‫[زمانی که مستمند به متمول می‌بخشد، اهریمن می‌خندد.] ‫[بن‌ونوتو چلینی]
‫زود باش. بریم.
‫وای.
‫میشه اینو بخریم؟
‫نه.
‫خیلی گرونه.
‫باید واسه رفتن به نیویورک پس‌انداز کنیم.
‫واقعاً فکر می‌کنی میشه؟
‫آره، می‌ریم.
‫اگه پیدامون کنه، دوباره کتک‌مون بزنه،
‫و تو زیرزمین حبس‌مون کنه چی؟
‫هی، کله‌پوک.
‫این بار بدتر از دفعه قبل میشه.
‫هی.
‫اون زندگی دیگه تموم شد، باشه؟
‫جات امنه.
‫هی، اینو ببین.
‫تتو زدی؟
‫آره، باحاله، نه؟
‫دیگه هیچ کی زندانی‌مون نمی‌کنه.
‫قول میدم.
‫باشه، زود باش. بریم.
‫خودشه. خودشه. اومد.
‫دیدم دوتا دختر اومدن اینجا. ‫کدوم گوری هستن؟
‫اون پشت.
‫ساکت باش.
‫دخترها،
‫بیایید بیرون.
‫قول میدم عصبانی نشم.
‫می‌دونم از وقتی مامان مرده ‫همه چی سخت بوده،
‫ولی ما خانواده‌ایم. ‫باید با هم باشیم، خب؟
‫- هی! ‫- برو، برو!
‫- هی! ‫- الان پلیس خبر می‌کنم!
‫وایسید!
‫بیا اینجا.
‫جلوشون رو بگیر!
‫دختره‌ی عوضی احمق!
‫می‌خوای چی کار کنی، پدر خودتو بزنی؟
‫دیگه هیچ وقت دستت بهش نمی‌خوره.
‫نمی‌تونم بذارم ببریش.
‫برگرد عقب کثافت.
‫در مورد سفرهای غیرضروری تجدیدنظر کنید.
‫هشدار شدید آب و هوایی در راهه.
‫[ده سال بعد]
‫چه فرمایشی داری؟
‫سلام.
‫من ایزابل دیویدسون هستم، خدمتکار جدید.
‫چند روز پیش با مدیر اینجا حرف زدم.
‫اون که منم. لی‌لی وودهاوس.
‫خیلی خوشحالم از نزدیک می‌بینمت، ایزابل.
‫کارت شناسایی داری؟
‫آره. معلومه.
‫فرق داری.
‫سرماخوردگی بدی داشتم.
‫هوم.
‫چقدر قفل و چفت داره.
‫یادگاری از زمانای دوره.
‫ویرجیل سال 1923 ساخته شد.
‫اون موقع محله فرق داشت،
‫پر از جنایتکار و ولگرد بود.
‫ملت تو روز روشن غیب می‌شدن.
‫هر کی هرکی بود.
‫بعد طبقه اعیونی اومدن.
‫حالا پر شده از کافه‌شاپ و جاهای ژیگول.
‫امروز، ویرجیل یکی از منحصربه‌فردترین ساختمونای
‫منهتن ـه.
‫وقتی تو محوطه هستی ‫باید گوشیت رو تحویل بدی.
‫خدایی؟
‫ساکنین حریم شخصی مطلق می‌خوان.
‫اونه؟
‫ایزابل، خدمتکار جدیدمون.
‫اجازه بده خانم شارون رو معرفی کنم،
‫مالک اترنوس، ‫محصولات آرایشی ضدپیری،
‫دکتر شیپمن و همسرش، آن، ‫ساکنین محبوبمون.
‫خدای من. ‫مثل موش آبکشیده شدی.
‫حتما یخ کردی.
‫باید قوی باشی.
‫عه... اصلاً لازم نیست.
‫مزخرف نگو. خیلی بهت میاد.
‫بعدا بهم بده.
‫چشمت چی شده؟
‫تو حمام خوردم زمین.
‫خجالت نداره قبول کنی ‫که تو دردسر افتادی.
‫اینجا یه فضای امنه.
‫میگن چشم‌ها پنجره‌های روح آدمن.
‫چشمای تو باید غمگین باشن.
‫همسرم رو ببخشید.
‫نویسنده‌س.
‫طبقه اول برای کارکنانه.
‫شما چند وقته اینجا کار می‌کنی؟
‫انگار یه عمره.
‫خانما.
‫یه لحظه صبر کن.
‫وای، این...
‫- باشه. ‫- یه پیشکشی جدید دارم.
‫هوم؟
‫سلام، چاقالو.
‫جان؟
‫خیلی بی‌ادبی، دیمین.
‫چی رو جشن گرفتن؟
‫یه رسم کوچیکه.
‫امشب به یکی از خدمتکارها به پاس ‫زحماتش پاداش داده میشه.
‫دست‌خالی اومدن اینجا.
‫بی‌پول و سردرگم بودن.
‫من بهشون جایی دادم که بهش تعلق داشته باشن.
‫این اتاق توئه.
‫ری، اون تو چی کار می‌کنی؟
‫زباله‌ها رو جمع می‌کردم.
‫فکر کنم بهت گفتم.
‫به تازه‌واردها کار نداشته باش.
‫و منم فکر کردم بهت گفتم ‫دست از سر کچل من برداری.
‫خب، متاسفانه نمیشه.
‫هنوز رئیستم.
‫و همسرت.
‫- دوستت دارم. ‫- گمشو بابا.
‫شرمنده.
‫شوهرم دائم‌الخمره ‫و چرند و پرند زیاد میگه.
‫چیزایی اینور اونور می‌ذاره که بقیه رو بترسونه.
‫اگه چیز غیرعادی دیدی، محلش نذار.
‫فردا برات کلید میارم ‫و بقیه ساختمون رو نشونت میدم.
‫خوابای شیرین ببینی.
‫[اونا می‌کشنت]
‫[اونا]
‫[می‌کشنت]
‫وای خدا.
‫لعنتی.
‫آهای؟
‫بیهوشه.
‫اونم بیهوشه.
‫چرا صبر نکرد ما بیاییم؟
‫دارم بهت میگم تک خوره.
‫کثافت لعنتی.
‫خب می‌دونم.
‫رفقا.
‫کتم.
‫یه لکه روشه.
‫چی شده؟
‫این زنیکه باب رو بیهوش کرد.
‫چی...!
‫خدا لعنتتون کنه!
‫اون چه کوفتی بود؟
‫ایزابل، چی کار می‌کنی؟
‫مسخره‌س. بیا بیرون.
‫برید به جهنم، کثافتای لعنتی!
‫محض رضای خدا.
‫بیخیال، بچه‌ها. همش یه دختره.
‫اینو به باب بگو.
‫پیدات کردم.
‫تو کی هستی؟
‫نمی‌فهمم چی میگی.
‫انتظارشو نداشتم.
‫یه چیزی بهم میگه کاملاً باهام صادق نبودی.
‫خب، تو هم نبودی.
‫به گمونم هر جفتمون دروغگوییم.
‫من... سوال دارم.
‫اول جواب سوال منو بده.
‫تو دیگه...
‫چه خری...
‫هستی؟
‫[آسیا ریوز]
‫ده سال پیش، ‫بزرگ‌ترین اشتباه زندگیم رو کردم.
‫باید از خواهرم محافظت می‌کردم، ‫ولی ترسیدم و فرار کردم.
‫آخرین باری بود که دیدمش.
‫اون کثافت زنده موند.
‫سرپرستی ماریا رو بهش دادن.
‫منم در نهایت دستگیر شدم.
‫خوبی؟
‫حالا وقتشه همه چیو درست کنم.
‫[9 سال و 11 ماه بعد]
‫بگیریدش.
‫آره، هزار بار اینو شنیدم.
‫جلسه آزادی مشروط داری. ‫باید سر به زیر باشی.
‫مگه برای نصیحت کردن استخدامت کردم؟
‫آخرین عکسش، ماریا ریوز.
‫قبل از اینکه ناپدید بشه ‫تو یه مسافرخونه تو نیوجرسی گرفته شده.
‫گوشیش رو تا آخرین جایی ‫که استفاده کرده ردیابی کردم.
‫یه ساختمان مشارکتی منحصربه‌فرد، ‫بالاشهر منهتن.
‫ویرجیل.
‫ویرجیل پیشینه مشکوکی داره.
‫بعضیا رو که استخدام می‌کنن گم میشن.
‫بیشتر اقلیت‌ها، مهاجرای غیرقانونی، ‫بی خانمانا.
‫حرف حسابت چیه؟ اون...
‫خواهرت تو دردسر افتاده.
‫پلیسا زیاد مته به خشخاش نمی‌ذارن،
‫خصوصاً اگه پای پولدارها وسط باشه.
‫اینو گوش کن.
‫با یه نظافتچی که ماریا رو می‌شناخت حرف زدم.
‫چند روز قبل، مدیر ساختمانه، لی‌لی
‫به یکی‌شون زنگ زده.
‫بهش پیشنهاد کار خدمتکاری داده.
‫نه بابا.
‫ماه بعد شروع می‌کنه.
‫اسمش چیه؟
‫ایزابل دیویدسون؟
‫بله؟
‫اسمم...
‫آسیا ریوز ـه.
‫و اومدم دنبال خواهرم، ماریا.
‫و نمی‌دونم اینجا چه خبره.
‫ولی یه چیز رو می‌دونم.
‫اگه زنده‌ست، بیاریتش پیشم
‫و دعا کنید تو حس و حال بخشیدن باشم.
‫چون اگه مرده باشه...
‫تو انتقامجو هستی.
‫خیلی چیزا رو توضیح میده.
‫حتماً خواهرتو خیلی دوست داری ‫که جونتو براش به‌ خطر انداختی.
‫کجاست؟
‫دلم می‌خواد کمکت کنم.
‫ولی منم باید هوای خانواده‌م رو داشته باشم.
‫یه خانواده غیرمعمول با نیازهای غیرمعمول.
‫یه زخم ساده بود.
‫چاقو رو بگیر!
‫وای...
‫گرفتمش، خانم لی‌لی. گرفتمش.
‫آسیا، بیخیال.
‫بس کن!
‫کشتن ما کمکی بهت نمی‌کنه.
‫تسلیم شو.
‫آره، تسلیم شو.
‫چه بلایی سر مامانم آوردی، آشغال؟
‫خفه بابا!
‫همه‌تون رو کشتم...
‫خیکی آشغال!
‫ای کثافت کوچولو!
‫بلند شو!
‫سوفیا، عزیزم، وقتی زنده میشی،
‫لطفا یادت باشه خون‌ها رو تمیز کنی.
‫باشه، خانم لی‌لی.
‫اینجا چه خبره؟
‫آسیا، ساختمون قرنطینه شده. ‫نمی‌تونی فرار کنی.
‫عاقل باش. در رو باز کن.
‫برو به درک.
‫هر جور راحتی.
‫تو اولی نیستی.
‫آخری هم نخواهی بود.
‫تا حالا کسی از اینجا زنده بیرون نرفته.
‫یعنی چی...
‫استیو، این در خراب‌شده رو بشکون.
‫نه! نه!
‫زود باش.
‫آره!
‫باید به بقیه بگیم.
‫لازم نیست کسی بدونه.
‫قبل از مراسم امشب ‫بی سر و صدا تمومش می‌کنیم.
‫به نظرت می‌تونیم اینو مخفی کنیم؟
‫کارت اینه که یه آدم مهربون و عاجز پیدا کنی.
‫کجای اون دختره شرور
‫مهربون یا عاجز ـه؟
‫کوین، عزیزم، چطور ممکنه ‫که پنج نفری
‫نتونستید حریف یه دختر بشید؟
‫مسلح بود!
‫- و شما نامیرا هستید! ‫- بازم درد داره!
‫به خودتون بیایید.
‫امشب باید پیشکشی بدیم.
‫مجبوریم پیداش کنیم.
‫خواهرش چی؟
‫هیس.
‫شنیدی؟
‫چی رو؟ نه.
‫چیزی نشنیدم.
‫عه.
‫بگیریدش!
‫نکُشیدش!
‫یه کم خط خطیش می‌کنم.
‫پیدات کردم.
‫بهت هشدار دادم.
‫فرار بی‌فایده‌ست. ‫بیخودی درد کشیدی.
‫زر نزن!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫زنده لازمش داریم!
‫تیکه و پاره‌ت می‌کنم، نکبت خانم!
‫برای مردن آماده‌ای؟
‫دست از سرم بردار، عوضی!
‫اشتباهه!
‫سقط شو!
‫خسته شدم از بس کُشتیم!
‫خبر مرگت مُرده بمون!
‫بهم نزدیک نشو!
‫یعنی چی؟ وای خدای من!
‫پیامم بهت نرسید.
‫چه پیامی؟
‫رو آینه نوشتم.
‫اینجا چه خبره؟
‫مخمصه‌ای که توش افتادی ‫از هر چی تصور می‌کنی خیلی بدتره.
‫[ویرجیل]
‫این ساختمون معبد اهریمن ـه.
‫صد ساله که قدمت داره،
‫ولی ریشه‌های خانواده به خیلی قبل‌تر بر می‌گرده.
‫اجدادمون از طریق یه مجرا
‫راهی برای ارتباط با اون دنیا پیدا کردن.
‫یه معامله کردن.
‫نامیرایی.
‫در ازای قربانی انسانی.
‫تا وقتی اسمت تو لیسته،
‫نمی‌تونی بمیری.
‫بیشتر اعضا عوضیای پولدار
‫با قدرت محافظت از اسرار ویرجیل هستن.
‫بدبختایی مثل تو رو می‌کِشن اینجا...
‫ویرجیل سال 1923 ساخته شد.
‫اونا رو پیشکش اهرمین می‌کنن.
‫ولی هر چند وقت یک بار،
‫از جون چندتا برگزیده می‌گذرن ‫و بهشون فرصت میدن به خانواده ملحق بشن.
‫خیلی خوشحالم که نکشتیمت.
‫پیدا کردن کارگر خوب خیلی سخته.
‫باید جون بکَنی، ‫شاید بتونی ترقی کنی.
‫مثل لی‌لی.
‫اگه گند بزنی،
‫اسمت از لیست پاک میشه،
‫دوباره فانی میشی.
‫تف تو روحش!
‫چه خوب گفتی.
‫چون امشب تو پیشکش هستی.
‫وایسا، وایسا!
‫مغز این زنیکه رو پاشیدم بیرون ‫و بازم دنبالم اومد.
‫چطور میشه کشتتشون؟
‫اصلاً به حرفام گوش کردی؟
‫وقتی اسمشون تو لیست هست، نمی‌تونی.
‫فقط واسه چند ثانیه می‌تونی سرعتشون رو کند کنی،
‫شاید یه دقیقه،
‫بستگی به میزان آسیب داره.
‫آخه من مخشو ترکوندم!
‫دوباره مثل قبلش میشه.
‫همیشه زنده میشن.
‫اگه هزار تیکه‌شون بکنم
‫و آتیششون بزنم چی؟
‫حتی اگه یه تیکه باقی بمونه،
‫حتی یه پوسته به خودی خود زنده می‌مونه.
‫شلیک نکن.
‫فکر کردم مردی.
‫فکر کردم زندانی.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اومدم نجاتت بدم، کله‌پوک.
‫کل این ساختمان...
‫یه فرقه اهریمنیه.
‫انسان‌ها رو قربانی می‌کنن.
‫می‌دونم.
‫می‌دونی؟
‫آره.
‫[ماریا ریوز]
‫زود باش. بریم.
‫نمی‌فهمم.
‫تو خیابونا پیدات کردم.
‫بهت سرپناه و یه کار خوب دادم.
‫چرا به بقیه دخترا میگی،
‫و نقل قول‌ می‌کنم ازت، ‫«یه عوضی آشغالم»؟
‫قدر زحماتی
‫که برام کشیدی رو می‌دونم، ریچی.
‫نه، نه، نمی‌دونی.
‫چرا.
‫مسئله اینه. می‌خوام حرفت رو باور کنم.
‫ولی یه مشت کلمه‌س، می‌دونی.
‫و همین الان گفتیم،
‫نمیشه به حرفای مردم اعتماد کنی.
‫اگه بتونی ثابت کنی قدرمو می‌دونی،
‫شاید حرفت رو باور کردم.
‫[ویرجیل - آگهی استخدام]
‫اینطور به نظر نمیاد، ولی شانس باهات یاره.
‫در حالت عادی گلوتو برای سرورمون می‌بُریم،
‫ولی یکی از خدمتکارها دزدی کرده.
‫می‌تونی جاشو بگیری.
‫بالاخره از دست و پا زدن دست بکشی ‫و یه خونه‌ داشته باشی.
‫ما ازت مراقبت می‌کنیم. فهمیدی؟
‫عالیه.
‫الان اینجا خونه‌مه.
‫باهات جایی نمیام.
‫خب، منم بدون تو نمیرم.
‫یه بار که رفتی.
‫چی؟ فکر می‌کنی بهت نیاز دارم؟
‫وقتی بچه بودم بهت نیاز داشتم.
‫شبی که ولم کردی بهت نیاز داشتم.
‫وقتی زندان بودی
‫و پدر کثافتمون کتکم می‌زد،
‫واقعاً بهت نیاز داشتم.
‫ولی الان خیلی دیره.
‫بهت نیاز ندارم.
‫وای!
‫بدو فرار کن.
‫ایندفعه سعی کن گیر نیفتی.
‫اصلاً می‌دونی چی کشیدم تا پیدات کنم؟
‫برام مهم نیست.
‫برو به درک.
‫- نه. خودت برو به درک. ‫- نه، عوضی. تو برو به درک.
‫برو به جهنم!
‫تجدید دیدار خانوادگی می‌تونه چالش‌برانگیز باشه.
‫این هیچی رو عوض نمی‌کنه.
‫چه بخواد چه نخواد می‌برمش.
‫متوجه نیستی. ‫اینقدر براش ساده نیست.
‫برام مهم نیست.
‫چطور میشه از اینجا رفت بیرون؟
‫کل ساختمان جوری طراحی شده ‫که تله مرگ باشه.
‫تمام پنجره‌ها نشکن هستن.
‫قفل‌های در ورودی رو دیدی.
‫هیچ راهی خروجی نیست.
‫یه راه‌پله اضطراری بالای پشت بوم هست.
‫ولی باید از طبقه نهم رد بشی،
‫و آخرین جاییه که می‌خوای باشی.
‫به جهنم، کمکت می‌کنم.
‫از این وضع دیگه خسته شدم.
‫نکبت خانم!
‫تو!
‫زود باشید!
‫دختره‌ی آشغال!
‫تموم شد.
‫مسخره‌بازی بسه. ‫به کمک همه نیاز داریم.
‫- صبر کن. ‫- ختم کلام!
‫خائن لعنتی.
‫برو.
‫فقط یه چیز رو بهم بگو.
‫چرا؟
‫خسته شدم با خون تقاص پس بدم، لی‌لی.
‫این مسئله صد سال اذیتت نکرد.
‫اون قدیما، وقتی این محله آشغالدونی بود...
‫خودمو متقاعد کردم ‫که با کشتن ارازل و اوباش از کف خیابون
‫داریم اوضاع رو بهتر می‌کنیم.
‫ولی الان...
‫قربانیامون آدمای خوبی هستن.
‫این دختره هیچیش خوب نیست.
‫آره؟ اون قبلی چی
‫و قبلیش؟
‫اونام خوب نبودن؟
‫دنیا منصفانه نیست، ری.
‫من اینطوری نکردمش.
‫یادت بندازم
‫قبل از اینکه بیاییم ویرجیل ‫چه وضعی داشتیم؟
‫یادمه.
‫تک و تنها بودیم.
‫همدیگه رو داشتیم.
‫با کل دنیا علیه‌مون.
‫این خانواده ما رو پذیرفتن.
‫بهمون خونه دادن.
‫اینجا خونه نیست، لی‌لی.
‫یه زندان کوفتیه.
‫بیا بریم اطلاعیه بدیم.
‫اگه هنوز من برات مهمم، ‫ما مهمیم،
‫من جات بودم به کار بعدیم خیلی فکر می‌کردم.
‫شاید زندان باشه، ولی زندان منه.
‫مراقبش باش.
‫این شکلی خوشگل‌تری.
‫برای اطلاعیه دیرهنگام عذر می‌خوام.
‫امیدوارم کار به اینجا نکشه،
‫ولی قربانی ما تو ساختمان متواریه.
‫اسم واقعیش آسیا ریوز ـه.
‫الان عکسش رو تو گروه چت فرستادم.
‫آسانسورها رو غیرفعال کردیم.
‫زنده می‌خوایمش.
‫ولی راحت باشید زجرش بدید.
‫آسیا، این خط این نشون.
‫من خودم شخصاً
‫برای سرورمون قربانیت می‌کنم.
‫باز درگیر یه دعوا شدی ‫که نمی‌تونی ببری.
‫نمی‌تونم شاهد مرگت باشم.
‫برو سمت آسانسور. ‫منم حواسشون رو پرت می‌کنم.
‫هنوز می‌تونی فرار کنی.
‫صبر کن.
‫واقعاً کاش اوضاع یه جور دیگه میشد.
‫ماریا!
‫فرار کن!
‫پست‌فطرتا!
‫ماریا!
‫چند نفرید؟
‫تسلیم شو!
‫نه، نه! وایسا! وایسا!
‫گوش کن، می‌دونم فکر می‌کنی ‫ما آدمایی وحشتناکی هستیم.
‫ولی اگه بهتر بشناسیمون،
‫در واقع خیلی هم خوبیم.
‫از جون خواهرت گذشتیم.
‫ببین، این همسرم، آن ـه.
‫ازت خوشش میاد.
‫اونو یادته؟
‫ماریا؟
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫خیلی متاسفم.
‫واقعاً ببخشید. ‫بدجور گند زدم.
‫- من... ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.
‫- متاسفم. ‫- عیب نداره.
‫باید ولم می‌کردی.
‫هرگز.
‫باید از اینجا بزنیم بیرون.
‫بالا رو چک کردیم. کسی نیست.
‫امکان نداره از اینجا رد شده باشه.
‫زود باشید.
‫برید!
‫متاسفم، لی‌لی. ‫تلاشمون رو کردیم.
‫طبقه رو بگردید.
‫لعنتی.
‫بذار ببینم.
‫چیزی نیست.
‫بده ببینم.
‫بشین.
‫از کجا یاد گرفتی اینطور بجنگی؟
‫- زندان. ‫- عه.
‫سخت بود؟
‫از زندگی کردن پیش بابا بهتر بود.
‫می‌دونی دو سال پیش مرد؟
‫نه بابا.
‫تو کشتیش؟
‫نه.
‫سرطان.
‫ببین، اون موقع نباید ولت می‌کردم.
‫بهم نیاز داشتی جلوی بابا ازت محافظت کنم ‫و اونجا نبودم.
‫قسم می‌خورم یه روز تو این ده سال نبود
‫که از کارم پشیمون نباشم.
‫نمی‌تونی گذشته رو درست کنی.
‫نه.
‫ولی فکر کردم، ‫اگه امشب از اینجا زنده بیرون نریم،
‫گفتم اینو بدونی.
‫افراد بیشتری رو بفرستید دم در ورودی.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- آسیا. ‫- بله.
‫زود باش! بزنش!
‫برو!
‫خدای من! وای خدای من!
‫گندش بزنن!
‫تموم شد.
‫نه، نشد.
‫خیلی مسخره‌ای.
‫برای مراسم قربانی منو زنده می‌خوای، نه؟
‫بذار ماریا بره،
‫وگرنه می‌پرم.
‫- می‌تونی بقایام رو قربانی کنی. ‫- آسیا، نه.
‫چه ازخودگذشته.
‫و چه گمراه.
‫اصلاً می‌دونی برای جون کی می‌جنگی؟
‫لی‌لی، خواهش می‌کنم.
‫چی میگی؟
‫شده فکر کنی...
‫دقیقا چطور خواهر عزیزت
‫از یه قربانی
‫تبدیل شد به یکی از اعضای خانواده‌مون؟
‫معامله‌ چی کرده؟
‫[معامله]
‫ما ازت مراقبت می‌کنیم.
‫می‌فهمی؟
‫آره.
‫عالیه.
‫با سرورمون عهد می‌بندیم.
‫وقتی زمانش برسه، ‫اسمت رو توی لیست وارد می‌کنی.
‫بعدش معامله رو با خون می‌بندی.
‫قربانیت رو می‌کشی، عزیزم.
‫مرگ در ازای زندگی.
‫هزینه‌ی کوچیکی برای نامیراییه.
‫ولی اگه عهدت رو بشکونی،
‫فرار کنی، یا پیشکش پیدا نکنی...
‫سرورمون روحتو می‌گیره.
‫نمی‌خواستم به کسی صدمه بزنم.
‫ولی راه فراری از این معامله نبود.
‫روحم رو وقف خدمت به اهریمن کردم.
‫ایزابل دیویدسون،
‫زنی برای وظیفه ‌آخرم،
‫باید قربانی من میشد.
‫یه رسم کوچیکه.
‫ولی بجاش، تو اومدی.
‫به یکی از خدمتکارامون ‫به پاس زحماتش پاداش می‌دیم.
‫و حالا وقت ندارم.
‫به یاد ایزابل.
‫ایزابل.
‫نوش جان.
‫اگه امشب کسی رو قربانی نکنم...
‫خودم می‌میرم.
‫دلم برات می‌سوزه، آسیا.
‫صادقانه میگم.
‫این همه زحمتت بیهوده بود.
‫بگیریدشون.
‫- نه، نه، نه. ‫- زود باش. تکون بخور!
‫نه! نه! نه!
‫حالا می‌ریم سرورمون رو ببینیم.
‫اگه سوال کرد، گیر نده.
‫کاش دل و دماغ داشته باشه.
‫یه خوک به سر چوب؟
‫خدایی؟
‫یه کم احترام بذار.
‫روح ناپاک وارد خوک شد.
‫سرورم، یه پیشکشی جدید براتون داریم.
‫لعنت به من.
‫ری و ماریا رو هم براتون آوردیم، سرورم.
‫هر جفتشون بهمون خیانت کردن.
‫اشتباه در قضاوت بود، سرورم.
‫ری برای دختره دلش سوخت.
‫دروغگو.
‫ری حذف شد.
‫بکُشش، لی‌لی.
‫یا خودت بمیر.
‫نه، خواهش می‌کنم. التماس می‌کنم.
‫نه، نه. نه.
‫نمی‌تونم بذارم بمیری.
‫من انتخابم رو کردم.
‫حالا نوبت توئه، عزیزم.
‫حالا، دخترا.
‫ماریا...
‫زمانت فرا رسیده.
‫متاسفم، سرورم. ‫نباید کمکش می‌کردم.
‫لطفاً یه فرصت دیگه بهم بدید.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنم.
‫چی؟
‫پس خواهرت رو بکش.
‫ماریا.
‫خواهش می‌کنم.
‫متاسفم.
‫اسمت رو بنویس.
‫به ما ملحق شو.
‫ممنون، سرورم.
‫حالا...
‫معامله رو ببند.
‫کاش وقت بیشتری داشتیم.
‫این تنها راهه.
‫خیلی متاسفم.
‫[متاسف نباش]
‫مُرده؟
‫به نظر منکه مرده.
‫مرگ در ازای زندگی.
‫[آسیا ریوز]
‫ماریا خودشو فدا کرد
‫تا آسیا رو نامیرا کنه!
‫ای داد بیداد.
‫پوست رو بگیرید! اسمشو پاک کنید.
‫رفیق.
‫کمکم کن، سرورم.
‫می‌خوای با شمشیر بازی کنی؟
‫بیا بازی کنیم.
‫هی، کله‌پوک.
‫باید ولم می‌کردی.
‫وگرنه هنوز زنده بودم.
‫به‌خاطر تو مردم.
‫دست
‫از سر خواهرم...
‫بردار.
‫خواهرم رو می‌خوام.
‫معلومه که می‌خوای.
‫می‌دونی معامله چطوره.
‫مرگ در ازای زندگی.
‫فکر کنم بهتر از این می‌تونیم انجامش بدیم.
‫لعنتی.
‫یه زخم ساده‌ست.
‫وای، نه.
‫تو جهنم
‫می‌بینمت
‫آسیا ریوز.
‫از خدامه، عوضی.
‫اگه جاتون بودم، می‌زدم به چاک.
‫اونجا چی شد؟
‫امان از آدمای پولدار.
‫هی، من...
‫تسلیت میگم.
‫می‌تونم هر جایی بخوای ببرمت...
‫اون چیه؟
‫[ماریا ریوز]
‫اون چه کوفتیه؟
‫یا خدا!
‫ماریا.
‫- آسیا. ‫- یعنی چی؟
‫چی شد؟
‫خب، سوال خوبیه چون ‫خبر مرگت مرده بودی!
‫اسممو با اسمت عوض کردم.
‫و تمام اون عوضیا رو کشتم.
‫شماها چی می‌گید؟
‫بهت گفتم.
‫دیگه هرگز ولت نمی‌کنم.
‫می‌دونید چیه؟
‫نمی‌خوام بدونم.
‫به جهنم.
‫گور باباش!
‫کجا می‌ریم؟
‫فقط از اینجا دور بشیم.
‫راستش بدم نمیاد یه صبحونه بزنیم.