‫[تخمین زده می‌شود بین ۱ تا ۳ میلیون نفر ‫در سراسر کشور]
‫[هر شب در وسایل نقلیه زندگی می‌کنند.]
‫[این داستان یکی از این زنان است.]
‫«ترجمه از حـامـد»
‫[بر اساس یک داستان واقعی]
‫ببخشید. من یکم گیج شدم.
‫شما قبلا توی مطب دامپزشکی کار کردید؟
‫چون من اینجا چیزی نمی‌بینم.
‫می‌بینم که توی چندتا کافه کار کردید.
‫در واقع سالن‌های موسیقی بودن.
‫یعنی همه‌شون...
‫می‌دونید، نوشیدنی سرو می‌کردن
‫ولی واقعا همه‌چی در مورد موسیقی بود
‫اون موقع از...
‫ببخشید. اون... ‫مهم نیست. اهمیتی نداره.
‫آره. سابقه کار تکنسین دامپزشکی نوشته شده.
‫توی حاشیه نوشته شده؟
‫آره، پرینترم الان کار نمی‌کنه
‫واسه همین دستی با خودکار اضافه‌ش کردم.
‫می‌تونید بهش به چشم یه تجربه هنری نگاه کنید.
‫به هر حال، خب، کلینیک نزدیک آرورا بود؟
‫جای شلوغیه و من...
‫فقط... من اونجا رو دوست داشتم ‫و اونا هم منو دوست داشتن.
‫یعنی اکثرا.
‫می‌تونید زنگ بزنید و بپرسید.
‫فقط حواستون باشه بعد از ساعت ۶ عصر زنگ بزنید
‫و سراغ بکی فرندیل رو بگیرید.
‫اون مدیر شیفت شب اونجاست.
‫آره.
‫اون درواقع اونجا رو می‌گردونه
‫برخلاف چیزی که بقیه ممکنه بگن.
‫به هر حال، من اخیرا مجوز ‫تکنسین دامپزشکیم رو تمدید کردم،
‫پس همه چیز مرتبه،
‫و من آماده‌ی کارم.
‫شما مدرک دانشگاهی ندارید.
‫واسه فرو کردن دماسنج ‫توی باسن سگ مدرک دانشگاهی لازمه؟
‫خب، بیشتر بحث مهارت‌های ارتباطیه.
‫می‌دونم درمورد چیه.
‫می‌دونید، من...
‫من واقعا دیگه گزینه‌ای ندارم
‫و می‌دونید، باید کار کنم. من...
‫من تقریبا هر کاری انجام می‌دم.
‫متاسفانه ما دنبال کسی هستیم
‫که در حال حاضر تجربه مستمرتری داشته باشه.
‫من تجربه مستمر دارم
‫توی اینکه آدمای عوضی حقم رو بخورن.
‫اینم حسابه؟
‫ممنون که اومدید.
‫آره. ممنون که برعکس چیزی که منظورتونه رو می‌گید.
‫این چیزیه که توی دانشگاه بهتون یاد میدن؟
‫دویست هزار دلار ریختین توی جوب.
‫اوه، لعنتی. لعنتی.
‫سلام!
‫گفتی ساعت ۵.
‫ببخشید دیر کردم.
‫امروز سر کار درگیر بودم.
‫اشکال نداره. بابا داره واسه شام استیک کباب می‌کنه،
‫پس فقط یک دقیقه می‌تونم حرف بزنم.
‫ایو، تمام روز به تو و مسابقه فکر می‌کردم.
‫چطور بود؟
‫افتضاح.
‫چهارم شدم.
‫کاملا مزخرفه.
‫یه اسکویرتل عالی از بازی دارک سولز ۲ ساختم
‫و اونا حتی نفهمیدن چیه.
‫معلومه.
‫اونا سطح پایینن، تو ملکه‌ی «کاسپلی» هستی. ‫(پوشیدن لباس مبدل یا گریم شخصیت‌ها)
‫الکی وانمود نکن چیزی ازش سر در میاری.
‫اگه نتونم حتی یه مسابقه محلی رو ببرم،
‫هیچوقت به سطح حرفه‌ای نمی‌رسم
‫و من واقعا می‌خوام جلوی یایا هان رقابت کنم.
‫یایا کی؟
‫یایا هان.
‫اون یه اسطوره‌ست.
‫باید تقویم کاریش رو ببینی.
‫واقعا دلم می‌خواد ببینمش.
‫من...
‫یه فکری به سرم زده که شاید ‫بتونم یه کسب و کار راه بندازم
‫که توش واسه بقیه لباس مبدل درست کنم.
‫توی خیاطی خیلی خوب شدم و...
‫ایو، می‌دونم این واست چقدر مهمه
‫و می‌خوام کمکت کنم.
‫می‌دونی، به محض اینکه
‫وام‌های دانشکده دامپزشکیم رو بدم...
‫آره، آره، آره.
‫نه، من...
‫می‌تونیم کریسمس که اومدم سر بزنم
‫در موردش حرف بزنیم.
‫می‌خوام از صفر
‫سرمایه‌گذاری کنم
‫روی هر کار کوفتی خلاقانه و ‫دیوانه‌واری که انجام می‌دی.
‫سرت شلوغه.
‫باید برم. بعدا می‌بینمت.
‫صبر کن، قطع نکن. ایوری!
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب.
‫پارکینگ امن امشب پره.
‫کاری از دستت برنمیاد؟
‫نه، کاری از دستم برنمیاد. متاسفم.
‫- واقعا پره. ‫- چند ساعته منتظرم!
‫متاسفم، خانم. امشب جا نداریم.
‫من سه هفته‌ست که میام اینجا.
‫منظورت چیه؟
‫شهرداری پارکینگ سُدو رو بسته،
‫امروز نصفمون رو فرستادن اینجا.
‫نمی‌تونستی زودتر بهم خبر بدی؟
‫حالا کجا برم؟
‫حداقل ماشینت رو داری.
‫آره. می‌بینمت، یایا هان.
‫نه!
‫نکن.
‫فقط خودتون داخل ماشین هستید، خانم؟
‫کیه؟
‫اوه، لعنتی.
‫خدای من!
‫اس‌آرتی، واقعا؟
‫قیافه‌تون آشناست.
‫آره. آره، اینو زیاد می‌شنوم. من شریل کرو نیستم.
‫- ببخشید. ‫- نه، من قبلا مچت رو گرفتم.
‫مچم رو گرفتی؟ واسه چی؟
‫ولگردی با خودرو.
‫جرمه. قانون بخش کینگ شماره ۱۲۰۲.
‫تو پلیس نیستی.
‫نه، ولی از طرف اداره پلیس سیاتل
‫مامور مبارزه با بی‌خانمانی شدم.
‫دخترم از خلبان، سنجاق سینه‌ی بال می‌گرفت.
‫معنیش این نبود که می‌تونه ‫اون هواپیمای کوفتی رو برونه.
‫خیلی‌خب. نمی‌تونی اینجا بخوابی.
‫- دارم گزارش می‌دم. ‫- اوه، واو.
‫اوه، نگاهش کن.
‫می‌خوای به کی زنگ بزنی؟
‫بتمن؟ گرین گابلین؟
‫کافه پیتز واسه ماچا؟
‫من قانون رو وضع نمی‌کنم خانم، فقط اجراش می‌کنم.
‫آره، تو اجراش هم نمی‌کنی.
‫- مرکز کاپلان، لطفا. ‫- تو هیچ غلطی نمی‌کنی.
‫اوه، می‌خوای ماشینم رو بکسل کنی؟
‫- چاره‌ای واسم نمی‌ذاری. ‫- همیشه یه چاره‌ای هست.
‫بفرما. گواهینامه داری؟
‫خیلی‌خب. خب، صبر کن.
‫اوه، نه. داره میره.
‫بسیار خب، بریم سمت هوم دیپو.
‫فکر می‌کردم امن‌تره که سگم
‫آپارتمان خودمو به گند بکشه...
‫تا اینکه خطر دستگیری توسط اداره مبارزه ‫با مواد مخدر رو به جون بخرم،
‫که مطمئن بودم اون طرف خیابون کمین کردن.
‫بعد از مصرف یه کیسه کوکائین خیلی قوی،
‫اون موقع بود که فهمیدم به کمک احتیاج دارم.
‫با این حال، اوضاع باید از اینم بدتر می‌شد
‫تا بتونم خودمو به یه جلسه برسونم.
‫خوشحالم می‌بینمت، آماندا.
‫از حرف‌هات خوشم اومد.
‫هر وقت آماده بودی، خوشحال می‌شیم تو هم حرف بزنی.
‫من با گوش دادن راحتم. واسم جواب میده.
‫لعنتی.
‫پس شما مجوز تکنسین دامپزشکی دارید ‫ولی مدرک دانشگاهی ندارید.
‫سلام.
‫آره...
‫دانشگاه جزو گزینه‌هام نبود.
‫خب، مشتری‌های ما خیلی حساسن
‫که کی به سگ‌هاشون رسیدگی می‌کنه.
‫استیو جابز دانشگاه رو تموم نکرد
‫و آخرشم موفق شد.
‫- آره. ‫- همیشه این صدا رو درمیاره؟
‫لطفا به سگم دست نزنید. ‫این میکروچیپ بیچاره‌ست.
‫آلرژی داره.
‫نژادهای پوزه‌کوتاه معمولا اینطوری‌ان. ‫می‌دونید چی واقعا کمک می‌کنه؟
‫فقط یه کم روغن اکالیپتوس توی قلاده‌شون.
‫از من داشته باش، واقعا مجاری تنفسی رو باز می‌کنه.
‫واو.
‫و اینجا ادوینای فوق‌العاده رو داریم
‫که توله‌ها رو ماساژ میده.
‫و خیلی هم محبوبه.
‫نوبت‌های جدید دوشنبه‌ها ظهر باز میشه.
‫اوه.
‫میشه من توی زندگی بعدی سگ بشم؟
‫- ماشین دارید، درسته؟ ‫- اوهوم. آره.
‫خیلی‌خب، می‌تونید از صبح دوشنبه ‫کار تحویل گرفتن رو شروع کنید.
‫- باشه. ‫- آره.
‫اوه، و گفتم «کار تحویل گرفتن»
‫که شامل...
‫خیلی کارای دیگه هم میشه.
‫به تیم خوش اومدی.
‫اوه.
‫ممنونم.
‫عکس رو... عکس رو بگیر قبل از اینکه ‫سگ از وان بپره بیرون.
‫لبخند بزن.
‫صاحبت عاشق این عکس میشه.
‫لعنتی!
‫نه! لعنتی! لعنتی!
‫لعنت بهش!
‫- پلیس سیاتل. ‫- بله، می‌خوام...
‫الو؟ خانم؟ خانم؟
‫- الو؟ ‫- بله، می‌خوام گزارش یه...
‫ماشین؟ ماشین دزدی رو بدم، لطفا؟
‫موقعیتتون رو بگید.
‫من...
‫یه ماشین دزدی! نزدیک آرورا هستم!
‫- شمال آرورا! ‫- شماره پلاک؟
‫بله! بله! ای‌دی‌کیو-۳۷۷!
‫- باهام تماس بگیرید هروقت... ‫- ای‌دی‌کیو-۳۷۷؟
‫آماندا اوگل.
‫[روز اول]
‫آره.
‫الو، شما آماندا اوگل هستید؟
‫بله. بله، خودمم.
‫ما تویوتا کمری آبی شما رو پیدا کردیم.
‫- بله، بله. ماشین منه. ‫- پلاک ای‌دی‌کیو-۳۷۷؟
‫اوه، خدای من. بله. بله. بله. کجاست؟
‫ماشین‌ها رو واسه انتقال به حراجی آماده کنید.
‫- شما کلیف هستید؟ ‫- آره.
‫سلام. تلفنی صحبت کردیم. من آماندا هستم. ‫ماشین من پیش شماست.
‫همین جلوئه. کمری ۹۱؟
‫- همون آبیه؟ ‫- درسته.
‫بسیار خب، با پول نقد پرداخت می‌کنید یا کارت؟
‫واسه چی؟
‫خب، باید جریمه رو پرداخت کنید ‫تا ماشینتون آزاد بشه.
‫خیلی‌خب، چقدر؟
‫خب، ۱۵۰ دلار هزینه اولیه بکسل
‫به‌علاوه ۵۰ دلار هزینه پارکینگ، میشه ۲۰۰ دلار.
‫- دویست دلار؟ ‫- آره.
‫بیخیال پسر. من...
‫اوه، صبر کن. در واقع...
‫خب، دو روز تقویمی گذشته،
‫پس میشه ۲۵۰ به‌علاوه مالیات که جمعا میشه...
‫۲۷۳ دلار و ۲۰ سنت.
‫273 دلار...
‫باید این مبلغ رو بدم تا ماشین دزدیم رو پس بگیرم؟
‫- اوهوم. ‫- شما...
‫جدی می‌گید؟
‫چرا من باید پول بدم؟
‫خب، من نمی‌تونم
‫هیچ ماشینی رو بدون پرداخت آزاد کنم.
‫ولی ماشین دزدیده شده بود. اون...
‫آره. خب، اینو باید با پلیس در میون بذارید.
‫ماشینم همونجاست. خواهش می‌کنم؟
‫میشه مثلا 20 دلار بهتون بدم
‫و به کل فراموش کنیم همچین اتفاقی افتاده
‫- و منم ماشینم رو بردارم برم؟ ‫- دیگه دیره.
‫دیگه توی سیستم ثبت شده، خب؟
‫اگه این کارو بکنم، کارم رو از دست میدم.
‫- رئیس‌هام شوخی ندارن. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- خواهش می‌کنم. همونجاست! ‫- هیچ کاری...
‫- هیچ کاری از دستم... ‫- دزدیده شده بود.
‫به من ربطی نداره. من رئیس نیستم. متاسفم.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫- لطفا گریه نکنید. ‫- خواهش می‌کنم.
‫میشه چندتا از وسایلم رو بردارم؟
‫باشه.
‫این کیسه خواب واسه چیه؟
‫- من نماینده آرای‌آی هستم. ‫- همم.
‫و این قاشق چنگال‌ها؟
‫پاره‌وقت توی «سور لاتابل» کار می‌کنم.
‫اوه، خدای من.
‫متاسفم. واقعا... ‫واقعا هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫اوه، نه. به ترحم تو احتیاجی ندارم، رفیق.
‫این ماجرا تموم نشده.
‫تغییر واقعی؟
‫روز خوبی داشته باشید.
‫ممنونم.
‫من میرم بخوابم.
‫- هی، مامان. ‫- سلام، عزیزم.
‫ببخشید تماست رو ندیدم.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره، چرا نباید باشه؟
‫کجایی؟ چه خبر؟
‫تازه با یکی از دوستام شام خوردم و...
‫اوه، راجع به یایا هان تحقیق کردم.
‫استایل خیلی باحالی داره.
‫من برمی‌گردم سر خیاطیم.
‫نه، نه. بیا یه کم حرف بزنیم.
‫می‌خوام بیشتر ازت خبر بگیرم. چی می‌دوزی؟
‫یه تاپ پیژامه
‫- از یه مغازه قدیمی پیدا کردم... ‫- باحاله.
‫و می‌خوام تبدیلش کنم به یه دامن جیب‌دار.
‫چون اگه سه تا لباس دیگه کامل کنم،
‫اونوقت باتجربه میشم.
‫واقعا از تازه‌کار بودن خسته شدم.
‫فقط یه کم احترام می‌خوام.
‫یوتا مزخرفه.
‫کاش...
‫می‌دونم.
‫می‌دونم. این...
‫پیچیده‌ست.
‫نمی‌دونی.
‫نمی‌دونی چقدر سخته.
‫یعنی تو یه جای باحال
‫هر کاری دلت می‌خواد می‌کنی.
‫آره... سیاتل باحاله.
‫یه کم تنها میشم ولی...
‫منتظر کریسمس هستم.
‫خیلی وقت گذشته. من...
‫دلم واست تنگ شده.
‫منم دلم واست تنگ شده.
‫من برمی‌گردم سر پروژه‌هام،
‫ولی فردا بهم زنگ بزن.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫خوب خوابیدی؟
‫فقط واسه این می‌پرسم که اون نیمکتی ‫که روش خوابیدی مال منه.
‫خب، معمولا من یه هزینه‌ای می‌گیرم
‫ولی چون به نظر جدید میای...
‫- از مالیات معمولم می‌گذرم. ‫- مالیات معمولت؟
‫اگه می‌خوای توی این محدوده بخوابی، ‫شبی سه دلار می‌شه.
‫- ملت واسش پول میدن؟ ‫- اینجا رنتون نیست.
‫واسه همچین منظره‌ای باید سر کیسه رو شل کنی.
‫لازم هم نیست حتما پول باشه.
‫می‌تونه نوشیدنی باشه،
‫رابطه...
‫یا غذای آربی.
‫چقدر چندش.
‫ملت بخاطر این نیمکت بهت پا می‌دن؟
‫هنوز نه، ولی ناامید نیستم.
‫نمی‌خوام.
‫پس تو فقط از این نیمکت‌های ‫شهرداری پول زور می‌گیری؟
‫من شغلم مهندسی کامپیوتره.
‫چند سال پیش از منطقه بِی اومدم اینجا
‫تا توی آمازون کار کنم.
‫یه سری مشکلات انضباطی پیش اومد ‫و حالا توی جعبه‌هاشون می‌خوابم.
‫تو چی؟
‫زن زیبایی مثل تو چطوری بی‌خانمان شده؟
‫اوه، من بی‌خانمان نیستم، رفیق. ‫فقط شب بدی داشتم.
‫آره، آره. منم همینطور.
‫فقط منتظرم ملیندا گیتس زنگ بزنه
‫و منو عضو هیئت مشاورش کنه.
‫[روز سوم]
‫[دادگاه کینگ کانتی]
‫ممنون.
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- بله.
‫می‌خوام از «یدک‌کش کاپلان» شکایت کنم.
‫ببخشید؟
‫دیشب داشتم یه چیزی توی گوشیم می‌خوندم.
‫توی متمم دوم قانون شبه‌جرائم اومده،
‫و اساسا میگه که من دلیل قانونی واسه خسارات دارم.
‫ما اینجا این کار رو انجام نمی‌دیم.
‫ما به جریمه‌های پارکینگ رسیدگی می‌کنیم.
‫ماشین من دزدیده شده بود.
‫یه مجرم باهاش رفته دور دور یا هر کار دیگه،
‫و بعد ولش کرده و بکسل شده.
‫و حالا کاپلان داره از من پول می‌گیره واسه...
‫جریمه‌تون ظرف هفت تا ده روز کاری
‫باید با پست بیاد در خونه.
‫خیلی‌خب، حرفم همینه. ‫من در حال حاضر جایی زندگی نمی‌کنم.
‫پس آدرس ندارید؟
‫نه، چیز مرسومی ندارم.
‫اینو پر کنید و دوشنبه بیاریدش.
‫هی، آلیسا هستم از «ولوت داگ».
‫دوشنبه ساعت ۹ صبح می‌بینمت.
‫لطفا سر وقت بیا.
‫کلی سگ منتظرن. خب، خداحافظ.
‫شب بخیر.
‫این یکی واسه عکسش آماده‌ست.
‫واسه ثبت شکایت به آدرس معتبر و فعلی‌تون
‫واسه ابلاغ نیاز دارید.
‫سه ساعت توی صف وایسادم که بهم بگی...
‫اگه آدرس نداشته باشم چی؟
‫اونوقت متاسفانه نمی‌تونم کمکتون کنم.
‫می‌تونید باجه ۷جی رو امتحان کنید...
‫اوه، اوه! همین الان یادم اومد.
‫همین الان یادم اومد.
‫این آدرس معتبر و فعلی شماست؟
‫بله. اون یه آدرس معتبر و فعلیه
‫که می‌تونم نامه‌هامو اونجا بگیرم و... بله.
‫بسیار خب.
‫خب کی می‌تونم برم پیش یه قاضی؟
‫واسه امروز چیزی هست، خانم؟
‫اینجا سریال «نظم و قانون» نیست.
‫مراحل خودشو داره. زمان می‌بره.
‫می‌دونم ولی من وقت ندارم.
‫اگه فقط بتونم پیش یه قاضی برم،
‫و بتونم وضعیتم رو توضیح بدم،
‫من واقعا اینجا مقصر نیستم
‫و هرچی بیشتر طول بکشه...
‫عجله کن، خانم.
‫چی‌کار می‌کنی واسه خودت؟
‫فقط دارم با چندتا از دوستام خوش و بش می‌کنم.
‫به خیالت چه غلطی می‌کنم؟ ای بابا!
‫قاضی می‌تونه هجدهم دسامبر شما رو ببینه.
‫اوه، نه. نه، نه، نه.
‫این خیلی دیره.
‫من... وای خدا!
‫من تا اون موقع دووم نمیارم. واقعا...
‫من...
‫من توان پرداخت جریمه رو ندارم
‫و به ماشینم احتیاج دارم.
‫قرار بود امروز سر یه کاری باشم ‫که نیاز به ماشین داره
‫و تازشم من... من...
‫من در حال حاضر توی ماشینم زندگی می‌کنم. ‫همیشگی نیست.
‫فقط وضعیتیه که من...
‫الان توش هستم.
‫ببینم چی‌کار می‌تونم بکنم. برو بشین.
‫باشه، ممنونم.
‫هیچ قولی نمیدم.
‫ممنونم.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫سلام!
‫ببخشید...
‫- خدای من. ‫- اون موقع توی صف صداتون رو شنیدم.
‫خب، بهتره بگم دیدمتون و صداتون رو شنیدم...
‫بفرمایید.
‫اسم من کوین اگرز هست.
‫من واسه «مرکز حقوقی مصرف‌کننده نورث‌وست» کار می‌کنم.
‫ما طبق قانون حمایت از مصرف‌کننده شکایت ثبت می‌کنیم.
‫یه موسسه غیرانتفاعی هستیم. من وکیلم.
‫به هر حال، من مشکلات شما رو شنیدم
‫و می‌تونم بگم شما دقیقا همون دلیلی هستید
‫که من بابتش رفتم دانشکده حقوق.
‫من دلیل رفتن شما به دانشکده‌ی حقوقم؟
‫مشخصا خود شما نه، معلومه.
‫ماموریت من کمک به آدم‌هایی مثل شماست
‫که با شرکت‌های قلدر بجنگن.
‫اوه.
‫آدم‌هایی مثل من؟
‫همم. این دقیقا یعنی چی؟
‫خیلی‌خب، الان متوجه شدم که از دید شما
‫این حرف می‌تونه تحقیرآمیز برداشت بشه.
‫هدف من استفاده از دانشم
‫در مورد تلاقی بوروکراسی مدنی
‫و قوانین ایالتی
‫واسه کمک به آدم‌هایی توی موقعیت شماست
‫تا توی تلاش‌های شجاعانه‌شون موفق‌تر باشن.
‫چند سالته؟
‫۲۴. تقریبا ۲۵.
‫ماشین من از تو بزرگتره.
‫خانم اوگل؟
‫می‌تونیم دوشنبه آینده ساعت ۲ ظهر ‫واستون وقت بگیریم.
‫- خوبه؟ ‫- اوه، آره. عالیه.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ممنون بچه، ولی آدم‌هایی مثل من
‫می‌دونیم مسائل چطوری حل می‌شن.
‫خیلی خوب می‌دونیم.
‫ببینید، نمی‌خواستم بهتون جسارت کنم.
‫خانم اوگل.
‫واقعا فکر می‌کنم می‌تونم کمک کنم.
‫ببخشید، ظرفیتمون پره. باید فردا برگردید.
‫- اوه، بیخیال. ‫- مراقب خودت باش.
‫نه، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫- من دیشب اینجا بودم. ‫- متاسفم.
‫فقط یه تخت می‌خوام. ‫فقط یه تخت می‌خوام.
‫ببین، مرکز شهر چیزی پیدا نمی‌کنی.
‫بلویو هم احتمالا با اتوبوس می‌فرستتت جای دیگه.
‫ولی یه جایی توی منطقه دانشگاه هست.
‫شاید تخت داشته باشن. ولی باید عجله کنی.
‫زنی که اونجا رو اداره می‌کنه خیلی سخت‌گیره.
‫باشه. باشه، آدرسش رو داری؟
‫- آره. ‫- ممنونم.
‫ببخشید، فکر کنم گم شدم.
‫اوه، از اونجا؟ باشه. ممنونم.
‫سلام.
‫سلام!
‫اگه دنبال تخت می‌گردی، دیر اومدی. ‫ما ساعت ۷ می‌بندیم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫ترافیک تا اینجا وحشتناک بود
‫و اتوبوس هم دیر کرد.
‫تقصیر من نیست. من...
‫داشتم از اون طرف شهر میومدم...
‫اینجا یه پناهگاه با قوانین سخته، عزیزم.
‫ما با قوانین کار می‌کنیم، نه بهانه‌ها.
‫نوشیدنی غیرمجاز ممنوع، ‫مواد مخدر ممنوع، حیوون ممنوع.
‫اسکار! بیا اینجا، پیشی.
‫اسکار؟ پیشی منو ندیدی؟
‫دستشویی رو چک کردی؟
‫اوه.
‫- مگه نگفتید حیوون ممنوعه؟ ‫- اون لورینه.
‫از وقتی من اینجا بودم داره دنبال اون گربه می‌گرده.
‫خب، من فقط...
‫من یه روز خیلی طولانی داشتم
‫و واقعا احتیاج به تخت دارم.
‫بار اولته؟
‫- توی اون کیفت نوشیدنی غیرمجاز هست؟ ‫- اوه، نه.
‫من هفت ماهه که یه قطره هم نخوردم.
‫این لیست بایدها و نبایدهاست.
‫اگه حتی یه آسپرین پیشت پیدا کنم
‫که باهام هماهنگ نکردی، اخراجی.
‫اینجا بودن یه امتیازه، نه یه حق.
‫- گرفتی؟ ‫- گرفتم.
‫ولی واقعا گرفتی؟
‫گرفتم.
‫خیلی‌خب.
‫بیدارباش ساعت ۷.
‫صبحانه ۷:۳۰.
‫سعی می‌کنیم قبل از مراسم عشای ربانی صبح بریم.
‫اون تخت توئه.
‫سوالی هست؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫اوه.
‫فیلم غیرمجاز ممنوعه.
‫اینجا به وای‌فای خداوند وصلیم. باشه؟
‫[مامان: هی، بیداری؟ ‫فقط می‌خواستم شب بخیر بگم. دوستت دارم.]
‫[منم دوستت دارم. بی‌صبرانه منتظرم ‫که کریسمس ببینمت. شب بخیر.]
‫[روز یازدهم]
‫خب چند وقته توی ماشینت می‌خوابی؟
‫هفت ماه.
‫حداقل ماشین خوبیه؟
‫یه کمری مدل ۹۱.
‫چه بد.
‫منظورم اینه...
‫می‌تونم خوابیدن توی ون یا کاروان رو درک کنم
‫ولی چنین ماشین قراضه‌ای؟
‫- خب... ‫- عجب.
‫چهارتا در و چهارتا چرخ داره و مال خودمه.
‫هیچ دوستی نداری که پیشش بمونی؟
‫نه. نه، نه.
‫خانواده چی؟
‫فقط بچه‌ام، ایوری،
‫- ولی اون توی یوتا پیش باباشه. ‫- ایوری.
‫اسم باحالیه. خوشم اومد.
‫اونو می‌خوری؟
‫هی، مواظب باش. اون جای دو نفر باید غذا بخوره.
‫اوه.
‫آره، حتما. مال تو باشه.
‫چند ماهته؟
‫- سه ماه پرافتخار. ‫- اوه.
‫پسر یا دختر؟
‫می‌ذارم خودشون تصمیم بگیرن.
‫خب، امیدوارم غذای بهتری گیرشون بیاد
‫- تا این آشغالی که اینجا میدن. ‫- اوه.
‫به چی می‌خندین؟
‫هیچی.
‫من یه جوک بلدم.
‫خفه خون بگیر، لورین.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب.
‫ولی واقعا بلدم.
‫توام شب‌ها دیگه آواز نخون.
‫تو بیانسه نیستی، اینجا هم کنسرت تو نیست.
‫چیز خنده‌داری هست؟
‫آره، فکر کنم... فکر کنم خیلی خنده‌دار بود.
‫لورین.
‫- زحمتش رو بکش. ‫- اوه، آره.
‫من به پرچم ایالات متحده آمریکا ‫ابراز وفاداری می‌کنم
‫و به جمهوری‌ای که نماینده آن است،
‫یک ملت، تحت لوای خداوند، تجزیه‌ناپذیر،
‫همراه با آزادی و عدالت برای همه.
‫خیلی‌خب، خانوما.
‫فراموش نکنید که امشب جلسه مطالعه ۱۲ قدمی ‫«کتاب بزرگ» رو توی اتاق جلسات داریم.
‫قدم همه روی چشم.
‫بعضیا هم به حکم دادگاه میان.
‫خودتون می‌دونید با کی‌ام.
‫مجبورم نکنید بیام دنبالتون.
‫حدود ۲۰ دقیقه وقت دارید ‫شام رو تموم کنید و اینجا رو خالی کنید.
‫کارت‌های اتوبوستون یادتون نره. گذاشتمشون جلو.
‫اونا واسه پیدا کردن کارن.
‫نه دردسر.
‫چون خدا به کسایی کمک می‌کنه که چی؟
‫- به خودشون کمک می‌کنن. ‫- به خودشون کمک می‌کنن.
‫بجنبید.
‫چکمه‌هامو ندیدی؟
‫هی. هی! چکمه‌هامو پس بده!
‫چکمه‌ها... چکمه‌های کوفتیمو پس بده!
‫- چه زری می‌زنی؟ ‫- چکمه‌هامو بده!
‫- لعنتی دیوونه... ‫- واقعا؟
‫جاسلین!
‫- ها؟ ‫- بهت گفتم
‫اینجا قانون و عواقب داره.
‫می‌دونم چه سختی‌هایی کشیدی، ‫ولی این کارت رو توجیه نمی‌کنه.
‫کیفت رو جمع کن. آخرین کارت اتوبوست رو بردار.
‫هی، هی. اون نمی‌خواست چکمه‌های منو برداره.
‫یه سوء تفاهم بود.
‫یه سوء تفاهمه.
‫کارت اینجا تمومه.
‫قراره تمام روز اونجا بشینی؟
‫نه. قراره تمام هفته اینجا بشینم.
‫چون دادگاهم تا دوشنبه برگزار نمی‌شه.
‫چه بلایی سر دماغت اومده؟
‫چه بلایی سر صورت تو اومده؟
‫ببخشید؟
‫خب، به نظرم می‌تونستی خوش‌تیپ باشی.
‫اوه.
‫آره، اگه فقط بیشتر به خودت می‌رسیدی.
‫بهش میگن کرم ضد آفتاب.
‫این... گفتی این واسه چیه؟
‫سل. واسه اقامت‌های بیشتر از سه شب، ‫کلیسا اجباریش کرده.
‫- ممنون، لیندا. ‫- آره. خواهش می‌کنم.
‫از کار پیدا کردن خبری نشد؟
‫اوه، یه کم حواسم پرت شد
‫چون امروز صبح بهم حمله شد
‫و ماشینم رو دزدیدن.
‫و در این مورد یه جلسه دادگاه دارم.
‫و به محض اینکه ماشینم رو پس بگیرم...
‫میرم سراغش.
‫داشتم واسه یه کاری مصاحبه می‌کردم
‫- وقتی ماشینم... ‫- اینو امتحان کن.
‫«اولین روزنامه خیابانی سیاتل.
‫فراهم کردن فرصت‌های
‫اقتصادی برای بی‌خانمان‌ها.»
‫اسمش «تغییر واقعی»ـه.
‫چیز خفنی نیست ولی صادقانه‌ست.
‫۶۰ سنت می‌خریش، ۲ دلار می‌فروشیش.
‫بقیه‌شو میذاری توی جیبت.
‫- یه دلار و چهل سنت. ‫- می‌دونم.
‫ولی دیدم که حسابی جمع میشه.
‫باورت نمیشه.
‫ممنون، ولی من تمام پولم رو واسه
‫مجوز تکنسین دامپزشکی خرج نکردم ‫که روزنامه‌فروش بشم.
‫وقتی ماشینم رو پس بگیرم، دوباره برمی‌گردم
‫و مثل قبل دنبال کار می‌گردم.
‫ولی اون ممکنه طول بکشه.
‫می‌دونم، ولی یه نقشه دارم.
‫می‌دونی خدا وقتی از نقشه‌های ما خبردار میشه ‫چی‌کار می‌کنه؟
‫- می‌خنده. ‫- خب...
‫واسه کسی که وجود نداره،
‫این رفتار خیلی بی‌ادبیه،
‫و دفعه بعدی که مجبورمون کنی دعا کنیم ‫خودم بهش میگم.
‫گوش کن، آماندا، آدمایی مثل ما ‫باید سرشون گرم باشه.
‫تا توی روزهامون یه حس هدفمندی داشته باشیم.
‫من اگه بدون هدف می‌بودم،
‫هنوز داشتم از داروخونه بارتلز ‫قرص راکسیز می‌دزدیدم.
‫آره، فکر می‌کنی تعجب کردی،
‫باید همکارای منو توی شرکت حقوقی می‌دیدی
‫وقتی پلیس‌ها ریختن و بهم دستبند زدن.
‫بیست و پنج سال کار دستیار وکیل به باد رفت
‫توی یک...
‫لحظه به شدت تحقیرآمیز.
‫حقوق بازنشستگیم؟ دود شد رفت هوا.
‫و خوش‌شانس بودم.
‫یه قاضی دلسوز داشتم.
‫آره، وارد یه برنامه اصلاحی شدم.
‫تا وقتی پاک می‌موندم، نمیفتادم زندان.
‫پس ببین، مجبور نبودم همه چیز رو از دست بدم.
‫ولی من جرئتش رو نداشتم
‫که در مورد اینکه اوضاع چقدر خراب شده صادق باشم،
‫تا وقتی که خیلی دیر شده بود.
‫پس...
‫همه‌مون به یه هدف نیاز داریم.
‫من یه هدف دارم.
‫اینکه ماشین لعنتیم رو پس بگیرم.
‫شب بخیر.
‫صابون و لیف؟
‫این آشغال‌های زندان رو از اینجا ببر.
‫اجباری نیست.
‫فقط یه پیشنهاد رایگانه.
‫نه، این گچ پیاده‌روئه، گیل.
‫ببین، اگه بخوای دور یه جسد خط بکشی،
‫از این استفاده می‌کنی.
‫بیا اینجا.
‫گیل، صبر کن. صابون زیتون.
‫با عطر گل و گیاه.
‫چون با هر چیز دیگه، فقط چربی‌های ‫طبیعی پوستت رو از بین می‌بری.
‫هنوز داری می‌خونی؟
‫آره، دارم به چندتا رویه قضایی نگاه می‌کنم.
‫می‌خوام قبل از دادگاهم اطلاعاتم رو به روز کنم.
‫رویه قضایی؟ چیزی ازش می‌فهمی؟
‫می‌دونی، وقتی با دقت می‌خونی،
‫در واقع خیلی خوب میشه فهمید.
‫اون دادگاه رو می‌ترکونی.
‫- واقعا اینطوری فکر می‌کنی؟ ‫- خب، من که اینطور فکر نمی‌کنم.
‫فقط چون با یه خودکار صورتی یادداشت برمی‌داری،
‫باعث نمی‌شه «ال وودز» بشی.
‫طرفدار پر و پاقرص فیلم «وکیل بلوند» هستی؟
‫آره بابا.
‫یک و دوش. دست کم گرفته شده.
‫سال‌هاست دارن قول قسمت سوم رو میدن،
‫ولی تا نبینم باور نمی‌کنم.
‫گوش کن.
‫ببین، نمی‌خوام توی ذوقت بزنم یا چیزی
‫ولی فقط داری وقتت رو با این شکایت تلف می‌کنی.
‫خیلی‌خب، باشه، ممنونم.
‫خوبه که گفتی.
‫نه، جدی میگم. همه‌مون یه پرونده دادگاهی داشتیم.
‫و می‌دونیم آخرش چی میشه.
‫تو حالا یکی از مایی، آبجی.
‫تو بی‌خانمانی و این تقریبا به بدی
‫سیاه یا رنگین‌پوست بودن توی این کشوره.
‫دارم بهت میگم، رفیق، ‫اگه می‌خوای بری سافاری،
‫اصلا نباید بری کنیا.
‫یه عالمه توریست داره، حسابی شلوغه، ‫پر از اروپاییه.
‫تانزانیا، پسر!
‫محشر میشه.
‫آره بابا، محشر میشه!
‫- بدجور منتظرشم. ‫- ها؟ این چیه...؟
‫یه شکایت دیگه؟
‫شوخیت گرفته. نه. ‫نه، نه. برو پی کارت!
‫دارم بهت میگم، رفیق. تانزانیا.
‫- بهترین راهه. ‫- آره.
‫می‌خوام ببینم یه چیتا ‫یه گوزن یالدار رو شکار می‌کنه.
‫پسر! آره!
‫آماندا اوگل علیه شرکت یدک‌کش کاپلان.
‫- ببخشید. ‫- پرونده ۳۰۵ب۷. لطفا بیاید جلو.
‫سلام... خانم قاضی.
‫شخصا دفاع می‌کنید؟
‫بدون وکیل.
‫اوه، بله. بله.
‫و متهم، یدک‌کش کاپلان.
‫زحمت ندادن تشریف بیارن.
‫خیلی‌خب، خانم اوگل. اظهاراتی دارید؟
‫بله، قربان. دارم...
‫«من امروز اینجا به عنوان ‫قربانی دو جرم ایستادم.
‫اول، ماشینم دزدیده شد ‫وقتی داشتم سعی می‌کردم یه کار
‫توی یه دامپزشکی پیدا کنم.
‫دوم، ماشینم توسط متهم، ‫یدک‌کش کاپلان، بکسل شد،
‫و اونا از من چند صد دلار اخاذی کردن...»
‫اخاذی؟
‫کلمه‌ی سنگینیه.
‫می‌دونم. واسه همین انتخابش کردم.
‫«اونا از من چند صد دلار اخاذی کردن
‫که دلیل حضور امروز من در اینجاست.»
‫آیا در مورد دزدی ادعایی، کسی دستگیر شد؟
‫ادعایی؟ من ماشینم رو توی
‫یه پارکینگ پارک کردم و دزدیده شد
‫و فرداش توی مرسر پیدا شد.
‫«یدک‌کش کاپلان، تحت قرارداد ‫انحصاری خودش با شهرداری،
‫باعث شد ماشین من فورا بکسل بشه،
‫و من، قربانی یه دزدی،
‫با یه جریمه ۲۷۳ دلار و ۲۰ سنتی مواجه شدم
‫به‌علاوه روزی ۵۰ دلار هزینه پارکینگ ‫که جمعا میشه ۱۲۲۳ دلار،
‫که تمام مدارکش همینجا همراهمه.»
‫میشه لطفاً ببینم؟
‫هر روز پیش نمیاد
‫که کسی وارد دادگاه من بشه
‫تا از یه شرکت یدک‌کش شکایت کنه...
‫واسه یه تویوتا کمری مدل ۱۹۹۱.
‫ارزش معنوی داره؟
‫یا خانم اوگل،
‫شما بی‌خانمان هستید؟
‫نه. نه قربان، نیستم. نه.
‫ولی...
‫حداقل دستمزد توی این شهر ساعتی ۱۱ دلاره.
‫پس اگه یه...
‫برنامه‌نویس یا چه می‌دونم،
‫یه قاضی نباشید،
‫ممکنه با همچین جریمه‌ای مواجه بشید،
‫و حتی اگه بی‌خانمان نباشید،
‫ممکنه بشید.
‫از اونجایی که متهم
‫زحمت نداده امروز توی دادگاه حاضر بشه،
‫بدینوسیله دستور برگردوندن ماشین شما
‫و بخشیدن تمام جریمه‌های مربوطه رو صادر می‌کنم.
‫ببخشید... چی... چی گفتید؟
‫شما برنده شدید، خانم اوگل.
‫تبریک میگم.
‫ایول!
‫[روز بیست و سوم]
‫کی بهترین سگ دنیاست؟
‫دقیقا دنبال خودت می‌گشتم.
‫اینو می‌بینی؟
‫این یه حکم دادگاهه
‫واسه آزاد کردن ماشینم.
‫بدون هزینه، بدون جریمه،
‫بدون مسخره‌بازی، فقط...
‫ماشینم رو پس بده، عوضی!
‫چی شده؟
‫ماشینت پیش من نیست، آماندا.
‫منظورت چیه که ماشینم پیشت نیست؟
‫خب پیش کیه؟
‫ماشینم کجاست، کلیف؟
‫ماشینم کجاست؟ کجاست؟ من...
‫من حکم دادگاه دارم که بگیرمش.
‫باید بهم بگی کجاست.
‫توی یه حراجی فروختنش.
‫«اونا»؟ اونا کیان؟
‫رئیس‌هام.
‫یعنی واسه دفاع از اونا باید بگم،
‫آدمایی مثل تو همیشه برنمی‌گردن
‫که ماشین‌هاشون رو ببرن.
‫«آدمایی مثل من»؟ این... این یعنی چی؟
‫چند فروختنش؟ ‫چقدر گیرشون اومد؟
‫- ۱۷۵ دلار. ‫- لعنتی!
‫فروختنش؟
‫واسه ۱۷۵ دلار؟
‫چطور می‌تونن این کار رو بکنن؟ این قانونیه؟
‫من ماشینم رو می‌خوام! امکان نداره!
‫لعنتی!
‫[آدم‌های خوب در کسب‌وکار یدک‌کشی]
‫عجب، آماندا. کدوم گوری بودی؟
‫همین دور و برا.
‫به ما خیانت که نمی‌کنی، ها؟
‫شاید.
‫به نظر سر فرمی. چی می‌خوری؟
‫دور اول مهمون من.
‫- یه نوشیدنی دوبل. ‫- حله.
‫نوش جان.
‫جلوتر نیا.
‫یا عسی مسیح، بارب! خدای من، چوب بیسبال؟
‫مسیح خوابه، آماندا.
‫همینطور بقیه پیروانش.
‫من...
‫خیلی متاسفم که دوباره دیر کردم. من...
‫بیرون دنبال کار بودم.
‫ته بطری دنبال کار بودی؟
‫من نوشیدنی نخوردم!
‫خسته‌م.
‫اگه فقط بتونی... فقط یه کم باهام راه بیای،
‫فقط باید بخوابم. می‌دونی؟
‫میشه لطفا فقط بذاری بخوابم؟
‫خواهش می‌کنم! لعنتی! چرا...
‫فقط چون تو یه عوضی تنهایی
‫دلیل نمیشه بقیه‌مون هم اینطور باشیم.
‫یالا دیگه!
‫میشه اینقدر عوضی و سخت‌گیر نباشی؟
‫قوانینی هست و عواقبی هم هست.
‫برو بیرون.
‫خودت این بلا رو سر خودت آوردی.
‫خانم! واسه امشبت یه جا می‌خوای؟
‫من یه استیشن اون گوشه دارم.
‫اوه، لعنتی.
‫این خیابون‌ها جای شنل قرمزی نیست.
‫اینجا پر از گرگ‌های بد گنده‌ست.
‫زر نزن، بابا.
‫بیخیال. فقط شوخی کردم. باشه، ببین.
‫یکی مثل تو لیاقت ‫یه جای راحت واسه شب رو داره.
‫من مثل اون کلاهبردارای توی اسکله نیستم.
‫کارم معامله کردنه. ببین.
‫می‌تونم یه ماشین سبرینگ بهت بدم.
‫شبی پنج دلار، هفته‌ای ۳۰ دلار.
‫یعنی دارم یه شب رایگان بهت میدم.
‫و قفل برقی هم داره. ‫صندلی عقبش هم کلی جا داره.
‫تویوتا کمری آبی مدل ۹۱ داری؟
‫تازگی‌ها یکی از اونا ندیدی؟
‫نه، من با ماشین‌های کوچیک کار نمی‌کنم.
‫مستاجرای من دوست دارن جای پاشون آزاد باشه. ببین.
‫یه کاروان اون گوشه دارم.
‫می‌خوای یه مهمونی کوچیک بگیریم؟ ‫یه کم راحت باشی؟
‫- ها؟ ‫- نه.
‫ماشینم کدوم گوریه، کلیف؟
‫ماشینم کدوم گوریه؟
‫[برای فروش] ‫[کمری مدل 91]
‫الو، آماندا اوگل هستم.
‫خیلی متاسفم.
‫پیغامتون رو دریافت کردم.
‫من یه مشکل خانوادگی داشتم...
‫فقط یه تراژدی کوچیک و نتونستم بیام
‫ولی من... یه اتفاقی واسه ماشینم افتاد.
‫ولی به محض اینکه ماشینم رو پس بگیرم،
‫که فکر کنم خیلی زود باشه...
‫ولی واقعا فقط باید بگم،
‫من واقعا اون شغل رو می‌خواستم.
‫اونجا با اون همه سگ خیلی باحال بود.
‫خیلی دوست‌داشتنی بود
‫و من خیلی... من عاشق حیوونام.
‫می‌خوام یه روز یه بیمارستان حیوانات باز کنم.
‫آماندا اوگل هستم
‫بابت کمری مدل ۹۱!
‫ممنون!
‫[روز پنجاه و یکم]
‫واسه کریسمس نمیام یوتا.
‫من... خیلی متاسفم. بعدا توضیح میدم.
‫صبح بخیر.
‫یه موکا شکلات سفید می‌خوام، لطفا.
‫چه سایزی؟
‫ما ۳۵۰، ۴۷۰،
‫۶۰۰، ۷۰۰ و ۹۵۰ سی‌سی داریم.
‫سایز کوچیک خوبه.
‫اوه، ببخشید. اوه.
‫شرمنده.
‫بفرمایید.
‫میشه یه چیزی بپرسم؟
‫اینجا بهتون حقوق بازنشستگی هم میدن؟
‫یا حداقل یه جور طرح پس‌انداز؟
‫صبح بخیر، دبی.
‫تماسی داشتیم؟
‫تا جایی که من می‌دونم نه.
‫پیام‌گیر رو چک کردی؟
‫بله.
‫پس تماسی نداشتیم؟
‫نمی‌تونم با اطمینان بگم.
‫ممکنه قبل از اومدن من کسایی زنگ زده باشن
‫که پیغام نذاشتن.
‫خیلی‌خب.
‫- دبی؟ ‫- بله؟
‫اون خانمی که روی میز من از حال رفته کیه؟
‫اوه... اوه، میگه شما رو می‌شناسه.
‫کارت ویزیت شما رو داشت.
‫فکر نکنم حالش خوب باشه.
‫عذر می‌خوام.
‫خانم؟
‫خانم؟ سلام؟
‫اوه، خدایا!
‫می‌دونید کجایید؟
‫اسم من کوین اگرز هست و شما توی دفتر من هستید.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫فندک داری؟
‫اینجا اجازه سیگار کشیدن ندارید.
‫- باشه. ‫- یه لیوان آب تصفیه چطوره؟
‫من...
‫چند هفته پیش توی دادگاه با هم آشنا شدیم.
‫- درسته. ‫- درسته؟
‫شما زیاد از وکیل‌ها خوشتون نمیومد،
‫یا شاید از من.
‫درسته. دقیقا.
‫- و با این حال اینجایید. ‫- درسته.
‫خب، من یه نقشه دارم که ماشینم رو پس بگیرم،
‫ولی واقعا به کمکت نیاز دارم.
‫خب، من یه حکم دادگاه واسه شرکت یدک‌کش گرفتم
‫که ماشینم رو پس بدن،
‫و قرار بود تمام جریمه‌ها رو ببخشن.
‫قرار بود بهم پسش بدن. حکم رو گرفتم.
‫قاضی بهم این حکم رو داد. ‫همه‌چی خوب بود.
‫و بعدش رفتم اونجا،
‫ولی اونا قبلش ماشینم رو فروخته بودن.
‫- تمام یادداشت‌هامم اینجاست. ‫- باشه. آروم‌تر.
‫- من آماده‌م... ‫- شما حکم دادگاه دارید؟
‫آره، حکم دادگاه دارم. همینجاست.
‫می‌تونید بخونیدش.
‫خودتون شخصاً اینو ثبت کردید؟
‫اینی که گفتی یعنی چی؟
‫یعنی تحت تاثیر قرار گرفتم. همین.
‫خیلی‌خب. خب، من... من...
‫خوبه، ولی من یه نقشه کامل اینجا دارم
‫که می‌خوام باهات در میون بذارم.
‫داشتم فکر می‌کردم، در مورد ‫این قضیه داشتم می‌خوندم
‫که از دادستان کل ایالت درخواست کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫خب، باشه،
‫جالبه، ولی شاید یه کم زود باشه.
‫من یه کم وقت لازم دارم
‫که یه کم روی پرونده‌ت تحقیق کنم.
‫شاید بتونیم آخر هفته ‫یا اوایل هفته بعد دوباره حرف بزنیم.
‫- دبی می‌تونه یه وقت بذاره. ‫- آره.
‫اوه، حتما. آره. لعنتی، می‌دونی چیه؟
‫فقط با من توی هتل «فور سیزنز» تماس بگیر،
‫چون من اونجا اقامت دارم. اونجا می‌مونم.
‫ساعت چهار ماساژ دارم، پس، می‌دونی...
‫- شوخی می‌کنی. ‫- آره. نه. می‌دونی چیه؟
‫وقتی کسی منو بپیچونه متوجه می‌شم.
‫می‌تونم آبم رو بردارم، وسایلم رو بردارم.
‫می‌دونی، من خوبم.
‫ولی تو کارتت رو بهم دادی.
‫ولی من روبراهم.
‫ممنونم.
‫ببخشید.
‫صبر کن.
‫من واقعا می‌خوام کمک کنم.
‫کاملا می‌فهمم
‫که اون واسه سکونت در اینجا ایده‌آل نیست،
‫ولی می‌تونم بهت قول بدم،
‫ما چندتا گفتگوی خیلی مهم
‫توی ۲۴ ساعت گذشته داشتیم.
‫گوش کن، یه دلیلی داره که ما یه سرپناه
‫با قوانین سخت هستیم، باشه؟
‫و من باید اون استاندارد رو حفظ کنم.
‫من کاملا بهش احترام می‌ذارم،
‫و تو کار فوق‌العاده‌ای در این مورد انجام می‌دی.
‫ولی اون قبلا اینجا دوران سختی داشته، با این حال،
‫فقط یه بار دیگه برگرده و...
‫کوین، بیا بریم، بیا بریم. باشه؟
‫این وقت تلف کردنه. بهت گفتم. یالا.
‫قوانین هست...
‫و عواقب هم هست.
‫آره، می‌دونم. فلان فلان.
‫اون حاضره بذاره برگردی.
‫جدی؟ راست می‌گه؟
‫من بهش گفتم که به عنوان موکل من،
‫و به عنوان خاله عزیزم...
‫می‌تونم تو و شایستگیت رو ‫واسه یه شانس دوباره ضمانت کنم.
‫و بعد من به این بچه پررو گفتم
‫که با شرایط خودم در موردش فکر می‌کنم.
‫توی جلسه مطالعه کتاب بزرگ من شرکت می‌کنی.
‫- هر هفته؟ ‫- هر روز.
‫- اوه، یا خدا. ‫- و نمی‌تونی فقط چای بخوری.
‫و گوش کن، باید مشارکت فعال ببینم.
‫این تنها راهیه که این برنامه موثر باشه.
‫یکی از ما یه کم عشق کنترله، و اون من نیستم.
‫اون در این مورد جدی نیست. ‫الان حتی پاک هم نیست.
‫میشه،
‫بهت قول میدم.
‫اگه بخوایم شانسی واسه بردن این پرونده داشته باشیم،
‫باید باثبات و پاک و هوشیار بمونی.
‫این راه رسیدن به اونجاست.
‫می‌دونم اون خواهرزاده‌ت نیست.
‫اون یه وکیله، بارب! همه‌شون دروغگوان!
‫همم.
‫[برگشتم به دادگاه، با اینکه ‫پرونده‌مو قبلاً برده بودم!]
‫[آره حتماً. اما اصلاً حس برنده شدن نداره.]
‫سلام، این تماس از طرف کوین اگرز ‫واسه مارتین لاروساست،
‫فقط خواستم بهش بگم که در واقع
‫به دادگاه بی‌احترامی کرده.
‫سلام عزیزم، منم مامان. فقط...
‫فقط زنگ زدم حالت رو بپرسم، باشه؟
‫دوستت دارم. بهم زنگ بزن. بهم زنگ بزن.
‫نگرانم که دوستام فقط چون ‫نوشیدنی می‌نوشم باهام دوستن.
‫اوه.
‫با این پاکی جدیدت،
‫می‌تونی دوستاتو توی مسیر خودشون قرار بدی.
‫صداتون مثل یه گله گوسفنده.
‫فقط نظر سازنده، دنیس.
‫بیخیال. کلر...
‫تو معتاد نیستی.
‫نه؟
‫اون معتاد نیست.
‫این خانم پیره و حوصله‌اش سر رفته.
‫متاسفم. بیخیال.
‫مثل من و تو که نیست، بارب.
‫اینطور نیست که توی یه خرابه بیدار شده باشه
‫- و اذیتش کرده باشن. ‫- کافیه، دنیس.
‫اوه، چرا؟ چرا؟ حقیقته.
‫خب، روال کار اینجوری نیست. باشه؟
‫اگه دنیس قراره قضاوت کنه،
‫پس باید یه چیزی در مورد خودش بگه.
‫یه چیز صادقانه.
‫باشه، حله.
‫سلام، من دنیس هستم،
‫و یه معتاد به مواد و نوشیدنی‌ام.
‫سلام، دنیس.
‫۱۱ سال پیش واسه تحصیل اومدم سیاتل.
‫بعدش دوتا بچه و دوتا طلاق داشتم، هنوز اینجام.
‫چندتا...
‫عادت بد پیدا کردم، ورزش و کوکائین.
‫- همم. ‫- ترکیب جالبی نیست.
‫و این منجر به استروئید و اسپید شد.
‫و...
‫حالا من...
‫واقعا از آمپول متنفرم، ‫واسه همین همه‌چی رو دود می‌کردم.
‫- حتی استروئیدها؟ ‫- مخصوصا استروئیدها.
‫و بعدش یه روز...
‫شوهر دومم پرتم کرد بیرون،
‫بچه‌هام رو از دست دادم، و حالا اینجام.
‫پایان.
‫مثل همیشه رنگارنگ.
‫خب، حقیقت کوفتی همینه.
‫و حقیقت انسان رو آزاد می‌کنه.
‫همم.
‫تو چی، آماندا؟
‫من خوبم.
‫یه هفته‌ست برگشتی و هنوز چیزی نگفتی.
‫همونطور که گفتم، من خوبم.
‫اون خوبه، بارب.
‫خیلی‌خب، برندا، نوبت توئه.
‫سلام، من برندا هستم و معتاد به نوشیدنی‌ام.
‫سلام، برندا.
‫- حالت چطوره؟ ‫- سلام، برندا.
‫توی پالم اسپرینگزـه؟ عالیه.
‫بهش بگو کوین اگرز بهترین آرزوها رو واسش داره.
‫پیغام رو بهش میدم.
‫آماندا، می‌تونم باهات صحبت کنم؟ الان.
‫از قبل می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫که فقط شرکت کردن توی جلسه‌ها کافی نیست،
‫که باید قدم‌ها رو هم بردارم.
‫ولی من قبلا این مسیر رو رفتم
‫و واسه من جواب نمیده.
‫متاسفم که اینو بهت میگم، عزیزم،
‫ولی تو خاص نیستی.
‫این مدلی که واسه مصرف نوشیدنی داری،
‫و مایه ناامیدی خودت و آدمایی هستی که دوستت دارن،
‫دقیقا مثل بقیه آدمای توی اون اتاقه.
‫باشه، فهمیدم. فهمیدم.
‫- میشه لطفا برم و... ‫- ولی واقعا فهمیدی، آماندا؟
‫چون من نمی‌بینم که فهمیده باشی.
‫- آره، فهمیدم. ‫- فهمیدی؟
‫فهمیدم. باشه؟
‫بهت گفتم، فهمیدم.
‫چندتا دوست داری...
‫اگه بخوای بشمری؟
‫هیچی؟ چون دخترت حساب نیست. اون یه بچه‌ست،
‫- و این واسش زیاده... ‫- هی، در مورد دخترم حرف نزن!
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫باشه.
‫این حالت جنگی و بدقلق بودنت
‫اون بیرون توی دنیا منطقیه.
‫سر و کله زدن با تمام اون سازمان‌های دولتی
‫و یه سیستم قانونی که تو رو چیزی به جز
‫یه عدد مشکل‌ساز روی یه برگه آمار نمی‌بینه.
‫می‌فهمم.
‫وقتی با اونا می‌جنگی باید دور خودت دیوار بچینی.
‫می‌فهمم.
‫ولی اینجا پیش ما،
‫باید اون دیوارها رو خراب کنی ‫و به ما اجازه ورود بدی.
‫می‌تونی موفق بشی. من می‌بینمش.
‫ولی بهت قول میدم، تنهایی نمی‌تونی موفق بشی.
‫هیچکدوممون نمی‌تونیم.
‫من فقط واقعا خسته‌ام.
‫میشه لطفا برم
‫- و دراز بکشم؟ ‫- برو. برو.
‫لعنت بهت، برندا. جمعه‌ست. ‫امیدوارم مهم باشه.
‫ببخشید، آقای لاروسا، ولی یه وکیل از NWCLC
‫مدام زنگ می‌زنه.
‫NW چی؟
‫مرکز حقوقی مصرف‌کننده نورث‌وست.
‫اوه، لعنتی. آره.
‫می‌دونم این عوضی کیه. وصلش کن.
‫باشه. یه لحظه.
‫آقای لاروسا، بالاخره پیداتون کردیم.
‫در مورد یه ماشین بکسل شده دیگه‌ست؟
‫نه قربان. در مورد همون ماشین بکسل شده‌ست.
‫قاضی اشمیت دستور برگردوندن ماشین موکلم رو داده.
‫ما حکم دادگاه داریم. ‫ماشینش رو به علاوه خسارت می‌خوایم.
‫خسارت؟ چی، واسه اون لگن؟
‫آقای لاروسا، اون ماشین خونه‌ش بود.
‫خیلی‌خب، پس می‌خوای مشتریم خسارت بده
‫چون ماشینی رو بکسل کردن که یه ولگرد کوفتی
‫داخلش زندگی می‌کرده؟
‫با تمام احترام، آقای لاروسا،
‫موکل من ولگرد نیست.
‫اون صاحب ماشینه.
‫نه، نیست. دیگه نه.
‫ببین، این... می‌دونی، چرا فقط نرفت...
‫بره یه... بره یه پناهگاه، می‌دونی؟
‫حتما باید بهتر از خوابیدن ‫توی ماشین باشه. جدی می‌گم.
‫آقای لاروسا، لازم نیست بهتون بگم
‫که وجهه شما یا مشتری‌تون چقدر اینجا خرابه.
‫خیلی‌خب، بچه. اهل کجایی؟
‫لوئیستون، آیداهو.
‫وای خدا، بدتر از چیزیه که فکر می‌کردم.
‫یه جوون از شهر سیب‌زمینی با شرکت بزرگ بد می‌جنگه،
‫تبدیل به قهرمان شهرش میشه، ‫قهرمان قشر محروم.
‫تمام اون ۲۵ نفری که باهاشون دبیرستان رفتی
‫واست نوشیدنی می‌خرن و ‫توی دورهمی ازت تعریف می‌کنن؟
‫امیدوارم اینطوری باشه. ‫امیدوارم این کوفتی ارزشش رو داشته باشه
‫چون من قراره
‫موسسه غیرانتفاعی کوفتیتون رو ورشکست کنم.
‫من مثل یه مرغ کوفتی سر و تهتون می‌کنم،
‫گلوتون رو می‌بُرم و خونتون رو خالی می‌کنم.
‫الو؟
‫ایو، منم. لطفا قطع نکن.
‫پس حالا گولم می‌زنی؟
‫متاسفم. متاسفم، ایو. من فقط...
‫هیچ راه دیگه‌ای نداشتم.
‫می‌خواستم صداتو بشنوم.
‫دلم واست تنگ شده.
‫نه اونقدر که واسه کریسمس بیای منو ببینی.
‫همیشه این کار رو می‌کنی.
‫این فرق می‌کنه، عزیزم.
‫- قسم می‌خورم. ‫- هیچوقت فرق نمی‌کنه.
‫متاسفم، ایو.
‫پروژه‌هات چطور پیش میرن؟
‫حالت چطوره؟ لباس‌ها چطورن؟
‫دیگه انجامش نمیدم.
‫شوخی می‌کنی؟ چرا؟
‫به این نتیجه رسیدم که وقت تلف کردنه و احمقانه‌ست،
‫و انجامش نمیدم.
‫ایو... ایو، چی شده؟
‫طرح‌هام به هر حال مزخرفن. خیلی آماتورن.
‫واسه مسابقه به اندازه کافی خوب نیستن
‫و بقیه انگار تمام پول دنیا رو دارن
‫که واسش خرج کنن، و...
‫ایو، می‌خوام کمک کنم. جدی می‌گم. کمک می‌کنم.
‫چرا واسه کریسمس نمیای خونه؟
‫می‌تونی حقیقت رو بهم بگی یا...
‫- دوباره رفتی سمت نوشیدنی یا...؟ ‫- نه، نه، نه. من پاکم.
‫من خوبم. من... دستم یکم خالیه.
‫فقط دارم چند ساعت اضافه توی کلینیک کار می‌کنم
‫و یه کم سرم شلوغه.
‫همین، عزیزم. ولی میام اونجا.
‫فقط... فقط نمی‌تونم به این زودیا بیام.
‫آره، خب...
‫گمونم هیچوقت نمی‌بینمت.
‫- ایو، ایو، صبر کن. ‫- بهت احتیاج داشتم.
‫- هی. خیلی ممنون. ‫- همم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- تغییر واقعی؟ ‫- نه ممنون.
‫- تغییر واقعی. ‫- نه.
‫[چرا؟؟ این سوالی است که جوابی ندارد.]
‫[ پیش خودم چه فکری می‌کردم؟ ‫اینکه واقعاً می‌توانم اوضاع را تغییر دهم؟]
‫اوه...
‫- همم. ‫- از کلاهت خوشم میاد.
‫خب... هو، هو، هو.
‫هو!
‫باورم نمیشه واسه کریسمس ‫توی این خراب‌شده گیر افتادیم.
‫مگه نمی‌خواستی آواز بخونی؟
‫سلام به همه.
‫می‌خوام به یکی از خودمون ‫روی استیج خوشامد بگم.
‫نوا گوتیرز.
‫♪ یه کریسمس کوچیک ♪
‫♪ و شاد داشته باش ♪
‫♪ بذار قلبت سبک باشه ♪
‫♪ از حالا به بعد، مشکلاتمون ♪
‫♪ میرن و محو میشن ♪
‫♪ یه کریسمس کوچیک ♪
‫♪ و شاد داشته باش ♪
‫♪ ایام کریسمس رو شاد کن ♪
‫♪ از حالا به بعد، مشکلاتمون ♪
‫♪ کیلومترها ♪
‫♪ دورتر میشن ♪
‫- ممنون. ‫- ♪ ما اینجاییم ♪
‫♪ مثل روزهای قدیم ♪
‫♪ روزهای طلایی و شادِ ♪
‫♪ گذشته ♪
‫♪ دوستان وفادار ♪
‫♪ که واسه ما عزیزن ♪
‫♪ نزدیک ما جمع میشن ♪
‫جما! جما!
‫- ♪ یه بار دیگه ♪ ‫- مامان!
‫نگاهش کن.
‫♪ در طول سال‌ها ♪
‫♪ همگی با هم خواهیم بود ♪
‫- ♪ اگه سرنوشت... ♪ ‫- کریسمس مبارک.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫♪ ...اجازه بده... ♪
‫خب، یه خبرایی دارم.
‫در واقع خبرای خیلی عالی، ‫و یه کم بد، ولی می‌دونی دیگه.
‫خبر عالی چیه؟
‫ماشینت رو پیدا کردم، درخواست برگشتش رو دادم.
‫کاپلان قبول کرده و قراره ماشین رو دوباره بخرن.
‫وای خدای من!
‫- وای خدای من! ‫- می‌دونم!
‫- ماشینم رو دوباره خریدن؟ ‫- البته هنوز مال تو نشده،
‫ولی یه قدم توی مسیر درسته.
‫- وای خدای من! ‫- فکر کردم شاید خوشحالت کنه.
‫- نه، من سیگار نمی‌کشم. ‫- آره، می‌دونم.
‫فقط می‌خوام یه چیزی بهت بدم
‫واسه کریسمس، بابت تشکر.
‫اوه، پسر! خب کی می‌تونم ببینمش؟
‫کجا نگهش می‌دارن؟ چی...
‫اینجا تقریبا همونجاییه که ‫یه کوچولو به خبر بد می‌رسیم.
‫باشه. خبر بد چیه؟ اینقدر لفتش نده.
‫- بهم بگو. ‫- این ماجرا
‫یه کم طول می‌کشه. من...
‫نمی‌دونم چقدر، ولی...
‫باید صبور باشی، و می‌دونم که این واقعا
‫- بزرگترین نقطه قوتت نیست. ‫- باشه. می‌تونم صبور باشم.
‫حداقل می‌تونم برم ببینمش؟
‫- کجا نگهش می‌دارن؟ ‫- آماندا، در مورد همین دارم حرف می‌زنم.
‫- من دارم تمام تلاشم رو می‌کنم. ‫- می‌تونم ببینمش؟
‫فقط کاغذبازیه، خب؟
‫بررسی دقیقش.
‫فقط زمان می‌بره.
‫حالت خوبه؟
‫بهتر بودم، ولی می‌دونی...
‫به نظرم خیلی عالیه که ‫داری جلسات و اینارو ادامه میدی.
‫- تمام اون حمایت‌ها... ‫- همم.
‫- به نظر میاد دارن کمک می‌کنن. ‫- اوهوم. آره.
‫همه جا چشم هست، پس پاک می‌مونم.
‫من... واقعا متاسفم که نتونستی
‫واسه کریسمس بری ایوری رو ببینی.
‫منم همینطور.
‫می‌دونی، تلاش کردم، ولی بدون ماشینم، من...
‫یه آدم به درد نخورم.
‫تو به درد نخور نیستی. تو فقط...
‫چندجا رو اشتباه رفتی.
‫کیه که اشتباه نکرده باشه؟ درسته؟
‫[روز هفتاد و سوم]
‫[ایوری، واقعاً متاسفم. ‫خودتو نباز! دوستت دارم! مامان]
‫[ایوری: منم دوستت دارم]
‫- صدای قلبه؟ ‫- اوهوم.
‫یعنی واقعیه؟
‫یه آدم دیگه توی بدن منه؟
‫هیجان‌انگیزه. علمی-تخیلی توی زندگی واقعی.
‫من هیچ پولی ندارم، هیچ خانواده‌ای ندارم.
‫هرکی که روش حساب کردم ناامیدم کرده.
‫چطوری باید از یه بچه مراقبت کنم؟
‫خیلی می‌ترسم.
‫فکر نکنم بتونم این کار رو بکنم.
‫فکر نکنم بتونم تنهایی این کار رو بکنم.
‫چیزی نیست...
‫قدم به قدم.
‫روز به روز جلو می‌‌ریم.
‫[روز 129]
‫[بارب همیشه می‌گفت نباید غصه فردا رو خورد. ‫دارم تلاشم رو می‌کنم…]
‫[یعنی در آغاز این ماجرا هستم، ‫در وسطش یا پایانش؟]
‫- چیز دیگه‌ای نیست؟ ‫- همینه.
‫- باید با این کل هفته رو سر کنی. ‫- باشه.
‫[خدمات یدک‌کش کاپلان] ‫[برترین خدمات یدک‌کشی در شهر]
‫میشه آروم بشینی؟
‫ببخشید، دارم سعی می‌کنم.
‫[روز 164]
‫فکر کردم اون یارو وکیله بهت گفت صبور باشی.
‫فقط می‌خوام ببینم چقدره.
‫مطمئنی؟
‫یه نگاه انداختن که ضرر نداره.
‫این دیگه چیه!؟ ‫[بدهی: 18.267 دلار]
‫کجاست؟!
‫بیا، یه نگاه به بخش پی‌اس‌اس‌تی بنداز.
‫- کوین، چرا من باید... ‫- آماندا؟
‫۱۸.۲۶۷ دلار جریمه بشم؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫خودم همین دیروز فهمیدم.
‫چطور ممکن بود ندونی؟
‫می‌دونستم با آدمای بدی طرفیم.
‫نمی‌دونستم قراره تا اینجا پیش برن.
‫ولی چطور می‌تونن با من این کار رو بکنن ‫وقتی من حکم دادگاه دارم
‫که ماشینم رو بدون هیچ هزینه‌ای پس بگیرم؟
‫چطوری می‌تونن با ما این کار رو بکنن؟
‫ما با قلدرهای قانونی طرفیم.
‫کارشون همینه. جریمه‌ت می‌کنن،
‫سعی می‌کنن متقابلا ازت شکایت کنن،
‫تمامش واسه اینه که ما بیخیال این پرونده شیم.
‫اونا به دادگاه بی‌احترامی کردن. ‫ما شکستشون میدیم.
‫می‌دونم اعصاب خردکنه،
‫ولی باید آروم بمونیم.
‫آروم؟ ما که توی پناهگاه زندگی نمی‌کنیم.
‫ما که کریسمس رو با دخترمون از دست ندادیم،
‫و ما که یه قبض ۱۸.۰۰۰ دلاری نداریم.
‫هی!
‫چیکار داری می‌کنی؟!
‫اون زنه الان دوچرخه‌تو دزدید؟
‫گمونم.
‫میشه لطفا یه موکا شکلات سفید بدی؟
‫سایز کوچیک.
‫ماشینم کجاست، کلیف؟
‫- اوه، لعنتی. ‫- می‌دونم اون داخله!
‫- آروم باش. ‫- لعنتی. برو بمیر!
‫- ماشینم رو بده! ‫- آروم باش.
‫آسیب می‌بینی. اوه!
‫اوه، لعنتی.
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره، آره!
‫آره، موفق شدم! موفق شدم!
‫اولین طراحیم رو فروختم.
‫بیمارستان حیوانات.
‫سلام، ایوری اوگل هستم.
‫باید با مادرم آماندا صحبت کنم.
‫حیوون خونگی تحت مراقبت ما داره؟
‫نه. اونجا کار می‌کنه.
‫آماندا اوگل؟
‫آره، کسی به این اسم اینجا کار نمی‌کنه.
‫باشه. خب، ممنون. خداحافظ.
‫اوه، تشریف آورد.
‫همون عوضی احمق لعنتی.
‫تو چه خری هستی ‫که مسائل منو به بارب میگی؟ ها؟
‫تو دوباره داری مصرف می‌کنی.
‫متاسفم. فقط نگرانت بودم، دی.
‫تو از من بهتر نیستی. ‫اینو می‌دونی، آره؟
‫تو از من بهتر نیستی.
‫فقط می‌خواستم کمکت کنم.
‫- اوه، می‌خواستی من برم؟ ‫- نه! نه.
‫خب، به خواسته‌ات رسیدی.
‫نه، نه، نه. نه.
‫دی، من فقط می‌خواستم کمکت کنم.
‫همین. متاسفم.
‫متاسفم. من...
‫پرونده بعدی.
‫می‌دونید کجاست؟
‫قرار بود یک ساعت پیش اینجا باشه.
‫متاسفم. الان نه.
‫وکیل دیگه‌ای هست که باهاش حرف بزنم ‫و این قضیه رو جدی بگیره؟
‫آقای لاروسا یا توی دادگاه حاضر نمیشه
‫یا همش درخواست تاخیر میده.
‫داریم در مورد خونه‌ی یه نفر حرف می‌زنیم.
‫تا حالا چیزی در مورد مهربونی شنیدین؟
‫سلام. الان نمی‌تونم جواب بدم.
‫می‌تونید پیغام بذارید یا پیامک بدید. ممنون.
‫هی، ایو، منم مامان.
‫فقط بهم زنگ بزن، باشه؟
‫دلم واست تنگ شده.
‫زنگ زدم به دامپزشکی.
‫می‌دونم اونجا کار نمی‌کنی.
‫دیگه هیچوقت باهات حرف نمی‌زنم.
‫تو یه دروغگو و دائم‌الخمری،
‫و دیگه توی زندگیم بهت احتیاج ندارم.
‫بله. سلام، آماندا اوگل هستم.
‫آماندا اوگل هستم.
‫سلام، آماندا اوگل هستم.
‫کلیف، آماندا هستم. بهم زنگ بزن.
‫تویوتا کمری آبی مدل ۹۱ من...
‫پیش شماست.
‫کمری مدل ۹۱ من!
‫کلیف، آماندا هستم. بهم زنگ بزن.
‫بهم زنگ بزن.
‫هی ایو، منم مامان. بهم زنگ بزن.
‫شماره پلاک ای‌دی‌کیو-۳۷۷.
‫ای‌دی‌کیو...
‫نه، کیو. کیو.
‫اوگل.
‫او مثل اورنج، گ مثل گِرِگ،
‫ل مثل لوسی.
‫بله، بله، بله.
‫هی، منم، دوباره دارم زنگ می‌زنم.
‫بهم زنگ بزن. باشه؟ دلم واست تنگ شده.
‫بیشتر از ۱۷۱ روز گذشته.
‫زنگ زدم که ماشینم رو پس بگیرم!
‫اگه میشه لطفا با من تماس بگیرید...
‫لعنت بهتون!
‫[با توام. بهم زنگ بزن، لطفا. ‫لطفا بهم زنگ بزن.]
‫[کارت فقط دروغ گفتنه. اگه به من باشه، ‫می‌تونی تا حد مرگ نوشیدنی بخوری.]
‫[دیگه بهم زنگ نزن]
‫[روز 197]
‫سلام، اسم من آمانداست و یه معتاد به نوشیدنی‌ام.
‫سلام، آماندا.
‫من توی این کار خیلی خوب نیستم.
‫دوست ندارم حرف بزنم...
‫در واقع، توی این کار افتضاحم.
‫- این اولین باره که حرف می‌زنم. ‫- باشه.
‫سال‌هاست که ته این اتاق‌ها قایم میشم،
‫مثل یه آدم ترسو.
‫ولی، به هر حال...
‫شروع می‌کنم...
‫اولین نوشیدنیم رو ۱۱ سالگی خوردم.
‫بذارید بگم یه اتفاقات خیلی بدی
‫توی ده سالگیم افتاد...
‫نوشیدن واسه یه مدت کمک کرد ‫تا اینکه دیگه بی‌فایده بود،
‫تا اینکه بیدار شدم و فهمیدم
‫که هرچیزی که مهم بود رو از دست دادم، و...
‫و خیلی چیزای بی‌اهمیت رو هم از دست دادم.
‫و بعدش پنج سال پیش تصادف کردم
‫و واسه کنترل درد بهم مخدر دادن،
‫که ازش خوشم اومد.
‫و بعد...
‫شروع کردم به نوشیدن.
‫و هر روز، فقط بیدار می‌شدم
‫و دستم رو دراز می‌کردم سمت بطری‌ای که کنارم بود.
‫تا اینکه سه سال پیش سعی کردم خودکشی کنم.
‫اینقدر قرص خوردم
‫که دکتر هم مثل من ‫از به هوش اومدنم تعجب کرد.
‫و بعدش...
‫و بعد از یه مدت کوتاه، دخترم رو از دست دادم.
‫اون تنها چیزی بود که واقعا واسم مهم بود.
‫و... من فقط...
‫دیگه از حضورم در کنارش مطمئن نبودم،
‫واسه همین مجبور شدم بذارم بره.
‫و هنوز یه روزایی فکر می‌کنم که کاش
‫فقط خودمو از یه پل پرت می‌کردم پایین، ولی...
‫من... من...
‫می‌خوام زندگی کنم.
‫می‌خوام زندگی کنم و می‌خوام اونو پس بگیرم.
‫و...
‫می‌دونم، کاملا می‌دونم
‫که تنهایی از پسش برنمیام.
‫تنهایی از پسش برنمیام و به کمک احتیاج دارم.
‫- درسته. ‫- پس... ممنونم.
‫و اینم حرف‌های من. ‫[روز 221]
‫ممنون. ‫[روز 221]
‫- ممنون، آماندا. ‫- ممنونم.
‫ممنون.
‫آماندا حرف زد، کیتی. تو هم می‌تونی حرف بزنی.
‫آره.
‫[که ما می‌تونیم این دوران را پشت سر بذاریم، ‫حتی آدم‌هایی مثل من.]
‫تو واقعا به یه ماشین احتیاج داری.
‫من یه دوچرخه داشتم. تو دزدیدیش.
‫قرضش گرفتم.
‫قرض گرفتن واسه زمانیه که توافق کرده باشیم.
‫آره، آره.
‫متاسفم. این کنایه‌ست.
‫چیزی که دارم ازش پاک میشم
‫چون انزواطلبیه،
‫و من دارم تلاش می‌کنم ‫الان توی زندگیم حاضر باشم...
‫این حرف‌ها قراره به جایی برسه؟
‫بزن بریم سر کار.
‫تو وکیل نیستی، آماندا.
‫این عوضی‌ها باید تاوان بدن. ‫پس، می‌دونی...
‫بیا قبول کنیم، ‫هردومون به کمک همدیگه احتیاج داریم.
‫باشه.
‫آره!
‫کجاست؟
‫کجاست؟ اون...
‫اوه، لعنتی!
‫- آقا... ‫- مواظب باش!
‫- کجاست؟ ‫- اوه.
‫قهوه آوردم.
‫عالیه. عالیه.
‫همونجا عالیه.
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫بله. سلام، کوین اگرز هستم.
‫- لطفا گوشی دستتون. ‫- هی، عوضی.
‫- نه! ‫- ماشین من دست شما بوده.
‫ببخشید؟
‫متاسفم. این خیلی عجیب بود.
‫بله، گوشی دستمه.
‫ماشینش رو پس بدید!
‫گم شو.
‫- قوانین وجود داره. ‫- نه، فهمیدم.
‫- فهمیدی؟ ‫- ممنون.
‫این پسر خیلی خوشگله.
‫وای خدای من.
‫اشکالی نداره؟ پسره؟
‫آره، پسره
‫تا وقتی که خودش بتونه تصمیم بگیره.
‫اوه.
‫آماده‌ای یه اسم انتخاب کنیم؟
‫- لیستمون رو آوردی؟ ‫- آره.
‫هی.
‫تیلور؟
‫نه.
‫جودی؟
‫قطعا نه.
‫این انتخاب دنیس بود.
‫بعدی.
‫ماوریک یا...
‫کیلمر؟
‫اون عاشق فیلم «تاپ گان»ـه.
‫نظرت در مورد... نیوی چیه؟
‫نوا و نیوی.
‫نمی‌دونم. من...
‫فکر نکنم چیزی پیدا کنیم.
‫هی، این چطوره؟ خوشگله؟
‫اوه، نه، نه، نه، نه.
‫من دارم میرم دادگاه، نه برنامه رقص.
‫باید حرفه‌ای و جدی به نظر بیام.
‫باشه، باشه، قبوله.
‫شاید من نگهش دارم. یه چاک پشتش بدم.
‫که برت دوست داشته باشه.
‫اوه، با هم حرف می‌زنید؟
‫حرف؟ نه.
‫گاهی وقتا یه گپ کوچیک.
‫زیاد دلم نمی‌خوادش. فقط...
‫ممنونم که میذاره بچه‌هامو ببینم.
‫- خب، اینم یه راهشه. ‫- همم.
‫ایوری هنوز باهام حرف نمی‌زنه.
‫ببین، ولشون نکن.
‫اگه عقل داشته باشن کوتاه میان،
‫- که دارن. ‫- نمی‌دونم.
‫خیلی لجباز و عصبانی‌ان.
‫باشه، فعلا این بحث رو نگه دار.
‫این چطوره؟
‫- ژاکت، دامن تنگ شیک. ‫- همم.
‫می‌دونی انگار میگه، «جناب قاضی،
‫باید به من گوش کنید.»
‫نمی‌دونم. شاید بهتره فقط...
‫لباس‌های خودمو بپوشم، می‌دونی؟ ‫شاید زیادی معذب باشم.
‫چند وقته که معذبی؟
‫سوالم جدیه.
‫ببین،
‫مهم نیست چی می‌پوشی.
‫تو آماندا اوگل هستی.
‫و قراره ماشینت رو پس بگیری.
‫نه فقط واسه خودت،
‫واسه همه‌مون.
‫[مامان: هی، واقعا دلم واست تنگ شده. ‫می‌دونم هنوز از دستم عصبانی هستی.]
‫بالاخره داریم میریم دادگاه.
‫چیزی هست که بخوای اضافه کنی؟
‫دفعه قبل اینا رو مرور کردیم.
‫- یادمه. ‫- مهم‌ترین بخش
‫- نادیده گرفتنه... ‫- ما یه مشکل داریم.
‫دبی. ما یه عالمه مشکل داریم.
‫آره. لاروسا ادعا می‌کنه که ‫کار شرکت یدک‌کش برنت بوده
‫که ماشین آماندا رو فروخته، پیمانکار کاپلان،
‫و اینطوری خودشونو از هر خسارتی تبرئه می‌کنن.
‫ولی این چرت و پرته. ‫معلومه که همون شرکته.
‫این قبول نمیشه.
‫نه، ولی هنوز باید باهاش بجنگیم.
‫که یعنی چی؟
‫وقت بیشتر، پول بیشتر. این بازی اوناست.
‫اینقدر دادخواست چرت و پرت میدن ‫تا ول کنیم یا ورشکست بشیم.
‫ولی چطور می‌تونن از این قضیه قسر در برن؟
‫این معلومه که یه کلاهبرداریه.
‫می‌دونم درست نیست،
‫ولی از نظر فنی قانونیه.
‫خب، حداقل توی دادگاه بخش.
‫خب، اگه چیز دیگه‌ای خواستید بهم بگید.
‫صبر کن، چی گفتی؟
‫اگه چیز دیگه‌ای خواستید بهم بگید.
‫نه، نه. در مورد دادگاه بخش.
‫اوه، نه، من اینو نگفتم.
‫فقط دارم چیزی که ‫کوین اون روز گفت رو تکرار می‌کنم
‫که اگه همون اول شکایت رو به جای دادگاه بخش
‫توی دادگاه عالی ثبت کرده بود،
‫میشد از تمام اینا جلوگیری کرد. من...
‫من میگم زندگی جای آزمون و خطاست، درسته؟
‫پس گند زدی. اعتراف کن.
‫من گند نزدم. فقط نفهمیدم
‫که این عوضی‌ها اینقدر ازت سوءاستفاده می‌کنن...
‫چرا فقط نمیگی گند زدی
‫و شکایت رو توی دادگاه اشتباه ثبت کردی،
‫و واسه همینه که توی این همه ‫گندکاری گیر کردیم؟
‫باشه، حتما. با چیزی که الان می‌دونم،
‫می‌تونستم توی دادگاه عالی ثبتش کنم،
‫- ولی نمی‌تونیم فقط فرض کنیم... ‫- ۳۳۱ روز بدون ماشینم.
‫کوین، باید بچه‌مو ببینم.
‫کریسمس رو از دست دادم.
‫همه‌چی رو از دست دادم!
‫بیشتر از یک ساله که ندیدمشون
‫و میشد از تمام اینا جلوگیری کرد
‫اگه تو فقط...
‫- فقط اعتراف کن. ‫- باشه.
‫اگه می‌خوای بگم که من...
‫اشتباه کردی و توی دادگاه اشتباهی ثبتش کردی!
‫و این کار توئه!
‫پس باشه.
‫ولی حداقل می‌تونستی
‫یکم قدر کارم رو بدونی
‫بابت اینکه چندین ماه از زندگیم رو ‫وقف یه کمری کردم
‫که ۴۰ صفحه دادخواسته، ساعتی یک صفحه.
‫می‌دونم این واست هیچ ارزشی نداره.
‫می‌دونم. مشکلی نیست.
‫- آماندا... ‫- نه، نه، نه!
‫دیگه حتی یک ساعت دیگه هم روش وقت نذار!
‫[روز 333]
‫[یدک‌کش کاپلان] ‫[یدک‌کش برنت]
‫ببخشید. وکیل شرکت یدک‌کش برنت کیه؟
‫منم.
‫و تو از شرکت اشتباهی شکایت کردی.
‫نمی‌تونم کمکت کنم، بچه.
‫♪ شب هالووین بود توی سالن قصر ♪
‫♪ و همه اومده بودن... ♪
‫آماندا، مایک پترسون هستم، از سیاتل تایمز.
‫الهام‌بخشه که کسی مثل تو رو ببینیم
‫که با سیستم می‌جنگه. می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫می‌دونم کوین بهت زنگ زده،
‫ولی هنوز واقعا نمی‌فهمم
‫چرا می‌خوای باهام حرف بزنی.
‫خب فکر می‌کنم احتمالا یه ماجرا اینجا هست.
‫زن سیاتلی که از خونه‌ش بیرون انداخته شده
‫و بعد از ماشین‌نشینی مقاومت می‌کنه.
‫اصطلاح جالبیه، «ماشین‌نشین».
‫فکر کنم بیشتر مردم تا الان تسلیم شده بودن.
‫من باید ماشینم رو پس بگیرم.
‫از کاری که سعی داری انجام بدی ممنونم،
‫ولی من قهرمان نیستم.
‫گمونم بیشتر مردم مخالف باشن.
‫می‌تونم ماشینم رو پس بگیرم؟
‫خب، من... من نمی‌تونم.
‫- آره؟ ‫- سلام، چاودر.
‫سلام، چاودر.
‫- سلام کن. ‫- سلام.
‫- سلام کن. ‫- سلام، چاودر.
‫- سلام. ‫- آخی.
‫هی.
‫[بالاخره روز محاکمه فرا رسید.]
‫[این آدم‌ها اصلا نمی‌دونن با کی در افتادن.]
‫[روز 368]
‫- سلام. ‫- خوشتیپ شدی.
‫اوه، ممنون.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره. اوهوم.
‫بسیارخب.
‫بریم.
‫سلام.
‫همگی قیام کنن.
‫می‌تونید بشینید.
‫جلسه امروز برای رسیدگی به درخواست متهم
‫برای صدور حکم فوری تشکیل شده.
‫توی برنامه دادگاه، پرونده کی‌سی۱۸سی رو داریم،
‫اوگل علیه شرکت یدک‌کش کاپلان.
‫بفرمایید، وکیل.
‫بله، خانم قاضی.
‫این واقعا لازم نیست.
‫وقت دادگاه رو تلف می‌کنه.
‫شاکی از متهم اشتباهی شکایت کرده.
‫پس شاید باید متهم درست رو وارد دعوا کنید
‫و درخواست غرامت کنید.
‫هی، خب خوشحال میشم این کار رو بکنم، بچه.
‫ولی به زمان احتیاج داریم.
‫قربان، چقدر طول می‌کشه ‫که آدم شرکت خودشو پیدا کنه؟
‫برنت یه پیمانکار ثبت‌شده‌ی کاپلانه.
‫دارن وقت تلف می‌کنن و یک ساله همینطوره.
‫این روند معمولشه.
‫روند معمول، خانم قاضی، ‫همونطور که وکیل میگه،
‫یه صورت‌حساب ۲۱.۵۳۴ دلاریه.
‫خانم اوگل از روز اول بارها فرصت داشت ‫که این جریمه رو پرداخت کنه.
‫- اون تصمیم گرفت این کار رو نکنه. ‫- من تصمیم گرفتم؟
‫قربان، واضحا آقای لاروسا...
‫یه عوضی آشغاله!
‫هی، هی، هی!
‫خانم اوگل، نمی‌خوام توی دادگاهم داد و بیداد باشه.
‫عذر می‌خوام، خانم قاضی. ولی من گفتم امروز
‫حقیقت رو میگم و این حقیقته.
‫خانم قاضی...
‫متاسفم، خانم قاضی. ‫من فقط چندتا نکته نوشتم.
‫فقط سریع می‌خوام بگم، من...
‫«وقتی اولین بار به دادگاه اومدم
‫دلم نمی‌خواست به خودم بگم بی‌خانمان
‫چون می‌دونم این واسه آدمایی ‫مثل متهم چه معنایی میده.
‫اونا می‌خوان ما رو آدمای تنبل، ‫مریض و بی‌ارزش بدونن،
‫نه آدمایی که فقط بدشانسی آوردن
‫و یه چتر حمایتی نداشتن که بهش چنگ بزنن.
‫و می‌فهمم. راحت‌تره که فقط تظاهر کنید
‫که ما آدمای تنبل، مریض و بی‌ارزشیم.
‫ولی از وقتی ماشین دزدیده شده‌ام ۳۶۸ روز پیش
‫توسط متهم بکسل شد،
‫من تک تک اون روزها رو
‫صرف جنگیدن واسه پس گرفتنش کردم.
‫بیشتر از ۲۰۰ تماس تلفنی ‫با پارکینگ گرفتم، خانم قاضی،
‫صدها ساعت پشت خط منتظر موندم.
‫پنج شب رو توی خیابون گذروندم
‫و بیشتر از ۱۲ ماه توی یه پناهگاه،
‫و سخت‌ترین قسمتش...
‫اینه که بیشتر از یک ساله بچه‌مو ندیدم.
‫ماشینم راه رسیدن من به بچه‌م بود.
‫ماشینم بیشتر از شش ماه خونه‌م بود
‫قبل از اینکه دزدیده بشه.
‫اون کمری مدل ۱۹۹۱ مال منه.
‫تلاش واسه پس گرفتنش سخت‌ترین کاریه ‫که توی عمرم داشتم،
‫و هیچکدوم از اینا به خاطر گند زدن من اتفاق نیفتاد.»
‫و من توی زندگیم گند زدم، خانم قاضی،
‫ولی این وضعیتی که در مورد ماشینم پیش اومد
‫قسم می‌خورم، تقصیر من نبود.
‫«همه چیز از اونجایی شروع شد که یکی ازم دزدی کرد،
‫و من در مورد اون آدمی که ‫ماشینم رو دزدید حرف نمی‌زنم
‫و وقتی من توی مصاحبه کاری بودم باهاش دور دور کرد.
‫من در مورد کاری که متهم بعد از اون باهام کرد
‫حرف می‌زنم.
‫یدک‌کش کاپلان یا یدک‌کش برنت
‫یا هر پوششی که می‌خوان زیرش قایم بشن
‫خیلی بدتر از هر خلافکار خرده‌پا توی خیابونه.
‫این خلافکارها ماشین‌ها رو واسه باج‌گیری
‫از آدمایی مثل من نگه می‌دارن.
‫و اگه در موردش شکایت کنی، تهدیدت می‌کنن
‫و بعد متقابلا ازت شکایت می‌کنن تا ساکتت کنن.
‫و به جای اینکه جلوشونو بگیرن، ‫شهرداری کمکشون می‌کنه،
‫و با تبانی بهشون قراردادهای پرسود
‫بدون هیچ رقابتی میده.
‫ولی بر خلاف متهم،
‫من دنبال صدقه از شهرداری نیستم.
‫تنها چیزی که می‌خوام چیزیه که ‫منصفانه و درست باشه.
‫هیچوقت چیزی که از دست دادم رو ‫دوباره بدست نمیارم،
‫بخصوص زمانی رو که با بچه‌م از دست دادم.
‫ولی شاید امروز بتونم حسی رو پس بگیرم
‫که هر از گاهی سیستم کار درست رو انجام میده
‫حتی واسه کسی مثل من.
‫و دنبال عذرخواهی نیستم،
‫حتی اگه خوب باشه.
‫تنها کاری که باید بکنید اینه که ماشینم رو پس بدید.»
‫ممنون، خانم قاضی.
‫اوه!
‫اوه، خوشتیپ شدی، آماندا.
‫آره.
‫توی راهم. بی‌صبرانه منتظرم که ببینمت.
‫آره، آره، آره، آره!
‫خب، ملت بهت میگن قهرمان، آماندا.
‫- اوه. ‫- حقیقته.
‫می‌دونی، من...
‫واقعا توی اون مورد گند زدم.
‫اوه، بس کن.
‫من توی خیلی چیزا گند زدم.
‫تبریک میگم.
‫چندتا از وسایلت رو واست نگه داشتم.
‫- اوه. ‫- منبع اگزوزت رو هم تعمیر کردم
‫و لاستیک‌ها رو جابجا کردم.
‫این کار رو واسه همه می‌کنی؟
‫ممنون.
‫من اینو می‌برم.
‫اوه، ممنون.
‫اوه!
‫کلیدهامو آوردم.
‫ممنون. ممنون.
‫بسیارخب.
‫هی، چرا این ماشین لعنتی روشن نمیشه؟
‫اوه! یادم رفت باتری رو شارژ کنم.
‫گندت بزنن! لعنتی!
‫گندت بزنن.
‫- متاسفم. ‫- لعنتی.
‫باشه، خب شارژر داری؟
‫می‌تونم باتری به باتری کنم.
‫- اوه، ای بابا. ‫- ای بابا.
‫[آماندا چهار ساعت منتظر ماند ‫تا باتری ماشینش شارژ شود.]
‫[نه غرامت مالی دریافت کرد و نه هیچ خسارت ملموسی. ‫حتی یک عذرخواهی هم از او نشد،]
‫[ اما در پایان، او به چیزی رسید که ‫بیشترین اهمیت را داشت: دیدار مجدد ایوری.]
‫آره، می‌تونی... سوزن اونجاست.
‫تو فقط... چشم‌هات ضعیفه.
‫- اونجاست؟ ‫- نمی‌بینیش؟ آره. آره.
‫سوزن روی برج سوزن فضاییه.
‫حتما به عینک احتیاج دارم.
‫- سلام، کوین. ‫- چطوری؟
‫می‌تونی سوزن بالای برج سوزن فضایی رو ببینی؟
‫- می‌تونم. ‫- آره.
‫داریم بحث می‌کنیم که آماندا می‌تونه ببینه یا نه؟
‫نمی‌تونم.
‫داشت میگفت، «کجا رفت؟»
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»