کولرو، پسر کالرو، شمشیر تیزشو کشید.
نگاش کرد، چرخوندش، ازش پرسید، صداش زد...
از تیغش پرسید که آیا دلش می‌خواد گوشت گناهکارشو بخوره، خون پلیدشو بنوشه.
تیغ ذهنشو کاوید، نیتشو حس کرد و جواب داد:
'چرا با کمال میل گوشت گناهکارتو نخورم، خون پلیدتو ننوشم؟
'چون من از نیکوکاران هم تغذیه می‌کنم.
'و خون بی‌گناهان رو هم می‌نوشم.'
چه شیطان سنگینی!
نه! نمیرم!
زنده زنده پوستتو می‌کنم!
حیوان!
حیوان؟ من بدترم. خیلی بدتر.
من انسانم.
کالوالا داستان کولرو
پسره!
یه پسر به دنیا اومده!
و به محض اینکه یه تبر دستش بدم، مرد میشه!
خوب ازت مراقبت می‌کنم، پسرم.
با مشت و درد بزرگت نمی‌کنم، بلکه با عشق.
اسمش کولروئه! پسر کالرو!
پسر بال آبی من!
واقعاً برادرتو پیدا کردی
یا ارواح جنگل داستان غارت‌هاشو بهت گفتن؟
کالرو...
...اومد پیش من...
...و یه راز بهم نشون داد.
یه پسر براش به دنیا اومده.
ماریا... ماریا برای کالرو یه پسر به دنیا آورد.
یه پادشاه!
این یعنی چی؟
یه پسر بچه، یه زندگی جدیده. پسری که پادشاه میشه نشونه قدرت برادرته.
قدرتی که ازت دزدید.
نقره می‌بینم، نشونه ثروت.
و صلیب یه خدای جدیده.
خدایی که از شرق و غرب میاد.
می‌بینم که اون یه خدای جدید و قوی داره.
اون می‌خواد تمام سرزمین‌های پدرشو تصاحب کنه به امید اینکه تو تسلیم شدی.
من هرگز تسلیم نمیشم.
بیا یه شورا تشکیل بدیم.
کالرو تو سرزمین‌های ما ساکن شده، جنگل‌هامونو برای زمین‌های کشاورزی می‌سوزونه.
راه‌هامونو لگدمال می‌کنه، تله‌هامونو می‌شکنه و تورامونو پاره می‌کنه.
اگه دنبال یه گوزن باشی، کالرو قبلاً کشته!
اگه یه پرنده رو شکار کنی، اون قبلاً خورده!
اینا زمین‌های پدرم بود.
اما بین من و کالرو به طور مساوی تقسیم شده بود.
اون نباید اینجا تجاوز کنه.
کالرو قلب یه گرگ رو داره. بیشتر از نیازش برمی‌داره.
اون بهتر از یه سگ کور نیست.
بذار یه مدت کنار دریاچه زندگی کنن.
- تا وقتی که سر راهم نباشه. - هرگز جواب نمیده.
شما دو تا... مثل شب و روزین!
این باید تموم شه!
کولرو!
پدر!
نه!
قلقلک، قلقلک، قلقلک!
اون ستاره درخشان چیه؟
اون هسته آسمونه، تخم طلایی اردک سرآبی.
ستاره‌های کوچیک، تخم‌های نقره‌ای پرستوها هستن،
اما اون مرکز تمام زندگیه. تخم طلایی اردک سرآبی.
- اونور اون چیه؟ - آسمون.
و اونور آسمون؟
لبه آسمون. و اونور اون تونلا هست.
اونجا جاییه که مرده‌ها میرن؟
روح سوار بر پشت یه اردک سرآبی به لبه آسمون سفر می‌کنه.
بعد از مدتی زندگی کردن اونجا،
روح تبدیل به یه تخم نقره‌ای پرستو میشه.
و یه شب، تخم رها میشه، به زمین برمی‌گرده
و یه انسان جدید میشه.
پس من کی بودم؟ منظورم تو گذشته‌ست؟
تو پسر من بودی.
الان و همیشه.
و تو دختر کوچولوی منی.
ای وای، برادر.
نباید اینجا تنها بخوابی. ممکنه یکی جونتو بگیره.
- دنبال من بودی. - امیدوار بودم تا الان مرده باشی.
من نمردم و قصد مردن هم ندارم.
گرگ‌ها و خرس‌ها می‌میرن، اما من هرگز نمی‌میرم!
باید برگردی به سرزمین خودت.
پدر همه چیز رو مساوی تقسیم کرد. چرا تو سرزمین من ساکن شدی؟
دلیلش اینه.
این پسر قوی برای من به دنیا اومد. قوی‌ترینشون.
و اون رهبر این سرزمین هم میشه. پادشاه کارلیا!
من برادرم رو تبعید می‌کنم، بدون حتی یه آه. هیچ رحم و مروتی نخواهم داشت!
بذار دشمنمون شمشیر آهنینش رو به رحم مادر زمین برگردونه!
کاردش تو بارون زنگ بزنه. تبرش به سنگ بشکنه.
تبعید کردنش کافی نیست.
باید قدرتش رو بگیری! باید خدایش رو بدزدی!
- اون صدا رو شنیدی؟ - نه. چیه؟
چیزی به در خورد.
آروم به نظر میاد.
صید رو بذار.
برو تو!
اونجا قایم شو!
اگه تو یه بار بزنی، من دو بار می‌زنم!
گمشو!
نترس، این دعوای بین برادراست!
- ماریا، کالرو کجاست؟ - تو عوضی!
ول کن!
واینو... واینو اونتانو رو جادو کرده.
نذار به بچه‌ها آسیب بزنن.
نه!
کولرو. از اون حصار برو و فرار کن تو جنگل.
من میرم مامان و آینو رو پیدا کنم. نگران نباش.
پسر خوب، حالا برو!
ماریا! ماریا!
برادر.
میشه یه لحظه حرف بزنیم؟
ماریا کجاست؟
وایسا!
پس بمیر، عوضی بدبخت.
نمی‌خواستم این اتفاق بیفته.
فقط خودت مقصری.
بسوزونش.
تکون نمی‌خوره.
'باز کن، آسیبی بهت نمی‌رسونیم.'
یالا، لعنتی!
آروم باش، پسر.
ول کن!
- ول کن! - چه شیطونی!
ول کن! ول کن!
انتقام می‌گیرم!
تو باید مرد باشی، پس ادامه بده!
عوضی!
هی، بریم!
چرا هنوز اونجا تو لجن دراز کشیدی؟
دارم خودمو قوی می‌کنم.
شاید اگه بخوای، هر دو می‌تونیم خودمونو قوی کنیم.
دلم برای مادرم تنگ شده.
خواب می‌بینم.
خواب‌های خشن.
خونه‌های در حال سوختن، جنگجوها تو سایه‌ها.
جیغ‌ها.
اونا یه شیطان تو وجودم ساختن.
اینا فقط کابوسن.
تو پسر منی، کولرو.
و یه روز همه این سرزمین‌ها مال تو میشه.
قول میدم که آینده‌ات روشنه.
نه به تیرگی ذهن تو.
بازم گرسنه‌ای؟
تازه بهت غذا دادم.
یا من یه سال خوابیدم، یا تو داری غول میشی!
اونتامو!
اون یه پسر خیلی قوی شده.
خانواده قوی.
شاید همینطوره.
باید حرف بزنیم.
اون کولرو...
می‌ترسیم که اون شانس 'پارا' رو برامون بیاره.
طوری که خورشید دیگه نتابه، و ماه دیگه طلایی بدرخشه.
هیچیش نیست.
- اون کار دستمون میده. - چرا؟
اون گوسفندی که تو مزرعه گرگ تیکه پاره‌اش کرد...
- چی شده؟ - گرگ نبود، «پارا» بود.
- روح خبیثیه که تو سفرش همراهشه. - تو هم که شبا می‌بندیش.
کابوس می‌بینه. بعضی وقتا تو خواب راه میره.
بعضی از گاوها کشته شدن ولی خورده نشدن.
اگه شیطان دنبال این پسر باشه، ما زمستون رو دووم نمیاریم.
- تا حالا همچین چیزی نشده بود. - تو همین ماه دو بار اتفاق افتاده.
و هر بار هم وقتی کولرو نگهبان بوده.
شاید هم یه خرس اجنه‌ها رو از جنگل فراری داده.
آروم باش. پسر نفرین نشده.
فردا کولرو رو با نشان خانوادگی داغ می‌زنیم.
«کسی که بی‌دلیل به جنگ می‌رود، کسی که بی‌جهت می‌جنگد،»
«در نبرد شکست خواهد خورد،»
«با شمشیر می‌میرد، در خندق‌ها می‌پوسد.»
اینا مسائل جدی‌ان. حالا حتی زن‌ها هم ازش می‌ترسن.
بچه‌ها هم همینطور.
اون فقط یه پسر قویه، همین.
ما بهش نیاز داریم تا ازمون محافظت کنه.
باید ببریمش به باتلاق و با چوب بزنیم تو سرش.
تا یه برده جنگی دیوونه بزرگ نشه.
- ما کشاورز می‌خوایم، نه جنگجو. - نه.
ده به یه رئیس نیاز داره.
اون پسر هیچ‌وقت رهبر ما نمیشه.
تصمیم با منه، نه تو.
خانواده من برای چند نسل بر این سرزمین‌ها حکومت کرده.
پسر رو می‌فرستم دور، به زمین‌های سوخته، تا حصار بسازه.
اونجا نمیتونه هیچ آسیبی بزنه.
من بهت یه کار آسون میدم. میتونی قدرت و توانایی‌هات رو نشون بدی.
این منطقه پاکسازی شده رو با یه حصار اینقدر ضخیم محصور کن
که حتی حیوانات هم نتونن ازش رد بشن.
من یه حصار اینقدر بلند و سنگین می‌سازم که حتی پرنده‌ها هم نتونن از روش پرواز کنن.
فقط یه حصار محکم بساز و توانایی‌هات رو نشون بده.
من یه دیوار لعنتی می‌سازم. اینجوری دهاتی‌ها خفه میشن.
شاید یکی هم ازم تعریف کنه.
فقط محکم بسازش.
درخت توس، صنوبر و غان هستن. اونا یه حصار محکم می‌سازن.
دو روز دیگه برمی‌گردم تا چک کنم.
کالوی رو هم بیار، تا ببینه که من تو همه چیز شکست نمی‌خورم.
پسر سگ!
حالا تکه‌های اضافی برای سوزاندن مناسبن.
صاف و صیقلیه، و حالا حصار محکمه.
به نظر محکم میاد، اما… -من طبق دستور محکم ساختمش، و بقیه رو شب انجام میدم.
اون تکه‌های چوب رو روی پشت اسب بذار.
با این تبر و این مشت‌ها ساخته شده!
این چوب کاج قوی و محکمه.
هیچ حیوانی، حتی ارواح جنگل هم نمیتونن ازش رد بشن.
ولی تو چوب‌های من رو هم قطع کردی.
بدون فکر کردن.
- یا اینکه بپرسی. - من این کارو کردم. من و تبرم.
اینجوری محکم دراومد، درخت توس خیلی نرمه.
چیه؟ حصار محکمه، نه؟
درختای کاج برای خونه بودن.
ما اونا رو برای دهه‌ها نگه داشته بودیم.
تو به من گفتی...
...که اینجا یه حصار بسازم.
و اینکه محکم بسازمش.
پس منم همین کارو کردم.
تو خسارت جدی زدی پسرم. تو الوارهای خونه‌مو خرد کردی.
هیچ‌کس اینجا نبود که نگاه کنه یا سرم داد بزنه!
من تمام تلاشمو کردم، پدر.
من تمام وجودمو گذاشتم.
اسب رو ببر.
و الوارها رو ببر به انبار.
من اینو درست می‌کنم.
لعنتی!
کالرو دیشب اینجا دیده شده که عصبانی بوده.
اون یه پرنده شوم و خونینه. برو کالرو رو بیار.
می‌ذاریم پسرا شر رو از وجودش بیرون بکشن.
- قراره کتک بخوره. - کالرو رو ول کنین!
- تو اسب رو کشتی؟ - نه.
اسب مرده!
- تو اونو کشتی؟ - نه!
درها باز بودن و گلوش بریده شده بود. تو اونو دادی به گرگ‌ها!
ول کن، برده!
نفر بعدی کیه؟
بریم، سامپو.
چرا به من میگن برده؟
اگه بازم حمله کنن، بدتر میشه. ولی من تونستم اون مرد گنده رو خوب زمین بزنم. این شیطونا نمی‌جوشن. بجوش، شیطان، بجوش! بریم خونه.
ما باید از شر کالرو خلاص بشیم.
این کشتار کار اونه. اون به درد کار سخت نمی‌خوره.
وقتی مرد بشه چیکار می‌کنی؟ پسر پر از خشمه.
اگه حقیقت رو بشنوه، انتقام می‌گیره.
اون نگاه پدرش رو داره، شبیه کالروئه.
این مردا نمی‌ذارن اون بهشون حکومت کنه.
- باید همون موقع می‌کشتیمش. - ساکت شین همگی.
یادتون باشه کی صاحب زمینتونه.
وقتی بزرگ بشه و بفهمه چیکار می‌کنی؟
- اون نمی‌فهمه. - اونتاما...
حرف منو باور کن وقتی میگم که تو دیگه نمی‌بینی کی تو خونه‌ات زندگی می‌کنه.
این پسر یه هیولاست!
- اون ستاره درخشان چیه؟ - اون هسته آسمونه.
تخم طلایی اردک آبی.
- اونور چی هست؟ - لبه آسمون.
و اونورتر، توئونلا.
- چجوری میری اونجا؟ - زنده‌ها اونجا کاری ندارن.
وقتی وقتش برسه میری اونجا.
کالرو...
تو باید الان بری. تو پسرای سه تا خانواده رو کتک زدی.
مردن تو جنگ افتخار بزرگیه.
وقتی شمشیرها به هم می‌خورن.
ذهن خشمگینت رو آروم کن.
برو تو جنگل و یکی دو تا گوزن واسه زمستون شکار کن.
حالا برو.
آخرین تیکه.
کوفتش کن.
پدر؟
بیدار شو! پدر؟
واینو!
باز کن! واینو!
- کی؟ - کولرو! باز کن!
برو گمشو! اینجا نیا، ای پرنده شوم.
پدر مریضه. دیگه نون نداریم. کمک می‌خوایم، وگرنه پدر می‌میره.
بذار بمیره!
من برای سرنوشتت غصه نمی‌خورم، ولی...
...از این کار لذت نمی‌برم.
باور کن.
حالا می‌برمت به جای استراحتت.
آه، ما شیاطین بدبخت...
خروس سر میز نشسته بود.
خوش‌لباس، قوی و توانا.
گوشت می‌خورد، کره می‌خورد.
با چاقوی نقره‌ایش.
یه چاقوی ماهی طلایی داشت.
و یه زن زشت...
اون اسب گم‌شده اونجاست.
چی کشتش؟ گرگ‌ها؟
گلوش بریده شده بود، خونش خشک شده بود.
تکه‌های بزرگ گوشت با چاقو یا شمشیر بریده شده بود.
گرگ نبود!
بریم.
تو برو، من می‌مونم شکار کنم.
اونتامو!
این دوباره کار اون کولرو لعنتیه!
این شر رو من باید تحمل کنم.
من برادر خودم رو کشتم، ولی می‌خوام به پسرش یه زندگی خوب بدم.
دوباره میگم: هیچ‌کس نباید به پسر دست بزنه!
یه پارا بیهوده نمی‌کشه، خرس‌ها رو جادو می‌کنه که به گاوها حمله کنن.
یه پارا اینقدر شکنجه‌ات می‌کنه که دلت می‌خواد بمیری.
یا تو و پسر، یا فقط پسر. خودت تصمیم بگیر!
دو ماه دیگه کولرو باید بره.
می‌تونی خداحافظی کنی. بعد ما از شر پارا خلاص می‌شیم.
- کولرو. بیدار شو! - چی؟
- چیه؟ - باید نوشیدنی بخوریم.
- من نمی‌خورم. - پاشو.
و حالا شروع می‌کنیم به نوشیدن. تو هم می‌نوشی.
خروس...
...سر میز نشسته بود.
خوش‌لباس، قوی و توانا.
گوشت خورد، کره خورد.
با چاقوی نقره‌ایش.
یه چاقوی طلایی ماهی داشت...
...جارو می‌کرد و می‌سابید.
خروس داشت حلیم می‌پخت.
پدر؟
چی شده پدر؟
- روستایی‌ها می‌خوان هر دومون رو تبعید کنن. - چرا؟
اسب رو تو کشتی؟
زمستون بود و داشتی می‌مردی!
میگن ما پرنده‌های شیطانی هستیم که بدشانسی میاریم.
از یه نفرین حرف می‌زنن.
بیا بریم جنگ، پدرشون رو دربیاریم!
راه جنگ رو نرو.
یه پرنده شیطانی لعنتی، تو همینی.
خفه شو، من نیستم!
تو تو همه چی شکست می‌خوری.
هر کاری بهت میدم، فقط باعث خرابی میشی.
باید بفرستمت روسیه، تا جونت رو نجات بدم.
لعنتی!
بهت ثابت می‌کنم که اشتباه می‌کنی!
من هر کاری کردم که جزو این قبیله باشم!
التماست می‌کنم پسرم.
بهت پول میدم برای یه کلبه خوب و یه تیکه زمین.
- می‌تونی در آرامش زندگی کنی، به عنوان یه مرد آزاد. - دیگه هیچی نگو پدر.
چیزی که حقمه رو می‌گیرم.
به خاطر من این کارو بکن.
این تو رو تو سفرات امن نگه می‌داره.
می‌تونی پنج سال دیگه برگردی...
...ولی زودتر نه.
پسرم...
قول میدی؟
بیا بکشیمش به ساحل!
خوبه.
- داره میره. - بیا اذیتش کنیم!
اون شیطان باید بمیره!
بیاین، حرومزاده‌ها!
زنده می‌گیریمش و تا حد مرگ می‌سوزونیمش.
می‌خوام با پسرم حرف بزنم.
کولرو، بیا یه لحظه حرف بزنیم.
دیگه اینجا رو نزن پدر.
حالا چی؟
حالا تابوت رو آتیش می‌زنیم. اینجا قبر کولرو میشه.
اون پسرامون رو کشت. حالا خودش هم می‌میره.
اونا سعی کردن کولرو رو بکشن. اون حرومزاده‌ها حقشون بود بمیرن.
سعی نکن جلومون رو بگیری. این بهترین کاره، باور کن.
ما از این نفرین خلاص میشیم.
صبر کن...
خودم این کارو می‌کنم.
کولرو...
تو تونلا همدیگه رو می‌بینیم.
حالا مادرتو می‌بینی.
یه چیزی بگو پسرم.
یه چیزی بگو...
فرار کن و دیگه هیچ‌وقت برنگرد!
کولرو!
حتی شیطان هم نمی‌تونه اونو بکشه!
واینو.
بیا تو.
پسر رو ببر به سرزمین شفق قطبی.
چی شده؟
تو رو از درختی که آویزون بودی گرفتم.
اونتامو آزادی‌تو خرید.
اونتامو مرده؟
نه.
هیچ‌وقت به کارلیا برنگرد. روس‌ها نمی‌دونن تو زنده‌ای.
تو برای روس‌ها کلیسا نمی‌سازی، برده ایلمارینن می‌شی.
مثل ستاره با شفق قطبی بسوز!
تو برف خنک شو!
برای تشنگی بنوشش.
بریم.
بشین.
چطور برده واینو شدی؟ بابات خیلی فقیر بود که نتونست نگهت داره؟
نه.
با روستایی‌ها دعوا کردم.
می‌خواستن منو به عنوان پرنده شیطان بسوزونن، ولی من به این راحتی‌ها نمی‌میرم.
فکر می‌کنم اینجا برات بهتر باشه.
برده‌دارها از شرق رفتن روستاتون تا برای کشیش‌ها برده بگیرن.
- تو مال اونا بودی؟ - ما راه مشترکی نداشتیم.
من اونا رو نمی‌شناسم.
چند تا بچه رو از روستای همسایه بردن.
اونا کافرها رو از رود ولگا به سمت کازان می‌برن.
حالا می‌تونم استراحت کنم؟
تو انبار برای مهمون یه تخت درست کن.
ترجیح می‌دم تو آهنگری بخوابم.
- چقدره اونجا وایسادی؟ - یه مدتیه. کار بیرون تموم شده.
من می‌تونم هر چیزی رو از آهن بسازم.
حتی یه زن خوشگل!
دستاتو نشون بده.
دستای خوبی داری! باید بتونی چکش رو نگه داری.
به اندازه کافی اینجا بودی تا ببینیم دیگه چه کاره‌ای، چشم آبی.
می‌خوای چکش‌کاری کنی یا فقط اونجا وایسی؟
آهن خودش شکل نمی‌گیره. باید وقتی داغه چکش‌کاریش کنی!
داری چیکار می‌کنی؟ بزن! بزن!
نگهش دار! بس کن!
صافش نکن!
آروم باش. لازم نیست بکشیش.
- چطور اینو درست کردی، پسر؟ - خودم ساختمش.
پس یه شمشیر ساختی؟
نقره رو از کجا آوردی؟ گنج پیدا کردی؟
شمشیر مال منه، نقره مال تو.
بهت پس میدم.
چطوری؟
تو این شمشیر رو تو آهنگری من، با ابزار من، به عنوان برده من ساختی!
شمشیر مال من نیست؟
- نمیتونی گولم بزنی. - نمیزنم.
اینجا باهام منصفانه رفتار شده. من این شمشیر رو بعد از انجام همه کارام ساختم.
من حریص نیستم.
شمشیر پاداش کار سخته. شمشیرت رو پس میگیری.
اما باید آهنگری کنی تا هزینه استفاده از مغازه‌ام رو بهم پس بدی،
برای آموزش‌هام و برای آهن.
کارهای برده رو انجام میدی و تو انبار میخوابی.
فردا برگرد اینجا، و تمرین رو ادامه میدیم.
میتونی بری.
تا حالا به شکار خرس رفتی؟
یه بار با پدرم، اما دلم نیومد بکشمشون.
من میرم. فردا میرم شکار، تا اون شمشیرت رو امتحان کنم.
یکی دو روز دیگه برمیگردم.
میتونم وقتی نیستی آهنگری کنم؟
میتونی. و میتونی اونجا هم بخوابی.
تو مرد خوبی هستی، کولروو.
ایلمارینن صبح برمیگرده.
بهش اطمینان میدم که تو رو به روس‌ها بفروشم.
یا بهم کمک میکنی؟
این کلبه مادر خرس‌هاست.
بریم. اون ما رو گمراه میکنه و انتقام میگیره.
فقط یه نگاه سریع میندازم تو.
شکارچی خرس...
کمکم کن.
نجاتم بده.
اون شمشیر رو کی ساخته؟
خودم ساختم، با یه برده.
من نشان روی شمشیر رو میشناسم.
تو واقعاً یه پیشگو هستی، پیرزن.
یه برده بزرگ، بلوند، وحشی مثل یه گرگ گرسنه؟
اون مرد خوبیه. من دیگه میرم.
من اون نشان رو روی سینه یه مرد دیدم.
مردی که برادرش، کالروو رو کشت. پسرش الان زیر ظلم بزرگی زندگی میکنه.
- اسم برده رو میدونی؟ - بله.
کولروو.
خیلی وقت پیش من یه شفا دهنده و پیشگو تو روستای کالروولا بودم.
خیانت منو خیلی بدجنس و خیلی ظالم کرده بود.
و من تبعید شدم.
اون موقع یه کینه تلخ و خونین بین دو برادر اتفاق افتاد.
اونتامو، کالروو رو کشت.
برادر خودش رو.
خونه‌ها رو سوزوند.
اون پسر، کولروو رو برد.
اونو مثل پسر خودش بزرگ کرد، ولی به عنوان برده فروختش.
من این چیزا رو تو خواب دیدم.
ولی فکر می‌کردم فقط خوابای آینده‌ن.
اونتامو... اونتامو بابام نیست.
همه‌ش دروغه.
تو ده پرس‌وجو کردم. داستان راسته.
یه دعوای خونی بین دو برادر سر زمین بود. راسته.
داستان راسته، ولی زندگی من دروغه.
من کالرو، بابامو نمی‌شناسم.
پیرزنه بهت گفت چی به سرش اومد؟
اونتامو کشت...
...خونواده‌مو؟
میرم تو جنگل تا خودمو قوی کنم.
بعد اونقدر شمشیر می‌سازم تا آزادیمو بخرم.
و بعد دنبال حقیقت می‌گردم. حتی اگه سال‌ها طول بکشه.
شمشیرو بذار!
- شمشیرمو بده! - نه!
مال منه!
شمشیرمو می‌خوام.
شمشیرمو می‌خوام!
تو بدبخت همه اینا رو می‌دونستی و بهم نگفتی!
نمی‌دونستم!
تو میگی واینو بهت نگفته وقتی منو ازش خریدی.
ولی تو می‌دونی کی بابامو، مامانمو کشت.
نه!
تو دروغگوی کثیف!
قلبم نه احساس داره نه عقل که اینو بفهمه.
قلبم پر درده!
واینو بهم نگفت. اگه می‌دونستم، چرا الان بهت بگم؟
تو شروع کردی به دوست داشتن من.
چی کار کردی، برده؟ گمشو!
با چاقوی من چی کار کردی؟ نگاش کن.
شکسته.
دیگه نمی‌تونی باهاش کاری کنی!
برو بیرون!
کی خونواده‌مو کشت؟
تو هم توش دست داشتی؟
چرا این کارو کردی؟
چرا؟
باید بدونم.
اونتامو بود!
اونتامو برادرش، کالرو رو کشت.
بابات.
اونتامو مادرتو کشت.
کل ده توش دست داشتن.
کل خونواده‌ت ترسو هستن.
آهنگرو ول کن. ما اینجا تو پوهیولا هیچی ازش نمی‌دونستیم.
گمشو، برده!
اگه به کسی بگی که من می‌دونم کی بابامو کشته، برمی‌گردم.
تا بکشمت.
چی شده؟
خواب‌های وحشتناکی دیدم.
- واینو می‌خواد با رئیس حرف بزنه. - الان؟
در مورد کولروئه.
فرار کرده. نمی‌دونن کجا رفته.
- ایلمارینن چی؟ - زنده‌ست، ولی هیچی نمی‌دونه.
زنش هم همینطور. فقط میگن فرار کرده.
میاد اینجا تا انتقام بگیره.
تنهایی که نمی‌تونه با کل روستا دربیفته.
تزار اجازه دستگیری ۱۰۰ کافر رو داده. روس‌ها می‌برنش.
کولرو مدال مسیحی مادرش رو همراه داره.
- مسیحی‌ها رو نمی‌گیرن. - مسیحی؟
اون یه جنگجوی توونلاست. باید بکشیمش.
- اون سه تا کشاورز خوب رو کشت. - دیگه نباید به اون پسر آسیب برسه!
پول رو ببر برای ایلمارینن و آزادی کولرو رو بخر.
بعد از اون، دیگه خودش می‌دونه و خودش.
اگه به اون پسر آسیب بزنی، این روستا حمام خون میشه.
به زن و بچه هم رحم نمی‌شه.
خیلی خب. بیا یه معامله کنیم.
به هر دوتون یه تیکه زمین خوب کنار تپه و آب میدم
اگه بذارید اون پسر زنده بمونه.
- معامله کردیم؟ - معامله‌ست.
تا وقتی که پسر با نفرین‌هاش برنگرده.
سامپو رو با خودت ببر. اون مطمئن میشه کسی به کولرو دست نزنه.
نزدیک بود از سرما یخ بزنم!
تو الان مال تزار هستی. ما همه مجوزها رو داریم.
به نام پروردگار
تمام شرارت رو از این دنیا ریشه‌کن می‌کنم.
باشد که آتش خدا همه کافران را بسوزاند و خاکستر کند.
کسی خونه هست که بخواد تو رو بخره؟
نه.
- این مرد مسیحیه؟ - ما ندیدیم.
ما مسیحی‌ها رو دستگیر نمی‌کنیم.
تو به خدا اعتقاد داری؟
اگه آره، آزادت می‌کنیم.
نه، نیستم. این مدال غنیمته.
من و پدرم صاحبش رو کشتیم تا یه آویز خوشگل برای مادرم پیدا کنیم.
اون پیرمرد شنلی شبیه مال تو پوشیده بود.
- می‌خوای بیای تو؟ - نه، ما میریم.
ولی اگه اجازه بدید، چند تا سوال داریم.
می‌تونید، ولی ما جواب زیادی نداریم.
کولرو همینجوری ناپدید شد، نمی‌دونیم کجا رفت.
اگه پیداش کردید، من می‌خوام پولم رو بگیرم.
اونتامو می‌خواد کولرو رو پس بخره.
فکر می‌کنیم این قابل قبوله؟
پسر حالش بده. بهتره خودتون رو آماده کنید.
به نام خدا، شر رو از این مرد ریشه‌کن می‌کنم!
بیا دیگه، لعنتی!
باشد که صلیب گرز من را هدایت کند.
همین بود همه‌ش؟
باید کشته بشه.
فقط همین؟
این کافر رو اینجا می‌ذاریم، تو دستای خدا.
- بکشش! - نه!
بذار خدا در مورد سرنوشتش تصمیم بگیره. من شر رو از وجودش بیرون کشیدم.
خدا رحم کنه، فقط به خاطر من.
من نمی‌تونم مردی رو بکشم که صلیب مسیح رو حمل می‌کنه.
اون زنده‌ست.
پسر یخ کرده. مرده.
نه. اون تازه چشماشو باز کرد.
اون زنده‌ست.
- حتماً برده‌ست. - بذاریمش اینجا.
برده هم یه انسانه.
ما مخلوقات خدا رو برای گرگ‌ها نمی‌ذاریم.
تو محوطه کلیسا امن خواهد بود.
سعی کن بنوشی.
نذار بمیرم.
بیا اینجا یه لحظه استراحت کنیم.
انتظار داری از این آشغال یه آدم بسازم؟
می‌تونی تپش قلبشو حس کنی؟
یکی رو از این راه کشیدن. رد سورتمه واضحه.
خون روی زمینه. حالش باید خیلی بد باشه.
- کولرو رو پیدا کردیم. - ردپاها راحت دنبال می‌شن.
خون می‌چکه و بار سنگینه.
نترس.
بنوش.
مریم گلی، قاصدک و خون‌ریشه.
دوستش داری؟
کجا می‌ری؟ - می‌رم دستشویی.
یادت نره با خودت بیاری!
حتما
شکار من اینجا تموم می‌شه.
من برمی‌گردم اونتامولا. - تو هم میای.
من این سفر رو شروع نکردم که کشته بشم.
من زن دارم، و یه بچه هم در راهه.
اون روس‌ها تجهیزات عجیبی دارن.
و این همه مرد، ما شانسی نداریم.
وایسا! فقط برو. - واینو؟
برو بهشون بگو ردپاها رو پیدا کردیم و می‌خوایم وضعیت رو بررسی کنیم.
اگه پیداش کنی، ازش می‌گذری؟ - برو.
زنت منتظره. ما زود برمی‌گردیم.
- چند ماه گذشته؟ - پنج ماه.
تو منو نجات دادی.
باید زود برم.
حداقل خشمت برگشته.
غم است، با بال‌های نفرت پرواز می‌کند.
- تو تو تب از پدرت حرف زدی. - من پدری ندارم.
بیا بریم بیرون تا تو رو بشوریم.
شمشیرم کجاست؟
کشیش شمشیرها رو می‌گیره. اینجا زمین مقدسه.
کجاست؟
کجا برده بودی؟
تو آهنگری، دست یه مردی به اسم ایلمارینن.
مرد خوبی بود.
ولی اون تو رو به این روز انداخت؟
فرار کردم و...
...اسیر برده‌فروشای روسی شدم.
منم اینجا تو کلیسا برده‌ام.
به عنوان خدمتکار. باهام خوب رفتار می‌کنن.
فعلاً اینجا بمون. کمکت می‌کنم سرپا بشی.
به زودی انتقاممو می‌گیرم.
دیگه اون روس‌ها رو پیدا نمی‌کنی.
شنیدی چی گفتم؟
درباره چیزایی که نمی‌دونی حرف نزن.
اگه از ده اون هستی، می‌تونی بری پسر رو ببینی.
اون حرومزاده‌ها دنبال منن. اگه پیدام کنن، می‌کشنم.
- کدوم طرف؟ - به سمت رودخونه.
بریم به سمت رودخونه.
کشیش آدرس اشتباه داد. لعنتی!
پسر داره میره سمت اونتامولا.
بریم.
نترس. کمکت می‌کنم راهتو پیدا کنی. قول می‌دم.
یه قایق کنار رودخونه هست. ازش استفاده کن تا بری سمت دریاچه بزرگ کارلیا.
اینجا، اینقدر نزدیک، دنبالم نمی‌گردن. یه کم اینجا استراحت می‌کنم.
تو یه ستاره سوخته نیستی که از آسمون افتاده باشه.
و سرت از سنگ نیست.
بلکه از چوب پوسیده است.
بهم بگو، اگه می‌تونستی از ذهن شیطانیت رها بشی،
و مثل یه مرد آزاد زندگی کنی، چیکار می‌کردی؟
یه زمانی بود که من یه زندگی عادی می‌خواستم.
شاید یه خانواده، بچه‌ها و... بیشتر.
کولرو، می‌تونی از نفرتت دست بکشی.
من کمکت می‌کنم، چون منم بی‌عدالتی کشیدم.
باورم کن.
وقتی از انتقام دست بکشی، ذهنت مثل یه اسب وحشی آزاد میشه.
به آرامش می‌رسی.
قایق پایین رودخونه‌ست، به اندازه یه ماه راه. تنداب‌ها نزدیک اینجا آروم میشن.
کجا میری؟ اگه منم بیام تا مراقبت باشم چی؟
- باید برگردم خونه، تا مطمئن بشم که... - آره، ولی کجا؟
اونتامولا، پایین دریاچه بزرگ.
- نزدیک کالروولا هست؟ - آره.
تو از کجا می‌دونستی؟
یعنی... من اسم اون جاهای کنار دریاچه بزرگ رو شنیدم.
پس اونتامو پدرت بود؟
نه.
کالرو پدرم بود.
تو یه کم دیگه استراحت کن.
من میرم قمقمه‌ها رو از چاه باتلاق پر کنم. زود برمی‌گردم.
زیاد طولش نده.
روزها دوباره کوتاه شدن!
آینو!
مطمئن بودم می‌میری.
نگران نباش پدر.
من از یه خانواده قوی‌ام، مگه نه؟
برو و یه کم بیشتر استراحت کن.
بعدش باید حرف بزنیم.
درباره یه چیز مهم.
- واینو برگشته. - کجا رفتن؟
رفتن از انبار غذا بیارن.
چی شده؟
کولرو این همه زخم رو از کجا آورده؟
مطمئنم تو هم متوجه شدی که امسال تابستون نیومد.
جنین‌های دونه از بین رفتن.
- کولرو... - خفه شو. باز داری پسره رو متهم می‌کنی؟
کولرو پر از زخمه. گفتم به پسره دست نزنید.
تو شهر شنیدیم که برده‌فروشای روسی اونو ناقص کردن.
باور نمی‌کنم. - باید از خود پسره بپرسی.
کجایی؟ می‌شنوم که تو ده زندگی می‌کنی، ولی نه بین روستایی‌ها.
نگاه می‌کنی، ولی نمی‌بینی. می‌شنوی، ولی گوش نمی‌دی.
به زودی مردم دیگه نمی‌دونن تو کی هستی.
باید برگردی پیش مردم خودت.
کالرو یه یاغی بود، یه راهزن واقعی.
سرنوشت اونو و خانواده‌شو نابود کرد، نه تو رو.
مارجاتا حقیقت رو به کولرو گفت.
- زن لعنتی، چی کار کردی؟ - من؟
- نباید بهش می‌گفتی. - من نگفتم!
ایلمارین تمام حقیقت رو بهش گفت.
ما یه خانواده جدید داریم. به کولرو فرصت بده آزاد زندگی کنه.
اون نمی‌تونه از کل روستا انتقام بگیره.
پسره کجا رفت؟
رفته سلاح‌های کالرو رو پیدا کنه. من بهش گفتم کجا دفنشون کردی.
اون الان همه چیزو می‌دونه.
پسره احمق نیست. دیگه بسه این پنهان‌کاری!
چیه؟
کولرو داره آماده می‌شه تا از کل روستا انتقام بگیره. حسش می‌کنم.
کولرو!
باید حرف بزنیم. روستایی‌ها از نقشه‌های انتقام تو خبر دارن.
و الان هم لباس جنگ تنت کردی.
بذار حرف بزنیم.
من هیچ بدی نمی‌خوام.
حاضری پسر خودتو بکشی؟
پول آوردم.
یه زمین کنار سامپو بخر و برای خودت خونه بساز.
ولی باید بهم قول بدی که از روستایی‌ها انتقام نگیری.
قول می‌دم.
به شمشیر پدرم قسم می‌خورم که ازشون انتقام نمی‌گیرم.
من منتظر این لحظه بودم.
و حالا که فرا رسیده، حتی نمی‌تونم بهت نگاه کنم.
بگو.
اگه این خواست توئه، من میمیرم.
بگو!
و وقتی با خواست تو بمیرم، هیچی عوض نمیشه...
...چون تو همیشه پسر من میمونی.
پسر کی؟
من.
پسر کی؟
تو پسر پدرت، برادرم کالرو هستی.
ولی من تو رو بزرگ کردم و مثل پسر خودم دوستت داشتم.
یه لطفی در حقم کن و منو پیش مادرم بفرست.
پدر! با پسرت روبرو شو!
منو نکش.
بچه من به پدر نیاز داره، درست مثل تو.
یه روزی اون پادشاه کارلیا میشه.
شمشیرتو بردار!
اونتامو...
...ازت خواهش میکنم.
بذار ببرم...
...شمشیرمو با خودم به توئونلا.
تیغه نیت ذهن منو حس کرد.
حالا خون این پسر مغرور رو چشیده.
ابزارهام...
بذار ابزار آهنگریم رو هم با خودم ببرم.
میخوام نشون بدم...
...به پدر و مادر که چه صنعتگر خوبی شدم.
کولرو...
چاقوی منو بردار.
تو سفرهات منو به یاد بیار، بدون کینه، پسرم.
ما اونو از دست ندادیم.
اون برگردونده شده.
تاریکی برداشته شده و روحش در آسمان پرواز میکنه
بر پشت یک اردک آبی.
آنجا، او در سعادت دوباره متولد خواهد شد.