‫عراق، میلیون‌ها انسان آواره شدن.
‫صدها هزار کودک کشته شدند...
‫و بقیه مجبور شدند برای ‫نجات جانشان فرار کنند.
‫از زمان هجوم به این کشور...
‫زندگی مردمش این‌گونه گذشته.
‫امن نیست.
‫می‌فهمی؟ امن نیست.
‫شاید رژیم عوض بشه...
‫بهتر بشه...
‫ولی مردم عراق...
‫تا چندین سال آینده...
‫از عواقب جنگ رنج خواهند برد.
‫کیت رفتر هستم و از بغداد گزارش می‌دم.
‫هنوز می‌تونم برم بیرون؟
‫امن نیست نیدال.
‫خیلی وقته اینجاییم.
‫می‌خوای قایم‌باشک بازی کنیم؟
‫سه، چهار، پنج...
‫یعنی کجا رفته...
‫نکنه...
‫گرفتمت!
‫نه!
‫نیدال!
‫کیت؟
‫اون موقع کجا رفتی؟
‫دوست داری پرده رو بکشم؟
‫کی از بغداد برگشتی؟
‫قضیه ربطی به بغداد نداره دکتر.
‫خوابت چطوره؟
‫مثل هر خبرنگار جنگی دیگه‌ای.
‫یعنی می‌گی کابوس می‌بینی؟
‫می‌خوای در اون مورد حرف بزنیم؟
‫نه.
‫بیا در مورد یه موضوع دیگه حرف بزنیم.
‫مادرت چطوری مرد؟
‫زمین خورد.
‫مامانم اینجا توی هرن بی به دنیا اومد...
‫و کل زندگیش رو اینجا سپری کرد.
‫مادرم آرزو داشت که...
‫در آخر همه...
‫در کنارش باشیم.
‫از نجات دادن دنیا مرخصی گرفتی پس؟
‫از یه منطقه‌ی جنگی ‫اومدم یه منطقه جنگی دیگه.
‫گمونم دیر اومدن بهتر از هرگز نیومدنه.
‫می‌تونستی زودتر بهم بگی.
‫آهان، یعنی اون موقع فرق می‌کرد؟
‫آره، بی‌خیال کارهام می‌شدم.
‫جدا؟
‫پال.
‫پال!
‫ببرش ایستگاه لطفا.
‫سالی؟
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫بهش نگفتی دارم میام، نه؟
‫خب اخیرا خیلی حالش خوب نبوده راستش.
‫آره، حدس زدم.
‫اون کیه؟
‫نمی‌دونم. بیا...
‫بذار برسونمت.
‫می‌گم، تو خیلی کار داری...
‫من بهتره چند روز اینجا بمونم.
‫من مشکلی ندارم.
‫نه، می‌تونم خونه‌ی مامان بمونم.
‫می‌تونم کمک کنم وسایلش رو جمع کنیم.
‫فکر خوبیه؟
‫خودم هم از پسش برمیام‌ها.
‫می‌دونم مثل سوپرمنی، ‫ولی خودم دوست دارم این کار رو بکنم.
‫باشه.
‫ده سال زمان زیادیه.
‫چه حسی داشت که برگردی خونه؟
‫نظر خودت چیه؟
‫چرا خودت بهم نگی؟
‫چی رو می‌خوای بدونی؟
‫قراره تک‌تک سوال‌هام رو...
‫با یه سوال دیگه جواب بدی؟
‫اصلا دلیلی نمی‌بینم که بخوام جوابشون بدم.
‫حس می‌کنم شاید بتونم کمکت کنم.
‫پس پیشنهادم اینه که جواب بدی.
‫چرا واست سخته که در مورد خانوادت حرف بزنی؟
‫خوبی؟
‫سخته که با کل این قضیه کنار بیام.
‫اوهوم.
‫دائما به زمین خوردن مامان فکر می‌کنم.
‫آخرین باری که دیدمش خیلی...
‫خوب و سالم بود.
‫مطمئنی می‌خوای اینجا بمونی؟
‫اگه بخوای می‌تونم توی هتل ‫روبرویی واست اتاق بگیرم.
‫چیزی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم زنگ بزن، خب؟
‫اسم من کیت رفتره.
‫توی پلاک چهل و شش اسمیتلی رود...
‫همراه مامانی و باباییم...
‫و خواهر کوچیکم سالی زندگی می‌کنم.
‫نیدال؟
‫خدایا.
‫جیلیان!
‫آخرین باری که دیدیش کی بود؟
‫وقتی پدرم زنده بود نمی‌تونستم برم اونجا.
‫چرا؟
‫چون یه معتاد عوضی و وحشی بود.
‫کتکت می‌زد؟
‫بلدم روندش چطوریه دکتر.
‫تحقیق می‌کنی و باز هم تحقیق می‌کنی...
‫و سعی می‌کنی اقداماتم رو بندازی گردن...
‫یه سری اضطرابات پیش‌پاافتاده ‫ در دوران نوجوانی.
‫اینطوری نیست.
‫خب پس چطوریه؟
‫کسی توی خانواده بوده که ‫باهاش صمیمی بوده باشی؟
‫هانا، خواهرزادم.
‫اون کجاست؟
‫استرالیا.
‫دلت واسش تنگ شده؟
‫مگه مربوطه؟
‫♪ پنج تا صدف کوچولو... ♪
‫♪ افتادن توی ساحل. ♪
‫خوبی؟
‫آره.
‫قبل‌تر فکر کردم یه لحظه شناختمت.
‫ببخشید، من...
‫خاله‌ی هانا هستی، نه؟
‫آره.
‫ما هم رو ندیدیم.
‫هانا همیشه در موردت حرف می‌زد.
‫آهان. من واقعا متاسفم.
‫- نمی‌خواستم که... ‫- چیزه، ببخشید.
‫من و هانا ازدواج کرده بودیم.
‫عه!
‫آره، البته.
‫تو چیزی...
‫- هام... ‫- جو.
‫درسته.
‫خب...
‫راستش هنوز نمی‌دونم واقعا چی شد.
‫من و هانا داشتیم آماده ‫می‌شدیم که با هم بریم...
‫جو، متاسفم.
‫من اونجا نبودم.
‫نمی‌دونم چی شد.
‫مامانی!
‫سلام. من کیتم، دختر جیلیان.
‫مامانم همه‌چیز رو نگه داشته...
‫چند تا از عروسک‌هامون رو بسته‌بندی کردم...
‫گفتم شاید پسر شما خوشش بیاد.
‫من بچه ندارم.
‫سالی نتونست بیاد.
‫اشکالی نداره.
‫ببین، اگه می‌خوای تو برو، من هستم.
‫نه، نه، نه، مشکلی نیست.
‫سال گفت می‌تونم که...
‫کیت، بابت وضعیتی که پیش اومده متاسفم.
‫مرسی.
‫همونطور که احتمالا می‌دونی...
‫مادرت از من خواسته که به کارهاش رسیدگی کنم.
‫و شش ماه پیش...
‫ازم خواست تغییری در ‫وصیت‌نامه‌اش به وجود بیارم.
‫جیلیان تصمیم گرفت که می‌خواد خونه‌اش رو...
‫به آقایی به اسم ری استون بده.
‫متاسفم اگه انتظار چنین خبری رو نداشتین.
‫تو و سال این ری استون رو می‌شناختین؟
‫سال فکر می‌کرد که با ‫یکی آشنا شده باشه، ولی...
‫نه، هیچوقت ندیدیمش.
‫خوبه که یکی رو پیدا کرده.
‫خونه رو داده به اون.
‫خواست خودش بوده.
‫خوشحال می‌شم که خواسته‌اش انجام بشه.
‫تو انقدر مرفح هستی که واست مهم نباشه.
‫متاسفم.
‫اشتباه بیانش کردم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫نباید فرض می‌کردم که تو...
‫اوضاع واسمون خیلی آسون نبوده.
‫مدتی می‌شه که سال نمی‌تونه کارک نه.
‫این بار از کی شده؟
‫از وقتی هانا رفته.
‫سه سال؟
‫من تلاشم رو کردم، ولی آدم به عنوان ‫ناپدری تا یه جایی می‌تونه کمک کنه.
‫می‌دونی که هر دوشون چقدر یه‌دنده‌ان.
‫سال البته سعی کرد تماس بگیره...
‫ولی همیشه حالش خوب نبوده...
‫و مجبور شدم گوشی رو ازش بگیرم.
‫ولی حداقل تو با هانا حرف می‌زنی، نه؟
‫آره، چند ماه یه بار زنگ می‌زنه.
‫می‌دونم که سال هرگز اعتراف نمی‌کنه...
‫ولی به نظرم می‌دونه که...
‫بهتره هانا از اینجا دور باشه.
‫باید دور باشه که خوشحال باشه.
‫ببین، من مواظب سال هستم.
‫توی کارم خوبم.
‫تو باید برگردی سراغ زندگی خودت.
‫جای تو اینجا نیست.
‫پال، همسایه‌ی جدید مامان...
‫خب؟
‫یه بسته از اسباب‌بازی‌های ‫قدیمیمون جمع کردم...
‫و بردم پیشش واسه پسرش و اون...
‫عملا در رو توی روم کوبید.
‫فریدا که بچه نداره.
‫می‌دونی، سال اشاره کرد...
‫که توی عراق مراقب یه پسربچه‌ی کوچیک بودی.
‫حتما کنار اومدن با چنین چیزی خیلی سخت بوده.
‫سخته واسه آدم.
‫♪ پنج تا صدف کوچولو، افتادن توی ساحل. ♪
‫موج یهویی اومد.
‫سال؟
‫موهات چقدر خونیه.
‫مرسی.
‫قابلی نداره.
‫داشت درد می‌کشید.
‫می‌دونم.
‫من رو مقصر می‌دونست.
‫مامان.
‫واسه چی؟
‫واسه رفتن هانا.
‫گفت من بدرد مادر بودن نمی‌خورم.
‫من هم گفتم همه‌چیز رو از خودش یاد گرفتم.
‫آدم نمی‌تونست خودش رو متقاعد کنه بره دیدنش.
‫منظورت چیه؟
‫خیلی مادر بدی بود.
‫نه، نبود.
‫باورت می‌شه با یه نفر آشنا شده باشه؟
‫بعد مرگ بابا.
‫خب مگه اشتباه کرده؟
‫شروع شد.
‫باز این بحث رو بکش وسط.
‫که بابا بد بود.
‫آره خب، تو ازش کتک نخوردی.
‫خب فکر کردی فقط خودت سختی کشیدی.
‫واسه همین می‌ری دنیا رو دور می‌زنی...
‫و تظاهر می‌کنی قهرمانی هستی که...
‫بقیه‌ی بچه‌ها رو از زندگی ‫کثافتشون نجات می‌ده؟
‫خب مزخرفه.
‫من می‌شناسمت کیت.
‫می‌دونم کی هستی و چیکار کردی.
‫موج یهویی اومد.
‫بچه‌ها، از این سمت.
‫نه!
‫نکن.
‫دکترم می‌گه باید از این ‫ضبط صوت استفاده کنم.
‫متاسفانه دیگه خیلی چیزها رو یادم نمی‌مونه.
‫خیلی‌خب، الان چهارشنبه‌ است، ‫دارم یه فهرست درست می‌کنم...
‫و من شیر و تخم‌مرغ نیاز دارم.
‫و...
‫نه!
‫دنیس، تو رو خدا! نه!
‫کیتی بیرون خیلی سردش می‌شه.
‫بابایی، راهش بده داخل.
‫پشیمونه، مطمئنم هست.
‫می‌دونم هست.
‫ببخشید؟
‫ببخشید!
‫بله؟
‫داری با اون بچه چیکار می‌کنی؟
‫ولم کن.
‫صدای جیغ شنیدم.
‫زنگ می‌زنم پلیس.
‫لعنتی!
‫کم پیش نمیاد که ذهن انسان...
‫شرایط دردناک رو دوباره تصور کنه.
‫مواجه مجدد با درد، حتی در رویاها...
‫یکی از روش‌های درک کردنشه.
‫من می‌دونم که چی دیدم.
‫ببین، اگه می‌خوای بشینی ‫اینجا و از رویاها حرف بزنی...
‫اونم حینی که یه بچه در خطره، ‫خیلی‌خب.
‫توی توی کارت خیلی...
‫روی بچه‌ها تمرکز می‌کنی، نه؟
‫آره، چون به مراقبت احتیاج دارن.
‫همونطور که تو در مقابل ‫پدرت به مراقبت احتیاج داشتی.
‫نه. همونطور که من باید ‫از نیدال مراقبت می‌کردم.
‫- کیت، بیا اینجا! ‫- بس کن!
‫لعنتی!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫اون کجاست؟
‫من زنگ زدم پلیس.
‫بگو اینجا چه خبره.
‫می‌دونم اون اینجاست.
‫من دیدمش.
‫چه بلایی سر اون بچه آوردی؟
‫دیگه خیلی زیاده‌روی کردی.
‫هنوز یه سری چیز هست...
‫که باید در موردشون حرف بزنیم.
‫می‌خوام در مورد بغداد باهات حرف بزنم.
‫در مورد چیش؟
‫می‌دونی که یه سری از همکارهات...
‫در مورد اقداماتت شکایت کردن؟
‫اون در خطر بود.
‫کی در خطر بود کیت؟
‫نیدال.
‫آهان، آره.
‫نیدال.
‫روز حادثه...
‫می‌دونم که توافق شده بود که همه...
‫توی نقاط امن تعیین شده ‫بمونن تا تهدیدات رفع بشه.
‫ولی...
‫تو این کار رو نکردی، مگه نه کیت؟
‫من داشتم سعی می‌کردم ازش مراقبت کنم.
‫ولی همکارهات می‌گن که تو تنها بودی.
‫می‌گن تو تنهایی رفتی توی اون اتاق...
‫و خودت هم تنها ازش اومدی بیرون.
‫نه.
‫درست قبل حمله...
‫تو از اتاق امن خارج شدی.
‫می‌شه یکم آب بهم بدی؟
‫آره، البته.
‫توی این همه مدت، تو بهش اشاره‌ای نکردی.
‫به کی؟
‫روزی که اون مرد رو یادته؟
‫پانزدهم مارس سال ۱۹۵۸ بود.
‫اون روز تو کجا بودی کیت؟
‫کیت، اگه قبول نکنی با گذشته‌ات روبرو بشی...
‫مکررا دوباره میاد سراغت.
‫♪ چهار تا صدف کوچولو... ♪
‫♪ افتادن توی ساحل. ♪
‫کیت عزیزم...
‫یه لطفی بکن و یه لحظه مواظب داداشت باش.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫♪ موج یهویی اومد... ♪
‫♪ و بعدش... ♪
‫♪ پنج تا صدف کوچولو... ♪
‫♪ افتاده بودن توی ساحل. ♪
‫مامانی.
‫مامانی، این یکی رو ببین، واسه بچه.
‫تو رو از همه صدف‌های دنیا بیشتر دوست دارم.
‫دیوید؟
‫دیوید!
‫عزیزم؟
‫تو رو خدا!
‫ببخشید.
‫تقصیر توئه کیت.
‫باید حواست به اون می‌بود..
‫نباید وارد دریا می‌شد.
‫کاش من اینطوری می‌شدم.
‫اگه حواست بهش بود الان زنده بود!
‫کاش من اون‌طوری می‌شدم.
‫فکر کنم نیدال، و پسر توی باغ...
‫یادآوری از برادرت دیوید هستن.
‫و به نظرم خودت هم می‌دونی کیت.
‫یه بچه بودی و نمی‌تونستی درکش کنی.
‫دیوید؟
‫واسه همین این تروما...
‫حداقل واسه مدتی دفن شده بوده.
‫جای تعجب نداره که ‫برگشتن به خانه‌ی کودکیت...
‫دوباره طوفانی بی‌نقص به وجود آورده باشه.
‫فرقی نمی‌کنه سعی کنی از ‫چند بچه مراقبت کنی کیت...
‫دیوید برنمی‌گرده.
‫فکر کنم وقت تموم شده دیگه.
‫می‌تونم برم؟
‫آره، می‌تونی بری.
‫ولی ممکنه نیاز بشه دوباره حرف بزنیم.
‫خوبی؟
‫می‌شه من رو ببری خونه‌ی مامان؟
‫واقعا فکر نمی‌کنم فکر خوبی باشه.
‫فریدا داره سعی می‌کنه ‫واست قانون منع ورود بگیره.
‫بذار ببرمت یه هتل...
‫خودم وسایلت رو میارم.
‫سریع می‌ریم و میاییم.
‫بعدش می‌رم.
‫قول می‌دم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی متاسفم.
‫نباید اینجا می‌موندم.
‫حق با تو بود.
‫این‌ها واسه توئن.
‫و شرمنده که نتونستم با سال حرف بزنم.
‫فکر نکنم کسی بتونه.
‫اوهوم.
‫مراقبش باش.
‫حتما.
‫قول می‌دم.
‫خب، با وجود همه‌ی نقص‌هاش، ‫غریزه‌ی خوبی داره.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫اولین باری که دیدت در موردت چی گفته بود؟
‫«یه چیزی در موردش هست...
‫که توی استخوان‌هام حسش می‌کنم.»
‫خداحافظ.
‫من باید برگردم.
‫حتی در مورد اتفاقاتی که رخ داد حرف نزدیم.
‫نه، من خوبم هری.
‫البته که خوبی.
‫اگه قبول نکنم تفاوتی هم ایجاد می‌کنه؟
‫نباید برمی‌گشتی اینجا.
‫نمی‌تونم امنیتت رو تضمین کنم.
‫لطفا.
‫امروز جمعه است.
‫فردا ساعت ده صبح...
‫پال واسه نوبت دکترم میاد دنبالم.
‫امشب دریا خیلی آرومه.
‫اون کی بود؟
‫چی شده؟
‫کمک.
‫تو از کجا اومدی؟
‫گلخانه.
‫بیا توی گلخانه.
‫مراقبت کن.
‫تولدت مبارک عزیزم.
‫کیه؟
‫از طرف خاله کیته.
‫انقدر بزرگ شدی که دیگه از خونه می‌ری.
‫مامان؟
‫مامان، می‌دونم واسه من چیکار کردی.
‫- نه، نمی‌دونی. ‫- چرا، می‌دونم.
‫نمی‌دونی چقدر خوش‌شانسی.
‫- خوش‌شانس؟ ‫- اصلا.
‫خوش‌شانس؟
‫حتی وقتی بابا هم ولمون کرد به خودت نیومدی.
‫من هم باید با اون می‌رفتم.
‫سالی!
‫عزیزم...
‫سالی؟
‫شما رو می‌شناسم؟
‫من باید برم جایی.
‫- الو؟ ‫- سالی؟
‫هری هستم. ویراستار کیت.
‫چند بار باهات تماس گرفتم.
‫آهان.
‫داشتم جارو می‌کشیدم.
‫یه حادثه‌ای رخ داده.
‫هوم؟
‫واقعا متاسفم.
‫توی اخبار هم هست.
‫- اونجایی؟ ‫- آره.
‫روز قتل‌عام...
‫چندین حادثه در نواحی بغداد...
‫منجر به کشته شدن چندین نفر شده.
‫در میان مفقودین خبرنگار برجسته...
‫یعنی کیت رفتر هم هست.
‫نبرد داره شدت می‌گیره و این جنگ...
‫هیچ نشونه‌ای از آروم شدن نداره.
‫در میان نظرات و انتقادات امروز...
‫نخست‌وزیر امروز روی تصمیمش...
‫مبنی بر حمله به این کشور پافشاری کرد.
‫من فقط نمی‌خوام...
‫بلایی که سر دیوید اومد، سر تو هم بیاد.
‫چی شده بابایی؟
‫تقصیر اونه که مرد.
‫تو نمی‌دونی چه کارهایی از دستش برمیاد سال.
‫وای، خیلی شرمنده.
‫سراسیمه اومدم اینجا.
‫بیا اینجا.
‫بیا.
‫شاید به نفعش باشه می‌دونی...
‫واسه خود کیت.
‫اون خیلی خودش رو در معرض خطر قرار می‌داد.
‫چون خب، حالش خوب نبود.
‫می‌خوام، می‌خوام... باید راه برم...
‫یا می‌خوام... باید از اینجا برم بیرون.
‫می‌خوای من باهات بیام؟
‫نه، فقط می‌خوام...
‫نمی‌دونم چی می‌خوام.
‫فقط می‌خوام...
‫پس تو با مادرم آشنا شده بودی.
‫پنجاه سالی بود با کسی آشنا نشده بودم.
‫ولی آره، گمونم بودم.
‫خونه رو نمی‌خوام.
‫تو اونجا بزرگ شدی.
‫مال خودت.
‫دقیقا خیلی خاطرات خوبی ازش ندارم.
‫تو و مامانم کی آشنا شدین؟
‫روزی که برادرت مرد.
‫اون زمان یه ماهیگیر بودم.
‫اون روز توی ساحل بودم.
‫دیوید؟
‫دیوید!
‫خواهرت رو دیدم...
‫خیلی جوان بود...
‫و شجاع.
‫شجاع؟
‫ممکن بود حین تلاش واسه نجاتش خودش هم بمیره.
‫دیوید!
‫عزیزم!
‫ولی هیچ کاری از دستش برنمی‌اومد.
‫از دست هیچکدوممون برنمی‌اومد.
‫تقصیر کیت نبود؟
‫البته که نه.
‫نه، تقصیر جیلیان هم نبود.
‫یه... حادثه‌ی غم‌انگیز بود.
‫تو رو خدا یه کاری بکن!
‫- مرده. ‫- تو رو خدا کمکم کن.
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫وای...
‫وای دیوید.
‫اون روز توی ساحل باهاش آشنا شدم...
‫و دوباره تا وقتی که پدرت مرد ندیدمش.
‫اواخر از من می‌خواست که مراقب...
‫تو و...
‫خواهرت باشم.
‫- دنیس، تو رو خدا. ‫- برو بیرون.
‫نه، دنیس، نه!
‫- نه! ‫- نکن!
‫- بیا اینجا. ‫- نه، دنیس نه!
‫- پاشو! ‫- نه.
‫- نه، تو رو خدا. ‫- مامان!
‫- برو بیرون. ‫- کیت!
‫دنیس، نکن.
‫کیتی اون بیرون خیلی یخ می‌کنه.
‫بابایی، تو رو خدا بذار بیاد.
‫پشیمونه. مطمئنم هست.
‫فقط...
‫ما مثل همین، ما دو تا.
‫نه. نه! ما مثل هم نیستیم!
‫خیلی عالیه که امروز همتون رو اینجا می‌بینم.
‫که قدم اولتون رو به ‫سمت بهتر شدن برمی‌دارین.
‫خب شروع کنیم دیگه؟
‫کیت. من رو ببین.
‫خوبی؟
‫[دنیس رفتر، دیوید رفتر...]
‫[جیلیان رفتر]
‫سلام.
‫شرمنده، خوبی؟
‫نباید انقدر بی‌صدا به مردم نزدیک بشی که!
‫منم، جو.
‫آره، می‌دونم کی هستی.
‫شرمنده.
‫چرا داری توی قبرستون پرسه می‌زنی؟
‫چیزه، بخاطر مامانم.
‫ای وای.
‫شرمنده.
‫مرسی.
‫من هم همینطور.
‫سخته نه؟
‫فوت کردنشون.
‫آره، سخته.
‫هانا چطوره؟
‫خوبه.
‫واقعا پشیمونم که...
‫آخرش اون‌طوری شد.
‫منظورت چیه؟
‫روز مهمونی تولدش رو یادته؟
‫خب وقتی هیجده سالت شد می‌خوای چیکار کنی؟
‫خب من و جو بلیت سفر گرفتیم.
‫چه قشنگ، چه هیجان‌انگیز.
‫در موردش بهمون بگو.
‫خیلی خوشحال و هیجان‌زده به نظر می‌رسید.
‫ولی بعد تولدش رفتارش عجیب شد.
‫گمونم به وضوح ناراحت بود.
‫بهم نمی‌گفت... نمی‌گفت که...
‫چی ناراحتش کرده.
‫و رسیدیم به روزی که قرار بود بریم...
‫و ازم پرسید، گفت که...
‫«همیشه پیشم می‌مونی؟ بدون هیچ شرط و شروطی؟»
‫همین دیگه.
‫دیگه ازش خبری نشد.
‫به تو چیزی نگفت؟
‫من باید برم. شرمنده.
‫کجا قایمش کنیم؟
‫هوم...
‫اونجا.
‫می‌دونستی که صدف‌ها راز دارن؟
‫رازهای دریا رو دارن.
‫اوهوم.
‫همه‌ی رازهات رو می‌ذاری این داخل...
‫و جاشون اونجا امنه.
‫سلام.
‫بگو که تو خبر نداشتی.
‫در مورد چی خبر نداشتم؟
‫درباره‌ی بچه‌ی هانا.
‫چی داری می‌گی؟
‫وای، خبر داشتی.
‫هانا باردار بود...
‫و بخاطرش ناراحت بود.
‫اواخر رفتنش بود.
‫به تو گفت؟
‫تو توی حال خوبی نبودی سالی.
‫هام...
‫گفت نمی‌خواست مثل تو بشه...
‫اسیر بشه و از بچه‌اش متنفر بشه.
‫وای. خیلی وحشتناکه.
‫وقتی فهمید از جو جدا شد.
‫گفت فقط می‌خواد فرار کنه.
‫اون...
‫خب بلیت استرالیا رو گرفته بود. ‫فقط رفت...
‫اون، روزی بود که همه واسه ‫ناهار رفتیم خونه‌ی مامان...
‫و بعد من...
‫اون روزی بود که همه‌چیز تغییر کرد.
‫سال، سالی. خودت رو بابتش ناراحت نکن.
‫چیزی نیست. الان خوشحاله.
‫الان یه زندگی جدید داره.
‫آره یه زندگی جدید داره که من توش نیستم!
‫چطور تونستی به من نگی؟
‫چرا من نباید می‌دونستم؟
‫- همین همه‌چیز رو خراب کرد! ‫- بس کن!
‫- همه چیز رو. ‫- بسه!
‫بسه.
‫زندگی من وقتی با تو و ‫هانا آشنا شدم دگرگون شد.
‫تو من رو داری سالی.
‫من رو داری.
‫دوستت دارم سال.
‫تو و و هانا رو دوست دارم.
‫جفتتون رو خیلی دوست داشتم.
‫از وقتی که باهات آشنا شدم.
‫از وقتی که اون رفت.
‫پال؟
‫[رفتم شام بخرم، دوستت دارم.]
‫می‌خوام زنگ بزنم هانا!
‫بهتره نزنی.
‫گوشیم رو کجا گذاشتی؟
‫حالت خوب نیست سال.
‫اوضاع رو بدتر می‌کنی.
‫دلم واسش تنگ شده.
‫[دو تماس بی‌پاسخ.]
‫دیروز پیامی دریافت شد.
‫سالی، حالم خوبه.
‫دارم برمی‌گردم.
‫باید انجامش بدم.
‫بهم اعتماد کن.
‫سال؟
‫باید بری خونه‌ی فریدا.
‫یه پسری اونجاست.
‫اون در خطره.
‫سالی، فکر کنم توی انباریه.
‫آهای؟
‫سلام.
‫چیزی نیست. نترس.
‫تو...
‫خودت اینجا تنهایی؟
‫مامان؟
‫هانا؟
‫هانا.
‫وای... هانا!
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست، من پیشتم.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫کی این کار رو باهات کرده؟
‫هی هانا، باهام حرف بزن.
‫من رو ببین. من رو ببین.
‫باهام حرف بزن.
‫کی این کار رو کرده؟
‫وای هانا.
‫اون...
‫میگل.
‫چیزی نیست، چیزی نیست، چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫عزیزم، الان باید بخوابی، خب؟
‫چیزی نیست. همه‌چیز خوبه.
‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫بیا اینجا.
‫اینجا چه خبره؟
‫نه!
‫کسی صدات رو نمی‌شنوه هان.
‫تو رو خدا!
‫نمی‌فهمم.
‫اون روز رو یادته، نه؟
‫تولدت مبارک عزیزم.
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫تو هم نمی‌خواستی اون بره.
‫چرا هیچوقت نخواستی دنیا رو ببینی سالی؟
‫چطور می‌تونستم؟
‫همش درگیر بزرگ کردن ‫این دختر نمک‌نشناس بودم...
‫- که بی‌صبرانه منتظره فرار کنه. ‫- مامان.
‫با این که نهایت تلاشت رو می‌کردی...
‫که فراریش بدی...
‫اصلا خبر نداری من واست چیکار کردم.
‫چرا، می‌دونم. مامان، مامان.
‫جو رفیق، به نظرم اگه می‌خوای بری...
‫الان وقت مناسبیه.
‫فردا می‌بینمت، خب؟
‫مرسی رفیق.
‫سنم واسه بچه خیلی کم بود.
‫نمی‌دونی چقدر خوش‌شانسی.
‫خوش‌شانس؟ خوش‌شانس؟
‫که مادری دارم که انقدر تمیزش کردم...
‫سالی.
‫من اینجا نمی‌مونم.
‫می‌شه من رو ببری خونه پال؟
‫- آره، حتما. ‫- باشه.
‫من بردمش.
‫نتونستم اجازه‌اش رو بدم.
‫اون خیلی واسم مهم بود.
‫خودش موافق نبود.
‫ولی نمی‌تونستم بذارم که...
‫اون این همه راه بره اون سمت دنیا، ‫چطور بذارم؟
‫تازه اون هم با یه بچه.
‫تو رو خدا!
‫بهش دست نزن. بهش دست نزن!
‫نه!
‫بس کن! تو رو خدا!
‫مامان؟ مامان؟
‫مامانت خیلی وقته که مریض بوده.
‫درست مثل مادربزرگت.
‫ولی اشکالی نداره.
‫به هر دوشون رسیدگی کردم.
‫خیلی بی‌رحمی!
‫آره، مادربزرگت حیف شد.
‫ازش خوشم می‌اومد.
‫ولی نباید ریسک می‌کردم چون اون رو دیده بود.
‫هی سال...
‫سال.
‫می‌دونی بهترین اتفاق عمرم چی بوده؟
‫این که هانا دخترم شد.
‫و بابتش همیشه ممنونم.
‫ولی تو به اندازه‌ی کافی واسش خوب نبودی.
‫هیچکدومتون نبودید.
‫حالا جاش امنه.
‫چیزی نیست.
‫آخ!
‫ولش کن!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫ولش کن!
‫تو مرده بودی!
‫آخ!
‫تو رو خدا نکن!
‫تو رو خدا!
‫مطمئن می‌شم این سری دیگه برنگردی.
‫چیزی نیست.
‫طاقت بیار.
‫سلام کیت.
‫خواهرت چطوره؟
‫فعلا زوده که بدونیم.
‫وقتی شنیدم ناراحت شدم.
‫خواهرزاده‌ات و بچه‌اش چی؟
‫جاشون امنه.
‫به لطف تو.
‫تو سخت‌ترین قدم رو برداشتی...
‫و با دردت روبرو شدی.
‫رویاها یه راه واسه درک کردنشونه.
‫خب اگه دوباره یه وقتی نیاز ‫داشتی باهام حرف بزنی...
‫نیاز نمی‌شه.
‫خانم رفتر...
‫خواهرت اومد بیرون.
‫می‌تونی بری ببینیش.
‫♪ و همچنان انگار همین دیروز بود... ♪
‫♪ ابری بود ولی نور خورشید ♪ ‫♪ از لای ابرها نفوذ می‌کرد... ♪
‫♪ و آسمان رنگی مبهم از آبی داشت. ♪
‫♪ کورکورانه دستم رو به سمتت دراز کردم. ♪
‫♪ و یهویی تو درست کنارم بودی. ♪
‫♪ وقتی از بیرون نگاه کردم... ♪
‫♪ از بیرون چیزی که بهش می‌گیم زندگی... ♪
‫♪ اون روز، اون روز... ♪
‫♪ همه‌چیز تغییر کرد. ♪
‫♪ دیشب روی ماه بودم... ♪
‫♪ ابری بود ولی نور خورشید ♪ ‫♪ از لای ابرها نفوذ می‌کرد... ♪
‫♪ و آسمان رنگی مبهم از آبی داشت. ♪
‫♪ کورکورانه دستم رو به سمتت دراز کردم. ♪
‫♪ و یهویی تو درست کنارم بودی. ♪
‫♪ آره تو اون روز بالای سرم ایستاده بودی. ♪
‫♪ اون روز، اون روز... ♪
‫♪ روزی که همه‌چیز تغییر کرد. ♪
‫♪ اون روز، اون روز... ♪
‫♪ روزی که همه‌چیز تغییر کرد. ♪
‫♪ و انگار همین دیروز بود... ♪
‫♪ که دیدم به اوضاع عوض شد. ♪
‫♪ وقتی از بیرون نگاه کردم... ♪
‫♪ از بیرون چیزی که بهش می‌گیم زندگی... ♪
‫♪ اون روز، اون روز... ♪
‫♪ همه‌چیز تغییر کرد. ♪
‫♪ اون روز، اون روز... ♪
‫همه‌چیز تغییر کرد.
‫♪ همه‌چیز تغییر کرد. ♪
‫♪ اون روز، اون روز... ♪
‫♪ همه‌چیز تغییر کرد. ♪