‫[این فیلم الهام‌گرفته از رویدادهای واقعی است.]
‫[شخصیت‌ها و خط داستانی برای ‫اهداف نمایشی خلق شده‌اند]
‫[و قرار نیست تصویر دقیقی ‫از اشخاص یا رویدادهای واقعی باشند.]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫کودن.
‫احمق کودن.
‫چی گفتی؟
‫بهشون گفتی؟
‫[سه روز قبل]
‫- سلام، کِو. ‫- سلام، بری! چه خبر؟
‫«ترجمه و تنظیم از حـامـد»
‫[شهر بلفاست، دسامبر ۲۰۰۴]
‫[دفتر مرکزی بانک نورترن]
‫[بزرگترین بانک تجاری ایرلند شمالی]
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- جناب موری.
‫[خروج اضطراری] ‫[روز یا شب مسدود نشود]
‫جیم، به من تعارف نمی‌کنی؟
‫نه، تو که نمی‌خوای آب سوسیس
‫بریزه روی کت‌وشلوار گرون‌قیمتت، جناب موری.
‫گرون‌قیمت؟
‫از بوتیک دانز خریدم!
‫ولی جدی گوش کن،
‫شایعه شده که استرالیایی‌ها می‌خوان بدونن...
‫صبح بخیر، جناب موری.
‫استرالیایی‌ها می‌خوان بدونن کی قراره اخراج بشه.
‫- اینو از کجا شنیدی؟ ‫- شایعه‌ست دیگه. توی دستشویی کارمندها.
‫تقریباً مطمئنم به عنوان مدیر اینجا ‫من اولین نفری هستم که اینو می‌شنوم.
‫پس حقیقت نداره؟
‫بیلی چطوره، مگز؟ ‫برگشته سراغ آواز خوندن توی کافه‌ها؟
‫آره. یه‌بند می‌خونه!
‫عوضی.
‫- امروز چطوری؟ ‫- شما چطوری؟
‫گمشو...!
‫بری؟
‫یه لحظه بیا، لطفاً.
‫یه ثانیه وایسا.
‫- مدیره. ‫- بری!
‫- بیا اینجا، لطفاً. ‫- زود برمی‌گردم پیشت.
‫مشکلت چیه؟
‫چرا همش این کارو می‌کنی؟
‫کدوم کارو؟
‫اون رفیقمه. فقط دارم دوستانه رفتار می‌کنم، ریچارد، ‫به سبک بانک نورترن.
‫موقعیت شغلی تو خیلی پرمسئولیته.
‫اونوقت اینجایی
‫و کلیدای گاوصندوق رو جوری می‌چرخونی ‫انگار لات سر کوچه‌ای.
‫هرکسی می‌تونه حواستو پرت کنه و اون کلیدا رو بقاپه.
‫عاقل باش، بابا!
‫می‌دونی که این طرز برخورد و زبون‌درازیت
‫باعث شده اون پایین توی گاوصندوق بمونی؟
‫- واسه من خیلیم خوبه. ‫- خب، خوبه که فهمیدم.
‫برو سر کارت.
‫باشه، خداحافظ.
‫همه توجه کنن، یه اطلاعیه مهم دارم.
‫بابانوئل مخفی اومده، رفقا.
‫یالا، همه جمع بشید!
‫- عادلانه‌ست، نه؟ ‫- چی داریم؟ چی داریم؟
‫- اوه! ‫- بجنب، باید برگردم سر کارم.
‫خب، اول کار ابنیزر رو راه می‌ندازیم.
‫بفرما، مارگارت.
‫- باید بازش کنی، علیاحضرت. ‫- باشه، بعداً.
‫بسیار خب. نفر بعدی...
‫خود رئیس بزرگ، از بالا شروع می‌کنیم، ریچارد موری.
‫اینجا نیست؟ شرمنده، پس کادو هم بی کادو.
‫قوانین رو می‌دونید، رفقا.
‫اگه زحمت حضور به خودتون ندید، ‫از کادو هم خبری نیست.
‫ببخشید، چی؟
‫نپرس. ماجرا داره.
‫به جدیدترین عضو تیم بانک، ‫پل، تو سخت کار کردی.
‫- ممنون. ‫- از این خبرا نیست! سر عقل بیا!
‫بقیه کادوها رو هم خودتون بردارید. من رفتم.
‫یه نفر واسم یادداشت گذاشته که
‫سوزان درخواست تغییر شیفت روز دوشنبه رو داده...
‫«یه نفر»؟
‫بله.
‫شرمنده، آخه اونا رو پیش من گذاشتی...
‫بسیار خب. فقط به بری خبر بده ‫که باید شیفتشو جابجا کنه.
‫تموم شد؟
‫آره.
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫کی اسم منو واسه بابانوئل مخفی نوشت؟
‫این یه رازه، مگز.
‫حوصله ندارم، بری. کی؟
‫کار موری بود. چرا؟
‫اون مردک جز خودش کسی رو نمی‌بینه.
‫بیا، این واسه تو و مامانت.
‫اوه مگز، دقیقاً همون چیزی که دکتر تجویز کرده؟
‫یه غذای عالی واسه مردی ‫که نمی‌تونه از خونه بیرون بره.
‫همین الان با چشمای خودم دیدمش.
‫بالاخره انگشت کوچیکت بزرگ شد؟
‫توی دفتر موری بودم که یه امضا ازش بگیرم.
‫یه پوشه روی میزش بود
‫که روش نوشته بود «محرمانه: تعدیل نیروی بلفاست».
‫گمشو، الکی می‍گی!
‫دمت گرم.
‫اولین کار روز دوشنبه واسه تعدیل نیروی نهایی؟
‫جدی میگی، تریسی؟
‫بهش بگو زمان بیشتری می‌خوام. ‫خیر سرش کریسمسه.
‫ملت منتظر پاداشن، نه فرم اخراج.
‫می‌دونم، اما واسه اون راحته که ‫از اون سر دنیای کوفتی
‫یه عالمه کارمند رو اخراج کنه.
‫آره، گوش کن، تریسی...
‫بذار دوباره بهت زنگ بزنم.
‫این چیه؟
‫دارم میرم توی اتاق مهمان.
‫باید یکم تنها باشم که فکر کنم.
‫به چی فکر کنی؟
‫به اینکه چطور با کسی ازدواج کردم
‫که فقط آخر هفته‌ها می‌بینمش.
‫خیلی‌خب، باشه، پس باید چیکار کنم؟ ‫تو به من بگو.
‫کارمو ول کنم و امیدوار باشم وام خونه ‫به طور جادویی خودش پرداخت بشه؟
‫- عوضی نباش. ‫- خب، منو ببخش،
‫اما دارم سعی می‌کنم بفهمم ‫همسرم دقیقاً چی می‌خواد.
‫من همسرت نیستم.
‫خدمتکار خونه‌تم.
‫تنها کاری که الان می‌کنیم گپ‌زدن‌های کوتاهه.
‫این...
‫خیلی...
‫خیلی عذاب‌آوره که هیچ حسی نداشته باشی.
‫بهتره جواب بدی.
‫الو؟
‫آره، آره. نه، اشکال نداره.
‫[شنبه، ۱۸ دسامبر ۲۰۰۴]
‫ممنون، دمت گرم، پسر. عالیه.
‫هی آنتو! اون ۲۰ پوند کجاست؟
‫دستت کوتاهه و جیبت عمیق، پسر، آره؟
‫هفته دیگه بیار.
‫رونالدینیو رو توی ‫پنجره نقل و انتقالات می‌گیری یا چی؟
‫واسه ۳۰۰ پوند؟
‫- لیونل رو هم می‌گیرم. ‫- آره.
‫- ممنون. ‫- پسر خوب. هی!
‫فقط منتظر کیف‌هام.
‫- میز اون پشت خالیه. ‫- کی اونجاست؟
‫همیشگی‌ها. دوست دارن بهشون ملحق بشید.
‫خوراکی هم اونجا هست.
‫آره، به درک!
‫بیاین این برد رو جشن بگیریم، پسرا.
‫بیشتر از یکی هست.
‫حالتون چطوره؟
‫سلام باز، حالت چطوره، خوبی؟
‫- روبه‌راهی؟ ‫- آره، بد نیستم.
‫اون اینجا کار می‌کنه، بچه‌ها.
‫یکم مواد هم اونجاست، اگه دوست دارید.
‫کریسی، واسه بچه‌ها نوشیدنی بیار.
‫منو حساب نکنید.
‫سلام، باز. چطوری؟
‫همه چی خوبه، دینک. همه چی خوبه، پسر.
‫خوبه، خوبه. مامانت چطوره؟
‫آره، خوبه.
‫برنامه‌ای نداری که از پیشش بری؟
‫هنوز نه.
‫- رابطه‌مون با همدیگه خوبه. ‫- بسیار خب.
‫هی، هنوز توی... توی بانکی؟
‫آره، به خاطر گناهام.
‫الان باید اونجا خیلی مقام بالایی داشته باشی. ‫به زودی رئیس میشی.
‫پیت می‌گفت کلیدای گاوصندوق روی کمرته، آره؟
‫جدی؟
‫آره درسته. آویزونه.
‫نه، خوبه، آره. راحته.
‫خوبه.
‫[یکشنبه، ۱۹ دسامبر ۲۰۰۴]
‫بیا، اینو بخور. حالت بهتر میشه.
‫واقعا اسطوره‌ای.
‫سس قرمز توی خونه نداریم، مامان؟
‫احمق کله‌پوک!
‫یه کم این پسر کوچولوی بیچاره‌تو راحت بذار.
‫نمی‌بینی حالم خوب نیست؟
‫فقط خودت مقصری.
‫بیا.
‫چقدر می‌خوای؟
‫کافیه.
‫- دلم واست رفت، می‌دونی؟ ‫- دوستت دارم، مامان.
‫خانم موری، متأسفانه یه حادثه پیش اومده.
‫می‌تونیم بیایم تو؟
‫چی شده؟
‫با ما بیاید.
‫چیکار می‌کنید؟
‫- خفه شو! ‫- سلین، برو بیرون!
‫- همونجا بمون! ‫- دستت رو به من نزن!
‫- آروم باش! ‫- خفه خون بگیر!
‫- دردم اومد! ولم کن! ‫- چه خبره؟
‫ولم کن!
‫- ولم کن! بذار برم! ‫- سلین! سلین!
‫ببین چه غلطی کردی! ‫این تقصیر توئه! ولم کن!
‫- از خونه‌ام برید بیرون! برید بیرون! ‫- این سگ وحشیتو آروم کن.
‫سلین، بس کن! خدای من، می‌کشنت!
‫از اینجا ببرش.
‫- ولم کن! ولم کن! ‫- آشغال عوضی!
‫خفه شو! بریم دنبال اون یکی.
‫اونی که مو داره خوبه.
‫- رونالدینیو؟ آره، خوبه. ‫- خوردی تموم شد؟
‫ممنون.
‫یالا، یه حرکت بزن. یه حرکت بزن...
‫ممنون، مامان.
‫من باز می‌کنم.
‫خوبی، باز؟ اومدم یه کلمه ‫درباره باشگاه گپ بزنیم، باشه؟
‫- زنده باد سلت‌ها. ‫- باشگاه چشه؟
‫اون داره چیکار می‌کنه؟ مامان؟
‫دستای لعنتیت رو بهش نزن!
‫دستاتو ازش بکش!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- چه خبره؟
‫- تمرکز کن، تمرکز کن. گوش کن، لطفاً. ‫- ما کاری نکردیم.
‫به من گوش کن.
‫باید یه انتخاب خیلی ساده انجام بدی، باز.
‫اگه همکاری کنی مامانت چیزیش نمی‌شه.
‫اگه نکنی، می‌میره. ساده‌ست.
‫چی؟
‫حالا، کلیدها رو با خودت آوردی خونه، درسته؟
‫کدوم کلیدا؟
‫نقش قهرمان رو بازی نکن، پسر.
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫تو کلیدای بانک رو با خودت آوردی خونه، درسته؟
‫- به دو دسته کلید نیاز دارین. ‫- کلیدات کجاست؟
‫بسیار خب. حالا برو بالا و بیارشون،
‫و تمام وسایل کار فردات رو هم بیار.
‫چیزی رو یادت نره، چون دیگه اینجا برنمی‌گردی.
‫برو.
‫راه بیفت!
‫- مامان. ‫- بشین.
‫- نه... ‫- بشین!
‫جرأتشو نداری.
‫برو پایین.
‫- پسرم رو کجا می‌برید؟ ‫- اگه مواظب رفتارت باشی
‫بلایی سرش نمیاد. فهمیدی؟
‫من نه، خوشگله. ‫خودت بهشون نیاز پیدا می‌کنی.
‫ببین، کلیدا رو بردار، ‫چیزی که می‌خواستی رو داری و مارو...
‫- دست از سرمون بردارید! ‫- اون آسم داره.
‫اگه حمله بهش دست بده کارش به بیمارستان می‌کشه.
‫این دلیل خوبیه واسه همه...
‫که آروم باشن.
‫همه چی درست میشه.
‫باشه؟ بریم.
‫بریم.
‫چیزی نیست، مامان. برمی‌گردم پیشت، باشه؟
‫عجله کن، لعنتی!
‫یالا، برگرد.
‫نه، نه، نه، ولم کن!
‫کاری به کارت ندارم، خانم.
‫تروخدا ولم کن!
‫خفه... خون... بگیر.
‫نه، نه، لطفاً. چسب نه.
‫بذار کلاه سرم کنم. یه...
‫توی کشو یه کلاه هست. ‫بذار کلاه بپوشم. چسب نزن.
‫ولم کن! بس کن!
‫از خونه ببرش بیرون. زود باش.
‫ریچارد!
‫بس کن!
‫لطفاً کاری به همسرم نداشته باشید.
‫خب، ببین...
‫این کاملاً بستگی به تو داره.
‫ریچارد موری.
‫- بذارید برم. ‫- مدیر بانک.
‫من هیچ کاری نکردم. ‫ریچارد، چیکار کردی، ریچارد؟
‫بلندش کن.
‫- منو کجا می‌بری؟ ‫- خفه شو.
‫باید برم دستشویی.
‫می‌تونستی قبل از اینکه این لباس سرهمی ‫لعنتی رو تنت کنیم بگی.
‫تروخدا، خیلی فوریه.
‫لعنت به این وضع!
‫- می‌خوای بری یا نه؟ ‫- می‌تونم کلاه رو بردارم؟
‫نه. چشم‌بسته هم می‌تونی دستشویی کنی.
‫- زود باش. ‫- نیاز به حریم خصوصی دارم.
‫آروم باش، ندید بدید نیستم!
‫چی می‌خواید؟
‫اینجا هیچ پولی نیست.
‫نه.
‫- بری؟ داری چی...؟ ‫- اونا مادرمو گرفتن، ریچارد.
‫سلین رو هم گرفتن.
‫این آدما رو می‌شناسی؟
‫- نه، تو می‌شناسی؟ ‫- نه، بری.
‫من با همچین آدمایی نمی‌گردم.
‫فکر می‌کنی من می‌گردم؟ لعنت بهت! ‫فکر می‌کنی من مادرمو...؟
‫چیه؟ چیه؟
‫هیچی، فقط...
‫بری، اگه چیزی می‌دونی، همین الان بهم بگو.
‫فقط چند تا اوباش توی کافه بودن که سؤال می‌پرسیدن.
‫کدوم اوباش؟
‫آدمای محلی، قلچماق.
‫- بهشون چی گفتی؟ ‫- یادم نمیاد لعنتی، خب؟
‫یه رویارویی کوتاه دیگه بین موری و مک‌کنا.
‫چی؟
‫امیدوارم این بار عواقب مسالمت‌آمیز‌تری ‫نسبت به دفعه قبل داشته باشه،
‫مگه نه، باز؟
‫اون یه شایعه بود که توسط کسایی که می‌خواستن ‫بابام از غرب بلفاست بره پخش شد.
‫- این چیزیه که تو می‌خوای باور کنی. ‫- این حقیقت لعنتیه!
‫کافیه!
‫هر دوتون.
‫بذارید ساده‌ش کنم.
‫اون جلسه پروتکل‌های آدم‌ربایی رو یادته
‫که ماه پیش رفتی، آقای مدیر؟
‫- آره. ‫- خب پس،
‫نسبت به باز جوون یه قدم جلوتری، مگه نه؟
‫دقیقاً می‌دونی توی این موقعیت‌ها باید چیکار کنی؟
‫سؤال این بود که توی این موقعیت‌ها چیکار می‌کنی؟
‫همکاری، بسته به نتیجه‌ش.
‫همم.
‫لعنتی.
‫ببخشید، چیزی بود که بخوای در میون بذاری؟
‫نه، فقط...
‫یه تماس مهم با دفتر مرکزی داشتم.
‫لعنت به دفتر مرکزی.
‫لعنت به بانک!
‫تو به اون بی‌شرفا هیچ بدهی‌ای نداری،
‫و هیچ چیز مهم‌تر از این چیزی ‫که الان بهتون می‌گم نیست.
‫فهمیدی؟
‫همکاری کنید. چون ما آدمای خیلی جدی‌ای هستیم.
‫و در مورد اینکه اگه همکاری نکنید چی میشه، ‫خیلی جدی هستیم.
‫اگه گند بزنی،
‫مامان باز کشته می‌شه.
‫اگه تو گند بزنی، همسر ریچارد کشته میشه.
‫نه، عمراً! من جون سلین رو دست اون نمی‌سپرم!
‫لعنت بهت! من نمی‌خوام تو ‫مسئول جون مادرم باشی!
‫- این گندکاری تقصیر توئه! ‫- تقصیر منه؟
‫گندکاری لعنتی توئه!
‫تموم شد؟
‫ببینید،
‫وظیفه شما اینه که عزیزان همدیگه رو ‫زنده نگه دارید.
‫حالا به هر دوتون یه گوشی داده میشه.
‫باز، به تو دو تا گوشی داده میشه.
‫اینکه هر گوشی واسه چیه، مشخص میشه.
‫وقتی زنگ زدیم، جواب بدید.
‫فردا، توی یه زمان نامشخص،
‫یه ون سفید میاد توی خیابون ولینگتون
‫کنار محوطه‌ی شمش‌ها.
‫این همون پیمانکاریه که سفارش دادید
‫تا زباله‌های بانک رو قبل از کریسمس جمع کنه.
‫بدون اینکه نگهبان‌ها بفهمن
‫سه تا قفسه رو پر از پول نقد می‌کنید،
‫و اونا رو واسه ما میارید.
‫این یه عملیات خیلی سریع خواهد بود،
‫و بخش هوشمندانه‌ش اینجاست.
‫هیچکدوم از افراد من
‫هیچ زمان پاشون رو توی بانک
‫نمی‌ذارن.
‫خوب بخوابید، بچه‌ها.
‫بهش نیاز پیدا می‌کنید.
‫الو؟
‫باشه.
‫فهمیدم، قربان.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم خودمو واسه باندی که ‫همسرم رو گروگان گرفته آماده می‌کنم.
‫سعی می‌کنم کبودی بزرگی که ‫روی صورتم افتاده رو مخفی کنم.
‫نه، داری بدترش می‌کنی.
‫چی گفتن؟
‫گفتن باید بریم. همین الان.
‫باشه.
‫[دوشنبه، ۲۰ دسامبر ۲۰۰۴]
‫فقط توی این مورد از من پیروی کن.
‫- باید خونسرد باشیم. ‫- باید حراست رو حذف کنم.
‫عمراً مگز بذاره حتی یه سنت هم از بانک ببریم بیرون.
‫چطوری می‌خوای حراست رو حذف کنی؟
‫یه آچار توی کمدم دارم.
‫این دیگه چه کوفتیه، بازی فکری جنایی؟
‫خب، نقشه‌ی محشر تو چیه؟ بگو.
‫هیچ چیزی که توش خشونت علیه کارمندام باشه نیست!
‫- تو فقط یه اراذلی. ‫- چی؟
‫اون شب داشتی با دوستات درباره چی وراجی می‌کردی؟
‫- اونا دوستای من نیستن. ‫- اون یارو اصلیه «باز» صدات زد.
‫- خب که چی؟ ‫- انگار می‌شناستت.
‫از کجا مطمئنی که با اون وراجی نمی‌کردی؟
‫- چون اون نبود. ‫- چرا دو تا گوشی داری؟
‫نمی‌دونم! شاید واسه زاپاس؟ ‫این هیچ ربطی به من نداره، باشه؟
‫خب، این چیزیه که باید باهاش زندگی کنی.
‫باید بدترین کابوست باشه که با من اینجا گیر افتادی.
‫همیشه مثل آشغال ته کفشت با من رفتار کردی،
‫از روز اول، مثل یه آشغال از غرب بلفاست.
‫اما وقتی فهمیدی من دقیقاً کی هستم، دیگه تموم شد، ‫نسخه‌ام پیچیده شد.
‫هیچوقت منو واسه ترفیع در نظر نداشتی، ‫همه رو در نظر گرفتی جز من.
‫تو؟ ترفیع؟ عقلتو به کار بنداز.
‫لعنتی! چیکار می‌کنی؟
‫دست لعنتیت رو بکش.
‫به کشتنمون میدی مرتیکه!
‫من یه بلوک اونورتر پیاده‌ت می‌کنم. ‫نباید با هم دیده بشیم.
‫ببین، ما باید این کار لعنتی رو انجام بدیم، باشه؟ ‫نه به خاطر من و تو...
‫- من و تویی وجود نداره. ‫- اوه، اینو می‌دونم.
‫می‌دونم بی‌صبرانه دلت می‌خواد منو ‫از لیست حقوق‌بگیرهات خط بزنی، ریچارد،
‫اما امروز تنها چیزی که واسم مهمه مامانمه، ‫پس می‌تونی بری به درک!
‫تو هم می‌تونی بری به درک.
‫چیزی که می‌خوان رو بهشون بده ‫تا برن رد کارشون.
‫باشه. و هیچ خشونتی در کار نباشه.
‫همون بار اول شنیدم.
‫چیزی نمونده تا مرد بزرگ از راه برسه، جناب موری؟
‫چی؟
‫بابانوئل.
‫پس خبری از شادی کریسمس نیست؟
‫می‌دونی، دوشنبه‌ست و از این حرفا.
‫سرت چی شده؟
‫من...
‫خورد به گوشه کابینت.
‫یه ون جمع‌آوری زباله قراره بیاد واسه بارگیری.
‫- توی دفتر ثبت شده؟ ‫- نه، کار دقیقه نودیه.
‫اما باید قبل از اینکه ببندیم اینجا رو مرتب کنیم.
‫جزئیاتش رو می‌خوام.
‫یه دقیقه دیگه بهت میدم.
‫اما اول بذار جاگیر بشم. در رو باز می‌کنی؟
‫عوضیای بداخلاق!
‫لعنتی!
‫جناب موری؟ ببخشید، در زدم.
‫امروز مأمور خرید سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ام،
‫و فکر کردم که...
‫اوه. گوشی دستتون جناب لارکین، ایشون اومدن.
‫- جناب موری. ‫- پنج دقیقه وقت می‌خوام.
‫چی گفتی؟
‫بهشون گفتی؟
‫لعنتی!
‫کمکی از دستم برمیاد، گریم؟
‫اونی که به کمک نیاز داری تویی، رفیق.
‫[این مکان مجهز به دوربین مداربسته است]
‫- جناب موری. ‫- سلام...
‫- جف. ‫- آره، ببخشید. حواسم پرته.
‫جف، کمدهای کارمندها رو کجا منتقل کردن؟
‫ممنون.
‫جف، کدومش واسه بری مک‌کناست؟
‫- اون نارنجی آخریه. ‫- درسته.
‫لعنتی!
‫جناب لارکین از دفتر مرکزی هنوز منتظره.
‫عصبانیه.
‫سرت چی شده؟
‫لیست پیشته؟
‫دارم نهاییش می‌کنم، باشه؟
‫به زودی می‌رسه دستش.
‫جناب لارکین.
‫جناب موری الان اینجان.
‫ریچارد!
‫بالاخره. ولی دقیقاً اولین کار ‫روز دوشنبه نیست، درسته؟
‫شرمنده، قربان.
‫آخر هفته سختی داشتم.
‫خوشحالم که آخر هفته خوبی داشتی، رفیق.
‫می‌دونی که اینجا الان لامصب نصف‌شبه؟
‫خب، لیست تعدیل‌شده‌های من کجاست؟
‫یه نفر یا یه چیزی داره زنگ می‌زنه
‫یا اینکه همه‌مون وزوز گوش گرفتیم.
‫جناب موری، داری چیکار می‌کنی؟
‫الو؟
‫فکر می‌کردم با توجه به اینکه ما یه اسلحه
‫روی سر همسرت گذاشتیم، یه کم سریع‌تر جواب بدی.
‫توی جیبم بود.
‫این یه اجرای آزمایشیه، ریچارد.
‫وقتی زنگ زدیم، فوراً جواب میدی.
‫اگه ندی، زنت می‌میره.
‫عالیه!
‫تا حالا اینو دیدی، خانم؟
‫ضرر کردی.
‫من خیلی روش کراش داشتم.
‫وقتی ازدواج کرد، واقعاً داغون شدم.
‫وقت چاییه. مگه نه؟
‫بیسکوییت‌ها کجاست؟
‫نشکست، چیزی نیست.
‫این کفپوش لینولئومـه یا چوب واقعی؟
‫به فکر اینم واسه مامانم یه آشپزخونه جدید درست کنم.
‫[لطفا کمک کنید]
‫اوه، خدای من! لعنتی!
‫- اوه، خدای من، نه. ‫- بلند شو!
‫اوه، خدای من.
‫دیگه از جات جم نخور، باشه؟
‫گوش میدی چی می‌گم، لعنتی؟
‫دیگه از جات جم نخور.
‫دارم گوش میدم.
‫مامانت فکر کرد هوشمندانه‌ست که یه یادداشت بنویسه
‫- و بندازتش توی صندوق پستی. ‫- وای خدای من، کاری بهش نداشته باشید.
‫کارش بهش نداشته باشید. ‫خواهش می‌کنم کاری بهش نداشته باشید.
‫بهش قسم بخور!
‫- لعنتی... ‫- به اون عکس مقدس لعنتی قسم بخور!
‫لطفاً، فقط انجامش بده، مامان، باشه؟ ‫فقط انجامش بده، لطفاً.
‫- به عیسی مسیح قسم می‌خورم. ‫- بلندتر!
‫نفس‌کشیدنت رو آروم کن، مامان، باشه؟
‫- فقط نفس بکش. ‫- به حرف پسرت گوش کن.
‫تو الان به اون عکس مقدس قسم خوردی، زن.
‫اسپریش پیششه؟ اون به...
‫بله؟
‫ما یه شیرینی می‌خوایم.
‫یک میلیون پوند اسکناس ۲۰ پوندی ساعت ۶:۲۵.
‫چطوری باید این کارو بکنیم؟
‫غیرممکنه بشه اینو از زیر ‫چشمای تیزبین مگز رد کرد.
‫دیگه اونش به عهده‌ی شماست.
‫می‌دونی چی در خطره، مگه نه؟
‫شرمنده. شرمنده، باشه.
‫- می‌خوای کجا بیارمش؟ ‫- دستورالعمل‌های بعدی رو دریافت می‌کنی.
‫اون حسابی روش کار کرده.
‫کی این کارو کرده؟
‫موری. با پیچ‌گوشتی خرابش کرد.
‫چرا باید با کمدت این کارو بکنه؟
‫نمی‌دونم، همه‌چی مرتبه. ‫بهش گفتم می‌تونه این کارو بکنه، باشه؟
‫جدی میگم.
‫جای تو بودم، با منابع انسانی حرف می‌زدم.
‫- اگه بخوای شاهدت میشم. ‫- همه‌چی مرتبه، جف، باشه؟
‫همه‌چی مرتبه، رفیق.
‫لعنتی.
‫می‌خوان اول یک میلیون واسشون خارج کنیم.
‫چی؟ چی گفتی؟ یک میلیون؟
‫می‌خوان یک میلیون پوند اسکناس ۲۰ پوندی ‫ساعت ۶:۲۵ واسشون خارج کنیم.
‫۶:۲۵؟ ولی دیروز چنین چیزی نگفتن.
‫گفتن قراره با یه ون بیان. چرا تغییرش دادن؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫گفت این یه شیرینیه.
‫- یعنی چی؟ ‫- بذار بهش زنگ بزنم و بپرسم، ریچارد.
‫اوه، لعنتی! جمع‌آوری زباله.
‫پنج دقیقه دیگه توی گاوصندوق می‌بینمت.
‫بله، استیو.
‫نه، ریچاردم، گوش کن.
‫درباره جمع‌آوری زباله.
‫هنوز جزئیات دقیقی از زمانش ندارم،
‫اما وقتی آماده باشن بهم خبر میدن.
‫اگه جزئیات رو نداریم، چطوری ثبتش کنم، جناب موری؟
‫مگز، همونطور که گفتم، اونا به ‫من خبر میدن و منم به تو خبر میدم.
‫خب اگه شماره رو به من بدی، ‫تأییدیه جمع‌آوری رو می‌گیرم.
‫امیدوار بودی چی پیدا کنی؟
‫اسلحه قایم کرده باشم؟ کلاه نقابی؟
‫- من اصلاً به کمد کوفتی تو دست نزدم. ‫- جدی؟
‫بیا این کارو تموم کنیم.
‫یک، دو، سه.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫گوشی‌هات کجان؟ ‫گوشی‌های لعنتیت کجان؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- سه تا تماس ازشون داشتی. ‫- آره، داشتم.
‫- یکیش اون اول گفتن وقت رفتنه. ‫- و بعدش؟
‫تا صدای گریه مامانمو بشنوم که داره ‫به عکس مقدسش قسم می‌خوره.
‫تماس بعد از اون چی؟
‫بهت که گفتم، بهم گفتن ‫می‌خوان یک میلیون پوند ببرن بیرون.
‫- و کجا ببریمشون؟ ‫- هنوز نمی‌دونم.
‫وقتی رفتم بیرون باید با اون یکی گوشی ‫بهشون زنگ بزنم.
‫اگه دستت باهاشون توی یه کاسه باشه، ‫این قضیه با اشک واست تموم میشه.
‫تو هم باید غیب بشی.
‫واقعاً فکر می‌کنی من توی این کار دست دارم، آره؟
‫- اون از کجا پیداش شد؟ ‫- اوه، ای بابا...
‫کیف باشگاهم ماه‌هاست که ته کمدم بوده.
‫ولی اینو خودتم می‌دونی.
‫رفتی سراغ کمد لعنتیم.
‫فکر می‌کنی من مامانمو،
‫زنی که بیشتر از هر چیزی تو این دنیای لعنتی ‫دوستش دارم رو وارد این کثافت‌کاری می‌کنم؟
‫من مطمئن نیستم مامانت واقعاً وارد چیزی شده باشه.
‫یه عوضی مفنگی با لباس ورزشی ‫یه اسلحه گذاشت روی سرم،
‫که الان توی خونه من پیش مامانمه.
‫می‌خوای چی بگم، ریچارد؟ ها؟
‫بابام بابای لعنتی تورو انداخت بیرون، آره؟
‫شاید این کارو کرده. شایدم نکرده.
‫نمی‌دونم. من بابای لعنتیم نیستم.
‫تو به من و امثال من اعتماد نداری.
‫منم جوری بزرگ شدم که ‫به تو و امثال تو اعتماد نکنم.
‫یعنی چی؟ منم مثل تو کاتولیک لعنتی‌ام!
‫اوه، اما فکر می‌کنی بی‌عیب و نقصی.
‫اگه اینجوری آروم می‌شی، بگو.
‫ریچارد، من بابای لعنتیم نیستم. ‫تو هم بابات نیستی.
‫پس باورت بشه یا نه، خودمونو ببین، ‫توی این لحظه ما با هم برابریم.
‫شاید اعتراف بهش واست سخت باشه، اما حقیقته.
‫گوشی‌ها رو بده به من.
‫فقط گوشی‌ها رو بده به من.
‫مطمئنی گفت ۲۰ پوندی؟ چون اونجوری توش جا نمیشه.
‫چی بگیم؟
‫سلام! سلام.
‫این پایین همه‌چی مرتبه؟
‫آره. خوبه ممنون، مگز. تو چطوری؟
‫دیدم که افتادی.
‫اوه...
‫بهم کمک کرد قفسه‌ها رو جابه‌جا کنم و لیز خورد.
‫آره. داریم واسه جمع‌آوری زباله آماده می‌شیم.
‫دستت چی شده؟
‫- پوستش به قفسه‌ها کنده شد. ‫- آره.
‫خیلی سنگینن. شلوغ‌ترین زمان ساله.
‫کریسمس.
‫باشه.
‫فکر کردم به خودت آسیب زدی، جناب موری.
‫نه... ولی ممنون از نگرانیت، مگز.
‫داره میره.
‫الو؟
‫سیگنال قطع و وصل میشه.
‫الو؟ الو؟
‫فقط برو، برو، برو! فقط برو!
‫برو!
‫خب؟
‫میگه لیز خورده.
‫بری همین الان با عجله رفت اونجا، ‫از اونجا خارج شد و رفت دستشویی زنونه.
‫بخور.
‫فقط آبه.
‫همسرم حالش خوبه؟
‫اگه نتونه چیزی که می‌خوان رو بهشون بده چی؟
‫نگهبان‌های حراست اونجان، اون چطوری باید...؟
‫به همسرت ایمان نداری، خانم موری؟
‫نه همیشه.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫خب، گمونم بعد از این، بالاخره یه جوری ‫همه‌چیز رو درباره‌ش می‌فهمی.
‫روی یه نون پاریسی واست کره مالیدم.
‫نه. نه، ممنون.
‫واسه انرژی به قندش نیاز داری.
‫انرژی واسه چی؟ قراره چی بشه؟
‫- چرا داری این کارا رو می‌کنی؟ ‫- کدوم کارا رو؟
‫گروگان گرفتن آدما، یه زن بی‌گناه، لعنتی.
‫همه‌مون بی‌گناهیم، عزیزم.
‫تو مادر یکی از اونایی؟
‫نه.
‫- همسر؟ ‫- قطعاً نه.
‫- پس، چرا یه زن...؟ ‫- گوش کن، عزیزم.
‫دردسرها به روش‌های مختلفی در خونه آدما رو می‌زنن
‫و همه‌مون باید زنده بمونیم.
‫دردسرها در خونه‌ی ما رو هم زدن، ‫ولی من وارد یه باند خلافکار نشدم.
‫خب، خوش به حالت.
‫تو یه مدیر بانک داشتی ‫که واست پول بیاره خونه، من نداشتم.
‫من هیچکسو نداشتم که واسم چیزی بیاره.
‫پس همینجا بشین و ‫اون دهن گشادت رو ببند، خانم اتوکشیده.
‫جناب موری؟
‫جناب لارکین اینو فرستاد. ‫لیست افراد تعدیل‌شده‌ست.
‫بهم گفت مستقیماً بدمش دست شما.
‫مارجوری فولتون؟ مگز توی لیسته! ‫[بری مک‌کنا - مارجری فولتون]
‫پرسیدم با اسکناس‌های بزرگتر مشکلی دارن یا نه.
‫تریسی.
‫تروخدا مواظب باش، بری.
‫چته بابا؟ روحشم خبر نداشت.
‫- چی گفت؟ ‫- چی؟
‫- کی بود؟ ‫- اوه، نمی‌دونم.
‫صداش کلفت بود.
‫بهش گفتم واسه جواب دادن به تماس‌ها ‫توی گاوصندوق زمان می‌خوایم.
‫چرا زنگ زد؟
‫زنگ زد چک کنه.
‫- چک کنه؟ ‫- آره.
‫نمی‌دونم. چک کنه ببینه گوشیا کار می‌کنن، خب؟
‫ای بابا.
‫خب کی قراره اخراج بشه؟
‫نیازی به تظاهر نیست.
‫خودم می‌دونم که رفتنی‌ام.
‫سر منم در خطره.
‫مزخرف می‌گی.
‫می‌دونی که جات امنه، ‫هیچکس اینجا رو مثل تو نمی‌شناسه.
‫هیچی نمی‌دونی.
‫واسه تصاحب بانک و اینا به تو نیاز دارن.
‫ولی به امثال من نیازی ندارن. معلومه.
‫درسته.
‫یک میلیون شد.
‫حالت خوبه؟
‫آره، همه‌چی خوبه. فقط...
‫فقط یه ثانیه زمان می‌خوام.
‫- باید عادی به نظر برسی. ‫- آره، می‌دونم.
‫می‌دونم، دارم سعی می‌کنم، اما...
‫خدای من.
‫بری، باید آروم باشی.
‫فقط یه لحظه اجازه بده.
‫اگه گند بزنم، ریچارد، به مادرم شلیک می‌کنن.
‫به همسرت.
‫تا آخر عمرم خونشون روی دستام می‌مونه.
‫- نه، نه، گوش کن، گوش کن... ‫- نمی‌تونم انجامش بدم. نمی‌تونم...
‫الان بقیه چیزا رو فراموش کن.
‫باید برم.
‫موفق باشی.
‫ولی...
‫می‌فهمن که یه خبری هست.
‫اون مشکل توئه، ریچارد.
‫باشه.
‫- باشه، خیلی‌خب، امتحانش می‌کنم. ‫- امتحانش می‌کنی؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫انجامش میدم. انجامش میدم.
‫تریسی؟
‫می‌تونم باهات حرف بزنم؟
‫می‌تونی سریع به کارمندها خبر بدی ‫که الان می‌تونن برن خونه؟
‫- بازم حقوق تا ساعت نُه بهشون داده میشه. ‫- حتماً.
‫برن خریدهای لحظه آخری کریسمس رو انجام بدن.
‫ریچارد؟ کی می‌خوای ‫به کارمندای توی لیست خبر بدی؟
‫من...
‫لیست لعنتی!
‫لعنتی!
‫کریسمس مبارک!
‫بزن بریم.
‫داری زودتر جیم می‌زنی، پسر؟
‫خودت که می‌دونی.
‫تا وقتی ببندیم اینجام.
‫چیزی توی اون کیف واسه من نداری؟
‫نه مگه اینکه بخوای ۱۱ میلیون ‫لباس فوتبال رو بشوری.
‫باید توی کیف رو ببینم.
‫باشه.
‫لامصب.
‫- کل روز رو وقت داریم. ‫- آره، می‌دونم.
‫این لامصب خرابه. یه لحظه.
‫- مگز. ‫- جیم؟
‫- جیم؟
‫- امروز اینجا چه خبره؟ ‫- بهشون اجازه داده برن خرید.
‫- در رو براشون باز می‌کنم. ‫- چرا معطل می‌کنی، جیم؟
‫خیلی ممنون.
‫از این اتفاقا زیاد نمیفته، مگه نه؟
‫یه روز خرید مجانی.
‫لذت ببرید.
‫شما دوتا مهمونی یواشکی نگیرید.
‫چرا کارمندها رو فرستادی خونه؟
‫فقط واسه اینکه یه کم وقت خرید داشته باشن.
‫اخیراً خیلی سرشون شلوغ بوده.
‫بد نبود به منم خبر می‌دادی.
‫شرمنده، مگز. ‫امروز یه کم حواسم پرته.
‫آره، کاملاً مشخصه.
‫باید با آدما روراست باشی.
‫انصاف نیست توی بلاتکلیفی نگهشون داری.
‫چی؟
‫اگه می‌دونی قراره چه بلایی سرشون بیاد، ‫نمی‌تونی بازیشون بدی، ریچارد.
‫اگه می‌خوان منو تعدیل نیرو کنن، محض رضای خدا،
‫لطفاً الان بهم بگو تا بتونم برنامه‌ریزی کنم.
‫توی این سال‌ها خیلی به من اینجا نیاز داشتی.
‫الان من ازت می‌خوام که باهام منصف باشی.
‫هر اتفاقی بیفته، تو توی اون لیست نیستی، مگز.
‫می‌تونی سر این موضوع بهم اعتماد کنی.
‫بهت اعتماد می‌کنم.
‫مگز.
‫اگه تو هم می‌خوای یه کم استراحت کنی،
‫راحت باش.
‫شاید بتونی بری خرید.
‫من و جیم می‌تونیم یکی دو ساعت اینجا رو بگردونیم.
‫اوه واقعاً، می‌تونی؟
‫امنیت اینجا رو هم می‌تونی تأمین کنی، آره؟
‫من اینو نگفتم. یا خدا، من فقط...
‫فقط دارم بهت یکم وقت میدم.
‫من نیازی به وقت ندارم، ریچارد.
‫به شغلم نیاز دارم.
‫من بیرونم، با کیف.
‫آره، خیابون کوئینز، بلدمش.
‫- دل و جرئت داری! ‫- اونو بده به من.
‫چه کوفتی توشه؟ توش آجر گذاشتی، لامصب؟
‫- حالا دیگه بنا شدی؟ ‫- اون کیف لعنتی رو بده به من، پیت.
‫چه مرگته، نکبت؟
‫باید برم.
‫باز!
‫گرفتنش.
‫کی بود؟
‫یه یارویی. چیزی نگفت.
‫نه، نمی‌شناختمش.
‫دستورالعمل دیگه‌ای نداد؟
‫خب، شاید همینه. شاید فقط همین مبلغ رو می‌خواستن.
‫آره، آره.
‫- اوه، خدای من، نه. ‫- چیه؟
‫یا خدا، اون تفنگه؟
‫ریچارد...
‫شوخیتون گرفته؟ همین الان ‫یک میلیون پوند بهشون دادم.
‫اگه بلایی سر مادرم بیاری می‌کُشمت، نکبت. می‌کُشمت!
‫و حالا در بی‌بی‌سی وان ایرلند شمالی...
‫این بهترین لبخندی بود که ‫می‌تونستی واسه پسرت بزنی؟
‫آره؟
‫وضعیت تنفسش خیلی بد میشه.
‫صبر کن تا بریم بالا.
‫بله؟ الو؟ الو؟
‫الو. الو.
‫می‌خوام سه تا قفسه پر آماده باشن.
‫وقتی آماده بودید، به باز بگو بهمون زنگ بزنه.
‫باشه.
‫جناب موری؟
‫پیمانکار جمع‌آوری زباله به‌زودی میاد.
‫- هنوز جزئیات رو نگرفتی؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫اونقدر حقوق نمی‌گیرم که بخوام اهمیت بدم.
‫خب، منم دست کمی ندارم،
‫پس پاشو برو اون پایین و ‫وقتی اومدن جزئیات رو بگیر.
‫لطفاً.
‫- بله، خانم. ‫- ممنونم.
‫چیکار کنیم؟ ۲۰ پوندی؟ ۵۰ پوندی؟
‫خدا می‌دونه. فقط بریز توش.
‫- یه نفر داره میاد. ‫- لعنتی.
‫- موری، اونجایی؟ ‫- جیم.
‫آره.
‫جیم.
‫هنوز اون اسم رو واسم پیدا نکردی؟
‫کدوم اسم؟
‫اسم پیمانکار زباله واسه دفتر ثبت ورود.
‫اسم شرکت جمع‌آوری زباله چیه؟
‫جیم، من اینجا تا خرخره درگیرم.
‫وقتی رسیدن اسمشونو می‌بینی.
‫نگران نباش. اون صندلی قدیمیه مشکلی نداره.
‫اوه، پایه‌ش لقه. تله مرگه.
‫نه بابا، بی‌خیال.
‫واسه انباریم خوبه.
‫جیم.
‫نمی‌تونم بذارم ببریش.
‫- واسه چی؟ ‫- اون...
‫جزو اموال بانکه.
‫خب، خدا نکنه.
‫«اموال بانک»؟
‫چی؟
‫- برو. برو. ‫- باشه.
‫الو؟
‫ما آماده‌ایم.
‫هُلش بده!
‫- از پشت برو. ‫- باشه.
‫بذار مرتیکه منتظر بمونه.
‫لعنت بهش!
‫«اموال بانک» بخوره تو سرت!
‫لعنتی!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫خیلی‌خب، پسرا. بجنبید.
‫ببخشید، میشه مطمئن بشی مادرم ‫اسپریش پیشش باشه؟ آسم داره.
‫هی، رفیق!
‫کجا میری؟ یه هُل کوچیک بده.
‫همینطوری اینجا نایست، بری. کمکش کن.
‫محض رضای خدا.
‫قفسه آخر رو بیار. عجله کن.
‫برو بالا.
‫خیلی‌خب، محکم نگهش دار.
‫ببرش اون ته.
‫همونجا بمون.
‫چی؟ چرا؟
‫چرا من باید برم؟
‫چرا باید اونو ببرین؟
‫واسه تضمین، ریچ. واسه تضمین.
‫داخل بمون، خودتو گرم نگه دار. ‫منتظر تماس باش.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫قفسه‌های ما رو بردن؟
‫نه. فردا برشون می‌گردونن.
‫ساندنس کید کجاست؟
‫- کی؟ ‫- بری، فکر می‌کنی کیو میگم؟
‫اوه، گفت میره سیگار بگیره.
‫برمی‌گرده یا چی؟
‫خیلی بعید می‌دونم.
‫ببین، هنوز باید اسم پیمانکار زباله رو ‫واسه دفتر ثبت بهم بدی.
‫چه غلطی کردی؟ این تقصیر توئه!
‫چرا دو تا گوشی داری؟
‫واقعاً که فکر نمی‌کنی منم توی این کار دست دارم؟
‫خدمات اضطراری. به چه خدمتی نیاز دارید؟
‫الو؟
‫ریچارد.
‫بله؟
‫منم، بری.
‫ریچارد، اونجایی؟
‫چرا تو...؟
‫- داریم برمی‌گردیم، من و... ‫- کی؟
‫من و گروه.
‫بیشتر می‌خوان.
‫- چی بیشتر می‌خوان؟ ‫- پول نقد.
‫یه بار دیگه هم می‌خوان.
‫پول بیشتری می‌خوان، داری گوش میدی؟
‫بری، معلومه چه خبره، لعنتی؟
‫۲۰ دقیقه دیگه اونجام.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫تروخدا.
‫تروخدا چی، خانم اتوکشیده؟
‫حالا اون نون پاریسی کره‌مالی رو می‌خوای؟
‫تروخدا جسدم رو برگردونید به خانواده‌م.
‫دهنت رو ببند.
‫شب بخیر، جف.
‫مگز، باید یه نگاه به این بندازی.
‫ریچارد.
‫بجنب.
‫مگز دنبالت می‌گرده.
‫جدی؟ می‌تونی در رو واسمون باز کنی؟
‫اون چیه؟ بازم...؟
‫- واسه اون برمی‌گردن؟ ‫- آره.
‫در رو واسمون باز می‌کنی؟
‫جیم!
‫می‌تونی در کرکره‌ای رو باز کنی؟
‫جیم!
‫لطفاً!
‫ماشینم؟
‫اون ماشین منه. نه!
‫نوشیدنی؟
‫- آره، من... ‫- سر کار می‌نوشی؟
‫سر کار ما می‌نوشی؟
‫ایشکه باها. ‫(به زبان ایرلندی)
‫باز، تو می‌دونی. بهش بگو.
‫- آب حیات. ‫- درسته.
‫آب حیات، ریچارد.
‫خیلی‌خب پسرا، تموم شد.
‫یک ساعت دیگه می‌تونید برگردید سراغ زندگی‌هاتون.
‫کریسمس مبارک.
‫کمک!
‫خدمات اضطراری. به چه خدمتی نیاز دارید؟
‫پلیس. پلیس رو می‌خوام. یه زن اینجاست.
‫آدم‌ربایی رخ داده و فکر کنم سرقت بانک.
‫حالت خوبه؟
‫آروم باش.
‫حالا می‌خوام تنهات بذارم
‫اما باید یک ساعت کامل کف زمین دراز بکشی.
‫ما حواسمون هست.
‫فاکس‌ترات ۵۲۴ از یونیفورم.
‫بگو، یونیفورم.
‫فاکس‌ترات ۵۲۴، خیابان ولینگتون، بلفاست.
‫گزارش فعالیت در کنار بانک نورترن.
‫مشکوک به نظر می‌رسه. ‫می‌تونید یه نگاه بندازید؟
‫دریافت شد، یونیفورم.
‫فعالیت مشکوک؟
‫دریافت شد.
‫تماس‌گیرنده مردهایی رو گزارش داده ‫که گفته میشه کلاه‌گیس دارن
‫و دارن یه ون سفید رو بار می‌زنن.
‫دریافت شد، یونیفرم، بررسی می‌کنیم.
‫شاید بابانوئل داره از بانک سرقت می‌کنه.
‫روزگار سختیه، می‌دونی؟
‫یه گشتی می‌زنیم.
‫دریافت شد.
‫بهتره سلول‌های بازداشت رو خالی نگه داریم.
‫شاید یه‌وقت گوزن‌هاش هم همراهش باشن.
‫فاکس‌ترات ۵۲۴.
‫خیابان ولینگتون امنه.
‫هیچ فعالیت مشکوکی نیست.
‫چیزی که می‌خواستن رو گرفتن.
‫فکر... فکر می‌کنی مادرم و همسرت حالشون خوبه؟
‫دلیلی ندارن که بهشون آسیب برسونن.
‫آره.
‫خدای من.
‫احتمالاً توی این سال‌ها من بیشتر از اونا ‫به سلین آسیب زدم.
‫بری، این تنها کاریه که سال‌هاست می‌کنم، ‫هر روز و هر ساعت کار و کار و کار،
‫و به خاطر کارم هیچوقت واسه سلین وقت نذاشتم.
‫روز و شب فقط به همین فکر می‌کردم.
‫توی خونه همه‌چیز جلوی چشمم ‫داشت از هم می‌پاشید
‫و تنها چیزی که می‌تونستم ‫بهش فکر کنم این بود که...
‫این بود که چه مشکلاتی ممکنه توی بانک پیش بیاد.
‫مثل یه گروه رفتگر که بیان از اینجا سرقت کنن؟
‫مثل اجبار به اخراج کردن نصف کارمندها.
‫- حالا واست راحت‌تر میشه. ‫- چرا؟
‫اینکه آدما رو اخراج کنی، حالا که ‫حدود ۲۰ میلیون کسری داری.
‫آره.
‫تو هر شری خیری هست.
‫ای بی‌شرف.
‫می‌تونی سرزنشم کنی؟
‫فکر می‌کردم اون مبالغ نقدی ‫پرداختی‌های گروه خلافکاره.
‫آره، بایدم اینطور فکر می‌کردی.
‫۳۰ پوند. واسه سرقت بانک سود خیلی مزخرفیه.
‫اینا حق عضویت باشگاه فوتباله.
‫- تا حالا اسم کامپیوتر به گوشت نخورده؟ ‫- چی میگی بابا!؟
‫خیلی تنبلم.
‫نظرت چیه؟ واسه فصل بعد ثبت‌نامت کنیم؟
‫حتماً، چرا که نه؟
‫گمونم وقت آزاد خیلی بیشتری داشته باشم.
‫به نظرم جفتمون همینطوریم.
‫عزیزم، اذیتت کردن؟
‫اذیتت کردن؟
‫سلین، نه. سلین، نه، منو نگاه کن.
‫سلین.
‫دقیق در برنامه‌ریزی، جسورانه در اجرا
‫و حیرت‌انگیز در گستردگی.
‫این یک سرقت بانک بود که برای ‫گروه خلافکار پشت آن
‫بیش از ۲۰ میلیون پوند استرلینگ سود داشت،
‫و آن را به یکی از سودآورترین ‫سرقت‌های تاریخ تبدیل کرد.
‫خانواده‌ی دو مقام بانکی توسط یک گروه خلافکار
‫از عصر یکشنبه تا دوشنبه شب گروگان گرفته شدند.
‫این مردان که هر دو از مقامات ارشد بودند،
‫دستور گرفتند تا این مبلغ هنگفت را ‫از گاوصندوق بانک خارج کنند.
‫اینکه پول چگونه و توسط چه کسی از بانک برده شد،
‫و چه تعداد افراد در آن دخیل بوده‌اند، ‫هنوز مشخص نیست.
‫این یک جنایت خشن و بی‌رحمانه بود.
‫شبیه کارهای رابین‌هود نبود.
‫دو خانواده ربوده شدند، به گروگان گرفته شدند.
‫افراد تهدید به مرگ شدند ‫که باید از دستورات آدم‌ربایان
‫پیروی کنند.
‫آن‌ها آسیب روحی زیادی دیدند،
‫و به همین دلیل ما این موضوع رو ‫بسیار جدی می‌گیریم.
‫بیش از ۴۵ کارآگاه در این ‫پرونده مشغول به کار هستند،
‫به علاوه‌ی تعداد زیادی از تحلیل‌گران ‫و کارشناسان پزشکی قانونی.
‫تاکنون ۱۰۰ مصاحبه انجام شده است.
‫حدود ۱۰۰ مصاحبه دیگر در برنامه داریم،
‫و جستجوهای بسیاری در املاک مسکونی و تجاری
‫در رابطه با این جرم خاص انجام شده است.
‫ما در حال مشورت نزدیک با بانک نورترن بودیم.
‫آن‌ها امروز بعدازظهر اطلاعیه‌ای
‫در رابطه با اسکناس‌هایشان صادر خواهند کرد.
‫آن‌ها قصد دارند تمام اسکناس‌ها را از گردش خارج کنند
‫و با رنگ و طرحی متفاوت دوباره آن‌ها را منتشر کنند.
‫بنابراین در اصل، این سرقت بزرگ تبدیل به
‫بزرگترین سرقت کاغذ باطله
‫در تاریخ معاصر ایرلند شمالی شده است.
‫«ترجمه و تنظیم از حـامـد»
‫[تا به امروز، هیچکس برای سرقت بانک نورترن ‫در دسامبر ۲۰۰۴ محکوم نشده است.]
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M