به حال به کاشت ایمپلنت مغزی فکر کرده‌اید؟
یه ایمپلنت مغزی خیلی بهتر از اینه که اصلاً مغزی نداشته باشی. باشه؟
منظورم این نبود. منظورم اینه که...
میلک شیک خوبیه.
متشکرم.
هی، فقط...
- مامان، یه روتی بهم بده . فقط یکی. - باشه.
بفرمایید - کدو حلوایی؟
بیا عزیزم، شام آماده است.
آنها زشت هستند و طرز راه رفتن عجیبی دارند.
آنها به طرز عجیبی می‌خندند.
- سس ماست؟ - اگر هرج و مرج مهم باشد.
چه چیزهایی در آن است؟
خیار
باشه، یه کم می‌خورم.
- بیا، روشنی. - بیا، عزیزم.
غذای مورد علاقه‌ات است.
کدو حلوایی که نمیتونه مورد علاقه‌ی هیچ‌کس باشه، بابا.
ممنون.
من از پس یه کاری بر میام.
«پس من به مگی راضی می‌شوم.»
باید می‌گفتی بلدی آشپزی کنی.
من بهت یاد می‌دادم.
فراموشش کن.
اون یارو تو عکسش یه احمق به تمام معنا بود.
- چی؟ - چه شکلی بود؟
یه عوضی! از اونایی که نمیشه ازش هیچ انتظاری داشت،
و یک سوراخ کوچک دارد که قرار است مغز در آن قرار داشته باشد.
بیتو بهم گفت که معنیش همینه.
خب، اون فقط شبیه یه عوضی نبود، خودش بود.
عزيزم، اگه يه احمق ماهي شش لک درآمد داشته باشه،
ما او را احمق نمی‌نامیم.
چند بار بهت گفتم که اپلیکیشن‌های دوست‌یابی رو امتحان کنی؟
او فقط مدام برای قرارهای قهوه پول خرج می‌کند.
خب که چی؟
آیا باید فقط به خاطر این موضوع ازدواج کنم؟
بله. در این کشور، اکثر مردم دقیقاً همین کار را می‌کنند.
برای اولین بار یه حرف منطقی زدی
آیا لازم است هر روز او را سرزنش کنید؟
بله. لازم است.
به ناینا نگاه کن. اون خیلی خوشگله.
اما کلی طول کشید تا برایش داماد پیدا کنیم...
اگر انرژی خود را صرف آشپزی کنید
به جای این مزخرفات،
شاید مجبور نبودیم هر روز صبح این غذای کسل‌کننده را بخوریم.
و خورش کاریِ باقی‌مانده از دیشب.
و سس ماست پارسال.
تخم‌مرغ‌هایمان تمام شده؟
به زودی از شرشون خلاص میشی.
اگر به این روند ادامه بدهی، قبل از اینکه متوجه شوی، یائسگی را تجربه خواهی کرد.
- چی؟ - هیچی.
چطور اون می‌تونه به اونجا برسه وقتی من هنوز نرسیدم؟
صبر کن، نکردی؟
آیا شما؟
بچه‌ها، دیگه بسه! همین!
نمی‌تونم مدام با احمق‌ها روبرو بشم و روزم خراب بشه.
اگر با این موضوع مشکلی دارید، پس ...
بعدش؟
- بعدش؟ - بعدش؟
سپس...
من فقط از این خونه میرم.
شامت رو بخور عزیزم. - من آنلاین سفارش میدم.
وای! خیلی خوب! دوست‌داشتنی!
الان خوشحالی؟ کاملاً حال و هوا رو خراب کردی.
هی، روش! می‌خوای بریم برانچ یکشنبه؟
بله! فقط بگو کجا...
جلسه شروع شد. داداش، کجایی؟
نه، نمودار خوب به نظر می‌رسد.
آیا چیزی در مورد ترجیح مصرف‌کننده دارید؟
شاشنک، بیا.
بنشینید.
خب، شاشانک...
بله، آقا؟
دیروز ساعت ۹:۳۰ اومدی.
ساعت 10 وارد سیستم شد.
ساعت ۱۰:۳۰ چای خوردیم.
و ساعت ۱۱:۳۰ رفتی.
می‌دونستی که ساعت ۱۲ یه جلسه‌ی مهم داریم.
چرا؟
قربان، من به "مانیس" اطلاع داده بودم.
- من او را در جریان امور قرار داده بودم... - اینقدر پشت مانیش قایم نشو.
شما در جلسه نبودید،
و من می‌خواهم بدانم چرا.
چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
آقا، راستش، مادربزرگمه.
مادربزرگ؟
مادربزرگ...
اون خیلی پیره، آقا.
سنش بالا بود، پس...
- او بود؟ - او زنده است.
- اون زنده‌ست. - می‌فهمم.
اوضاع جدیه. اون تو بخش مراقبت‌های ویژه هست. حالش وخیمه، آقا.
من نوه او هستم، بنابراین من...
نه، البته. می‌فهمم.
- آنیل؟ - قربان، اونا واقعاً به هم نزدیکن.
اگه ازش خبر داشتی باید بهم میگفتی.
من اینجا نشسته‌ام و از دستش عصبانی هستم.
ببخشید، آقا.
چه اتفاقی افتاده؟
یه چیز جدی؟
بله، قربان.
- چی شده؟ - خیلی جدی.
چیست؟
نمی‌دانم چطور توضیحش بدهم.
بهش بگو.
آنیل، تو که می‌دانستی؟ چرا چیزی نگفتی؟
تازه فهمیدم...
حتی خودم هم وقتی فهمیدم شوکه شدم.
یه کم شخصیه. بهش بگو. حرفتو گوش می‌کنه.
آقا اگه میشه...
آقا، خواهش می‌کنم.
چه اتفاقی افتاده؟
چی بگم آقا؟
آقا، مادربزرگم
فیبرومیالژیا حفره روده دارد.
این خیلی جدیه.
نه واقعاً، کاملاً جدی است.
اگر به چیزی نیاز داشتی، فقط به من اطلاع بده.
نگران نباشید. - بله، آقا.
- آنیل. - بله؟
ارائه گزارش مالی ...
خب، قربان، افزایش ده درصدی که دیدیم از جنوب آسیا بود...
متشکرم، آقا.
شاشنک
مادربزرگت خوب میشه.
استرس نداشته باش، باشه؟
- بله، آقا. - خداحافظ.
اصلاً شرم و حیا برایتان باقی مانده است؟
مادربزرگت حتماً داره تو قبر میلرزه. فهمیدی؟
بیا فقط بریم.
و فیبرومیالژیا حفره روده دیگه چه کوفتیه؟
دچار پوسیدگی دندان می‌شوید.
و یکی رو تو روده‌هاش فرو کردی؟
چرا اینقدر مادربزرگت رو تو بخش مراقبت‌های ویژه بستری می‌کنی؟
حتی پزشکان هم زیاد به آن مکان مراجعه نمی‌کنند.
این بهترین قسمت در مورد مادربزرگ من است.
او همیشه کنارم بوده است.
در زندگی و در آخرت.
تو و چرندیاتِ بی‌پایانت.
چرا جلوی رئیست خشکت میزنه؟
اصلاً چی بگم؟
هر کلمه‌ای یه «س» داره.
ماشین «ارائه»، «مالی»، «زباله»...
صبح بخیر، آقا.
- ناهار چی داری؟ - بریانی مرغ.
من گیاهخوار هستم.
بریانی رو فراموش کن . بفرمایید.
ببخشید، آقا.
خوب.
بیا دیگه، مرد.
فقط یه کم آروم تر حرف بزن.
تو را نخواهد کشت.
در واقع به تو کمک می‌کند و نه به من.
تو همیشه از طرف من حرف می‌زنی. همه چیز مثل هم است.
نه، این یکسان نیست.
اگر من اعتراض کنم، ترفیع می‌گیرم. تو نه.
من افزایش حقوق خواهم داشت. تو نه.
تو آدم خوبی هستی، اونا تو رو گاز می‌گیرن و بیرون میندازن.
سعی کن بفهمی.
حرف بزن، خواهی فهمید.
چی؟
اگر فقط حرف بزنی، به آنچه لیاقتش را داری، خواهی رسید.
چه کار کنم؟ از بچگی همین‌طور بوده‌ام.
اون ژست رو نگه دار.
آره، صبر کن. بهت میگم...
گوش کن، برام پستش کن. - می‌تونم بفرستمش.
نه، من از پسش برمی‌آیم. نگران نباش.
- مطمئنی؟ - فقط بفرستش برام.
صبر کن، خواهرم داره زنگ میزنه. آره.
سلام؟
هی. کجایی؟
من اینجام.
- مستقیم برو جلو. منو می‌بینی؟ - آره، می‌تونم ببینمت.
آره.
وای! اینجا چه حس و حال باحالی داره.
اینجا دفتر کاره یا یه جورایی باشگاه؟
من اینجا آخر هفته کار می‌کنم، و تو داری از حال و هوای اینجا لذت می‌بری؟
تقریباً تمام شد. پنج دقیقه.
روش، ما برای برانچ برنامه ریزی کردیم
اما الان وقت ناهاره.
- می‌دونم، متاسفم. فقط مهلت... - من...
بله. گرفتمش.
کاش بدنش مال من بود.
دقیقاً چه چیزی را تغییر می‌دهد؟
به من بگو.
آروم باش. در هر صورت چه اتفاقی می‌افتاد؟
فقط چند لایک بیشتر در شبکه‌های اجتماعی می‌گرفتم و شاید،
آرجون شروع به تعریف و تمجید می‌کرد.
- آرجون! - همین.
اگر آرجون به دهلی نرفته بود، تو الان من را نمی‌دیدی.
من آن را می‌دانم.
- روش... - آره، تازه دارم تمومش می‌کنم.
- ههه!
او اینجا برای چیست؟
این رئیس من، مندی است.
و خواهرم، ناینا.
- سلام! - اوه، منظورت پسرعمه؟
- نه. خواهرها. - خواهرها!
او مسن‌تر، کمی پولدارتر و خیلی زیباتر است.
- خفه شو! این احمقانه‌ست! - منظورم این نبود.
داره مسخره‌بازی درمیاره. آره. باشه.
خب، پس از دیدنتون خوشحال شدم. - منم همینطور.
و من با شما موافقم. او واقعاً زیباست.
- ممنون. - روز خوبی داشته باشی.
شما هم همینطور.
مدام بهت میگم عوض شو.
- اوه، خواهش می‌کنم! - تو همیشه داری آشغال می‌خوری.
روش، خیلی چربه.
- نخورش. برای پوستت هم ضرر داره. - می‌دونی چیه؟
- یه کم بخور. خوشحالت می‌کنه. - من خیلی خوشحالم، روش. بریم.
تقریباً کارم تمام شده...
- چه چیز خاصی در موردش وجود داره؟ - بریم.
فقط یه نفس راحت می‌کشم. دو دقیقه.
عجله کن، روش.
داره میاد!
داری زندگی سختی رو میگذرونی!
مندی توی محل کار حواسش بهت هست، و توی خونه، مامانشه.
دیدی؟
قشنگه، نه؟
ناخن‌های تابستانی.
خیلی خوب.
باید ناخن‌هایت را هم درست کنی. راستش را بخواهی، ناخن‌هایت زبر به نظر می‌رسند.
حوصله‌ات سر نمی‌رود؟
سعی کنید هر از گاهی آن را تغییر دهید.
مدل موهایتان را تغییر دهید.
آخرین باری که فیشیال انجام دادی کی بود؟
یه کاری بکن.
تا مندی دیگه فکر نکنه ما دخترعمو و دخترعمو هستیم نه خواهر؟
مزخرفه. مندی احمقه.
خواهش می‌کنم.
چه اشکالی دارد که خودت را مرتب کنی و خوشتیپ به نظر برسی؟
من امتحان کردم، باشه؟
ببین این منو به کجا رسونده.
حتی بعد از همه چیز، سهیل فقط...
واقعاً هنوز به سهیل گیر دادی؟
گوش کن. اولاً، ساحل یه احمق بود. باشه؟
خدا را شکر، قبل از اینکه خیلی جدی شود، آن را دیدی.
این ضرر اوست، نه ضرر تو.
بس کن منو اذیت نکن و فقط سالادتو بخور!
من فقط دارم با تو حرف می‌زنم، روش.
تو...
اگه ادامه بدی به زور بهت پاستا میدم.
سالاد رو همین الان برمی‌گردونم. من به سالاد حساسیت دارم.
- و من به پاستا حساسیت دارم. - تو...
به سلامتی.
ما در مسیرهای ناآشنا به هم خواهیم رسید
ما ملاقات خواهیم کرد...
گوش کن.
چرا خودت یه ماشین نمیخری؟
تا کی قراره مدام سوار و پیاده تاکسی بشی؟
من به ماشین احتیاج ندارم، بابا.
واقعاً؟
پس به چه چیزهایی نیاز دارید؟
نه ماشین لازم داری، نه خونه...
- اصلاً به ما احتیاج داری؟ - به پیچ بعدی به راست بپیچ.
این چیه؟
فهرست.
همونی که همیشه یادت میره بهش بگی.
ما یک خانه بزرگ در پاتنا داریم.
عموی شما فارغ التحصیل IIT است.
تقریباً وارد IIM شدی.
فراموشش کن، ما همه این‌ها را حل خواهیم کرد.
فقط فراموش نکن که حقوقت رو شش رقمی بگی.
باشه؟
باشه بابا.
سلام؟
عصبی نشو، پسرم.
فقط صادقانه حرف بزن.
بذار ببینه واقعاً کی هستی. باید بدونه که پسر شیرینی هستی.
چرا موقع انتخاب بابا چک نکردی که پسر شیرینی هم باشه؟
هیچ کس از من نپرسید که نظر من چیست.
- موهاتو درست کنم؟ - نه، اشکالی نداره.
- دارن از پشت می‌زنن بالا. - این سبکشه.
ما ده سال پیش به بمبئی سفر کردیم.
جاده‌ها هنوز مثل قبل هستند، پر از چاله و چوله.
- درسته. - اما الان پل‌های هوایی جدیدی وجود داره.
جاده‌ی دریایی به محل ما نزدیک است.
- اونجا راه دریایی دارید؟ - نه، ما--
درسته. دریا نزدیکت نیست.
شاشنک حالا یه پسر درست و حسابی اهل بمبئی شده.
«بمبئی حال و هوای خودش را دارد.»
اون چیه؟
اون موقع ها ما این حس و حال ها رو نداشتیم.
اصلاً این قرار است چه معنایی داشته باشد؟
- پس، شما در پاتنا مستقر شده‌اید؟ - بله.
ما آنجا یک خانه بزرگ داریم.
- واقعاً کجا دیگه میرفتیم؟ - دقیقاً.
یه وقتایی باید به ما سر بزنی.
هر اتاق تهویه مطبوع دارد. شما راحت خواهید بود.
الان همه خانواده اونجان. - می‌بینم.
عموی شاشنک فارغ‌التحصیل دانشگاه IIT بمبئی است.
وای!
اما حتی او هم ترجیح داد عقب بماند.
این روزها، IIT و IIM دیگر چندان غیرمعمول نیستند.
بله، درسته.
IIT هم در بمبئی وجود دارد.
لطفا کمی تنقلات میل کنید.
شاشنک تنها با یک اختلاف امتیاز از سد IIM گذشت.
یک علامت؟
- البته! - دو نمره.
- نه. یک نمره. - پیش میاد.
مشکلی نیست.
روشن! بیا تو عزیزم.
بیا، بنشین.
به همه سلام برسان.
- بشین. - بشین.
- سلام. - به ما بپیوندید.
بفرمایید. - سلام.
- سلام. - بفرمایید بنشینید.
گفتی که دوستان خانوادگی‌مان مهمان ما هستند.
خب، روشنی، چیکار می‌کنی؟
من تولیدکننده محتوا هستم. بیشتر مد و زیبایی--
خب، او در درس ارتباطات جمعی نمره‌ی عالی گرفت.
او واقعاً نویسنده‌ی خوبی است.
او برای تمام مقالاتش بیش از یک میلیون لایک می‌گیرد.
- بهشون بگو عزیزم. - همین الان بهشون گفتی.
انگلیسی او عالی است.
از فیلم هندی خوشش نمیاد.
بازیگران مورد علاقه‌اش شامل تام کروز، بیل گیتس و ... می‌شوند.
درست است؟
بچه‌ها، چرا اینجا کنار ما بزرگترها نشستید؟
قدم بزنید و در خلوت صحبت کنید.
اینجا حوصله‌ات سر می‌رود.
او را ببر.
بیا بریم.
- بریم اونجا بشینیم؟ - بله.
تو اینجا هستی که من را ببینی، درست است؟ برو، خوب نگاه کن.
انجام شد؟
حالا میشه برگردیم؟
صبر کن.
حالا نوبت منه.
من نمی توانم آشپزی کنم.
خب، من می‌توانم.
تایلندی، چینی، ایتالیایی، هرچی که فکرش رو بکنید.
من واقعاً غذاهای جنوب هند را دوست دارم.
Plain-dosa، Masala-dosa، Appam، Uttapam، Idli...
من می‌توانم همه آنها را بسازم.
حتی راسام ...
منظورم اینه که، به جونت قسم می‌خورم.
راستی، اون عینک طبیه؟
کسی بدون نسخه عینک میزنه؟
درست است.
خب، حالتان خوب خواهد بود...
با کسی که به عینک نیاز دارد؟
من حالم خوبه.
من از آن بدم نمی‌آید.
امروز هوا عالیه.
- انگار قراره بارون بیاد. - می‌دونم.
باران را دوست داری؟
برای من، باران فقط به معنای رطوبت است،
جاده‌های آب گرفته و لباس‌های خیس.
درست است.
برای من، چای زنجبیل است
و آهنگ‌های عاشقانه قدیمی
قطرات باران در بادهای موسمی به آرامی فرو می‌ریزند
معلومه وقت آزادت خیلی زیاده.
آیا شغلت را دوست داری؟
فروش لوازم الکترونیکی دقیقاً هیجان‌انگیز نیست.
اما اشکالی ندارد.
دقیقاً چه چیزی می‌فروشید؟
من...
خب...
ماشین‌های «واشینگ»...
وای!
این خوراکی‌ها رو تو خونه درست کردی؟
نه، یه مغازه همین نزدیکی هست. اونا غذاهای فوق‌العاده‌ای سرو می‌کنن.
خب، ما در خانه ساندویچ درست کرده‌ایم.
- اون درستشون کرد. - مامان، خواهش می‌کنم...
- تو خونه درستشون نمی‌کنی؟ - اون درست می‌کنه.
ما اینجا همه چیز را به راحتی پیدا می‌کنیم، بنابراین نیازی به پختن زیاد نیست.
- حتماً به روشنی یاد دادی، درسته؟ - اون می‌تونه همه چیز بپزه.
خب وقتی حالت بد میشه چیکار میکنی؟
من غذا می‌خورم.
شما؟
من آشپزی می‌کنم.
ببخشید.
بله!
چه اتفاقی افتاده؟
من در یک مسابقه عکاسی خیابانی جایزه اول را بردم.
یک مایکروویو.
- اوه. - بله.
مسابقه عکاسی خیابانی، ها؟
بله، من اغلب در چنین مسابقاتی شرکت می‌کنم.
من یک تلفن، یک تلویزیون، یک سرخ‌کن بدون روغن برنده شدم که به مامان دادم...
و حالا یک مایکروویو.
وای! من تا حالا تو هیچ مسابقه‌ای برنده نشدم.
خب، دنبال چه جور دختری هستی؟
منظورم اینه که لیست داری؟
یه لیست؟ من برای خرید مواد غذایی بیرون نرفتم.
من فقط کسی رو می‌خوام که حس خونه رو داشته باشه.
و اگر در این مسیر به برنده شدن در مسابقات ادامه دهم...
منظورم کسی مثل توست.
یکی مثل تو.
قراره بارون بیاد.
بیا بریم طبقه پایین.
آیا باید لباس‌ها را دربیاوریم؟
چی؟
اونایی که اونجا آویزونن.
- وگرنه خیس میشن. - آره.
هی، شما برگشتید!
چرا زحمت کشیدی؟
تحویلشون بده. بذار همینطور بمونه.
من آنها را دارم.
بسیار خب، شاشنک موافقت کرده است.
وقت آن است که در مورد آنچه در ادامه می‌آید صحبت کنیم.
اما اول، اجازه دهید چند شیرینی به شما پیشنهاد کنم. بفرمایید.
البته، همانطور که شما می‌گویید.
فکر کنم باید تا یه هفته دیگه نامزدیمون رو جشن بگیریم،
و عروسی را برای ژانویه برنامه‌ریزی کنید.
میشه از روشنا هم بپرسیم؟
روشني، ميشه يه دقيقه بياي اينجا؟
بیا اینجا.
چیزی هست که بخوای بگی یا بپرسی؟
لطفا دریغ نکنید.
من...
من نمی‌خواهم ازدواج کنم.
باید لباس‌ها را تا می‌کردی.
شاید حتی آنها را اتو کرده باشد.
شما در حال حاضر مدرک دکترا در کارهای خانه دارید.
او پسر مشهورترین سازنده پتنه است.
لطفا بس کنید.
او قبلاً حال و هوای بدی دارد.
پسر، این امکان وجود دارد
که او یک دوست پسر دارد.
وای، مامان.
من از قبل حالم بهتر شده است.
بهت گفته بودم، مگه نه؟
یادت هست که بهت گفته بودم یه بار دیگه به ​​IIM فرصت بدی؟
اگر اطلاعات بیوگرافی شما "IIM" داشت،
هیچ دختری تو را رد نمی‌کرد.
مامان، لطفا برو، وگرنه پروازت را از دست می‌دهی.
هنوز وسایلت رو جمع نکردی.
«برو! برو!»
تا حالا شده بگی مامان، چند روزی اینجا بمون؟
من ازت خواستم که بمونی.
اما او بدون تو اینجا را ترک نخواهد کرد، مگر نه؟
تو باید ازش پرستاری کنی.
سودها، وسایل اصلاح من کجاست؟
برو، کرم "نجات بخش" اش را به او بده.
چرا خمیر اصلاح تو باید تو کیف من باشه؟
طاووس برای جذب جفت خود شروع به رقصیدن می‌کند.
با دیدن آن،
- طاووس ماده جذب می‌شود. - چه مزخرفاتی تماشا می‌کنی؟
بیا، بلند شو.
- بشین و غذاتو بخور. بیا. - رقص مهمه.
اگر او از رقص خوشش بیاید،
او را به عنوان شریک زندگی خود انتخاب می‌کند.
اون خیلی جذاب بود. چرا پیشنهادش رو رد کردی؟
مامان، داشتی معاینه‌اش می‌کردی؟
هی، روشنی! چرا او را رد کردی؟
آیا او روی تراس کار نامناسبی انجام داد یا حرف نامناسبی زد؟
- یا یه جوک غیرگیاهی تعریف کردی؟ - بوی بدن؟ بوی بد دهان؟
لطفا سکوت را رعایت کنید.
ازش بپرس چرا ردش کرده؟
آره. ما واقعاً ازش خوشمون اومد، عزیزم.
خانواده‌اش هم خوب به نظر می‌رسیدند.
آنها واقعاً مهربان بودند.
آنها می‌خواستند کارها را سریع پیش ببرند.
اشکالی نداره. فردا میریم خونه‌شون و اوضاع رو مرتب می‌کنیم.
مامان، خواهش می‌کنم، من با او ازدواج نمی‌کنم.
شاید یه روزی با یکی دیگه ازدواج کنم، ولی قطعا با اون نه.
- تو که نمی‌خوای باهاش ​​ازدواج کنی؟ - نه.
- مطمئنی؟ - بله.
- باشه. - داری چیکار می‌کنی؟
پس برو و با این یکی آشنا شو.
فردا برو و او را ملاقات کن.
بیا، حداقل یه کم کاری بخور. - من گرسنه نیستم.
این وضعیت طعم بدی در دهانم گذاشته است.
فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت بتوانم از این فاجعه عبور کنم.
تو خیلی عجیبی.
به هر حال، مگه دیروز نرفتی پیش یه عروس احتمالی؟
چطور پیش رفت؟
نظر شما چیست؟
دقیقاً مثل هر روزِ رئیس پیش رفت.
انگار محکومم که به هر طریق ممکن مورد توهین قرار بگیرم.
بعد از مدت‌ها، بالاخره از یه دختر خوشم اومد.
و او درخواست من را رد کرد.
سیگار می‌خوای؟
آیا این چیزی را درست خواهد کرد؟
نه، فقط ریه‌هات رو خراب می‌کنه.
و این باعث میشه زودتر بمیری.
مشکل شما هم حل خواهد شد. بفرمایید.
هی، چرا امشب نمیای اینجا؟
همکاران ما هم آنجا خواهند بود. شاید حالتان بهتر شود.
میای، آره؟ می‌بینمت.
خدا را شکر، باران بالاخره بند آمد.
بابا، اگه... چی میشه...
من هیچ‌وقت ازدواج نمی‌کنم؟
عزیزم، ما امروز گزارش خون مادرت را دریافت کردیم.
همه چی اوکیه؟
کلسترول، هموگلوبین،
تیروئید، اسید اوریک ...
همه چیز عادی.
ها؟
پس، مادرت حداقل تا 30 سال دیگه اینجا میمونه.
با این حساب، واقعاً فکر می‌کنید؟
اون اجازه میده تو اینجا تنها زندگی کنی؟
بابا!
- گرفتمت، نه؟ - منصفانه نیست!
آروم باشید، همگی.
آروم باش. اینجا خونه‌ی تو نیست.
آراو، تو حق نداری اینو بگی. همه چیز رو الکی قاطی نکن.
آروم باشید، باشه؟ بیاین بچه‌ها. آماده‌اید؟
بفرمایید، بگیریدش.
بیا، بگیرش.
آره.
یه چیزی بهم بگو.
اگه شما دوتا داشتین خوب حرف میزدین،
چه چیزی باعث شد او امتناع کند؟
ازش پرسیدی؟
سه بار بهش زنگ زدم.
او گوشی را برنداشت.
باید چهار بار زنگ می زدی.
معمولاً در تلاش چهارم جواب می‌دهند.
باید اول از من می‌پرسیدی.
بیا دیگه، مرد!
اصلاً چرا باید این را بگویی؟
البته! آیا گزینه‌های بیشتری برای این مدل داریم؟
بله، مندی.
کاران، پوشه دیگه رو باز کن. دومی رو باز کن...
خب، تا جایی که به من مربوط میشه، اون...
آره، یه دعوتنامه شخصی داره.
- گزینه دوم. - واقعاً؟
به پیشانی‌اش نگاه کن!
ما اینجا نیستیم که روی چمن تنیس بازی کنیم، روش!
آره، یه گزینه دیگه هم دارم.
فقط متاسفم. زندگی من...
آره، لطفا گزینه‌های بیشتری. آره.
این دومی است.
جلوتر حرکت کن.
آره. خب، این یکی رو دفعه‌ی قبل انتخاب کردی.
من این کار را نکردم. برو جلو.
گزینه سه.
خیر.
- تو واقعاً ازش خوشت میومد. - من که نه. یادم نمیاد.
باشه، بعدی.
این فقط کار نمی کند!
ببین، متاسفم. با این اوضاع نمی‌تونم برم.
آره، بذار همین الان اینو تموم کنم.
خیلی خب، کل فیلمبرداری رو دوباره انجام بده و با آئورا تلنت تماس بگیر.
روش، زیبایی می‌فروشد.
قیافه‌های خوشگل رو برام بیار. این مزخرفات چیه؟
«قیافه‌های قشنگ رو برام بیار. این مزخرفات چیه؟»
ای خدای من!
- من دارم میرم. تو هم میای؟ - نه، بفرمایید. من به این تماس جواب میدم.
باشه، می‌بینمت. - می‌بینمت.
سلام؟
چند تماس از این شماره را از دست دادم.
«روسنی؟»
روشنی
درسته! منم، «ساسانک».
یادته، چند روز پیش روی تراس بودیم و لباس‌ها رو درآوردیم؟
لباس‌ها را درآورد؟
فقط دلم میخواست
تا بدونم چرا بهم "نه" گفتی.
آره، ازش بپرس...
می‌دانم آن روز لبخند زدی. خب، فکر کردم...
باهاش ​​حرف بزن.
او گوشی را گذاشت.
گوشی رو قطع کرد؟
کی بهت گفته انقدر عجله کنی؟
باید آهسته پیش بروی.
تو اولین جلسه لباساتو درآوردی؟
اشکالی نداره، بالاخره به نتیجه میرسی.
با آرزوی بهترین‌ها.
بریم دیگه.
بیا، بریم - بیا.
شاشنک...
شاشنک!
هی، شاشانک!
این یک استراتژی کاملاً برنامه‌ریزی شده بود.
خیلی قشنگ و با جزئیات بود.
آقای آرورا چند سوال از شما پرسیدند
تو از قبل جواب‌ها رو می‌دونستی، اما سکوت کردی.
چرا؟
اگر امروز اینجا نبودم،
ما معامله را از دست می‌دادیم.
تا کی قراره به نجات دادنت ادامه بدم، شاشانک؟
تو توی کار بازاریابی هستی. حرف بزن!
چطور قرار است چیزی بفروشی اگر کلمه‌ای حرف نزنی؟
آقا...
چیزی برات بگیرم؟
چای یخ؟
قهوه سرد؟
آقا، مهم نیست مشکل چیه،
مهم نیست اوضاع چقدر سخت شود،
درست میشه.
فقط صبر داشته باش، آقا.
آقا...
معنی اسم من در واقع صبر و شکیبایی است.
فقط همین را لازم داری.
«روسنی!»
گوش کن...
اشکالی نداره. فردا برمی‌گرده.
نگران نباش.
هی، پنج دقیقه دیگه طول میکشه تا بره.
برو، کنار فواره بشین. باشه؟
راه را برای دیگران سد می‌کنی.
فقط بشین. وقتی رفت بهت میگم.
چای میل دارید؟
هی! ببخشید!
حداقل بگو چرا گفتی «نه»؟
آیا یک «نه» گفتن ساده کافی نیست؟
نگران نباش عزیزم.
این ضرر اوست.
- هیچی ازت کم نیست. - باشه مامان.
پسرم، فکر می‌کنی او هم به همان دلیلی که من فکر می‌کنم تو را رد کرد؟
باید همین باشد.
چه چیز دیگری می‌تواند باشد؟
اگر می‌دانستیم، این اسم را روی تو نمی‌گذاشتیم.
خیلی گزینه‌های دیگه هم بود، نه؟
مثل پانکاج، آجی، موهان...
راکش
نه "ریشز"، مامان.
این برای کاران است؟ من آن را می‌گیرم.
خانم، دنبال اون یارو که پیراهن آبی پوشیده میگردین؟
هی، پیراهن آبی!
هی! پیراهن آبی!
سرت به کار خودت باشه.
سرت به کار خودت باشه!
ببین!
مامان!
حتی او هم کسی را پیدا کرد!
او زیباست.
اشکالی نداره.
مامانت هنوز کلی گزینه داره.
باید هیدراته بمونی عزیزم.
من اینجا مقداری آب نگه داشته‌ام. خداحافظ.
سلام؟
چرا امروز نیومدی اینجا؟
خودت گفتی که این کار را نکنم.
هوم.
اگر فردا وقتت آزاد باشد...
می‌خوای برای قهوه همدیگر رو ببینیم؟
حتی اگر سرم شلوغ بود، می‌آمدم.
«روسنی»
ببخشید، مسیر اشتباهی رفتم.
وگرنه زودتر اینجا بودم.
اشکالی نداره.
تو موفق شدی، و همین برای من کافیه.
خب، روزت چطور بوده؟
نصفش تموم شد. دارم بقیه‌اش رو می‌فهمم.
خب...
آب؟
راستی، فکر کنم بدونم چرا منو رد کردی.
می‌دونی؟
آره - بگو.
- من تو تلفظ «ش» مشکل دارم. - چی؟
آره، من کلماتی که توشون «ش» هست رو اشتباه تلفظ می‌کنم.
شاهرخ خان «سه» رخ خان می شود.
پدر و مادرم اسم من را «ساسانک سارما» گذاشتند،
و تو برای من "روسنی" هستی.
اسم رئیس من «سخار» و همکارم «مانیس» است.
و این تراژدی زندگی من است.
- باشه، اشکالی نداره. - یه لحظه صبر کن...
فکر کردی چون نمی‌تونی «ش» رو درست تلفظ کنی، ردت کردم؟
شاید.
نه. گوش کن، شاشنک، من فکر می‌کنم تو بی‌نقصی.
در واقع، می‌دانید،
مامانم واقعاً اعلام کرد که تو جذابی.
میشه یه سوال شخصی ازت بپرسم؟
هوم.
شما مدت زیادی است که در بمبئی زندگی می‌کنید،
پس حتماً یه دوست دختر داشتی، درسته؟
چرا؟ آیا این یک قانون در شهر است؟
نه! فقط همین!
تو خوش قیافه ای، یه کم بامزه ای، و--
و با این حال، تو مرا رد کردی.
نیکیتا کیه؟
نیکیتا؟
آره، نیکیتا.
می‌دونی چیه؟ فقط فراموشش کن.
نیکی!
نیکی؟ اون دخترعمومه.
پسرعمه؟
آره.
درسته، پسرعموی تو.
درست است.
چرا؟ فکر کردی اون کیه؟
نه، چیزی نیست.
خب... دوست پسرت؟
من کسی را داشتم. رابطه‌ام خوب پیش نرفت.
میشه بپرسم چرا؟ اگه اشکالی نداره؟
تمام سوالات شخصی در جلسه اول؟
خب، آیا احتمال دومی هم وجود دارد؟
فقط همینه که...
من...
فقط می‌خواستم بهت بگم که نمی‌تونم باهات ازدواج کنم.
چرا که نه؟
متاسفم.
خب، دنبال چه جور دختری هستی؟
منظورم اینه که لیست داری؟
یه لیست؟ من برای خرید مواد غذایی بیرون نرفتم.
من فقط کسی رو می‌خوام که حس خونه رو داشته باشه.
منظورم کسی مثل توست.
راستی، اون عینک طبیه؟
کسی بدون نسخه عینک میزنه؟
با کسی که عینک میزنه مشکلی نداری؟
من خوبم. برام مهم نیست.
- «رُسنی!» - آره؟
گوش کن، من...
فراموشش کن.
خب وقتی حالت بد میشه چیکار میکنی؟
من غذا می‌خورم.
شما؟
من آشپزی می‌کنم.
سلام!
ج-فقط یه لحظه!
سلام!
ه- تو اصلاً آدرس منو از کجا پیدا کردی؟
توی اطلاعات زیستی‌ات بود،
درست زیر قسمتی که نوشته عموی شما فارغ‌التحصیل IIT است.
زیباست.
- قهوه؟ - حتماً.
وقتی کسی را می‌بینم که جالب باشد، روی چند عکس کلیک می‌کنم.
اوه!
فکر کردم از اقوام شما هستند.
بیا، بشین.
چرا این کار را می‌کنی؟
چی تو من انقدر برات جالب بود؟
همون چیزی که من ندارم.
سینه‌ها؟
چی؟ نه!
اعتماد به نفس شما.
کاش من هم همین را داشتم.
من واقعاً از تو خوشم می‌آید.
من واقعاً...
مثل قهوه ات
قهوه.
اوپس!
چیپس.
متشکرم.
میدونی چرا ردت کردم؟
چون فکر می‌کنم تو...
تو بسکین-رابینز هستی.
و من فقط یه آبنبات پرتقالی‌ام.
آبنبات پرتقالی؟
به آن نگاه کن!
من عاشق آبنبات پرتقالی بوده‌ام
از وقتی بچه بودم.
تو دیوانه ای.
اینکه من هستم.
- مگه مجبور نیستی بری سر کار؟ - آره، مجبورم.
خداحافظ.
عینکت داره اذیتت می‌کنه.
داری مزاحم می‌شی، عینک همیشه اونجا بوده.
خب، اینها برای دیدن دور هستند یا نزدیک؟
چیزهایی که واقعاً به من نزدیک هستند.
- باشه، گوش کن. - بله؟
چه «ش» را «سا» بگویید و چه «فا»،
برای من مهم نیست.
آیا شما "خشمگین" هستید؟
صد در صد "خشمگین".
خداحافظ!
خداحافظ.
بیا به اوج پرواز کنیم و بسازیم
دنیایی جدید برای زندگی
جایی که تنها چیزی که می‌بینم تو هستی در کنارم
همان که از رویاهایم آمده بود
من آن شهر را پیدا کردم
اونی که تو رویاها بود، من اون شهر رو پیدا کردم
حالا با تو، احساس می‌کنم به خانه وابسته‌ام
یک آسمان
قلب من به وسعت یک آسمان است
اکنون با تو اوج می‌گیرد
سوالاتی مثل اینکه چرا
و کجا می‌توان منتظر ماند؟
یک آسمان
قلب من به وسعت یک آسمان است
اکنون با تو اوج می‌گیرد
سوالاتی مثل اینکه چرا
و کجا می‌توان منتظر ماند؟
بیا به اوج پرواز کنیم و بسازیم
دنیایی جدید برای زندگی
جایی که تنها چیزی که می‌بینم تو هستی در کنارم
سرم روی سینه ات
ما در خانه‌ای کوچک اما بهترین زندگی می‌کنیم
جهان ممکن است محو شود یا در دید باقی بماند
من فقط از این می‌ترسم که تو را در آغوش نگیرم
من بدون تو چه بودم؟
چرا من بدون تو وجود داشتم؟
این فکرها همش میاد سراغم
حالا تو دنیای منی، قبول دارم
چه بلایی سرم اومده؟
چرا کمکم نمی‌کنی ببینم؟
یک آسمان
قلب من به وسعت یک آسمان است
اکنون با تو اوج می‌گیرد
سوالاتی مثل اینکه چرا
و کجا می‌توان منتظر ماند؟
«روسنی»، آیا باید به والدینمان در مورد خودمان بگوییم؟
نینا خودش میدونه، همین کافیه.
چه عجله‌ای است؟
اول مطمئن بشیم.
«روسنی»، من هیچ‌وقت در زندگی‌ام تا این حد مطمئن نبوده‌ام.
خب مشکل چیه؟
سهیل هم همینو گفت.
ساحل؟
آره، ما دو سال با هم دوست بودیم.
دعوت‌نامه‌های عروسی از قبل آماده شده بودند. و...
یه هفته قبل عروسی گفت...
او مطمئن نبود.
ها؟
او هیچ دلیلی به من نداد، اما...
شاشنک، دختری که با او ازدواج کرد، با من خیلی فرق دارد.
میشه آدرس سهیل رو بگیرم؟
چرا؟
می‌خواهم برایش گل و یک یادداشت «تشکر» بفرستم.
ما به خاطر او با هم هستیم.
اگر او مانده بود، من اینجا با تو نبودم.
شاشنک
سلام!
- سفارش؟ - بله.
اینجا رو امتحان کردی؟
از کجا؟ از کجا؟
این چیز از این مکان.
دومی از بالا، سومی از پایین.
اوه! آیا این غذا اسمی دارد؟
بله، همینطور است. می‌توانید آن را بخوانید.
پاستای خیلی خوبی هم دارن.
- درسته؟ - آره.
پاستا
نه، من غذایی را که قبلاً پیشنهاد دادید می‌خواهم.
شاشانک، سفارش بده.
دو تا شاورما و دو تا شیک شکلاتی، آماده‌ست.
هوم؟
چرا سفارش ندادی؟
او آن را به دست آورد.
- کوک کردن. - آره، یه کم کوک کردن!
- گوش کن، "روسنی". - بله.
یه مدتیه که دارم فکر می‌کنم یه چیزی بهت بگم.
بگو.
خب...
ولش کن. نمی‌خوام حال و هوا رو خراب کنم.
- من مدت‌هاست می‌پرسم، فقط بهم بگو. - من...
- مشکلی سر کار پیش اومده؟ - نه.
- مطمئنی؟ - آره، حتماً.
قطار من اینجاست، شاشانک. فقط بهم بگو! - ادامه بده.
- مشکل خانوادگی داری؟ - نه.
- با آنیل دعوا کردی؟ - فردا حرف می‌زنیم. برو.
- خواهش می‌کنم، فقط بهم بگو. - حتماً.
فردا می‌بینمت. خداحافظ.
- تازه‌ست، نه؟ - آره.
- قهوه داغ؟ - بله، لطفا.
خب، چی می‌خواستی بهم بگی؟ از دیروز منو تو شک و تردید انداختی.
هی! داری چیکار میکنی؟
بیا، ولش کن - چرا اینقدر خشن شدی؟
من به خاطر این از کلاس یوگام رفتم، می‌دونی؟
من به شما خواهم گفت.
شاشنک، لطفا فقط بهم بگو.
خب...
یادته بابام گفت تقریباً به IIM راه پیدا کردم؟
آره. - این درست نیست.
خب، من واقعاً انتخاب شده بودم.
اما من برای مصاحبه نرفتم.
لحظه‌ای که از مصاحبه و بحث گروهی باخبر شدم،
نتونستم خودمو راضی کنم برم داخل.
بنابراین به همه گفتم که رد شده‌ام.
همین و بس.
اشکالی نداره.
الان خیلی احساس سبکی می‌کنم.
- هوم؟ - آره، حس خوبی دارم.
می‌دونی چیه؟ من اینو تا حالا به کسی نگفتم.
حتی مامانم هم نه.
تو اولین نفر هستی.
واقعاً؟
آره.
شاشنک، می‌دونی...
این چیز بین ما...
چی؟ عشق؟
اعتماد؟
«ایموسون؟»
خیر.
«کانکسون؟»
خیر.
صمیمیت؟
عینک.
عینک؟
اینا عینک طبی نیستن
پس چرا آنها را می پوشند؟
چون فکر می‌کنم...
بینی من بدون آنها عجیب به نظر می رسد.
چی؟
بینی تو، مورد علاقه‌ترین چیز توی صورتته.
خیلی گوگولیه.
وقتی این کار را انجام می‌دهید، انگار جادو شده‌اید.
فقط یه بار برام انجامش بده.
لطفا انجامش بده.
نه، شاشانک. - خواهش می‌کنم.
انجامش بده.
بله، همین!
حالا عینک را بردارید.
نه، این کار را نمی‌کنم. - آنها را در بیاور.
نه شاشانک، عینکم نه.
عینک من نه، شاشانک. نه...
تبریک می‌گویم!
ما تازه یه ماشین نو خریدیم! - چی!
ای خدای من!
این اتفاق کی افتاد؟
خب...
من به تو خیلی افتخار می‌کنم.
بابا...
سلام؟
شنیدم ماشین خریدی.
حالا برو، یه خونه هم بخر.
چهار سال دیگه طول نده تا یکی بخری، باشه؟
دارم قطع می‌کنم.
باشه بابا.
یادم نمی‌آید
آخرین باری که به من افتخار کرد.
اون موقع بود که تقریباً مصاحبه IIM رو با موفقیت پشت سر گذاشتی.
- گوش کن، "روسنی". - بله؟
عینکت رو بردار، لطفا.
از بین همه چیز، می‌توانی از من بخواهی که آن را بردارم،
عینک من.
بفرمایید.
خیلی گوگولی شدی.
چی...
سلام!
چی شد داداش؟
هیچی...
من...
خراشش دادی!
کجا؟ روی ماشینت یا روی قلبت؟
تو... همینجا منتظر بمون.
صبر کن عزیزم.
امروز قراره کلی خرابکاری کنم.
هی، صبر کن!
نترس.
آروم باش داداش. یه خراش کوچیکه، چیز مهمی نیست.
فردا ماشینم را می‌آورم، می‌توانی دوباره رویش خط و خش بیندازی.
دوست دخترم امروز با منه، و این یه مسئله‌ی عاشقانه‌ست
پس لطفا کمی مرا آرام کن.
من از حد خودم فراتر نخواهم رفت.
فقط یقه‌ات و موهات رو می‌گیرم و به هر کدوم چند تا مشت می‌زنم.
- باشه؟ - امکان نداره!
این افراطی است.
از هر کدام یکی خیلی کم است.
چطوره از هر کدوم دوتا؟ به نظر منصفانه میاد.
میشه ازم هزینه رو بگیری.
من آنلاین بهت پول میدم، باشه؟
- آره، انجامش میدم.
- آره. - آره؟
- خوبه. - خوبی؟
آماده‌ای؟
آرام بگیر.
نه موهای من.
مو نه؟ کجا رو بزنم پس؟
معده‌ام.
پشت سرت رو نگاه کن... اون مرد کچل!
او را بگیر!
محکم بهش مشت بزن!
- یالا، شاشانک! یالا! - خدای من!
خون!
تو...
شاشنک!
امروز به خودت افتخار می‌کنی؟
فقط به یه خط و خش روی ماشین راضی نبودی.
حالا چطور باید با یه دست این کارو بکنم؟
چی؟
- کار. - اوه!
کار کنید.
یه کیسه یخ میذارم روش. یه لحظه صبر کن.
داری چیکار میکنی؟
اگه کسی صداتو بشنوه چی؟
بابا
آقای شکننده.
گوش کن، خیلی دیر شده.
هوم.
برو خونه.
انتظار داری همینجوری تنهات بذارم؟
خیر.
اما مجبور خواهی شد.
سلام!
خداحافظ، فردا می‌بینمت. خداحافظ.
- الو؟ - الو؟
سلام بابا. دعای خیرت رو ازت می‌طلبم.
- الو؟ - الو؟ الو؟
صدات رو نمی‌شنوم.
آیا این درست است یا وانمود می‌کنی که صدای مرا نمی‌شنوی؟
سلام؟ بابا، میشه فردا حرف بزنیم؟
کلی کار دارم. وقت ندارم.
بعدش وقت بگیر.
اگر آن موقع وقت پیدا نکرده بودم،
تو حتی وجود هم نداشتی، فهمیدی؟
ما یه پیشنهاد ازدواج برات داریم. فردا برو پیشش.
مشخصاتش رو میفرستم.
بابا، در مورد دختره...
الو؟ سلام بابا؟
سلام، قربان.
چی برات بیارم آقا؟
آقا، از بالا چیزی می‌خواین یا از پایین؟
یک قهوه معمولی، از آن نوع که آدم‌های معمولی می‌نوشند.
درسته، آقا.
و برای شما، خانم؟
لطفا یک نان تست آووکادو و یک قهوه سیاه.
راستی، چی تو پروفایل همسریابی من توجهت رو جلب کرد؟
در واقع...
پدرم از من خواست که به دیدنت بیایم.
خوشم میاد که چقدر واقعی هستی.
خام و دسی.
انگار داری یه مرغ رو توصیف می‌کنی، نه یه آدم رو.
خام و دسی.
خیلی بامزه ای!
گوش کن... من یه دوست دختر دارم.
یه چیز جدید بگو...
اوه، ببخشید!
نه، جدی میگم. من یه دوست دختر دارم.
چی؟
«روسنی!»
«لعنتی!»
من... من متاسفم.
متاسفم.
ببخشید. اشکالی نداره.
«روسنی!»
«روسنی...»
«روسنی!»
- حرفمو گوش کن. - تو دقیقاً مثل ساحل هستی!
چی؟
دقیقاً به همین خاطر می‌خواستم مطمئن بشی.
چی داری میگی؟ بیا یه جایی بشینیم...
در مورد چی میخوای صحبت کنی؟
فکر کردی می‌تونی به بررسی گزینه‌ها ادامه بدی؟
و شاید کسی بهتر پیدا شود؟
منظورت چیه؟ من دنبال یه دستگاه «اسقاطی» نیستم.
که یه گزینه بهتر پیدا کنم.
پدرم خیلی اصرار داشت که او را ببینم، برای همین این کار را کردم.
در هر صورت می‌خواستم بگویم «نه».
لحنت شبیه کسی نبود که قرار باشد بگوید «نه».
می‌دونی چیه، شاشنک؟
تو باید با یکی مثل اون باشی.
من با تو جور درنمیام.
اون برای تو عالیه.
چی؟ لعنت به این بی‌نقص بودن!
من... من ازت خوشم میاد.
من خنده‌هات، اخلاقت، دیوانگی‌هات رو دوست دارم.
تو جفت ایده‌آل من هستی.
می‌دونی بزرگترین ترس من، شاشنک؟
که هر وقت همه چیز عالی به نظر برسد...
وقتی به نظر می‌رسد همه چیز عالی پیش می‌رود،
فقط دلمو میشکنی و میری
- چرا اینقدر پیچیده‌اش می‌کنی؟ - من که پیچیده‌اش نمی‌کنم.
دارم سعی می‌کنم از خودم محافظت کنم.
شاشنک، ما باید روی بعضی از روابطمون نقطه بذاریم،
بنابراین ویرگول نگذارید و ادامه ندهید.
سلام!
سلام.
ببین چی دارم.
مورد علاقه شما.
- رشته فرنگی؟ - آره.
از کی شروع به خوردن نودل کردی؟
کربوهیدرات. وای.
مال من رشته فرنگی کینوا است.
رشته فرنگی کینوا، جدی؟
اه. - به به.
چه اشکالی دارد؟
نپرس. چیزهای مربوط به کار.
- من؟ - چه خبرته؟
من دارم میرم گوا.
چی؟ یهویی؟
اول آرجون فقط با دوستانش برنامه ریزی کرد.
حالا همه همسران با هم همراه می‌شوند.
پس من هم میرم.
آیا شما هویتی فراتر از همسر او بودن دارید؟
منظورت چیه؟
منظورم اینه که اول کتو انجام دادی،
سپس مرحله وگان
بعد یوگا، و حالا این سفر گوا.
هر کاری که انجام می‌دهی فقط برای جلب رضایت اوست.
نه، منظورم اینه که...
من... من خوشحالم که این کار را برایش انجام می‌دهم.
نینا، این چه جور رابطه‌ایه؟
این سمی است.
بگو عشق چیست.
عشق...
عشق یعنی اینکه آزادی داشته باشی هر کاری دلت می‌خواد بکنی.
عشق یعنی صداقت.
و تو مدام خودت را برای او تغییر می‌دهی.
من خودم را تغییر نمی‌دهم. روابط همین‌طوری هستند.
- مشکل چیه؟ - مشکل اینه که...
یه چیزی بهم بگو.
آخرین باری که آرجون پرسید «حالت خوبه؟» کی بود؟
چیزی لازم داری؟ خوشحالی؟
آیا او تا به حال از شما چنین خواسته‌ای داشته است؟
آخرین باری که کاری انجام دادی کی بود؟
که تو را خوشحال کرد؟
بیا، بهم بگو!
هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شوید، با خودتان فکر می‌کنید: «امروز چه غذایی در منو هست؟»
چه رنگ لاکی بزنم؟»
تو حتی نمی‌بینیش، اما داری تبدیل به مامان می‌شی.
لعنت.
این روزها چه بلایی سرت آمده؟
من هر کاری از دستم بر می‌آمد انجام دادم، مامان،
اما کافی نبود.
مادر بودن سخته عزیزم.
فقط به من نگاه کن...
من هنوز از تو مراقبت می‌کنم.
این چیزی که بهش میگن عشق چیه؟
مجازاتی بی‌گناه از بالا
این چیزی که بهش میگن عشق چیه؟
مجازاتی بی‌گناه از بالا
اونی که نمیتونه متوجه بشه
اشک توی چشمام
ناراحتم
تمام لحظه هایم پر از غم و اندوه است
حتی در میان جمعیت
قلبم احساس تنهایی می‌کند
هرجا که میرم
دنبال تو می گردد.
با دلیل یا بی دلیل
تو را جستجو می‌کند
برای یک بار هم که شده دست از خودخواهی بردارید
اشتباهات خود را بیان کنید
یک فرصت یادگیری
برای یک بار هم که شده دست از خودخواهی بردارید
اشتباهات خود را بیان کنید
یک فرصت یادگیری
یه لطفی در حقم بکن
قلب نیمه شکسته ام را بگیر
برو و کاملاً از هم جداش کن
ابرهای من
تمام رنگ‌هایشان را از دست داده‌اند
و تمام باران هایم
هنوز مال توست
هرجا که میرم
دنبال تو می گردد.
بی‌جهت، بدون هیچ دلیلی
دنبال تو می گردد.
داستان یک قلب شکسته
با دلیل یا بی دلیل...
این چیه؟
لازم نیست «تی-سیرت» من را برگردان.
اشکالی نداره.
مال توئه، باید نگهش داری.
واقعاً؟
هوم.
خب، حالت چطوره؟
زندگی چطوره؟ کار چطوره؟ همه چی خوبه؟
همه چیز خوب است.
و شما؟
چی میتونم بگم؟
من در اطراف کوه‌ها پرسه می‌زدم.
عکساتو دیدم. خوب بودن.
پس چرا از آنها خوشتان نیامد؟
اونقدرها هم عالی نبودند.
تنها رفتی؟
آره. با کی دیگه میرفتم؟
با سونیا؟
همونی که باهاش ​​قهوه خوردی؟
احساس حسادت می‌کنی.
قشنگه.
ببخشید؟
چرا باید به او حسادت کنم؟
به هیچ وجه.
پس چرا اصلاً داریم درباره او صحبت می‌کنیم؟
می‌دونی چیه، شاشنک؟ من فقط اومدم تی‌شرتت رو پس بدم.
- خداحافظ. - «روسنی»، صبر کن...
منظورم اینه که...
خداحافظ.
- بهشون زنگ بزن. - به این زودی بلیط هواپیما گیرشون میاد؟
به محض اینکه خبر خوب را بشنوند، به هر حال به آنجا هجوم خواهند آورد.
خاله آنو، خواهر گودو، خاله سوما، عمو نیرج...
چه خبره؟ چرا همه تو باغ جمع شدن؟
داریم ترتیبش رو میدیم. - برای چی؟
برای کاری که انجام دادی.
من چه کار کردم؟
باید به ما می‌گفتی که می‌خواهی با شاشنک ازدواج کنی.
من برای ازدواج تو روزه گرفتم، بی‌دلیل.
حداقل کلی تو خرید مواد غذایی صرفه جویی کردیم.
- چه مزخرفاتی! - بس کن!
با شاشنک آشنا شدی؟
آیا شما؟
بله، من این کار را کردم. اما...
- باهاش ​​قهوه خوردی؟ - خوردی؟
بله، اما فقط یه چیز معمولی بود.
اوه، فقط یه چیز معمولی. - فهمیدم.
صبر کن.
برو دیگه.
- پس یه راست میریم سراغ نامزدی،؟ - بیتو! رمز عبور!
- می‌خوای همین الان انجامش بدی؟ - 0007
مامان، بهم بگو.
آیا این آغوش به نظر شما غیررسمی می‌آید؟
به نظر نمی‌رسد.
اوه، این!
- داری زیادی فکر می‌کنی. من... - باهاش ​​حرف زدم.
- بابا... - من با بابای شاشنک صحبت کردم.
باشه. - اون مرد خوبیه. واقعاً خوبه.
او موافقت کرد که آنها باید فوراً نامزد شوند و ظرف یک یا دو ماه ازدواج کنند.
فوق‌العاده‌ست! تو عمرت هیچ‌وقت انقدر سریع کار نکرده بودی.
این دومین باره که ازم تعریف می‌کنی.
- بابا... - خیلی برات خوشحالم عزیزم.
- خیلی برات خوشحالم. - دست مریزاد!
خب، من نگرانم چون اونا میخوان نامزدیشون رو فوراً بهم بزنن.
ما باید خیلی چیزها را مرتب کنیم. محل برگزاری را رزرو کنیم...
تو فقط باید به مبل بچسبی.
پاتو بیرون نذار.
چی؟
بازی!
بعداً باهات حساب می‌کنم.
شاشنک!
سلام، "روسنی"؟
پدرم با من تماس گرفت. به والدینت چه گفتی؟
من بهشون چیزی نگفتم. این بیتو احمق...
او ما را با هم در کافه دید.
اوه!
بیتو حسابی از من کتک خواهد خورد.
ببخشید، او برادر من است.
هرچی دلم بخواد بهش میگم،
اما تو نمیتونی. فهمیدی؟
بنابراین...
من... منظورم اینه که...
حالا چه کار کنیم؟
ل-بیا فقط انجامش بدیم.
باشه.
بیایید به سراغش برویم.
آیا شما "خشمگین" هستید؟
صد در صد "خشمگین".
سلام...
میشه لطفا صدای موزیک رو کم کنیم؟
روز خیلی قشنگیه.
منظورم اینه که امروز یه چیز خیلی خاصه.
بعد از مدت‌ها، همه اعضای خانواده دور هم جمع شده‌اند.
همه آنها روشنی را می‌شناسند
چون او فقط یک دختر بچه بود.
بنابراین، آقای شاشانک شارما،
برادر شوهر آینده‌ام،
میشه لطفا چند کلمه در مورد همسر آینده‌ات بگی؟
چون به من اعتماد کن، وقتی ازدواج کردی
به سختی می‌توانی چیزی بگویی.
بفرمایید، لطفا.
خواهش می‌کنم.
بیا شاشانک. همه ما می‌خواهیم حرف‌هایت را بشنویم.
بفرمایید.
برادر شوهر! برادر شوهر!
- برادر شوهر، بیا دیگه! - بیا دیگه. خواهش می‌کنم.
حرفت رو بزن. بعدا دیگه فرصتی برات پیش نمیاد.
یالا، شاشانک - حرف بزن.
بفرمایید. لطفا.
بفرمایید.
- هی! - اون کیه؟
دوست دارم او از طرف من صحبت کند.
امروز برادرم نامزد می‌کند!
حالا کی می‌تونه جلوی منو بگیره؟
- یه عالمه تشویقم کنید! - یه کم مسته.
- لطفا تشویق کنید. - به نظر مست میاد.
شاشنک همیشه دستِ‌کم‌گیرنده بوده است.
چرا داره پارس می‌کنه؟
او به نوعی همیشه در نهایت برنده می‌شود.
او یک عزیز است.
وقتی اولین بار درباره روشنی به من گفت،
به خدا قسم، همینه. همین.
من فوراً به او گفتم که او همان کسی است که می‌خواهم.
- اون اینو گفت؟ - و اینکه نذاره بره.
او مست است، برای همین دارد چرت و پرت می‌گوید.
شاشانک به من گفت،
که او عاشق بود!
جدی اینو گفت.
او همه چیز را به من می‌گوید.
تک تک اتفاقات...
وقتی برای اولین بار همدیگر را دیدند...
ابرها غلتیدند، رعد و برق زدند،
و آنها فقط به یکدیگر خیره شدند.
- روشنی به چشمان شاشانک نگاه کرد... - همه چیز را به او گفته‌ای؟
و از او پرسید
اگر باران را دوست دارد.
- چیزی نیست، عمو دیپاک. - بس کن!
اولین باری که...
- شاشانک... - ...وقتی که به خانه‌اش رفت...
شاشنک!
- باید بهشون بگم؟ - تو جلوشو میگیری یا من؟
سلام!
دیگر بس است.
مامان، دیگه کافیه.
اینو خودم تنهایی درست کردم.
زردچوبه، چوب صندل و زعفران داره.
اینقدر گرونه؟
اون موقع فقط باید بخورمش.
آن را بخورید، و اثرش روی بدنتان نمایان می‌شود؛ آن را بمالید، و اثرش روی صورتتان نمایان می‌شود.
حالا ساکت باش.
آیا می‌توانم آن را دریافت کنم؟
شاشنک است.
- سلام، شاشانک. - اوه!
شاشنک، منم!
سلام!
میشه سه شب بعدی رو با شما باشم؟
چه مزخرفاتی!
من یک تور پکیج برای سه شب و چهار روز برنده شده‌ام.
من نمی‌خواهم تنها بروم.
خب، می‌خوای با هم باشیم؟
همراهی؟ جدی؟
مامانمو یادت رفته؟
ما نامزد هستیم، نه ازدواج.
سلام خانم.
قطار چه ساعتی حرکت می‌کند، عزیزم؟
روشنی داره بهت ملحق میشه.
او مطمئناً این کار را خواهد کرد.
مامان، مطمئنی؟
هوم.
باشه.
- خوشحال؟ - «خوشحال.»
باشه، خداحافظ.
خداحافظ.
بله!
مامان است.
- سلام مامان. - بچه ها رسیدین عزیزم؟
بله، داریم.
کومائون چطوره؟
کومائون؟
اون عالیه. الان دیگه بزرگ شده.
حتی پرسید چرا تو را با خودم نیاوردم.
- بعداً بهت زنگ می‌زنم. - باشه، خداحافظ.
برو، برو، برو...
وای، خیلی زیباست!
من عاشق اتاق‌های هتل هستم!
من عاشقشم!
تخت خواب بزرگ، منظره...
دستگاه قهوه‌ساز روی میز کناری،
و برای خدمات اتاق، فقط شماره نه را فشار دهید.
چه چیز بیشتری از این می‌توان خواست؟
ها؟
هیچی.
فقط تو.
من فقط تو را می‌خواهم.
وقتی عشق سراغت میاد باید چیکار کنی؟
هیچ کتابی آن را به شما یاد نخواهد داد
وقتی عشق سراغت میاد باید چیکار کنی؟
هیچ کتابی آن را به شما یاد نخواهد داد
حسش مثل اینه که
قلبم فقط منتظر تو بود
اگر این یک رویاست
من هرگز نمی‌خواهم بیدار شوم
تمام روز، تمام شب
فقط من و تو هستیم
تمام روز، تمام شب
فقط من و تو هستیم
جلسات ما لذتی زیباست
مثل یه جشنواره هستن، روشن و درخشان
وقتی تو نزدیکی، همه چیز خوب به نظر می‌رسد
دنیا ممکن است اشتباه کند، و ما درست می‌گوییم
این لحظات شیرین را محکم بچسبید
نگذار محو شوند یا پشت سر گذاشته شوند
بیا شب‌ها همینطور که می‌رویم ستاره‌ها را بشماریم
و بگذار حرف‌های بی‌پایانمان جاری شود
وقتی عشق سراغت میاد باید چیکار کنی؟
هیچ کتابی آن را به شما یاد نخواهد داد
حسش مثل اینه که
قلبم فقط منتظر تو بود
اگر این یک رویاست
من هرگز نمی‌خواهم بیدار شوم
تمام روز، تمام شب
فقط من و تو هستیم
تمام روز، تمام شب
فقط من و تو هستیم
وای! موموس!
- وایسا! ایست! - کامیون رو نگه دار، داداش.
یه جورایی روز مامان‌هاست!
- گیاهخوار یا غیر گیاهخوار؟ - هر دو!
این هوا و موموها...
بله!
دوست‌داشتنی. متشکرم.
لذت ببرید.
هوم، بد نیست.
خوشحالم که از مومو خوشت میاد وگرنه نامزدیمون رو بهم میزدم.
اینجا رو نگاه کن.
خواهش می‌کنم.
من ازش خوشم نمیاد.
و در مورد این یکی چطور؟
اینو دوست داری؟
بامزه است، درسته؟
کی بهت اجازه داده عکس منو بذاری؟
خب، من... من فقط می‌خواستم نامزدیمون رو اعلام کنم.
خب، من آن را پست کردم. چرا اجازه لازم است؟
باید بپرسی، شاشانک.
اگر مایلید عکس‌های نامزدی، عروسی یا حتی طلاق خود را منتشر کنید
اما مال من را منتشر نکن.
مشکل چیه؟
میشه یه چیزی ازت بپرسم، جدی؟
عکس پروفایلت طلوع خورشیده، والپیپرت غروب خورشیده.
تو این دنیا چیزهای قشنگ‌تری از طلوع و غروب خورشید هم هست.
مثل تو.
چرا عکس‌هاتون رو نمیذارید؟
چون تو عاشق پست گذاشتن تو شبکه‌های اجتماعی هستی و من نه.
من از آن تیپ آدم‌ها نیستم.
«روسنی»
«روسنی»، چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
توجه کنید...
من عاشق دلیل با تو بودنم!
من دلیل با تو بودن را دوست دارم
از وقتی که تو را شناختم
هر فصل حس تازگی دارد
هر فصل حس تازگی داره!
چطوره؟ چطوره؟
در میان.
دارم از شعرش حرف می‌زنم.
من هم همینطور.
خنده دار.
رئیس.
سلام؟
بله، قربان.
بله. همه چیز خوب است.
چی؟
بله، آقا. اما...
بله، آقا. می‌فهمم.
بله، آقا. باشه. حتماً.
باشه.
اما، آقا...
چه خبره؟
خب...
رئیسم زنگ زد. - باشه.
یه مشکلی هست.
یه جلسه مهم پیش اومده و من نمیتونم ازش بگذرم.
ما باید برگردیم.
ها؟
چی داری میگی؟
بهش گفتی که برای آخر هفته طولانی از شهر میری بیرون؟
سعی کردم، اما تماس قطع شد.
بعد دوباره بهش زنگ بزن.
هیچ شبکه‌ای وجود ندارد.
- چیکار کنم؟ - ما با هم توی یه شرکت هواپیمایی هستیم.
من بارهای پر و پیمانی دارم.
بهش زنگ بزن.
ولش کن.
- چرا باید ولش کنم؟ - یه وقت دیگه برمی‌گردیم.
ما اینجاییم، زندگی اینجاست. می‌توانیم دفعه‌ی دیگری بیاییم.
بيخیالش شو - شاشانک، تو همیشه همین کارو می‌کنی.
فقط بهش زنگ بزن. بهش بگو که نمی‌تونی بیای.
فقط کافیه بهش زنگ بزنی.
می‌دونی چیه؟ تو واقعاً ترسیدی.
چی؟ یا برو یا یه صندلی بردار و بشین.
من نمی‌ترسم.
بفرمایید، یه قهوه بخورید.
بحث رو عوض نکن، شاشانک.
اگه نمیترسی بهش زنگ بزن.
بهش زنگ بزن.
- بهش زنگ بزنم؟ - نه، زنگ می‌زنم.
برو جلو.
دارم زنگ می‌زنم.
داره وصل میشه.
سلام؟
آقا، من نمی‌تونم بیام.
نه، آقا. این امکان نداره.
من با خانواده‌ام در تعطیلات هستم. عالی.
بنابراین...
جدی؟
داری به من میخندی؟
- داری منو مسخره می‌کنی؟ - نه، مسخره نمی‌کنم.
باشه. بخند، بخند.
از مسخره شدن خوشم نمیاد.
من تو را مسخره نمی‌کنم.
من فقط سعی می‌کنم توضیح بدهم.
البته.
پدرم همین کار را در خانه انجام می‌دهد، و رئیسم هم همین کار را در محل کار انجام می‌دهد.
چرا هیچکس سعی نمیکنه منو درک کنه؟
من شما را درک می‌کنم.
فقط میگم بهش زنگ بزن و بگو نمیتونی بیای.
- ساده‌ست. - به این سادگی‌ها هم نیست.
اینجا دفتر تو نیست، "روسنی"،
جایی که می‌توانید هر وقت خواستید سر بزنید و هر چه دلتان خواست بپوشید.
من باید کراوات بزنم و از نه تا پنج کار کنم.
من باید گزارش بدهم و واقعاً کار را انجام دهم.
فکر می‌کنی من کار نمی‌کنم؟
فکر می‌کنی کار من بی‌معنیه؟
اما با این حال، شاشانک،
اگر من جای تو بودم،
با شجاعت به رئیسم می‌گفتم که نمی‌توانم از پسش بربیایم.
- شجاعت؟ - آره.
تو حق نداری برای من در مورد شجاعت سخنرانی کنی، "روسنی".
حداقل من آدم‌ها را همانطور که هستند می‌بینم.
من مثل تو پشت عینک‌های تقلبی قایم نمی‌شم.
کجایی؟
باشه.
زود میام اونجا.
بذار برسونمت خونه.
مهم نیست.
بیا بریم.
پس، این قراره نسخه ویژه ما باشه؟
اینجوری داریم "خاص"ش می‌کنیم؟
بچه‌ها!
مشکلی پیش اومده، مندی؟
رنگش رو ببین، روش.
یه لحظه. کاران، فقط پوشه دیگه رو باز کن.
مدلی که تاپ سبز پوشیده...
جدی؟
فکر می‌کنی دارم در مورد لباسش حرف می‌زنم؟
عزیزم سعی کن یه بار از عقلت استفاده کنی.
دارم در مورد رنگ پوستش حرف می‌زنم.
او نمی‌تواند روی این جلد باشد.
خلاف سیاست شرکت است.
چرا نمی‌فهمی، ها؟
چرا فقط نمیفهمیش؟
چون من به این شرکت اهمیتی نمی‌دهم!
سیاست شرکت چیست؟
اصلاً چه کسی این قوانین را وضع می‌کند؟
شبا چه جوری میخوابی لعنتی
بعد از اینکه هر روز این مزخرفات رو سر هم کردی، مندی؟
اصلاً می‌فهمی داری با دخترا چیکار می‌کنی؟
کی به این عکس نگاه میکنه
و تمام عمرشان را با این فکر که به اندازه کافی خوب نیستند، سپری کنند؟
اصلاً این معیارهای زیبایی چی هستن؟
آیا واقعاً لازم است که مدام خودمان را با آنها وفق دهیم؟
چرا نمی‌توانیم بنویسیم «پوست تیره‌ات را بپذیر»؟
چرا نمی‌توانیم بگوییم، «کک و مک‌هایت،
آکنه، سینه‌های کوچک، باسن بزرگ،
سلولیت، شکم شل، پهلوهای شل، همه اینها طبیعی است؟
همه‌اش واقعیه.
چرا نمی‌توانیم فقط بگوییم،
«فقط همین‌طور که هستی باش.»
تو همینجوری که هستی زیبایی.
تو کافی هستی.
و روزی که جرات کنی آن را چاپ کنی،
آن روز، شما واقعاً یک «نسخه ویژه» خواهید داشت.
با آرزوی بهترین‌ها.
من انصراف دادم.
همه این دعواها، بحث‌ها، آشتی‌ها،
اذیت کردن یکدیگر حالا بخشی از زندگی شماست.
شما اساساً برای یک بسته مادام العمر ثبت نام کرده‌اید.
گوش کن...
ما بچه ها...
ما قلب‌های سختی داریم.
در حالی که دختران ...
دل‌هایشان نرم و لطیف است.
گرفتیش؟
پس باید قدم اول رو برداری
اون نمیاد پیش تو.
در یک رابطه، هیچ بده بستانی وجود ندارد.
فقط دادن و بخشیدن است.
تو که چیزی به خوردت نمیده.
تو فقط به بخشیدن ادامه بده.
از بچگی به اندازه کافی این دنیا رو دیدم.
یه چیزی بهم بگو.
تو که تا حالا عاشق نشدی،
نه دوست دختری، نه ازدواجی...
پس این همه خرد و دانش لعنتی رو از کجا میاری؟
من وقت آزاد زیادی دارم.
این را یادداشت کن.
تو باید بری پیشش، اون نمیاد پیشت.
و اگر این کار را کرد، به من بگو. حرفم را به خاطر بسپار.
سلام عزیزم! امروز زود از سر کار اومدی؟
من برای همیشه از کار مرخصی گرفتم.
من استعفا دادم.
- استعفا دادی؟ - استعفا دادی؟
مامان، الان نه، لطفا.
- با خودت چیکار کردی، ناینا؟ - مامان، روشنی کجاست؟
اون تو اتاقشه. چه اتفاقی برات افتاده؟
مامان، الان نه، لطفا.
الان نه، لطفا.
ناینا؟
چه اشکالی دارد؟
اون بدن بیکینی که انقدر براش زحمت کشیدم؟
گرسنگی کشیدم، روزه‌داری متناوب انجام دادم، همه کار کردم.
میدونی وقتی به گوا رسیدیم، آرجون بهم چی گفت؟
چی؟
اینکه من مریض به نظر میرسم.
اون موقع بود که فهمیدم چه کار احمقانه‌ای کردم.
وقتی پنج کیلو سنگین‌تر بودم، او به من گفت چاق.
وقتی وزن کم کردم، او به من گفت مریضم.
- ناینا. - منظورم اینه که...
جدی میگم...
من که نمی‌تونم تمام عمرم رو صرف درست کردن اون پنج کیلو کنم.
فکر می‌کنم...
من با یک هدف زندگی کرده‌ام
تا آرجون از من خوشش بیاید.
همین و بس.
اما میدونی چیه؟
مهم نیست چه کار می‌کنم،
من هیچ‌وقت براش به اندازه کافی خوب نیستم.
هرگز کافی نیست.
حتی آخرین باری که تا سر حد سیری غذا خوردم را به خاطر نمی‌آورم.
ناینا...
بیا دیگه...
چای‌های بدون قند،
نان ارزن، وسواس در مورد ترازو،
شمارش چربی‌ها، کربوهیدرات‌ها و غیره...
دارم دیوونه میشم، روش.
من دیگه طاقتم طاق شده.
دیگه نمی‌تونم اینجوری زندگی کنم.
نه. من نمی‌تونم اینجوری زندگی کنم.
او اهمیتی نمی‌دهد.
دیگر بس است.
حق با تو بود.
من مدام خودم را برای آرجون تغییر می‌دادم.
من حتی متوجه آن هم نشده بودم.
من حتی نمی‌دانم...
من که هستم!
من از چه چیزی خوشم می‌آید؟
دیگه خودمم نمیشناسم.
فقط دیگه هیچی بلد نیستم.
اما خوشحالم...
که شاشنک رو تو زندگیت داری.
آدمایی مثل اون کمیابن، روش.
خیلی ارزونه.
جوری که هستی...
با تی‌شرت‌های گشاد و دمپایی‌های لاانگشتی‌تان...
او تو را دقیقاً همانطور که هستی دوست دارد.
از آن محافظت کنید.
هرگز او را رها نکن.
حق با تو بود.
من یه احمق بودم.
داشتم چرت و پرت می‌گفتم.
از خانم پرسیدم،
اون غذای گوجه فرنگی چی بود؟
تو...
اینجا خونه‌ی خودته، باید زنگ در رو بزنی.
دارم میام!
آرامشی تو زندگیم نیست
زنگ‌ها تمام روز به صدا در می‌آیند. او کیست؟
اینجا مال پدرت نیست...
«روسنی»
بهش گفتم خب!
من تو را دوست دارم.
من هم تو را دوست دارم.
شاشنک، وقتی ۱۵ سالم بود،
من به عروسی پسرعمویم در چندیگار رفتم.
من یک لنگه صورتی پوشیدم.
«ببین،
لبخند روشنی درست مثل لبخند مادرش است.»
و میدونی مامانم چی گفت؟
«اما او بینی پدرش را دارد.»
ناینا کپی منه.»
همه شروع به خندیدن کردند.
اون روز...
حس می‌کردم یه چیزی تو دلمه، می‌دونی.
خیر.
از آن روز به بعد، شروع کردم به پنهان شدن پشت این عینک.
من آن روشني ۱۵ ساله را مخفي نگه داشتم،
با خودم فکر می‌کردم هر کاری بکنم، هیچ‌وقت به خوشگلی ناینا نمی‌شوم.
«روسنی...»
شاشنک، هر وقت به آینه نگاه می‌کنم...
شاید فراموش کرده باشند،
اما هنوز صدای خنده هاشون تو گوشمه...
«روسنی...»
فکر کنم من اونقدرها هم خوشگل نیستم.
«روسنی»
وقتی به آینه نگاه می‌کنی، چرا چیزی که من می‌بینم را نمی‌بینی؟
یه دختر شیطون، لجباز و بی حوصله
که برای من زیباترینِ دنیاست.
می‌فهمم. من هم سهم خودم را داشته‌ام.
من در مصاحبه‌ها رد شدم.
من سوژه شوخی‌ها شده‌ام.
من در کودکی عاشق «سیلپا ستی» بودم،
اما من دروغ گفتم و گفتم که کاجول را دوست دارم.
و...
ساعت‌ها جلوی آینه ایستادم،
آنقدر آموزش‌های یوتیوب را تماشا کردم تا از خستگی در حال مرگ بودم،
و من هنوز نتونستم تلفظم رو اصلاح کنم.
بهم بگو. من قراره چیکار کنم؟
تو باید با من ازدواج کنی.
ضمناً،
حالا که از کارت استعفا دادی، نمی‌خوای منو درمان کنی؟
خب، فکر کنم بتونم یه خبر مهم بهتون بدم.
آیا می‌دانید میزبان اجلاس سالانه امسال کیست؟
کره؟
خیر.
این ماییم، بچه‌ها.
این ما هستیم!
مردم از سراسر آسیا و اقیانوسیه به بمبئی پرواز می‌کنند.
دیگه از این بزرگتر نمیشه. بله!
و این به خاطر همه شما، سخت کوشی شماست.
اما هنوز کلی کار داریم. آماده شو، شاشانک. باشه؟
من هیچ شکایتی نمی‌خواهم. همه چیز باید بی‌نقص باشد.
درست است؟
دوباره اون رو پخش کن.
اعداد و ارقام خوب به نظر می‌رسند.
عالی. آفرین.
لطفا سعی کن بفهمی.
واقعاً نمی‌تونم انجامش بدم.
ترفیع شما، چک حقوق شما،
همه چیز به این بستگی دارد.
- اما من... - به من هم فکر کن.
من همچنین به بزرگترهایم پاسخگو هستم.
آقا...
سلام دوستان.
آیا شما هم در تلفظ «س» و «ش» با هم مشکل دارید؟
سپس زبان خود را به عقب بچرخانید
و سعی کنید صدای «ش» را دربیاورید.
بیایید آن را تکرار کنیم.
در ...
«ببین...»
«ببین.»
ش...
باید بی‌وقفه تمرینش کنی.
- «ببین.» - پس، یک بار دیگر...
«ببین.»
«اس...»
«در...»
«ببین.»
«اس...»
«ببین.»
سلام؟
شاشنک، من مدت‌هاست که به تو زنگ می‌زنم. کجایی؟ می‌توانیم امروز همدیگر را ببینیم؟
من حال و حوصله ندارم، "روسنی".
حال و هوایش را پیدا خواهی کرد.
همین الان بیا خونه.
- باشه، خداحافظ. - خب...
شاشنک اینجاست. ببخشید.
سلام!
بیا.
واقعاً متاسفم که اینقدر فوری باهات تماس گرفتم، شاشانک.
چاره ای نداشتم.
می‌خواستم یه خبر خوب رو باهاتون به اشتراک بذارم.
بفرمایید.
فقط یک نوع خبر خوب وجود ندارد.
مادربزرگ!
راستش را بخواهی، با روشنی سریواستاوا آشنا شو،
خبرنگار ارشد BusinessBag.com!
وای، تبریک میگم!
متشکرم.
یه لحظه صبر کن! چی گفتی؟
تبریک؟
آره، «تبریک می‌گم». چه مشکلی پیش اومده؟
هیچی.
چی رو از من پنهان می‌کنی، شاشانک؟
من استعفا می‌دهم.
چی؟
کنفرانس سالانه امسال در بمبئی برگزار می‌شود.
کل تیم جنوب آسیا آنجا خواهد بود.
رئیسم از من می‌خواهد که ارائه بدهم.
من نمیتونم این کارو بکنم، پس دارم استعفا میدم.
یه لحظه صبر کن.
داری استعفا میدی چون نمیخوای ارائه بدی؟
بله، من استعفا می‌دهم چون نمی‌خواهم «ارائه» بدهم.
شاشنک، قراره چند تا شغل و رئیس عوض کنی؟
قصد دارید از چند ارائه فرار کنید؟
واقعاً اینو میگی؟
از کارت استعفا دادی و حالا داری به خاطرش به من درس میدی؟
به دلیل مشکل شغلی استعفا دادم.
تو داری کنار میکشی چون با خودت مشکل داری.
تفاوت را نمی بینی؟
ببین، من تصمیم گرفتم که ترک کنم.
نه، تو نمی‌تونی انصراف بدی.
تو که نمی‌تونی همینطوری ولش کنی، شاشنک.
ما فقط به خاطر تو تا اینجا اومدیم.
شاشنک، تو قهرمان این داستان عاشقانه‌ای.
چطور یک قهرمان می‌تواند از بازی کناره‌گیری کند؟
این جملات در فیلم‌ها جواب می‌دهند.
اما این واقعیت است.
و این همان چیزی است که واقعیت به نظر می‌رسد.
من تصمیمم را گرفته‌ام. نظرم عوض نمی‌شود.
شاشنک، تو باید این کار رو برای ما انجام بدی.
من نمی‌تونم با مردی که تو ترس زندگی می‌کنه ازدواج کنم.
باشه، پس با من ازدواج نکن.
عصر همگی بخیر.
میشه "اطنسون" شما رو داشته باشم...
«اتنسون»، لطفا؟
میشه "اطنسون" شما رو داشته باشم...
«اتنسون»، لطفا؟
یک شرکت یک «موسسه» است...
«آتنسون...»
یک شرکت یک «موسسه» است...
«کامل‌ها...»
«اس...»
«کمال».
چیزهایی در زندگی «ضروری» هستند!
ششنک شارما
نوبت توست.
پروردگارا، بگذار هر قلبی روشن شود
- خدا کنه هیچ ترسی نباشه... - بس کن دیگه نخند!
بگذار از میان مشکلات لبخند بزنم
و به قدم زدن اینجا ادامه بده
پروردگارا، بگذار هر قلبی روشن شود
- خدا کنه هیچ ترسی نباشه... - بس کنید بچه‌ها! ساکت!
بگذار از میان مشکلات لبخند بزنم
و به قدم زدن اینجا ادامه بده
پروردگارا، بگذار هر قلبی روشن شود
باشد که هیچ ترسی نباشد
بگذار از میان مشکلات لبخند بزنم
و به قدم زدن اینجا ادامه بده
پروردگارا، بگذار هر قلبی روشن شود
باشد که هیچ ترسی نباشد
چی!
روشنی؟
بابا، دیدیش؟
البته!
«شاشانک شارما از بمبئی»
برنده جایزه اول جایزه سالانه بین‌المللی عکاسی است
و تصویر کلیک شده نمایش داده می‌شود
در انجمن آسیایی.»
خانم، شما هستید؟
آنیل
بله، آقا؟
شاشنک استعفا داد.
چی!
- آقا، میشه یه بار بهش زنگ بزنم؟ - نه. اصلاً.
- دیگه نه. - آقای شِخار، لطفا، فقط یه تماس.
تو... لباساتو بپوش و برو.
آقا، کارت شناسایی لطفا.
- راستش، یادم رفت. - قربان؟
ببخشید آقا، بدون کارت شناسایی ورود ممنوع است.
اسم من تو لیست هست
با من بیا، بیا بررسی کنیم.
اسمت چیه؟
کجا رفت؟ بگیرش!
سلام، خانم‌ها و آقایان.
سلام. می‌خواهم به گرمی خوشامد بگویم.
به همه مهمانان محترم
و شرکت‌کنندگانی که امروز اینجا حضور دارند.
صبح همگی بخیر.
من...
من «ساسانک سارما» هستم.
من یه مشکلی دارم.
من «ش» را «س» تلفظ می‌کنم،
و به خاطر نگرانی از اینکه مبادا «attension» را اشتباه تلفظ کنم
تمام عمرم را در «تردید» گذراندم.
اما امروز، در رویاهایم، با «ساسانک» هفت ساله آشنا شدم.
«ساسانک» که بدون تردید، بدون ترس زندگی می‌کرد.
احساس کردم انگار از من می‌پرسد،
چه اتفاقی افتاده است؟
و اینکه چرا من اینقدر می‌ترسم.
راستش را بخواهید، من حتی نمی‌دانم.
شاید به خاطر اینه که بزرگ شدم.
من از اینکه مردم چه فکری می‌کنند می‌ترسم،
آنچه آنها خواهند گفت...
آیا من درست انجامش می‌دهم؟
موهام خوب شده؟
کراواتم خوبه؟
در مورد «تلفظ» من چطور؟
از کجا آمده‌ام؟
من چه فکری می‌کنم؟
آیا می‌توانم خواب ببینم؟
آیا می‌توانم رویاهای بزرگ داشته باشم؟
ترسیده بودم.
اما دیگر نه.
می‌خواهم از «ساسانک» جوان تشکر کنم
برای اینکه به من کمک کردی با ترس‌هایم روبرو شوم.
بنابراین امروز، من تصمیم گرفتم
که آزادانه صحبت کنم.
بنابراین، خانم‌ها و آقایان،
آیا می‌توانیم ادامه دهیم؟
بنابراین، از اینجا شروع می‌کنیم.
یک شرکت، یک «نهاد» است که بر پایه اعتماد و «توسعه» بنا شده است.
کارگران یک شرکت، قدرت و «پتانسیل» آن را تعیین می‌کنند.
من پنج سال گذشته اینجا کار کرده‌ام،
و من خیلی خوش شانس بوده‌ام که با شگفت‌انگیزترین تیم کار می‌کنم.
اعتماد از طریق شفافیت،
«توزیع» فروش...
گسترش به مناطق روستایی. تجارت الکترونیک با چاشنی روستایی.
...از ماشین «اسقاطی» ما.
اعتماد از طریق شفافیت.
همین و بس.
متشکرم.
بهت گفتم که اون یه آدم دست کم گرفته شده‌ست،
- اما در نهایت همیشه پیروز است. - بله!
این یه شش تاییِ، از همون اول از زمین!
من ایمیل استعفای شما را بدون اینکه حتی آن را بخوانم، پاک کردم.
تمام شد.
- او همه کارها را خودش انجام داد. - بله.
آنیل، مطمئن شو که از همه مراقبت میشه...
من به تو خیلی افتخار می‌کنم، شاشانک.
- "روسنی" شریواستاو... - بله؟
من، «ساسانک سارما»،
با عقل سالم، می‌خواهم از شما چیزی بپرسم.
برو جلو.
با من ازدواج می‌کنی؟
البته!
من تو را دوست دارم.
من هم تو را دوست دارم.
خب، از «دکوراسیون» خوشت اومد؟
من عاشقشم! عالیه!
این چیه، شاشنک؟
به آنها گفتم بنویسند «روسنی با ساسانک ازدواج کرد»،
و آن احمق‌ها به جای آن نوشتند «روسنی با ساسانک ازدواج کرد»!
چی؟