- راحت باشید سرهنگ. - ممنونم.
از شما پنهان نمی‌کنم که خیلی خوشحالم که شما رو کنار خودم دارم.
این همراهی شاید پرمخاطره‌ترین همراهی زندگی من باشد
و من فقط کسانی رو می‌خوام که به من اعتماد دارند.
از تمام بدگویی‌هایی که درباره شما می‌کنن، آگاه هستند.
می‌گویند شما در ترکیه مسلمان شده‌اید
و با نام جعلی جنگیده‌اید.
در حقیقت، فقط یک بار اتفاق افتاد.
نام جنگی من عثمان بِی بود.
افسران من فکر می‌کنن که از اون کشور رسوم، عادات، افکار رو با خود آورده‌اید.
شما رو ...
... مثل آدم‌های ولخرج می‌دونن.
چرا اونا خیلی باهات درگیرن؟
- چون اونا مثل من نیستن. - یعنی، چطورین؟
یه مرد آزاده در خدمت آزادی هر جا که لازم باشه ازش دفاع می‌کنه.
من اینجام، چون باور دارم، مثل شما، که وقتش رسیده...
اونایی رو که جنوب و ایتالیا رو گروگان گرفتن، شکار کنیم.
بله، اما نامه تو سیسیل بازی می‌شه...
و صداهایی که از اونجا میاد متناقضه. چی می‌دونی؟
من به سیسیلی‌هایی باور دارم که کم حرف می‌زنن،
اونایی که تو خودشون می‌رن، رنج می‌کشن.
ملتی که خودش رو نشون می‌ده بیش از هر چیز در سکوت‌هاش هست،
...در کلماتی که نمی‌گه.
صبح بخیر.
- تِریکو دومِنیکو؟ - بله قربان.
- آنتونیو پیو بود - از پای آسیب دیدت برای ما بگو
بچه بودم و تو یه آسیاب کار می‌کردم.
آسیاب رو می‌چرخوندم تا آب رو از چاه بکشم.
یه روز از خستگی وایسادم
و اربابم با یه میله منو زد که برای همیشه از من رو از کار انداخت.
اما اگه قراره فرار کنم، فرار می‌کنم.
چطور گذروندی؟
داشتم تصمیم می‌گرفتم. هزار تا کار. صنعتگر هم بودم.
منو برای بازی‌های آتش‌بازی توی جشن‌های سالگرد دعوت می‌کردن،
بعد یه روز همه چیز آتیش گرفت و منو مقصر دونستن،
ولی من چه ربطی داشتم؟
و فرار کردم به سرزمین اصلی.
و کارهای دیگه ای انجام دادم همیشه توی جشن‌های سالگرد.
- چرا می‌خوای برگردی سیسیل؟ - سرهنگ، از من هم می‌پرسید؟
تا از دست این بزدل‌ها آزادش کنم.
ثبت نام کردیم.
ممنونم.
ممنون از شما
ببخشید، از ته قلبم بود.
راگوسین، می دونی تو منطقه من چی می گن؟
"بهترین حرف، حرفیه که زده نمی شه."
- آهان، بله؟ - بله.
برای من برعکسش صادقه.
حرف باید شفاف باشد، مثل روغن
وگرنه دیگه هیچی نمی‌فهمی.
نترس، از این به بعد جلوی زبونمو می‌گیرم.
حق با شماست، ببخشید.
بسیار خب.
ادامه بدیم.
بیا جلو، پسر.
تو مارکتی بپین هستی، یازده ساله
- و دوست داری پیش ما ثبت‌نام کنی. - بله، سرهنگ.
اما خودت می‌دونی که تنهایی. یه بچه. می‌دونی چه چیزی در انتظارت هست؟
- من برای گاریبالدی آماده‌ی هر کاری هستم. - تنهایی؟
نه، پدر من هم هست. مارکتی لوئیجی.
دکتر و وطن‌پرست.
شما قبلاً اون رو ثبت نام کرده‌اید.
خب.
حالا تو هم ثبت شدی.
ممنونم.
- آخرین نفر تویی؟ - فکر کنم آره.
- بیا دیگه، پس منتظر چی هستی؟ زود باش. الان میام.
- شما پیترو روزاریو هستی. - بله قربان.
اینجا نوشته شده شما در پالرمو متولد شدی. چرا اینطوری صحبت می‌کنی؟
سرهنگ، سال‌هاست که از اون شهر رفته‌ام و من اینجا در شمال زندگی می‌کنم.
اما من پالرمو بودم.
اگر پالرمو بودی، هنوز هستی و همیشه خواهی بود.
از طرف دیگر، اینجا اعلام کردی که در آنجا تحصیل کرده‌ای
- مدرسه نظامی نونزیاتلا. - بله، البته.
لازمه که اون مدرسه رو خوب بشناسم.
من در نه سالگی وارد اون شدم و در نوزده سالگی خارج شدم.
من هم در کودکی وارد شدم، اما مجبور شدم زودتر از موعد بروم
- به دلیل یک سوگواری خانوادگی. - پدرت؟
یکی از عموهام، بارون. تنها کسی که می‌توانست هزینه تحصیل رو بپردازد.
معلم‌هاتون کی بودن؟ کریزانتی هنوز اونجا بود؟
- آره، کریزانتی. آدم خوبی بود. - جدی؟
- سرگرد سالرنو چی؟ - اونم آدم فوق‌العاده‌ای بود.
نه، تو و کریزانتی و سالرنو حتماً نمیشناختیشون،
هر دوتاشون رفتن خیلی قبل از اینکه من بیام.
- شاید اشتباه کردم. - حتماً اشتباه کردی.
خب، درباره‌ی نظم اسلحه و اینکه تیراندازی چطوریه، چیزی میدونی؟
- یه کم. - ثبت‌نام کن.
- ثبت‌نام کنم؟ - ثبت‌نام کن.
ممنون.
اینجوری نکن، راگوسین. با اونچه منتظر ماست،
حتی کلاهبردارها هم مفید واقع میشن.
برای خوندن، شعرهای ویکتور هوگو رو با خودم آوردم
برای شب‌های پالرمو، اگه اصلا به اونجا برسیم.
می‌رسیم.
گاریبالدی هیچوقت نباخته.
ولی تو نمی‌ترسی؟
ترس؟ نمی‌دونم چیه.
بعدشم، مردن برای آزادی سیسیل از دست بوربون‌ها، هان؟ و متحد کردن ایتالیا...
این همون چیزیه که می‌خوایم، نه؟
و چرا می‌خندی؟
دیشب رسیدم هوا تاریک بود،
و وقتی وارد شدم پیرمردی دیدم
که دست به دعا برده بود و نفرین می‌کرد...
کجا می‌روی، شاه ناپل چه بلایی سرت آورده؟
بوربون‌ها چه بدی در حقت کرده‌اند؟ برگرد خانه، یاغی!
و من، بلافاصله کلاهم رو برداشتم
و ناپدید شدم...
مثل.
او اینجاست.
احمق!
زنده باد ایتالیا! زنده باد پادشاه!
زنده باد گاریبالدی! زنده باد گاریبالدی!
ژنرال کجاست؟
برای پیدا کردن کشتی‌هایی که باید ما رو به سیسیل ببرند.
اونها باید همین الان اینجا می‌بودند و نیستند. خوب شروع کردیم.
- زنده باد وردی! - احسنت!
زنده باد وردی!
ولی واقعا خوبی.
شانسه.
هی اسکمو، تو که شعبده‌باز نیستی؟
- چی میگی؟ - معلومه که هستم.
اومدن! اومدن!
همه‌مون هستیم؟ شجاع باش، زود می‌گذره.
«ساوریا، عشق من،
اگه خدا بخواد، من توی کشتی‌ام که منو پیش تو میاره.
زمان خیلی بدیه
و بچه‌ها همه‌شون بالا میارن.
من فقط به تو فکر می‌کنم
و بی‌صبرانه منتظرم دوباره کنارت باشم.
فکر دیدن دوباره تو
به من قدرت و شجاعت میده.
تو...
دو...
نیکو.
برو روی تخت دراز بکش.
توصیه می‌کنم، کم بنوش.
اسم من روزاست، من یک مبارز هستم. من از ساووی هستم.
و من اینجا هستم چون من هم، مثل تو، ایتالیای متحد و آزاد می خواهم
شکمت رو بده بالا.
- زن تو کشتی چی به ما میده؟ - احمق،
اون عروس کریسپیه.
خب، ما داریم ساچمه و پوکه.
جا می‌زنیم و می‌پیچیم.
- ها؟ - بپیچیم.
همون رو بهت یاد میدم.
وقتی ساچمه رو شنیدی، ببند.
- ها؟
رفقا، وقتی یکی می‌بنده، می‌بنده. خود کلمه هم همینو میگه.
جمع کن...
اینو در میاریم و پر می کنیم.
ببخشید.
دنبال دومنیکو تِریکو می گشتم. سروان راگوسین من رو فرستاده.
بیا.
چیزی شده؟
ببین، متوجه شدم که تو اهل سیسیل هستی.
اون کیسه ها رو بردار و بیار اینجا.
- فقط من باید اونارو بیارم؟ آره، فقط تو!
بعد از گرد و خاک، از بالا می بندیم.
محکم می بندیم...
بوسه بر بوربون‌ها.
بارچینو، حواست باشه که باید اون‌ها رو روی دوشت بذاری.
و بیاریشون اینجا. زود باش.
بفرما.
ما با این‌ها به جای گلوله توپ برای بوربون‌ها می‌سازیم.
پام!
از چی می‌ترسی؟ تو بوربونی هستی؟
سرهنگ، ما رسیدیم.
رسیدیم! رسیدیم!
بزن بریم.
اینم از این!
مارسالا!
- مارسالاست؟ - بله، مارسالاست.
- اینها رسیدند! - زنده باد گاریبالدی!
بجنبید! بجنبید!
روی زمین!
چرا وایسادین؟ باید توپ‌های محافظ رو ببریم به سمت دیوارها!
پاشو، مرد! پاشید، بریم!
اما لعنتی...
به سمت نیروی دریایی جمع شید!
فکر کنم، الان وقتشه.
- برو! - آخ!
- کیه؟ منم، اینجا چیکار می‌کنی؟ برو گمشو.
داری چیکار می‌کنی، من دارم از این جهنم فرار می‌کنم.
تو هم سرباز فراری هستی، برو.
من؟ چرا تو چی هستی؟
بیا، بذار برم تو.
نه، اینجا مخفیگاه منه. یکی دیگه پیدا کن. شارلاتان.
- اگه منو بگیرن، منو می‌کشن. - من چه اهمیتی می‌دم؟
ولی قسم می‌خورم اول تو رو لو می‌دم.
تو یه بز دل، بدنام و خائنی!
فقط دلمون تنگ شده بود که منو بکشن. بعدش، وارد شو.
من فراریم؟
من که تمام مهمات رو برای گاریبالدی توی بخارکش آوردم.
اگه من نبودم چطور جنگ رو راه می‌انداخت؟
کی سنگ‌ها رو براش کشید؟
ببین منم خونم رو روی اون بخارکش ریختم.
با تمام این کیف‌هایی که بهم دادی، فتق گرفتم.
باید مدال قهرمانی بدن به من.
قهرمان با این قیافه؟
تو چه کاری میتونی انجام بدی.
پس یعنی اینکه پادرنو برای این کار اون رو کنار گذاشت
برای همین جمعمون کرده.
"مارسالا، ۱۱ مه.
پیاده شدیم و با وجود صدای توپ، تلفات جانی نداشتیم."
نه، در واقع...
یک قربانی داریم و... و اون یه سگه.
دو تا فراری هم داریم. البته، شانس با ما یار بود.
شانس برای یه نظامی هیچ ارزشی نداره.
شانس به ابله‌ها کمک می‌کنه.
- "آیا بخت یارِ دیوانگانه؟" - همه در مارسالا به ما کمک کردند.
مردان، پسران، کودکان.
حتی راهب‌ها، مراسم عشای ربانی رو کنار گذاشتند تا به ما کمک کنند.
همه سخاوتمند!
ونیزی‌ها، لمباردی‌ها، توسکانی‌ها، پیه‌مونتی‌ها، امیلیانی‌ها، لیگوریایی‌ها.
همه آماده‌ی فداکاری!
تنها استثناء، تنها مایه شرمساری، دو سیسیلی.
دو گدا و مفلوک!
دو ترسو و فراری
که فرار کردند با اولین نشانه‌های نبرد
به جای خون، یه مشت آشغال ریختن!
راگوسین.
- اسم ثبت‌نام‌کننده. - بله.
خدا کنه دیگه همدیگه رو نبینیم!
هیچ‌کس نباید بفهمه
که اون دو تا بدبخت توی این اعزام باشکوه ما شرکت کردن.
- بالاخره آزاد شدم. - برای چی؟
خودم می‌دونم. خداحافظ.
ولی چرا دنبالم می‌کنی؟
کی؟ من دارم راهمو می‌رم.
کجا بریم؟
- تو کاتانیا. - تو کاتانیا؟
بله قربان.
و این، به نظر شما، راه کاتانیاست؟
بله.
بگذار من لذت ببرم.
مردم سالمی، شهروندان،
ما اینجا پیاده شدیم تا سرزمین زیبای سیسیل رو آزاد کنیم
از دست ستمگر بوربونه...
به نام ویتوریو امانوئله، پادشاه مشروطه ایتالیا.
- زنده باد شاه! - زنده باد گاریبالدی!
مردان من از خزانه شهرداری، غذا و پول نقد رو خواهند گرفت.
اولین اقدام دولتم لغو مالیات بر نمک و نان است و ...
زمین‌داران رو تقسیم خواهم کرد و زمین رو توزیع خواهم کرد!
زنده باد گاریبالدی!
از شما انتظار وفاداری و شجاعت دارم.
حساب روی کمک شما و تعهد شما به عنوان میهن‌پرست.
فرمانده من، نینو بیکسیو،
ارتباطات مهم دیگری رو به شما خواهد داد.
زنده باد گاریبالدی!
کوتاه و بسیار واضح صحبت خواهم کرد.
به شما هشدار می دهم.
هر کس که در کنار ما نجنگد
خائن محسوب شده
و با عواقب عمل بزدلانه اش روبرو میشه.
- هنوز اینجایی؟ احساس گرسنگی نمیکنی؟
زمین.
نرمه. بله.
سه چهارم مال من، یک چهارم مال تو اول من دیدمش
بیا اینجا.
زمین.
بزن بریم.
چیه؟
چی شده؟ وای!
کثافت! عوضی دزد، گوسفندا رو بیار!
- تفنگ! - فرار کن!
آخ...
فرار کنیم قبل از اینکه دوباره بارگذاری کنه!
عوضی‌های آشغال!
کاری زیادی از دستم بر نمیومد که جلوی اون احمق رو بگیرم.
او کارش رو خوب انجام می‌داد.
به هر حال، ما دو نفر باید به توافق برسیم.
قدمی که من می‌گویم. دنبالم بیا.
چقدر زیباست این. من جلو میرم و یک دفعه باید دنبال تو بیام.
چون اصلا کی گفته تو باید جلو بری؟
- اگر موافق نباشم چی؟ - تنهایی برو.
آه، بسیار خب، دنبالت میام، اما دیگه بس کن.
خسته‌ام و این من رو اذیت می‌کنه.
می‌تونی بفهمی کجا می‌ریم؟
من برای کشورم با دوست دخترم ازدواج می‌کنم.
تو، نمی‌دونم.
برای همین ثبت نام کردی به قیمت همراهی با هزار نفر.
و تو حتما برای متحد کردن ایتالیا. درسته؟
ایتالیا؟ اما من بهش اهمیت میدم.
حقیقت رو به من بگو، چرا سوار کشتی شدی؟
برای فرار از ونیز.
مراقب باش، حتی موقع فرار کردن.
کی دنبالت کرد، فکرهات؟
یک اتهام بدنام و نادرست.
کارت‌ها رو بوسیدی، درسته؟
می‌بینم که میخوای بخوابی.
- کیه؟ - ساکت شو!
آروم باش
صلح و خیر، خواهر.
می‌تونید لطفا در رو برامون باز کنید؟
ما گرسنه ایم.
چه کار می‌کنی؟ اون‌ها زن هستن.
باید با احساسات بری اونجا.
چیکار باید بکنم؟ باید گریه کنم؟
نگران نباش، همیشه یه راهی هست. حالا یه کاری می‌کنم که قبول کنن.
- منظورت چیه؟ - کر و لال.
- بلدی کر و لال بازی در بیاری؟ - معلومه.
ببینم
چی شده؟
هیچی، بیچاره زخمی شده.
اون حرف نمی‌زنه چون کر و لال هست، از بچگی.
بیچاره.
می‌بینی که جواب داد.
صبح بخیر مادر بادسا. متاسفانه یک نفر کشته شد.
کجا؟
به مادر بادسا نشان بده کجای خودت رو زخمی کردی.
- الان؟ - آره.
لعنتی. این جا بهشته.
هیس... یادت باشه که لال هستی.
در چه مرحله ای هستیم؟
اینقدر تو بدنش گم شده؟
هنوز کمی صبر لازمه.
خوشبختانه معلوم بود.
آسونتینا، چرا این ترانه زشت رو می‌خونی؟
زشته؟
برام بی‌ضرر به نظر می‌رسید. ببخشید.
سلام بر مریم، پر از فیض، خداوند با توست.
تو در میان زنان مبارکی و مبارک باد میوه شکم تو، عیسی.
ای مریم مقدس، مادر خدا، برای ما گناهکاران دعا کن...
اینم از فراری ما.
درباره کی حرف میزنی؟
درباره اورسینی.
یه آشنای قدیمی.
در ارتش بوربون خدمت کرده
با درجه سرگردی.
و اینجا هم، با گاریبالدی.
تمام اینها برای ارضای جاه طلبی های شرورانه انقلابیشه
او بدترین نوع خودشیفته‌ست.
سرهنگ؟
- منتظر چه هستیم؟ - فرماندهی عمومی.
به گردان اول دستور پیشروی بده.
شیپور حمله رو بنوازید.
به صف! آماده!
رو به جلو
به پیش برید!
شلیک کن!
توپخانه، شلیک کن!
باراتیری.
کانزا.
کانزا؟
- کولیازی. - من اینجام.
گراماچینی؟
حسابی ادبش کردیم. درسته سرهنگ؟
ما بردیم، ولی چیزی برای جشن گرفتن نیست، ستوان.
اطراف رو نگاه کن.
آگاتزی.
آگاتزی؟
کله‌خراب‌ها.
کله‌خراب‌ها؟
راحت باشید، رفقا.
می‌دونم که می‌تونم هر چالشی رو با شما امتحان کنم.
من روی سرنیزه‌های شما حساب کرده بودم و اشتباه نکردم.
این به ما می‌گه که چقدر می‌تونیم کار کنیم.
وقتی کل خانواده ایتالیا زیر یک پرچم متحد شوند.
احساست می کنم.
می دونم که اونجا هستید.
خواهر آنا، شناختمت.
اینجایی. بیا اینجا ببینم.
کجا میری؟
بیا اینجا.
دیدمت، وایسا. وایسا، مونلا.
میبرمت پیش مورسی، کجایی؟
وایسا، گفتم وایسا! بیا اینجا.
بیا اینجا!
کجا؟ دیدمت، بیا اینجا.
چرا این کارت رو انداختی؟
بذار بازی خودم رو بکنم، خواهر آگستینا.
هر چی تو بخوای، آسونتینا.
خواهر ویتوریا سوپ همیشگی رو آماده کرده؟
- تنرومی. - چه دردسری.
- اون فقط همینو بلده درست کنه. - می‌دونم.
چی می‌خوای؟
این بیچاره تشنه‌شه.
آب و نعناع.
آسونتا...
اوم.
- اوم؟ - اوم.
می‌خواد با پول بازی کنه.
هممم.
منظورم اینه که این یه...
نترس خواهر، خیلی ها می تونن هر چیزی رو بشنون.
گفتم که گوشش سنگینه، همونطور که لال شده.
ولی تو با اون کلمه دو بار گناه کردی.
چون برات خروس سن پیترو خوند. جیک جیک.
می خوای چیکار کنی؟ من این عادت رو تو خانواده به ارث بردم.
پدربزرگم، روحش شاد.
پدرم، روحش شاد. برادرانم، روحشان شاد.
- پسرعموهای دوست داشتنی... - روحشان شاد.
همیشه دستشون به کارت بود.
پدرم با همین‌ها ما رو در تنگدستی نگه داشت.
بعد هم، همیشه به خاطر همین کارت‌های لعنتی کشته شد.
ولی شما هیچی نمی‌شنوید.
من و خواهر آگوستینا با دیوار حرف می‌زنیم.
اسم‌های کریکو، کروکو و فییاسکو.
تریکو، این بهشته.
سایه، خنک ...
غذای درجه یک.
صبح و عصر.
و همچنین چند تا بازی.
اینجا رو نگاه کن.
امروز پولهای خواهرها رو جمع کردم.
پولی که حلال درآوردم.
بدون تقلب.
و بعد چشم‌های آسونتینا هست که آدم رو آب می‌کنه.
- ولی چرا اینجا نمونیم؟ - چی داری میگی؟
ولی کی؟ نه.
باید برم ده، باید ازدواج کنم.
من اینجا نیستم که افسون پری‌ها بشم.
من فقط به خودم اهمیت می‌دم.
در واقع، قبلش هم به تو می‌گم.
فردا از همه خداحافظی می‌کنم...
و می‌رم.
چی شده بارونتّو؟ شوکه شدی، ها؟
هیچی نمی‌گی؟
و من به تو می‌گم، تِریکو.
تو حداقل امید یک همسر، یک خانواده رو داری.
من کسی رو ندارم.
خانواده من همین‌ها هستند.
شب بخیر، تریکو.
شب بخیر، اسپیترا.
سرهنگ، فقط کافی بود بگید. خودم فوراً انجامش می‌دادم.
این قهوه ترکه، ستوان.
آماده کردنش یک هنر تخصصیه.
می‌خواهید؟
بله، لطفاً.
کمی تلخه، فقط برای اینکه دوستش داشته باشید.
بله، درسته. بار اول آدم کمی اذیت می‌شود.
باید به اون عادت کنید.
در قسطنطنیه فال قهوه یاد گرفتم.
چه می‌بینید، سرهنگ؟
می‌بینم که سیسیلی‌ها از ما استقبال خواهند کرد به عنوان رهایی‌بخش.
خب.
اما این فقط چیزیه که روی سطح ظاهر می‌شود.
حقیقت بسیار متفاوته. این لبه‌های ناهموار رو می‌بینید؟
هشدار رو پنهان می‌کنن.
می‌توانم بپرسم... کدام هشدار؟
خب، اگر به شما بگویم، پیش‌بینی... ارزش نخواهد داشت، درسته؟
سلام، مریم، پر از فیض، خداوند با توست.
خوشا به حالت ای زن
و خوشا به میوه‌ی شکم تو، عیسی.
ای مریم مقدس، مادر خدا،
برای ما گناهکاران دعا کن
اکنون و در ساعت مرگ ما، آمین.
سلام بر تو، ای مریم، پر از فیض، خداوند با توست.
خوشا به حالت ای زن
و خوشا به میوه‌ی شکم تو، عیسی.
اشتباهی شده، حق با اوست، خواهر.
شاه رو در دست داشتی، اگر حساب کنی، اون برنده‌ست.
چه اشتباهی
اشتباه محاسبه کردم، ببخشید.
سانتا روزالیا باید مرا ببخشد.
کجایی؟
آها، پیدات کردم!
دزد، عوضی، بدنام و خائن.
- پول من کجاست؟ - چه اتفاقی افتاده؟
چشم‌هات رو فوراً باز کردی. تمام پس‌اندازم رو دزدیدی.
دوستم شدی، اما تو بدنام و خائنی.
ولی داری چی میگی، من اینجا بودم. از راهبه‌ها بپرس.
گفتم که اون شارلاتان بود!
این دزد دریایی بهتر از من حرف می‌زنه، جز اینکه ساکت باشه.
و تو همه‌ی پول‌ها رو دزدیدی!
اول نوبت منه. بیا اینجا. پول کجاست؟
صبر کن! تقصیر هیچ‌کس نیست.
روزاریو همیشه اینجا بوده، پس هیچوقت این کار رو نمی‌کرد. اون خیلی خوبه.
من می‌دونم کی پولت رو دزدیده.
چی داری می‌گی؟ چی می‌دونی!
اوه…
بین شما دو تا یه چیزی بود،
و شما متحد شدید تا پول رو بدزدید از من و اون یکی.
چی میگی خواهر آگوستینا؟ راهبه بود که دزدید.
راهبه؟ چی میگی، مطمئنی؟
بله، اون بیشتر میتونه این کا رو کرده باشه. غریزه دزدی.
تو نمی دانی، اما من دیدم که او پول اسقف کالتانیسِتا رو دزدید.
او نمی خواست، این شیطان بود که اون رو هل داد.
به سانتا ریتا قسم می خورم.
زنِ شوهر دارِ دروغگو و بدبویِ راهبه.
پول من رو دزدیدی؟ پولِ بیچاره ای مثل من رو؟
کجا گذاشتی شون؟ کجا پنهانشون کردی؟
بگو ببینم، کجا قایمشون کردی؟
کجا قایمشون کردی؟ کجا هستن؟
- کجا هستن؟ - چی می‌خوای؟
کجا هستن؟
- پایین دامنت؟ - نه! چی؟
پایین دامنت!
پایین دامنت.
کجا گذاشتیشون؟ کجا قایمشون کردی؟
لعنت بهشون، بگو کجا هستن!
بیا اینجا!
عقب بایست!
عقب بایست! عقب بایست!
- بریم دور شویم! - پولم رو دزدیدند!
پولم رو دزدیدند!
ببین، چقدر زیادند.
خواهران، صلح با همه‌ی ماست.
بیرونشون کنید، این بی عرضه ها رو!
گمشید!
آروم، من لنگ هستم!
برید بیرون!
نمبینید که میلنگم؟
شرم بر شما! بدنام‌ها!
این در بهشت نیست، این در جهنمه!
اینها راهبه نیستند، اونها دیو هستند!
تمامش کن.
بستنی گلابی خاردار... سمی بود.
به دوست دخترت فکر کن که منتظرته.
اما اگه مثل کرم بیخیال باشم، همه پولم رو می‌دزدن.
با دوست دخترت راجع به ما حرف بزن، فقط آروم باش.
من آرومم.
- تو هم آروم باش؟ - خب من آرومم.
- تو هم آروم باش؟ - وقتی آروم هستم همین‌طوری‌ام، بزن بریم!
بریم قبل از اینکه عصبانی بشم!
- سرهنگ رو دیدی؟ - رفته بالای قلعه.
این از اونی که مامانت درست می‌کنه بهتره.
باورت نمی‌شه...
اینجا جای نفرین شده‌ایه. باید ازش فرار کنیم.
می‌دونی اینجا چند نفر کشته شدن؟
رفقا، اینجا قتلگاهه.
هر کی به این اطراف میاد بهتره که علامت صلیب رو بکشه.
راهزن ها ممکنه هر لحظه بیرون بیان، و یکی هست...
جوزپه کور.
لنگ و تک چشم که سرگرمیش اینه که چشم بدبخت ها رو دربیاره
که اتفاقی از اینجا رد میشن.
بخند، بخند.
- این پالرموئه؟ - آره.
شهریه که من توش بزرگ شدم،
جایی که همه چیزهایی رو که از زندگی بلدم، فهمیدم.
اینجا یاد گرفتم که عدالت چیه و کرامت انسانی.
و اینکه تلاش‌های ما در راه حقیقت اغلب مبهم و تاریک هستند.
- چقدر طول کشید؟ - دوازده سال.
روز بعدش به فکر برگشتن افتادم و بعد...
- تقدیر ما رو فرمان می‌دهد. - اینطور نیست.
تقدیر فقط زمانی بازی میکنه که ما حرکت کنیم و به اون اجازه ورود بدیم .
- بله؟ - بله.
- فکر می‌کنی اینطوریه؟ - بله.
سرهنگ...
شما خوش شانس بودید که زود از اینجا رفتید.
این اولین باره که از خانه دور می‌شم...
و باید بگم که ایرادی هم ندارم.
اما... ببخشید سرهنگ.
می‌دونید چطور برام توضیح بدید چرا درباره سیسیلی‌ها اینقدر بد میگن؟
از وقتی اومدیم اینجا، جز مهربانی چیزی ندیدم،
...استقبال، مهربانی.
چرا همه بد ازش حرف می‌زنن؟
مخصوصاً از نظر من.
می‌بینید ستوان...
سیسیلی‌ها تمام امیدشون رو از دست دادن برای تغییر مسیر تاریخ،
دیگه به هیچ چیزی باور ندارن
...حتی در توهمات هم دنیا رو تکان نمیدن.
این برای اینه که وقتی سعی کردند وضعیتشان رو بهتر کنند،
...تلاششان در خون خفه شد.
- توسط چه کسانی؟ - توسط کسانی که بر آن‌ها حکومت می‌کنن،
فاسدترین و جاهل‌ترین اشراف اروپا.
شما جوان هستید و انتخاب کرده‌اید که برای آزادی بجنگید.
خودتان رو خوش‌شانس بدانید.
این امید رو محکم نگه دارید که بتوانید دنیا رو تغییر دهید.
برای من آرزوی موفقیت کنید، سرهنگ.
امشب شب آرامی نخواهد بود.
مهم نیست، ما دیگر به اون عادت کرده‌ایم.
بگذار یک اسب زین کنم.
مادلنا، یه نفر باهات کار داره.
کیه؟
تو کی هستی؟
چرا حرف نمی‌زنی؟
- وینچنزو... - بله، خودم هستم.
- تو با آن‌ها هستی؟ - نگران نباش مامان.
من فقط برای بغل کردنت اومدم.
چرا... به پادشاه ما خیانت کردی؟
وینچنزو جان ...
من و پدرت تو رو تربیت کردیم که چیزهایی رو دوست داشته باشی که ...
ما دوست داشتیم، اما تو ...
اصرار داری ... که از اونها فرار کنی.
وینچنزو ...
شما کی هستید؟
در دهکده به ما گفتند که گاریبالدی به سیسیل رسیده. چیزی در این مورد میدونید؟
چرا از ما می‌پرسید؟
ما اصلاً نمیدونیم این گاریبالدی کیه.
اما چطور؟ کسی که آمد با هزار مرد دیگر...
تا سیسیل رو از بدبختی و از بردگی آزاد کنیم، مثل عیسی مسیح.
تو هنوزم فکر می‌کنی همه این مزخرفات رو باور دارن؟ اینا همه‌ش حرفه.
آزاد کردن سیسیل؟ سیسیل اینه و این می‌مونه.
رفقا، اگه از مغزتون استفاده کنید، اوضاع همون‌طور که دوستم می‌گه، درست می‌شه.
قول‌های قاره‌ای، ولی بعدش اونجا می‌ذارتت.
ما می‌خوایم با گاریبالدی بجنگیم حتی به قیمت مرگ.
ولی این لطف رو در حقم بکن، برو خونه و برو نونتو در بیار.
کسی که امید نداره، زندگی نمی‌کنه، سروران من.
بزن بریم.
رفیقت رو اینجا ول کن، بیا با ما.
نمی‌توانم، باید کنارش باشم.
برای تو خوب نیست.
آبی داری؟
اینجاست.
تازه‌ست، ما اون را کمی پیش از رودخانه گرفتیم.
خدا اجرت دهد.
- برویم. خداحافظتون باشه. - خداحافظتون باشه.
به نظر تو، سن این پسر چقدره؟
پانزده سال دارد؟
تو رو چه به این حرف‌ها، راه برو.
- زنده باد گاریبالدی! - زنده باد گاریبالدی!
آنوزله، بگیرش.
- اینجاست، اینجاست. - اینجا؟
بله.
خونه‌اش کدومه؟
اون که پنجره‌هاش میله داره. می‌بینی؟
خب چکار کنیم؟ برو.
صبر کن.
بذار از دور لذت ببره.
چقدر هیجان‌زده‌ام.
اگه دیگه خوشش نیاد چی؟
چی میگی؟ تمومش کن.
ساوریا، خون من.
چقدر عوض شده.
اولش چطور بود؟
جوانتر بود، اما همیشه زیبا.
حالا زن تر شده.
اما خب، ده سال از رفتنت می‌گذره.
نگاه کن... لباس بچه ها رو پهن می‌کنه.
کی می‌دونه من کی هستم؟
همیشه همینطور بوده،
اون موقرمزه اون مثل برادرم آنتونیو هست
برادر کوچیکترم، راجع بهشون بهت گفتم
پس اونا بچه‌های برادرت هستن
احتمالا. بعد از این همه سال اون هم ازدواج کرده
آره، ببینش... اونجا برادر منه اونجا داره میاد پایین
اون موقرمز. پسرش هم مثل خودشه
حتماً همشون بچه‌هاش هستن، اون دختره و اون پسره
خوشحالم براش.
دو تا بچه داره.
و همسر برادرت کجاست؟
و کی می‌دونه؟
شاید او هم بیوه مانده باشد.
ده سال زیاده...
برای اینکه زنی کاملاً تنها باشد این زمان فداکاری بزرگیه.
به خاطر همین به نامه‌هات جواب نداده.
دومنیکو...
- پسرم. - تو رو کشتند!
تو رو کشتند!
تو رو کشتند، لعنتی!
ما میتونیم کمکی کنیم؟
بفرمایید داخل.
چی شده؟
بوربون‌ها.
تمام مردان دهکده رو کشتند،
بچه‌های من رو هم.
همه رو تیرباران کردند، حتی کشیش دهکده را.
متاسفم.
بیا اینجا.
اینها برای بچه‌های من بودند،
دیگر نیازی به اونها نیست.
برای شما
همینطور بهتره.
- چی؟ - هیچی، ساوریا.
فکر کردی چی؟
کی یکی مثل من ساخت،
بدون پول، بدون هنر یا جایگاه.
همینطوری بهتره.
بیدار شو!
- بیدار شو، باید از اینجا بریم. - بیدار شو!
عجله کن!
بزن بریم، پیکوتی.
- بزن بریم، پیکوتی! - گاریبالدی!
بزن بریم!
بدو، بدو!
زود باشید، بریم. عوضی‌ها دارن میان.
بشینید !
هیس... ساکت شو!
ما به شما پناه می‌بریم، فرزندان تبعیدی حوا.
ما به شما ناله و گریه می‌کنیم در این دره اشک.
پس زود باش، وکیل ما، به ما سر بزن...
ساکت شو! از کشیش هم بدتری.
بپین!
ژنرال کارت داره.
پنج روز آمادگی و مذاکره،
...پالرمو آماده‌ی استقبال از ما، سنگرهای آماده.
...و حالا اینجا هستیم تا تماشاچی برگردیم.
چقدر می‌تونیم برگردیم؟ چقدر؟
پشت سرمون پرتگاه داریم، نمی‌تونیم از جلو بریم.
پشت سرمون یه دره ست، جلو هم نمیتونیم بریم.
این مهم‌ترین مأموریت منه. چکار کنیم؟
ما رو رد کردند، اما کافی نیست. می‌خواهند ما رو تحقیر کنند،
مدال بی‌لیاقتی به ما بدهند و ما رو مجبور به فراری ننگین کنند.
خب، این رو می‌خواهند؟ کاری می‌کنیم که باورشان شود.
این توهم رو به اون خواهیم داد که ما به سمت داخل عقب‌نشینی می‌کنیم.
منظورتون یک مانور انحرافیه؟
به چند مرد احتیاج داری؟
کم، در ستونی که وانمود به فرار میکنه. بیشترشان با من به پالرمو می‌آیند.
می‌توانم بدانم فرماندهی این چند نگون‌بخت را به کی سپرده‌ای؟
تو.
من به تعهد تو واقفم
و می‌دونم که تو بهتر از هر کس دیگری ناهمواری‌های منطقه سیسیل رو می‌شناسی.
تو مناسب‌ترین فرد هستی، سرهنگ.
تنها کسی که میتونه این مأموریت دشوار را به سرانجام برسونه.
تو باید وون مکل رو متقاعد کنی که گاریبالدی با توئه و در حال فراره.
ژنرال،
تو به خوبی میدونی که شرکتی که تازه توصیف کردی
به سختی موفق میشه.
همچنین، تمایل شدید من برای ورود به پالرمو در کنار تو رو میدونی.
به خوبی می‌دونم که از تو فداکاری بزرگی می‌خوام.
به ارتش پالرمو دستور میدم شهرشان رو فتح کنند
و من قرار میدم...
مرد رو در معرض خطر بزرگ.
باور کنید، این انتخاب با رنج و اندیشه صورت گرفته.
متاسفانه، هیچ جایگزینی وجود نداره.
وقتی اینطور میفرمایید...
چیز دیگری برای گفتن نیست.
در خدمت شما آماده ام.
اورسینی...
اختیار تام داری.
می‌دونم که قادر خواهی بود خطرات مأموریتی رو که به تو می‌سپارم ارزیابی کنی.
تردید نکن.
طوری عمل کن که خودت مناسب‌تر میدونی.
خبریه، سرهنگ؟
راگوسین، دوست‌دختر داری؟
بله، در ونیزیا.
وقتی برگشتم، ازدواج می‌کنیم.
قبلاً با کسی بودی؟
بفرمایید…
زن داشتم، ها؟ اما میدونی...
من... رمانتیکم،
- مردی صادق. - ستوان...
زندگی باید همه طعمش رو بمکد.
زیاده‌روی در صداقت میتونه عیب شود.
برای نامزدت بنویس که برایت دعا کند.
فردا برای ماموریتی می‌رویم که... بازگشتی رو تضمین نمی‌کنم.
و توصیه می‌کنم،
به کسی چیزی نگو
من هم گرسنه‌ام، ولی چه بگویم؟
حالا جایی پیدا می‌کنیم، می‌خوابیم، اینطوری دیگر به اون فکر نمی‌کنیم.
اما اون عوض میشه. حتی وقتی می‌خوابم، خواب چیزهایی که می‌خورم رو می‌بینم
و وقتی بیدار میشی گرسنه‌تر از قبل هستی.
اما اگه بخوابم، فکر زن‌ها به ذهنم میاد.
- زن‌ها؟ - آره، زن‌ها!
امشب خواب راهبه رو دیدم
که با وردنه، خمیر تازه رو روی پاهاش ورز می‌داد.
راهبه.
فقط اینکه یهو قیافه‌اش عوض شد و شد قیافه‌ی آسونتا.
چطوری می‌تونی به راهبه پیر فکر کنی؟
مغزه دیگه.
اما حداقل پاستا تازه خوردیش یا نه؟
- و البته. - آلتولا! وایسا یا شلیک می‌کنم.
آخر تو هم اومدی با گاریبالدی.
کارت خوب بود.
هی، چیکار می‌کنی؟
اینا دوستای ما هستن.
این...
حالا دو تا شدن.
ای بابا، جنگه دیگه، چی می‌خوای؟ "یه چیز کثافته"، همونطور که می‌گی.
ولی تو کالتافیمی حسابی حالشونو گرفتیم.
و از کجا تشویق می‌کنی؟ فکر می‌کردم مرده‌ای.
اما چه مرده‌ای! اونها فراری هستن.
ببین کی به کی برخورد.
بیا.
سرهنگ...
همه چیز خیلی گیج‌کننده بود.
در مارسالا، یادته؟ توپ‌ها، بشکه‌ها...
و ما همدیگر رو گم کردیم.
اما قسم می‌خورم، با خون در چشم جنگیدیم.
بعدش چه اتفاقی افتاد نمی‌دونم چطور بگویم.
فایده نداره برای این دو تا گلوله هدر بدیم
واسه من شما از قبل مردید
- چیکار کنیم؟ - نگهشون داریم
با چیزی که منتظر ماست
دو تا ترسو هم میتونن مفید باشن
شانس باهات یار باشه اورسینی
- تو پالرمو میبینمت - شما هم همینطور ژنرال
تو پالرمو همدیگه رو میبینیم
گردان، جلو
ببخشید ستوان
چرا همراهانمون رو ترک می‌کنیم؟
ما برای جنگ به پالرمو نمی‌ریم؟ کجا می‌ریم؟
هی... چیه، بازی سوال و جواب؟
بهت گفتن که سوال‌های مربوط به الاغ‌ها رو می‌پرسی؟
بیا بریم، بالا، سریع.
خوش شانس بودیم که به پالرمو نرفتیم.
ولی خب، اگه پیروزمندانه وارد پالرمو می‌شدیم، خوب نبود؟
ولی کدوم پیروزمندی، اونجا قتل عام می‌شه.
ما یه الاغ داشتیم که باید توی ستون اورسینی تموم می‌شد.
من به الاغ اعتقاد ندارم، فقط کارت‌ها مهمن.
صبح بخیر سرهنگ. من پسر بارون سانتا اوفمیا هستم
و باعث افتخارمه که دوست خانواده محترم شما باشم.
آمده ام تا به شما ادای احترام کنم و کمکم رو به شما پیشنهاد دهم.
ممنونم، اما من به کمک کسی نیاز ندارم.
جناب، شما اهل سیسیل هستید و بهتر از من می‌دونید
که در این جاده های روستایی...
...حمایتی که جلب توجه نکند، می تواند مفید باشد.
شاید، اما حمایتی که شما به اون احتیاج دارید، به من ربطی نداره.
طرز صحبت شما مرا متعجب می‌کنه، جناب.
اما جناب رو برای من نگه دارید.
سرهنگ...
قبل از اینکه شما رو ترک کنم، باید بهتون بگم که حضور من اینجا...
به خاطر توافقی بوده که با مافوق‌هاتون انجام شده.
- کدوم مافوق؟ - حدس نمی‌زنی؟
افسران عالی‌رتبه‌ای که مورد اعتماد ژنرال شما هستن.
اینجا من فرمانده‌ام.
اون‌ها از ما بالاتر نیستن، فهمیدی؟ به من نمیتونن دستور بدن .
اگه اینطوره...
موفق باشی سرهنگ.
بریم بچه‌ها.
- سرهنگ، اون مرد چی می خواست؟ - نفهمیدی؟
رگوسین عزیز...
حالا ارباب‌ها و مافیا شروع کردن به انقلاب بازی.
بعد از بوربون‌ها باید این اراذل رو هم بیرون کنیم،
...اگه اونایی که ما رو اداره می‌کنن شجاعت داشته باشن.
ولی... خیلی هم مؤدب به نظر می‌رسید.
ستوان، افسر خوبی هستی، ولی هیچی از سیسیل نفهمیدی.
پرنده وارد قفس شد.
از آب می‌ترسی؟
من اهل دهاتم.
تو دهات آب تنی نمی‌کنی؟
تو چقدر هستی؟
اینا برای توئه.
ممنونم.
- نگذار برداشت بدی از من بکنی. - گوش کن!
اونچه امیدوار بودیم داره اتفاق میفته. دشمن پشت سر ماست.
ما فرا خوانده شدیم تا روبرو بشیم با این اختلاف زیاد نیروها.
چطور؟ با هوش،
تنها دارایی که داریم.
به دشمن وقت فکر کردن نخواهیم داد.
حتی اگه کم باشیم،
این فریب ماست.
یک امتیاز به نفع ماست،
از اون بالا می‌تونیم دشمن رو زیر آتیش نگه داریم
و تا جایی که ممکنه درگیرش کنیم.
یک روز تلف شده در کنار ما یعنی یک روز زمان بیشتر برای گاریبالدی
برای سیسیل، برای ایتالیا.
ساوریا...
ساوریا، زندگی من،
ولی دوباره دوستش داری؟
یا نظرت عوض شده؟
حالا با پول...
اول خونه...
بعد هم عروسی، عزیز من.
اول خونه... بعد عروسی.
هان؟
- راگوزین. - دستورات.
برو قلعه کُلوبِرینا رو بگیر.
چشم، قربان.
سرهنگ اورزینی، خدا اون رو حفظ کند.
من و اهالی دهکده در خدمت شما هستیم.
- زنده باد گاریبالدی! - زنده باد گاریبالدی!
این رو باید ببرید بالا.
دستور سرهنگ هست.
بزن بریم، رفقا.
محکم نگه دار.
کسی نیست.
توپ رو همین جا می گذاریم و فرار می کنیم.
کجا فرار کنی، راه برو.
پشت سر ما بوربون‌ها هستند،
روبرو اورسینی و این بار اگر ما رو بگیرند، ما رو اعدام می‌کنن.
- راه برو. - هر چی شما بگین.
- اوه... - ها؟
اگر اتفاقی افتاد، شنیدم از یه بچه‌...
که اگه زنده بمونیم بهمون حقوق میدن.
و تو باورت میشه؟ واقعا خری، ای اسپیتاله.
اگه این به دست گاریبالدی بود، خیلی خوب میشد.
تصور کن اگه پالرمو پایتخت بشه.
پالرمو نمیتونه این کارو بکنه.
خیلی کثیفه.
- اگه چیزی باشه ناپل. - چرا، ناپل تمیزه؟
اینطور که شنیدم.
تنها ترس اینه که نظرشون عوض شه و میلان رو پایتخت کنن، این عوضی‌ها.
نمی‌تونن میلان رو انتخاب کنن، اون بالاست...
و کی بیشتر میرسه؟
دقیقا برای همینه. پولشون اون بالاست.
بزنیدشون!
نمیتونی از اینجا رد بشی! باید دور بزنیم، بریم بالا قلعه.
بیا اینجا!
بچه‌ها، بیاین پایین، اون عوضی‌ها دارن میرن بالا.
میرم به سرهنگ بگم.
- چیکار کنیم؟ - باید جلوشون رو بگیرید.
چطوری جلوشون رو بگیریم؟
با این.
اول اون یکی، تقلا کرد.
ببین، سه بار بهش توضیح دادم. بده اینجا!
پیستون رو.
بدو، سریع!
بیا، قدرت.
قایم شو، قایم شو.
در رفت، در رفت.
برو، کارت رو بکن.
چی شد؟
چی شد نداره، کار نکرد.
- گفتی بلدی منفجر کنی. - معلومه که بلدم!
میبینی که کار کرد، دارن فرار می‌کنن. بزن!
یکی دیگه بزنیم که برقصونیمشون.
برو، برو!
فهمیدن نقشه‌مون رو.
اونا فراتر از چیزی هستن که به نظر میان.
قلعه هم محافظت شده.
پس صبر می‌کنیم.
اونا نمی‌تونن زیاد مقاومت کنن.
بگذار اردو رو برپا کنن.
ماموزا... ماموزا...
اوه، نیکو.
نیکو...
چی شده؟
داره منو می‌کُشه، دارم می‌میرم.
واسه چی داری می‌میری؟ به من نگاه کن.
تو نمیمیری، این یه ترکشه. داری شوخی می‌کنی؟
نگران نباش، تو رو می‌بریم به اردوگاه و بخیه‌ات می‌زنیم.
وای! به من نگاه کن.
باید وارد پالرمو بشیم، درسته؟ چی گفتی؟
باید بریم سیسیل رو آزاد کنیم.
- به من نگاه کن، چشماتو باز کن. - تو پالرمو؟
پالرمو.
به ما گفتی بیایم اینجا
اومدی که پالرمو رو آزاد کنی یادت میاد؟
یادت میاد؟ به من نگاه کن، نیکو.
واسه چی اینجوری شدی! بهت میگم. سیسیل... به من نگاه کن.
- پیکوتی... - هان؟
ولی پالرمو کجاست، تو قاره‌ست؟
پسرک، به من نگاه کن!
نرو!
- نیکو! - دومه... دومه!
سرهنگ، توپچی‌ها آتیش رو راه انداختن.
منتظر دستور شما هستن.
خب، راگوزین.
حالا ما هم می‌تونیم از کشور خارج شیم.
وقتش رسیده، وودز.
می‌خوام قبل از اونا غافلگیرشون کنم.
یه مشعل بهم بده.
این اراذلی که بهشون کمک کردن باید تنبیه بشن!
شهر رو به آتیش بکشید!
درها رو بشکنید!
وارد خونه‌ها بشید!
درها رو خراب کنید!
درها رو باز کنید!
درها رو!
- به ما اجازه ورود به شهر رو نمیدن. - چرا؟
سرهنگ، حضور شما اینجا خوشایند نیست.
توی این قایق‌ها مجروحانی هستن که روزها با من سفر کردن.
- به غذا و استراحت احتیاج دارن. - درک می‌کنم و متأسفم.
اما باید در شهرهای همسایه پناهگاه پیدا کنید، نه اینجا.
این مردها خانه و عزیزانشان رو ترک کرده‌اند
تا به کمک سیسیل بیایند.
- قدردانی شما کجاست؟ - شما خیلی زیاد می‌خواهید.
من کمکم رو بهت پیشنهاد دادم و تو ردش کردی.
مردم جولیانا هنوز حس شرافت و احترام رو دارن.
شرافت و احترام!
تو این کلمات رو به کار می بری و معناش رو خوار و خفیف می کنی
و تحقیر من برای افرادی مثل تو زیاده رویه
آره؟ در مورد اونها چطور؟ این مردم بیچاره رو هم تحقیر میکنی؟
به هر کی دلت می خواد، می تونی سواری بدی، احمقِ ابله!
این مردم بیچاره رو ول کن. میدونی ما با عوضی‌هایی مثل تو چیکار میکنیم؟
نه، نه، نه، راگوسین اینطور نیست
من هم مثل تو دوست دارم این مسئله رو حل کنم
اما اشتباه خواهد بود.
روزنامه‌های سراسر جهان
خواهند نوشت که آزادی‌خواهان سیسیل
کشوری را با خشونت و خون اشغال کردند.
و این نباید اتفاق بیفتد،
هرگز.
آقایان...
شما رو به حال خودتان وا می‌گذارم.
شما الان فقط شبح هستید،
...اشباح در حال جان دادن،
...لاروهای جهانی که ناپدید میشه.
... در ایتالیا که برای اون می‌جنگیم
جایی برای امثال تو نخواهد بود.
زنده باد گاریبالدی! زنده باد آزادی!
- سرهنگ، به سامبوکا خوش آمدید. - عرض احترام دارم، آقای شهردار.
ما هر کاری از دستمون بر بیاد انجام می‌دیم تا به مجروحان پناه بدیم،
اما اگر بوربون‌ها اینجا دنبالتان بیایند،
ما در خطر تیر باران قرار میگیریم
دوستان ما از کرلئونه دیدند که فداکاری‌های یک عمر دود شد
- و خاکستر شد. - کرلئونه رو آتش زدند؟
- بله. - خانه‌های ما هم
بدون اینکه حتی فرصت سرک کشیدن داشته باشیم، آتش می‌گیرند.
فکر می‌کنیم امن‌تر باشد که مجروحان رو در خانه‌های مردم پناه بدیم.
خانه‌های محقر، فقیرانه، اما ساکنانش مردمی با قلب بزرگ بودند.
قبل از اینکه حرفی بزنند، کشته می‌شدند.
من به تو شلیک می‌کنم، ولی تو نباید بترسی.
این کار رو کردم.
بفرما.
لمس کن.
بمب!
یکی دیگر هم بزنیم؟
همه توجه کنید.
بفرما، می‌شنوی!
بمب!
این از همه بهتره. الان صداش میاد. گوش بدید!
ولی نترسید. بشنوید، بشنوید.
رز...
کجا میره؟
آسونتینا! چرا قایم می‌شوی؟
- اشتباه می‌کنی، من نیستم. - می‌فهمم که خودت هستی.
لباس راهبه‌ات، چه بلایی سرش اومد؟
راستش، خودم هستم. بعد از رفتن شما،
رئیسه صومعه به من مشکوک بود چون گفتم دزده.
و من ردای خدا رو از تن درآوردم.
اوه!
تو اینجایی؟ نیم ساعته که دنبالت می‌گردم.
در قبرستان چیکار میکنی؟
این دختر همانند آسونتینا است.
خودشه
خودشه؟
سرهنگ اورسینی، نامه‌ای برای شما دارم.
ژنرال گاریبالدی وارد پالرمو شد.
نمی‌توانم باور کنم، سرهنگ.
بله، اما حالا باید این مملکت رو نجات بدیم.
به شهردار و کشیش اطلاع بدید.
نوش جان.
- اممم... - اممم...
- خوب شده. - بله.
- من لایق لبخندهای شما نیستم. - چرا، این فکر رو میکنی؟
چقدر خوبه که دوباره می‌بینمت.
یه چیزی بهت می‌گم.
- بگو، می‌شنویم. - می‌شنویم.
- چیز بدیه. - زشته؟
مگه میشه چیزی بد باشه تو همچین خونه ای...
...و با یه بشقاب ماکارونی مثل این.
پولت رو دزدیدم.
آروم باش! بذارش زمین.
جهیزیه نداشتم، برای همین راهبه شدم.
ولی وقتی اومدی صومعه خواستم باهات ازدواج کنم.
و این فکر به سرم زد که پول دومنیکو رو بدزدم.
اما دیشب خواب دیدم یه فرشته با صورت گاریبالدی.
بهم گفت برگردونشون و قول دادم اطاعت کنم.
فقط چند تا گوش کم داره.
من از تو معذرت می‌خوام، دومنیکو.
پاستا سرد شد
حس کن، حس کن، حس کن!
به دستور شهردار سامبوکا،
...به تمام شهروندان،
...به خانه‌هایتان بروید و کره رو پشت در بگذارید.
دشمنی که با پستی و بدنامی...
...کورلئونه رو به آتش کشید
...به سامبوکا می‌آید!
مراقب باش.
بزن بریم! بزن بریم!
سربازا دارن میان، بدویین!
سلام بر مریم، بانوی پر از فیض، خداوند با توست.
تو در میان زنان مبارکی...
و مبارک است میوه شکم تو، عیسی.
ای مریم مقدس، مادر خدا...
اینطور ببین.
این مردم سامبوکا منو تحت تاثیر قرار دادن.
در این شرایط زندگی،
تفاوتی با الاغ یا بز نداره،
...این مردم احساسات انسانی رو دست نخورده و بلند نگه می‌دارند.
مهربانی، دلسوزی، شجاعت.
من تعجب می‌کنم که آیا ما حق داریم،
...همونطور که در کورلئونه اتفاق افتاد، اونها رو ...
رنج تازه‌ای بدیم؟
خشونت جنگ،
خطر غارت و ویرانی.
به اسم چی؟
به اسم آزادی.
آزادی در آینده برای اینکه بتوانیم
نماینده انتخاب کنیم، شاید روزنامه منتشر کنیم و حتی کتاب بنویسیم.
اما آزادی گرسنه نبودن هست، در حال حاظر،
لباس شرافت پوشیدن هست، در حال حاظر،
... در جاهای انسانی‌تر زندگی کردن هست، در حال حاظر!
اما سرهنگ، ما یک ماموریت داریم که باید انجامش دهیم.
اگر شکست بخوریم و به هدفمون نرسیم،
اوضاع برای این مردم فقیر، هرگز تغییر نخواهد کرد.
کی بهت گفته اونا با ما تغییر میکنن همه فکر میکنن تو اروپا هستن
مگه نوشته‌های دوما رو نخونده بودید؟ ستوان عزیز
دوما نویسنده‌ی خلاقیه که از تخیل برای تبلیغات استفاده میکنه.
اون یک پوششه.
ما با دورانی روبرو هستیم که سرقت‌ها انجام میشه.
یا خدا، چند نفر هستند؟.
- کسی اینجا نیست؟ - چطور نیست؟ مسیحیان زیادی هستند.
اما در این زمان هنوز کسی دیده نشده.
اونها می‌خوابن،
کار می‌کنن،
فریب میدن.
کی میدونه؟
کشیش، کجا میری؟
یادت رفته دیشب سرهنگ بهت چی گفت.
باید بری پیش بوربون‌ها و بگی که گاریبالدی وارد پالرمو شده.
خدا منو ببخشه،
...ولی من آدم ضعیفی‌ام.
نمی‌تونم این کارو بکنم.
باور کن، پاهام می‌لرزه.
خواهش می‌کنم...
بذار برم.
اما تو رو هم، چی مجبورت می‌کنه این کارو بکنی؟
با من فرار کن.
اینها همه ما رو می‌کشند.
فرمانده! خدا خیرت بدهد، بالاخره رسیدی.
گرچه، متأسفانه دیر رسیدی.
همه ناپدید شده‌اند.
باقی مانده
فقط چند بچه، چند بیمار،
چند...
...چند نفر در حال مرگ، من.
افراد کمی.
- خب، شایعاتی پخش میشه. - چه شایعاتی؟
درباره‌ی گاریبالدی.
میگن گاریبالدی با نیروهاش نزدیک اینجا بوده و اونها راهزن هستن.
رفتار بدی دارن!
وارد کلیساها میشن، راهبه‌ها و نوآموزها رو اذیت می‌کنن.
خوشبختانه شما رسیدید. من زنگ‌ها رو برای جشن به صدا درمیارم...
- نه، هیچ زنگی رو به صدا در نمیاری. - آه، هر طور شما بخواهید.
من... من گفتم که جشن بگیریم.
شهردار کجاست؟ چرا برای استقبال از من نمیاد؟
شهردار؟
- خب... - کاریه که از دستم برمیاد...
جناب عالی بسیار محترم؟ چه غافلگیری، چه شادی!
این دو تا تو سرشون چی دارن؟ میخوان ما رو بکشن؟
جناب عالی، حضور شما اینجا برای ما افتخاره.
البته، همونطور که می‌بینید، مردم ترسیدن.
خطر اینکه گروگان اون راهزن، گاریبالدی ، بشیم
ما رو در وحشت نگه داشته بود،
اما حضور شما، جناب عالی...
حضورتون به ما دلگرمی میده.
اِه...
به ما دلگرمی میده.
- کجا قایمشون کردی؟ از کی حرف می‌زنید، جناب؟
کسی اینجا دیده نشد، فقط مگس‌ها.
- می‌دونی از کی حرف می‌زنم، گاریبالدی... گاریبالدی؟
- بله. - چرا، جناب، نمی‌دونید؟
گاریبالدی، متأسفانه، امشب وارد پالرمو شد.
گاریبالدی در پالرمو؟
حقیقت داره.
بین نیمه‌شب یازده وارد پالرمو شد، متأسفانه.
حرف کشیش، حرف خدا.
- ستوان، اسلحه ها رو بگیر. - اطاعت قربان.
دروغگوها! شما دو تا دروغگوی لعنتی هستید!
گاریبالدی اینجا پنهان شده! این در رو باز کنید!
بگذارید داخل شوم!
قسم می‌خورم، حقیقت دارد. گاریبالدی امشب وارد پالرمو شد.
سرهنگ، این شهر آرومیه که دنبال دردسر نیست
و شایسته سوءظن شما نیست.
ارتش همین الان می‌رسد...
...و کل کشور رو زیر و رو میکنه، خانه به خانه، سوراخ به سوراخ.
سرهنگ، ما رو سر کار گذاشته‌اید؟
نیرویی این چنین برای کشوری فقیر؟
شما دارید به یک مورچه شلیک می‌کنید.
در حالی که گاریبالدی در پالرمو تفریح میکنه، شما ما رو همراه خود می‌برید؟
پس اگر باور ندارید، ما را به عنوان گروگان به پالرمو ببرید.
آنجا خواهید فهمید، وقتی برسیم، که دروغ گفتیم یا حقیقت.
درسته، سرهنگ. مملکت چه ربطی دارد؟ ما که اینجا هستیم.
در اون صورت به ما شلیک کنید.
همانطور که برای دو ترسو سزاواره که جرأت دروغ گفتن به یک افسر سلطنتی رو دارند،
اما اگر حقیقت داشت... بگذارید برویم، قبوله؟
هه.
خوب نگاهشون کن، شهردار و کشیشت رو
چون اگه دروغ گفته باشن، دیگه نمی‌بینیشون!
دیگه نیازشون ندارم
ولی یادت باشه، بازی‌هایی هستن که میشه با یک دست انجامشون داد
... و بازی‌هایی که با دو دست انجام می‌شن.
ممنون.
"دیگه ندیدمشون و دیگه نداشتمشون...
...ولی سال‌هاست دنبالشون می‌گردم، دومنیکو تِریکو و روزاریو اِسپیتاله.
هر جا گزارشی به من میرسید، میدویدم تا ببینم
من امروز به تیمارستان پالرمو رفتم
برای اینکه یک ردّی رو که از استانداری بهم دادن چک کنم.
خودشه.
تریکو...
مثل موش به نظر میان، ولی پرنده‌ان...
...و شب‌ها هم پرواز می‌کنن.
متاسفانه اینم مثل بقیه
ردّ گم کردن بود.
تا وقتی که هست، دست از جستجو برنمی‌دارم.
وظیفه خودم می‌دونم که به یادبود دو جوانمرد شجاع،
که در گزارشی که برای گاریبالدی نوشتم از قلم انداختم،
در پی پیروزی اعزام هزار نفری.
قصوری که هرگز خودم رو نبخشیده‌ام.
امروز پس از سازش‌های فراوانی که رخ داد
و موارد متعددی که خیانت شد،
تلخی خاصی از نتیجه سیاسی
که پس از لشکرکشی ما رخ داد، احساس می‌کنم.
تصویر اون دو مسیح فقیر
که با ناتوانی دیدم که از میدان دور می‌شوند
تنها تسلای ناامیدی منه.
از این رو اراده من برای جبران فداکاری اونهاست...
... و نباید بگذاریم فراموش شود.
بیِر، لطفا نگه دار
فکرش رو بکن.
بفرمایید داخل
دنبالم بیا.
همه میزها پر هستند. اینجا باید صبور باشی.
اگر بنشینی، چیزی برای نوشیدن برایت می آورم.
آب و انیسون، ممنون.
آقایان، نوبت شماست. برای پیشخوان، رجینا هست.
برای شمارش، سرباز پیاده هستند.
- بفرمایید. - ممنون.
- لطفاً، سینیور. - ممنون.
آن دو نفر قبلاً نشسته‌اند.
عصر بخیر. جا هست؟ می‌تونم؟
باعث افتخاره آشنایی با شما.
- باعث افتخار ماست. - می‌تونم؟
خیلی خوشحال شدم. بفرمایید.
بفرمایید.
آه...
رد میکنم
همه‌ش رو میذارم
قبوله
- قدم. - منم چیزی ندارم
سه تا آس
شانس می خواد.
یکی دیگه هست.
عصر بخیر.
سرهنگ اورسینی.
چه افتخاری که دوباره شما رو می‌بینم.
اومدی چرا می‌خوای بازی کنی؟
بله.
اول از همه، خانم جوان باید سالن رو ترک کنه.
من این بازی رو به روش خودم انجام می‌دم.
حالا می‌تونی کارت‌ها رو بدی.
ایتالیای بیچاره،
چه اشتباهی!