‫میشه بزنی بغل؟
‫اسکاتی عزیز:
‫پس من به خاطر حسن رفتار زودتر آزاد شدم،
‫تو همیشه از نمادهای یادبود متنفر بودی ‫و حالا منم ازشون متنفرم.
‫امیدوارم کارمای بدی نداشته باشه،
‫چون دارم به جایی که همه‌چیز ‫به بیراهه کشید برمی‌گردم.
‫ببینم می‌تونم کاری رو درست انجام بدم یا نه.
‫[پردایس]
‫ماهی 550 دلار. ‫امروز اجاره ماه اول و آخر رو میدی.
‫اجاره‌نامه‌ای درکار نیست.
‫- اسمت چیه؟ ‫- کنا رومن.
‫خفه‌اش کن، داگ!
‫عوضی!
‫هزینه آب و فاضلاب رو خودمون پوشش می‌دیم.
‫برای برق باید 250 دلار الان بدی.
‫250 دلار به علاوه پول دو ماه اجاره؟
‫و یه بچه گربه هم بردار.
‫بچه گربه؟
‫آره، بچه گربه. ‫همون گربه‌ست ولی کوچیک‌تر.
‫- خب، من بچه گربه نمی‌خوام. ‫- آخه کی بچه گربه نمی‌خواد؟
‫من.
‫باهات معامله می‌کنم. ‫یه بچه گربه بردار،
‫منم سه هفته برقت رو وصل نگه می‌دارم.
‫بهت فرصتی میدم که خودت رو سرپا کنی.
‫باشه.
‫بیا.
‫یادته قبلا از خودمون می‌پرسیدیم
‫که اینجا چ‌جور جاییه؟
‫خب، پردایس اصلا بهشت نیست.
‫و هم‌خونه جدیدم یه گربه کوچیکه.
‫با تو چیکار کنم؟
‫حالا فقط یه شغل نیاز دارم ‫تا بتونم اینجا بمونم،
‫اینجا رو خونه خودم کنم.
‫شاید اونوقت بذارن ببینمش.
‫آره. خب، منم گرسنمه.
‫تو قبلا که توی ام‌اف‌ال بودی
‫ناخن‌هات رو لاک می‌زدی؟
‫ان‌اف‌ال. ‫[لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکایی]
‫اوه، ان‌اف‌ال.
‫باید واسه سرکار رفتن خیلی خوشگل باشی.
‫خیلی خیلی مهمه، درسته؟
‫به مهمی مهربون و باهوش بودن نمی‌رسه.
‫هوم. هرچی تو بگی.
‫دیِم.
‫زود باش عزیزم، وقتشه بیای خونه.
‫باید بذاری لجر بره سر کار.
‫تموم شد.
‫مرسی، دی.
‫این عالیه.
‫خیلی‌خب، بیا ببرمت خونه.
‫اژدهاها موقع رد شدن از خیابون ‫دست همدیگه رو می‌گیرن.
‫اژدهاها دست ندارن، خنگول. ‫بال دارن.
‫- بیا اینجا. اوه! ‫- اوه. خیلی‌خب.
‫مرسی.
‫ممنون که اومدی دیدنم، دی.
‫- دوستت دارم. ‫- خدافظ. منم دوستت دارم.
‫- مانیکور براش انجام دادی؟ ‫- هوم.
‫چی...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اوه. چی اخم تو رو در آورده؟
‫عصر بخیر.
‫- چه خبر؟ ‫- سلام.
‫سلام.
‫- همونیه که دوست داری. ‫- بذار حدس بزنم. لیوانه؟
‫بازم چیزهای تیم برانکو؟ ‫خدایی؟
‫حتما چهارشنبه‌ست.
‫ممکنه دوباره ارزش داشته باشه ‫نوشیدنی بخورم.
‫فقط واسه اینکه این زجر تموم بشه.
‫- اوه، جدی؟ ‫- آره.
‫تو باشی از کدوم لیوان استفاده می‌کنی؟
‫لیوان مراقب بیماری باشید. ‫آره.
‫- لیوان موردعلاقه منه. ‫- انتخاب خوبیه.
‫حالا که مشغول نابود کردن کبدت هستی،
‫بهتره حواست به مرض کلامیدیات هم باشه.
‫اولویت باید حفظ بشه.
‫چه خنده‌دار.
‫به نظر خودم که خنده‌دار بود.
‫خب، چی شده؟
‫نمادهای یادبود اسکاتی سر جاش نیست.
‫- یکی بردتش؟ ‫- آره.
‫آخه کی همچین کاری می‌کنه؟
‫- احیانا کارگر نمی‌خواید؟ ‫- نه.
‫هی، کارگر می‌خواید؟
‫- نه. شرمنده. ‫- باشه. مرسی.
‫سلام.
‫[کارگر نیاز داریم]
‫بیا تو.
‫نه، مرسی. ‫فقط می‌خواستم بدونم که کمک نیاز دارید.
‫بدجورم.
‫بیا، بشین.
‫برات یه فرم تقاضا میارم.
‫میشه بازم سیب‌زمینی سرخ شده بخورم؟
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫میشه بازم بخورم؟
‫از چنگالت استفاده کن.
‫[تا حالا محکوم به جرمی شده‌اید؟] ‫«بله»
‫اوه، ما نمی‌تونیم آدم‌های سابقه‌دار رو استخدام کنیم، عزیزم.
‫سیاست کاری‌مونه.
‫باشه.
‫چندین و چند بار گزیده شدم.
‫چطوره یه سر به "دلار دن" بزنی.
‫اونا همیشه دنبال کارگرن.
‫سلام.
‫فقط همین.
‫دوباره زود برگرد.
‫اگه اصرار داری باشه.
‫می‌دونی، هربار می‌تونی بیشتر از یه چیز بخری.
‫هوم. اوهوم.
‫فقط دارم جراتم رو جمع می‌کنم که ‫دعوتت کنم بیرون، کنا.
‫خب، اسکاتی...
‫- اوهوم. ‫- متاسفانه...
‫برخلاف مقررات فروشگاهه که کارکنان ‫با مشتری‌ها قرار بذارن.
‫واقعا؟
‫اوهوم.
‫میشه اینو ببینم؟
‫ببخشید.
‫می‌خوام این بشقاب‌ها رو پس بدم.
‫اوه، حتما.
‫و...
‫دیگه هیچوقت از اینجا خرید نمی‌کنم.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫خب...
‫می‌تونم شام ببرمت بیرون؟
‫با اون ماشین؟
‫باب میلت نیست؟
‫والا زشت‌ترین رنگ نارنجی‌ایه که تا حالا دیدم.
‫می‌دونم.
‫مال من نیست. ‫مال رفیق صمیمیه.
‫ساعت 7 کارم تموم میشه.
‫همه‌چیز اینجا منو یاد تو می‌ندازه،
‫ولی باید ادامه بدم.
‫شاید کتابفروشی‌ای که دوست داشتیم ‫کمک کنه.
‫دلم واسه قهوه باکلاس‌شون تنگ شده.
‫و دلم واسه تو هم تنگ شده.
‫دوست‌دار تو، کنا.
‫کی این کتابفروشی رو کافه کرده؟
‫من کردم.
‫چی برات بیارم؟
‫یه قهوه.
‫قهوه؟ حتما. ‫خامه و شکر هم بریزم؟
‫میشه کارامل با کف اضافه باشه، لطفا؟
‫حتما.
‫شیر سویا، شیر بدون چربی، شیر بادام ‫یا شیر پرچرب؟
‫شیر پرچرب خوبه.
‫شوخی کردم.
‫اینجا قهوه نمی‌فروشیم.
‫یه قوری قهوه دارم که 4 ساعت پیش دم شده
‫و انتخابت یا خامه و شکر باهم هست ‫یا بدون هیچ کدومشون.
‫هرچی باشه ردیفه.
‫باشه.
‫عه...
‫الان همون "هرچی" رو برات میام.
‫[توش زندگی کن!]
‫برای جایی که کافی‌شاپ نیست ‫خیلی خفنه.
‫خب، قضاوتش با منه.
‫خب، احتمالا توی یلپ سه ستاره بهش میدم.
‫- سه؟ ‫- هوم.
‫به واکنشت بیشتر می‌خورد چهار، ‫چهار ستاره و نیم باشه.
‫خب، کارامل نداشت، ‫پس...
‫کارامل نداشت.
‫فهمیدم. باشه.
‫خوبه که هدفی داشته باشم.
‫چی می‌نوشتی؟
‫هیچی.
‫هی، شما کارگر نمی‌خواید؟
‫می‌تونم امتیاز یلپت رو بالا ببرم.
‫فعلا نه.
‫شرمنده.
‫سلام، مربی. ‫درباره بازی فردا سوال داشتم.
‫الان برمی‌گردم.
‫چه خبر؟
‫پاس خوبی نیست.
‫- می‌فهمم. ‫- آره.
‫بگذریم، من کار دارم، ‫پس...
‫اسکایلر چطوره؟ خوبه؟
‫- اون دوتا؟ ‫- آره.
‫اوه، لعنتی.
‫من جا گذاشتم...
‫- اوه، درسته. اون پشته. ‫- اوه.
‫ممنون.
‫نخوندمش.
‫قول میدم.
‫عه...
‫می‌تونم از پشت ببرمت بیرون. ‫نزدیک‌تره.
‫باشه. آره.
‫صبر کن...
‫تو...
‫میشه شماره‌ات رو بگیرم؟
‫من...
‫گوشی ندارم.
‫آخه کی گوشی نداره؟
‫من احتمالا دیگه باید برم.
‫بهتره بمونی.
‫هی لجر، داخل لازمت دارم.
‫یه لحظه.
‫حالت خوبه؟
‫- باید برم. ‫- باشه.
‫فردا برگرد. ‫کارامل هم برات می‌گیرم.
‫من فقط... نمی‌تونم، باشه؟
‫آره.
‫اسکاتی عزیز:
‫امروز رفیقت لجر رو دیدم.
‫منو نشناخت، ولی چرا باید می‌شناخت؟
‫ما که هیچوقت همدیگه رو ندیدیم.
‫فاصله‌ام رو ازش حفظ می‌کنم.
‫- تولدت مبارک. ‫- تولدت مبارک.
‫خودم به قدر کافی مشکل واسه حل کردن دارم.
‫مخصوصا با گریس.
‫لجر گفت که میاد.
‫اینم می‌دونست که مهمه.
‫این هفته بازی سرنوشت‌سازی داره.
‫مطمئنم که دلش می‌خواد اینجا باشه.
‫همیشه یه کاری داره.
‫هی، چطوره بریم بیرون، ‫یه کار باحال انجام بدیم؟
‫- الان؟ ‫- من چند سال وقت داشتم...
‫تا تصور کنم که چه حسی داره.
‫آره. برید. برید.
‫نمی‌خواست بری.
‫باید گوش می‌دادیم.
‫اگه گوش می‌دادیم، کلماتی مثل "متاسفم"
‫و "تصادف"
‫و "زنده نموند" رو نمی‌شنید.
‫تو پسر بی‌نقصشون بودی.
‫توی یه دنیای بی‌نقص، تو هنوز زنده بودی.
‫ولی به جاش، ‫مجبور شدن توی دنیایی بدون تو زندگی کنن.
‫به خاطر من.
‫اونا منو مقصر می‌دونن.
‫و دلیلش رو هم درک می‌کنم.
‫تو به جرم
‫قتل غیر عمد به وسیله رانندگی در حالت نئشگی ‫اعلام گناهکار بودن کردی.
‫این دادگاه اقرار به جرمت رو قبول می‌کنه
‫و تو رو به هفت سال حبس محکوم می‌کنه.
‫با اینحال، من اینجام
‫به زندگیشون برگشتم ‫و یه درخواست دارم،
‫تا دخترمون رو ببینم.
‫بله.
‫می‌تونم پشت خط بمونم.
‫دیِم!
‫وقت تی‌باله. ‫برو لباس بپوش.
‫باید بریم!
‫اون آویزگاه جنگلی قدیمی اسکاتیه؟
‫اون پاتوق ما بود.
‫دیِم اینو واسه تولدش می‌خواست.
‫خب، معلومه که همینو خواسته.
‫لجر، کمکم کن!
‫نمی‌دونم اون یکی چکمه‌ام رو پیدا کنم.
‫چکمه؟ ‫کفش‌های استوک‌دارت کجان؟
‫- آدم‌ها واسه تی‌بال چکمه نمی‌پوشن. ‫- من می‌پوشم.
‫- امروز چکمه‌هام رو می‌پوشم. ‫- به حرف مربی‌ات گوش بده.
‫اگه کفش‌های استوک‌دارت رو نپوشی ‫خبری از برگر نیست.
‫اون یکی چکمه‌ات رو پیدا کردم.
‫اون یه کبوتر وامونده‌ست؟
‫تو بُردی.
‫مامانم کِی یه ماشین بزرگتر می‌گیره؟
‫اون یه مینی‌وَن داره. ‫مگه ماشینش چقدر باید بزرگ باشه؟
‫نانا رو نمیگم. ‫مامانم.
‫منظورت چیه؟
‫اسکایلر میگه که مامانم هیچوقت به بازی‌های تی‌بالم نمیاد،
‫ولی وقتی از نانا می‌پرسم،
‫میگه هروقت ماشین بزرگتری خرید میاد.
‫هوم.
‫خب، بذار در این باره با نانا حرف بزنم، ‫ولی باید بریم.
‫دیرمون شده.
‫- مامانش ماشین بزرگتری نیاز داره؟ ‫- می‌دونم.
‫و...
‫آماده نیستم که شروع به سوال پرسیدن کنه.
‫آماده نیستم.
‫به این فکر کردی که حقیقت رو بهش بگی؟
‫- نه، اون پنج سالشه. ‫- آره.
‫و تا نفهمه ‫دست از سوال پرسیدن برنمی‌داره.
‫خدافظ. ‫بازی خوبی داشته باشی.
‫این یه سوپرمارکت خانوادگیه
‫که احترام خیلی زیادی برای مشتری‌هامون قائله.
‫هیچی از این مهم‌تر نیست.
‫در نتیجه، باید در هر سطح از تعامل بدونیم
‫که می‌تونیم رضایت مشتری‌هامون رو تضمین کنیم.
‫و...
‫امنیت‌شون.
‫باشه.
‫هی.
‫حالت خوبه؟
‫من تازه زدم به پشت یه ماشین،
‫و بیمه هم ندارم.
‫مشکل تو چیه؟
‫خب، چون تازه از زندان آزاد شدم ‫نمی‌تونم شغلی گیر بیارم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫لعنتی، تو بُردی.
‫هورا به من.
‫دنبال چه‌جور کاری هستی؟
‫حقیقتش هرچی که باشه.
‫خب، نمی‌تونم تضمین کنم که ‫تمام‌وقت سر کار باشی،
‫ولی می‌تونم چندتا شیفت ‫به عنوان یه کیسه پرکن بهت بدم.
‫مدیر سوپرمارکت قبول نکرد.
‫می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫- ایمی متیوز. ‫- کنا.
‫دستیار مدیر، ‫به تازگی تصادف‌کن،
‫مسئول دخل و کیسه کردن اجناس.
‫- ممنونم. ‫- من جات باشم...
‫قبل از کریسمس ‫به فکر سفر کردن با جت شخصی نمیفتم.
‫ساعات کاری اینجا مزخرفه ‫و دستمزدش هم بدتره.
‫هی، تو توی آپارتمان‌های پردایس زندگی نمی‌کنی؟
‫می‌تونی از دوشنبه کارت رو شروع کنی؟
‫بله.
‫ممنونم.
‫تیندر چیه؟
‫اینو از کجا شنیدی؟
‫مامان اسکایلر گفت که اگه داشته باشیش،
‫انگشت اسکایلر رو می‌کشونه.
‫نانا، من یه هیولای برگر ام.
‫خب، بهتره تا برگر تو رو نخورده
‫بخوریش.
‫بچه‌ها، من دارم میرم.
‫- باشه، خدافظ. ‫- دوستت دارم، دی.
‫منم دوستت دارم.
‫سلام.
‫از کجا می‌دونستی که من این طرفا زندگی می‌کنم؟
‫عه...
‫خب، واسه دیدن تو نیومدم.
‫پس چرا اومدی؟
‫تو کنایی.
‫باید ببینمش.
‫برو. همین الان.
‫- به تو ربطی نداره. ‫- غلط کردی که نداره.
‫لجر، لطفا.
‫لطفا بذار باهاشون حرف بزنم.
‫- لعنتی. ‫- تو متوجه نیستی، باشه؟
‫آره.
‫فقط برو داخل.
‫بشین.
‫بگیر بشین.
‫دندون‌گیر گرفتی؟
‫اون پنج سالشه.
‫با خودت چی فکر کردی که اومدی اینجا؟
‫اون دخترمه.
‫دیِم دختر اوناست. ‫حق و حقوق تو گرفته شدن.
‫لعنتی.
‫من وانت رو میارم توی گاراژ ‫و می‌برمت خونه.
‫از جات تکون نخور. ‫دارم جدی میگم.
‫هی.
‫در رو باز کنید!
‫بهم دست نزن!
‫بهم دست نزن.
‫- گریس، در رو ببند. ‫- چی شده؟
‫همه‌چیز روبراهه.
‫هی.
‫سوار وانت شو.
‫زنگ می‌زنم پلیس.
‫برگشتنت اشتباه بود.
‫هیچکس به جز تو ‫از بودنت توی زندگی دیِم نفع نمی‌بره.
‫تو یه عوضی‌ای.
‫لعنت بهت!
‫صبر کنید. ‫کجا می‌بریدش؟
‫کجا داره میره؟ ‫نه!
‫چرا هیچ وسایلی نداری؟
‫تازه اومدم اینجا.
‫میشه اینو بخورم؟
‫حتما.
‫تو یه بچه گربه داری؟
‫میشه لطفا بری؟
‫مامان نمی‌ذاره من بچه گربه داشته باشم.
‫- اسمش چیه؟ ‫- هنوز اسم نداره.
‫چرا اینقدر فقیری؟
‫تازه از زندان آزاد شدم.
‫بابای منم توی زندانه. ‫می‌شناسیش؟
‫من توی یه زندان زنان بودم، ‫پس نه.
‫چرا اینقدر غمگینی؟
‫من یه دختر دارم و کسی نمی‌ذاره ببینمش.
‫دزدیدنش؟
‫نه، نه.
‫پیش پدربزرگ و مادربزرگشه،
‫ولی اجازه نمیدن ببینمش.
‫ولی دلت می‌خواد؟
‫بیشتر از هرچیزی.
‫من بانو دایانا هستم.
‫چندتا فشفشه دارم.
‫می‌خوای باهام روشنشون کنیم؟
‫شاید بعدا؟
‫اتاق استراحت 15 دقیقه دیگه بسته میشه.
‫با من بیا. من آیوی‌ام.
‫اتاق استراحت 10 دقیقه دیگه بسته میشه.
‫برگردید به خوابگاه‌هاتون.
‫پسره یا دختر؟
‫دختر بود.
‫می‌ذارن ببینیش؟
‫ همه زندانی‌ها و نگهبانان ‫ توجه کنید...
‫نمی‌دونم.
‫اونا بچه‌ات رو ازت گرفتن.
‫عمرا بتونی فراموشش کنی.
‫پس همین الان و همینجا تصمیم بگیر.
‫می‌خوای توی غمت زندگی کنی ‫یا توش بمیری؟
‫توش زندگی می‌کنم.
‫اسم تو رو آیوی می‌ذارم.
‫چطور تونست همینطوری پیداش بشه؟
‫امیدوارم بهش گفته باشی که از شهر بره.
‫- اینجا ازش استقبال نمیشه. ‫- معلومه که گفتم.
‫باورم نمیشه که به این زودی آزاد شده.
‫چیزی نمونده بود دیِم ببینتش.
‫بذار قبل از اینکه برم سر کار ‫برم با دی خداحافظی کنم.
‫باید با وکیل‌مون تماس بگیرم.
‫وای خدا.
‫خوبی؟
‫آره.
‫کنا برگشته.
‫- مامان دیِم؟ ‫- آره. همون زنی بود...
‫که دیشب انتهای کافه نشسته بود.
‫نه بابا.
‫- نشناختیش؟ ‫- نه.
‫تا حالا ندیده بودمش.
‫فکر می‌کردم اسکاتی رفیق صمیمیت بود.
‫آره، ولی من خیلی نبودم.
‫یه بار عکس بازداشتش رو دیدم.
‫ولی اون موقع کاملا فرق می‌کرد.
‫نمی‌دونم.
‫پاتریک و گریس ‫الان به این قضیه نیازی ندارن.
‫از حق نگذریم، اون دی رو به دنیا آورد.
‫آره، ولی هیچ والدینی نباید مجبور بشن ‫با قاتل پسرشون
‫وقت ملاقات بذارن.
‫به نظرت "قاتل" یکم زیاده‌روی نیست؟
‫اون یه قاتل بی‌رحم که نیست.
‫اون اسکاتی رو اونجا ول کرد.
‫لج، اگه به خاطر تو نبود،
‫من یه جایی مرده بودم.
‫شاید اونم مثل من ‫توی همون وضع بلاتکلیفی‌ای هست.
‫پس چی، اون توی بلاتکلیفیه،
‫بعد تو می‌خوای قضاوت کنی؟
‫از تو بعیده.
‫تخمه می‌خوری؟
‫تو یه عوضی‌ای.
‫اومدی اینجا چیکار؟
‫فقط می‌خواستم ببینم حالت خوبه.
‫صبر کن.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫ولی واقعا دلیلش این نیست، مگه نه؟
‫می‌ترسی اگه صبح ‫موقع خوردن غلات صبحانه‌ات
‫بشنوی خودکشی کردم،
‫ممکنه عذاب وجدان بگیری.
‫که به خاطر تو بوده.
‫ولی نگران نباش. ‫انجامش دادی.
‫وجدانت راحته.
‫وای، خدای من.
‫شیشه رو بده پایین.
‫تو بابای کنا هستی؟
‫- باشه، اون... ‫- آه...
‫قطعا بابای من نیست.
‫نه.
‫اون کسیه که نمی‌ذاره دخترم رو ببینم.
‫عوضی.
‫ممنون که طرف من بودی.
‫وکیل‌مون بهمون گفت که از لحاظ قانونی
‫کاری از دستش برنمیاد.
‫مشکل مسائل قانونی نیست.
‫نگرانم که وقتی حواسمون نباشه بدزدتش.
‫نمی‌تونیم بهش اعتماد کنیم.
‫نمی‌دونم. ‫فکر نکنم همچین کاری کنه.
‫منظورت چیه؟
‫تو از کجا می‌دونی چیکار می‌کنه؟
‫ما که نمی‌دونیم چه کارهایی ازش برمیاد.
‫هیچ کدوم‌مون نمی‌شناسیمش، درسته؟
‫شاید بهتره باهاش ملاقات کنید، ‫ببینید چه حرفی واسه گفتن داره؟
‫آخه چه حرفی ممکنه داشته باشه؟
‫لج، نه. ‫اون هیچ حقی نداره.
‫تو می‌دونی که این جریان چقدر سخت بوده، باشه؟
‫بالاخره اوضاع‌مون خوبه.
‫ما دختر اسکاتی رو با زنی سهیم نمی‌شیم که...
‫سر اسبم کنده شد.
‫- اوه‌اوه. ‫- ای وای.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫کشیدمش.
‫آره. ‫خب، پس جای تعجب نداره.
‫بده من، بریم.
‫ببخشید پاتریک، ‫نمی‌خواستم پام رو از گلیمم درازتر کنم.
‫نه، نه، نه. ‫فقط کمک بده.
‫غمت نباشه. ‫فقط چوب‌ها رو بیار.
‫بله، آقا.
‫می‌خوای یه چیز بامزه رو بدونی؟
‫می‌دونی که اسکاتی اولین ابراز علاقه‌ کردنش ‫رو این بالا تجربه کرد؟
‫آره، بهم گفت.
‫کی بود؟ دینا؟
‫آره.
‫یادمه بدجور عصبانی بودم.
‫اول چشم منو گرفته بود.
‫خب، اون خیلی از تو خوش‌قیافه‌تره.
‫آره. بود.
‫من میرم یه نوشیدنی بخورم. ‫می‌خوای؟
‫آره، می‌خوام.
‫وقتی بزرگتر شدم...
‫آها.
‫"ال" رو توی "ان‌اف‌ال" می‌ذارم.
‫خیلی ازت بدم میاد.
‫تیم؟
‫برانکوز.
‫حالا حرف درستی زدی.
‫من بیشتر اهل زندگی ساده‌ای هستم.
‫برنامه‌ام اینه که ازدواج کنم، بابا بشم.
‫همین کارو می‌کنم.
‫درحالی که تو میری از بریدی بهتر بازی کنی.
‫صبر کن.
‫- چیه؟ ‫- اون چیه؟
‫چی؟
‫یعنی چی؟
‫چیه؟
‫اون یه کبوتر وامونده‌ست؟
‫اون؟
‫آره.
‫یه کبوتر وامونده؟
‫اون دستکش بیس‌بال منه.
‫اون دستکش بیس‌بال وامونده‌ی منه.
‫یا... اوه!
‫و اصلا کی میگه "وامونده"؟
‫توی وامونده خیلی نئشه‌ای.
‫اوه، ایول!
‫شبیه منه؟
‫آره، هست.
‫چه‌جوریه؟
‫تو پیاده میای سر کار؟
‫آره.
‫چتر داری؟
‫نه.
‫می‌تونی اوبر بگیری.
‫اوبر بود قبل از اینکه تو...
‫برم زندان؟ آره.
‫آره، اوبر بود.
‫هنوزم گوشی ندارم.
‫عوضی.
‫اون یه کبوتر وامونده‌ست؟
‫حالت خوبه؟
‫فقط یه خرده بارونه.
‫- می‌خوای تا خونه برسونمت؟ ‫- نه، نیازی ندارم.
‫فقط صبر می‌کنم تا بند بیاد.
‫امشب خلوته. ‫بذار برسونمت.
‫لازم نیست.
‫خیلی‌خب.
‫تعجبی هم نداره که کسی نیست.
‫موسیقی بدبختانه‌ست.
‫فکر می‌کردم بدبختی همدم دوست داره.
‫بدبختی موسیقی دوست نداره ‫چون همه موسیقی‌ها بدبختانه‌ان.
‫ولی من شنیدم که بدبختی کارامل دوست داره.
‫اوه، میشه توی یه لیوان بیرون‌بر بهم بدی؟
‫روتو زیاد نکن. ‫اینجا هنوزم کافی‌شاپ نیست.
‫مطمئنی که نمی‌خوای برسونمت؟
‫تو اون شب به کافه‌ام اومدی
‫چون می‌خواستی تو رو به دیِم برسونم؟
‫نه، فقط به این خاطر اومدم
‫چون اونجا کتابفروشی‌ای بود که ‫من و اسکاتی عاشقش بودیم.
‫اصلا نمی‌دونستم کی هستی ‫تا اینکه اسمت رو شنیدم،
‫چون تو هیچوقت نبودی.
‫پس یعنی داری میگی...
‫چی؟
‫اسکاتی می‌دونست کتاب چیه؟
‫ممنون که رسوندیم. ‫و بابت کارامل.
‫گفتی می‌خوای خواستگاری کنی؟
‫درست شنیدی.
‫فکر نمی‌کنی یکم زود باشه؟
‫نه. نه، فکر نکنم زود باشه.
‫من عاشقشم.
‫می‌خوام توی روز تولدم ‫ازش خواستگاری کنم،
‫- و می‌خوام تو هم بیای. باشه؟ ‫- هی، 27.
‫- بیا بریم. ‫- لج.
‫هی، هی.
‫بهم قول بده.
‫خیلی ازش خوشت میاد.
‫قول میدم بیام. ‫باید برم، خب؟
‫خیلی‌خب. خدافظ.
‫چی گفتی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم کار می‌کنم.
‫نه، کار نمی‌کنی. ‫داری نوشابه می‌خوری.
‫تو از کار چی می‌دونی؟
‫تو تا حالا چندتا شغل داشتی؟
‫من یه بچه‌ام!
‫و داری چیکار می‌کنی، بچه؟
‫دارم با نانا می‌ریم ‫خواربار بگیریم.
‫اوه، جدی؟ ‫کدوم فروشگاه؟
‫کدوم... ‫دیِم!
‫- واسه سینی میوه‌‌مون چی بگیریم؟ ‫- پنیر.
‫گریس!
‫- لجر! ‫- صبر کن! صبر کن، صبر کن.
‫- چیه؟ ‫- برش گردون توی ماشین. همین الان.
‫- زود باش. زود باش. زود باش. ‫- خودم می‌تونم راه برم.
‫لطفا!
‫آخه چرا اون کارو کردی؟
‫همه‌چیز روبراهه؟
‫فقط برو.
‫- می‌خوای یه مدت نباشی؟ ‫- ببخشید. من...
‫اونو بسپار به خودم.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫کنا. سوار شو.
‫مادرهای دیگه بهم گفتن که ‫قراره چطوری باشه.
‫منو واسه زایمان می‌برن بیمارستان
‫و اینکه می‌تونم دو روز پیشش باشم.
‫دو روز کامل، فقط من و اون.
‫تنها چیزی بود که واسه انتظار کشیدن داشتم.
‫ولی اون زودتر به دنیا اومد. ‫6 هفته زودتر.
‫نمی‌دونم می‌دونستی یا نه.
‫ریه‌هاش کامل رشد نکرده بودن،
‫بنابراین اونو با عجله ‫به بخش مراقبت ویژه نوزادان بردن.
‫درحالی که من مجبور بودم ‫اون دو روز رو تنها بگذرونم.
‫هرگز نتونستم بغلش کنم.
‫- کنا، من... ‫- لطفا چیزی نگو.
‫احمقانه بود...
‫که فرض کنم ‫می‌ذارن بخشی از زندگیش باشم.
‫من نیومدم اینجا چون فکر می‌کردم لایق اونم.
‫ولی خدا شاهده که...
‫می‌خوام انسانی رو ببینم که...
‫من و اسکاتی بوجود آوردیم.
‫مورچه‌های توی شلوارم ‫باعث می‌شن نافم برقصه.
‫نوبت توئه، لجر.
‫بگو، "مورچه‌های توی شلوارم ‫باعث می‌شن نافم برقصه".
‫خیلی‌خب.
‫مورچه‌های توی شلوارم ‫باعث می‌شن...
‫خوبه که کاری کردم...
‫نافت رو نگاه کنی، درسته؟
‫اوه.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫خیلی‌خب.
‫اوه! نیفتی‌ها.
‫هوم. آخی.
‫اون معرکه‌ست.
‫ممنونم.
‫خواهش.
‫تو ازم متنفری؟
‫می‌دونی...
‫اون شب که توی کافه باهم آشنا شدیم،
‫چه می‌دونم، فکر می‌کردم آدم جالبی هستی.
‫بعد فرداش جلوی خونه پاتریک و گریس...
‫فکر می‌کردم بدترین آدم دنیایی.
‫حالا چی؟
‫حالا...
‫برام سوال شده
‫که تو غمگین‌ترین دختری هستی ‫که تا حالا دیدم یا نه.
‫به گمونم همه گزینه‌هام.
‫ظاهر خوبی نداشت، می‌دونی.
‫از دید والدینش، از دید قاضی،
‫از دید هرکسی که توی دادگاه بود.
‫بهم گفتن که تو خیلی به نظر...
‫به نظر خیلی چی میومدم؟
‫که پشیمون نبودی.
‫که پشیمون نبودم؟
‫من داغون بودم.
‫اسکاتی نزدیک‌ترین چیزی بود که ‫من توی عمرم به خونه داشتم.
‫بعضی اوقات دلم می‌خواد برم بدزدمش.
‫می‌دونی؟
‫ولی معلومه که این کارو نمی‌کنم.
‫فقط می‌خوام به گریس و پاتریک ثابت کنم
‫که آدم با مسئولیتی هستم.
‫خب، می‌خوام واسه موقعی که بذارن ببینمش آماده باشم.
‫و اگه اون روز هیچوقت نیومد چی؟
‫خب، باید با امید اینکه میاد زندگی کنم.
‫ولی به زور می‌تونم اجاره‌ام رو بدم.
‫آره.
‫عه...
‫اگه بیای واسه من کار کنی چی؟
‫واسه تو؟
‫جمعه‌ها و شنبه‌ها.
‫مشخصا داخل پشت کافه. ‫اینطوری کسی لازم نیست خبردار بشه.
‫داری جدی میگی؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫هی، جمعه ساعت 4 بیا.
‫من اجاره‌نامه امضا نکردم.
‫تو وقتی اینجا واحد گرفتی ‫چیزی امضا کردی؟
‫پای اونو وسط نکش، داگ.
‫اون یه بچه گربه برداشت. ‫اون معاف از قوانینـه.
‫من تا زمانی که اجاره‌ام رو بدم،
‫گیتارم رو هم می‌زنم.
‫هی، من کنا ام. ‫برای انجام وظیفه اومدم.
‫ببخشید، یادم رفت بهت بگم.
‫قراره توی قسمت پشتی کمکمون بده. ‫عه...
‫ظرف شستن بلدی؟
‫6 سال سابقه دارم.
‫باشه. ‫ازت نمی‌پرسم که توضیحش بدی.
‫ببخشید، من باید برم.
‫میشه راهنماییش کنی؟
‫برمی‌گردم.
‫- دنبالم بیا. از این طرف. ‫- باشه.
‫وای. ‫خیلی وقت بود کف اینجا رو ندیده بودم.
‫یا حتی کفش‌هام رو.
‫- نوشیدنی می‌خوری؟ ‫- آره.
‫هوف! ‫وای پسر.
‫میشه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫اوهوم.
‫این لیا کیه؟
‫لیا نامزد سابق لجره.
‫حدود یک سال پیش از هم جدا شدن.
‫عجب. اصلا نمی‌دونستم.
‫اون می‌خواست تنها دختر توی زندگیش باشه.
‫- مگه بی‌وفایی کرد؟ ‫- نه.
‫اون به دیِم حسودی می‌کرد.
‫دیِم جای برادرزاده‌اش می‌مونه.
‫توضیحش سخته.
‫ولی اون بدجوری به اون دختربچه متعهده.
‫یه روزی میای خونه من؟
‫سومین بچه‌ی منه.
‫وقتی با شوهرم آشنا بشی، ‫دلیلش رو می‌فهمی.
‫اون همه تقصیرها رو گردن می‌گیره.
‫کنا اینجا رو متحول کرده.
‫و سفارش کولد کریک رو پیدا کرد.
‫اوه. این خوبه.
‫راستش عالیه. ‫ممنون.
‫رومن، می‌ذارم تو کافه رو تعطیل کنی.
‫- حله؟ ‫- آره.
‫می‌خوای برسونمت؟
‫آره، حتما.
‫می‌بینمتون، بچه‌ها.
‫تا حالا شده راجع‌به من سوال کنه؟
‫والا اون هنوز از تعاملات خانوادگی ‫سر در نمیاره،
‫پس فکر نمی‌کنه که کسی از زندگیش کم شده.
‫فعلا فکر می‌کنه که ‫چون ماشینت به قدر کافی بزرگ نیست
‫توی زندگیش نیستی.
‫چی؟
‫آره، می‌دونم.
‫داستانش طولانیه.
‫میشه بهم بگی چه‌جور آدمیه؟
‫عاشق حیواناته.
‫مخصوصا سگ‌ها.
‫از کره بادام زمینی بدش میاد ‫ولی عاشق یخ در بهشته.
‫و اون...
‫و روحیه آتیشی‌ای داره.
‫دقیقا مثل تو.
‫متاسفم بابت...
‫اسمش لیاست؟
‫- عجب. مری آن وقت تلف نمی‌کنه. ‫- هوم.
‫راستش رو بخوای، من بیشتر اطلاعاتم ‫رو از اسکاتی گرفتم.
‫اوه، جدی؟ ‫مثلا چی؟
‫خب، می‌دونم که هر دوتون
‫موقع دیدن فیلم دفتر خاطرات شاهدخت گریه کردید.
‫وای، خدای من.
‫همیشه اون تیکه کلام رو می‌گفت.
‫"کبوتر کوفتی" یا همچین چیزی.
‫درواقع "کبوتر وامونده‌ست".
‫حالا برابر نیستیم.
‫من باید بیشتر راجع‌به تو بدونم.
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫توی دفترت راجع‌به چی می‌نویسی؟
‫تو توی جلسات روان‌درمانی چی میگی؟
‫من روان‌درمانی نمیرم.
‫خب، شاید بهتره بری.
‫واسه اسکاتی نامه می‌نویسم.
‫راجع‌به اون شب هم نوشتی؟
‫آره.
‫میشه موسیقی نذاری؟
‫چرا؟
‫آخه خوشم نمیاد.
‫همش غم انگیزه و همه درد دارن.
‫باشه.
‫خب، بذار ببینیم.
‫♪ یا خدا، من همیشه خدا غمگینم... ♪
‫دیدی؟
‫- این غم انگیزه. ‫- خیلی‌خب، بیا...
‫♪ من عشق تموم کردم ♪
‫♪ آخه بدون تو چه کسی هستم ♪
‫بفرما.
‫♪ خیلی تنهام ♪
‫♪ تنـهام ♪
‫آره، بیا خاموشش کنیم بره.
‫- هی. حالتون چطوره؟ ‫- سلام.
‫این مامانمه.
‫- تا حالا زندان نرفته. ‫- اوه.
‫می‌خواستم بهت بگم
‫که دو هفته دیگه توی حیاط ‫داریم واسه روز مادر
‫دورهم ناهار می‌خوریم.
‫بیا. خوش می‌گذره.
‫یه قابلمه‌پارتیه.
‫عه...
‫- آره. باشه. ‫- آره.
‫خوشحال می‌شم.
‫اگه صندلی اضافه داشتی بیار، ‫همیشه کم میاریم.
‫اون حتی تخت خواب هم نداره.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫حالت خوبه؟
‫- آره. آره. ‫- آره؟
‫می‌خواستم بپرسم که شما
‫میز یا صندلی اضافه‌ای ندارید ‫که بتونم قرض بگیرم؟
‫آره، فکر کنم. ‫جنگی نشونت میدم.
‫عه... آره.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش.
‫جریان این همه لیوان چیه؟
‫کسی به قهوه اعتیاد داره؟
‫راستش، به نوشیدنی.
‫- وای خدا. خیلی شرمنده. ‫- نه.
‫- جوک بدی بود. ‫- نه، اشکال نداره.
‫نه، اینجا رازی نداریم.
‫هر هفته، برای بزرگداشت پاکیم، ‫لجر یه لیوان برام می‌گیره.
‫- چه خوب. ‫- آره.
‫ولی حتما کار کردن توی کافه سخته.
‫هوم، بعضی اوقات.
‫اگه کار می‌کرد سخت می‌شد.
‫شما در جریانید که شب جمعه‌ست، درسته؟
‫- "شما در جریانید که شب جمعه‌ست"؟ ‫- آها.
‫صبر کن. ‫تو گوشی داری؟
‫چه عجب.
‫نگاهش کن.
‫بیا.
‫شماره‌ات رو بده بهم.
‫خب، اگه نخوام بهت بدمش چی؟
‫خب، من رئیستم ‫و باید به کارگرهام زنگ بزنم.
‫هوم.
‫صحیح. معلومه.
‫این واسه چی بود؟
‫شاید یه وقت اسمت یادم رفت.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫گوشیت رو نگاه کن.
‫یه پلی‌لیسته.
‫- بهت گفته بودم که... ‫- فقط نگاهش کن.
‫یه پلی‌لیست شاده.
‫همه موسیقی‌ها بدبختانه نیستن.
‫مسخره بود؟
‫اصلا مسخره نیست.
‫تو روی مبل می‌خوابی؟
‫یه چیزی برات دارم.
‫صبر کن.
‫دارم چیکار می‌کنی، آیوی؟
‫چی...
‫نمی‌دونم اینو بخوای یا نه.
‫- این... ‫- اوه. اوه.
‫- عجب. ‫- بخشی از تجهیزات کمپینگ منه.
‫می‌بینم که عین یه شاهدخت میری کمپ.
‫تو اینو دزدیده بودی؟
‫خدایی، کنا؟
‫من اینجا دارم با کمک کردن به تو ‫به همه کسایی که دوستشون دارم خیانت می‌کنم،
‫بعد تو تنها چیزی که برای گرامی‌ داشتِ ‫یاد اون درست شده رو دزدیدی؟
‫اسکاتی از نمادهای یادبود متنفر بود.
‫داشتم در حقش لطف می‌کردم.
‫یا خدا.
‫تو هنوزم فکر می‌کنی که من ‫با قصد و غرض به کافه‌ات اومدم.
‫هوم.
‫خب، قصد و غرضی نداشتم.
‫حالا می‌تونی بری.
‫از دست تو، کنا.
‫ببخشید.
‫- همین؟ ‫- آره.
‫این مال توئه؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫بفرما.
‫کنا رومن؟
‫بله.
‫این برگه احضاریه شماست.
‫پاهام دارن از درد تیر می‌کشن.
‫چی شدن؟
‫- از دست تو و... ‫- بازی خوبی بود.
‫خیلی‌خب، بی‌قرار.
‫خیلی‌خب. ‫دیگه آماده‌ای.
‫باشه، آماده‌ای؟
‫وقتی بمیری من چند سالم میشه؟
‫تو لازم نیست نگران این باشی.
‫[کنا: من یه حکم حفظ فاصله گرفتم]
‫لجر؟
‫همه‌چیز روبراهه؟
‫آره.
‫دوستت دارم، دی.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫باورم نمیشه که این کارو کردن.
‫اگه دوباره سعی کنم ببینمش، ‫ممکنه دستگیرم کنن.
‫نظرشون رو عوض نمی‌کنن.
‫می‌خوای امشب رو نیای سر کار؟
‫نه، نمی‌تونم. ‫به دستمزدش نیاز دارم.
‫می‌تونیم دیر بریم.
‫حال و احوال؟
‫می‌خوای بستنی مورد علاقه‌ی دیِم ‫رو امتحان کنی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫من یه لیمولیلی ‫و بعد همون همیشگی خودم رو می‌خوام.
‫- مرسی. ‫- وای پسر.
‫اصلا نمی‌پرسم.
‫دارم حس می‌کنم که زرد رنگ مورد علاقشه.
‫چیه؟
‫اینجات یه خرده کثیف شده.
‫وای نه. ‫خب، زبون تو آبی شده.
‫- جدی؟ ‫- و دندون‌هات.
‫و لب‌هات.
‫خب، چرا به خونه‌ی دوران بچگیت برگشتی؟
‫شانه‌ام به فنا رفت.
‫اوه، متاسفم.
‫ولی مگه معمولا بازیکن‌های ان‌اف‌ال،
‫عمارت‌ یا پنت‌هاوس گرون‌قیمت نمی‌گیرن؟
‫دارم یه خونه می‌سازم.
‫چهار سال طول کشیده، ولی...
‫یا خدا. چهار سال؟
‫چیه، داری با سنگ می‌سازیش؟
‫می‌خوای بریم ببینیمش؟
‫خودم می‌برمت.
‫عه...
‫اوهوم. آره.
‫- حتما. ‫- خیلی‌خب.
‫چی؟
‫این باور نکردنیه.
‫عجب.
‫آره.
‫بیا.
‫بقیه‌اش رو نشونت میدم.
‫ولی جدا از شوخی میگم، این محشره.
‫پس امیدواری کِی به اینجا نقل‌مکان کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی وقته که این رویای منه.
‫ولی بعد به این فکر می‌کنم که ‫نمی‌تونم هر روز دیِم رو ببینم.
‫پس بفروشش.
‫یا اجاره‌اش بده.
‫من ترجیح میدم که نزدیکش باشی،
‫بدونم که هر روز توی زندگیش هستی.
‫بهم آرامش‌ خاطر میده.
‫ولی خودت چی؟
‫خودت واقعا چی می‌خوای؟
‫می‌خوام براش کمبود نذارم.
‫یعنی، اون بابا نداره.
‫و من کنار اسکاتی نبودم.
‫تو به خاطر اون ازدواج نکردی.
‫به خاطر اون نقل‌مکان نمی‌کنی.
‫می‌دونی، تو نمی‌تونی زندگی اسکاتی رو ‫به جاش زندگی کنی.
‫پس داشتم کمد رو نگاه می‌کردم...
‫- آها. ‫- و تو فکر بودم که شاید بتونم اجاره‌اش کنم.
‫آخه خیلی بزرگتر از آپارتمان فعلی منه، ‫پس...
‫بهتره بریم سر کار.
‫هوم، بله.
‫نمی‌خوایم رئیس رو عصبانی کنیم.
‫اوه. خیلی ممنون.
‫ایناهاش.
‫- هی، هی! ‫- سلام!
‫خواهر بزرگه اسکایلر رو گذاشتیم ‫مراقب بچه باشه.
‫فقط نیاز داشتیم یه شب بیایم بیرون.
‫- سلام. ‫- سلام، بچه‌ها.
‫مری آن، میشه بهشون رسیدگی کنی؟
‫می‌دونم. سرسام‌آوره.
‫- بدجور. ‫- امشب شلوغه.
‫همون نوشیدنی همیشگی‌تون رو می‌خواید؟
‫فقط یه نوشیدنی.
‫الان میارم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫قبل از اینکه بشینم،
‫- وانتت بیرون پارکه؟ ‫- آره، آره، آره.
‫- دیِم کیفش رو توی وانت جا گذاشته. ‫- خودم میارم، پاتریک.
‫- میرم بیارمش. خودم میارم. ‫- برو بشین.
‫- من همین الانش هم خیس شدم. ‫- من میارم.
‫بارون شدید داره میاد. ‫تو مشتری داری.
‫هوف!
‫برو با زنت نوشیدنی بخور.
‫ممنون.
‫می‌دونی، می‌تونستی با پیام دادن تشکر کنی.
‫آره.
‫عه...
‫چرا اومدی اینجا؟
‫سلام بر تو.
‫چی نوشتی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫می‌خوام بشنوم.
‫بیا اینجا.
‫فکر نکنم خوشت بیاد.
‫امتحانم کن.
‫"اسکاتی عزیز:
‫من امشب رو با دوست صمیمیت گذروندم.
‫مطمئن نیستم که بخوای اینو بشنوی.
‫شایدم بخوای.
‫حس می‌کنم اگه بتونی از هر جایی که هستی
‫این نامه‌ها رو بشنوی، ‫دلت می‌خواد که من خوشحال باشم،
‫و درحال حاضر لجر داره منو خوشحال می‌کنه.
‫اگه دلگرمی‌ای بهت میده، ‫شب‌مون عالی بود...
‫ولی هیچکس به پای تو نمی‌رسه".
‫صرفا داری اینو میگی
‫که احساساتش رو جریحه‌دار نکنی؟
‫درسته؟
‫هرچی که دلت می‌خواد بشنوی.
‫اینو بده من.
‫لجره!
‫اوه، آره.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫وای، خدای من.
‫- آه. کفشدوزک من. ‫- خدایا.
‫آخر منو سکته میده.
‫- هی. خوبی؟ ‫- اوه.
‫بهت می‌خوره که انگار دیشب خیلی نخوابیدی.
‫خیلی هم خوابیدم. ‫مرسی.
‫خب، به موقع اومدی ‫چون می‌خواست بهت سلام کنه.
‫داریم می‌ریم خونه مامان‌بزرگ لاندری.
‫منو فراموش نکنی، باشه؟
‫خب، تو فقط عصر نیستی، دی.
‫چطور می‌تونم فراموشت کنم؟
‫آدم‌های پیر فراموش‌کار هستن.
‫بیا دیگه.
‫- بابتش ممنون. ‫- خواهش.
‫باشه. بعدا می‌بینیمت. ‫بعدا می‌بینمت.
‫گریس، داشت یادم می‌رفت.
‫آخی.
‫روز مادر مبارک.
‫ممنون.
‫واقعا لطف کردی.
‫و خیلی هم خوشگلن.
‫میرم بذارمشون توی آب، باشه؟
‫- باشه. ‫- میشه حواست بهش باشه؟
‫روز مادر چیه؟
‫روز مادر...
‫یه تعطیلاته.
‫ولی نانا مادر تو نیست.
‫نیست، ولی من کل زندگیم رو
‫روبروی خونه‌اش زندگی کردم، ‫پس اون مثل مامانم می‌مونه.
‫مامان خودت کجاست؟
‫اون توی فلوریداست، ‫واسه همین براش گل فرستادم.
‫منم می‌خوام واسه مامانم ‫همونی که ماشین کوچولو داره گل بگیرم.
‫مامان تو هم گل می‌گیره، دی.
‫بیاید، نونو و نانا. ‫دیرمون شده.
‫دیرمون نشده.
‫روز مادر مبارک، لجر.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫دوستت دارم، دختر دیوونه.
‫به افتخار مادرها.
‫خب، جریان داگ چیه؟
‫قبلا باهم بودیم.
‫معلوم شد من عاشق مرد دیوونه‌ای شدم
‫که زبان عشقش حماقته.
‫هوم.
‫احمق و دیوونه‌ی توئه.
‫حالا که حرف از احمق و دیوونه شد.
‫ممنون.
‫داری به عوضی ابراز علاقه می‌کنی؟
‫خب، این لجره.
‫لج‌وضی.
‫اوه، لج‌وضی. ‫هوم.
‫باشه. ‫بامزه و بی‌رحمه.
‫من لج‌وضی هستم.
‫میشه بهم بگی که اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫باید بدونم.
‫برات می‌خونمش.
‫"اسکاتی عزیز:
‫ما اون شب به محل مورد علاقه‌مون رفتیم.
‫♪ تو آره ♪
‫♪ آره، همه‌شون زرد بودن ♪
‫♪ من اومدم ♪
‫♪ یه آهنگ واسه تو نوشتم ♪
‫♪ و همه کارهایی که تو می‌کنی ♪
‫♪ و اسمش "زرد" بود ♪
‫کنا!
‫هی.
‫اسکاتی؟
‫هی.
‫هی، اسکاتی.
‫هی. هی.
‫من اینجام.
‫عزیزم.
‫اسکاتی!
‫نـه!
‫"مجبور بودم برم کمک خبر کنم،
‫واسه همین رفتم توی بزرگراه".
‫هی. کمک!
‫نه.
‫"هیچکس واینستاد.
‫و اون آخرین چیزیه که یادم میاد".
‫چقدر نوشیدنی خوردی؟
‫مواد غیرقانونی دیگه‌ای مصرف کردی؟
‫زنگ زدی کمک بیاد؟
‫وقتی از صحنه فرار کردی ‫می‌دونستی هنوز زنده بود؟
‫وقتی پیداش کردی ‫می‌دونستی هنوز زنده بود؟
‫"نمی‌دونستم که دستت له شده بود.
‫که هنوز زنده بودی.
‫وقتی قاضی برام هفت سال حبس بُرید،
‫فکر نمی‌کردم کافیه.
‫ولی اگه می‌دونستم باردارم،
‫هرگز به گناهکار بودن اعتراف نمی‌کردم.
‫فقط نمی‌دونستم که دیگه دلیلی برای زندگی دارم.
‫یه "قبل از تو" وجود داشت، ‫یه "موقعی که تو بودی"،
‫و هرگز فکر نمی‌کردم که "بعد از تویی" ‫وجود داشته باشه".
‫متاسفم که از دستش دادی.
‫تا حالا هیچکس اینو بهم نگفته بود.
‫هی، هی.
‫گریس خبری ازت نگرفت. ‫می‌خواست بیام بهت سر بزنم.
‫اوه.
‫پاتریک.
‫اون رفیق صمیمیت بود.
‫پاتریک.
‫پاتریک. پاتریک!
‫پاتریک.
‫تو به اون علاقه داری؟
‫ببین، فکر می‌کنم که ما سه نفر باید بشینیم ‫و فقط...
‫تو با اونی؟
‫همه ما راجع‌به اون اشتباه می‌کردیم.
‫تو بدترین لحظه زندگیش رو در نظر گرفتی
‫و به کسی که هست نسبت دادی.
‫- وای... نه. ‫- لجر!
‫- پاتریک! ‫- لجر!
‫ببرش داخل.
‫پاتریک. فقط...
‫دست از سرمون بردار.
‫- به حرفام گوش بده! ‫- دست از سرمون بردار.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫دوستش داری؟
‫خب... ‫خب، فقط امیدوارم که کار درست رو انجام بدی.
‫کار درست چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط امیدوارم انجامش بدی.
‫آخ.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫کار پاتریک بود؟
‫دیِم دید؟
‫نه. نه.
‫نه، این نمی‌تونه...
‫می‌ذارن ببینیش؟
‫نمی‌دونم. ‫واقعا نمی‌دونم چی میشه.
‫نمی‌خوام اوضاع اون عوض بشه.
‫اون زندگی خیلی شادی داره،
‫فقط باید یه مدت بهشون زمان بدی، خب؟
‫بهشون زمان بدم؟ ‫اونا سال‌ها وقت داشتن.
‫باشه؟ ‫از قضیه نمی‌گذرن.
‫- فقط وضعیت‌مون سخت‌تر میشه. ‫- کنا.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫لطفا نرو. ‫لطفا نرو.
‫فقط برو پیششون و ازشون عذرخواهی کن.
‫دیِم بهت نیاز داره.
‫نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫لطفا ازشون متنفر نشو.
‫اونا دارن زندگی خوبی بهش میدن.
‫وقتی دیِم راجع‌به مامانش پرسید،
‫مطمئن می‌شم که بدونه چقدر آدم فوق‌العاده‌ای هستی.
‫و اینکه چقدر دوستش داری.
‫تو بهتره بری.
‫این خیلی طول نمی‌کشه.
‫من پنج سال اخیر زندگیم رو ‫وقف اون دختربچه کردم.
‫اینو بهم مدیونید.
‫این مال کناست.
‫نامه‌ای که ازتون می‌خوام بخونید ‫رو مشخص کردم.
‫بقیه‌اش خصوصیه.
‫نمی‌خوام این نامه رو بخونید ‫چون...
‫من کنا رو دوست دارم.
‫می‌خوام به خاطر اینکه اسکاتی کنا رو دوست داشت ‫نامه رو بخونید.
‫اون واقعا عاشقش بود.
‫بیا.
‫نظرت چیه، آیوی؟
‫می‌خوای باهام بیای؟
‫میشه حرف بزنیم؟
‫می‌تونی بیای تو.
‫عه...
‫من چیزی که راجع‌به اون شب نوشتی رو خوندم.
‫گمونم...
‫باور دارم
‫که اسکاتی...
‫می‌خواست تو...
‫دخترش رو ببینی.
‫نمی‌تونم جدا از این قولی بدم.
‫من کنا رو واسه شام دعوت کردم.
‫تو هم دوست داری بیای؟
‫اون پشته.
‫میشه باهام بیای؟
‫لجر!
‫هی. بیا اینجا.
‫اوه.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫می‌خوام با یکی آشنا بشی.
‫این دوست من کناست.
‫سلام، کنا.
‫می‌خوای لاکپشت خونگی منو ببینی؟
‫خیلی هم دوست دارم ببینمش.
‫اسمش چیه؟
‫لجر. ‫دقیقا شبیه اونه.
‫هی.
‫می‌خوای آویزگاه جنگلی منو ببینی؟
‫من تقریبا 6 سالمه ‫و هدیه‌ی منه،
‫پس سورپرایز خیلی خوبی نیست
‫چون اونقدر بزرگه که نمیشه کادوش کرد.
‫لجر، میشه لجر رو بذاری توی تُنگش
‫تا گم نشه؟
‫خیلی‌خب.
‫اوه. ‫ای حیوون خوش‌قیافه.
‫این قبلا مال بابام بود.
‫می‌دونی، من قبلا بابات رو می‌شناختم.
‫دوستش بودی؟
‫عشقش بودم.
‫نمی‌دونستم که بابام عشقی داشته.
‫آره، خیلی دوستش داشتم.
‫چرا غمگینی؟
‫دلت براش تنگ شده؟
‫عه...
‫خب، خیلی دلم براش تنگه.
‫ولی به خاطر این گریه نمی‌کنم.
‫چون خیلی خوشحالم که اینجا پیش توئم ‫دارم گریه می‌کنم.
‫چرا؟
‫میشه بیای اینجا؟
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫می‌دونم که تازه باهام آشنا شدی، ‫ولی...
‫خب، من مامانتم.
‫واقعا؟
‫آره، تو...
‫توی شکم من رشد کردی،
‫و بعد، نانا و بابابزرگت، ‫اونا...
‫بابابزرگ نه. ‫نونو.
‫اوه. نونو.
‫نونو و نانا...
‫وقتی نمی‌تونستم ازت مراقبت کردن.
‫ماشین بزرگتری گرفتی؟
‫عه...
‫درسته.
‫خب، دارم روش کار می‌کنم.
‫چه نوشیدنی‌ای می‌خوای؟
‫میشه... ‫یه بنفشش رو می‌خوام لطفا.
‫بنفش اسطوخودوسیـه.
‫یه تیکه تست هم بهت میدم.
‫مرسی.
‫به به!
‫اسمت رو یادم رفت.
‫کنا.
‫میشه لطفا روی تاب هلم بدی، کنا؟
‫آره.
‫هـو!
‫هی.
‫دنبال آبمیوه‌ست.
‫توی یخچاله.
‫باشه.
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫نه، لازم نیست.
‫تو برو با دخترت بازی کن.
‫گریس.
‫این...
‫ما رو به جلو ادامه می‌دیم.
‫فکر می‌کرد که قراره تا آخر عمرش
‫دستش گچ باشه.
‫به ذهن کسی نرسید که بهش بگه...
‫و کلا سه سالش بود.
‫من از وقتی همسن دیِم بودی می‌شناسمت، لج.
‫و توی تمام اون سال‌ها ‫یک بار هم
‫بهم دلیلی ندادی که بهت شک کنم.
‫پس اگه داری بهم میگی که کنا ‫لایق دیِم هست...
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫شوخیت گرفته؟
‫اون یه کبوتر وامونده‌ست؟
‫اون یه کبوتر وامونده‌ست!
‫عجب.
‫نگاه کن.
‫مطمئنی که نمی‌خوای کمک بدم؟
‫- خودمون می‌تونیم. ‫- آره، خودمون می‌تونیم.
‫اینجا فرو می‌کنیمش توی زمین.
‫چرا داریم اینو اینجا می‌ذاریم؟
‫خب، خیلی نانات رو خوشحال می‌کنه
‫که اگه یه وقت از اینجا رد شد ‫ببینه اینجاست.
‫بابایی منو خوشحال می‌کنه؟
‫اینکه ما باهم هستیم ‫خیلی خوشحالش می‌کنه.
‫میشه بزنم روش؟
‫آره، دقیقا بزن اینجا.
‫آفرین.
‫اسکاتی عزیز:
‫من قبلا وقتی تنها بودم ‫برات نامه می‌نوشتم.
‫می‌دونم مدتی میشه برات نامه ننوشتم.
‫شاید به خاطر اینه که دیگه تنها نیستم.
‫من لجر...
‫و والدینت
‫و دیِم رو دارم.
‫حالا یادآورهای تو فقط لبخند به لبم میارن.
‫دوست‌‌دار تو، کنا.
‫بیا بغلم.
‫اوه!
‫خیلی‌خب، کی یخ در بهشت می‌خواد؟
‫- لیمولیلی! ‫- لیمولیلی!
‫فکر کنم موسیقی می‌خوایم.
‫بله!
‫[اسکاتی لاندری]