♪ میخوام تو منو دوست داشته باشی. ♪ ♪ بدامپ ددومپ ددامپ ددومپ. ♪
آن روز هم مثل هر روز دیگر در منهتن بود. شهری که هرگز به خواب نمی رود. و برای خانواده وایلد هم روزی مثل هر روز دیگر بود.
خانواده ای با دارایی فراوان،
آنها اشراف آمریکایی به حساب می آیند.
تینسلی و متی وایلد، وارثان، خواهرانی که،
به دلیل اقبال بلندشان، جزو ثروتمندترین نخبگان هستند.
برخی ارزش دارایی پدرشان را باج چندین پادشاه تخمین می زنند.
تینسلی و متی وایلد
در مراسم افتتاحیه اختصاصی آخرین فیلم چارلی چاپلین شرکت می کنند،
«چراغ های شهر»، در کنار خود استاد چاپلین.
و نخبگان جهان.
سپس با سقوط سهام، فاجعه رخ می دهد.
میلیاردها دلار ناپدید می شوند.
بسیاری از روی ناامیدی خودکشی می کنند،
از جمله اشراف زاده ای به نام کورنلیوس وایلد.
بخش عمده ای از ثروتش از بین می رود.
با این وجود، خواهران وایلد
هنوز هم در وضعیت خوبی به سر می برند، زیرا شایعه شده است
که این وارثان قرار است املاک وسیع خانوادگی را به ارث ببرند.
کورنلیوس وایلد
دو خواهرش، طبق گزارش ها از ارث زمین محروم شده اند
مجبور می شوند برای کمک به عموم مردم مراجعه کنند.
من یکی از بره های شیرین هستم.
فقط بره ها.
نگو فقط بره ها.
نه هر بره ای.
اوه، به خاطر پیت، ادامه بده.
ادامه می دهم.
من یکی از بره هایی هستم که وال استریت پشمشان را چیده است.
من، به همراه بقیه خانواده ام، میلیون ها دلار خود را از دست داده ایم.
کت. درباره کت صحبت کن.
و حالا تنها چیزی که برایم باقی مانده این کت چینچیلا است...
که برایش 25000 دلار پرداخت کردم.
و اگر کسی این را تماشا می کند
که می تواند کت من را بخرد، آرزو می کنم این کار را بکند.
ادامه بده.
اما سرنوشت آخرین خنده را می زند زیرا وصیت نامه کورنلیوس وایلد
پیدا نشد. یک وصیت نامه قدیمی تر املاک را برای کورنلیوس باقی می گذارد
خواهرانش بئاتریس و فلورانس وایلد.
تینسلی وایلد و متی وایلد
که اکنون فقیر شده اند، به بیابان فرستاده می شوند
شمال غربی اقیانوس آرام، که زمانی به عنوان قلمرو اورگان شناخته می شد،
برای گذراندن دوران نقاهت و عزاداری برای مرگ پدرشان.
همه اینها در حالی است که کشور در حال فرو رفتن به ورطه فقر مالی است،
چیزی که دنیا هرگز به خود ندیده.
تنها چیزی که باید از آن بترسیم...
خود ترس است.
♪ یه زمانی زندگی یه میلیونر رو داشتم. ♪
♪ پولمو خرج میکردم و برام مهم نبود. ♪
♪ بعدش شروع کردم به سقوط کردن. ♪
♪ هیچ دوستی نداشتم ♪
♪ و جایی برای رفتن نداشتم. ♪
♪ اما اگه یه روز دوباره دستم به یه دلار برسه ♪
♪ محکم نگهش میدارم. ♪
♪ کسی تو رو نمیشناسه ♪
♪ وقتی بی پول و درمانده ای. ♪
♪ کسی تو رو نمیشناسه ♪
♪ وقتی بی پول و درمانده ای. ♪
♪ منظورم اینه وقتی بی پول و درمانده ای. ♪
♪ وقتی بی پول و درمانده ای. ♪
♪ کسی تو رو نمیشناسه ♪
♪ وقتی بی پول و درمانده ای. ♪
♪ منظورم اینه وقتی بی پول و درمانده ای. ♪♪
♪ دختر زیبا... ♪♪
ایشون تینزلی وایلد هستن، خواهر کوچکترم.
فریبنده اما خطرناک.
و این منم، متی.
اون یکی که زرق و برق کمتری داره.
تینزلی بدجنس نیست، فقط از روی خوشی بی خبره
مثل یه گربه که داره از وسط ترافیک رد میشه.
اما از بحث دور شدم.
این داستان اینه که چطور ثروتمون رو از دست دادیم
و یاد گرفتیم که الماس ها تنها چیزهایی نیستن که تحت فشار ساخته میشن.
چی؟
گفتم خفه شو.
نه، نگفتی.
داشتم بهش فکر میکردم.
داشتم فکر میکردم باید اون دهن از خود راضی و
بد ترکیب و فقیرت رو ببندی.
تینزلی، من تو 20 دقیقه گذشته یه کلمه هم حرف نزدم.
اوه، ولی میخواستی که بزنی.
حس میکردم اونجا نشستی...
و داری به چیزایی فکر میکنی.
اگه منظورت دانش من از نحوه کار دفتر تلگرافه...
همون. همونجا. اون...
دانش کارگریت از چیزها.
تینزلی، فکر نمیکنم دونستن این موضوع نیاز به دانش خاصی داشته باشه که
نمیشه همینجوری سر مرده داد بزنی که خاله بئاتریس رو بیاره رو خط
انگار مردم اینجا یه جوری میدونن خاله بئاتریس کیه،
تقریباً 3000 مایل اونورتر تو نیویورک سیتی.
و اینکه یه جوری شماره تلفنش رو تو پرونده دارن.
تو خیلی خسته کننده و ملال آوری.
تو الان یه سخنرانی درباره یه چیزی کردی
هیچکس در موردش نمیدونه، بیچاره، و هیچکس هم اهمیت نمیده.
من متی هستم.
تو هیچوقت من رو به اسم صدا نمی زنی.
همینه که گفتم.
بیچاره. من تو رو به اسمت صدا زدم.
و اینجا شهر نیویورک نیست.
همونطور که مدام به من یادآوری می کنی...
اوه، مریم مقدس، ۲۰۰۰ مایل.
۲۸۵۱ مایل.
دقیقا همینه.
من هر دقیقه از هر روز این هفت روز رو از تو شنیدم.
من داشتم استعاره به کار می بردم.
میدونی یه مشکلی داری، بیچاره.
مجازیه، نه استعاری.
و یه مشکلی هم با من هست.
خودت گفتی.
من فقط داشتم حرف تو رو تکرار می کردم.
ته دلم اینو میدونم.
البته نه خیلی ته دل.
میخوای همه چیز رو درباره این احمق های کثیف کوچولو که اینجا هستن بهم بگی
و اینکه چرا همشون اینقدر
ظاهری کهنه و لباس های لک و کثیف دارن و همشون این شکلی به نظر میرسن
شلخته، ژولیده، ناشیانه، کثیف...
تموم شدی؟
از مد افتاده.
لکه دار. گفتم لکه دار؟
تینزلی، تماست وصل شده.
خانم، طرفتون پشت خطه.
ام، بفرمایید.
شما باجه خصوصی ندارید؟ نه، خانم.
جدی انتظار نداری من اینجا
در این بیابون باز، یه مکالمه داشته باشم؟
آه، نه، خانم، من هیچ انتظاری ندارم.
مسخره نباش.
اینجا حشره هست.
خانم، بعید میدونم حشرات گوش بدن.
بی ادب.
اسمت رو میخوام. اسمت رو بگو.
بوفورد، خانم.
خب...
بوفورد...
من قراره زندگی رو برات خیلی سخت کنم.
تینزلی، میشه تمرکز کنیم؟ عمه بئاتریس.
طرفتون
پشت خطه، خانم.
بسیار خب.
الو؟
عمه بئاتریس؟
من کاملا مطمئنم ال. فرانک باوم
ساحره ی خبیث غرب رو خلق کرده.
بعد از ملاقات با عمه‌ام بئاتریس.
لطفاً برای خانم بئاتریس وایلد منتظر بمانید.
تمیز شده؟
بله، خانم.
سلام، ماتیلدا. ماتیلدا هستی؟
نه. می‌دونی که تینزلی‌ام.
وکیل ما، آقای کانتیلیور، به من گفت ماتیلدا پشت خط خواهد بود.
تینزلی‌ام. فکر کردم اگه می‌دونستی منم، ممکنه قطع کنی.
انتظار داشتم ماتیلدا رو تحت سلطه خودت دربیاری، پس تعجب نکردم.
تحت سلطه؟
اون تمام راه منو با حقایق بی‌پایان و بی‌فایده‌اش شکنجه داد درباره‌ی...
حالت چطوره، عزیزم؟
به خونه جدید عادت کردید؟
هنوز ندیدیمش، عمه جون.
آقای بیردویستل وصیت‌نامه پدرم رو پیدا کرده؟
به محض اینکه پیداش کنه، بهتون اطلاع می‌دیم.
چطوری؟
با کبوتر؟
احتمالاً توی خونه جدید تلفن نیست.
الو.
تلفن خواهد بود؟
جایی که ما اقامت داریم؟
تلفن.
صدای منو می‌شنوه؟
متی، اون گنگه؟
نتیجه چیزیه که مهمه، آقای کانتیلیور.
این یک رابطه اکتسابی است.
ما وایلدها با بخشیدن چیزها بی‌نهایت ثروتمند نشدیم.
به جز کمک به خیریه‌ها.
حالا باید سوار یه قایق مرگ کوچولو بشیم
و به انتهای دنیا برده بشیم، به دلایلی که هنوز مطمئن نیستم چرا.
فکر نمی‌کنم بگی برده بشیم. فکر می‌کنم باید بگی هدایت بشیم.
خفه شو! چی؟
حالا باید سوار یه قایق مرگ کوچولو بشیم -
نه، نه تو عزیزم.
به جز خیریه‌ها، وقتی چیزهایی رو به خیریه‌ها می‌دیم.
خواهر عزیزم، این بخشیدن چیزی نیست
اگه ازش بیشتر از پولی که خرج کردی، درآمد داشته باشی.
من می‌دونم پدرم هرگز بدون گذاشتن وصیت‌نامه نمی‌مرد.
واضح است که ما پدرت رو اونقدر که فکر می‌کردیم، نمی‌شناختیم.
فقط بگو -
چون به خودش شلیک کرد،
وقتی تو فقط یه بچه بودی
مادرت ازم قول گرفت که مراقب تو باشم.
هیچ‌کس نمی‌دونه مادرم کجاست. و اگه قول دادی مراقبم باشی،
چرا نیستی؟
غیر ضروری بود، عزیزم.
تمام نیازهای تو از قبل ترتیب داده شده بود و توسط یک ارتش کوچک برآورده می‌شد
از خدمتکارها، پرستارها و معلم‌ها.
و حالا اینجایی.
بله، اینم از این. ارتباط قطع شد.
فکر می‌کردم حداقل طرف متی رو می‌گیری.
چطور تونستی اونو اینجا، وسط ناکجاآباد، ول کنی؟
فقط برای یه مدت کوتاهه، تا وقتی که اون خبرنگارهای زشتِ جامعه‌شناس
ساکت بشن.
داری باعث خجالت خونواده می‌شی.
یه مدت تو این بهشت استراحت کن، بعد آروم برت می‌گردونیم.
من بلدم چطوری از خانواده مراقبت کنم.
خوب می‌دونی که ما حرفاتو باور نمی‌کنیم، عمه بئاتریس.
فکر کنم یه صدایی روی خط هست.
واقعا؟
من که چیزی نمی‌شنوم.
اون ما رو بیرون کرد. حالا دیگه کارمون زاره.
می‌دونستیم که به دردسر افتادیم...
ولی توی وحشیانه‌ترین تصوراتمون هم، با اون همه ناز و نعمتی که داشتیم،
اصلاً نمی‌دونستیم چه چیزی در انتظارمونه.
کوسه‌ها.
توی آب کوسه هست.
اوه، فکر کنم کوسه‌های شش آبششی پوزه پهن باشن.
کوسه‌های ببری.
خطرناکن؟
اوم هوم.
از کجا می‌دونی؟
پوزه‌شون گردتره.
آهان، فهمیدم.
ما قراره بمیریم
و تو داری درباره‌ی شکل
دهن کوسه‌هایی که قراره ما رو بخورن حرف می‌زنی.
این آقا می‌دونه داره چیکار می‌کنه.
مطمئنم اگه می‌دونست قراره بمیریم، ما رو اینجا نمی‌آورد.
خب، خواهر تینزلی بودن واقعاً چطور بود؟
مدیریت بحران.
فی‌البداهه عمل کردن تو موقعیت‌هایی که هیچ‌کس نمی‌تونست تصورش رو بکنه.
مثلاً تو شوی مد پاریس،
وقتی تینزلی پرید روی صحنه و لباس یه مدل رو پاره کرد،
چون می‌خواست همه رو از سلیقه‌ی بد محافظت کنه.
اینجا کی سیگارمو برام میاره؟
مطمئنم که سیگاری وجود نداره.
نباید سیگار بکشی.
هیچ‌کدوم نیست؟
یعنی هیچ خدمه‌ای نیست؟
یعنی خودم باید برم سیگارمو تهیه کنم؟
نه. هیچ‌کدوم، یعنی سیگاری وجود نداره.
هیچ‌کس بهم نگفت برای اومدن به اینجا باید سیگار رو ترک کنم.
تموم شد.
من دیگه تموم کردم.
می‌خوام برگردم.
حالا برعکسش کن.
صدای منو شنیدی؟
می‌خوام برگردم.
من می‌خوام برگردم.
هیچ‌چیز برای برگشتن ما وجود نداره.
اصرار دارم این قایق کوچیک رو دور بزنی، مردک میمون.
یا بگم اخراجت کنن؟
صدای منو می‌شنوی؟
آه.
اوه، نه! اوه!
اوهوووواه!
تو آدم ناشی دست و پا چلفتی.
اونا لباس زیرهای منن.
بهترین لباس‌ها از فرانسه و ایتالیا.
اوه!
ما... قراره بمیریم!
♪ ما داریم عبور می‌کنیم ♪
♪ از ساحلی به ساحل دیگه. ♪
♪ صخره‌های ناهموار ♪
♪ ممکنه نزدیک باشن. ♪
♪ بادها ممکنه زوزه بکشن ♪
♪ و طوفان‌ها ممکنه غرش کنن ♪
♪ قبل از اینکه به خشکی برسیم. ♪♪
سلام؟
اون کسی که قرار بود بیاد دنبالمون کجاست؟
آقای قایقران، لطفا با اون وسیله با احتیاط رفتار کنید.
وای خدا، داره کفشام خراب میشه.
مگه من جوری حرف نمی‌زنم که اون بفهمه؟
واضحه که طبقه کارگر این مناطق به اندازه
طبقه کارگر معمولی و روزمره ما در وطن فرهنگ ندارن.
سلام؟
هیچ‌کس اینجا نیست.
کجا می‌تونیم یه تلفن پیدا کنیم؟
اینجا تلفن وجود نداره.
سرویس ماشینی هست؟
جاده‌ای می‌بینی؟
خب، ما باید چیکار کنیم؟ حتی یه کلبه یا استراحتگاه هم اینجا نیست.
شما نمی‌تونید ما رو اینجا بذارید.
هی، ناخدای کله ماهی.
من ساعتهاست چیزی نخوردم.
متی، بهش بگو دارم تبخیر میشم!
اوه لطفا، لطفا، لطفا آقای قایقران.
لطفا ما رو اینجا نذارید.
خواهرم، اون نمی‌تونه جلوی بی‌ادبیش رو بگیره.
رفتارش زننده است و یه چیزی کم داره.
وقتی نوبت به فکر کردن به دیگران می‌رسه، یه جور مرضه.
متی. اون واقعا کاملا بی‌خطره.
اوم هوم.
اوه، به جز وقتی که سیگار رو روی کمرت خاموش کرد یا...
یا وقتی در کوپه قطار رو روی انگشتای پیشخدمتمون کوبید، یا وق...
متی.
بله. حالا که بهش نگاه می کنم
می فهمم چرا ما رو اینجا ترک می کنید.
♪ امیدوارم جاده به استقبالت بیاید. ♪
♪ امیدوارم باد همیشه پشتیبانت باشد. ♪
♪ امیدوارم خورشید گرم بر چهره ات بتابد. ♪
♪ امیدوارم همیشه خوشبختی را بشناسی. ♪
♪ امیدوارم جاده به استقبالت بیاید. ♪
♪ امیدوارم باد همیشه پشتیبانت باشد. ♪
♪ امیدوارم سرزمین دوستان همیشه نزدیک باشد. ♪
♪ امیدوارم همیشه خوشبختی را بشناسی. ♪♪
این قطعا یک مسیر باز شده است.
نمی دونم بشه اسمش رو جاده گذاشت یا نه.
اگه یه ماشین بتونه اینجا رانندگی کنه.
ولی ما می تونیم پیاده بریم.
کجا؟
و وسایلمون چی؟
بله. اون باید اولویت ما باشه.
من نمی تونم تنهایی این کار رو بکنم.
من تو زندگیم یه کیف هم حمل نکردم، چه برسه به یه صندوق.
منظورم به جز کیف پولمه.
بله، تینزلی،
می دونم. این برای هیچ کس که تو رو دیده تعجب آور نیست،
ولی اگه می خوای چیزی از چیزهایی که برات مونده رو نگه داری
باید کمک کنی.
داری چیکار می کنی؟
اِ.
داری کیف طلای هرمست رو اونجا می ذاری...
روی اون تنه درخت کثیف؟
میزی می بینی؟
سطحش رو خراب می کنه.
طلا لکه دار میشه.
طلا از نظر فنی لکه دار نمیشه.
ممکنه تغییر رنگ بده یا از هم بپاشه
اگه با سفید کننده یا نمک تماس پیدا کنه.
ولی لکه دار نمیشه.
هی. طلا از نظر فنی لکه دار نمیشه،
وِروِر وِروِر وِروِر وِروِر.
ازت متنفرم.
بله، همیشه بهم میگی.
طلا.
بله، بله، قفلش از طلاست.
اگه لازم شد می تونیم طلا رو بفروشیم.
من کیفم رو نمی فروشم.
این یه کیف طلای ۲۴ عیاره که با الماس پوشیده شده.
الماس ها رو هم می تونیم بفروشیم.
داری چی میگی؟
ترجیح می دم بمیرم.
ممکنه اتفاق بیفته، تینزلی.
الان چیزای مهم تری وجود داره.
تو کی هستی؟
مد دریا داره میاد بالا.
وسایلمون یا شناور میشن و میرن یا ته نشین میشن.
♪ امیدوارم جاده به استقبالت بیاد. ♪
♪ امیدوارم باد همیشه پشتیبانت باشه. ♪
♪ امیدوارم خورشید گرم بر صورتت بتابه. ♪
♪ امیدوارم همیشه خوشبختی رو تجربه کنی. ♪♪
صبر کن.
نمیتونم اینقدر سریع راه برم.
پیاده رو وجود نداره.
نه، نیست.
متی، یه گرگینه داره به سمتمون میاد.
ما حتی سیر یا گلوله نقره ای هم نداریم.
سیر برای خون آشام هاست.
این Canis lupus هست. چی؟
اوه، این گرگینه نیست. یه گرگه.
به نظر میاد میخواد ما رو بخوره.
باید چیکار کنیم؟ عجیبه.
تو یه کتاب خوندم که بیشتر حیوانات وحشی همینطوری بهت نزدیک نمیشن.
خب، شاید اون اون کتاب رو نخونده.
این کاری نیست که اونا باید انجام بدن.
گرگ ها همینطوری بهت نزدیک نمیشن.
باشه، خب، شاید اون یه گرگ تنهاست. مثلا.
مثل یه آدم احمق تنها مثل تو.
آره، مثل یه گرگ تنها.
چرا میخندی؟
واقعا؟
شاید اون یه گرگ تنهاست؟ گرگ تنها.
فکر نمیکنی این خنده داره؟
داره نزدیک تر میشه.
اون سرعتش رو کم نمیکنه. باید چیکار کنیم؟
نمیدونم، من پایین ترین نمره هام رو تو جانورشناسی گرفتم.
خانم مدیر مری گفت اگه درس نخونم همچین اتفاقایی میفته.
واقعا؟ اون عجوزه پیر خشکیده
بهت گفت اگه جانورشناسی نخونی زندگیت نابود میشه.
نه، نه دقیقا جانورشناسی.
من تو جانورشناسی عالی بودم.
نه نبودی، یکی دیگه به جات امتحان داد؟
من تو کلاسا شرکت کردم و خودم امتحان دادم.
ترجیح میدادم چشم چپم رو دربیارم تا اینکه جانورشناسی بخونم.
باشه، خب، شاید اگه تو مدرسه درس میخوندی،
الان میدونستی باید چیکار کنی.
وای خدای من. مدرسه.
همش خفه شو درباره مدرسه.
مدرسه این. مدرسه اون. تو خیلی خسته کننده ای.
من فقط گرگ ها رو تو باغ وحش برانکس دیدم.
و اونا فقط دور خودشون میچرخیدن و طوری به نظر میرسیدن که انگار میخوان تورو بخورن.
اونا دور خودشون میچرخیدن چون تو قفس بودن.
اوه، باید چیکار کنیم؟
اون سرعتش رو کم نمیکنه.
نمیدونم. من-من نمیدونم.
بهتره بريم تو آب؟ گرگ ها ميرن تو آب؟
سلام؟
تینسلی، فکر کنم طرز حرکت این موجود...
فکر کنم یه چیزی مثل... هاری داشته باشه.
هاری؟ تو گفتی هاری؟
آره. من در این مورد توی یه کتاب خوندم.
فکر کنم باید سعی کنیم از ساحل دور شیم
و از یکی از درختا بالا بریم.
باشه، برمی گردیم... و می بینیم دنبالمون میاد یا نه، باشه؟
آره.
باشه آره، آره، قطعا هاریه.
اوه.
اینجا خیلی بالاتر از چیزیه که به نظر میاد.
گرگ ها از درخت بالا نمیرن!
فکر کردم گفتی اون از درخت بالا نمیره!
این چیزیه که من توی یه کتاب جانورشناسی خوندم!
این کتاب جانورشناسی رو از کجا آوردی؟!
از یه دستفروش توی تایمز اسکوئر؟
آآآ! آآآ!
من نمی تونم این کارو انجام بدم.
من آماده نیستم. من مثل تو توانایی های ورزشی ندارم.
من برای مد لباس های سطح بالا ساخته شدم.
فکر نکنم از صدای تو خوشش بیاد.
من کسی هستم که صدای قشنگی دارم.
این موجود مشخصا هیچ سلیقه ای نداره.
و من کسی هستم که درس خونده.
من یاد گرفتم چطور یه شوهر رو جذب کنم.
شاید بتونی از شوهرت بخوای این گرگ رو دور کنه.
من قرار بود با یه آستور ازدواج کنم.
و تو قرار بود یه پیر دختر بشی.
چی؟ چی؟
کیف پول هامون!
اوه. اوه اوه!
تینسلی وایسا! داری چیکار میکنی؟
دارم کیف پولمو نجات میدم.
نه، این کارو نمیکنی.
من اونو تو پاریس خریدم. ده هزار دلار قیمتش بود.
خب، الان اوضاع فرق کرده.
این جانورها دیگه چی هستن؟
فکر کنم راکون باشن، با توجه به خط هاشون.
با رژ لب من چیکار دارن؟ با آرایشم؟
شاید دارن سعی میکنن یه شوهر جذب کنن.
واااه. اوه، آآآآ!
ووا اوه اوه!
♪ امیدوارم جاده به استقبالت بیاد. ♪
♪ امیدوارم باد همیشه پشتت باشه. ♪
♪ امیدوارم خورشید گرم بر صورتت بتابه. ♪
♪ امیدوارم همیشه خوشبختی رو بشناسی. ♪
♪ امیدوارم جاده به استقبالت بیاد. ♪
♪ امیدوارم باد همیشه پشتت باشه. ♪
♪ امیدوارم خورشید گرم بر چهره‌ات بتابد. ♪
♪ امیدوارم همیشه خوشبختی را بشناسی. ♪
♪ امیدوارم همیشه خوشبختی را بشناسی. ♪♪
ما در تمام زندگی‌مان، روی چیزی کمتر از
ملحفه‌های ابریشمی ایتالیایی با تراکم هزار نخ نخوابیده‌ایم،
چه برسد به شاخه‌های یک درخت پر از حشره.
ما قراره بمیریم.
این حرفا رو تموم کن.
خیلی سردمه.
نگاه کن.
نجات پیدا کردیم.
سلام.
اوه، تمدن دوباره بازگشت.
تینزلی، ما این مرد رو نمی‌شناسیم.
اون مشکلات روانی داره.
من مشکلات روانی ندارم.
متوجه شدی چطور داره تحریک میشه؟ ما سعی می‌کنیم اونو نگران نکنیم.
شما گوجه‌ها دخترخاله‌های وایلد هستید، مگه نه؟
چطور جرأت می‌کنی از چنین زبانی استفاده کنی، جناب محترم.
خانم‌ها؟ نه.
دخترها؟ نه.
هوم.
شما پهنه‌ها -
نه.
شما پرنده‌های دخترخاله‌های وایلد هستید، مگه نه؟
ما دخترخاله نیستیم. ما خواهریم.
خواهر ناتنی. مادرش قبل از به دنیا آمدن من فوت کرد.
نژادشون بی‌اهمیته.
تبار ایرلندی مادرم رو میشه تا شوالیه‌های سال ۱۵۰۰ ردیابی کرد.
آنها از بری‌ها و بین‌ها بودند...
شوالیه‌ها، یک اشراف درجه پایین.
بنابراین خون ضعیف.
آه - من فقط اینجام تا شما رو به جایی که باید برید ببرم. به اون خونه.
اوه. چمدون‌هامون چی؟
کجاست؟
♪ اوه پسر من خوش شانسم. ♪
♪ قسم می‌خورم که خوش شانسم. ♪
♪ این روز شانس منه. ♪♪
آدرس درسته، اما این باید یه اشتباه باشه.
حتی فکر نمی‌کنم اینجا یه خونه باشه.
من فکر می‌کنم اینجا یه قایق‌خونه‌ست.
یه قایق‌خونه؟
کجا می‌تونیم یه تلفن پیدا کنیم؟
من می‌تونم شما رو به پورت تاونزند برسونم.
باید اونجا یه تلفن باشه.
چقدر فاصله داره؟
حدود صد مایل، کم و بیش.
یه آدم‌کش.
چی؟
یه آدم‌کش.
این اسمیه که به کسی میدن که باعث میشه آدما ناپدید بشن.
یه آدمکش حرفه ای.
چه... اطلاعات جالب توجهی رو نگه داشتی
وقتی بهش برخوردی.
آره، فامیلی من باتنه،
به خاطر همین از بچگی یادم مونده.
میدونی، چیزایی که تو محله یاد میگیری.
اوه. این خیلی عالیه.
آره. آره.
خیلی بهتر از...
میدونی، مادربزرگم.
اون همیشه میگفت، یه دکمه هم برام ارزش نداره.
دکمه ها... وقتی بهش فکر میکنی چیز خنده داریه.
فکر کردم تو آدم باهوشی هستی.
مغز خوبی داری.
مغز؟ منظورت چیه؟
خب، معلومه که شما دوتا از خانواده های پولدار هستید
و، اوم، هردوتون خوشگلید.
منظورم اینه که، اگه یکم مثل خواهرت به خودت میرسیدی، میتونستی باشی.
میدونی، تو یه سر عاقل داری.
اوه، منظورت اینه که من باهوشم؟
خب، تا اون حد هم نمیرم که بگم باهوشی، ولی...
میبینم که یه اسلحه پنهانی رو آوردی بیرون.
ف-ف-فکر کردم یه خرس دیدم.
خرس؟! یه خرس زنده واقعی.
حالا، با توجه به اینکه گفتم تو آدم باهوشی هستی،
اگه یه خرس عروسکی میدیدم، اسلحه نمیاوردم.
اوه، نه، نه، نه، نمیاوردی.
نه، نه، نمیاوردم.
نه نه نه نه نه، نمیاوردی.
این اصلا منطقی نیست، هه، هه.
خب... آقای باتن، اهل کجایید؟
اصالتا اهل انگلیسم، ولی به سان فرانسیسکو نقل مکان کردم
چند سال پیش، و بعد کارفرمای من تصمیم گرفت که، اوم،
منو اینجا نگه داره
در مرز تمدن، و...
شما نمیخواید در مورد من بشنوید.
من معمولا سعی میکنم خیلی به منافع پیمانکارم نزدیک نشم.
و منظورت از منافع پیمانکار، مشتری هاست
که اسکورت و محافظت میکنی.
یه همچین چیزی.
متی.
خب، من ماتیلدا هستم، ولی کسی منو اینجوری صدا نمیکنه.
من باتن هستم.
گفتی.
اوه، خرابش کردی، ای احمق.
تینزلی، داری خواب بد میبینی.
اوه، داشتم خواب میدیدم که خدمتکارا داشتن کمد لباسامو میگشتن.
اوه، نه.
ما کجاییم؟
حدود 45 مایل دورتر از کوئیلسین.
آه، اسمش هندیه.
من اونها رو توی فیلم ها دیدم.
ها. فیلم ها.
قبایل بومی اینجا اصلا شبیه اون چیزی که توی فیلم ها نشون میدن نیستن.
چرا تفنگ ساچمه ای داری؟
اوممممم.
اون یه... اون یه تفنگه.
من یه بار با تفنگ ساچمه ای شلیک کردم.
وقتی دختر بودم، تیراندازی به اهداف پروازی.
چرا تفنگ داری؟
فکر کرد یه خرس دیده.
یه خرس خیلی بزرگ.
یه خرس! چه خطرناک و خیالی به نظر می رسه.
آقای باتن اینجا به من اطلاع داد که استخدام شده تا از ما مراقبت کنه.
در واقع بیشتر یه کار قراردادیه. مثل یه فریلنسر.
آره، اون قرارداد بسته که از ما مراقبت کنه، همونطور که گفتم.
آهان، پس شما برای عمه هامون کار می کنی.
اوم. هوم.
باتن.
من یه باتن رو توی لندن می شناختم.
اوه، خب، در واقع، نام خانوادگی باتن به سال 1200 برمی گرده
وقتی که آنگلوساکسون ها بر بریتانیا حکومت می کردن.
اوه، نه، اون نیست.
باتن، ن ن ن باتن باتن، باتن.
کی دکمه رو داره؟
وقتی نمی تونم چیزی رو به خاطر بیارم دیوونه میشم.
نوک زبونمه.
خب، در واقع این فقط یه اسم مجازیه.
اوه، در اصل گرفته شده از
توی نیویورک تایمز بود. بله.
یه چیزی درباره اعدام یه گانگستر. خیلی وحشتناک بود.
به مردی که این قتل رو انجام داد می گفتن...
در واقع، این فقط یه کلمه فرانسوی 'بوتون' به معنی
دکمه است.
باتن. مرد. بله.
مردی که برای کشتن استخدام کرده بودن یه 'باتن من' بود.
و اسم شما باتنه، اینجوریه که من چیزها رو به خاطر میارم.
پس وقتی بخوام اسمت رو به خاطر بیارم، فقط فکر می کنم به
'باتن من'. یه 'باتن من'، یه قاتل روانی اجیر شده.
من هیچ وقت تو رو فراموش نمی کنم. حالا.
نه. اوم. اوممم.
تینسلی، سعی کردم جلوتو بگیرم،
و می دونم که منو به خاطر این نمی بخشی.
چی هست؟ صبر کن. داری چیکار می کنی؟
چی؟ صبر کن! اوی!
اوه، تو رسما دیوونه ای.
تو داشتی سعی می کردی خودتو بکشی و منو هم با خودت ببری.
من دیوونه نیستم. من دارم جونمون رو نجات میدم.
تو همیشه دچار حمله پانیک میشی!
این کار رو نمیکنم!
کاخ باکینگهام چی؟
نزدیک بود مجبور شم یکی رو صدا کنم تا کمکت کنه.
اونقدرها هم بد نبود.
آهههه! آههه!
اتفاقا بد بود. مثل ماهی کپور نفس میکشیدی و صدا در میاوردی.
من یه واکنش آلرژیک خفیف به صدف داشتم.
انگار تا حالا دیدی ماهی کپور چطوری نفس میکشه.
تو یه حمله عصبی داشتی.
تو جلوی پادشاه انگلیس توی یه مهمونی شام داد زدی.
فکر کنم همه اونجا، از جمله خود پادشاه، یه حمله عصبی داشتن.
آها، من سر پادشاه داد نزدم. فقط صداش کردم.
باشه، تو نباید با پادشاه انگلیس سر صحبت رو باز میکردی.
اصلا توی یه مهمونی شام. هیچوقت. مگه تو از مدرسه آداب معاشرت فارغ التحصیل نشدی؟
اوه. اوه، چطور جرات میکنی!
من کبود و خراشیده شدم و لباسم پاره شده.
خانواده سلطنتی باید شروع کننده مکالمه باشن.
متوجه میشی که اونا شروع میکنن تا بتونن زمانشون رو کنترل کنن.
اونا باید کنترل رو در دست داشته باشن. وقتشون با ارزشه.
چطور توجه بقیه رو جلب کنی اگه اجازه نداشته باشی توجه جلب کنی؟
به خودت؟
تینسلی، نمیخوام بحث رو عوض کنم
ولی آقای باتن داره از تپه بالای سرت میاد پایین.
آه، اوه، ها.
آقای باتن، کمک! خواهرم رسما دیوونه است!
شما دوتا خانم، دامن پوش،
هرچی که هستین، دیوونه اید.
من نمیخوام شما رو بکشم.
من دارم سعی میکنم شما رو به جایی که باید برین برسونم.
بله، من قصد دارم به جایی که باید برم برسم، اما نه برای یه مدت خیلی طولانی.
اوه، چه هوشمندانه.
فکر میکنی من دارم میگم جایی که باید برین
یه جور استعاره برای مرگه.
دقیقا.
و تنها دلیلی که الان با ما حرف میزنی
اینه که سرعت ما رو کم کنی و دست بالا رو بگیری.
این مزخرفه.
دیدی متی؟
منظورم اینه که درسته، ولی مزخرفه.
پس میخوای ما رو بکشی؟
خب، آره، میخوام شما رو بکشم.
اوه. اون رو دیدی؟
بیچاره داره سعی میکنه ما رو بکشه.
آه!
خیلی به دل نگیر.
دوران سختیه. یه آدم باید یه جوری خرجش رو دربیاره.
اوه، زدی بهش.
خواهش میکنم.
اه. داره خون میاد.
معلومه که داره خون میاد. با یه تیکه چوب زدمش.
اوه، آآآ، اییی.
شما دخترا، دخترای خوبی باشین
و برای مادربزرگ یه کم چایی بیارین.
آهه!
بزن بریم.
چی؟ چی؟
رونندگی کن، متی، رونندگی کن.
من بلد نیستم رانندگی کنم.
چرا من تو این صندلی نشستم؟
فقط به خاطر اینکه من تو این صندلی نشستم، معنیش این نیست که رانندگی بلدم.
چرا، بلدی. تو یاد گرفتی چطوری این کارو بکنی.
نه، یاد نگرفتم. تو خیلی آدمای فنی سطح پایین میشناسی.
من مهندسی رو تو یه کتابخونه تو خیابون ۴۲ام منهتن خوندم.
من هیچی درباره ماشین نمیدونم.
خب، تنها چیزی که میدونم اینه که به آدم کوچولو میگی کجا میخوای بری.
آدم کوچولو میبینی؟ دنبال یه دفترچه راهنما بگرد، یه همچین چیزی.
اینه؟
آره، آره، دقیقا همینه. اوه،
اینجا نوشته، قبل از روشن کردن ماشین، رادیاتور رو پر کنین
با برداشتن درپوش، با آب تمیز و تازه.
رادیاتور؟ مثل اون رادیاتورایی که به دیوار وصلن، تو اینم رادیاتور هست؟
آره. فکر نکنم ربطی داشته باشه.
هنگام پر کردن باک، مطمئن شین که هیچ شعله‌ی بازی وجود نداشته باشه.
نه. فقط... موتور رو روشن کن و برو.
اینجاییم.
زیر فرمون دو تا اهرم کوچیک هست.
اهرم گاز سمت راست مقدار مخلوط، بنزین و هوا رو کنترل میکنه،
که بعدش کاملا...
فقط خفه شو.
روشن کردن موتور اینطوریه که
باید دسته هندل جلوی ماشین رو بچرخونین.
مگنت ولتاژ پایین فراهم میکنه...
باید بری جلوی ماشین و هندل رو بچرخونی.
من کلید میچرخونم؟
داری چی میگی؟ من قرار نیست هندل بچرخونم، باشه؟
خب، اهرم جرقه معمولا باید
کاملا عقب کشیده بشه تا آخر بالا تو ربع دایره.
ربع دایره چیه؟ من نمیخوام هندل بچرخونم.
گاز باید تقریبا رو درجه ششم قرار بگیره.
همین الان میخوام خفه ات کنم.
اهرم تو این موقعیت کلاچ رو خلاص میکنه و درگیر میکنه
ترمز توپی رو، در نتیجه از حرکت ماشین به جلو وقتی موتور روشن میشه جلوگیری میکنه.
من قرار نیست هیچ هندلی رو بچرخونم.
صبر کن، صبر کن، انگار لازم نیست.
نوشته تو ماشینایی که استارت ندارن
کلید سوییچ رو وارد کنین و کلید رو به سمت چپ بچرخونین.
یعنی خلاف جهت عقربه های ساعت.
من با خونریزی شدید کشته میشم، داره
یه سری مزخرفات از یه دفترچه راهنمای ماشین میخونه.
مزخرفات یعنی حرف زدن یا نوشتن طولانی و متکبرانه.
این دفترچه راهنما در واقع با بیان و وضوح نوشته شده است.
سوییچ را وارد کنید و کلید را به سمت چپ بچرخانید.
یعنی خلاف جهت عقربه های ساعت.
من می دانم چپ کدام طرف است.
نیازی نیست بگویید خلاف جهت عقربه های ساعت.
من نمی گویم، دفترچه راهنما می گوید.
این مدل استارت داخلی دارد، پس نیازی به هندل زدن نیست.
دقت کنید اهرم دستی که تا کف ماشین امتداد دارد
در سمت چپ راننده، به عقب کشیده شده باشد.
این کار از حرکت ماشین به جلو هنگام روشن شدن موتور جلوگیری می کند.
اوه.
چکار کردی؟
من اهرم را کشیدم.
نه آن اهرم را!
اوه، لعنت بهش، ما به موقع اینو نمی فهمیم.
لعنت. تو همیشه سر من داد می زنی که چرا حرف های کفرآمیز می زنم.
خب، لعنت از نظر فنی کفرآمیز نیست.
بی ادبانه و نامناسب تلقی می شود.
بهتر است بگویید، اوه черт. черт، اشاره به هکتور تروایی دارد.
اوه، این خیلی عالیه.
من می خواهم همین الان همه چیز را در مورد اسب های تروایی بشنوم.
منظورت این است که هکتور جنگجو، یک جنگجوی تروایی بود، نه یک اسب.
این خیلی جالبه. ای احمق.
اسب تروایی چیزی است که سربازان یونانی برای تسخیر شهر تروی از آن استفاده کردند.
یک اسب چوبی غول پیکر.
اهمیتی نمی دهم.
خدای من.
طرز اشاره تو به خدا همین الان،
کفرآمیز بود.
من الان توی جهنمم.
خانم ها، نمی توانید از من پنهان شوید.
من از این زن ها متنفرم!
♪ صورت بچه. تو قشنگ ترین صورت بچه گونه رو داری. ♪
♪ هیچ کس دیگه ای نیست که جای تو رو بگیره. صورت بچه ♪♪
آخ آیی. آخ. آخ.
چه کسی این جنگل را طراحی کرده است؟
اینجا راه رفتن خطرناکه.
جنگل ها طراحی نمی شوند.
آخ. آنها فقط رشد می کنند.
آخ. آخ.
تینسلی، فکر می کنم بندت پاره شده.
بذار درستش کنم.
آخ.
هوم.
چه آدم بی ارزشی بود.
خیلی گرسنمه.
برو اسکن یا مقداری کلوچه بخور.
شاید یک ساندویچ خیار.
شاید مقداری کروکت سالمون با ترایفل
و مرنگ برای دسر.
اینجا از این چیزها پیدا نمیشه.
ولی یه تفنگ داریم.
میتونیم یه پرنده یا سنجاب پیدا کنیم، بزنیمش و بپزیمش.
سنجاب.
شوخی نمیکنی.
منظورم اینه که ما حتی ابتدایی ترین چیزها رو هم نمیدونیم
درباره شکار یا حتی چطور یه چیزی رو بپزیم.
خب، من یه کم درباره آشپزی میدونم.
یه بار تو خونه، آشپزِ آشپزخونمون رو دیدم.
تو رفتی آشپزخونه ما؟
آره. یه بار.
وقتی 12 سالم بود، داشتم با پرستار بچه‌مون قایم موشک بازی میکردم که اتفاقی سر از اونجا درآوردم.
واقعا؟ چطور بود؟
پرسروصدا و روشن بود.
کلی قابلمه روی گازها و نون تو فرها بود.
داری راستشو میگی؟
آره، قسم میخورم.
و این فقط یه چیزی نیست که تو یه کتاب خونده باشی.
نه، من آشپز و کمک آشپزمون رو دیدم.
هوم.
من هیچوقت نرفتم.
یه کم حسودیم شد.
وقتی منو پیدا کردن، منو هول دادن
برگردوندن به اتاقم و قسمم دادن که به کسی نگم.
میدونی، پرستار بچه‌مون بخاطر این اخراج میشد.
اوه، آره. پدر خیلی عصبانی میشد.
خیلی برات زشته که تو آشپزخونه پرسه بزنی.
و تو منو شگفت زده میکنی.
فکر میکردم به ندرت از اتاقت بیرون میای.
به ندرت.
این دیگه تحمل میکنه.
حالا میتونی روش راه بری.
من... من، خیلی جفت کفش تو چمدونم داشتم.
آره، میدونم.
همشون الان ته اقیانوسن. یادت میاد؟
خوشبختانه، از تشنگی نمردیم
چون تونستیم از جویبارها آب بنوشیم.
ولی دو روز و نیم بود که چیزی نخورده بودیم، و هر دومون داشتیم
توهم میزدیم که یه گارسون با یه سینی نقره ای پر از صدف دنبالمونه.
به اون پرنده شلیک کن.
اینا سایزهای مختلفی دارن.
به نظر من همشون یه شکلن.
بعضی هاشون بزرگترن.
خب چطوری با تفنگ شلیک میکنن؟
یه گلوله شلیک شده از
یه تفنگ با افزایش شتاب ناشی از گازهای منبسط شونده مشخص میشه.
انرژی منتقل شده به گلوله با جرم معین بستگی داره به
جرم ضربدر نیرو ضربدر بازه زمانی که نیرو اعمال میشه.
زمان نیروهای لوله مداخلات.
زود باش شلیک کن دیگه.
آروم باش.
نه، تو آروم باش.
داره به ما نگاه میکنه.
آیا چیزی به صورت عملی در مورد نحوه شلیک با تفنگ میدونی؟
دارم سعی میکنم چیزی که میدونم رو بهت بگم.
البته. یه گلوله که از تفنگ شلیک میشه
انرژی بیشتری نسبت به گلوله ای که از اسلحه کمری شلیک میشه داره.
اندازه گیری نیروهای داخل لوله تفنگ سخته، اما پارامتری که به راحتی میشه اندازه گرفت
سرعتیه که گلوله با اون از لوله خارج میشه.
به خاطر همینه که هیچوقت شوهر پیدا نمیکنی.
اگه بهش نرسیم، من سنجاب نمیخورم.
فقط میذارم بمیرم.
باشه، خب، باید عواملی رو در نظر بگیرم
مثل مقاومت باد و زاویه سقوط گلوله.
فقط به پرنده شلیک کن.
معده‌ام داره سرم داد میزنه، و باعث یه سردرد شدید شده.
وای خدای من.
باشه، باید بپزیمش.
به آتیش نیاز داریم.
فقط بهش شلیک کن.
سعی میکنم.
نزدم.
فقط بده به من.
چی؟ اصلا میدونی چطوری؟
تو رو دیدم. خفه شو.
تو بهش شلیک کردی.
معلومه که کردم.
من یه بار وقتی دختر بودم با شاتگان شلیک کردم، و تنیس بازی میکنم، مگه نه؟
تنیس چه ربطی به علم بالستیک داره؟
خفه شو.
بیا بریم شاممونو برداریم.
تیکه پاره شده.
خب، معلومه که شده.
تو به چشمش شلیک نکردی.
وقتی با تفنگ به یه پرنده شلیک میکنی،
باید به چشمش شلیک کنی وگرنه منفجر میشه.
چرا اینو قبلش به من نگفتی؟
خب، تو گفتی خفه شم.
خانم ها، کجا قایم شدیم؟
میدونی که این بازی قایم موشک نیست.
آهاه! آآآآ!
آه، آه، آه!
آه!! آه!! آه!!
باید برم دستشویی.
احتمالا تا شعاع 320 کیلومتری دستشویی وجود نداره.
اوه، نه
نه نه نه نه، بیچاره خون، فکر کنم دارم روی پام جیش میکنم.
آره، آره، قطعا دارم روی پام جیش میکنم.
دستمال داری؟
خیلی خنده داره.
حالا من چیکار کنم؟
تکونش بده بره.
یه برگ پیدا کن.
اوه. اوه. اوه، اوه، اوه، اوه.
منو نیش زد.
برگا که نیش نمیزنن.
اوه. اوه، آی، آی، آی.
اوه. اینا گزنه هستن.
خارهای خیلی دردناکی دارن.
آی، آی، آییی.
باید به یه تلفن برسیم.
باید آقای باتن رو گزارش کنیم.
من میخوام برم خونه.
اول باید غذا می خوردیم وگرنه می مردیم.
من میخوام برم خونه.
تنها چیزی که بیشتر از گرسنگی ازش می ترسیدم،
فکر این بود که یه روح بشم
و برای همیشه توی جنگل با قهر های اکتوپلاسمی تینزلی گیر بیفتم.
خبر فوری.
آخرین اخبار از سراسر آمریکا.
سختی های رکود بزرگ در نتیجه رسوایی
سقوط بازار سهام وال استریت هر روز عمیق تر می شود.
سازمان های امدادی برای پاسخگویی به تقاضای زیاد
برای کمک، در حالی که فریادهای کمک روز به روز بلندتر می شود، در تلاش هستند.
ثروتمندان نیویورک
در نمایش سالانه مد لباس شرکت می کنند،
جایی که میلیون ها دلار توسط نخبگان برای آخرین مدهای پاریسی خرج می شود
شایعات مربوط به محل
وارثان دختر خانواده وایلد
تینزلی و متی ساکت نشده اند
از زمان عزیمت آنها به بیابان
شمال غربی اقیانوس آرام.
شایعات با این گمانه زنی ها دامن زده شده است که آنها برنخواهند گشت،
همانطور که مادر نخبه و ممتازشان،
لوئیز وایلد، سال ها قبل ناپدید شد.
در همین حال، وارثان جدید املاک کورنلیوس وایلد،
بئاتریس و فلورانس وایلد، خیریه خانوادگی را می بندند،
بنیاد کورنلیوس،
که هزاران کودک فقیر را تغذیه می کند.
خانم وایلد، چگونه بسته شدن این خیریه مهم را توجیه می کنید؟
می گویند راه رسیدن به سعادت نهایی مهربان بودن است.
خب، من می گویم قاطع بودن است.
اگر به مردی ماهی بدهید، یک روز غذا می خورد.
اما اگر ماهی را از او بگیرید، به یک کارگر سخت کوش تبدیل می شود.
ما کشوری نمی خواهیم که در آن کودکان درس های اشتباه یاد بگیرند،
که می توانند چیزها را به صورت رایگان به دست آورند.
این باعث می شود آنها ضعیف و نرم بزرگ شوند.
خانم وایلد، وقتی مردم به سخنان عیسی اشاره می کنند، چه فکر می کنید؟
من نان حیات هستم.
هر کس پیش من بیاید هرگز گرسنه نخواهد ماند، و هر کس به من ایمان بیاورد
هرگز تشنه نخواهد شد.
آنها باید برای کمک به عیسی رو بیاورند.
اینجا چه کار می کنی؟
تو به اینجا تعلق نداری.
هوم.
به شکمت بگو خفه شه.
اون صدای شکم من نبود.
یه گلوله بهم بده.
زود باش. یه گلوله بده دیگه.
توی چشمش شلیک کن.
میدونم، میدونم. تو چی فکر میکنی؟
همین الان یادم رفت؟
شما خانم ها قراره غذای خرس بشید.
یه خرس اونجاست!
نزنی خرابش کنی.
خفه شو وگرنه خرابش میکنم.
یه خرس پشت سرته!
تینزلی.
بهت گفتم خفه شو.
تینزلی.
یه مرد داره با چاقو به سمت ما میدوئه، و خیلی هم ناراحته.
اون میخواد ما رو بکشه.
بهش شلیک کن... بهش شلیک کن!
باید قبل از اینکه به ما برسه بهش شلیک کنی.
برای یه بارم که شده، فکر کنم حق با توئه.
توی چشمش شلیک کن.
ممنون خون بی نوا، ولی ما نمیخوایم اونو بخوریم.
منتظر چی هستی؟
اوه، نمیتونم این کارو بکنم. من تا حالا به یه مرد شلیک نکردم.
مثل شلیک کردن به یه پرنده میمونه.
نه، نه، اصلا مثل شلیک کردن به یه پرنده نیست.
یادته، پدر همیشه میگفت مردم وقتی شکست میخورن
که نتونن کاری که باید انجام بشه رو انجام بدن.
نصیحت از طرف پدری که خودش رو کشت
تا اینکه با زندگی بدون پول روبرو بشه.
خیله خب، پس میتونیم خودمون اینو تو بهشت بهش بگیم،
وقتی این مرد گلومون رو برید!
یه خرس پشت سرته!
صبر کن.
چی؟
صبر کن. تو همین الان داشتی به من میگفتی بهش شلیک کنم!
صبر کن. نه. فکر کنم داره سعی میکنه توجه ما رو جلب کنه.
فکر کنم اون... فکر کنم داره سعی میکنه یه چیزی به ما بگه.
پشت سرتو نگاه کن!
آره. نه، فکر کنم داره میگه...
فکر کنم اون داره... برگرد!
نمیتونم تشخیص بدم.
داره میگه...
خرس!
خرس.
بله، بله.
نه، او قطعا داره میگه خرس.
اون داره میگه که یه...
یه خرس پشت سرتونه!
اینکه یه خرس...
پشت ماست.
خرس پشت سرمونه.
به چشمش شلیک کن!
تو چه مشکلی با شلیک به چشم داری؟!
به چشمش شلیک کن!
تینسلی، به خرس شلیک کن!
خفه شو! نمیتونم تمرکز کنم.
نه، نه به سرش!
گلوله فقط کمانه میکنه!
چی گفت؟!
به شکم نرمش شلیک کن!
اون میگه با شلیک به سرش نمیتونی متوقفش کنی.
باید به شکمش شلیک کنی.
چطوری باید به شکمش شلیک کنم؟
زیرش بخزم؟
اوه. خدای من، الان بهش شلیک کن!
تفنگ گیر کرد.
اینجوری نمیتونی متوقفش کنی!
تفنگت رو درست کن!
نه! اون گفت با جنگیدن نمیتونی متوقفش کنی.
باید تفنگت رو درست کنی.
خب الان میتونم صداشو بشنوم. من کر نیستم.
یه کم جا بدید.
ما قراره بمیریم.
مرده؟
خدایا، مطمئنی که مرده؟
مرده.
ما پر از این هیولا شدیم.
چه کوفتی
شما دوتا دختر اینجا تو این بیابون چیکار میکنید؟
مامان و باباتون کجان؟
پدرم به خودش شلیک کرد.
و مادرمون سالها پیش ناپدید شد.
خیلی متاسفم براتون.
ما به ترحم تو نیازی نداریم.
چیزی که ما نیاز داریم اینه که به یه تلفن برسیم تا بتونیم برگردیم خونه.
بله، شما به ترحم من نیاز دارید.
هیچکس از حمله خرس جون سالم به در نمیبره.
پس شما دخترا خوش شانسید. خوش شانس. خوش شانس.
وقتی یه خرس اینجوری تعقیبت میکنه،
یه خرس قصد داره بکشه... و بخورتت.
من چیزهای زیادی دیدم. اما این یکی دیگه خیلی عجیبه.
بذار ببینمش.
واقعا؟
من همین الان جونتو از دست یه خرس نجات دادم.
این کالیبر ۲۲ هست.
میخوای با کالیبر ۲۲ به خرس شلیک کنی؟
اوه، دختر، فکر کردم این سی-صفر-شش باشه.
'خون کثیف'؟ داره درباره چی حرف میزنه؟
رابطه ۳۰ سمور آبی؟
من نگفتم سمور آبی.
من گفتم 'صفر'، و مادرت باید دهنتو با صابون بشوره
با این جور حرف زدنت.
اون حرفایی میزنه که تحریک آمیز باشه.
اون فکر میکنه این کار شیکه.
تو از شیک بودن چی میدونی؟
'صفر'، سی-صفر-شش. این کالیبر یه تفنگه.
ببین، این یه تفنگ کوچیکه برای شکار پرنده ها و سنجاب ها.
این نمیتونه بیشتر درنده های این اطراف رو بکشه.
مگر اینکه بدونی داری چیکار میکنی.
انگار داره زود بارون میگیره.
شما دخترا اینجا منتظر بمونید تا من برم کامیونمو از اون طرف بیارم.
بله آقا.
هی، اون، ام...
نیشت نمیزنه.
آهههههه!
♪ همیشه جنبه مثبت رو ببین، همیشه جنبه مثبت رو ببین. ♪
♪ همیشه جنبه مثبت زندگی رو ببین. ♪
♪ هر روز بهمون کمک میکنه. همه چیز رو روشن میکنه. ♪
♪ اگه همیشه جنبه مثبت زندگی رو ببینیم. ♪♪
شما دخترا کجا دارید میرید؟
و اینجا چیکار میکنید؟
خب، خالمون ما رو گول زد و گذاشت تو یه ساحل بمیریم.
و بعد یه گرگ بهمون حمله کرد.
گرگ بهتون حمله کرد؟
آره، یهو اومد طرفمون.
گرگ ها طرف مردم نمیدوند،
و حمله نمیکنن مگر اینکه تو گله باشن.
دیدی، بهت گفتم.
مگر اینکه زخمی باشن، یا هاری داشته باشن.
هاری؟ درست مثل چیزی که گفتم.
خب، بیاین یه کم شامپاین باز کنیم و هوشت رو جشن بگیریم،
خون کثیف.
خب، چمدون هامون رفتن وسط دریا
و بعدش یه مردی که ادعا میکرد میخواد ما رو ببره به خونه جدیدمون،
که معلوم شد یه خونه قایقی پوسیده است.
معلوم شد که بهش پول دادن تا ما رو بکشه،
پس ما با پریدن از یه صخره فرار کردیم،
و بعد متی با یه تیکه چوب زد تو سرش.
و بعد ماشینشو از روش رد کردیم.
صبر کن، صبر کن، صبر کن.
ماشینشو از روش رد کردید؟
خب، دقیقاً هم رانندگی نکرد.
بیشتر شبیه این بود که فقط سر خورد.
شما یک مرد را با ماشین خودش کشتید.
ما کاملاً مطمئن نیستیم که او مرده باشد.
پس از کجا می دانید که او قصد کشتن شما را داشته است؟
مطمئنید؟
شاید اشتباه می کردید.
و شما فقط یک مرد را با ماشین خودش له کردید
که فقط می خواست شما را برساند.
نه. نه آقا.
او قبل از اینکه ماشینش از پرتگاه پایین برود، به سمت ما شلیک می کرد.
شما ترمز را برداشتید.
بله، قبل از اینکه او از پرتگاه پایین برود
ما با تفنگ او فرار کردیم
و چند گلوله و سپس به خودمان یاد دادیم که چگونه به پرندگان شلیک کنیم.
به خودتان یاد دادید که چگونه شلیک کنید؟
من علم بالستیک را مطالعه کردم.
آه، شما علم بالستیک را مطالعه کردید.
و این به نوعی به شما کمک کرد تا با تفنگ شلیک کنید.
ای وای
این من هستم که می توانم شلیک کنم.
متی نمی توانست به مجسمه آزادی شلیک کند
حتی اگر داشت روی سرش می افتاد.
شما کسی هستید که می تواند شلیک کند؟
چرا هر چیزی که ما می گوییم را تکرار می کنید؟
آنچه اکنون مهم است این است که ما...
اینجاییم.
شما اینجایید.
در واقع هستید.
وقتی به آن دوخت های روی لباس هایتان نگاه می کنم،
فهمیدم که شما از خانواده ثروتمندی هستید.
اسم هایتان چیست؟
- تینزلی وایلد. -متی وایلد.
تنها وایلد که من می شناسم آن غول راه آهن نیویورکی است.
او پدر ما بود.
برو بابا. واقعا؟
بله آقا. خب. من سایلاس کولتر هستم.
منظورش از 'تماس با طبیعت' چی بود؟
این روش او برای گفتن این بود که باید از دستشویی استفاده کند.
اوه، او خیلی سمج و بی ادب است.
تینزلی داری چیکار میکنی؟
دارم نگاه می کنم ببینم سیگار داره یا نه.
تو واقعا نباید توی وسایلش سرک بکشی.
نفس. آها.
تنزلی، تو واقعا نباید.
فکر کردم می خواهم با یک سیگار بمیرم.
حالا یه کبریت.
اوه.
تینزلی!
ترمز. اون ترمز بود. تو ترمز رو برداشتی.
اوه! آه! اوه!
اوه، خیلی عجیب بود.
اوه، خدای من.
این کفر نیست؟ تینزلی.
هی، کامیون من کجاست؟
شاید بتونیم درستش کنیم.
خب، نه، احتمالا نه الان.
خداوندا، عیسی.
خیلی متاسفم.
نه، نه، من بهش نیاز داشتم.
خیلی نزدیک بود.
ما خیلی خوش شانسیم. اوه!
اوه، من، من خیلی متاسفم. اون قصدش این نبود.
تو این کارو کردی؟
بله. یه سیگار بود.
دنبال کبریت می گشت؟ تو؟
اما جعبه کبریت افتاده بود زیر اهرم ترمز،
برای همین من اونو از سر راه برداشتم.
ترمز رو کشیدی؟
اون این کارو کرد.
ترمز ماشین اون مرد دیگه رو هم کشیدی؟
بله، اما به یه دلیل کاملا متفاوت.
تو کامیون منو به خاطر یه دلیل دیگه منفجر کردی.
وقتی تو میگی احمقانه به نظر می رسه.
این اصلا خوب نیست.
آآآه!
می دونی، این معمولا حالمو بهتر می کنه.
حالمو بهتر نکرد.
اگه من پدرت بودم، من...
یادته وقتی گفتم تو خوش شانسی؟
پس می گیرمش.
تو یه فاجعه ای، یه فاجعه تمام عیار.
اگه کمکی می کنه، من نتونستم سیگار رو بکشم.
این چه کمکی می کنه؟
من خیلی عصبانیم.
گفتی.
و من قراره خیلی بیشتر اینو بگم تا حالم بهتر شه.
و ممکنه هیچ وقت بهتر نشم.
فکر نمی کنم 16 مایل پیاده روی زمان کافی باشه.
ما باید 16 مایل پیاده روی کنیم؟
کی گفت ما؟
تو گفتی ما رو به کلبه ات می بری.
اون مال قبل از این بود که تو کامیون منو منفجر کنی.
دارم به این فکر می کنم که شما رو همین جا بذارم.
نه، نه، لطفا بذار ما باهات بیایم.
ما بهت کمک می کنیم هر چی رو که برمی گردونی حمل کنیم.
من با این موافقت نکردم.
اگه یه خرس دیگه اونجا باشه چی؟
اوه، من که امیدوارم باشه.
من از خدا نخواستم یه جفت خانم سبک‌سر رو برام بفرسته
که حتی یه ذره هم نمی‌دونن چطوری از خودشون مراقبت کنن.
شما... خیلی... بی‌ادب هستید.
من بی‌ادبم؟
اوم هوم.
من بی‌ادبم؟
بله.
خیلی خب. پس بذار یه جور دیگه بگم.
شما اونقدرها هم که فکر می‌کنید دنیا دیده نیستید.
می‌دونید، اینجا هزار جور میشه مُرد.
و اگه دوتا تازه کار آسیب‌پذیر...
تازه کار.
ااا، شاید معنی این کلمه رو نمی‌فهمید.
من هیچ‌وقت به شما ضربه نمی‌زنم.
من به زن‌ها ضربه نمی‌زنم.
ولی اگه از اون دسته مردها بودم که این کار رو می‌کردن،
شما اولین نفر توی لیست من بودید.
دیگه نیازی نیست کمبودِ...
تینزلی!
می‌خواستی بگی تربیت؟
شاید.
تینزلی، اینجا ما همه تازه‌کاریم.
خواهرت اینو می‌فهمه.
چون ممکنه بقیه مثل من باهاتون مهربون نباشن.
حالا، وقتی برگردیم به کلبه‌م،
بهتون غذا می‌دم و یه سری وسایل بهتون می‌دم.
و بعدش انتظار دارم راهتون رو بگیرید و برید به سمتِ...
پورت تاونزند.
پورت تاونزند. درسته.
حدوداً 50 مایل از اینجا فاصله داره. خدایا،
خدایا، این همه سال،
من مجازاتت رو پذیرفتم.
شما خلافکارید؟
نه، من خلافکار نیستم.
تینزلی، دست از بی‌احترامی به آقای کولتر بردار.
واقعاً فکر می‌کنی می‌تونیم اینجا تنهایی دووم بیاریم؟
♪ روزگار سخت، روزگار سخت، ♪
♪ دیگه برنگرد. ♪
♪ روزهای زیادیه که موندی ♪
♪ دم در کلبه‌م. ♪
♪ آه، روزگار سخت، دیگه برنگرد. ♪♪
من نمی‌تونم این کار رو انجام بدم.
من یه شرپا نیستم یا یه...
قاطر بارکش؟
اوم... بله. من قاطر بارکش نیستم.
این که قطعیه.
مخصوصاً به این خاطر که من دارم کیف رو حمل می‌کنم.
خب، شهر نیویورک، این روزها چطوریه؟
شما نیویورک بودید؟
اوه، من قبلاً اونجا زندگی می‌کردم، ولی خیلی وقت پیش بود.
اما عجایب جدید زیادی هم هست.
مثل ساختمان فلتیرون.
شنیدم اسکلت فلزی داره.
ساختمان فلتیرون؟
تو چقدر دیگه میخوای عمر کنی؟ اون ساختمون که خیلی وقته اونجاست.
تینزلی، ساختمان فلتیرون در سال 1902 ساخته شد.
بازم شروع کردی با جزئیاتی که هیچکس براش اهمیتی قائل نیست.
خب، من قبل از اونجا رو ترک کردم.
چرا رفتی؟
دلایل شخصی.
چه دلایلی؟
شخ... شخصی.
عجله کن، برادر عزیزم.
باید این دو دختر وایلد وارث رو بکشیم تا بتونیم برگردیم خونه.
یه نشتی توی سیستم خنک کننده هست. فکر نکنم از رادیاتور باشه.
فکر کنم از واشر باشه.
میتونی درستش کنی؟
احتمالا میتونم یه جوری درستش کنم.
همه چی تقصیر توئه.
تقصیر من نیست. واشرها خراب میشن.
مثل تو.
هلنا، منظورت چیه؟
میگم لری، تو توی گرفتن یه ماشین درست و حسابی برامون شکست خوردی.
بهت گفتم بهترینشو بگیری.
این یکی ارزونتر بود.
تفاوتش به اندازه قیمت یه پیتزا بود.
اوناهاش ماشینش.
دقیقا همون جایی که اون دهاتیه
گفت دیده بود. اون پایینه؟
چرا خودت نمیری ببینی؟
آه... آه...
اوه...
اوه.
فقط برام سواله چرا یه نفر باید
آگاهانه مرکز تمدن رو ترک کنه و بیاد این جهنم دره.
سرزمینی که خدا تو یه روز بد به فکرش رسیده.
خدا روز بد نداره.
ولی چرا تو... دلایل شخصی.
اینجا پولی در نمیاد.
تو زندگی چیزای مهم تری از پول هم هست.
خب، تو خیلی وقته از نیویورک دور بودی.
چی میتونه با ارزش تر از پول باشه؟
زمان.
طول عمرمون یا حساب بانکی؟
زمان، پول رایجه.
اوه، سلام. من میخوام این خونه رو بخرم.
و چطوری میخوای پولشو بدی؟ اوه، با یه کیسه بزرگ پر از زمان.
این خیلی احمقانه است.
شاید بهتره فقط راه بریم و حرف نزنیم.
من که مشکلی ندارم.
باشه.
من عاشق اون کامیون بودم. هیچوقت ناامیدم نکرد.
فکر کردم قرار بود بدون حرف زدن راه بریم.
از تو خوشم نمیاد.
این همون چیزیه که آقای باتن قبل از اینکه سعی کنه ما رو بکشه گفت.
دارم از این خوشم میاد، آقای باتن.
احمق دست و پا چلفتی.
از وقتی اومدیم اینجا خیلی با من بدرفتاری کردی.
تو همه چیز رو خراب کردی و ما رو تو این بیابون گیر انداختی.
فقط یه دستبند آشغال بود.
از کجا میدونستم میفهمن گم شده؟
قرار بود کارشو تموم کنیم، نه اینکه ازش دزدی کنیم.
اون الماس های توی اون خیلی ارزش داشتن.
آره.
موقعیت ما در سازمان.
هیچکس حواسش به ما نیست.
ما آزادی کامل داریم که کار خودمون رو انجام بدیم.
ما مثل بانی و کلاید هستیم.
منظورت بانی و کله پوکه؟
همیشه فکر میکنی خیلی باهوشی.
میدونی که فقط یه دقیقه زودتر از من به دنیا اومدی؟
آره. من مغز دارم و تو ته مونده اش رو.
ببین تو ماشین چیزی هست که بهمون کمک کنه. بجنب.
احمق.
اینجا خیلی دور افتاده است.
حتما برای هم صحبت دلت تنگ میشه.
اینجوری دوست دارم.
و من از مردم خوشم نمیاد.
این منو متعجب نمیکنه.
تا حالا کسی کامیونم رو منفجر نکرده بود.
در مورد کامیونت تقصیر من نیست.
من طراحی ضعیف... و جاذبه رو مقصر میدونم.
ببخشید، ببخشید.
ما برای خوراک سنجاب شکر میکنیم.
ما برای این غذا از شما سپاسگزاریم.
و به این دختران باقی مانده قدرت، خرد عطا کن و آنها را برخوردار کن
با روح الهی مهارت، توانایی، دانش و لطف.
و به من صبر لازم را عطا کن.
آمین.
چرا پدرت خودکشی کرد؟
چون ترسو بود.
حقیقت این بود که ما تمام حقیقت را نمیدانستیم.
ما فقط شرم را میدانستیم.
روشی که دنیا دیگر مردی را نمی دید
او دیگر چیزی برای ارائه به آن ندارد.
پدر ما مردی بود که زندگی خود را بر اساس اعداد بنا کرد،
فقط برای اینکه ببیند آنها به او خیانت میکنند.
و وقتی دنیا به او گفت که بدون آنها هیچ است،
او باور کرد.
شاید این تراژدی واقعی باشه.
نه اینکه اون ما رو ترک کرد،
بلکه اینکه فکر می کرد بدون اون وضع ما بهتره.
یه زنی بود که قبلاً این اطراف زندگی می کرد.
اون فوت کرد.
این چکمه ها مال اونه.
باید مطمئن شم که توش عنکبوت نباشه.
ما وقتی بزرگ می شدیم قبل از غذا خوردن دعا نمی کردیم.
نه؟
ما به ندرت با پدر و مادرمون غذا می خوردیم.
مگر اینکه... پدر می خواست ما رو نشون بده.
پدر همیشه هر چی می خواستیم بهمون می داد.
به جز وقتش.
این یه چیزیه.
لعنتی.
زندگی سخته.
پدرت هنوز زنده است؟
پدر و مادرم خیلی وقت پیش این دنیا رو ترک کردن.
بعضی وقتا حس می کنم مثل دیروزه.
اما بیشتر اوقات حس می کنم مثل هزار سال پیشه.
اونا همیشه قالب پاهات میشن.
احساس امنیت میدن.
خب. از غریبه ها سواری قبول نکنید، فهمیدید؟
بله قربان.
فکر می کنی کسی سعی می کنه به ما آسیب برسونه؟
فکر می کنم آخرش باعث میشید یه نفر کشته بشه.
فقط ایده خوبی نیست.
نمی دونم چطوری ازت تشکر کنم.
می تونی با این ازم تشکر کنی که دیگه هیچ وقت، هیچ وقت، هیچ وقت به در خونه من برنگردی.
اوه، و اگه یه روزی یه جوری پولت رو پس گرفتی،
یه کامیون جدید برام بخر.
♪ اگه می تونستیم برگردیم... به امنیت ♪
♪ اتاق های بچگی تزئین شده مون ♪
♪ دنیا رو... ♪
♪ امن تر می یافتیم... اما شکوفه های طبیعیمون رو از دست می دادیم. ♪
♪ وقتی دختر بچه بودیم... ♪
♪ فکر می کردیم همه چیز رو می دونیم. ♪
♪ و حالا ♪
♪ روح هامون ♪
♪ هل داده میشن و کشیده میشن و مجبور به رشد میشن. ♪♪
معذرت می خوام.
باید قبل از اینکه شروع کنم به سوال پرسیدن نشونتون می دادم.
این نشانمه.
من کارآگاه هوگارت هستم.
به نظر می رسه حرف ما رو باور نمی کنید.
خب، خانم، وایلد، چیزی که به من گفتید اینه
که عمه هاتون شما رو فرستادن اینجا...
بئاتریس و فلورانس وایلد.
بله. چهره های مشهور اجتماعی جهان،
بئاتریس وایلد و فلورانس وایلد،
دو نفر از ثروتمندترین زنان روی زمین.
کسانی که می گویید بستگان شما هستند.
آنها عمه های ما هستند.
آیا مدرک شناسایی دارید؟
که ثابت کند شما، در واقع، وارثان وایلد هستید؟
خب، مدرک ما در کیف پول ها و چمدان هایمان بود.
و شما گفتید که چمدان هایتان به دریا رفتند.
بله. و کیف پول هایتان...
توسط راکون ها خورده شدند.
درسته.
کیف پول های شما با مدارک شناسایی توسط راکون ها خورده شدند.
کیف پول ها معمولاً غذای معمولی راکون ها نیستند.
فکر می کنم آنها می خواستند به رژ لب های ما برسند.
صورتی ملایم بود.
بعضی ها آن را کدر با کمی زرد خامه ای می نامند.
چرا راکون ها می خواستند رژ لب شما را بزنند؟
آنها نمی خواستند آن را بزنند، کارآگاه.
آنها می خواستند آن را بخورند.
اما به جای آن کیف پول های شما را خوردند.
بله. و بعد یک گرگ به ما حمله کرد.
یک گرگ.
این خیلی نادر است.
می دانم. این چیزی بود که به او می گفتم.
مانند سایر گوشتخواران بزرگ، گرگ ها معمولاً از مردم می ترسند.
اما هاری داشت.
تو کسی بودی که گفتی هاری داشت.
احتمالاً.
بنابراین شما مورد حمله یک گرگی قرار گرفتید که فکر می کنید هاری داشته است.
چگونه تشخیص دادید که این گرگ هاری داشته است؟
اوه، خب، چون به ما حمله کرد.
و از درخت بالا رفت.
اوه،
شما مورد حمله یک گرگ درخت پیما با هاری قرار گرفتید؟
بله.
فهمیدم.
بنابراین عمه های ثروتمند و مشهور شما
شما را به ایالت واشنگتن فرستادند تا توسط یک
آدمکش به نام باتن به قتل برسید.
یک آدمکش حرفه ای.
یک آدمکش حرفه ای به نام باتن استخدام شده بود تا شما را بکشد،
و او شما را برد تا در خانه ای زندگی کنید که در واقع،
...آهه...
قایق خانه بود. بله.
و آنجا بود که سعی کرد شما را بکشد؟
نه، نه، قایق خانه در حال فروریختن و غیرقابل سکونت بود.
بنابراین این قاتل سعی کرد شما را در یک خانه غیرقابل سکونت ساکن کند،
و سپس شما را به جای دیگری برد تا شما را بکشد.
نه، او بعد از آن ما را به سمت یک تلفن می برد.
و آنجا بود که سعی کرد شما را بکشد؟
نه، اما ما می دانستیم که او قصد دارد این کار را انجام دهد.
اون یه تفنگ داشت.
اون گفت چون یه خرس دیده تفنگ داشته.
خب، ما اینجا خرس داریم.
ولی شما گفتین که اون با یه هفت تیر بهتون شلیک کرد.
بله. وقتی داشت شما رو به یه تلفن می رسوند.
نه. بعد از اینکه از ماشینش پریدیم بیرون.
شما از ماشینش پریدین بیرون؟
بله. داشت حرکت می کرد.
و اون موقع بود که شروع کرد به تیراندازی به سمت شما.
نه. ما به ماشینش رسیدیم و باهاش از روش رد شدیم.
خب، دقیقا رانندگی نمی کردیم.
دوباره بگو؟
خب، ما هلش دادیم از کوه روی اون.
صخره. اون یه صخره بود. منظورش صخره است.
اون بعد از اینکه شما از ماشینش پریدین بیرون بهتون شلیک می کرد،
و شما با ماشین از روش رد شدین
بعد از اینکه ازش بیرون اومدین با هل دادنش از صخره روی اون.
فکر می کنیم کشتیمش.
فکر می کنید کشتینش؟
از کجا نمی دونید کشتینش یا نه؟
چون فرار کردیم.
بعد از اینکه از روش رد شدین فرار کردین؟
اوم هوم.
ولی، اِ، شما یه تفنگ دارین.
چرا با تفنگتون بهش شلیک نکردین؟
اوه، این تفنگ اونه. ما برای محافظت از خودمون برداشتیمش.
شما تفنگش رو دزدیدین؟
بله. وقتی اینجوری میگین.
پس دارین به قتل اعتراف می کنین؟
شاید ما بکشیمش.
یا، اقدام به قتل و دزدی یه تفنگ.
خب، دقیقا دزدی نبود.
ما برداشتیمش تا از خودمون محافظت کنیم.
و خاله هاتون از خانواده وایلد هستن.
و شما دو تا از خواهرهای وارث مشهور وایلد هستین. بله.
بله.
البته.
از لباسامون نمیتونین تشخیص بدین؟
راستش رو بخواین، لباس هایی که شما پوشیدین
شبیه لباس هایی نیست که یه وارث ثروتمند بپوشه.
به پارچه نگاه کن، پارچه، تراکم نخ.
اوه، اون خونه.
خون اونه؟
یا خون خرس؟ خون خرس؟
ما یه خرس کشتیم.
شما یه خرس کشتین؟
دست از تکرار همه چیز بردار. بله، از نظر فنی.
باشه. شاید ما یه خرس کشتیم. بهش شلیک کردیم و اون روی ما افتاد.
ولی فکر می کنم با چاقویی که به گلوش فرو رفته بود کشته شد.
آه. درسته.
آها، هوم.
صبر کن.
یه خرس روت افتاد.
ولی قبلاً، مردی که فکر میکنی ممکنه کشتینش،
گفت ممکنه یه خرس دیده باشه.
و به خاطر همینه که تفنگ داشت.
بله، اونها خرس های متفاوتی هستند.
خرس های متفاوت؟
این در واقع خون نیست.
گِله.
بله، بیچاره خون، گِله.
باشه، من غرق در گِل شدم.
و این گِل از کجاست؟
همه چیز. همه جا.
اوه، کل این دنیا پوشیده از گِله.
اوه خدای من، من هرگز به چنین جایی نرفته بودم.
اینقدر پوشیده از گِل و کثیفی.
و حشرات. روی زمینه. این...
تینزلی، زمین از خاک ساخته شده.
زمین همینه دیگه.
خب، شاید ما به اندازه وارثان ثروتمند نیویورکی باهوش نباشیم.
خانم، با تمام احترامی که قائلم، وقتی تفنگ کسی رو میدزدین...
برای بقا.
حتی برای بقا هم، ما به این میگیم دزدی.
و وقتی با ماشین خودش از روی یه مرد رد میشین،
حتی اگه نکشته باشینش
خب، ما به این میگیم اقدام به قتل.
ولی اون داشت به ما شلیک میکرد.
فهمیدم.
و این کجا اتفاق افتاد؟
توی جنگل.
توی جنگل؟
این اطراف جنگل های زیادی هست.
میشه یکم دقیق تر بگین؟
بله، شاید ۱۰۰ مایل از اینجا.
فقط ماشینش رو پیدا کنین، جسدش رو هم پیدا میکنین.
اگه ما کشته باشیمش.
اگه کشته باشینش،
صد مایل از اینجا توی یه تیکه جنگل، روی یه کوه.
میدونین کدوم کوه؟
کوه رینیر، کوه سنت هلن، کوه المپوس...
اوه، خب،
دقیقاً بالای کوه نبود. بیشتر شبیه دامنه کوه بود.
روی دامنه کوه، ولی نه یه کوه توی یه تیکه جنگل
حدود ۱۰۰ مایل از اینجا.
ولی یادتون نمیاد کجا.
میدونین که تقریباً کل این منطقه پوشیده از جنگله.
به خاله هامون زنگ بزنین. اونا شهادت میدن.
خاله تون که سعی کرد شما رو بکشه، تایید میکنه که سعی کردن شما رو بکشن
اگه بهشون زنگ بزنم؟
خب، شاید.
شاید نه اون قسمت. یا شاید.
شاید حتی تایید هم نکنن که اصلا ما رو میشناسن.
به هر حال، اونا سعی کردن ما رو بکشن.
البته. منطقیه.
آه، تو خیلی عذاب آوری.
چرا اینو نمی فهمی؟
دارم سعی می کنم.
ما وارثه های وایلد هستیم.
از اصالتمون توی تار و پود پارچه لباس هامون نمیتونی تشخیص بدی؟
زیر خون و گل؟ بله.
خون خرسی که روت ریخت، ولی خون اون مرد نه؟
که زیرش کردین؟
بله، بله.
خب، من
به افرادم میگم بررسی کنن ببینیم چی میتونیم پیدا کنیم.
در این حین، اگه به اطلاعات بیشتری نیاز داشتم، کجا میتونم باهاتون تماس بگیرم؟
ما... ما دقیقا هیچ جا زندگی نمی کنیم.
هیچ جا زندگی نمی کنید؟
همیشه با تکرار کردن.
پس بی خانمانید؟ ولگرد.
ولگرد؟
ببخشید؟ بله، بله.
ما الان جایی برای زندگی نداریم.
چیزی برای خجالت کشیدن وجود نداره.
افراد زیادی هستن که الان جایی برای زندگی ندارن.
و من خیلی چیزهای وحشیانه ای شنیدم...
عجیبه.
وحشیانه...
داستان ها.
اجازه بدید اول این قسمت رو بررسی کنم و ببینم مردی مرده
یا در حال خونریزی زیر ماشینش در شعاع 160 کیلومتری هست یا نه.
من بابت تفنگ ازتون هزینه نمی گیرم، چون هیچ شکایتی علیه شما وجود نداره
حتی با وجود اعتراف خودتون.
ولی ببینید.
هی، ام، فکر کنم شما دخترا به یه استراحت نیاز دارید.
من دو تا بلیط برای فیلم جدید چارلی چاپلین دارم که امشب اکران میشه.
فکر کنم شما بیشتر از من بهشون نیاز دارید.
بعد از نمایش بمونید. سالن تئاتر برای یه کیسه مواد غذایی قرعه کشی میکنه.
براتون آرزوی موفقیت می کنم.
مواظب باش چارلی!
ما کیسه مواد غذایی رو نبردیم.
یه مادر خسته با بچه های زیاد بردش.
و برای یک بار هم که شده، سرنوشت یه کار درست انجام داد.
بعد تینزلی یه ایده به سرش زد، یه ایده وحشتناک.
برخلاف میل باطنیم، قبول کردم که بذارم منو بکشونه
به اداره پلیس تا از تلفنشون استفاده کنیم و به خاله شیطانی بئاتریس زنگ بزنیم
تا التماس کنیم، معامله کنیم، و اگه لازم شد، باج بگیریم
تا راه برگشتمون به نیویورک رو پیدا کنیم.
چون، به قول تینزلی، تمدن به ما نیاز داره.
و یه جورایی، تو اون لحظه، تقریبا حرفشو باور کردم.
ممنون، افسر. اون پشت خطه.
سلام، خاله بئاتریس.
سلام. متی هستی؟
نه. میدونی که تینزلی ام.
بالاخره تو خونه جدید مستقر شدید؟
خونه ای هم بود؟
نه. میدونی که خونه ای وجود نداره.
یه آدم دکمه ای رو فرستادی دنبالمون.
اصلا نمی فهمم داری چی میگی.
خیلی خب،
تو بردی.
ولی ما... وایلد هستیم.
ما به اینجا تعلق نداریم.
ما تو کلبه باغبان زندگی میکنیم یا...
قسمت خدمه.
فقط لطفا بذارید به تمدن برگردیم.
مزخرف نگو.
پس باغبان کجا زندگی کنه؟
و شما نمیتونید تو قسمت خدمه بمونید.
میتونید تصور کنید اگه صفحه های اجتماعی فکر کنن من دارم
کاری میکنم خواهرزاده هام بین خدمه زندگی کنن چی میگن؟
شما نمیدونید ما چی کشیدیم.
فقط میتونم تصور کنم.
باید بهشت باشه.
بهشت؟
یه خرس بهمون حمله کرد.
تو نوشیدنی خوردی.
نمیدونستم تو بیابون نوشیدنی سرو میکنن.
کاملا وحشیانه است.
من بارها تو روستا موندم.
نمیتونه انقدر بد باشه.
منظورت همپتونز؟
اینجا همپتونز نیست.
شاید حق با تو باشه.
باید شما دو تا رو به خونه برگردونم.
یکی رو میفرستم دنبالتون.
یکی که شما رو به خونه برگردونه.
کجایید، عزیزم؟
اوه، ام، ما تو پورت...
یکی رو میفرستید مثل آقای باتن.
فقط بهم بگید کجایید.
من از همه چیز مراقبت میکنم.
منظورت اینه از ما مراقبت میکنی؟
البته که مراقبت میکنم.
ما وایلد ها میدونیم چطور از خانواده مراقبت کنیم.
ما ازت مراقبت میکنیم.
اونجایی، عزیزم؟
بهم بگو کجایی.
آدرسی دارید؟
کجا می تونم کسی رو بفرستم که باهاتون ملاقات کنه.
اون چی گفت؟
اون فقط می خواست بدونه ما کجاییم
تا بتونه یه نفر دیگه رو بفرسته.
اوه... بله.
[تینسلی] ما باید برگردیم نیویورک و وصیت نامه پدر رو پیدا کنیم
تا خاله های خائنمون رو رسوا کنیم.
تینسلی. شهر نیویورک در حال حاضر خیلی دوره.
اول، باید بفهمیم چطور زنده بمونیم.
ما همه چیزمونو از دست دادیم.
حداقل هنوز...
همدیگه رو داریم؟
می خواستم بگم خاک.
ها ها!
♪ روزگار سخت، روزگار سخت، ♪
♪ دیگه برنگرد. ♪
♪ روزهای زیادی پرسه زدی ♪
♪ دور و بر در کلبه من. ♪
♪ آه، روزگار سخت، دیگه برنگرد. ♪♪
دیگه چه
غلطی می خواین بکنین که دوباره اومدین دم در من؟
یه تعقیب بیهوده بود.
خاله های ما واقعاً شیطانن.
ما دیگه هیچ وقت ثروت دزدیده شده مون رو پس نمی گیریم.
الان کاملاً واضحه.
دیگه چه غلطی
می خواین بکنین که
دوباره اومدین دم در من؟
ما برگشتیم که با شما زندگی کنیم.
ما می خوایم با شما زندگی کنیم چون خونه ای نداریم.
اوه، عمراً.
نه، نه.
من اینو چند سال پیش به عنوان یه انبار چوب ساختم.
زیاد قشنگ نیست.
یه کم تعمیرات می خواد، ولی می تونین توش زندگی کنین.
خب، این دورترین گوشه زمین منه.
من به شما دو ایکر زمین می دم
از اون ردیف درخت ها اون طرف مزرعه تا اینجا.
خب، برای زندگی کردن به مهارت هایی نیاز دارین، مثل تله گذاشتن، کشاورزی،
چطور از حیوونا مراقبت کنین.
و فکر کنم من باید داوطلب بشم که بهتون یاد بدم.
خانم متی، ازتون ممنونم، ولی من زیاد اهل بغل کردن نیستم.
چرا این کارو برامون می کنین؟
ما دقیقاً با شما مهربون نبودیم.
نبودین؟ برو بابا.
شما تقریباً با همه نامهربون و بی ادب هستین،
بنابراین من به طور خاص به دل نمی گیرم.
و من نمی تونم فکرشو تحمل کنم که
شما دو تا تو فضای شخصی من باشین
خانم تینزلی، هر روز و هر شب.
خب، بیاین شروع کنیم به درست کردن این جا.
چون فردا
من شما رو با خودم به تله گذاری می برم.
تا وقتی اینجا قابل سکونت بشه، می تونین تو کلبه من بمونین.
بعدش اینجا می خوابین.
فهمیده شد.
ته انباریتون مقداری کشمش و آرد پیدا کردم.
داشتم فکر می کردم یه پای کشمشی درست کنم.
تا حالا پای کشمشی درست کردی؟
من تا حالا هیچ نوع پایی درست نکردم.
حالا چرا می خوای این کار رو بکنی؟
من نمی ذارم خواهرم نزدیک آتیش روشن بشه.
آمین.
همونطور که تینزلی گفت،
اینجا همپتونز نیست.
من می تونم بوی شبنم صبحگاهی رو حس کنم.
تو می تونی بوی شبنم صبحگاهی رو حس کنی؟
چرا همیشه حرف های احمقانه می زنی؟
خانم ها.
من بوی سگ خیس می شنوم.
خب، من نیستم.
خانم ها.
نفس بکش، حالا آتیش.
(خنده)
اوه، سلام.
شما دخترا دارین چیکار می کنین؟
دارین از جویبار آب می خورین؟
نه، هیچ وقت مستقیم از رودخونه آب نخورین.
چرا که نه؟ ما از وقتی اومدیم اینجا داریم این کار رو می کنیم.
بهتون نشون می دم.
هیچ وقت مستقیم از رودخونه، نهر یا دریاچه آب نخورین.
حتی اگه آب تمیز به نظر بیاد. این حیوون رو می بینین؟
فکر می کنین مایعات بدنش کجا می رن؟
آره.
پایین دست
جایی که می خواستین یه جرعه بزرگ آب سنجاب بخورین.
فکر کنم حالم داره بهم می خوره.
بهت گفتم خوش شانسی.
اول باید آب رو تمیز کنین.
چطوری تمیزش کنیم؟
می جوشونینش.
چطوری بجوشونیمش؟
ما کبریت نداریم.
کبریت گرونه.
اگه خیس یا مرطوب بشن، دیگه به درد نمی خورن.
می خوام بهتون در مورد سنگ چخماق یاد بدم.
وای.
اون پیچک سمیه.
ازش دور بمونین.
همون که سه تا برگ داره؟
آره. تقریباً همه جای این اطراف رشد میکنه.
♪ روح های ما ♪
♪ هل داده میشن، کشیده میشن و مجبور به رشد میشن. ♪♪
باورم نمیشه سایلس از قصد اینجا زندگی میکنه
بدون اینکه کمترین امیدی به نوشیدنی داشته باشه.
خیلی حوصله‌ام سر رفته.
اینجا هیچ کاری برای انجام دادن نیست.
میتونم خیاطی یادت بدم.
سایلس بهم یاد داد. خیلی هم سخت نیست.
نه، نمیخوام خیاطی یادم بدی.
اونوقت باید همش این کارو انجام بدم.
ده‌ها کار هست که باید انجام بشه.
نمیخوام خیاطی یاد بگیرم.
میخوام ببینم سایلس ورق بازی داره یا نه.
وایسا!
این کار بی ادبیه.
بی ادبی؟
شنیدی سایلس چطوری با من حرف میزنه؟
آره.
تو کامیونشو منفجر کردی.
یه بار کامیون یه نفرو منفجر میکنی
و دیگه هیچوقت تمومی نداره.
مجبور نیستم باهاش مؤدب باشم...
اون داره بهمون اجازه میده اینجا بخوابیم تا وقتی که دیوارامون خشک بشن.
اون ما رو زنده نگه داشته.
تینزلی.
ها؟ این چیه؟
تینزلی، وایسا.
سایلس نمیخواد ما تو وسایلش سرک بکشیم.
ظریفه.
ولش کن.
مطمئنم یه دلیلی داشته که قایمش کرده.
اوه، باز میشه.
یه کم جا بده.
خب، میخواستم ببینم... بالاخره بازش میکنی یا نه.
خب، داری به شونه‌ام نفس میکشی.
میشه این کارو نکنی؟
من دارم مثل همیشه نفس میکشم.
خوشم نمیاد.
خوشم نمیاد. میشه تمومش کنی؟
میتونم نفس نکشم؟
نه، فقط نه تو جهت من.
دارم دور از تو نفس میکشم.
ها؟ یه زنه.
خیلی زیباست.
یه نوشته‌ای هست.
نوشته: میزی، شاممونو شکار کردم.
شاممونو شکار کردم.
میزی کیه؟
اونو بده به من.
این رو از کجا آوردی؟
دیگه هیچوقت به این دست نزن.
هیچوقت.
اما میسی کیه؟
این دخترا دارن منو از دین و ایمان دور میکنن.
بابت گردنبند شب گذشته متاسفیم.
اون جدّیه.
نکن. فقط نکن.
تخم مرغ.
آه، خیلی وقته املت نخوردم.
قراره از این هم بیشتر طول بکشه،
چون اینجا ماهیتابه املت پزی نداریم.
هه، ما اینا رو یه جور دیگه میخوریم.
اوه، نه.
اه... اه.
خب، این یکی هنوز زنده است، یعنی هنوز خراب نشده.
میتونیم خام بخوریمش.
نه، نه، تو... تو داری شوخی میکنی، درسته؟
شوخی نمیکنم.
اوه. اوه.
اوم.
حالت تهوع.
نفس نفس زدن.
اوه.
اوه، نمیتونم. نمیتونم خودم رو راضی کنم.
نه. اوه اوه. قرار نیست اتفاق بیفته.
خوبه.
بعدا برات نگهش میدارم.
به اندازه کافی گرسنه بشی،
این برات مثل املت میشه.
♪ وقتی دختر بچه بودیم... ♪
♪ فکر میکردیم همه چیز رو میدونیم. ♪
♪ اما حالا ♪
♪ روح ما ♪
♪ هل داده میشه و کشیده میشه و مجبور به رشد میشه. ♪♪
زمان با ریتمی ثابت گذشت،
در حالی که سیلاس درس های عجیب و ساکتش رو در روزهای ما می بافت.
چطور خرگوش رو به دام بندازیم، چطور از رودخونه ماهی بگیریم.
چطور از زمین مراقبت کنیم تا اون هم در عوض از ما مراقبت کنه.
دانش مثل آهسته
نفوذ سحر، ساکت و ناخواسته، اومد.
و ما گذاشتیم بیاد.
♪ وقتی دختر بچه بودیم... ♪
♪ فکر میکردیم همه چیز رو میدونیم. ♪
♪ اما حالا ♪
♪ روح ما ♪
♪ هل داده میشه و کشیده میشه و مجبور به رشد میشه. ♪♪
خب، زیر این کنده ها،
به این موجودات کوچولوی وول خور، لارو میگن.
اه
اونا کرم حشره‌ان.
کرم حشره بچه مگسه.
نمیخوای اونا رو بخوری. میتونی جلوشو بگیری.
این لاروها تبدیل به سوسک میشن.
منبع خوبی از انواع مواد مغذیه.
این لاروهای سوسک چاق و آبدارن.
فکر کنم دارم حالم بد میشه.
مزه شون چطوریه؟
اه.
یه کم شبیه مرغه... با یه،
ته مزه بادوم.
اوه، اه، اوه.
این اصلا مزه مرغ نمیده.
حالا، اگه میگفتم مزه
پنیر بز میده، میخوردی؟
من پنیر بز دوست دارم.
این دیگه خنده داره.
این یه چیزیه که هیچ وقت دوست نداشتم،
پنیر بز بود.
من صد بشقاب لارو میخورم
قبل از اینکه پنیر بز بخورم.
من ترجیح میدم گرسنگی بکشم تا لارو بخورم.
خانم تینزلی، شما از مرگ برنمیگردید.
پدر همیشه میگفت...
اوه، اگه مجبور باشم یه بار دیگه بشنوم پدر چی گفت...
و فقط...
شاید یه طعم اکتسابی باشه.
آره، ها ها.
ولی یادت باشه، اینا تورو زنده نگه میدارن.
فکر نکنم هیچوقت این مزه از دهنم بره.
من واقعا مزه بادوم رو حس میکنم.
چه رویاهایی وقتی پسر بچه بودم داشتم.
ای کاش میدونستم یه روزی باید
با خوردن سنجاب زنده بمونم.
صبر کن، این چیه دیگه؟!
کنه؟
اوه، لعنت بهش!
وقتی این دو تا خانم رو پیدا کنم، کاری میکنم زجر بکشن.
مخصوصا اون یکی که خیلی مغروره.
پیشی نازی.
اولین پشته پشت انبار
کنار سرپناهه.
فهمیدم.
چرا اینقدر از دست خودت عصبانی هستی، بابا؟
حتما خیلی زجر کشیده که اون کارو کرده.
وقتی دختر کوچیکی بودم،
دوچرخه ام چرخ های کمکی داشت.
مربی من، داشت تلاش میکرد
منو متقاعد کنه که چرخ های کمکی رو از دوچرخه ام جدا کنم.
من اصلا از این کار خوشم نیومد.
پدرم ما رو از پنجره‌ی اتاقش دید و با ابزارش اومد پایین.
گفت وقتشه چرخ‌های کمکی رو باز کنیم.
گفت منو نگه میداره و کنارم میدوئه.
گفتم، تو ولم میکنی و من میفتم.
گفت، ولت نمیکنم.
با اکراه قبول کردم و شروع کردیم به رکاب زدن.
اون مدام تشویقم میکرد که تندتر برم.
و یهو برگشتم عقب رو نگاه کردم
و دیدم اونجا ایستاده، با یه لبخند گنده روی صورتش.
منو ول کرد.
قول داد ولم نکنه، ولی این کارو کرد.
درست مثل وقتی که به خودش شلیک کرد.
وقتی بچه بودم...
بابام نمیتونست هیچ کاری پیدا کنه.
مهم نبود چقدر تلاش میکرد.
شرایط بر علیه اش بود.
برای همین مادرم، که به عنوان یه نظافتچی کار پیدا کرد، مجبور شد از ما حمایت کنه.
و اون مجبور بود خونه بمونه و منو بزرگ کنه.
اوه، من، ازش متنفر بودم وقتی بزرگ میشدم.
فکر نمیکردم یه مرد واقعی باشه.
سالها بعد فهمیدم چقدر براش سخت بوده.
چقدر باید روحش رو از درون خورده باشه.
ولی پدر خوبی بود،
و هر کاری که میتونست کرد تا مطمئن شه من خوبم.
حالا، پدرم برای همیشه قهرمان منه.
پدرم همه چیز رو گرفت.
این عادلانه نیست.
از بین تمام آدم هایی که تو این دنیا دیدم،
باید بدونی که زندگی عادلانه نیست.
الان عادلانه نیست و هیچ وقت هم نخواهد بود.
امروز، زندگی با تو عادلانه نیست.
فردا با یه نفر دیگه ناعادلانه خواهد بود.
فقط عشقیه که خداوند به ما توانایی حس کردنش رو داده،
که همه چیز رو قابل تحمل میکنه.
بعد عمه هامون بقیه چیزها رو گرفتن.
اگرچه مطمئنم این چیزی نبود که اونا قصدش رو داشتن...
اما یه روز میبینی کاری که اونا کردن یه هدیه بود.
حالا اونا میتونن سرعتت رو کم کنن.
ولی اگه قوی باشی،
نمیتونن مجبورت کنن به عقب برگردی.
اونا آینده مون رو گرفتن.
هیچکس نمیتونه آینده ت رو بگیره.
خب، نمیتونم بگم...
که دیگه اون پولی رو که یه زمانی داشتی میبینی.
من... من حتی فکر نمیکنم احتمالش هم باشه.
ولی اینو یادت باشه.
هیچوقت برای این دیر نیست که
اون چیزی بشی که میتونستی باشی.
پدرم همیشه اینو میگفت.
انگار دوستت داشت.
اون ما رو ترک کرد.
قول داد که ما رو ترک نکنه.
ولی این کارو کرد.
تو هم بالاخره من و متی رو اینجا تنها میذاری.
من این کارو نمیکنم.
چرا اینجوری نگام میکنی؟
دارم سعی میکنم بفهمم
دروغ میگی یا راستشو میگی.
چی فکر میکنی؟
فکر کنم... فکر کنم شاید منظورت همینه.
خواهرت داره میاد.
نوبت توئه که چوب بیاری.
از نشونه‌گیر نگاه کن.
زبونه تهش رو میبینی؟
خیلی خب، با شکار ردیفش کن.
حالا... شلیک کن. انجامش بده.
خیلی خب.
آره.
حقیقتی عجیبه
که آدم به ندرت وقتی داره آموزش میبینه، متوجهش میشه.
ما به عنوان موجوداتی اهل تجمل وارد شدیم.
اما زیر نظر دقیق سایلاس، چیزی درون ما داشت تغییر میکرد،
و با نیازهای خاموش بقا شکل میگرفت.
ما فقط یاد نمیگرفتیم. داشتیم به چیز دیگری تبدیل میشدیم.
و سایلاس، با گذشته تاریک و چشمان آگاهش،
یک راز باقی ماند.
او توضیح نداد چرا به ما کمک میکرد، و ما هم نپرسیدیم...
چون راستش، ما برای جوابش آماده نبودیم.
همه منو ترک میکنن،
مثل دستیارم، رجینالد تی. فلافتینگتون.
یه لحظه قبلش داشت موهامو صد بار قبل از خواب شونه میکرد،
و لحظه بعدش، پوف، غیب شد.
از لحاظ فنی، فلافتینگتون
از بالکن والدورف آستوریا پرید پایین.
نکته اینه که من قطعا نفرین شده‌ام.
من هیچوقت اینجا شوهر پیدا نمیکنم.
فکر کنم جفتمون قراره پیر دختر بشیم.
برای تو، یه نتیجه از پیش تعیین شده‌ست.
اوم هوم.
چی؟ هیچ پسری تا حالا بهت علاقه نشون نداده.
ولی برای من یه مجازات اضافیه.
ولش کن. تو همه چیزو نمیدونی.
انگار دست گذاشتم رو یه نقطه حساس.
منظورت یه عصب تحریک شده‌ست؟
آره. یکی از همونا.
میدونی، یه چیزایی
تو دنیا اتفاق میفته که همیشه مربوط به تو نیستن.
طفلکی، داری میگی دوستی داشتی؟
یه پسرو تو کتابخونه خیابون 42 دیدم.
واقعا؟ کی؟
نمیخوای بدونی.
چرا، میخوام، بگو.
اسمش شین بارلو بود.
من و اون هردو به تاریخ قرون وسطی علاقه داشتیم.
مخصوصا دوره مهاجرت.
میدونی، دوره ای که بعضی وقتا بهش میگن عصر تاریک
یا اوایل قرون وسطی.
میدونی، دوره ای از سقوط روم تا حدود سال
1000، البته، با یه وقفه کوتاه در طول شکوفایی
دربار کارولنژی، که توسط شارلمانی تاسیس شد.
اوه، بله.
آره، شما دوتا به سقوط رومی ها به مدت هزار سال علاقه دارید
از هیبیسکوس کوتاه و شکوفایی دربار کالاماری با دلقک ها.
توی نوشیدنی تخمین زده شده بود.
متوجهی که الان یه سری مزخرف گفتی.
اوه، مزخرف گفتم.
این چه ربطی به پسری داره که ملاقات کردی؟
این یه...
یه پسر واقعی بود یا یه 'دوست '،
میدونی، مثل دوست الف کوچولوت وقتی جوون تر بودی.
اون واقعی بود.
باشه، اون... شیرین بود.
ما همدیگه رو درک میکردیم.
پس یه نفر بود که تورو میفهمید؟
چی؟
خفه شو.
وقتی باهم بودیم خوشحال بودیم.
چی، عاشق بودین؟
آره.
چی؟
تو همیشه منو دست کم میگیری.
تو هیچوقت منو اونجوری که هستم نمیبینی.
اینکه یه نفر غیر از خودت میتونه احساسات داشته باشه.
چی شد؟
اون میخواست با من ازدواج کنه.
چی؟
اون از طبقه ما نبود.
پدر اجازه نمیداد.
چی شد؟
پدر
از اینکه من با یه پسر از طبقه پایین تر معاشرت میکردم، خشمگین بود.
اون از یه خانواده کمتر شناخته شده بود؟
اون فقیر بود.
تقریبا بی پول.
ما مخفیانه همدیگه رو ملاقات میکردیم.
اما، دنیای ما از همون اول محکوم به فنا بود.
ما هیچوقت نمیتونستیم باهم باشیم.
پدر جاسوس استخدام کرد تا مارو تعقیب کنن.
ما در اجتناب از آنها خیلی ماهر بودیم.
ما شروع کردیم به ملاقات در
اتاق های رنسانس در موزه هنر متروپولیتن.
اوه، آره، اتاق های رنسانس.
آنها هرگز فکر نمی کردند که دنبال شما دو تا عجیب و غریب اونجا بگردند.
آره، خب، آنها ما رو گرفتند.
سورپرایز.
هوم. اون، اون موقع بود که...
پدرم من رو فرستاد انگلیس تا ما رو از هم جدا کنه.
اون موقع بود که تو رفتی آکسفورد.
بله.
ما به طور مخفیانه با هم مکاتبه می کردیم.
او تصمیم گرفت به دیدن من بیاید.
اوم.
و من سعی کردم برای سفر به او پول حواله کنم،
اما او اصرار داشت که هزینه سفر را خودش بپردازد.
آیا همدیگر را ملاقات کردید؟
او در طول سفر دچار ذات الریه شد و در دریا درگذشت.
من دیگر هرگز او را ندیدم.
من، من نمی دانستم.
آره، خب، چیزهای زیادی هست که تو نمی دونستی.
تمام این مدت من تو رو پیر دختر صدا می کردم. اما...
اما تو عشق واقعی رو می دونستی،
جان آستور به محض اینکه پولمون رو از دست دادیم من رو رها کرد.
ارزش من برای او معادل ثروت ما بود.
اون عشق نبود.
اما تو.
تو عشق واقعی رو می دونستی.
میشه دیگه حرف نزنیم؟
خون فقیر؟
بله، خواهر.
چرا قبلا به من نگفتی؟
من مثل همیشه سعی می کردم از تو محافظت کنم.
تو به اندازه کافی با مسائل مختلف درگیر بودی.
اوه.
یک روز، سیلاس اعلام کرد که به پورت تاونزند می رود
برای یک کار مرموز که، همانطور که همه ما می دانیم، رمزی است برای
من نمی خواهم خودم را برای دو وارث فضول توضیح دهم.
طبیعتاً، این به این معنی بود که ما باید او را برای جزئیات تحت فشار قرار می دادیم.
اما آن مرد یک دژ بود.
یک جعبه قفل شده. مثل مردی که می خواهد کاری انجام دهد
یا فوق العاده نجیب یا بسیار غیرقانونی.
باشه، هر چی.
اما یک مرد مرموز،
که توسط ارواح در گذشته اش تسخیر شده است، فقط برای تفریح ​​سفرهای یک روزه نمی رود.
اگر هنوز می خواهی برای سیلاس پای کشمشی درست کنی،
من یک دستور غذا در روزنامه ای که به دیوارمان چسبانده شده بود پیدا کردم.
چه مدت است که چیزهای بد را از من پنهان می کنی تا از من محافظت کنی؟
برای همیشه، خواهر.
شاید الان بتونی متوقفش کنی.
واقعا؟ فکر میکنی آماده ای؟
نمیدونم، ولی میدونم اوضاع اونجوری که فکر میکردم نیست.
آره، دقیقا اون طرف ایست ساید هست...
بعد از ظهرتون بخیر خانم ها.
شما یه زوج رو ندیدید... خودتونید!
تینزلی، انقدر بلند نفس نکش. صدامونو میشنوه.
تو هم داری به همون بلندی نفس میکشی. هیس.
داد نزن.
وای خدای من، تو هم داری داد میزنی.
مثل همیشه تو بلندتر داد میزدی.
وای خدای من، اصلا درست نیست.
اگه کسی اینجا بود، میگفت تو بلندتر داد میزدی.
نه تینزلی، فکر کنم میگفتن تو داشتی داد میزدی.
نه، اونا نمیدونستن. قطعا نمیدونستن.
نه، ولی پدر...
آخ، پاتو گذاشتی رو من.
خب، منظورم این نبود، نمیتونم.
دالی!
بلند شو.
دارم میبینمت. فقط بلند شو.
زود باش، بلند شو، بلند شو.
بلند شو.
بلند شو، بلند شو.
شما... دوتا خانم...
روز منو به طور جدی خراب کردید.
من گشنمه.
هنوز ناهار نخوردم.
باید ناهار بخورم.
میدونی چیه؟ میخواستم شکنجه تون کنم.
ولی میخوام اینو خیلی سریع تموم کنم.
اوه سلام!
وای خدای من، تینزلی! بهش شلیک کن! بهش شلیک کن! بهش شلیک کن!
تینزلی، بهش شلیک کن!
اون نداره. بهش شلیک کن.
اوه خدای من! بهش شلیک کن!
اوه، این اصلا مثل شلیک کردن به یه پرنده نیست!
نه، مثل شلیک کردن به یه پرنده نیست.
مثل شلیک کردن به یه مردیه که داره سعی میکنه ما رو بکشه.
چرا اسپانیا نمیتونه یه اسلحه درست و حسابی بسازه؟
فقط بهش شلیک کن.
من تو رو میکشم.
نمیتونم این کارو بکنم.
نمیتونم این کارو بکنم. نمیتونم این کارو بکنم!
باشه اسلحه رو بده من!
چی؟!
صبر کن. چند ثانیه.
اوه، منم نمیتونم این کارو بکنم.
آره میتونی. میدونم که میتونی.
من بهت ایمان دارم.
اوه.
بهش شلیک کردم.
توی چشمش.
اوه، سنگینه.
خیلی سنگین تر از چیزیه که فکر میکردم.
اسمش واقعا باتنه.
اینجا نوشته که اهل شرق لندنه. جای سختیه.
به نظرت این همون نوع تفنگیه که پدر باهاش خودکشی کرد؟
تفنگ رو بده من.
خب، حالا گند زدی.
رفتی رزی رو هم زدی.
حالا خوشحالی؟ حالا باید اونو برای شام بخوریم.
- تفنگ رو بده من. -چرا باید بدم؟ اون آخرین گلوله بود.
چون معلومه که نمیدونی چطوری باهاش کار کنی.
و حالا باید مرغ مورد علاقمون رو برای شام بخوریم.
تفنگ رو بده من.
تا وقتی سایلس برگرده، پیش خودم نگهش میدارم.
چی رو نگه داری؟
سایلس! اوه.
تو هیچ ایده ای نداری چه اتفاقی افتاده.
چرا دارم، تو تصادفی به مرغ خونگیت شلیک کردی...
وقتی برگشت اینجا بود. اون نمرده بود.
کی؟
- آقای باتن. -همون آدم دکمه ای.
همون کسی که سعی کرد تو رو بکشه؟
آره.
متی کشتش.
تو کشتیش.
آره، من به چشمش شلیک کردم.
- نه تینزلی. -من خشکم زد.
لعنت به من.
انگار داره بهم چشمک میزنه.
من و تینزلی با هر چیزی که میخواستیم بزرگ شده بودیم،
به جز چیزهایی که واقعا بهشون نیاز داشتیم.
قاشق نقره ای میتونه یه بچه رو سیر کنه، اما نمیتونه تغذیه اش کنه.
خاله بئاتریس و فلورانس هم همین درس ها رو یاد گرفته بودن.
و پدربزرگ و مادربزرگمون هم همینطور.
همه ما اشتباهات یکسان رو مثل یه یادگار خانوادگی به ارث میبریم.
اما فکر میکنم اگه خیلی تو مسیر اشتباه پیش بری، دیگه راه برگشتی نیست.
بئاتریس و فلورانس همیشه دنبال بیشتر میگشتن،
متوجه نمیشدن چیزی که بهش نیاز داشتن اصلا برای فروش وجود نداشته.
مجبوری اینقدر بلند ببافی؟
صدای مداوم برخورد میل ها داره رو اعصابم میره.
متوجه نشدم اصلا صدایی تولید میکنن.
خب دارن. پس آروم تر بباف...
وگرنه مجبور میشم این فعالیت دهقانی که انتخاب کردی رو ممنوع کنم.
آرومم میکنه.
چه چیزی ممکنه باعث استرس تو بشه
که نیاز به آروم شدن داشته باشی؟
سلام.
خانم وایلد، باید با خواهرتون صحبت کنم.
- آقای کانتیلیور هستم. -بله آقای کانتیلیور، بفرمایید؟
من قرار تماس با شما رو نگذاشته بودم.
آقای کانتیلیور نباید با ما تماس بگیره.
ما بهش زنگ می زنیم. هیس.
- خانم وایلد... -من الان ساکت میشم.
این یک مسئله خیلی فوریه.
ببخشید که مزاحم شدم، اما خبرهای مهمی براتون دارم.
برو سر اصل مطلب.
مادر دختر پیدا شده.
چی؟
متاسفم. از دستم در رفت.
چطور جرات می کنی؟
اون سرویس چای
بخشی از یکی از بهترین مجموعه های ظروف چینی مایسن در دنیاست.
خیلی گرون قیمته.
اگرچه می دونم این روزها این کار ناپسنده،
تو رو می بردم بیرون به اصطبل و خفه ات می کردم.
مطمئنم این کار رو می کردی... اگه، همونطور که خودت گفتی، ناپسند نبود.
منظورت از اینکه میگی پیداش کردن چیه؟
من مشخصا بهت گفتم که این موضوع رو پیگیری نکنی.
من نبودم. نماینده یک طلبکار بود.
و خبرهای بیشتری هم هست
متاسفم... وصیت نامه پیدا شده.
امکان نداره که وصیت نامه رو پیدا کرده باشید.
این خوب نیست.
- چطور ممکنه؟ -فلورانس.
می تونم ترتیبی بدم که یک تلگراف
براتون فرستاده بشه تا جزئیاتش رو داشته باشیم.
حالا خوب به حرفام گوش کن، آقای کانتیلیور.
شما نباید به هیچ وجه این موضوع رو پیگیری کنید.
فهمیدی چی میگم، وکیل خرده پا؟
بله، قربان.
با همکارای حل مشکلم تماس بگیر.
گفتن اگه این دخترها رو بکشیم، دو برابر بهمون پول میدن.
باید دست از تلاش برای مرد بودن برداری.
من این ماشین رو برات دزدیدم.
پس خفه شو.
هوم. هوم.
♪ یه راه دور و دراز به بهشت پیدا کردم، بهشت. ♪♪
لعنت بهش!
موتور هنوز روشن نشده؟
این تقصیر من نیست.
- همش تقصیر توئه. -تو این ماشین رو انتخاب کردی.
تو اشتباه اصلی رو کردی که ما رو تو مسیر جهنم انداخت.
و هر اتفاقی که از اون موقع افتاده
و داره می افته تقصیر توئه.
میدونی، من از اینکه طوری رفتار می کنی که انگار فقط تو مسئولی خسته شدم.
من مسئولم.
اونا کارها رو به من میدن، و تو کمک می کنی خرابشون کنیم.
اگه بخاطر تو نبود، الان من رئیس بودم.
این طبیعی نیست. زن و مرد با هم فرق دارند.
من باید نون آور خونه باشم.
پس باید درست رو تموم میکردی.
وقتی مامان مُرد، من درس رو ول کردم و رفتم سر کار تا تو بتونی درست رو تموم کنی.
همینه که باید باشه.
زن ها جایگاه خودشون رو دارند.
این برای من نبود. من میخواستم برم دانشگاه.
زن ها نباید برن دانشگاه.
اونها توانایی های خاصی دارند،
مثل حس ششم.
تو ناراحتی چون داری بر خلاف طبیعت زنانه عمل میکنی.
بچه بزرگ کردن، خونه رو تمیز نگه داشتن و شام درست کردن.
من تو این کارها خوب نیستم.
اوه، آره؟ تو تو چه کاری خوبی؟
کشتن.
تو یه روانی هستی.
تازه فهمیدی؟
میتونستی به سرم شلیک کنی.
اگه میخواستم به سرت شلیک کنم، دو اینچ پایین تر رو نشونه میگرفتم.
شما دخترا به مرغ ها غذا دادین؟
بله آقا. دادیم.
سیلاس، داشتم فکر میکردم.
تو من و متی رو نجات دادی.
اگه تو نیومده بودی
یه خرس تیکه پارمون میکرد.
و اگه زنده میموندیم،
مطمئناً با هزار جور درد و رنج میمردیم.
تو ما رو نجات دادی.
حرفی که زدم و گفتم ازت خوشم نمیاد رو پس میگیرم.
داری میگی از من خوشت میاد؟
فقط دارم میگم دیگه اونقدرها هم که قبلاً بود ازت بدم نمیاد.
قبول میکنم.
باید سقف آلونک رو درست کنم.
هوا داره بد میشه.
شما دخترا کاراتون رو انجام بدین.
نه، نمیتونم انجام بدم
این بغل احساسی رو.
شوخی بود.
تو به من شلیک کردی.
بچه نشو. من قبلاً به کلاهت شلیک کردم.
باورم نمیشه این کار رو کردی.
میخوای ماشین رو درست کنی؟
- منظورم اینه که تو مردی دیگه. -به یه مکانیک نیاز داره.
اوه، چقدر میتونه سخت باشه؟
چطوری این کار رو کردی؟
من از تو باهوش ترم.
اوه، آره؟ خب، یه چیز رو از قلم انداختی.
چی؟
منم یه روانی ام.
♪ تو یه شیطانی. خیلی خجالتی و مهربون به نظر میای. ♪
♪ اما تو فقط از ظاهرت به عنوان یه بهانه استفاده می کنی. ♪
♪ پس چطور می تونی انقدر خوب به نظر برسی؟ ♪
♪ و هنوزم انقدر لعنتی بد باشی؟ ای وای مادرم. ♪
♪ هنوزم انقدر لعنتی بد باشی. ♪♪ -سلام.
چی میخوای؟
من مامور ویژه لری همر از شهر نیویورک هستم.
من اینجام، ساحل غربی، دنبال گابریل باتن.
اون آدم خیلی بدیه.
لازم نیست به ما بگی.
اون همین الان سعی کرد ما رو بکشه.
شما کی هستید؟
تینزلی...
آه، میشه لطفا کارت شناساییتون رو نشون بدید؟
البته.
یه لحظه.
اینجاست.
من داشتم تعقیبش می کردم. اما دیروز ردش رو گم کردم.
اوه. اون مرده. متی بهش شلیک کرد.
به چشمش شلیک کرد.
تو چشمش، هان؟
اوه، آره.
ایناهاش.
اوه، خوبه.
فکر کردیم شاید شما هم یه آدم بد دیگه مثل آقای باتن باشید.
من تینزلی وایلد هستم و این خواهرم متیه.
اوه، تینزلی، ای کاش این کارو نمی کردی.
چرا که نه؟
کارت شناساییش.
این کارت شناسایی یه جنگلبانه.
چشمات خوب می بینه.
من چند تا دیدم... و کارت شناسایی مامورای فدرال رو هم دیدم.
چی؟
چی؟؟
پس تو هم یکی دیگه از افراد باتن هستی.
خاله هات واقعا نمی خواستن تو زنده بمونی.
پس دو نفر از شما رو فرستادن.
چرا یه آدمکش استخدام کنن وقتی می تونن دو تا رو با دو برابر قیمت داشته باشن؟
سه تا؟ اگه خواهرم که مرده رو هم حساب کنی.
آقا... باید از دخترا دور شی.
میتونی سیلاس صدام کنی.
سیلاس کولتر.
یه شرکت سیلاس کولتر تو نیویورک هست.
یه جور شرکت سرمایه گذاری.
خیلی بزرگه. از سقوط جون سالم به در برده.
آره، اسمشو شنیدم.
به هر حال، من بدون این دخترا نمیرم.
فکر کنم اصلا نمیری.
به تو چه ربطی داره؟ این دخترا اصلا به اینجا تعلق ندارن.
اونا از یه دنیای دیگه ان، نه از دنیای تو.
آدم هایی مثل شما نمی خواهند با چند دختر سفیدپوست در این اطراف دیده شوند.
ممکنه اهالی اینجا فکر کنند داری کار اشتباهی انجام می دهی.
نه به بدی مدل موهات.
فقط دخترها رو بده به من.
متی، قد این یارو رو چند تخمین می زنی؟
م-من میگم حدودا یک متر و هشتاد سانتی متر.
من فکر می کردم بیشتر یک متر و هفتاد و پنج باشه.
شما دو تا دارین درباره چی حرف می زنین؟
من یکم چوب بریدم.
و داشتم فکر می کردم ببینم برای تابوت به اندازه کافی بلند هست یا نه.
ولی دارم بهش فکر می کنم.
نمی خوام چوب رو هدر بدم.
تو برای یه سیاه پوست آدم بامزه ای هستی.
نمی دونم باید از این حرف ناراحت بشم یا نه.
متی.
این اصطلاح 'سیاه' از کجا اومده؟
ریشه اش برمی گرده به انگلیسی میانه،
derk. بعدا dark، از انگلیسی باستان deorc.
به معنی بدون نور، فاقد نور یا روشنایی.
مخصوصا در شب.
ولی باید ناراحت بشم؟
محاوره ایه...
برای یک فرد آفریقایی-آمریکایی، چون معنی ضمنی اش دلگیره،
به طور استعاری غمگین، بی روح، شوم، شرور.
م-من میگم باید ناراحت بشی. آره.
حالا تو منو ناراحت کردی.
می دونی چند نفر رو کشتم؟
شرط می بندم هیچ کدوم رو رودررو نکشتی.
نه خرسی رو با چاقو کشتی.
سیلاس! تو تیر خوردی! اوه!
آره، می دونم.
باید با اون خاله های تو یه صحبتی داشته باشم.
بعد خرس با خرگوش خودش رو پاک کرد.
بعدش چی شد؟
تینزلی، اون تهِ ماجرا بود.
بعد از ته ماجرا دیگه چیزی نیست.
خب، شاید بتونی برام توضیحش بدی تا منم بفهمم.
و منم بخندم.
اگه مجبور بشم توضیحش بدم
تو نمی خندی.
هدرش نده.
اگه نذاره بمیری هدر دادن نیست.
یه کم عفونت کرده.
حداقل گلوله رو درآوردیم.
سوزوندنش خوب بود، ولی واقعا به چند تا بخیه نیاز داری.
سیلاس، تو خیلی به ما کمک کردی.
فردا برات اون پای کشمشی رو می پزم.
فکر نکنم دندون هام بتونن تحملش کنن.
قول میدم خوردنی باشه.
خیلی خب. حرفت رو قبول دارم.
اوه، یه پای میتونه حالمو خوب کنه.
خیلی خب.
سیلاس، ناامیدت نمیکنم.
سیلاس خسته است.
همه مون خسته ایم. بیاین برگردیم.
باشه، خواهر.
چی گفتی؟
گفتم خواهر...
شنیدم.
منو خواهر صدا کردی.
زیاد به خودت نگیر.
تو هنوزم یه آدم فقیری.
اوه.
نه. تمومش کن! بسه!
اه اه. از احساسات آبکی تون متنفرم.
تمومش کن!
نه. ممنونم.
هنوز امیدی بهت هست، دختر جون.
شما دو تا تمومش کنید.
من نمیخوام همدردی... یا هر کوفتی که این هست رو...
شب بخیر. سیلاس.
شب بخیر، خانم متی.
- شب بخیر، خانم تینزلی. -باشه.
شب بخیر. سیلاس.
خوشحالم که باهاتون آشنا شدم.
بعضی وقتا، کسی که داری کمکش میکنی، وقتی داری بلندش میکنی، تورو هم بلند میکنه.
چی؟!
هیچی. فقط یه فکری بود.
برو خونه.
من اون پای رو برات درست کردم.
دومین پای من بود.
راستش، با قوامش مشکل داشتم.
چرا هنوز با لباسای خیس اینجایی؟
سرما میخوری؟
نه.
نه نه.
نه نه نه نه نه نه نه نه.
(صدای فین فین)
نه نه نه نه اوه.
نه ما... ما میتونیم درستش کنیم. متی میتونه درستش کنه.
نه، تو قول دادی. تو قول دادی.
من خوبم.
نه نه نه نه. لطفا.
قول دادی.
اوه نه.
اون الان خوابیده.
اون نخوابیده. اون مرده.
اونم درست مثل پدر اینو ترک کرد.
تینزلی.
اون نمیخواست.
زندگی میتونه اونقدر سخت باشه که یه آدم رو بشکنه.
و پدر شکسته شده بود.
و سایلس.
خدا او را برد.
متی، چطور از من متنفر نیستی؟
چه چیزی باعث شده فکر کنی ازت متنفر نیستم؟
هیچوقت نتونستم به سایلس بگم که دوستش دارم.
چرا، گفتی.
♪ از پرندگان آروم در پرواز دایره وار. ♪
♪ من روزی هستم که از شب فراتر میره. ♪
♪ کنار قبرم... ♪
♪ نایست و گریه نکن. ♪
♪ من اونجا نیستم... ♪
♪ من نمی خوابم. ♪
♪ کنار قبرم نایست و زاری نکن. ♪
♪ من اونجا نیستم... ♪
♪ من نمردم. ♪♪ تینزلی.
زمین خیلی سفته.
ما هرگز نمی تونیم این کار رو تنهایی انجام بدیم.
باید اونو یه جا بذاریم تا وقتی که بتونیم کمک بیشتری بگیریم.
انگار یه گرامافون قدیمی داریم انبارش کنیم.
انگار که اون...
اون... اون هیچی نیست.
تینزلی.
نه، نه، منظورم این نبود.
ما به اندازه کافی قوی نیستیم.
نمیتونیم این کار رو تنهایی انجام بدیم.
تا وقتی این قبر شش فوت عمق پیدا نکنه، دست بردار نیستم.
♪ من هزار بادی هستم که می وزند. ♪
♪ من درخشش الماس در برف هستم. ♪
♪ من نور خورشید بر دانه ها هستم. ♪
♪ من باران ملایم پاییزی هستم. ♪
تینزلی. بیدار شو.
یه تابوت پیدا کردم که سایلس ساخته.
من چطوری اینجا اومدم؟
داشتی میکندی که خوابت برد.
حدود نیمه شب کمکت کردم بری به رختخواب.
باید غذا بخوری. باید قوی بشیم.
بذار یه صبحونه درست کنم تا انرژی داشته باشیم.
تو بخور.
♪ کنار قبرم... ♪
♪ نایست و گریه نکن. ♪
♪ من اونجا نیستم... ♪
♪ من نمی خوابم. ♪
♪ کنار قبرم نایست و زاری نکن. ♪
♪ من اونجا نیستم... ♪
♪ من نمردم. ♪
♪ اوه... ♪
♪ من هزار بادی هستم که می وزند. ♪
♪ من درخشش الماس در برف هستم. ♪
♪ من نور خورشید بر روی دانه ها هستم. ♪
خداحافظ، سایلاس.
♪ کنار قبرم نایستید و گریه نکنید. ♪
♪ من آنجا نیستم... ♪
♪ من نمرده ام. ♪♪
در گذر زمان، متوجه شدیم که تغییر کرده ایم.
نه با یک مکاشفه بزرگ، بلکه با اعمال کوچک و پیوسته...
رسیدگی به زمین سرسخت با دستانی که زمانی فقط تجملات بیهوده را لمس می کردند.
سایلاس در طبیعت وحشی نه به عنوان یک ارباب، بلکه...
به عنوان مردی که بخشی از آن بود، حرکت می کرد.
و از او حقایق عجیب و ماندگاری آموختیم.
اینکه قدرت در صدای سکه ها نبود،
بلکه در این اطمینان خاطر بود که دستان خود فرد می تواند بقا را شکل دهد،
و مهمتر از همه، چگونه از یکدیگر مراقبت کنیم.
توریست قوطی حلبی کیه؟
شاید خبر خوبی باشه.
یه حس بد دارم.
سلام، خونه.
شما کی هستید؟
من... برای سی.سی. کانتیلیور کار می کنم.
وکیلی که به عمه مون کمک کرد وصیت نامه پدرمون رو بدزده؟
متاسفانه خانم، طبق اطلاعات من، وصیت نامه پدرتون هرگز پیدا نشد.
پس اینجا چیکار می کنید؟
من از طرف عمه هاتون اینجا فرستاده نشدم.
صبر کن، چی شد؟
من مامور تحویل یک پاکت هستم.
مربوط به چیه؟
من از محتویاتش اطلاعی ندارم.
برای کسی که از اون سر قاره فرستاده شده، خیلی کم میدونی.
نه خانم. از طرف آقای سایلاس کولتره.
تینسلی و متی عزیز، اگر این نامه را می خوانید، یعنی من مرده ام.
معلوم شد که من ثروتمندم.
پولی که از روزهای تله گذاری به دست آوردم، سودآور از آب درآمد.
در طول سال ها، آن را سرمایه گذاری کردم
در زیرساخت ها، راه آهن ها، خودروها
که از سقوط بازار سهام سال 29 جان سالم به در برد.
دارایی من تقریباً 8 میلیون دلار ارزش دارد.
من تمام دارایی هایم را به شما واگذار کرده ام.
من معتقدم که شما آن را عاقلانه خرج خواهید کرد.
دوباره پولدار شدیم.
ممنون، تینسلی.
و ممنون متی، برای اینکه دخترخوانده های من شدید.
آینده نامشخص است،
اما می دانم که شما بهترین استفاده را از آن خواهید کرد.
معلوم شد که سایلاس بود...
با احترام...
سایلاس کولتر.
...کسی که از منابع خودش خرج کرد
تا آنچه را که قانوناً متعلق به ما بود، پس بگیرد، تا حقیقت وصیت نامه پدرمان را کشف کند،
و سرنوشت مادرمان.
خب، میخوای باهاش چیکار کنی؟
سفرهای مرموزش به پورت تاونزند،
برای خودش نبود، برای ما بود.
با این حال، حتی با این دانش، او همچنان یک معما باقی ماند،
از آن مردان نادری که عملشان رساتر از کلامشان بود.
او برای همیشه در قلب ما بود.
اما من و تینزلی او را به طور کامل درک نکردیم.
شک داشتم که کسی واقعاً بتواند.
سلام!
جای یه نفر دیگه هم هست.
ها.
یه محموله کتاب رسیده. به
چندتا از دانش آموزای بزرگترت نیاز دارم تا کمکم کنن ببرمشون.
از طرف شهرستان خبر رسید.
اوه.
اونا نمیخوان ما رو تعطیل کنن.
برای یه بارم که شده...
شانس ما به اطرافیانمون هم سرایت کرده.
سیلاس بهمون افتخار میکرد.
داره از اون بالا نگاهمون میکنه و لبخند میزنه.
آمین خواهر.
خوشم اومد، ظریفه، ساده‌ست،
اگرچه میتونستیم یه چیز باشکوه تری انتخاب کنیم.
یه مجسمه غول پیکر از سیلاس. شاید برنزی.
هیچی مثل یه مجسمه ترسناک نمیتونه نشون دهنده فروتنی و شفقت باشه
از سیلاس که داره با اخم به بچه ها نگاه میکنه وقتی وارد محوطه مدرسه میشن.
همینجوری گفتم خواهر.
سه مدرسه جدید تا سال دیگه باز میشن.
این سزاوار قدردانیه.
من تو رو میشناسم، خواهر.
و اگه بگی من حساب نیستم، یه مشت بهت میزنم.
نمیخواستم اینو بگم.
میخواستم ازتون تشکر کنم که با این اطلاع کوتاه به دفترم اومدید.
چرا ما رو اینجا احضار کردی؟
این دیگه چه جور داستانیه؟
لوئیز.
فکر کردیم مردی.
متاسفانه نه، خواهران عزیزم.
وقتی خبر مرگ کورنلیوس رو شنیدم، برزیل بودم.
من با دخترهام در ارتباط بودم.
- تو، اونا... -بئاتریس اونارو فرستاده ایالت واشنگتن؟
من نمیخواستم هیچ ربطی به این موضوع داشته باشم.
تو! تو، بندیکت آرنولد.
نگران نباشید. حالشون خوبه.
ما مجبور نیستیم به تو جواب پس بدیم.
اتفاقا، مجبورید.
املاک و دارایی های خانواده وایلد حالا متعلق به لوئیزه.
کورنلیوس خیلی دقیق بود.
یه نسخه از وصیت نامه‌اش رو برام پست کرد، که اموال رو تقسیم میکرد
بین من و دخترهام.
اما اونها به دلایل خودشون تصمیم گرفتن که،
در طبیعت وحشی بمونن.
تو رسما ورشکست شدی.
کاری می کنم پروانه وکالتت باطل بشه.
کاری می کنم از حرفه وکالت محروم بشی.
دیگه هیچوقت تو این ایالت یا هیچ جای دیگه ای روی زمین نمیتونی وکالت کنی.
چیزهای بدتری هم وجود داره.
چه بلایی سرمون میاد؟
نگران نباشید عزیزانم، من ازتون مراقبت می کنم.
ما وایلدها می دونیم چطور از خانواده مراقبت کنیم، مگه نه؟
♪ یه زمانی زندگی یه میلیونر رو داشتم. ♪
♪ پولامو خرج می کردم و برام مهم نبود. ♪
♪ بعد شروع کردم به سقوط کردن. ♪
♪ هیچ دوستی نداشتم ♪
♪ و هیچ جایی برای رفتن. ♪
♪ اما اگه دوباره یه دلار گیر بیارم ♪
♪ محکم نگهش می دارم. ♪
♪ هیچکس تو رو نمیشناسه ♪
♪ وقتی بی پول و بدبختی. ♪
♪ هیچکس تو رو نمیشناسه ♪
♪ وقتی بی پول و بدبختی. ♪
♪ منظورم اینه وقتی بی پول و بدبختی. ♪
♪ وقتی بی پول و بدبختی. ♪
♪ هیچکس تو رو نمیشناسه ♪
♪ وقتی بی پول و بدبختی. ♪
♪ منظورم اینه وقتی بی پول و بدبختی. ♪
♪ هوم-هوم-هوم... ♪♪
♪ تو همونی بودی ♪
♪ که همیشه کنارم بودی. ♪
♪ تو همونی بودی ♪
♪ که به من اهمیت می دادی. ♪
♪ می خوام چیزهایی بگم که نمیتونم بگم، ♪
♪ صدام آخر روز خیلی خسته است. ♪
♪ خیلی زود اتفاق افتاد. تو با نسیم رفتی. ♪
♪ سرما منو شکست و قلبم رو منجمد کرد. ♪
♪ تو پدرم بودی ♪
♪ بیشتر از چیزی که پدرم تا حالا بوده. ♪
♪ و می دونم که دیگه هیچوقت تو رو نخواهم دید. ♪
♪ مثل پدری که هرگز نداشتم دوستت داشتم. ♪
♪ تو منو روی نیلوفر آبی شکننده ام شناور نگه داشتی. ♪
♪ شونه هام از عشقی که بهم دادی سنگینه، ♪
♪ روحم بیدار شده. قلبم رو تو نجات دادی. ♪
♪ تو منو پرورش دادی و بهم یاد دادی، می دونستی که یه بچه آهو بودم. ♪
♪ تو خیلی چیزها رو فدا کردی، تا آخرین نفس کشیدی. ♪
♪ اوه سیلاس عزیز، ♪
♪ دیدم که چطور پایانم فرا خواهد رسید، ♪
♪ تو به من نشون دادی که چطور همیشه شجاع باشم، ♪
♪ با اینکه می دونم زنده بیرون نمیام. ♪
♪ تو پدرم بودی ♪
♪ بیشتر از چیزی که پدرم تا به حال بوده. ♪
♪ و می دونم که هرگز نخواهم ♪
♪ دوباره تو رو برای همیشه ببینم. ♪
♪ مثل پدری که هرگز نداشتم، دوستت داشتم. ♪
♪ تو منو شناور نگه داشتی، ♪
♪ روی نیلوفر آبی شکننده ام. ♪
♪ مثل پدری که هرگز نداشتم، دوستت داشتم. ♪
♪ تو منو شناور نگه داشتی، ♪
♪ روی نیلوفر آبی شکننده ام. ♪♪