‫حرکت چشم تشخیص داده شد.
‫دو به علاوه دو چند میشه؟
‫غلط.
‫ارزیابی قدرت ادراکی.
‫دو به علاوه دو چند میشه؟
‫غلطه.
‫تو در کمای القایی بودی.
‫ممکنه حافظه‌ت رو از دست داده باشی،
‫یا به سختی بتونی حرف بزنی.
‫تحرک جسمی شناسایی شد.
‫برای امنیت خودت، لطفاً ‫برگرد به جایگاه پزشکی.
‫[موفق باشی]
‫لطفاً به یاد داشته باش، عملکرد ‫عضلاتت هنوز به صورت کامل بازیابی نشدن.
‫نه.
‫ببخشید!
‫آهای!
‫اوه.
‫[یائو لی جای، فوت شده]
‫من کجام؟
‫چرا یه میکروسکوپ اتمی مخصوص اسکن ‫الکترون با کیفیت اونجاست؟
‫این رو از کجا بلد بودم؟
‫نکنه آدم باهوشی هستم؟
‫سلام؟
‫- لطفاً خاطرات ویدئویی خود را ضبط کنید. ‫- نه.
‫میشه با مسئول اینجا صحبت کنم؟
‫با کاپیتان.
‫کاپیتان یائو لی جای. فوت شده.
‫آها. پس زنده‌ها کجان؟
‫دکتر رایلند گریس.
‫پایان فهرست.
‫من که تنها آدم زنده‌ی اینجا نیستم، نه؟
‫خلبان شناسایی شد.
‫نه، نه، من خلبان نیستم.
‫با هیوستون تماس بگیر.
‫دستور ناشناس.
‫عملیات رفتن به خونه رو آغاز کن.
‫عملیات نامعتبر.
‫این خورشیده!
‫ایناهاش.
‫خب، ما الان نزدیک نپتون هستیم؟
‫سیستم ارتباطی رو روشن کن و با ‫زمین تماس بگیر.
‫زمان فعلی انتقال پیام به زمین
‫یازده سال، ده ماه، چهارده روز ‫و شش ساعته.
‫نه. نه. اشتباه می‌کنی.
‫یه نقشه می‌خوام.
‫اوه.
‫خیلی دوره که.
‫این خورشید ما نیست.
‫سوخت کجاست؟
‫وایسا.
‫چند دقیقه تا پرواز در ارتفاع کمی از ‫خط پترووا نزدیک سیاره زهره قرار داریم.
‫خب، درباره کاوشگر آرک‌لایت چی می‌تونی ‫بهمون بگی؟
‫انتظار داریم اونجا چی پیدا کنیم؟
‫تصویری که قراره ببینیم توسط میکروسکوپ ‫توی سیاره گرفته شده.
‫اوه! خدای من!
‫ببخشید، باید برم.
‫خدای من!
‫امواج صوتی فیزیکی هستن
‫و در فرکانس‌های مختلف،
‫الگوی متفاوتی می‌سازن.
‫الگو.
‫الگوهای متفاوتی می‌سازن.
‫الیویا، می‌تونی کمکم کنی؟
‫امتحانش کن.
‫آفرین.
‫واو!
‫بله؟
‫واقعاً دارن خورشید رو می‌خورن؟
‫نقطه‌های فضایی؟
‫سوال خیلی خوبیه، ریکا.
‫خیلی دوست دارم بدونم نظر مامان ‫و بابات درباره‌ش چیه؟
‫فکر نکنم درست باشه من جواب بدم.
‫هی، کی دوست داره بازی کنیم...
‫بازی کیسه خود گدازه‌ست!
‫گدازه! گدازه! گدازه!
‫سرعت نور چقدره، الیویا؟
‫اه... داره دستت رو ذوب می‌کنه، ‫الیویا!
‫سیصد هزار کیلومتر بر ثانیه!
‫اوه! تشویقش کنید.
‫عالیه!
‫خط پترووا چیه؟
‫هاهاها! بعدی!
‫نمی‌تونی جواب ندی.
‫گدازه! گدازه! گدازه!
‫دو سال پیش،
‫یکی از علاقمندان به رادیو تلسکوپ ‫به اسم آیرینا پترووا،
‫فهمید که یه نواره از نورهای ‫فروسرخ
‫از خورشید به زهره می‌رسن.
‫که الان به اسم خط پترووا معروف شده.
‫همین.
‫اینا همون نقطه‌ها هستن؟
‫اینطور فکر می‌کنن.
‫کدوم نقطه‌ها؟
‫این نقطه‌ها.
‫یه کاوشگر فرستادن به خط پترووا،
‫و این رو پیدا کردن.
‫دارن خورشید رو می‌خورن؟
‫انگار دارن یه کوچولو نور خورشید رو
‫ازش می‌گیرن.
‫پس تهدید بزرگی به حساب نمیاد.
‫یه تهدید کوچولوئه.
‫کوچیک تا متوسط.
‫تا سی سال آینده، ممکنه زمین
‫ده تا پونزده
‫درجه سردتر بشه.
‫پس تهدید بزرگیه.
‫شنیدم کل محصولات کشاورزی ‫نابود میشن،
‫اقتصاد سقوط آزاد می‌کنه،
‫و نصف مردم زمین از شدت ‫گرسنگی می‌میرن.
‫- خب... ‫- همه‌مون می‌میریم.
‫آره، درسته.
‫یه چیزی رو فراموش کردین.
‫بچه‌ها، اگه همچین اتفاقی بیفته، خب؟
‫یه راهی براش پیدا می‌کنن.
‫الان، باهوش‌ترین افراد دنیا
‫دارن روش کار می‌کنن.
‫صبح بخیر، دکتر گریس.
‫بیدار شدم.
‫[من کی هستم؟]
‫[من همیشه عضله داشتم؟ دوست چی؟]
‫[کارم چطوری به اینجا رسید؟]
‫تق تق.
‫کیه؟
‫زیاد جوک بلد نیستم.
‫خب اسمت چیه؟
‫دکتر گریس.
‫- شاید. ‫- اوا اشترات از کارگروه پترووا. به کمکت نیاز دارم.
‫- کمک من؟ ‫- شما این رو نوشتی؟
‫[آنالیز فرضیه‌های حیات بر پایه آب و سنجش ‫مجدد پیشبینی مدل‌های انقلابی]
‫- اوه. ‫- از این بخش تو صفحه سی و یک خوشم اومد.
‫منطقه گلدی‌لاکس مخصوص ‫احمق‌هاست،
‫و واسه همینه که همه درباره ‫زندگی اشتباه فکر می‌کنن.
‫اون واسه خیلی وقت پیشه.
‫شما سر حرفت موندی؟
‫واسه اصرار زیادیم اخراج شدم.
‫اخراج شدی چون به بزرگترین دانشمند ‫رشته خودت
‫تو یه کنفرانس یونسکو تو دانمارک گفتی ‫که فقط بلده، «کربن تلف کنه؟»
‫اون رو هم شنیدین؟
‫ببینید، من نمی‌دونم قضیه چیه، ‫ولی فکر کنم،
‫من... اون گدازه‌ست.
‫- نه، نیست. ‫- باشه.
‫هیچکدوم از دانشمندهای رشته شما حاضر ‫نیستن با شما کار کنن
‫چون شما هم حاضر نیستی از نظر ‫نامحبوبت دست بکشی،
‫و می‌تونم یه فرصتی در اختیارت قرار بدم ‫که خلافش رو به همه‌شون ثابت کنی.
‫اه، چیز... ‫کوین، ندو.
‫باشه.
‫مشکل خودشونه چون اصلاً ‫برام مهم نیست، پس...
‫فکر کنم برات مهمه.
‫چون می‌ترسی داری فرار می‌کنی.
‫نه.
‫هنوز هم فکر می‌کنی آب برای ‫تکامل زندگی انسانی ضروری نیست؟
‫ببین، هیدروژن و اکسیژن دوتا چیز ‫جادویی نیستن.
‫درسته، آب برای زندگی روی زمین ‫لازمه،
‫ولی یه سیاره متفاوت ممکنه شرایط ‫کاملاً متفاوتی داشته باشه.
‫نمی‌دونم چرا مردم فکر می‌کنن ‫احمقم که اینطور فکر می‌کنم.
‫ازت می‌خوام باهامون بیای.
‫- ببخشید. اسم شما رو... ‫- کارل.
‫کارل، سلام.
‫دکتر گریس،
‫نمونه‌های خط پترووا دیشب ‫رسیدن.
‫می‌خوام بهم بگی چی هستن ‫و کاربردشون چطوریه.
‫من معلم مدرسه راهنمایی ‫گروور کلیولند هستم.
‫شما دکترای زیست‌شناسی مولکولی داری.
‫و با دوچرخه میام سر کار،
‫ولی نه به خاطر فواید ورزش کردن،
‫پس مطمئنم هزاران نفر دیگه هستن که...
‫روی سطح خورشید دووم میاره.
‫به نظرت شبیه یه موجود زنده‌ست که ‫به آب وابسته‌ست؟
‫- خورشید واقعاً داره نابود میشه، نه؟ ‫- آره.
‫آره.
‫اینهمه دم و دستگاه ضروریه؟
‫آره.
‫لطفاً نمونه‌ی پترووا رو آنالیز کن.
‫فقط یه نکته.
‫تمام اتاق سرشار از گاز آرگونه.
‫سعی کن لباست رو پاره نکنی.
‫می‌خواید من رو فدا کنید؟
‫واسه همین ازم کمک خواستید؟
‫تنها دلیلش این نیست.
‫انگار مرگ من براتون مهم نیست.
‫وایسا ببینم. دارید درباره‌ش ‫صحبت می‌کنید؟
‫اجماع کردیم که بهتره نمیری.
‫ممنون، رفقا.
‫اوه.
‫به زمین خوش اومدی.
‫زنده هستن؟
‫دارن حرکت می‌کنن.
‫پس زنده‌ن.
‫آره، دارن حرکت می‌کنن، ‫ولی ممکنه دلایل مختلفی داشته باشه.
‫از چی ساخته شدن؟
‫زمان می‌بره تا بفهمیم. فهمیدن نحوه عملکرد ‫باکتری دویست سال طول کشید، پس...
‫لطفاً عجله کن.
‫دارم تمام طیف نور رو چک می‌کنم.
‫واو!
‫باورتون نمیشه.
‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫نمی‌تونم درون بدنشون رو ببینم.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫پرتو ایکس، مایکروویو، پرتو گاما، ‫نور قابل دیدن. هیچی!
‫از صبح منتظر بودم این کار رو انجام بدم.
‫سلوله.
‫سلوله... بیاید! ‫سلوله!
‫یه سلول فضایی و کوچولوئه.
‫رفقا!
‫تشویقش کنید.
‫دوستان! اولین برخورد ما با همچین چیزیه! ‫حیاته! خارج از...
‫ای وای.
‫اوه، مُرد.
‫چی؟
‫خبر خیلی خوبیه.
‫الان می‌تونیم بفهمیم از چی ‫ساخته شده.
‫هیجان‌زده‌اید؟
‫آره!
‫نه؟
‫کربن.
‫اکسیژن.
‫هیدروژن.
‫اوه.
‫تقریباً...
‫به صورت کامل...
‫از آب به وجود اومده.
‫خیلی خب.
‫ببخشید که اغراق کردم. آخه فهمیدم جدیدترین ‫ایده‌ای که تو کل عمرم داشتم غلط بوده.
‫آره، دیگه چی فهمیدی؟
‫وقتی حرکت می‌کنن نور فروسرخ منتشر می‌کنن. ‫در حدی که نمی‌دونم اینهمه انرژی رو
‫کجا ذخیره می‌کنن. ولی طول موجشون درست ‫اندازه فرکانس پتروواست.
‫با نور حرکت می‌کنن.
‫آره، انرژی خورشید رو مصرف می‌کنن و ازش ‫به عنوان نیروی رانش استفاده می‌کنن.
‫یعنی مصرفش می‌کنن تا حرکت کنن.
‫چرا رفته روی زهره؟
‫نمی‌دونم.
‫- باشه، بهت می‌گیم. ‫- چی؟
‫در حال حاضر ۳۴۷ زیست‌شناس دیگه رو تو بیست و ‫یک کشور مختلف بسیج کردم، پس ممنون بابت کمکت.
‫خوشحالم که نمُردی.
‫وقت رفتنه!
‫همین؟!
‫همین، کارل؟
‫با خودش حرف بزن.
‫همه چیز رو هم با خودتون می‌برین؟
‫تو مدرسه گفتی هزاران نفر دیگه هستن که ‫از تو شایسته‌ترن، پس...
‫داشتم سعی می‌کردم فروتن باشم.
‫من به آدم‌های فروتن نیاز ندارم. کسایی رو می‌خوام ‫که حتی با وجود مخالفت بقیه فکر کنن حق با خودشونه.
‫کسایی رو می‌خوام که اعصاب بقیه رو خرد می‌کنن.
‫یعنی من!
‫دوست داری بخشی از پروژه باشی؟
‫- اگه... اگه به نظرت می‌تونم کمک کنم، پس... ‫- جواب سوالش رو بده.
‫می‌خوام به دنیا کمک کنم.
‫سه‌تا نقطه برات گذاشتم.
‫فقط سه‌تا؟
‫به علاوه اونی که کشتی.
‫من باشم به همون سه‌تا هم راضیم.
‫- خب؟ ‫- قبول.
‫برو سر کارت، دکتر گریس.
‫دنیا روت حساب باز می‌کنه.
‫هی، کارل؟
‫کارل هستم.
‫یه لحظه... فکر کن یه ریزاندام ‫میان‌ستاره‌ای هستی.
‫همچین کاری نمی‌کنم.
‫چرا خورشید رو ول می‌کنی و ‫میری به زهره؟
‫چرا نمیری عطارد که نزدیک‌تره؟
‫شاید می‌خوام هوای تازه بخورم.
‫جو زهره بیشترش کربن دی‌اکسیده.
‫شاید همون هم براشون هوای تازه‌ست.
‫مگه تو می‌دونی موجودات فرازمینی ‫چه شکلی هستن؟
‫هی، کارل،
‫ما تنخواه گردان داریم؟
‫نه.
‫ولی من دارم.
‫ممنون.
‫می‌خوام برات هنرنمایی کنم.
‫ممنون.
‫کوپن دارید؟
‫کوپن لازم نداریم. ‫عضو سازمان دولتی هستیم.
‫کدوم سازمان؟
‫همه‌شون.
‫پس این جعبه زهره‌ست؟
‫آره.
‫قراره مثل جو سرشار از کربن دی‌اکسید زهره، ‫همون فرکانس نور فروسرخ رو منتشر کنه.
‫پس وقتی برق رو روشن می‌کنی ‫نقطه‌ها تکون می‌خورن،
‫یعنی دنبال کربن دی‌اکسید می‌گردن.
‫در این صورت فرضیه کارل ثابت میشه.
‫ایول.
‫خیلی خب، حاضری؟
‫ای وای.
‫چرا میگی ای وای؟
‫استروفج از عکس بیرون رفت.
‫ها؟
‫گمشون کردیم.
‫یعنی چی گمشون کردیم؟ ‫خب برو پیداشون کن.
‫اگه در و نور رو باز کنم، ‫فرار می‌کنن
‫و برای همیشه از دستشون می‌دیم. ‫حداقل الان توی جعبه هستن.
‫خب برق‌ها رو خاموش کن.
‫باز هم دورشون روشنه. ‫باید تاریکی مطلق باشه.
‫خیلی خب، این جعبه رو بذار تو ‫یه جعبه دیگه.
‫ببندش.
‫صدات رو می‌شنوم.
‫ورود به فاز دوم.
‫رفتم داخل.
‫لطفاً گزارش بده، تمام.
‫یکی پیدا شد.
‫و دومیش!
‫یالا، سومی رو هم پیدا کن.
‫نمونه سوم هم پیدا شد. سه تفنگدار. ‫سه دلقک.
‫چیه؟
‫چی شد؟
‫نشستی؟
‫نه، مثل یه مرد بالغ
‫سرپا ایستادم.
‫چون یه چهارمی هم هست.
‫چی؟
‫بابا شدیم، کارل.
‫الان نشستم.
‫اشترات.
‫من و کارل یه بچه خلق کردیم.
‫چی؟
‫فهمیدیم استروفج‌ها چطوری ‫تکثیر میشن.
‫تکون نخور.
‫چه خبر؟
‫کارل. اشترات گفت قراره جت بفرسته. ‫فکر کردم منظورش هواپیمای شخصیه.
‫حس کردم اینطور فکر می‌کنی.
‫می‌دونم.
‫بگیر.
‫خیلی وقت بود از یه غریبه قرصی گرفتم که ‫ندونم به چه دردی می‌خوره.
‫دکتر گریس، پروازت چطور بود؟
‫ما کجاییم؟
‫تو اقیانوس.
‫می‌تونی تکثیر استروفج رو در ‫مقیاس بزرگتری انجام بدی؟
‫اوه، به صورت فرضی آره.
‫فقط چندتا لوله شبیه آرنج می‌خوای، ‫از یه طرف نور خورشید رو واردش کن.
‫ببخشید.
‫بنویسش.
‫با پرتو فروسرخ و کربن دی‌اکسید ‫از یه طرف دیگه.
‫- و تکرارش کنید. ‫- چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫آب می‌خوام.
‫طرف بهم قرص داد، حس می‌کنم ‫سر گلوم مونده.
‫دو لیوان قهوه بزرگ؟
‫خیلی ممنون.
‫برای ایشون آب بیار.
‫یا قهوه.
‫من به جفتش نیاز دارم.
‫پس بیخیال.
‫خیلی خب، زیاد اتاق گرمی نیست. ‫به خودت نگیر.
‫نه بابا. اتاق گرم می‌خوام چیکار.
‫همین که حموم و تخت داشته باشه ‫برای من کافیه.
‫نمی‌تونم.
‫معلومه که می‌تونی.
‫دوستان، ایشون دکتر رایلند گریس ‫از آمریکاست.
‫برو تو.
‫ممنون.
‫و فهمید که استروفج چطوری ‫تکثیر میشه.
‫چطوری فهمیدی؟
‫پروسه‌ش چقدر طول می‌کشه؟
‫پروسه به شکل میتوز انجام شد یا میوز؟
‫چقدر طول کشید تا به دنیا بیاد؟
‫من و کارل با جعبه تخته‌ای یه ‫زهره کوچولو ساختیم.
‫همین که نمونه‌ها تونستن نشونه‌هایی ‫از کربن دی‌اکسید ببین،
‫یه دفعه...
‫انگار سریع وارد عمل شدن.
‫- خیلی خب. ‫- تو چشم بهم زدن.
‫می‌تونی بشینی.
‫روی این صندلی.
‫در حالی که آزمایش شما ناشیانه ‫و غیرحرفه‌ای بود،
‫دانشمندهای ما تونستن نتایج ‫ایشون رو کپی کنن.
‫ببخشید، چطوری؟ ‫چطوری دیدین؟
‫تخمین می‌زنیم که تحت شرایط مناسب،
‫هشت روز طول می‌کشه تا ‫دو برابر بشن.
‫حق با دکتر گریسه.
‫- اوه. ‫- همه‌ش به خاطر کربن دی‌اکسیده.
‫واسه همین دارن میرن به سیاره زهره.
‫میشه یه جوری بگی همه بشنون؟
‫واسه همین دارن میرن به سیاره زهره.
‫پس واسه همین دارن میرن به سیاره زهره،
‫دکتر گریس خودش گفت.
‫می‌خوان نفس بکشن.
‫درسته.
‫واقعاً ازش خوشم اومد.
‫تولید دو میلیون کیلوگرم چقدر ‫طول می‌کشه؟
‫دو میلیون؟
‫دو میلیون... ‫چرا آدم به اینقدر
‫استروفج نیاز داره؟
‫کسی بهش نگفته؟
‫اجازه نداره که بدونه.
‫پاشو وایسا، دکتر گریس.
‫اجازه؟
‫پاشو.
‫بدین وسیله بهت اجازه دسترسی فوق سری
‫به تمام اطلاعات مربوط به پروژه ‫درود بر مریم میدم.
‫پروژه درود بر مریم چیه؟
‫خیلی خب.
‫خورشید تنها ستاره در حال مُردن نیست.
‫مشخصه این عفونت یه الگو داره.
‫تمام ستاره‌ها توسط همسایه‌شون ‫آلوده شدن، جز یکی.
‫- تاو نهنگ. ‫- بله. ۱۱.۹ سال نوری از ما دوره.
‫علی‌رغم اینکه نزدیک تمام ستاره‌های
‫آلوده‌ست، خودش آلوده نشده.
‫چرا؟
‫چرا؟ بهش بگید.
‫نمی‌دونیم.
‫برای همین تصمیم گرفتیم یه ‫سفینه بسازیم
‫و بریم اونجا و سر دربیاریم.
‫ولی اندازه ۱۱.۹ سال نوری ‫از ما دوره.
‫نمی‌تونید به همین راحتی یه سفینه ‫میان‌ستاره‌ای بسازیم.
‫چرا، می‌تونیم.
‫مشکل ما سفینه نیست.
‫مشکل ما انرژی لازم برای راه انداختن ‫سفینه‌ست.
‫البته مشکل ما این بود.
‫ایناها.
‫استروفج سوختشه.
‫البته اگه بتونیم به اندازه کافی ‫ازش تولید کنیم.
‫و برای این کار به تو نیاز داریم، رفیق.
‫به من؟
‫اوه. اونا انرژی زیادی رو ذخیره کردن.
‫یه اشتباه تو این حجم از استروفج ‫می‌تونه کل کالیفرنیا رو
‫تبخیر کنه.
‫درسته، واسه همین الان تو یه کشتی
‫وسط اقیانوس تو گینزویل زندگی می‌کنی.
‫من روی کشتی زندگی می‌کنم؟
‫آره.
‫پس می‌خواید یه سفینه با سرعت ‫نور بسازید،
‫و بفرستیدش به نقاطی که تا حالا ‫هیچکدوم از اجسام
‫انسانی توش پا نذاشتن و از یه ستاره ‫دیدن کنید
‫- و ببینید اونجا چه خبره؟ ‫- آره.
‫بعدش چی؟
‫برای سفر برگشت سوخت ‫کافی نداریم،
‫پس با کاوشگر یافته‌هاشون رو ‫می‌فرستن به زمین.
‫و فضانوردها
‫تو فضا می‌میرن؟
‫بله.
‫تو فضا.
‫نقشه دیگه‌ای ندارید؟
‫هیچی؟ نظری چیزی؟
‫هزاران احتمال وجود داره
‫که نقشه شکست بخوره، ‫به احتمال زیاد موفقیت‌آمیز نخواهد بود.
‫شما آمریکایی‌ها بهش میگید، ‫«تیری در تاریکی.»
‫درود بر مریم. ‫[به معنی آخرین تلاش]
‫فهمیدم.
‫راه جایگزینش اینه که هیچ ‫کاری نکنیم.
‫که گشنگی بکشیم و همدیگه ‫رو بکشیم
‫و انقراض این سیاره رو به چشم ببینیم،
‫از جمله انقراض خودمون رو.
‫پس...
‫زمان زیادی برای گذروندن تو فضاست.
‫بیشتر وقت رو تو کماییم.
‫اصلاً امن هست؟
‫هیچ بخشی از این عملیات ‫بی‌خطر نیست.
‫فقط به سه نفر نیاز داریم.
‫یه خلبان، یه مهندس و یه دانشمند.
‫فرمانده یائو.
‫حتماً قبلاً می‌شناختمت ولی ‫الان هیچی یادم نیست.
‫تو تمام عکس‌ها مسخره‌بازی ‫درمی‌آوردی.
‫حتماً خیلی باهوش و قوی و شجاع بودی.
‫ایلیوکا، اول از همه، سه‌تا کیسه ‫نوشیدنی بهت بدهکارم.
‫انگار دوستان زیادی داشتی.
‫این عکست،
‫که انگار قایمکی و دزدکی وارد کرملین شدی،
‫واقعاً...
‫افسانه‌ایه.
‫ای کاش هنوز زنده بودید.
‫ای کاش تنها نبودم.
‫ای کاش می‌تونستم کمکتون کنم.
‫فقط...
‫جفتتون خیلی عزیز بودید.
‫لایق زندگی بهتری بودید.
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم که...
‫می‌دونید، که شما...
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫در حال نزدیک شدن به مدار تاو نهنگ. ‫برای قطع شدن موتور آماده باشید.
‫- چهارده. سیزده. دوازده. یازده. ‫- چرا خاموشش کنیم؟ بیا اول صحبت کنیم.
‫خلبانی شناسایی شد.
‫من خلبان نیستم!
‫صفر رو نشمردی؟ چرا؟
‫وارد مدار تاو نهنگ شدید.
‫باورم نمیشه!
‫اه! اه! اه!
‫پتروواسکوپ فعال شد. ‫پتروواسکوپ فعال شد.
‫اینجا تاو نهنگه.
‫خط پترووا داری، ولی نورت کم نشده.
‫چرا؟
‫اون چیه؟
‫بلیپ‌ای شناسایی شد.
‫بلیپ‌ای چیه؟
‫بلیپ‌ای شناسایی شد.
‫نه، نه، نه، نه.
‫بریم، بریم، مری.
‫مری. نه، نه، نه، نه.
‫خلبان شناسایی شد!
‫لطفاً کمربند خود را ببندید.
‫- خلبان شناسایی شد! ‫- خلبان شناسایی شد.
‫بزن بریم.
‫فعال‌سازی چرخشگر.
‫غلط.
‫واو، واو، واو، واو.
‫به «درود بر مریم» خوش آمدید.
‫همینه؟
‫مانور نامنظم شناسایی شد.
‫آخ.
‫ای وای.
‫بلیپ‌ای شناسایی شد.
‫چی می‌خواد؟
‫چی؟
‫بلیپ‌بی شناسایی شد.
‫این دیگه چیه؟
‫فاصله فعلی تا «درود بر مریم» ‫هشتصد متر است.
‫داره یه چیزی می‎فرسته سمتم.
‫شاید پیغام باشه.
‫ای وای.
‫شاید هم بمب باشه.
‫بمبه؟
‫حفاظ‌ها رو فعال کن!
‫در سفینه درود بر مریم حفاظی ‫وجود ندارد.
‫خب چرا؟
‫سی متر.
‫بیست متر.
‫ده.
‫خب، گمونم جفتمون ضایع شدیم، نه، مری؟
‫اون چیه؟
‫چرا سرعتش از قبلی خیلی کمتره؟
‫فکر کردن من احمقم.
‫اگه بگیریمش باید باهاش ‫چیکار کنیم؟
‫دوست دارید برید در فضا ‫پیاده‌روی کنید، دکتر گریس؟
‫برای شروع پیاده‌روی، لباس فضانوردیتون ‫رو بپوشید و وارد هوابند بشید.
‫ایول!
‫نه.
‫خیلی ترسناکه.
‫وای خدا.
‫از سمت راست سفتش کن، ‫سمت چپ رو شل کن.
‫زنون یه گازه.
‫فکر کنم این دستگاه خرابه.
‫برای تحلیل استروفج تاو نهنگ ‫به تجهیزات نیاز داریم.
‫درسته.
‫بیشتر این وسایل تو جاذبه صفر ‫کار نمی‌کنن.
‫و یه تیم داریم که نسخه مخصوص این تجهیزات ‫رو برای جاذبه صفر می‌سازن و توسعه میدن.
‫برای این کار به چند سال نیاز داریم، ولی ‫همه‌ش چند ماه وقت داریم.
‫راه دیگه‌ش چیه؟
‫جاذبه به وجود میاریم.
‫با سانتریفیوژ؟
‫بله.
‫تو دوران جنگ داخلی باهاش ‫کره درست می‌کردن.
‫یه نکته جالب برای شما دوستان.
‫فعال‌سازی آزمایشگاه.
‫هنوز هم گاز زنونه.
‫بالا پایینه، چپ راسته، ‫زنون جامده،
‫آدم فضایی‌ها واقعین،
‫من درباره همه چیز اشتباه می‌کنم ‫و همه چیز غلطه.
‫از سمت چپ سفتش کن، ‫سمت راست رو شل کن.
‫آخه... ای وای!
‫وسیله بیگانه شناسایی شد.
‫تو خیلی از خونه دوری.
‫منم خیلی از خونه دورم.
‫بلیپ‌دی شناسایی شد.
‫اون منم؟
‫سفینه‌م.
‫من نمی‌فهمم.
‫دوست داری برگردم توی سفینه‌م؟
‫ولی من که تازه رسیدم. باشه.
‫باشه. بعداً صحبت می‌کنیم. خداحافظ.
‫دارن چیکار می‌کنن، مری؟
‫پیشنهاد می‌کنیم که روی دکمه‌های ‫سفینه حساب باز نکنید.
‫ممنون، مری.
‫چی؟
‫خدای من. تا حالا همچین چیزی ‫ندیده بودم.
‫کسی خونه نیست؟
‫از بلایی که سر جاذبه آوردی ‫خوشم اومد.
‫یه سفینه برات درست کردم.
‫با نودل.
‫فقط یکی درست کردم.
‫مطمئن نیستم چند نفرید.
‫سلام.
‫نه، نه. ببخشید. ببخشید.
‫وقتی اینجوری کردی ترسیدم...
‫نمی‌تونم صورتت رو ببینم. همینجوری مرموز ‫بمون. دیدن صورت اونقدرا هم مهم نیست.
‫از ضربه زدن خوشت میاد، ها؟
‫داری اشاره می‌کنی! ‫ضربه نمی‌زنی. شرمنده.
‫یه هدیه دیگه.
‫من از اینا ندارم. عاشقش شدم!
‫ممنون.
‫بذارمش روی سرم؟
‫سرم رو جدا کنم؟
‫کلاهم رو بردارم؟
‫نه، اگه بردارم...
‫درخواست بزرگیه.
‫غافلگیر شدم. ممنون واسه این... ‫امیدوارم دستبند نباشه.
‫شرمنده که کلاهم رو برنداشتم.
‫متاسفانه برای تنفس به اکسیژن ‫نیاز دارم، پس...
‫دوتا حلقه از هشت.
‫یعنی اکسیژن.
‫ای ناقلا.
‫این اکسیژنه.
‫بازم فکر نمی‌کنم بتونم کلاهم ‫رو بردارم. شرمنده.
‫آخه... اگه اشتباه کنم، کارم تمومه.
‫خط پتروواست.
‫جفتمون به یک دلیل اینجاییم.
‫تو هم درگیر مسئله خط پترووایی.
‫می‌خوای حلش کنی.
‫منم می‌خوام حلش کنم.
‫واسه همین این رو برام درست کردی.
‫پس داری میگی آره.
‫اگه قراره سیاره‌هامون رو نجات بدیم، ‫باید یاد بگیریم با هم ارتباط برقرار کنیم.
‫می‌دونی، میگن ریاضی زبان بین‌المللیه.
‫گفتم شاید بتونیم بفهمیم راست ‫میگن یا نه.
‫اعداد رو می‌بینی؟
‫اوه، این رو می‌خوای؟
‫واو!
‫عین شب کریسمس روشن شد...
‫اونجا خیلی گرمه‌ها.
‫اون آمونیاکه؟
‫بگذریم... ‫ببین، اعداد رو می‌بینی؟
‫اون سمت هستن.
‫یه بار دیگه انجامش بده.
‫اگه بازش کردی، نذار برگرده داخل.
‫نکن.
‫همونجوری نگهش دار،
‫و نگاه کن.
‫واو.
‫نظرت چیه یه چیز دیگه رو ‫امتحان کنیم؟
‫این رو ببین.
‫ساعته.
‫جفتمون زمان داریم، نه؟
‫اینا عقربه‌ها هستن،
‫و اینا هم اعداد.
‫یک، دو، سه.
‫به سمت اعداد نشونه میرن. اگه دقت ‫کنی همه‌جاش پر عدده.
‫خیلی خب.
‫خیلی تاریکه.
‫یه فکری دارم. وایسا. نه... آره.
‫جایی نرو. بمون. اوه، آره. ‫ام... من گریس هستم.
‫اسم تو رو می‌ذارم راکی. می‌دونی، ‫چون شبیه یه سنگ بزرگی. اوه، خوبم.
‫جهت‌یابی صوتی. درسته؟ برای دیدن به ‫سطح نیاز داری. این رو امتحان کن.
‫اعداد رو می‌بینی؟
‫چی شد؟ خوشحال شدی؟ ‫لرزوندن دستت یعنی خوشحالی.
‫ما این کار رو می‌کنیم. این حرکت تو همون ‫«لایک داری» ماست.
‫نه، اون یعنی لایک نداری. ‫ما میگیم لایک داری.
‫بدک نیست.
‫می‌خوای صبر کنم؟ صبر کنم؟ ‫باشه. نه.
‫خیلی هیجان‌زده‌م که دارم باهات روی این ‫پروژه کار می‌کنم.
‫ذوق‌زده‌م. ببخشید که خیلی وراجم. آخه خیلی ‫وقته تنهام.
‫این چیه دیگه؟
‫ساعته. من یه ساعت نشونت دادم.
‫تو هم داری یه ساعت نشونم میدی. ‫داداشی‌های ساعتی.
‫صحیح. ام، راستش رو بخوای ‫اصلاً متوجه منظورت نمیشم.
‫اینجا رو باش.
‫خواستم صدات رو ضبط کنم. اوه، نه، نه. ‫نه، نترس. میکروفونه.
‫باهاش می‌تونی حرف بزنی، از یک ‫شروع کن.
‫چیه؟ وایسا، وایسا، وایسا، ببخشید.
‫خیلی خب. یک، و...
‫یک؟ خوبه.
‫خب، یه آدم فضایی دیدم،
‫و داریم یاد می‌گیریم چطوری با هم ‫حرف بزنیم.
‫بیا اسامی رو تمرین کنیم.
‫خیلی خب، با اسم تو شروع کنیم.
‫راکی.
‫حرفت تموم شد؟
‫اسم من گریسه. منتظرم از ‫زبون تو بشنوم.
‫اسم من رو چطوری میگی؟ بگو.
‫می‌دونی، اینقدری کلمه یاد گرفته که بتونه از ‫رستوران غذا سفارش بده. دویست و پنجاه کلمه.
‫اتمسفر من اون و گوشتش رو نابود می‌کنه،
‫ولی بهرحال من همیشه گفتم ‫دوری و دوستی.
‫فکر کنم مکانیکه. ‫از یه مدل زنون فلزی استفاده می‌کنه.
‫بلده همه چی درست کنه. ببینش. ‫اسمش رو گذاشتم زنونیت.
‫و وقتی متوجه حرفاش نمی‌شم، ‫یعنی بیشتر وقتا،
‫یه نمایش عروسک بازی برای ذهن ‫کوچولو و احمق من اجرا می‌کنه،
‫و می‌دونی چیه؟ ‫خیلی برام جالبه.
‫کم‌کم دارم بهش وابسته میشم. ‫حداقل یه مدل بیماری نیست،
‫چون یه مدت فکر می‌کردم ‫عفونتی چیزیه.
‫خورشید اونم داره می‌میره، پس شاید ‫بتونیم به همدیگه کمک کنیم.
‫این رو شناختی؟
‫بهش میگیم استروفج. یعنی ستاره‌خوار.
‫استروفج روی ستاره‌ی من. بد، بد، بد، ‫بد، بد، بد. آره.
‫باهات موافقم.
‫راکی خوشحاله تنها نیست.
‫چرا تنهایی؟
‫بیست و سه اریدین توی سفینه بودیم. ‫الان فقط یکی مونده.
‫بیست و سه‌تا.
‫واو.
‫چه بلایی سرشون اومد؟
‫مُردن.
‫متاسفم.
‫چطوری مُردن؟
‫راکی نمی‌دونه. فقط راکی نمُرد. ‫راکی نتونست درستش کنه.
‫- سوال: چند انسان تو سفینه‌ی گریس؟ ‫- اوه.
‫سه نفر بودیم، دو نفرمون تو راه مُردن.
‫ای کاش می‌دونستم چرا.
‫فقط من زنده موندم.
‫فقط ما.
‫درسته.
‫گریس راکی ستاره‌ها رو نجات میدن.
‫قبول.
‫به این کار هم میگن، «مشت زدن.»
‫چی؟ مشت بزنم توی دهنت؟
‫نه، یه جور سلام دادن با مشته.
‫با اونی که تو میگی فرق داره.
‫دقیقاً. استروفج باید برسه به تاو نهنگ، ‫وگرنه نمی‌تونیم خط پترووا رو ببینیم.
‫- گریس بلد نیست مدل درست کنه. ‫- هاهاها.
‫واقعاً به این مدل نیاز داریم؟
‫- باید بدونیم ستاره چرا نمرد. ‫- درسته.
‫به نقشه نیازه. برای نقشه مدل نیازه. ‫سوال گریس احمقانه‌ست.
‫وای پسر.
‫می‌دونی، تو کلاسم یکی از اینا داشتم ‫و سرهم کردنش خیلی راحت‌تر بود.
‫یه لحظه. چی؟ چی؟
‫- سوال: چرا معلم مدرسه فضاست؟ ‫- سوال خیلی خوبیه.
‫می‌دونی چیه؟ این رو امتحان کن.
‫سوال: چرا معلم مدرسه فضاست؟
‫- نه. ‫- از این صدا خوشم نیومد.
‫- خیلی گوش‌خراشه. ‫- ترسناکه.
‫بیا این یکی رو امتحان کنیم.
‫نه. نیاز نیست. ادامه نده. ‫خوبه. نه.
‫چرا یه معلم مدرسه تو فضاست؟ ‫سوال: به چی می‌خندی؟
‫چرا یه معلم مدرسه تو فضاست؟
‫- این یکی... ‫- جالبه، ولی نه.
‫مریل استریپ؟
‫چرا یه معلم مدرسه تو فضاست؟
‫از پس هر کاری برمیاد.
‫چرا یه معلم مدرسه تو فضاست؟
‫بدک نیست.
‫خوشم اومد.
‫خیلی خب. و در جواب به سوالت، ‫خودمم نمی‌دونم تو فضا چیکار می‌کنم.
‫یادم نمیاد.
‫عیبی نداره. هر وقت گریس بره ‫خونه می‌فهمه.
‫من دیگه برم بخوابم.
‫درک نکردم. کلمه رو.
‫خواب.
‫یعنی این کار.
‫مُرد؟ مُرد؟
‫نه، نمُردم.
‫بیست و نُه هزار ثانیه اینجا دراز ‫می‌کشیم و بعدش
‫بیدار می‌شیم.
‫اوه، درک کردم.
‫- بهش میگیم خواب. ‫- خیلی خب، بذار اسمش رو بذارم.
‫خوابیدن.
‫شب بخیر، قربان.
‫خوابیدن گریس رو تماشا می‌کنم.
‫نه، لازم نکرده. ‫راحت نیستم.
‫چیزیم نمیشه. شب بخیر.
‫خطرناکه. ‫اریدین‌ها باید خواب رو تماشا کنن.
‫چه جالب.
‫فردا بیشتر بهش می‌پردازیم.
‫راکی چند روز خدمه سفینه رو ‫نظارت می‌کنه.
‫خدمه بیدار نشدن.
‫همینجا می‌مونی؟
‫نه، معمولاً نزدیک‌ترم.
‫روی قفسه سینه‌ت می‌شینم.
‫حالا برو عقب‌تر امتحان کنیم ببینیم ‫میشه یا نه.
‫ولی اینجوری گریس احساس امنیت و راحتی ‫نداره.
‫آخه ببین، من چند وقته تو رو از ‫هر جهت دیدم
‫و اصلاً ناراحت نیستم.
‫ولی الان دارم تو رو از زیر می‌بینم.
‫من که بهرحال به پهلو می‌خوابم.
‫شب بخیر.
‫پس خوابیدن همدیگه رو تماشا می‌کنیم.
‫اریدین‌ها مثل انسان‌ها نمی‌خوابن.
‫انسان‌ها انگار واقعاً فلج میشن.
‫اگه خطر از راه برسه، ‫نمی‌تونید بیدار شید.
‫قانون بقاست.
‫یه نفر باید مراقبتون باشه.
‫تیم من. می‌خوام با دکتر رایلند گریس ‫آشنا بشید.
‫ایشون در حال حاضر دانشمند پیشگام دنیا
‫در زمینه زیست‌شناسی استروفجه.
‫دکتر گریس، اینا اون سه‌تا فضانوردی هستن
‫که میرن برای ماموریت، به همراه ‫جایگزین‌هاشون.
‫یائو،
‫ایلیوکینا، و دوبوآ،
‫خلبان، مهندس و دانشمندمون.
‫خوشبختم.
‫هیجان‌زده‌م هر چیزی که درباره استروفج
‫و چرخشگرها یاد گرفتم رو با شما ‫در میون بذارم.
‫ما ۱۰۰۹تا از این موتورها داریم
‫که می‌تونن سفینه رو روشن و فعال ‫نگه دارن.
‫و...
‫- بسیار خب. ‫- با همین فرمون ادامه بده.
‫چی؟
‫وقتی عملیات تکمیل شد، این حق رو داریم ‫که هر طور که خواستیم جون خودمون رو بگیریم.
‫گزینه دوم یه مرگ آهسته و ‫دردناک به خاطر گرسنگیه.
‫من می‌خوام با یه کوچولو مواد ‫تزریق کشنده انجام بدم.
‫منم همونی رو می‌خوام که خانم می‌خواد.
‫بعد از کشف دکتر گریس، ‫یه پخش‌کننده‌ی پرتو فروسرخ ساختیم
‫که با طول موج کربن دی‌اکسید هماهنگه و ‫استروفج‌ها رو به سطح این چرخشگر جذب می‌کنه.
‫بعدش چرخشگر به جلو می‌چرخه.
‫ما پرتوی فروسرخ رو افزایش می‌دیم، ‫و استروفج‌ها هیجان‌زده میشن،
‫سفینه رو به سمت جلو هل میدن، ‫و ادامه عملیات.
‫این کمتر از یک گرم استروفجه، و یه کوچولوش ‫برای این پروژه کافیه. ببینید.
‫برای چیکار؟
‫برای آب کردن یه عالمه فلز.
‫خیلی قدرتمنده.
‫فرمانده یائو، واقعاً قدر این کارتون رو می‌دونم.
‫شما هم بودی همین کار رو می‌کردی.
‫اگه من بودم که کلاً تصمیم می‌گرفتم نرم.
‫من ژن شجاع شما رو ندارم. ‫به خدا.
‫ژن نیست. کافیه یه نفر رو پیدا کنی ‫که بخوای براش شجاعت به خرج بدی.
‫حرکت شناسایی شد.
‫سلام، گریس.
‫رفتی تو توپ.
‫پس راکی توی اتمسفر نمی‌میره. ‫اومدم بالا.
‫اوه، داری میای بالا.
‫وسیله بیگانه شناسایی شد.
‫گریس و راکی، علم بزرگ. ‫با هم روش کشتن استروفج رو بفهمن.
‫این سمتی برم؟
‫- این اتاق حوصله سر بره. ‫- راکی.
‫علم. نجات زمین، نجات ارید. ‫نقشه خوب.
‫سوال: این چیه؟
‫جالب، جالب، جالب.
‫راکی می‌خواد تکنولوژی انسانیت رو ببینه.
‫کثیف، کثیف، کثیف، کثیف.
‫چرا اتاق اینقدر کثیف؟
‫چون انتظار مهمون نداشتم، داشتم؟
‫اتاق آشغالیه؟
‫اوه.
‫کثیف. کثیف. کثیف. ‫اینجا آزمایشگاهه. ‫کارهای علمی رو اینجا می‌کنن.
‫این چیه؟ این چیه؟
‫اون تبخیرکننده است.
‫این چیه؟
‫توپ رقص نوره.
‫موجبات شادی رو فراهم می‌کنه.
‫راکی همین‌جا ساخت و ساز می‌کنه.
‫راکی باید جای زیاد داشته باشه ‫و از فضای گریس کم بشه.
‫قضیه چیه؟
‫از خط پترووا می‌ریم. ‫استروفج جمع می‌کنیم، مطالعه می‌کنیم.
‫می‌ریم خونه. جمع‌آوری می‌کنیم.
‫همه فعل‌هات رو جمع می‌بندی.
‫کلی کمک می‌کنم!
‫وای!
‫عذرخواهی، عذرخواهی، عذرخواهی.
‫راکی، بشین.
‫راکی به توپ عادت نداره.
‫راکی، دستم بالاست.
‫نمی‌شه که هر کسی ناخونده یهو ‫توی توپ فضاپیمای آدم پیداش بشه.
‫خب؟ باید حد و مرز باشه.
‫حد و مرز.
‫ما یه ماموریت واحد داریم.
‫ماموریت.
‫ولی ما دو فرد مجزا هستیم.
‫فرد مجزا.
‫که جفتمون باید روی بخش‌های ‫مجزا از این ماموریت کار کنیم.
‫ماموریت.
‫- جداگانه. ‫- جداگانه.
‫- خیلی‌خب. ‫- اتاقم کجاست؟
‫اتاق؟
‫چی شد؟
‫خلاصه الان هم‌اتاقی جدید دارم.
‫حواست جمع باشه، خب؟
‫تقسیم وظایف اصلا جواب نداده.
‫این کجای زمین باید بره؟
‫روی زمین نمی‌ره. ببر بالا.
‫اینطوری باشه؟
‫باید تا اینجا بیاد؟
‫- آره. نوک بیرون. ‫- چی؟
‫بهم می‌گه چیکار کنم، چرا باید ‫اون کار رو کنم، چطوری انجام بدم.
‫بهم می‌گه کی انجام بدم.
‫وقتی می‌رم انجام بدم ‫می‌گه چیکار می‌کنی؟
‫سوالم اینه می‌خوای از این توپ در بیای ‫که توی یه توپ بزرگ‌تر باشی؟
‫آره، واسه خواب.
‫چرا؟
‫تو که حتی روی تخت نمی‌خوابی.
‫باید یه هل‌ریزری باشه ‫که بتونی روش بخوابی.
‫تخت می‌خوای چیکار؟
‫احمقانه است. ‫آخرین بار کی خوابیدی؟
‫با آرماندو حرف نزن. آره.
‫چیزی می‌خوای؟
‫داری اینطوری می‌کنی.
‫هی اینطوری می‌کنی.
‫فقط می‌گه درک نکردم، درک نکردم.
‫اینطوریه که... چطور بگم؟
‫می‌دونی کلمه درستش چیه؟ ‫رئیس‌بازی در میاره.
‫عین یه شخصیت منفی از فیلم‌های سوپرمن شدم. ‫انگار توی... جهنم حبس شدم.
‫نجاتم بدین!
‫عادات خورد و خوراکش خیلی...
‫عجیبه.
‫گریس حال به هم زن غذا می‌خوره.
‫خودت غذا می‌خوری ‫چه شکلی می‌شی؟
‫زیبا می‌شم.
‫نشونم بده.
‫وای خدا.
‫شنواییش خیلی قویه.
‫می‌تونه پشت دیوار رو ببینه.
‫فضای خصوصی تقریبا وجود نداره.
‫سوال: گریس با کی صحبت می‌کنه؟
‫امکان نداره صدام رو شنیده باشی.
‫می‌شنوم. با کی صحبت می‌کنی؟
‫داری می‌شنوی.
‫آره، گریس گفت «داری می‌شنوی.»
‫- آره. ‫- وای خدا، نگاه کن چقدر دوره.
‫از اونجا داره می‌شنوه.
‫سلام گریس.
‫دقیقا اینجاست.
‫- سلام دوست گریس. ‫- خب؟
‫گریس دستورالعمل ‫نمونه‌بردار رو پیدا کرد؟
‫آره، دستورالعمل...
‫آره، دستورالعمل نمونه‌بردار رو پیدا کردم.
‫توی بعضی زمینه‌ها خیلی باهوشه.
‫یا خدا. تفنگ داره.
‫عه، این رو می‌گی؟
‫نه، نه، نه.
‫این رو جلوی صفحه نمایش می‌گیرم.
‫که باعث می‌شه اینجا بیاد.
‫حالا راکی می‌تونه صدای ‫صفحه نمایش رو بشنوه.
‫لطفا سمت من نگیرش.
‫این طرف می‌گیرم.
‫- آره. ‫- خب، حالا اونجا.
‫دوباره سمت من گرفتیش.
‫ولی این گونه هیچ درکی از ‫نسبیت یا تشعشعات نداره.
‫باقی خدمه کجان؟
‫اینجا، وسط فضاپیما.
‫اینجا؟
‫استروفج رو کجا نگه می‌دارین؟
‫مخزن سوخت کنار کارگاه راکی. اینجاست.
‫راک، فکر کنم تشعشعات باعث شد ‫حال خدمه‌تون بد بشه.
‫لابد استروفج باعث شد ‫تو تحت تاثیرش قرار نگیری.
‫تو هیچ‌جوره نمی‌تونستی درستش کنی.
‫ولی حس می‌کنم در کنار هم... ‫تیم باهوشی هستیم.
‫از اونجا که فقط در حد چند ثانیه ‫می‌تونیم از خط پترووا عبور کنیم،
‫وقت نمی‌شه نمونه‌های خوبی برداریم.
‫سریع بود. نمایش عروسکی بکن. ‫سریع بود.
‫نمی‌خوام نمایش عروسکی کنم.
‫نه، نمایش عروسکی کن.
‫این ماییم. ‫داریم... پرواز می‌کنیم.
‫موضوع اینجاست که چون ‫منظومه شمسی مدام در حال حرکته،
‫خط پترووا هم مدام در حال حرکته، خب؟
‫هنوز انجام بدم؟ می‌خوای نمایشی باشه؟
‫آره، آره. نمایش می‌خوام.
‫وقت نمی‌کنیم نمونه‌های خوب برداریم.
‫نه، نه، نه. از جاذبه سیاره استفاده کن ‫تا با خط حرکت کنی.
‫یعنی... یه‌جوری توی مدارش قرار بگیریم؟
‫آره.
‫به ذهنم نرسیده بود.
‫به من رسید.
‫تونستیم نقشه بریزیم.
‫می‌خوایم توی مدار سیاره، ‫یعنی محل تولید استروفج باشیم،
‫نمونه‌برداری کنیم، بفهمیم چرا ‫روی تاو نهنگ تاثیر نداره.
‫گریس با کی حرف می‌زنه؟
‫با کسی حرف نمی‌زنم.
‫دیگه بریدم.
‫از چی بریدی؟
‫خدایا. ولش کن. ‫اینطوری نمی‌شه.
‫فاصله ۱۵۰ میلیون کیلومتری،
‫حرکت با سرعت ۱۶۲ کیلومتر بر ثانیه است.
‫یعنی زمان تقریبی ‫رسیدن به تاو نهنگ ای...
‫زمان رسیدن به تاو نهنگ ای: ‫یازده روز و سه ساعت و چهارده دقیقه.
‫ممنون مری.
‫دکتر گریس، خوش اومدی.
‫ممنون مری.
‫راکی، خوش اومدی.
‫به زمین خوش اومدی.
‫- در اتاق سلامت روان هستید. ‫- وای، وای، وای، وای!
‫مواظب باش راکی. ‫پایینت رو نگاه کن.
‫ساحل مدام در حال تغییره.
‫حتی اگه هر روز بری یه جای ثابت وایستی،
‫ساحلی که می‌بینی کاملا فرق کرده.
‫درخت.
‫اینطوری می‌ری بالا، ‫به بالای درخت می‌رسی...
‫خیلی خوشحالم که جفتمون ‫قراره بریم خونه.
‫یه‌کم تظاهر کردن که ضرری نداره.
‫- موج رو لمس کن. ‫- موج رو لمس می‌کنم.
‫وایپ‌آوت می‌زنم.
‫هنگ‌تِن می‌زنم.
‫وای.
‫دنیا رو عشقه جیگر.
‫توی سومی آپولو بهش آموزش می‌ده.
‫بعد توی هفتمی خودش ‫به بچه آپولو تمرین می‌ده.
‫آره، آره.
‫مشت، مشت، مشت، مشت.
‫- آفرین. ‫- مشت، مشت، مشت.
‫- من می‌گم هر جا، تو بگو... نه. ‫- «هرجا.»
‫- من می‌گم هیچ‌جا، تو بگو... نه. ‫- «هیچ‌جا.»
‫زمین رو دوست دارم.
‫دلم واسه مه تنگ شده.
‫تو چی راک؟
‫تو دلتنگ چه چیزی از خونه شدی؟
‫جفتم.
‫ببینم، چی گفتی؟
‫تو جفت داری؟
‫آره.
‫البته نه که... ‫آخه مطمئنم که...
‫اسمش چیه؟
‫اسمش...
‫خیلی قشنگه.
‫سوال: گریس هم جفت داره؟
‫نه.
‫یعنی داشتم.
‫ولی می‌گفت خیالاتی و سر به هوام. ‫و اینکه نمی‌خوام تو دنیای واقعی سیر کنم.
‫راست هم می‌گفت.
‫بگذریم، الان که پیش مارکه.
‫راکی از مارک متنفره.
‫حالا من رو ول کن. ‫تو که جفت داری.
‫چند وقته با همدیگه‌اید؟
‫دقیقا ۱۸۶.۳ سال.
‫پس هنوز توی فاز ماه‌عسلید.
‫درک نکردم.
‫شوخی کردم، خب؟ یعنی زیاده. ‫خیلی وقته با همدیگه‌اید.
‫ولی کمه.
‫کاپیتان، اجازه دارم روی عرشه بیام؟
‫تو که الان روی عرشه‌ای.
‫کلاه مجانیت رو گرفتی؟
‫- آره، راستش خودم... خریده بودم. ‫- آها.
‫اهل خوندن نیستی، نه؟
‫چرا، هستم. اتفاقا توی یه گروه کر ‫آلمان شرقی آواز می‌خونم.
‫تو خیلی مرموزی.
‫نه، نیستم.
‫من همیشه آرزوم بود باشم.
‫مرموز باشم.
‫خیلی وراجم. مشکلم اینه.
‫مثل همین الان.
‫نخواستم مزاحمت بشم.
‫مزاحم نیستی.
‫خیلی مهمونی عجیبیه.
‫واقعا؟
‫آره. آواز می‌خونن.
‫همه خیلی خوشحالن.
‫همه...
‫کنار هم خوش می‌گذرونن ‫و می‌دونن که قراره بمیرن.
‫همراهی و رفاقت بهشون کمک می‌کنه ‫روی کارشون تمرکز کنن، می‌دونی؟
‫من خیلی اینطوری نیستم.
‫خلاصه...
‫حتما سخته که آدم از همه بخواد که...
‫می‌دونی...
‫راستش سخت نیست.
‫می‌فهمم.
‫خب، نظرت چیه؟
‫به نظرت موفق می‌شین؟
‫ماموریت رو می‌گی؟
‫آره.
‫اگه خدا بخواد.
‫مومن هم هستی؟
‫از مومن نبودن که بهتره.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫♪ گریه‌هات رو بذار کنار که قیامت شده. ♪
‫♪ به آخرین نمایشمون خوش اومدی. ♪
‫♪ امیدوارم لباس قشنگ‌هات رو پوشیده باشی. ♪
‫♪ جلوی در بهشت که نمی‌تونی ♪ ‫♪ به کسی رشوه بدی. ♪
‫♪ این پایین آدم خوبی به نظر میای، ♪
‫♪ ولی اونقدر هم خوب نیستی. ♪
‫♪ چرا وانمود می‌کنیم قبلا اینجا نبودیم؟ ♪
‫♪ چرا انقدر اصرار داریم هر جا ♪ ‫♪ گلوله‌ای دیدیم، فرار کنیم؟ ♪
‫♪ چرا فرار کنیم؟ ♪
‫♪ گریه‌هات رو بذار کنار که قیامت شده. ♪
‫♪ باید جمع کنیم و بریم. ♪
‫♪ انقدر گریه نکن، درست می‌شه. ♪
‫♪ بهم گفته بودن آخر کار نزدیکه. ♪
‫♪ گفته بودن باید جمع کنیم و بریم. ♪
‫♪ انقدر گریه نکن، ♪ ‫♪ لحظه‌هات رو غنیمت بشمر. ♪
‫♪ قراره از اتمسفر خارج بشیم، ♪
‫♪ همه‌چی از این بالا قشنگه. ♪
‫♪ یادت نره که همه‌چی درست می‌شه. ♪
‫♪ یه جای دیگه همدیگه رو می‌بینیم. ♪
‫♪ یه جای دور از اینجا. ♪
‫دیگه بسه.
‫کاش این رو می‌دیدی راک.
‫راکی داره می‌بینه.
‫مسخره است.
‫چی؟
‫مسخره نیست.
‫اسم سیاره...
‫تاو نهنگ ای گذاشته شده...
‫که اسم یه ستاره است...
‫ولی یه «ای» تهش داره.
‫مسخره است.
‫موافقم که اسمش می‌تونست...
‫شورانگیزتر باشه.
‫سوال: نمونه‌بردار استروفج ‫توی موقعیت قرار گرفت؟
‫آره.
‫سینی‌های اسلایدی باز شدن، ‫هر دو طرف رو دارن.
‫وقتشه رفتنه.
‫«وقت رفتنه.»
‫[نمایان]
‫[پترووا]
‫سوال: گریس چیکار می‌کنه؟
‫دارم از لحظه لذت می‌برم.
‫[از ستاره]
‫ما روی زمین وقتی چیزی رو کشف می‌کنیم، ‫می‌تونیم روش اسم بذاریم.
‫- عملا می‌شه گفت تو اول اینجا بودی... ‫- آره.
‫اسمش «سیاره گردالوی نیمه‌سخت‌پوسته.»
‫خب.
‫خب، اگه «سیاره گردالوی نیمه‌سخت‌پوست» ‫قبلا استفاده شده بود،
‫یه گزینه دوم اضافه می‌کنیم.
‫مثلا یه چیزی که شخصی‌تر باشه.
‫شخصی.
‫گفتی اسم جفتت چی بود؟
‫اسمش...
‫باشه، باشه. یادمه.
‫برای جفت راکی باید ‫اسم انسانی بذاریم.
‫«آدریان.»
‫چه قشنگه.
‫عجیبه.
‫چی؟
‫همون مقدار میاد و می‌ره.
‫ولی اگه استروفج بخواد به تکثیر آدریان ‫کمک کنه، باید بیشتر خارج بشه.
‫باید تکثیر دوبل بشه.
‫جور در نمیاد.
‫یا نمی‌تونه تکثیر بشه، یا...
‫[تی‌سی به آدریان - آدریان به تی‌سی]
‫بنا به دلایلی از سیاره بیرون نمیاد.
‫وای خدا.
‫چیه؟ گریس چی دید؟
‫سوال: گریس چی دید؟
‫حیات.
‫این صرفا استروفج نیست.
‫باکتریه.
‫تک‌سلولیه.
‫مثل سلول‌های اریده.
‫یا حتی زمین.
‫سوال: این یعنی چی؟
‫خب، اگه یه زیست‌کره فعال...
‫توی خط پترووا وجود داره...
‫منطقیه که فکر کنیم ‫یه زیست‌کره فعال...
‫روی آدریان وجود داره، که یعنی...
‫موجوداتی روی آدریان زندگی می‌کنن.
‫وای، گریس! گریس!
‫بله؟
‫زندگی! دلیلش زندگیه!
‫- آره. ‫- نه، نه، نه.
‫نه، درک نکردی.
‫صحبت کن خب.
‫- زندگی دلیل چیه؟ ‫- دلیلش زندگیه.
‫خب، زندگی دلیل چیه؟
‫دلیلش زندگیه. دلیلش زندگیه.
‫زندگی دلیل چیه؟
‫حیات روی آدریان دلیل ‫تعادل داشتن استفروجه.
‫حیات روی آدریان باعث می‌شه استروفج بمیره.
‫عین شکارچی.
‫آره.
‫باعث ثبات جمعیت جانداران می‌شه.
‫گریس، اگه شکارچی رو ببریم خونه، ‫ستاره‌هامون نمی‌میرن.
‫زندگی دلیل نمردن ستاره‌هاست.
‫چرا همون اول نگفتی؟
‫اگه روی آدریان یه نوع ‫شکارچی میکروبی باشه،
‫باید توی ابرهایی باشه که استروفج رو ‫تحت تاثیر قرار بده. حله.
‫آها! مشکل اینه فضاپیما ‫برای ورود به اون اتمسفر...
‫طراحی نشده بود.
‫اگه تا پنج کیلومتریش بریم،
‫هزار تیکه می‌شیم،
‫و از گرماش می‌سوزیم.
‫می‌بازیم.
‫هنوز که نباختیم.
‫زنجیر درست می‌کنم.
‫زنجیر بلند درست می‌کنم.
‫دستگاه جمع‌آوری رو بهش وصل می‌کنم.
‫آره، آره. باید زنجیر ‫پنج کیلومتری درست کنی. باشه.
‫نمی‌شه!
‫نگاه کن. مثل این زنجیر.
‫می‌تونی درست کنی؟
‫پس عین ماهیگیریه.
‫اون چیه؟
‫وای! وای! ماهیگیری!
‫باورت می‌شه؟
‫شاید جواب داد.
‫لایک داری جیگر.
‫سلام زمین.
‫نقشه ما عین ماهیگیریه.
‫تا جایی که می‌تونیم ‫به اتمسفر آدریان نزدیک می‌شیم،
‫بعد دستگاه جمع‌آوری رو ‫با زنجیر وارد ابرها می‌کنیم.
‫بعد گریس روی تنه فضاپیما می‌ره ‫و زنجیر رو بالا می‌کشه.
‫اگه فضاپیما با دقیق‌ترین زاویه ‫و سرعت حرکت نکنه، می‌میریم.
‫اینطوری.
‫باید رانش به عقب داشته باشیم ‫تا شتاب مناسب رو حفظ کنیم.
‫حتی با اینکه گریس ‫هیچ تجربه فضانوردی نداره.
‫ولی تمرین کردم، مگه نه؟
‫بیشتر. نه، نه، نه. چپ.
‫بیشتر چپ. بیشتر چپ.
‫عالیه.
‫نه. اشتباهه.
‫مسیر اشتباه. زاویه اشتباه.
‫بد، بد، بد.
‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫خوبه. بده.
‫کمه. کمه.
‫زیاده، زیاده، زیاده.
‫من حتی نکشیدمش.
‫نه، بد شد.
‫گریس خراب کرد.
‫تمام راکی‌ها و تمام زمینی‌ها می‌میرن.
‫می‌میریم، می‌میریم.
‫راکی دستگاه جمع‌آوری ‫شکارچی رو درست کرد.
‫راکی به زنجیر بسته و حاضره.
‫گریس تمرین فضانوردی می‌کنه.
‫خیلی بلد نیست.
‫زمین، نظر تو چیه؟
‫- الو؟ ‫- صدات رو نمی‌شنون رفیق.
‫- چی؟ ‫- مستقیم که با زمین حرف نمی‌زنیم.
‫خیلی از ما دوره.
‫فقط این پیام‌ها رو ضبط می‌کنیم...
‫و می‌گیم چه چیزهایی فهمیدیم و...
‫وقتی کارمون تموم شه...
‫با یه کاوشگر پیام‌ها رو می‌فرستیم.
‫سوال: چرا خودت وقتی که ‫برگشتی خونه بهشون نمی‌گی؟
‫آره خلاصه.
‫رفیق، بلیت من واسه این سفر یکطرفه است.
‫- چی؟ ‫- استروفج کافی داشتیم که برسیم اینجا،
‫ولی واسه برگشت نداریم.
‫سوال: پس گریس چی می‌شه؟
‫آها، من... ‫اونقدر غذا و آذوقه دارم...
‫که چند سالی کافی باشه.
‫تازه اگه جیره‌بندی کنم ‫شاید چند سال بیشتر بمونه.
‫سوال: پس گریس می‌میره؟
‫آره، وقتی کارمون تموم شه...
‫می‌میرم دیگه.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫یادم نبود بگم.
‫نه.
‫گریس باید بگه گریس می‌ره خونه.
‫- ببین، ببین... ‫- نه.
‫- ببین.
‫افتخار آشنایی باهات رو داشتم.
‫تونستم این همه کار خفن کنم.
‫راضی‌ام.
‫دلم رو راضی کردم.
‫یعنی چی؟ دل راضی کردن چیه؟
‫یعنی...
‫فهمیدم که قرار نیست برگردم خونه.
‫دلیلش هم می‌دونم.
‫مشکلی هم ندارم.
‫- لایک می‌دی؟ ‫- نه.
‫لایک کوچولو چی؟
‫نه.
‫باید ستاره‌ها رو نجات بدیم، خب؟
‫گریس.
‫بله؟
‫تو...
‫کلمه ندارم.
‫- چی رو می‌خوای توصیف کنی؟ ‫- به خطر انداختن خودت برای کمک به بقیه.
‫عه، «حماقته.»
‫گریس.
‫سوال: چقدر استروفج نیاز داری؟
‫دو میلیون کیلوگرم.
‫می‌تونم بدم.
‫شیش سال دیرتر می‌رم خونه.
‫خیلی زیاده.
‫راکی مرگ خدمه رو دید.
‫نتونست کمک کنه.
‫گریس می‌گه گریس قراره بمیره.
‫راکی باید کمک کنه.
‫گریس می‌ره خونه.
‫باشه.
‫سوال: مگه دلت رو راضی نکرده بودی؟
‫اصلا جدی نگفته بودم.
‫یه دروغیه که آدم می‌گه.
‫ممنونم.
‫بیا اینجا.
‫عه، عه، عه.
‫چیه؟ چی شد؟
‫بغله.
‫آها.
‫معمولا کاری نیست که یک نفر ‫به تنهایی انجام بدم.
‫یعنی من هم بکنم؟
‫می‌شه فقط بیای جلو؟
‫از کجا می‌فهمی کی بغل تموم شده؟
‫حسش می‌کنی.
‫آها.
‫الان داری حسش می‌کنی؟
‫نه.
‫آها. باشه، فهمیدم.
‫امروز صبح دوباره ‫شبیه‌ساز نمونه‌بردار رو اجرا کردیم.
‫شاپریو و دوبوآ دوباره گل کاشتن.
‫خوبه. بقیه چی؟
‫آماده می‌شن.
‫امیدوارم.
‫چون معلم خوبی دارن.
‫- می‌شه بذاری ازت تعریف کنن؟ ‫- نه.
‫لحنم دستوری بود.
‫باشه.
‫قبوله.
‫اگه دستوره که قبوله. ممنون.
‫خوبه.
‫نظرت چیه؟
‫واقعا... جای تحسین داره.
‫- آره. ‫- تو...
‫کارت درسته.
‫سه روز مونده، نه؟
‫آره.
‫خب... بیست سال آینده چیکاره‌ای؟
‫برنامه‌ای داری؟
‫حالت دستی فعال شد.
‫برو.
‫زیاد بدک نیست.
‫کاملا خوبه.
‫سوال: وقت ماهیگیریه؟
‫یا الان یا هیچ‌وقت.
‫- سه هزار متر رسید. ‫- سه هزار متر...
‫سیگنال کاوشگر.
‫خوبه.
‫به بخش جالب قضیه رسیدیم.
‫ایستادن گریس روی بدنه ‫که نمونه‌بردار رو برگردونه؟ اصلا جالب نیست.
‫شوخی بود.
‫آها، مزاح کردی.
‫گیج‌کننده بود.
‫بگو که شوخیت گرفته.
‫سوال: مشکل چیه؟
‫چیزی نیست.
‫صرفا آسمون اینجا یه‌کم آتیش گرفته.
‫حرف‌های دلگرم‌کننده.
‫با گفتن «حرف‌های دلگرم‌کننده» ‫که دلگرمی نمی‌دی.
‫حرف‌های خیلی دلگرم‌کننده.
‫همچنان نمی‌شه.
‫حس کردی؟
‫آره.
‫من نگران نیستم،
‫تو نگرانی؟
‫آره.
‫خوبه.
‫دستگاه جمع‌آوری نزدیکه.
‫دستگیره رو به موقعیت ببر.
‫به نظرت چقدر طول می‌کشه؟
‫دستگاه جمع‌آوری به زودی باید برسه.
‫آره، رسید.
‫عالی، عالی، عالی.
‫مواظب باش، دستگاه جمع‌آوری مهمه.
‫آره.
‫هشدار ارتفاع.
‫عجله، عجله.
‫گریس.
‫گریس، گزارش بده.
‫گزارش بده.
‫گریس.
‫سوال: گریس خوبه؟
‫خوبم.
‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫همین الان با دستگاه ‫جمع‌آوری شکارچی بیا داخل.
‫عه...
‫سوال: چرا حرکت نمی‌کنی؟
‫هشدار.
‫دمای خارجی بالا رفته است.
‫عجله کن. برو، برو.
‫نه گریس. فکر بدیه.
‫برگرد داخل.
‫الان خودم رو می‌رسونم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫گریس می‌میره.
‫ماموریت رو تکرار می‌کنیم.
‫بعدا تلاش می‌کنیم.
‫فکر نکنم همچنان این ریسک از بین بره.
‫لغو، لغو، لغو.
‫گریس می‌میره.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫گریس؟
‫اومدم.
‫عالی، عالی، عالی.
‫سوال: گریس خوبه؟
‫از اونجا که نمردم، پس آره.
‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه.
‫این صدا از کجا میاد؟
‫از همه طرف میاد.
‫بیشترین صدا از سمت چپ اتاق میاد.
‫جاذبه‌اش داره فضاپیما رو ‫تیکه‌تیکه می‌کنه.
‫سوال: الان بریم؟
‫پاسخ: الان می‌ریم.
‫هشدار: فشار بر روی تنه.
‫تنه‌ی زیر اتاق داره خم می‌شه.
‫اونجا مخزن سوخته.
‫وای. بد، بد، بد.
‫چندان خوب نیست.
‫هشدار.
‫باشه، باشه، باشه.
‫همه آروم باشن.
‫آروم باش!
‫سعی کن خونسرد باشی، خب؟
‫موتور رو متوقف می‌کنی؟
‫فعلا نه.
‫باید تا سقوط نکردیم وارد مدار بشیم.
‫یه فکری دارم.
‫اولا: سقوط نکنیم.
‫دوما: منفجر نشیم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫سفت بشین.
‫حالا؟
‫وایستا.
‫الان؟ الان؟
‫الان!
‫موفق شدیم؟
‫سوال: چرا فضاپیما حرکت می‌کنه؟
‫چون سوراخ شده!
‫بدنه در اتاقک‌های یازده و دوازده ‫از سمت مخزن سوخت، سوراخ شده.
‫گریس.
‫سوال: چی شده؟
‫سوخت داره به آدریان می‌رسه.
‫سوال: مخزن خراب رو جدا کنیم؟
‫آره.
‫جداسازی مخزن سوخت دوازده. ‫تایید کنید.
‫[در انتظار تایید]
‫راکی!
‫[نیروی شدید گریز از مرکز]
‫جداسازی مخزن سوخت یازده. ‫تایید کنید.
‫اون یکی مخزن رو جدا کن!
‫[سیستم گرانش گریز از مرکز] ‫[در انتظار...]
‫[سیستم گرانش گریز از مرکز] ‫[فعال شد]
‫یک نانوگرم استروفج واسه ‫منفجر کردن یه ساختمون کافی نیست.
‫مسئول فوتون اشتباهی ‫بهش یک میلی‌گرم داد.
‫این یعنی یک میلیون برابر بیشتر از ‫انرژی گرماییه که براش آمادگی دارن.
‫یه اشتباه محاسباتی باعث شد ‫تمام کارگروه علمی من بمیرن.
‫مهم نیست. ‫باید پرتاب رو شروع کنیم.
‫اگه از پنجره مداری جا بمونیم، ‫برنامه چند ماه عقب میفته.
‫آره، ولی اگه فرد آموزش‌دیده‌ای ‫برای ماموریت نباشه، فرقی نمی‌کنه.
‫اگه ماموریت به تاخیر بیفته ‫آمار تلفات به طور تصاعدی بالا می‌ره.
‫با جایگزینی یه افسر تحقیقاتی ‫پرتاب رو طبق برنامه انجام می‌دیم.
‫باشه، ولی...
‫کی؟
‫یعنی مثلا...
‫من که فضانورد نیست.
‫من هم فضانورد نخواستم.
‫یه متخصص استروفج می‌خوام ‫که آماده ماموریت باشه.
‫من آمادگیش رو ندارم.
‫هیچ آموزشی ندیدم.
‫خب، شروع کن.
‫من فضانورد نیستم.
‫«فضانورد» چیزیه که من «نیستم.»
‫هیچ تجربه‌ای ندارم، تا حالا توی فضا نبودم. ‫حتی رقص مون‌واک هم بلد نیستم.
‫حتی توی آزمایشگاه فضاپیمایی نبودم.
‫نه، نه، نه. این حرکات نمایشی رو ‫واسه جلب توجه توی اینترنت می‌کنن.
‫من به هیچ عنوان ‫روحیه قهرمانانه ندارم.
‫حتی توی آسانسور حالم بد می‌شه.
‫خوبه دیگه. ‫توی فضاپیما که آسانسور نداریم.
‫از پس من بر نمیاد.
‫تو که باهوشی.
‫خودت حلش کن.
‫شاید درک این مسئله براتون خیلی سخت باشه،
‫ولی بعضی‌ها کلا بدبختن.
‫بعضی‌ها با محدودیت ستاره نمی‌شن.
‫تو هر جلسه مهم و بزرگی ‫که برای برنامه‌ریزی علمی...
‫یا استراتژی این ماموریت داشتیم، ‫شخصا حاضر شدی.
‫یه بخش مهم ماموریت رو یادت رفته،
‫که عملا این کار خودکشیه.
‫گریس، قراره همراه‌های خوبی داشته باشی.
‫حتی اگه نری هم قراره بمیری.
‫آره، ولی مرگم مثلا...
‫سی سال دیگه با...
‫با همه‌مون می‌میری.
‫هیچ خویشاوند نزدیکی نداری.
‫حتی سگ خونگی هم نداری.
‫خب، محض شفاف‌سازی می‌پرسم،
‫شما الان از من می‌خواین که...
‫جونم رو فدا کنم؟
‫بله. خواسته همه‌مون همینه.
‫می‌شه روش فکر کنم؟
‫سه ساعت وقت داری.
‫حرکت چشم شناسایی شد.
‫دکتر گریس، صبح به خیر.
‫وقتی خوابی حواسم بهت هست...
‫ولی، عه...
‫باید بلند شی‌ها.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫[موقعیت: آزمایشگاه]
‫هر کاری به ذهنم رسید کردم.
‫براش لامپ گرمایشی درست کردم.
‫برام یه پیغام آخری گذاشته بود.
‫[زمین رو نجات بده، ارید رو نجات بده.]
‫[استروفج]
‫شکارچی رو گرفتیم.
‫فعلا اسمش رو «تاومیبا» گذاشتم.
‫مطمئنم وقتی به هوش بیای قراره...
‫کلی غر بزنی که چقدر اسم بدیه...
‫چون ترکیب «امیب» و «تاو نهنگه» و...
‫تاو رو به امیب چسبوندم، ولی...
‫من جواب می‌دم که این سادگی ‫در نوع خودش زیباست.
‫بذار فعلا بحثش رو نکنیم.
‫فعلا عقب بندازیم.
‫توی متغیرهای جوّی چند تا آزمایش انجام دادم،
‫و نکته جالب این بود ‫که هر بار نیتروژن رو وارد کردم،
‫از بین رفت.
‫می‌دونم الان می‌خوای بگی چقدر بد،
‫چون این مشکله و ما برای زنده‌موندن،
‫توی محیط جوّی زهره بهش نیاز داریم.
‫قطعا باید می‌فهمیدم چطوری ‫حالتی از نیتروژن تولید کنم...
‫که در مقابل تاومیبا مقاوم باشه.
‫حدس بزن از چی استفاده کردم؟
‫همون مخزن‌های تکثیری ‫که با زنونیت تو درست کردیم.
‫می‌دونی چیه؟
‫الان ما دو تا آدم خیلی خفن و باحالیم...
‫که تونستن نیتروژن مقاوم ‫به تاومیبا درست کنن.
‫الان فقط کافیه انقدر ازش ‫تولید کنیم که توی سفر دووم بیاریم.
‫تو هم باید بیدار شی...
‫چون نمی‌دونم سهم تو از تاومیبا رو ‫چطوری به ارید برسونم.
‫خلاصه...
‫سخت نگیری‌ها...
‫ولی ما یه قراری داشتیم.
‫[دنیا رو نجات بده]
‫هیس.
‫گریس؟
‫راک، می‌شه لطفا...
‫چطور بگم...
‫یه‌کم بذاری...
‫واسه خودم...
‫استراحت کنم؟
‫شکارچی رو پیدا کردیم؟
‫نه یعنی آره.
‫عالی، عالی، عالی.
‫راکی، طراحی مخزن تکثیر.
‫کارت خوب بود داداش.
‫خبری: می‌تونیم بریم خونه.
‫می‌تونیم بریم خونه.
‫مشت می‌دی؟
‫نه.
‫هنوز یاد نگرفتی.
‫قبوله.
‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫سوال: حالا چیکار کنیم؟
‫جشن می‌گیریم.
‫وای.
‫لباس مخصوص مهمونیه.
‫یه کاری کردی مجبور شم ‫که به سر و وضعم برسم.
‫این چیه؟
‫اجازه هست؟
‫راکی هم داره.
‫بفرما.
‫قشنگه.
‫آره بابا.
‫[قهرمان دنیا]
‫چیز خاصی نیست، ‫یه هدیه کوچیکه.
‫لپ‌تاپ خودمه.
‫دستگاه متفکر قابل حمل زمینی!
‫که توش پر از دانش انسانیه.
‫ممنون، ممنون، ممنون.
‫یه چیز دیگه هم مونده.
‫چی؟
‫این... این چیه؟
‫زمینه.
‫واسه اینکه به یادم بمونی.
‫راکی فراموش نمی‌کنه.
‫من برات کادویی نگرفتم.
‫تو قبلا همه کادوها رو دادی.
‫ولی اگه قرار بود یه کادویی بدم، ‫چی دوست داشتی؟
‫خیلی دلم می‌خواست ‫سفینه باحالتون رو ببینم.
‫می‌فهمم که فکر می‌کنی ‫من مناسب این ماموریتم،
‫ولی...
‫از پس من بر نمیاد.
‫نمی‌تونم.
‫یه راه دیگه پیدا می‌کنی.
‫تو تنها راه منی.
‫جای من توی کلاس درسه.
‫انقدر وانمود نکن به فکر شاگردهاتی. ‫خیلی توهین‌آمیزه.
‫گریس، تا سی سال دیگه...
‫یک چهارم...
‫از کل جمعیت زمین رو از دست می‌دیم.
‫تازه اگه فرض کنیم کشورهای دنیا ‫بخوان برای جیره‌بندی غذا همکاری کنن...
‫که هیچ‌وقت نمی‌کنن.
‫پس باید تخمین رو دوبرابر کرد.
‫اگه ذره‌ای بچه‌ها یا...
‫هر کس دیگه‌ای برات مهمه، ‫باید سوار اون فضاپیما بشی.
‫متوجه خطراتش هستم.
‫واقعا می‌گم.
‫ولی جربزه‌اش رو ندارم.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫شرمنده، ولی...
‫نمی‌تونی با حرف راضیم کنی.
‫من هم نخواستم با حرف راضیت کنم.
‫می‌خوام...
‫کمکت کنم کاری که قراره...
‫در آینده بکنم رو درک کنی.
‫آره، لطفا.
‫خونسرد باش. بیاین تو.
‫قضیه چیه؟
‫طبق نقشه ماموریت قرار بوده برای ‫امنیت بیشتر خودت، توی کما قرار بگیری.
‫مثل یک قهرمان ازت یاد می‌شه.
‫بی‌خیال. مسخره است.
‫چاره‌ای ندارم.
‫خوب هم داری. ولم کن.
‫چیکار می‌کنی؟
‫ممکنه فکر کنی دارم ‫به اعتمادت خیانت می‌کنم،
‫ولی از روی ایمانیه که بهت دارم.
‫قطعا داری به اعتمادم خیانت می‌کنی.
‫لطفا سخت‌ترش نکن.
‫بی‌خیال.
‫حالا بذارین صحبت کنیم.
‫بگیر بشین که جور دیگه پیش بریم.
‫ولم کنین.
‫آره، داره می‌دوئه.
‫نه!
‫نه، نمی‌تونم!
‫نه!
‫نکنید!
‫نکنید! نکنید!
‫تو خودت رو می‌شناسی.
‫مطمئن باش موفق می‌شی.
‫دارم فکر می‌کنم چیزی یادم رفته یا نه.
‫سوال: تعمیر مخزن سوخت خوب بود؟
‫آره، آره. خوب کار می‌کنه.
‫خوبه. خوشحالم، خوشحالم، خوشحالم.
‫خب...
‫رفیق...
‫بله، رفیق؟
‫نمی‌دونم چی باید بگم، ‫پس صرفا...
‫گریس؟
‫دیگه کسی نیست ‫وقتی خوابی پیشت باشه.
‫آره.
‫تو خیلی شجاعی.
‫راستش من که نمی‌دونم.
‫تو شجاع‌ترین انسانی هستی ‫که من توی عمرم دیدم.
‫اهه؟
‫شوخی کردم.
‫فهمیدم.
‫چون کلا یه انسان دیدم، ‫که اون هم خودتی.
‫همون اول فهمیدم.
‫بامزه بود.
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫خداحافظ.
‫کلمه رو درک نکردم.
‫یعنی... می‌بینمت.
‫ولی قرار نیست دیگه من رو ببینی.
‫می‌دونم.
‫شما چطوری خداحافظی می‌گین؟
‫نمی‌گیم.
‫این کار رو می‌کنیم.
‫سفر به زمین چهار سال و ‫دو ماه و یازده روز طول خواهد کشید.
‫[گریس]
‫آلاینده شناسایی شد.
‫[در حال خاموش‌کردن موتورها]
‫[نیازمند حالت دستی!]
‫[هشدار!]
‫نشتی داره.
‫مشکل از زنونیته.
‫تاومیبا نمی‌تونه ازش رد بشه.
‫احتمالا چون توی مخازن تکثیر ‫زنونیت تولیدش کردیم...
‫و یاد گرفت ازش فرار کنه.
‫قبل از اینکه همه استروفج‌های ‫فضاپیما رو بخوره، متوقفش کردم.
‫فضاپیمای راکی از زنونیته.
‫تاومیبا حتما به خطوط سوختش می‌رسه.
‫اون هم نمی‌تونه نشتی رو پیدا کنی، ‫چون نشتی از خود فضاپیماست.
‫سوختش تموم می‌شه. ‫توی فضا گم می‌شه.
‫سیستم‌های کنترل علائم حیاتیش ‫از کار می‌افتن.
‫اگه بر همین اثر نمیره، ‫تشعشعاتش باعث مرگش می‌شه.
‫یعنی قراره مرگ طولانی و...
‫آروم و...
‫دردناکی داشته باشه.
‫تک و تنها.
‫[من کی هستم؟]
‫[من - راکی]
‫[مدت ۵۶.۱۸۷ روز]
‫جفتش رو نمی‌تونم.
‫یا باید برم خونه.
‫یا باید راکی رو نجات بدم.
‫تمام گزارش‌های تحقیقاتیمون ‫از چیزهایی که درباره...
‫تاومیبا کشف کردیم برات فرستادم ‫تا شما بتونین...
‫تولید تاومیبای خودتون رو شروع کنین.
‫[رینگو]
‫حداقل قرار نیست بشنوم ‫که بهم بگی «دیدی گفتم؟»
‫حتی با اینکه درست می‌گفتی.
‫[جرج]
‫[جان]
‫[پال]
‫[رینگو]
‫اومدم رفیق.
‫زمین، این راکیه.
‫راکی، این زمینه.
‫سلام زمین. من راکی‌ام.
‫راکی از ارید هستم.
‫راکی توی اون فیلم شما نیستم.
‫نه خیر، نه خیر، نه خیر.
‫مطمئنم خودشون می‌دونن.
‫از تمام یافته‌هامون برات ‫گزارش‌های تحقیقاتی فرستادم،
‫و یه چیز بامزه هم اون وسط گذاشتم.
‫امیدوارم جور در بیاد.
‫حالا اگر هم نیومد، ‫تو که خودت باهوشی.
‫یه‌طوری حلش کن.
‫دکتر کاپیتان رایلند گریس هستم ‫و از «درود بر مریم» گزارش می‌دم.
‫به قول اریدین‌ها...
‫شروع می‌کنیم.
‫[کشت و تولید تاومیبا]
‫صبح به خیر آرماندو.
‫زحمتت شد.
‫نوبرش رو آورده.
‫اومدم!
‫چرا انقدر لفتش می‌دی؟
‫خودت چرا انقدر زود میای؟
‫کلی در زدم.
‫آره، می‌دونم. عمدا محل ندادم.
‫گریس، در رو ببند.
‫عه، راست می‌گی.
‫حالا چرا؟ مگه اینجا محله امنی نبود؟
‫من در می‌سازم، تو در می‌بندی.
‫باشه حالا. ‫آرماندو هوای تازه دوست داره.
‫می‌شه یه‌کم درباره دمای آب صحبت کنیم؟
‫آره.
‫خیلی خفنه... ‫که خودت تونستی درستش کنی.
‫خیلی سرده.
‫قبلش هم که جوش بود.
‫نمی‌شه ولرم باشه؟
‫به آدریان می‌گم روش کار کنه.
‫لطفا به تیم روشن‌سازی زیست‌گنبدی ‫بگو که الان عالی شده.
‫نمی‌خوای از این آفتابی‌تر بشه؟
‫نه بابا، این... ‫تو که می‌دونی چقدر مه دوست دارم.
‫گریس.
‫بلی؟
‫دانشمندهای اریدین آماده‌ان...
‫که «درود بر مریم» رو آماده سفر خونه کنن.
‫می‌شه بهش فکر کنم؟
‫آره، اصلا عجله نکن.
‫صبح به خیر بچه‌های گل.
‫خب، همه سر جاهاشون بشینن.
‫خواب نمونین.
‫کی می‌تونه بگه سرعت نور چقدره؟