آروم، آروم.
دارن فقط بار اضافی رو می‌ریزن پایین.
هو!
برگردین سرکارتون
فردا براتون کره میارم
ممنون
- هی، کروگر. - برر!
سلام، تسا
سلام
اینان؟
گروه اولن
هزارتای دیگه از سیلسیا و پروسیای شرقی هم هستن
قراره کجا زندگی کنن؟
تو هتل‌های خالی
به ازای هر یک نفر از ما، دو نفر از اونا هست
چه می‌شه کرد؟
روس‌ها 50 کیلومتری برلینن
حداقل این دیگه آخرای جنگ کوفتی هیتلره
آلمانی بلدن؟
آلمانی‌ان دیگه
روز بخیر.
بیا، بپر! بپر! بپر!
و حالا هم شیر!
هان؟ جرأت نمی‌کنی، نه؟
اگه دست بهشون بزنی، وای به حالت.
روز بخیر مامان. روز بخیر خاله اِنا.
خب، باز هم مشغول بودی؟
شیر رو برای کوچولوها گذاشتم رو میز.
پسرم، بدون تو چیکار می‌کردیم.
فردا باید یه تیکه کره داشته باشم.
کره خوب؟
بله.
خدای من، اگه الان نون سفید و عسل هم داشتیم.
مامان؟ - بله؟
می‌تونم برم تو اتاق پذیرایی؟
برای چی؟
که یه کتاب برای خوندن داشته باشم.
کدوم؟ - "موبی دیک".
اگه گوش خر توش نذاره، قبوله.
می‌تونی بری برش داری.
پدربزرگ آریان همیشه می‌گه:
"هر کی زیاد بنوشه، مست می‌شه، و هر کی زیاد بخونه، باسواد می‌شه."
"خیانت بیولوژیکی".
اینو پدرم نوشته.
- اون پدرته؟ - آره.
همشون مال بابات هستن. - بله قربان.
"خاندان هاگِن - ۵۰۰ سال تاریخچه خاندان".
اون خونه‌ی ما بود. - تو هامبورگ؟
توی آتیش‌سوزی از بین رفت.
وقتی آتیش گرفت اونجا بودی؟ - نه، ما داشتیم می‌رفتیم آم‌روم.
بیا، اینو می‌خواستی.
"هرمان ملوِیل".
اسمش مثل منه: هرمان.
گوشه‌ی کتاب رو تا نکن.
باید هیزم دریایی جدید جمع کنی، نانینگ.
بله قربان.
پدر الان میاد خونه؟
- از کجا اینو فهمیدی؟ - چون جنگ داره تموم میشه.
تو از کجا میدونی؟ - شنیدم.
از کی؟ - همه میدونن که جنگ داره تموم میشه.
هرمان اینو گفت؟
نه.
شاید پدربزرگ آریان اینو به هرمان گفته باشه.
هرمان اینو نگفت.
من پناهنده‌ها رو دیدم که بوی کروگر آورده بود.
آهان.
پس بو کرگر اینو گفته؟
نه.
یکی از پناهنده‌ها؟
نه.
پس کی؟
بذار بچه راحت باشه. - تو دخالت نکن.
خب، کی گفته که جنگ به زودی تموم میشه؟
پسر، هر کی اینو بگه، به سربازامون خنجر میزنه.
میدونی چرا؟
سربازان ما برای وطن می‌جنگند.
برای ما.
خیلی‌هایشان می‌میرند
یا یک دستشان را از دست می‌دهند، مثل نانوا تووه.
و بعد کسی بیاید و بگوید، جنگ باخته است، همه‌اش بیهوده بود؟
تو این را می‌خواهی؟ - نه.
هر کس به سربازان ما خیانت کند، باید به سختی مجازات شود.
تا دیگرانی که می‌خواهند همین کار را بکنند، خوب فکر کنند.
هیلِه.
می‌فهمی؟ - بله.
تازه،
پسر کروگر نبود، پناهنده‌ها هم نبودن.
هیله، دیگه کافیه.
تسّا بود.
اون تسّای پررو، اون پرحرف.
برو پیش رئیس ناحیه، اشنایدر، و بهش بگو تسّا چی گفته.
پسر رو از این قضیه بکش بیرون. - اون باید وظیفه‌اش رو انجام بده!
نانینگ، تو همینجا بمون و مشق‌هات رو بنویس،
و تو هم برو تو تختت و استراحت کن.
هیله. - ولم کن!
اول می‌شینی.
دشمنان خلق.
ببخشید، هیل، نمی‌خواستم.
سلام، خشکی.
سلام، سم گنگستر.
نصفه‌شب اینجا توی دشت چیکار می‌کنی؟
دنبال دشمن می‌گردم.
و اگه پیدا کنی؟
می‌دونی کی این چاقوی نهنگی رو بهت داده؟
چی؟
از کی شنیدی.
م-م.
عمو تئو.
این مدرسه ماست. گمشید! ای خارجی‌های احمق!
برید گمشید! اینجا پره.
این مدرسه آمری‌هاست نه لهستانی‌ها.
که از ترس تو شلوارتون خیس می‌کنید.
خودت که آمری نیستی. برو پیش اونا!
دیوونه شدی؟ منم مثل تو آمری‌ام.
آره؟ پس اهل کجایی؟ - به تو ربطی نداره.
اهل هامبورگ.
پدرش اهل کجاست؟ اونم اهل هامبورگ.
تو حتی نمی‌تونی به زبان اومرنگ صحبت کنی. با لهستانی‌ها بمون.
ریچارد واقعاً دیوونه است.
او از هیچ چیز سر در نمی آورد.
بیا، برویم داخل.
مهم محل تولد نیست، بلکه اینکه از چه کسی هستی.
از تبار چه کسی.
اینها پدر و مادر من هستند.
آنها در نیویورک ازدواج کردند.
و عمو اونو آنجا به دنیا آمد،
که الان در فور زندگی می کند،
اما اهل آمروم است.
نگاه کن، ماشین‌ها رو.
و من اینجا به دنیا اومدم، روی کشتی، در راه برگشت به آمروم.
آره، تو در هامبورگ به دنیا اومدی،
ولی از طریق من، تو خون نُه نسل از مردم آمروم رو در رگ‌هات داری.
تو از خانواده‌ای از نهنگ‌گیرها هستی.
ما در خانه اجدادت هستیم. تو چطور می‌تونی اهل آمروم نباشی؟
و اینها کی هستند؟ - عمو تئو.
- همونی که چاقو رو بهم داد؟ - من اینو بهت گفتم؟
سام گنگستر. - آه، این رفت و آمد خوبی برای تو نیست.
و اون زن کیه؟
مامان!
بله پودل، مامان میاد. اینو بذار اینجا.
بله پودل!
بله.
خب، بریم آشپزخونه.
من نسل اندر نسل اهل آمروم هستم. - این دیگه خیلی بی‌ربطه.
بدو، بیا!
بدو!
خودشه، هل بده
اگه اینو مدیریت کنی، بیشتر گیرت میاد
ادامه بده!
هایل هیتلر!
خانم بندیکسن، شما در حضور جوانان از تضعیف روحیه صحبت کردید.
اونا عضو یونگ‌فولک هستن؟
حداقل پسر هیل هگِنر یکی از آنهاست.
تو باید بدونی
می‌دانید حکم تضعیف روحیه چیست؟
نه.
فکر می‌کنید آسیب‌ناپذیر هستید چون من برای این جزیره به سیب‌زمینی شما نیاز دارم.
اما در میان پناهندگان، کشاورزانی هستند. من شما را با آنها جایگزین خواهم کرد.
و بعد در دادگاه نظامی خواهید ایستاد.
و دقیقاً همین اتفاق خواهد افتاد. من قبلاً برایش اقدام کرده‌ام.
روز خوبی داشته باشید.
نانینگ.
وسایلت رو جمع کن
و از اینجا برو
من اینجا جاسوس نمی‌خوام
از اینجا برو!
سیب زیاد از درختش دور نمیفته!
کره نداریم؟
تسسا انداختت بیرون.
هوم.
میشه بری آب بیاری؟
توپ به جای کره.
حیف که توپ رو نمیشه مالید رو نون.
مزرعه تسسا تنها مزرعه نیست.
دیگه هیچکی پسر تو رو نمیخواد.
- هنوز دهقان های با شرافت هستن. - ولی هیچکی خبرچین نمیخواد!
از قرارگاه فرماندهی گزارش می‌شود
یه کم صداشو بیشتر کن.
که پیشوای ما آدولف هیتلر
امروز بعد از ظهر
در مقر فرماندهی‌اش در صدراعظمی رایش،
تا آخرین نفس در مبارزه با بلشویسم،
برای آلمان جان باخت.
در تاریخ ۳۰ آوریل، پیشوا
خوبه، حواسم بهت هست.
داره میاد.
نانینگ! بچه داره میاد! بدو، برو تو اتاق خواب، نانینگ.
خب، همه چی خوبه.
من پیشتم. بیا.
همه چی خوبه. همه چی خوبه. بیا.
بیا. خوبه.
برو، اینجاست. و برو رو تخت. بچه کوچولوها بیان بیرون!
- برو، برو! - و در رو ببند!
با عمیق‌ترین اندوه و احترام
مردم آلمان سر تعظیم فرود می‌آورند.
بذار جیغ بزنن. ریه‌هاشون قوی میشه.
نانینگ، می‌تونی لطفا نون رو بیرون ببری؟
حالم رو به هم می‌زنه.
می‌تونی بعداً بخوریش.
تنها چیزی که می‌خوام، نان سفید با کره و عسله.
سلام، نانینگ.
درود بر هیتلر!
عمو تووه، غیر از نان سیاه چیز دیگه‌ای نداری؟
و نان چاودار تیره
دیگه هیچ نان سفیدی تو آمْرم نمونده؟
گندم نداریم
ظاهرا برای جلوگیری از خونریزی سربازان
به آرد گندم نیاز دارن
پس این دارو هست؟
برای دستم که فایده‌ای نداشت.
یه چیزی بهت می‌دم که اشتها بیاری.
اون میل داره،
فقط یه نون سفید با کره و عسل.
پیدا کردنش سخته. شاید مجبور شی یکی از مرغاتو بدی جاش.
مرغا مال کشیش هستن.
ما بهشون غذا می‌دیم و در عوض تخم‌مرغ می‌گیریم. - آهان.
می‌شه آرد گندم بهم بدین؟
از کجا فکر کردی من آرد گندم دارم؟
چون دارو هستش،
شنیدم.
صبر کن.
بفرما. دارو.
چیز بدی نیست، پسرم
می‌تونی پختن رو کمی عقب بندازی؟
باید عسل و کره بگیرم.
می‌تونی یه کم تخم‌مرغ هم بیاری؟
برای نان پختن به تخم‌مرغ احتیاج نداری.
برای کیک احتیاج دارم
اگه برام تخم‌مرغ بیاری، برات نون می‌پزم
ولی یه نون کوچیک
مهم اینه که سفید باشه.
چی داری؟ - هیچی.
هیچی؟
این‌ها برای تووه.
و تو در عوض چی می‌گیری؟ - یک نان سفید برای مامان.
چرندیات. تخم‌مرغ‌ها رو بده.
چون دیگه علوفه نداریم، اینا آخریشه.
و بدون اجازه سوار دوچرخه‌م نشو.
دفعه بعد حسابت رو می‌رسم.
مامان امروز چی خورد؟
مثل یه خر لج کرده.
صبح بخیر. - صبح بخیر.
چرا دیروز مدرسه نبودی؟
باید غذا تهیه می‌کردم. - من که می‌تونستم کمکت کنم.
تو به تسا کمک می‌کنی.
کجا می‌ری؟ - پیش غازها.
می‌تونیم بعد از مدرسه با هم بریم پیش غازها.
برو، برو!
هیس!
هیس! هیس!
هیس!
برو، برو!
هیس!
برو گمشو! هیس!
هیس!
برو!
می‌بینی؟
عسل نداریم
ولی من عسل می‌خوام.
کدوم بخش از "عسل نداریم" رو متوجه نمیشی؟
این برای یکی از اعضای حزب هست.
بفرما.
من از آب شکر برای درست کردن عسل استفاده می‌کنم تا زمانی که خلنگ شکوفه بده
نمی‌تونید با این برای من عسل درست کنید؟
این تمام چیزیه که برام مونده
دیگه شکر تو آمروم نیست؟
انگلیسی‌های بدبخت کنترل دریای شمال رو در دست دارن
اونجا رو هم چک می‌کنن؟
من تا حالا تانکی روی گِل زار ندیدم
بگو ببینم، چرا مدرسه نیستی؟
پیش هِدی اشتورم بودم. - برای چی؟
نان عسلی برای مامان.
این اصلا نان عسل نمی‌خواد، گوشت می‌خواد.
خودش که گفت، از غذا حالش به هم می‌خوره.
فقط از نان عسل نه. - چرندیات.
اگه قراره مدرسه نباشی، حداقل برامون یه خرگوش دست و پا کن.
زود باش.
وگرنه به مادرت می‌گم که مدرسه نبودی.
مدرسه تموم شد؟
تعطیل شد. هینریش دیگه نمیاد.
مریض شده؟ - کسی نمی‌دونه.
بهم نشون می‌دی چطور خرگوش شکار می‌کنن؟ - معلومه، یه لحظه صبر کن.
هرمان.
کره دارید؟
همه تموم شده.
"موبی دیک" رو شروع کردی؟
درکش برام سخته. - برای منم همینطور بود.
کامل خوندی؟
بیشترش رو عمه اِنا برام خوند.
پدربزرگ آریان هم برام می‌خونه.
کتاب رو دوست داره؟ - آره.
میگه ناخدا اهب مثل هیتلره.
پس اون رو به مامانت لو ندادم.
مامانم خودش فهمید.
پدربزرگ آریان منظورش از اینکه "احب مثل هیتلر است" چیه؟
خب، کاپیتان احب مثل هیتلره، و کشتی
اسمش چی بود؟
دقیقاً، پِکوَد آلمانه،
برای همین احب نابود میشه.
پس موبی دیک کیه؟
آمریکایی‌ها.
چرچیل.
شاید «موبی دیک» خدای مهربان باشه.
یه قمری!
اون‌ها تو سوراخ خرگوش‌ها لونه می‌سازن.
اینجا می‌ارزه.
از پاهاش بگیر.
حالا نوبت توئه.
زود باش دیگه.
آدم‌های خشکی!
باید محکم‌تر بزنی!
خداقوت پدربزرگ. - خداقوت، پسرا.
پدربزرگ آریان، می‌تونی برام یه خرگوش رو تمیز کنی؟
خودت این کارو بکن
من این کار رو بلد نیستم.
می‌تونی بهم یاد بدی؟
نمی‌بینی؟
من مشغول چاپ پولم
پدربزرگ آریان همیشه می‌گه ماهی دودی پول آمبِروم هست.
مفید باش.
مادرش گوشت لازم داره
ولی نه جوری که اینجا رو بالا بیاری.
چی کار باید بکنم؟
از اینجا می‌زنی.
و مستقیم میای پایین
ولی با زاویه زیاد، وگرنه روده‌ها رو پاره می‌کنی.
پس باید بی‌خیال بشیم.
با قدرت.
تیزتر، چاقو رو. آره.
باید قفسه‌ی سینه رو هنوز ببری.
این فقط غضروفه.
روده رو اونجا ببر.
و این کثافت رو بیرون بریز.
خوبه!
خب، تبریک می‌گم!
دست‌هات رو بشور.
بد نبود، نه؟
برای یه خشکی‌نشین.
این دستگاه بی‌سیمه؟
دستگاه بی‌سیم نیست.
اگه یه چیزی بهت بگم،
قول میدی به کسی نگی؟
قول میدم. - بابا، پدربزرگ، اون عضو جوانان هیتلره!
این دستگاه بی‌سیم نیست، رادیوئه.
میشه بیشتر از رادیوهای معمولی صدا شنید.
حتی صدای دشمن؟
چرا پدربزرگت رفت نیویورک؟
هوم
چون می‌خواست دلار دربیاره؟
مجبور بود نانینگ، مجبور بود.
همه‌مون رفتیم اونور.
سم گنگستر،
عمو تئو،
من،
پسرامون.
منم وقتی بزرگ شدم، میرم نیویورک.
پسر من، دِیک، اون توی ارتش آمریکاست.
خب باید بدونم حالش خوبه یا نه.
برای همینه رادیو.
من جام رو بالا می‌برم به سلامتی شکارچی موفق ما، نانینگ.
و به سلامتی من. - بله، و به سلامتی تو، کوچولوی بلا.
خب، بخورید دیگه.
تو هم بخور، نانینگ.
سس سوپ خرگوش هم که همیشه گیر نمیاد.
خب بخور هیلِه.
دخترت به شیر احتیاج داره.
دنیا چه دنیاییه آخه که باید توش بزرگ بشه؟
نابود کردن،
فقط خراب کردن.
چون حسادت وجودتو گرفته،
چون هیچ مردی تو رو نمیخواد،
چون تو یه پوچ‌گرای بی‌ارزشی.
گمشو.
دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام ببینمت. وسایلت رو جمع کن.
اگه نمی‌خوای منو ببینی، تو جمع کن.
خونه نصفش مال منه.
هایل هیتلر!
هایل!
مرد حسابی، نانینگ.
عمو اونّو، می‌شه شکر و یه تیکه کره بهم بدی؟
آره دیگه
بیا بیا تو.
مامانت چطوره؟
از وقتی پیشوا مرده، دیگه هیچی نمی‌خوره. - آره.
فقط نون سفید با کره و عسل.
اوم. خب، ببینیم چی داریم.
آها.
کره تموم شده. فردا دوباره.
و شکر؟
شکر؟
بله، کمی.
ورد زبان پسران هیتلر چیست؟
پسران گروه جوانان
سرسخت، ام
هیتلر که مرده است.
او اینجا زنده است.
خب؟
پسران گروه جوانان سرسخت هستند.
ولی باید برگردم، قبل از اینکه جزر و مد بیاد.
شکری نیست.
پسرای یُونگ‌فولک، سرسخت، ساکت و وفادارن.
پسرای یُونگ‌فولک،
بالاترین چیز برای یه پسر یُونگ‌فولک،
ممنون.
به مادرت سلام برسون.
کاملاً خیس شدی. کجا بودی؟
پیش دایی اونّو بودم.
رفتی فُور و برگشتی؟
بیا، شکر. در عوضش برای مامان عسل می‌گیرم.
آهان.
دوچرخه‌م کجاست؟
توی رودخونه گم کردم، وقتی سیل اومد.
دلت می‌خواد بمیری؟
اونجا باتلاق داره.
می‌خوای مادرت از غصه بمیره؟
خب، حالا لباستو در بیار!
با اون لباس کثیف نیا تو خونه!
برات کار کنم.
برو گمشو! - ممنونم پسرم.
من به کسی چیزی نگفتم.
پس چطور مادرت اینو به ذهنش رسونده؟
من فقط پرسیدم،
چون جنگ به زودی تموم میشه.
خبری نشده؟
چه احضاریه‌ای؟
از طرف مسئول گروه محلی، اشنایدر.
الان نگرانی‌های بیشتری دارن
الان دارمشون
یه تیکه کره بهم میدی؟
اصلا پول داری؟
پول آمروم.
می‌تونیم از یه بخشیش استفاده کنیم
خب، بده دیگه.
سلام، گنگستر های سام.
سلام.
کمکی از دستم برمیاد؟
یه کم دیگه ماهی پهن برام بیار.
ماهی دودی هم میدی؟
خریداری؟
نه.
حاضرم براش کار کنم.
- نمی‌ترسی؟ - از چی؟
از چی؟
دریا
تو هم که از دریا نمیترسی.
چرا.
- برای من مهر و مومش کن - چی؟
چی؟
هی!
ادامه بده
چه تفنگ قشنگی دستت داری؟
وینچستره
وینچستر چیه؟
اون موقع‌ها که گاوچرون بودم، باهاش بوفالو شکار می‌کردم
چرا توی آمریکا نموندی؟
به خاطر جمعه سیاه
اون روزی بود که همه آمریکایی‌ها می‌خواستن پولشون رو از بانک بگیرن.
پول تموم شد.
وحشت ایجاد شد.
بعضی‌ها حتی از پنجره پایین پریدن.
چون دیگه پولی نبود، نمی‌تونستن استیک هم بخرن.
اون موقع هر کسی به فکر خودش بود.
اما خیلی از اهالی آمروم توی آمریکا موندن.
تو نیویورک آمرومی بیشتر هست تا اینجا، می‌دونستی؟
و دایی تئو؟
آه
اونجا زنی بود در هامبورگ،
روث دانتسیگر، که او عاشقش بود.
همه ما عاشقش بودیم.
اما او با لیمریک‌هایش او را می‌خنداند، او فقط او را می‌خواست.
لیمریک چیست؟
"روزی بود در تیمِل، مردی زشت
که به خود می‌بالید با قد خویش
که زنی پیر و مست گفت:
فرشته‌ی من، خدا تو رو فرستاده!
این یه شعر لیمریکه.
روث و تئو می‌خواستن ازدواج کنن.
ولی ممنوع بود.
چرا ممنوع بود؟
دقیقا
خب، می‌خواستن مهاجرت کنن. ولی اجازه نداشتن.
و حالا یه چیزی بهت می‌گم.
مادرت دخترعموی تئو هست.
اون می‌توانست کاری بکند.
پدرت که یه مقام بالارتبه در نازیه.
ولی نذاشتن.
تئو روی یه کشتی نهنگ‌گیری کار می‌کرد.
وقتی جنگ شروع شد،
حالا توی آمریکاست.
و برای روث چی پیش اومد؟
روث دانتسیگر
نازی‌ها اونو گرفتن
نازی‌ها اونو کشتن.
ممنون.
داری دروغ می‌گی.
اما اینطور بود.
پدر و مادر من چنین کاری نکردند!
هی، اون چیه دستت؟
بده به من!
دایی تئو!
برام یه شعر دیگه داری؟
تو تازه به دنیا اومده بودی، که من اینو به مادرت دادم.
می‌خوای دوباره مال خودت باشه؟
من که تقصیری ندارم پدر و مادرم چیکار کردن.
نه، تو تقصیری نداری، ولی با این حال باهاش درگیری.
چه بخواهم چه نخواهم، مرا یاد پدر و مادرت می‌اندازی.
نانینگ؟
خوابت نمی‌برد؟
بیا اینجا.
دایی اونو؟
اسکار!
کمک
کمک!
چرا کمکش نمی‌کنی؟
اسکار!
اون نمیتونه شنا کنه! یه کاری بکن!
خواهش میکنم!
اسکار!
خودتو نگه دار، اسکار!
اسکار.
حالا به مادر چی میگفتم؟
سیل به زودی میاد.
خیلی کوچیکه.
آره، بهت که گفتم
برای چیه؟
چی؟
جنگ تموم شده.
آلمان تسلیم شده.
- به افتخار آزادی، بچه‌ها! - به افتخار آزادی!
شماها که هنوز لیوان ندارین.
بیا این طرف!
بیا دیگه.
مامان. ببین.
یه نون سفید با کره و عسل.
میشه لطفا ببریش آشپزخونه؟
اما مامان
فقط بذارش تو آشپزخونه.
نانینگ، خودتو جمع کن. نانینگ!
گریه نکن!
نانینگ. نانینگ!
به خاطر زاری مثل توئه که جنگ رو باختیم.
فهمیدی؟
نانینگ!
نانینگ، خودتو جمع و جور کن.
خودتو جمع و جور کن!
خودتو جمع و جور کن، فهمیدی؟
گریه نکن. بس کن!
نانینگ، بس کن.
مرد باش!
خوبه.
بیا.
باشه. باشه.
پس برو و همین الان نون رو برام بیار.
تو عوضی!
تو عوضی شکمو! - مامان!
آخ!
تو - آخ! آخ!
- نانینگ! - آخ!
- نانینگ، بگو دست بردار! - ولم کن!
دیگه کافیه! دیگه کافیه! نانینگ، دیوونه شدی؟
- من فقط گرسنه بودم!
نانینگ.
قصابی
بیایید.
صبح بخیر.
خدای، ینس.
- صبح بخیر، پسرها.
با اینا چی می‌تونم بگیرم؟
دیگه هیچی
تموم شد
پس مردم الان چه جوری پول میدن؟
با دلار
یا پوند انگلیس
یا اینکه مباله میکنن
ما کشاورز نیستیم، چیزی برای مبادله نداریم
تو نیویورک که فامیل دارید
بهشون بگید براتون بفرستن
لطفاً بیرون منتظر باشید، باشه؟
مَکِر، تو هم. مَکِر.
برو، حالا بیا.
نمیشه چیزی رو نسیه بگیرم؟
من این طوری نمیتونم پولی دربیارم
فقط همین یه بار؟
اگه برای شما این کارو بکنم، همه ازم انتظار دارن
من به کسی نمیگم
اون پشت کارم دارن
با دلار برگرد
اون وقت تو هم یه چیزی می‌گیری.
بیاین بچه‌ها.
هیله! - برنگرد.
وایسا!
فقط به راهت ادامه بده.
این مزخرف رو تموم کن! - هی، مادرم رو ول کن.
پس بده.
بیاین بچه‌ها.
هیله. - ولم کن!
اونو ول کن!
وگرنه پلیس نظامی رو خبر می‌کنم.
هیله.
حالا از اینجا برو
هیله عزیزم،
خیلی تحسین می‌کنم که چطور ماه‌های آخر رو در جزیره سپری کردی.
من اوضاعم
زندگی تو اردوگاه خسته‌کننده‌ست.
اما آذوقه کافی داریم.
گاهی حتی برای ناهار
پس لطفاً نگران من نباش.
انگلیسی‌ها حتی بهمون اجازه می‌دن روزنامه‌های مجاز رو بخونیم.
اینطوری فهمیدم که سیستم قدیمی مدرسه دوباره برقرار می‌شه.
از این نتیجه می‌گیرم که در هامبورگ دوباره دبیرستان‌هایی
به عنوان پیش‌نیاز
ازت مصرانه می‌خوام که نانینگ یکی رو ببینه.
از اینکه می‌بینم بچه‌های ما
سالم رو به دنیا هستند، خوشحالم.
مخصوصاً نانینگ.
با بهترین آرزوها،
ویلهلم تو.
نانینگ!
نانینگ.
تمومش کردی؟ - هنوز نصفش هم نشده، ولی بفرما.
اینو نگه دار.
اینو به من میدی؟
مادرت چی؟
مهم نیست. شاید اونموقع یه فکری از من بکنی.
ممنون.
وقتی تو تعطیلات تابستون برگردی، من تمومش کردم.
خونه رو میفروشیم.
میفروشین؟
من فکر میکردم اهل آمروم هستم.
تو بیشتر از من اهل آمرومی.
پدربزرگ آریان همیشه میگه، اهل واقعی آمروم دیر یا زود همشون میرن.
نانینگ.
نانینگ، بیا.
راه بیفت، هیله
نمیخوایم کشتی رو از دست بدی
نگران نباش، برمیگردیم
هی!
صبر کنید!
بایستید!
کروگر، بس کن.
بایستید!
بپر!