این داستان یه مردیه به اسم دیمین.
دیمین همه چی داشت.
ثروت، قدرت
چون یه عوضی هم بود.
-اوه، خوبه، بیدار شدی. -سلام.
می‌تونم خداحافظی کنم.
دیشب فوق‌العاده بود.
-آره بود. برات صبحونه سفارش دادم
نمی‌دونستم چی می‌خوای، واسه همین از هرچیزی یه دونه گرفتم.
خدمه دارن لباستو خشک‌شویی می‌کنن.
ولی اگه می‌خواستی با یه چیز پوشیده‌تر بری خونه،
یه دست لباس جدید برات گرفتم.
رسیدش تو کیفه.
وای.
هرچیزی برای خانمی
که باکرگیمو گرفت
نمی‌تونی منو بشکنی
بنزین تو باک دارم
پول تو بانک دارم...
همونطور که می‌دونیم، تو این دنیا،
اغلب بدترین آدما هستن که انگار همه چی دارن.
پس این چیزیه که مدیرعامل گینس بودن بهت میده.
-کل جزیره مال اونه؟ -فقط قسمت‌های خوبش.
لویی یه دوست قدیمی از آکسفورده. همیشه اینجوری تجارت می‌کنه.
اگه منظورمو بفهمی، غرق در زیبایی.
ولی نگران نباش.
هیئت مدیره در مورد 'نمایندگی ' بهم گیر دادن...
آها.
...وقتی فهمیدن که اطلس
حتی یه مدیر خلاق خانم هم نداره
چرا باید مهم باشه؟
خب، بهم گفتن باید جای دیگه رو نگاه کنیم.
چی؟
-متاسفم، فرد. -بیخیال.
یعنی می‌خوای بگی ما رو تا اینجا کشوندی
فقط برای اینکه اخراجمون کنی، هان؟
آره، خب، من فکر می‌کنم یه مرد باید این کارا رو رو در رو انجام بده.
متاسفم، ولی از دست من خارجه.
-لویی، من-- -نه، من... نمی‌دونم چی بهشون بگم.
من می‌دونم.
اطلاعات شما قدیمی شده.
ما همین هفته پیش یه خانم فوق‌العاده رو به سمت مدیر خلاق ارتقا دادیم.
و نه برای ظاهر قضیه،
بلکه چون اون بهترین فرد برای این کاره.
فمینیسم برای اطلس یه بازی عددی نیست.
-اوم. -این رو به هیئت مدیره‌تون بگید.
هوم.
خب بگو ببینم، این خانم جدیدی که هفته پیش منصوب کردیم کیه؟
-اوه، ببخشید. گفتم هفته پیش؟ -آره.
منظورم امروز بعدازظهر بود.
اختلاف ساعت همیشه منو گیج می‌کنه.
تو حرومزاده‌ی زرنگ.
-خب، حالا گوش کن. -هوم؟
بین خودمون باشه، من دارم به بازنشستگی سال دیگه فکر می‌کنم،
ولی من قبلاً اسمتو به هیئت مدیره پیشنهاد دادم.
پس تا جایی که به من مربوطه،
تو مدیرعامل بعدی آژانس اطلس هستی.
آماده‌ای برای این کار؟
سوال احمقانه‌ای بود.
آره، آره
آره، آره، آره...
سلام، آژانس اطلس. دفتر دیمین ساکس.
روبی، یه پروژه با اولویت بالا برات دارم.
باشه، با منابع انسانی چک کردم،
و تو نمی‌تونی از نظر قانونی مجبورم کنی دوباره با یکی از دوست‌ات بهم بزنم.
نه، نه. هرگز ازت نمی‌خوام این کارو بکنی. دفعه پیش افتضاح بودی.
باید یه لیست از خلاق‌های خانم برام تهیه کنی
تا بتونم یکیشونو ارتقا بدم.
باشه. پس می‌خوای کارمندامون رو برای ارتقا
بر اساس جنسیت و/یا نژاد دسته‌بندی کنم؟
نه. فقط بر اساس جنسیت.
و اینو تو سندت ننویس.
آها.
خب کیا رو داریم؟
-الکساندرا فاکس رو داریم. -عالیه.
یه جلسه ترتیب بده تا بتونم خبر خوبو بهش بدم.
اصلاً می‌دونی اون کیه؟
من فقط بر اساس حروف الفبا پیش می‌رفتم.
روبی، واقعاً.
اوه، و پروازمو بنداز برای فردا.
تو خیلی قابل پیش‌بینی هستی.
ممنون.
-اوه -بله.
بعضی از خلاق‌های جوان‌تر
بعداً تو کافه برای هپی‌آور همدیگه رو می‌بینن، و خب...
اوه، وای. ممنون.
ولی فکر کنم روزای هپی‌آور من خیلی وقته تموم شده.
اوه، من دعوتت نمی‌کردم. فقط داشتم، خب،
امیدوار بودم اگه یکم زودتر بریم، تو بتونی آپلود کردن
عکسای کمپین موریس رو تموم کنی.
بله، حتماً. آره، انجامش میدم.
عالیه.
-الکس. -اوه، روبی، خوب به نظر می‌رسی.
فقط خواستم بدونی، دیمین می‌خواد باهات ملاقات کنه
فردا ساعت ۹ صبح دقیقاً.
-اوه، نه. مشکلی پیش اومده؟ -نه، در واقع، برعکس.
-یه ارتقا؟ -آره.
پس از ارائه‌ای که برای کمپین گینس فرستادم خوشش اومد.
می‌دونم که این کار من نبود و نمی‌خواستم دخالت کنم،
ولی یه حسی بهم می‌گفت که ممکنه ازش خوشش بیاد.
آره، به همین خاطر.
وای.
اوه وای، ببخشید. ببخشید. می‌دونم فقط 20 ساله اینجام،
و اصلاً از اینکه برای بزرگ کردن بچه‌ام مرخصی گرفتم پشیمون نیستم،
ولی برگشتن سخت بوده، و همه اینقدر جوونن،
با این همه انرژی.
واسه همین به خودم افتخار می‌کنم.
و، امم، هیجان‌زده‌ام،
و من... باورم نمی‌شه که سر کار دارم گریه می‌کنم.
باشه، تو اصلاً نباید این کارو جلوی بقیه بکنی.
-نه، نمی‌کنم. -آره.
چی هست؟ -بله.
سلام مامان.
چی؟ معلومه که یادم نرفته.
تولدت مبارک. آره، الان تو ماشینم.
آره، مخصوصاً برگشتم.
امم...
آره، برات کادو گرفتم.
روبی، یادم بنداز برای مادرم چی خریدم.
تو پسر وحشتناکی هستی.
-گرفتمت. گرفتم! -نه، نگرفتی! مردی!
-تو مردی. -اشتباه زدی!
عمو دیمین!
-سلام پسرا. -پیو!
تو مردی.
-رقص منو ببین. -مال منو ببین.
آخ!
من بهش دست نزدم!
چرا، دست زدی!
-نه، دست نزدم. -کریس!
فکر کنم پسرات بهت نیاز دارن.
سانی!
اومدم.
چی کارش کردی؟ -سانی. تو به نظر می‌رسی...
-مواظب باش. -...عالی.
تعریف‌های الکی رو بذار برای فتح‌هات.
سلام بابا.
اوه! آفتاب خورده بهت، نه؟
کریس، به نظر نمی‌رسه آفتاب خورده بهش؟
نه واقعاً. مثل همیشه به نظر می‌رسه.
-مامان کجاست؟ -فکر می‌کنی کجاست؟
-باشه. -یه لطفی در حق ما بکن.
-هوم؟ -بهش بگو نوشیدنی بیشتر می‌خوایم.
-و برای منم، دیمین، رفیق. -سلام مامانی.
اوه!
ناراحت به نظر می‌رسی.
-خب، من ناراحت نیستم. -اوه...
-من در واقع خیلی خوشحالم. -واقعاً؟
-یه خبر خیلی خوب دارم، مامانی. -اوم‌هوم؟
-پسر کوچولوت... -آره؟
...قراره مدیرعامل بعدی آژانس اطلس بشه.
نه، کلی آدم دارم که باهاشون شریک بشم.
در واقع، همین آخر هفته با اونا بودم
اوه، پسر شیطون.
شش تا تو یه آخر هفته؟
-آره. -خب، لطفاً سرویس.
-می‌تونم اینو ببرم؟ -نه، نه، نه. تو حتماً خسته‌ای.
-هستم. -کریستوفر.
سانی، مامانت تو آشپزخونه بهت نیاز داره!
گینس. 'عشق زمان می‌بره، ولی ارزششو داره.
خب، ارائه‌ات واقعاً خوبه.
وای، ممنون عزیزم.
نمی‌دونم باید تحت تأثیر قرار بگیرم یا ناراحت بشم.
شاید بتونیم با خریدن یه آیفون برای من جشن بگیریم.
آیفون؟ فکر کنم گوشی‌های جدید کار باباته.
خب، آره، ولی الان همه پولشو خرج تینا می‌کنه.
خرج تینا؟ ربکا چی شد؟
سی سالش شد.
اوه، خب، طفلک. خب، برای بهترینامون هم پیش میاد.
فکر می‌کنی یه دفتر جدید می‌گیری؟ -یه جدید... نه. نه.
نه، هنوز لیاقتشو ندارم. و من... جایی که هستم رو دوست دارم. میزمو دوست دارم.
خوبه که تو مرکز کارا باشی.
-تو همیشه این کارو می‌کنی. -چی کار؟
طوری رفتار می‌کنی که انگار لیاقت هیچی رو نداری.
نه، ندارم.
چرا، داری. باید از خودت دفاع کنی.
من از خودم دفاع می‌کنم.
حتماً همینطوره.
به هر حال، فکر می‌کنم عالیه.
ممنون.
هیجان‌زده‌ام.
اون قیمت رو برات می‌فرستم، باشه؟ به زودی می‌بینمت.
اوه، سلام.
سلام.
بعد از شما.
لطفاً. اول خانما.
پس از ارائه‌ام خوشت اومد؟
اومم.
-آره. -خوشحالم. خیلی زحمت کشیدم.
معلومه.
منتظر یه موقعیت زیر دست شما هستم.
باشه.
من آماده‌ام هر کاری بخوای انجام بدم.
واقعاً؟
و... یا اگه ترجیح میدی...
من می‌تونم پیش‌قدم بشم. -چی شد اون ناز و عشوه اومدنت؟
به اطلس خوش اومدی.
-ببخشید؟ -فلیسیتی، بالاخره. دوباره به هم رسیدیم.
دلت برام تنگ شده بود؟
خوش برگشتی، دیمین.
آه، کی می‌خوایم این نمایش مسخره رو تموم کنیم
و با هم فرار کنیم؟ هوم؟
-و پستم رو بعد از 23 سال از دست بدم؟ -اوم.
-اینجا به گند کشیده میشه. -خب...
من به فداکاریت احترام می‌ذارم، ولی یه روزی تو رو به دست میارم.
-آره، میارم. میارم. -اوه، بس کن. نه.
-دیمین. -سلام.
-همین الان از گینس خبر رسید. -خب؟
استراتژیت عالی جواب داد.
این پسر منه.
-خب، من از بهترین‌ها یاد گرفتم. ممنون. -صبح بخیر، فلیسیتی.
صبح بخیر، آقا.
اوم. رقابت.
-اوه، نگاه کن. -اوه اوه.
-ببخشید. -اوه... اوه... اوه... اوه...
گلندا، چطور ممکنه انقدر کوچیک باشی، ولی همیشه سر راهی؟
نمی‌دونم. رازه، آقا.
-حالا برو کنار. -بله، آقا.
پس از آخر هفته جون سالم به در بردی؟
اوم. صبح بخیر.
خوشحالم که برگشتی، دیمین.
روبی، چقدر دروغگوی خوبی شدی. خیلی بهت افتخار می‌کنم.
-الکس آماده‌ست. -هوم؟
-الکس . -کی؟
-همون خانمی که تازه ترفیعش دادی. -آه، آره. البته، بفرستش داخل.
ممنون.
حالا که تنها شدیم...
آه. الکس.
اوه. فکر کردم... شاید فکر کردی منو نشناختی.
مسخره‌ست.
می‌دونی که من خودم شخصاً تو رو انتخاب کردم؟
تبریک میگم. صبح تو جلسه خلاقیت می‌بینمت؟
-حتماً. -من برای این کار هیجان‌زده‌ام.
ممنون.
لطفاً بگو که بهش نخ دادی.
روبی، این واقعاً خیلی توهین‌آمیزه.
اون 20 سال از من بزرگتره.
گینس می‌خواد سهم بازار خانمشون رو افزایش بده.
پس به یه اسم محصول و کمپین جدید نیاز داریم.
و صحبت از خانم‌ها شد، یه نفر جدید داریم.
ایشون مدیر خلاقیت جدیدمون، الکس، ام...
اوه... ام...
فاکس.
درسته.
و اون قراره مسئول اصلی این پرزنتیشن با من باشه.
وای، ممنون.
-می‌خواستم بگم-- -باشه. بریم سر اصل مطلب.
-اسم محصول و ایده‌ها. شروع کنیم. -گینس صورتی.
-اوم. -گینس
گینس گرل
عالیه. فوراً، خانم‌ها می‌دونن این برای اوناست.
مهم‌تر از همه، خانمها فقط می‌خوان شنیده بشن، درسته؟
فکر کنم اونا می‌خوان شنیده بشن.
همون چیزه. همونی که من گفتم.
-تحقیقات نشون میده-- تو چی فکر می‌کنی، آستین؟
باشه، یه دختری هست.
-فوق‌العاده خوش‌هیکل. -اوم‌هوم.
یه گینس برمی‌داره، یه قلپ می‌خوره، یه سبیل کف‌دار بهش میده.
شعار تبلیغاتی، 'نمی‌تونی سبیل دربیاری.'
'خب، گینس گرل هواتو داره.'
چون دخترا نمی‌تونن سبیل دربیارن، می‌تونن؟
آره، شکر
اونا... اونا می‌خواستن ما خانمها رو هدف قرار بدیم، نه... نه دخترا رو.
-یه ایده دارم. دختر سنت پائولی، درسته؟ از اون
با گلوب‌های طلایی، پیشوای من.
درود بر تیتلر.
پس ما گینس گرل خودمون رو می‌سازیم.
-اوه. -ولی اون خیلی جذاب‌تره.
و آلمانی هم نیست.
-و اونا همدیگه رو می‌بوسن. -این خوبه.
و بعد اون و، ام... دختر سنت پائولی تو یه میخانه دعوا می‌کنن،
و گینس هست، و کف، و سبیل، و--
ولی ما می‌خوایم نوشیدنی رو به خشونت ربط بدیم؟
اونا دارن دعوا می‌کنن. پوست به پوست. لباس همدیگه رو پاره می‌کنن
-آره، ولی صبر کن. -و این--
ولی مطمئنیم می‌خوایم نوشیدنی رو به خشونت ربط بدیم؟
-این هوشمندانه‌ست. -خیلی درسته.
-حق با توئه. ما... این معتبره. -صبر کن، فهمیدم. این همونه.
دو تا خانم میرن تو . ما از پشت ازشون ویدیو می‌گیریم
و بعد دوربین می‌چرخه، و ما نشون میدیم
که در واقع دو تا آقا هستن که لباس خانومانه پوشیدن.
-و اونا همدیگه رو بغل میکنن. نه، این نامناسبه، الکس
من وسط یه ایده‌ام،
ولی خوبه که تو اتاق هستی. ممنونم.
به هر حال، این آقایون میرن بار،
و سفارش میدن، 'دو تا گینس گرل، لطفاً.'
پس مثل خانم‌ها هستن، ولی ما می‌دونیم که آقا هستن.
و بعد شعار تبلیغاتی میاد.
'گینس گرل. انقدر خوبه که باعث میشه آقایون آرزو کنن خانم بودن.
من عاشق این ایده‌ام.
-اوه، این خوبه. -من عاشقشم. این...
-این فمینیستیه. -این عالیه. این عالیه.
الکس، نظرت چیه؟
این…
فوق‌العاده‌ست.
ممنون. عالیه که تو اتاق هستی.
-سلام. -سلام.
فکر می‌کردم من مسئول پروژه گینس هستم.
آه. آره، آره، هستی.
فقط به دختر جدید نیاز داریم
تا از دیدگاه خانومانه اون‌ها استفاده کنیم، درسته؟
-فهمیدی؟ همه چی خوبه. -آره، فهمیدم. آره.
-سلام. -سلام.
باید بدونی
اون 'دیدگاه خانومانه' همه این حرفا رو شنید.
باشه.
یعنی، من شنیدم که گفتی من فقط برای ظاهر اینجا هستم.
اوم.
خب، خودت هم تا حدی اینو فهمیده بودی، نه؟
نه، نفهمیده بودم، چون من تو این کار خوبم و لیاقت این شغل رو دارم.
-و... -چی؟
چی؟ چی گفتی؟
ببین، تو فقط به خاطر خانم بودنت یه ترفیع مجانی گرفتی.
فقط قبول کن که کارات آسونه.
-ببخشید، فکر می‌کنی کار من آسونه؟ -آسون‌تر از منه.
دیگه هیچ‌کس نمی‌خواد یه آقای قدرت داشته باشه.
من باید صد برابر بهتر از هر کاندیدای دیگه‌ای باشم.
-بهترینِ بی‌چون و چرا. -اوه، این شوخی نیست.
-تو... تو جدی می‌گی. -آره، دنیا عوض شده.
برای تو خیلی بهتر شده و برای من خیلی بدتر.
چون باید وانمود کنی خانم‌ستیز نیستی؟
بفرمایید، کلمه 'م'.
قربانی همیشگی برای هر چیزی که اشتباهه، درسته؟
-فکر می‌کنی مشکل اینه؟ -اوم‌هوم.
برات خبر دارم.
لطفا بگو.
مشکل تویی.
اوه، واقعا؟
خب، متاسفانه برای تو، من جایی نمی‌رم.
-در واقع... اوه... -اوه اوه.
-برو کنار. -آه.
در واقع، دیر یا زود، من اینجا رو اداره می‌کنم.
پس اگه با این مشکل داری، شاید بهتره بری.
باشه پس.
من استعفا می‌دم.
چی؟
عمر عالی داشته باشی. موفق باشی.
می‌دونی چی، من عمر عالی خواهم داشت، ممنون
چون برخلاف تو، من آدم خوبی هستم.
خیلی متاسفم که نتونستی از پس کار بربیای.
واای -احساساتت مانع شد.
من کسی بودم که بهت یه فرصت فوق‌العاده دادم
و تو همه رو دور انداختی.
من ایده‌هایی دارم، خوب، شاید حتی عالی،
ولی تو گوش نمی‌کنی
می‌دونی، من یه عروسک بادی نیستم
که بتونی تو جلساتت بیاری تا ثابت کنی متمدن شدی.
به عروسک‌های بادی توهین نکن. اونا بیشتر از تو دوام آوردن.
دقیقا به همین دلیله که خانمها پیشرفت نمی‌کنن.
همه‌تون زیادی حساسید.
اسمش همدلیه. یه بار امتحانش کن.
-اوه، راستی... -هی.
تو اخراجی--
چشماتو باز کن.
بیا. چشماتو باز کن.
عزیزم، می‌تونی بگی چی شد؟
-آسیب دیدی؟ -فقط سرم خورد. خوبم.
دارویی مصرف می‌کنی؟
-قرص؟ -قرص؟
عوارض جانبی می‌تونه شدید باشه. بعضی مردها نمی‌تونن تحملش کنن.
فقط باید برگردم سر کار.
نزدیکه؟ می‌تونیم همراهیت کنیم.
-نه، همینجاست، خوبم. -باشه.
مطمئن شو که روش یخ بذاری، باشه؟
آره، مراقب اون صورت خوشگلت باش، باشه؟
تو هیچ‌وقت از اینجا بیرون نمی‌ری.
هیچ‌وقت از اینجا بیرون نمی‌ری.
به اطلس خوش اومدی.
دیمین، خوبی؟ چی پوشیدی؟
من چی پوشیدم؟ تو چی پوشیدی؟
اوه، تو لباس غول چراغ جادو پوشیدی.
-این بی‌ادبیه. -چی؟
یه لحظه صبر کن. روبی، یه کیسه یخ برام بیار.
خشک‌شویی‌ت رو هم بردارم؟
آره، اگه آماده‌ست.
داری چیکار می‌کنی؟ نمی‌تونی همینجوری بری تو دفتر الکس
ها، تو به طرز عجیبی بامزه‌ای. و همونطور که احتمالا شنیدی، الکس همین الان استعفا داد
ببخشید، چی؟
من استعفا دادم؟
امروز روز 'لباس رئیس‌تو بپوش'ه؟
خیلی خنده‌داره.
نه، نه. چرا همه لباس فانتزی پوشیدن؟
اومدی عذرخواهی کنی.
-بفرما. دیمین، تو تو دفتر من چیکار می‌کنی؟
اوم. عذرخواهی خیلی خوبی نیست. اونجا نشین.
یه دقیقه صبر کن، اینا چیه...
روبی، با وسایل من چیکار کردی؟
ببخشید؟
قهوه.
اوه، فرد، فرشته کشمیر من.
فرد، تو چی پوشیدی؟
عجب، ورزش می‌کردی؟
باید دست از سر به سر گذاشتن من با این ژاکت‌ها برداری.
نمیدونی اینجا محل کاره؟ من نمیتونم حواسم پرت شه.
باشه، فرد. نذار اینجوری باهات حرف بزنه.
-کافیه. -فرد، این...
-بله. -نه، نه، نه. کافیه.
باشه، دیمین. بیا برگردیم سر میزت.
-نه، نه. این میز منه. -نه، نیست.
دیمین، لطفا.
بیا بیرون از اونجا.
-به من نخند. -ببخشید. لطفا.
نه، نه، روبی، دیگه نخند.
واای، باید یکی رو بزنه -اوم.
تو چته؟
ترفیعه؟ استرس مدیر خلاق مرد جدید بودن؟
مدیر خلاق ؟ چی میگی؟
-اون دفتر منه. اون تو دفتر منه. -دیمین، آروم میشی؟
آخرین چیزی که نیاز داریم اینه که بهشون بهونه بدیم تا بهمون بگن دیوونه.
کی بهمون میگه دیوونه؟
-آه، خانمها. -کی به خانمها اهمیت میده؟
میتونن گمشون کنن. تو مدیرعامل لعنتی این شرکتی!
-این برای فلیسیتی تعجب‌آوره. -فلیسیتی منشی ماست!
نه، دیمین، لطفا نکن--
دارم صدات رو میشنوم. بله.
فلیسیتی؟
واای!
-دیمین. -چی؟
عیسی. همه تو این قضیه هستن؟
ها؟ این چیه؟
سلام، کارول. چطوری؟
اون تازه رفت؟
تاکسی
ببخشید عزیزم. ساعت شلوغیه.
چی؟ یه لبخند بزن.
چی؟
اینجا چه خبره؟
این خونه من نیست.
چی؟ کی اینو اینجا گذاشته؟
گندش بزنن.
وواای
'هریت پاتر'؟
'بانوی حلقه‌ها'؟
چی؟ 'دونا کیشوت'؟
اوه.
پاپ بئاتریس سوم امروز به واتیکان برمی‌گردد.
اوه
این گربه لعنتی کیه؟
مامان!
بفرمایید، عزیزم.
عمو دیمین!
پسرها، مادربزرگ و پدربزرگ کجا هستند؟
فکر کنم... فکر کنم دارم دچار فروپاشی عصبی میشم.
میشه موهامو ببافی مثل دفعه قبل؟
آره، بعدش مال منم بباف.
سانی!
پسرهات بهت نیاز دارن. یه مشکلی دارن.
کریس!
اومدم!
سلام، دیمین. حالت خوبه؟
چطوری عزیزم؟ خوبی؟ اوه، چیکار داریم می‌کنیم؟ آرایشگری؟
-آره. موهات رو مثل بابا درست می‌کنی؟
بابا قبلاً آرایشگر بود.
-مامان؟ -دیمین.
فرق کردی. چاق شدی؟
چی؟ ن... نه.
چی... چی... چه خبره؟
دیمین، برو یه کاری بکن و به پدرت تو آشپزخونه کمک کن.
و بهش بگو عجله کنه. ما داریم از گرسنگی می‌میریم
-هی، دیمین. -هوم؟
-اوه نگاه کن. اوه. اوه. -اوه.
-نگاه کن، نمیتونه انجامش بده. -اوه نه!
من میتونم یه مدل موی گوجه‌ای درست کنم.
یه گیره کوچیک اینجا بذار. اینو دوست داری؟
-آره. بیا اینم یه گیره
این گیره خوبیه
بابا؟
اونجاست!
-بابا؟ -دیمین.
-چی پوشیدی؟ -اوه، عزیزم. به موقع رسیدی.
بیا با من. غذای مورد علاقه‌ات رو برات درست کردم.
میدونم که شیطنت‌آمیزه.
سس مایونز خانگی
بابا، شیطنت‌آمیز نیست. من مایونز دوست ندارم.
لطفا اینو تموم کن. همین الان تمومش کن.
و به مامان و همه بگو که فقط عادی باشن.
لطفا، بابا.
-لطفا. لطفا. -چی شده عزیزم؟
کاره، نه؟
تو خیلی خودت رو وقف اون کار می‌کنی.
-اینجوری هیچوقت خانم پیدا نمی‌کنی. من خانم نمی‌خوام!
آیا اینقدر جرمه که من بخوام مادرت رو ببینم
قبل از اینکه بمیرم تو رو تا پای سفره عقد همراهی کنه؟
دو-دو-دو، دو-دو...
لعنتی. هنوز اینجام
منو برگردون.
آه!
آه، لعنت بهش
منو برگردون!
آخ.
دنیا وارونه شده، نه؟
-برو کنار. -فهمیدم.
منم دلم برای دنیای واقعی تنگ شده.
آقایون بالا بودن.
همه ورزش آقایون رو نگاه می‌کردن، نه خانم‌ها رو.
چی گفتی الان؟
همین فکر رو می‌کردم. تو تازه واردی.
همه علائم کلاسیک رو داشتی
گیجی، انکار، پریشانی
با سر دویدن تو اشیاء سخت.
صبر کن. تو هم از دنیای واقعی هستی؟
آره. واسه همینه که بهم میگن دیوونه.
-چون من حقیقت رو میگم! -یه دقیقه صبر کن.
چقدر… چقدر اینجا بودی؟
-اوه، چه ماهی هستیم؟ -سپتامبر.
-نه سال. -نه… نه سال؟
خوشحالم که اینجایی، می‌دونی؟
از وقتی مارکوس رو برگردوندن
برگردوندن؟ چی میگی… منظورت چیه، برگردوندن؟
-اوه، تو نمی‌دونی چطور برگردی. -نه. چطور از اینجا گمش کنم برم؟
باشه. خب، تو یه تغییری ایجاد کن.
چی… یعنی چی؟
یه تغییری ایجاد می‌کنی
و بعد تو میشی اون کسی که مسئولشه.
اون کسی که مسئولشه؟ چطور این کارو کنم؟
خب، از چیزی که من مشاهده کردم بستگی به وضعیتت داره
هر جا که کار می‌کنی باید به اوج برسی.
و بعد، پوف، برمی‌گردی.
هوم. خب، این که زیاد سخت به نظر نمی‌رسه،
چون در حال حاضر، اطلس رو یه منشی اداره می‌کنه.
باید آسون باشه که به اوج برسم.
ممنون، مرد کبوتر.
خواهش می‌کنم!
تو گربه من نیستی!
من ازت خوشم نمیاد!
هی! تو گربه من نیستی!
گفتم، برو کنار!
من نگاه نکن!
خوب نمیشد اگه جای تو بودم…
-سلام، مامان. -صبح بخیر، عزیزم.
-یک، دو، یک، دو. -ممنون.
یک، یک، دو، دو.
-خب. سه، سه، دو، دو. خداحافظ، مامان.
خداحافظ، عزیزم. روز خوبی داشته باشی
یک، دو، یک، قدم. یک، دو، یک، خم شو. یک، دو، یک--
دو، سه!
پس اینجا دنبال سگ‌ها می‌کنی؟ هان؟
وای! اونجاا به آقایون اجازه رانندگی میده.
در یک حرکت جسورانه و غیرمنتظره…
ممنون، رونالدو
رسماً امتیازات رانندگی رو به مردها گسترش داده.
الکسو، پلی‌لیست صبح رو پخش کن.
حتی اگه فقط برای یه روز بود؟
خوب نمیشد اگه می‌تونستیم خودمون رو آرزو کنیم که بریم؟
بیا. تو می‌تونی این کارو بکنی.
-موفق باشی! -چی؟
-بهش نیاز داری. -ممنون.
دیمین. چطوری؟ حالت بهتره؟
-آره، خیلی بهترم. ممنون. -اوم.
بین خودمون باشه، من آماده‌ام اینجا رو بترکونم.
بله. حالا، دیمین.
گوش کن، تو ۲۰ ساله اینجایی و به زور مدیر خلاق شدی.
کار احمقانه‌ای نکن. هان؟
نگران نباش، فرد.
اون عاشق منه
اوه، دا-- دیمین، اون الان سرش شلوغه.
صبح بخیر، فلیسیتی.
-صبح بخیر، دیوید. -دیمین.
دیمین -آه، بله.
این مدیر خلاق مرد جدید ماست.
-دیلن. -دیمین.
من با گلندا کارترایت هستم، رئیس هیئت مدیره اطلس.
ما وسط یه چیز خیلی مهم هستیم.
چی می‌خوای؟
خیلی متاسفم که مزاحم شدم، اما…
من فقط می‌خوام تو رو از همه اینا دور کنم،
تو رو به یه جای جادویی ببرم که بتونیم
ساعت‌ها رو اونجا بگذرونیم.
چی میگی؟
چه مرگته؟
ببخشید، اون همین الان از کنارم رد شد. خیلی متاسفم.
اوم…
یعنی، منظورم این بود که
از بین کل آژانس،
من سخت‌کوش‌ترین، متعهدترین و شایسته‌ترین برای ترفیع هستم.
به جز همه کسایی که واقعاً دارن کار می‌کنن
به جای اینکه ناامیدانه تو دفتر من خودشون رو بفروشن؟
من برمی‌گردم سر کار.
بازم ممنون.
بیرون.
کار، کار، کار. فقط عشق، عشق کار.
ببخشید، اون همین الان رد شد.
آقایون
چی بگم ازشون.
آقایون مراقب دور کمرشون هستن
نگرانن که یه لیوان گینس
خیلی سنگینه.
مدیرعامل جدید مشتاقه که
وارد بازار نوشیدنی بشه.
یه فرصت عالی اینجاست
برای اون
-الکس! -آفرین الکس.
ممنون فلیسیتی. شروع کنیم. چی داریم؟
خب، من داشتم فکر می‌کردم به--
باشه، صبر کن، صبر کن. فهمیدم.
یه بطری چطوره؟ -اوه.
جسورانه است و خوشم اومد.
هیچ آقایی لباشو به یه بطری نمی‌زنه--
یه دقیقه صبر کن. یه چیزی به ذهنم رسید.
آقایون بعضی اوقات یه چیزی میگن
-واقعا؟ -نه، اونا نمی‌گن--
-پس ما دو تا پسر خوش‌تیپ و خوش‌هیکل داریم... -اوم. اوم.
و بعدش هیچی که شبیه دیمینه.
-اوه. -پیر؟
و اون یه نوشیدنی دستشه از کنار تماشا می‌کنه.
-نمی‌تونه تو خمره بازی کنه. -اوه، اون نمی‌تونه بازی کنه.
'منو انتخاب کن. منو انتخاب کن.'
باشه، ولی--
باشه، صبر کن، صبر کن. فکر کنم دیمین حرفی برای گفتن داره.
-چیزی می‌خواستی بگی؟ -بله، ممنون. قدردانم.
مسئله اساسی اینجا واقعا اینه که--
اوه وای، فهمیدم. شعار رو فهمیدم.
خب، ما تو خمره با مدل‌ها هستیم، بعد کات می‌زنیم به این شات جذاب.
دو تا انگور بزرگ و بی‌نقص که آویزونن.
-اوه. -و بعد شعار میاد.
'گینس.'
'ما بزرگترین انگورها رو تو این کار داریم.'
-اوه! بله! -ولی آقایون نمی‌گن--
-بله. -بله!
عالیه!
میشه جمله‌مو تموم کنم، لطفا؟ میشه--
میشه جمله رو تموم کنم، لطفا؟
دیمین، باید آروم باشی.
ببخشید؟
-باید آروم باشی. خونسرد باش. -من نیازی به آروم بودن ندارم.
من نیاز دارم که همتون دست از حرفم برداشتن بردارید
تا من بتونم کارمو انجام بدم.
باشه، احساساتی نشو.
من نیستم-- من... من احساساتی نیستم.
من در واقع فقط... کلافه‌ام.
-اوم. -آره، معلومه عزیزم.
من کلافه‌ام که هیچ‌کس به حرفم گوش نمیده،
اینکه تنها کسی که آقایون رو تو اتاق می‌فهمه
اصلا به حرفش گوش نمیدن.
مسخره است.
-وقتشه؟ -چی؟
قسم، اگه آقایون حداقل این کارو میکنن، خیلی عصبی میشن.
فقط عصبی.
وای
الان باید بهش رسیدگی کنی؟ یا حالت خوب میشه؟
فکر کنم خوب باشم، ممنون.
باشه.
خوبه. خب، این جلسه بیشتر مفید بود.
فکر کنم روی انگورها کار کنیم، و بعد فردا دوباره جمع میشیم.
-اوم. -دیمین؟
بله؟
اگه قراره مثل امروز اینقدر مخل باشی،
ما بهت تو اتاق نیاز نداریم.
کاش خاص بودم...
من خیلی ایده دارم
ولی من یه آدم چندشم...
متاسفم، ولی اون یه کابوسه.
-اون امروز تو جلسه خیلی عصبی بود. -خب، ازش بگو.
نصف روزمو صرف این مزخرفات مردسالارانه کردم.
دیروز مجبور شدم یه ویدیوی آموزشی شش ساعته رو ببینم
چون آستین ازم پرسید آیا به آجیل حساسیت دارم.
و من گفتم: 'نه به مال تو.'
واای -کاملا درسته.
آره، ولی می‌دونی، دیگه اجازه نداریم شوخی کنیم.
بهتره برم خونه. باید کارت رو پاره کنم
قبل از اینکه جاناتان بازم از اون حلقه‌های گوچی بخره.
-میای؟ -نه.
هنوز نه.
هنوز یه معامله دیگه هست که باید تمومش کنم.
هوم. بسته بندی خوبی داره.
هر دو رو انتخاب کن. من بودم می‌کردم.
میتونم برای هر دوتون یه نوشیدنی بخرم؟
-حتما. -حتما.
همه تو محل کار، باهام جوری رفتار می‌کنن که انگار اصلا وجود ندارم.
یعنی، چطور قراره ترفیع بگیرم اگه هیچ‌کس به حرفام گوش نمیده؟
جواب صادقانه‌مو می‌خوای؟
تو خواهرمی. کاملا صادق باش.
هیچ‌کس بهت ترفیع نمیده اگه نباشی
و آقایون ۵۵ ساله پیر فقط--
اولا، من ۵۱ سالمه.
و ثانیا، من به شدت خفنم
طبق تجربه من، آقایونی که تو تجارت موفق میشن
خیلی به ظاهرشون اهمیت میدن.
به خودشون می‌رسن. ورزش می‌کنن. آرایش می‌کنن.
لباسای درست می‌پوشن. اینجوریه که به چشم میان.
خوشم نمیاد، ولی راسته.
و اگه به چشم نیای، به هیچ جا نمی‌رسی.
فقط یه... یه آقای گربه‌باز بی‌بچه دیگه می‌شی.
تو از گربه من از کجا می‌دونی؟
معلومه. همه‌تون دارین، مگه نه؟
گوش کن، سانی.
-بله؟ -ممکنه کمکم کنی؟
فکر کردم هیچ‌وقت نمی‌پرسی.
این دیگه چیه
-اوم. اوم. -یه تیکه. یا پوش‌آپ.
-خب، تو ۱۸ بی هستی. -درسته.
با پوش‌آپ، می‌تونیم کاری کنیم ۲۰ دی به نظر بیای.
-بریم سراغ پوش‌آپ. -آره؟
چون شبیه دو تا توپ گلف تو یه جوراب کهنه می‌شه.
با اون شکم گنده و چاق می‌خوایم چیکار کنیم؟
-چی؟ -لیپو یا پیکرتراشی با فرکانس بالا.
-اوه. -این... این هیجان‌انگیزه.
-خط فک. -برو سراغ اون، دیمین.
-دندونا. -آره، بیا به اون دندونا اولویت بدیم.
-حتماً. -موهای کل بدن رو برداریم، درسته؟
-اوه آره. پاها. -عالیه.
شکم، گوش‌ها -قطعاً.
-اوه. -اوه. این چیز جالبی نیست
چی؟ -بی خیال، دیمین.
تو ۵۱ سالته.، خیلی پیره.
من قرار نیست کاری کنم
بقیه رو می‌تونی انجام بدی.
دینگ دونگ. یکی داره ترفیع می‌گیره.
احساس می‌کنم یه خانمم...
اوه وای... وای.
بریم.
خب، می‌تونی بفهمی از طرز راه رفتنم
من آقاهستم
وقت حرف زدن نیست
موسیقی بلند و خانم‌ها گرم من لگدمال شدم
از وقتی به دنیا اومدم و حالا همه چی خوبه، مشکلی نیست
و تو ممکنه به اون طرف نگاه کنی
ولی می‌تونیم سعی کنیم بفهمیم تأثیر نیویورک تایمز روی مرد
چه برادر باشی چه مادر باشی
داری زنده می‌مونی، زنده می‌مونی
حس کن شهر داره می‌شکنه و همه دارن می‌لرزن
و ما داریم زنده می‌مونیم، زنده می‌مونیم
آه، ها، ها، ها زنده می‌مونیم، زنده می‌مونیم...
زنده می‌مونیم...
اوم.
ببین کی اینجاست.
تو اون کت و شلوار خیلی خوش‌تیپ شدی.
اون افتادگی رو دیدی؟
یکی کمکم کنه یکی کمکم کنه، آره...
-تو هستی؟ -وای، دیمین.
یعنی، منو به منابع انسانی گزارش نده،
ولی خوبه که می‌بینم داری تلاش می‌کنی.
من همینجوری از تخت غلتیدم بیرون.
-تو؟ -نه. زیادی پیره.
اوم.
و من برای اون کاری کردم
منم می‌خواستم بذارم. اون گفت: 'نه، نمی‌تونی.'
ولی من گفتم: 'بحث تو نیست. بحث منه.'
-مال تو عالی به نظر میاد. -من واقعاً فکر می‌کنم خوب به نظر میان.
-من دوست دارم... دوست دارم این اتفاق بیفته -اوم.
داری میری ناهار گینس؟
-اوم. -اوه، امروز خیلی خوب به نظر میای، دارن.
دیمین.
فکر می‌کنم، و ممکنه کاملاً اشتباه کنم،
که گینس یه مدیر عامل آقای جدید داره.
شاید ایده خوبی باشه که یه کارمند مرد سر میز باشه.
میشه لطفاً سالاد کاهو پیچ رو داشته باشم
بدون سس پنیر آبی و بدون بیکن.
ریب‌آی با استخوان، آبدار.
دوبل چیزبرگر با پیاز و سیب‌زمینی سرخ‌کرده با قارچ دنبلان.
من سالاد سبز می‌خورم.
سالاد سبزیجات، انتخاب خوبیه.
-اوم. -آره، انتخاب خوبیه.
خب، فکر کنم وقتشه که ما...
اوم.
...بریم سر اصل مطلب.
الکس اینجا یه پیشنهاد فوق‌العاده داره
در مورد اینکه چطور آقایون رو به نوشیدنی علاقه‌مند کنیم.
-و برنامه‌اش-- -ببخشید، ولی باید حرفتون رو قطع کنم.
ما از این به بعد با یه آژانس جدید کار می‌کنیم.
ببخشید؟
می‌خواستم حضوری بهتون بگم، ولی شرکت ما وارد دوران جدیدی شده،
و ما به یه آژانس با تجربه نیاز داریم
که روی بازار آقایون تمرکز کنه.
-خب، هری، من به عنوان یه آقا می‌تونم بهت بگم-- -تو انتخاب اول هیچ‌کس برای مدیرعاملی نبودی.
ببخشید؟
همه می‌دونن گینس درگیر اتهامات بود
واسه همین دادن به یه آقا تا روایت رو عوض کنه.
الکس.
فکر کنم چیزی که الکس اینجا می‌خواد بگه اینه که--
اگه اوضاع رو درست کنی...
شانسه.
اگه اوضاع بد پیش بره، به خاطر اینه که بی‌لیاقتی.
و در هر صورت، تو برای این کار زیادی احساساتی و پرخاشگری.
همه بیرون همین رو میگن، درسته؟
درسته.
مدیر بودن برای یه آقای خسته‌کننده‌ست.
هیچ‌کس بهت گوش نمیده.
و اگه جرأت کنی و ناراحتیت رو نشون بدی،
بهت میگن باید آروم باشی.
چند بار در روز این جمله رو می‌شنوی؟
-چند بار. -تو نیازی نداری آروم باشی، هری.
تو باید بتونی کارت رو انجام بدی.
وقتی گینس می‌نوشی، این نیست که 'باید آروم باشی'.
تو می‌تونی آروم باشی.
می‌دونی چیه؟
من...
...عاشق اینم.
از حرفات تو جلسه خوشم اومد، داوسون.
دیمین.
شاید باید یه قرار بذاریم تا در مورد آینده‌ات تو اطلس صحبت کنیم.
فکر می‌کنم پتانسیل زیادی برای...
رشد قابل توجهی داری.
من خیلی مشتاقم که رشد کنم.
اوم.
امشب چطوره؟ خونه من؟
حتماً.
-اوم. -آستین آدرس رو بهت میده.
هوم.
بالا سمت چپ، چهار.
-تا حدی-- -من یه سؤال دارم.
-ببخشید که حرفتون رو قطع کردم. -دیمین، چی--
پس اگه رئیسم اساساً به من پیشنهاد میده
پیشرفت شغلی در ازای چند تا لطف
باید انجامش بدم، درسته؟
نه، این غیرقانونیه.
این دقیقاً تعریف درستی هست
سانی، تو بهترینی. موفق باشی، جوون.
-اون اتفاق نیفتاد، باشه؟ -آره.
ببخشید.
شنیدم این ماه تخفیف دارید.
بله، آقا.
سلام؟ فلیسیتی؟
داروین.
بله، اسم من همینه.
تو فقط...
جالب به نظر می‌رسی.
ممنون که اینقدر دیر ملاقات کردی.
هر چی مدیرعاملم بخواد.
فکر کردم باید در مورد
محصول جدید گینس تحقیق کنیم.
منظورم همون چیزی بود که امروز گفتم.
فکر می‌کنم تو می‌تونی
آینده خیلی روشنی تو اطلس داشته باشی.
یعنی، باید داشته باشم.
تنها دلیلی که من ترفیع نگرفتم اینه که یه مردم.
تو قطعاً اعتماد به نفس لازم برای پیشرفت رو داری.
دیگه حاضری چیکار کنی
تا تو این شرکت پیشرفت کنی؟
-هوم؟ -چرا نمی‌ری ببینی تو اون کیف چیه؟
باشه.
-بپوشش. -فکر نمی‌کنم لازم باشه.
فکر می‌کنم تو هم به همون اندازه که من می‌خوامش، می‌خوای.
به اندازه کافی ازش لذت بردی که بهم ترفیع بدی، خانم؟
فلیسیتی؟
و اینگونه جسد او را به خاک می‌سپاریم.
به نام مادر...
...و دختر...
...و روح‌القدس.
-آمین. -آمین.
این بدترین روز عمر منه.
روز غم‌انگیزی برای همه ماست.
نه، ولی بیشتر برای من.
فلیسیتی به من مدیون بود.
کاری کردم که هیچ‌وقت بهت نمی‌گم،
فقط برای اینکه ترفیع بگیرم.
و حالا اون مرده، و همه چی بی‌فایده بود.
-دیوونه شدی؟ -هوم؟
الان کلی از ما اونجا بودیم.
تقریباً همه آقایون می تونن این کارو بکنن
هوم؟
و به هیچ جا نرسیدیم.
جرأت نکنی این آخر هفته در موردش حرف بزنی.
این... این آخر هفته؟
گردهمایی تو خونه ییلاقی گلندا کارترایت
به افتخار
خب، حدس می‌زنم دعوت نشده بودی.
یالا، سرتو بالا بگیر.
آره، تو مدیرعامل رو کشتی.
کار بدی بود، ولی یه نکته مثبت داره.
حالا به یه مدیرعامل جدید نیاز دارن.
نه، قبلاً تصمیم گرفته شده.
الکس فاکس رو انتخاب کردن.
و اصلاً قرار نبود یه مرد رو انتخاب کنن.
درسته.
ولی حداقل یه جایی برای عمر داری،
که یعنی همه‌مون می‌تونیم با هم باشیم
-کی؟ «ما»؟ -آره.
تو، من، پت، جولیان، رامونا، بعضی وقتا رونی.
اوه، لعنتی. باید از اینجا برم.
اوه. حیف شد.
صبر کن.
من میرم مهمونی گلندا.
-خب، گلندا کیه؟ -رئیس هیئت مدیره اطلس.
تحت تاثیر قرارش میدم، و خودت ببین.
من از اونجا به عنوان مدیرعامل جدید میام بیرون.
عالیه. نقشه خوبیه.
وقتی میگی «خودت ببین»...
اوه، نه، نه، نه. تو... تو نمیای.
-اوه. -و اونا هم نمیان.
-سلام. کمکی از دستم برمیاد؟ -آره، برمیاد.
من برای گردهمایی اطلس اینجا هستم. من دیمین هستم.
متاسفم، ولی این رویداد فقط برای مدیران ارشد
و دستیارانشون هست.
و متاسفانه اسم دیمین تو لیست من نیست.
لویی؟
-اون زیر تویی؟ تویی؟ -اوم.
لویی.
-اسم منو از کجا می‌دونی؟ -تو نباید پیشخدمت باشی.
تو باید یه شرکت بزرگ مثل گینس رو اداره کنی.
گینس؟ -آره.
-من؟ -آره.
-من که نمی‌تونم. -چرا می‌تونی، لویی.
ولی خانمها، اونا تو رو متقاعد کردن که نمی‌تونی.
گلندا.
لویی.
وقتشه
که مقابله کنی.
-اوم. -به خاطر برادری، لویی.
به خاطر برادری.
از این طرف، ایشون
اوه، و بذار اینو من بگیرم.
اوه، نه، نه. این... اوم. خوبه.
به نام...
یالا، لویی.
غافلگیر شدی!
اوه،وای
نمی‌دونستم شام امشب خودمونیه.
و فکر می‌کردم یه چیزی باشه
-می‌خوای کیو تحت تاثیر قرار بدی؟ -خودت دقیقاً می‌دونی کیو.
و تا آخر شب،
اون تو مشتمه.
دیمین، تو واقعاً نمی‌تونی باور کنی
که تو برای پست مدیرعاملی رقابت می‌کنی.
چرا نه؟ چون مردم؟
نه، چون من بالاترین مدیر اجرایی اطلس هستم،
اون منو برای این کار آماده می‌کرد، و گلندا هم منو دوست داره.
کل آخر هفته یه تشریفاته.
این کار مال منه.
چی؟
ترسیدی.
ببخشید؟
فکر می‌کردی این کارو تو مشتت داری.
من اون اسب سیاهم که روش حساب نکرده بودی.
اوه؟
تو هیچ ایده‌ای نداری چطور با من کنار بیای، نه؟ و می‌دونی چیه؟ باید بترسی.
چون من تو این کار خیلی خیلی خوبم.
فقط تصور کن اگه اطلس اولین مدیرعامل آقاش رو داشت.
اعتباری که از بقیه صنعت به دست می‌آوردی
بی‌اندازه بود.
به همین دلیله که رقیب بعدی باید بر اساس استعدادهاش انتخاب بشه...
و نه فقط بر اساس جنسیتش.
ها! ببخشید.
اون پیانیست کجا رفت؟
دوست ندارم وقتی پودینگمو می‌خورم، صدای دندونامو بشنوم.
لطفاً.
اجازه بدید من.
درخواستی دارید؟
یه چیزی عاشقانه.
هوم.
این چطوره؟
من فقط یه مجردم
دنبال یه شریک می‌گردم
یکی که منو بلد باشه
بدون اینکه کم بیاره
بیا منتظرمم
زود باش بیا
قلبم منتظره
بیا تو، قلبم برا تو
بیا که منتظرم
بیااااااااا
قلبم منتظره
بیا تو، قلبم منتظره!
براوو. آره!
براوو.
براوو، دیگو.
خب، شام تموم شد. ممنون از همگی.
صبح می‌بینمتون.
چه آهنگ فوق‌العاده‌ای.
من وقتی بچه بودم یه اسب پونی داشتم.
اسمش باترکاپ بود.
اوه. چقدر عالی.
گوش کن، می‌خواستم برم کلاب
برای نوشیدنی بعد از شام.
دوست داری بیای؟
من... من... حتماً دوست دارم.
منم همینطور.
عالیه!
فقط باید بدونم...
من و فلیسیتی اینجا حسابی مست می‌کردیم.
-دلم برای رفیق قدیمی تنگ میشه. -آه.
حالا، الکس، مدیرعامل بودن به استقامت نیاز داره.
فلیسیتی همیشه با من پا به پا می‌اومد.
سوال اینه که تو می‌تونی؟
-من مشتاق این چالش هستم. -عالیه. با نوشیدنی شروع کنیم.
-دیوید. -دیمین هستم.
هرچی.
یه رُزه می‌خوای یا یه کم پروسکو؟
اوه، راستش، دوست دارم یه نوشیدنی امتحان کنم.
-واقعاً؟ -اوم.
عالیه.
می‌دونم داری چیکار می‌کنی، و جواب نمیده.
من تازه شروع کردم.
بالا.
می‌تونم بگم که تو انرژی خیلی زیادی داری
زیاد نیستن کسایی که بتونن منو تحمل کنن
اما شاید بذارم امتحانش کنی، با هنسی
کاری می‌کنم که به این چیز مثل یه ملودی بخونن
و اگه دخترت خوب نیست، من درمانش رو دارم
زیاد نیستن کسایی که بتونن منو تحمل کنن
دختر بد، من می‌تونم فانتزی تو باشم
بهم بگو چطور می‌خوای، سه، دو، یک و من روشم
حس خوبی داره، نه؟ دختر محله، تو کلاه سرت کردی
می‌خوام اون کارو انجام بدم فقط دارم راستشو میگم...
-وای، دیوید. -دیمین.
هرچی. تو پایه هستی.
اوه. باشه.
مال من تو بانکه، تو بانکه
چیزی که می‌بینم رو دوست دارم، یه رئیس مثل تو به یه رئیس مثل من نیاز داره
پدر از خیابونه، پس یواشکی حرکت می‌کنه
گلندا! گلندا! گلندا! گلندا!
اوه.
اوه نه. دوباره نه.
باترکاپ؟
تو برای یه آقا خوبی
و می‌دونی دیگه چی؟
من یکی میشناسم
کی می‌خوای پسش بدی؟
منم عاشقتم خانم، ولی فقط... فقط بذار... موهامو نه.
اوم. یالا.
و... و پاپوشای خانم رو یادت نره.
-دارمشون. ممنون. ممنون. -عاشقتم لویی.
منم همینطور خانم. منم همینطور.
باشه، حالا باید از در ردش کنیم.
باشه.
آخ.
ترجیحاً اول در رو باز کنیم.
فکر کنم گردنشو شکستی.
گردنشو شکستم.
اون از چیزی که فکر می‌کنیم حیله‌گرتره.
خب، اگه اون می‌خواد کثیف بازی کنه، منم کثیف‌تر بازی می‌کنم.
قراره نابودش کنم.
و من یه ارائه فوق‌العاده آماده می‌کنم.
و اون نمی‌فهمه چی به سرش اومده.
هوم.
صبح همگی بخیر.
از طرف هیئت مدیره اطلس،
که امروز لطف کردن و به ما پیوستن،
مشتاقیم نظرات شما رو بشنویم.
ما مشتاقیم نظرات شما رو در مورد آینده شرکت بشنویم.
کی دوست داره شروع کنه؟
تو؟
و دیمین.
خب...
همونطور که میگن، اول آقایون.
اوم.
خیلی ممنون گلندا.
تغییر.
همه ازش می‌ترسن.
و کی می‌تونه سرزنششون کنه؟
تغییر وحشتناکه.
خیلی راحت‌تره که به مسیر آشنا بچسبیم،
و از هرگونه ریسکی دوری کنیم.
اما آدم از نوآوری هم دوری می‌کنه...
...که برای رهبری واقعی خیلی اساسی هست.
پس در حالی که بعضی از خانمها قدرتمند ممکنه ترجیح بدن...
پس در حالی که بعضی از خانمها قدرتمند ممکنه ترجیح بدن
مردان زیردستشون رو در پیله نگه دارن،
خانمهاهای روشنفکرتر دیگه رو...
و نتونن به پتانسیل کاملشون برسن،
خانمها روشنفکرتر دیگه، خرد و شجاعت اینو دارن که بگن، 'تغییر رو بیارید.'
اوه!
این پروانه کوچولو اینجا، گلندا رو یه آدم دانا دید.
این پروانه کوچولو اینجا، در گلندا کسی رو دید که عاقله
و می‌فهمه که پتانسیلشون اغلب پنهان و قفل شده‌ست.
فقط باید آزاد بشه.
-ببخشید. -بی‌ادب.
انگار داری سعی می‌کنی نذاری گلندا حرفای منو بشنوه.
نه، بچه‌مه، و می‌دونن که جز مواقع اضطراری زنگ نزنن.
-پس، امم... -یالا.
-امم... میشه منو ببخشید؟ -میشه این کارو بیرون انجام بدی؟
-مامان. واای. چی شده صورتت؟
با جک و میا اسکیت‌بورد بازی می‌کردم، دندونم پرید.
بابات به دندونپزشک زنگ زد؟ دکتر... امم... اه...
-اسمش چیه؟ -شبتای.
-شبتای.
مطبش گفت تا دوشنبه نمی‌تونه منو ببینه.
و بابا به پنج جای دیگه زنگ زد، هیچکس نمی‌تونه منو ببینه.
باشه.
اوه...
همه چی خوبه؟
-امم... -من می‌تونم کمک کنم.
من با بهترین دندونپزشک لندن خیلی صمیمی‌ام.
واقعا؟
اون شش ماه لیست انتظار داره،
ولی می‌تونم سعی کنم ببینم امروز وقت خالی داره یا نه.
آه، آفرین دیمین.
من به ارتباطات بین فردی اعتقاد دارم.
من معتقدم ارتباطات بین فردی اغلب نادیده گرفته میشن.
چی می‌خوای، احمق؟
جانی بهم گفت تو بودی که کلمه 'احمق' رو بهش یاد دادی.
-و به تامی پول دادی تا تقصیر رو گردن بگیره. -بله، دکتر.
خنده‌داره.
اینجا یه اورژانس دندونپزشکی کوچیک داریم. دندون بچه همکارم پریده.
امیدوار بودیم امروز بتونید ببینیدش.
اون می‌تونه چارلی رو امروز بعدازظهر ببینه.
-دمت گرم دیمین. -آفرین دیمین.
چارلی، شنیدی؟ یکی اینجا هست که دندونپزشک می‌شناسه.
چارلی، شنیدی؟ اینجا کسی هست که یه دندونپزشک می‌شناسه
که می‌تونه امروز بعدازظهر وقت بده. پس من آدرس رو برات پیامک می‌کنم، و بعد هرچه زودتر اونجا خواهم بود.
-ممنون مامان. خداحافظ. -باشه، خداحافظ.
خیلی متاسفم، ولی باید اونجا باشم براشون.
البته.
ما می‌فهمیم.
و ما تمام تلاشمون رو می‌کنیم که بدون تو ادامه بدیم، الکس.
دیمین، نمیشه شاید با من بیای؟
کمک کنی کارای دندونپزشک رو راه بندازیم؟
معمولاً اینو نمی‌پرسم،
فقط می‌دونم ارتباطات بین فردی چقدر برات مهمه.
خیلی دوست دارم. واقعاً دوست دارم، ولی گلندا خیلی مشتاقه که ارائه منو بشنوه.
-چرند نگو. برو کمک کن. -پس، متاسفم--
ما اینجا با آقای پروانه خوبیم.
من... من قراره اسمشو بذارم مارچلو.
عالیه.
نه، نه، نه.
اگه سبقت می‌گیری، لطفاً یکم آروم‌تر.
نه تو پورشه. نه.
حواست به جاده باشه.
واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی مدیرعامل بشی؟
آره، می‌تونم.
چون من بهترین آدم برای این کارم.
چرا می‌خندی؟ واقعاً هستم.
اگه هیئت مدیره عرضه داشت، من مدیرعامل می‌شدم.
'عرضه داشت'؟ اینو همین الان از خودت درآوردی؟
نه، یه اصطلاح رایجه.
فکر می‌کنی یعنی چی؟
فکر می‌کنم... یعنی آقا بودن،
عرضه داشتن، قدرتمند بودن.
-قوی بودن. -عرضه؟
آره، عرضه.
اون چیزی که هستی
و با کوچک‌ترین ضربه می‌فرستنت رو زمین گریه کنی؟
آره.
اوه لعنتی!
-چی انتظار داری؟ -لاستیکمون پنچر شد.
-ممنون از توضیحت. -اشکالی نداره. تصادف نمی‌کنم.
معلومه که الان باید این اتفاق بیفته.
اوه، پدر سگ.
وای، از وقتی مامانم تو نوجوونی بهم یاد داد، لاستیک عوض نکردم.
باشه، یه نفس عمیق بکش.
باشه؟ مگه من نباید اون کسی باشم که دراما... کینگ؟
آره، و تو هم خیلی خوب از پسش برمیای.
باشه. پس مواظب باش. مواظب باش.
تو می‌تونی لاستیک عوض کنی؟
نه، من آقا هستم.
زور بزن، یالا.
بفرمایید.
اون بچه‌اتونه؟
نه، پدرشونه.
اساساً داره سعی می‌کنه اذیتم کنه.
اوه. مثل یه جایزه می‌مونه. چی شد؟
اوه، یه داستان کلاسیک بود. اون یه مدل بود.
-اوم. -خوش‌تیپ و جذاب و باحال بود.
بعد در مورد قرص دروغ گفت و منو حامله کرد.
اساساً منو به دام انداخت.
-حداقل چارلی رو داری، نه؟ -آره.
آره، چارلی عالیه.
می‌دونی، هیچ‌وقت خودم رو مادر نمی‌دیدم،
ولی در واقع خیلی خوبه.
بچه واقعاً شیرینه.
دیگه همیشه فکر نمی‌کنم 'بیشتر، بیشتر، بیشتر'.
یه زنگ بیدارباش بود.
-دوباره اونه؟ -احتمالاً.
ببین.
به خاطر همینه که هیچ‌وقت نمی‌خواستم ازدواج کنم.
دقیقاً همین سناریو.
بچه دندوناشو می‌شکنه
در حالی که من وسط یه رقابت هستم
برای مدیرعامل شدن در مقابل یه کاندیدای خیلی بهتر.
ببخشید که هی اینو می‌گم، ولی این رقابت نیست.
اوه، از این موضوع آگاهم.
-این یه تاج‌گذاریه. -اوه خدای من. شوخی می‌کنی.
اونا نمی‌خوان یه خانم رو به عنوان مدیرعامل استخدام کنن.
من باید بدون شک بهترین باشم تا اصلاً در نظر گرفته بشم.
و خوشبختانه برای من، هستم.
چی؟
هیچی.
فقط وقتی از دهن یکی دیگه می‌شنوم خیلی بدتر به نظر میاد.
-حالت خوبه؟ -آره.
بذار یه نگاهی بندازم.
اوف. خیلی بده.
-شما کی هستید؟ -اون دیمین، برای من کار می‌کنه.
-اون فردا برای من کار می‌کنه. -هاها.
این هیچی نیست.
این خوشگلا رو تا شام درست می‌کنیم.
اوه. خب، خیالم راحت شد.
خب، برمی‌گردی؟
راستش، دیره، و ما که جلسه رو از دست دادیم.
اونا صبح برمی‌گردن خونه. من منتظر چارلی می‌مونم و می‌رم خونه.
خدایا شکر، چون من کاملاً خسته‌ام.
پس منم می‌رم خونه،
و بیایید نبرد حماسی‌مون رو صبح از سر بگیریم.
-می‌خوای برسونمت؟ -با تو پشت فرمون؟
من با مترو می‌رم. ممنون.
-اوه، دیمین. -بله؟
ممنون.
خواهش می‌کنم.
گلندا، من سال‌هاست که آماده‌ام این مسئولیت رو به عهده بگیرم.
اوه، گلندا!
دیمین؟
-اوه لعنتی! -دیمین!
جرئت نکن!
لعنتی!
عوضی
-شوخی می‌کنی؟ -تو شوخی می‌کنی؟
اینجا چه غلطی می‌کنی؟
چطور اینقدر سریع رسیدی اینجا؟
-با قطار اومدم. -با قطار اومدی؟
گفتی خونه می‌مونی.
-تو گفتی خونه می‌مونی. -آره، خب، دروغ گفتم.
من در وضعیت خیلی بدی هستم و باید هر وقت می‌تونم تقلب کنم.
این بازی نیست! این یه کاره!
و تو فقط داری مدیرعامل آینده‌ات رو خیلی خیلی عصبانی می‌کنی.
فقط اعتراف کن.
-من تو این کار خیلی بهتر از توام. -اوه آره؟
-دارم حسابی حالتو می‌گیرم. -کاش می‌تونستی حال منو بگیری.
ببخشید، چی؟
خب، هم تعریف آمیزه،
هم خوشبینانه،
و هم همه چیز رو کاملا تموم میکنه.
هنرمندیه.
میتونم ازش استفاده کنم؟
-حتما. -من معمولا یه هدیه کوچیک میدم.
-یه هدیه کوچیک؟ -آره.
مثلا، یه لباس یا یه شمع گرون قیمت.
میدونی، یه نشونه کوچیک از قدردانی برای یه شب خوب.
اوه، بفرمایید.
ممنون برای دیشب.
وای. یه خودکار.
-ممنون. -خواهش میکنم.
منظورم اینه که، این...
این طولانی‌ترین مکالمه‌ایه که من تا حالا این کارو نکردم
آره.
میدونم نمیخوای بمونی،
ولی لازم نیست بری.
اگه بمونیم چی کار کنیم؟
نمیدونم. من معمولا تا الان 20 مایل دورتر بودم.
تو بگو.
اوه.
نه، تو نمیفهمی. من باید مسئول باشم.
ترفیع اینجوری نیست. ربطی به اینکه کی چی نیاز داره نداره.
ربطی به احساسات نداره. ربطش به پیدا کردن بهترین خانم برای کاره.
دقیقا، بهترین خانم برای کار. من هیچوقت شانسی نداشتم.
-معلومه، تو ربطش میدی به مرد بودن. -ربطش به مرد بودنه.
تو اونقدر شستشوی مغزی شدی که اینو نمیفهمی؟
میفهمم که ناامید شدی.
نه، تو نمیفهمی چون این سیستم کلا به نفع تو کار میکنه.
این شرکت، این دنیا
یه شوخی بزرگه،
و مدیرعامل شدن تو بزرگترین شوخی از همه‌شونه.
خب، خوشبختانه برای تو،
دیگه لازم نیست با شرکت سر و کله بزنی
چون اولین اقدام من به عنوان مدیرعامل
اخراج توئه.
حالا برو بیرون.
-باید تو میبودی، دیم. -خیلی زیاد.
الکس هیچوقت حمایت ما رو نخواهد داشت. هیچوقت.
ممنون، آقایون. قدردانم.
بیاین، بیارینش تو.
باشه.
این یه فاجعه‌ست، همین.
دور و برم پر از چهره‌های آشناست
جاهای کهنه
چهره‌های خسته
صبح زود برای مسابقات روزانه
به هیچ جا نمی‌رن، به هیچ جا نمی‌رن
اشکاشون لیوان‌هاشون رو پر می‌کنه
بی‌حالت، بی‌حالت
سرم رو قایم می‌کنم، می‌خوام غمم رو غرق کنم
فردایی نیست...
یه جورایی خنده‌داره...
اونا می‌دونن. کبوترها همیشه یه جوری می‌دونن.
خواب‌هایی که توشون می‌میرم، بهترین خواب‌های عمرم بودن
گفتنش برام سخته، تحملش برام سخته...
دوستت داریم
مدیرعامل! مدیرعامل! مدیرعامل!
دنیای دیوونه
و گفتنش برام سخته
تحملش برام سخته وقتی مردم فرار می‌کنن...
بس کن. اگه من روت مدفوع کنم خوشت میاد؟
جدی می‌گم.
وقتی اومدم بیرون می‌تونی دوباره سوار شی.
سلام مامان.
وای، دیمین.
چی شده برات؟
اخراج شدم.
می‌تونم بیام تو؟
واای
کریس! شوهرخواهرت پر از کثافته!
اوه، چی شده؟
حالا فهمیدم.
خانمها از اول اینجا مسئول بودن.
راستش من هیچ وقت شانسی نداشتم.
یعنی، اونا می‌دونستن. همه‌شون لعنتی می‌دونستن.
آفرین که تلاش کردی، عزیزم.
آه. ممنون بابا. چه مهربونی.
هی، امم، یه دوستی دارم که... وکیله.
اون... اون با من کلاس اسپینینگ میاد.
اون با پرونده‌هایی مثل این سر و کار داره.
می‌خوای باهاش حرف بزنی؟
یعنی، چیزی که اینجا داریم به وضوح یه روند بررسی متقلبانه برای مدیرعاملیه
همراه با اخراج غیرقانونی.
حداقلش اینه که شغلت رو پس می‌گیریم.
خوبه.
البته باید بهت هشدار بدم. این چیزا می‌تونن بد بشن.
مصممی
که اطلس رو مسئول بدونی و مجبورشون کنی تاوان بدن؟
کاملاً.
تو الهام‌بخش منی.
-ممنون. -من الهام گرفتم.
دقیقاً به همین دلیله که سعی می‌کنیم آقا استخدام نکنیم.
باید مطمئن بشیم، الکس،
که چیزی نیست که اونا بتونن علیه ما استفاده کنن.
هیچ چیز نامناسبی؟
خب، یه بار با هم رابطه داشتیم.
اوه وای
-ولی فقط یه بار. -کی؟
خب، درست قبل از اینکه من، اه...
قب... قبل از اینکه اخراجش کنم.
اوه، لعنتی.
ببخشید، الان می‌فهمم که این قضاوت بدی از طرف من بود.
قضاوت بد؟ این تایتانیک تصمیمات بده.
اون ما رو تو مشتش داره.
اگه می‌خوایم مقابله کنیم، به مهمات نیاز داریم.
چیزی هست که تو اطلس دیدی
که بتونیم علیه الکس استفاده کنیم؟
هیچی وجود ندارد؟
بهشون بگو، دیمین.
-فکر کن، دیمین. -چیزی که به من گفتی رو بهشون بگو.
تنها چیزی که نیاز داریم یه مورد رفتار نامناسبه،
و شانس خوبی داریم که اینو ببریم
و تو رو به عنوان مدیرعامل منصوب کنیم.
-بهشون بگو. -می‌تونی چیزی به یاد بیاری؟
دیمین، باید بگیم.
-هیچ چیز؟ -درباره اون راز بهشون بگو.
ما قبلاً یه مشتری بزرگ رو از دست دادیم،
و خبر رسیده که بقیه هم در راهن.
گلندا، لطفاً نگران مشتری‌ها نباش. من از پسشون برمیام.
یه نکته مثبت اینه که، به دلایلی،
تیم اونا هنوز به این موضوع اشاره نکرده که اتفاقی افتاده است
نکردن؟
-حتی یه کلمه. -چرا فکر می‌کنی اینطوره؟
هیچ ایده‌ای ندارم.
صادقانه بگم، هیچ منطقی نداره.
-کاری نمی‌شه کرد؟ -این یه چالشه.
مردم عاشق داستان‌های بازنده‌ها هستن.
چی؟ -بله؟
ممنون که به ما پیوستید، ولی مطمئنم، به عنوان مدیرعامل،
کارهای دیگه ای دارید که الان باید انجام بدید.
بله دارم.
ممنون.
خب، خب.
وقتشه که یه تغییری ایجاد کنیم.
-الکس؟ -دیمین.
اینجا چیکار می‌کنی؟
-ما نباید هیچ تماسی داشته باشیم. -چرا بهشون نگفتی که ما رابطه داشتیم؟
نمی‌دونم.
این کار پرونده‌ات رو محکم می‌کرد. چرا انجامش ندادی؟
اوه، ببخشید. آره، باید اینو جواب بدم.
گلندا. سلام.
بله.
می‌فهمم.
اوم.
ممنون.
همه چی خوبه؟
تو تازه مدیرعامل شدی.
-باحال! -وای!
مدیرعامل؟
اشکالی نداره. برات خوشحالم.
فکر کنم. البته که پیچیده‌ست.
فقط باید عادت کنم که تو رئیس باشی.
رئیس؟
پس یعنی...
صبر کن، من هنوز آماده نیستم برگردم.
صبر کن! صبر کن، من هنوز آماده نیستم برگردم!
-لطفاً! نه، الکس، نرو. -دیمین، چی شده؟
لطفاً بمون!
صدامو می‌شنوی؟
-اسمت چیه؟ -الکس؟
الکس؟ رفیق، از پیاده‌رو بیا پایین.
دو، دو-دو، دو-دو، دو-دو-دو-دو، دو-دو، دو-دو...
الکس؟
دو، دو-دو، دو-دو، دو-دو-دو-دو، دو-دو، دو-دو...
اوه وای
برگشتم.
به اطلس خوش اومدی.
فلیسیتی؟
-روبی؟ روبی؟ -اوم؟
-الکس کجاست؟ -مگه همین الان با صدای بلند استعفا نداد؟
اوه، من چقدر احمقم!
نه، نیستی.
جبران می‌کنم.
تو خیلی وقته دستیار منی.
-تو به ترفیع نیاز داری. -دیمین، تو خوبی؟
نه، نه، نه، بهت قول می‌دم که تو رو معرفی کنم
تا جزو مدیریت ارشد باشی.
تو لیاقتشو داری.
-باشه. -ولی یه لطفی باید بکنی.
آدرس الکس رو می‌خوام. همین الان. اضطراریه، لطفاً.
الان برات می‌گیرم.
دیمین. دیمین.
کمپین جدید گینس رو دوست دارم.
وقتی اومدی برای تست دخترها، منم خبر کن، باشه؟
-می‌فهمی چی می‌گم؟ -آره، می‌فهمم چی می‌گی.
باید از خودت خجالت بکشی.
-گرفتی؟ -اوم.
ممنون.
دیمین، چی شده؟
-چه بلایی سرت اومده؟ -بزرگ شدم، فرد.
شاید تو هم باید بزرگ شی.
همه.
می‌خوام عذرخواهی کنم که اینقدر عوضی بودم.
می‌خوام سعی کنم همه چیز رو درست کنم.
قول می‌دم.
-و، گلندا... -اوه اوه.
-ممنون بابت همه چیز. -ها؟
ولی تو خیلی باهوش‌تر از این حرفایی
که یه نظافتچی باشی.
به علاوه، تو می‌تونی هر کاری رو انجام بدی
اوضاع قراره عوض شه.
اوه.
معلومه سر کار یه کاری کرده!.
-ببخشید، این مال شماست؟ -آه. بله، ممنون.
خواهش می‌کنم.
آه، گربه‌ام.
خوشحالم می‌بینمت.
چارلی. شکر
مامانت خونه‌ست؟
تو کی هستی؟ اسم منو از کجا می‌دونی؟
من دیمینم.
دیمین از سر کار؟
-بله. بله. -همونی که مامانم رو اخراج کرد؟
-خب، از نظر فنی، خودش استعفا داد. -حتماً.
نه، در رو نبند-- الکس؟
الکس؟
-آه، گمشو. -الکس.
می‌خوام برگردی به اطلس.
-ببخشید؟ -نمی‌تونی استعفا بدی.
من بهت نیاز دارم. ما بهت نیاز داریم.
اطلس بهت نیاز داره.
لطفاً برو. برو.
گوش کن، من طرح گینس تو رو خوندم. عالیه.
خلاقانه و اورجیناله،
و متن تبلیغاتی‌اش ساده و شیکه.
'عشق زمان می‌بره، ولی ارزشش رو داره.'
چرا امروز صبح این حس رو نداشتی؟
خب، چون من یه عوضی تمام عیارم.
نخونده بودمش. بهت دروغ گفتم.
ولی الان خوندمش و منو متقاعد کرده
خیلی خوش‌شانسیم که تو مسئول کمپین اطلس باشی.
تو به من بی‌احترامی کردی.
به من توهین کردی.
و رک و راست بهم گفتی که من فقط برای ظاهر اونجا بودم.
خیلی متاسفم.
تو هیچ‌وقت منو جدی نگرفتی و باعث شدی حس کنم وجود ندارم.
من افتضاح بودم و اشتباه کردم.
و الکس، من جبران می‌کنم.
فقط بهم بگو
باید چیکار کنم تا متقاعدت کنم برگردی؟
می‌خوام آستین بدونه که من مسئول کمپینم.
قبوله.
و حقوقم رو به اندازه مدیران خلاق آقا می‌خوام.
حتماً.
-و یه دفتر می‌خوام. -باشه.
در واقع، دفتر تو رو می‌خوام.
مشکل اینه که من تو دفترمم.
-آره. بیا. -باشه، باشه. می‌تونی داشته باشیش.
تو... تو لیاقتش رو داری.
دقیقاً تو این سه ساعت چه اتفاقی برات افتاده؟
خب، من... سرم خورد.
و بعد وقتی بیدار شدم...
-من فقط می‌خوام آقای بهتری باشم. -سرت خورد؟
یعنی الان ضربه مغزی شدی؟ یعنی تو...
فردا چیزی از اینا یادت می‌مونه؟
می‌دونی چیه؟ کتبی می‌نویسم.
چیه؟
فقط یه جورایی...
یه جورایی دژا... دژاوو.
می‌تونیم برگردیم دفتر و رسمیش کنیم؟
اوم...
خواهش می‌کنم. برو. من که می‌خواستم برم اسکیت.
وای، وای، وای. مواظب دندونات باش، لطفاً.
-چی؟ -فقط خیلی مراقب باش، باشه؟
حتماً.
فقط...
من اسپری فلفل میارم.
آره، کاملاً قابل درکه. حتی تشویق هم می‌شه.
خانم‌ها مقدم‌ترند.
نه، خواهش می‌کنم.
شما بفرمایید.
حس می‌کنم هیچ‌وقت نمی‌تونم اینو درست انجام بدم.
خب، شروع خوبیه.
خب، اینم از این.
این داستان ماست.
و چیز قشنگ اینه که،
نه تنها دیمین به سزای اعمالش رسید،
الکس هم همینطور.
حالا ساکت باش، بچه
و گریه نکن
شاید پدر و مادرت تو رو بفهمن
کم‌کم
فقط رو به جلو حرکت کن
به سمت مقصدت
گرچه ممکنه گاهی اوقات پیدا کنی
پیچیدگی...
و شاید، فقط شاید،
تا ابد با خوشبختی عمر کنن.
خب، بیخیال همه‌ی اینا. من چطور از اینجا برم بیرون؟
این درباره تو نیست، فرد.
این درباره اوناست.
چیزی کمتر از این نگیر
بهترینِ بهترین‌ها
به شایعاتی که مردم می‌گن گوش نده
چون می‌تونی از این امتحان بگذری
فقط رو به جلو حرکت کن
چون آرامش رو پیدا می‌کنی
به سمت کلیسای آدم‌های زیبا
جایی که فقط یه نوع وجود داره
پس حالا ساکت باش، بچه
و گریه نکن
شاید پدر و مادرت تو رو بفهمن
کم‌کم
رو به جلو حرکت کن
و به آرزو کردن ادامه بده
یادت باشه رویات تنها نقشه‌ته
پس به تلاش ادامه بده
لبت رو گاز بگیر
و این سفر رو برو
گرچه ممکنه جاده‌ی خیس پیش رو باشه
و تو نمی‌تونی لیز بخوری
فقط رو به جلو حرکت کن
به سوی روزی بهتر
فقط با کمی ایمان می‌تونی ذهنت رو بهش متمرکز کنی
مطمئناً می‌تونی انجامش بدی