‫[مخصوص اعضا]
‫- وقت رفتنه. ‫- وای.
‫- خوش‌تیپ شدی. ‫- واقعا؟
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫- من به تو افتخار می‌کنم. ‫- من عاشقتم.
‫- من خیلی عاشقتم. ‫- هوم.
‫عاشق تو هم هستم.
‫- خدایا، برو دیگه. ‫- باشه.
‫این‌جوری کن.
‫خیلی‌خب، به نفعته تا ۵:۱۵ خونه باشی.
‫مشکلی نیست عزیزم.
‫آهای، بس کن، بس کن.
‫کل محله رو بیدار می‌کنی.
‫سر وقت بیا آشغال.
‫بریم.
‫فقط فعلا آهنگ بلند نذار، خب؟ ‫فقط...
‫چرا اون رو می‌کوبی؟
‫چرا حتما باید... ‫فقط ببندش.
‫من نکوبیدمش.
‫وقتی کوبیدی نگو نکوبیدی.
‫مایک، این‌جوری بستم.
‫باید دوباره نشونم بدی.
‫- آره، دقیقا. ‫- خیلی‌خب، بس کن.
‫اون آشغال خیلی افتضاحه، مگه نه؟
‫از «گوگو» گرفتم.
‫به نظرم خیلی خوبه. ‫با طعم فندقه؟
‫الان دیگه فقط اعتباری حساب می‌کنن.
‫اگه آدم کارت اعتباری نداشته باشه چی، ها؟
‫اگه کارت اعتباری نداشته باشه ‫بدبخت می‌شه.
‫اگه کارت اعتباری بگیره ‫هم باید پولش رو به عوضی‌ها بده.
‫- به هر حال بدبختت می‌کنن. ‫- آره، آخه اگه کارت اعتباری قبول کنن،
‫باید یه درصدی به کارت اعتباری بدن.
‫می‌فهمم، ولی چرا مشتری رو بدبخت می‌کنن؟ ‫اصلا دلیلی نداره.
‫باید اعتراف کنم مایک، به نظرم ‫تو امروز تو این مأموریت...
‫یه‌کم فقط نیمه خالی لیوان رو می‌بینی.
‫جناب دو صفر بیا برو تو حلقم. ‫منظورت از مأموریت چیه؟
‫ببین، خیر سرمون داریم یه مشت جنس رو ‫از مرز ایالات خارج می‌کنیم.
‫خیر سرمون داریم یه کارتن چسب‌زده رو ‫می‌بریم ایندیانا، گری.
‫ایندیانا، گری خراب‌شده. ‫داریم می‌ریم اونجا.
‫تو جعبه چیه؟
‫نمی‌دونم تو جعبه چیه. ‫چسب‌زده. گفتن چسب‌زده است.
‫می‌تونی بهم بگی.
‫خیلی‌خب، قبوله. ‫لازم نیست بدونم.
‫خیلی خری. ‫واقعا خری.
‫خیلی خری، آشغال...
‫حتی نمی‌دونی بارت چیه.
‫فقط حرکت می‌کنی. خر. ‫خر باربر بدبختی.
‫- من واقعا خرم. ‫- آره.
‫تا حالا به هیکل خرها دقت کردی؟
‫تا حالا به هیکلشون دقت کردی؟
‫یوهو.
‫- چی شد؟ ‫- اینجا بمون.
‫اون جیمیه؟
‫مایک.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫ممنون مایکل.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ردیفی؟
‫مگه نگفتم تو ماشین بمون؟
‫- چی؟ ‫- پسر، گفتم تو ماشین بمون.
‫چرا نمی‌تونی تو ماشین بمونی آشغال؟
‫- نگفتی تو ماشین بمون. ‫- نشنیدی گفتم تو ماشین بمون؟
‫- نگفتی. ‫- من رو تحت نظر داری؟
‫من نشنیدم، چون واقعا نگفتی.
‫خیلی سخته ریچ.
‫- سگ آشغال. ها؟ ‫- من سگ آشغال نیستم.
‫نمی‌تونی بهم بگی کی کجا برم آشغال.
‫ببین دیشب چی درست کردم.
‫خیر سرت... ‫خودت درستش کردی؟
‫آره، من درستش کردم. ‫آهنگ‌های مخصوص گری.
‫زود باش عزیزم، بریم تو کارش.
‫- آها، آها، آها. ‫- آروم زیادش کن.
‫- خب؟ فقط... فقط... ‫- دارم آروم بلند می‌کنم.
‫- قطعش کن دیگه. ‫- دارم آروم بلند می‌کنم.
‫دقیقا همین کار رو کردم.
‫- به خدا قسم اگه... ‫- بس کن، بس کن، بس کن.
‫بس کن، بس کن، بس کن.
‫می‌زنم کنار و اینجا ولت می‌کنم عوضی. ‫فهمیدی؟
‫اگه نخوام آروم بلند کنم این‌جوریه.
‫این‌جوریه.
‫من چنین غلطی نکردم. ‫خودم بلدم... به ماشین احترام می‌ذارم.
‫حالا ازت می‌خوام به آهنگ احترام بذاری.
‫خدا جون.
‫آره، حال کرد. ‫حال کرد.
‫- حال کرد. ‫- بسه. دست کثیفت رو به من نزن. بسه، بسه.
‫می‌خوای یه سری حقایق جالب ‫راجع به گری بشنوی؟
‫خیلی مشتاقم.
‫جمعیتش رو حدس بزن.
‫هفتاد هزار نفر.
‫یکی از شهرهای کمربند زنگاره.
‫یه زمانی بهش «شهر جادویی» می‌گفتن.
‫یه زمانی بهش شهر قرن هم می‌گفتن.
‫- شهر قرن. ‫- پنجاه و چهار درصد مردمش زن هستن.
‫واسه اون‌هایی که زن ندارن...
‫احتمالا حقیقت خیلی جالبیه.
‫- مسلما جان کوگر ملینکمپ اهل اونجاست. ‫- مایکل جکسون هم هست اورانگوتان خنگ.
‫- مایکل جکسون اهل گریه؟ ‫- کل «جکسون فایو» اهل اونجان.
‫حتی تیتو هم جان کوپر ملینکمپ مشهورتره، ‫می‌تونستی اول اون رو بگی.
‫خیلی‌خب.
‫ای وای. «کُنی کینگ» ‫پف پیتزا می‌ده.
‫- چی؟ ‫- «کُنی کینگ» پف پیتزا می‌ده.
‫خیال می‌کردم مخصوص شیکاگوئه.
‫می‌خوای بگی هیجان‌زده نیستی ‫که بیشتر سفر می‌کنی؟
‫- سفر؟ ‫- آره.
‫از کارهای تکراری خسته نشدی؟
‫منظورم همینه مایکل. ‫این واقعا مأموریته.
‫جیمی داره بهمون بیشتر مسئولیت می‌ده.
‫زدیم به دل جاده.
‫امروز خصوصیات مثبت زیادی داره.
‫مسئولیت، ها؟ واقعا؟
‫- آره. ‫- احساس می‌کنی محترمی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫به نظرم به مرور زمان متوجه می‌شی ‫احتمالا امروز...
‫روز خیلی تغییردهنده‌ای باشه.
‫اذیت نکن. روز خیلی خوبی داریم. ‫می‌ریم گری.
‫یه‌کم دور می‌زنیم، ‫بعدش برمی‌گردیم اینجا.
‫فوقش تا ۵:۱۵ برمی‌گردیم خونه.
‫پنج و ربع؟ چرا پنج و ربع؟
‫تیف نسبت به این مسئله خرافاتیه.
‫خرافاتش چی می‌گه؟
‫زایمان مامانش ۵:۱۵ شروع شد ‫و ذهنش درگیر شده...
‫که همین اتفاق واسه خودش هم می‌افته.
‫- احمقانه‌ترین حرفیه که به عمرم شنیدم. ‫- نمی...
‫- چرا باید همون‌جوری... ‫- می‌دونم.
‫آخه مگه یه روز چند دقیقه است؟
‫هر روز هزاران دقیقه است.
‫- چرا باید همون ساعت رخ بده؟ ‫- من که نمی‌گم منطقیه.
‫یعنی باید تا ۵:۱۵ برگردیم، ‫چون مادر آشغالش اون موقع...
‫اونش مهم نیست.
‫- احمقانه‌ترین حرفیه که به عمرم شنیدم. ‫- اونش مهم نیست.
‫اگه می‌گی باید تا پنج و ربع برگردیم ‫خیلی هم مهمه.
‫تا پنج و ربع برمی‌گردیم.
‫- واسه همین می‌گم اونش مهم نیست. ‫- عقب‌افتاده بدبخت.
‫ترجیح می‌دی صبح تا شب ‫ساندویچ دست مردم بدی؟
‫اذیت نکن. زدیم به دل جاده.
‫[پل روگذر عوارضی شیکاگو]
‫وای.
‫- به ایندیانا خوش اومدی. ‫- بفرما.
‫مسافر دور دنیا شدی ریچ.
‫- تبریک می‌گم. ‫- ایول.
‫عه واقعا؟ احساس متفاوتی داری؟
‫[خروجی]
‫[گری]
‫[تعمیرگاه روزولت]
‫- شهر جادویی. ‫- شهر قرن.
‫به نظرت یه‌شبه این‌جوری شد؟
‫آره بابا، یهو دکمه‌اش رو زدن.
‫- بعدش همه‌چی یهو... ‫- دکمه‌اش رو زدن.
‫اصلا حس و حال شیکاگو رو نداره.
‫سی و پنج دقیقه راهه.
‫ای بابا. نمی‌دونم چی بگم. ‫زود عوض می‌شه.
‫- به جیمی زنگ بزنم. ‫- فقط...
‫- سلام! سلام عزیزم. سلام. ‫- سلام. حالت چطوره؟
‫راستش، گمون کنم خوبم.
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم. ‫مطمئن نیستم چطور توصیف کنم.
‫- فقط انگار... ‫- چیه؟
‫فقط انگار بدجوری باید برم سرویس، ‫ولی نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم همون چیزیه که دکتر گفته بود ‫حواسم بهش باشه یا نه.
‫خیلی‌خب.
‫درد زایمانه؟ به نظرت ممکنه...
‫- انقباضات برکستون هیکسه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫آره، احتمالا. ‫ولی چیزیم نمی‌شه.
‫آخه هنوز خیلی به پنج و ربع مونده.
‫- واقعا؟ ‫- آره، نگران نباش، خوبم.
‫- باشه. ‫- تحویلش دادین؟
‫- تقریبا. ‫- آها. خب، بهت افتخار می‌کنم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم. راه چطوره؟ ‫خوش می‌گذره؟
‫آره، آره، خوش می‌گذره.
‫مایکی چطوره؟ خوبه؟
‫- آره، خوبه. ‫- خیلی‌خب، عالیه.
‫ولی اصلا سیگار نکش عزیزم. ‫بهم قول بده، باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫ببین، دوباره بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫- اگه کاری داشتی زنگ بزن. عاشقتم. ‫- باشه. خیلی عاشقتم.
‫باشه، خیلی عاشقتم.
‫چی شد؟ چی گفت؟
‫گفت چند ساعت دیگه ‫بهمون خبر می‌ده.
‫چند ساعت یعنی چی؟
‫- مثلا سه؟ چهار؟ ‫- ریچی، من که نگفتم. اون گفت.
‫باید چند ساعت تو گری وقت بگذرونیم. ‫هنوز حس می‌کنی محترمی؟
‫به درک. چه بدونم، بریم یه چیزی بخوریم.
‫اون رو می‌بینی؟ ‫خونه مایکل جکسونه.
‫- عجب. ‫- آره.
‫«شامونی!»
‫[کُنی کینگ] ‫[سه نسل... از ۱۹۲۰]
‫[نوشیدنی خنک] ‫[تنباکو]
‫در رو قفل کن.
‫اون تو می‌بینمت.
‫چی گوش می‌دی، تدی پندرگرس؟
‫آره، خودشه.
‫- وای، تدی گذاشتی. ‫- عاشقشم...
‫- آره، من عاشق تدم. ‫- هات‌داگ‌فروشی عاشقانه‌ای دارین.
‫- هوم. ‫- آهنگ قدیمی گوش می‌دم.
‫- آره، کاملا باهات موافقم. ‫- معنای خاصی داره.
‫- آره. آره. ‫- آدم حرفشون رو درک می‌کنه.
‫سلام. به «کُنی کینگ» خوش اومدین.
‫- متشکرم. ‫- سلام مایک، ایشون آلیشاست.
‫- چطوری آلیشا؟ ‫- خوش‌وقتم.
‫مایک هستم. چطوری؟
‫من در خدمتتونم. ‫اگه کاری داشتین بهم بگین.
‫- متشکرم. ‫- یه لیموناد برات گرفتم.
‫می‌خوری؟
‫- از دستت می‌ره. ‫- از دستم می‌ره، ها؟
‫- آره. ‫- آره.
‫چند وقته اینجا کار می‌کنی؟
‫- پنج ساله اینجا کار می‌کنم. ‫- پنج سال؟ آره.
‫- کار و بار چطوره؟ خوبه؟ ‫- عالیه.
‫- واقعا؟ ‫- خیلی دوست دارم.
‫خیلی دوست داری؟ ‫چیش رو خیلی دوست داری؟
‫- از کار با آدم‌ها و مردم خوشم میاد. ‫- بفرما.
‫به این می‌گن جواب درست.
‫مایکل از مردم متنفره.
‫ای بابا.
‫- حرفش رو باور نکن. ‫- من از جمعیت خوشم نمیاد.
‫من از مردم متنفر نیستم، ‫ولی از جمعیت خوشم نمیاد.
‫تو خونه آشپزی می‌کنی؟
‫می‌خوای راستش رو بگم؟
‫آره، فقط راست بگو.
‫نه. از اینجا که می‌رم، اصلا نمی‌خوام ‫باز هم جلوی اجاق وایستم.
‫- همین، ها؟ ‫- شما تو خونه آشپزی می‌کنین؟
‫یه کوچولو.
‫هر از گاهی با چندتا ‫دیگ و ماهیتابه ور می‌رم،
‫ولی چه بدونم، نه زیاد.
‫البته من تو رستورانمون ‫آشپزی خاصی نمی‌کنم، واسه همینه.
‫چه رستورانی دارین؟
‫- شبیه اینجاست. شبیه همین‌جاست. ‫- خیلی‌خب.
‫تو آشپزی می‌کنی؟
‫من هر از گاهی آشپزی می‌کنم.
‫- آره. ‫- آره.
‫- تو چیکار می‌کنی؟ ‫- من تو رستوران...
‫- چیکار می‌کنم؟ ‫- تو رستوران. آره.
‫آره، واقعا چیکار می‌کنی؟
‫گمون کنم می‌شه گفت من... ‫نمی‌دونم چطور بگم...
‫- اهل موسیقی و پایکوبی‌ام. ‫- آفرین. آفرین.
‫چه بدونم، تو کار روابط عمومی ‫و پیشرفتم.
‫خوبه.
‫پسرعمو، نظرت راجع به اسم آنی چیه؟
‫چندتا اسم که خوشت میاد رو بهم بگو.
‫بگو دیگه.
‫شاید بگی دیوانه‌ام، ‫ولی واقعا از اسم آلتیا خوشم میاد.
‫- آلتیا؟ ‫- آلتیا.
‫آلتیا انگار اسم کسیه...
‫که همیشه کتک می‌خوره.
‫- نه بابا، آلتیا؟ خیلی قویه. ‫- آلتیا.
‫- انگار خوره است. ‫- نه. آلتیا؟
‫آلتیا.
‫بعدا می‌بینمت آلتیا.
‫- ظهر می‌بینمت آلتیا. ‫- آلتیا...
‫آلتیا، وقتی از مطالعات اجتماعی برگشتم...
‫می‌بینمت.
‫موقع شام می‌بینمت آلتیا.
‫یه وقتی می‌بینمت آلتیا.
‫یه‌بار با یه ایوا آشنا شده بودم ‫که ازش خوشم می‌اومد. ایوا.
‫وای، اون آشغال‌های کوچولو رو ببین.
‫وای، این آشغال‌های کوچولو ‫ادب می‌شن.
‫چطورین دخترها؟ ‫آها، می‌خواین این‌جوری... باشه. چشم آقا.
‫خیلی‌خب آشغال‌های کوچولو.
‫آماده‌ای؟
‫دومین ورزش محبوبم رو بازی می‌کنن.
‫آهای، بعدش نوبت ماست.
‫آهای... بازی چند چنده؟
‫بسکتبال بازی می‌کنین ‫یا گل مینا می‌چینین؟
‫بیاین با من و رفیقم بازی کنین. ‫سه‌امتیازی می‌اندازیم. کدومتون؟
‫خیلی‌خب، بیاین ببینم. ‫آماده پیروزی هستین؟
‫آره؟ بیا اینجا جوان.
‫چطوری؟ من مایکی هستم.
‫- خوش‌وقتم. جیدن هستم. ‫- چطوری رفیق؟ چطوری؟
‫عه، اون‌جوری بازی می‌کنیم؟ ‫پنج‌امتیازی می‌خواین؟
‫چطوری؟ مایکی هستم. ‫چطوری؟ خیلی‌خب، بریم.
‫من حتی لازم نیست گرم کنم.
‫بیا ریچ. بریم.
‫- ای وای. ای وای. ‫- وقتشه عرق بریزیم.
‫الان به خدمتتون می‌رسیم.
‫- مطمئنی نمی‌خواد گرم کنی؟ ‫- نیازی ندارم.
‫الان خودت رو گرم می‌کنم پسر. ‫وایستا، صبر کن اون هم بیاد.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫موفق باشین جوان‌ها.
‫بریم.
‫- بیا. ‫- بیا، بیا، بیا.
‫ببخشید. کجا بودی؟ ‫خیلی‌خب، بازی کن، بازی کن.
‫من بلند انداختم. برو اونجا.
‫پیشش بمون. جلوش بمون.
‫- نه‌خیر. دردت میاد. ‫- ای وای.
‫بریم. ایول، الان بازی مردونه شد.
‫فرق داره. بزن بریم.
‫- وای! ‫- می‌دونی همون حلقه نارنجیه دیگه؟
‫همون نارنجیه... ‫باید توی اون حلقه نارنجی بندازیش.
‫اینجا همه از برخورد می‌ترسن. ‫برو سمت سبد.
‫عمرا.
‫نترس. بجنب.
‫- خوش به حالت. ‫- مایک، هر سگی یه بار موفق می‌شه.
‫خیلی‌خب، دوباره بیا همون‌جا.
‫آخه من سه نفر رو گرفتم ریچ.
‫بریم. بازی کنیم.
‫ای خدا.
‫هر بار همینه. داره از پشت در شکستت می‌ده.
‫ببین، در رو پشتت ببند. ‫نذار...
‫نذار بیاد پشتت.
‫تقصیر این... آشغال. ‫خیلی‌خب، بریم.
‫بازی خوبی بود. عه، کجا می‌ری؟
‫ایول. همینه.
‫آفرین. یکی بود. یکی بود.
‫بریم.
‫- آهای. ‫- زود باش. آره. یکی بنداز گل نرگس.
‫پرتاب خوبی بود پسر. ‫خیلی باز بود.
‫- تا شب هستیم. ‫- حال کردم.
‫ببینین، خود پرتاب مهمه، خب؟
‫بریم. دفاع وایستا خفن خان.
‫حواست باشه.
‫بریم.
‫- حال کردم. عه، بزرگ شو. ‫- خوبی، ها؟
‫خوبی؟
‫بریم. بازی کنیم. بیا.
‫بیا. داره گریه می‌کنه.
‫ببین چی می‌گم، بچه‌های ایندیانا رو ‫سوسول بار میارن، ها؟
‫- الان که دهه هشتاد نیست. ‫- دهه هشتاد نیست؟ دهه هشتاد نیست؟
‫- بزن بریم. ‫- ببین، از رفتارت خوشم نمیاد.
‫پوشکت رو قبل بازی عوض کردی؟
‫یا همین‌جوری بازی می‌کنی؟ ‫لباس یه‌سره پوشیدی، ها؟
‫با لباس یه‌سره بازی می‌کنی؟
‫بزن بریم. امتیاز بعدی برنده است.
‫- نه. ‫- برو بابا.
‫ایول آقا. ایول آقا.
‫- ایول! ایول! ‫- بگیر که اومد. ایول بابا.
‫- صفحه رو دیدی؟ ‫- ایول!
‫من خیلی شیرم. حال کردم.
‫- عاشقتم پسر. یوهو! ‫- تا شب همینه.
‫آفرین، آفرین جوان‌ها. ‫آفرین.
‫اونجا رو. ببینین چیکار می‌کنه.
‫ای بابا. جوانک، تو هم بدک نیستی.
‫الان از پشت... ‫چه‌جوری از پشت ننداختی؟
‫هر وقت پشت سرش رو دیدی، ‫باید سریع بری...
‫- تو هم پاس نمی‌دی. ‫- دقیقا. می‌خواستم همین رو بگم.
‫خیلی آشغالین بچه‌ها.
‫- بچه‌های ایندیانا آشغالن. ‫- آهای، خفه شین بزدل‌ها.
‫- وای. ‫- تو منفی‌نگری.
‫تو منفی‌نگری. می‌دونی چیه؟ ‫راستش من الان...
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫چیزی نیست. بذار بازی کنه. ‫بذار بازی کنه. دوستت داریم. دوستت داریم.
‫کفش «نایکیت» عین کفش موکاسین می‌مونه.
‫بچه‌ها، خیلی حال داد.
‫ایندیانا، گری.
‫[آشغال ریختن ممنوع]
‫- سلام، نوشیدنی بزرگ داری؟ ‫- بفرما.
‫نوشیدنی بزرگ نداریم. ‫عین خودتون متوسط داریم.
‫بامزه بود.
‫ببین اینجا چی داریم.
‫آهای، چرا اون‌جوری راه می‌ری؟
‫زود باش از اون نوشیدنی برام بیار.
‫- با اون نوشیدنی حال می‌کنم. ‫- حال می‌کنم!
‫نوشیدنیت رو بخور و برو بیرون.
‫- باشه، باشه. ‫- تو فروشگاه نخور.
‫- آهای. ‫- دلم به حال مادرت می‌سوزه.
‫داداش، خفه‌خون بگیر دیگه.
‫- راجع به مامانم چی گفتی؟ ‫- خفه‌خون...
‫از طرف دوستم عذر می‌خوام.
‫[بیش از دو بچه همراه نداشته باشید] ‫[هزینه استفاده از خودپرداز یک دلار]
‫- دوتا لطف کنین. ‫- دوتا.
‫یه کارت بخت‌آزمایی هم بده.
‫لگد هلالی حرکت دفاعیه. ‫فقط فضا باز می‌کنه.
‫- فقط واسه... ‫- ضربه ناگهانی سرعتیه.
‫اصلا انتظارش رو نداری.
‫ولی اگه قدرت لازم داشتی،
‫باید به روانش ضربه بزنی... ‫تا شب همینه.
‫زانوی عوضی رو می‌شکنی، مگه نه؟
‫- وای، خیلی حال کردم. ‫- خودشه.
‫می‌خوای بهت بگم چه حرکتی سخته؟
‫- آره. ‫- ببین، من اصلا نمی‌خوام باهات درگیر بشم.
‫فقط می‌رم خونه. همین.
‫- لگد پشتی. ‫- پشتی...
‫مگه نه؟
‫لگد پشتی.
‫- می‌خواستم بگم. ‫- برق از سرش می‌ره.
‫کارش تموم می‌شه.
‫وای، مواظب باش. ‫مواظب باش. رو کت جدیدت نریزه.
‫ببین، خیلی شرمنده‌ام... بوم!
‫وای! خودش هم خیلی... ‫عین لگد قاطر می‌مونه.
‫قاطر رو تصور کن. همون‌جوری... ‫خیلی گنده است...
‫واقعا داری با عضلات بزرگت ‫نیرو تولید می‌کنی.
‫- می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫- آره.
‫آخه خودت در اون جهت می‌ری،
‫- بعدش به این سمت می‌زنی. ‫- آره.
‫من حتی از دیدنش هم خوشم میاد، ‫متوجهی؟
‫- آره. ‫- ایول بابا.
‫واسه چی وایستادیم؟
‫کریسمس شده پسرعمو.
‫یوهو!
‫حتما. متشکرم.
‫بله آقا. بله آقا.
‫- باورم نمی‌شه داداش. ‫- نمیای؟
‫یوهو.
‫ما قدرت‌های جادویی داریم پسر.
‫وای!
‫خوب بود. خوب بود.
‫وای.
‫اون تابلو رو می‌بینی؟
‫- ها؟ ‫- پسرعمو، اون تابلو رو می‌بینی؟
‫آره.
‫گمون کنم...
‫قبلا هم دیده بودیش؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که امکان نداره...
‫جفتمون بیش از یه ساعت ‫اینجا نشسته باشیم...
‫و هیچ‌کدوممون اون تابلو رو ‫اونجا ندیده باشیم.
‫آره ریچ، تابلوئه دیگه.
‫- به نظرم اون کافه یهو پدیدار شد. ‫- خفه‌خون بگیر.
‫- ببین، بی‌شوخی. واقعا بی‌شوخی. ‫- خفه‌خون بگیر.
‫به نظرم اون کافه یهو پدیدار شد مایکل.
‫باشه، کافه یهو پدیدار شد ریچ.
‫به نظرت خیلی خفن نیست؟
‫کافه است دیگه.
‫- تابلوئه. ‫- هوم.
‫- تابلوئه. ‫- «باز است.»
‫اون تابلو نشونه است.
‫می‌ریم اون تو.
‫عقب‌افتاده‌ای بدبخت؟ ‫عقب...
‫یه ساعته اینجا نشستیم. ‫الان‌هاست که زنگ بزنه.
‫- نمی‌ریم کافه. ‫- مگه چیه؟
‫می‌ریم یه‌کم خوش می‌گذرونیم.
‫خیر سرمون نمی‌ریم کافه ریچ. ‫بشین و کارت رو بکن.
‫ببین چی می‌گم.
‫- مایکل، اون تابلو نشونه است. ‫- خیلی‌خب، تابلوئه دیگه.
‫یه سری چیزها از من و تو ‫و جیمی عوضی بزرگ‌ترن.
‫- می‌ریم اون تو. ‫- اصلا نمی‌ریم کافه.
‫- فقط بشین سر جات. ‫- وای پسر، از این رفتارت متنفرم.
‫- رفتارم... ‫- خیلی متنفرم.
‫نزن روش... چیکار می‌کنی؟
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- خیلی‌خب. راست می‌گی. راست می‌گی.
‫- امان از دستت. ‫- راست می‌گی.
‫- نباید بریم تو. ‫- درسته.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫آهای ریچی، بشین تو ماشین.
‫ریچ.
‫آقا، لطف می‌کنین از ماشین پیاده بشین؟
‫آقا، خواهش می‌کنم، ‫من دیگه تکرار نمی‌کنم.
‫لطفا از ماشین پیاده بشین.
‫گواهی‌نامه و کارت ماشین رو بدین. ‫خیلی‌خب، بسه دیگه.
‫دستت رو بگیر بالا بزدل!
‫- دستت رو بگیر بالا بزدل! ‫- بس کن! کلی خونه هست.
‫- بس کن. ‫- ببین، ببین، بیا دیگه.
‫کجا بیام؟ ما نمی‌ریم.
‫بیا دیگه، بیا بریم.
‫- من نمیام. نه. ‫- یه نوشیدنی بخوریم.
‫فقط یه نوشیدنی می‌خوریم و برمی‌گردیم.
‫- نمی‌ریم. ‫- بیا دیگه.
‫دست کثیفت رو... مگه دیوانه‌ای...
‫یه‌کم کوکایین زدی و خیال کردی ‫می‌تونی با ببر مبارزه کنی؟
‫- بیا دیگه. ‫- بس کن.
‫- خیلی افتضاحه. ‫- چی افتضاحه؟
‫من واقعا از اینجا الهام گرفتم...
‫و تو داری کل آرزوهام رو خراب می‌کنی.
‫افتضاحه. امیدوارم الان ‫از خودت راضی باشی.
‫چرا تحت فشارم می‌ذاری؟
‫اذیت نکن دیگه.
‫خیلی‌خب، تف به روت.
‫به درک.
‫- من می‌رم تو. ‫- برو تو.
‫ای وای.
‫ببین، سر و وضعم خوبه؟ ‫ظاهرم چطوره؟
‫شبیه وحشی‌ها شدی. ‫شبیه پدرمی.
‫خیلی‌خب، من می‌رم.
‫اگه کاری داشتی بوق بزن.
‫ایول!
‫حالا می‌بینی آشغال.
‫این روز بزرگ یادت می‌مونه.
‫[باز است]
‫این تابلو نشونه است!
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫سلام.
‫تو مایکی؟
‫آره.
‫حقیقت داره؟
‫چی حقیقت داره؟
‫که از دروازه‌بانان تیم «بلک‌هاکسی»؟
‫اِم...
‫آره؟
‫«ایباگ» هستی؟
‫درسته.
‫یعنی چی؟ «ایباگ» یعنی چی؟
‫دروازه‌بان پشتیبان اضطراریه.
‫آره، آره. هیچ‌وقت بازی نمی‌کنم، ‫ولی آره، با بچه‌ها هستم.
‫- چه باحال. چه باحال. ‫- هوم.
‫آره، رفیقت تعریفت رو کرد.
‫آره، شک ندارم.
‫ضمنا، گفت بهت بگم ‫شلوار مردونه‌ات رو پات کن...
‫و بیا تو کافه پیش ما.
‫این حرف‌ها بهش میاد.
‫- وای پسر. ‫- من فقط پیغام‌رسانم.
‫فهمیدم. باشه.
‫- ولی خیلی حال می‌ده. ‫- باشه.
‫- به نظرم خوشت میاد. ‫- باشه، باشه. باشه، دارم میام.
‫باشه، باشه، باشه، باشه.
‫خب... ‫یه شب که بیرون بودم،
‫ماشین گرفتم برم خونه،
‫ولی من رو دم یه خونه دیگه پیاده کرد ‫و از بس خجالت می‌کشیدم بهش بگم...
‫که در خونه رو زدم ‫و طرف رو قانع کردم راهم بده...
‫و یه‌کم تو خونه‌اش بمونم.
‫- راست می‌گی. راست می‌گی. ‫- راسته!
‫راسته!
‫باشه، خیلی‌خب.
‫نوبت توئه، نوبت توئه. بگو.
‫خیلی‌خب.
‫- نه‌ساله بودم. خادم کلیسا بودم. ‫- اوهوم.
‫الکیه، الکیه.
‫وای! این دیگه چه...
‫نه، نه. از الان می‌گم نه.
‫کارتون خیلی درسته.
‫خیلی‌خب، می‌شه دوباره امتحان کنم؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، سال آخر دبیرستان بودم،
‫درس و مشقم خیلی خوب بود، ‫ولی ریاضیات آشغالی...
‫خیلی اعصابم... متوجهین؟ خلاصه...
‫عه، ببین آفتاب از کدوم طرف اومده.
‫- سلام به همگی. چطورین؟ ‫- سلام. می‌بینی؟
‫- ببخشید مزاحم شدم. ‫- حرف نداره.
‫خلاصه، مامان‌بزرگم باهام اتمام حجت کرد.
‫گفت: «باید استاد ریاضی بگیری.»
‫خلاصه بهم خانمی به نام ‫راکسلانا رو معرفی کرد...
‫که تو گروه سرود کلیساشون بود...
‫و استاد ریاضی دانشگاه دولتی ‫شهرستان کوک بود.
‫من هم گفتم: «عمرا مامان‌بزرگ. ‫نمی‌خوام چنین غلطی بکنم.»
‫«نمی‌خوام یه استاد ریاضی ‫نود ساله داشته باشم...»
‫«که من رو بچه فرض کنه» ‫و از این حرف‌ها...
‫اره، متوجهین؟ ‫خلاصه...
‫ولی اون گفت: «ببین، یا باید استاد بگیری ‫یا از این خونه بری.»
‫خلاصه، پنج‌شنبه هفت و نیم بود.
‫- من خونه این بابا بودم... ‫- خیلی‌خب.
‫لازانیای طلایی مامان عوضیش رو می‌خوردم،
‫اما یهو فهمیدم باید پنج دقیقه دیگه...
‫پیش راکسلانا باشم.
‫خلاصه آب کرنبریم رو ‫سریع خوردم و دویدم اونجا،
‫بدو بدو بدو، در خونه‌اش رو زدم.
‫به خدا قسم می‌خورم ‫خانمی که در رو باز کرد...
‫انگار از ویژه‌نامه تابستونی ‫«اسپورتس ایلاستریتد» در اومده بود.
‫خوشگل‌ترین زنی بود که تا اون موقع ‫به عمرم دیده بودم.
‫موی مشکی براق، بلند و افتاده و تا زیر کمرش،
‫بعدش رفتیم تو...
‫چیه، چیه، چیه، چیه، چیه؟ ‫می‌خواین الان بگین راسته یا دروغ...
‫یا می‌خواین بیشتر تعریف کنم؟
‫می‌خواین تعریف کنم؟ ‫آره، می‌خواین تعریف کنم.
‫باشه، خیلی‌خب، خلاصه رفتیم تو.
‫ریاضی کار می‌کردیم، ‫ولی یهو...
‫حس کردم کل اعضای داخلی بدنم مایع شدن،
‫یعنی بدجوری نیاز داشتم ‫برم سرویس.
‫ولی می‌دونم اون گوشیه یه سرویس کوچولو داره، ‫خیلی کوچولو بود.
‫می‌دونم اگه برم اون تو، ‫همه‌چی رو می‌شنوه...
‫وای خدا.
‫ظاهر من کاملا خونسرد بود،
‫ریاضی کار می‌کردیم، ‫اما در باطن می‌گفتم:
‫«اذیتم نکن بدن عزیزم، ‫الان روسیاهم نکن عزیزم.»
‫یه‌جوری، به لطف خدای بزرگ،
‫تا آخر اون جلسه آموزشی دوام آوردم، خب؟
‫- واسه سلامتی خوب نیست. ‫- هوم.
‫خلاصه گفتم راکسلانا، خوشحال شدم.
‫پنج‌شنبه بعدی می‌بینمت ‫و از همین حرف‌ها.
‫رفتم بیرون و با خودم گفتم: ‫«ایول، خودم رو می‌رسونم.»
‫سریع حرکت کردم تا برگردم ‫و یهو خودش ریخت بیرون.
‫همین.
‫همه‌اش... واقعا همین... ‫واقعا همین‌جوری شد.
‫من هم شلوارم رو کشیدم پایین.
‫عین اون‌هایی که تازه نفت کشف می‌کنن ‫یه عکس گرفتم،
‫از جوش و خروشش عکس گرفتم.
‫تشخیص نمی‌دادم چیه...
‫و همه‌جا پر از گل و کثافت شده بود.
‫من هم خیلی آروم شده بودم، خب؟
‫اما بعدش دیدم چراغ ایوانش روشن شد...
‫- نه. ‫- و زمان کند شد.
‫- دیدم دستگیره درش چرخید و باز شد. ‫- نه.
‫بهش نگاه کردم، ‫اون هم خیلی کوتاه بهم نگاه کرد...
‫و زود نگاهش رو برگردوند.
‫من هم...
‫من هم با تمام سرعت از روی پرچین‌ها ‫دویدم و فرار کردم.
‫داشتم یه‌راست برمی‌گشتم خونه مایکل.
‫کلی خار تو بدنم رفته بود ‫و عرق‌سوز شده بودم.
‫یه ردی پشت خودم به جا گذاشته بودم.
‫اما خنده‌ام محو نمی‌شد ‫و از خنده اشکم در اومده بود،
‫آخه می‌دونستم وقتی شش بلوک ‫تو میلواکی برم جلو،
‫به خونه این بابا می‌رسم ‫و می‌تونم براش تعریف کنم...
‫و این عوضی خیلی خوشش میاد.
‫- آخی. ‫- راست گفتم یا دروغ؟
‫راست!
‫راست.
‫متأسفانه، متأسفانه راست گفتم. ‫واقعا راست گفتم.
‫دوستت دارم داداش. دوستت دارم.
‫خیلی‌خب. این یکی مهمون من. ‫من براتون تعریف کردم.
‫- وای نه. ‫- خیلی‌خب. وایستین.
‫الان میام. الان میام.
‫ایول آقا.
‫می‌دونی می‌دونم دیگه؟
‫چی؟
‫ها؟
‫می‌دونی می‌دونم دروازه‌بان ‫تیم «بلک‌هاکس» نیستی.
‫اِم... آره. ‫آره، کلا چرت گفت.
‫هوم.
‫از کجا لو رفتم؟
‫از نگاهت.
‫باشه، منصفانه است. ‫منصفانه است.
‫ترجیح می‌دی مایک صدات کنن ‫یا مایکی یا مایکل؟
‫باید خودت تصمیم بگیری... آره.
‫ترجیحی نداری، ها؟
‫- ترجیح با مشتریه. ‫- هوم.
‫تو چی؟ ‫اسمت چیه؟
‫می‌شه بهم بگی؟
‫حدس بزن.
‫حدس بزنم؟
‫ای وای، دافنه.
‫بریجت، چه بدونم. چیه؟
‫- شـ... ‫- شین داره.
‫ای وای، شاندا،
‫- ای خدا، نمی‌دونم. ‫- شری.
‫شری، خیلی‌خب.
‫شری اهل گری.
‫ای وای، تا حالا این رو نشنیده بودم.
‫نمی‌خوای بازی کنی، ها؟
‫ای بابا.
‫گمون نکنم به درد من بخوره. ‫البته تو...
‫اگه می‌خوای بگو. مشکلی...
‫- باشه، می‌گم. ‫- واقعا؟
‫من می‌گم.
‫راست می‌گم یا دروغ مایکل؟
‫خیلی‌خب.
‫اِم...
‫یه سوال ازم بپرس.
‫اهل همین‌جایی؟
‫من اهل ایندیانا نیستم.
‫اهل پورتلندم. تو ایالت مین، نه اورگن.
‫خیلی‌خب.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- باید از نو شروع می‌کردم... ‫- آها.
‫از دست یه کسی، یه چیزی ‫قایم شدم.
‫سوار هوندا آکورد مدل ۸۸ـم شدم ‫و به سمت غرب حرکت کردم...
‫و ماشینم نزدیک همین‌جا خراب شد.
‫فیلم محبوب مامانم «عشق در بعدازظهر» بود،
‫- با بازی گری کوپر. ‫- هوم.
‫همیشه می‌گفت اگه پسر می‌شدم ‫اسمم رو گری می‌ذاشت،
‫من هم تابلوش رو دیدم و گفتم: ‫«خیلی‌خب مامان.»
‫یه شب اینجا موندم. آروم بود.
‫از شهر متروکه خوشم میاد، متوجهی؟
‫اوهوم.
‫- بعدش کلا موندم. ‫- اوهوم.
‫تو یه سالن جاز کار می‌کنم.
‫یه سالن جاز تو برادوی ‫به نام «درتیز.»
‫- «درتیز»؟ ‫- آره، تو کافه‌اش کار می‌کنم.
‫- خوشت میاد؟ ‫- عالیه.
‫چرا؟
‫بی‌خیال، مگه می‌شه از سالن ‫جاز و بلوز تو ایندیانا، گری خوشم نیاد؟
‫ای بابا...
‫به نظرم... راست گفتی.
‫- دروغ گفتم. ‫- نه، واقعا؟
‫- آره. ‫- یا خدا، یا خدا.
‫جریان گری کوپر. ‫باید به همون شک می‌کردم.
‫- نه، اون راست بود. ‫- نه، اون راست بود؟
‫- نه، نبود. ‫- یا خدا.
‫عمرا اگه حرفت رو باور کنم.
‫- تیف، منم. منم، ریچی. ‫- وایستا. نه، صدات خیلی بد میاد.
‫تیف، منم، ریچارد!
‫عه، سلام! کجایی؟
‫خیر سرم تو گری‌ام.
‫خیلی سروصدا میاد.
‫خیلی خوب پیش می‌ره.
‫انگار رفتی کافه. ‫کافه‌ای؟
‫کافه‌ایم.
‫چرا کافه‌ای؟
‫به‌خاطر مشتری‌ها.
‫کدوم مشتری‌ها؟ ‫کدوم مشتری رو اونجا دیدین؟
‫مشتری‌های جیمی‌ان.
‫تیف، خیلی خوب پیش می‌ره.
‫کار مایکی خیلی درسته، ‫واقعا خیلی درسته.
‫- کار مایکی خیلی درسته! ‫- اصلا نمی‌شنوم...
‫خیلی‌خب.
‫خیلی بهمون خوش می‌گذره.
‫خیلی‌خب، تو صدام رو می‌شنوی؟ ‫آخه من صدات رو خوب نمی‌شنوم.
‫- الو؟ الو؟ ‫- حالت چطوره؟
‫- دوباره می‌گی؟ ‫- هوم.
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫من همین‌جا تو ایندیانا، گری خراب‌شده ‫زاده و بزرگ شدم.
‫کل عمرم ساکن اینجا بودم.
‫عاشق سفرم، همه‌جا رفتم، ‫ولی کل عمرم اینجا زندگی کردم.
‫عاشق قطارم. ‫اصلا سوار کشتی نمی‌شم.
‫بذار ببینم، دو خواهر بزرگ‌تر دارم.
‫باباشون با من فرق می‌کنه و تا یازده سالگی ‫خیال می‌کردم طرف بابا نوئله.
‫- این یکی رو شوخی نمی‌کنم. ‫- هوم.
‫در بیست و دو سالگی سرطان گرفتم.
‫هوم.
‫مامانم آدم خوبیه. ‫بابام خوب نیست.
‫یه سگ سه‌پا به نام «خوش‌شانس» داریم. ‫خفن‌ترین سگ شهره.
‫وای. اصلا...
‫خودم درس خونده بودم درختکار بشم.
‫- درختکار؟ ‫- آره.
‫- از درخت خوشت میاد؟ ‫- خوشم میاد.
‫واقعا؟ چرا؟ ‫چرا از درخت خوشت میاد؟
‫آروم، محکم و مستحکمن. ‫همیشه وقتی بهشون نیاز داشته باشی هستن.
‫آره، آره.
‫خوشگل هم هستن.
‫این واقعا راسته.
‫شاید.
‫راسته.
‫شاید باشه، شاید هم نباشه. ‫چرا می‌گی راسته؟
‫اِم... آخه تو...
‫چه بدونم، داری از ته دلت صحبت می‌کنی.
‫درست نمی‌گم؟
‫تو دنبال چی هستی مایکل؟
‫هر چیزی؟
‫عه. سلام سارا.
‫گمون کنم الان سارا صدام کرد.
‫خب، خیلی بهتره.
‫باید ببینی من رو چی صدا می‌کنه.
‫خیلی‌خب، الان ۳:۱۷ـه.
‫یعنی وقت دارم تا ۵:۱۵ خونه باشم، ‫مگه نه؟
‫- آره بابا. ‫- خیلی‌خب، ردیفیم؟
‫- آره، آره. ‫- آها، اگه قطار در حرکت نباشه.
‫- آها. ‫- زیر کانال.
‫قطار چی می‌شه؟
‫پشتش گیر می‌کنی. آره.
‫- وای... ‫- جونز.
‫- آها، باشه. خیلی‌خب، مرسی بچه‌ها. ‫- حواست رو جمع کن.
‫تقریبا کل کارمون همینه، متوجهی؟
‫- عجب. یعنی براش کار می‌کنی؟ ‫- هوم.
‫خب، من واسه خودم کار می‌کنم، متوجهی؟
‫آره، آره، پس رئیس خودتی.
‫آره، گمون کنم رئیس خودمم.
‫خیلی‌ها بهت تکیه می‌کنن.
‫من هم به خیلی‌ها تکیه می‌کنم.
‫شرط می‌بندم رهبر خوبی هستی.
‫حرف پشت من زیاده.
‫چی می‌گن؟
‫می‌گن کارهام رو تموم نمی‌کنم.
‫راست گفتی یا دروغ مایکل؟
‫عیبی نداره کوکایین مصرف کنم؟
‫من می‌خوام خودت باشی.
‫این...
‫این خفن‌ترین حرفی بود ‫که به عمرم شنیدم.
‫قصد داری حضور داشته باشی؟
‫آره، آره، نه، من برمی‌گردم.
‫فقط اومدیم اینجا کارمون رو تموم کنیم ‫و بعدش برمی‌گردم اونجا.
‫دستکش مخصوصم رو دستم می‌کنم ‫و آماده‌ام.
‫- ایول. ایول. ‫- اسمش چیه؟
‫نمی‌تونم بهت بگم.
‫عین آرزوی تولد می‌مونه.
‫نه، نه، نه، خودم می‌گفتم، ‫ولی زنم خیلی...
‫راجع به این مسائل خرافاتیه...
‫و می‌گه... ‫خوشش نمیاد به بقیه بگیم.
‫بچه‌مون دختره. ‫می‌تونم بگم بچه‌مون دختره.
‫- وای. ‫- آره، آره.
‫- تو نمی‌خوای. ‫- نمی‌خوام.
‫- نه. ‫- نه.
‫یه چیزی بود...
‫- وقتی... وقتی بچه بودم... ‫- آها.
‫مامانم یه کاری می‌کرد...
‫که ترکیب بی‌نقصی از انواع و اقسام...
‫آشغال‌ها تو بدنش بود...
‫و واقعا حرف نداشت.
‫نیمه‌شب می‌اومد تو اتاقم،
‫پشتم رو می‌خاروند ‫و ناخن‌هاش خیلی بلند بودن.
‫- هوم. ‫- اون موقع‌ها...
‫اون موقع‌ها کارهای روزانه‌ام رو ‫مرور می‌کرد...
‫و ریزترین جزئیات رو از قلم نمی‌انداخت.
‫یعنی تک‌تک جزئیات اون روز رو...
‫برام شرح می‌داد.
‫مثلا می‌خوایم چی بخوریم، ‫کی بیدار بشیم،
‫چی بپوشم، ‫رادیو چی پخش می‌کنه.
‫تک‌تک چیزها رو می‌گفت. ‫اصلا...
‫باعث می‌شد حس کنم... ‫چه بدونم...
‫انگار... ‫حس می‌کردم خیلی آرامش دارم.
‫- انگار واقعا یکی هوات رو داره؟ آره. ‫- آره، آره، آره.
‫انگار اون روز هر اتفاقی هم که می‌افتاد، ‫مهم نبود،
‫مثلا امتحان داشته باشم ‫یا مجبور باشم با یه کله‌خر دعوا کنم.
‫انگار می‌دونستم ‫و برام برنامه‌ریزی می‌کرد.
‫حرف نداشت و یادمه یه بار گفتم:
‫«ببین مامان.»
‫«ببین مامان، می‌شه بیای تو اتاق ‫و بهم بگی فردا چی می‌شه؟»
‫اون هم گفت...
‫خیلی عصبانی شد، ‫خیلی...
‫گفت: «مایکی، چه فرقی می‌کنه کثافت؟ ‫فردا هم روز خداست دیگه.»
‫یعنی... هنوز نمی‌فهمیدم ‫چطور ممکنه...
‫انگار...
‫یعنی چطور ممکنه همون آدم باشه، متوجهی؟
‫اوهوم.
‫- خیلی ترسناکه. ‫- هوم.
‫آره، نباید چنین کاری می‌کرد.
‫تمام تلاشش رو کرد.
‫می‌شه پیشت بشینم؟
‫آره، کاش بشینی.
‫- بیا تو، آب خوبه. ‫- وای پسر.
‫اول از همه به فکر اون فیلم افتاد. ‫متوجهین؟
‫متوجهین؟ همون که روایت نداشت، همون.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب؟
‫- باید به عموم زنگ بزنم. ‫- بهش زنگ می‌زنی؟
‫- خیلی‌خب. ‫- بهش زنگ بزن. بیاید همگی...
‫همه به عموشون زنگ بزنن.
‫جیمی، منم، ریچ. ‫کدوم گوری هستی؟
‫خیلی‌خب. بهم زنگ بزن.
‫فقط انگار...
‫دیدگاه خاصیه، ‫دید خاصی به دنیاست...
‫و من همیشه همین دید رو داشتم.
‫مثلا این چیزهایی که رو اعصاب مردم می‌رن ‫و اذیتشون می‌کنن...
‫و مستأصل یا خشمگینشون می‌کنن رو می‌گم.
‫مثلا من هیچ‌وقت درک نمی‌کردم.
‫- اون‌جوری روم تأثیر نمی‌ذاشتن. ‫- مهم نیست.
‫نه، واقعا اصلا... چی مهمه...
‫- هیچی مهم نیست. ‫- هیچی مهم نیست.
‫هیچی مهم نیست ‫و من همین رو درک می‌کنم، خب؟
‫- آره. ‫- بی‌معناست.
‫پس چرا...
‫پس... وقتی می‌رفتم سفر، ‫می‌تونستم خوشحال باشم،
‫گاهی چند هفته خوشحال می‌شدم، ‫گاهی چند ماه.
‫انگار غرق سعادتم، متوجهی؟
‫- اوهوم. ‫- آره، می‌دونم که من...
‫دارم واسه خودم چرت و پرت می‌گم...
‫و تو مستراح نشستم ‫و عین بچه‌ها زار می‌زنم،
‫ولی هر از گاهی خیلی باحالم.
‫هر از گاهی خیلی باحالم... می‌تونم ‫به بقیه حال بدم. ولی یهو...
‫بی‌دلیل همون افکار...
‫همین که همه‌چی بی‌معناست...
‫ناراحتم می‌کنن.
‫آره.
‫هیچی مهم نیست. آدم رو رها می‌کنه، ‫ولی بعدش کجا می‌ره، ها؟
‫- همونه. ‫- هیچ‌جایی نیست.
‫- همون. بعدش انگار... ‫- آره.
‫خیلی ناراحت می‌شم، ‫انگار دارم غرق می‌شم.
‫انگار فکم هزار کیلو می‌شه...
‫و اصلا... انگار اصلا نمی‌خوام...
‫انگار خیلی خسته‌کننده است.
‫حتما خیلی خسته‌ای.
‫ایول بابا. حرف نداره. حرف نداره.
‫[جیمی]
‫پسرعمو، جیمی گفت ‫امروز اصلا بهش خبر ندادی.
‫- طرف منتظره. ‫- خیلی‌خب. شنیدم.
‫- پسرعمو، دارم میام. ‫- خیلی‌خب.
‫- من بیرونم. ‫- امان از دستش...
‫ببین، من برمی‌گردم.
‫دروغ بود.
‫ببین پسرعمو، وقت رفتنه. باید بریم.
‫شبیه رونالد مک‌دونالد شدی. ‫چت شده؟
‫نه.
‫عه، گوشیت خاموش شده، ها؟
‫- مایک، بی‌خیال. ‫- گوشیم رو ول کردم.
‫جرم مرگبار که نکردم. ‫چه عیبی داره؟
‫- ببین پسرعمو، ده دقیقه دیگه قرار داریم. ‫- شور و شوقت کجا رفته؟ شور و شوقت کجا رفته؟
‫- ببین، بیا بریم. ‫- باشه.
‫آهای، ما رفتیم.
‫- نوبت من چی؟ راست یا دروغ؟ ‫- خوشحال شدم.
‫آشنایی باهاتون مایه افتخار بود. ‫وای، وای. وای.
‫وایستا. ‫ببین، اینجا آمریکاست، مگه نه؟
‫تا جایی که من می‌دونم، ایندیانا، گری ‫در ایالات متحده واقع شده.
‫مگه نه ونسا؟
‫مگه اینجا آمریکا نیسـ...؟ ‫باید نوبت به همه برسه.
‫- باید نوبت به همه برسه. آشغال، نگو... ‫- خیلی‌خب.
‫شما خیلی باحالین، مگه نه؟ ‫اینجا خیلی باحاله...
‫- اینجا خیلی اهل دلن. ‫- من هم همین رو بهت می‌گفتم.
‫جادوییه. اینجا جادوییه.
‫خیلی‌خب.
‫ببینین. ما یه جفت مسافر ‫بدبخت و نگرانیم...
‫و خیلی اینجا رو دوست داریم. ‫ازتون متشکریم.
‫ازت متشکریم ایندیانا، گری. ‫ازتون متشکریم.
‫جادوییه، جادوییه.
‫- ممنون. ممنون. ‫- فقط می‌خوام الان...
‫از این فرصت استفاده کنم، ‫این...
‫این پسرعموی پشمالوم که اینجاست، ‫بهترین دوستم تو کل دنیاست.
‫همین الان‌هاست که بابا بشه.
‫نه تنها بابا می‌شه. ‫نه تنها بابا می‌شه. نه تنها...
‫وایستین. وایستن.
‫آهای، اون خوشحاله.
‫خوشحاله. ریچ، تو خوشحالی.
‫قسم می‌خورم همین الان... ‫بیش از...
‫بیش از همیشه سالمی ‫و تو کامل شدی.
‫تو کامل شدی و من خیلی خوشم میاد.
‫اون عاشقه، متوجهین؟
‫این آشغال خیلی مشتاقه پدر بشه.
‫یعنی بی‌صبرانه... ‫بی‌صبرانه... بی‌صبرانه مشتاقه.
‫غرور خاصی داره.
‫داری می‌درخشی ریچ.
‫داری می‌درخشی. ‫خیلی دوستت دارم.
‫رفیق عزیز خودمه. خیلی دوستت دارم.
‫دوستت دارم. دوستت دارم. ‫خیلی دوستت دارم.
‫با تمام وجود دوستت دارم.
‫نگاهش کنین، قراره بابا بشه. ‫نگاهش کنین.
‫این آشغال رو ببینین... ‫قراره پدر بشه.
‫همین. همین آدم قراره پدر بشه، خب؟
‫بچه بدبختش عین خودش ‫تک و تنها می‌مونه.
‫ولی ای بابا، حداقل با ذهنیت خوبی ‫رفت تو دلش،
‫مگه نه بچه جان، ها؟
‫البته نه، نه، نه، نه، نه، عیبی نداره. ‫نه، خیلی خوشم میاد. همینش خوبه.
‫باید این خصوصیت ریچ رو بدونین، ‫تنها چیزی...
‫که می‌شه با این آدم ‫کاملا روش حساب کرد...
‫اینه که اگه تو کاری نقش داشته باشه، ‫بهش گند می‌زنه.
‫قراره بهش گند بزنه و همه می‌دونن.
‫البته... هیچ‌کس بیانش نمی‌کنه، خب؟
‫کسی نمی‌گه، آخه همه ‫خیلی بزدل و دروغگوئن.
‫ولی این یکی قرار نیست فرق کنه.
‫قراره گند بزنه.
‫کل زندگیش عین تختی می‌مونه ‫که به وسطش گند زده...
‫و فقط همون گند رو پخش می‌کنه ‫و همین قشنگه.
‫- ببین. ببین. ‫- نگاهش کنین. خیلی قشنگه.
‫ولی به این هم گند می‌زنه، مگه نه؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، عیبی نداره. ‫عیبی نداره. همه می‌دونن.
‫بیانش نمی‌کنن، ولی نگاه می‌کنن، ‫نگاه کنین.
‫وای.
‫وای، چشمش رو ببینین.
‫چشم گرد و کوچکش رو ببینین. ‫خودش هم می‌دونه.
‫- جریان همینه. ‫- خیلی‌خب.
‫خودش هم می‌دونه.
‫- خب، باشه، چیه؟ باید بریم. ‫- باید بریم.
‫باید بریم. کجا می‌ریم؟
‫- کدوم گوری می‌ریم؟ ‫- ببین، قرار داریم.
‫آره. داریم. ‫می‌دونی باید چیکار کنی؟
‫باید سوار وانت بشی ‫و واسه خودت بری.
‫- خیلی‌خب. ‫- فقط بزن به چاک ریچ.
‫فقط... می‌خوای در حق اون بچه‌ات ‫یه لطفی بکنی؟
‫فقط بزن به چاک. فقط بزن به دل جاده ‫و برنگرد.
‫- می‌خوای در حقش لطف کنی، مگه نه؟ ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫نه، عیبی نداره. مهم نیست.
‫مهم نیست. حقیقت همینه.
‫حقیقت همینه. ‫چیه، می‌خوای پدر خوبی باشی؟
‫می‌خوای اون‌جوری باشی؟
‫آره رونالد مک‌دونالد؟ ‫می‌خوای پدر خوبی باشی؟
‫مهم نیست.
‫مهم نیست. بگو دیگه.
‫بگو قراره گند بزنی، خب؟
‫بی‌خیال، تو که عصبانی نیستی. ‫عصبانی نباش.
‫- تو که عصبانی نیستی. ‫- من نـ...
‫- تو که عصبانی نیستی. عصبانی‌ای؟ عصبانی‌ای؟ ‫- بس کن. بس کن.
‫عصبانی نیستی. عصبانی نیستی. ‫نه، بگو دیگه...
‫- وای خدایا. ‫- بس کن.
‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫- بس کن.
‫وای!
‫بالاخره داره راستش رو می‌گه.
‫آشغال داره راستش رو می‌گه. ‫دوباره بگو.
‫از من متنفری؟ ‫از من متنفری ریچ؟
‫تو این هم گند می‌زنی ریچ. ‫کافیه همین رو بگی تا بریم.
‫- بگو تا بریم. وای. ‫- وای.
‫خیلی‌خب. این دیگه... ‫نمی‌دونم.
‫بس کن.
‫حداقل دیگه دروغ نمی‌گی.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دوستت دارم.
‫- چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫- دوستت دارم.
‫فقط...
‫تو بزدلی ریچ. ‫خیلی بزدل بدبختی.
‫- من بزدلم؟ ‫- بزدلی.
‫من بزدلم.
‫بزدلی.
‫من بزدلم.
‫بچه‌ات ازت متنفر می‌شه ریچ.
‫بچه‌ات ازت...
‫این...
‫نه، نه، نه. نه‌خیر.
‫سلام، مایکی یکی از شماهاست؟
‫این مال جیمیه.
‫تو جعبه چیه؟
‫پروانه پلاستیکی پمپ.
‫کار...
‫کار پروانه پلاستیکی پمپ چیه؟
‫می‌چرخه.
‫هوم.
‫خیلی‌خب. می‌بینمت.
‫احتمالا نمی‌بینی.
‫اعتصاب «فدکس» تموم شد.
‫[آهنگ‌های مخصوص گری]
‫نه. نه. نه.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M