ببین، من نمی دونم چه جور بازی ای رو داری انجام میدی
ولی من علاقه ای ندارم!
نه، تو واقعا نیاز داری که بشنوی من چی باید بگم.
بهت گفتم که بهت میگم جوی، من دیگه تمومش کردم.
اینقدر برات کافیه؟ - نه.
همه ایمی فیشر رو به عنوان یه قربانی میدیدن.
یه دختر نوجوون که اغوا شده توسط یه مرد مسن.
و از بعضی جهات همینطور هم بود.
ولی این تمام حقیقت نیست.
ایمی فیشر انتخاب هایی کرد،
انتخاب های مخرب، که نزدیک بود جون منو بگیره.
من ماری جو بوتافوکو هستم
و این اولین باریه که میشنوید
این داستان رو مستقیم از زبون من.
داستان خیلی از آدم ها که فکر میکنن میدونن، ولی نمیدونن.
نه همش. نه همه چیز.
ممنون که اومدی، ماری جو.
اشکالی نداره اگه صدات کنم ماری جو؟
حتما.
میدونی، اصلا شبیه کسی نیستی که
اه، به صورتش شلیک شده.
- خب، بیشتر از سی ساله که گذشته.
سفر طولانی ای بوده و عمل های جراحی
ولی من اینجام، هنوز سرپا.
- بفرمایید.
میدونید، و به همین دلیله که من فکر میکنم الان وقتشه
که یه فیلم مستند بسازیم درباره ی چیزی که تو
و ایمی فیشر از سر گذروندید.
ببخشید.
- قربانی دیگه.
فکر میکنم دوباره دیدن همدیگه چیزی باشه که بشه اسمشو گذاشت غیر قابل انکار.
- فقط برای اینکه مطمئن شم که دارم دنبال چی میگردم.
اوهوم.
- من یه گلوله تو سرم میخورم،
که منو مجبور میکنه بگذرونم دهه ها جهنم زنده رو.
من و بچه هام.
و تو فکر میکنی ایمی فیشر،
کسی که به من شلیک کرد،
قربانی دیگست؟
- درسته؟
- اون گلوله هنوز تو جمجمه ام جا خوش کرده.
- یه یادآوری دائمی از اون روز.
به لطف اتفاقی که افتاد، بچه های معصوم و قشنگم
یاد گرفتن که چی بود مثل اینکه علنا دیده بشن،
خیلی قبل تر از کارداشیان ها.
ایمی و جوی هر دو انتخاب شدن
که برای همیشه زندگی ما رو تغییر داد.
جوی! جوی! جوی!
ببین، من هیچوقت هیچ ربطی به ایمی فیشر نداشتم.
جوی بوتافوکو از بی گناهی من سوء استفاده کرد.
- من با اون دختر کاری ندارم!
- تفنگ اتفاقی شلیک شد.
- فکر می کردم، بالاخره این بار،
من کل داستانم رو گفتم، ولی نشد.
و شروع می کنم به جواب دادن به سوالی که
تو ذهن خیلی از مردم هست:
چرا جوی باور کرد که من نبودم
با ایمی فیشر برای مدت طولانی، بعد از اینکه به من شلیک شد؟
یا باید می فهمیدم که جوی چه جور آدمی بود
قبل از اینکه هیچ کدوم از اینا اتفاق بیفته؟
جواب ها الان واضح تر شدن، ولی اون موقع اینطوری نبود.
نه وقتی همه اینا شروع شد. نه تو روز اول.
فکر کنم اینجا می شینم.
چیه، خجالت می کشی؟
مامانم بهم گفت با غریبه ها حرف نزنم، همینه.
- من جوی ام. جوی بوتافوکو. تو چی؟
- ماری جو. ماری جو کانری.
- خب، ماری جو، به چگالی اعتقاد داری؟
منظورت تقدیره؟
- نه نه نه، من دارم درباره 'حمله معلم' حرف می زنم.
- بدجنس نباش.
- کی منظورتونه؟
به همه اون مدارک قاب شده و دیپلم ها پشت میزش نگاه کن.
من دارم درباره چگالی حرف می زنم، مثل تو زمینه
توصیف حجم یه چیزی.
ولی خب، می بینی که تقدیر رو مطرح کردی.
هی، هی، هی!
هی!
- یه جرعه بزن. این الکله.
- اوف!
زود باش برگردیم به رقص!
- چی می تونه جلوی اینو بگیره؟
فقط، زندگی یکم سریع تر پیش رفت
از چیزی که هردومون انتظار داشتیم.
- من حامله هستم.
واقعاً؟
- آه... یعنی این همیشه نقشه نبود؟
ازدواج، خرید خانه، بچه دار شدن؟
- بله... - بله.
ولی آه، آیا ما حتی تمام شده ایم؟ آیا خودمان هنوز بچه نیستیم؟
منظورم اینه...
زندگی تازه داشت شروع میشد، برای بهتر شدن.
ببین...
من... میتونم دوباره با دکترم چک کنم.
منظورم اینه، ولی این آزمایش ها قرار بوده خیلی دقیق باشن.
به علاوه من عقب انداخته بودم، به همین خاطر آزمایش دادم.
اصلاً، میدونی؟
- میدونی چیه؟
این عالیه.
این واقعاً عالیه.
جدی میگی؟
تو همیشه میتونی روی من حساب کنی. اینو میدونی.
هر اتفاقی بیفته.
و این در مورد بچه های ما هم صدق میکنه.
من هیچوقت کاری نمیکنم که بهت آسیب بزنه.
من یه دختر کاتولیک ایرلندی تو دهه هفتاد بودم.
اون مردی بود که دوستش داشتم، بهش اعتماد داشتم.
من متعهد به تشکیل یه خانواده باهاش بودم.
نیمه دیگه جوی بودن، هویت من شده بود.
و من مطمئن بودم که اونم منو به همون اندازه دوست داره،
با اینکه بعضی وقتا قطعاً حدود منو امتحان میکرد.
جوی، اونا تازه پشت سرمون کنار کشیدن.
تو سرعت نداشتی، داشتی؟
- از کجا باید بدونم؟
- خب، فقط بگو داری میری زایمان کنی،
برای همین مجبور شدم یکم سریعتر رانندگی کنم.
- جوی، نه، من این کارو نمیکنم.
فقط تو این مورد بهم اعتماد کن، مری جو. بیا!
من همیشه نمیدونم دارم چیکار میکنم؟
مشکل چیه؟
- ممکن بود جریمه بشی، جوی.
- کلمه کلیدی، ممکن بود.
ولی نشدم. همش به خاطر ایده عالیم بود.
آره، آره.
شادی برای دنیا...
آه، منو محکم بگیر، خوشگل.
- ولی زمانی که دخترمون جسی با من اومد
من بیشتر و بیشتر تو دردسر افتادم.
جوی و اینکه داشت چیکار می‌کرد.
اوه، این چیه؟ عیبی نداره. آره.
- تقریباً وقتشه که جسیکای کوچولو رو برگردونیم
به پرستار بچه، خانم بوتافوکو.
اوه، منتظر شوهرم هستم.
آه، رفته خونه تا پسرمون پُل رو بیاره
تا بتونه اونو بیاره اینجا و با خواهر کوچیکش ملاقات کنه.
بیش از ۳۰ دقیقه از ساعات ملاقات گذشته.
- واقعاً؟
و قول داد که زود برمی‌گرده. مگه نه؟
آره، قول داد.
آره. اشکالی نداره، با این حال. فهمیدمت.
من خیلی هیجان‌زده بودم که یه مادر و همسر خوب باشم.
می‌دونستم که این کار درستیه که مهمونی‌ها رو ول کنم.
اما جوی یه جورایی یه نوجوان همیشگی باقی موند.
ولی این چیزی بود که همه در موردش دوست داشتن.
مادرم اونو مثل یه پسر می‌دونست.
خواهر کوچیکم ایلین اونو مثل یه برادر بزرگتر می‌دید.
هر وقت سعی می‌کردم در رفتارهایی که منو آزار می‌داد شرکت کنم
همه به من اطمینان می‌دادن که این فقط جوی هست.
تنها چیزی که اونا می‌دیدن شیرینی اون بود.
نه اینکه معمولاً سعی می‌کرد جبران کنه
یه نوع رفتار بد رو.
- آیا یه خانم زیبا اینجا هست؟
برای من؟ ممنونم.
اوه، جوی، اون زیباست!
خب، مراقب باش. یه قدم بزرگ.
خب. خب. من بهت اعتماد دارم. حالا حرکت کنیم؟
اوه، نه.
تو برام یه ماشین اسپرت خریدی؟!
همش به خودم می‌گفتم که بالاخره خودشو جمع و جور کرده
و همون مردی شده که فکر می‌کردم باهاش ازدواج کردم.
آره عزیزم، فهمیدم.
عزیزم؟
عصبانی نشو. قصد نداشتم تا این وقت شب بیرون بمونم.
- جوی، الان بعد از نیمه شبه.
- یادت باشه قول دادی میای خونه
و کمکم کنی بچه‌ها رو بخوابونیم؟
اوضاع یکم از دستم در رفت.
واقعاً؟
- اینقدر اشتباهه؟
فقط می‌خواستم یکم تخلیه انرژی کنم.
باشه، باشه، خراب کردم.
- من...
فکر کنم این مهمونی یکم از دستم در رفته،
می‌دونی؟ منظورم اینه که...
نه، ببین، من بهت نیاز دارم...
که بخشی از این خانواده باشی.
بخشی که بچه ها... و من میتونم روش حساب کنم. میدونی؟
یا، وگرنه، میدونی... - اوه. یا چیز دیگه.
بله.
- وگرنه چی؟ هوم؟
تو هیچوقت نمیتونی جلوی من عصبانی بمونی، خوشگل.
- هی، من با تو بازی نمیکنم، جویی.
فکر کنم وقتشه که یکم کمک بگیری.
هوم؟
آره. کمک.
فقط...
میدونی، برای...
جویی گند میزنه و قول میده تغییر کنه،
بعدش برمیگرده به همون کارای قدیمیش.
ولی من دوسش داشتم. بچه هامون، زندگیمون رو دوست داشتم.
خیلی دلم میخواست حرفاشو باور کنم.
- آره، اون به عنوان یه قطعه جایگزین کار میکنه.
و فکر کنم آه... اوه.
شما نمیتونید تو محوطه کار باشین، خانم. خیلی خطرناکه.
- من خطر رو دوست دارم. منو تحریک میکنه.
- چند سالته؟
- شونزده. چطور، مثلاً چی میبینی؟
من دارم درباره ماشینم حرف میزنم.
یه کم... راستش رو بخوای.
فقط به خاطر اینکه دوست دارم با سرعت برم.
و بعض وقتا حواسم پرت میشه وقتی یه مرد خوشتیپ میبینم.
- تو الیوتی، دختر فیشر.
- اوه، گناهکار.
ولی اینو بر علیه من استفاده نکن.
پدرم اینجا حساب داره، برای همین ازت میخواد
که یه مراقبت ویژه از ماشینم بکنی.
- واقعا؟
- اوم هوم.
- در حالی که تو خونه از بچه هامون مراقبت میکردم
و زندگیمون رو میچرخوندم،
راستش رو بخوای اصلا نمیدونستم
شوهرم واقعاً پشت سرم چه کار می‌کرد.
خیلی خب، خیلی خب.
دیگه از این چیزای پرداخت به ازای تماشا نمیخوام، باشه؟
این اقامت های یک ساعته تو هتل داره حسابمو خالی میکنه.
اگه ماری جو رو ترک کنی، وقت و پول زیادی خواهی داشت.
تو از کجا اسم زنمو میدونی؟
اسم بچه هاتو هم میدونم، پاول و جسیکا.
مشکلش چیه؟
میدونی، من الان 17 سالمه،
یعنی تو ایالت نیویورک قانونی هستم.
من... من میخوام همیشه با تو باشم.
کدوم قسمت 'من متاهلم' رو نمیفهمی؟
اینجاست که میخوام واقعا توجه کنی.
حالا میدونم که ایمی فیشر از یه پس زمینه آشفته اومده.
که از درد های خودش رنج میبرد.
و من برای اون دختر کوچیک دلسوزی میکنم.
اما این انتخاب هایی که بعدا کرد رو پاک نمیکنه...
انتخاب های حساب شده و عمدی.
اون مصمم بود به هرچی که میخواد برسه.
و دقیقا میدونست داره چیکار میکنه.
بیا.
تو استیوِن هستی، درسته؟
بله.
من ایمی هستم. من لو رو میشناسم. اون بهم گفت میتونم تو رو اینجا پیدا کنم.
شنیدم که تو حاضری...
هر کاری بکنی تا یکم با یه دختری مثل من وقت بگذرونی؟
اون اینو گفت؟ من... منظورم اینه که... آره.
اتفاقا، تو دقیقا همون مرد مهربونی هستی که دنبالش میگردم.
تو یه اسلحه داری، درسته؟
من چند بار با عموم به شکار رفتم.
یه تفنگ دارم.
هوم. عالیه.
چون بهت نیاز دارم که یه نفر رو برام بکشی.
جوی سخت کار میکرد تا برای خانواده فراهم کنه.
اما من تنها کسی بودم که خانواده رو میچرخوندم،
پرداخت قبوض، و رسیدگی به تمام جزئیات زندگی مون.
مطمئنا، اون یه کارگر سخت کوش بود،
اما رابطه من و جوی بیشتر شبیه مادر و پسر بود.
من بزرگ شدم در حالی که جوی یه نوجوان دائمی باقی موند.
من تحقیقات زیادی در مورد مردان بالغ انجام دادم
که هیچ نشانه ای از بلوغ در اونها دیده نمیشه.
اونها رو به عنوان سندرم پیتر پن بالغ توصیف میکنن.
کسانی که به عادات و رفتارهای نوجوانی چسبیده‌اند.
بله، اون جوی بود، و من اصلا نمی دونستم باید چیکار کنم.
با این حال، هرگز وارد یک میلیون سال نشدی،
فکر می کردی که اون اصلا من و بچه ها رو فریب داده؟
هی.
فکر کردم از دستم عصبانی هستی که زنم رو ترک نکردم؟
- اوه، چطور می تونم از دستت عصبانی بمونم، جوی؟
قرار بود ما با هم باشیم.
داری چیکار می کنی؟
- تصمیم گرفتم که تو همیشه حق داشتی.
- اوه، واقعا؟
- تا زمانی که ازدواج کردی، انتظار ندارم با من ازدواج کنی.
البته، اگه این موضوع تغییر کنه...
می خوام اولین نفر تو صف باشم تا خانم بوتافوکوی بعدی باشم.
زمزمه نامفهوم
کارت رو خوب انجام دادی، استیون.
می تونیم از این اطلاعات برای قدم بعدیمون استفاده کنیم.
سلام؟ حالا می دونیم کی مری جو تنها تو خونه است.
- برای؟
- وقتی میریم اونجا تا با تفنگت بهش شلیک کنیم؟
- اوه، آم... درسته.
منظورت تفنگم r-r-r هست؟
- مم هوم.
- امم... یعنی...
- بگو، استیون.
- واقعا مطمئن نیستم که بتونم کسی رو بکشم.
- یعنی بین من و تو
من به سختی می تونستم گوزن ها رو تو شمال ایالت بکشم.
- هوم.
می خوای با من بخوابی، مگه نه؟
پس تنها کاری که باید بکنی اینه که اون عوضی رو بکشی.
باور کن، من اینجا دارم خدمت عمومی می کنم.
مری جو یه مانعه که من دارم از سر راه بر می دارم.
این به نفع همه است.
ممنون بابت پذیرایی.
چطور این همه پول به دست میاری؟
منظورم اینه که، دوستت...
- جوی؟ می تونی اسمش رو بگی.
- بله، ولی تو اینجا با منی، این تقلب نیست؟
- آه، اولاً، اون داره با زنش بهم خیانت می کنه.
علاوه بر این، اون دوست داره که من خیلی جنسی هستم.
این یکی از ویژگی های متعدد منه.
- عالیه. پس... اون فقط بهت پول میده؟
- در واقع، من اون رو به دست میارم.
مردا پول میدن تا وقتشون رو با من بگذرونن. می دونی،
از طریق سرویس اسکورت؟
- و جوی تو این کار خوبه؟
- بله، چی گفتی الان؟
اون دوست داره که من با اون خیلی راحتم.
- عالیه.
- پس، آه، کِی برای شلیک به ماری جو وقت داری؟
هر چه زودتر، بهتر.
- باید مطمئن شم که می تونم یه هدف خوب براش پیدا کنم.
می دونی، برای یه شلیک مرگبار.
- نگران نباش، استیون، یه نقشه دارم.
- سلام. می تونم کمکتون کنم؟
- من اینجا هستم تا برای دبیرستانم پول جمع کنم.
فکر کنم شما هم اونجا رفتید، درسته؟
- از کجا می دونی؟
- آه، دفتر مدیر یه لیست از اسامی به ما داد.
تا درخواست کنیم، چون، آه،
اون از ما دخترا می خواست که در امان باشیم.
وقتی برای مدرسه پول جمع می کنیم.
- دقیقا چی می فروشید؟
آه، تکه های شیرینی.
فقط سه تا دیگه مونده، بعدش به هدفم می رسم.
- فقط، فقط یه لحظه به من فرصت بده.
- منتظر چی هستی؟
ببخشید؟
ام... ام...
کدوم یکی رو می خوای؟
- روز خوبی داشته باشید.
بله، ام...
شما هم.
- این شیرینی برای خیریه مدرسه نیست.
اون جدیه؟
منتظر چی بودی؟ یه دعوت نامه کتبی؟
تنها کاری که باید می کردی این بود که عکس بگیری.
- شما مدام جلوی هدف من قدم می زدید.
نمی خواستم اشتباهی به شما شلیک کنم.
- پس به جاش اصلا به هیچ کس شلیک نکردی.
بعد از اینکه همه چیز رو عالی برنامه ریزی کردی.
- سعی کردم بهت بگم، فکر نمی کنم بتونم کسی رو بکشم.
- درسته 'نمی تونم کسی رو بکشم'، احمق!
می تونی فراموش کنی که من اصلا با تو خوابیدم؟
- متاسفم.
نباش.
یه راهی پیدا می کنم که خودم اون هرزه رو بکشم.
حتی اگه آخرین کاری باشه که انجام می دم.
- ایمی فیشر نسبت به جویی وسواس پیدا کرده بود.
وقتی به گذشته نگاه می کنم، می تونم ببینم که چطور اون فریب داد.
اون دختر رو همونطوری که منو فریب داد، فریب داد.
- اون تو متقاعد کردن هر کسی خوب بود.
که اونا مرکز توجهش هستن.
همه دوسش داشتن.
اون استاد خوش گذرونی بود.
همه رو فریب داد. مخصوصا منو.
- کاربراتورت کثیفه.
باید همه چی رو در بیارم، تمیزش کنم.
نمی خوام بذارم بدون اینکه درستش کنم از اینجا بری.
بدون من این کار رو بکن، باشه؟
این یه نوع گرون قیمته. درسته، همینه.
جوی، یه خبر خوب دارم.
- برو بیرون.
جوی...
- هی، هی. اینو فرو کن تو اون کله پوکت.
برای همیشه، من متاهلم.
- نه برای مدت طولانی، نیستی.
ایمی فیشر قصد نداشت دست از تلاش برداره.
تو ذهنش، من تنها چیزی بودم که بین اون و...
زندگی که با جوی می خواست، قرار داشتم.
و تصمیم گرفت راه حل از بین بردن من باشه.
اون این کار رو می کرد.
تو دیوونه ای مرد.
می بینم.
نمی تونم متوجه نشم که داشتی زل می زدی
به صورتم تمام شب.
من پیترم.
- می دونم.
ایمی.
- داری با من حرف می زنی؟
- نه، اما تو قطعا یه چیزی داری که من می خوام.
- الان من دارم؟
- آروم باش رومئو. من اینجا برای کار اومدم.
- کار؟
- شنیدم که می تونی یه اسلحه بهم بفروشی.
- برو پی کارت دختر جون.
- هشتصد. نقد.
- واو... - دهنتو ببند، پیتر.
داری آب از دهنت راه می افته.
اول اسلحه. دوم پول نقد.
- اوه، آره؟ سومی چیه؟
- تو بهم یاد میدی چطوری ازش استفاده کنم.
تا هدف مورد نظرم رو از دست ندم.
خانم بوتافوکو؟
- من شما رو می شناسم؟
- نه، اصلا.
من آن ماری فیشر هستم.
من اینجام چون نگران خواهر کوچیکم ایمی هستم.
- چرا ام... چرا انقدر آشنا به نظر میای؟
- آه، شاید من و خواهرم رو تو کل محله دیدی.
اون دلیل اینه که من اینجام. اون فقط 17 سالشه.
- و شما چند سالتونه؟
- نوزده. و به همین دلیله که من...
خیلی نگران خواهر کوچیکم هستم، می فهمی؟ چون...
شوهرت اونو اغوا کرده وقتی که کوچیکتر بود
از الان.
- این... این یه جور شوخیه؟
- شوهرت جوی بوتافوکو، درسته؟
- گوش کن، ببین، من الان یکم سرم شلوغه.
پس اگه از چرخیدن دست برداشتی، من--
- نه، نه، من جدیم.
شوهرت و خواهر کوچیکم
با هم بودن.
- من مدرک دارم.
- اینو از کجا آوردی؟
منظورم اینه که، تو حتی نمیتونی اینو الان از مغازه بگیری.
- شوهرت اینو به خواهر کوچیکم داد.
بعد از اینکه باهاش رابطه داشت. بارها و بارها و بارها.
- ببین، من نمیدونم تو اینو چطوری به دست آوردی، ولی نگهش دار.
من اینو نمیخوام.
به جوی میگم که اینجا اومده بودی.
- نه، این کارو نکن!
- چرا که نه؟
- گوش کن، من هیچ مشکلی نمیخوام. من اینجا هستم چون...
به چی نگاه میکنی؟
- این همونیه که باهاش اومدی اینجا؟
ببین، من نمیدونم چه جور بازی ای رو داری انجام میدی
ولی من علاقه ای ندارم.
بهت گفتم به جوی میگم که اومده بودی، باشه؟
این به اندازه کافی برات خوبه؟ نه.
دکتر فلورس، لطفا با شماره 182 تماس بگیرید.
در یک لحظه، همه چیز در مورد زندگی من
برای همیشه تغییر کرد.
- نمیفهمم. نباید تا الان چیزی شنیده باشیم؟
آقای بوتافوکو.
- اوه، این ایلین.
این خواهر ماری جو هست. ماری جو حالش خوبه؟
- همسرتون هنوز پیش ماست.
- گلوله شریان کاروتیدش رو قطع کرده
و در قاعده مغزش رسوب کرده.
درست بالای ستون فقراتش.
- ولی حالش خوب میشه؟ زنده میمونه؟
صادقانه بگم، الان زوده که بگیم.
ما میخوایم عمل کنیم
ولی حتی اگه از عمل جراحی جون سالم به در ببره،
احتمالا آسیب مغزی شدیدی خواهد داشت.
و حتی ممکنه فلج بشه، ناشنوا بشه، یا کور بشه.
و حالا با اجازه تون، ما فورا عمل میکنیم.
- کاری که باید رو انجام بدید. برید همسرم رو نجات بدید.
- ما تمام تلاشمون رو میکنیم.
- نمیفهمم.
کی همچین کاری میکنه؟ کی میخواد به ماری جو آسیب بزنه؟
- هیچکس به ذهنم نمیرسه، این قطعیه.
خانم بوتافوکو؟
ماری جو، میتونی صدای منو بشنوی؟
اگه صدامو میشنوی میتونی پلک بزنی؟
ماری جو، بهت شلیک شده.
ما داریم تمام تلاشمون رو برات می‌کنیم.
الان قوی بمون. باشه؟
- ماری جو. هی، کی بهت شلیک کرد؟
کی این کار رو باهات کرد؟
سعی نکن حرف بزنی، خانم بوتافوکو.
یه لوله تراشه برات گذاشتن.
بهتره که بیهوشش کنیم.
حداقل میتونیم بذاریم سعی کنه بنویسه؟
من داشتم برای زندگیم میجنگیدم
در حالی که همه داشتن برای حقیقت میجنگیدن.
هیچکس اولش منو جدی نگرفت
چون اونا قانع شده بودن که من آسیب مغزی دیدم.
بگذریم، اونا نتونستن گلوله رو در بیارن
چون ممکن بود منو در معرض خطر بزرگتری قرار بده.
- آن ماری، کی...
اون کسیه که بهت شلیک کرده؟
نه، نه، ما... ما هیچ آن ماری رو نمیشناسیم.
داره بیشتر مینویسه.
حتی با وجود یه گلوله توی سرم
من مصمم بودم که صدام شنیده بشه.
- هیچکدوم از اینا معنی نمیده.
اوم...
همسرتون آسیب زیادی دیده.
خیلی محتمله که هذیون بگه یا... بدتر.
ما هنوز داریم آسیب احتمالی مغزی رو ارزیابی میکنیم.
من همه چیز رو از دست دادم
عمل های جراحی و جلسات فیزیوتراپی که مجبور بودم برم.
من کسی نبودم که جرم رو مرتکب شده.
ولی من تنها کسی بودم که تاوانش رو داد.
آقای بوتافوکو، یه خبرایی دارم.
گلوله از استخون فک شما رد شده
احتمالا زندگیتون رو نجات داده.
ولی اونجا گیر کرده و ما نتونستیم
بدون اینکه شما رو در معرض خطر بیشتری قرار بدیم، درش بیاریم.
متاسفانه، با وجود اینکه گلوله خیلی نزدیکه
به مغز و نخاع شوکیتون،
به احتمال زیاد فلج صورتتون
و از دست دادن شنوایی دائمیه.
عزیزم، اشکالی نداره.
لازم نیست، لازم نیست این کارو بکنی.
- کی میتونم حداقل به غذاهای جامد برگردم؟
میدونی، فکت... استخوناش خرد شده.
پس فقط مایعات در حال حاضر.
- اوه، در مورد چشمش چی؟
- خب، اون باید یه مدت چشم بند بزنه،
به خاطر آسیب شدید قرنیه.
- ما پیدا میکنیم کی این کارو کرده.
- من از قبل میدونم کی این کارو کرده.
و میدونم چرا این کارو کرده.
- با پرستار صحبت کردم.
اون داروی مسکنت رو
ساعت دیگه بهت میده.
هی...
عزیزم، ما از این هم عبور می کنیم. باشه؟
برام مهم نیست این دکتر چی میگه.
- و نظر پلیس چی، ها؟
- هی دارم بهت میگم، من...
هیچ ربطی به اون آن ماری یا خواهرش ندارم.
عزیزم، عزیزم،
من هیچ رابطه ای با اون آدم وحشتناکی که بهت شلیک کرد نداشتم.
- یا با هیچ کس دیگه، در این مورد.
به جون بچه هامون قسم می خورم.
چی؟ یالا، یالا.
خیله خب، خیله خب، خیله خب.
خیلی درد داره.
فقط چند تا سوال دیگه، خانم بوتافوکو.
- هر کاری از دستم بربیاد برای پیدا کردن کسی که این کار رو با ماری جو کرد انجام میدم.
- طبق گفته ی همسرتون، یه خانم جوون با یه تفنگ
گفت که شما و خواهر کوچیکش با هم رابطه داشتین.
- آه...
نه، من از این چیزا خبر ندارم.
- باید بپرسیم. - پیراهن.
میدونی ما سالی چند تا پیراهن میدیم؟
- اون یکی از پیراهن های جدید گلف بود. آره.
- اونا هنوز تو جعبه هان.
- ششش... اون گفت که تو اونو به خواهر کوچیکش دادی...
اینجوری داشت سعی میکرد ثابت کنه
چیزی که اون گفت درست بود.
- نبود.
اینطور نیست.
نمیدونم. شاید یکی پیراهن رو دزدیده؟
- شاید یه کارمند دیگه از نمایندگی ماشین بهشون دسترسی داشته؟
- میدونین، با یه کم فکر کردن،
راستش یه مشتری بود که من یکی از اون پیراهن ها رو بهش دادم
به عنوان یه پیش نمایش. یه مشتری مرد.
الیوت فیشر.
- و اون تنها کسی بود که تو پیراهن گلف رو بهش دادی؟
- شاید اون الیوت فیشر، دختر داره،
یا دختر خواهر یا یه همچین چیزی.
- یه چیزی پیدا کردیم. - وقتشه.
- این همونه. آره این...
این همون دختریه که بهم شلیک کرد. این آن ماریه.
- ایمی. ایمی فیشر.
دختر مشتری تون الیوت فیشر.
- عجب. پس بچه داره، ها؟
یه دختر.
- فقط به تاییدت نیاز داریم.
حالا میتونیم بکشونیمش تو.
- چطوری این کارو میکنی؟
- به فیلمنامه پایبند باش. نه بیشتر و نه کمتر.
- بله، بله، فهمیدم.
- الو؟
- سلام، این ایمی فیشر است؟
من جوی بوتافوکو هستم از فروشگاه بدنه خودرو.
- جوی، حالت چطوره--
می دونی چیه؟ بهتره حضوری صحبت کنیم.
- بله. آه...
- می تونی الان ملاقات کنی؟
فقط، آه، بهم بگو کجایی. باشه.
اونجا باش.
آرام باش. ممکنه فقط یه آه، تخلف رانندگی باشه.
از ماشین پیاده شو
و هر دو دستت رو بذار روی سرت.
ایمی! ایمی!
تو این کارو کردی؟ اگه تو نکردی، پس کی کرده؟ ایمی!
ایمی! خانم فیشر!
خانم فیشر، با ما صحبت کنید. فقط دو دقیقه طول می کشه.
- ایمی! ایمی!
ایمی فیشر، ملقب به 'جزیره لولیتا'.
از اونجایی که شایعه شده یه رابطه نامشروع داشته
با شوهر قربانی
حالا نخست وزیر متهم به تیراندازیه
ماری جو بوتافوکو.
لازم به ذکره که خانم فیشر فقط 17 سالشه،
خیلی ها رو به این فکر واداشته که چطور
یه نفر می تونه اینقدر جوون باشه،
و خودش رو در این شرایط پیدا کنه.
- رسانه ها ایمی فیشر رو به تصویر کشیدن
به عنوان یه جوون 17 ساله زیبا که مورد سوء استفاده قرار گرفته.
کسی که نمی دونست داره چیکار می کنه.
من الان پیچیدگی رو درک می کنم،
که یه نفر می تونه هم قربانی و هم مجرم باشه.
اما من اونجا بودم روی اون ایوون جلویی
روزی که به من شلیک شد
و ایمی فیشر می دونست قبلش داشت چیکار می کرد،
در حین و بعدش.
خب، من اینو فهمیدم.
خانم بوتافوکو! خانم بوتافوکو!
- هی، چیکار می کنید؟ عقب نشینی کنید! مسیر رو باز کنید. بیاید!
هی، فهمیدم. گرفتمت.
چیه، این آدما هیچی ندارن
بهتره انجام بدن، ها؟
بازم بهت میگم، عزیزم ما معروفیم
- نمی خوام معروف باشم.
بچه هامو می خوام.
- مامان!
- سلام! خدای من. - مامان!
اوه، سلام، بیا، بیا.
- مراقب باشید، پاول و جسی، مادرتون هنوز درد داره.
به حرفاش گوش نده. اون پدرته.
دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
نمی‌خوام هیچوقت ترکم کنی.
منم دوستت دارم، عزیزم.
به کی اعتماد می‌کردی، مری جو؟
به شوهرت یا ایمی فیشر؟
خیلی کتک خورده بودم،
از نظر مالی خیلی به جوی وابسته بودم.
نمی‌خواستم خانواده‌مون از هم بپاشه.
بچه‌ها خیلی کوچیک بودن.
نگران بودم مردم چی میگن.
مادر کاتولیک ایرلندیم چی فکر می‌کرد
اگه جوی رو زیر سوال می‌بردم و به عهد ازدواجمون شک می‌کردم.
جوی تمام چیزی بود که می‌شناختم.
تمام چیزی که فکر می‌کردم دارم. و خیلی صادق به نظر می‌رسید.
مسئله این نبود که خیلی نادون بودم،
جوی توی دروغ گفتن خیلی ماهر بود.
فهمیدن اینکه زندگیم دیگه هیچوقت مثل قبل نمیشه،
اینکه شاید دیگه هیچوقت نتونم دوباره لبخند بزنم،
چیزی بود که نمی‌دونستم می‌تونم باهاش کنار بیام یا نه.
جس؟
عزیزم، بیداری، ها؟
هوم؟
سلام.
میشه اینو ببینم؟
تو شیرین‌ترین دختری.
ممنونم.
- و بازم بهت میگم، یه تصادف بود.
- این تمام چیزیه که باید به خودت بگی؟
- من گیج بودم. جوی خیلی از من بزرگتر بود،
و من واقعاً نمی‌دونستم داشتم چیکار می‌کردم.
باید باور کنی. تفنگ خود به خود شلیک شد. قسم می‌خورم!
شواهد فیزیکی داستان دیگه‌ای رو روایت می‌کرد.
محقق‌ها این فرضیه رو داشتن که تفنگی که ایمی استفاده کرده بود
گلنگدش عقب کشیده شده بود قبل از اینکه شلیک بشه،
که نشون می‌داد اون با قصد شلیک کردن به من اومده بود خونم.
و پذیرفتن این موضوع سخت بود.
تمام چیزی که می‌خواستم این بود که زندگیم به حالت عادی برگرده،
و این یعنی اعتماد کردن به خانوادم.
- مطمئن نیستم این بهترین فکره، جوی،
می‌دونی؟ منظورم اینه که...
حس می‌کنم...
خیلی زوده.
- چی بهت بگم؟ همه دوستت دارن.
مثل خودمون.
مخصوصاً من.
خب، بریم دنبال یه کلبه قشنگ برای مادرت بگردیم.
بیا.
- دردت ميکنه؟
- ببخشيد؟
- گلوله کجا رفت و اومد بيرون؟
- ميخواي يه راز رو بدوني؟
- هنوز توي سرمه، درسته؟
توي فکّم.
- ميتونيم ببينيم؟
- حتما ميتونيد.
اگه مثل سوپرمن ديد اشعه ايکس داشته باشيد،
ميتونيد ببينيدش.
- عاليه!
- اوهوم.
- خانم بوتافوکو، شما باحال ترين خانوم کل تاريخيد!
- ميدوني، حق با اونه.
تو قطعا باحال ترين خانوم کل تاريخي.
- خب؟
هيچ تغييري وجود داره؟
- ميتونيد هر چقدر که ميخوايد ازم سوال بپرسيد،
هر چي که ميخوايد. داستان من هيچوقت تغيير نميکنه.
هيچکدوم از اينها تقصير من نيست.
من توي تله مشکلات بقيه افتادم، همش همينه.
بازي هاي اونا.
من مورد استفاده قرار گرفتم!
- آقاي استيون سليمان
و آقاي پيتر گواگينتي يه داستان کاملا متفاوتي رو تعريف کردن
از چيزي که خانم فيشر به اشتراک گذاشت.
اونا ميگن يکي از دستياراتون سعي کرده ماري جو بوتافوکو رو بکشه
نوامبر گذشته.
و وقتي که اون نقشه موفق نشد...
...و اون يکي ميگه که به شما يه اسلحه فروخته
و شما رو تا خونه بوتافوکو برده
تا بتونيد خودتون اين کارو انجام بديد.
- ما درباره چيزي که به نظر ميرسه شايعه باشه، نظر نميديم،
حداقل در حال حاضر.
- پنهان کردن اطلاعات
هيچ لطفي بهتون نميکنه.
- ما از حقوقمون آگاهيم.
- طبق منابع، تنها کسي
که هيچ شكي نداره که جوي بوتافوکو يه رابطه عاشقانه داشته
با متهم، همسرش بوده،
قرباني گلوله، ماري جو بوتافوکو.
با دست پر اومديد.
سس سيب و پنير؟
- حداقل لازم نيست با ني بخوري.
- بله.
- خب.
حالم به هم زننده.
- دوباره داری اینجا اخبار گوش میدی؟
هوم؟
چند بار باید بهت بگم این چیزا برات خوب نیست.
- اگه تمام چیزی که هستیم روی صفحه تلویزیون باشه، میتونم کمکش کنم؟
اگه بخوام مشهور یا بدنام باشم چی؟
میدونی کی واقعا از مشهور بودن بدش نمیاد؟
اون دختره.
کی...
- کی؟
- چی؟
بفرما، بگو.
- تو باور نمیکنی که من هیچوقت با ایمی فیشر نبودم، درسته؟
وقتی به گذشته نگاه میکنم، میتونم ببینم که شکاف ها دارن شکل میگیرن
همه جای اطرافم.
فقط اگه حاضر بودم اینو به خودم اعتراف کنم
تو اون زمان.
- این نیست که من حرفتو باور نمیکنم، جوی.
فقط امیدوارم اینا...
کار این احمقای توی تلویزیونه.
- میدونی که من...
چیزایی که این خبرنگارا میگن، این گزارشگرا میگن
درباره ما.
درباره ازدواجمون؟
- باید مطمئن شیم که پائول و جسی
هیچوقت این چیزا رو نبینن.
- ایمی فیشر یه دختر جوون خیلی گیجه.
مطمئنا، یادمه که زیاد تو فروشگاه بود.
پدرش اجازه میداد هزینه تعمیرات به حسابش بیاد.
راننده خیلی بدی بود،
همیشه تو این تصادفا بود.
- هرچی درباره من میگی؟
یه دروغ محض.
همش همینه.
یه چیز دیگه هم هست که میخوام باهاتون درباره اش حرف بزنم
این از تلویزیون بهتره؟
اوه، آره؟ چیه؟
- فیلم.
"آقای و خانم بوتافوکو عزیز،
"اگه لطف کنید و وقت با ارزشتون رو به ما بدید
"برای ملاقات، مایلیم توضیح بدیم
"چطور تعریف کردن داستانتون به صورت سینمایی،
"میتونه یه چیز خوب از یه چیزی که
"واقعا براتون وحشتناک بوده، بیرون بکشه."
میتونست پرونده رو ببنده.
همه میخواستن وارد این کار بشن.
داشتن سه تا فیلم رو همزمان میساختن.
نمیتونستم باور کنم.
اما همه اطرافیانم فکر میکردند خیلی هیجان انگیزه.
'اوه، ماری جو روی صفحه تلویزیون. جوی در یک فیلم مشاوره میده.'
به خودم گفتم اگه این اتفاق بیفته
برای بهترین دوستم، هیجان انگیز خواهد بود.
برای همین، باهاش رفتم.
با این حال ما توی گروه بودیم
برای یکی از فیلم ها، هنوز در انکار کامل بودم
از پوچ بودن کل ماجرا.
نگم که به خاطر همه چی به سختی کار میکردم
داروهایی که برای درمان درد مصرف میکردم.
و عمل.
- میخوای بشنوی چی باید بگم.
باید برگردم سر تخته ام.
داره بهت دروغ میگه.
- اینجوری که اتفاق افتاد نیست.
- نه، عزیزم، این هالیووده.
فقط خوشحال باش که یکی از این فیلم ها بالاخره داره میگه
دیدگاه من از ماجرا رو...
دیدگاه ما از داستان رو.
- هوم.
- حالت خوبه؟
یکی به 911 زنگ بزنه!
ماری جو.
ماری جو، حالت خوبه؟
بیا.
- دکتر فارست، لطفا با 118 تماس بگیرید.
دکتر فارست، لطفا با 118 تماس بگیرید.
- جوی؟
باید استراحت کنی، ماری جو.
- هوم؟
- مشکلی نداری اینجوری صدات کنم، درسته؟
- نه، البته که نه.
- پس ام...
...حالت به اندازه کافی خوبه که ازت یه لطف کوچیک بخوام؟
- میشه یه امضا بگیرم؟
- فکر کنم اگه از تو و جوی بگیرم،
دیگه فقط (ایمی فیشر) رو لازم دارم.
- با اینکه من خیلی طرفدار ماری جو هستم.
هیچوقت نمیخواستم تو مکان های عمومی شناخته بشم.
از اینکه همسر و مادر بودم خوشحال بودم.
زندگیم رو دوست داشتم.
تمام چیزی که میخواستم این بود که برای بچه هام اونجا باشم.
این سه تا فیلم هیچ کمکی به ناشناس موندنم نکردن.
- اوه. تو این نقطه از زندگیم،
بیشتر از 300 بار خودمو دیدم که تو تلویزیون به سرم شلیک میشه.
بیشتر از 300 بار.
- همه چیز داشت درباره جوی و ایمی میشد.
من و بچه هام تو این قضیه گم شدیم.
و اوضاع فقط بدتر میشد.
- جوی بوتافوکو کسی بود که بهت گفت
آیمی، برای شلیک به ماری جو؟
- ایده کشتن خانم بوتافوکو از کی بود؟
- اگه بی گناهی، میخوایم از زبون خودت بشنویم، آیمی.
میتونی با ما حرف بزنی.
- چی خنده داره؟
- این برنامه واقعا منو تکون میده.
- بیا.
بیا با ما یکم تلویزیون تماشا کن.
یه کم استراحت کن.
- نه، من خوبم.
خیلی از برنامه های کمدی اون موقع پخش میشدن
فکر میکردم خنده داره که برنامه های طنز بسازن،
و اتفاقی که افتاده رو مسخره کنن
چیزی که من داشتم ازش رنج میبردم،
فلج شدن یک طرف صورتم.
میدونی کی هیچکدوم از اینا رو خنده دار نمیدونست؟
من.
- حتی نمیتونم الان اون برنامه های کمدی رو تماشا کنم.
انگار نمیدونم کی
دوباره ما رو مسخره میکنن.
کی من...
ما شدیم...
...هدف؟
- وکیلمون داره تحقیق میکنه و میفهمه کی برنامه
این کارو انجام میده.
- چون به صورتم شلیک شده؟
چون باورت دارم؟
مردی که قول دادم دوستش داشته باشم تا وقتی که مرگ ما رو از هم جدا کنه، میدونی.
- چیزی که من و تو داریم یه صخره محکمه.
هیچکس نباید اینو درک کنه جز تو، من،
و بچه ها.
- وقتی کلاس ششم بودم، دچار ضربه مغزی شدم
بعد یه سقوط بد و هیچی یادم نمیومد
برای یه مدت کوتاه.
مدرسه کاتولیک منو ترک کرد.
همه منو نابالغ، بچه دفاع چپ خطاب میکردن.
بچه ها بهم میگفتن احمقم.
بعدا تو زندگی، همه اینا اتفاق میفته،
و حالا دوباره احمقم چون جوی رو ترک نمیکنم.
چون مردی رو باور کردم که قسم خوردم باهاش بمونم
در خوشی و ناخوشی.
- این بازجویی ها داره به آزار و اذیت میرسه.
موکل من یه دختر جوون ترسیده باقی میمونه،
قربانی همه کسایی که دارن تلاش میکنن بگیرن
این ویژگی مناسب او نیست.
- ما فقط سعی می کنیم بهترین کارمون رو انجام بدیم تا با هم جمع بشیم
حقایقی که برای ما فاش شده،
به خاطر منافع همه،
از جمله خانم فیشر.
- اگر چیزی دارید که شما فاش نکردید،
همین میتونه دلیلی باشه برای--
- تمام چیزی که ما می خواهیم کمی توضیح است
در مورد همه چیز در مورد خانم فیشر
که در شب تلویزیون گزارش می شود شب بعد از شب.
- خوراک روزنامه های زرد، هیچ چیز که ثابت شده باشد.
فقط بعضی از مردم سعی می کنند برای به دست آوردن سود سریع
همه تبلیغات اطراف موکل من.
- میام، کاپ.
- هی، نگران نباش.
ما هنوز اونها رو میگیریم تا با معامله اعتراف به گناه موافقت کنند.
الو؟
فقط می خواستم بهت اطلاع بدم
که شهادت هیئت منصفه بزرگ ایمی فیشر بوده است
به طور موقت به تعویق افتاده است.
- چی؟
- بله، ظاهراً او بوده به شدت از یک داستان خبری آسیب دیده
که شب گذشته با ویدیو پخش شد از اعتراف او
دوستش که نگه میداره اسم او در مطبوعات
برای به دست آوردن پول زیاد و یک ماشین فوق العاده دریافت کنید.
- واقعا.
- مم هوم.
بنابراین آنها گفتند که و او حداقل آنجا خواهد بود
یک هفته برای روانپزشکی معاینه و مشاهده.
- ببین، اینطور نیست من میخوام که...
میدونی؟
- من تماس خواهم گرفت وقتی اطلاعات بیشتری داشته باشیم.
- باشه. ممنونم.
مراقب خودت باش، ماری جو.
- همه چیز خوبه؟
- از ماه مه هیچ چیز خوب نبوده، جوی.
یا تو این کارو نکردی؟ مراقبت شده؟
- عزیزم من...
- ایمی در بیمارستان است برای معاینه روانی.
بله، بله، منظورم اینه،
و من مدام بهت میگم چقدر اشتباه میکنه.
- و در مورد من چی، جوی؟
- آیا می فهمی تا کی من منتظر بودم بالاخره
دیدن کسی که به من شلیک کرد در مقابل هیئت منصفه بزرگ شهادت می دهد
بنابراین او بالاخره این کار را خواهد کرد با اتهامات روبرو می شود؟
- انجام میدم. - نه.
- این هیچوقت تموم نمیشه، مگه نه؟
امروز خواهد بود فصل آخر
در حماسه طولانی لانگ آیلند لولیتا؟
درون این دادگاه، ایمی فیشر بعد از مدت ها این کار را خواهد کرد
رو در رو با قربانی خود ملاقات می کند.
و این اولین باری خواهد بود که آن دو یکدیگر را می بینند
از 19 مه 1992،
وقتی ایمی فیشر ادعا می کند که بی سر و صدا
به خانه ماساپیکا رفت و یک گلوله در سر ماری جو بوتافوکو شلیک کرد.
- بیایید سعی کنیم این موضوع را حفظ کنیم
تا حد امکان کارآمد
از آنجا که متهم قبلاً موافقت کرده است که اعتراف کند
به تیراندازی به ترتیب برای معامله اعتراف به گناه خود.
- آیا متهم اظهاراتی دارد که مایل به ورود به آن باشد؟
- بله قربان.
دیدن ایمی فیشر برای اولین بار به صورت حضوری
از آنجا که تیراندازی سورئال بود.
دختری که سعی کرد من را بکشد
در همان اتاق.
اما من سرم را بالا گرفتم.
من می دانستم که کی هستم.
من تمامیت خود را داشتم،
و من آن را با هیچ چیز معامله نمی کردم.
- بعضی اوقات فکر می کنم این یک کابوس بود،
و واقعاً این اتفاق نیفتاد و بعد فهمیدم که این اتفاق افتاده است.
با یک اسلحه در جیبم به آستانه در رفتم.
من با خانم بوتافوکو بیرون از خانه اش در ماساپیکا صحبت کردم
به مدت 15 دقیقه تا اینکه خانم بوتافوکو چرخید
تا به داخل برگردد.
من او را از پشت سر زدم.
من دوباره او را زدم.
اسلحه شلیک شد.
سعی کردم او را از خودم دور کنم
و فکر می کنم دو بار او را زدم.
سپس رفتم.
من فرار کردم.
اینها قربان همه درست هستند.
همه حقایق هستند.
و من نمی توانم و نخواهم آنها را پس بگیرم
به خاطر هماهنگی.
- و حالا فکر می کنم از قربانی ایمی فیشر خواهیم شنید.
اشتباه نکنید،
این دادگاه به جنون رسانه ای منتقل نخواهد شد
که این رویدادها را احاطه کرده است
برای یک سال و نیم گذشته.
- خانم بوتافوکو.
- دو فرزند زیبای من دوران سختی را می گذرانند
من را تنها گذاشتند.
آنها می ترسند که وقتی به خانه برمی گردند من آنجا نباشم
از مدرسه.
آنها به شدت شوکه شده اند
از این رویداد.
و این برای من بزرگترین تراژدی است.
این همه آسیب توسط کسی
که هنوز هم کاملاً مشهوده، هیچ پشیمانی از اعمالش نداره.
گلوله هنوز در ته جمجمه من هست.
و باعث درد و رنج مداوم من میشه.
آینده شامل عمل های جراحی زیادیه،
و اگر هرگونه حرکت غیرطبیعی
از گلوله رخ بده،
دچار فلج میشم
و شاید حتی مرگ.
من متوجه هستم که شما یک نامه نوشته شده دارید
از طرف دخترتون جسیکا که مایلید اون رو بخونید؟
- 'ممنون که ایمی فیشر رو به زندان انداختید.
اون کارهای خیلی بدی با من و خانوادم کرد.
لطفاً کاری کنید ایمی فیشر مدت خیلی زیادی توی زندان بمونه
تا دیگه نتونه به مامانم آسیب بزنه.'
'بابا،
برادر پالس، من خیلی دوستشون دارم.'
- تا به امروز، این نوجوان اغواگر به داستانش پایبند بوده
که اون یه رابطه عاشقانه پرشور با مری جو بوتافوکو داشته
همسر جو بوتافوکو،
که امروز در سالن دادگاه نیست.
- در یک کنفرانس مطبوعاتی قبلی،
دوباره ادعا کرد که هرگز رابطه نداشته
با متهم.
- من یه بیانیه مختصر دارم.
ایمی فیشر دروغگوعه و اعتبارش صفره.
اون اینو میدونه.
من میدونم که اون دروغگوعه.
من میدونم که اون هیچ اعتباری نداره.
این تمام چیزیه که میخوام بگم.
- تو یه فاجعه و ننگ برای خودتی،
برای خانوادت،
برای دوستات و برای جامعه.
و تو شایسته کمتر از حداکثر مجازاتی نیستی
که میتونم طبق قانون اعمال کنم.
برای ماه ها، تو مری جو بوتافوکو رو تعقیب میکردی
مثل یه حیوان وحشی که شکارش رو تعقیب میکنه.
با انگیزه شهوت و احساسات،
تو مثل یه چوب دینامیت با فیتیله روشن بودی.
ایمی فیشر...
...به 5 تا 15 سال زندان محکوم میشی.
- آیا چیزی هست که بخوای به دادگاه بگی؟
یا به خانم بوتافوکو؟
- اگه میتونستم همه چیز رو تغییر بدم، این کار رو میکردم.
اگه میتونستم دستم رو روی صورتش بذارم
و باعث بشم که بره، این کار رو میکردم.
- من نمیخوام ایمی فیشری باشم
که امروز اینجا ایستاده.
من میخوام ایمی فیشری باشم که قبل از ملاقات با جو بوتافوکو بودم
در نوامبر سال 1990.
هنوز هم باور داری که شوهرت نبوده
با اِیمی فیشر؟
آیا اصلا برایش احساس تاسف می کنید؟
- لازم نیست باهاشون صحبت کنی، باشه؟
- ایمی فیشر دروغگوعه،
چه برسه به تلاش برای قتل.
درسته؟
و دادستان حرف اونو علیه جوی قبول میکنه.
من اجازه نمیدم یه نفر زندگیمونو نابود کنه.
- بفرمایید.
- شما ماری جو بوتافوکو هستید، درسته؟
شما خیلی چیزها رو پشت سر گذاشتید.
من یکی از طرفدارای بزرگتونم.
- ممنونم.
- خیلی خجالت زده ام.
متاسفم.
- نه، اشکالی نداره.
روز خوبی داشته باشید، باشه؟
این درسته که میگن؟
که ایمی فیشر میتونه، میدونید، خصوصیات جوی رو توصیف کنه؟
من یه توانایی عجیب در نادیده گرفتن
حرفای بقیه رو پیدا کردم.
من هنوز به جوی ایمان دارم.
من درد میکشیدم،
هم از نظر ذهنی و هم جسمی،
و تو راه مواد مخدر زیادی مصرف کردم تا تفاوت رو بفهمم.
چه برسه به اینکه من یه کاتولیک بزرگ شده دهه شصت هستم
که کاملا دیدگاه من رو نسبت به درست و غلط شکل داد.
کاتولیک ها طلاق نمیگیرن.
یه بار که من و جوی به طور موقت جدا شده بودیم،
مادرم گفت 'این اتفاقی هست که وقتی
'عیسی رو تو زندگیت نداری'
این جوابش به همه چیز بود
که من داشتم تجربه میکردم.
هر کسی که به ما نزدیکه هنوز به جوی اعتقاد داره،
حتی وقتی یکی از کارمندای سابقش
تو یه برنامه تاک شو گفت جوی اعتراف کرده که بوده
با ایمی فیشر.
و دادستان به همین دلیل اتهاماتی رو مطرح کرد.
من هنوزم بهت میگم،
اون کارمند سابق فقط داره سعی میکنه دردسر درست کنه.
هیچ کدوم از حرفایی که تو تلویزیون میزنه درست نیست.
- میخوای منو بفرستی محاکمه تا برای چیزی محکوم بشم
که من اصلا انجامش ندادم؟
شش مورد اتهام تجاوز جنسی قانونی،
12 مورد اتهام لواط
یه مورد اتهام به خطر انداختن رفاه کودک؟
- اگه هیچ کدوم از این کارا رو نکردی...
...پس چرا هیئت منصفه بزرگ تو رو متهم کرده؟
و چرا محاکمه باید یه مشکل باشه، جوی؟
- وکیلمون میگه پیشنهاد معامله اعتراف به جرم رو قبول کن.
این شرط‌بندی مطمئنی است.
با وجود من و تو،
هر دوی ما می‌دانیم که من هرگز این کار را نکردم. آن دختر چه گفت؟
- هی، نه، نه،
هیچ‌کدام از این‌ها درست نیست. خودت را خسته نکن.
- کی این همه‌چیز تمام خواهد شد...؟
...تموم میشه؟
- من میتونم آبروی خودم رو حفظ کنم، یا میتونم خودمو نجات بدم
و اینجا با تو و بچه ها باشم، جایی که بهش تعلق دارم.
- و این آخرین باره، باشه؟
آخرین باری که این کابوس وحشتناک.
من این درخواست رو قبول میکنم، و بعدش بالاخره میتونیم به جلو حرکت کنیم
و تا ابد خوشبخت باشیم.
تو، من، و بچه ها لیاقتش رو داریم.
وقتی این رابطه شروع شد،
من فقط یه نوجوان 16 ساله نبودم
که توسط مردی که بیش از دو برابر سنش بود به رختخواب برده بشه،
من یه نوجوان 16 ساله بودم که به دنیا نشون داد
من برای این آماده نبودم،
دنیایی از خرج کردن های پر زرق و برق
و قایق های تندرو.
این مرد من رو به رستوران های گرون قیمت برد
و متل های ارزون.
امیدوارم هر جمله ای که امروز ممکنه تحمیل بشه
یه پیامی بفرسته به نوجوان های دیگه
که ممکنه وسوسه بشن توسط مردایی مثل آقای بوتافوکو.
- من از ته قلبم میدونم که اگه آقای بوتافوکو
به من اجازه داده بود که از پل بین نوجوانی عبور کنم
و بلوغ بدون نقص،
من جایی که امروز هستم نبودم.
- ممنونم.
من نمیتونم درخواستت رو قبول کنم مگه اینکه، در واقع،
تو گناهکاری.
لطفا به من بگو.
- در 2 جولای 1991،
من رابطه داشتم
با ایمی فیشر در یه هتل.
- یه خانواده اینجا درگیره.
جوزف، پدر ماری جو،
خانواده زن و بچه ها.
این جور آدمیه جوی.
اون هر کاری که میتونست رو انجام داد تو اون دادگاه
تا زندگی همه بتونه آزادانه پیش بره.
جوی، چرا ماری جو
امروز اینجا همراهت هستند؟
- خب، ماری جو، دیشب شب سختی رو گذروندم.
درد واقعی اون برای بچه هاشه.
این تمام چیزیه که میگیم.
این برای دیوارهای سلولت، پدر.
- اون سلول نیست عزیزم.
اون یه اتاقه.
- پس ما رو فراموش نکن.
- این عالیه، جس.
- تو چطور قهرمان؟
حالت خوبه؟
نمیدونم.
- این درست نیست، جویی.
بچه ها رو از همه جا آوردی اینجا تا بهت سر بزنن، ها؟
- میدونی، وکیل میگه زودتر آزاد میشم.
چهار ماه به جای شش ماه.
بعدش انگار نه انگار که اصلا همچین چیزی اتفاق افتاده.
- آره، شاید نه برای هردومون، ها؟
صبر کن و خواهی دید ماری جو.
بهت ثابت میکنم.
همه چیز از این لحظه به بعد بهتر میشه.
- ببینید دخترمون چی برای من کشیده.
ها؟
- خیلی خوبه.
این منم به رنگ نارنجی؟
بیا.
بعد از محکومیت تجاوز قانونی،
وقتی جویی از زندان آزاد شد،
محله یه مهمونی بزرگ گرفت.
جویی به عنوان یه قهرمان پیروز به خونه برگشت.
هیچ کاری که اون انجام داد یا بهش متهم شد، نظرها رو تغییر نداد
از نزدیکانش.
نه دوستامون، نه خانوادمون،
نه من،
هنوز نه.
- الو؟
ناراحت نشو.
- چی هست که نباید نگرانش باشم جویی؟
اینجا وسط شبه.
- خب.
- من اه...
- اون به جرم جلب توجه اینجا تو لس آنجلس دستگیر شده.
- چی؟
- قسم خوردی که از دردسر دور بمونی
وقتی تو ساحل غربی هستی.
- این یه تله بود. من-من بیگناهم.
- یادت رفته که تو آزادی مشروطی؟
ها؟ نه، من با وکیل صحبت کردم.
اون... همه چیزو پاک میکنه.
- آره، و دفعه بعد چی جویی؟
ها؟
همه چیز درست میشه. دوباره برات اسکن بگیریم؟
چون همه چیز درباره توئه، درسته؟
می‌دونی، همه خبرها فقط همه چیز رو درباره ایمی می‌کنه.
و در پایان روز،
هیچکس به زنی که با یه گلوله این طرف و اون طرف میره اهمیت نمیده
که برای همیشه توی فکش گیر کرده.
- عزیزم، اینو اسکن می‌کنیم، باشه؟
با جویی، همیشه اینطوری نبود.
اینطوری اتفاق نیفتاد.
و بهش پول نداد، اصلا.
و همون مزخرفاتی بود که بارها و بارها شنیده بودم.
به قرص‌ها نیاز داشتم تا کار کنن.
بالا نمیرفتم.
داشتم از یه درد باورنکردنی اجتناب می‌کردم.
جسمی، و الان متوجه میشم، ذهنی.
قرص‌ها ذهن و غریزه‌هام رو گیج کرده بودن.
برای هفت سال طولانی به مواد مخدر وابسته بودم.
اما در نهایت، حتی اونا هم نتونستن عمق
چیزی که حس می‌کردم رو بی‌حس کنن.
- بعد از دستگیری جویی در لس آنجلس،
وارد یه گرداب از افسردگی شدم.
تو اون نقطه، فقط می‌خواستم مرده باشم.
نمی‌دونستم دیگه به کجا برم،
چیکار کنم.
مامان؟
انگار سه روزه که من اینجام.
مامان؟
- جس؟
- منو ترسوندی.
- متاسفم عزیزم. من فقط...
حوصله انجام دادن کاری رو نداشتم تو چند روز گذشته، فقط خوابیدم،
می‌دونی؟
- من و پاول می‌خوایم تو رو خوشحال ببینیم.
- هههه می‌دونم عزیزم.
ولی...
...فلج ناشی از گلوله دائمیه.
نصف صورتم هیچوقت درست کار نخواهد کرد.
- هی، ولی این به این معنی نیست که من تو و پاول رو دوست ندارم
از ته قلبم، باشه؟
- اوه، ممنونم.
تو خیلی برای من خوبی.
بیا اینجا.
دوستت دارم.
اون پایین‌ترین نقطه زندگیم بود
و دست از مبارزه کشیدم.
- هیچ چیز بهتر نمیشد.
خیلی از درون داغون بودم،
خیلی خسته،
در واقع دنبال مسمومیت با مونوکسید کربن گشتم.
این میزان پایین رفتن من بود.
فکر نمی کردم هیچ راهی برای من وجود داشته باشد
یا بچه هایم.
خدا را شکر که بالاخره فهمیدم
با ذهنی واضح فکر نمی کردم.
- بالاخره تصمیم گرفتم اگر گلوله هنوز آنجا بود
در سرم بود و کارم را تمام نکرد،
پس مجبور بودم به نحوی راهی برای ادامه پیدا کنم.
بیا مطمئن بشیم.
در این مورد مطمئنیم؟
اوهوم.
این بهترین ایده است؟
بله، خب، اگر این کار را نکنم، کسی قبض رو پرداخت نمیکنه.
- تو به من یادآوری میکنی که هنوز خوبی در دنیا وجود دارد.
میدونی؟
- من هم میتونم همین حرف رو به تو بزنم ماری جو.
- ببین، هر دومون میدونیم که اون قرص ها جواب نیست،
نه در نهایت.
اما وقتشه که از خودت مراقبت کنی
بعد از این همه درد روحی که تحمل کردی.
- ممنونم.
هی! هو!
اوه، باید کمکم کنی، باشه؟
حداقل باید مال منو بهم بدی، نسخه ام رو، باشه؟
لطفا!
خواهش میکنم!
- ماری جو، از همین لحظه میتونه بهتر بشه
اگه تصمیم بگیری از ته دلت این کار رو بکنی.
میتونی انجامش بدی.
آره.
برات یکم آب میارم.
- ممنون که شرکت کردید.
و شرم چطور؟
- اوه، حتما من.
- ببخشید، شما گفتید شهرت یا شرم؟
- واقعا نمیدونم کدوم بدتره.
و حقیقتش اینه که...
من هیچوقت نمیخواستم مشهور باشم یا اینکه...
من واقعا دوست داشتم یه مادر و همسر باشم.
و میدونم که این...
...گفتنش این روزها رایج نیست،
اما این درسته.
من عاشقش بودم.
من هیچوقت نمیخواستم اینطوری در مکان های عمومی شناخته بشم،
حداقل بخاطر یه آسیبی که زندگیمو تغییر داد.
میدونید، برای اینکه مردم فکر کنن من احمقم
برای یه تلاش ناامیدانه برای احترام گذاشتن به پیمان های ازدواجم، میدونی؟
- من هیچوقت هیچکدوم از اینا رو نمیخواستم.
- نه برای من و، و...
مخصوصا نه برای من، برای بچه هام، میدونی؟
- با چيزي که باهات درميون گذاشتم،
مطمئن نيستم انتخابي که براشون کردم درست بود.
موزيک
- اوه!
جسي، پاول، بياين، بياين، بياين!
- خيلي دلتنگت بوديم.
خداي من، خيلي دلم برات تنگ شده بود.
ممنون از نامه هاتون
و نقاشي هاتون.
- پدرت کجاست؟
- او... اون نمي تونه اين کارو بکنه.
- نگران اين نباش.
فراموش کن چيزي گفتم. خيلي خوشحالم که اينجايين.
- عالي به نظر مياي!
- يه جورايي خوشحالم!
- فقط يه جورايي؟
از حالا به بعد،
واقعاً خوشحال خواهيم بود.
مي دونين، وقتي که اينجا بودم خيلي به من کمک کرد.
بالاخره مي تونم برم، به جلو حرکت کنم و قدرتم رو به دست بيارم.
و اين يعني که بايد ببخشم.
- ببخشم؟ - کي رو ببخشم؟
- بفرمائيد خانم فيشر.
- مي خواستم يه چيزي به مري جو بگم.
اتفاقي که برات افتاد تقصير شوهرت نبود
تقصير تو نبود، تقصير پدرم نبود،
و تقصير هيچ کس ديگه اي هم نبود.
تقصير من بود.
و من هفت سال گذشته رو
سعي کردم اينو بفهمم.
تقصير من بود، و من متاسفم.
خانم بوتافوکو؟
- ايمي فيشر پشيموني و ناراحتي زيادي نشون داد
بابت کاري که با من کرد.
بهت فرصت دوباره اي تو زندگي داده شده،
و از خدا مي خوام که ازش استفاده کني و يه چيز خوب بسازي
از يه اتفاق غم انگيز.
- من متاسفم.
من واقعا خيلي متاسفم.
- مردم هميشه مي پرسن، چرا کسي رو بخشيدي
که سعي کرد منو بکشه؟
به خاطر ايمي فيشر نبود،
بهت قول ميدم.
به خاطر خودم بود.
اون موقع، هنوز خيلي چيزا بود که بايد مي فهميدم.
درباره جوي، درباره خودم.
ولي اينو خيلي خوب فهميدم،
که ديگه نمي ذارم نفرت منو تعريف کنه.
ديگه نه.
- جناب قاضي،
از آنجا که موکل من اکنون مسئولیت کامل را می پذیرد
برای عمل وحشتناکی که هفت سال پیش رخ داد،
و با توجه به شهادت او،
ما از شما می خواهیم که خانم فیشر را مشمول آزادی مشروط قرار دهید.
وقتی بالاخره به خودم آمدم و به مادرم گفتم
که می خواهم جوی را ترک کنم، او با من حرف نزد
به مدت چهار ماه.
من اشتباه می کردم، و او درست می گفت.
من کاتولیک بدی بودم.
این میراث جوی هنوز بر همه سنگینی می کند
کسانی که او را می شناختند.
یک روز به آن عکس خانوادگی نگاه کردم،
چهره جوی را با انگشت شستم پوشاندم،
و فهمیدم که من و بچه ها
بدون او حالمان بهتر است.
می دانم که شاید تعجب کنید اگر لحظه بزرگی وجود داشت
که باعث شد من بالاخره جوی را ترک کنم؟
یک رویارویی دراماتیک یا یک مکاشفه بزرگ.
اما اینطور نبود.
بیشتر شبیه مرگ با هزاران خراش بود.
سال ها طول کشید تا متوجه شوم
که جوی هرگز تغییر نخواهد کرد.
وقت آن رسیده بود که قدرت و زندگی ام را پس بگیرم.
من بالاخره برای همیشه با او تمام کردم.
امروز، پسر ما پائول رابطه محدودی با او دارد.
جسی و من اصلا با او صحبت نمی کنیم.
و بله، مردم هنوز از من درباره امی فیشر می پرسند.
نیازی به گفتن نیست، ما با هم در ارتباط نیستیم.
- تفنگ به طور تصادفی شلیک شد.
روایت او از وقایع در طول سال ها تغییر کرده است
از زمانی که به من شلیک کرد.
- جوی کسی بود که به من گفت به سمت در بروم،
تفنگ را نشانه بگیرم و به شلیک ادامه دهم.
حقایق او لزوماً حقایق من نیستند.
- من معامله اعتراف به جرم را پذیرفتم به این امید که مشمول آزادی مشروط شوم
بعد از سه سال به زندان رفتم.
- داستان امی فیشر را او باید بگوید.
داستان من درباره زنده ماندن است.
درباره امتناع از اجازه دادن به کاری که انجام دادم
بقیه زندگی من را تعیین کند.
من و بچه هایم هنوز اینجا هستیم.
ما هنوز ایستاده ایم.
ما هنوز لبخند می زنیم.
این پیروزی ماست.
و آیا باور می کنید که من دوباره ازدواج کردم؟
استو تندلر و پسرانش یک هدیه شگفت انگیز بودند،
هر کدام از آنها به پائول، جسی و من نشان می دهند که چه معنایی دارد
که بخشی از خانواده ای باشی که دوستش داری و به آن متعهد هستی
به یکدیگر.
اگرچه ازدواج دوام نیاورد،
ستو ارزش من رو به یادم آورد.
و این منجر شد به یک عمل جراحی دیگه که
کاملا غیرمنتظره بود.
- واقعاً فکر می‌کنید که من دوباره بتونم لبخند بزنم،
دکتر عزیززاده؟
من خیلی وقته که با این چهره‌ی یخ‌زده
سر و کار دارم، حس می‌کنم که،
می‌دونید، یه جورایی امیدم رو از دست دادم.
عضلات خاصی وجود دارن...
...که مانع بهبود فلج شما میشن.
چیزی که من دارم در موردش صحبت می‌کنم، بازسازی اعصاب شماست.
- مامان فکر نمی‌کنه که زیباست
یا خوشگله،
در صورتی که دقیقا برعکسه.
- منظورم اینه که اون زیباترین کسیه که من می‌شناسم.
- جراحی فشرده‌ای خواهد بود.
من از یک محرک عصبی استفاده خواهم کرد
تا مشخص کنم کدوم یک از اعصاب میکروسکوپی کار می‌کنن
و کدوم‌ها دچار اختلال هستن.
خب، ماری جو، چی میگی؟
لبخند من تمام این مدت اونجا بود، بهت قول میدم.
فقط پنهان شده بود.
ولی همیشه زیر سطح بود.
ممنون از جسی و پاول، که،
در تمام این مدت، همیشه به من دلیلی دادن
برای خوشحال بودن.
حالا دکتر عزیززاده داشت به من فرصتی میداد
تا لبخندم رو دوباره به دنیا نشون بدم.
مامان، حالت چطوره؟
- خب، الان میتونی لبخند بزنی یا نه؟
- هوم...
نمیدونم.
سعی کن یه جوک برام بگی.
- بابا.
مامان؟
- دکتر گفت که بهتر میشه.
تو فوق‌العاده‌ای.
تا به امروز، جویی هیچ مسئولیتی رو
در قبال زندگی‌هایی که نابود کرده، نمی‌پذیره.
هیچوقت از پاول یا جسی عذرخواهی نکرد.
حتی نتونست شخصا به من اعتراف کنه که
واقعا با ایمی فیشر بوده.
- صحبت از دلایل برای جشن گرفتن شد،
۱۵ می خیلی نزدیکه.
- باید وقتی بزرگ شدی جشن بگیریم؟
- خب! این همون کاریه که مردم توی تولدشون انجام میدن، مامان.
- آره، فکر کنم ترجیح میدم روز تیراندازی رو جشن بگیرم
در ۱۹ می.
- خدای من. این نابغه‌ست.
ما سه نفر هر چیزی رو که ازش جون سالم به در بردیم جشن میگیریم
در واقع، در اون تاریخ همه چیز در مورد زندگی ما تغییر کرد.
- بله، مطمئن نبودم، ولی در این مورد جدی بودم.
روز تیراندازی. من هستم.
- و ما اون تاریخ رو پس می گیریم، تاریخی که همیشه برای ما
شرم و ترس به همراه داشته.
و ما اون رو مال خودمون می کنیم.
- به کی زنگ می زنی؟
- دارم یه رستوران رزرو می کنم تو رستوران مورد علاقمون،
اون رستوران ایتالیایی برای 19 مه.
مامان، تو یه نابغه ای.
- پس این کاریه که الان می کنیم.
هر سال 19 مه، پاول، جسی،
و من با هم جمع می شیم و 'روز زنده موندن' رو جشن می گیریم.
چون اون روز، روز ماست و نه هیچ کس دیگه.
- بالاخره از اینکه یه صحنه باشیم خسته شدیم
و از اینکه اجازه بدیم اون تاریخ ما رو برگردونه به
بدبختی هایی که تو گذشته بودن خسته شدم.
من ماری جو بوتافوکو هستم.
من زنده ام، سپاسگزارم،
من در آرامشم...
و من لبخند می زنم.
دیفیوز