- تو میتونی! تو میتونی جینی!
بزن بریم.
-بریم، بریم.
آه! بزن بریم!
آره!
نه.
نه، نه، نه!
-شرط میبندم ۲۰ دلار که این یه آدم عوضیه.
-حتما باید اینکارو بکنی؟ من از این خوشم اومده، باشه؟
خب، حداقل فکر کنم که خوشم اومده.
من یه مکالمه تلفنی باهاش داشتم،
و خیلی خوب پیش رفت، پس.
-شرط میبندیم یا نه؟ -باشه.
گردنبندتو آوردی؟
و تس، همشون که نمیتونن بازنده باشن.
-آره، همشون بازنده نیستن. فقط اونایی که تو انتخاب میکنی.
-چی؟ ببخشید.
تنها چیزی که الان ازت میخوام اینه که خواهر فوق العاده من باشی،
زیبا، باهوش، و در عین حال خواهر کوچولوی حامی من.
میتونم اینو داشته باشم؟ -حتما.
-عالیه. وقتش رسیده. بریم. چطور به نظر میرسم؟
به طرز مسخره ای زیبا.
-اوه. -ولی ۲۰ دلار منو آماده کن.
-دختر، فقط برام آرزوی موفقیت کن، لطفا.
-موفق باشی. بهش نیاز داری. -ممنون.
-اوه. م-متاسفم. دوست منم سر قراره.
و -- و اون گفت که اون دختر یه خوکِ.
-اوه. باشه. چه خوب.
-اوه، نه، نه، نه، نه، نه. این حرف اون بود، نه من.
-اشکالی نداره.
خب، ام، به دوستت درباره قرارمون چی میگی؟
-بهش گفتم که تو خوبی.
آره، من و اون، اوه، ما تبادل نظر میکنیم.
فکر میکنی احمقانه است؟
-نه، من-من فقط فکر کردم شاید صبر کنی
تا بعد از قرار برای تبادل نظر.
ولی هر کسی یه جوریه.
-اوه، من باید صبر کنم
تا وقتی که صبح بعدش بری، ها؟
باشه. اوه، نه.
ببین، کنی، فکر کنم من دارم میرم.
-هی، هی، هی، داری درباره چی حرف میزنی؟
دارن جامونو آماده میکنن.
-مطمئنم که تو آدم خیلی خوبی هستی.
من فقط -- فکر نمیکنم ما به هم بیایم.
-منظورم اینه، تو نمیتونی منو قضاوت کنی بر اساس
۲۰ دقیقه. -تا حدودی میتونم.
-بیخیال.
فقط یه نوشیدنی دیگه.
- فکر کنم خانم گفت که می خواد بره.
- باشه. و فکر کنم شاید بهتره تو سرت به کار خودت باشه.
- مایلید برید؟
- آره، مایلم.
- خیلی خب. تنها کاری که باید بکنی
اینه که از آقا بخوای دستتو ول کنه.
پنج، چهار...
- اوه، هی، هی، هی، هی. ...سه.
- هی، ببین رفیق، من این چیزا رو نمی خوام، باشه؟
من اومدم اینجا یه دختر رو ملاقات کنم، نه اینکه با یه روانی سروکله بزنم.
خب، اگه می خوای بری، فقط گورتو گم کن و برو.
- یا اینکه تو می تونی بری.
می دونی چیه؟ گور باباش.
من وقت این چیزا رو ندارم.
بهتون خوش بگذره.
- من بابت این موضوع عذر می خوام.
- تقصیر شما نیست. - مایلید یه جا بشینید؟
- ممنون.
- اوه، ببخشید.
من کول هستم. - سلام، کول.
من جینی هستم.
- جینی؟ از ملاقاتت خوشبختم.
اینم نوشیدنی شما.
- و ممنون، بهش نیاز داشتم.
بفرمایید. و خیلی ممنون.
و باز هم ممنون.
- می دونی، من فقط می خواستم خودم عذرخواهی کنم.
من معمولاً هیچ وقت تو کاری که به من مربوط نیست دخالت نمی کنم.
این یه عادت تفنگداران دریایی سابقه.
- تفنگداران دریایی. واقعاً؟ - آره.
- پدرم تو تفنگداران دریایی بود.
- اوه، می بینم که از یه خانواده اصیل هستی.
- آره، هستم.
من... من...
من هیچ وقت این کارو نکردم.
می تونم تو رو به ناهار دعوت کنم؟
- من خیلی دوست دارم با تو به ناهار برم، جینی.
- خوبه. - آره.
- هی! تو نازی. - ممنون.
خیلی خب. فکر کنم همه مدارکتو آماده کردم.
فقط به نظر می رسه که فرم 941 سه ماهه سومتو نداری.
- 941 چیه؟
- بی خیال. خودم به شرکت حقوق و دستمزدت زنگ می زنم.
- لطفاً این کارو بکن.
- بله. - ممنون.
از اینکه داری به همه اینا رسیدگی می کنی ممنونم.
- خب، من حسابدارتم،
پس این وظیفه منه، ولی باشه.
بریم سر اصل مطلب. - هوم؟
- قرارت چطور پیش رفت؟ - اوه.
-اوه، نه.
- اوه. - آماده اش کرده بودم.
- متاسفم. - اشکالی نداره.
-ولی من... من فقط می خوام اونو بردارم.
- چیز قابل گزارشی هست؟ - در واقع، هست.
- باشه. - یه چیز جالبی هست...
یه پیچیدگی و یه جورایی یه شوالیه...
با زره درخشان هم تو این ماجرا هست.
-اوه. بگو دیگه. باید چاییمو بخورم.
-خب، می دونی که من با کنی قرار میذاشتم، درسته؟
- درسته. - و بعد یه نفر رو ملاقات کردم.
- یه نفر دیگه؟ - آره، می دونم، می دونم.
انگار یهو از ناکجاآباد پیداش شد.
و دختر، اون یه شب خیلی...
خیلی عجیب رو تبدیل کرد به چیزی که می تونم بگم...
یه شب جالب.
-باشه، نمی پرسم.
-نه، اون یه جنتلمن بود. -اوه، خوبه.
-ولی من ازش خواستم با هم قرار بذاریم.
-تو ازش خواستی؟
-می دونم، می دونم. گفتم یه قرار ناهار.
- اوهوم. - امیدوارم زنگ بزنه.
-منم امیدوارم زنگ بزنه. فقط به قرار گذاشتن ادامه بده، خواهر.
آره، چون چشمم دنبال یه جفت جیمی چو هست.
-ها! گوش کن، یکی از این مردا بالاخره می مونه،
بهت قول میدم.
-این حرفو درباره همه شون میزنی.
-کار و بارم خیلی شلوغ شد،
و یه سالن تبدیل شد به دو تا. دو تا تبدیل شد به سه تا.
و منظورم اینه که من ۲۴ ساعته اونجام،
اساساً دارم تماشا می کنم که چطور زنا زیبا میشن
وقتی دارن آماده میشن که برن به زندگیشون
تا عشق زندگیشون رو ملاقات کنن
و خانواده تشکیل بدن، ازدواج کنن.
و من میرم خونه، غذا سفارش میدم.
باید بگم، غذای چینی مورد علاقمه.
-اوه، اینو یادم می مونه. -خیلی مورد علاقه.
و، اوم، این منم.
همش کار، هیچ تفریحی، هان؟
-اوهوم. تقریباً همینه.
ولی تو چی، آقای سرمایه گذار بزرگ؟
-بعد از اینکه از نیروی دریایی رفتم، یه چند دلاری داشتم.
سرمایه گذاریش کردم، یه ثروتی به دست آوردم، یه ثروتی رو از دست دادم،
یه کم پول دوباره به دست آوردم.
می دونی وقتی از هیچی شروع می کنی
خیلی آسونه که به خودت قول های بزرگ بدی.
و، اوم، من تو سیستم فرزندخواندگی بزرگ شدم.
-اوه. متاسفم. -آره. وقتی به ته خط می رسی،
یه آتشی برای آدمایی مثل من روشن می کنه.
-اوم.
- باید واقعاً خودت بری بیرون و به دستش بیاری.
چون هیچ‌کس هیچی بهت نمیده.
- اینو مطمئنم. - آره.
- خب، به نظر میاد که آدم سخت‌کوشی هستی.
سعی می‌کنم باشم.
- برای تفریح چیکار می‌کنی؟
- شگفت‌زده میشی. - شگفت‌زده‌ام کن.
- دوست دارم از هواپیما بپرم بیرون.
- صبر کن. چی؟ - پیکل‌بال؟
- بله. - پیکل‌بال رو دست کم نگیر.
باشه؟ خیلی سرگرم‌کننده‌ست. فوق‌العاده آرامش‌بخشه.
- هوم. - و تو قدردانی می‌کنی از اینکه
خیلی ورزشیه.
- آره، ولی پیکل‌بال نمی‌تونه مثل چتربازی بهت حس زنده بودن بده.
مثل چتربازی.
حالا، سقوط آزاد با سرعت 200 فوت در ثانیه،
این باعث میشه حس زنده بودن کنی.
- باشه، خب، اعتراف می‌کنم، وقتی جوان‌تر بودم،
می‌گفتم، یه جایی تو زندگی،
می‌خوام از هواپیما بپرم بیرون و فقط پرواز کنم.
ولی منظورم درست قبل از مرگ نبود.
- اوه، خب، بیا اینجا. - داری چیکار می‌کنی؟
- پریدن از هواپیما
فقط وقتی ترسناکه که فکر کنی امن نیست.
اجازه بده چتر نجاتت باشم و بهت نشون بدم که امنه.
بیا دیگه.
- می‌دونم فکر نمی‌کنی که من الان می‌خوام برم اون بالا
و از روی نیمکت به عقب بیفتم. نه.
- فقط یه کم اعتماد بیشتر چیزیه که می‌خوام.
فقط به اندازه‌ای که یکم خوش بگذرونیم. بیا دیگه.
بیا دیگه، بیا دیگه. اینو بذار زمین.
- باورم نمیشه داری منو مجبور به این کار می‌کنی.
- خیلی خوش می‌گذره. تماشا کن. - باشه.
ببین، این چیزیه که تو زندگیت کم داری.
یه کم بی‌برنامگی، می‌دونی؟
- باشه، باشه، باشه. - فقط ریلکس باش.
- باشه؟ دارم سعی می‌کنم ریلکس باشم. نمی‌تونم ریلکس باشم.
- از طبیعت لذت ببر. فقط نفس بکش.
- دستامو باز نگه داری یا پایین؟
- هر جور که راحت‌تری.
همونجا عالیه. - هیچ‌چی باعث نمیشه احساس
راحتی کنم. - درست همونطوری عالیه.
- باشه. خدای من! باشه. - از 3، 2، 1 میام پایین.
برو! - آآآ! آآآ!
به به!
سلام.
راز دستور پخت درست اینجاست.
اوم.
اوم. آلدنته.
-باشه. اونجا میبینمت، ولفگانگ پاک.
-ها! ولفگانگ پاک باید از من یاد بگیره.
-اوم! ببخشید. -اوم-هوم. خواهش می کنم.
-اوم-هوم.
یه سورپرایز برات دارم.
من سورپرایز دوست دارم.
- واقعا؟ - اوم-هوم.
اوه، یه رقص کوچولو.
باشه.
- امتحانش کنیم؟ - آره.
-وای خدای من.
اوم.
نظرت چیه؟
-خوبه. -یه دستور خانوادگی کوچیکه.
-مگه نه --
مگه نگفتی تو سیستم فرزندخواندگی بزرگ شدی؟
-نگفتم که دستور پخت خانواده *منه*.
آها، آره، منطقیه.
یه چیزی که میدونم اینه
که یه ضرب المثل قدیمی هست که میگه، راه رسیدن به قلب یه مرد
از طریق شکمشه.
-اوه، خب، تو که دیگه اونجا ساکنی.
- آخی. - راستی،
البته، هر چی که درست کردم برای قلب مفیده.
همه چی طبیعی و ارگانیکه. میدونی، همه این مزخرفات،
این سم هایی که این روزا تو غذاها میریزن.
-خب، چقدر دیگه طول میکشه تا این غذای کوچیک و سالم آماده بشه؟
-اوه، ام، حدود 30، 30 دقیقه.
-خب، نظرت چیه که کمش کنی،
بذاری آروم بپزه، و 45 دقیقه بهش وقت بدی.
-باشه.
-تو همین الان این پسره رو آوردی خونت؟
تو که اصلا درست نمیشناسیش.
-میدونم، ولی اون میخواست برام آشپزی کنه.
و دختر، وقتی بهت میگم، این مرد آشپزی بلده.
یعنی آشپزی بلده.
-میدونی چیه؟
من حتی نمیخوام به این فکر کنم که این یعنی چی.
- تس، داره جدی میشه.
پس، وقتشه که باهاش ملاقات کنی.
لطفاً.
نمیدونم، رفیق.
سعی کردم بهتون بگم که این سبک من نیست.
-خب، فکر کنم بالاخره نقطه ضعفت رو پیدا کردم.
-بهت گفتم که از فیلم ترسناک خوشم نمیاد.
-با این حال، خوش گذشت. -تس، از دیدنت خوشحال شدم.
منم همینطور.
اون نمیتونست به اندازه کافی ازت تعریف کنه.
-اوه. -اون خواهر کوچیکه منه. و تو...
خواهرت بامزه‌ست.
پس برای فردا سر قرار هستیم؟
-ساعت ۱۱ صبح. -دیر نکن.
اصلاً فکرشم نمیکنم.
-باشه، پس، میخوام حقیقت رو بشنوم، حقیقتی که خدا ازش خبر داره.
بهم بگو که تو هم دقیقاً همون چیزی رو دیدی که من دیدم.
چون اون مرد یه چیز خاصیه.
-آره، میدونی، اون قطعا یه چیزی هست.
-باشه، خب این یعنی چی؟
-خب، این هیچی معنی نمیده. اون...
اون یه چیزیه.
چی؟ من چیزی نگفتم.
-لازم نیست چیزی بگی، تس.
من تو رو میشناسم. به صورتت نگاه کن.
بهم بگو، مشکل این یکی چیه؟
-نمیدونم، اون...
خیلی مودبه.
-مودب؟ -آره، اون خیلی جذابه.
میدونی منظورم چیه؟ -آره، درسته.
مودب و جذاب. من داشتم به چی فکر میکردم؟
-من اینو نمیگم. شاید من فقط بیش از حد شکاکم.
-بیش از حد شکاک؟ همینه که هست.
-فقط فراموش کن که چیزی گفتم.
-چطوری این کارو کنم؟ تو قبلاً گفتی که یه حسی داری.
میدونم که اون داره زنگ نمیزنه.
اون تازه رفت.
مرد من میخواد باهام حرف بزنه.
-هی، عزیزم. زود دلت برام تنگ شد؟
این شنبه چیکار میکنی؟
یه ایده عالی به ذهنم رسید.
-اوه. باشه، خب، بهم نگو.
منو سورپرایز کن و من خودمو در دسترس قرار میدم.
-باشه، پس میبینمت.
-باشه.
"من خودمو در دسترس قرار میدم."
-صدای من اینجوری نیست.
-دقیقا همینطوری صدات میاد.
-نه، منظورم اینه که -- من یه کم طنین بیشتری تو صدام دارم.
-مراقب قدمت باش. بفرمایید.
-باشه. -اوم-هوم.
-واقعاً چشم‌بند لازم بود؟
-اوه، خیلی هم لازم بود. توش خیلی هم بانمک شدی.
تو که اصلاً نمی‌تونی منو ببینی.
-اوه، خدای من. -آه، چه روز زیبایی.
-خب، من که نمی‌دونم چون نمی‌تونم ببینمش،
ولی می‌تونم حسش کنم.
-باشه. پس همین‌جا وایسیم.
باشه.
-سورپرایز رو تو سه، دو...
یک بهت میدم.
اینم از این. -داری شوخی می‌کنی؟
-نه خانم. -کول، من این کارو نمی‌کنم.
-اوه، بله که می‌کنی. ما... -نه، نمی‌کنم.
-دختر، تو با من این کارو می‌کنی.
تو گفتی همیشه می‌خواستی این کارو بکنی.
-آره، شوخی کردم. همه اینو میگن.
-اوه. بیخیال. -نه، نه، کول.
-آره! -نه.
-دختر، ترسناکه. کل هدفش همینه.
تو هیچوقت نمی‌فهمی زندگی چقدر می‌تونه شیرین باشه
مگر اینکه بهش نشون بدی کی رئیسه، هوم؟
و تو به هر حال تنها اون بالا نمی‌ری.
تو تمام مدت به من بسته خواهی شد.
من تمام مدت باهات خواهم بود.
-برات مهمه؟
-آره، هست. خیلی برام مهمه.
لطفاً؟ -این دیوونه‌بازی‌ه.
-قراره خوش بگذره.
-ام، عزیزم. -عزیزم، باید برم دستشویی.
-انتظارش رو داشته باش.
-می‌خوام بالا بیارم! عزیزم، می‌خوام بالا بیارم!
-نه، نه. همه چیز خیلی اجتناب‌ناپذیره،
-درسته. -ببین، ما دو تا چتر نجات داریم.
ریلکس باش. اصلیه این پایین سمت راسته.
-باشه.
-ذخیره هم اینجاست سمت چپ.
-باشه. -ما دو برابر محافظت می‌شیم.
نگران نباش. -باشه، می‌دونی چیه؟
بیخیال. زندگی خوبی داشتم، ولی این آخرشه.
لطفاً به خواهرم بگو دوستش دارم.
-خودت می‌تونی بهش بگی.
بفرمایید.
بریم!
-داریم میریم؟ داریم میریم؟ -بریم!
آره! -صبر کن! صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن!
-هووو!
-خوبی.
-اوه! -هوو!
- آره. سرعتش رو بیشتر کن. - باشه.
خیلی خب، بریم برای پرواز. پاهات رو به جلو حرکت بده.
دوباره انجامش بده. - کول!
- خیلی خب. - داریم میریم تو سه...
دو، یک.
هوو!
آره. حس پرنده بودن داری، ها؟
-اوه، چه باحال!
هوو!
وای خدای من، عزیزم! خیلی هیجان انگیز بود!
-آره، دروغ نمیگفتم، نه؟
-دروغ؟ عزیزم.
لطفاً، دیگه هیچوقت نذار بهت نه بگم.
-کلاه ایمنی‌تو بردار. نه، بزن بریم! هوو!
خیلی دیوونه‌وار بود. وای خدای من!
بیا ازدواج کنیم.
-همین الان. -صبر کن. چی؟
-خب، چرا که نه؟
دوستت دارم.
بیا ازدواج کنیم.
-ب کمپلکس متعادل؟ روغن گل مغربی؟
دختر، داری یه فروشگاه محصولات بهداشتی باز میکنی؟
که من خبر ندارم؟ -خواهش میکنم.
دختر، از همه چیزایی که تو کابینت داروهات هست تعجب میکنی.
همه‌شون سَم‌ان.
اونا سمه. -اوهوم.
کول میخواد از تو یه زن جدید بسازه، اینطور نیست؟
-خب، به هر حال میخواد منو سالم تر کنه.
-هنوزم نمیتونم باور کنم که تو با این مرد ازدواج کردی.
تو حتی درست نمیشناسیش.
-لطفاً الان قضاوت نکن، باشه؟
-باشه. -خیلی خب. می تونیم بریم سر کار؟
-بله. -ممنونم.
بالاخره یه مرد خوب پیدا کردم. برام خوشحال باش.
-میگه: 'اون مال من نیست'. -نه، اون نگفت.
-داشتم برادرامو می فرستادم بیان حسابشو برسن.
دختر، یه لحظه صبر کن.
هی.
تو زندانی؟
چی؟
به خاطر سرعت غیرمجاز که کسی رو دستگیر نمی کنن، کول.
جریمه میشی. پس چرا من دارم تو رو آزاد می کنم؟
-حقیقت رو می خوای؟
-نه، نه، من حقیقت رو نمی خوام.
می خوام دروغ بگی. نه، حقیقت رو می خوام.
-خیلی خب، من، ام...
خدایا، این خیلی احمقانه است.
خب، یه مدتی پیش -- منظورم اینه که، این مال سال ها پیشه.
خیلی وقت پیش. با دوستم پلیس منو نگه داشت.
و یه کم علف تو ماشین داشتیم،
ولی اون سابقه دار بود، پس من فقط --
من مسئولیتش رو به عهده گرفتم. این چیزی بود که اتفاق افتاد.
-باشه، پس چرا هنوز حکم جلب داری؟
-چون تو دادگاه حاضر نشدم.
- چی؟ - می دونم.
بهت گفتم خیلی احمقانه است. ببین.
فقط فکر کردم پلیس کارای مهم تری داره. فقط...
-خب، عزیزم، اصلاً به ذهنت نرسید که به من در موردش بگی؟
منظورم اینه که، من همسرتم.
-منظورم اینه که، خیلی وقت پیش اتفاق افتاد،
یه جورایی از ذهنم پرید.
ولی حق با توئه. حق با توئه، باید می گفتم.
باید بهت می گفتم.
و نباید تو رو در این مورد بی خبر میذاشتم.
متاسفم. ها؟ متاسفم.
ها؟ می تونی منو ببخشی؟
-حالا من با دشمن شماره یک مردم ازدواج کردم.
-دختر. دست از بازی بردار.
من دشمن شماره یک مردم نیستم.
تمومش کن!
-و اصلاً چرا تو اون قسمت شهر بودی؟
ما اصلاً اون اطراف زندگی نمی کنیم.
-خب، داشتم دنبال لوکیشن می گشتم.
-لوکیشن برای چی؟
-یه سورپرایزه. بیا، راه بریم و حرف بزنیم.
بهت میگم در موردش.
تو هی بهش میگی بار.
عزیزم، این یه کلابه.
در واقع، این اصلاً یه کلاب هم نیست.
این بیشتر شبیه یه تجربه‌ست.
ببین، مسئله اینه که من مدام به این مشکل برمی‌خورم
با فرآیند پیش تایید روی ساختمون.
-چرا اینطوره؟ -می‌دونی،
اونا فقط گیر میدن به این سابقه کوچیکی که من دارم.
-ولی، عزیزم، این کسب و کار خیلی بیشتر از یه ساختمونه.
-آره. -این کسب و کاره.
ما داریم درباره یه سرمایه اولیه واقعی صحبت می‌کنیم.
-آره. نه، درسته. الان، به نظر زیاد میاد.
ولی همه اینا در واقع یه چیز رو میگن.
اینا همش بخشی از یه طرح کسب و کار واحد همینجاست، درسته؟
منظورم اینه، چرا بریم سراغ سرمایه‌گذارا؟
واسه چی؟
منظورم اینه، چرا سهم رو تقسیم کنیم، درسته؟
منظورم اینه، ما می‌تونیم هزینه رو فقط برای سال اول تامین کنیم،
ولی بعدش، وقتی سود برگرده، ۱۰۰٪.
ما قراره ۱۰۰٪ سود رو تقسیم کنیم.
-آره، عزیزم، ولی این فقط
با در نظر گرفتن اینه که ما واقعا سود کنیم.
-نه، ما سود می‌کنیم. جدی میگی؟
گوش کن، این شهر همینجا،
۳۰٪ جمعیتش ۲۱ تا ۳۵ ساله‌ان.
این یه خلاءه که فقط...
...التماس می‌کنه که پر بشه، درسته؟
-آره. -می‌دونی چیه؟ این، ام...
در واقع ایده خوبیه. -درسته؟
-درسته. ولی، می‌دونی،
اولین قانون کسب و کار اینه که پول خودتو خرج نکنی.
آره، ولی...
...اولین قانون موفقیت شکستن همه قوانین است.
مگه این کاری نبود که وقتی ازدواج کردیم انجام دادیم؟
ما همه قوانین رو با هم شکستیم.
عشق همینه.
بیا این کارو با هم انجام بدیم.
-کلاب سودا با یه لیمو. سومین باره، می‌دونی.
امیدوارم رانندگی نکنی.
-اوه، خب، مامانم معمولا منو میاره.
-مطمئنی نمی‌تونم یه چیزی برات درست کنم که یه کم بیشتر حال بده؟
-الکل سمه.
-آره، و اینجایی، نشستی تو بار.
-من منتظر یه دوستم.
اون یکم دیر کرده. خیلی معمولیه.
-خب، با دوستایی مثل اون...
-اون بیشتر یه، اوم، هم اتاقی قدیمیه،
میشه گفت. -دارین تجدید خاطره می‌کنین؟
-نه، من دارم یه کسب و کار راه میندازم. فکر کردم ممکنه مفید باشه.
-اوه، آره؟ چه جور کسب و کاری؟
-در واقع یه کلابه.
-وای. باحال به نظر میاد.
-در واقع الان داریم بارتندر استخدام می‌کنیم، اگه علاقه داری.
من خودم بارتندرم.
- آه. - دیگه چی برام داری؟
- دیگه چه کارایی ازت برمیاد؟
-خیلی کارا.
-راستی من کول هستم.
- نیکی. - نیکی.
از این اسم خوشم میاد.
- جینی.
اوه.
-هی، صدای زنگ در رو نشنیدی؟
-چی؟ -هیچی. خودم اومدم تو.
جینی کجاست؟
-اوه، باید تا یه کم دیگه برگرده.
-باشه. وای، چه تیپی زدی.
تو بازسازی اتاق مهمون زیاد وقت تلف نکردی.
-آره، خب، اونجا خیلی فضای پرت داشت.
فکر کردم یه کاریش کنم.
منظورم رو می فهمی؟
ببخشید.
-می دونی، می بینم فضای پرت رو پر کردی
تو پارکینگ هم همینطور. -اوه، خوشت اومده، هان؟
-ماشین 80000 دلاری. چی داره که آدم خوشش نیاد؟
86.
برای یه اسباب بازی خیلی پوله.
آره، فقط اگه اسباب بازی بود.
اوه، مرد.
خب، خواهرت در مورد سرمایه گذاری مشترکمون چیزی بهت گفت؟
-خب، من حساب و کتاب هاش رو انجام میدم، پس آره.
-باید تاثیرگذار باشی
اگه میخوای این روزا کسی تو این دنیا جدی بگیرتت.
-تاثیرگذار، هان؟
-آره. -آره.
چون هیچ کس نمیخواد یه معدن الماس خالی بخره
از یه کلاهبردار که شلوار جینش سوراخه، فهمیدم.
-هیچ چیز خالی ای در مورد چیزی که دارم میسازم وجود نداره.
-خب، فقط با قضاوت بر اساس مسائل مالی،
میبینم که پول زیادی داره میره
و هنوز هیچ چیز واقعاً شبیه یه کسب و کار نیست.
-اوه، خب، تو میدونی یه کسب و کار چطوری کار میکنه، مگه نه؟
-میدونم. -باشه.
-اوم-هوم. -اینطوری یه کسب و کار رو شروع میکنی.
باید یه مقدار پول از دست بدی
قبل از اینکه چیزی برگرده.
منظورم اینه، من واقعاً مجبور نیستم اینجا بشینم
و به یه حسابدار آموزش بدم که یه کسب و کار چطوری کار میکنه، درسته؟
اون ماشین خواهر کوچولوی من رو اون بیرون میبینم؟
-هی.
-هی، دختر. -هی، آبجی.
-هی، عزیزم. -هی.
حالا، اون خبر خوب رو بهت گفت؟
-اوه، خدا. چی؟ -بهش نگفتی؟
نه.
-من اولین پرش انفرادی خودم رو این آخر هفته انجام دادم.
آره. سقوط آزاد. -از هواپیما؟
-هورا. -آره!
بهت افتخار می کنم، دختر.
باورم نمیشه که این کارو کردم.
تس، دختر، تو باید اینو با من انجام بدی.
-اوه، ج... نه. این... خوبه.
اما، ببین، من فقط اومدم این گزارش رو بگیرم،
پس من دیگه میرم، اما... -باشه.
-ماچ! دوستت دارم. خواهر. -من بیشتر دوستت دارم.
-به زودی میبینمت. -مراقب رانندگیت باش.
-اوه. اوه، آره. کول. تبریک میگم. آره.
به خاطر ماشین جدید، عالی و چشمگیرت.
-ممنون.
هوم.
-خ...ب.
خب، میخوای بهم بگی جریان چی بود؟
-اه، ما فقط یه کم با هم کل کل می کردیم.
همین. -خیلی خب. سر چی؟
-اون فقط داشت مراقبت بود.
سعی می کرد مردی که با خواهرش ازدواج کرده رو بشناسه.
همه چی خوبه. -آره، خب، من متاسفم،
اما اون خواهر کوچیکه منه، و خیلی محافظه کاره.
پس...
-عزیزم، تا وقتی که تو به من باور داشته باشی، همه چی خوبه.
-میدونی که بهت باور دارم.
چطور میتونم نداشته باشم؟
داداشم.
هی، یه لحظه صبر کن، الان بهت زنگ میزنم.
آره، من اینجام دارم خانوممو سوار می کنم. یه لحظه صبر کن.
دختر، خودتو ببین!
-هوم. -محشری.
-پس منو کجا میبری؟ -به ماه، عزیزم.
من و تو داریم میریم ماه.
اوه! تو هنوز بیداری چیکار میکنی؟
-یعنی چی، چیکار می کنم که بیدارم؟
من اینجا نشستم منتظر تو.
یه میلیون بار بهت زنگ زدم.
جواب ندادی. -واقعا؟ ببخشید.
حتما گذاشته بودم رو... آره. رو سایلنت بود.
کل شب. چه خبره؟
لعنتی. -رو سایلنت؟
آره.
-کول، تمام شب کجا بودی؟
-یعنی چی؟ من، اوم...
سر کار، میدونی، داشتم کارا رو ردیف می کردم.
-عزیزم، لطفا، لطفا.
تمام شب کجا بودی
که نتونستی گوشیتو جواب بدی؟
- با یه دوست بیرون بودم.
- داشتم همین کارو می‌کردم. فهمیدی؟ - یه دوست؟
- آره، آره. به زودی باهاش آشنا میشی.
اتفاقا، اون خیلی می‌تونه تو کمک کردن به ما عالی باشه
برای باز کردن این کلاب.
می‌دونی، کارم طول کشید. متاسفم.
نمی‌خواستم نگرانت کنم. متاسفم.
- اشکال نداره، خوبه، خوبه، ولی عزیزم،
کی این کلاب قراره چیزی بیشتر از یه حرف باشه؟
فقط داریم دربارش حرف می‌زنیم؟ چه خبره؟
- منظورم اینه که، این جور چیزا یه شبه اتفاق نمی‌افته.
وقتی یه کسب و کار رو شروع می‌کنی، باید بتونی
تا آخرش پاش وایسی. - صبر کن، صبر کن، صبر کن.
با تمام احترامی که برات قائلم، عزیزم،
من سه تا کسب و کار راه انداختم، باشه؟
من خیلی خوب بلدم. - می‌دونم. می‌دونم.
ببین، نمی‌خوام توانایی تجاریت رو زیر سوال ببرم، باشه؟
فقط می‌دونم که راه انداختن یه آرایشگاه
یه کم با راه انداختن یه کلاب شبانه فرق داره.
- باشه. - منظورم اینه که، این همه
اه، قوانین، مجوز نوشیدنی هست،
بیمه کارگران هست.
چون همه می‌خوان سر کار پاشون رو بشکنن.
- می‌دونم، دارمش. - منظورم اینه که، من چهار
نوع بیمه مختلف باید درخواست می‌دادم.
می‌دونی، ته یه روز خیلی طولانی،
قرار بود بیام خونه و زنم منو ببوسه.
در عوض، زنم فقط داره بهم شک می‌کنه.
انگار که به اندازه کافی کار برای انجام دادن ندارم.
- عزیزم، من نه -- - می‌دونی چی می‌گم؟
نه، ولی این چیزیه که الان دارم باهاش دست و پنجه نرم می‌کنم.
- نه. من اینطوری نیستم، عزیزم. - آره، هستی.
- فقط ازت می‌خوام بذاری بدونم داری چیکار می‌کنی.
من رو در جریان بذار. همین.
- عزیزم، تو در جریانی.
تو توی این فرایند نقش اساسی داری. هان؟
و متاسفم.
می‌دونی، امشب غرق دنیای خودم شدم.
- باشه.
- معذرت می‌خوام. می‌دونی چیه؟
تو با این دوست من آشنا میشی.
فردا وقتت آزاده؟
- خب... - بذار فردا انجامش بدیم.
- باشه. - با هم انجامش می‌دیم.
- باشه. - آره، درسته؟
- باشه. باشه. - باشه. متاسفم.
- من رو در جریان بذار. - تو در جریانی.
ببین، من امروز بهش نیاز دارم. چیزای دیگه رو بهم نده.
من جنس حرفه ای رو میخوام. میدونم، میدونم.
فهمیدم.
عالیه...
بهش زنگ بزن و بیارش اینجا، لطفا.
-فهمیدم، دارم انجامش میدم. -ممنون.
اوه.
-سلام عزیزم. -سلام.
-ام، عزیزم، ایشون سامی هستن.
سامی، میخوام نیمه برتر من رو ملاقات کنی.
ایشون همسر من، جینی هستن.
-من فقط تعاریف عالی شنیدم.
-از ملاقاتتون خوشبختم. میخواید بشینید؟
-آره. -بیا.
-خب، ام، سامی اینجا، مثل یه معدن طلا بوده.
این یارو کسب و کار رو بالا و پایین میدونه،
از این رو به اون رو، و هر جور دیگه ای که فکرشو بکنی.
-واقعا؟ -بله، خانم.
من از 16 سالگی تو کلاب شروع به درگیری کردم.
و بعد، یه کلاب من رو از یه کلاب دیگه کشید بیرون.
همونطور که میشه گفت، این کار منه.
الهیه.
-خیلی خب، الان کجا مشغول به کار هستید؟
-بین کارها هستم.
-منظورم اینه که، این چیزی نیست جز خوش شانسی برای ما، درسته؟
استعداد خوبی مثل این به سختی پیدا میشه.
میبینید، من دنبال یه چالش بودم.
و با وجود اینکه ممکنه خیلی جسورانه به نظر برسه، میدونم این پروژه همونه.
میدونید، من فقط میخوام کنار برادرم، کول، باشم.
-رفیق من. -از قبل میدونم.
اون همونه. آره.
-نیازی به فر کننده مو نیست. بخارشور معجزه کرد.
فهمیدی.
-هی، اون پسر میدونه داره درباره چی حرف میزنه، مگه نه؟
-کول. این یارو رو کجا دیدی؟
-من سالهاست که سامی رو میشناسم.
-منظورم اینه که، اون مرد داشت درباره شکوندن کله ها حرف میزد
اگه کسی باهاش بد دهنی کنه.
آیا واقعا این همون نوع همکار تجاریه که میخوای؟
-اوه، بیخیال، منظورش لزوما این نیست.
شنیدیش؟ اون میدونه درباره چی حرف میزنه.
-شنیدم. -خیلی خب. یه جایی،
به هر حال مجبور میشیم یکی مثل اون رو استخدام کنیم.
ترجیح میدم کسی باشه که میشناسمش.
-میدونم، فقط -- منظورم اینه که، اون مرد شبیه یه آدم شرور بود.
نمیتونی بگی نبود. -میبینی، دوباره شروع کردی.
-چی؟ -یه ایده عالی دارم،
و اینم تو، دوباره داری سعی میکنی منو پیش بینی کنی.
-صبر کن، من... من نمیخوام تو رو پیش بینی کنم.
-فقط این نیست. -و از اونجایی که تو نمیدونی،
بیا هر جور تو میگی انجامش بدیم.
بیا بریم یه مدرک MBA عالی و بی نقص بگیریم
که 30 درصد ازمون بگیره. ببینیم چطور پیش میره.
-صبر کن، کول، این کارو نکن. منظور من این نیست.
-نه، دقیقا منظورت همینه.
-منظور من این نیست. کول!
باشه.
-باشه. اوه، دوباره.
-سلام. من یه رزرو برای دو نفر به اسم تس دارم.
-میدونی، داشتم صبر میکردم تا الان یه چیزی بگم،
ولی یه چیزی برات دارم.
-درباره چی حرف میزنی؟
-من دنبال مدیر سالن میگردم.
-صبر کن. جدی میگی؟ -آره.
تو کاملا عالی خواهی بود.
خب، به این نگاه کن.
-تس، اینجا چه غلطی میکنی؟
-چه دنیای کوچیکی داریم، نه؟
شب خوبی داشته باشی.
-Uh...
داری سعی میکنی منو متقاعد کنی که این تو نیستی
که یه زن دیگه رو ببینی؟ اینو میخوای بگی؟
-این یه زن دیگه ست که اومده پیش من.
اون زیاده روی کرد چون من بهش کار دادم.
این چیزیه که توی این عکس داره اتفاق میفته.
- کول، وایسا، وایسا، باشه؟ چون من کور نیستم.
و من احمق نیستم.
اون چیزی نبود که توی اون عکس داشت اتفاق میفتاد.
-من نمیگم تو کوری یا احمق.
عزیزم، چیزی که من میگم اینه که تو میتونی به من اعتماد کنی.
به شوهرت اعتماد کن. اون کسیه که میتونی بهش اعتماد کنی.
- کول، ما خیلی زود ازدواج کردیم. - چی؟
- ما خیلی زود ازدواج کردیم. من خیلی احمقم. من خیلی...
-صبر کن. یه لحظه. - من خیلی احمقم.
گرفتار رمانتیسم این ماجرا شدم.
-دختر، چیزی که ما داریم واقعیه. -دست نزن...
-بیا اینجا. -نمیام.
همین الان دارم بهت میگم. کول، به من دست نزن!
-آروم باش. چیزی که ما داریم واقعیه. ما داریم یه زندگی میسازیم.
میخوای همه اینا رو دور بریزی
بخاطر یه چیز مسخره مثل این عکس؟
دختر، این مسخرست. به من نگاه کن.
-من این کارو نمیکنم.
نمیکنم. من نمیخوام باهات بحث کنم.
من نمیخوام باهات بحث کنم.
من نمیخوام... وایسا! کول، فقط وسایلتو جمع کن.
من میخوام وسایلتو جمع کنی و از خونه من بری.
-بیخیال. تو اینو نمیخوای.
-من... وایسا! وایسا! باشه؟
-تو واضحا به یکم وقت نیاز داری تا در موردش فکر کنی.
باشه. من بهت میدم. هرچی که بخوای.
من بهت میدم.
این قلب منو میشکنه که این وقتو ازت بگیرم.
ولی من بازم این کارو برات میکنم چون دوستت دارم.
-نه، نداری. نداری. -دوستت دارم.
اگه تا حالا تو زندگیم حرفی زدم که درست بوده،
اینه... دوستت دارم. تو کل زندگی منی.
-این حرفا رو نزن. بسه.
-تو زن منی، جینی. تو زن منی.
بیخیال. بیخیال.
-بسه!
وسایلتو جمع کن و از خونه من برو بیرون.
-جینی.
هوو.
-تو احمقی یا چی؟ -داداش، این پیاده روه.
حواست به راهت باشه. -تو به من زدی، عوضی.
-رفیق، برو پی کارت.
-تو برو که مجبور نشم بزنمت.
گفتم برو، عوضی.
-میدونی چیه؟ کول، اگه قراره اینجوری باشی،
پس گورتو گم کن برو بیرون. باشه؟
چرا نمیری پیش مامان قندیت؟
-دختر، من مامان قندی ندارم.
-نداری؟ -نه.
-پس اسمشو چی میذاری، کول؟
قبول کن. اون صاحب توئه.
اون به وضوح تمام قدرت رو تو این رابطه داره.
برو. قدرتت رو به عنوان یه مرد پس بگیر.
چون اگه اون در هر صورت ازت طلاق بگیره، تو هیچی نداری.
-هیچکس منو طلاق نمیده. من مردم.
-واقعا؟ -هیچکس.
-از این بابت مطمئنی؟
-مطمئنم که نمیذارم این اتفاق بیفته.
از این مطمئنم.
سلام.
-چی شده؟ -اوه. ام...
هیچی نیست. فقط یه کم احمق بازی درآوردم.
من، ام، نمیتونستم بخوابم، واسه همین، ام...
نصف شب تو هتل بودم.
خوردم به یه سری... یه سری کیف،
و مستقیم رفتم تو آینه.
یه چند تا خراشیدگیه، چیز مهمی نیست.
-خب، چرا نمیتونستی بخوابی؟
-به نظرت چرا؟
تو، ام، یه باختی هستی که تاوان سنگینی داره.
چی؟ -کول، من، ام...
باید بدونی که من همه چیزمو بهت دادم.
واقعا دادم. سعی کردم هر چی که دارم رو بهت بدم.
میدونم.
و من در عوضش با دروغگویی و خیانت جبران کردم.
دیگه نمی خوام انکارش کنم.
وقتشه مسئولیتش رو به عهده بگیرم.
-خدایا، من فقط...
نمی فهمم.
چرا من برات کافی نبودم؟
چرا این برات کافی نبود؟
-کافی؟ به خاطر خدا، تو همه چیز منی.
-چطوری من همه چیزتم، کول؟ تو بهم دروغ گفتی.
بهم خیانت کردی.
لطفاً اینو برام توضیح بده چون من نمی فهمم.
-هر روانشناسی می تونه بهت بگه چه خبره.
لازم نیست موشک هوا کنی تا بفهمی.
من یه مردم.
و عشق زندگی من نون آور خونه است.
باعث می شد احساس کنم مردونگیم کمتره.
برای همین... برای همین رفتم بیرون تا دوباره احساس مرد بودن کنم.
ولی تنها کاری که کرد این بود که نشون داد
پسربچه ای که ادای اونو در می آوردم.
مردای واقعی این کارو نمی کنن.
-من هیچوقت بهت به چشم کم تر نگاه نکردم.
من بهت ایمان دارم چون من برای تو بودم.
من برای ما بودم.
این تنها چیزی بود که همیشه می خواستم.
این تنها چیزیه که همیشه می خواستم.
خدایا، من... من خیلی متاسفم.
-خب، اون زن...
همونی که، خب معلومه...
-اون هیچی نیست.
و اونم هیچی بهم نشون نداد.
فقط بهم نشون داد که لیاقت تو رو ندارم.
ولی من عاشقتم.
می دونی که هستم.
عزیزم، عاشقتم.
-چرا اینقدر ناراحتت می کنه که می خوام ببخشمش؟
چرا؟
-چون مچشو با یه زن دیگه گرفتم.
-هرچی.
همیشه قضاوت گر بودی.
-می دونی چیه؟ هرچی. هر کاری می خوای بکن.
-دقیقاً همون کاری رو می کنم. کاری که می خوام.
ببین، می فهمم تس. اون نقص هایی داره.
ولی وقتی خوبی هاشو در برابر بدی هاش می سنجنم،
کول خوبه.
-خیلی خب.
به هر حال، باید برم.
ولی، ببین، فقط باید اینو بگم، باشه؟
اون دوباره این کارو می کنه.
تره فرنگی ها رو آماده کردم.
پر از آهن، یه کم تاکو گل کلم کبابی.
اینجا هم سوپ عدس داریم.
- کول، عزیزم، لازم نیست هر روز برای من آشپزی کنی
خودت اینو میدونی.
-اوه، این که زحمتی نیست، سرورم.
-ممنونم.
راستش رو بخوای، من تا حالا سوپ عدس نخوردم.
-الان میفهمی. -ببینیم.
خوبه. اوهوم.
- رُزه. سوپ عدس. معجزه است. - نمیشه ازش گذشت.
بازم گل کاشتی، عزیزم.
-اوهوم.
تو فقط همونجا بشین و استراحت کن.
- من میرم بالشت رو برات مرتب کنم. - باشه.
-...بازیکنش رو در موقعیت قرار میده. به سمت خط حرکت میکنه.
پاس زیبا به بازیکن بلند قامت زیر حلقه.
پاس ارسالی به گارد راس دیگه.
به سرعت تحت فشار مدافعان قرار میگیره.
گوشه زمین گیر افتاده، دریبل میزنه...
...دور خط.
و این یک خطای دفاعی بلاکینگ است.
این سومین خطای شماره 10 در این بازیه.
و هفتمین...
تایم اوت در زمین اعلام شد...
...و کمی بعد از این آگهی بازرگانی.
-هی. -هی، تس.
-هی. من فقط اومدم یه سر به جی بزنم.
-اوه. آم، اون میدونه که تو اینجایی؟
-آره. خب، منظورم اینه که بهش پیام دادم.
- اوه، باشه. - اون کجاست؟
-ام، اون... اون تو دستشوییه.
-باشه. زود تموم میشه. -اوه.
جینی عزیزم.
جینی؟
کول! کول!
جینی! جینی!
جینی! -بیا اینجا.
-اون نفس نمیکشه. صبر کن عزیزم، صبر کن.
-جینی! جینی!
- با 115 تماس بگیر! الان! - و-و-و-ولی --
خدای من! وای خدای من!
جینی! عیسی.
جینی! ....
جینی! عیسی.
جینی. اینجایی.
با من نفس بکش. با من بمون.
زود باش. همینه. همینه.
-فکر کنم. آم، الان به یه آمبولانس نیاز دارم.
جینی؟
-من کجام؟
الان تو بیمارستانی.
هی. پسر، حسابی ما رو ترسوندی.
- چی شد؟
- تو، ام... تو توی وان خوابت برد.
و خدا رو شکر که به موقع رسیدم.
- خدا رو شکر که رسید.
هی، دیگه حق نداری این کار رو با من بکنی.
فقط استراحت کن.
باشه. این هفتمیه.
کی حاضره برای صبحونه؟
خب، ما اینجا تخم مرغ پنیری با بیکن داریم.
ما یه پارفه میوه و ماست داریم،
و مورد علاقه ات -- یه کم چای زنجبیلی.
- لازم نبود این همه کار بکنی.
- اوه، باید انجام می دادم. و تو باید دوباره قوت بگیری.
- عزیزم، من خوب شدم، باشه؟
استراحت کردم، و راستش، کلی کار دارم که باید انجام بدم.
- باشه. به خاطر همینه که توی وان خوابت برد.
داری از هر دو طرف شمع رو می سوزونی.
یه کم برای خودت وقت بذار.
سامی. باید برم ببینمش.
اوه، قبل از اینکه برم چیزی لازم نداری؟
- نه. - ماساژ پا؟
- نه. - باشه.
- یه بوس می خوام. - باشه.
تو همیشه می تونی یکی از اونا رو داشته باشی.
- استراحت می کنم، ولی می خوام کار کنم، عزیزم.
- همونجا توی تخت انجامش بده. اگه چیزی لازم داشتی بهم زنگ بزن،
- باشه؟ - حتما.
- هی، عزیزم. - دیگه بهم زنگ نزن.
هوم؟ مغزت کجاست؟ - من باید چیکار کنم، کول؟
باشه. منو نمی بینی. جواب تلفن هامو نمیدی.
- آره. چون تموم شده. یه ماه پیش بهت گفتم.
ما یه چیز خوبی داشتیم.
یه مدت سرگرم کننده بود، و الان تموم شده.
باید اینو بفهمی.
- نه، کول. باشه؟ نه.
و تو هم هنوز تمومش نکردی.
می تونم بفهمم.
- دختر، کلی مرد مجرد اون بیرون هست.
هر کدوم رو خواستی انتخاب کن.
هی، چه مرگته؟
- نمی دونم.
شاید باید با جینی صحبت کنم.
- اوه، نه، فکر نمی کنم --
- نمی تونی همینطوری منو دور بندازی، کول.
- وای خدای من.
- نی های احمق. - عزیزم.
هی، نگاه کن، به من نگاه کن.
بهت قول میدم، ما خوبیم، باشه؟
فقط میخوام یه مدت کوتاه آروم باشی.
زیاد نیست که بخوام، هست؟
ها؟ هی، به من نگاه کن.
اتفاقای خوبی در انتظارمونه،
ولی هیچوقت بهشون نمیرسیم
اگه همینجوری تو شهر بچرخی و مثل احمقا رفتار کنی.
پس میتونی تمومش کنی؟ بخاطر من، هوم؟
-من تا ابد منتظر نمیمونم، کول.
-لازم نیست تا ابد منتظر بمونی.
تنها کاری که باید بکنی اینه که دختر خوبی باشی.
تو منتظر باش بابا بهت زنگ بزنه، نه برعکس.
میفهمی؟ هوم؟
-باشه.
-جدی میگم، منظورم همینه.
-باشه. من فقط... متاسفم. خیلی دلم برات تنگ شده.
تنها چیزی که میخوام اینه که صبور باشی.
باشه؟ -باشه.
-باشه.
این همونه. -خیلی خب، بزن بریم.
-خیلی خب. -باشه.
هی!
-ما میتونیم. این همونه. بزن بریم. انجامش بدیم!
-بزن بریم انجامش بدیم!
-خیلی خب. -من حاضرم عزیزم. بزن بریم.
اوهوم.
سه، دو، یک.
هوو!
نه.
نه، نه، نه، نه، نه، نه!
اوه، نه!
-جینی. -جینی!
اون اینجاست.
چترش به یه درخت گیر کرده.
هی، علائم حیاتی‌شو چک کن.
-جینی! جینی! -اون... اون زنده‌ست!
- جینی! - اون زنده است!
گرفتمش، گرفتمش.
- آمبولانس چقدر دیگه مونده برسه؟ - اون همسر منه.
این همسر منه. یه لحظه. - باشه، باشه، باشه.
- تکونش ندید، تکونش ندید. - خدای من.
فقط کنارش بمون.
- حالش چطوره؟
استخوان درشت نی ساق پای چپش از چند جا شکسته.
دنده هاش شکسته، یه خونریزی هم داشته
که مجبور شدیم مداخله کنیم.
خوشبختانه آسیب داخلی جدی ندیده.
منظورم اینه، یه کم کوفتگی و پارگی داره.
حدس میزنم چترش اونقدر باز شده بوده
که سرعتش رو کم کرده و تاثیر داشته.
شاید موقعیتش هنگام برخورد کمک کرده،
و شاید درختا یه کم سرعتش رو کم کردن.
هیچوقت نمی فهمیم.
ولی چیزی که میدونیم اینه که اون خوب میشه.
- هی!
- این زن معجزه آسای منه.
- اوه. - هی، هی.
- عزیزم. - اینارو بو کن.
- ام، بوی خوبی میدن. - درسته؟
- آره. ولی لازم نیست هر روز برام گل بیاری
هر روز. -اوه، حالا دیگه.
تو دنیا گل به اندازه کافی برای تو وجود نداره، عزیزم.
ناهار چطوره؟
- هنوز دارم سعی میکنم بفهمم ناهار چی هست.
- فقط کافیه بگی، هر چی بخوای برات میپزم.
- من یه چیزبرگر دوبل بیکن از رودی'ز میخوام
با پنیر اضافه، بیکن اضافه، برگر اضافه.
ام.
- سیب زمینی سرخ کرده استیکی و سس خردل عسلی میخوام.
- اوه، به نظر خوشمزه میاد؟
هر چی بخوای، همون میشه، دختر.
- قول میدی؟ - هیچی نمیتونه تو رو بکشه.
- ام. ظاهراً.
میبینم که امروز آقای محبوبی.
- اوه، نه، این...
هیچی نیست.
راستی، داشتم با دکتر صحبت میکردم.
اوهوم.
- گفت خدا طرف تو بوده.
در واقع، اون طرف من بود.
دوستت دارم.
- منم دوستت دارم.
گوش کن، زیاد به خودت فشار نیار.
- من... من نمیارم. - برو اینجا بالا.
باشه. فقط بچرخ. بچرخ.
- اوه. باشه.
- خانم میچل؟ - ممنون.
- سلام. من نماینده‌ی 'باوندلس اسکای‌دایوینگ' هستم.
ما یک تحقیق مستقل انجام دادیم،
و نتیجه این شد که 'باوندلس'
هیچ مسئولیتی در قبال خسارات ندارد.
به خصوص با توجه به نادر بودن این حادثه.
- اصلاً چند وقت یه بار یه همچین اتفاقی میفته؟
- اینکه هم چتر اصلی و هم چتر کمکی باز نشن،
مثل مورد شما، احتمالش یک در پنج میلیونه.
- تقریباً غیرممکنه. - باشه.
ولی اتفاق افتاد. باشه؟
پس یکی از مشتری‌های شما این سرویس رو ارائه داده.
پس اصلاً داریم سر چی بحث می‌کنیم؟
- برای اینکه کاملاً واضح باشه،
اون‌ها هواپیما، خلبان،
تجهیزات و چترها رو فراهم کردن.
با این حال، هیچ‌کس در سازمان موکل من
چترها رو آماده نکرده.
- صبر کن، صبر کن. پس کی چترها رو آماده کرده؟
- شوهرتون این کار رو کرده.
متاسفم. فکر می‌کردم می‌دونید.
پس منظورت چیه... داری چی بهم میگی؟
- من... من چیزی نمیگم.
فقط دارم چیزی که اونا گفتن رو بهت میگم.
و من هیچی از چتربازی و سقوط آزاد نمی‌دونم.
- درسته. - خودت می‌دونی.
پس وظیفه تو بوده که جمعش کنی.
- بله. - یعنی چک کردی؟
- بله. - دوباره چک کردی؟
- دوباره چکش کردم. - سه باره چک کردی؟
- من همه‌شون رو خیلی دقیق چک کردم.
من می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
من ۱۰,۰۰۰ ساعت اون بالا پرواز کردم.
- خب، باشه...
- پس، داری منو مقصر می‌دونی؟
- خب معلومه که یه اتفاقی افتاده.
- منظورم اینه که، شاید... شاید
تو همون کارخونه‌ی لعنتی که ساخته شدن خراب بودن.
نمی‌دونم.
خودتو جای من بذار. زنم داشت می‌مرد.
- عزیزم، من نمیگم... نمیگم که تو مقصری، باشه؟
من فقط دارم چیزی که اونا به من گفتن رو برات تکرار می‌کنم.
من نه. - باشه، گوش کن. به من گوش کن.
می‌فهمم.
درک می‌کنم.
واضحه که یه مشکلی پیش اومده.
هوم.
باورم نمیشه که من این اشتباه رو کرده باشم.
عزیزم، من...
منظورم اینه که، من اون اشتباه رو نکردم.
جینی، من... -عزیزم، میدونم.
باشه؟
-جینی، نمیتونم...
نمیتونم اینجا بشینم و... و به این فکر کنم که تو...
به خاطر یه سهل انگاری من داری میمیری.
نمیتونم بهش فکر کنم.
-عزیزم، پس بهش فکر نکن.
به من نگاه کن. -نمیتونم.
-نکن. -نمیتونم با این فکر زندگی کنم
که این اتفاق افتاده. -پس نکن.
سوال اینه، ما با هم خوبیم؟
-آره.
-هواتو دارم.
هواتو دارم، عزیزم. -منم هواتو دارم.
-قول؟
-قول میدم.
-چی شده، مایکل؟
-خب، فکر میکنی چی میدونی؟
-معلوم نیست؟
داری یه زندگی جعلی رو میگذرونی.
اسم واقعیت مایکل سیمکینزه.
یا حداقل قبلا این بوده، تو روزای شرارتت.
چیه، یه کارآگاه خصوصی استخدام کردی
یا همچین چیزی؟
-نیازی نبود. - هوم.
-ببین، اون موقع که قرار بود کارمندت بشم،
اون پرونده هاتو دادی که مرتبشون کنم.
هوم؟ لازم نبود یه سگ پلیس باشم که اتفاقی
به یه سری تناقض بر بخورم.
و بعدش، یکم وقت گذاشتم تو اینترنت،
و یه چیزای خیلی جالبی درباره مایکل سیمکینز پیدا کردم.
-اون یه آدم مشکل داره.
-آره، حق با توئه.
-منظورم اینه، قبل از اینکه ادامه بدی، میدونی،
زنم میدونه که من زندان بودم.
آره.
-میدونه به خاطر اقدام به قتل بوده؟
-خب میخوای اینو به کجا برسونی؟
-تو به من تعلق داری. ما یه روح در دو بدنیم.
کی میخوای اینو بفهمی؟
-نه، جینی زنمه.
تو کی میخوای اینو بفهمی؟
-اون الان هست.
ولی وقتی اون از این موضوع باخبر بشه--
و اون حتما از این موضوع باخبر میشه--
هیچ راهی نداره که طلاق نگیرید.
فکر میکردم الکل سمه.
-آه، به جهنم، میدونی؟
-کول، این بهتره.
منظورم اینه، نمیبینی؟ -آره، میبینم.
حالا که بهش اشاره می کنی.
من و تو، ما، آم... با هم جور در میایم.
از همون اول هم همینطور بودیم.
-خواهرم یه عکس دید--
همونجاست. اونجاست عزیزم. این کارآگاه رایس هست.
-حال شما چطوره قربان؟ -سلام کارآگاه رایس. کول هستم.
-اشکالی نداره چند تا سوال ازتون بپرسم؟
-البته. چی شده، آم... -بیا بشین.
-چه خبره؟ این دیگه چیه؟
-نیکی بومانت.
-آم... آره، میشناسمش. این، آم...
-آره، خب، اونا... جسدش رو پیدا کردن.
-چی؟ -آره.
-جسدش رو توی کوچه پیدا کردن
امروز صبح کنار ساختمونش.
یا از بالکن افتاده یا هلش دادن.
-وای خدای من.
-آره. آم، آپارتمانش رو زیر و رو کردن.
به نظر میاد دزدی شده.
-ببینید، همسرتون قبلا برام توضیح داده
در مورد رابطه‌تون با خانم بومانت.
-اوه، آره. آم، من اشتباه کردم.
-خیلی خب. پس میشه رک و راست حرف بزنیم؟
-بله.
-آخرین باری که خانم بومانت رو دیدید کی بود؟
-آم، باید بگم، آم، یه چند هفته ای میشه.
یعنی چند هفته. تقریبا یه ماه.
-خب، دلیل اینکه میپرسم اینه که ما میدونیم شما یه پیامک دریافت کردید
از طرف اون دیشب. -چی؟
بهش پیام دادی؟ -نه.
اصلا همچین چیزی نبود. اون به من پیام داد.
فکر کردم این پیام برای یه نفر دیگه است.
به خاطر همین اصلا جواب ندادم. صبر کن. آم...
ببینید، 'مایکل، باید حرف بزنیم.'
من اصلا نمیدونم مایکل کیه.
یعنی، این احتمالا یه نفریه
که شما باید دنبالش بگردید، درسته؟ -بذار ببینم.
-فرد مظنون یا هرچی که شماها میگید.
-ما در حال حاضر به همه مظنونیم.
-درسته، درسته. آم...
خب، از اونجایی که ما، آم...
میدونید، از اونجایی که الان داریم رک و راست حرف میزنیم، اون...
یعنی، اون ناپایدار بود. حالش خوب نبود.
اگه بهم میگفتی اون با سر از پنجره پریده بیرون
اول شیرجه زده، باور میکردم، چون اون...
منظورم اینه که ترسناک بود. - آره.
خب، ما در حال حاضر هیچ احتمالی رو رد نمی کنیم.
- درسته.
- ببینید، متاسفم که اینقدر زود مزاحمتون شدم.
مطمئنم که درک می کنید. - اوه. البته.
قطعا، آقا، اصلا مزاحمت نیست، افسر.
- عزیزم، فهمیدم. آره. - فهمیدم.
- به نظر می رسه شما هم یه جورایی تصادف داشتید
خانم میچل. - آره، یه داستان طولانیه.
سانحه چتربازی. - چتربازی، مرد.
مردم باید دور و بر شما پاشونو روی زمین نگه دارن، ها؟
- آره، آره. بیا. بذارید راهنماییتون کنم.
اجازه بدید اینو براتون بگیرم، کارآگاه.
خیلی خب. مراقب خودتون باشید. - آره.
- راستش رو بخواید، من تا حالا سوپ عدس نخوردم.
اون اینو باز کرده؟
خیلی خب. پس دقیقا اینجا توی این نتیجه آزمایشگاه،
نوشته که شما دیفن هیدرامین توی سیستم من پیدا کردید؟
- دیفن هیدرامین.
این یه داروی آلرژی بدون نسخه است.
یه داروی خواب آور. آیا شما به طور مرتب از اینها مصرف می کنید؟
- مرتب؟ نه، من اصلا ازشون استفاده نمی کنم.
- خب، شما قطعا مقدار خیلی زیادی از اون رو
اون شب توی بدنتون داشتید.
- می تونید به من توضیح بدید چرا این برام پست شده
به خونه ام به جای اینکه دفتر شما با من تماس بگیره؟
- نتایج بعد از اینکه شما مرخص شدید اومد،
و می بینم که با شما تماس گرفتم. - نه.
- در واقع، من با شوهرتون صحبت کردم.
من نتایج رو با اون بررسی کردم.
شماره اون به عنوان تماس بود.
خانم میچل، همه چیز مرتبه؟
- اگه کول می خواست منو بکشه، بهش فکر کنید.
وان حموم. اون منو از اون وان نجات داد.
- اون احتمالا این کارو کرد چون من درست همون موقع رسیدم.
مثلا، اگه من نمی رسیدم چی؟
- حق با شماست. - بله.
مواد خارجی در بدن شما پیدا شده
که شما اونجا نذاشتید.
و شما از یک سانحه چتربازی با احتمال یک در پنج میلیون جون سالم به در بردید
در حالی که چتری پوشیده بودید که اون بسته بود.
مثلا، بیخیال.
- آره.
و دوست مرده هم هست.
- بله.
- پس این تاریخ رو درست اینجا می بینید؟
این دو روز قبل از حادثه غرق شدن من بود.
- پس اون 23 دلار توی داروخونه برای پنبه خرج کرده،
شاید هم همینطور باشه؟ -درسته. بله.
ولی ما رفتیم داروخانه. -رفتیم.
-خیلی خب، پس اون یه شیشه بزرگ قرص آلرژی خرید
و یه دونه گرانولا بار. -این که قرص آلرژی نیست.
همین جا، دقیقا همین دارو
توی بدن من پیدا شد.
-متقاعد کننده است. -فراتر از اون.
-من به شما شک ندارم، خانم میچل.
فقط اینکه ما نمیتونیم مردی رو دستگیر کنیم
که فقط یه شیشه قرص خریده.
-خیلی خب، دستکاری چتر نجات چطور؟
-آره، همین برای دستگیریش کافیه.
-خیلی خب. -هیچ مدرکی داریم؟
-کارآگاه رایس، میخوای به من بگی
که فکر نمیکنی من در خطرم؟
-منظورم اینه که، اگه بخوایم کسی رو دستگیر کنیم
و ثابتش کنیم... -بله.
-...باید چند تا نقطه دیگه رو به هم وصل کنیم.
-اینا که خیلی نقطه هستن.
منظورم اینه، من تو این فاصله چیکار کنم؟
-تو این فاصله، کاری نکن بهت مشکوک بشه.
عصبانیش نکن. -چی؟
عصبانیش نکنم؟
باشه، فهمیدم.
هی، کول، خونه ای.
-آره.
امروز فیزیوتراپی داریم، یادت هست؟
-آره. -و من اومدم ببرمت
چون من عالیم.
راستش لازم نیست این کارو بکنی.
من یه ماشین خبر کردم و داره... -اوه، خب، کنسلش کن.
-...داره میاد.
-زود باش. -اشکال نداره، خودم میرم.
-اوه.
-به کی زنگ میزنی؟ -اوه، فقط تس.
-اوه. -هی.
-هی، دختر.
میخواستم بهت بگم که دارم میرم فیزیوتراپی،
ولی ماشین نگرفتم چون کول اومد خونه
و اون داره منو میبره.
-اوه، باشه.
-سلام برسون. -هی، تس.
-سلام، کول. -اوه، خیلی سریع.
یادته اون ایده ای که چند روز پیش داشتیم؟
فکر میکنم عالیه.
و فکر میکنم باید عملیش کنیم، مثلا سریع.
منظورم اینه، ما فرصتش رو داریم، پس چرا که نه؟
-آره. آره. مثلا چرا صبر کنیم؟
خب، به هر حال، بعدا حرف میزنیم؟
-باشه. دوستت دارم.
کُل، نوبت ما بود. از دستش دادی.
-هیچی رو از دست ندادم.
-کجا داریم میریم؟
-میخوام یه چیزی بهت نشون بدم.
یه سورپرایزه.
-عزیزم، این چیه؟ ما کجاییم؟
-داری باشگاه سفایر رو میبینی.
خب، قبل از بازسازی. احتیاجی به گفتن نیست.
ولی اونجا میره.
آه.
اینجاییم. -اوم.
-خب، درست اینجا قراره بار باشه، کل دیوار.
درست این طرف قراره پیست رقص داشته باشیم
برای همه کسایی که میخوان یه تکونی به خودشون بدن.
میدونی چطوری پیش میره، درسته؟
-پشت اونجا قراره غرفه های وی آی پی رو داشته باشیم،
و بعد درست اینجا،
قراره استیج اصلی بزرگ رو داشته باشیم
برای همه تجربه های موسیقی زنده.
خب، بعد درست اون پشت توی این گوشه.
یه آسانسور بزرگ قدیمی. نه فقط یه آسانسور معمولی. آسانسور شیشه ای.
قراره تو رو تا بالای عرشه ببره.
عرشه پشت بوم. بشین. از یه لیوان نوشیدنی لذت ببر.
از بالای بالا منظره شهر رو تماشا کن.
قراره خوب باشه. -واقعا تاثیرگذاره.
چرا دیفن هیدرامین خریدی؟
چی؟ اون چیه؟
یه داروی خوابه.
-خب، اگه چیزی تو ذهنته، فقط بگو.
-اون شب تو سیستمم پیداش کردن.
تو برام وان حموم رو آماده کردی.
پس معلومه تو غذام ریختیش.
-چرا باید این کارو بکنم؟
-دلیلش همون دلیلیه که با من ازدواج کردی --
بخاطر پولم.
پس من یه کمکی برای خواب میگیرم،
و ذهنت به اینجا میره، بخاطر یه قرص خواب کوچیک؟
-کُل، تو اصلا داروی خواب مصرف نمیکنی،
و چتر نجات؟ اونا خراب نمیشن.
نه دو بار تو یه پرش.
-پس میخوای چی بگی؟ سعی کردم تو رو بکشم؟
منظورم اینه، تو نیکی رو کشتی.
-اوه. واقعا اینو باور داری؟
-آره. باور دارم.
ولی...یه پیشنهادی برات دارم.
-اوه.
-اوم هوم. میخوام بهت یه میلیون دلار پیشنهاد بدم.
برات یه چک بانکی مینویسم. یه طلاق بدون دعوا میخوام.
و اینطوری مجبور نیستی منو بکشی.
و پلیس مجبور نیست بیاد دنبالت
به خاطر قتل همسرت.
این یک برد-برد است.
من زنده میمونم، تو پول در میاری.
-نیکی چی؟
-منظورت از 'نیکی چی' چیه؟
من و تو هر دو میدونیم که تو اونو کشتی.
معلومه که پلیس هیچ مدرکی نداره و همه میدونن
که تو با کسی رابطه داشتی، پس اثر انگشت یا دی ان ای تو
توی آپارتمانش قابل توجیهه.
-آره، منم همینطور فکر کردم.
عقلا همه مثل هم فکر میکنن، نه؟ -اوم.
من فقط به این خاطر این کارو کردم چون تهدید کرد که ما رو از هم جدا میکنه.
میشه گفت که من این کارو برات کردم.
-باشه. پس معامله‌ست؟
-اوم.
آها. واسه همینه که موفقی.
ها!
چون تو چه تاجر قهاری هستی.
-پس اینو به عنوان یه 'آره' در نظر بگیرم.
خیلی خب، پس بقیه اش رو نشونم بده
از این تجربه سفایر اینجا.
ببینم چه خبره.
-نه، میریم بانک. تو راه بهت میگم.
-خب، الان که اینجاییم.
چرا فقط نشونم نمیدی؟
بذار بدونم همه پولم کجا میره.
میخوای با این فضای پشتی چیکار کنی؟
-اول میریم بانک.
بعدا در موردش حرف میزنیم. بیا.
-باشه.
-هی. بریم. -دارم میام.
پام. زود باش دیگه.
-هی! زود باش. چرا اینقدر آروم حرکت میکنی؟ تندتر راه برو.
زود باش. زود باش.
داریم چیکار میکنیم؟
-تموم شد، کول.
-تو چیکار کردی؟
-این کاری نیست که من کردم. این کاریه که تو کردی.
تو به قتل اعتراف کردی.
آه.
فکر میکنی خیلی باهوشی، هان؟
صدای منو ضبط کردی؟
نظرت چیه همین الان این گوشیو خورد کنم؟
-من صداتو ضبط نکردم، دارم بهت میگم.
من تماست رو ضبط کردم.
و من تمام این مدت داشتم گوش میدادم.
و من داشتم گوشی جینی رو ردیابی میکردم.
-آه.
هنوز تموم نشده، تس.
مگه نه؟
کُل، بدترش نکن.
هیچ جایی نداری که بری.
-خفه شو!
خواهش می کنم، خواهش می کنم...
-تو بامزه ای.
دختر.
- خواهش می کنم، نه. - می دونی، خنده داره.
به خودم گفتم می خوام ببخشمت،
با تو این موضوع رو حل کنم، می فهمی؟
دو بار سعی کردم تو رو بکشم.
جواب نداد.
نتونستم بفهمم.
آره، دنیا خنده داره. قسم می خورم داشت با من حرف می زد.
حس می کنم الان هم داره با من حرف می زنه.
داره می گه... می گه، 'بار سوم طلسم رو می شکنه.
الان بکشش.'
'الان بکشش.'
-آه! -با این کارت داری عصبیم می کنی.
آه!
-اوه، تو حالت خوب نیست.
-اوه، سرم خوب بود
تا وقتی که شروع کردی با این لوله ی لعنتی به سرم ضربه زدن.
خواهش می کنم...
-هیچ کدوم از حرف هایی که زدی واقعی بود؟
تو اصلا تفنگدار دریایی هستی؟ -آره.
و من فضانورد بودم.
و من اینترنت رو وقتی اون بالا بودم اختراع کردم، آره.
آره، همش راسته، دختر جون.
تو دیوونه ای.
-اوه، اینو شنیدی؟
هی، تس، اینو شنیدی؟
من رو نمی شه به دلیل جنون گناهکار دونست!
- شنیدی؟! - کُل، پلیس ها
دارن میان. -احمق عوضی!
- کُل! - گفتم عصبیم نکن!
وایستا!
فکر می کنی کجا داری میری؟
نه، بیا پیش من.
اوم...
هی!
آه!
اوه! اوه، ممنونم! خدایا ممنونم! خدایا ممنونم!
-شلیک می کنم! -تسلیمم! تسلیمم!
-همونجا بمون. تکون نخور. تکون نخور!
برو، برو!
تموم شد خانم، باشه؟
- جینی، جینی... - تسلیمم! تسلیمم!
تس!
تو خوبی.
تو خوبی. تو خوبی.
خوبی. خوبی. خوبی.
خوبی. خوبی.
خوبی.
- ممنونم. - انقدر جذاب نباش.
از این خانم زیبا تعریف می کنه.
ممنونم.
خواهش می کنم.
-حالا، لطفا، میشه برام توضیح بدی
دقیقا چه کاری انجام میدی؟ -حتما. ممنونم.
خب، بیشترش حقوق قراردادهاست، مشتری های شرکتی.
می دونی، مثل اون بازی سرنخ نیست
که سرهنگ خردلی با شمعدون تو اتاق نشیمن باشه، ولی خب، من یه
کار و کاسبی کوچیک و کسل کننده برای خودم دست و پا کردم.
-دست کم نگیر کسل کننده رو.
کسل کننده خوبه.
-امیدوارم ناراحت نشی، ولی داشتم فکر می کردم
که اینو با هم بخوریم؟
-می دونی چیه؟ تو داری این قرار رو می بری.
-می دونی، باید وقتی اینجا بود یه نوشیدنی دیگه می گرفتم.
اوه، اشکالی نداره مال تو رو هم پر کنم؟
-حتما. -باحال.
الان برمی گردم.
-ممنون. -آره.
-خب؟
-من همه چیشو دوست دارم به جز کفشاش.
-کفشاش، تس؟ این چیزی بود که تو دیدی؟
تو دیدیشون؟
صبر کن. سرگرمی تولید نوشیدنی خونگی -- این یه زنگ خطره؟
-تو چتربازی رو ترجیح می دی؟ -نه.
-دقیقا. -باشه، باشه.
-خب، می گیم...من ادامه بدم؟
-فعلا. ولی یادت نره ازش بپرسی
در مورد رابطش با مادرش.
-دختر، اون سوال بعدیه منه. -خوبه.
-باشه. صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن. دندونامو چک کن.
-خوبه. -باشه.