خوش اومدید، ملت کریپر.
لحظه شماری می کنم تا درباره ماموریت امروز بهتون بگم.
فقط بدونید که مستلزم اینه که ما از یه قطار در حال حرکت بپریم بیرون.
اوه، آره.
برای اینکه من بهتون جزئیات این ماجرا رو بگم،
ریک جذاب و خیلی خیلی خوش تیپ من.
این چیه؟
فکر کنم باید یه کم توضیح بدیم
- چه اتفاقی قراره بیفته. - قراره چی پیدا کنیم؟
یه شاهکار از یگانه...
بهشون نگو. باید ببینید.
نمی خواید این یکی رو از دست بدید.
اون طرف می بینمتون.
به قسمت ۲۷ خوش اومدید.
- مرحله اول، دزدکی از نگهبانی رد شید. - انجام شد.
ما به همه وسایلمون نیاز داریم، که پیشِ جی دی هست.
- مسئول جمع آوری آشغال. - اون مسئول جمع آوری آشغاله.
سلام!
ببخشید خانم. این واگن بسته است.
ازم شکایت کن.
از دیدنتون خوشحال شدم.
چه مشکلی ممکنه پیش بیاد؟ هیچ چی، درسته؟
- قطار! - بدو!
بفرمایید داخل.
بردیم.
وای خدای من، این همون چیزیه که فکر می کنم؟
- یه باسکیات؟ - این چیزیه که میگن.
قبل از اینکه آثارش میلیون ها دلار فروش بره،
وقتی که هنوز فقط یه گرافیتی بود.
- این بی قیمته. - آره.
شرط می بندم.
خیلی خب بچه ها، روال کار رو می دونید.
تا جایی که می تونیم مستند می کنیم و بعد میریم بیرون.
- نگاه کنید، اما مهمتر از همه... - دست نزنید.
ورن، نوبت توئه.
داداش، لازم نیست دو بار بگی.
هی، هی، هی، جی دی، این کار باحال نیست، مرد.
- چه غلطی داری می کنی؟ - جی دی، بهت گفتم.
ببین، من حتی نمی دونم این واقعیه یا نه.
این می تونه شانس ما باشه، ریک.
نه، ما دست نمی زنیم. این قانونه.
آره، خب، قانون نمی تونه کاری کنه.
باشه، بیا، عوضی نباش. فقط اون چیزا رو بذار سر جاش.
بریم.
این همون چیزیه که دارم میگم.
هی، هی، هی! بچه ها! بچه ها!
- بچه ها، وایستید! هی! هی! - بچه ها، تمومش کنید!
- آروم باش، مرد. - لعنتی.
تمومش کن، جی دی.
وسایلت رو جمع کن و برو. دیگه نبینمت.
این کار ما نیست. برو.
می‌دونید چیه، من ترجیح می‌دم پولدار باشم تا یکی مثل شما آدم‌های بی‌کس.
- خوبی؟ - آره.
اینجا!
ام... بچه‌ها؟
هشتاد و دو.
هشتاد و دو هزار بازدید؟
- لعنتی، داریم معروف می‌شیم. - نه.
هشتاد و دو. فقط ۸۲.
خب، باشه. نمی‌فهمم.
باید چیکار کنیم تا کانالمون بترکونه؟
- چی؟ - نه. من قرار نیست خودمو نشون بدم.
نمی‌دونم.
فکر کنم ما دیگه به درد نخوریم.
یه چیزی دارم که شاید خوشحالتون کنه.
از طرف شرکت آب و برق.
اسم‌اش پاراگون هست.
یه هتل قدیمی توی ساحل هست.
خیلی خب، من یه جستجوی عمیق آنلاین کردم.
ظاهراً پاراگون جاییه که گنگستر افسانه‌ای،
مایر لانسکی، ۳۰۰ میلیون دلار گمشده‌اش رو اونجا قایم کرده.
اوه، این که خیلی پوله.
خیلی خب، ظاهراً هر کسی که رفته
دنبال این پول بگرده، دیگه خبری ازش نشده.
افسانه‌های محلی میگن
اینجا جاییه که شیطان زندگی می‌کنه،
و با بازدیدکننده‌ها مهربون نیست.
به نظر... خطرناک میاد.
فکرشو بکن با ۳۰۰ میلیون دلار چه کارها که نمی‌تونیم بکنیم.
منم همینو میگم.
منظورم اینه که، اگه اتفاقی به اون پول رسیدیم،
اگه با یه کم پول از اونجا بزنیم بیرون، آخر دنیا که نیست.
ببینید بچه‌ها، ما یا یه قانون داریم یا نداریم.
ما فقط مستندسازی می‌کنیم، همین.
قبل از اینکه فکری به سرتون بزنه، ما به عنوان یه تیم میریم تو.
دیگه هیچ کار انفرادی برای شبکه‌های اجتماعی انجام نمیشه.
قول میدید؟
بله. بله.
- باشه. - خوبه.
راستش، ام...
منم یه سورپرایز کوچیک براتون دارم.
- واقعا؟ - اوهوم.
اوه. عجب. یه جورایی... یه جورایی متفاوته.
اوه!
متفاوت. ام، باشه. خب، این که خوب به نظر نمیرسه--
نه، منظورم متفاوت به روش خوبه.
می‌دونی، مثل متفاوت بودن لیدی گاگا، درسته؟
- درسته، درسته. - دایان، صبر کن.
صبر کنید، بچه‌ها؟
چه خبر دافیا؟ این ابهتو می بینید؟
آره، تقریباً مطمئنم این باسکیائه.
تا حالا اسم این یارو رو نشنیده بودم، ولی می دونم خیلی می ارزه.
همچنین، فقط می خواستم یه سلامی بکنم
به دار و دستۀ سابقم.
چه خبر رفقا؟ می دونم دارید منو تماشا می کنید.
چه حسی داره یه مشت آدم مفلس و بی کس بودن؟
یو، یو، یو، تاد رئیس اینجاست. همه چیو زیر و رو می کنه.
یه روانی به تمام معنا.
خائن.
دایان کجاست؟ اون باید تا الان اینجا می بود.
تو نباید بدونی دوست دخترت کجاست؟
ورنون؟
- جدی؟ اینجا؟ - چی؟
و این گشت و گذار لذت بخش ادامه داره.
به علم من بی احترامی نکن، باشه؟
ببین، اون زرده بهم انرژی خیلی خیلی خوبی میده.
اون قرمزه به جریان خون من کمک می کنه،
و باعث میشه مغزم تیز بمونه.
و اون سبزه، خب، اون سبزه بهم
همۀ مواد مغذی که بدنم نیاز داره رو میده، باشه؟
و اون بنفش ها چی، ورن؟
به نظر می رسه خیلی بنفش هست.
خب، منظورم اینه، گوش کن،
بدون تی اچ سی نمیشه اسمی از مراقبت های بهداشتی برد.
وای خدای من.
بالاخره.
فکر کنم اتاقو اشتباه اومدی، رفیق.
نه، من با وایسم.
- وایس، هان؟ - یه خبرگزاریه نابغه.
- سلام، فرانک. - شما کورا هستید؟
- این یارو رو می شناسی؟ - آره.
اون به من پیام خصوصی داد. بیا تو.
این دیگه خیلی تجهیزاته. هوم؟
اون یه بمبه؟
باشه.
فقط منم که بوی بیکن رو اینجا حس می کنم،
یا فقط منم، یا دیوونه شدم؟
من پلیس نیستم.
بیشتر شبیه یه قربان-- دایان، چه به موقع اومدی.
این پیرمرده کیه؟
اسم من فرانک بالینگره.
من با وایس نیوز هستم.
من اینجام چون می خوام ببینم شماها چطوری پاراگون رو هک می کنید.
تو از کجا در مورد پاراگون می دونی؟
من پست دایان رو دیدم.
مثل بقیه.
متاسفم.
گفتم که متاسفم.
خیلی خب، هممون داشتیم در مورد اینکه چقدر نیاز داریم
تا اینستاگراممون رو یه پله ببریم بالاتر.
فرانک اینجا میتونه کمکمون کنه این کارو انجام بدیم.
- هی، ورن، نظرت چیه؟ - فکر کنم پلیسه.
- ریک؟ - نه، اصلا.
- ایده بدیه. - دایان.
بهت اعتماد دارم. انجامش میدیم.
باشه.
وان خوبیه، نه؟
متاسفانه، با یه سگ حل کننده معما نیومده.
هی کورا، از ریک بپرس یه گالن گازوئیل اضافه آورده یا نه
همونطور که قرار بود بیاره.
صبر کن، فکر کردم نوبت ورنه.
اصلا.
کورا بهم گفت دایان گفته نوبت توئه.
یا همیشه میتونیم با ماشین من بریم.
این مزخرف خالصه.
راستش، من مشکلی ندارم.
من خیلی راحتم.
هواشناسی دقیق هیچوقت دروغ نمیگه.
باشه، فقط مطمئن شیم
قبل از اینکه شروع شه از تونل ها خارج شیم.
تونل ها؟
هیچ در یا پنجره ای نیست؟
تخته کوبی و حصارکشی شده.
اوه.
داستانت رو میخوای یا نه؟
این مال جی دی بود، الان امانت دادنش.
سرگرمی خیلی پر زرق و برقیه، نه؟
فکر کنم من به تماشای پرنده ها بچسبم.
اونقدرها هم بد نیست.
به جز موقعیت های خاص.
اوه، آره؟ مثل چی؟
اوه، میدونی، من زیاد اهل این
چیزهای خزنده ترسناک که شب میان نیستم.
تا کجا باید بریم تو؟
تقریبا باید رسیده باشیم.
فقط یه چیز کوچیک هست.
اون چیه؟
اون.
- واقعا؟ - آره.
ورن، این بو تویی یا تونل؟ چون خیلی بده.
از طرف خودت حرف بزن، داداش. من این بدنو تمیز نگه میدارم.
صبر کنید، همه یه لحظه وایستید.
چی شده؟
کورا، عزیزم، از این خوشت نمیاد.
چی هست؟
همه، سرها پایین، حالا!
اوه، نه!
دورشون کن! دورشون کن!
کورا، حالت خوبه؟
من از موش ها متنفرم.
این راه ورود ماست.
باید یه راه دیگه ای هم باشه.
من میرم یه نگاهی بندازم.
طول نمیکشه.
تا اون این کارو میکنه، منم یه تلاشی میکنم.
یا خدا!
ممکنه گروهشون داشتن اینجا رو بازسازی میکردن
و بهشون گفتن که کار رو متوقف کنن.
یا یه مانع برای جلوگیری از ورود کسی.
به هر حال. دایان، برگرد! ما یه راه ورود پیدا کردیم!
وای.
شرط میبندم قدیما اینجا مهمونی های خیلی خفنی میگرفتن.
ریک، تو دوباره انجامش دادی.
سلام بچه ها. خیلی خوشحالم که شما رو دارم
تو این سفر کوچیک با خودمون. این مکان تسخیر شده است.
یا عیسی!
به بهترین دوست جدیدم سلام کن.
خیلی خب. بریم برای شروع.
خانم ها و آقایان.
به پاراگون خوش اومدید، لعنتی ها.
پاراگون!
شما هم اینو میبینید؟
من کی اسباب کشی میکنم؟
اینجا دیوونه کننده است، ولی موش داره.
اوه آره، و نه از اون مدل های ناز. نه، منظورم موش های ترسناک،
وحشی و چشم قرمزه.
آره، فکر نمیکردم همچین چیزی وجود داشته باشه. ولی دیدمشون.
وای.
سلام!
شیک.
اوه، چه زیبا.
شما هم به همون چیزی فکر میکنید که من فکر میکنم؟
گوش کن، من اون کلاسا رو الکی نرفتم.
ریک، من دارم استریم میکنم. رد تماس بده.
عالیه. موش های بیشتر.
باشه، شاید موش نیستن.
هی، هر کی که هستی، این اصلا خنده دار نیست!
لعنت بهش. جواب نمیده.
باشه، باید آروم باشی.
مطمئنم حالش خوبه
و هر لحظه ممکنه یه شوخی باهامون بکنه.
خیلی خب، ولی تا وقتی که مطمئن نشدیم
این کارو به روش درست انجام میدیم،
اتاق به اتاق، طبقه به طبقه رو میگردیم.
بیا.
من...
عالیه. نمایشی.
- دعواشون شده. - سر چی؟
رنگ مو.
بهش چی گفت؟
فکر نکنم خوشش بیاد من با تو در این مورد حرف بزنم.
پیچیده به نظر میاد.
نه، در واقع اینطور نیست.
می دونی، ریک یه زن می خواد، و دایان...
دنیا رو می خواد. این حرف غیر رسمی بود.
خب، ریک، اون مسئولیت داره؟
ما میذاریم فکر کنه که داره.
اون تو هوم دیپو حراست کار می کنه،
بیشتر تجهیزاتمون رو اون تامین می کنه،
پس این توهم باعث میشه تجهیزاتمون جور باشه.
و فکر می کنم این مورد تایید دایان هم هست.
اوه، قطعا.
منظورم اینه که اون کنترل محکمی روی ون داره،
همینطور روی بدن ریک.
- ورنون چیکار می کنه؟ - ورن عکاس ماست.
اون همه چیز رو مستند می کنه. همیشه داره عکس می گیره.
- یه جورایی آزاردهنده است. - و تو؟
- من؟ - آره.
اوه، خب.
من کلید هستم.
پس وقتی درها بسته هستن، من بازشون می کنم،
و همه رو درستکار نگه می دارم.
خوبه.
راستی، ممنونم.
بابت چی؟
بابت اینکه اون پشت تو فاضلاب کمکم کردی.
خواهش می کنم.
خب، اسم زنت چیه؟
اسمش آمانداست.
آماندا؟
عکس ازش داری؟
آره.
- اون خیلی خفنه. - درسته.
از خالکوبی هاش خوشم میاد. چیزی نبود که از تو انتظار داشته باشم.
کورا! داریم وقت تلف می کنیم. بزن بریم.
ممنونم.
دایان؟
هی، بچه ها.
این رو ببینید.
بیاین دایان رو پیدا کنیم و از اینجا بریم.
می خواین برم پیش متصدی پذیرش
و ببینم می تونم یه کلید اصلی یا یه همچین چیزی پیدا کنم؟
ایده خوبیه. یه نگاهی بنداز.
یکی باید باهاش بره.
آره، آروم باش، مرد گنده. خودم میرم.
بیا، از این طرف.
ببین، فقط میگم، چی می تونسته اینو درست کنه؟
یه سایه.
یه سایه؟ فکر می کنی یه سایه اینو درست کرده؟
آره، راستش نمیدونم تو چی...
صبر کن، اون صدا رو شنیدی؟
چی؟
نمیدونم، فقط حس کردم یه چیزی...
اون چنگاله. چنگال داره...
واقعا؟
کورا. کورا.
- چنگال. - آره، آره، آره.
بلند شو.
دیدم که از آقای وایس خوشت اومده.
اصلا اینطور نیست.
نه، نه، نه، یه لحظه صبر کن.
یه جورایی یه حسی بینتون بود، باشه؟
چی؟
- من میدونم حس و حال چیه وقتی ببینم. - باشه.
خب، تنها حسی که من متوجه شدم حس تو بود.
توی صندلی عقب ماشین.
ما دنبال کسی نمیگردیم؟
این چیه؟
'صاحب پاراگون بعد از قتل همسرش ناپدید شد.'
'هتل در آستانه تعطیلی.'
'جزئیات به صورت محرمانه توسط پلیس نگهداری شده
به دلیل تحقیقات در حال انجام.'
'با این حال، شایعه شده است
که سینه قربانی باز بوده
و قلبش برداشته شده بود.'
وای.
خب، تو واقعا میدونی چطور یه دختر رو تحریک کنی، ورن.
چطور با دایان آشنا شدی؟
توی یه بیمارستان روانی متروکه.
فکر کنم یه جورایی فضا رو مشخص کرد.
فکر میکنی اون همون آدمه؟
ببین، میدونم که تازه باهاش آشنا شدی،
اما باور کن، هیچکس مثل اون نیست--
اونو ازش جدا کن!
- هی! هی! ازش جدا شو! - وایستا!
ازش جدا شو!
- بهش دست نزن! - آروم باش!
اون آسیب دیده! فهمیدی؟
چه جور حرومزاده مریضی تله خرس توی هتل میذاره؟
اوه، اون نیاز به بخیه داره.
خیلی زیاد.
باید با چیزایی که داریم سر کنیم.
باشه.
خب، الان این یکم نیش میزنه. فقط یه کوچولو.
- زود باش. - ببخشید. ببخشید.
تموم شد.
بچه ها، فکر کنم باید ریک رو ببریم بیمارستان.
نه، من بدون اون نمیرم.
این تلفن دایانه. اون بالاست.
میتونی راه بری؟
- آره. - هی، هی.
گرفتمت. خب، از این طرف.
زود باش.
- کورا، دوربینمو بیار. - بزن بریم.
زود باش، گرفتمت.
یو، فکر کنم این نشونه‌ست که باید در بریم.
کورا، اون گوشی دایانه.
هی، هر کی که هستی، این خنده‌دار نیست.
وای خدای من.
خیلی خب، شماها میدونین
معمولاً اینو نمیگم، ولی باید به پلیس زنگ بزنیم.
ورنون راست میگه. ما به کمک واقعی نیاز داریم.
بچه‌ها، ببینین، ما وقت نداریم
که منتظر پلیس بمونیم، باشه؟
موافقم. باید به حرکت ادامه بدیم.
سروصدا رو کم کنین، باشه؟ بیاین.
هی، بچه‌ها، اون چی بود؟
بو!
تکون نخور! پاشو! پاشو! برگرد!
چه خبره، فرانک؟ تو اسلحه داری؟
مرد، میدونستم تو پلیسی!
- منم دلم براتون تنگ شده بود. - جی‌دی؟
- چی، تو این یارو رو میشناسی؟ - مواظب باش!
- بیا دیگه. - به من دست نزن.
تکون بخور!
بیا دیگه، مرد گنده. پاشو.
حالا رو زانو.
کیف‌هاتونو در بیارین.
دوربینو در بیار، خانم. زود باش.
گوشی‌ها رو در بیارین.
وقتشه یه کم سم‌زدایی از شبکه‌های اجتماعی کنین، خزنده ها.
دایان کجاست، حرومزاده؟
نمیدونم اون هرزه مو بنفش کوچولوتون کجاست.
احتمالا یه جایی داره ویدیوی اونلی‌فنز میگیره.
چیزی که من میخوام بدونم اینه، پول کجاست؟
یه بار دیگه ازت میپرسم، پول کجاست؟
یه بار دیگه ازت میپرسم، دایان کجاست؟
- ببخشید؟ - اینا کی هستن؟
اونا لاشخورها هستن.
اونا آشغال‌های واقعی روی زمینن.
اوه، لعنتی!
تاد، اون همیشه چرت و پرت میگه. فقط آروم باش.
خفه شو!
میدونی که عزیزم، گلوله‌ها فرصت‌طلب‌های برابری هستن.
عجب.
یه آدم پیشرو از قشر فرودست. میدونی، این... این خیلی نادره.
معلومه. این دختره است که جرات داره.
- آره. - و دهن...
تو متوجه شدی؟ من متوجه شدم.
حالا می خوایم چیکار کنیم؟
خب...
چند تا فکر به سرم زده.
عجیبه،
هنوزم بیشتر از کافی جا برای حرف زدن دارم.
- فقط خفه شو! - تمومش کن مرد.
آروم باش. نه. خونسرد باش، خونسرد باش.
عیبی نداره.
درسته؟ عیبی نداره.
فقط دهنش رو ازش می گیریم.
تاد، داری زیاده روی می کنی مرد.
گفتم خفه شید!
هی.
مطمئنی بلدی از اون وسیله استفاده کنی؟
باشه، رمبو؟
چیه، تو بلدی؟
تو چی هستی، پلیسی؟
نه. من فقط دنبال زنم می گردم.
فرانک، داری راجع به چی حرف می زنی؟
توضیح بده.
- توضیح بده! - باشه، باشه.
زن من خبرنگاره.
اون چند ماه پیش ناپدید شد،
به همراه عکاسش. اونا...
داشتن یه گزارش درباره صاحب این هتل تهیه می کردن.
پلیس؟ اونا هیچ کمکی نکردن.
فقط نمی تونستم راهی برای ورود پیدا کنم.
به محض اینکه پست پاراگون شما رو دیدم،
فهمیدم شماها یه راهی پیدا کردید.
کی اهمیت میده؟
کم شدن دو تا عوضی احمق چه اهمیتی داره؟
بگو سه تا.
همونجا وایسا.
این خیلی حال به هم زنه.
این مال دایانه!
اوه. اوه، رفیق، این. اوه، آره. نه، بیا اینجا.
نمی دونستم. نمی دونستم مال دوست دخترته.
نمی دونستم.
بلند شو، برش دار. متاسفم، نمی دونستم.
جدی میگم. برش دار.
باشه؟ آره؟ خوبه.
- نه، ریک! - ریک!
ریک!
نه، ریک.
کس دیگه ای هست که دنبال مایل پرواز رایگان باشه؟
همین فکرو می کردم.
- تاد، این تو برنامه نبود. - برنامه عوض شد.
تو گفتی فقط می خوایم بترسونیمشون.
حالا قراره بشه--
دهنتو ببند، وگرنه برای همیشه می بندمش.
- بيا اينجا، بيا اينجا. - تو يه روانى هستى.
هيچ اهميتى به اين مزخرفات اينستاگرام نميدم.
- من فقط بخاطر پول اينجام. - لعنتى، آره داداش.
و تو ميدونى کجاست، درسته؟
منو ببر به اون دفتر.
آره، نميتونم اين کارو بکنم.
چى؟
اون دفتر روى نقشه ها علامت گذارى شده.
و ريک، اون تنها نسخه رو داشت، نابغه.
آره، باشه. باشه.
بيا بريم اون چترباز رو پيدا کنيم. برو.
- برو کنار. - آروم باش مرد.
وايسا.
ريک!
بايد يه راه ديگه اى هم باشه.
کي ميخواد از رو تخته راه بره؟
من اين کارو ميکنم.
اوه.
برو.
برو!
آفرين!
ريک، حالت خوبه؟ ريک، حرف بزن--
اوه خداى من! اوه خداى من!
اون نيست!
هوم. خيلى بد شد. بريم.
صبر کن، من چطور بايد برگردم؟
قرار نيست برگردى!
خداحافظ. بيا بريم.
جى دى، اين تو نيستى مرد.
بايد به ما کمک کنى.
دايان؟
برو.
دنبالش کن.
اون تو چيه؟
نارنيا.
هيچى نيست. اوه، لعنتى!
لطفا. کمکم کن.
بث. هي، هي، آروم باش.
- خوبه. الان ديگه امنى. - تو اونو ميشناسى؟
آره. اون با همسرم اومده اينجا.
بث، هي، هي، هي، هي، آماندا کجاست؟
داره مياد.
همتون ميميريد.
زانو بزنيد. همتون، زانو بزنيد!
زود باش!
عينک ديد در شب رو بده به من.
زود باش، زود باش.
کرکره ها رو پايين بکش.
- مک، چيزى ميبينى؟ - هيچى.
جی دی؟
این دیگه چه کوفتیه...
مک، به شلیک ادامه بده!
بزن بریم از اینجا. زود باش!
ریک.
خوبی؟
الو؟
خدای من. ریک؟ خدای من. ریک.
خدای من. زود باش. گرفتمت.
زود باش. گرفتمت. حالت خوب میشه.
ما تو رو از اینجا میاریم بیرون. زود باش.
نه.
قایم شو.
این دیگه چه کوفتیه...
چه خبر شده؟
خدای من.
دایان؟
خدای من، دایان.
- هیچی. - زود باش!
زود باش!
یک راز قدرتمند
با من در میان گذاشته شده.
رازی برای بهتر شدن.
اوه!
بیشتر از یک مرد نادان.
لعنتی.
اوه!
بریم!
کاری که باید انجام بشه، باید انجام بشه.
اوه! باشه.
ربکا هیچوقت نمیفهمه.
پس از خوردن قلب مقدس یک انسان فانی،
به فرد برگزیده قدرت ماورایی هدیه داده خواهد شد.
ستایش بر تاریکی باد.
بیا، مرد، فقط از اینجا بریم.
نظرت چیه دست از بچه بازی برداری
و تو این کار بهم کمک کنی، ها؟
- ارزشش رو نداره، مرد! - مک!
مک! تو مُردی، مک!
چیزی که در ابدیت به دست میاد
بیشتر از چیزیه که تو این زندگی از دست میدی.
خدای من.
باشه.
تبدیل نهایی از انسان به هیولا
زمانی رخ میده که ارباب تاریکی پیوند
دو روحی که میخوان در یکی بشن رو تقدیمش کنن در...
آتش ابدی."
پس از مراسم، انسان-هیولا
در نهایت از زندگی جاودانه لذت خواهد برد،
و تمام قدرت هنرهای تاریکی که تشنه اشه رو به دست میاره."
فکر نکنم.
ورنون؟
گوش کن.
- ورنون؟ - طبقه پایین. زود باش!
- صبر کن. - اوه.
لعنتی.
ورن، حالت خوبه؟
- هی. آره، ما خوبیم. - میتونم ببینمتون.
- کجایید؟ - طبقه بالا، و من دایان رو پیدا کردم.
کورا، چطوری بهت برسیم؟
برو بیرون، برو بیرون، برو بیرون! داره میاد!
زود باش!
بچه ها، زود باشید. زود باشید، زود باشید.
برو یه چاقو پیدا کن. یه چیز تیز.
هر چیزی. برو، برو!
هی، کورا!
کورا، ما توی آشپزخونه ایم. یه جورایی به یه راه خروج نیاز داریم.
هی، فرانک! فرانک، پیداش کردم.
باشه، یه راه خروج پیدا کردم.
- کجاست؟ - درست جلوی روتونه.
- اونجاست. برید، برید! - اوه، حتما داری شوخی میکنی.
اوه، خدای من.
موتور از کار افتاده.
باید خودت رو دستی بالا بکشی.
بیا تو.
چیه، فکر میکنی اینجا امنه؟
خیلی خب، به حرکت ادامه بده. رادیو.
خیلی خب.
باید در مورد همسرم بهتون میگفتم.
- متاسفم. - اشکالی نداره، رفیق.
زود باش.
ورنون!
- وقت تمومه! - من دارم با تمام سرعتم میرم!
- وای خدای من، ورن. - اوه، لعنت.
باشه. باشه، باشه.
فرانک، عجله کن!
- زود باش، فرانک! - زود باش، عجله کن!
زود باش، فرانک!
زود باش!
ورنون، چاقو رو بردار!
ورنون! کابل رو ببر!
- وای خدای من، فرانک. - بیسیم رو بده به من.
فرانک، حالت خوبه؟
من خوبم.
اون یکی چیز؟ نه چندان.
فرانک، تو پنت هاوس همدیگه رو میبینیم.
گرفتم.
فقط به یه دقیقه نیاز دارم.
فرانک؟
ما یه نفر رو تو طبقه نهم پیدا کردیم.
فرانک.
هیچ خبری از ریک نیست؟
منظورم اینه، اون منو نجات داد، ولی...
ما باید دایان رو پیدا کنیم.
آره، اون همینجاست.
اینجا کجاست؟
خیلی خب. من میرم دایان رو بیارم.
- حواست به مانیتور باشه. - یه دقیقه صبر کن.
خدای من.
دستاتو از من دور کن!
منو ول کن!
فرانک؟
فرانک، دایان رو پیدا کردی؟
کورا؟
- دایان؟ - اوه، خدا رو شکر زنده ای.
فکر کردیم اون چیزه تو رو گرفته.
فرانک با توئه؟
اون جون منو نجات داد.
هی، ریک با شماهاست؟
وقتشه از این جهنم بریم بیرون.
اوم...
دایان، عزیزم...
درباره ریک...
کورا، ریک کجاست؟
دایان، ریک یه قهرمانه. اون کورا رو نجات داد، اما...
کورا؟
آخرین جایی که ریک رو دیدی کجا بود؟
توی یه اتاق تو طبقه سوم،
ته راهرو.
ریک؟
هی. هی، هی. اوه، نه.
هی. هی، ریک. ریک، ریک، ریک، هی. هی.
لطفا بیدار شو. لطفا بیدار شو.
خواهش می کنم، عزیزم، خواهش می کنم.
ریک! ریک!
صد میلیون بازدید.
بوم، بیبی، بزن بریم! خوشم اومد.
گوش کن، من اینو برای یه موقعیت خیلی خاص نگه داشته بودم.
هی، بچه ها، کاش فرانک اینجا بود.
به سلامتی فرانک.
- به سلامتی فرانک. - فرانک.
به سلامتی فرانک.
یه سورپرایز دارم.
خدای من.
صبر کن، چی؟
تصمیم مدیریتی. یه کمش به کد آسیب نمی زنه.
رفیق من.