‫[این فیلم کاملا یک اثر تخیلی و زاده تخیل سازنده می‌باشد، ‫و فقط برای سرگرمی تولید شده است.]
‫[تمامی شخصیت‌ها، رویدادها، محل‌ها، موسسه‌ها و جوامع ‫کاملا ساختگی می‌باشند.]
‫["همه افسانه‌ها جزئی از حقیقت را دارا هستند"]
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫گیرش آوردی؟
‫بله.
‫آدم‌های ایشتار به زودی می‌رسن.
‫باید فورا بیای اینجا.
‫نذار بگیرنت.
‫تو واقعا حکم دختر موتون رو داری.
‫هرگز به این شک نکن.
‫بیا.
‫- پیداش کردی؟ ‫- بله.
‫دختره با اونه. ‫دستشه. زنده می‌خوامش.
‫داداش پراکاش! داداش پراکاش!
‫اون اینجاست. نگاه کن!
‫چرا گفتی بیام اینجا؟
‫اون فقط بهم گفت که تو باید اینجا باشی.
‫مشکلی هست؟
‫نمی‌دونم. ‫خودش توضیح میده.
‫باشه.
‫- اون کیه؟ ‫- بچه‌ی همینجاست.
‫محلیه.
‫قابل اعتماده؟
‫معلومه. ‫اون مثل برادر کوچیک‌ترم می‌مونه.
‫بیا.
‫تو هنوز زنده‌ای!
‫اصلا تغییر نکردی، دختر!
‫تو پیر شدی!
‫[آنها در میان ما زندگی می‌کنند]
‫این چیه؟
‫واسه تو خریدمش.
‫حتما بخونیش.
‫خیلی از این کتاب‌ها اومدن و رفتن.
‫اهمیت خاصی ندارن.
‫اون کیه؟
‫جوزف دومینیک؟
‫یه نام مستعار نویسنده‌ست.
‫اسم واقعیش نیست.
‫به هرحال، همه کتاب‌هایی که از این ژانر خوندم،
‫این یکی به خاطر جزئیاتش ‫به چشم میاد.
‫از آتیهیامالای افسانه‌ای‌مون جزئیات بیشتری داره.
‫ازش خوشت میاد.
‫ممکنه دفعه بعدی‌ای که میای ‫من دیگه نباشم.
‫ولی پسرم همینجاست.
‫اون همه‌چیز رو می‌دونه.
‫تو چشم نباش.
‫خودت رو توی دردسر ننداز.
‫بقیه‌اش رو کومار حل می‌کنه.
‫باشه.
‫و این آلفا قنطورسـه.
‫- میشه کنترل رو بدی من؟ ‫- 4.37 سال نوری ازمون فاصله داره.
‫- هی! تو غذا سفارش دادی؟ ‫- نه.
‫- پس کی دم دره؟ ‫- احتمالا نایجیل.
‫چیه؟
‫ها! خب...
‫وای نه!
‫آنو!
‫همون وضع سابق رو به راه کردی، ها؟
‫- سلام... ‫- سلام.
‫- دیگه چیه؟ ‫- این عشقم اسکاریاست.
‫ها؟
‫قراره باهم زندگی کنیم.
‫- خب که چی؟ ‫- اسکاریا به گربه حساسیت داره.
‫- خب؟ ‫- یعنی من نمی‌تونم جانگو رو نگه دارم.
‫کی؟
‫تو باید پسش بگیری.
‫چی؟ حرفشم نزن.
‫- خودت بهم هدیه‌اش دادی. ‫- من؟
‫نمی‌خوام به کس دیگه‌ای بدمش.
‫برو پی کارت!
‫سانی هدیه‌هاش رو پس نمی‌گیره.
‫تازشم...
‫ونو به گربه حساسیت داره.
‫از دست تو و این ونوت!
‫به خاطر اونه که ما از همدیگه جدا شدیم!
‫تو که به کس دیگه‌ای نیاز نداری، غیر از اینه؟
‫آنو، اون رفیق صمیمی منه!
‫آره، می‌دونم.
‫تو کل روز همینطوری نشستی نوشیدنی می‌خوری، ‫سر کار نمیری،
‫و آویزون خانواده‌ات هستی، درسته؟
‫اون اصلا مدرک پزشکیش رو گرفته؟
‫گرفتی؟
‫بفرما! نه!
‫تو از 8-7 ماه پیش که از شغلِ ‫برون‌سپاری فرایندهای تجاریت استعفا دادی
‫هیچ کاری نکردی، درسته؟
‫- دارم روی برنامه تحصیلات تکمیلی‌ام کار می‌کنم! ‫- زر مفت نزن!
‫فقط نمی‌خوای کار کنی. ‫همین!
‫اون ولگرد به درد نخور کجاست؟
‫- لعنتی! ‫- آنو، بس کن.
‫از توهین‌هات خسته شدم.
‫فقط گربه رو بده من.
‫ازش مراقبت می‌کنم.
‫بیا اینجا.
‫می‌دونی که اون کَره، درسته؟
‫- آره. ‫- لطفا به خوبی ازش مراقبت کن، باشه؟
‫طفلکی آزارش به مورچه هم نمی‌رسه.
‫- بیا، بگیرش. ‫- بیا اینجا.
‫اوه، پس از همون اول اینجا بودی؟
‫آره، بودم.
‫این همون ولگردیه که می‌گفتم!
‫بیخیال بابا. ‫فقط یه گربه‌ست، درسته؟
‫ازش مراقبت می‌کنیم.
‫آره.
‫بیخیال، ناراحت نباش.
‫یه دختر جدید تازه به آپارتمان روبرویی‌مون نقل‌مکان کرده.
‫- خیلی خوشگله. ‫- جزئیات رو تعریف کن.
‫- لباسش چه شکلی بود؟ ‫- ایش! بدبخت بیچاره!
‫هی!
‫این پسره کیه؟
‫کی؟ ها!
‫این یارو نرفته؟
‫رفیق روپاست.
‫مگه نمیره؟
‫پسر، بذار همونجا دراز بکشه. ‫بیا بریم.
‫دخترها منتظر ما نمی‌مونن.
‫- مشکل‌ساز که نمیشه، درسته؟ ‫- نه بابا!
‫به نظر پسر مظلومی میاد.
‫ممکنه بازم لازم داشته باشم.
‫میارم.
‫پس تو شیفت شب رو ترجیح میدی؟
‫آره، عصرها کلاس دارم. ‫پس شب‌ها برام بهتره.
‫ما که مشکلی نداریم.
‫به زِد خوش اومدی.
‫ممنون.
‫سلام. آره. ‫حتما.
‫ممنون.
‫اینو نگاه کن!
‫نگاه کن و لذت ببر!
‫داداش! رفیق!
‫منو یادت میاد؟
‫پس مدرسه دینی رو ول کردی؟
‫آره.
‫اینو ترجیح میدم.
‫بازم می‌خوای؟
‫نه، خونه می‌خورم.
‫هی، همون دختره‌ست!
‫- آروم! ‫- دختر؟ کدوم دختر؟
‫♪ همونی که چشم تو چشم شد ♪
‫به به! ‫دختر خوشگل همسایه!
‫نگران نباش. چیزی نیست.
‫بگیر.
‫اومد منو دید.
‫ازش خواستم اگه چیزی نیاز داشت ‫بهم زنگ بزنه.
‫باشه.
‫چطوره یه نخ سیگار روشن کنیم ‫و وقتی رومون به آسمونه راه بریم؟
‫باشه!
‫اوه، نگاه کنید! ‫یه شهاب سنگ!
‫- کجا؟ ‫- اونجاست! می‌بینیدش؟
‫- خفه شو! ‫- اون یه هواپیماست.
‫- هواپیما؟ ‫- آره! از شرکت قطر ایرویز!
‫- واقعا هواپیماست؟ ‫- شهاب سنگ، ها؟
‫خب، اصلا شهاب سنگ‌ها از کجا میان؟
‫نمی‌دونم.
‫حتی بعد از اون همه ستاره‌بینی با تلسکوپت،
‫واقعا نمی‌دونی، مگه نه؟
‫- خودم می‌دونم. ‫- لزومی نمی‌بینم به تو توضیح بدم.
‫آماده‌ایم!
‫- ولی اون کی می‌تونه باشه؟ ‫- کی؟
‫- الو؟ مورگش آنا؟ ‫- همونی که توی ساختمون ماست؟
‫یکی رو پیدا کردیم.
‫- حالا یه بنده خدایی هست! ‫- یه بنده خدا!
‫بند کفشت، بند کفشت!
‫ها!
‫چیکار می‌‌کنی؟
‫چند روز پیش،
‫یه شعبده‌باز خیابونی توی خیابون ام‌جی ‫اینوری بند کفشش رو بست...
‫اینقدر نرقص، بشین و ببندش!
‫جواب نمیده، ها؟
‫- رفیق... ‫- آره.
‫- اون دختره سفید پوستی که توی کافه دیدم؟ ‫- خب؟
‫از شهر کوچی دیدن کرده.
‫- جدی؟ ‫- آره!
‫- ولی از کوچی خوشش نمیاد. ‫- چرا؟
‫- من اینجام، درسته؟ ‫- ایش!
‫بهم گفت گوگولی.
‫اگه به تو گفته، لابد منظور دیگه‌ای داشته.
‫- داداش! داداش! ‫- خفه شو، پسر!
‫- چیه؟ ‫- پاهاش! پاهاش!
‫من کار خیّر امروزم رو انجام دادم!
‫- وای، چه فرشته‌ای هستی تو! ‫- فرشته قلابی!
‫- چرا؟ خوشت نیومد؟ ‫- نه.
‫[مانو تارکان، یک مرد 28 ساله‌ی اهل کوچی ‫که ماه گذشته گم شد،
‫جزو 23 فرد گم شده‌ای است که ناپدید شدند.]
‫[مظنونین پلیس شهر با یک باند قاچاق اندام انسان ارتباط دارند.]
‫[در میان آنها، پنج فرد مالایی...
‫- 13 کارناتاکایی، سه فرد از شمال هند هستند...] ‫- هی!
‫این خیلی افسرده کننده‌ست! ‫مگه چیز بهتری واسه تماشا نیست؟
‫دوست دارم کانال رو عوض کنم.
‫ولی کنترل پیش توئه، درست میگم؟
‫ها؟ پیش منه؟
‫آره.
‫مگه کنترل این نیست؟
‫آره! ‫الان پیش توئه، مگه نه؟
‫میشه حالا لطفا کانال رو عوض کنی؟
‫عمو!
‫عمو؟ ‫هی، گوش کن!
‫- با توئه! ‫- چیه؟
‫گربه‌تون دویده توی خیابون!
‫- صبر کن، گربه‌ی ما؟ ‫- آره.
‫- اینجا نیست؟ ‫- جانگو؟
‫کجاست؟
‫نیستش!
‫- تو در رو باز گذاشتی، مگه نه؟ ‫- وای نه!
‫داستان شد!
‫کجاست، عزیز؟
‫اونجاست.
‫جانگو! هی!
‫اوه! اون کَره، درسته؟
‫وایسا! وایسا!
‫بیا! ‫تو واقعا دوست داری هرچیزی رو لیس بزنی؟
‫سانی!
‫- ها؟ ‫- دوباره فرار کرده بیرون؟
‫هر فرصتی که گیرش بیاد ‫می‌زنه به چاک.
‫حتما می‌خواد از دست شما فرار کنه.
‫آه!
‫چه جوک مسخره‌ای!
‫ها؟
‫عمو!
‫یکم فاصله بگیرید.
‫سانی، صدمه دیدی؟
‫سانی!
‫زود باش، پاشو!
‫- می‌خوای بری بیمارستان؟ ‫- نه.
‫- نترس، عزیز. ‫- سانی!
‫گربه اینجاست! ‫بیا بالا!
‫چرا اینقدر آدم جمع شده؟ ‫چی شده مگه؟
‫کجایی؟ ‫خیلی وقته منتظرم.
‫ای وای. ‫ببخشید، ببخشید.
‫خیلی سخت بود که از اونجا برم.
‫- الان کجایی؟ ‫- دارم از خیابون رد می‌شم.
‫- ای بابا! ‫- ها؟
‫چی شد؟
‫کفش‌ام پاره شد.
‫هی! ‫ساری پوشیدی، درسته؟
‫همون چیزی که ازم خواسته بودی ‫رو پوشیدم.
‫سر آدرس به مشکل نخوردی؟
‫نه. آدرس مشکلی نداره.
‫- ببخشید که نتونستم بیام دنبالت... ‫- راجو...
‫- خودم یه دو لیوان نوشیدنی خورم. ‫- برات جبران می‌کنم.
‫تعقیبش کن.
‫- بی‌صبرانه منتظرم ببینمت. ‫- دو دقیقه دیگه می‌رسم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫تاکسی!
‫نمی‌خوام، مرسی.
‫خانم!
‫- تاکسی... ‫- نه، نه.
‫کجا میری، خانم؟
‫راه گم کردی؟
‫- نه. تاکسی نمی‌خوام. ‫- خانم!
‫این منطقه واسه دخترها امن نیست.
‫بگو کجا باید بری. ‫ما می‌بریمت.
‫ناچیاپا!
‫برو! برو!
‫آقا، اون مردها داشتن مزاحمم می‌شدن.
‫- تو یه مالایی هستی؟ ‫- بله.
‫کجا میری؟
‫خونه!
‫خونه‌ات این طرفاست؟
‫نه. خونه‌ی دوستم میرم.
‫- آقا، اون آدم‌ها داشتن تعقیبم می‌کردن... ‫- خونه‌ات کجاست؟
‫اچ‌اس‌آر.
‫چرا اینقدر دیروقت داری میری خونه دوستت؟
‫مگه یه زن نباید این موقع خونه باشه؟
‫چیه؟
‫هیچی، خانم. ‫فقط یه بازرسی معمولیه.
‫چیه، گودا؟ ‫احترام نظامی نمی‌ذاری؟
‫چرا داره گریه می‌کنه؟
‫یه راننده آتوریکشا ترسوندتش.
‫همین که منو دید فرار کرد.
‫خانم، حالت خوبه؟
‫بیا.
‫سوار ماشین شو. ‫خودم می‌رسونمت.
‫اینکه اون از کجا اومد ‫و کجا رفت؟
‫نمی‌دونم.
‫احتمالا توهم زدی.
‫هی، خودم می‌دونم چی دیدم!
‫خودش بود! ‫از جلوی ماشین هلم داد اونور!
‫به جون مادرم!
‫کس دیگه‌ای ندیدش، درسته؟ ‫منم ندیدمش.
‫بهش فکر کن... ‫یه ماشین با سرعت داشت میومد سمتت.
‫تو مطمئن بودی که کارت تمومه.
‫و در اون لحظه، به فکر دختره افتادی.
‫که هرگز فرصت نکردی قبل از مرگت ‫باهاش دوست بشی.
‫وقتی با خطر مواجه بودی، ‫ضمیر ناخودآگاهت فعال شد.
‫اون ضمیر ناخودآگاه بهت گفت،
‫"از جلوی ماشین بپر اونور ‫وگرنه می‌میری"!
‫واسه همین تو هم پریدی.
‫همین.
‫فقط یه واکنش معمولیه.
‫مشکلی نیست!
‫ولی ضمیر ناخودآگاهت ‫داره چیز دیگه‌ای هم بهت میگه.
‫چی؟
‫که باید یه حرکتی با اون دختره بزنی!
‫اوه، گمشو بابا!
‫من رفتم. ‫باید درس بخونم.
‫اگه خواستی کاری بکنی، ‫قبل از نایجیل دست به کار شو!
‫- شب بخیر، چاندرا. ‫- شب بخیر.
‫من دیروز و پریروز هم اومدم. ‫تو حتی نگام نکردی. چرا؟
‫دلیلش رو بهم بگو.
‫یه چیزی بگو!
‫متوجه نیستی؟
‫دستم!
‫- طرف کیه؟ ‫- لطفا!
‫- بهم بگو. ‫- الان برو. بعدا حرف می‌زنیم.
‫تا حرفم رو نزدم جایی نمیرم.
‫چیه؟
‫من چون دوستت دارم ‫اومدم پیشت، درسته؟
‫می‌خوام باهات ازدواج کنم.
‫من عاشقتم!
‫عاشقتم!
‫شک داری؟
‫آره؟
‫نگاه کن!
‫گل رز!
‫من می‌تونم یکم غیرتی باشم...
‫ولی دیوونه نیستم! ‫نیستم!
‫عاشق! ‫بدجور...
‫عاشقم!
‫من علاقه‌مند نیستم!
‫پای یکی دیگه در میونه؟
‫راستش رو بهم بگو!
‫کی هست؟
‫تا نگی ولت نمی‌کنم!
‫بگو کس دیگه‌ای هست؟
‫صورتت...
‫طوری به فناش میدم که دیگه ‫هیچوقت کسی نخواد ببینتت.
‫سوندار... ‫کار احمقانه‌ای نکن.
‫آماده‌ای؟
‫نه، سوندار!
‫لطفا!
‫نه!
‫گمشو!
‫چطوری؟
‫این چیه؟
‫کی... چرا اون...؟
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫کافیه.
‫کافیه!
‫معذرت خواهی کن.
‫ببخشید... ‫ببخشید، ببخشید!
‫شتر دیدی ندیدی، رز.
‫قربان؟
‫دختری که مامانت پیشنهاد کرد ‫دختر خوبیه، درسته؟
‫من هیچوقت نگفتم که ازدواج نمی‌کنم.
‫فقط نمی‌خوام با یه دختر اهل این شهر ازدواج کنم
‫چون دخترهای اینجا...
‫- جاگدیش! ‫- قربان.
‫بله.
‫باشه، برادر.
‫ناچیاپا اینجاست.
‫ناچیاپا، من یه محموله دارم
‫که دو هفته دیگه به بندر غربی می‌رسه.
‫باید بدون مشکل به انبارم برسه.
‫با یونیفرمت برو.
‫دوتا افسر همراهیت می‌کنن.
‫ولی من اون موقع شیفت شبم.
‫پس به یکی دیگه بسپار.
‫نمی‌تونم انجامش بدم.
‫یکی دیگه رو شیفت شب می‌ذارم.
‫کاری که رئیس میگه رو بکن.
‫اینقدر بهونه نیار.
‫فهمیدی؟
‫- فهمیدم. ‫- باشه.
‫و ناچیاپا، یکی برادر کوچیک‌تر منو زده.
‫اگه تونستی کاریش بکنی، انجامش بده.
‫وگرنه خودم بهش رسیدگی می‌کنم.
‫ولش کن.
‫خودم حلش می‌کنم. ‫نیاز ندارم کس دیگه‌ای دخالت کنه.
‫هی.
‫مگه در مورد مسیرهای گشت روزانه ‫و محل دوربین‌های مداربسته بهت توضیح ندادم؟
‫بله.
‫پس چه غلطی می‌کردی؟
‫ولش کن، ناچیاپا.
‫کاریه که شده.
‫بچه‌ها دفعه بعد بیشتر احتیاط می‌کنن. ‫مگه نه؟
‫چی شده؟
‫- شیشه بریده. ‫- کار کی بود؟
‫یه دختر.
‫یه دختر؟
‫اون سعی کرد یه دختر رو زور کنه ‫که دوستش داشته باشه...
‫و بدجور کتک خورد.
‫هی!
‫اون دختر نبود.
‫یه دختر دیگه بود.
‫اونوقت تو چیکار کردی؟
‫بعد از اینکه زده بیهوشش کرده ‫چه کاری از دستش برمیومد؟
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫خجالت نمی‌کشم!
‫اون یه دختر معمولی نبود!
‫اون زد پدر منو در آورد!
‫اگه تو رو هم می‌زد، بیهوش می‌شدی!
‫دنبالم بیا. ‫سوار ماشینم شو.
‫شوخی کردم که روی مُخت برم.
‫هی!
‫باهام بیا.
‫ببین!
‫اون دختر سمت راستی‌ست.
‫میشه تو اینجا بشینی؟
‫عه... باشه.
‫گندش بزنن...
‫چه ضایع!
‫تو مالایی هستی، درسته؟
‫بله.
‫منم همینطور.
‫تازه اومدی اینجا؟
‫- آره. ‫- آها، باشه.
‫منو به جا میاری؟
‫توی آپارتمان روبروت زندگی می‌کنم.
‫آره، می‌دونم.
‫سانی.
‫چاندرا.
‫اوه، دستت چقدر سرده!
‫ببخشیـ...
‫من دارم واسه تحصیلات تکمیلی‌ام آماده می‌شم.
‫حتی به خاطرش شغلم رو هم ول کردم.
‫هوف!
‫یکی از دوست‌هامون هفته دیگه ‫داره تولدش رو جشن می‌گیره.
‫بنابراین قراره یه مهمونی کوچیک ‫توی خونه‌مون بگیریم.
‫تعداد کمی میان. ‫جمع مختلطی از دختر و پسر.
‫من همیشه تو رو تنها دیدم. ‫واسه همین پرسیدم.
‫اگه وقت داری، می‌تونی بیای.
‫25ام نوامبر.
‫باشه.
‫ممنون. سعی می‌کنم بیام.
‫باشه، خوبه.
‫لطفا منو سر خیابون ام‌جی پیاده کن، برادر.
‫خدافظ!
‫کجا می‌خوای بری؟
‫ها! ‫من زبون کنادا بلد نیستم، داداش.
‫روپا،
‫این ماه دو ماه دیگه به رنگ قرمز در میاد.
‫ماه خونین... ماه‌گرفتگی.
‫بیا اینجا. نشونت میدم.
‫قرمز روشن میشه.
‫- سانی، رفیق... ‫- چیه؟
‫عشق هم‌محله‌ایت کجاست؟
‫داداش...
‫اون از دور خوشگل بود.
‫ولی از نزدیک یه جورایی...
‫به نظر کثیف میومد.
‫و بوی خیلی عجیبی هم می‌داد!
‫به نظرت میاد؟
‫- سانی! ‫- بله.
‫یکی دم دره.
‫باشه.
‫سلام!
‫چرا همینطوری اونجا وایسادی؟
‫بیا تو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ها!
‫لطفا برید کنار. ‫برید کنار لطفا!
‫جانگو، الم‌شنگه به پا نکن.
‫چرا اینقدر خشنی؟
‫اون یکم ایرادگیره. ‫با هرکسی گرم نمی‌گیره.
‫آخ! ‫ببخشید...
‫هی، مثل نایجیل نباش!
‫همین که دختر می‌بینی ‫موذی میشی، ها؟
‫چیزی میل داری برات بیارم؟
‫راستش، اون از نزدیک هم خوشگله‌ها، مگه نه؟
‫- ها؟ ‫- آره! آره! خوبه!
‫حق با تو بود.
‫- چی؟ ‫- اون همچین آش دهن‌سوزی نیست!
‫ها؟
‫سلام.
‫تو عملا آدم درون‌گرایی هستی، مگه نه؟
‫خب، این جشن منه.
‫- تولدت مبارک. ‫- مرسی.
‫منم درون‌گرام... یه موقع‌هایی.
‫ولی این مهمونی باحاله، درسته؟
‫- عالیه، ها؟ ‫- آره.
‫چیزی می‌بینی، چاندرا؟
‫هرچیزی؟
‫- نه. ‫- این ممکن نیست.
‫من از اینجا دارم می‌بینم.
‫ماه رو نمی‌بینی، چاندرا؟
‫من علاقه‌ای به پزشکی ندارم.
‫بابام مجبورم کرد پزشکی بخونم.
‫من بیشتر به ستاره‌ها، کهکشان‌ها ‫و این چیزها علاقه دارم.
‫وای نه!
‫لطفا برو کنار!
‫آه!
‫خون باعث میشه سرگیجه بگیری؟
‫منم همینطوری‌ام.
‫مگه تو دکتر نیستی، ونو؟
‫نه بابا! ‫هنوز امتحاناتم رو قبول نشدم.
‫ونو، جعبه کمک‌های اولیه رو بیار.
‫اونجاست.
‫من میارمش. ‫یکی دیگه انجامش میده، درسته؟
‫[آگهی در گذشت: تام آیزاک]
‫چاندرا.
‫حالت خوبه، درسته؟
‫بیا داخل.
‫بیا، سانی! ‫وقت بازیه!
‫- چیزی می‌خوای؟ ‫- نه.
‫- چیزی نمی‌خوام. ‫- چی سفارش میدی؟
‫مرغ خوبه، درسته؟
‫پول رو از نایجیل بگیر.
‫باشه؟
‫ببخشید.
‫بله، قربان؟
‫اینجا چه خبره؟
‫قربان... ما زبان کنادا بلد نیستیم.
‫اهل ایالت کرالا هستی؟
‫بله، قربان.
‫اینجا رو ببینید.
‫همسایه‌ها گِله کردن.
‫- زیاد سر و صدا می‌کنید. صدای موزیک بلنده. ‫- یکم پول بده.
‫- بده من. ‫- چیه؟ مهمونی گرفتید؟
‫قربان، جشن تولد منه.
‫- اوه! تولد توئه؟ ‫- بله، قربان.
‫چیه؟
‫ماری‌جوآنا؟
‫قربان...
‫یه مقدار پول...
‫قربان، اینو ببینید!
‫هم ماری‌جوآنا دارن و هم رشوه!
‫باید به اونم رشوه بدیم؟
‫بله، بگو.
‫دیر میام.
‫غذا بخور و بگیر بخواب.
‫باشه؟
‫باشه.
‫هی، برو کنار.
‫نگاه کنید، قربان.
‫خب، بگید ببینم...
‫از ایدوکی هست یا بنگلور؟
‫قربان... اولین بارمونه...
‫فقط برای خوش گذرونیه...
‫اوه، جدی؟
‫این خوش گذرونیه؟
‫چرا به جاش کارُم یا یه بازی آوازخوانی نمی‌کنید؟
‫چرا اونطوری خوش نمی‌گذرونید؟
‫این چیزها سلامتیت رو به فنا میدن، برادر. ‫مراقب خودت باش.
‫- به این افسره رشوه بدم؟ ‫- خفه شو، پسر!
‫دیگه اینجا چی دارید؟
‫کوکائین؟ هروئین؟
‫چیز دیگه‌ای نداریم، قربان! ‫فقط همینه.
‫هیچی نیست.
‫- چیز دیگه‌ای نیست، درسته؟ ‫- نه.
‫باشه. ‫پس همه رو می‌گردیم.
‫بدبخت شدیم!
‫می‌دونید که اگه دستگیرتون کنیم ‫چی میشه، درسته؟
‫قربان... لطفا، قربان! ‫آخرین باره، قربان!
‫خب، جاگدیش...
‫به چه جرمی بگیریمشون؟
‫مواد؟
‫یا فعالیت غیر اخلاقی؟
‫غیر اخلاقی؟
‫قربان... ‫چیز غیر اخلاقی‌ای وجود نداره، قربان!
‫همش اخلاقیه.
‫فقط یه جشن تولد عادیه.
‫یه کیک کوچیک گرفتیم...
‫بهش بگو!
‫مهمونی‌های مستهجن زیادی ‫دارن توی این شهر گرفته می‌شن.
‫و اینجا، شما ماری‌جوآنا...
‫و دختر هم دارید!
‫پس اینجا هم قضیه این نیست؟
‫نه، قربان.
‫نه چی؟
‫اون چیه؟
‫بگردش.
‫برو کنار.
‫نترس.
‫دست‌ها بالا.
‫قربان... من چیزی...
‫- زود باش، دست‌هات رو ببر بالا! ‫- قربان... نه، قربان!
‫لطفا، قربان. ‫ما آدم‌های درستکاری هستیم، قربان.
‫لطفا، قربان. ‫من چیزی ندارم، قربان.
‫- دست‌ها بالا! ‫- قربان، فکر کنم اشتباهی شده!
‫- نه، نه! دست‌ها بالا! ‫- لطفا، قربان!
‫دست‌ها بالا!
‫مگه نمی‌شنوی؟ ‫دست‌ها بالا!
‫قربان!
‫قربان، خواهش می‌کنم!
‫ولش کن.
‫این آخرین هشدارتونه.
‫چاندرا.
‫اسم قشنگه.
‫- موزیک... ‫- باشه، قربان.
‫باشه، قربان.
‫هـوف!
‫خدایا!
‫ولی می‌تونستیم بهشون پول بدیم.
‫بیچاره‌ها!
‫نایجیل، عجب مهمونی‌ای شد، ها؟
‫- روپا... ‫- تو نمی‌دونی چه حسی داره.
‫- اشکال نداره. ‫- چیزی نمونده بود دست کنه توی جیبم.
‫آره، آره. می‌دونم.
‫ولی اتفاقی نیفتاد، درسته؟
‫تو نمی‌فهمی.
‫فقط آروم باش.
‫باشه؟ ‫فقط آروم باش.
‫طوری نیست.
‫جشن تولد خفنی بود، درسته؟
‫- طوری نیست. ‫- من واقعا از همچین مهمونی‌های پر سر و صدایی بدم میاد.
‫- چیزی نیست! ‫- آخ!
‫- تو خوشت میاد، چاندرا؟ ‫- ها! ببخشید!
‫ببخشید، چاندرا. ‫عه... روپا...
‫- تو فقط آروم باش. باشه؟ ‫- برج فلکی تو چیه؟ من برج قوس هستم.
‫برج قوس‌ها آدم‌های باحالی هستن...
‫- توی زندگی و... ‫- خب، بریم؟
‫داری میری؟ ‫ولی می‌تونم یکم بیشتر بمونی.
‫ممنون که دعوتم کردی.
‫مدتی می‌شد مهمونی نرفته بودم.
‫بهم خوش گذشت.
‫کاری نکردم.
‫- مراقب خودت باش. ‫- آره.
‫بغل؟
‫داداش، فقط چون تو گفتی علاقه‌مند نیستی ‫رفتم سراغش!
‫من کِی گفتم علاقه‌مند نیستم؟
‫- خودت گفتی! انکار نکن! ‫- ها؟
‫- کدوم گوری میری؟ ‫- میرم قدم بزنم.
‫- ها؟ ‫- دارم میرم قدم بزنم.
‫هی!
‫رفت داخل؟
‫ها؟
‫نبندش...
‫بستش!
‫الو؟ ‫صبح بخیر، خاله.
‫نایجیل خونه‌ست؟
‫نه، اینجا نیست.
‫بهم گفت که خونه‌ی تو می‌مونه.
‫چند بار بهش زنگ زدم، ولی جواب نداد.
‫موندم کجا داره ول می‌گرده!
‫اگه اومد، بهش بگو بهم زنگ بزنه.
‫باشه، خاله. ‫بهش میگم.
‫ونو...
‫- چیه؟ ‫- نایجیل هنوز به خونه زنگ نزده.
‫مامانش الان زنگ زد.
‫منم بهش زنگ زدم. ‫گوشیش خاموشه.
‫حتما توی آپارتمان چاندراست.
‫عجب خرشانسیه!
‫- سلام، عمو. ‫- ها؟ آره.
‫لعنتی!
‫چاندرا... ‫منم، سانی.
‫میشه لطفا در رو باز کنی؟
‫- نه! ‫- ها!
‫خب...
‫نایجیل اونجاست، درسته؟
‫کی؟
‫نایجیل... نایجیل!
‫هیچکس اینجا نیست. ‫فقط برو، سانی.
‫ها؟
‫هیچکس؟
‫ولی مگه دیشب نیومد اینجا؟
‫گفتم برو، سانی.
‫اعصابم رو خرد نکن. ‫بذار بخوابم.
‫ببخشید! ببخشید!
‫ها!
‫یه جای کار می‌لنگه!
‫اون دوتا...
‫دارن بهم کلک می‌زنن؟
‫اون... ها؟
‫اون نفر سومه!
‫اوه!
‫این یارو...؟
‫میشه شما بیاید؟
‫- اگه بیاید... ‫- چی داره میگه؟
‫- رفیق، من... ‫- آپارتمان چاندرا...
‫فکر کنم بدبخت شدم.
‫اون... اون...
‫کسی که فکر می‌کردیم نیست.
‫میشه بیاید؟
‫- اگه شما بیاید... ‫- هی...
‫این چیه؟
‫احتمالا یه جایی نشئه افتاده.
‫وقتی از سرش بپره ‫پا میشه میاد خونه.
‫وای نه!
‫کارت اعتباری من دستشه!
‫گندش بزنن!
‫هی! با من بیا!
‫هی... اون همون یارو نیست؟
‫اون کوماره. ‫کِی از زندان آزاد شده؟
‫- صبر کن، زندان؟ ‫- آره.
‫پلیس مواد مخدر با اکستازی گرفتنش.
‫یه مدت حبس کشید.
‫اصلا نمی‌دونستم که آزاد شده.
‫ما ردیفیم، سانی. ‫اون بهترین موادها رو می‌فروشه.
‫[پلیس شهر: پرونده‌های افراد گم شده ‫به قاچاق اندام‌ انسان ارتباط داده شده‌اند.]
‫می‌خوای از زمین معبد رد بشی؟
‫- بله. ‫- خونه‌ی من اون طرف جنگله.
‫میشه منم بیام؟
‫- هی... ‫- بله...
‫با پلیس تماس بگیریم؟
‫- که چی بشه؟ ‫- سانی...
‫سلام! ‫بیا تو، گربه داخله.
‫لازم نیست بترسی.
‫لازم نیست، باید برم به کارم برسم.
‫- سانی، میشه یه لحظه باهات حرف بزنم؟ ‫- با من؟
‫- چیه؟ ‫- ببخشید.
‫اگه کسی مزاحم خوابم بشه، ‫یکم عصبانی می‌شم.
‫حرفایی زدم که منظوری نداشتم.
‫ببخشید.
‫عیب نداره. ‫من اومده بودم دنبال نایجیل بگردم.
‫- گوشیش خاموشه. ‫- نایجیل پیش من نبود.
‫ها!
‫پیش تو نبود؟ ‫پس...
‫- چیه؟ ‫- ها؟
‫نه...
‫کارت اعتباری ونو دستشه. ‫واسه همین...
‫یه کار فوری بود.
‫پول لازم داری؟
‫نه، لازم نیست.
‫اگه چیزی نیاز داشتی، فقط بهم بگو.
‫باشه.
‫من میرم. ‫دیر می‌رسم سر کار.
‫باشه.
‫- هی... ‫- چیه؟
‫یه حس درونی عجیبی دارم.
‫چی؟
‫یه حسی بهم میگه که نایجیل ‫هنوز توی آپارتمانشه.
‫اوه، نه بابا. ‫چه خرشانسه!
‫رفیق، منظورم این نیست! ‫بلایی سرش اومده.
‫این چاندرا...
‫حس بدی نسبت بهش دارم.
‫آدم‌های غریبه زیادی بهش سر می‌زنن.
‫و اون یارو کومار...
‫مگه یه خلافکار سرشناس نیست؟
‫اون فقط ماری‌جوآنا و این چیزها می‌فروشه، درسته؟
‫اصلا این جرم محسوب میشه، سانی؟
‫خب...
‫اگه اینا مافیای اندام انسان باشن چی؟
‫نه بابا!
‫امکان نداره...
‫گوش کن...
‫آدم‌ها همیشه کسی که وانمود می‌کنن نیستن.
‫ما چیزی از دختره نمی‌دونیم، ‫اینکه کیه، اهل کجاست.
‫- یه چیزی بهت بگم؟ ‫- بله.
‫من میرم بی‌ سر و صدا تعقیبش ‌کنم.
‫تا اون موقع، میشه یواشکی بری توی آپارتمانش ‫و یه نگاهی بندازی؟
‫فکر می‌کنم نایجیل هنوز اونجاست.
‫باشه.
‫وای نه!
‫- پسر! ‫- ها؟
‫آقا، خیلی ممنون! ‫شب بخیر!
‫- هی، ونو! ‫- کجا بودی؟
‫پسر، از کجا شروع کنم؟
‫پس من رفتم یه قدمی با چاندرا بزنم، می‌دونی؟
‫بعد اون گفت، "بیا به جاش بریم خونه‌ی من".
‫در رو باز کرد، رفت داخل...
‫- تو رو راه نداد، ها؟ ‫- ها!
‫- تو رو راه نداد، درسته؟ ‫- نه.
‫درجا در رو روم بست.
‫بعدش چی؟
‫منم با خودم گفتم که میرم خونه.
‫ولی همین که سوار ماشینم شدم، ‫پلیس‌ها جلوم رو گرفتن.
‫بعدش چی؟
‫دست کردم توی جیبم ‫تا گواهینامه‌ام رو بردارم...
‫و یه بسته ماری‌جوآنا افتاد!
‫بــوم! ‫همونجا دستگیرم کردن.
‫حداقل الان دیگه آزاد شدم.
‫هی...
‫تو کجا داری میری؟
‫ما شناختی از چاندرا نداریم، پسر.
‫ها؟
‫اون داره میاد.
‫- کامل پرش کن. ‫- همین الانش هم دوزش خیلی بالاست.
‫- اون می‌میره! ‫- گفتم پرش کن، اسکل!
‫من امروز کلیه‌اش رو در میارم!
‫الانه که برسه.
‫بندازیدش داخل.
‫سریع، سریع!
‫سریع‌تر!
‫راجو!
‫به چی زل زدی؟
‫هلش بده داخل!
‫- هی! ‫- یه نفر داره میاد!
‫- یالا، زود باشید! ‫- نمی‌تونیم!
‫هل بدید! ‫هلش بدید داخل!
‫- روشنش کن. بجنب. ‫- وایسید!
‫وایسید!
‫هی!
‫زنگ بزن پلیس!
‫پلیس!
‫لطفا!
‫خوابت نمی‌بره؟
‫نه!
‫اگه یه داستان برات تعریف کنم ‫می‌خوابی؟
‫آره!
‫امشب چه داستانی برات تعریف کنم؟
‫داستان یاکشی رو برام تعریف کن!
‫آها!
‫آره! داستان یاکشی!
‫سالیانِ سال پیش...
‫قرن‌ها قبل از زمان ما...
‫جایی که الان این شهر سرزنده قرار داره، ‫یه جنگل خیلی بزرگ وجود داشت.
‫دوران پادشاهان قدرتمند ‫و پادشاهی‌های بزرگ بود.
‫پادشاه از یه قصر باشکوه فرمانروایی می‌کرد.
‫و دقیقا بغل قصر یه معبدِ باستانی و مقدس وجود داشت.
‫این پادشاه پیروئه وفادار الهه خشمگین کالی بود.
‫هر روز صبح بدون استثنا می‌رفت معبد ‫تا دعا بخونه.
‫این داستان در مورد اون پادشاهه؟
‫صبور باش، فرزندم. ‫به اونجاش هم می‌رسیم.
‫در اعماق اون جنگل...
‫یه دختر کوچولوی کنجکاو زندگی می‌کرد ‫که چشم‌هاش مثل چشم‌های تو گِرد و روشن بودن.
‫و این داستان اون دختربچه‌ست.
‫هر روز، ‫وقتی پادشاه به معبد می‌رفت،
‫دختربچه و دوست‌هاش از دور تماشا می‌کردن.
‫چرا وارد معبد نمی‌شدن؟
‫اجازه نداشتن، عزیزم.
‫فقط اقوام پادشاه ‫و تعداد معدودی از افراد نجیب‌زاده‌ها
‫اجازه داشتن وارد معبد بشن.
‫ولی یک روز، دختربچه و دوست‌هاش...
‫بدون اینکه کسی متوجه بشه ‫یواشکی رفتن داخل.
‫با ترسیدن از اومدن یهویی کاهن، ‫دختره بدون فکر کردن فرار کرد.
‫موقع فرار، یه مهره‌ای که اونجا پیدا کرده بود ‫دستش موند.
‫وای نه! فرار کن!
‫وای نه! ‫بعدش چی شد؟
‫خب، از اونجایی که مهره توی معبد پیدا شده بود...
‫بچه‌ها اونو به الهه خودشون پیشکش کردن.
‫وقتی پادشاه فهمید، خشمگین شد.
‫اون معتقد بود که بچه‌ها ‫بی‌اجازه وارد معبدش شدن
‫و مهره‌ای که مال الهه بود ‫رو برداشته بودن.
‫و بدتر از این، به خودشون جرات دادن که ‫اونو به بت الهه خودشون ببندن!
‫پادشاه بی حد و اندازه خشمگین شده بود!
‫بعدش چی؟
‫پادشاه که خشم کورش کرده بود، ‫معبد رو سوزوند.
‫دستور داد خانواده بچه‌هایی که ‫وارد معبد شده بودن رو بکشن.
‫وقتی فهمیدن که قراره کشته بشن...
‫فرار کردن و توی غاری در اعماق جنگل پناه گرفتن...
‫و در اون غار، چیزی وجود داشت که ‫هرگز کسی ندیده بود.
‫یک...
‫یک قدرت ناشناس و باستانی.
‫مامان!
‫ولم کنید!
‫- ول کنید! ‫- درد می‌کنه!
‫- ولم کنید! ‫- کُنجی!
‫وقتی دختربچه از غار بیرون رفت...
‫مشخص بود که یه چیزی در وجودش تغییر کرده بود.
‫حتی خودش هم نمی‌فهمید که چی به سرش اومده.
‫مامان!
‫سلام.
‫صبح بخیر.
‫کُنجی... برو!
‫کُنجی... فورا برو!
‫فرار کن!
‫مامان!
‫کُنجی... فورا فرار کن!
‫کُنجی... فرار کن!
‫برو!
‫فرار کن!
‫آزادش کن!
‫- بهش دست نزن! ‫- مامان! مامان!
‫مامان! مامان!
‫کُنجی‌پنو رو ول کن!
‫همین حالا آزادش کن!
‫بابا!
‫تو روحت هم خبر نداره که ‫با کی در افتادی!
‫به زودی می‌فهمی.
‫برادرم توی راهه.
‫صبر کن و تماشا کن!
‫عین گوشت چرخ‌کرده تیکه‌ تیکه‌ات می‌کنیم.
‫اصلا کسی نمی‌فهمه که زنده‌ای یا مُرده.
‫اثری ازت نمی‌مونه.
‫چطور به خودت جرات دادی ‫دست روی یه مَرد بلند کنی؟
‫آماده‌ای؟
‫یاکشی!
‫حالا دیگه فرار کن!
‫برو!
‫مامان!
‫مامان، چه اتفاقی داره برام میفته؟
‫خدایان قدرتی بهت دادن که ‫فراتر از درک ماست.
‫حتی منم نمی‌دونم چیه.
‫شاید خدایان انتخابت کردن ‫تا برای انسان‌هایی مثل ما بجنگی.
‫برای انسان‌های درمانده و عذاب کشیده.
‫فقط در راه درست ازش استفاده کن.
‫تو باید بری، فرزندم.
‫برو، کوچولو.
‫خیلی‌های دیگه میان سراغت.
‫برو، فرزندم... برو.
‫از اینجا دور شو!
‫فرار کن!
‫کی؟
‫کی این کارو کرده؟
‫نیلی بود!
‫نیلی از جنگل‌های کالیانکاتو!
‫بنابراین نیلی بزرگ شد ‫و به زن جوانی تبدیل شد.
‫اون طاقت نور خورشید رو نداشت.
‫به جاش اشتیاق شب رو داشت.
‫وقتی همه کسانی که دوستشون داشت ‫یکی یکی از پیشش رفتن...
‫نیلی به ماجراجویی خودش رفت.
‫هر بار که وارد سرزمین جدیدی می‌شد...
‫به سراغ شرورترین آدم‌های اونجا می‌رفت،
‫می‌کشتشون و خون‌شون رو می‌خورد.
‫بنابراین، برای انسان‌های جنگل‌زی ‫نیلی تبدیل به یه الهه شد.
‫برای بقیه،
‫اون یه یاکشی بود.
‫تو اینا رو از کجا می‌دونی، بابابزرگ؟
‫پدربزرگ پیرت یه کتاب پیدا کرد...
‫به دست یه کشیش مسیحی نوشته شده بود.
‫داستان‌های زیادی توی صفحاتش نوشته شده.
‫پس نیلی درواقع یه ابرقهرمانه؟
‫خب، اگه اینطوری بگی...
‫آره!
‫یه جورایی یه ابرقهرمانه.
‫و یه چیز دیگه هم هست.
‫نیلی جاودانه‌ست.
‫یعنی...
‫اون هرگز نمی‌تونه بمیره.
‫پس نیلی خوش شانسه، درسته؟
‫نه دقیقا.
‫به قدری که ممکنه فکر کنی ‫خوش شانس نیست.
‫هر ابرقهرمانی نقطه ضعفی داره.
‫و یه روز، یکی که نقطه ضعف نیلی رو می‌دونست...
‫رفت تا اونو اسیر کنه.
‫کی بود؟
‫یه کاتانار!
‫- و بعد، کاتانار... ‫- کافیه!
‫اینقدر ذهنش رو با دیوونگی‌هات پر نکن!
‫بیا اینجا. وقت خوابه.
‫شب بخیر.
‫پس نیلی واقعا مُرد؟
‫نیلی هنوز اون بیرونه.
‫و من پیداش می‌کنم.
‫اون کیه؟
‫این جوزف دومینیک؟
‫یه نام مستعار نویسنده‌ست.
‫اسم واقعیش نیست.
‫سانی، دو گزینه پیش پات می‌ذارم.
‫گزینه اول...
‫کمکم کن از شر این اجساد خلاص بشم.
‫گزینه دوم؟
‫اولی! همون اولی!
‫کجایی؟
‫چیه، ونو؟
‫ها؟ ‫سانی... سانی کجاست؟
‫سانی شب رو اینجا موند.
‫کجا؟ تو کی هستی؟
‫منم، ونو.
‫چاندرا.
‫اوه!
‫نیازی که نداری بیدارش کنم، مگه نه؟ ‫از خستگی زیاد خوابیده.
‫نه! ‫بیدارش نکن.
‫کاریش نداشته باش!
‫فقط زنگ زدم ببینم در چه حاله.
‫ببخشید.
‫ایول بابا! ‫پسر باهوشیه!
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫هی!
‫اون روز که چیزی نمونده بود ‫ماشین بهم بزنه...
‫تو اونجا بودی، چاندرا؟
‫آره.
‫تو واقعا کی هستی؟
‫فهمیدم که دقیقا انسان نیستی.
‫نیش‌هات رو دیدم.
‫تو یه...
‫یاکشی هستی یا همچین چیزی؟
‫ها؟
‫آره!
‫همونطور که در ویدئوی قبلی‌ام گفتم،
‫یه عالم سایه در کنار دنیای ما وجود داره.
‫اگه واقعا چشم‌هامون رو باز کنیم ‫و توجه به خرج بدیم،
‫می‌تونیم نشانه‌های حضورش رو ‫دور و برمون ببینیم.
‫و هرچه بیشتر نظاره کنیم،
‫بیشتر پی‌ می‌بریم که ‫همه‌چیز طوری که به نظر میاد نیست.
‫چی؟
‫من نمیام!
‫وای نه!
‫ببخشید! نمی‌دونستم!
‫کل خانواده‌ات اینطوری‌ان؟
‫خب، آخه فقط کنجکاو بودم ‫که تو اینطوری به دنیا اومدی؟
‫یه ویروسه.
‫بعضی ویروس‌ها آدم‌ها رو می‌کشن.
‫این یکی منو اینطوری کرد.
‫اوه!
‫این...
‫واگیرداره؟
‫آره، اگه گازت بگیرم ممکنه.
‫قبل از اینکه بیای اینجا،
‫کجا بودی، چاندرا؟
‫سوئد.
‫اوه!
‫جای قشنگیه، مگه نه؟
‫پس چی باعث شد بیای اینجا؟
‫من هیچوقت نتونستم ‫بیشتر از 20 سال جایی بمونم.
‫- 20 سال؟ ‫- همیشه یه جور دردسری پیش اومده.
‫منم به یه جای جدید میرم.
‫قرن‌هاست اینطوریه.
‫ها؟ قرن‌ها؟
‫پس...
‫تو واقعا چند سالته؟
‫بیشتر از چیزی که بتونی تصور کنی.
‫واقعا بهت نمی‌خوره.
‫ممنون!
‫باشه.
‫پس حالا می‌تونم برم خونه؟
‫هنوز نه!
‫چرا داشتی تعقیبم می‌کردی؟
‫همینطوری.
‫- همینطوری؟ ‫- خب... نه.
‫دیدم که سعی کردن تو رو بدزدن.
‫منم دنبالشون کردم.
‫چرا؟
‫تا نجاتت بدم!
‫منو؟
‫بعد فهمیدم که نیازی به کمکم نداشتی.
‫یکی دم دره.
‫چیه؟
‫[بابای سانی]
‫- من بهش می‌دمش. ‫- نه. خودم بهش میدم.
‫گوشیت کجاست؟
‫- خاموش شد. ‫- باباته!
‫الو، عمو. ‫الان گوشی رو میدم بهش.
‫بگیر.
‫نگهش دار دیگه! ‫چیه؟
‫الو...
‫بابا...
‫دیشب، من...
‫چاندرا، نسبت بهش جدی هستی؟
‫یا واسه گذر وقته؟
‫هرچی هست، باهاش روراست باش.
‫اون پسر حساسیه.
‫بهت اجازه نمیدم دلش رو بشکونی.
‫اوه، اینطوری نگام نکن.
‫چنین اجازه‌ای نمیدم. ‫تموم شد رفت.
‫اگه اسم شرکت رو بهت میگم می‌فهمی؟
‫اسم شرکت بریتولیه. ‫بریتولی لیمیتد.
‫به خاطر همین هم گفتم که متوجه نمیشی، بابا...
‫میشه بعدا بهت توضیح بدم؟
‫چه بی ادبی!
‫- اوه! ‫- بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫بریم!
‫پس بریم؟
‫- آره، بریم. ‫- ما بریم؟
‫بریم؟
‫- سانی‌بوی! ‫- واقعا خسته‌ای، مگه نه؟
‫چیه؟
‫سانی!
‫من بهت اعتماد دارم.
‫من واقعا می‌ترسم.
‫تنها چیزی که باید ازش بترسی منم.
‫- باشه. ‫- شما تمومی ندارید؟
‫دستم رو ول کن!
‫هی!
‫چیه؟
‫از وقتی برگشتی بی‌قراری.
‫قضیه داره جدی میشه، سانی‌بوی؟
‫باید یه چیزهایی رو بهت بگم.
‫آه، آره! ‫زود باش، بگو.
‫هیچی رو جا نندازی‌ها!
‫ولی نباید اینو به کسی بگی.
‫- نمی‌تونم اینو تضمین کنم. ‫- ها!
‫اگه به کسی بگی، جون جفت‌مون به خطر میفته.
‫مگه راز هسته‌ای هنده. ‫بگو دیگه!
‫هی...
‫چاندرای ما...
‫چاندرای ما نیست. ‫چاندرای توئـه.
‫- اون... ‫- اون...؟
‫اون یه جور زن متفاوتیه.
‫چه نوعیه؟
‫اون یه...
‫اون یه...؟
‫اون یه یاکشیـه!
‫آره! آره!
‫اون خونِت رو خشک کرده، سانی‌بوی؟
‫منظورم این نیست، احمق!
‫یاکشی واقعیه! ‫خون‌آشامـه! خون‌آشام!
‫اون نیش و همه‌چیز داره!
‫دیدمش که دندون‌هاش رو توی بدن دو نفر فرو کرد، ‫بازشون کرد و خونشون رو خورد!
‫به خدا که دست و پاهام ‫یه لحظه هم از لرزیدن نمیفتن!
‫وقتی داشت سه‌تا جسد حمل می‌کرد ‫منو با خودش برد،
‫بعد اونا رو توی یه کارخونه اسید انداخت ‫و جسدشون رو حل کرد!
‫وای خدا، وقتی جسدها داشتن آب می‌شدن ‫بوی خیلی گندی می‌داد....
‫وحشتناک بود!
‫آره!
‫گفت اگه به کسی بگم، ‫من و اونا رو می‌کشه.
‫ها؟ ‫پس چرا به من گفتی؟
‫خودت که می‌دونی من نمی‌تونم راز نگه دارم، درسته؟
‫ای گندش بزنن! ‫یادم رفته بود!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫- من بهتون میگم. ‫- ها؟
‫وای نه!
‫رفیق، این موجود پرواز هم می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫رفیق... فرار کن!
‫لطفا کاریش نداشته باش!
‫خواهش می‌کنم!
‫فرار نکن.
‫یا خود خدا!
‫کارت تمومه!
‫ها؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫قربان، ما آتوریکشا رو بررسی کردیم.
‫یه شیشه و سرنگ خونی ‫توش پیدا کردیم.
‫میشه شما هم یه بار بررسی کنید، قربان؟
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫باید یه چیزی رو تحویل بگیرم.
‫خب...
‫چرا من باید اینجا باشم؟
‫فقط می‌خواستم تنها نباشم.
‫ولی ما که اینقدر باهم صمیمی نیستیم، درسته؟
‫آروم باش.
‫کاریت ندارم.
‫اگه می‌خواستم، تو هم الان مثل اونا مرده بودی.
‫هوف!
‫سلام، خواهر چاندرا. ‫بیا تو.
‫[چطور میشه یه یاکشی واقعی رو کشت]
‫دیگه با کافه تماس نگیر.
‫اگه ندیدمت، میام اینجا.
‫باشه، خواهر.
‫گوشیت...
‫- باید یه لوکیشن رو نگاه کنم. ‫- عه...
‫گروه خونیت چیه، سانی؟
‫اُ منفی.
‫اُ منفی کمیابه.
‫اوه...
‫ولی کومار همیشه یه جوری گیر میاره.
‫ها!
‫تو فقط خون اُ منفی می‌خوری؟
‫پاک‌ترین گروه خونیه.
‫و خیلی هم خوشمزه‌ست!
‫خوشمزه‌؟
‫اون چای نمی‌خوره؟
‫کی؟ اون؟
‫اون کلا فقط چای می‌خوره.
‫یارویی که دیدی...
‫ببین اینجاست.
‫هی! زود باش!
‫بیا! ‫بریم بازی کنیم.
‫نه...
‫حوصله ندارم.
‫- چت شده؟ ‫- شما بازی کنید.
‫حالا که دختره رو داری ‫دیگه نیازی به ما نداری، درسته؟
‫بیا. بریم بازی کنیم.
‫زود باش!
‫- خوبه! ‫- افراد گم شده.
‫[افراد گم شده: سه مَرد 48 ساعت است که گم شده‌اند.]
‫پاس بده، ونو.
‫به اونا پاس بده.
‫قربان! اونجا!
‫اوه، این پسره؟
‫قربان...
‫همونایی‌ان که توی مهمونی مستهجن بودن!
‫چاندرا!
‫همین که گیرش آوردی، بهم زنگ بزن.
‫قربان، قربان! ‫اون همون دختریه که دیدم!
‫- جاگدیش... ‫- قربان.
‫اظهارات اینو بگیر و ولش کن بره.
‫- باشه، قربان. ‫- من میام اونجا.
‫باشه.
‫پرونده بدون جسد به جایی نمی‌رسه، سانی.
‫اوه، جدی؟
‫باشه.
‫جسد پیدا می‌کنن؟
‫جسد...
‫جسد پیدا نمی‌کنن.
‫معلومه که پیدا نمی‌کنن.
‫پس استرس نگیر.
‫باشه.
‫اینجا...
‫نوشیدنی‌ای به جز خون واسه خوردن هست؟
‫نه. ‫زود باش، بیا بریم بیرون.
‫لوکیشن رو برات می‌فرستم.
‫یه دقیقه.
‫بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫اسم واقعیت واقعا چاندراست؟
‫عه...
‫اسم واقعی‌ام نیلیـه.
‫نیلی...
‫ها؟
‫نیلی؟
‫منظورت...
‫صبر کن، منظورت...
‫کالیانکاتو...
‫کالیانکاتو نیلی، همون یاکشی معروفه؟
‫آره خودمم.
‫ولی صبر کن...
‫مگه کاتانار یا یکی...
‫طبق افسانه با زدن یه میخ توی سرت ‫تو رو نکشت؟
‫ها؟
‫لازم نیست بترسی.
‫فقط این کارو کردم تا اهالی روستا رو قانع کنم ‫که تو رو جن‌گیری کردم.
‫هرگز قصد نداشتم بکشمت.
‫من از نقاط ضعف و قوّتت اطلاع دارم.
‫تو اینطوری شدی
‫چون یه چیزی که مرگ رو به چالش می‌کشه ‫با خون تو ترکیب شده.
‫فقط تو اینطوری نیستی، نیلی.
‫بازم مثل تو وجود دارن.
‫اونا نه انسان هستن...
‫نه از این دنیا هستن.
‫در میان اونا،
‫بعضی‌هاشون مثل تو خوب هستن.
‫و بقیه هم خطرناکن.
‫هر کدوم...
‫نقاط ضعف و قوّت به‌خصوص خودشون رو دارن.
‫من فقط یه انسانم.
‫نمی‌تونم تنهایی باهاشون مبارزه کنم.
‫دوتا هستن که به تنهایی از پسشون برنمیام.
‫برای گرفتنشون،
‫به کمکت احتیاج دارم.
‫این دوتا کی‌ان؟
‫یکیشون شاتانـه.
‫تا حالا اسم شاتان‌ها رو شنیدی، نیلی؟
‫همه‌چیز رو توضیح میدم.
‫ولی قبلش، باید یکی رو ببینیم.
‫کی؟
‫موتون.
‫ما دوست بودیم.
‫ها؟
‫دوست؟
‫من همیشه باور داشتم که اینا قصه‌ان.
‫هیچ می‌دونی...
‫چندتا از این به اصطلاح قصه‌ها و افسانه‌ها ‫واقعا حقیقت دارن؟
‫من می‌بینمت!
‫هی!
‫تو کی هستی؟
‫جادوی سیاه بلدی یا همچین چیزی؟
‫خوب می‌دونم
‫که تو اونا رو کشتی.
‫اصلا می‌دونی اونا کی بودن؟
‫افراد کی بودن؟
‫تو و دستیار کوچولوت...
‫هر دوتون رو می‌کشن!
‫همین که من برم میان اینجا.
‫اگه بتونی بری.
‫ها!
‫نایجیل!
‫- چیه؟ ‫- بیا!
‫اوه، نه! ‫چاندرا!
‫- از اینجا برو، سانی! ‫- نه، نه!
‫بهش صدمه نزن!
‫چاره دیگه‌ای ندارم.
‫اگه بکشیش، بدبخت می‌شیم! ‫اون یه پلیسه!
‫چاندرا...
‫چطوره تو...
‫به مکان بعدی بری، چاندرا؟
‫ها؟
‫سانی!
‫اون صدای چی بود؟
‫چانـ...
‫چا...
‫سانی!
‫هی!
‫سانی!
‫هی!
‫- هی! ‫- سانی!
‫هی!
‫سانی!
‫لعنتی!
‫وای خدا!
‫سانی... زود باش...
‫نگهش دار، ونو! ‫دستت رو بده من!
‫نگاه کن! یه ویلچر اونجاست!
‫بیا بشونیمش روش.
‫آروم باش، آروم باش! ‫خیلی‌خب.
‫اینجا کجاست؟ ‫کسی که اینجا نیست!
‫چرا ما رو آوردی اینجا؟
‫اینجا چراغ نداره؟
‫- طوری نیست، سانی! ‫- چاندرا!
‫- تو کجا میری؟ ‫- میرم دنبال کلید اصلی برق بگردم!
‫سانی... ‫چشم‎‌هات رو نبند، سانی!
‫سانی...
‫این همون کلینیکه که می‌گفتی؟
‫...فرار کردن. ‫جستجویی گسترده، در سرار شهر درحال انجام می‌باشد...
‫خون بند نمیاد!
‫وای نه!
‫هی!
‫اینو ببین!
‫عکس سانی و چاندرا ‫توی اخبار پخش شده!
‫پلیس و سازمان تحقیقات ملی ‫توی خونه ما و چاندرا ریختن.
‫توی همه کانال‌ها ‫دارن میگن که چاندرا تروریستـه!
‫نگاه کن.
‫جای دیگه‌ای نمی‌تونیم بریم.
‫ونو، تو باید سانی رو درمان کنی.
‫ها؟ من؟
‫فقط جراحت رو بررسی کن، ونو.
‫شبیه یه زخم گوشتیه.
‫هی، حداقل یه نگاهی بنداز!
‫می‌دونی که من هیچی از این حالیم نیست، درسته؟
‫فقط یکم از لحاظ نظریه‌ای می‌دونم!
‫همه امتحانات عملی‌ام رو خراب کردم!
‫تو می‌تونی کاری انجام بدی، چاندرا؟
‫احمق! ‫مگه نمی‌بینی که به خاطر خونریزی سرگیجه گرفته؟
‫مگه تو دانشجوی پزشکی نیستی؟ ‫یه کاری بکن!
‫فقط جلوی خونریزی رو بگیر!
‫شبیه یه زخم گوشتیه.
‫وگرنه وارد شوک هموراژیک میشه!
‫بعدش دیگه فوقش پنج دقیقه طول بکشه! ‫سانی می‌میره.
‫- من نمی‌خوام الان بمیرم! ‫- فقط خفه شو!
‫هیچیت نمیشه! ‫خودم بهت رسیدگی می‌کنم.
‫من بهت میگم چیکار کنی. ‫فقط هرکاری میگم بکن.
‫میشه تو لطفا خفه شی؟
‫هی! ‫ببین اون راننده آتوریکشا هنوز اینجاست یا نه.
‫بیا ببریمش به دانشکده پزشکی.
‫گوش کن چی میگم، ونو.
‫- الان رفتن خطرناکه. ‫- تو حق نداری حرف بزنی!
‫این گندکاری به خاطر توئه.
‫برو ببین!
‫نرو، نایجیل.
‫تو کی هستی که دستور میدی؟
‫برو!
‫این دختره داره دیوونه‌ام می‌کنه!
‫ونو!
‫چاندرا...
‫برو کنار.
‫مجبورم نکن خشونت به خرج بدم.
‫- ونو... ‫- برو... برو کنار!
‫از سر راهم برو کنار!
‫برو کنار!
‫فقط کاری که میگم رو بکن!
‫ولش کن، چاندرا!
‫هی! برید کنار، برید کنار! ‫برید کنار!
‫هی، هی! ‫راه باز کنید!
‫اون افسر تحقیقات بازرس ناچیاپا گودا بود
‫که حاضر نشد نظری بده.
‫منم.
‫کجایی؟
‫توی کلینیک مایکل.
‫چرا الان رفتی پیش اون؟
‫باید به جانی زنگ می‌زدی ‫و می‌رفتی خونه‌اش، درسته؟
‫پای مایکل رو به قضیه باز نکن.
‫اون یه احمق بی‌ملاحظه‌ست!
‫ولی این پسرها...
‫نمی‌تونم برم ‫و اینا رو توی این وضعیت ول کنم.
‫اونا به خاطر من توی دردسر افتادن. ‫واسه همین...
‫نه.
‫موتون میگه که نباید بیشتر از این اینجا بمونی.
‫- ولی من... ‫- فقط به حرفم گوش بده.
‫اون داره هشدار میده که خطرات بزرگتری در راهه.
‫تو به اینجا احضار شدی ‫تا پیش اون بمونی.
‫این موقع‌ها...
‫باید فورا بری خونه‌ جانی.
‫اون افسر تحقیقات بازرس ناچیاپا گودا بود
‫که حاضر نشد نظری بده.
‫در این ویژه‌برنامه یک ساعته ‫به ما ملحق شوید،
‫که ما درباره تجارت اندام انسان در شهر،
‫تاثیرش روی افراد و جوامع ‫و کاری که میشه برای مبارزه باهاش انجام داد می‌پردازیم.
‫ها!
‫عصر بخیر و به اخبار شبانه خوش آمدید.
‫مهم‌ترین داستان امشب ما!
‫پیشرفت شوکه کننده‌ای در تحقیقات...
‫من نوشیدنی با یخ می‌خوام، لطفا.
‫مقامات تایید کردند که محل مظنونین
‫همچنان معلوم نیست،
‫که باعث تعقیب بزرگی در شهر شده.
‫مظنونین توانستند بعد از درگیری خشونت‌آمیز ‫از صحنه فرار کنند.
‫وضعیت افسر پلیس درحال حاضر پایدار می‌باشد.
‫مقامات تایید کردند که...
‫قربان...
‫اون پسر و دختری که الان دارن توی اخبار نشون میدن...
‫من امروز در یه کلینیک رسوندمشون، قربان.
‫بله، قربان.
‫چندین پاسپورت جعلی در رابطه با یکی از مظنونین
‫به اسم چاندرا آنانیای 28 ساله پیدا شده.
‫در میان آنها، کارت شناسایی پاکستانی و افغانستانی ‫نیز وجود داشته،
‫که نگرانی‌هایی در رابطه‌ با دخالت عوامل خارجی را ‫در این پرونده به ارمغان می‌آورد.
‫نیلی!
‫از مردم می‌خواهیم که مراقب باشند.
‫مقامات هشدار دادند که این اشخاص
‫مسلح و به شدت خطرناک تلقی می‌شوند.
‫به دنبال این پیشرفت‌های حاصل شده،
‫نیروهای قانون اطلاعیه تحت تعقیبی ‫تحت قوانین فعالیت‌های غیرقانونی
‫برای چاندرا و سانی کوریانِ 23 ساله ‫صادر کرده‌اند.
‫با در نظر گرفتن تمام تدابیر امنیتی،
‫تلاش‌ها برای یافتن مجرمین ‫تشدید شده‌ است.
‫چندین پاسپورت مرتبط با چاندرا
‫که در رویداد نقش دارد، توقیف شده است.
‫بعضی از این پاسپورت‌ها پاکستانی و افغانستانی هستند.
‫مقامات هشدار داده‌اند که
‫این اشخاص به شدت مسلح و خطرناک هستند.
‫تحقیقات انجام گرفته در این حادثه
‫نشان می‌دهد که احتمال ارتباط با سازمان‌های بین‌المللی وجود دارد...
‫ناچیاپا!
‫اطلاعیه‌ی تحت تعقیب برای چاندرا و سانی کوریان ‫صادر شده است.
‫اون بهمون زنگ زد که برای مصالحه بیایم،
‫بعد خودش کجاست؟
‫به زودی میاد.
‫یک بیانیه رسمی منتشر شده است که ‫پاداش مناسبی
‫به افرادی که درباره مجرمین اطلاعات فراهم کننده ‫داده می‌شود.
‫اون همون دختره‌ست؟
‫آره.
‫نیروی گارودا رو اعزام کنم؟
‫بهشون بگو اینجاش رو بزنن.
‫یا اینجاش.
‫باشه.
‫و ناچیاپا رو هم پیدا کن.
‫بهش نیاز دارم.
‫آزمایش خون اختلالاتی رو نشون میده.
‫باید دوباره آزمایش بگیریم.
‫یه لحظه با من بیا، خاله.
‫هر دوشون فرار کردن!
‫به خاطر تو!
‫اون سوندار... ‫زنده‌ست یا مرده؟
‫هی! ‫حرفی نداری بزنی؟
‫به گاجندران بگو
‫که هر دوشون رو پیدا می‌کنم ‫و می‌گیرمشون.
‫الان دیگه نمی‌خواد کاری کنی!
‫به خاطر تو هر دوشون فرار کردن. ‫تو تعلیق شدی!
‫اگه با رسانه‌ها حرف بزنن، ‫همه‌مون توی دردسر می‌افتیم.
‫مامانت رو بردار و برو خونه.
‫برو!
‫گاجندران می‌دونه باید چه کاری انجام بشه.
‫این کارِ یه مرد واقعیه!
‫حالا برو!
‫جاگدیش!
‫اگه چیزی در مورد پسره یا دختره شنیدی،
‫اول به من بگو.
‫باشه، قربان.
‫من دکتر خانوادگی ناچیاپا هستم.
‫می‌خوام خصوصی باهاش صحبت کنم.
‫- بله، جناب. ‫- ممنون.
‫اون باهات چیکار کرد؟
‫گازت گرفت، درسته؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- من یه دکترم.
‫ها!
‫عفونت داره پخش میشه.
‫اون کیه؟
‫اون یه زن معمولی نیست.
‫مگه توی افسانه‌های ما
‫راجع‌به یاکشی‌ها، شاتان‌ها، مادان‌ها، اودیان‌ها ‫و این چیزها نشنیدی؟
‫این داستان‌ها صرفا قصه نیستن.
‫این موجودات توی دید، در میان ما زندگی می‌کنن.
‫تو این چیزها رو از کجا می‌دونی؟
‫این یه عفونت ویروسیه.
‫ویروس هنوز شناسایی نشده.
‫که یعنی هنوز درمان نداره.
‫من یه مقدار از خونِت رو می‌برم.
‫اگه سرنوشت اجازه داد، ‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫حالا دردت کمتر میشه.
‫یه آمپول مورفین بهت زدیم.
‫به زودی اثر می‌کنه.
‫من خون اُ منفی زیادی از دست دادم، درسته؟
‫می‌تونستی یکم واسه خودت کنار بذاری.
‫متاسفم، سانی.
‫من باید برم.
‫وای نه! ‫ما چی؟
‫تو باید بری پیش رسانه‌ها
‫و همه اتفاقاتی که افتادن رو بهشون بگی.
‫بهشون بگو که من اون آدم‌ها رو کشتم.
‫فقط من.
‫و از تو استفاده کردم تا از اونجا فرار کنم.
‫تو بهم چی تزریق کردی؟
‫مورفین.
‫عجب چیز خوبیه!
‫چیه؟
‫به جزء نور خورشید، ‫نقطه ضعف دیگه‌ای هم داری؟
‫آره، دارم.
‫قلب.
‫قلب نقطه ضعف منه.
‫آه...
‫اگه قلبم وایسه، می‌میرم.
‫اگه منو گاز بگیری، منم می‌تونم مثل تو بشم؟
‫اگه گازت بگیرم،
‫ویروس توی بدنم به بدن تو منتقل میشه.
‫به شدت کم پیش میاد که ویروس ‫با بدن یه انسان سازگار بشه.
‫اوه...
‫اگه یه بدن تمیز و سالم باشه،
‫ممکنه مثل مال من بشه.
‫ولی بدن تو که اینطوری نیست، مگه نه؟
‫همش پر از نوشیدنی و دوده، درسته؟
‫طی یه هفته، بیماری‌ای مثل هاری می‌گیری
‫و می‌میری.
‫علاوه بر این،
‫مرگ دردناکی هم میشه.
‫- الو... ‫- جناب جاگدیش؟
‫ما شماره پسرها رو ردیابی کردیم ‫و به محل رسیدیم.
‫یکی داخله.
‫- بریم داخل و نگاهی بندازیم؟ ‫- آره، برید.
‫من میرم دنبال جناب ناچیاپا ‫و فورا میایم اونجا.
‫پس این یاکشی‌ها مثل توی سریال‌ها ‫سر تا پا سفید نمی‌پوشن، ها؟
‫حالت خوبه؟
‫بهش دستبند بزن.
‫باشه.
‫گرفتیمشون، قربان.
‫ولی مجبور شدم به دختره شلیک کنم.
‫- الو؟ ‫- الو...
‫- الو؟ ‫- بگید، قربان.
‫الو؟
‫از دست این آنتن‌دهی!
‫چیکار کنم؟
‫سلام!
‫هی، آقا پلیس!
‫ای احمق!
‫سلام!
‫- وای نه! ‫- ببخشید!
‫اشکال نداره. ‫کجا میری؟
‫وای نه!
‫باهاش بازی نکن. ‫یه اسلحه‌ست.
‫شلیک می‌کنه‌ها!
‫ترسوندمت؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫هی، کجایی؟
‫نمی‌تونم ببینمت!
‫من دقیقا جلوتم!
‫من فقط خودم رو دور و برم می‌بینم!
‫چی میگی؟
‫یکی اینجاست!
‫کی؟
‫هی! اون یه جادوگره!
‫کی رو میگی؟
‫- منم! ‫- کیه؟
‫یکی نجاتم بده!
‫کمکم کنید!
‫کجایی؟
‫بیا بیرون، پست‌فطرت!
‫من اینجام، پسر!
‫خداحافظ، آقا پلیسه!
‫اون چقدر باحال بود؟
‫خودم میام پیشت.
‫ای احمق! ‫درش نیاری‌ها.
‫سرخرگ رانِت قطع شده.
‫بنابراین خون از دست میدی. ‫سکته قلبی می‌کنی و می‌میری!
‫اوه، زبان مالایالام می‌فهمی؟
‫برو بیمارستان.
‫یه مشت رقیب ضعیف!
‫- این کیه؟ ‫- وای نه!
‫سلام، داداش!
‫اون دیوونه شده؟
‫- اون کیه؟ ‫- چه می‌دونم!
‫نیلی...
‫سلام!
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫یکی دیگه هم اون بیرونه. ‫اون کیه؟
‫- بله... بگو. ‫- خانم،
‫جناب ناچیاپا داره عجیب رفتار می‌کنه.
‫شما کجایید؟
‫لوکیشن می‌فرستم، خانم.
‫باشه. لوکیشن رو بفرست. ‫خودم میام.
‫باشه، خانم.
‫سانی، بیا بریم.
‫چیه؟
‫اون داره مثل من میشه.
‫قربان...
‫لطفا کمکم کنید، قربان!
‫اون در رو ببند.
‫جانی!
‫مهمون داری!
‫اون کجا رفت؟
‫- چرا اومدیم اینجا؟ ‫- نمی‌دونم، پسر!
‫پراکاش زنگ زد.
‫می‌خواد بهش زنگ بزنی.
‫چاندرا...
‫اینجا چه خبره؟
‫این بچه قرتی کیه؟
‫پسر!
‫من یه خدام، پسر.
‫ناچیاپا...
‫اون آلوده شده.
‫وقتی حلش کردم میرم.
‫به تنهایی از پسش برنمیای.
‫اون تازه تبدیل شده.
‫زیادی قدرتمنده.
‫تنهایی جلوش شانسی نداری.
‫کی این کارو کرده؟
‫یه اطلاعیه‌ی تحت تعقیب برات صادر شده، ‫تو رو به جرم تروریست بودن متهم کردن.
‫اگه لو بری،
‫مشکل بزرگی میشه.
‫و در خصوص ناچیاپا...
‫موتون بعدا بهش رسیدگی می‌کنه.
‫کومار با پاسپورت و بلیط جدیدت ‫میاد اونجا پیشت.
‫تو باید فورا از اینجا بری.
‫هرچی بیشتر صبر کنی، ‫خطرناک‌تر میشه.
‫باشه.
‫حال اون پسره چطوره؟
‫حالش خوبه، درسته؟
‫حالش خوبه.
‫فعلا توی زیرزمین بمون.
‫تا کومار می‌رسه بیرون نیا.
‫هی نیلی...
‫اوه، نور آفتاب!
‫داره ما رو کجا می‌بره؟
‫- این آشپزخونه شیطان واقعیه؟ ‫- بچه‌ها!
‫من میرم پایین.
‫ها! راه‌پله؟
‫اون کیه؟
‫خانواده‌ اون...
‫خیلی بهم کمک کردن.
‫ها؟
‫اوه! خون!
‫نمی‌تونم بهش نگاه کنم. ‫سرم گیج میره!
‫وای خدا!
‫پسر، یه اتفاقی اینجا افتاده.
‫وای نه!
‫سریع راه برو.
‫هی!
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید!
‫- دزدکی نگاه می‌کنی، ها؟ ‫- همچین قصدی نداشتم!
‫نایجیل...
‫این جرج کنجکاو کیه؟
‫برو!
‫برو دیگه، برو!
‫- بیا اینجا! ‫- پسر، یه آدم وحشی اون داخله.
‫فقط این دوتا نیستن. ‫خیلی بیشترن!
‫مگه...
‫آفتاب واسه چاندرا مشکل‌ساز نمیشه؟
‫اون تازه تبدیل شده.
‫آفتاب در سال‌های اول مشکلی ایجاد نمی‌کنه.
‫سن‌مون که بالاتر میره، مشکل‌ساز میشه.
‫اوه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اون آدم شّریه.
‫اگه مثل تو بشه، مشکل‌ساز نمیشه؟
‫داداش شاتان!
‫اینو پیشت نگه دار...
‫شاید یه وقت لازمت شد!
‫چارلی توی اون یکی اتاقه. ‫ندیدیش؟
‫من با اون میرم.
‫هی...
‫یعنی برم؟
‫باید برم از یکی مراقبت کنم.
‫اگه اصرار کنی، می‌مونم.
‫لازم نکرده.
‫باشه.
‫پس...
‫بعد از تاریکی خداحافظی‌ای درکار نیست.
‫می‌بینمت، مگه اینکه مرگ ما رو جدا کنه.
‫- پسرها! ‫- بله...
‫- این دستتون باشه. ‫- باشه.
‫لازمتون میشه.
‫یه چیزِ دیگه...
‫همین که تونستید ازش دور بشید.
‫- خطرناکه. ‫- اوه، جدی؟
‫- منم همین حس رو داشتم! ‫- مخصوصا واسه تو!
‫باشه، داداش.
‫داداش شاتان کجا رفت؟
‫رفیق...
‫ما امروز می‌میریم؟
‫خفه شو، احمق!
‫باشه، قربان.
‫چی شده؟
‫بیا بشین اینجا.
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫توی چشم‌هام نگاه کن.
‫تغییر کردن، مگه نه؟
‫الان این صدا رو شنیدی؟
‫من صداهایی رو می‌شنوم ‫که تو نمی‌تونی بشنوی.
‫اون عوضی امروز سعی کرد منو بکشه.
‫اون سه بار بهم شلیک کرد.
‫ولی روی بدنم؟
‫یه دونه جاش هم نمونده.
‫می‌فهمی چی دارم میگم یا نه؟
‫چطور بگم که بفهمی؟
‫ولی یه چیز قطعیه.
‫هیچکس نمی‌تونه منو بکشه!
‫دیگه نیازی ندارم از کسی بترسم.
‫ولی...
‫همه باید از من بترسن!
‫یادته...
‫بابا قبلا چی می‌گفت؟
‫ترس...
‫پیش زمینه‌ی احترامه.
‫اون احترام...
‫به وفاداری تبدیل میشه.
‫حالا من مثل خدام.
‫از این لحظه به بعد، من شکست‌ناپذیرم.
‫مامان!
‫اگه من خدام،
‫اونوقت تو مادر خدایی.
‫تو باید همیشه همراهم باشی.
‫این پسره...
‫- اون شبیه منه... ‫- اون عشقم بود.
‫خیلی وقت پیش.
‫در سال 1905.
‫واقعا دوستش داشتم.
‫بعدش چی شد؟
‫اون موقع یه مرد دیگه‌ای مثل ناچیاپا بود.
‫یه سرباز بریتانیایی.
‫اون سرباز یواشکی اومد پشت سرم
‫و بهم شلیک کرد.
‫اون اومد جلوی من، خودش رو سپر من کرد.
‫- بعدش؟ ‫- مُرد.
‫اوه!
‫منم کاری از دستم برنمیومد.
‫عذاب وجدانش هنوز عذابم میده.
‫چاندرا...
‫یه دقیقه بیا.
‫وضعیت پیچیده‌تر از چیزیه که فکر می‌کردیم.
‫یکی از کسایی که کشتی... ‫سوندار...
‫اون برادر کوچیکه یه گنگستر به اسم گاجندرانه ‫که سیاستمدار شده.
‫یه مرد خیلی قدرتمند و با نفوذ.
‫کمر همت بسته که تو رو بکشه.
‫قضیه براش شخصیه.
‫اون با وزیر کشور صحبت کرده
‫و قصد داره
‫یه جوخه ضد تروریسم به اسم نیروی گارودا ‫رو اعزام کنه.
‫اینا هم در خطرن.
‫پراکاش میاد.
‫بهش زنگ زدم.
‫بعد که اومد بیا تصمیم بگیریم چیکار کنیم.
‫باشه.
‫پسره و دختره توی هولی گریل هستن.
‫وزیر نیروی گارودا رو با ادعای اینکه
‫اونا تروریست هستن، اعزام کرده.
‫ولی نیروی گارودا ‫نباید هیچ کدومشون رو زنده دستگیر کنه.
‫ناچیاپا رو هم بکشید!
‫یالا، برید! ‫برید!
‫زود باشید! سریع! ‫پیاده شید!
‫زود باشید! زود باشید! ‫برید! برید! برید!
‫حرکت کنید! حرکت کنید! ‫حرکت کنید!
‫برید! برید! برید! ‫زود باشید! زود باشید!
‫خواهر چاندرا!
‫پلیس‌ها اومدن!
‫پلیس‌ها همه‌جا هستن.
‫همه‌جا موانع هم گذاشتن.
‫نیروهای کماندو هم رسیدن.
‫چاندرا، اگه تنهایی از اینجا فرار کنی،
‫اونا سانی رو می‌گیرن.
‫کجا میری، چاندرا؟
‫هر اتفاقی که افتاد، بیرون نیاید.
‫چاندرا! ‫تو محاصره شدی!
‫همین الان تسلیم شو تا مشکلی پیش نیاد.
‫دست‌ها رو بالا بگیر و بیا بیرون.
‫نیروی گارودا ساختمون رو محاصره کردن.
‫راه فراری نیست!
‫اگه کاری که میگم رو نکنی،
‫ما به زور وارد می‌شیم و شلیک می‌کنیم!
‫این آخرین هشداره!
‫سه، دو و یک!
‫چاندرا، ما داریم میایم داخل!
‫دودزا می‌ندازم!
‫دریافت شد!
‫موقعیت‌تون رو حفظ کنید.
‫محیط همچنان ایمن هست.
‫از پنجره‌ها تحرکی دیده نمیشه.
‫آلفا-1، تمامی واحدها، ‫ما وارد می‌شیم.
‫سمت چپ امنه، سمت راست امنه، ‫همه‌جا امنه.
‫مظنون مسلح رویت میشه.
‫ده متر فاصله داره، روبروی ماست.
‫آلفا، می‌تونید شلیک کنید.
‫تکرار می‌کنم، می‌تونید شلیک کنید.
‫آتش!
‫- ها! ‫- وای نه!
‫- نرو اونجا! ‫- کجا داره میره؟
‫هی!
‫برو!
‫- سانی، اونجا نمون. ‫- بیا اینجا!
‫هی!
‫من می‌دونم.
‫فقط ما اینطوری نیستیم.
‫اون یاروی توی کلینیک،
‫و خیلی‌های دیگه هستن، درسته؟
‫پس افراد دیگه‌ای هم هستن.
‫در این صورت،
‫لابد یکی همه شما رو رهبری می‌کنه، درسته؟
‫می‌خوام ببینمش.
‫پس قلب نقطه ضعف ماست، مگه نه؟
‫رهبرت رو خبر کن، چاندرا!
‫من همیشه می‌دونستم که تقدیر من ‫حکمرانی کردنه.
‫این اتفاقی نیست.
‫همیشه قرار بود اینطوری بشه.
‫من امپراتوری خودم رو می‌سازم.
‫اگه کسی سر راهم قرار بگیره،
‫نابودش می‌کنم!
‫نایجیل...
‫ولش کن.
‫این یارو؟
‫من فقط تو رو می‌خوام!
‫حداقل برای نجاتت
‫مردمت میان، مگه نه؟
‫اونا میان...
‫تا بکشنت!
‫منو بکشن؟
‫چرا؟
‫من الان دیگه یکی از شمام.
‫به همین خاطر منو می‌کشن؟
‫مهم نیست که انسان باشی یا نباشی،
‫حقته بمیری!
‫سانی!
‫ونو!
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫- همه مردن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫هرکسی که رفته داخل بیرون نیومده.
‫رسانه‌ای دور و بر نیست؟
‫نه.
‫نمی‌ذارن کسی وارد بشه.
‫خودت برو داخل! ‫برو ببین چه خبره!
‫بعد از اینجا کجا میری، چاندرا؟
‫باید اینجا به یه سری چیزها رسیدگی کنم، سانی.
‫بعدش میرم.
‫اگه بخوام ببینمت،
‫حتی نمی‌تونم بهت زنگ بزنم، درسته؟
‫نمی‌تونی.
‫دلم برات تنگ میشه، سانی.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫هی! هی!
‫لطفا منو ببر بیمارستان!
‫طاقت این درد رو ندارم! ‫وای نه!
‫حتما تاثیر مورفین داره میره.
‫سریع برو.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫اون بهمون زنگ زد که برای مصالحه بیایم،
‫بعد خودش کجاست؟
‫به زودی میاد.
‫این به نظر یه تله میاد.
‫هی! هی، برادر!
‫هی! چی شده؟
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫کی این کارو باهات کرده؟
‫نمی‌دونم کیه، برادر.
‫واقعا ترسیدم.
‫- نگران نباش. من اینجام. ‫- منو از اینجا ببر.
‫برادر!
‫- برادر! ‫- صبر کن!
‫منو از اینجا ببر.
‫برادر!
‫هی!
‫تو کی هستی؟
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫برادر!
‫منو از اینجا ببر!
‫اون انسان نیست!
‫برادر!
‫تو کی هستی؟
‫دشمن خونی تو!
‫[بعد از تیتراژ ادامه دارد...]
‫چطوری پیدام کردی؟
‫خدای من!
‫مشکل هم همینه.
‫من هرکاری بکنم همه‌جا پخش میشه!
‫بهت میگم چرا اومدم ببینمت.
‫بیا، نگاه کن.
‫طولانی‌ترین و عمیق‌ترین غار دنیا.
‫اخیرا،
‫گروهی از باستان‌شناسان وارد غار شدن.
‫و همراه اونا،
‫یه راهب هم بوده.
‫و همه‌شون گم شدن.
‫به مقامات اطلاع دادن. ‫ارتش دخالت کرد.
‫و جستجوی گسترده‌ای انجام گرفت.
‫ولی هیچ کدوم از باستان‌شناسان تیم پیدا نشدن.
‫ولی...
‫اون راهب رو پیدا کردن.
‫اون فقط تا نقطه‌ای از اون غار جلو رفته بود.
‫و گفت به بقیه هشدار داده بود
‫که از اونجا جلوتر نرن.
‫ما یه کیف و دوربین پیدا کردیم که ‫متعلق به یکی از باستان‌شناسان بود.
‫فقط یه تصویر با اون دوربین گرفته شده.
‫بزن بعدی.
‫می‌تونم تایید کنم...
‫اونی که توی تصویره تو نیستی؟
‫اگه بهت بگم
‫من 389 برادر دارم که دقیقا شبیه منن،
‫حرفم رو باور می‌کنی؟
‫[شاتان‌ها دارن میان]