‫♪ الف، ب ♪
‫♪ پ، ت ♪
‫♪ ث، جیم، چ ♪
‫♪ ح، خ، دال، ذال ♪
‫♪ ح، خ، دال... ♪
‫- سم؟ ‫- بله.
‫خوبی؟
‫آره.
‫چند ساعتی میشه این پایین هستم.
‫تو... تو چیکار... این چیه؟
‫راجر گفت بخش ای۹ رو ‫به ترتیب حروف الفبا مرتب کنم.
‫اوه.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫بهتره بشینیم.
‫خیلی‌خب.
‫آره
‫خبر دردناکی دارم.
‫و امیدوارم بدونی برای این شرکت
‫چقدر ارزشمند بودی.
‫- به شدت توانمند هستی. ‫- متشکرم.
‫[پاییز]
‫- میشه... ‫- اوه.
‫لعنتی.
‫قلبم.
‫میشه... میشه کمک خبر کنی؟
‫- رفیق، حالت خوبه؟ ‫- آره. من خوبم.
‫حالم بد شد، ولی من...
‫- خوبم. ‫- مطمئنی؟
‫آره، ببخشید اگه باعث ترس بقیه شدم.
‫می‌خوای تو دفتر بشینی؟
‫نه، نه، نه. خوبم.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫اوه.
‫دستت درد نکنه.
‫خوشحالم بهتری.
‫آره.
‫خیلی بهترم.
‫آم، می‌تونم... می‌تونم ‫بهت کارت هدیه...
‫کلاهی‌چیزی بدم؟
‫نه، من باید برم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫همم.
‫ای‌وای‌من، رفیق!
‫نمی‌تونی ببری‌شون خونه بکی؟
‫دیوید، بلیت تئاتر داریم.
‫دیوید؟
‫الو؟
‫- سلام سم. ‫- سلام.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- همچنین.
‫سرت خوبه؟
‫آره، ممنون.
‫چیزه.. خال‌مو برداشتم.
‫اوه، خوبه.
‫آه.
‫- حال مامان و بابات چطوره؟ ‫- حالشون... حالشون خوبه.
‫نگاه کن.
‫قبلا لیوان‌های ته‌صاف گرفته بودم.
‫همه رو میز می‌ذاشتن و میرفتن، ‫با خودم گفتم،
‫برم لیوان مخروطی بگیرم.
‫الان همه له‌اش می‌کنن ‫و بازم می‌ذارن و میرن.
‫نمیشه برنده شد، سم.
‫آخرین حمله عصبیت کِی بود؟
‫وقتی از دانشگاه اومدم بیرون، سال ۲۰۱۹.
‫افسرده‌ای؟
‫- نه راستش. ‫- خوبه.
‫- علف می‌کشی؟ ‫- گاهی.
‫تاثیر نداره.
‫آره.
‫هیچ‌کس به حرفم گوش نمیده.
‫خیلی‌خب، دیگه چیه؟
‫آم...
‫خب، فکر می‌کنم
‫با یه سری چیزهای اوسی‌دی در تکاپو هستم.
‫بگیر اینو پر کن.
‫افکار مزاحم چیه؟
‫ترجیح میدم چیزی نگم.
‫من پنجاه سال سابقه ‫آسیب‌شناسی روانی دارم، سم.
‫چه افکاری دارن؟
‫نمی‌خواستم بپرسم...
‫مامانم گفت که بابا و مامان شما
‫توی آشوییتز کشته شدن.
‫بابام. ‫مامان توی اردوگاه مرگ بلزک کشته شد.
‫آره، بهتر برم.
‫بگیر بشین.
‫متاسفانه نمی‌تونم بگم.
‫جدا علاقه‌مند شدم بدونم.
‫یه سری مسائل درباره هولوکاست وجود داره.
‫من قصد دارم وظیفه‌مو انجام بدم، سم.
‫تو هم پول خوبی بهم میدی، ‫پس بگیر بشین.
‫خب، چه افکاری داری؟
‫چیزه، چیزه... چیزه... خیلی نامناسبه.
‫فکر می‌کنم دچار یهود ستیزی درونی شدم.
‫عالیه. ادامه بده.
‫مثلا اگه یه یهود حسیدی
‫توی داروخونه جلوم باشه،
‫مدام تو ذهنم
‫اینو تکرار می‌کنم، آم...
‫می‌دونم، یه‌کم حالم بده.
‫آم، چیزه...
‫به زن‌های «کایک» فکر می‌کنم. ‫[واژه‌ای توهین آمیز برای یهودیان]
‫- اینو به زبون میاری؟ ‫- نه. نه.
‫- فقط با حریدی‌ها این مشکلو داری؟ ‫- چی؟
‫حسیدی‌ها، کلاه مشکی‌ها.
‫اوه.
‫آ، چیزه...
‫با همه یهودی‌ها؟
‫- آره. ‫- همم.
‫فقط زن کایک؟
‫خب، مثلا اگه...
‫یه سکولار یهودی ببینم،
‫- دماغ عقابی تو ذهنم میاد. ‫- دماغ عقابی؟
‫- آره. ‫- فقط دماغ عقابی؟
‫واقعا خجالت می‌کشم ‫و شرمسارم این چیزا رو بهت میگم.
‫جانم؟
‫برو سرتو به دیوار بکوب.
‫نمی‌فهمم.
‫نگران من نباش.
‫باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫یه یهودی می‌بینی، ‫و این چیزا به ذهنت میاد.
‫- تکرار میشن؟ ‫- بله.
‫منظورت این‌طوریه...
‫زن کایک، زن کایک، زن کایک، ‫زن کایک، زن کایک؟
‫میشه لطفا نگی؟
‫یا دماغ عقابی، دماغ عقابی، دماغ عقابی.
‫تو جمله؟
‫مثلا، زن کایک و دماغ عقابی ‫رفتن لاتکه بخورن؟
‫- میشه لطفا تمومش کنی. ‫- ببین...
‫بهترین درمان برای اوسی‌دی
‫اینه که خودت رو نسبت ‫به اون افکار شرطی‌سازی کنی.
‫اگه اجازه بدی وجود داشته باشن، ‫قدرت‌شون رو از دست میدن.
‫به نظرت من یهودستیزم؟
‫به نظرم تو یه یهودِ مضطرب ‫با او‌سی‌دی خفیف هستی.
‫- خفیف؟ ‫- اوهوم.
‫پس... پس ناراحت نشدی؟
‫فقط اونجایی ناراحت شدم که اجازه ندادی
‫جمله لاتکه رو تموم کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- مجردی؟ ‫- آره.
‫- چند وقته؟ ‫- نمی‌دونم، چند سال میشه.
‫به‌قدر کافی جذاب هستی.
‫ممنون.
‫به نظرت ممکنه مثلا...
‫- ترومای بین‌نسلی باشه یا... ‫- آره، حتما.
‫خب، بریم سراغ دارو.
‫زاناکس همراهم نداشتم.
‫مقدار مصرف اِفِکسور رو ‫تا ۱۵۰ میلی‌گرم بالا می‌بریم.
‫برای وسواس در سطح بالا مفیده.
‫و همیشه دو میلی‌گرم زاناکس همراهت باشه.
‫کارت قبول نمی‌کنید، نه؟
‫حالت خوبه؟
‫تازه بیمه‌مو از دست دادم.
‫متاسفم.
‫فکر کنم بیمه کبرا دارم، پس...
‫باشه. ما بیمه قبول نمی‌کنیم.
‫باشه، من...
‫چیزه... هزینه‌ام خیلی زیاد شد،
‫ولی واستون چک می‌فرستم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫- به مامان و بابات سلام برسون. ‫- حتما.
‫پرستاری بچه انجام میدی؟
‫جانم؟
‫پرستاری بچه‌ها رو انجام میدی؟
‫آم، خب...
‫مطمئنم نظیر نداری.
‫دیوید به مشکل خورده.
‫باشه.
‫- ببخشید، کی؟ ‫- پسر ما، دیوید.
‫تو باشگاه تنیس پرستار تو بود.
‫یادت میاد؟
‫- باشگاه راکت نیوراشل. ‫- اوه.
‫از شهر می‌اومدیم.
‫- باشه. ‫- دیوید هنوز تنیس بازی می‌کنه.
‫بذار سه تا دختر بانمک‌شو بهت نشون بدم...
‫- نوه‌هام هستن. ‫- خوبه.
‫این کلیره. شش سالشه.
‫زویی. هشت سالشه.
‫- اون اِماست. یازده ساله‌شه. ‫- خیلی...
‫- خیلی خوشگلن. ‫- بانمک هستن.
‫به من نرفتن.
‫اوه، خب...
‫اشتباه نیست که بیمار مطب، آم...
‫خب، ما بابا و مامانتو می‌شناسیم.
‫مگه چیه؟ تو آدم به‌درد بخوری هستی.
‫آ...
‫شما؟
‫آم، من دوست خانوادگی ‫بابابزرگ و مامان‌بزرگت هستم.
‫اومدم از شما پرستاری کنم.
‫آم...
‫اسمت چیه؟
‫کلیر ایزابل فینمن.
‫خوبه.
‫- من... من سم دنیل استاین هستم. ‫- بابا!
‫بابا!
‫- دیوید؟ ‫- بیا بالا!
‫آره. زود باش.
‫ایول.
‫- سلام رفیق. ‫- سلام.
‫- دیوید. ‫- سم هستم.
‫- سلام. حالت چطوره؟ ‫- خوبم. خوبم.
‫ببخشید، من...
‫همزمان ۱۵ تا کار انجام میدم.
‫عیب نداره.
‫با دخترا آشنا شدی؟
‫فقط کلیر رو دیدم.
‫اون اِماست، ‫داره یه عالمه مشق می‌نویسه.
‫زویی بازی می‌کنه.
‫گیمره.
‫عالیه!
‫- برم؟ ‫- صبر کن.
‫قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫چیزه...
‫شاید تو باشگاه راکت نیوراشل؟
‫هنوز بازی می‌کنی؟
‫نه راستش.
‫- منم می‌خوام بازی کنم. ‫- اذیتم نکن.
‫دخترا، سلام کنید.
‫سلام.
‫- سرت خوبه، رفیق؟ ‫- آره.
‫از موتور افتادم.
‫آم، خب، کلاه داشتم،
‫اما می‌دونی،
‫محکم نبود.
‫نه، کلاه باید راحت باشه، داداش.
‫مامان کجاست؟
‫رفته مارتاز وین‌یارد، عزیزم، ‫رفته پیش مامان‌جون و آقاجون.
‫منم می‌خوام برم مارتاز وین‌یارد.
‫می‌دونم. منم دلم می‌خواد.
‫مامان باید چند روز استراحت کنه.
‫چیز مهمی نیست.
‫زن من...
‫بابا و مامانش نیوزلند زندگی می‌کنن.
‫پرستارمون رفته لهستان.
‫بابا و مامان منم رفتن تئاتر هیو جکمن.
‫واسه همین تو هچل گیر کردیم.
‫اوه.
‫سیصد دلار کافیه؟
‫اوه.
‫ممکنه ۲ یا ۳ صبح برگردم.
‫خب، به نظرم خیلی...
‫می‌دونی.
‫کار راحتی نیست.
‫امشب تو بیکن با گروه وارن هینز
‫گیتار باس میزنم.
‫خوبه.
‫وارن هینز رو می‌شناسی؟
‫شرمنده، نه.
‫گروه گاورمنت میول.
‫آره.
‫آ...
‫بگو که گروه آلمان برادرز رو می‌شناسی.
‫آره، گروه آلمان برادرز رو می‌شناسم، آره.
‫خب رفیق من با گروه وارن تور گذاشتن.
‫کمرش آسیب دیده،
‫از اول هفته من جای اون تمرین می‌کردم.
‫عالیه.
‫خیلی‌خب، برنامه به این صورته.
‫کلیر باید ساعت ۸:۳۰ بخوابه.
‫زویی ساعت نه. ‫زویی به بادوم‌زمینی حساسیت داره.
‫تو خونه نداریم، ‫ولی این اپی نفرینش.
‫نه، شوخی می‌کنم.
‫نه، این... از اول همین جا بود.
‫خیلی‌خب.
‫اِما باید ۹:۳۰ بخوابه.
‫اجازه دارن کتاب بخونن ‫یا یه ربع اذیتت کنن.
‫ولی بعدش خاموشی میزنی.
‫باید یه‌کم سرسخت باشی، رفیق.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫روی گاز مک اند چیز هست.
‫- واسه زویی گرم کن. ‫- باشه.
‫و فکر کنم شماره‌تو داشته باشم.
‫اینه...
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫[دایان کوهن]
‫- شیشه رو شکست، بابا! ‫- سلام
‫جارو کجاست؟
‫- اون شیشه شکست! ‫- سر و صدا واسه چیه؟
‫- هیس. ‫- ببخشید.
‫عیب نداره. نگران نباش.
‫شاید بهتر باشه زیر گاز رو خاموش کنی.
‫هی، زوبات!
‫مک اند چیزت آماده‌ست.
‫نمی‌خوام.
‫امتحان کن.
‫- می‌تونم بستنی بخورم؟ ‫- من بستنی می‌خورم.
‫- آره، بعد شام. ‫- فقط بستنی می‌خوام.
‫کاسه‌ها این بالاست.
‫چنگال‌ها اینجاست.
‫می‌تونه شیر، آب، آب گازدار بخوره.
‫میشه ما بستنی بخوریم؟
‫آره، بعد این‌که آبجی‌تون شامشو خورد.
‫ما شام خوردیم!
‫خدای من.
‫- باشه. ‫- چی؟
‫آم، داغه.
‫اون می‌مونه؟
‫هی.
‫لطفا، لطفا،
‫لطفا مودب باشید.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- قول؟ ‫- آره.
‫ممنون، داداش.
‫عجله کن، تی‌کی. دیرم شده.
‫آخرین پیاده‌روی تابستونه.
‫می‌دونید، فکر کنم...
‫فیلم ای‌تی روی نتفلیکس باشه.
‫ای‌تی چیه؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫نمی‌دونید ای‌تی چیه؟
‫- من می‌دونم ای‌تی چیه. ‫- منم می‌دونم.
‫- تو نمی‌دونی ای‌تی چیه. ‫- چرا، می‌دونم!
‫باید ای‌تی نگاه کنیم.
‫- بابا میگه ای‌تی ترسناکه. ‫- واقعا؟
‫یعنی منظورش چیه؟
‫مثلا وقتی که ای‌تی بستری شد؟
‫رفیق، خفه شو.
‫آم، ببخشید.
‫از وقت خوابت گذشته، کلیر.
‫ساعت خواب من با خواهرهام یکیـه.
‫- نه، نیست. ‫- مامان گفت.
‫نه، نگفت. دروغ نگو، کلیر.
‫من مامانی رو می‌خوام!
‫- میشه بازم بستنی بخورم؟ ‫- حتما.
‫- واسم میاری؟ ‫- نه.
‫باز شروع شد.
‫آم...
‫حالت خوبه، کلیر؟
‫نه!
‫من دروغ نمیگم!
‫باور می‌کنم. حرفتو باور می‌کنم.
‫آم، نظرت چیه...
‫ساعت ۹:۳۰ با آبجی‌هات بخوابی؟
‫- مامان میاد خونه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫من مامانمو می‌خوام!
‫چیزه... شماره مامان‌تونو دارید؟
‫آره، رو یخچاله.
‫اوه!
‫گندش بزنن! خدای من.
‫مامان!
‫[بهار]
‫مامان؟
‫سلام کوچولو.
‫استراحت می‌کنم.
‫دارم میرم مدرسه، مامان.
‫می‌دونم.
‫کلیر، عزیزم، دیرمون شده!
‫برو پیش مامان‌بزرگت، باشه؟
‫مامان‌بزرگ، میشه بازم بستنی بخورم؟
‫نه، نه، می‌خوایم بریم.
‫چکمه بارونیت کجاست؟ زود باش.
‫دیرمون میشه. کلیر!
‫چکمه بارونی نیاز ندارم.
‫دفتر کیم آیزنر. ‫جولی هستم، بفرمایید؟
‫سلام جولی. دایان کوهن هستم.
‫- سلام دایان. ‫- سلام.
‫کیم رو نمی‌بینم.
‫قرار برانچ داشتیم.
‫از جلسه آژانس میاد.
‫چند دقیقه دیگه میرسه.
‫آخر هفته رو مالیبو بودیم،
‫از زوما خیلی دور بودیم.
‫اون ساحلی که موج‌سوارا میرن اسمش چیه؟
‫همونی که بعد زوماست. ‫می‌دونی کدومو میگم؟
‫می‌دونی کدومو میگم.
‫بگذریم، یه خونه بزرگ و خوشگل اونجا بود،
‫درست کنار ساحل... ‫یه سلبریتی معروف اونجا بود.
‫اجازه ندارم بگم.
‫وادارمون کردن قرارداد عدم افشا امضا کنیم.
‫مهم نیست. بگذریم...
‫می‌خواستم در مورد یه چیزی حرف بزنم.
‫من... یه‌کم دلسرد و ناامیدم.
‫از نظر بازیگری میگی؟
‫آره.
‫بیا بررسی کنیم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫آم...
‫در کل، احساس می‌کنم ‫هیچ اتفاقی رخ نمیده.
‫و در آینده هم وضع همینه.
‫خب، منظورم اینه...
‫میشه بیشتر بگی؟ چون...
‫اون روز تو باشگاه
‫باب همپل رو دیدم،
‫و حتی منو نشناخت، جیم.
‫مگه میشه؟
‫به خاطر اون عوضی ‫جایزه اوبی رو بردم.
‫- اون آلزایمر داره، دایان. ‫- چی؟
‫ناراحت‌کننده‌ست.
‫خدای من.
‫خانواده‌اش اذیت میشن.
‫- خدای من. ‫- بازم قهوه میارید؟
‫ببخشید. چیزه...
‫خیلی‌خب، دیگه چیزی هست؟
‫آ...
‫- نمی‌دونم ‫- گوش کن...
‫یه‌کم زمان‌بره، عزیزم.
‫داریم دوباره تو رو به همه معرفی می‌کنیم.
‫فکر می‌کردم یه‌کم سریع‌تر باشه.
‫نه، متوجه هستم.
‫هنوز فکر می‌کنم تولید محتوا فکر خوبیه.
‫می‌دونی، پادکست یا قسمت آزمایشی.
‫چیزه... خوبه دستِ آدم پر باشه.
‫من فقط می‌خوام تست بدم.
‫اگه بتونم بگم
‫این قسمت آزمایشی خنده‌داری ‫که دایان نوشته رو ببینید...
‫کیم...
‫- خیلی پیرم؟ ‫- چی؟
‫ابدا.
‫آخه تو آینه نگاه می‌کنم، و به نظرم...
‫انگار... انگار درست نیست.
‫و با این‌حال، زن‌های دیگه رو می‌بینم،
‫که ده سال پیش خودشونو دستکاری کردن ‫و خوب نشدن
‫- ولی ‫- خیلی‌خب، می‌دونم.
‫اصلا فکرشم نکن.
‫به صورتت دست نمیزنی.
‫تو خیلی خوشگلی، دایان.
‫زن معرکه‌ای هستی...
‫مسحور کننده‌ای.
‫یه لحظه وقت میدی؟
‫آره. واقعا؟
‫آره، حتما، گوشی رو بهش بده.
‫خب؟ عالیه.
‫چی می‌خوای؟
‫هی! هی، نگاه کنید!
‫مامان!
‫سلام!
‫خدای من.
‫مدرسه چطور بود؟
‫- میشه بریم یوروپن؟ ‫- عزیزم، امروز نه.
‫می‌دونی چرا؟ ‫چون باید معلم‌تونو ببینم.
‫چرا؟
‫تا درباره تو و تو حرف بزنم.
‫گرفتمت!
‫- سم شما رو می‌بره خونه. ‫- میشه تو ما رو ببری؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آره!
‫همچنان شب بیکاری؟
‫آره، کاری ندارم.
‫اوه، خوش‌شانس نیستیم ‫که سم هیچ کاری نداره؟
‫خیلی‌خب.
‫تا بعد.
‫- بهت پیام میدم. ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫- خداحافظ، مامان. ‫- خداحافظ، مامان.
‫سم، بریم.
‫خیلی‌خب، وایستید...
‫هی، زن من اونجاست.
‫امان از خط متروی ال.
‫پیامم رو گرفتی؟
‫نیم ساعت تو خیابون متروپولیتن
‫معطل بودم،
‫به یه مانیتور کوچولو نگاه می‌کردم ‫که نوشته بود مترو پنج دقیقه دیگه میرسه.
‫سرویس خط ال عین کابوس می‌مونه.
‫لطفا انقدر نگو خط ال.
‫ببخشید.
‫به خواست خودم خونه‌ی دنیل نمی‌مونم.
‫باید سفارش بدم.
‫این خوبه؟
‫- این چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫مامانم میگه
‫اجازه نداره بچه‌ها رو از مدرسه برداره.
‫اصلا درست نیست.
‫سم اون‌ها رو میاره. ‫مامانت صبح‌ها دخترا رو میرسونه.
‫کی؟
‫- یعنی چی کی؟ ‫- سم کیه؟
‫- پونزده بار بهت گفتم. ‫- صبر کن، سم، بیمار بابامو میگی؟
‫همون یهودی جوونی که مامانت پیدا کرد.
‫نه. اصلا فکر خوبی نیست.
‫خودت استخدامش کردی.
‫برگ قاصدک؟
‫ممنون.
‫خب...
‫دو شب شده، و...
‫دلم می‌خواد بیام خونه.
‫نمی‌تونم بخوابم. باید تنها باشم.
‫مسئله شخصی نیست.
‫انگار شخصیه.
‫دلم واسه دخترام تنگ شده.
‫فردا می‌بینی‌شون...
‫و... و یک‌شنبه هم ‫تو تاکستان اون‌ها رو می‌بینی.
‫مدالیون تمپه و برگر لوبیا سیاه
‫- با سیب‌زمینی شیرین. ‫- ممنون.
‫یه موضوعی هست ‫که می‌خوام باهات مشورت کنم.
‫مشورت کن.
‫خب، الان که چندین ماهه
‫توی تور ساحل شرقی هستم،
‫وارن گفت واسه تور استرالیا هم ‫همراه‌شون باشم.
‫کِی؟
‫از ماه مه تا ژوئیه.
‫چند تا اجرا توی نیوزلند داریم.
‫مثل تئاتر چخوف ‫که توی مسکو اجرا کردی.
‫- سال ۲۰۰۳ رو میگی؟ ‫- آره، خوش گذشت.
‫اون‌موقع ازدواج نکرده بودیم.
‫قطعا آگوست رو مارتاز وین‌یارد هستم.
‫به هر حال، آماده‌ام جواب منفی بدم، پس...
‫باشه، می‌مونم.
‫- میشه سه ثانیه بهم فرصت بدی؟ ‫- باشه.
‫خب...
‫می‌دونم عجیبه.
‫برو.
‫فقط...
‫می‌خوای بری.
‫- بهش فکر کن. ‫- بهم اعتماد کن. می‌خوام بری.
‫کار مهمیه.
‫تنها کاری که تونست بکنه
‫از لای دندون‌ها به‌هم‌فشرده بگه
‫خیلی ممنون و بلند بشه و بره.
‫سعی کرد با متانت این کار رو انجام بده.
‫سپس در حالی که گیج و منگ بود، ‫تلوتلوخوران از پله‌ها پایین رفت.
‫دیگه می‌خوام بخوابم.
‫دکتر دی‌سوتو و دستیارش
‫سر روباه کلاه گذاشتن.
‫لعنتی.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- نه، نه، نه.
‫ممنون.
‫- اذیت نمی‌کنن؟ ‫- نه، بچه‌های خوبی‌ان.
‫من یه‌کم گرانولا درست کردم.
‫وای. خوبه.
‫اگه بخوای، می‌تونم واسه تو هم درست کنم.
‫میل ندارم.
‫می‌تونم هم پک کنم ببرم.
‫لطفا راحت باش.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫این فیلم واسه چه سالیه؟
‫چیزه...
‫۲۰۰۴.
‫خدای من.
‫انگار قدیمیه.
‫صدام عصبیه؟
‫نه.
‫ادی جیمز آلموس رو دوست دارم.
‫منم.
‫در واقع فیلم اون و مری مک‌دانله.
‫صبر کن. اون کیه؟
‫رئيس مستعمره‌ها.
‫پشن فیش.
‫- چی؟ ‫- فیلم خیلی خوبیه.
‫اوه.
‫بعدا نگاه می‌کنم.
‫کسی رو نداری، سم؟
‫فعلا نه.
‫خیلی خوبه که اینجایی.
‫ممنون.
‫می‌دونی...
‫آم، بتل‌استار گالاکتیکا
‫یه‌جورایی...
‫بهم کمک کرد اولین افسردگی‌مو پشت سر بذارم.
‫اوهوم.
‫به نظرم... به نظرم ‫دیدنش خالی از لطف نیست.
‫مگه الان نگاه نمی‌کنیم؟
‫سریال‌شو میگم.
‫سی‌دی بلوری‌شو دارم.
‫می‌‌تونم واست بیارم.
‫نمی‌خوام سی‌دی‌های بلوری‌تو خراب کنم، سم.
‫خراب نمی‌کنی.
‫- دستگاه بلوری داری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫می‌تونم...
‫می‌تونم یکی واست بخرم. ‫قیمتی نداره.
‫نمی‌خواد.
‫- بهتره واست اوبر بگیرم. ‫- عه.
‫می‌تونم با مترو برم.
‫لازم نیست.
‫آدرست کجاست؟
‫ساختمون ۳۰۹۶ خیابون پونزدهم...
‫محله آستوریا.
‫نه دقیقه دیگه میرسه.
‫خوبه. ممنون.
‫ظرف‌ها رو می‌برم.
‫- باشه. ‫- خوشمزه بود.
‫سلام، منم.
‫می‌دونی غبغب چیه؟
‫ناحیه‌ای که چسب زده می‌شود
‫- باید خشک و عاری از روغن باشه. ‫- خدای من.
‫- خیلی‌‌خب. ‫- روغن نزدی؟
‫- خوبه. ‫- بالای گوش یا...
‫آره، بالای گوشم.
‫- دردت نمیاد؟ ‫- نه، خوبه.
‫شاید بهتره باشه یه‌کم بالاتر بزنی، ‫تا قشنگ بایسته.
‫پریشون نیست؟ خوبه؟
‫- چی؟ ‫- موهامو میگم...
‫- موهات پریشون نیست. ‫- موی آشفته.
‫اوه، موی پریشون.
‫سلام، من دایان کوهن هستم. ‫۱۷۰ سانتی‌متر هستم.
‫نیویورک زندگی می‌کنم، ‫و با آژانس گرش هستم.
‫عالی بود. عالی بود.
‫شاید بهتر باشه یه‌کم بیشتر وقفه بذاریم...
‫- چون آخر جداشون می‌کنیم. ‫- باشه.
‫سلام، من دایان کوهن هستم. ‫۱۷۰ سانتی‌متر هستم.
‫نیویورک زندگی می‌کنم، ‫و با آژانس گرش هستم.
‫- به نظرم خوب شد. ‫- خوبه. خوبه. خوبه. خوبه.
‫لعنتی.
‫ولی ضبط نمی‌کردم.
‫میشه از اول بریم؟
‫ببخشید.
‫نگران نباش.
‫می‌دونی چیه؟ ‫بیا این فیلم مسخره رو بگیریم.
‫این دفعه دکمه ضبط رو میزنی؟
‫- حتما. ‫- بهم‌ریخته‌ست؟
‫نه، خوبه، خوبه.
‫- دارم می‌گیرم. ‫- باشه.
‫زیر... زیر ساختش خیلی ناقصه،
‫انگار خدا خواسته تو استفاده ‫از فلزات کم‌یاب صرفه‌جویی کنه.
‫می‌دونی چیه، پینکی؟
‫من هیچ مشکلی ندارم.
‫- می‌خوای اینجا بمونی؟ ‫- چرا نمونم؟
‫چون این سیاره به درد نمی‌خوره
‫و نمی‌تونیم هیچی برای ساخت و ساز پیدا کنیم.
‫من هر سیاره‌ای پا بذارم، پینکی...
‫مشکلات دنبالم میاد.
‫صبر کن. ‫تو و شوهرت کِی جدا شدید؟
‫سال ۲۰۶۷.
‫سه سال طول کشید.
‫تقصیر اون نبود.
‫بابای من در واقع...
‫اون...
‫یه آدم عوضی دست‌نیافتنی بود.
‫جیمی مهربون بود. آدم جذابی بود.
‫اما من... خب من...
‫آدم مهربونی نیستم.
‫راستش...
‫من برای هیچ‌کس مناسب نیستم.
‫و وقتی جیمی قاطی سیاست شد، خب...
‫حاکم بود، درسته؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫بهتره فراموش کنیم.
‫- بی‌خیال. ‫- صبر کن، تو... عالی بازی کردی.
‫ردش می‌کنم.
‫- نقش رو میگی؟ ‫- اوهوم.
‫بریم سینما؟
‫آم...
‫آره، بریم.
‫خب...
‫امروز بریم؟
‫الان؟
‫[تابستان]
‫مامان!
‫سلام، دایان هستم.
‫لطفا پیغام بذارید، ‫و باهاتون تماس می‌گیرم.
‫مامان، سم از روی تپه افتاد، و گریه می‌کرد،
‫و خیلی ترسناک بود.
‫کلیر؟
‫زویی‌ام!
‫زویی، تازه بیدار شدم.
‫سم داره می‌میره، آقا جون!
‫داره می‌میره؟
‫- سلام آقا جون! ‫- سلام آقا جون!
‫- زنده‌ست که. ‫- سلام لنی.
‫خیلی بهترم.
‫اینجا مزرعه تی‌هیل‌ـه، ملک شما نیست.
‫آ...
‫- چند سالته؟ ‫- ۹
‫- هشت! ‫- عملا نه!
‫بچه هشت ساله باید تنها تو خیابون راه بیفته؟
‫- نه. ‫- هشت!
‫- آب خوردی؟ ‫- نه.
‫آخرین بار کِی
‫یه لیوان آب خوردید؟
‫عالیه.
‫می‌برمت بیمارستان مارتاز وین‌یارد.
‫من خوبم لنی، راست میگم.
‫فکر کنم دچار حمله عصبی شدم.
‫معذرت می‌خوام.
‫سلام.
‫- اون کجاست؟ ‫- ممکن بود بچه‌ها رو به کشتن بده.
‫چی داری میگی؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ خوبی؟ ‫- آره. آره.
‫چون می‌تونیم بریم بیمارستان مارتاز وین‌یارد.
‫- کارشون خوبه. ‫- حالم خوبه.
‫مطمئنی؟ آب خوردی؟
‫- همه آب خوردن. ‫- ممنون، بابا.
‫سلام. معذرت می‌خوام.
‫می‌خواستیم بدونیم امکانش هست
‫- امضا بگیریم. ‫- اوه.
‫آره. ببخشید که دستماله، ولی...
‫- حتما. ‫- دوستت داریم.
‫ممنون.
‫خدا به این شلوغی برکت بده ‫رو قبل خواب نگاه می‌کنم.
‫- اوه. ‫- پس...
‫چی... نمی‌دونم چیه.
‫اون... اوه.
‫ببخشید. شما لیک بل نیستید؟
‫اوه.
‫- اوه. آم... ‫- لعنتی.
‫- ببخشید. ببخشید. من... ‫- نه، نه.
‫خیلی شبیه به اون هستی، ‫فکر کردم...
‫ممنون.
‫خب، اون یه‌کم کوچیک‌تره.
‫اگه شبیه بازیگرا هستید،
‫اون خیلی جذاب و بامزه‌ست.
‫به طرز عجیبی منم بازیگرم.
‫معذرت می‌خوام. ‫از بستنی‌تون لذت ببرید.
‫می‌خوری، مامان؟
‫خدا به این شلوغی برکت بده چیه؟
‫میشه لطفا یه نفر توضیح بده ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫- زویی پیتزا می‌خواست. ‫- نخیر!
‫- بله، می‌خواستی! ‫- همه هوس پیتزا کرده بودیم.
‫- پیتزا فکر تو بود. ‫- مشکل ما پیتزا نیست.
‫آقا جون، همه پیتزا می‌خواستیم.
‫داشتیم پیاده میرفتی سمت وست تیزبری،
‫و اون افتاد زمین.
‫گریه می‌کرد و عجیب نفس می‌کشید.
‫گفت حمله قلبی بهش دست داده،
‫پس به ۹۱۱ زنگ زدم.
‫آنتن نبود، پس زویی اومد دنبال مامان.
‫به نظر میاد اتفاقی که افتاد این بود،
‫سم فکر کرده دچار حمله قلبی شده،
‫ولی در واقع حمله عصبی بود،
‫که یه مشکل سلامت‌روانه.
‫یادتون میاد در مورد مامان ‫و مشکل سلامت‌روان حرف زدیم؟
‫ببینید، می‌دونم ترسناک بود، ‫ولی الان حالش خوبه.
‫نگاهش کنید.
‫درست میگم؟
‫حال همه خوبه.
‫به نحوه واکنش‌تون خیلی افتخار می‌کنم.
‫- ممنون مامان. ‫- به همه‌تون افتخار می‌کنم.
‫- ممنون مامان. ‫- آره.
‫کار درست رو انجام دادید.
‫اون گفت...
‫گفت عاشق مامان شده.
‫اوه.
‫برو سوار ماشین شو. ‫می‌خوام از اینجا بره.
‫بابا، میشه بس کنی؟ ‫این رفتارا چیه؟
‫- می‌خوام از جزیره بره. ‫- نه.
‫سم، بیا من می‌برمت خونه.
‫وقتی بستنی بچه‌ها تموم شد ‫اون‌ها رو بیار خونه.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫اشکال نداره.
‫کسی آسیب ندید.
‫به نظرم لیک بل بازیگر خوبی نیست.
‫خدای من.
‫ببخشید.
‫- خدای من. ‫- ببخشید.
‫چیزه...
‫آم...
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫من...
‫داشتم رد می‌شدم.
‫میشه یه دقیقه بشینم؟
‫راحت باش.
‫خب، چی می‌خونی؟
‫انسان در جستجوی معنا.
‫همم.
‫به قلم یه روان‌پزشکه
‫که از چهار تا اردوگاه کار اجباری نجات پیدا کرده.
‫- وای. ‫- خیلی خنده‌داره.
‫واقعا؟
‫- خب، من که نمی‌دونم. ‫- سعی دارم...
‫برداشت گسترده‌تری داشته باشم.
‫به نظر میاد از اون کتاب‌هاییه ‫که می‌تونم بخونم.
‫نمی‌دونم کتابخونه داره یا نه.
‫مامانم خبر داره چقدر ‫کتابخونه چیل‌مارک رو دوست داری؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی ۳۰ سال کارمند اونجا بود؟
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫عجب.
‫آره، فیلم‌های زیادی از تو اونجاست.
‫آره، مامانم سفارش داده.
‫عه.
‫می‌دونی، من...
‫خواستم بهت بگم
‫خیلی... خیلی...
‫پیشرفت از دل شکست رو دوست داشتم.
‫- نگاه... نگاه کردی؟ ‫- آره.
‫- آره، خیلی خوب بود. ‫- اوه. ممنون.
‫خیلی بامزه بود.
‫- تو... تو خیلی بامزه‌ای. ‫- ممنون.
‫آم...
‫تازه دگراندیش‌ها رو هم دیدم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- اون... اون... اون... ‫- نه!
‫می‌دونی، خیلی خاص بود.
‫آم...
‫نه، واقعا خوشم اومد.
‫تو و استیون وبر شیمی خیلی خوبی دارید.
‫بس کن.
‫جدی میگم.
‫خب...
‫تو... بازیگر خوبی هستی.
‫ممنون.
‫یه دختر خوب پیدا می‌کنی، سم.
‫آم...
‫خب، من... ‫خب، من...
‫دلم می‌خواد تو باشی.
‫شاید بهتر باشه بری خونه؟
‫یعنی برم نیویورک؟
‫نمی‌دونم.
‫آ...
‫خوب میشم.
‫خیلی‌خب.
‫من...
‫میرم... میرم اتاقم.
‫خدای من.
‫- تابه‌حال ندیدم... ‫- شما صبر ندارید.
‫مسیر طولانی نبود.
‫نمی‌خواد. ‫خودم می‌تونم پیاده بشم.
‫اوه!
‫می‌دونی، من عروسک کاغذی نیستم.
‫وقتی پیاده میشی، ‫هم‌قد من هستی،
‫- باید بپری. ‫- می‌دونم.
‫ممنون.
‫خب، باید بهم کمک می‌کرد.
‫- نه، اصلا کمک نکرد. ‫- عادیه.
‫عزیزم.
‫- فردی. ‫- شروع شد.
‫- باز شروع شد. ‫- هیس.
‫- خدای من. ‫- دیوید.
‫- فرد! ‫ساکت باش!
‫- دیوید. ‫- بیا دیگه.
‫بیا اینجا ببینم.
‫چی می‌بینی؟
‫مرغ شکم‌زرد...
‫جفت هستن.
‫نگاه کن. دو تا هستن.
‫دو تا هستن.
‫آره.
‫- می‌دونی دیگه چی می‌بینم؟ ‫- چی؟
‫شما رو!
‫گرفتمتون!
‫اوه!
‫- بگیریدش بچه‌ها. ‫- جدی میگه.
‫دلم خیلی واستون تنگ شده بود.
‫هی! اوه!
‫فکر کردم همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫- خوش اومدی. ‫- آره.
‫این چیه روی صورتت؟ پرز داره.
‫موئه. ریش گذاشتم.
‫سم؟
‫- سلام. ‫- لارن.
‫خدای من... ‫تو هم تابستون‌ها اینجا هستی؟
‫نه، نه، نه، آم... ‫تو تابستون‌ها میای اینجا؟
‫آره. توی اوبی خونه داریم.
‫وای. عالیه.
‫آره، خوبه. آم...
‫عه.
‫بچه داری.
‫نه. نه، نه، نه.
‫آم، اینجا واسه یه خانواده کار می‌کنم.
‫وکیل خانوادگی هستی یا...
‫نه، نه.
‫یه‌جورایی پرستار بچه هستم.
‫اوه.
‫آره. آ...
‫- خوبه. ‫- آره.
‫- آره، جالبه. ‫- خوبه.
‫- هی. ‫- عه، هی.
‫- خوبی؟ ‫- آره، آره، ردیفم.
‫- باشه. آم... ‫- آم...
‫هنوز چیزی می‌کشی؟
‫آره.
‫ای‌کاش شبانه‌روز سر کار نبودم.
‫آره، ولی اونجا شرکت خیلی خوبیه.
‫ممنون.
‫گفتی اسم نامزدت چیه؟
‫- آیزیا. ‫- آیزیا.
‫اوه.
‫آیزیای قدیم و مهربون.
‫شما...
‫هنوز با هم هستید؟
‫این‌که ازدواج کردیم؟ ‫منظور اینه؟
‫خدای من! وای!
‫- مبارک باشه. عالیه. ‫- ممنون.
‫- آدم خوبیه. ‫- وای. اینجاست؟
‫آره. با بابام رفتن ساحل.
‫همم.
‫تو عضو نشریه حقوقی دانشگاه فوردهام نبودی؟
‫- سال دوم بودم. ‫- درسته.
‫بعد انصراف دادی؟
‫مرخصی گرفتم.
‫۳.۵ سال مرخصی گرفتی؟
‫خب، می‌دونی من...
‫یه مقدار...
‫مشکلات سلامت‌روان داشتم؟
‫- پس واسه همین... ‫- اوه.
‫- می‌دونی. ‫- ای‌وای. ببخشید.
‫قصد داشتم برگردم اما...
‫آم...
‫لعنتی.
‫خیلی نشئه‌ام.
‫- اوه، باشه. ‫- آره.
‫- خب، اونو بده من. ‫- باشه.
‫- فندک داری؟ ‫- آم...
‫آره، چیزه... ‫می‌دونی، من...
‫همم.
‫یه بار دیگه.
‫می‌دونی...
‫من همیشه تو رو به چشم...
‫می‌دونی...
‫یه وکیل مالیاتی کله‌گنده می‌دیدم.
‫ممنون.
‫فکر می‌کردم دوره تور رفتنـم ‫خیلی وقته تموم شده.
‫این‌که بیشتر مهندس صدا
‫و تهیه‌کننده هستم.
‫- پس... ‫- جدی میگی؟
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫توی یکی از اجراها نفر سوم ‫واسه اجرای گیتار باس بودم.
‫رفتن سراغ نفر اول.
‫مریض شد.
‫سراغ دومی رفتن...
‫- و یه دقیقه... ‫- می‌خوام از اینجا بره.
‫- بابا. ‫- چیه؟
‫سلام سم.
‫و بعد دقیقه نود، اجرا کرد.
‫موقع تور، کجا رو بیشتر دوست داشتی؟
‫عاشق نیوزلند بود.
‫همم. جمعیت اونجا عالی بود.
‫حتما احساس کردی ستاره راک هستی.
‫اون ستاره راک واقعیه.
‫اگه سندی کان رو واسه شام شبات دعوت کنیم
‫- اشکال نداره؟ ‫- همین اطرافه.
‫موردی نداره.
‫تازه زونا گرفته بود و خوب شد.
‫می‌دونی در مورد زونا چی میگن؟
‫نگیرید.
‫چند نفری رو می‌شناسم که زونا گرفتن.
‫- افتضاحه. ‫- خدای من، واقعا؟
‫- وحشتناکه. ‫- الان بهش پیام میدم.
‫ساعت ۹ میرم دنبالش.
‫خیلی درد داره. ناجوره.
‫کسی دوست داره نوشیدنی رو عوض کنیم
‫یه کارتن نوشیدنی درجه یک آوردم.
‫غیر یهودی‌ترین چیزی بود ‫که به عمرم شنیدم.
‫خب، به تو نمیدم.
‫- ساعت یازده و نیم صبح‌ـه. ‫- واقعا؟
‫آره.
‫عجب.
‫داغون شدم.
‫یادت نره دیوید کلاه بیاره.
‫یادم نمیره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- آروم‌تر. ‫- ببخشید. ببخشید.
‫مسخره شدی.
‫خب...
‫دوست نداری؟
‫نه، من...
‫مردم دوست دارن.
‫باید بهش عادت کنم.
‫آره.
‫چیزه...
‫وین‌یارد بهت ساخته.
‫چرا نوشیدنی می‌خوری؟
‫اینو میگی؟
‫نوشیدنی تابستونه‌ست.
‫ببخشید. من...
‫یه‌جورایی...
‫آره، یه‌جورایی احساساتم لبریزه.
‫می‌دونی...
‫تازه از اوج کنسرت و جمعیت اومدم.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫بگذریم، خیلی خوشحالم اینجام.
‫خوبه.
‫اجازه هست؟
‫با مامان و بابات پیاده میریم
‫فروشگاه چیل‌مارک، پس...
‫بیا.
‫شنا با دلفین‌ها.
‫صبر کن. ‫من دلفین میشم.
‫الان پرتش می‌کنم. ‫یک، دو، سه.
‫آی!
‫میاید پیاده بریم فروشگاه چیل‌مارک؟
‫- نه. ‫- حسش نیست.
‫- تورش دراومد. ‫- اوه.
‫عه!
‫دخترا، به نظرم خیلی خوب میشه
‫اگه یه مقدار وقت
‫با بابابزرگ فرد و مامان‌بزرگ هلن بگذرونید.
‫لطفا؟
‫لباس تنش می‌کنم.
‫- آره! ‫- خیلی‌خب.
‫- خوبی؟ ‫- عه. آره.
‫لباس غواصی‌مو می‌پوشم.
‫این خانم کیه؟
‫- تازه ازدواج کردم. ‫- عه.
‫مبارک باشه.
‫فروشگاه نمیام.
‫باید انرژی‌مو بیشتر کنم.
‫سم، بسکتبال بازی می‌کنی؟
‫آ...
‫بگی‌نگی.
‫واقعا؟
‫باشگاه محل. بیا بریم.
‫خیلی‌خب.
‫و صدف. شنا کن، شنا کن، شنا کن.
‫خیلی‌خب، حاضری؟ ‫یک، دو، سه، انفجار!
‫بچه‌ی پرنده!
‫آره، به نظرم از اونی که فکر می‌کنی ‫این ورزش برخورد بیشتری داره.
‫وای.
‫- لعنتی! ‫- عه.
‫زود باش! زود باش!
‫عه!
‫هه. آم...
‫اوه.
‫خب چطور بوده؟
‫می‌دونی، عالیه.
‫واقعا خوش می‌گذره.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خیلی جذابه، نه؟
‫صبر کن.
‫- کی؟ ‫ - زنم.
‫عه، آم...
‫صبر کن، چی؟
‫اوایل دهه در حد ستاره‌های سینما بود.
‫درسته. آره، آره. آره.
‫- خب، طرفدارشم. ‫- طرفدارشی؟
‫طرفدارشی.
‫نه، نه، می‌‌دونی، ‫من طرفدار سینما هستم.
‫حال و اوضاعش خوبه؟
‫آره. آره.
‫آم، خوب ارتباط می‌گیره، مادر خوبیه.
‫شغل اون...
‫خلایی رو ایجاد کرده ‫که پر نمیشه، داداش.
‫- منظورت چیه؟ ‫- بازیگری رو میگم.
‫خلائه.
‫اوه.
‫باشه.
‫دایان تو سریال فیثاغورث
‫که با جرمی آیرونز تو مجارستان ساخته می‌شد، ‫چند قسمت حضور داشت.
‫رفتم اونجا.
‫لب به غذا نمیزد،
‫از اتاقش بیرون نمی‌اومد،
‫گفت نمی‌تونه فیلم‌برداری رو تموم کنه،
‫چون انگار به خودش آسیب وارد میشه...
‫واسه این‌که فیلم‌نامه افتضاح بود.
‫که این‌طور.
‫داروهاشو اصلاح کردن ‫و دوباره فیلم‌برداری کردن.
‫خب، خوبه.
‫آخرین کار اون بود.
‫سال ۲۰۱۱.
‫عه!
‫پرتاب آزاد؟
‫آره، شروع کن.
‫گول خوردی!
‫اوه.
‫پیداش کردم!
‫اوه، آم...
‫تا یادم نرفته، می‌خواستم، می‌دونی،
‫بابت دیروز عذرخواهی کنم.
‫دارومو یادم رفت بخورم.
‫چی؟
‫آم، فکر کردم دایان بهت گفته؟
‫داشتیم با دخترا ‫قدم‌زنان میرفتیم پیتزا بگیریم،
‫و دچار حمله عصبی شدم.
‫و می‌دونی، اون‌ها... همه حالشون خوبه.
‫خب، یه‌کم ترسیدن.
‫- چه دارویی مصرف می‌کنی؟ ‫- زاناکس.
‫معمولا تو کیف پولم دارم، اما...
‫اما کیف پولمو هم یادم رفت ببرم.
‫خب چطوری می‌خواستی ‫پول پیتزا رو حساب کنی؟
‫نمی‌تونستم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫واقعا...
‫معذرت می‌خوام.
‫- به افتخار شما. ‫- به افتخار همه.
‫نوش جان.
‫روز من خیلی ساده‌ست.
‫تا ناهار نقاشی می‌کنم.
‫- برنامه خوبیه. ‫- عالیه. خیلی خوبه.
‫خارجِ آکوینا هستم.
‫من دخترا رو
‫به این روستای کوچیک بومی آوردم.
‫باید کازینو درست کنن.
‫توبی ترافیک دوست داره.
‫خب، بهای ناچیزی واسه کاریه که کردیم.
‫سندی، دوست ندارم اینو بگم،
‫ولی من محافظه‌کارم.
‫- می‌دونم. ‫- من اقلیت محسوب میشم.
‫بابا، هیچ‌وقت اینو نگو، اصلا نگو.
‫راست میگم، تو چیل‌مارک، تو شهر.
‫تو و درشویتس.
‫- هیچ‌وقت از ترامپ خوشم نیومد. ‫- بابا.
‫من مدیر یه هولدینگ موفق هستم.
‫طرفدار خاورمیانه هستم.
‫- هی، هی، هی. نگو. ‫- نگم؟
‫همین کشورها باعث شدن ‫اتاق‌های اعدام با گاز تعطیل بشن، عزیزم.
‫لئونارد. خدای من.
‫آم، اجازه هست ‫بازم بهشون بستنی بدم؟
‫- فکر نمی‌کنم. ‫- عیب نداره.
‫باشه.
‫- فامیل شماست؟ ‫- از بچه‌ها مراقبت می‌کنه.
‫- آره، فوق العاده‌ست. ‫- پرستار مرد ماست.
‫- آره. ‫- پرستار مرد.
‫جالب بود.
‫- جدا؟ ‫- پرستار بچه رو ترجیح میدی؟
‫- اوه... ‫- خب، من جفتشو دوست دارم.
‫یه مرد با ملاحظه ‫که از بچه‌ها مراقبت می‌کنه...
‫عالیه.
‫پرستار مرد رو چندان دوست ندارم.
‫نه، به نظرم جذابه.
‫آره، یه مرد گنده رو ‫با سه تا بچه ببینی خیلی جذابه.
‫کسی تو زندگیت هست؟
‫الان وقت این حرفاست؟
‫- مگه چی گفتم؟ ‫- کسی هست؟
‫اوه.
‫سم، موآنا!
‫- اوه. ‫- من میرم. خودم می‌خورم.
‫سم!
‫- اومدم. ‫- آدم خوبیه.
‫آره، مهربونه.
‫اون تو باشگاه تنیس ما
‫با دیوید و خواهرش، بکی بزرگ شده.
‫لطفا این حرف رو نزن.
‫چرا؟
‫چون از خودش درآورده.
‫نه، اصلا.
‫بکی اصلا نمی‌دونه این بچه کی هست.
‫این بچه؟
‫خب، مگه چند سالشه؟
‫۳۳؟ ۳۴؟
‫وای.
‫خیلی عجیب‌تر شد.
‫نمی‌دونستم انقدر سن داره.
‫خب، می‌خوره ۲۵ ساله‌اش باشه.
‫شبیه پسر عمو جول‌ـه.
‫بس کن.
‫شباهت داره!
‫- عین همدیگه‌ان! ‫- اوهوم.
‫- بس کن. ‫- پسر عمو جول کیه؟
‫نوه‌ی تانتا گلدا. ‫بالتیمور زندگی می‌کنن.
‫بچه دردسرسازیه.
‫هیچ‌وقت ازدواج نکرد.
‫دلیل نمیشه آدم بدی باشه.
‫خب...
‫به نظر من سم خوشتیپ و توانمنده.
‫پسر عمو جول هم همین‌طوریه؟
‫پسر عمو جول خلافکاره.
‫نظرت چیه کم‌تر بخوری؟
‫هی، سندی...
‫می‌دونستی
‫که اون یکی از بیمارهای مطب بابای منه
‫یا این‌که وقتی داشته ‫بچه‌ها رو می‌‌آورده خونه
‫دچار فروپاشی عصبی شده؟
‫- جول رو میگی؟ ‫- سم!
‫نه.
‫درسته.
‫می‌دونستم آخرش دودش تو چشم من میره.
‫من هیچ‌وقت با بیمارا ارتباطی نداشتم.
‫پنجاه سال طبابت کردم.
‫بلیت تئاتر داشتیم.
‫- ممکنه منو دادگاهی کنن ‫- چی؟ نه.
‫خب، ممکن بود کشته بشن، عزیزم.
‫قرص‌هاشو یادش رفته بود.
‫باید نگران داروهاش باشیم؟
‫باید بنزودیازپین‌شو می‌خورد.
‫اشتباه شده.
‫اون شیفته‌ی تو شده.
‫- بابا. ‫- لنی.
‫چی؟
‫هیچی.
‫خدای من، چیزی نیست.
‫وقتی حالش بد شده بود،
‫به بچه‌ها گفته دوستشون داره.
‫و تو رو دوست داره.
‫به بچه‌ها گفته بود عاشق توئه!
‫یعنی چی؟
‫- بهتره من رفع زحمت کنم. ‫- بتمرگ!
‫- دیوید. ‫- هی. واقعا؟
‫مشکلت چیه؟
‫- من چه مشکلی دارم؟ ‫- آره.
‫من سه ماه نبودم...
‫رفتم واسه این خانواده ‫یه لقمه نون دربیارم...
‫نه اینکه از آقا جون کوهن پول بگیریم، ‫بلکه خودمون پول دربیاریم!
‫خیلی‌خب، حتما احساس خوبی داشته.
‫و اونوقت تو با پسرعمو جول گرم گرفتی؟
‫تمومش کنیم؟
‫آره.
‫عاشق پرستار مرد شدی؟
‫آره؟
‫آره، دیوید.
‫چون هیچ‌کس به من نگاه نمی‌کنه،
‫و یکی داشت بهم نگاه می‌کرد.
‫و فقط همین نیست، ‫بلکه فکر می‌کنه من بامزه‌ام.
‫و... و... و به خاطر این نیست ‫که بهش حقوق میدم.
‫اون واقعا فکر می‌کنه ‫من آدم بامزه‌ای هستم.
‫مجبور نیستم کاری کنم.
‫لازم نیست هیچ کاری کنم.
‫ببین، هر نوشیدنی بهش میدی، ‫بازم واسش بریز،
‫چون من ۵۱ ساله‌ام شده
‫و یه عالمه اس‌سیتالوپرام مصرف کردم،
‫و فکر کردن به اون باعث میشه ‫بیشتر عاشقش بشم.
‫دیوید!
‫- دیوید! ‫- دیوید!
‫- کجا میری؟ ‫- کجا میری؟
‫الان نمی‌تونی پشت فرمون بشینی!
‫نوشیدنی خوردی!
‫دیوید!
‫نه، نه، نه، نه، نه. نه، نه، نه.
‫- حق نداری جایی بری. ‫- تنهام بذارم.
‫گفتم جایی نمیری!
‫- دیوید! ‫- نه!
‫پیاده شو! پیاده شو!
‫دیوید!
‫تو نوشیدنی خوردی!
‫تمومش کن!
‫دیوید!
‫- از آشناییت خوشوقتم. ‫- همچنین.
‫- آره. ‫- شرمنده رفیق.
‫از جاده خوش منظره اومدیم.
‫میشه صندوق عقب رو باز کنی؟
‫آره، آره، آره.
‫- پرستار بچه بودی؟ ‫- اوهوم.
‫شرمنده که نشد بیای جزیره.
‫نه، عیب نداره.
‫چند... چند هفته‌ست قرار می‌ذارید؟
‫- شش هفته. ‫- آره.
‫آره.
‫آره، واسه من خیلی سریع گذشت، ‫از نظر دستشویی‌اینا.
‫آم...
‫خب، بچه‌ها چطوری بودن؟
‫اوه، اون‌ها... خیلی مهربون بودن، می‌دونی؟
‫سه تا دختر.
‫- سه تا؟ ‫- آره.
‫- خدای من. چند ساله؟ ‫- آم، شش، هشت و یازده.
‫تو رو دوست داشتن؟
‫آ...
‫نمی‌دونم.
‫یکی‌شون رو کشتی؟
‫نه.
‫آم...
‫خب، گمونم نزدیک بود همه‌شون رو بکشم.
‫ای‌وای. راست میگی؟
‫حمله عصبی هم دست داد...
‫از کمپ میرفتیم خونه.
‫لعنتی.
‫می‌دونید، فکر کردم دارم می‌میرم و...
‫به دخترا گفتم مادرشونو دوست دارم.
‫خدای من.
‫حالا راست گفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫به خانواده‌اش گفت ‫که ما عاشق و دل‌باخته هم هستیم.
‫و بعد شوهرش،
‫که تا خرخره نوشیدنی خورده بود،
‫ماشین‌شو کوبید به دفتر پست تاریخی.
‫خدای من.
‫- راست گفته بود؟ ‫- نه.
‫نه، چیزی نبود.
‫- ببخشید، چی؟ ‫- ما...
‫- یه بار نشستیم حرف زدیم. ‫- خوبه.
‫اون زن شبیه آدم‌های جامعه‌ستیزه.
‫- حال شوهرش خوبه؟ ‫- مهره‌های گردنش شکسته.
‫لعنتی.
‫[پاییز]
‫- سلام. ‫- سلام!
‫- آخ! ‫- هی.
‫مامان!
‫- بای‌بای! ‫- نه!
‫خدای من! سلام بچه‌ها.
‫- عمه بکی! ‫- عمه بکی!
‫سلام! سلام.
‫دخترا، حالتون چطوره؟
‫تابستون چطور بود؟
‫- یه عالمه رقصیدم. ‫- خیلی خوش گذشت!
‫رفتیم تو دریاچه شنا کردیم.
‫سلام الیو! چی می‌خوری؟
‫روکلاچ.
‫قبل ناهار؟
‫- آره. ‫- چرا؟
‫- سلام رفیق. سلام. ‫- سلام.
‫- سلام.
‫سلام.
‫دارث ویدر رو بغل نمی‌کنید؟
‫به باباتون سلام کنید.
‫- دارث ویدر چیه؟ ‫- جنگ ستارگان!
‫برید.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- درد داره. ‫- آره.
‫شیفت بودم.
‫اگه مجبور می‌شد بمونه، ضد حال می‌شد.
‫اوهوم.
‫جنیفر همراه زائوئه.
‫آره، می‌دونم هلن.
‫- همراه من بود. ‫- نه.
‫آره، سرِ کلیر.
‫آره، بعد دو تا سزارین ‫آخری رو وی‌بک کرد.
‫وی‌بک چیه؟
‫اوه، زایمان طبیعی بعد سزارین.
‫همم، عالیه.
‫- بعد دو تا بچه خیلی کم پیش میاد. ‫- من دو تا بچه‌مو طبیعی دنیا آوردم.
‫سر دیوید ۴۸ ساعت درد کشیدم، یادت میاد؟
‫ولی این یکی مثل آب خوردن بود.
‫بکی همراه من بود.
‫پیشش موندی؟
‫آره، مرخصی داشتم، پس...
‫اوهوم.
‫دورمو یه عالمه همراه زائو گرفته.
‫مسکن خورده. آروم میشه.
‫نه، نه، منظورم اینه...
‫همه اعضای خانواده عین همراه زائو می‌مونن...
‫واسه من.
‫بچه‌ها و...
‫بابا.
‫ها؟
‫اوهوم.
‫سلام.
‫انگار یه‌کم بهتری.
‫یبوست گرفتم.
‫غذا می‌خورم.
‫و باز می‌خورم.
‫نمی‌فهمم.
‫دارو خوردی؟
‫آره.
‫فکر کنم بیگل، یه جورایی...
‫همه‌چیز رو آروم می‌کنه.
‫می‌خوای بیای خونه؟
‫تو می‌خوای؟
‫دخترا چی؟
‫البته.
‫فکر کنم دستشوییم گرفت.
‫و بعد نتایح کاملا مشابه
‫از تحقیقات متفاوت گرفتیم.
‫- که این‌طور. ‫- آره.
‫- آزمایش خون بده. ‫- باشه، حتما.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- خدای من. ‫- ببخشید. ببخشید.
‫ببخشید، ببخشید.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- همچنین.
‫وقت داری؟
‫مگه تو...
‫آره. یک ساعت دیگه رو میگم.
‫- آم... ‫- قهوه بخوریم؟
‫باشه.
‫یه کافه کوچیک انتهای بلوک
‫- نبش خیابونه. ‫- باشه.
‫من...
‫- دایان. ‫- سلام.
‫بله.
‫همدیگه رو می‌شناسید؟
‫- آره. ‫- اوهوم. ما...
‫- تشریف میارید؟ ‫- آره.
‫خداحافظ.
‫واسه... واسه دو تا بارداری اولت ‫پروزاک کاملا تاثیر داشت،
‫ولی بعد بدنیا اومدن کلیر ‫پروزاک تاثیرشو از دست داد.
‫زیپرکسا هم خوردی، که بی‌فایده بود.
‫اِفِکسور هم خوردی. جوش زدی.
‫سیتاکسا تاثیر نداشت،
‫ولی از اس‌سیتالوپرام جواب گرفتی.
‫با آدرال مصرف کردی، ‫که باعث بی خوابی شد.
‫بوپروپیون اضافه کردی، که کمک کرد.
‫خیلی‌خب.
‫و واسه خواب ترازودون می‌خوری.
‫- آره. ‫- اوهوم.
‫خب، همه این‌ها رو گفتم که بپرسم حالت چطوره.
‫- خوبم. ‫- اوهوم.
‫بیشتر مشکل خواب دارم...
‫اوهوم.
‫و افسردگی نسبتا خفیف.
‫اوهوم.
‫افکار خودکشی داری؟
‫نه، اخیرا ندارم.
‫- شش ماه گذشته چی؟ ‫- نه.
‫خب...
‫به ذهنم خطور کرد اما نه به شکل جدی.
‫قصد خودکشی داری؟
‫- نه. ‫- نه.
‫روان‌درمانی انجام میدی؟
‫نه.
‫سابقه روان‌درمانی داری؟
‫- بله. ‫- اوه.
‫- چند وقت؟ ‫- چندین سال.
‫با آخرین دکتر چقدر ادامه دادی؟
‫دکتر کلین بود، پونزده سال.
‫پونزده سال.
‫چرا از زیر نظر ایشون خارج شدی؟
‫چون چندان بهم کمک نمی‌کرد.
‫واسم سخت بود ‫به حرف خودم گوش بدم...
‫خیلی خسته‌کننده و تکراری بود.
‫دکتر کلین سخت‌کوش بود.
‫احساس می‌کنی حوصله دکتر کلین رو سر بردی؟
‫می‌دونم که همین‌طوره.
‫از کجا می‌دونی؟
‫یه سری چیزها هست که آدم می‌فهمه.
‫من یه زن سفید پوست ثروتمندم.
‫از سه سالگی به خاطر تجارت پدرم
‫درآمد شش رقمی دارم، ‫درست مثل دونالد ترامپ.
‫و تقریبا همیشه احساس قربانی بودن می‌کنم...
‫قربانی واقعی.
‫ده ساله کار نکردم.
‫پنج ساله عشق رو تجربه نکردم.
‫بازیگرم.
‫آدم خودشو می‌کشه.
‫امتیازهایی که در زندگی داری...
‫یعنی شایسته مراقبت نیستی؟
‫آره.
‫به نوعی.
‫اگه دوستت چنین حسی رو تجربه می‌کرد چی؟
‫یه دوست بازیگر بیکار و پولدار؟
‫خب، آره.
‫من هیچ‌کسی رو تو زندگیم ندارم.
‫دوستی نداری؟
‫بازم قهوه بیارم؟
‫آره. ممنون میشم.
‫دسر چطور؟
‫آره... پودینگ برنج؟
‫با خامه؟
‫- سلام. ‫- اوه.
‫ببخشید. دیر شد. ‫اگه باید بری...
‫نه، نه، نه، موردی نداره.
‫- کاری ندارم. ‫- باشه.
‫- چیزی میل دارید؟ ‫- قهوه، ممنون میشم.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دکتر گرین آدم خوبیه.
‫آره.
‫کار درستیه که هر دوی ما...
‫تا وقتی فرد از شیلی بیاد ‫به اون مراجعه می‌کنم.
‫اوه.
‫- جایگزین اونه. ‫- باشه.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫معذرت می‌خوام.
‫عه.
‫اشکال نداره.
‫من...
‫کنترلمو از دست دادم.
‫چیزی نیست.
‫- بازم... ‫- واقعا میگم.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫خب، به نظرم کنجکاوم بدونم
‫چرا برگشتی گفتی ‫که ما عاشق همدیگه هستیم؟
‫نمی‌دونم.
‫چیزه...
‫پشیمونم.
‫من... خوشحال شدم.
‫- بهت بدهکاریم. ‫- چیزه...
‫- نه. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- اشکال نداره. ‫- چقدر؟
‫آم...
‫حدود ۲۵۰۰ دلار؟
‫بفرما.
‫ببخشید.
‫ممنون.
‫حال... حال دیوید چطوره؟
‫اومده خونه. خیلی بهتره.
‫خیلی خوشحال شدم.
‫من در وضعیت خوبی نبودم
‫که مراقب بچه‌ها باشم.
‫مگه کسی هست در وضعیت مناسب باشه؟
‫منظورم اینه...
‫عین دیوونه‌ها رفتار کردم.
‫همه فیلم‌ها و سریال‌هاتو نگاه کردم،
‫- و... ‫- خب...
‫می‌دونی، من...
‫- برج ریکی‌تیکی رو دیدم. ‫- خدای من.
‫توی کتابخونه چیل‌مارک نیست.
‫تو موزه تلویزیون و رادیوئه.
‫- رفتی اونجا؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونی چیزی رو خارج کنی.
‫باید... می‌دونی، چند تا اتاقک دارن.
‫هدفون می‌ذاری.
‫آم...
‫پروژه خیلی جاه‌طلبانه‌ای بود.
‫- تعجب کرده شبکه پی‌بی‌اس پخش کرده... ‫- آره.
‫اونم تلوزیون بچه‌ها.
‫چند سالت بود؟
‫خدا می‌دونه.
‫خب، خیلی بامزه بودی.
‫ممنون.
‫- با یکی آشنا شدم. ‫- اوه.
‫وای.
‫عالیه. اسمش چیه؟
‫کیتی.
‫نزدیک خونه بابا و مامانم ‫تو کنتیکت زندگی می‌کنه.
‫آم...
‫اونجا... اونجا زندگی می‌کنم.
‫- چطوری آشنا شدید؟ ‫- تو برنامه هینج.
‫خیلی خوبه. عالیه.
‫آره.
‫خوبه.
‫می‌دونی...
‫از اینکه نزدیکت بودم سپاسگزارم...
‫می‌دونی، و دخترا.
‫- می‌خوای اینو بخوری؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫همین‌طور دست نخورده مونده.