- بازرسی اتاق! - اوه, لعنتی.
- یه لحظه! - زود باش. درو باز کن.
خیلی خب, مواد کجاست؟
مواد؟ مواد دیگه چیه؟
اتاقشو بگردید! پیداشون کنید!
زود باش, زود باش. بریم, بریم.
پیراهن, شلوار, جوراب. پیراهن, شلوار. خوبه!
- ببخشید. متاسفم. - ماست من!
- چه مرگته؟ - ببخشید.
آدم عوضی.
اوه, مرد, شروع کن.
زود باش.
اوه. ببخشید.
بله؟
آره, ممکنه اتفاقی چندتا سکه اضافی داشته باشی؟
اوه. ام, بذار ببینم.
آره.
ممنون. اسمت مونتگمریه, درسته؟
آره, و اسم تو اشلی مک‌کنزی مریمن گریه؟
- همه‌شون همین چهارتاست, آره. - آره, آره.
اشلی مک‌کنزی مریمن گری, انگار همینجوری از دهن میفته.
میدونی, جالبه, حس میکنم ما همیشه دقیقا تو یه زمان اینجا هستیم.
خب, هیچکس لباس کثیف‌تر از من نداره.
البته نه از مدفوع, که واضح باشه.
- یا چیزی دیگه. - پس ادرار؟
نه, فقط چیزای معمولی. من عجیب نیستم.
باشه.
بعدا میبینمت.
♪ دارم میسازمش ♪
♪ اوه-اوه-اوه ♪
♪ دارم میسازمش ♪
♪ من طلای خالصی‌ام, جنس خوب دارم ♪
♪ وقتی تو محله‌ها راه میرم, همه بلند میشن ♪
♪ دارم میسازمش ♪
- ♪ من فرصتشو دارم, دارم ازش استفاده میکنم ♪ - سلام بچه ها. حالتون چطوره؟ خوشحالم که--
♪ دیگه نه, دیگه نه, تظاهر نمیکنم ♪
- ♪ این بار تو زندگی, دارم میسازمش ♪ - متاسفم. من…
♪ اوه-اوه-اوه ♪
♪ دارم میسازمش ♪
گمشو.
♪ سلام شهر بالا, خداحافظ فقر-- ♪
این سزای به گند کشیدن تیم فوتباله, عوضی.
♪ دارم میسازمش ♪
سلام.
اوه.
خودتو اون قیافه داغونت رو بکن.
♪ دارم پس می گیرمش ♪
♪ دیگه نه، دیگه تظاهر بسه ♪
♪ این دفعه-- ♪
اونجاست!
اوه، لعنتی!
نه! نه! نه!
خیلی خب، همه خفه شید و یه لحظه به حرفام گوش کنید، لطفا!
می دونم از اتفاقی که برای تیم فوتبال افتاد ناراحتید.
متاسفم.
اما کدوم یکی از ماها تا حالا اشتباه نکرده؟
همه مون اشتباه کردیم.
پس اگه فکر نمی کنید که من لایق ابتدایی ترین احترام انسانی
برای یه فرصت دوباره هستم، خب، هر کاری می خواید بکنید.
منو به بالای اون برج ساعت بچسبونید
و با بادکنک های پر از ادرار بهم حمله کنید. ولی اگه نه...
لعنت بهش.
هی، جک.
سلام، مانتی. روزت چطور بود؟
آه.
خیلی خوب نبود. روز تو چطور بود؟
من غرق ادرارم.
- متاسفم. - اشکالی نداره.
می دونی چی می تونه همه چیو بهتر کنه؟
- یه خواب آروم شبانه. - یه مقدار نگران کننده الکل.
- بزن بریم. - اوه، عجب، حرفای خیلی متفاوتی زدیم.
درخواست های خوابگاه تا نیمه شب مهلت دارند.
بچه ها، درخواست های خوابگاه تا نیمه شب مهلت دارند.
مانتگمری و جک، درخواست خوابگاه تون رو تا نیمه شب ایمیل کنید.
- ضمنا، جک، برو گورتو گم کن. - هوم؟ آه.
سال دیگه کجا می خوای زندگی کنی؟
برج اوریک رو بگیریم، استون ول کورت، یا...
اه.
فقط گرالک هال نباشه.
اونجا عین جهنمه. می فهمی چی می گم؟
بابا، دست از مخفی کاری بردار. فقط ازش بخواه باهات بیاد بیرون.
- دیوونه شدی؟ نه. - چرا؟
دخترا مثل اشلی از پسرایی مثل من خوششون نمیاد.
- مشکلت چیه؟ - من عجیبم. صدام شبیه پیرمرداست.
دخترا از مردهای آلفا خوششون میاد. مردهای قوی و تکیه گاه مثل اون.
- داغه. - به خاطر همینه که می خوام گولش بزنم
تا فکر کنه من یه مردم آلفام،
و بعد اون ازم می خواد باهاش برم بیرون.
وای. این ترسناک ترین چیزیه که تو کل زندگیم شنیدم.
ترسناک نیست، شیرینه.
تو به زور می شناسیش. شاید اصلا ازش خوشت نیاد.
معلومه که ازش خوشم میاد.
وقتی به این فکر می کنم که ما دوتا با هم باشیم...
...انگار دارم شناور می شم.
روی ابری از اسطوخودوس، در حالی که پری‌های آب‌نباتی براش آواز می‌خونن.
بیخیال. این ترسناک‌ترین چیزی بود که تو کل زندگیم شنیدم.
زل زدن بهش رو تموم کن.
وقتشه اینو برداریم
و بذاریمش توی این، تا بتونیم اینو خاموش کنیم.
- بهش نگاه کن. عالیه، نه؟ - هوو.
- لعنتی. - یه لمسش کن.
نوازشش کن.
منحرف. میخوای یه نون تست بدی؟
آه، امیدوارم محصول قوی رشد کنه، شلوارت بالا بمونه، و شب...
نگران نباش، رفیق، خودم درستش می‌کنم.
به برگردوندن این روز مزخرف.
- اوه، لعنتی. - ای بابا.
لوگان.
چه خبر دلبندها؟
- میشه لطفا امشب این کارو نکنیم؟ - ریلکس باش.
میدونم که ما هر آخر هفته میایم اینجا،
تو رو نگه میداریم و روت میشینیم بخاطر کاری که با تیم فوتبال کردی،
ولی ما یکم وقت گذاشتیم تا فکر کنیم و تصمیم گرفتیم معذرت خواهی کنیم.
واقعا؟
نه، اومدیم بشینیم روتون!
- گورتو گم کن. گورتو گم کن. گورتو گم کن. - بچسبونیدش زمین.
بیا اینجا.
میخوام صورتتو له کنم.
من هیچوقت این مزخرفات رو قبول نمیکنم. لعنت بهش!
من زحمتش رو کم میکنم. همینجا خوبه؟
- عالیه. ممنون. - هر هفته. خیلی بی رحمانه است.
- گورتو گم کن. خفه شو. - رفیق، خودت میدونی روال کار چیه.
اوه. اوه. اوه.
- اشکال نداره، جک. به چیزای خوب فکر کن. - خفه شو، مونتگمری.
دهنتو باز کن، پوکی.
خیلی خب. بزن بریم.
اوه! چه خبره؟
شارژر تو گوشیمو سوزوند.
خب، بهت هشدار داده بودم که شارژر متفرقه است.
گوشیمو خراب می کنی، ها؟
- نظرت چیه شیشه تو بشکنم؟ - وای، گندش دراومد.
نه!
به قیافه داغونش نگاه کن.
فقط یه کم دست از سرمون بردارین.
لیزی!
- لعنتی! - اه.
گور بابای همشون.
خدایا، امیدوارم دوباره چشم صورتی نگیرم.
کل شب به باد رفت.
خب، شاید اینجوری بهتره.
می خواستم امشب لیساندر رو با یه برند جدید شهد آشنا کنم،
- و اون خیلی زودجوش میشه. - نه! نه!
دیگه نمی تونم یه شب دیگه رو تحمل کنم
که به حرفات درباره محدودیت های غذایی پروانه دست آموزت گوش بدم.
ما تو دانشگاهیم، مانتی.
اینا باید بهترین سال های زندگیمون باشن.
به من نگاه کن.
من همون تیپی ام که واسه یه همچین جایی ساخته شدم، رفیق.
من می تونستم رئیس مدرسه باشم.
من باید شات ژله بزنم و با فشفشه روی بشکه وایسم،
ولی همه از من متنفرن.
- خب، نه من. - تو حساب نیستی.
باشه، می دونم به چی نیاز داری.
دارم برامون پیتزا سفارش میدم.
چون مهم نیست چقدر اوضاع بده، پیتزا همه چیز رو یه کم بهتر می کنه.
یادته ترم اول که کل شب پیتزا می خوردیم و بازی می کردیم--
وایسا. داری چیکار می کنی؟ تو نباید سخنرانی کنی.
دارم سخنرانی می کنم. من ناراحتم.
به علاوه، پیتزا هیچ کاری برام نمی کنه، مرد.
من به یه چیزی نیاز دارم که مغزمو نابود کنه!
این چیه؟
"M.I.N.T.S."؟
وای خدای من.
اینا موادن.
نه. نه. نه!
- بیخیال! - تو دیوونه ای؟
- چقدر احتمال داشت اینو پیدا کنیم؟ - من نمی خوام مواد سقف تصادفی مصرف کنم.
- ما حتی نمی دونیم اینا چی هستن. - باشه.
یه کم تحقیق می کنیم. هوم؟
مواد، قرص صورتی، سر منفجر شده. چه کوفتیه؟
- یه نتیجه؟ - این مشکوکه.
♪ ام ♪
درود، ای ماجراجویان روان گردان. منم، فرانکی البته.
- ♪ فرانکی ♪ - ♪ البته ♪
پرده سبز اون خیلی بده.
من امروز ناخدای کیهانی شما در این سفر خواهم بود.
لطفاً حس و حال خود را همیشه داخل ماشین نگه دارید.
وی-هو، وی-هو، وی-هو، وی-هو!
- برو جلو. - آره، من می خوام برم جلو.
من با میکی رورک قرار میذاشتم. خوب بود.
- به رفتن به جلو ادامه بده. - باشه.
محرک های تنظیم عصبی مشتعل کننده ذهن، یا M.I.N.T.S.
این به طرز خطرناکی گمراه کننده است.
این دارو به شما یک نشئگی باورنکردنی می دهد.
- ها! - چطور توصیفش کنم؟
باعث میشه حس کنی داری روی ابری از اسطوخودوس شناور میشی
در حالی که پری های آب نباتی برات آواز می خونن.
رفیق، این دقیقا مناسب توئه.
- نه. - بیخیال.
- نه. نه. نه. - بیخیال. بیخیال. بیخیال.
- نه. نه. - بیخیال. بیخیال.
- دوستت دارم. - منم دوستت دارم.
- بیخیال. لطفا. هر کاری می کنم. - نه. نه. نه.
- واقعا؟ - نه! جک، جواب منفیه.
و حالا منتظر می مونیم.
تا به امروز.
به همکاران مسئول خوابگاه خوش آمدید.
هفته هاست که ما برای امشب آماده می شویم
تا انتقام آتشین خود را بر سر بزهکاران معتاد به مواد مخدر ببارانیم
که این خوابگاه را به یک کابوس بیداری تبدیل کرده اند.
هیچ رحم و شفقتتی در کار نخواهد بود.
نظم برقرار خواهد شد.
و کسانی که قوانین ما را نقض کرده اند در هم شکسته خواهند شد
بر سندان انضباط.
با من هستید؟
بله، مسئول خوابگاه!
...مسئول! بله!
اوه.
ببخشید، من تازه واردم، فقط ناهماهنگم. من تازه واردم.
این یارو به من در مورد فراخوان و پاسخ چیزی نگفت.
من نمی گفتم. خیلی ترسناکه.
بزن بریم.
و بعدش گفتم، 'بچه ها، نگران نباشید، من نمی خوام تو صورتتون بزنم'
و بعدش لهش کردم تو صورتش، رفیق!
اونا خیلی بدن.
آره، اونا خیلی بدن.
البته خنده دارن.
چی؟ تو الان گفتی اونا خنده دارن؟
نه.
چرا باید اینو بگم؟
به هر حال، بزن بریم داغون شیم!
اوه، خدای من-- لیزی!
- متاسفم، متاسفم. - اشکالی نداره.
- وای، خیلی خسته ام. - آره، دیره.
- منم خسته ام. - منم همینطور.
شاید بهتره شب رو تموم کنیم.
هی لیزی، تو از همه به در نزدیک‌تری.
چرا اول تو نمیری بیرون و بقیه ما دنبالت بیایم؟
باشه، حتما. آره.
بعدا میبینمتون.
هی، یادتونه گفتم نمیخوام تو صورتشون بزنم،
ولی بعدش تو صورتشون زدم؟
میدونید، فکر کنم این اتوبوس مهمونی که برامون گرفتم رو کنسل کنم.
- اتوبوس مهمونی؟ - من برامون سفارش دادم
این اتوبوس مهمونی فوق العاده رو به عنوان یه سورپرایز،
ولی اگه خسته اید، کنسلش میکنم.
نه، نه، نه، نه. نه، نه، نه. کنسلش نکن.
حس میکنم دوباره انرژی گرفتم.
- آره، منم همینطور. - منم دیگه خسته نیستم.
میشه یه…
لیزی، لیزی،
لیزی، لیزی، لیزی!
تو خیلی باحالی، رفیق!
فکر میکنی میتونم بوق بزنم؟
چیزی حس میکنی؟
نه. صبر کن.
- نه. - لعنتی.
- این لباسا؟ - فکر کنم. میخواییم پیمان جادوگر رو بازی کنیم؟
نه، نمیتونیم. به سه نفر نیاز داریم.
من میتونم بازی کنم.
نه، آموزش قوانین خیلی طول میکشه.
اوه، نه.
یکی کمک کنه!
- بچه ها، آماده اید؟ - بله!
بزن بریم.
♪ همه چی شاده، همه چی خوبه همه چی شاده، همه چی خوبه ♪
- ♪ همه چی شاده، همه چی خوبه ♪ - چرا دستامون دارن میخونن؟
♪ امروز هیچکس قرار نیست بمیره ♪
اوه.
هی.
- داری اینو میبینی؟ - داره حرکت میکنه.
- داره میاد سمت ما. - داره خیلی نزدیک میشه. اوف.
- میخواد باهام دست بده. - فقط انجامش بده. آره.
اوه!
- اون نوک سینمو لمس کرد! - هی، چه مرگته مرد؟
وایسا!
سلام. اسم من خوان است.
- از دیدنت خوشبختم. - سلام.
- اون یه بچه اس؟ - بچه از کارت خوشش نمیاد.
- اوم-اوم. - دوباره انجامش بده.
♪ همه چی شاده، همه چی خوبه ♪
- دوباره این؟ - ♪ همه چی شاده، همه چی خوبه ♪
- لعنتی. نه. عقب برو. - نه. لطفا همونجا بمون.
- این کارو نکن. - نمیخوام بی ادب باشم.
- چی؟ - اوه، دوباره این کارو کرد.
- چی انتظار داشتی؟ - ایست!
اون ازش متنفره. دوباره انجامش بده.
♪ شاد، شاد، خوب، خوب ♪
- ♪ شاد، خوب، شاد، خوب ♪ - هی!
- نه، نه دوباره! - ♪ شاد، شاد، خوب، خوب ♪
- دوباره. - ♪ همه چی شاده، همه چی خوبه ♪
- اون رفت. نه! نه!
- ♪ هیچکس امروز نمیمیره ♪ - دوباره.
♪ همه چی شاده، همه چی خوبه همه چی شاده، همه چی خوبه ♪
- ♪ همه چی شاده… ♪ - دوباره.
- ♪ هیچکس امروز نمیمیره ♪ - دیگه اینو نمیخوام!
- لعنتی، عزیزم! - دوباره!
♪ همه چی شاده، همه چی خوبه هیچکس امروز نمیمیره ♪
♪ یه نفر امروز میمیره همه ما امروز میمیریم ♪
اون خوشش میاد. بچه خوشش میاد.
چرا ما تو این حموم لعنتی هستیم؟
خب، خبر خوب اینه که مواد اثر میکنه.
اوه، واقعا؟ هیچکدوم از اینا حس یه ابر لطیف اسطوخودوس رو نداشت.
من الان مورد آزار پسرخاله پینوکیو قرار گرفتم.
این اتفاق افتاد؟ فکر کنم همین الان سرکوبش کردم.
خیلی خب، باید بفهمیم این چیه.
لایساندر، نه، از اونجا بیا بیرون.
کریت! مواد برای تو نیست.
حس میکنی داری روی ابری از اسطوخودوس شناور میشی
- در حالی که پری های آبنبات چوبی برات آواز میخونن… -
- …به شرطی که با غذا مصرفش کنی. - چی؟
بدون غذا، این دارو شش مرحله مجزا داره
که با دوره های عادی هوشیاری از هم جدا میشن.
اولیش یه مقدمه است به اسم 'کاری کن بچه خوشش بیاد'.
اون یکی رو قطعا انجام دادیم.
بعدش، 'حرف بد نزن'،
'فلاش بک'،
'جا به جایی قدیمی'،
'هیچی جز حقیقت'،
و 'ما همه یکی هستیم'.
- این چیه؟ - این عروسک نگرانی منه. آرومم میکنه.
باید بگم که خیلی به خودم افتخار میکنم که این مواد رو ساختم.
من اونا رو همینجا تو اتاق خوابگاه خودم ساختم، 3J.
- اوه، لعنتی. ببخشید. - صبر کن، این همون اتاقه؟
میدونم هنوز تو دانشگاهم، ولی نگران نباش، من یه نابغه شیمی ام، باشه؟
- این خوبه. - منظورم اینه که، لعنتی،
من این کابینت ها رو با استفاده از اپوکسی خونگی خودم ساختم.
ما قراره بمیریم.
چند تا چیز مهم قبل از اینکه یادم بره.
اول، بیشتر از یه دوز مصرف نکنید.
اگه این کارو بکنید، ماهیت واقعی و وحشتناک واقعیت رو میبینید.
این یعنی چی؟
و دو، یه مرحله پایانی هم هست که هنوز بهش اشاره نکردم.
اسمش اینه:
'بدترین کابوست زنده میشه و یه اره برقی رو تا ته توی بدنت فرو میکنه.'
چی؟
دوستم گرت اینو تجربه کرد، و ببینید چه بلایی سرش اومد.
به هر حال، اگه نمیخواید اون اتفاق براتون بیفته، یکم غذا بخورید.
و منظورم از غذا، یه ترکیب خاص از گندم، تاجریزی و لبنیاته.
- پس پیتزا؟ - آره، پیتزاست، کله پوکا.
به امید سفری خوش.
امیدوارم با اره برقی مورد عنایت قرار نگیرید!
وی-هو، وی-هو، وی-هو، وی-هو
'بدترین کابوست زنده میشه و یه اره برقی رو تا ته توی بدنت فرو میکنه'؟
- باشه. - عجب گیری کردیم!
من فقط یه شب آروم میخواستم و حالا قراره با اره برقی مورد عنایت قرار بگیرم
- توسط شاه موش ها از فندق شکن. - آروم باش، رفیق.
این اتفاق نمی افته... صبر کن، بدترین کابوست شاه موش ها از فندق--
از اجرای سال ۲۰۰۷ فندق شکن باله نیوجرسی.
تو ندیدیش.
- وحشتناکه. - این اتفاق نمی افته، باشه؟
چی گفت؟ وقتی یکم پیتزا بخوریم آروم میشیم.
و ببین، درست همین الان رسید.
سلام آقا، میشه لطفا پیتزا رو خیلی سریع به اتاق 3J بیارید؟
سلام.
من اسنکترون ۳۰۰۰ هستم.
من به محل شما رسیدم با یه سفارش غذا برای مونتگمری
از رستوران...
باید چی بگم، اسم پیتزا فروشی رو؟
باشه، پیتزای جو هست.
این یه ربات لعنتیه.
در واقع، من یه اسنکترون هستم.
3J. پیتزا رو الان به 3J بیار.
متاسفم، اما یه سری پله مانع سفر من شده.
پله ها دشمن خونی من هستن.
برای دریافت پیتزاتون از...
باید اینو دوباره ضبط کنم؟ جوز--
...متاسفم، اما باید منو توی لابی ملاقات کنید.
امیدوارم از سفارشتون راضی باشید.
نه، اسنکترون، من راضی نخواهم بود.
نه، هیچ جوری نمیشه که ما بریم بیرون.
اشلی اون بیرونه، دستیارهای خوابگاه، و کی میدونه دیگه چی!
هی، همه چی درست میشه، رفیق. فقط دو طبقه پله است، درسته؟
زود باش، من تمام مدت باهاتم.
آره، آره.
♪ ببین چطوری راه میرم ♪
♪ اگه میخوای با من گپ بزنی مراقب حرف زدنت باش ♪
♪ میراثمو به جا میذارم ردپامو به جا میذارم ♪
♪ در اوج بهتره بدونی که من رئیسم ♪
چرا کت و شلوار پوشیدی؟
نمیخوام مردم بفهمن که نشئه ام.
- باهوش. - خب، برناممون چیه؟
خیله خب، ساده است.
با آسانسور میریم پایین، پیتزا رو میگیریم، میخوریمش،
و بعدش قبل از اینکه مرحله بعدی شروع شه، رو ابری از اسطوخودوس شناوریم.
- آماده ای؟ - آره.
- نمیدونم. باشه، آره. - عالیه.
پس بیا این کوفتی رو--
چی؟ چی؟ وای خدای من.
وای خدای من. وای خدای من، حالت خوبه؟
- آره، فکر کنم، فکر کنم، فکر کنم. - چه کوفتیه؟
چرا کله هامون داره منفجر میشه؟ چه جهنمیه؟
لعنتی!
باشه. باشه. فقط هیچ کاری نکن.
من هیچ کاری نمیکنم.
فکر کنم اگه فحش بدیم کله هامون منفجر میشه.
لعنت بهش.
نه!
باشه، باشه، فقط میگم، اه.
لعنتی.
خیله خب، خودم یه چیزی میسازم.
- سس کرمبل. - نمیتونیم سس کرمبل بگیم؟
باشه، فقط خیلی بچه گونه حرف بزن. بریم سمت آسانسور.
هی، این کله خرابه.
هی، برو به جهنم.
هی، این کله خرابه.
هی، برو به جهنم.
خیله خب، از سیستمم خارج شد.
- هی... - هی!
تقریباً رسیدیم.
و ما اینجاییم.
مونتگمری. هی.
ای وای.
تو میتونی، مرد.
من یه تامین کننده ام. من خوش برخوردم. من یه آلفام. هوو!
مونتگمری. سلام.
چه خبر، بازیکن؟
گندش بزنن.
- سلام. - درود.
نه. باد!
- سلام. - عصرتون بخیر،
- عزیزم، عزیزم، عزیزم. - گورش رو گم کنه.
میخوام یه چیزی بگم. 'سلام، اشلی.'
- سلام، اشلی. - درست مثل همین.
- سلام، اشلی. - سلام.
- هی، من انجامش دادم. - بلند نگو، احمق.
- سلام. - سلام، اشلی.
اون چیه؟
این عروسک نگرانی منه، که آدمای آلفا استفاده نمیکنن.
- باید همه اینا رو از اول شروع کنیم. - نه، خوبه! خوبه! مشکلی نیست!
- عوضی. - ببخشید؟
- عوضی. - چی؟
- نه تو. حرومزاده. - حرومزاده.
- ببخشید. - ببخشید. حرومزاده.
- ببخشید. حرومزاده. ببخشید. - حرومزاده.
- ببخشید. حرومزاده. حرومزاده. - ببخشید. حرومزاده. حرومزاده.
- حرومزاده. حرومزاده. حرومزاده. - حرومزاده. حرومزاده.
- وایستا! - ما می تونیم بگیم حرومزاده،
ولی نمی تونیم بگیم سس کرمبل؟
من مواد شیمیایی رو از منچستر، انگلیس تهیه کردم.
- اوه، این یه داروی انگلیسیه. - این خیلی احمقانه است.
- سلام. - سلام، اشلی. شبت چطوره پیش میره؟
گروود؟ گروود؟ شارت.
- سلام. - سلام، اشلی.
شبت چطوره پیش میره؟ خوبه؟
آره، راستش یه هفته دیوونه وار داشتم روی پایان نامه موسیقی کار می کردم، پس…
- اوه، پس تو دانشجوی موسیقی هستی؟ - آره.
- نوازنده مورد علاقه ات کیه؟ - سوندایم.
سوندایم؟ من عاشق موزیکال هام.
اوه، استیون سوندایم؟ من ازش متنفرم.
من ماتسویشی سوندایم رو دوست دارم.
اون دیگه کیه؟
باشه، ظاهراً این یارو یه کاری می کنه به اسم اپرای استفراغ دلقک.
تا حالا اسم ماتسویشی سوندایم رو شنیدی؟
اوه خدای من، جدی میگی؟ من عاشقشم.
تا حالا آهنگیو که اینجوری میره شنیدی...
♪ اوه! ♪
معلومه! 'مادرم مرگ '؟ هیچکس از اون خوشش نمیاد.
و بیشتر پسرا سر این قضیه خیلی ترسو بازی درمیارن،
ولی خیلی باحاله که یکی رو ببینی که واقعاً ازش خوشش بیاد.
- خب، این خوب بود. - آره.
امیدوارم بقیه شبت خیلی گروود باشه.
مرغابی کُش!
اه، 'مرغابی کُش'؟
اوه، نه. تموم شد؟
چی تموم شد؟
رویای آمریکایی.
اوه.
- آره. - آره.
به هر حال، من خیلی گرسنمه، پس میرم یه چیزی بخورم.
ولی از آشنایی باهات خوشحال شدم.
میبینمت.
پسر باحال من.
فقط خواستم بدونی، من یه حس خیلی عجیب و غریبی در موردش دارم.
بازرسی اتاق.
بیا تو.
ببخشید که مزاحم شدم.
میشه؟
بفرمایید، آره.
این چیزا خیلی رو مخه.
باشه. وسایل ممنوعه.
- شماها مواد یا الکل دارید؟ - نه.
- اوه، اسلحه گرم، سلاح؟ - نه.
- دستگاه وافل ساز جداگانه؟ - نه.
بونگ بزرگ هم
به شکل شیشه خیارشور دارید؟
نه.
عالیه. مزاحم نمیشم.
اوه.
میدونی...
بعضی بچه ها دروغ میگن.
فکر میکنن متوجه نمیشم.
اما دروغ یه بویی داره...
یه بافتی.
به لباساشون میچسبه...
مثل دود.
داری یه بونگ خیارشور و مقداری چای سرد الکلی قایم میکنی، مگه نه؟
بله.
اونا رو توی یخچال قایم کردین، نه؟
بله.
کشو مخصوص گوشت یا کشوی میوه و سبزیجات؟
میوه و سبزیجات.
خب، این یه تخلفه.
متاسفم، باید گوشیت رو برای امشب ضبط کنم.
- نه، نمیتونی گوشیم رو ضبط کنی. - گفتم گوشیش رو ضبط کنید!
هر کدوم از شما یه لیست دارید.
شما باید گوشی های همه کسایی که توش هست رو جمع کنید.
از هر توجیهی که لازمه استفاده کنید.
- فهمیدید؟ - بله، مشاور ساکن، قربان!
چه خبره؟ کسی اینو شکسته؟
زود باش، چرا اینقدر طول کشید؟ لعنتی.
- ای بابا. - وای خدا، این یارو.
چی شده؟
به سالن گرالک منتقل شد.
- نه. - آره.
بدترین خوابگاه تو کل مدرسه. چهار ساعت با اینجا فاصله داره.
انگار مرده.
اون دوستش بود.
- تسلیت میگم. - گمشو جک.
باید درخواست های خوابگاهمون رو ثبت کنیم.
اوه، خدایا شکرت. بین طبقات گیر کرده بود.
میشه لطفا منو از اینجا در بیارید؟
پله ها؟
صبر کن. صبر کن، نه. نمیتونید منو اینجوری ول کنید.
دیوونه میشم! لطفا برگردید!
فقط دو طبقه دیگه، حله.
نه! یکی کمک کنه! یکی به من کمک کنه!
- نه! منو کجا میبرید؟ - لعنتی.
- مشاورای خوابگاه. - اونا گوشیم رو گرفتن!
اونا گوشیم رو گرفتن!
اونا گوشیش رو گرفتن. مگه همچین اجازه ای دارن؟
چه بلایی سرمون میاد؟ نه!
- ببرینش به سالن تندرستی. - آره.
خیلی خب بچه ها، بیایید ببریمش به سالن تندرستی.
عاشقشم. موافقم.
- نقشه خوبیه. - تو دوباره کی هستی؟
اوه، من سیدنی پات هستم... ...دانشجوی سال دومی که دارم برای دستیار خوابگاه آموزش میبینم.
- تو سال دومی هستی؟ - آره، ولی من ۳۱ سال جوان هستم.
قبل از شروع مدرسه یه دهه فاصله انداختم.
- عجب. - ولی الان خیلی هیجان دارم که دستیار خوابگاه باشم.
- اوهوم. - دوست دارم جوک های خودمونی رو بدونم.
- اوم. - کی داره کیو دست میندازه، کی داره کیو میبوسه.
تا حالا هلیوم استشمام کردی؟
خفه شو!
شما دوتا بمونید و نذارید کسی پایین بره.
- چه بدبختی. - لعنتی.
حالا چطوری بریم پایین؟
ساختمون در حال بازسازیه.
بیرون اتاق گوشه داربست هست.
میتونیم از اونجا بریم پایین به طبقه دوم، درسته؟
ما میتونیم.
سلام، میخواستیم ببینیم میشه از پنجرتون استفاده کنیم.
تو.
- اوه، سلام، تویی. - گمشو.
این دیگه چه کوفتی بود؟
امروز، من اتفاقی با توپ فوتبال بهش زدم.
عالیه، پس گیر افتادیم.
هی، لوگان، متاسفم، فقط بهم زنگ بزن. نمیتونم شماها رو پیدا کنم.
- سلام. - سلام، لیزی.
- سلام. - چرا خیسی؟
خب، من فقط، ام، یه جورایی شب عجیبی رو میگذرونم، اما خوبم.
خیلی خب، خداحافظ.
خداحافظ. عوضی.
نه.
سرت داشته منفجر میشده.
- تو از مواد ما مصرف کردی. - چی؟
چی؟ داری درباره چی حرف میزنی؟
- من هیچ مادی مصرف نکردم. - تو خیلی بدبخت شدی.
نخند.
نمیدونم چرا دارم میخندم.
- فکر کنم واکنش به تروماست. - ولی من هیچ--.
وای خدای من، حالا همه چی منطقیه.
امشب، وقتی تو اتاقتون بودم،
لوگان داشت درباره مهمونی پیژامه حرف میزد، و من یه قوطی نعناع رو روی میزت دیدم.
- اونا نعناع نبودن، احمق. - لیزی، اونا نعناع نبودن.
چه عجب. میدونم، چون یکیشو خوردم و یکم بعدش...
چرا دستام دارن آواز میخونن؟
...من شروع کردم به توهم زدن جلوی لوگان و همه دوستاش.
صبر کن. ما اصلا چطوری داریم اینو میبینیم؟
انگار داخل حافظه اون هستیم؟
لعنتی، فکر کنم اینو از ویدیو یادمه.
این باید مرحله بعدی باشه.
بازم از اینا هست؟
یه مرحله پایانی هم هست که هنوز بهش اشاره نکردم.
اسمش اینه:
'بدترین کابوست زنده میشه و یه اره برقی رو تا ته فرو میکنه تو بدنت.'
'بدترین کابوست زنده میشه و یه اره برقی رو تا ته فرو میکنه تو بدنت'؟
میبینی، صدام واقعا مثل پیرمردا شده.
احمقای کودن. کی مواد رو همینجوری میذاره که هرکی از راه رسید برداره؟
کی قرصای الکی رو از تو قوطی میخوره؟
من تو زندگیم هیچوقت همچین کار احمقانه ای نکردم.
- مونتگمری، آماده ای؟ - جک، نقشه چیه؟
از رو پشت بوم میپریم و مثل یه پر سبک میایم پایین
مثل یه جفت شاهین با شکوه.
داشتی میگفتی؟
خیله خب، یه کار احمقانه کردم، ولی حداقل خوش گذشت.
این بدترین روز زندگی منه.
من لیزی باشکوه هستم.
- وای خدای من. - وای خدای من.
همه خوب نگاه کنید. الان موزه، حالا مرغه.
تو فوق العاده بودی. از سیم یا آینه استفاده میکردی؟
حالا، یه داوطلب میخوام؟
خیلی مسخرست.
عیسی مسیح، بچه ها روانی های عوضی ان.
نمیدونستم شعبده بازی میکنی. باید بهم میگفتی شعبده بازی بلدی.
خیلی دوست داشتم چندتا از تردستیهاتو ببینم.
میدونی، اون موقع ها که دوست بودیم.
دلم برای اون چهارشنبه ها تنگ شده.
هممون تو کافه تریا جمع میشدیم و بازی 'پیمان جادوگر' رو بازی میکردیم.
خیلی باحال بود. یادت میاد تا کجا پیش رفتیم؟
داشتیم به قلعه تالامیر حمله میکردیم و بالاخره بازی رو تموم میکردیم،
ولی بعدش...
لیزی ما رو قال گذاشت.
خیلی خوب بود، رفیق.
بهشون میگم که نمیخوام تو صورتشون بزنم،
ولی حتما این کارو میکنم.
صبر کنین، من هیچوقت شما رو قال نذاشتم.
- نگو که شما رو قال گذاشتم. - لیزی!
ضمنا، این قسمتش رو جا انداختی که تیم فوتبال رو خرابکاری کردی.
- اوه، بیخیال، یه اتفاق بود. - آره، جون خودت.
- چه خبره؟ - صبر کن.
میتونم ثابتش کنم.
ترم اول بود. من پادشاه محوطه دانشگاه بودم، یعنی،
من نماد مدرسه بودم.
طبق سنت، من افتخار اینو داشتم که تیم فوتبال رو رهبری کنم
تو مسابقه لخت سالانشون.
آقایون!
پشت ها بیرون!
آره!
اون بیرون خوش بگذرونید.
فقط یادتون باشه، تو مسیر بمونید.
اما من برنامه های بزرگتری از این مسیر داشتم.
بزن بریم. کاغذها رو با هم می چسبونیم، عزیزم. یک، دو، سه.
- بچسبون! - آره!
همه از پروفسور کویین متنفر بودن، برای همین فکر کردم اگه کاری کنم
تمام روز 50 تامرد لخت دنبالش کنن، همه منو دوست خواهند داشت.
نقشه بی نقصی بود تا اینکه اون پروفسور احمق از محوطه دانشگاه رفت بیرون
و درست از کنار...
...یک ایستگاه پلیس رد شد، اونم در روز...
روز دخترت را به محل کار بیاور.
خیلی خوب داشتم پیش می رفتم. داشتم دوست پیدا می کردم. داشتم خوش می گذروندم.
برای اولین بار تو زندگیم، مردم واقعاً ازم خوششون اومده بود و بعدش پوف.
یه شبه، بی هیچ دلیلی، همه ازم رو برگردوندن.
- بازم میگم، من نه. - بازم میگم، تو حساب نیستی.
نه، ولی منظورت از بی دلیل چیه؟ منظورم اینه که تو قوانین رو زیر پا گذاشتی.
تو با مردونگی بازیکن های تیم فوتبال بی احتیاطی کردی.
من حتی... من به مرد بودنشون فکر نمی کردم.
خب، منظور منم همینه. شاید باید به چیزی دیگه فکر می کردی.
چرا اصلاً داریم درباره مردا حرف می زنیم؟
من اینجا قربانیم. بهش بگو، مونتگمری.
منظورم اینه، شاید بد نباشه یکم بیشتر فکر کنی
درباره مردونگی بقیه.
ببخشید. متاسفم.
- شماها اصلاً نمی فهمید. - ماست من!
صبر کن، صبر کن. اوه!
سلام.
- داداش، تو نجاتم دادی. - خواهش می کنم.
الان چی شد؟ من الان با یه خاطره تعامل کردم؟
مونتگمری، رفیق. این یارو یکم پیش نجاتم داد.
باحاله.
- می تونیم از پنجرت استفاده کنیم؟ - البته، آره، بیا تو.
اوه، بذار برم وسیلتو سریع بیارم.
چی؟ ما گذشته رو تغییر دادیم؟
- این از نظر علمی چطور ممکنه؟ - نمی دونم.
می خوای نظریه کوانتوم رو رد کنی یا پیتزا بگیریم؟
بزن بریم.
صبر کن، صبر کن، اِ، شماها کجا می رید؟
- هیچ جا. گه بخور. - داریم از داربست میایم پایین
- تا بریم پایین و پیتزا بگیریم. - بهش نگو.
چون این تنها راهیه که مصرف مواد متوقف میشه.
- باشه، عالیه، بزن بریم. - ببخشید؟ تو با ما نمیای.
تو و لوگان، اون هیتلرِ احمق، فقط از ما مثل دستمال توالت استفاده کردید.
خب، من که نکردم. من فقط...
مثل یه آلمانی خوب وایسادم و تماشا کردم.
راستش، شاید این بدتر هم باشه، درسته، مونتگمری؟
واقعاً خوشحال میشم اگه از یه استعاره دیگه استفاده کنیم.
شماها نمی تونید همینجوری منو اینجا بذارید، باشه؟
بدون کارت اعتباری من، دوستام نمی تونن از اتوبوس مهمونی استفاده کنن.
اوه، نه، می خوای بگی که ممکنه لوگان یه شب یکم کمتر خوش بگذرونه؟
خیلی بد شد. بزن بریم.
خیلی خب. گوش کنید، احمق ها.
اگه نذارین باهاتون بیام، کاری می کنم
دفعه بعد لوگان روتون گند بزنه…
…نه گند، روتون گند واقعی بزنه.
برای درآوردن اون لکه، فقط به صابون نیاز ندارین،
به روان درمانی نیاز دارین.
خیلی خب، بچه ها، بیاید. باید با هم کار کنیم.
حالا چی میگین؟
- عمراً. - می خواین دست همو بگیریم؟
آره، اندورفین رو بالا می بره و از تفکر مشارکتی حمایت می کنه.
اینم پسش. این خیلی عجیبه.
- صبر کن، تو چطوری-- - امیدوارم ناراحت نشی یکی برداشتم.
اون پنج مرحله خیلی باحال بود.
- منظورت شش مرحله است. - اوه. مرحله ششمی هم هست؟ چیه؟
- اوه، نمی دونم. - نمی دونم.
نه.
اوه، خدای من، نه.
یه بابانوئل توی پاساژه که اره برقی دستشه.
بابانوئل پاساژ؟
- اوه، خدای من. - صبر کن، صبر کن، صبر کن.
کمک!
چی؟
- چی؟ نه. - چطوری داره معلق می زنه؟
اوه، خدای من. نه، بابانوئل.
قول می دم، بچه خوبی بودم.
منو بکش!
باید اون پیتزای لعنتی رو بگیریم.
حالت چطوره، رفیق؟ از دیدن یه واحد تحویل دیگه خوشحالم.
- اسمت چیه؟ - چه خبره؟
- سلام… - چه خبره؟
تو هم از راضی کردن مشتری ها لذت می بری؟
آره.
وقتی امتیاز پنج ستاره می گیرم، مدارهایم پر از سرخوشی دیجیتالی می شه،
اما گرفتن هر امتیازی کمتر از اون، شکسته.
هلاکت. نابودی.
چه خبره؟
بله، و من اسنکاترون هستم.
خیلی خب، بیاید پایین بریم.
داربست خیلی لق و لرزانه. احتمالاً باید یکی یکی بریم.
نزدیک بود بیفتم.
هی، اون یه ووری وارت نیست؟
اوه، آم، آره.
خیلی عالین، مگه نه؟
مدل های جدیدتر نه.
یه جورایی مزخرفن چون خیلی چیز میز بهشون اضافه کردن.
مثل اینکه شش تا وجه دیگه هم داره. افتضاحه.
ولی می دونی، اگه به توصیه دیگه ای نیاز داشتی، بهم بگو.
مثلاً، وقتی خیلی دارم از ترس می لرزم،
وقتی یکی لاله گوش راستم رو می گیره و تو دماغم فوت می کنه، آروم می شم.
راستش، گوش کنید، فقط می خواستم بگم که من شماها رو قال نگذاشتم.
- من فقط، تو انگار... - نه، فهمیدم.
باید با آدمای مهم بری.
در واقع خودم هم دارم یه آدم مهم میشم.
چی؟ چی؟
آها.
هیچی نشد.
آره، نه، میدونم. فقط فکر کردم شاید یه چیزی بشه.
به هر حال، به سلامتی.
بچه ها!
بیاید پایین!
- کی اهمیت میده؟ - مونتگمری.
- وای خدای من، اشلی اینجاست.
مونتگمری، بیا دوستامو ملاقات کن.
- چیکار کنم؟ - هیچی.
- برم باهاش حرف بزنم؟ - نه، بیا دیگه، ما یه ماموریت لعنتی داریم.
باشه، نمیرم.
نمیخوام برم باهاش حرف بزنم. فقط میرم باهاش حرف میزنم.
- برگرد اینور لعنتی. - برام آرزوی موفقیت کن.
- نه، آرزوی بدبختی کن، لعنتی. رفت. - نه! لعنت.
راستش یکم بهش افتخار میکنم. هر شب دیگه ای بود عالی میشد.
صبر کن، این خوابگاه کیه؟
این یه مهمونی فوتبالیه.
هی! ما بشکه نوشیدنی، بیر پنگ داریم، و از نظر قانونی موظفم بهتون بگم
من یه مجرم جنسی ثبت شده هستم.
عیبی نداره. بیاین فقط به راهمون ادامه بدیم و به پیتزا برسیم.
جک؟
بیا تو، بیا تو. بچه ها، این مونتگمریه.
- مونتگمری، این گروه موسیقی منه. - اوه. سلام، از دیدنتون خوشبختم.
خیلی خب، شما چه نوع موسیقی ای میزنید؟
ما موسیقی محلی میزنیم.
- وای خدای من، من عاشق محلی ام. - واقعا؟ بفرمایید. تراکت.
اوه.
فکر کنم از نظر فنی موج نو، دث متال محلی غیر توافقیه.
چه جور سازهایی هستن؟
خب جورج گیتار میزنه، سایمون هورن میزنه، تینا درام میزنه، و من دادلی رو میزنم.
از دیدنت خوشبختم.
تو دادلی رو میزنی؟
آره، من اونو وصل میکنم به این دستگاهی که شبیه سازی میکنه
دردهای زایمان رو، و بعد من از جیغ های استخراج شده اش هارمونی درست میکنم.
- فوق العاده است. - آره.
- هی. - اوه، تویی.
اینجا زیر چی کار میکنی؟ بیا بریم.
مگه دیوونه ای؟ این حیوونا منو زنده زنده میخورن.
- نه، من همینجا میمونم. - باشه، هرچی.
من فقط میرم یه راهی پیدا میکنم که این پیتزا رو بدون تو گیر بیارم. باشه.
عالیه، خوبه. فقط دوباره برو ما رو قال بذار.
میشه لطفا این کارو تموم کنی؟ باشه؟ چون من شماها رو قال نذاشتم.
شماها مثل دوستای ماه اول مدرسه بودین،
و بعدش دوستای واقعی‌مو پیدا کردم، و این اتفاق برای همه میفته.
دوستای واقعی؟
- آره. - برو بابا.
اونا ازت خوششون نمیاد. اونا از کارت اعتباریت خوششون میاد.
تو اصلا نمیدونی داری درباره چی حرف میزنی.
تو فقط حسودی میکنی چون خودتی.
و من، منم.
چه بلایی سر صدام اومد؟
و چرا دارم به خودم نگاه میکنم؟
اوه.
وای خدای من.
من تو بدن توام؟
نمیدونم میدونی یا نه، ولی من اخیرا یه آلفا شدم.
اوه، چه باحال. اینجا اتاق کوکائینه؟
اوپس، ببخشید.
به هر حال، همونطور که داشتم میگفتم، من از پسرهای سوسول بزدل متنفرم.
تو الان ازش عذرخواهی کردی؟
آره، منظورم اینه، نه، منظورم اینه که--
خیله خب، فکر کنم فقط میرم با دوستام بگردم.
صبر کن. اوم…
مونتگمری؟
ها؟
چه خبره؟ من کجام؟
صبر کن. وای خدای من، من…؟
این چه کوفتیه؟
- حالت خوبه؟ - من هوس شهد کردم.
ببخشید؟
من هوس شهد کردم.
جک، ناخوناتو با ماژیک رنگ کردی؟
- خفه شو. خیلی خوب به نظر میان. - چت شده؟
یو.
- لیزی؟ - بله؟
- من با تو حرف نمیزنم. لیزی. - چی؟
تمومش کن.
رفیق، اینجا پیش این یارو عجیب الخلقه چیکار میکنی؟
در واقع، دارم باهاش میگردم
چون خیلی باحاله.
نه، نه، تو اینطوری فکر نمیکنی. تو فکر میکنی من مزخرفم.
- نه، اینطور نیست. - آره، هست.
نه، اینطور نیست، و من واقعا به صورتش نمیگم عجیب الخلقه.
من بهش میگم متین.
و نمیدونم چرا مردم هی اینو میگن.
آره، عوضی، تو اینطوری فکر میکنی. تو فکر میکنی مردم باید تو صورتم تف کنن.
تو صورتم تف کنن.
ممنونم.
خیله خب. ما اونور باریم. بیا دور هم باشیم.
منتظر چی هستی؟ برو دور هم باشین.
من با اون عوضی ها نمیگردم.
یا میری پیششون یا گوشتو میکنم.
دست بهم بزنی، دامن شلواریتو جر میدم.
لیزی، ژله شات!
- باشه، باشه. - بله. ممنون.
ولی یه دونه به من بدهکاری.
باشه، فقط کاری کن خوب به نظر برسم، لطفا، لطفا.
- باشه. - آره، ممنونم.
- چه خبر عوضی ها؟ - خدای من، جک.
بیاین یکم ژله شات بزنیم! ردیفشون کنین.
هی رفیق، میشه اون توپ رو برداری؟
ضمنا، از نظر قانونی موظفم بهتون اطلاع بدم که من یه مجرم جنسی ثبت شده هستم.
ها؟
- صبر کن. تویی. - منم؟
اوه، لعنتی، منم.
اوه، لعنتی. کیف پولم!
این نمیتونه واقعی باشه. این نمیتونه واقعی باشه.
هیچی نمیتونم ببینم. این فاز مزخرفه.
هوی! ببخشید.
من شهد خواهم داشت!
امیدوارم لایساندر با بدنم مسئولانه رفتار کنه.
آخ!
نه، نه. هی، نه، داری چیکار میکنی؟
- اوه، لوگان، خدا رو شکر. - باید خیلی محکم تر از این بزنیش.
- ها؟ - باید با تمام وجود بزنی. از کمرت کمک بگیر.
آره، همینه که میگم، عزیزم.
پله ها!
لایساندر چطور همیشه این کارو میکنه؟
باید یه استراحت بکنم.
- به جلو نگاه کنید. - صبر کن، این صدا... این...
مشاوران، خودتون رو آماده کنید.
ته اون راهرو،
یه مهمونی با لباس خواب هست.
اوه، نه.
و توش بقیه دانش آموزای توی لیستمون هستن.
لیست؟
این لیست شامل اسم تمام دانش آموزای این خوابگاهه
- که زندگیمون رو جهنم کردن. - خیله خب، بذار ببینم...
چی؟ نه، عجب گندی.
تو هم الان صدای خیلی آرومی رو شنیدی که گفت 'عجب گندی'؟
سریع عمل میکنیم.
گوشی هاشون رو ضبط میکنیم، با سلاح مخفیمون قفلشون رو باز میکنیم، و بعد ازشون استفاده میکنیم
تا یه درخواست اسکان خیلی خاص ثبت کنیم:
انتقالشون بدیم به بدترین خوابگاه این مدرسه.
- چی؟ - البته که دارم در مورد...
سالن گرالک حرف میزنم.
واقع در چهار ساعت دورتر در یک پردیس اقماری که خدا هم فراموشش کرده.
روشن با شمع، لوله کشی شده با قنات، و گرم شده با نفس تلخ
دعاهای ناشنیده.
گرالک گورستانی برای زندگان است.
حتی بچه های خوب را هم تبدیل می کند
به جانوران وحشی بی رحم.
♪ تبعید به گرالک بچه ها به سرعت محو می شوند ♪
♪ هر نفس دورتر از آخرین ♪
♪ زندگی آنها تمام شده، هرگز تماس نمی گیرند ♪
♪ نام های فراموش شده در تالار گرالک ♪
ببخشید، انگار کلاً از هوش رفتم.
- میشه تکرار کنی؟ - برو گمشو!
ما ازت خوشمون نمیاد، فهمیدی؟ هر جایی برو غیر از اینجا.
حتماً.
بقیه، بزنید به چاک.
خدای من. باید برگردم. باید بهشون هشدار بدم.
آره، من همه چیز رو از منو سفارش دادم.
استیک پهلو رو گرفتم. استیک آویز رو گرفتم.
- فیله مینیون رو گرفتم. - شهد.
کانفی اردک رو گرفتم. گامبو رو گرفتم.
میلک شیک گرفتم، شکلاتی و وانیلی.
هی، چه خبرته مرد؟ تو دیگه کی هستی؟
من لیساندر فدرهلم هستم،
سومین از این نام، ارباب مراتع سیراکیوز.
من به خدای یگانه مونتگمری خدمت می کنم، و من باید شهد خودم را داشته باشم.
چه خبرته؟
من جک نیستم.
- بله، بله! - آخ!
اوه. اوه، لعنتی، من باید برم. اتوبوس مهمونی اینجاست.
صبر کن. شما لیزی رو لازم دارید. اون درست اونجاست.
لعنت. آره، فکر کنم به کارت اعتباریش نیاز داریم.
هر چی.
- اون اونجا بهمون ملحق میشه. - لیزی، لیزی، لیزی.
لیزی.
آره! من حکومت می کنم بر…
مدرسه! اوه، لعنت!
لیزی، لیزی.
زود باش، مونتگمری. پرواز کن. پرواز کن!
خدای من. مونتگمری، حالت خوبه؟
آره... صبر کن، من چیکار کردم؟
اه.
چندش آور.
باشه. وای. منظورم اینه، یه جورایی باورنکردنی بود.
آره. صبر کن، چی بود؟
تو اون یارو رو له کردی.
نمیدونم. ببخشید، راستش باید برم.
ولی از دیدنت خوشحال شدم. بعداً میبینمت. خداحافظ. باشه، خب، بعداً میبینمت.
مسئولای خوابگاه!
بازرسی اتاق!
باورم نمیشه این لعنتی جواب داد!
کسی اونجاست؟ نه، خواهش می کنم.
من اینجا گیر افتادم! باید کمکم کنی! دارم دیوونه میشم!
- اوه، شکر! - اینجا.
- برو، برو، برو، برو. - خفه شو. خفه شو. خفه شو.
مونتی، چه خبر شده؟
مسئولای خوابگاه دارن گوشی های مردم رو میگیرن
و ازشون استفاده میکنن تا درخواست انتقال اتاق به سالن گرالک بدن.
- اسم ما هم تو لیسته. - لعنت.
اگه ما رو بفرستن به سالن گرالک، دیگه مهم نیست این دارو رو متوقف کنیم یا نه.
یعنی، چه زندگی دیگه ای برامون میمونه که بخوایم داشته باشیم؟
میدونم! اشلی هیچوقت با من قرار نمیذاره.
احتمالا اسکوربوت میگیرم، و اونا هیچ اتاق تک نفره ای ندارن.
من چی؟ اگه منو بفرستن گرالک، احتمالا لوگان دیگه هیچوقت باهام حرف نمیزنه.
اوه، دوباره این حرفا. حداقل تو زنده میمونی.
این بچه ها قراره منو مثل یه گله سگ وحشی تیکه پاره کنن.
بیاید فقط تمرکز کنیم. مسئولای خوابگاه گوشیهامون رو میخوان، درسته؟
پس فقط باید پیتزا رو بگیریم و از خوابگاه بزنیم بیرون،
و بعدش نه اره برقی میخوریم و نه گرالک میشیم.
باشه. و در این حین، ما فقط اینجا قایم میشیم تو…
اوه، نه.
فقط یه چیزی از اتاق جلسه برمیدارم. الان میام.
- سس کرمبل! - مودب باش.
چطوری از اینجا بریم بیرون؟
دریچه هوا. از دریچه هوا میریم.
- میخوای از دریچه هوا خزیده رد شیم؟ - دیوونه شدی؟
داری چی میگی؟ باید به یه چیز واقع بینانه فکر کنیم.
بدون من زیاد خوش نگذرونید.
داری خرابش میکنی. خودتو جمع کن، سیدنی.
سلام.
وای خدای من، متاسفم.
متوجه نشدم افراد دیگه ای اینجا هستن.
اوه، من سیدنی هستم. من تازه واردم، هنوز دارم با همه مسئولای خوابگاه آشنا میشم.
- سلام. - اوضاع چطوره؟
- روز بخیر. - خب، ما واقعا... باید بریم، پس…
اوه، در واقع…
اشکالی نداره چند تا سوال ازتون بپرسم؟ یه کم دارم برای جا افتادن مشکل دارم.
ما واقعا، واقعا باید بریم.
آره، خب... معلومه، اوضاع الان یه جوریه، مثلا، دیوونه واره.
شماها احتمالا وظایف رسمی مسئول خوابگاهی برای انجام دادن دارید، درسته؟
نه.
- منظورم اینه که نه. چی؟ - هوم؟
بابت اون متاسفم. منظورش اینه که نه.
نه، نه.
ببین، حقیقت اینه که،
نه، ما هیچ وظیفه دستیار سکونتی نداریم.
عالیه، پس می تونیم صحبت کنیم. بیا یه جا بشینیم.
خب، من تازه شروع کردم
و حس می کنم همه از دستم عصبانی اند،
می دونی، ولی نمی دونم چرا، چون دارم خیلی تلاش می کنم و مهربونم،
و فکر کنم فقط دنبال راه هایی هستم که با بقیه دستیارهای سکونتی ارتباط برقرار کنم.
ام، مثلا، می دونی، شماها تو اوقات فراغتتون چیکار می کنید؟
اوه، زیاد نه. بعضی وقتا تو گوگل سرچ می کنم، 'آیا پوست بدنم خیلی زیاده؟'
هوم.
آره، خب، فکر کنم منظورم بیشتر فعالیت های دسته جمعی بود.
مثلا، شماها با هم باشگاه می رید یا ورزش می کنید؟
من فقط به باشگاه میرم تا دزدکی به پوست بقیه پسرا نگاه کنم
تا ببینم مال من خیلی بلندتر از حد معموله یا نه.
- چه کوفتی؟ - دقیقا.
ام، من فقط می خوام از این لحظه ای که داری دور شم
و توپ رو پاس می دم به تو.
- پاس. - نه، نمیشه پاس داد.
فقط می خوام ببینم که آیا به چیزهای یکسانی علاقه داریم یا نه.
مثلا، شنبه پیش چیکار کردی؟
اوه، هیچی واقعا. صبحونه خوردم،
و بعدش از سایت بن شدم
به خاطر نقض شرایط خدماتشون.
نمی خوام بپرسم، ولی باید بدونم. چیکار کردی؟
سعی کردم به یه عوضی پول بدم تا ادای پدرم رو دربیاره و ازم تعریف کنه.
باشه، حس می کنم باید نحوه سوال پرسیدنم رو تغییر بدم.
من درباره چیزهای عجیبی که تو اینترنت انجام دادید حرف نمی زنم.
بیشتر اینکه، امروز چه کاری انجام دادید؟
من یه قرص خریدم که گزارش شده پوست بدنو ۳۵٪ کوچیک می کنه.
- من دیگه باهات حرف نمی زنم. - خدا رو شکر.
- شاید دارم با تو حرف می زنم. - پاس.
- پاس دادن نداریم. - ولی من یه زنم.
- این روی من تاثیری نداره. - باید پاس دادن وجود داشته باشه.
- من پاس ندادم. - من با تو حرف نمی زنم.
- لطفا نه. - باشه، تو، دختر مو بلوند.
امروز چیکار کردی؟
ناخنام رو درست کردم.
باشه، این همون چیزیه که دارم درباره اش حرف می زنم.
بیاین تو همین فاز بمونیم، ها؟ دیگه چی؟
من توالت لوگان شماره دو زدم،
ولی گرفت و نمی خواستم مدفوعم رو ببینه،
برای همین گذاشتمش تو یه کیسه، و اون کیسه هنوز تو کیفمه.
باشه.
- حالت خوبه؟ - نه.
باشه. باید بپرسم. چرا همتون این کارا رو می کنید؟
چون دنبال تایید خارجی هستم
تا ترسم رو که ریشه دوانده از تنها بودن، تسکین بدم.
وای خدای من. فکر کنم دارم یه چیزایی رو میفهمم.
شماها با هم دوستید، چون آشکار می کنید
زشت ترین و تاریک ترین حقیقت هاتون رو برای همدیگه.
و همدیگه رو قضاوت نمی کنید. پس اینه معنی دوستی، ها؟
پس منم بهتون ملحق میشم.
میخوام یه چیزی بهتون بگم که تا حالا به هیچکس نگفتم.
- مجبور نیستی. - میخوام بگم.
- باشه. - اسم من سیدنی پات هست.
من 31 سال جوان هستم.
من دوست دارم مثل گرینچ با پوشک لباس بپوشم
و در حالی که یه عالمه هلیوم میخورم، صدام مثل بچه ها بشه.
حس فوق العاده ایه که اینو به اشتراک میذارم.
ممنونم از همتون که این فضا رو ایجاد کردید تا من اینو بگم.
عالیه. خب، ما واقعا باید بریم.
حتما، آره، شما رو تو جلسه بعدی دستیاران خوابگاه میبینم.
نه، نمیبینی چون ما دستیار خوابگاه نیستیم. ما دانشجوهای لیست گرالک هال هستیم.
ها؟
- بلیک! بلیک! نه. بلیک! - فرار کنید!
- کمک! ولم کن! - کمک! نه، متوقفش کنید.
- ولش کن. - روز اولته. چه اهمیتی برات داره؟
- بلیک! - ولش کن وگرنه اینو پرت میکنم طرفت.
- باشه، باشه. - این کارو میکنم. منو امتحان نکن.
- باشه. آروم باش. - من رو لبه پرتگاهم.
- این کارو میکنم. - نه، نمیکنی.
- هورا! هی، ما اینجاییم. ما اینجاییم. - اسنکترون!
- سلام، مونتگمری. - ربات! ربات!
قبل از اینکه غذاتون رو از... دریافت کنید
دیگه این کارو نمیکنم. از اینجا برو بیرون.
...باید با شرایط زیر موافقت کنید.
مورد اول:
شما موافقت می کنید که از شرکت اسنکترون به دلیل هر گونه آسیبی که اسنکترون 3000 وارد می کند، شکایت نکنید...
- هی، سلام، لوگان. - لیزی! چه غلطی میکنی؟
باید پول راننده رو بدی، وگرنه نمیذاره بوق بزنم!
اوه، ام... ببخشید، آره، من فقط... باید یه کم پیتزا سریع بخورم.
ما تو اتوبوس پیتزا داریم. فقط خودتو برسون.
شما موافقت می کنید که عاشق یا هوس ران نسبت به اسنکترون نشوید.
هی. پس تو اتوبوس پیتزا دارن.
- اوم. اوم-هوم. - پس من میرم اونجا،
ولی، ام، لطفا به هیچکس در مورد کیف پولم چیزی نگو.
- اوه، فقط یه آشغاله. - منم دقیقا همین کارو کردم.
شما نمی توانید به اسنکترون یاد بدهید که نژادپرست باشد.
- ممنون بچه ها. میبینمتون. - و شما هرگز، هرگز نباید سوار اسنکترون شوید.
- آیا با این شرایط موافقید؟ - بله.
لطفا روی موافقم کلیک کنید.
- بله! - لعنتی آره!
آیا از سفارشتان راضی هستید؟
خدایا، بیا اینو سریع بخوریم و از اینجا گورش رو گم کنیم
قبل از اینکه ما رو بفرستن گرالک هال.
صبر کن، قبلش داشتی در مورد اتاق های یک نفره چی میگفتی؟
اوه، هیچی، فقط اینکه دارم درخواست انتقال اتاق میدم.
چون دیگه نمیخوام با تو زندگی کنم.
چی؟
سلام پسرا. دنبالتون می گشتیم.
اتاق منو خیلی بهم ریختین.
خب، از سفارشتون راضی هستین؟
گوشی هاشونو جمع کنین.
و ببرینشون سالن تندرستی.
مونتگمری، از سفارشت راضی هستی؟
از سفارشت راضی هستی؟
نه، نه، نه، نه، نه، نه!
صبر کن. شما نمی فهمین. صبر کن! حداقل پیتزامونو بدین.
حداقل پیتزامونو بدین. ما باید پیتزا بخوریم.
پیتزا دارین؟
لعنتی، جک. چیکار کنیم؟
داری درخواست انتقال اتاق میدی؟
نه. اوه، خوبه، میتونیم دوباره دروغ بگیم.
- گندش بزنن. - پس داری منو قال میذاری.
- من دارم تو رو قال نمیذارم. - خب، یه جورایی اینطوری به نظر میرسه.
- پس اسمشو چی میذاری؟ - اینطور نیست که--
اوه، شروع نکن. میدونی چیه؟
تو هم دقیقا مثل بقیه ای،
- ولی خب، اشکالی نداره. خوبه. - جک.
آره، می فهمم، چون بودن دور و بر من، خب، یه جور خودکشی اجتماعیه؟
- اشکالی نداره. منو جا بذار. - منظورم این نبود که--
بهتره همینجا نقل مکان کنم تو سالن تندرستی پیش رفقام.
- جک. جک! - آشغال ها، آدم های فراموش شده.
- ولی خب، اشکالی نداره. - من میخوام--
- اینجا یه جای پنج ستاره اس. - من یکم وقت میخوام--
و تو و دوستت میتونین کلا فراموش کنین که من وجود دارم.
- بعد از همه کارایی که برات کردم... - من نمیخوام--
...ای آدم عوضی ناسپاس.
اوه، خدای من، میشه انقدر نقش قربانی رو بازی نکنی؟
من میخواستم اتاقمو عوض کنم چون به یه استراحت درست و حسابی نیاز دارم.
متاسفم جک، ولی زندگی کردن با تو، مثل اینه که همش برنامه جک باشه.
تو هر کاری که میخوای میکنی بدون اینکه به کس دیگه ای فکر کنی.
خیلی خب، کی میخواستی اینو بهم بگی؟
- من ذهن خون نیستم. - تو گوش نمیدی.
تو منو نادیده میگیری و بعدش بهم فشار میاری کارایی رو انجام بدم که نمیخوام.
یه دونه مثال بزن که بهت فشار آورده باشم کاری رو انجام بدی.
مواد! من نمیخواستم امشب مواد مصرف کنم.
من حتی از خوردن چای کافئین دار هم خوشم نمیاد.
ولی هو و جنجال،
همه از جک متنفرن، پس باید هر کاری که تو میخوای انجام بدیم
چون ظاهرا من اصلا به حساب نمیام.
و حالا اینجا زندانی شدیم.
قراره با اره برقی تیکه تیکه بشیم.
مسئولای خوابگاه دارن ما رو میفرستن به گرالک هال و--
چی... چه کوفتی؟
چه خبر شده؟
و من هیچ ایده‌ای ندارم چی بود، ولی میدونم تقصیر تو بود.
اوه، لطفا، اگه من نبودم، تو هیچوقت از اتاقت بیرون نمیومدی.
همونجا می نشستی، زیر پتوهای لعنتیت دفن شده، می ترسیدی نفس بکشی،
چون تو رقت انگیزترین و ترسوترین کسی هستی که تا حالا دیدم.
جک، واقعا نمی فهمم چرا همه ازت متنفرن.
- گمشو. - گمشو.
اون. ببرینش به سالن مطالعه قدیمی.
یادته گفتم نمی خوام رو صورتشون بزنم و...
اوه، لعنتی، اون اینجاست.
لیزی، لیزی، لیزی!
ببخشید، اون پیتزا کجاست؟
اوه، لعنتی، پیتزا.
من فقط... بهت دروغ گفتم چون خیلی طولش دادی.
ضمنا، چرا یه بوی گندی میدی؟
- الان برمی گردم. - صبر کن، باید پول راننده رو بدی!
آیا از سفارشتون راضی هستید؟
آیا از سفارشتون راضی هستید؟ آیا از سفارشتون راضی هستید؟
آیا از سفارشتون راضی هستید؟
- آیا از سفارشتون راضی هستید؟ - اسنکترون،
دیدی اون دو تا مرد کجا رفتن؟
آنها را به سالن تندرستی ببرید.
سس کرمبل!
باید بدونم که آیا مونتگمری از سفارشش راضی بود یا نه.
سلام، جک.
خوش اومدی.
از سالن مطالعه قدیمی خوشت میاد؟
این اتاق به عنوان یک پناهگاه ساخته شده بود
برای دانشجویان سخت کوش تا در مورد پایان نامه های خود تحقیق کنند و برای امتحانات آماده شوند.
اما حالا...
چیزی جز آوار نیست.
چی؟
چیزی جز آوار نیست.
ممنونم.
مسئولین خوابگاه من رو در جوانی استخدام کردن.
آنها به من قول دنیا رو دادن.
تنها کاری که باید می کردم این بود که بعد از تاریکی هوا مراقب اوضاع باشم.
چیزی که اونا نگفتن
اینه که تاریکی هرگز تموم نمیشه.
هر چقدر هم تلاش کردم، نتونستم هرج و مرج رو آروم کنم.
این سالن مطالعه نابود شد
وقتی یه دانشجوی سال دومی مست یه شمع رومی رو از آستینش شلیک کرد
داخل یه سطل رام.
می بینی؟ اینجا هیچ محققی وجود نداره.
فقط شیاطین با کارت دانشجویی.
و اونا باید پاکسازی بشن.
تنها چیزی که الان نیاز داریم اینه که قفل گوشی هاشون رو باز کنیم.
و تو، جک، کلیدش هستی.
انجمن های پیام اینترنتی اولیه ظهور چهره برگزیده را پیش بینی کردند.
یکی اینقدر متمایز، اینقدر عجیب.
- خیلی غیرعادی و عجیب... - بیا دیگه.
...که عمیقاً شناسه چهره هر تلفنی را فریب دهد.
یک کلید شاه.
تقریباً در تمام طول ترم پاییز، ما دنبال این چهره گشتیم.
و حالا پیداش کردیم.
یک چهره برای باز کردن قفل همه آن ها.
مانتگومری.
پیتزا کجاست؟
مسئولین خوابگاه بردندش.
باشه، خب، بیا دیگه. باید بریم برش گردونیم.
نه، من دیگه تموم کردم. من همینجا میمونم.
با آدم های فراموش شده.
درباره چی حرف میزنی؟
صبر کن، تو چطوری اومدی اینجا؟
در فقط از داخل قفل میشه.
حالا چطوری میخوایم از اینجا بریم بیرون؟
بیا، بیا.
میتونی انجامش بدی. بهشون ثابت کن اشتباه میکنن، اسنکاترون.
به همشون ثابت کن اشتباه میکنن!
یوهو!
فقط 182 تا دیگه مونده.
باورم نمیشه داریم از یه دریچه لعنتی خزون خزون میریم.
به رفتن ادامه بده. باید یه جایی بیرون بزنه.
من فقط یه شب آروم تو خونه میخواستم.
هی دارم دچار سوختگی اصطکاکی میشم.
هی، چرا وایسادی؟
لایساندر؟
لایساندر؟ هی، هی، رفیق، حالت خوبه؟
لایساندر.
هی.
اون... مرده.
نمیتونم. چه کوفتیه؟
- مانتگومری؟ - اوه، چه خبره؟
- هی، مانتگومری. مانتگومری. - اوه، لعنتی، پروانمو گم کردم.
من بهترین دوستمو از دست دادم.
باید خودتو جمع و جور کنی. باید پیتزا رو از مسئولین خوابگاه پس بگیریم.
نه، نمیتونم. تعدادشون خیلی زیاده.
جک درست میگفت. من یه آلفا نیستم.
من یه ترسو لعنتی ام.
- مانتگومری، آروم باش. هی، به من نگاه کن. - دارم دچار حمله عصبی میشم.
- به من نگاه کن. - نه.
- مانتگومری. هی! - فقط بذار بمیرم!
گوش کن، تو یه آلفا نیستی.
ولی یه ترسو هم نیستی.
تو کنار بهترین دوستت ایستادی وقتی هیچکس دیگه این کارو نکرد.
این شجاعته.
من نمیتونستم این کارو بکنم.
من، آم...
من این کار رو نکردم.
من شماها رو قال گذاشتم.
فکر کنم فکر می کردم اگه با شماها دوست باشم،
دیگه کسی از من خوشش نمیاد.
ولی معلوم شد که در هر صورت هم خیلی ها از من خوششون نمیاد.
چی؟
کی از تو خوشش نمیاد؟
تو باحال ترین آدمی هستی که تا حالا دیدم.
تو باهوشی. تو توی بازی های تخته ای خوبی.
تو شعبده بازی می کنی.
منظورم اینه که تو لیزی باشکوهی.
متاسفم که نتونستیم بازی رو تموم کنیم.
آره.
خیلی خوب می شد اگه بالاخره می تونستیم...
بازی! همینه.
یادته تو دوره قبلی چطوری
اون حواس پرتی موزیکال رو با اون نوازنده های دوره گرد درست کردیم؟
آره، ولی این چه ربطی به...
بیاین به قلعه تالامیر حمله کنیم.
صبر کن.
ببخشید، من هیچ ایده ای ندارم داریم چیکار می کنیم.
اوه، درسته، باید دقیق تر بگم.
اون مسئولین جک و پیتزا رو بردن به سالن مطالعه قدیمی،
و من یه نقشه دارم که حواسشون رو پرت کنم.
باشه.
دارم انجامش میدم.
اینم از این.
هنوز دنبال یه کار می گردی؟
ببخشید، من به اطلاعات بیشتری نیاز دارم.
اوه، درسته، ببخشید، باید دقیق تر بگم.
اون مسئولین جک رو بردن--
این آخرین تلفنه.
ما اینجا همه چیز رو آماده کردیم، قربان.
گوش کنید.
امشب یه مناسبت مهمیه.
همه تلفن ها قفلشون باز شده، همگام سازی شدن، و به پنل کنترل وصل شدن.
به زودی درخواست های انتقال ارسال میشن.
نگهبانی ما بالاخره تموم میشه.
و یه روز جدید روشن باید...
ببخشید، این چه جور موزیکیه؟
این دیگه چه کوفتیه؟
- شماها دارین چیکار می کنین؟ - هیس. داریم نجاتت میدیم.
- سلام. - سلام.
خوب به نظر میای.
ممنون، می دونم.
چطوری بودی؟
خوب، انگار که برات مهمه.
اگه قراره اینطوری حرف بزنی، شاید اصلا بازت نکنم.
- شاید نخوام باز بشم. - شاید طناب بیشتری اضافه کنم.
خفه شو.
- چه خبرته؟ اونو پس بده. - نمایش تموم شد.
- پسش بده. - گورتو گم کن. بزن بریم.
- نه. - همه برین بیرون. ببرینش بیرون.
فقط چند لحظه وقت داریم،
پس شماها برین گوشیا رو بیارین، منم میرم پیتزا رو میارم،
و بعدش دوباره تو راه پله جمع میشیم
و بعد یواشکی فرار می کنیم.
- فهمیدین؟ - فهمیدیم.
- عالیه. - گمشو.
بزن بریم.
مونتگمری!
- لعنتی! - آیا از سفارشت راضی هستی؟
ببین کی به مهمونی ملحق شده.
آخرین اسم ها تو لیست من.
- مونتگمری. - سلام.
لیزی.
فقط می تونم بپرسم، چرا منو می فرستن به گرالک هال؟
من بچه خیلی سر به راهی هستم.
منظورم اینه که، مودبم. مهربونم.
تو خوابگاه ها با بدنم مسئولانه رفتار می کنم.
من جک های مورد علاقمو براتون تعریف می کنم.
تو عجیبی و ما ازت خوشمون نمیاد.
گرفتم.
باشه، مچ ما رو گرفتین.
حداقل میشه پیتزا رو داشته باشیم؟
پیتزا؟
اوه، این پیتزا. آره، انگار یه چاشنی کم داره.
شاید، اوم…
زباله سمی.
- چی؟ نه! - نه!
مونتگمری باید از سفارشش راضی باشه!
- بله! - بله!
اوه، نه!
لعنت به تو، اسنکاترون.
آه.
خب، وقتشه بمیریم.
چی؟ می خوای ما رو بکشی؟
ما نمی خوایم…
نه، ما نمی خوایم شما رو بکشیم.
ما می خوایم یه دل سیر کتکتون بزنیم.
ولی به نظرت چطور میاد؟ 'وقتشه یه دل سیر کتکتون بزنیم'؟
یه جوریه.
من... هر چی. فقط بزنیدشون.
چه خبر شده؟
اوه، لعنتی. فاز بعدیه.
این کدومشونه؟
ما همه یکی هستیم!
- چه خبره؟ - حال همه خوبه؟
الان چی شد؟
ما کجاییم؟
فکر کنم هممون توی بدن یه نفریم.
وای خدای من. فهمیدم چیه.
ما 'یکی' نیستیم. ما...
سلام.
اسم من خوانه.
این دیگه چه کوفتیه؟ لعنت بهش.
کی داره پاها رو کنترل میکنه؟
- من! - من کیه؟
جک! این غیر ممکنه.
- چه خبره؟ - خفه شو.
باید با هم حرکت کنیم.
گفتی 'خوان'؟
گفتم 'یکی'. با هم حرکت کنید.
صبر کن، یکی یا خوان؟
- یکی. - مهم نیست. بجنب.
آخ.
- از روم برو کنار. - تو از روم برو کنار.
بچه ها، باید تمرکز کنیم.
- وقتمون داره تموم میشه. - کافیه.
و الان قراره کتک مفصلی بخوریم.
بگیرشون!
- وای خدای-- - من.
یه کاری بکن.
برو، برو، برو، برو، برو!
هیا!
چه خبر شده؟
متاسفم. متاسفم. متاسفم.
صبر کن، صبر کن، صبر کن. ضربه عقربی، ضربه عقربی.
لطفا، میشه یه ضربه عقربی بزنیم؟
ممنون!
هوو!
خب، همه، این منم، خود واقعیم.
دیگه پنهون نمیشم.
باشه.
شماها عجیب و غریبید.
- بادکنک هات رو جا گذاشتی. - مال خودت.
اوه، لعنتی.
لعنت، لعنت.
- برسید به پنل کنترل. - باید جلوی مسئولای خوابگاه رو بگیریم.
لعنت، لعنت، لعنت. نمیدونم چطوری کار میکنه.
- چیکار کنم؟ - فقط بشکنشون.
- لعنت. - کوفتی رو نابودش کن.
جک، جک، جک، بیخیال شو.
هیچ کاری از دستت برنمیاد.
نمیتونی جلوشو بگیری.
نمیتونم؟
نه.
مگر اینکه من بتونم.
یه شارژر متفرقه.
صبر کن! نه، لعنتی، لعنتی!
منو ول کن.
صبر کن، جک! نگاه کن.
هنوز گوشیت دست منه.
دکمه سند رو بزنم، کارت تمومه، منتقل میشی به گرالک هال.
پس قبل از اینکه اون گوشیا رو بسوزونی،
بیا یه معامله کنیم.
اونو بده من، من اینو میدم به تو.
و قضیه تموم میشه.
به علاوه، یه شیرینی هم بهش اضافه می کنم،
و تو رو مسئول خوابگاه می کنم، ها؟
چرا باید همچین چیزی رو بخوام؟
چون، جک...
تو حقیقت رو می دونی.
هیچ کس توی این مدرسه هیچ وقت تو رو نمی بخشه
بخاطر کاری که با تیم فوتبال کردی.
ولی می دونی چی از دوست داشته شدن بهتره؟
ترسناکه.
قدرت، جک.
دیگه هیچ کس نمی تونه تو رو اذیت کنه.
واقعا می خوای اینو رد کنی
تا یه مشت آدم رو نجات بدی که ازت متنفرن؟
هم اتاقی خودت داشت تو رو قال میذاشت.
نجاتش بدی، تو گرالک هال می پوسّی.
یا با من باشی،
و بالاخره می تونی توی مدرسه حکمرانی کنی.
عیبی نداره.
مانتگومری،
متاسفم.
مثل اینکه باید برم.
چی؟
پس سال دیگه، می خوام بهترین هم اتاقی جدید رو پیدا کنی.
- جک. - یکی رو پیدا کن که به حرفات گوش بده.
- جک، نه. مجبور نیستی این کارو بکنی. - جک.
می خوام به اون هم اتاقی بگی که باهات خوب رفتار کنه.
جک، می تونیم یه راه دیگه پیدا کنیم.
بهش بگو همه اون مزخرفات کسل کننده ای که دوست داری رو انجام بده،
مثل پازل ها یا اون بازی...
- زود باش. - ...که تو سعی می کنی حدس بزنی پرنده مورد علاقه من چیه.
- عقاب؟ - عقاب نیست. دیگه عقاب حدس نزن.
من اینو نمی خوام، جک.
این تنها راهه.
- نه، نظرم عوض شد، جک. - جک.
من می خوام با تو هم اتاقی باشم.
چیزی که می خوای چیزی نیست که بهش نیاز داری، مرد.
- جک. - من بهت نیاز دارم.
- دوستت دارم، مانتگومری. - جک!
- جک، دوستت دارم. - خیلی دوستت دارم،
و به اندازه کافی بهت نمیگم.
جک. معامله، معامله.
زود باش. عاقل باش، جک.
باید به فکر خودت باشی، باشه؟
نه.
من باید به فکر بقیه باشم.
چی؟ نه!
لعنت بهت! احمق!
از گرالک هال لذت ببر!
اوه، بلیک.
یه چیز رو فراموش کردی.
من لیزی باشکوه هستم، عوضی.
اوه، خدای من!
- اوه! - اون چطوری این کارو کرد؟
- نمیدونم. - اون فوق العاده بود.
گور بابای این!
اوه، لعنتی.
خب، وقتشه با لوله حسابی بزنمتون.
- اونم درست نیست. - خفه شو!
کدوم یکی از شما اوله، ها؟
کدوم یکی از شما--
منو یادت میاد؟
لایساندر!
تو بال های منو خرد کردی. بدنمو له کردی.
منو نیمه جون ول کردی...
- دور شو. - ...اما کارو تموم نکردی.
از من دور شو! از من دور شو!
از اعماق دریچه های خوابگاه،
- من برگشتم. - لعنتی!
گورتو گم کن، پروانه.
برو سراغش، لایساندر.
اسم من لایساندر فدرهلم هست،
ارباب مراتع سیراکیوز.
من خدمتگزار خدای یگانه مونتگمری هستم،
و من انتقامم را خواهم گرفت.
ضربه عقربی!
نه!
پیروزی، شیرین ترین شهد.
مونتی، تو رو تو خونه میبینم.
اوه، لعنتی. گرفتمت رفیق.
اوه، لعنتی.
- ممنون. - خواهش میکنم. یه دونه بهت بدهکار بودم.
خب، بچه ها، ما انجامش دادیم.
ما بر مسئولین خوابگاه غلبه کردیم. پیتزا رو خوردیم.
اوه، صبر کن.
چه خبره؟
اون چیه؟
اوه، خدای من.
اون خودشه.
پادشاه موش ها.
سلام لیزی منو یادت میاد؟
این حرومزاده ی لعنتی.
ببخشید، شما کی هستید؟
من خودتم، جک.
همون خودی که میترسی بهش تبدیل بشی.
خسته کننده. هوشیار.
وسواس فکری با ظرف دانه پرنده ام.
من برندهای آب گازدار رو هم توی یوتیوب بررسی میکنم.
اوه، خدای من.
- چیش بده؟ - راستش به نظر خوب میاد.
گمشو.
فرار کنید!
برید!
- لعنتی. - چیکار کنیم؟
چی؟
وقتشه مثل شاهین های باوقار پرواز کنیم.
اونا سعی کردن ما رو سانسور کنن، ولی ما ساکت نمیشیم!
ممنون! و شب بخیر!
چرا فکر کردیم این کار جواب میده؟
گمشو. خوش گذشت.
خب، به جنبه مثبتش نگاه کنید، بچه ها.
حداقل از کابوس ها دور شدیم.
مونتگمری.
بریم.
بریم!
بعد از اینکه مایکروسافت فونت مورد علاقمو قطع کرد، یه نامه شکایت براشون نوشتم.
خدایا، نه!
- بجنب. بجنب. - لعنت!
خب، خب، خب.
دوباره سلام، عوضیا.
چطور هنوز نمردی؟
فکر کردی میتونی منو بکشی؟
- از روی جعبه برو کنار! - پاتو از روی جعبه بردار!
برای خلاص شدن از دست بلیک، خیلی بیشتر از اینا لازمه!
- بگیریدش. - محکم نگهش دارید.
چه خبرته؟
دهنتو باز کن.
به سلامت.
بیشتر از یک دوز مصرف نکنید.
اگر این کار را بکنید، ماهیت واقعی و وحشتناک واقعیت را خواهید دید.
...داره از هم میپاشه.
فقط فکر میکنم بزرگترین نگرانی من الان
اینه که چقدر کم از این اتفاقات منطقیه.
- مثل چی؟ - منظورت از مثل چی چیه؟
مثلا... خب، برای مثال، چند تا دانشجوی سال اولی رو میشناسی
که یه پروانه خونگی داشته باشن؟
این چیزیه که باورش برات سخته؟
یه صحنه داریم که سه تا نقش اصلی تبدیل میشن به یه مرد ونزوئلایی.
باشه. ولی باید یه اسم بهتر از فیلم پیتزایی براش پیدا کنیم.
معلومه که اسمش رو نمیذاریم فیلم پیتزایی. این یه اسم موقتـه.
منظورم اینه که اگه نتونیم از این بهتر بسازیم، میرم تو اون اقیانوس لعنتی.
چه خبرته؟
وای خدا، یکی از بازیگرا اینجاست.
هی، رفیق، میشه فقط ده دقیقه بهمون وقت بدی؟ ممنون.
راستی، گوش کن، به پدربزرگم گفتم میتونه یه نقش داشته باشه.
مشکلی نداره؟
نه.
م-ما تو یه فیلمیم؟
ما تو یه فیلم کم بودجه‌ایم.
شخصیت من اصلا ظرافت نداره.
من یه کاریکاتورم.
من، فقط اطلاعات میدم.
این دیگه چه کوفتی بود؟
مانت... مانتگومری.
از سفارشتون راضی بودین؟
بله، اسنکاترون.
بله، راضی بودیم.
از اینکه از ... سفارش دادید متشکریم
بالاخره تنها شدم. وقتشه پوستمو اندازه بگیرم.
صبر کن، این ربات هنوز داره ضبط میکنه--
خداحافظ.
داستان من رو تعریف کنید.
لیزی!
لیزی، بزن بریم!
مانتگومری. این طرف.
- هی، ممنون بابت این کار. - ممنونم.
آماده‌ای؟
بیا این شب رو شروع کنیم.
میخوام اون بوق رو یه جوری به صدا دربیارم که باورت نشه.
وای خدا، بعد از اجرا حس میکنم خیلی زنده ام.
آره، میتونم تصور کنم با اون شکنجه الکتریکی.
آره.
به هر حال، امم، میخواستم بدونم شاید بخوای یه وقت با هم بریم بیرون.
لیزی. میخوای کارت اعتباری لعنتیتو به راننده بدی؟
چی شده؟
مانتگومری؟
- مانتگومری-- - نه، ممنون.
- نه؟ - نه.
فکر نمیکنم ما زوج مناسبی باشیم.
- چرا؟ - تو منو خیلی میترسونی.
ولی، هی، موفق باشی تو... تو موسیقی.
تو... عالیه. خیلی خوبه، رفیق.
لیزی! دست از فکر کردن بردار
و کارت اعتباری لعنتیتو دربیار و بده به--
وای خدای من. لوگان.
خوش بگذره.
مردی؟
هی، صورت عجیب الخلقه.
ساعت چنده؟
باید ساعت ۵ صبح باشه.
فقط ساعت ۸:۳۰ است. همه اینها فقط ۴۵ دقیقه طول کشید؟
بچه ها می خواین یه کاری انجام بدین؟
می خواین بازیمون رو تموم کنیم؟
من هستم.
منم همینطور.
و من...
هم هستم.
اوه، مرد. کالج عالیه.
عاشق ۱۹ ساله بودن هستم.
پدربزرگ، به دوربین نگاه نکن.
- با من اینطوری حرف نزن. - داداش، این جواب نمیده.
- بیایید کاتش کنیم. - باشه.
خیلی خب، باید از اول شروع کنیم یا از جایی که رها کردیم ادامه بدیم؟
- بیایید از اول شروع کنیم. - آره؟
ما می تونیم.
- وای خدای من. این هیجان انگیزه. - باشه، پس باحال شد...
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ خوشحال، خوب، خوشحال، خوب خوشحال، خوشحال، خوشحال، خوب ♪
♪ خوشحال، خوب، خوشحال، خوب خوشحال، خوشحال، خوشحال ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ خوشحال، خوشحال، خوب، خوب خوشحال، خوب، خوشحال، خوب ♪
♪ خوشحال، خوشحال، خوب، خوب خوشحال، خوب، خوشحال ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه همه چی خوشحاله، همه چی خوبه ♪
♪ همه چی خوشحاله، همه چی خوبه هیچکس امروز نمی میره ♪
♪ یه نفر امروز میمیره ♪
♪ همه ما امروز میمیریم ♪