‫به جنگل‌های بورنئو و سوماترا خوش اومدین.
‫وقتی کاوشگرها برای اولین‌بار اینجا اومدن،
‫غافلگیری‌های زیادی توی جنگل پیدا کردن.
‫غافلگیری‌های خزنده.
‫غافلگیری‌های برگی.
‫غافلگیری‌های رنگارنگ و نوک‌تیز... ‫وای، این یکی واقعا غافلگیرکننده است.
‫همه‌جا پر بود از چیزهای جدید و حیرت‌انگیز.
‫اما بالاتر از اون‌ها، ‫یعنی، خیلی بالا،
‫جای غافلگیرکننده‌ترین و مرموزترینشون بود.
‫موجوداتی که فقط صداشون رو می‌شنیدن ‫و گاهی گذرا می‌دیدن.
‫از مردم محلی سوال پرسیدن،
‫که بهشون گفتن راس درخت‌ها ‫خونه «مردم جنگل»ـه.
‫به زبون اون‌ها، اورانگوتان.
‫آدم‌های منزوی پنهان‌ که برای ‫فرار از کار کردن، خودشون رو قایم کرده بودن.
‫درست می‌گفتن که خویشاوندان نزدیک ما ‫اون بالا زندگی می‌کنن،
‫ولی بقیه چیزها رو اشتباه می‌کردن.
‫این درخت‌ها پر از شخصیت‌های بزرگ هستن ‫که عاشق وقت‌گذرونی و معاشرت هستن.
‫مودب باش، رفیق.
‫♪ من پادشاه تاب‌خورهام ♪
‫♪ وی‌آی‌پی جنگل ♪
‫♪ رسیدم به اوج و متوقف شدم ♪
‫♪ همین اذیتم می‌کنه ♪
‫این داستان یک ماده جوان به اسم ایندا است،
‫که این جنگل شلوغ رو برای خودش کشف می‌کنه.
‫♪ وای، اوبیدو، می‌خوام مثل تو باشم ♪
‫♪ می‌خوام مثل تو راه برم، ‫مثل تو حرف بزنم ♪
‫♪ وای، می‌بینی که راست می‌گم ♪
‫♪ بوزینه‌ای مثل من هم ♪
‫♪ می‌تونه یاد بگیره انسان باشه ♪
‫ایندا نه سالشه،
‫توی سن و سال اورانگوتان‌ها نوجوونه.
‫و برخلاف اسطوره‌ها، ‫خیلی زحمتکشه.
‫اون و مادرش دیان، ‫و برادر کوچیکش بیمو،
‫به سختی دنبال خوراکی هستن.
‫غذای محبوبشون میوه است،
‫ولی وقتی میوه نیست،
‫باید به گیاه‌های خیزران تیغ تیغی راضی باشن.
‫بیمو دو ساله امتحانش می‌کنه.
‫گیاه‌های تیغ تیغی به خوبی شیر مامانش نیستن،
‫ولی باید یاد بگیره چه چیزهایی ‫قابل خوردن هستن.
‫ایندا خیلی وقته که شیر نخورده،
‫ولی تقریبا ده سال نزدیک مادرش مونده...
‫تا راه و روش جنگل رو یاد بگیره...
‫و می‌دونین، به خاطر آسودگی و امنیت ‫زندگی خانوادگی.
‫این برای اورانگوتان‌ها طبیعیه، که ‫طولانی‌ترین دوران کودکی رو در طبیعت دارن.
‫ولی ایندا تقریبا هر چی می‌شد رو یاد گرفته.
‫وای!
‫چیزیش نشد، چیزیش نشد.
‫در طول مسیر اشتباه ازش سر می‌زنه...
‫ولی اینکه موقع اشتباه کردن ‫پیش مامانشه بهتره.
‫خانواده اون‌ها هنوز قویه،
‫ولی برای ایندا، ‫به محض اینکه برادر کوچیکش به دنیا اومد...
‫همه‌چیز عوض شد.
‫[۱۸ ماه قبل]
‫برای ایندا، بعد از بیمو هیچی مثل قبل نبود.
‫آره، برادرش بی‌نهایت بامزه بود،
‫ولی، یهو، ‫انگار همه توجه‌ها جلب بیمو بود...
‫و ایندا فقط می‌تونست بایسته و تماشا کنه.
‫اورانگوتان‌ها در بدو تولد خیلی ناتوان هستن.
‫و این یعنی مامان باید بیمو کوچولو ‫رو همه‌جا با خودش می‌برد...
‫در حالی که به موهاش چسبیده بود ‫و سعی می‌کرد نیفته.
‫چرا اون اینقدر تو دل برو و گوگولیه؟
‫ولی این اطراف، مراقبت از یه نوزاد ‫انقدر سخته که...
‫از این به بعد، دیان بیشتر وقتش ‫رو صرف بیمو می‌کنه.
‫ایندا باید به شماره دوم بودن ‫عادت می‌کرد.
‫مثل همه بچه‌های بزرگ‌تر،
‫ایندا هم رفته رفته عاشق بیمو شد.
‫حالا که اونقدر بزرگ شده که بتونه ‫یه مدت مامانش رو ول کنه...
‫و بازی کنه، خیلی باحال‌تره.
‫اگه بیمو تو دردسر بیفته ‫دیان هواش رو داره،
‫و اون رو برای سیر زندگی‌اش آماده می‌کنه،
‫که، به عنوان یک نر، ‫خیلی با زندگی ایندا فرق داره.
‫آوقات خوش...
‫ولی همه ساکنین محله حاضر به سازش نیستن.
‫به عنوان بلندمرتبه‌ترین ماده این اطراف،
‫روبی و پسرش رافی، ‫وی‌آی‌پی‌های واقعی جنگل هستن،
‫در انتخاب همه‌چیز ارجحیت دارن،
‫در حالی که ته‌مونده‌ها ‫به دیان و خانواده‌اش می‌رسه.
‫درخت‌های کمی موندن که میوه دارن،
‫پس روبی می‌تونه همشون رو بگیره
‫اون و پسرش مثل اشرافی‌ها زندگی می‌کنن.
‫حق میوه رافی حتی از دیان هم سبقت می‌گیره.
‫همیشه اینطوری بوده.
‫جوریه که جنگل دشوار رو ‫برای ایندا دشوارتر هم بکنه.
‫وقتی این میوه‌ها تموم بشن،
‫هیچکس نمی‌دونه کی دوباره پیدا می‌شن...
‫و کی اون و خانواده‌اش بالاخره ‫غذای درست‌حسابی می‌خورن.
‫دونستن اینکه حق داری چی بخوری ‫یه فرایند یادگیریه.
‫فهمیدن روش رسیدن بهش هم همینطور.
‫برخلاف اکثر جنگل‌های استوایی، ‫این یکی پوشش آسمانه پیوسته نداره.
‫درخت‌ها، بدون اینکه شاخه‌ها وصلشون کنن، ‫از هم فاصله دارن.
‫و این حرکت بین اون‌ها رو پرمانع می‌کنه.
‫می‌شه از درخت‌ها پایین اومد ‫و روی زمین جنگل راه رفت...
‫ولی، آره، ‫فکر نکنم زیاد ایده خوبی باشه.
‫کمتر از ۴۰۰ ببر سوماترایی ‫در طبیعت باقی موندن...
‫ولی کافیه یکی‌شون رو ببینی ‫که غذاش بشی.
‫شاید ترس کار کردن نبود که...
‫اورانگوتان‌ها رو ‫بالای درخت‌ها نگه داشته بود.
‫رفت و آمد روی زمین ‫برای بعضی‌ها جواب می‌ده...
‫ولی اینجا بهترین روش برای ‫رفتن از درخت به درخت پرواز کردنه...
‫یا نمونه‌ای از پرواز،
‫مثل این میمون‌های لانگور.
‫میمون‌های دست‌دراز با دست‌های نیرومندشون ‫فاصله‌ها رو تاب می‌خورن.
‫وای، خیلی تحسین‌برانگیز بود.
‫بعدش اوضاع خیلی عجیب می‌شه.
‫این کوچولو می‌خواد چیکار کنه؟
‫وای.
‫اینجا تنها جنگل دنیا است که ‫مارهاش می‌تونن توی هوا سر بخورن.
‫و من یکی...
‫دوست ندارم وقتی این فرود میاد ‫اون پایین ایستاده باشم.
‫خوشبختانه، ‫این‌ها بیشتر علاقه دارن که...
‫مارمولک‌های دراکو شکار کنن، ‫نه گوینده مستند.
‫ولی حدس بزنین چیه؟
‫اون‌ها هم می‌تونن توی هوا سر بخورن،
‫و حتی دورتر هم می‌تونن برن.
‫فقط باید درست فرود بیاد.
‫آها! امتیاز ۸.۷ بهش می‌دم.
‫پس، کلی حرکت‌های خفن زیادی هست...
‫ولی برای اورانگوتان‌ها، ‫یه کم سخت‌تره.
‫اون‌ها نه تنها بزرگ و سنگین هستن...
‫بلکه بلندترین شاخه‌ها هم...
‫قابل اعتماد نیستن.
‫اندازه‌ات هر چقدر هم باشه...
‫باید درباره وزن خودت صادق باشی.
‫اورانگوتان‌ها خیلی محکم‌تر ‫از زنبور زمین می‌خورن...
‫پس حرکت بالای درخت‌ها باید ‫درست انجام بشه.
‫و یاد گرفتنش هم سریع نیست.
‫حرکت پرش با نیزه هست.
‫تاب کنترل‌شده.
‫هر چی که این بود.
‫و پل.
‫یکی از حرکت‌های محبوب مادرهایی ‫که نوزاد با خودشون می‌برن.
‫اون‌هایی که در هنر حرکت در بالای درخت‌ها ‫استاد می‌شن...
‫می‌تونن مسیرهای مستقیم‌تری رو برن...
‫و در زمان و انرژی صرفه‌جویی کنن.
‫البته بیمو می‌تونه بیشتر همکاری کنه.
‫پس این وسط بابای ایندا کجا است؟
‫♪ من پادشاه تاب‌خورهام ♪
‫♪ وی‌آی‌پی جنگل ♪
‫♪ رسیدم به اوج و متوقف شدم ♪
‫♪ همین اذیتم می‌کنه ♪
‫بینتانگ.
‫نر غالب ۹۰ کیلویی این ناحیه.
‫اون روش متفاوتی برای صرفه‌جویی انرژی داره.
‫بانگ‌های بلند اون مایل‌ها در پیش می‌رن، ‫تا خودش مجبور نباشه جایی بره.
‫این بانگ‌ها نرهای رقیب دفع می‌کنن ‫و ماده‌ها رو جذب می‌کنن.
‫ادامه بده، رفیق.
‫دلش رو بردی، شک نکن.
‫صورت بشقاب‌مانندش شاید ‫به هدایت این بانگ‌ها کمک کنه،
‫ولی مهم‌تر از این،
‫به بقیه نرها نشون می‌ده ‫که اون پادشاه این ناحیه است.
‫و اگه این به اندازه کافی روشنش نکرده،
‫می‌تونه برای انتقال پیام نرینه رفتارش...
‫درخت‌ها رو بدون زحمت زمین بندازه.
‫خب، تقریبا بدون زحمت.
‫بوم!
‫بقیه جنگل می‌فهمن که اون توسری‌خور نیست.
‫تلفات جانبی بینتانگ ‫به خرس آفتاب هم کمک می‌کنه.
‫این یارو؟ به کمک نیاز داره.
‫می‌تونه از درخت‌ها بالا بره، ‫ولی ترجیح می‌ده غذاش بهش تحویل داده بشه.
‫پوست کلفتش در برابر زنبورهای عصبانی ‫ازش حفاظت می‌کنه...
‫در حالی که اون دنبال لارو اون‌ها ‫یا حتی عسلشون می‌گرده.
‫انگار به بینتانگ یه ایده داده.
‫مشکل اینه که این‌ها زنبور نیستن.
‫زنبور وحشی هستن.
‫و زنبورهای وحشی عسل درست نمی‌کنن.
‫ولی، هی، مزه‌شون بدک نیست.
‫یه کم تند هستن، ‫ولی ارزش بررسی رو دارن.
‫آره، قطعا خبری از عسل نیست.
‫و کلی درد داره.
‫کمی از این درد خودکرده است.
‫بینتانگ شاید رئیس باشه...
‫ولی قدرت تشخیص ایده‌های بد رو نداره.
‫هیچی از مادرت یاد نگرفتی، بینتانگ؟
‫با تموم شدن میوه‌ها،
‫اورانگوتان‌ها در جستجوی غذاهای دیگه ‫همه‌جا پخش می‌شن.
‫و ایندا با یه تصمیم بزرگ روبه‌رو می‌شه.
‫اون آماده است که خونه رو ترک کنه.
‫اما با چنین کمبودی از غذا، ‫الان بدترین موقع برای رفتنه.
‫اما اگه الان نره،
‫هر غذایی که خانواده پیدا کنه ‫باید بین همه تقسیم بشه.
‫و مامانش همین الان غذاش رو ‫با بیمو تقسیم می‌کنه.
‫اگه ایندا بره،
‫باید به خودش اعتماد کنه که ‫خودش غذا پیدا کنه.
‫در نهایت، تصمیم می‌گیره که بره.
‫زیاد دور نمی‌شه.
‫می‌ره اونور دره.
‫اما مادرش تا به حال اون رو ‫به اون ناحیه نبرده.
‫تقریبا در فاصله نیم مایلی، ‫ایندا یه جایی برای خودش پیدا کرده.
‫اما تنها زندگی کردن گام بزرگیه.
‫اون همیشه کنار مامانش زندگی کرده.
‫دیان خوب آماده‌اش کرده، ‫ولی اون یادگیری بود...
‫و خطر الان خیلی واقعیه.
‫حالا که مکانش رو انتخاب کرده، ‫باید با خونه جدیدش آشنا بشه...
‫و همه تمریناتش رو به کار بگیره.
‫و برای اولین‌بار در زندگی‌اش...
‫هیچکس نیست که کمکش کنه.
‫در این جنگل،
‫عاقلانه است که قبل از تاریکی ‫توی جای خوابت باشی.
‫خونه خانوادگی، دیان ‫درست کردن آشیانه شب رو شروع می‌کنه.
‫با زیربنا شروع می‌کنه،
‫شاخه‌ها رو می‌پیچه و می‌بافه ‫تا یه پایه درست کنه.
‫شاگردش هم ازش پیروی می‌کنه.
‫یالا، بیمو.
‫هر بچه‌ای باید یاد بگیره ‫که تختش رو درست کنه.
‫حالا، اضافه کردن یه کم لایه.
‫بعد از پایه، نرده‌های ایمنی.
‫پایه، بیمو. ‫داریم پایه رو درست می‌کنیم.
‫این حتی امن نیست.
‫ولی تا وقتی مامان هست، ‫مهم نیست.
‫همیشه می‌تونه بره پیش اون.
‫بهتر از اینه که روی زمین جنگل بیدار بشه.
‫البته، ‫تختی که مامان درست کرده اندازه دو نفر هست.
‫دیان و بیمو تنها کسایی نیستن که ‫امشب جای خوابشون رو درست می‌کنن.
‫همون نزدیکی، ایندا داره اولین تخت‌خواب ‫زندگی مستقلش رو درست می‌کنه.
‫هم‌سن بیمو که بود شروع به یادگیری کرد.
‫اما این اولین‌باره که ‫بدون نظارت انجامش می‌ده.
‫آهان. پایه تموم شد...
‫و لایه‌ها هم اضافه شدن.
‫آره، نرده‌های ایمنی اطرافش.
‫هی، بد نشد.
‫آشیانه روبی شایسته یک ملکه است.
‫رافی از اون بالاها خوشش میاد، ‫ولی نمی‌تونه اونجا بخوابه.
‫اندازه اکثر بچه‌ها به خوابیدن بی‌میله.
‫رافی!
‫این بالا یک آشیانه دنج ‫نیاز اولیه است.
‫ولی مطمئن نیستم.
‫این دنج ‫یا حتی به اندازه کافی بزرگ به نظر نمیاد.
‫خوب بخوابی، بینتانگ، خوب بخوابی.
‫با تاریکی شب...
‫موجودات جدید برانگیخته می‌شن.
‫و اگه حیوانات روز روشن برای ‫کاشف‌های ابتدایی غافلگیرکننده بودن،
‫پسر، حتما از چیزهایی که شب ‫بیرون اومدن حسابی شگفت‌زده شدن.
‫شب‌پره‌های قمری با دم‌های دراز.
‫عنکبوت‌های شلاقی که سرکه اسپری می‌کنن.
‫و مارمولک‌های گکو درختی چشم‌درشت.
‫اینجا هیچی جوری که انتظار می‌ره نیست.
‫و این کوچولو، یه قورباغه س که می‌تونه ‫توی هوا سر بخوره.
‫قورباغه‌های پرنده.
‫انتظار این رو نداشتم.
‫نگران نباش، ایندا. ‫اون‌ها خطرناک نیستن.
‫چشم‌گرد تنبل.
‫خیشاوند میمون ‌ها...
‫و تنها نخستی‌سان سمی دنیا.
‫سم اون‌ها ابزار دفاعی کارآمدیه،
‫چون چشم‌گرد هم به اسم تنبله...
‫هم به طبیعت.
‫البته چشم‌گردهای نر می‌تونن ‫انتظار واکنش سریع داشته باشن...
‫اگه نزدیک ماده‌هایی بشن که ‫مراقب بچه هستن.
‫خب، ‫برای یه چشم‌گرد سریع محسوب می‌شه.
‫سحرآمیزترین آواز سحری در طبیعت...
‫توسط بانگ‌های فراموش‌نشدنی ‫میمون درازدست رهبری می‌شه.
‫همینه که افسانه‌هایی بود...
‫که ساکنان نوک درخت‌ها...
‫می‌تونستن صحبت کنن.
‫صدا در مه غلیظ دوردست‌تر می‌ره.
‫این فرصتی برای بینتانگ هست...
‫که صداش رو برسونه.
‫اما امروز،
‫یه نفر جدید صداش رو گوش می‌ده.
‫یه غریبه...
‫که دنبال قلمرو جدیده.
‫با اینکه مایل‌ها فاصله داره،
‫بانگ‌های بلند بینتانگ...
‫موقعیت فعلی...
‫و برنامه سفر فرداش رو مشخص می‌کنه.
‫تازه‌وارد... یواشکی میاد اونجا.
‫اگه بتونه بینتانگ رو غافلگیر کنه،
‫شاید بهش برتری بده.
‫چون میوه کم‌یابه،
‫دیان روی حشرات تمرکز می‌کنه.
‫تکنیکش؟
‫مورچه‌ها رو اذیت کن...
‫تا بالاخره موهات رو نیش بزنن و بهت بچسبن.
‫بعد منتقلشون کن به دهنت.
‫این شد یه خوراکی شاداب.
‫بیمو سمت دیگه لونه مورچه‌ها ‫رو کامل از جاش می‌کنه.
‫این حسابی اذیتشون می‌کنه.
‫بیمو ممکنه از این کارش پشیمون بشه.
‫پوست جوون اون از پوست مادرش نازک‌تره،
‫و مورچه‌ها نیش می‌زنن.
‫آخ!
‫ورودی لونه جاییه که مورچه‌های نگهبان،
‫با بزرگ‌ترین آرواره‌ها،
‫جمع می‌شن.
‫شاید بالاتر رو امتحان کنه.
‫اگه بتونه مورچه‌های کارگر پیدا کنه.
‫آرواره‌های اون‌ها کوچیک‌تر هستن.
‫بفرما.
‫دردش خیلی کمتره.
‫آره. دفعه بعد یادش می‌مونه.
‫کی فکرش رو می‌کرد ‫دست‌های پشمالو اینقدر به درد بخورن؟
‫اگه نتونی حشره جور کنی،
‫یه غذا که همیشه می‌شه پیدا کرد...
‫درخت نخل خوراکیه.
‫مشکل اینه که،
‫اون‌ها فقط کف جنگل رشد می‌کنن.
‫ایندا جمع کردن اون‌ها با دیان رو یادش میاد.
‫ولی دیان می‌دونست فقط جایی که...
‫جنگل بازتره دنبالشون بگرده.
‫و...
‫دلیل خوبی هم داشت.
‫و ایندا دلش نمی‌خواد هیچوقت...
‫به این اندازه به یه ببر نزدیک باشه.
‫چندین ماه می‌شه ‫که خوراکی زیادی پیدا نمی‌شه...
‫اما بارون دقیقا چیزیه که جنگل نیاز داره...
‫تا میوه به ثمر بیاره...
‫و به این دوره بی‌حاصل پایان بده.
‫برای بیمو و دیان،
‫تشکیل ابرها خبر خوبیه.
‫پایانی به گرسنگی اون‌ها...
‫در راهه.
‫اما فعلا...
‫بهتره سعی کنیم خیس نشیم.
‫بعضی‌ها با چتر درست کردن ‫با توفان کنار میان.
‫و اگه بارش بارون ادامه پیدا کنه،
‫همیشه می‌شه به جای خواب برگشت.
‫و اگه نتونی چتر درست کنی،
‫خب، مجبوری لبخند بزنی و تحملش کنی.
‫وقتی بالاخره بارون تموم می‌شه،
‫بینتانگ صدای اومدن یه چیزی رو می‌شنوه.
‫اون بیگانه.
‫اون از پوشش توفان استفاده کرده...
‫تا وارد ناحیه بینتانگ بشه...
‫و قلمرو اون رو بررسی کنه.
‫بینتانگ باید با این چالش روبه‌رو بشه.
‫نرهای بالغ انقدر نیرومند هستن...
‫که مبارزه تن‌به‌تن می‌تونه کشنده باشه.
‫اگه ممکن باشه ازش اجتناب می‌کنن.
‫ولی اگه بینتانگ الان وارد عمل نشه،
‫ممکنه قلمرو خودش رو از دست بده.
‫بینتانگ بیگانه رو هل می‌ده پایین...
‫ولی هیچکدوم از نرها نمی‌خوان ‫کف جنگل باشن.
‫بعد از یک نبرد شدید،
‫بینتانگ بیگانه رو بیرون کرد.
‫این بار بخواد برگرده بیشتر فکر می‌کنه.
‫بارون چاله‌های آب جنگل رو پر کرده.
‫امن‌ترین‌هاشون بالاتر از کف جنگل هستن،
‫و آشامیدن ازشون برای وی‌آی‌پی‌ها ‫آسونه.
‫بیمو تشنه است...
‫ولی مجبوره صبر کنه...
‫در حالی که مادرش ریسک می‌کنه ‫تا برای نهر پایین بره.
‫آب خنک و خوشمزه است،
‫ولی اونجا رفتن زیادی برای بیمو خطرناکه.
‫رافی، آب چاله‌ی یه درخت بلند رو ‫با مادرش شریک می‌شه،
‫به دور از دسترس ببرها.
‫ملکه روبی سر اشتراک گذاشتن راحت نیست،
‫حتی با پسر خودش.
‫ایندا هم آب می‌خواد...
‫ولی هنوز در ناحیه خطرناکیه...
‫که دید نامساعده...
‫و شکارچی‌ها ممکنه در زیرگیاه‌ها ‫قایم شده باشن.
‫از صداش به نظر نمیاد که ببر نزدیک باشه.
‫برای آب خوردن وقت داره،
‫اگه فقط یه ببر باشه.
‫این یه مدت تشنگی‌اش رو برطرف می‌کنه.
‫انگار قلق زندگی مستقل ‫کم‌کم داره دستش میاد.
‫تغییر شرایط بعد از توفان...
‫یک نر جدید رو به ناحیه آورده.
‫این...
‫هارتوئه.
‫گونه‌های گنده بقیه نرها رو نداره،
‫و اون یه کم...
‫می‌خاره و...
‫ایش! فکر نکنم دهنش بوی خوبی بده.
‫ولی...
‫می‌تونه زاد و ولد کنه.
‫و به دنبال جفت پیدا کردن ‫به این ناحیه اومده.
‫دیان سن مناسبی برای اون داره.
‫به نفعشه که تاثیر نخستین خوبی بذاره.
‫و الان،
‫داره معادل اورانگوتان‌ها از...
‫پا پیش گذاشتن و معرفی خودش رو انجام می‌ده.
‫و یه کم تو این کار...
‫افتضاحه.
‫برای دیان،
‫هارتو می‌تونه منظره ترسناکی باشه.
‫بعضی از نرها می‌تونن خیلی پرخاشگر باشن.
‫غریزه بیمو حافظت از مادرشه.
‫ولی...
‫هارتو خشن رفتار نمی‌کنه.
‫فقط می‌خواد شرایط زاد و ولد ‫دیان رو بسنجه.
‫تشخیص می‌ده که اون بارور نیست،
‫و احتمالا تا وقتی که...
‫بیمو بچه است، همینطور می‌مونه.
‫هارتو فقط باید چند سال ‫برای موقعیت مناسب...
‫منتظر بمونه.
‫ولی مشکلی با صبر کردن نداره.
‫و دیان هم قاطعانه بهش نه نگفت.
‫پارچ گیاه‌ها آب بارون رو...
‫با شیره گوارشی ترکیب می‌کنن،
‫این هر حشره‌ای که داخلش می‌افته رو...
‫سوپ حشره‌ای می‌کنه.
‫یک دستورپخت ساده...
‫که من خونه‌مون استفاده‌اش نمی‌کنم.
‫ولی هارتو...
‫بدش نمیاد یه شیک پروتئین نوش جون کنه.
‫تصمیم گرفته که یه مدت اینجا بمونه.
‫و اگه می‌خواد دیان رو تحت‌تاثیر قرار بده،
‫هیکل درشت کردن ایده بدی نیست.
‫برای ایندا، تازه‌وارد محله...
‫فرصتی برای یادگیری یه سری ترفند جدیده.
‫به فکر خودش نرسیده بود که ‫اینطور آب تامین کنه.
‫هوشمندانه است...
‫و از رفتن به نهر ایمن‌تره.
‫حاضره امتحانش کنه...
‫اگه هارتو بذاره چیزی براش بمونه.
‫اورانگوتان گنده‌ایه و کلی آب باید بنوشه.
‫وقتشه ببینه هارتو چی براش باقی گذاشته.
‫آره.
‫این نوشیدنی‌ها انگار ‫تاریخ انقضاشون گذشته...
‫ولی می‌تونه ایده رو امتحان کنه.
‫جواب می‌ده.
‫اگه هوش یادگیری از بقیه رو داشته باشی،
‫جنگل یه کلاس درس بزرگه.
‫حتی خرس آفتاب هم درسی برای یاد دادن داره.
‫اگه عسل اطراف باشه...
‫مطمئن باش که یه خرس...
‫پیداش می‌کنه.
‫پنجه‌های درازش برای پاره کردن ‫ورودی کندو عسل عالی هستن.
‫ایندا اون رو به سمت چند درخت ‫که کندو دارن دنبال کرده.
‫ولی بدون پنجه،
‫چطور می‌خواد بازشون کنه؟
‫یه ترکه رو جدا می‌کنه،
‫و بهش شکل می‌ده.
‫به طور شگفت‌انگیزی،
‫ابزاری درست کرده که می‌تونه ‫وارد درخت بشه...
‫و جوری به تخم زنبورها و عسل در عمقش برسه...
‫که حتی پنجه خرس هم نمی‌تونست ‫بهشون برسه.
‫ایندا با دنبال کردن یه خرس ‫تونست عسل پیدا کنه.
‫ولی گرفتنش رو از...
‫هم‌نوع‌های خودش یاد گرفته بود.
‫اورانگوتان‌ها در نواحی متفاوت...
‫مهارت‌های مختلف به همدیگه منتقل می‌کنن...
‫مثل فرهنگ...
‫در انسان‌ها.
‫در نتیجه،
‫اون‌ها می‌تونن ‫تقریبا از ۳۰ نوع ابزار استفاده کنن.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫چه دنبال عسل باشی...
‫چه مورچه،
‫توی جنگل برای همه‌چیز یه مهارت هست.
‫فقط باید یکی نشونت بده.
‫ایندا خیلی چیزها از مادرش یاد گرفته،
‫اما الان به منابع الهام جدید نیاز داره.
‫و هارتو دوباره اومد،
‫هنوز در ناحیه است.
‫و حالا که ایندا یکی از ‫ترفندهای هوشمندانه‌اش رو دیده،
‫می‌دونه که ارزش مشاهده کردن رو داره.
‫دیان هم رد هارتو رو دنبال می‌کنه،
‫از فاصله تعقیبش می‌کنه.
‫توجه‌اش به اون جلب شده.
‫به طور شگفت‌انگیزی،
‫هارتو یه چشم‌گرد تنبل شکار کرده،
‫اون هم با اجتناب از نیش سمی‌اش.
‫اورانگوتان‌ها شاید کند باشن،
‫ولی چشم‌گشاد...
‫خب، کندتر بود.
‫ایندا اول از همه رسیده، ‫و دلش می‌خواد امتحانش کنه.
‫ولی هارتو...
‫نمی‌خواد غذاش رو به تقسیم کنه.
‫و حالا دیان هم پیداش شده.
‫اینکه تو صف از دخترت جلو بزنی ‫خوبیت نداره،
‫ولی چشم‌گرد خوراک کمیابیه.
‫و چون هارتو می‌خواد ‫دل دیان رو به دست بیاره...
‫اون انتظار هدیه داره.
‫این فرصت هارتو برای به دست آوردن اونه.
‫ولی انگار هارتو ناهار خودش رو...
‫به دیان ترجیح می‌ده.
‫وای، اصلا حاضر نیست با دیان تقسیمش کنه.
‫هارتو.
‫هارتو، داری خراب می‌کنی.
‫نمی‌شه که شکلات بیاری...
‫و همه‌شون رو خودت بخوری، رفیق!
‫مشخصه دیان چی ازت می‌خواد.
‫می‌خواد چشم‌گرد بخوره.
‫می‌شه بهش چشم‌گرد بدی؟
‫امیدوار باشیم بیمو ‫مهارت‌های جفت‌یابی‌اش رو...
‫از هارتو یاد نگیره.
‫بی‌خیال، پسر، این آخرین فرصتته.
‫وای، پسر.
‫وای، این دیگه ناجوره.
‫هارتو کلا بی‌خیال آداب شده.
‫بیمو، وقتش که برات رسید،
‫این درس کارهاییه که نباید بکنی.
‫آینده‌اش هر چی باشه،
‫مشخصه که...
‫دیان قرار نیست بخشی ازش باشه.
‫اما جفت‌یابی تنها چالش برای هارتو نیست.
‫مسخره‌بازی‌هاش یکی دیگه رو هشیار کرده.
‫و این کارهاش اصلا برای بینتانگ بامزه نیستن.
‫این گنده‌بک سروصدای ضیافت چشم‌گرد رو شنید،
‫و وقتی برسه اونجا، ‫به نفع هارتوئه که اونجا نباشه.
‫صدا قطعا از این ناحیه می‌اومد.
‫اگه هارتو باهوش باشه، ‫سریع می‌زنه به چاک.
‫کار هارتو هنوز تموم نشده.
‫کودن یه شاخه رو تکون می‌ده...
‫که بینتانگ رو بترسونه.
‫بینتانگ بی‌خیال به نظر میاد.
‫خب، حالا که دیده صرفا هارتوئه،
‫و اون بیگانه نیست،
‫زیاد دلخور نبود.
‫هارتو می‌تونه هر چقدر می‌خواد ‫خودش رو نشون بده.
‫همه می‌دونن کله‌گنده اینجا کیه.
‫هر چی، داداش.
‫هارتو بالاخره لپ کلام رو می‌فهمه...‌
‫و می‌ره.
‫برای ایندا،
‫اومدن هارتو و جمع شدن دور چشم‌گرد...
‫مزیت غیرمنتظره‌ای داشت.
‫این‌ها باعث شد ‫خانواده‌اش دوباره یه جا جمع بشه.
‫فرصت خوبیه که ‫برادر کوچیک‌تر محبوبش رو ببینه.
‫ایندا دل‌تنگ بیمو بود، ‫پس این بهترین فرصت...
‫برای وقت‌گذرونی باهمدیگه است.
‫انگار که هیچوقت از هم جدا نشدن.
‫پس همه اون افسانه‌ها درباره ‫منزوی بودن اورانگوتان‌ها، شاید اشتباه بودن.
‫چون تجدید دیدارهایی مثل این ‫کاملا برخلاف این افسانه‌ها هستن.
‫علاقه‌ای به خوشی، دوستی و خانواده که ‫همه‌مون می‌تونیم باهاش هم‌ذات‌پنداری کنیم.
‫ولی نمی‌شه همیشه اینطور بمونه.
‫و با برگشتن ایندا به تنها زندگی کردن،
‫بیشتر از همیشه نبود خانواده‌اش رو ‫احساس می‌کنه.
‫ولی آیا ممکنه که نیازش به همنشینی...
‫توسط کسی که تا به حال ملاقات نکرده ‫برآورده بشه؟
‫زکی وارد ناحیه شده.
‫نر جوانی که مثل ایندا ‫تازه از خانواده‌اش جدا شده.
‫درست مثل ایندا، زندگی مستقل ‫براش جدیده و بد نیست که دوست پیدا کنه.
‫ایندا ناحیه رو بهتر از زکی می‌شناسه.
‫به عنوان ماده، نزدیک محل بزرگ شدنشه.
‫نرهای جوان وقتی از خونه می‌رن ‫خیلی بیشتر از مادرهاشون فاصله می‌گیرن.
‫پس دوستی منفعت بیشتری برای زکی داره.
‫زکی، گفتم دوستی.
‫بی‌خیال، رفیق.
‫انگار کمبود اخیر غذا باعث شده ‫که همه به تقسیم غذا بی‌میل باشن.
‫اون‌ها یه سری موریانه پیدا کردن، ‫چشم‌گرد نیست،
‫ولی همچنان زکی نمی‌خواد ‫با ایندا تقسیمش کنه.
‫به نظرش این حشرات باید مال اون باشن.
‫انگار همه اورانگوتان‌های نر ‫در تقسیم غذا مشکل دارن.
‫ولی ایندا زود تسلیم نمی‌شه.
‫حسابی مصمم هستش که ‫سهم خودش رو بگیره.
‫بی‌خیال، بچه‌ها.
‫مامان‌هاتون بودن چی می‌گفتن؟
‫تیکه خوبیه.
‫نظرت چیه بذاری یه ذره‌اش ‫مال ایندا باشه؟
‫برای انجام کار درست هنوز دیر نشده.
‫آفرین.
‫ممکنه فقط ته‌مونده باشه، ‫ولی خب، شروع خوبیه.
‫با دانش محلی ایندا ‫و قدرت زکی،
‫با همکاری بهت عمل می‌کنن.
‫مخصوصا اگه می‌خوان از فرصتی ‫که در راهه استفاده کنن.
‫بعد از بارون،
‫چِمِنانگ اولین درخته که میوه می‌ده.
‫ولی غذای راحتی نیست.
‫این غلاف‌ها توسط آب پراکنده می‌شن، ‫نه توسط حیوانات.
‫پس برخلاف اکثر میوه‌ها، ‫به منظور راحت خورده شدن شکل نگرفتن.
‫این مشکلی برای بینتانگ گنده نیست.
‫اون و درخت‌ها تاریخچه طولانی دارن.
‫و آرواره‌های قدرتمندش ‫حریف پوسته بیرونی سختش هستن.
‫اما پرزهای خارش‌آور داخلش ‫مسئله‌ی دیگه‌ایه.
‫هر چقدر هم بزرگ باشی ‫اذیتت می‌کنن.
‫خوشبختانه، دونه‌های داخل میوه ‫اگه خوشمزه هم نباشن،
‫حداقل مغذی هستن.
‫با رسیده شدن پوسته، ‫شکاف شکل می‌گیره،
‫که دریچه کوچیکی به داخل میوه ‫باز می‌کنه.
‫دیان برای این‌ها یه روش داره.
‫می‌شه این شکاف رو کمی گشادتر کرد.
‫بعد با یه چوب می‌شه کند و کاو کرد...
‫تا از شر اون پرزها خلاص شد ‫و به دانه‌های داخل رسید.
‫بیمو تماشا می‌کنه و یاد می‌گیره،
‫ولی تا حداقل پنج سال دیگه ‫نمی‌تونه این کار رو بکنه.
‫دیان استاد استفاده از ابزارها است.
‫برخلاف ماده‌های اشراف‌زاده،
‫اون برای زندگی ‫به هر ترفند بقای ممکنی نیاز داره.
‫تکنیکش خیلی هوشمندانه است،
‫و اورانگوتان‌هایی که از نواحی دیگه اومدن ‫بلد نیستن چطور انجامش بدن.
‫آره، تو رو می‌گم، زکی.
‫وای، نه، رفیق، ‫دندونت می‌شکنه.
‫فقط بینتانگ می‌تونه اینطور ‫میوه‌ها رو بشکنه.
‫ولی ایندا راز مادرش رو بلده.
‫اون تکنیکش رو به دوست جدیدش نشون می‌ده.
‫اگه نمی‌خوای دهنت پر از پرز و خار بشه، ‫اینطوری باید انجامش بدی.
‫زکی به همه حرکات توجه می‌کنه.
‫به نظر تحت‌تاثیر قرار گرفته.
‫خیلی تحت‌تاثیر قرار گرفته.
‫شاید ایندا رو دست کم گرفته بود.
‫مهارت ایندا با میوه چِمِنانگ...
‫نقطه عطفی در رفتار زکی با اونه.
‫رفتارش ملایم‌تر و محترمانه‌تر می‌شه.
‫طی ماه‌های آینده،
‫این دو جداناپذیر می‌شن.
‫با همدیگه سیر می‌کنن، ‫هوای همدیگه رو دارن...
‫و برای حل مسئله هم‌فکری می‌کنن.
‫چون دوستی همینه.
‫میوه چِمِنانگ زیاد نمی‌مونه.
‫طول نکشید که همه دوباره ‫با کمبود غذا مواجه بشن.
‫حتی ملکه روبی و رافی.
‫جایگاه عالی به دردی نمی‌خوره ‫وقتی چیزی برای تقسیم کردن نیست.
‫حشره‌ها هر چه کوچیک‌تر باشن، ‫جمع کردنشون بیشتر طول می‌کشه.
‫الان غذا از همیشه کمتره.
‫هیچکس دیگه غذای بی‌دردسر نداره.
‫بینتانگ می‌ره سراغ پوست درخت.
‫فیبر زیادی داره،
‫ولی چیز دیگه نه.
‫ایندا کشف می‌کنه که شیره تلخی ‫که از کنده درخت جاری می‌شه...
‫قابل خوردنه،
‫ولی یه کم چسبناکه...
‫و سیرت نمی‌کنه.
‫بازی و دیدارهای اجتماعی متوقف شدن.
‫همه تا جای ممکن کم جابه‌جا می‌شن ‫تا انرژی‌شون رو حفظ کنن.
‫نوک‌شاخ‌ها نشونه‌ای برای دیان هستن.
‫اینکه کلی پرنده همه‌شون ‫در یک جهت پرواز کنن فقط به یه معنا است.
‫میوه‌های نرسیده درخت انجیری که ‫دو هفته پیش بررسی کرده بود، بالاخره رسیدن.
‫همیشه پرنده‌ها اول از همه ‫میوه‌ها رو کشف می‌کنن.
‫با دنبال کردن اون‌ها، دیان می‌تونه ‫زودتر از رقبای اورانگوتان خودش به غذا برسه.
‫بعد از اون ایندا می‌رسه.
‫اون توجه به پرنده‌ها رو ‫از مادرش یاد گرفته بود.
‫جایگاه پایین رتبه‌شون باعث شده ‫که هر دو اون‌ها با تکیه به هوش...
‫با چالش‌های این جنگل بزرگ ‫گذران زندگی کنن.
‫همه حیوانات به زودی از این ‫درخت باخبر می‌شن،
‫اگه حواسشون جمع بوده باشه.
‫اما دیان، بیمو و ایندا ‫مزیت زودتر پیدا کردنش رو دارن،
‫و ازش بهره می‌برن، قبل از اینکه اشرافی‌ها ‫بیان و همه‌اش رو به چنگ بگیرن.
‫این میوه عالیه.
‫ای وای. روبی و رافی اومدن.
‫اون‌ها معمولا همه‌چی رو ‫واسه خودشون می‌گیرن.
‫دیان عقب می‌کشه، ‫چون انتظار داره بیرونش کنه.
‫ولی ایندا یه کم منتظر می‌مونه.
‫انگار روبی مشکلی نداره.
‫غذای کافی برای همه هست، ‫پس دلیلی به دعوا نیست.
‫درخت خیلی بزرگه، ‫و حسابی میوه داده.
‫برای همه اورانگوتان‌ها غذا هست، ‫جایگاه‌شون هر چی که باشه.
‫رافی به بیمو نگاه می‌کنه.
‫معمولا اجازه ندارن که اینقدر ‫به همدیگه نزدیک باشن.
‫ولی انگار مامان‌هاشون ‫جلوشون رو نمی‌گیرن.
‫پس شاید این فرصتی برای ‫دوست شدن باشه.
‫چند ماه اخیر به تنهایی گذشته.
‫دیان هنوز هم محتاطه.
‫به ندرت بدون دردسر ‫اینقدر به روبی نزدیک می‌شه.
‫این اولین‌باریه که پسرها ‫اجازه داشتن با همدیگه بازی کنن.
‫برای هر دو اون‌ها لحظه ویژه‌ایه.
‫بیمو همیشه از روبی می‌ترسیده.
‫ولی میوه همه‌چیز رو عوض کرده.
‫رقابت‌های قدیمی رو از بین برده...
‫و همه رو یه جا جمع کرده.
‫روزیه که هیچکدوم از پسرها فراموشش نمی‌کنه.
‫حداقل تا یه مدتی.
‫میوه انقدر خوبه که حتی بینتانگ ‫هم از نابودی درخت‌ها دست برداشته...
‫که بیاد و به ضیافت بپیونده.
‫روزگار خوش بالاخره برگشته.
‫و این دفعه، هیچکس کنار گذاشته نشده.
‫می‌دونین چیه؟
‫خیلی شبیه یه جامعه است.
‫اورانگوتان‌ها شاید خیلی وقت‌ها ‫سراسر جنگل پراکنده باشن،
‫ولی فقط یه ضیافت میوه کافیه ‫که همه یه جا جمع بشن.
‫حالا می‌تونن طبیعت واقعی‌شون ‫رو نشون بدن.
‫اون‌ها ذاتا حیوانات اجتماعی هستن.
‫ای داد بیداد.
‫پسرها یه دوستی شروع کردن که ‫ممکنه سال‌ها دوام بیاره.
‫حداقل تا وقتی که نه یا ده ساله بشن ‫و مادرهاشون رو ترک کنن...
‫و به دل جنگل بزنن ‫تا قلمروهای خودشون رو پیدا کنن،
‫که ممکنه مایل‌ها ‫با همدیگه فاصله داشته باشن.
‫نهایتا، وقتشه که دیان بره.
‫باید دنبال میوه‌های بیشتر بره ‫تا حسابی تغذیه کنه...
‫قبل از اینکه آذوقه تموم بشه ‫و خلق و خوی روبی عوض بشه.
‫و این یعنی بیمو هم باید بره.
‫رافی نمی‌خواد بازی کردن تموم بشه.
‫میمون اجتماعی بودن توی جنگلی که به ندرت ‫اجازه‌اش رو می‌ده، می‌تونه سخت باشه.
‫انگار روبی خوشحال بود که ‫به پسرش خوش می‌گذشت و دوست پیدا کرده بود.
‫از کجا معلوم؟
‫شاید بیشتر اجازه بده که ‫خانواده دیان نزدیکشون بشن.
‫برای ایندا...
‫آره، هنوز هم هر از گاهی اشتباه می‌کنه.
‫ولی الان زکی هست که وقتی می‌افته ‫بهش کمک کنه.
‫با وجود غذای بیشتر، ‫این دو تا می‌تونن بیشتر جنگل رو بگردن...
‫و بهتر باهاش آشنا بشن.
‫از زمانی که اون کاشف‌های ابتدایی برای ‫اولین‌بار خویشاوندان قرمز ما رو دیدن...
‫ما خیلی چیزها درباره‌شون یاد گرفتیم.
‫اون‌ها اصلا منزوی‌هایی که یه زمانی ‫فکر می‌کردیم هستن، نیستن.
‫و جامعه و فرهنگ اون‌ها ‫از تصورات ما خیلی غنی‌تره.
‫تا زمانی که این جنگل‌های شکوهمند ‫باقی بمونن، اورانگوتان‌ها هم باقی می‌مونن.
‫وحشی و آزاد و سرشار از غافلگیری.