‫پروتکل شمارش معکوس آغاز شد.
‫کمک!
‫صدات رو می‌شنوم، ولی کجایی؟
‫سلام. بذارید اول زود خودم رو معرفی کنم.
‫من ابربانو هستم.
‫خب، اسم واقعیم یوشیه هست.
‫یه معلم معمولی توی یه مدرسه‌ی معمولی هستم.
‫ولی یه راز بزرگی دارم.
‫من حیوانات رو نجات می‌دم.
‫وقتی صدای حیوانی رو ‫می‌شنوم که کمک می‌خواد...
‫یه تیکه گچ می‌خورم و به ‫صورت جادویی تبدیل به...
‫همون چیزی که حدس زدید می‌شم.
‫خوشبختانه مجبور نیستم ‫همیشه این رو یه راز نگه دارم...
‫چون نامزدم حکیم خبر داره...
‫همچنین چند تا از دانش‌آموزهای کلاسم، ‫توبی، میلا و مانو.
‫خوشبختانه عده‌ی زیادی خبر ندارن.
‫مثلا آقای سیبیل.
‫که باعث می‌شه وقتی واسه ‫کاری برم خیلی زشت بشه...
‫مثلا همین الان!
‫دارم میام!
‫کمک!
‫کجایی؟
‫کمکم کن!
‫کسی هست؟
‫هاپو، اونجا چیکار می‌کنی؟
‫کمک، نمی‌تونم بیام بیرون!
‫صدات رو از کلاس شنیدم و زود اومدم.
‫کلاس داری؟
‫آره، خیلی وقت ندارم. وسط کلاس ریاضی بودیم.
‫وای، واقعا گیر کردی.
‫آره، خیلی گیر کردم.
‫- صبر کن. ‫- چیه؟
‫- چیزی توی دهنته؟ ‫- نه...
‫مطمئنی؟
‫نه...
‫خیلی‌خب... نمی‌خوام ولش ‫کنم. آخه از دستش می‌دم!
‫خیلی‌خب، تا سه می‌شمرم، استخون رو بنداز...
‫تا بکشمت بیرون.
‫یک، دو، سه!
‫استخونم کو؟
‫استخونم. استخونم!
‫اینجاست!
‫سری بعدی کمتر حریص باش.
‫مرسی خانم سبز!
‫صبر کن، استخون مال خودت بود دیگه؟
‫واقعا باید یاد بگیرم کنترلش کنم.
‫ببخشید!
‫بیا
‫صبح‌بخیر.
‫یوشیه؟
‫حکیم.
‫- تو هم صداش رو شنیدی؟ ‫- صدای قلبم بود.
‫وقتی دیدمت محکم‌تر تپید.
‫صدای یه پرنده بود. یه چیزی شنیدم ولی...
‫توی زمین بازی چیکار می‌کنی؟ مگه نباید...
‫کلاس!
‫خانم، خیلی وقت بود رفتی.
‫مشکلی پیش اومده بود؟
‫واسه حیوانات یعنی.
‫همه‌چیز مرتبه.
‫فقط باید...
‫خب یکم رفتم...
‫و فکر کردم یه صدایی شنیدم ولی...
‫احتمالا چیز خاصی نبود.
‫وقتی قیافه‌اش اینطوری می‌شه ‫قراره تبدیل به ابربانو بشه.
‫فقط ببین، سه، دو، یک، و...
‫خانم یوشیه.
‫- صبح‌بخیر. ‫- عه آقای سیبیل.
‫- سلام. ‫- تقریبا به تعطیلات رسیدیم...
‫و همه‌ی کلاس‌ها باید تمیز بشن...
‫چون طی چند هفته‌ی آینده رنگ‌آمیزی داریم.
‫و باید این‌ها از دیوارها کنده بشن.
‫- سروصدا داره. ‫- سروصدا؟
‫آخه اون‌ها نقاشی بچه‌هاست.
‫خب هر چی که باشن، باید کنده بشن.
‫و اینجا و اینجا هم، ‫همه‌چیز رو بردارید و...
‫خوب جارو بکشید و میزها رو ‫با یه پارچه‌ی نم‌دار دستمال کنید.
‫هر چی تمیزتر باشه رنگش بهتر می‌شه.
‫پنجره‌ها رو هم تمیز کنید.
‫- من الان یکم... ‫- آقای سیبیل!
‫گمونم فهمیدیم، مگه نه بچه‌ها؟
‫قطعا.
‫جارو بکشیم و پنجره‌ها رو تمیز کنیم.
‫- همه‌جا رو به دقت تمیز کنید. ‫- به دقت. فهمیدیم.
‫و پنجره‌ها یاتون نره.
‫همه‌چیز رو جمع می‌کنیم و تمیز می‌کنیم.
‫واقعا.
‫- فورا شروع می‌کنیم. ‫- بله، و فورا...
‫شروع کنید. بله، خوبه.
‫بسیارخب خانم یوشیه.
‫هی، عجیب بود.
‫حالا رفته.
‫بشقاب‌ها کجان؟
‫ولش کن، پیدا کردم.
‫- آره. ‫- یه غذای خوب بخوریم؟
‫یه شام رمانتیک دو نفره.
‫که بالاخره تصمیم بگیریم ‫واسه تعطیلات کجا بریم.
‫این‌ها رو هم می‌ذارم.
‫بیا ویلم.
‫آره، خوبه.
‫مگه قرار نبود یه شام رمانتیک باشه؟
‫- این هم خوبه دیگه، نه؟ ‫- آره...
‫- این هم خوبه. ‫- خیلی خوبه.
‫بریم سر موضوع تعطیلات.
‫- داشتم فکر می‌کردم که... ‫- باز شروع شد.
‫یه سفر خوب با دوچرخه بریم.
‫- خیلی رمانتیکه. ‫- حکیم، بیا!
‫از کجا اومدی؟
‫از باغ‌وحش فرار کردی؟
‫یا گم شدی؟
‫چی می‌گه؟
‫نمی‌دونم.
‫کاش می‌تونستم خودم تبدیل به ابربانو بشم.
‫ولی الان همون چیزی رو ‫می‌شنوم که تو می‌شنوی.
‫می‌شنوم چی می‌گه. صبر کن.
‫آره.
‫می‌دونی چی می‌گه؟
‫که خیلی مهمه که با من یه شام رمانتیک بخوری.
‫قضیه اصلا پیش نمی‌ره. باید یه کاری بکنم.
‫می‌رم توی کارش. بزن بریم بالا.
‫نزدیکیم...
‫خب باز شو، بذار ببینم.
‫خیلی‌خب، یک، دو...
‫ویلم!
‫کمک!
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم کمکت می‌کنم، نمی‌فهمی؟
‫ممکن بود به خودت آسیب بزنی.
‫خب حالا ابربانو شدی، ‫برو سراغ طوطیه.
‫آره، طوطی!
‫بالاخره حرفم رو می‌فهمی.
‫گوش کن، باید همراهم بیای جنگل رو نجات بدی.
‫من؟ باید جنگل رو نجات بدم؟
‫آره.
‫آهای، اون شام ماست.
‫حکیم، پرواز کرده از اون سمت اقیانوس اومده.
‫- چه خوشمزه است. هیاسینتا صدام کن. ‫- ببخشید هیاسینتا...
‫پرواز کرده از اون سمت اقیانوس اومده.
‫حتما. طوطی‌ای که اسمش هیاسینتاست.
‫- بذار غذاش رو بخوره. ‫- نه، ساکت نباش.
‫خیلی وقت نداریم. گوش کن، ‫یه گنبد بزرگ روی جنگله.
‫همه‌جا آشغال ریخته و کلی آدم ریخته اونجا. ‫جنگل در خطره!
‫همه می‌گن تو یعنی ابربانو ‫می‌تونی بهمون کمک کنی.
‫تو ابربانو هستی دیگه؟
‫آره، ولی مثلا گاهی خرگوشی ‫یا سگی رو نجات می‌دم...
‫یا یه موش کوچیک...
‫یا یه باغ‌وحش.
‫آره، ولی یه جنگل کامل...
‫آره، معلومه که جنگل کامل.
‫چیکار می‌کنی؟ بس کن!
‫چی شده؟
‫ببخشید...
‫- خانم، نقشه‌ای دارین؟ ‫- کی می‌ری؟
‫نمی‌رم.
‫پس جنگل چی؟
‫نمی‌تونم تنهایی جنگل رو نجات بدم.
‫معلومه که می‌تونی! تو ابربانویی.
‫و تازه، ما هم باهات میاییم.
‫عمرا. خیلی فکر بدیه.
‫می‌رم خونه و به اون طوطی می‌گم...
‫که کمکی از دستم برنمیاد.
‫خب بچه‌ها...
‫- تعطیلات خوبی داشته باشی تیمو. ‫- شما هم آقا.
‫- تعطیلات خوبی داشته باشی مارا. ‫- همچنین آقا.
‫خانم یوشیه.
‫تعطیلات خوبی داشته باشید.
‫امیدوارم بتونید یکم استراحت کنید.
‫قطعا آقای سیبیل.
‫- تعطیلات خوبی داشته باشی توبی. ‫- خداحافظ.
‫تعطیلات خوبی داشته باشی میلا.
‫مانو.
‫تعطیلات خوبی داشته باشی لیزبت.
‫بیایید تعقیبش کنیم.
‫آقای سیبیل. تعطیلات خوبی داشته باشید، ‫شش هفته‌ی دیگه می‌بینمتون.
‫فکرش هم نکن حکیم عزیز.
‫قراره مدرسه رو رنگ کنیم.
‫هان؟ ما؟
‫با هم؟
‫- کل مدرسه رو؟ ‫- از فردا شروع می‌کنیم.
‫پس می‌بینمت.
‫تعطیلات خوبی داشته باشید.
‫دارم توضیح می‌دم که نمی‌تونم برم جنگل...
‫ولی نمی‌فهمه.
‫می‌تونی بری!
‫ما هم می‌تونیم بیاییم. ‫نامه‌هامون رو نخوندی؟
‫والدینمون اجازه دادن که بیاییم.
‫بیایین جنگل؟
‫اون سمت اقیانوس؟
‫اون بخشش رو نگفتم...
‫- ولی می‌تونیم بریم اردو. ‫- اردو؟
‫پس میاییم دیگه.
‫نه، نمی‌ریم.
‫ویلم، شروع نکن!
‫ویلم!
‫کمک!
‫دفعه‌ی آخرت باشه ویلم.
‫خواهیم دید.
‫- من رو ببر... ‫- ببخشید.
‫ولی واقعا نمی‌تونم باهات بیام.
‫- ولی تو ابربانویی دیگه، نیستی؟ ‫- چرا، ولی...
‫- بله؟ ‫- نمی‌تونم.
‫چرا چرا روی لباست نوشته افسانه‌ی جنگل؟
‫این دختر...
‫افسانه‌ی جنگل؟
‫آره، یه جایی نزدیک اون ‫گنبد یه غار جادویی هست...
‫که اون علامت‌ها اونجا هم هست.
‫خانم! قضیه‌ی افسانه چیه؟
‫ظاهرا توی جنگل یه غاری با این علامت هست.
‫صبر کن...
‫- خاله فردریک... ‫-چی؟
‫خاله‌ام یه کاشف بود.
‫توی خونه‌اش یه مجسمه پیدا کردم...
‫که از جنگل آورده بود.
‫وقتی که شکست قدرت‌ها از مجسمه آزاد شدن...
‫و باعث شد من ابربانو بشم.
‫ولی هیچوقت نفهمیدم اون ‫قدرت‌های جادویی از کجا اومدن.
‫اون غار اینه؟
‫خودت می‌تونی بیای بفهمی، من نمی‌دونم.
‫حالا پس باید بری خانم.
‫هم می‌تونی به حیوانات کمک ‫کنی و هم راز ابربانو رو بفهمی!
‫می‌دونم آقای پیپ...
‫قبوله.
‫می‌ریم جنگل!
‫وای، بالاخره. بیا!
‫- مطمئنی این بهترین راهه؟ ‫- من محاسبه کردم.
‫اگه ما رو محکم ببندی و معلممون ‫با تمام سرعتش پرواز کنه...
‫طی شش ساعت و سی و پنج دقیقه ‫و سی و سه هزارم ثانیه می‌رسیم.
‫من پرواز فراصوتی رو تمرین کردم.
‫و بچه‌ها چی؟
‫اصلا حسش هم نمی‌کنن.
‫بابت سفرمون شرمنده.
‫مهم نیست.
‫وقتی نامزدت قهرمان باشه همین می‌شه دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫همه حاضرید؟
‫- آره. ‫- بریم!
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫اون پشت اوضاع چطوره؟
‫خوبه خانم! خوبه!
‫چقدر اینجا قشنگه!
‫خیلی باحاله!
‫خوبه!
‫حالا آماده شید!
‫قراره دیوار صوتی رو بشکنیم!
‫آقای سیبیل؟
‫آهای؟
‫آقای سیبیل؟
‫عه، حکیم!
‫خوب شد اومدی.
‫خیلی‌خب...
‫- می‌شه یکم لبخند بزنی؟ ‫- دارم لبخند می‌زنم.
‫عه، باشه.
‫این هم از این.
‫و یکی هم از اینجا بگیر. اینطوری.
‫- اینطوری؟ ‫- آره، از زیر.
‫داورها می‌خوان سیبیل ‫رو از تمام زوایا ببینن.
‫- داری وارد رقابتی چیزی می‌شی؟ ‫- رقابت الکی‌ای نیست حکیم.
‫برنده‌ی رقابت بین‌المللی ده‌ساله‌ی ‫سیبیل همیشه...
‫یک نفر از خاندان سیبیل بوده.
‫ببین.
‫پدرِ پدرِ پدرزرگم سیبیل، ‫پدرِ پدربزرگم سیبیل...
‫پدربزرگم سیبیل. و حالا نوبت منه.
‫به زودی برنده‌ی بزرگ‌ترین ‫رقابت سیبیل در کل دنیا می‌شم.
‫این عکس‌ها صرفا واسه نمایشن.
‫پیشاپیش تبریک می‌گم.
‫ممنون حکیم.
‫می‌شه یه لحظه زود کمک کنی که...
‫این رو از دوربین بریزی یه جایی که بفرستی...
‫لطفا واسم ثبتش کن، من بلد نیستم.
‫- آره، ببین. ‫- آره.
‫- خب، این کار رو می‌کنی... ‫- آره.
‫- این خوبه؟ ‫- عالیه!
‫ثبت شد!
‫حالا باید صبر کنیم دیگه؟
‫چی گفتم؟ همه می‌دونن من قراره برنده بشم.
‫حالا می‌تونیم با خیال راحت ‫رنگ‌آمیزی رو شروع کنیم.
‫ببین!
‫ابربانو!
‫خشکی می‌بینم!
‫تقریبا رسیدیم!
‫صبر کنین! بهتون کمک می‌کنم.
‫خوبی میلا؟
‫توبی؟
‫دست‌هام یکم درد می‌کنن.
‫تو چی مانو؟
‫من دستشویی دارم...
‫می‌شه برم اون سمت؟
‫باید بری دیگه.
‫ولی خیلی دور نشو. باید پیش هم بمونیم.
‫اینجا خیلی قشنگه!
‫میلا!
‫پیش هم بمونید.
‫آره، خیلی هم گرمه.
‫آهان. بهتر شد.
‫خانم، زود بیا! بیا اینجا.
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫ببین چی پیدا کردم!
‫خیلی وقته کسی اینجا رو تمیز نکرده.
‫همه‌چیز خالیه.
‫خب، تقریبا همه‌چیز.
‫ببینید، یه تخت اونجاست!
‫توبی!
‫ای وای...
‫وای، این نقشه چیه؟
‫خاله فردریک؟
‫اون غار اینجا هم هست؟
‫کمک!
‫- صبر کنین. ‫- کمک!
‫الان برمی‌گردم.
‫کمک! گیر کردم! می‌شه یه نفر کمک کنه؟
‫اومدی. می‌شه اون گنبد رو برداری؟
‫خب، اول باید که...
‫- کمک! ‫- یه حیوانی رو نجات بدم!
‫چی؟ یه حیوان رو نجات بدی؟
‫هی! مگه واسه گنبد نیومدی؟
‫کی صدا می‌زد؟
‫- آهای؟ ‫- وای، ابربانو!
‫هی!
‫چه خفن.
‫تو صدام کردی؟
‫همه می‌گن تو قراره جنگل رو نجات بدی.
‫همه دارن راجع به مبارزه‌ی قرن حرف می‌زنن.
‫ابربانو در مقابل گنبد مرگ!
‫گنبد مرگ؟
‫خب، از خودم در آورم.
‫تو برنده می‌شی، همه می‌دونن!
‫سلام!
‫می‌شه یه نفر کمکم کنه؟
‫- وای لاکپشت. ‫- آره، لاکپشت احمق.
‫چه بلایی سرت اومد؟
‫می‌خواستم این رو از رودخانه در بیارم...
‫چون ماهی‌ها داشتن اذیت می‌شدن، ‫همیشه می‌گفتن.
‫حالا روی سرت گیر کرده نابغه.
‫- نمی‌شه بذارم ماهی‌ها خفه بشن که. ‫- و من هم نمی‌ذارم تو خفه بشی.
‫- صبر کن. ‫- باشه.
‫بیا!
‫خورشید، هوا، آسمان آبی!
‫ممنون ابربانو، ممنون!
‫این ظرف پلاستیکی چطوری اومده اینجا؟
‫از هتل اون گنبد مسخره.
‫کل رودخانه پر آشغال شده...
‫و هیچکس کاری از دستش برنمیاد.
‫هی، کجا می‌ری؟
‫نمی‌دونم، ولی چیزی نمی‌شه.
‫- قهوه؟ ‫- آره لطفا.
‫شبت‌بخیر حکیم...
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫به نظرت یوشیه و بچه‌ها خوبن؟
‫من هم امیدوارم خوب باشن.
‫توبی! اه!
‫باشه، باشه...
‫باشه، باشه... اومدم.
‫همه بیدار شید!
‫حکیم! مراقب باش!
‫- باز داری خیالبافی می‌کنی؟ ‫- ببخشید آقای سیبیل.
‫اگه یه قطره میفتاد روی سیبیلم...
‫عه، ایمیل اومد!
‫معلومه پیام دادن که بگن لازم نیست ‫توی مرحله‌ی مقدماتی شرکت کنم...
‫و باید مستقیم به بخش نهایی برم.
‫«آقای سیبیل عزیز.»
‫«بدین ترتیب به اطلاع شما ‫می‌رسانیم که سیبیل شما...
‫متاسفانه مورد قبول واقع نشده...»
‫مورد قبول واقع نشده... سیبیل من...
‫جایزه‌ام...
‫آقای سیبیل، قبول نشدی؟
‫نه...
‫نه، نه...
‫چیزی نشده.
‫رقابت و سیبیل‌ها...
‫اصلا اهمیتی ندارن که، وقتی ‫باید یه مدرسه رو رنگ کنی...
‫برگردیم سر کار.
‫- وای. ‫- ای وای...
‫این چیه خانم...
‫خیلی بزرگه!
‫خانم، اینجا رو ببین!
‫وای نه.
‫چه چندشه.
‫- می‌‌ریم داخل خانم؟ ‫- آره، وگرنه چیزی نمی‌فهمیم.
‫- بچه‌ها نگاه کنین، یه در اونجاست. ‫- آره، بیایین.
‫آره، آره، می‌رم.
‫- خیلی عجله داره، نه؟ ‫- خیلی.
‫در هتل پنج ستاره‌ی ما.
‫به اقامتگاه ما خوش اومدید.
‫جایی که می‌توانید آرامش ‫و لذت رو تجربه کنید.
‫منتظر نظر مثبت شما هستیم.
‫خانم، نمی‌شه ما اینجا بمونیم ‫و تو گنبد رو حذف کنی؟
‫بیایید بریم باز هم بگردیم.
‫چرا اسم ما توی رزروها نیست؟
‫می‌دونید که نظر ما تعیین می‌کنه که اینجا...
‫جای موفقیه یا نه؟ من خیلی آشنا دارم. ‫می‌دونید چه تاثیری روی شما داره؟
‫- من پنج ستاره می‌دم... ‫- مشتری‌های عزیز!
‫چه کمکی از دست من برمیاد؟
‫رزرو ما گم شده.
‫اصلا مشکلی نیست.
‫من درستش می‌کنم.
‫بهتون بسته‌ی اتاق دو کولره...
‫با نمای مخصوص تمساح رو می‌دم.
‫و بهتون تجربه‌ی فیل رو پیشنهاد می‌کنم.
‫می‌تونید حیوانات ‫واقعی رو از نزدیک ببینید.
‫واسه بچه‌ها خیلی خوبه و قیمتش ‫هم فقط دویست یورو بیشتره.
‫- ولی امنه؟ ‫- امن؟ خانم...
‫خودم گرفتمشون! با این دو تا دست‌هام.
‫گرفتمشون، تعلیمشون دادم و اهلیشون کردم.
‫فقط امن نیست، بلکه...
‫اینجا رو. آبنبات رایگان!
‫- این... یه لحظه لطفا. ‫- می‌شه این رو بگیریم؟
‫هوگو...
‫کجایی هوگو؟
‫خب سوسک‌ها، بیایید.
‫شکر خوشمزه.
‫هوگو! جواب بده!
‫بله آقا؟ حاضرم.
‫سه تا بچه‌ی بی‌سرپرست اینجان.
‫تو راهشون دادی؟
‫- بچه؟ ‫- آره.
‫بی‌سرپرست!
‫زود بیا اینجا!
‫- همین الان. ‫- اومدم قربان.
‫این.
‫بله.
‫خب...
‫اینجا چیکار می‌کنن؟
‫اصلا مشتری هستن؟
‫نمی‌دونم آقا.
‫- بیرونشون کنم؟ ‫- آره.
‫یا... نه، نه.
‫- نه، خیلی‌خب. ‫- صبر کن.
‫اون کیه؟
‫همراه اون بچه‌هاست؟
‫- اون رو هم بیرون می‌کنم. ‫- نه، نه.
‫خانم به این زیبایی رو بیرون کنی؟
‫آقا؟
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫برو سر کارت.
‫- این واقعا... ‫- بهشت روی زمینه!
‫به پارک جنگلی کولیبری خوش‌اومدی!
‫من ادواردو هستم. خوشوقتم.
‫من یوشیه هستم.
‫یوشیه؟
‫چه اسم قشنگی.
‫گمونم مال اون سمت اقیانوس باشی.
‫زنی به زیبایی شما انقدر ‫دور از خونه چیکار داره؟
‫من...
‫ما...
‫اومدیم اردوی مدرسه!
‫اردوی مدرسه؟
‫خب.
‫حتما این روزها هزینه‌اش خیلی زیاد شده.
‫من مالک هر چیزی هستم که اینجا می‌بینید.
‫خودش رو کرده مالک جنگلی که دزدیده.
‫همراهم بیا یوشیه تا همه چیز رو نشونت بدم.
‫اینجا محشر نیست؟
‫همه‌جا مسیر سیمانی هست.
‫خیلی از اون جنگل کثافت بهتره.
‫ببینید، ما اینجا میمون داریم.
‫فلامینگو داریم.
‫فلامینگو؟
‫همه‌چیز اینجا آماده شده ‫که شما از جنگل لذت ببرید...
‫البته بدون معایبش.
‫جنگل که معایبی نداره، مگه نه؟
‫جنگل وحشتناکه.
‫خیلی گرمه، خیلی خطرناکه.
‫اگه بخوای با یه حیوونی عکس بگیری، ‫درست همون موقع می‌ره.
‫اون مار رو می‌بینی؟ ‫می‌تونی باهاش عکس بگیری.
‫فقط دویست یورو می‌شه. خیلی ارزونه.
‫اومدم.
‫اصلا تحمل این مزخرفات رو ندارم.
‫من حواسش رو پرت می‌کنم.
‫بعد شما برید یکم دیگه بگردید، خب؟
‫خیلی‌ خوب شد. بفرستشون برن.
‫بذار برن از فروشگاه مجسمه حیوانات بخرن.
‫البته با تخفیف.
‫قایق‌سواری روی ‫رودخانه‌ی اسب‌های آبی داره شروع می‌شه.
‫چی بهتر از این که اسب‌های سواری ‫رو سوار بر یه قایق کوچیک ببینی...
‫و یه نوشیدنی خنک هم دستت باشه؟
‫گم شید!
‫شرمنده. یه سری سوسک کثافت اینجان.
‫ببخشید.
‫مشکلی نداره.
‫اون‌ها هم به جنگل تعلق دارن.
‫ولی عزیزم، اینجا جنگل نیست، بهشته.
‫و اینجا جایی واسه...
‫سوسک‌ها نداریم!
‫هوگو!
‫هوگو کجایی؟
‫- توی آشپزخونه. ‫- باز برگشتن، کنار قایق‌ها.
‫سوسک‌های کثافت!
‫بیا اینجا، سم هم بیار.
‫برو میدون، زود!
‫سم؟
‫آره، سم.
‫- بله آقا. ‫- عجله کن!
‫هوگو بود، کارآموزه.
‫هنوز خیلی بی‌تجربه‌ است.
‫اینجا خیلی باحاله.
‫توبی! اینجا رو از طبیعت دزدیدن.
‫باشه، ولی بیایید بریم ‫قایق‌ها رو ببینیم، خیلی باحالن!
‫نگاهشون کن اونجا نشستن، ‫از طبیعت واقعی می‌ترسن.
‫این خیلی...
‫توبی، خیلی مصنوعیه.
‫بچه‌ها، اینجا رو ببینید.
‫حتما یه چیز مشکوکی اون پشته.
‫بازه...
‫صبر کنید من هم بیام.
‫عمرا بتونیم قفل به این مدرنی رو باز کنیم.
‫دنبال چیزی می‌گردین؟
‫نه.
‫ما فقط... گم شده بودیم.
‫سوسک‌ها رو ول کن. اون‌ها با کسی کاری ندارن.
‫ولشون کن.
‫یوشیه، مردم پول زیادی واسه این بهشت دادن.
‫و سوسک‌ها جزوی از اون نبودن.
‫هوگو؟ هوگو؟ هوگو؟
‫بله آقا؟
‫سم کجاست؟
‫گفتم اول تله‌ها رو با یکم شکر بیاریم...
‫بعدش می‌تونیم...
‫گفتم سم رو بیاری نه؟ سم!
‫ببخشید.
‫بخاطر اون حشره‌هاست. باعث می‌شن یکم...
‫خوشحال شدم اومدی هوگو.
‫آقا، اون بچه‌ها داشتن نزدیک...
‫اتاق مخفی سرک می‌کشیدن.
‫آره! چون اینجا خیلی باحاله.
‫ولی حالا می‌تونیم بریم دیگه، نه؟
‫هیاسینتا منتظره.
‫آره، قطعا. ما واقعا باید بریم.
‫به این زودی؟
‫روز شلوغی داشتیم. ولی بابت گردش ممنون.
‫پس امیدوارم توی مهمونی امشبم شما رو ببینم.
‫مهمونی؟
‫واسه جشن گرفتن این ‫که اینجا بهترین هتل جنگله!
‫موسیقی و جشن و خوراکی داریم.
‫خب، ما بهتره که...
‫کمک!
‫میام!
‫عالیه!
‫- نه، یعنی... ‫- امشب توی مهمونی می‌بینمت!
‫خیلی خوب می‌شه.
‫بیا.
‫- توی کلبه می‌بینمتون، خب؟ ‫- باشه.
‫کمک!
‫کمکم کنید!
‫کمک!
‫- کجایی؟ ‫- این پایین!
‫اومدم!
‫آهای؟
‫کی کمک می‌خواست؟
‫کجایی؟
‫امیدوارم دیر نکرده باشم...
‫- هیاسینتا؟ ‫- هیاسینتام، آره.
‫تو کمک خواستی؟
‫آره، تنها راهی که بشه گیرت آورد همینه.
‫نباید این کار رو بکنی!
‫واسم مهم نیست. چرا هنوز اون گنبد سرجاشه؟
‫اول خواستم داخلش رو ببینم و بعد...
‫دیدم که باهاش خوش‌گذرونی می‌کردی. ‫قرار بود اون گنبد رو نابود کنی.
‫ولی اول باید ببینم که چرا...
‫- تو هم مثل بقیه‌ای؟ ‫- چی؟ نه!
‫پس چرا نابودش نمی‌کنی؟
‫باید اون گنبد رو تخریب ‫کنی، اونجا رو پس بدی به...
‫نه! شرمنده هیاسینتا، دیگه ‫حرف‌هات رو نمی‌فهمم.
‫ولی دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫واقعا تلاشم رو می‌کنم.
‫خانم!
‫این سری چه حیوانی رو نجات دادی؟
‫چی شد؟
‫حیوانی توی خطر نبود. ‫هیاسینتا بود که می‌خواست بگه...
‫همه‌چیز داره آروم پیش می‌ره، و بعد... ‫بوم، دوباره تبدیل به خودم شدم.
‫نمی‌دونم واقعا چطوری این کار رو بکنم...
‫خانم.
‫شاید از دید اشتباهی به قضیه نگاه می‌کنیم.
‫مجسمه‌ای که خاله‌ات مجسمه رو توش پیدا کرد.
‫اینجا کلبه‌ی خالته، و طبق گفته‌ی ‫هیاسینتا اون غاز این نزدیکیه.
‫- شاید راه‌حلش اونجا باشه. ‫- اینطور فکر می‌کنی؟
‫قدرت‌های همون غار تو ‫رو تبدیل به ابربانو کرد!
‫شاید قدرت‌های بیشتری اونجا باشه.
‫قدرت این که به انتخاب خودم ابربانو بشم...
‫قدرت این که اون گنبد رو نابود کنی.
‫آره، درست می‌گی.
‫نقشه‌ی خوبیه.
‫اون غار رو پیدا می‌کنیم و بعد ‫اون چیز رو از جنگل بیرون می‌کنم!
‫کمک!
‫وای، چقدر اینجا شلوغه.
‫من باید برم.
‫- پس ما می‌ریم دنبال غار بگردیم! ‫- نه!
‫کمک! دارم خفه می‌شم.
‫خیلی‌خب، ولی خیلی از جنگل دور نشید.
‫و اگه اتفاقی افتاد من رو صدا بزنید، خب؟
‫بزنیم قدش؟
‫مشت؟
‫مشت کوچولو؟
‫اونجا رو!
‫آهای!
‫آهای، کسی اونجاست؟
‫آهای، من گیر کردم!
‫می‌شه لطفا بهم کمک کنی؟
‫کمک! من گیر کردم!
‫کسی هست؟
‫آهای؟
‫خیلی بوی گندی می‌اومد.
‫می‌شه لطفا من رو بذاری زمین؟
‫روی همین شاخه لطفا. مرسی.
‫قبل این که بری، می‌شه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫خیلی‌خب، فقط سریع بگو.
‫غاری با این حروف ندیدی؟
‫اگه می‌دونستم حروف یعنی ‫چی، می‌تونستم بهت کمک کنم.
‫یعنی این علامت.
‫آهان، خب یه جایی این اطراف دیدمش.
‫ولی کجا...
‫حکیم. یه نقطه رو جا انداختی.
‫- کجا؟ ‫- اونجا.
‫اون بالا.
‫- اینجا؟ ‫- آره، اونجا هم هست، اونجا هم هست.
‫- اینجا؟ ‫- بذار نشونت بدم.
‫- آقای سیبیل احتیاط کن! ‫- بیا.
‫آقای سیبیل!
‫نه آقای سیبیل!
‫آقای سیبیل!
‫آقای سیبیل.
‫آقای سیـ...
‫عالی شد.
‫آقای سیبیل.
‫- نگران نباش، می‌تونیم بشوریمش. ‫- حکیم.
‫همه‌چیز به فنا رفت.
‫اصلا دیگه نیازی بهش ندارم. ‫دیگه سیبیل بسه.
‫نه آقای سیبیل! صبر کن!
‫ولم کن حکیم، می‌خوام بتراشمش!
‫تو رو خدا نه!
‫پشیمون می‌شی!
‫بده من!
‫پسش بده!
‫در هر صورت واسم سودی نداره. ‫باید بزنمش.
‫فقط برو خونه، برو حموم...
‫بعدش همه‌چیز درست می‌شه.
‫باشه؟
‫باشه...
‫گمونم من هم همین کار رو بکنم.
‫هی بچه‌ها، اینجا رو!
‫چیه؟
‫این چیه؟
‫- این علامت روی در مخفی هم بود! ‫- شاید بتونیم بازش کنیم.
‫نکنید! بهش دست نزنید.
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم خانم. انگار توش یه چیز برقیه.
‫اگه بتونیم بازش کنیم...
‫مراقب باش مانو.
‫ممکنه خطرناک باشه.
‫معلومه که خطرناکه! ناسلامتی مال ادواردوئه.
‫اون یه نقشه‌ای داره خانم!
‫آره، خیلی‌خب...
‫ولی چی...
‫خیلی‌خب، من یه نقشه دارم.
‫خیلی راحته.
‫خیلی‌خب...
‫این باید جواب بده...
‫چنین قفلی مگه چند تا رمز ممکنه داشته باشه؟
‫قفل شش حرفی؟
‫حدودا یه میلیون.
‫پس فکر کنم حدس زدن فایده‌ای نداره.
‫نقشه‌ات این بود؟
‫بیایید بریم سراغ خانم معلم.
‫آهای؟
‫- آهای؟ ‫- آهای؟
‫تله‌ی سوسک؟
‫آره، ما اینجاییم! گول خوردیم.
‫اینطوری نمی‌فهمم چی می‌گین، ‫لطفا یکی یکی حرف بزنید.
‫- ببین، اصلا نمی‌دونم کی هستی. ‫- و این که چرا حرفمون رو می‌فهمی.
‫- ولی این داخل شکر بود. ‫- و خیلی خوب بود.
‫حالام ما گیر افتادیم!
‫- اگه تو هم یه سوسکی. ‫- بهتره زود بری.
‫من سوسک نیستم. اومدم بهتون کمک کنم.
‫اومده کمک کنه!
‫زود باش، اون یارو عجیبه الان باز میاد.
‫- یارو عجیبه؟ ‫- آره، همون کارآموز احمق.
‫اومد.
‫کاش یکی می‌تونست جلوشون رو بگیره.
‫بسپرش به من.
‫خوبه! همه پر شدن.
‫فهمیدم...
‫بیایید همه‌ی شما رو برگردونیم به طبیعت.
‫چی؟
‫کمک!
‫دیدی چطوری دوید؟
‫عجب ترسویی!
‫خانم، پشتت!
‫باید چند تا سوسک رو نجات می‌دادم.
‫می‌شه در مورد شکر بیشتر احتیاط کنید؟
‫قول نمی‌دیم. آخه خیلی خوبه!
‫چی گفتن؟
‫یکم زیادی به شکر علاقه دارن.
‫اگه کسی باهاش واستون تله درست کنه خطرناکه.
‫خیلی ممنون! می‌شه ما هم یه جوری جبران کنیم؟
‫حالا می‌خوان ببینن می‌تونن ‫جوری جبران کنن یا نه.
‫اگه رمز اتاق مخفی رو بلدن...
‫- خیلی بهمون کمک می‌کنن. ‫- اتاق مخفی؟
‫همگی بیایید. بریم سراغ کارمون!
‫همه به سمت اتاق مخفی.
‫بچه‌ها، بی‌خیال.
‫یه چیزی می‌شنوم.
‫- آره! ‫- ایول!
‫همه بیایید داخل!
‫این دیگه چه اتاقیه؟
‫ادواردو میاد اینجا که نقشه‌هاش رو عملی کنه.
‫در حالی که قبلا اینجا گیاه و درخت بود.
‫- ما کلونیمون رو اینجا ساخته بودیم. ‫- همه‌اش رو نابود کرد.
‫و حالا هم با اون سوسک‌کش‌های ‫وحشتناک ما رو می‌کشه!
‫لطفا احتیاط کن، خب؟
‫اینجا رو! مثل همون ایستگاه توی جنگله!
‫خانم، زیر این پارچه چیه؟
‫باز هم همون ایستگاه عجیب...
‫می‌خواد یه گنبد دیگه درست کنه.
‫یه دونه بزرگ‌تر!
‫می‌خواد کل این قسمت جنگل رو پاکسازی کنه!
‫خانم، باید جلوش رو بگیری!
‫اگه خیلی زود جلوی ادواردو رو نگیریم، ‫کل جنگل پر از این گنبدها می‌شه.
‫- نباید اجازه‌اش رو بدیم. ‫- ابربانو، تو باید جنگل رو نجات بدی!
‫- اومده که خونه‌مون رو بهمون پس بده! ‫- قراره خونه‌تون رو پس بدم؟
‫جدا خانم؟
‫ابربانو!
‫بس کنید و این‌ها رو ببرید، ‫ولی این...
‫صبر کنید. من باید...
‫من می‌خوام...
‫- می‌خواد همه‌مون رو نجات بده! ‫- ابربانو!
‫قضیه چیه؟
‫یوشیه، اینجا چه خبره؟
‫می‌خوای با جنگل چیکار کنی؟
‫می‌خوام چیکار کنم؟
‫نمی‌بینی؟
‫می‌خوام جنگل رو تبدیل به یه بهشت کنم.
‫ما هم این بهشتت ر و نابود می‌کنیم!
‫- و نمی‌ذاریم یه گنبد دیگه بسازی. ‫- قضیه چیه؟
‫نمی‌شه همینطوری جنگل رو نابود ‫کنی و حیوانات رو زندانی کنی.
‫اینجا طبیعته، نباید بهش دست بزنی.
‫طبیعت؟
‫این یه مدل تجاریه.
‫می‌خوام کلی پول ازش در بیارم.
‫و مهمون‌ها هم عاشقش می‌شن.
‫عاشقش می‌شن؟ حیوانات رو اسیر کردی!
‫گوش کن.
‫من نمی‌دونم تو واسه چی اومدی اینجا.
‫ولی نمی‌ذارم یه معلم واسه من سخنرانی کنه.
‫من از اینجا نمی‌رم، و قطعا متوقف هم نمی‌شم.
‫من یه تاجرم.
‫یه تاجر خیلی خوب.
‫همین رو ببینید!
‫همه این رو می‌خوان.
‫حیوانات نمی‌خوان.
‫لطفا نگران اون نباش عزیزم، ‫همه‌چیز تحت کنترله.
‫باید ابربانو بشی!
‫ابربانو؟
‫خانم! زود!
‫- لطفا، نمی‌تونم که... ‫- صحبت چیزهای اَبَر شد.
‫خیلی اَبَرخوب می‌شه اگه برید.
‫چون ممکنه خیلی خیلی عصبانی بشم...
‫بیایید بریم.
‫متاسفم، نمی‌تونم.
‫چی؟
‫حتی نمی‌تونم توی حالت ابربانوییم بمونم.
‫و اون ادواردو خیلی خطرناکه.
‫عمرا اگه بتونم...
‫فردا صبح می‌ریم خونه.
‫ولی تو به حیوانات قول دادی!
‫همه روت حساب کردن!
‫هیاسینتا روت حساب کرده.
‫اصلا حرف من رو نمی‌فهمه، ‫چون ابربانو نیستم.
‫به نظرم خیلی هم خوب می‌فهمه.
‫اگه بتونیم غار رو پیدا کنیم...
‫نه مانو.
‫تصمیمم عوض نمی‌شه.
‫سعیمون رو کردیم، جواب نداد.
‫خیلی خطرناکه.
‫خیلی بزرگه.
‫زیادی...
‫کارت خوبه.
‫فقط ادامه بده.
‫تقریبا رسیدی.
‫تقریبا به کجا رسیدم؟
‫به منبع ابرقدرت‌هات دیگه.
‫هرگز از بین نرفته.
‫قدرت سبز جنگل...
‫پیداش می‌کنی...
‫اینجاست!
‫ابربانو شدم...
‫چی شده خانم؟ ابربانو شدی!
‫بقیه رو بیدار نکن.
‫- حیوانی صدات کرده؟ ‫- نمی‌دونم کی بود.
‫خواب یه غاری رو دیدم و اینطوری بیدار شدم.
‫غار؟
‫آره، ولی هر غاری نبود.
‫یه منبع بود.
‫انگار یه نفر داشت هدایتم می‌کرد.
‫می‌دونم کجا باید برم...
‫- جدا؟ پس بقیه رو بیدار می‌کنم که... ‫- نه! مانو.
‫تنها می‌رم.
‫قبل طلوع آفتاب برمی‌گردم.
‫بهم قول می‌دی که اینجا بمونی؟
‫خیلی‌خب، مطمئنی که نباید بقیه رو بیدار کنم؟
‫باید این یک کار رو تنها انجام بدم.
‫عه... این منم...
‫ببر توی باغ‌وحش...
‫پیداش کردی...
‫می‌دونستم که میای.
‫درست همونطور که داستان‌های قدیمی گفته بودن.
‫ابربانو رو پیش‌بینی کرده بودن؟
‫ابربانو؟
‫اونجا، اون حروف.
‫اون حرف‌ها مال افسانه‌ی شولا ینچاکاست.
‫افسانه‌ای که قدرت طبیعت رو کنترل می‌کنه.
‫خیلی وقت پیش نگهبانان این ‫افسانه مجسمه‌ای اینجا ساختند...
‫که کل قدرت طبیعت در اون بود.
‫اگه واسه جنگل مشکلی پیش می‌اومد، ‫اون مشکلمون رو حل می‌کرد.
‫کی اون رو درست کردن؟
‫هزاران سال پیش.
‫مدت‌ها پیش از این که ‫نیاکان من به دنیا بیان.
‫ولی این یعنی همه‌چیز...
‫از قبل تعیین شده.
‫این نقاشی یعنی چی؟
‫هنوز تموم نشده.
‫پس از کجا باید بدونم که چیکار کنم؟
‫که آیا قدرتش رو دارم یا نه؟
‫قدرتش هست.
‫درونته.
‫تصمیماتت، اعمالت، تو رو ‫تبدیل به شخصی که هستی می‌کنن.
‫فقط باید به خودت باور داشته باشی.
‫خیلی‌خب.
‫خانم معلم که برگرده ‫می‌ریم خونه، درسته؟
‫اگه غار رو پیدا کنه، بعدش...
‫اگه پیدا کنه؟
‫ما باید یه کاری بکنیم!
‫صبر کنید که خانم معلم برگرده. ‫من قول دادم!
‫من که قولی ندادم.
‫نه، من هم ندادم! پس ما ‫می‌تونیم یه کار خوب بکنیم.
‫مراقب باش!
‫چیه؟ نزدیک بود یه سوسک بره توی دهنم!
‫همینه!
‫یادتونه خانم چی گفت؟
‫اون سوسک‌ها واسه شکر هر کاری می‌کنن.
‫و مطمئنم توی اون هتل کلی شکر دارن.
‫توبی، عمرا اگه جواب بده.
‫معلومه که جواب می‌ده.
‫تو میای بریم؟
‫آره!
‫تو چی مانو؟
‫نه...
‫میلا، توبی!
‫صبر کنید!
‫بذارید یه نگاهی بندازیم. ‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش...
‫هفت، هشت، نه، ده.
‫آره، عالیه.
‫- برو اونجا رو بررسی کن! ‫- باش.
‫خیلی‌خب، عالیه. باز هم توی راهه.
‫صبح‌بخیر مهمانان گرامی...
‫صبح‌بخیر، این هم از صبحانتون.
‫- هی، توبی! ‫- هی!
‫- موفق شدی؟ ‫- آره!
‫- ایول! ‫- ایول!
‫صبح‌بخیر آقای سیبیل.
‫آره، صبح‌بخیر حکیم.
‫- نکنه... ‫- نه.
‫ولی شستنش اصلا تاثیری نداشت.
‫آره.
‫ببخشید آقای سیبیل. به شما نمی‌خندم.
‫من هم همین شدم!
‫چه بامزه.
‫وای. خیلی خوب شده!
‫صبر کن.
‫- بیا یه عکس بگیریم. ‫- خب، نمی‌دونم...
‫خیلی‌خب پس.
‫خوبه، نه؟
‫آره.
‫می‌خوای یکی تکی بگیرم؟
‫وای حکیم.
‫سیبیلم.
‫سیبیل قشنگم.
‫تموم شد.
‫چرا چیزی نمی‌شه؟
‫- شکر بود دیگه؟ چی ریختیم؟ ‫- آره.
‫پس سوسک‌ها کجان؟
‫هوگو؟ نون‌های کروسان و میوه‌ها چی شدن؟
‫- الان بررسی می‌کنم. ‫- زود.
‫- دو تا تخم‌مرغ هم بیار! زود. ‫- پیداشون کردم.
‫- وای، پسر... ‫- کروسان، تخم‌مرغ...
‫زود بیا اینجا.
‫هوگو؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫هوگو؟
‫- صاف بشین. ‫- باشه.
‫- از چاقو و چنگال استفاده کن، خب؟ ‫- باشه.
‫گرفتمت!
‫دالی!
‫سوسک!
‫لطفا آرامشتون رو حفظ کنید.
‫آروم باشید. آروم!
‫سوسک؟
‫سوسک!
‫خانم!
‫کجا بودی؟ توبی و میلا... گنبد...
‫آروم باش.
‫چی شده؟
‫توبی و میلا رفتن توی گنبد.
‫- چی؟ ‫- نتونستم جلوشون رو بگیرم.
‫یه فکری در مورد شکر زد به سرشون و...
‫بیا! بدو بریم!
‫بدو که زنده بمونی!
‫هوگو! کجایی؟
‫آقا! توی آشپزخونه!
‫همه‌جا...
‫ولش کن...
‫لطفا! بمونید! می‌خواید با کوآلا عکس بگیرید؟
‫من از بین می‌برمشون.
‫مایه‌ی آبروریزیه!
‫کل دنیا باخبر می‌شن که این بهشت جنگلی...
‫بهشت سوسک‌هاست!
‫بهم دست نزن!
‫توبی، باید بگم، خیلی نقشه‌ی خوبی بود.
‫مرسی. خیلی به خودم افتخار می‌کنم.
‫بمونید.
‫بمون. اینجا می‌مونی!
‫لطفا، لطفا...
‫نرو، نرو. نباید بری.
‫ای وای.
‫شماها...
‫می‌دونستم شما پشت این قضیه‌اید.
‫آروم باش آقا، فقط یه مشت بچه‌ان.
‫بچه‌هایی که همه‌چیز رو خراب کردن!
‫نمی‌شه همچین کری بکنید که...
‫خفه شو و در رو قفل کن.
‫باید جلوی رفتن باقی مهمون‌ها رو بگیریم!
‫و اون سوسک‌ها رو بکشیم!
‫آقا، صبر کن لطفا.
‫شلوارم رو ول کن!
‫خانم لطفا. خیلی زود بهشون رسیدگی می‌کنیم!
‫واقعا انتظار نداشتم نقشه جواب بده!
‫نه، تو رو خدا.
‫بدترین هتلیه که توی عمرم دیدم! ‫صفر ستاره هم زیادشه!
‫- صفر؟ ‫- بیا.
‫واقعا؟
‫هوگو، چرا سوسک‌ها رو نمی‌کشی؟
‫اومدم آقا!
‫انقدر تله نیار! سم لازم داریم!
‫عمرا زنده از اینجا بریم بیرون!
‫اون سمه؟
‫آره، با شکلات!
‫کدوم آدمی سم و غذا رو یه جا نگهداری می‌کنه؟
‫صبر کن، یه فکری دارم!
‫خرابم کردن...
‫نابودم کردن.
‫حالا باید خودشون نابود بشن.
‫همه‌شون...
‫یکم زیاده‌روی نیست آقا؟
‫- فکر کنم... ‫- واسم مهم نیست چه فکری می‌کنی!
‫ندیدی اون سوسک‌ها چیکار کردن؟
‫مهمون‌هام رو فراری دادن.
‫اگه خونه حرف این موضوع ‫رو بزنن دیگه کسی نمیاد اینجا!
‫ولی من به تنهایی نابود نمی‌شم.
‫اگه من نمی‌تونم اینجا باشم، ‫هیچکس نباید با اینجا باشه!
‫کل این جنگل رو منفجر می‌کنم!
‫چی؟
‫قضیه چیه؟
‫- شما کی باشید؟ ‫- ایشون ابربانو هستن.
‫بی‌خیال.
‫معلم با لباس سبز آنچنان هم اَبَر نیست!
‫تموم شد ادواردو.
‫تسلیم شو و جنگل رو رها کن!
‫و دقیقا چطوری می‌خوای جلوم رو بگیری؟
‫توبی، کفشت دود می‌کنه!
‫سمه!
‫وای نه...
‫چیکار کنیم؟
‫به نظرم وقتشه کمک بخوایم.
‫کمک!
‫تو رو خدا کمک!
‫میلا و توبی!
‫تو رو خدا بیایید کمک!
‫اون‌ها کجان؟
‫- کجان؟ ‫- بیا اینجا.
‫خانم! کمک خانم!
‫- کمک! ‫- کمک. زود خانم!
‫اون یه بمب داره!
‫یه بمب که باهاش واسه ‫گنبد دوم فضا ایجاد کنه.
‫- می‌خواد کل جنگل رو منفجر کنه! ‫- چی؟ منفجر کنه؟
‫تو رو خدا کمک! کمک کنید.
‫یه نفر کمک کنه!
‫ما اینجا گیر کردیم!
‫من بچه‌ها رو نجات می‌دم!
‫فقط تو می‌تونی جلوی ادواردو رو بگیری.
‫بهم اعتماد کن.
‫برو.
‫عمرا بتونی قسر در بری.
‫- خوش‌اومدی ادواردو. ‫- خفه!
‫برو!
‫بدو! بدو! بدو!
‫برو!
‫بدو، بدو.
‫ایول! ابربانو!
‫بس کن!
‫نمی‌ذارم جنگل رو منفجر کنی.
‫دیر اومدی.
‫دکمه رو که فشار بدم همه‌چیز نابود می‌شه.
‫ادواردو، این کار رو نکن...
‫برو عقب خانم!
‫بهم نزدیک نشو.
‫کمک!
‫تو رو خدا کمک!
‫صبر کنید!
‫- کسی هست؟ ‫- دارم میام!
‫کاش بتونم کلیدش رو پیدا کنم...
‫این بود؟ نه، نه، نه.
‫آره!
‫- سلام. ‫- ایول.
‫بیا در موردش حرف بزنیم.
‫دیگه جای مذاکره نیست.
‫ادواردو، این کار رو نکن.
‫بیا.
‫مرسی خانم.
‫- پروتکل شمارش معکوس آغاز شد. ‫- خانم! بمب!
‫چی شد؟ ابربانو کجا رفت؟
‫- یه بمب اونجاست! ‫- چی؟ بمب؟
‫اونجا! توی جنگل!
‫وای نه... چطوری کار می‌کنه؟
‫نه، الان نه!
‫الان نه!
‫وای نه!
‫همه‌چیز...
‫نابود شد...
‫ابربانو.
‫هیچی نابود نشده.
‫فقط باید به خودت باور داشته باشی.
‫از پسش برمیای!
‫از پسش برمیام؟
‫از پسش برمیام!
‫من ابربانو هستم!
‫بیایید بریم بیرون!
‫بمب رو خنثی کرد دیگه؟
‫وای نه! خانم!
‫ابربانو!
‫اون...
‫صبر کنید. ببینید بچه‌ها!
‫- آره! ‫- ایول!
‫اینجایید پس!
‫به حساب‌ تک‌تکتون می‌رسم.
‫هیچکس نباید مزاحم کار من بشه.
‫هیچکس!
‫خفه شو بابا.
‫ممنون که این رو قرض دادید.
‫بچه‌ها، ما آشغال رو می‌بریم!
‫- ایول بچه‌ها! ‫- آره، خیلی خوب بود.
‫بای‌بای!
‫اون سمتی.
‫برید! ولم کنید!
‫برو! تو رو خدا برو!
‫من یه چیز بد خوردم!
‫مزه‌ی گند می‌دم!
‫خانم، فکر کردم شما...
‫همه‌چیز مرتبه میلا.
‫خانم، حالا می‌شه بریم خونه؟
‫تقریبا.
‫همچنان باید به یه قولم عمل کنم.
‫چه عجب! دیگه وقتش بود.
‫ممنون ابربانو!
‫این هم از این!
‫تموم شد.
‫آره، تموم شد...
‫آقای سیبیل، انقدر ناراحت نباش.
‫- باید جشن بگیریم دیگه، نه؟ ‫- چرا باید جشن بگیریم حکیم؟
‫آخه، با این سیبیل...
‫خب، باید باهاش کنار بیام دیگه.
‫منتظر کسی بودیم؟
‫نه.
‫حکیم، از طرف رقابت سیبیل اومدن...
‫اومدیم مدرسه‌ی ابتدایی اختاپوس...
‫تو...
‫فکر کنم برنده شدی!
‫حکیم...
‫تو یه قهرمانی!
‫مرسی!
‫دارم میام!
‫سلام آقای سیبیل، می‌دونی ‫ما چرا اومدیم اینجا؟
‫- خب... ‫- این واسه شماست، چه حسی دارید؟
‫خب، چطوری بگم...
‫خیلی دستشویی دارم...
‫من هم!
‫صبر کنید من هم بیام!
‫سلام قهرمان.
‫آره، بذار صادقانه بگم. ما خیلی سختی کشیدیم.
‫واسه تو چطوری پیش رفت؟
‫وای حکیم...
‫تونستم ببینم که کره‌ی زمین چقدر خاصه.
‫چقدر خوشگله.
‫سیاره‌ی ما، با تمام گیاهان و حیواناتش...
‫زیباترین چیزیه که تا حالا دیدم.
‫و من براش می‌جنگم.
‫تا ابد.
‫آروم باش...
‫یه لحظه اجازه بده.
‫وای. آره.
‫ببخشید. ببخشید. می‌رم.
‫می‌رم. رفتم.
‫از دست این دختره... s