‫چی میل دارین؟
‫عه، می‌شه یه قهوه تلخ بهم بدین؟
‫چشم.
‫ممنون.
‫[«آسیب» به قلم هارپر الیسون]
‫[رمان آسیب]
‫[وبسایت گودریدز: آسیب، هارپر الیسون]
‫[نمره مخاطبان: ۴.۸۲ از ۵] ‫[نشان‌کردن] [مطالعه روی کیندل ۱۴.۹۹ دلار]
‫خیلی این کتابه رو دوست دارم. واقعا...
‫همین هفته پیش تمومش کردم.
‫خیلی قشنگه. اصلا...
‫واقعا... واقعا تاثیرگذار بود.
‫ضمنا...
‫عه...
‫آره خلاصه.
‫عه، معذرت می‌خوام. ‫قصد نداشتم...
‫واقعا منظورم این نبود.
‫- فقط دوستش دارم. ‫- جان؟ ببخشید؟
‫خواستم بگم اصلا...
‫اصلا قصد مزاحمت نداشتم. فقط...
‫ببخشید، متوجه نمی‌شم.
‫واقعا فقط کتابه رو دوست دارم.
‫این گوشم ناشنواست.
‫ناشنوایی؟
‫آره. ولی همین گوشم. با اون...
‫عه...
‫آره خلاصه...
‫می‌خوای از اول بگی؟
‫- آم... ‫- می‌تونیم از اول بگیم.
‫- بهتر نیست؟ ‫- یعنی می‌خوای...
‫- از اول بگم؟ ‫- آره، دوباره بگو.
‫- باشه. ‫- خب.
‫«بدون هیچ تردیدی فکر می‌کردم...»
‫«که الان ایستگاه شدم...»
‫«و داشتی فیلمم رو می‌گرفتی...»
‫«که بفرستی مثل بمب ‫توی اینترنت بترکه.»
‫«ولی الان می‌فهمم...»
‫«تنها چیزی که می‌تونست نجاتم بده...»
‫«این بود که دوباره پیش‌قدم بشم.»
‫آره، خیلی بانمکه. عالیه.
‫پس از اینجا شروع می‌کنم و بعد سراغ...
‫- اولین دیدارمون می‌رم. ‫- خوبه.
‫خب، نظرت درباره پایانش چی بود؟
‫پایان چی؟
‫پایان کتاب دیگه. کامل خوندم.
‫آها، اون. آم...
‫نمی‌دونم. حس می‌کنم ‫زیاد درکش نکردم، می‌دونی؟
‫انگار برام یه‌چیزی کم داشت.
‫آره، نه. متوجه می‌شم. ‫به نظرم...
‫آره، من هم راستش نفهمیدم.
‫یعنی تهش دختره مرد؟ اصلا...
‫به نظرت منظورش این بود؟
‫فکر کنم. فکر کنم.
‫آخه اصلا منطقی نیست.
‫منطقی نیست؟
‫نه، آخه اون ماجرای آیینه رو یادته دیگه؟
‫اوهوم. وایستا، کدوم آیینه؟
‫کل اون پایان که درباره آیینه بود.
‫آم...
‫فکر می‌کنم بیشتر یه جور استعاره بود از...
‫عه...
‫چون برداشتم این نبود ‫که واقعی باشه، یعنی که...
‫آیینه‌ای که بود بیشتر، آم...
‫آیینه بیشتر...
‫اصلا نمی‌دونم...
‫حتی نمی‌دونم چی بگم.
‫چون کتاب رو نخوندم. ‫آم... آره دیگه.
‫- چی؟ ‫- فکر کنم وقتی دیدمت...
‫از خود بیخود شدم...
‫و فقط می‌خواستم ‫باهات صحبت کنم.
‫ولی هیچ حرف خاصی نداشتم، ‫واسه همین...
‫خیلی عجیبه.
‫آم، آره... ‫معذرت می‌خوام. نمی‌خواستم...
‫عین یه آدم عجیب و مرموزی.
‫یه آدم عجیب و مرموز بریتانیایی.
‫جدی؟
‫ببخشید. من فکر نمی‌کردم ‫یهو اقرار کنی.
‫آره، پس چیکار می‌کردم؟
‫بهتر نبود کتاب رو بخونی؟
‫واسه اولین ملاقاتمون؟ نمی‌دونم. ‫اونطوری یه‌کم عجیب‌تر نمی‌شد؟
‫کجاش عجیب‌تره؟
‫نمی‌دونم. فقط حس می‌کنم عجیب‌تره.
‫باشه. من که قبول ندارم، ‫ولی تو تعریف کن.
‫می‌خواستم یه چیزی ‫درباره خنده‌هاش بگم.
‫مثلا چون اینطوریه که...
‫خیلی بانمکه، ولی در عین حال...
‫- زننده می‌شه؟ فهمیدم. ‫- آره.
‫مثلا اگه بخنده می‌تونم ‫بهش اشاره کنم و بگم...
‫«اصلا چرا زحمت بدیم که گذشته رو...»
‫«مرور کنیم؟»
‫چون این کار مطلقا بی‌مسئولیتیه.
‫هیچ‌کس تا وقتی دیر نشه ‫براش مهم نیست.
‫تهش هم همیشه دودش ‫توی چشم خودم می‌ره...
‫اِما، الان جدی‌ام. شوخی ندارم.
‫نه، اتفاقا موافقم. ‫اصلا شوخی‌بردار نیست.
‫خیلی جدیه.
‫«عاشق اینم که همیشه بلدی...»
‫«مسائل تنش‌زای من رو ‫به شرایط خنده‌دار تبدیل کنی.»
‫بعد...
‫- نمی‌دونم. ‫- چیه؟
‫می‌خوام یه چیزهایی ‫درباره این بگم که...
‫- نگو. ‫- نگم؟
‫چرا می‌خوای جلوی فامیل‌هات ‫از مسائل خصوصیتون بگی؟
‫یا اصلا فامیل‌های اون.
‫نه که بخوام مستقیما بگم.
‫صرفا در حد یه اشاره غیرمستقیمه،
‫چون حس می‌کنم ما همیشه...
‫شیمی ارتباط قشنگی داشتیم
‫یا بگم... مدهوش می‌شیم.
‫کلا بی‌خیال این تیکه شو.
‫یعنی مستقیم برم سراغ ‫موضوع گریه کردن؟
‫آخه، می‌دونین...
‫اولین باره بیانش می‌کنم...
‫واسه همین احساساتی می‌شم.
‫شاید بهتره با یه چیز بامزه شروع کنی،
‫که انقدر سریع اشکت در نیاد.
‫ولی واقعا بانمکه. دوست‌داشتنیه.
‫آره، ولی باید حفظ ظاهر کنی.
‫گریه کنی یه‌کم زشت می‌شی.
‫- چی؟ ‫- تو رو نگفتم، کلی گفتم.
‫کلا زن‌ها رو گفتم.
‫آم، اولین ملاقاتتون چطوره؟
‫ماجرای اون روز خنده‌دار نبود؟
‫خیلی این کتابه رو دوست دارم. واقعا...
‫عه، نه. این رو نمی‌تونه تعریف کنه.
‫واسه چی؟
‫چه ماجراهایی رو می‌خوای بگی؟
‫یعنی چی؟ واسه سخنرانیم؟
‫آره.
‫خب، بهتره صبر کنی خودت بشنوی.
‫نه، نه، نه. ‫واسه این می‌گم که...
‫مثلا، ناخواسته حرف‌هامون یکی نباشه.
‫می‌خوای اولین بار که ‫همدیگه رو دیدیم بگی؟
‫آره.
‫خب، اولین باری که بیرون رفتیم چی؟
‫- آره قاعدتا. ‫- ای بابا!
‫حالا لازم نیست تو هم نطق کنی.
‫روز نامزدیمون؟
‫ببینم، یعنی هر موقع بخوای ‫می‌تونی بری تو؟
‫آره، همیشه می‌رم.
‫آها، پس همه رو اینجا میاری.
‫آم، آره دیگه.
‫- وای. ‫- نه...
‫فقط وقتی تا دیروقت شیفتم.
‫آره، فقط وقتی تا دیروقت شیفتی.
‫آره.
‫ببین، این انگار...
‫شبیه یکی از آرزوهای بچگیمه.
‫اینکه مثلا شبونه یواشکی ‫برم توی پاساژ یا کتابخونه. خیلی...
‫خب، آرزوی کودکیت قراره برآورده بشه.
‫وای.
‫آم...
‫باز نمی‌شه؟
‫هوم.
‫[موزه تاریخ طبیعی آمریکا]
‫ای وای...
‫آم... عه‌وا!
‫وایستا ببینم. ‫یعنی کاری کرد زندانی بشین؟
‫ریچل، قطعا هدفش این نبود.
‫چطوره خاطره اون سری ‫که فکر می‌کردین قراره...
‫- کی بود؟ ‫- هوم؟
‫عه، چارلی بود. ‫کیف پولم جا مونده بود.
‫هوم، چارلی کیه؟
‫عه، گمونم دیگه باید بگم نامزدمه.
‫حالت خوبه؟
‫آره. نه، خوبم.
‫نمی‌دونم. می‌شه فقط...
‫می‌گه قفسه سینه‌اش درد می‌کنه...
‫قلبشه. قلبش درد می‌کنه...
‫حالا واقعا چی شده بود؟
‫خیلی درگیر... احساسات شدم.
‫- احساسات؟ یعنی چی؟ ‫- آره.
‫احساسات اوایل نامزدی دیگه.
‫- آره؟ ‫- نه، اون رو که فهمیدم،
‫ولی اولین بارت که نبود.
‫نمی‌دونم.
‫یعنی چارلی اولین کسیه که...
‫عاشقش شدم؟ آره.
‫اولین کسیه که عاشقش شدی، ‫یا ازش خوشت اومد؟
‫فکر کنم جفتشه.
‫- مگه عجیبه؟ ‫- توی سی سالگی؟
‫البته وقتی آشنا شدیم ‫بیست و هشت سالم بود، پس...
‫باز هم!
‫نمی‌دونم. قبلا زشت بودم.
‫بی‌خیال بابا!
‫اصلا نترس.
‫یه عنکبوت گنده پشتته...
‫که داره می‌ره بالا ‫و تقریبا لای موهات رفته.
‫فقط وحشت نکن.
‫نشنیدی؟
‫- نه. ‫- نه بابا؟
‫فکر کنم باید بلندتر بگی.
‫خب، آم...
‫انقدر دوستت دارم ‫که داره اذیتم می‌کنه.
‫بدون تو زندگی ندارم.
‫خیلی ترسناکه، چون اصلا نمی‌تونم...
‫دلم می‌خواد ازدواج کنیم، ‫ولی حتی می‌ترسم پیشنهاد بدم.
‫فکر کنم شنیدم.
‫جدی؟
‫چاقوی مودار بود؟
‫چی؟
‫یه‌چیزی تو مایه‌های ‫«چاقوی مودار» گفتی؟
‫- نه. ‫- نگفتی؟
‫اِما، همچین چیزی اصل وجود نداره.
‫خوبی؟
‫آره. نه، قشنگه.
‫حداقل یه‌کم نظرات کامل و جامع بده.
‫ببین، مثلا توی نطق عروسی...
‫یه مقدار آبکی جلوه می‌کنه، ‫ولی... آم...
‫عناصر درستش رو پیدا کردی.
‫به نظرم مسیرت درسته.
‫ببین، نمی‌شه هم گریه کنی...
‫هم بگی به درد نمی‌خوره.
‫بدک نبود.
‫هنوز توی بخش میانی ‫یه‌کم چالش دارین،
‫ولی در کل بهتر شدین.
‫- آره. ‫- مرسی.
‫دوباره تمرین کنیم؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫چیه؟
‫آخه... نمی‌دونم.
‫حس نمی‌کنی بهتره عادی باشیم؟
‫یعنی چی؟
‫آخه ببین...
‫نمی‌دونم، این بخشش یه‌کم ‫صرفا جنبه نمایشی داره.
‫عروسیه دیگه. ‫کلا هدفش نمایشیه.
‫آره. به نظرم اگه...
‫چند بار دیگه تمرین کنیم...
‫قشنگ دستم میاد. به خدا.
‫من که بداهه نمی‌تونم ‫حرکات جدید طراحی کنم.
‫آره.
‫ببین، یه لحظه گوش کن.
‫- گوش کن. لطفا، لطفا. ‫- نه اِما، خواهش کردم.
‫- لطفا، لطفا، لطفا. ‫- اِما.
‫این چیه؟
‫وقتی حالم گرفته است ‫این آهنگ رو می‌ذاره...
‫که سر به سرم بذاره.
‫این چه حرکت زشتی بود؟
‫اصلا چرا انقدر حرص و جوش می‌زنه؟
‫آخه خوشش نمیاد...
‫حس کنه جدیش نمی‌گیری.
‫ساکت شو بابا. ‫تو هم متوجه شدی!
‫آخه رفتارش همیشه پرتنشه.
‫- آها؟ ‫- اصلا لبخند نمی‌زنه.
‫من که تا حالا ندیدم ‫حتی یه بار بخنده.
‫«کلا هدفش نمایشیه دیگه.»
‫چیه؟
‫فکر کنم پالین رو دیدم.
‫عه؟ کجا؟
‫آم...
‫یه گوشه داشت هروئین می‌کشید.
‫وایستا ببینم. جدی می‌گی؟
‫آره.
‫پالین خودمون بود؟
‫آها.
‫نه. یعنی... احتمالا نبوده.
‫- خودشه. عه... ‫- باشه.
‫- خودت نگاه کن. ‫- باشه.
‫خودش بود. ‫دی‌جی عروسیمون بود.
‫- شوخی می‌کنی! ‫- مطمئنی هروئین بود؟
‫حالا نمی‌تونیم ثابت کنیم ‫که هروئین بود.
‫داشت یه چیز دودی رو...
‫از یه تیکه فویل می‌کشید.
‫آره، آره.
‫آخه دیگه چی ممکنه باشه؟
‫باهاش حرف زدین؟
‫نه، نه. اصلا ما رو ندید.
‫الان می‌خواین چیکار کنین؟
‫نمی‌دونم. لابد یکی دیگه رو میاریم.
‫عروسی شنبه همین هفته است.
‫خب، نمی‌شه خودمون ‫آهنگ انتخاب کنیم؟
‫نه. بهم اعتماد کن. ‫دی‌جی لازم می‌شه.
‫عروسی شما کی اومد؟
‫هیچ‌کس. واسه همین فاجعه بود.
‫نگرانی کس دیگه‌ای پیدا نشه؟
‫نه، صرفا... نمی‌دونم. ‫حالا در حد اخراجش هم نیست، نه؟
‫خب، آدم‌ها مواد می‌زنن. یعنی...
‫عزیزم، مواد داریم تا مواد. ‫این هروئین زده.
‫یعنی مرزش اینجاست؟
‫قرار که نیست جراحی کنه. ‫صرفا... دی‌جیه دیگه.
‫ولی این بخشش مهم نیست...
‫که داشت وسط خیابون مواد می‌زد؟
‫یعنی این وصف حالی از زندگیش نیست؟
‫ببین، حالا «وسط خیابون» هم که نبود.
‫بیشتر انگار...
‫یه جمع خودمونی بودن.
‫معتاد هروئینی که کم نداریم.
‫الان چرا یهو انقدر ‫فکر آبروش رو می‌کنین؟
‫نمی‌دونم. فقط سر همین یه موضوع...
‫نمی‌خوام اخراجش کنم، خب؟
‫اومدم نظرتون رو بپرسم. ‫ریزوتوی قارچ چطور بود؟
‫- خیلی خوب بود. ‫- واقعا خوب بود.
‫- آره. ‫- جدا؟
‫می‌خواین بیشتر فکر کنین؟ ‫یا انتخابتون همینه؟
‫- تو حاضری... انتخابم کنی؟ ‫- آره.
‫آخی.
‫آره، انتخابمون همینه.
‫- انتخابمون همینه. ‫- ولی باید بگم...
‫که این بار تصمیمتون رو نهایی کنین.
‫آره، آره. کاملا درک می‌کنیم. ‫خیلی ممنون.
‫ولی می‌شه یه بار دیگه...
‫نوشیدنی‌ها رو امتحان کنیم؟
‫چون سر اون موضوع هنوز دودلم.
‫- بسیارخب. ‫- آره، شرمنده. برای من هم بیارین.
‫مایک.
‫اینجا که غذاخوری نیست.
‫من که حتی از غذای عروسیمون نخوردم.
‫- آدرنالینم بالا بود. ‫- آره.
‫بعدش هم ساعت دو صبح زدیم بیرون...
‫دنبال یه قاچ پیتزا بودیم.
‫به نظرم بریم غذاخوری.
‫- کجا؟ غذاخوری اندی؟ ‫- آره. آره.
‫آره، تا دیروقت هم باز می‌مونن.
‫آم، یعنی شب عروسیمون بریم؟
‫- بریم اندی؟ ‫- آره، خوش می‌گذره.
‫دیدی مثلا بازیگرها وقتی اسکار می‌برن،
‫همچنان لباس شیک و پیک تنشونه،
‫می‌رن یه جایی همبرگر سفارش می‌دن؟
‫- بانمکه. ‫- خیلی خفنه.
‫آره، یعنی... شاید.
‫مگه اونجا بیشتر کراک نمی‌فروشن؟
‫چرا. خوب شد یادم انداختی،
‫الان می‌خوایم با این ‫اوردوز دی‌جی چیکار کنیم؟
‫- اینطوری نگو زشته. ‫- نه.
‫یکی رو جاش بیارین. ‫کار سختی که نیست.
‫اصلا اگه اتفاقی نمی‌دیدمش...
‫الان موضوع سر اون نمی‌شد.
‫آره، ولی چون دیدیم ‫یه‌کم سرش وسواس گرفتم.
‫باشه، ولی این یه‌کم مشکل خودته‌ها.
‫باشه، اگه کودک‌آزار بود چی؟
‫- چی؟ ‫- مایک...
‫چی؟
‫یعنی می‌پرسم اگه چیکار کنه ‫شما اخراجش می‌کنین؟
‫- عجب. ‫- حس می‌کنم این...
‫خیلی با مواد زدن فرق داره... ‫قبول ندارین؟
‫- در این حد... ‫- مایک، همه می‌دونن اگه...
‫یه کودک‌آزار رو بیاری عروسیت...
‫کلا این...
‫- حال بقیه رو می‌گیره. ‫- حال همه رو.
‫دقیقا. ولی از اون طرف ‫اگه طرف هروئینی باشه...
‫اتفاقا ممکنه حال بده.
‫- عین مهمونی می‌شه. ‫- حال مهمونی می‌ده.
‫- دقیقا. ‫- شاید حتی خوش بگذره.
‫البته در نظر بگیرین که ممکنه ما ‫توی بدترین روز زندگیش دیده باشیمش.
‫آره، ولی دیدینش. ‫مگه موضوع همین نیست؟
‫چرا یه جور رفتار می‌کنی ‫انگار خودت هیچ اشتباهی نکردی؟
‫همچین اشتباهی که نکردم.
‫اون جریان سگه اشتباه بدی نبود؟
‫اشاره نکن.
‫چی؟
‫عجب‌ها، جالبه. ‫داستان سگه چیه؟
‫چیز خاصی نیست.
‫براشون تعریف کن دیگه.
‫نه... ریچل، خواهش کردم.
‫یه بار قبل از عروسیمون...
‫بدترین کاری که کردیم رو ‫به همدیگه گفتیم.
‫آره، و قرار بود جای دیگه بازگو نکنیم.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- وای.
‫فقط...
‫اشکالی نداره.
‫می‌خوای من تعریف کنم؟
‫نه، کلا نمی‌خوام تعریف بشه.
‫وایستا...
‫احیانا زدین سگه رو کشتین؟
‫من که سگ‌کش نیستم چارلی.
‫آخه فکر کردم قضیه اینه.
‫بگو دیگه. ‫من هم اشتباه خودم رو می‌گم.
‫هوف. گندش بزنن.
‫باشه. اگه همه اشتباهتون رو بگین، ‫من هم می‌گم.
‫- خوبه. ‫- حله.
‫- باشه؟ قول می‌دین؟ ‫- اوهوم.
‫قول می‌دیم.
‫- خب. چیه؟ ‫- باشه.
‫این موضوع درباره نامزد سابقمه که...
‫زمان دانشگاه نامزد بودیم.
‫کی؟ تسا؟
‫آره.
‫خلاصه یه سالی می‌شد ‫که نامزد کرده بودیم،
‫روز تولدش بود،
‫تا مکزیکو رفتیم که براش جشن بگیریم.
‫ببین، مشکل کنترل خشم داشت،
‫و به نظر می‌اومد خیلی ‫از این سفر خوشش نمیاد.
‫کلی بحثمون شد.
‫- خیلی خسته بودیم... ‫- بهونه‌تراشی نکن.
‫باشه، کلا می‌گم...
‫حال و هوای خوبی بینمون نبود، خب؟
‫خب، باشه. بگذریم.
‫آم، یه شب داشتیم ‫از رستوران برمی‌گشتیم.
‫اتفاقا روز تولدش بود.
‫آم، آره. بعد...
‫باید از کوچه پشتی رد می‌شدیم ‫تا بریم خونه خودمون.
‫بعدش یه سگی پرید جلومون ‫بی‌دلیل واق‌واق کرد.
‫کسی هم اون اطراف نبود. ‫فقط همین سگ دیوونه خیابونی بود.
‫بعد، آم...
‫اون از روی غریزه بقای خودش ‫به سگه لگد زد،
‫که باعث شد سگه ‫بیشتر پرخاشگر بشه و...
‫آره.
‫در نهایت میاد گازش می‌گیره.
‫بعد تو چیکار کردی؟
‫آم...
‫من یه لحظه رفتم پشت که...
‫- دختره رو سپر انسانی کرد. ‫- نه! من...
‫همین رو گفتی.
‫گفتی دختره رو جلوت نگه داشتی...
‫که تو رو گاز نگیره.
‫باشه، قبوله. ‫دختره رو سپر انسانی کردم.
‫- قبوله. ‫- ممنون که گفتی.
‫تازه تولدش هم بود. وای.
‫اینکه تولدش بود بدترش می‌کنه.
‫چقدر آدم کثافت و پست‌فطرتی بودی.
‫هنوز هم هست.
‫باشه. پس تو اشتباه ‫خودت رو تعریف کن.
‫نه، پشیمون شدم.
‫نه ریچل، باید بگی.
‫نمی‌تونم! نه، نمی‌تونم. ‫ببخشید، نمی‌تونم.
‫اگه خودت نگی...
‫من به جات می‌گم ‫و خیلی بدتر جلوه‌اش می‌دم.
‫باشه، یه دقیقه وایستا.
‫باید نفس بگیرم.
‫خب، ایشون...
‫یه بچه رو توی کمد حبس کردم.
‫- خب؟ ‫- نه، بگو. کل قضیه رو بگو.
‫باشه. خب...
‫وقتی سنم کمتر بود ‫یه همسایه عجیب و غریب داشتیم.
‫پسره چند سال ازم کوچیک‌تر بود،
‫یه‌کم کند ذهن بود.
‫یه روز اومد پیش من و می‌خواست...
‫یه کاروان متروکه‌ای که خودش...
‫توی جنگل پیدا کرده بود رو نشونم بده.
‫نمی‌دونم چرا، ‫شاید حوصله‌ام سر رفته بود،
‫چون بلند شدم باهاش رفتم.
‫که واقعا مسیرش ناجور بود.
‫قشنگ توی عمق جنگل بود.
‫وقتی رسیدیم دیدم چقدر چندش‌آوره.
‫بوی گند می‌داد،
‫همه‌جا کف کاروان ‫بطری خالی و مجله پخش بود.
‫آها، پس اونجا با مایک آشنا شدی.
‫زر نزن.
‫اولش از خودم پرسیدم: ‫واسه چی اومدم اینجا؟
‫بعدش دیدم یه کمد خالی اونجاست...
‫و گفتم اگه جرئت داری برو داخلش.
‫نمی‌دونم اون لحظه چه‌ام شد،
‫ولی در رو روش کوبیدم و قفل کردم.
‫اون هم یهو شروع کرد ‫بلند بلند جیغ می‌کشید.
‫اون لحظه نمی‌دونستم چیکار کنم. ‫واسه همین فرار کردم.
‫آره خلاصه.
‫وایستا، خب چرا باز نکردی؟
‫آخه عین دیوونه‌ها رفتار می‌کرد،
‫که باعث شد بترسم،
‫واسه همین سریع رفتم خونه ‫و به کسی نگفتم.
‫- چی؟ ‫- بعد...
‫یه لحظه وایستا. ‫پسره بعدش چی شد؟
‫نمی‌دونم.
‫بابا، یعنی چی نمی‌دونی؟
‫- یادمه... ‫- خیلی ترسناکه ریچل!
‫یادمه باباش همون روز ‫یه سر اومد خونه ما.
‫ازم پرسید چه خبر شده ‫و می‌دونم پسرش کجاست یا نه.
‫من هم انقدر می‌ترسیدم ‫که برای خودم داستان بشه...
‫که هیچی بهش نگفتم.
‫فردا صبح که بیدار شدم دیدم...
‫یه گروه جست‌وجو براش درست کردن.
‫- یعنی کل شب ولش کردی؟ ‫- آره.
‫ولی پیداش کردن. ‫پیداش کردن. نگران نباشین.
‫زنده است. زنده است.
‫ولی هیچ‌کس دیگه ازم نپرسید،
‫و بنا به دلایلی قضیه لو نرفت.
‫آره، قطعا چون پسره ازت وحشت کرده بود.
‫آره. شاید.
‫خب، اگه پیداش نمی‌کردن چیکار می‌کردی؟
‫در اون صورت قطعا خودم می‌گفتم.
‫البته... بعید می‌دونم می‌گفتی.
‫خب، چون پیداش کردن. ‫لازم نبود من چیزی بگم.
‫- اشتباه خودت چی بود چارلی؟ ‫- آره، تو بگو چارلی.
‫آم...
‫بدترین اشتباه زندگیم چیه؟
‫خر فرضمون نکنی‌ها. ‫بدترینش رو بگو.
‫- اوهوم. ‫- چرت و پرت نگو.
‫من...
‫ای بابا... نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم.
‫جدی نمی‌دونم. ‫صادقانه نمی‌دونم.
‫نه، زر مفت نزن. ‫باید یه چیزی تعریف کنی.
‫آم...
‫آم... من وقتی هنوز محصل بودم...
‫یکی رو خیلی بد جور ‫اذیت اینترنتی کردم.
‫اوهوم. اوهوم.
‫- کِی؟ ‫- آم...
‫- فکر کنم چهارده سالم بود. ‫- باورم نمی‌شه.
‫آره، ولی سوال اینه ‫چقدر بد اذیتش کردی؟
‫خیلی بد بود. اصلا رفتن. ‫خانوادگی نقل مکان کردن.
‫به خاطر اذیتی که کردی؟
‫آره، آره... آره دیگه.
‫ولی حالا که فکر می‌کنم،
‫شاید اتفاقی همزمان شده بود.
‫- مسخره. ‫- بی‌خیال.
‫ولی نقل مکان کردن. ‫اون هم داشت گریه می‌کرد!
‫کلی اشکش رو در آوردم.
‫خب چهارده سالت بود! مگه مهمه؟
‫رشد مغز آدم تا بیست و پنج سالگی ‫اصلا هنوز کامل نشده.
‫ولی رشد تو هنوز ادامه داره؟
‫چرا امروز همه‌تون علیه من تیم شدین؟
‫- من که چیزی نگفتم. ‫- راست می‌گی.
‫- مرسی اِما. لطف داری. ‫- آها... اِما. اِما چیکار کرده؟
‫آخه نه... ‫فکر کنم حرفت ادامه داشت...
‫نه، نه، نه، نه. ‫این دیگه رد صلاحیت شد.
‫نوبتش رو گرفتیم. بگو.
‫آره، یه‌دونه خوبش رو بگو.
‫اِما، از اون رازهای مخوفت رو بگو.
‫هوم.
‫تو خبر داری چیکار کرده؟
‫عه، نمی‌دونم.
‫می‌دونم کدوم ماجراست؟
‫بگو.
‫بگو دیگه.
‫الان نباید جا بزنی.
‫باشه، آم...
‫من مثلا...
‫نزدیک بود قتل‌عام مسلحانه کنم.
‫نه، یعنی چی؟ ‫منظورت چیه؟
‫عه...
‫مثلا، وقتی پونزده سالم بود،
‫خیلی اوضاع و احوالم خراب بود،
‫بعد، آم... آره.
‫نقشه کشیدم با خودم ‫تفنگ ببرم مدرسه.
‫یعنی قتل‌عام مدرسه‌ای کنی؟
‫چی؟
‫آره، گمونم واقعا می‌خواستم ‫همچین کاری کنم.
‫گمونم تقریبا کردم.
‫نه، بی‌خیال.
‫شوخی می‌کنی. ‫یعنی تصور کردی دیگه؟
‫نه، یعنی... تفنگ داشتم.
‫با خودم مدرسه هم برده بودم که...
‫آره دیگه.
‫تفنگ از کجا؟
‫تفنگ شکاری بابام بود.
‫نه، نه. من که اصلا باور نمی‌کنم.
‫نه، راست می‌گم. ‫اصلا واسه همین ناشنوا شدم.
‫می‌رفتم توی جنگل تمرین کنم. ‫تفنگ رو نزدیک گوشم نگه داشتم.
‫چی؟
‫آره.
‫تو که گفتی مادرزادی اینطوریه.
‫یعنی چی...
‫خب، نمی‌خواستم تعریف کنم. ‫ولی، آم...
‫آره.
‫وقتی دستم بود ‫یهو انگار گوشم ترکید.
‫کلی ازش خون اومد،
‫بعدش آره دیگه. ناشنوا شدم. آره.
‫ولی من که...
‫کاری که نکردم.
‫یعنی اصلا عملیش نکردم.
‫می‌دونم اصلا عجیبه که آدم ‫همچین فکری به سرش بزنه،
‫ولی من که...
‫آره، خلاصه... عملیش نکردم.
‫عه.
‫خبر داری یکی از فامیل‌های من...
‫به خاطر همین تیراندازی‌ها ‫ویلچری شد دیگه؟
‫نه... خبر نداشتم.
‫الان داری جدی می‌گی؟
‫وایستا... ‫وایستا، ببینم...
‫این‌ها رو جدی گفتی؟ ‫یعنی قضیه واقعی بود؟ یعنی...
‫این خیلی...
‫داره اذیتم می‌کنه.
‫حتی نمی‌دونم چه واکنشی نشون بدم.
‫آم، معـ... معذرت می‌خوام. ‫اصلا نباید چیزی می‌گفتم.
‫می‌خوای توی مدرسه قتل‌عام کنی؟
‫- آخه، پونزده سالم بود. ‫- ریچل. ریچل...
‫آها، پونزده سالت بود؟ ‫یعنی الان اشکالی نداره؟
‫چون پونزده سالت بود؟
‫نه، منظورم این نبود. صرفا...
‫- آم، ببخشید. حالم بده. ‫- آها، حالت بده؟
‫یعنی چی؟ یعنی دروغ گفتی؟
‫ریچل، انقدر سرش داد نزن. ‫این چه...
‫داد نزنم؟
‫می‌دونی چیه؟ گور باباش. ‫ما که می‌ریم. بلند شو مایک!
‫ریچل، می‌دونم ناجور به نظر میاد.
‫درک می‌کنم.
‫موضوع اینه که اون زمان...
‫افسردگی شدید داشتم و...
‫آم، گوش کن ریچ. ‫می‌خوام برات ماشین بگیرم.
‫می‌شه یه لحظه آروم باشین؟
‫سام سر یکی از همین اتفاقات فلج شد.
‫سام کیه؟
‫فامیلم. کر بودی گفتم فامیلم؟
‫ببخشید، اسمش رو بلد نبودم.
‫سامانتا بود. برات تعریف کرده بودم.
‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- آره، می‌شه یه لیوان آب...
‫- یا خدا. ‫- خاک عالم.
‫هفت دقیقه دیگه می‌رسه.
‫کلید که داری. توی کیفته.
‫چارلی، نگاه کردم. ‫می‌گم کلید ندارم.
‫نگاه کردم. توی راه که بودیم...
‫کیفم رو گشتم.
‫- نبود دیگه. ‫- عه...
‫دیدی؟
‫- صداش داره میاد. ‫- خودم گشته بودم.
‫عه.
‫- چارلی، من اصلا... ‫- اِما.
‫نمی‌خواستم امشب...
‫- نمی‌خواستم... ‫- الان نه...
‫صبح با همدیگه حرف می‌زنیم.
‫مطمئنی؟ چون حس می‌کنم...
‫آره، چون تو حال خودت نیستی.
‫نمی‌خوام الان صحبت کنیم.
‫- ولی هستم. ‫- نیستی.
‫لطفا بریم بخوابیم.
‫باشه.
‫اصلا چی شد ناخوش شدی؟
‫- این خودتی؟ ‫- آره.
‫چی؟ از کی عینک می‌زنی؟
‫- می‌شه برام بفرستیش؟ ‫- نه، نه. نمی‌شه.
‫- واسه چی؟ ‫- چون قیافه‌ام مسخره شده.
‫کثافت!
‫چارلی.
‫کاملا دیوونه است. ‫قبول داری دیوونه است؟
‫آره، قطعا اون آدمی نیست که...
‫تصور می‌کردی.
‫خبر مرگم آخر هفته عروسیمه.
‫جمعه خانواده‌ام دارن میان.
‫کل دار و ندارم رو خرج کردم.
‫نه. بعدا فکر اینجاهاش رو می‌کنیم، خب؟
‫تو که نمی‌خوای این روانی زنت بشه، نه؟
‫برگرد برو لندن. ‫همین الان برو.
‫اصلا پات رو توی اون خونه نذار.
‫در اسرع وقت بلند شو برو. ‫خودم حلش می‌کنم.
‫به پلیس شکایت می‌کنم.
‫کتکش می‌زنم. ‫هر چی تو صلاح بدونی.
‫مرسی.
‫واقعا بابت دیشب معذرت می‌خوام.
‫آم...
‫آره. نه، دیشب واقعا...
‫ازم بدت میاد؟
‫نه.
‫- فقط... ‫- چیه؟
‫یعنی، راستش رو گفتی؟
‫آخه...
‫اصلا باورم نمی‌شه. یعنی...
‫حتی تلاش برای باورش سخته...
‫واسه چی باید از خودم در بیارم؟ چرا...
‫یعنی هیچ‌وقت قرار نبود بهم بگی؟
‫ممکنه.
‫پس چرا جلوی همه تعریف کردی؟
‫با برنامه قبلی که نبود، خب؟
‫فقط... توی حال خودم نبودم. ‫یعنی...
‫هوم.
‫آم، تو...
‫می‌شه بی‌خیالش بشیم؟
‫دیگه حرفش رو پیش نمی‌کشم.
‫تو هم پیش نکش که بتونیم...
‫مثلا بی‌خیالش بشیم. ‫لازم نیست...
‫گمونم حقمه یه چیزهایی رو بدونم،
‫چون...
‫در غیر این صورت ممکنه ‫فرض کنم... روانی‌ای.
‫یعنی...
‫اصلا چرا... ‫این ایده از کجا...
‫چرا می‌خواستی توی مدرسه تیراندازی کنی؟
‫- خدایا، اینطوری نگو. ‫- خودت همینطوری گفتی.
‫- فقط... ‫- برنامه ریختی...
‫- که توی مدرسه تیراندازی کنی. ‫- می‌فهمم. خواهش کردم.
‫لطفا.
‫نمی‌خوام سر این قضیه وسواس پیدا کنی.
‫- خودت رو که می‌شناسی. می‌کنی. ‫- تو الان...
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- وسواسی می‌شی.
‫- به همه‌چی فکر می‌کنی... ‫- فکر کردی بهتر می‌شه...
‫بهتره الان سرش بحث نکنیم.
‫چرا؟
‫هم من حالم بده،
‫هم قرار بود فرانسز رو ببینیم.
‫- خب، فرانسز رو بنداز عقب. ‫- چون...
‫نه، نمی‌شه.
‫چون ظاهرا فقط الان وقت داره.
‫ببین، مگر اینکه دیگه...
‫دلت نخواد ادامه بدیم.
‫دیگه نمی‌خوای عروسی کنیم؟
‫اِما، معلومه که می‌خوام عروسی کنیم.
‫فقط... می‌خوام بتونم ‫درباره این موضوع صحبت کنیم.
‫مثلا... مثلا چه زمانی بود؟ ‫دبیرستان بودی؟
‫تقریبا وقتی هفت سالم شده بود...
‫دیگه خونه‌مون رو عوض نکردیم.
‫به نظرم اون موقع حالم خوب بود. ‫کلی دوست و رفیق داشتم.
‫آم...
‫بعدش که چهارده سالم شد، ‫دوباره نقل مکان کردیم.
‫کجا رفتین؟
‫- عه، لوئیزیانا. ‫- فهمیدم.
‫آره، بعد...
‫نتونستم با کسی دوست بشم.
‫فکر می‌کردم همه ازم متنفرن و...
‫شرمنده‌ها.
‫عوضی!
‫- فقط همین؟ ‫- نه، نه...
‫یعنی... مسائل دیگه هم بود.
‫این رو واسه مثال گفتم.
‫می‌دونی دئودورانت چیه؟
‫کثافت.
‫می‌دونی، از این حرف‌ها.
‫خب، چی شد که بعدش خواستی...
‫یعنی یه بچه اصلا ‫چطور همچین فکری می‌کنه؟
‫آخه، خب اصلا...
‫این ایده رو که من نداده بودم.
‫چون از این اتفاقات زیاد میفتاد.
‫گمونم بیشتر کنجکاو بودم.
‫کنجکاو بودی؟
‫آره.
‫بابت چی؟
‫مثلا، جنبه زیبایی‌شناختیش.
‫از چی؟
‫از تیراندازی.
‫اینترنت کلا پر از این چیزها بود...
‫فرضم این بود که اینطوری باحال می‌شم.
‫نمی‌دونم، انگار این...
‫- [پول شام. دوستت دارم. مامان.] ‫- شخصیت خیالیم رو کاملا باور کرده بودم.
‫فکر کنم همین باعث شد ‫کلی بهم توجه بشه.
‫چون دختر بودم.
‫- ای بابا. ‫- چیه؟
‫باید بریم.
‫اول خودت رو می‌گیرم،
‫بعد خانواده‌ات رو می‌گیرم،
‫بعد خودت و خانواده‌ات رو با هم می‌گیرم.
‫بعدش خدمتکارها و خانواده مامان و بابات...
‫خواهر و بردار که نداری، نه؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫عه، بعدش ساقدوش حلقه رو می‌گیرم.
‫بعدش خودت رو تمام‌قد ‫با لباس و تور عروسی می‌گیرم.
‫بعدش تو رو می‌گیرم.
‫روالش همونه. ‫تکی و همراه مامان و بابات می‌گیرم.
‫ساقدوش داماد رو می‌گیرم، ‫بعد خانواده مامان و بابات رو می‌گیرم.
‫عه، فکر نکنم واسه مراسم باشن.
‫یعنی نمیان؟
‫آخه... توی سفر ممکنه اذیت بشن.
‫باشه، عکس اون‌ها رو ‫فعلا به تعویق می‌ندازیم.
‫عه، بعدش ازت تمام‌قد می‌گیرم،
‫بعدش یه نمای نزدیک ‫از انگشترها می‌گیریم.
‫از امضای عقدنامه می‌گیریم. ‫از بخش موسیقی می‌گیریم.
‫از بریدن کیک و انداختن دسته‌گل می‌گیریم.
‫بعدش منتخب‌ها رو از بین ‫این‌ها انتخاب می‌کنم.
‫خوبه؟ به نظرتون همه‌چی رو گفتم؟
‫اوهوم.
‫- آره، فکر کنم. ‫- خوبه؟
‫خب، فهرستش رو براتون می‌فرستم،
‫بهم بگین می‌خواین چی اضافه بشه.
‫- حله. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫احیانا استرس دارین؟
‫جلوی دوربین استرس می‌گیرین؟
‫چطوره که، آم... ‫به نظرم...
‫می‌خواین دور آزمایشی بگیریم؟
‫یه دور آزمایشی بگیریم که بعدا...
‫روز عروسی جلوی دوربین ‫کاملا آماده و راحت باشین، خوبه؟
‫خیلی‌خب. امتحان می‌کنیم.
‫یه دور دست‌گرمی بریم. بلند شید.
‫خب، کتتون رو بذارین اینجا و...
‫آره، همون‌جا وایستا. خوبه.
‫دقیقا. روی اون علامته وایستا.
‫خب، بذار قاب‌بندی رو ببینم.
‫خب چارلی، می‌شه...
‫یه‌کم با عشق زندگیت صمیمی‌تر وایستی؟
‫خوب شد.
‫خب، آم، روی چیزی که می‌خواین ‫ابراز کنین، تمرکز کنین.
‫به اونچه که درباره همدیگه ‫دوست دارین، فکر کنین.
‫اِما، کدوم جنبه چارلی رو ‫بیشتر دوست داری؟
‫آم...
‫این رو در موردش دوست دارم ‫که خیلی باهوشه.
‫آم...
‫خیلی دلسوزه و روشن‌فکره و درک می‌کنه.
‫آم، خیلی خوشتیپه... ‫قاعدتا. بعد...
‫عه...
‫خب، خوبه. خوبه، خوبه.
‫روی همین موارد تمرکز کن، باشه؟
‫- چارلی. ‫- هوم؟
‫تو کدوم ویژگی اِما رو ‫بیشتر دوست داری؟
‫- آم... ‫- خـ...
‫خیلی مهربونه و... ‫همدلی بالایی داره و...
‫بانمکه.
‫خیلی خوشگله و همدلی داره.
‫همدلیش دو برابره. پس خوبه.
‫خیلی‌خب. پس به همین ‫موارد فکر کن، خب؟
‫می‌خوایم با دوربین ثبتشون کنیم.
‫لبخند یادت نره.
‫لبخند واقعی بزن.
‫خیلی‌خب. خوبه.
‫لبخند طبیعی بزن.
‫آره، مثلا... هوم.
‫چارلی، یه لبخند کاملا طبیعی بزن.
‫آره. عین...
‫عین زندگی واقعیت بخند.
‫خیلی‌خب. آم...
‫بن، بی‌زحمت... ‫بی‌زحمت یه آهنگ بذار.
‫حال و هوا رو عوض کن.
‫خب؟ یه‌کم یخ بچه‌ها رو آب کن. خوبه؟
‫خیلی‌خب. خوبه، خوبه.
‫این شد لبخند واقعی.
‫این واقعی بود. ‫دنبال همین بودم.
‫خب، دستت روی شوهرت باشه.
‫خیلی‌خب. عه، دینگ...
‫قشنگ بود. خوشم اومد. آره.
‫خیلی‌خب.
‫ضمنا، به این تمرکز کنین ‫که همدیگه رو واقعا می‌شناسین.
‫خیلی با همدیگه راحتین.
‫خیلی‌خب.
‫خوبه.
‫اِما، بهش تکیه کن. ‫قشنگ سرت رو...
‫اینطوری که: «ما عاشق همدیگه‌ایم. ‫می‌خوایم به کل دنیا نشون بدیم.»
‫«ما عاشق شدیم و قراره ‫تا ابد عاشق هم بمونیم.»
‫خوبه. چارلی، حواست اینجاست؟
‫قراره با این خانم زیبا زندگی کنی.
‫با همین خانم خوش‌قلب. ‫خودت گفتی دیگه.
‫خوبه. لبخند قشنگیه. قشنگه. ‫کارتون عالیه.
‫خب، قشنگ شد. ‫خیلی خوب شدین.
‫آم...
‫خیلی‌خب. آم، به نظرم که...
‫حالا، حالا...
‫- حالا همون روز درستش می‌کنیم. ‫- آره.
‫باشه.
‫- خب دیگه، باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫خدا بگم... ‫شوخیت گرفته دیگه؟
‫- اینجا خط عابره! ‫- اِما، بیا بریم.
‫- آدم از اینجا رد می‌شه! ‫- داداش...
‫- خانمت رو آروم کن. ‫- اِما.
‫- خانمش رو آروم کنه؟ ‫- اِما.
‫از وسط خیابون برو کنار!
‫نمی‌خوام از خیابون برم کنار!
‫- زنیکه روانی. ‫- خط عابر رو نمی‌بینی احمق؟
‫ای خدا.
‫سلام، مرسی که منتظر موندین.
‫خب، اوضاع چطوره؟
‫ببخشید. مزاحم که نشدم؟
‫نه... خوب موقع اومدی. آره.
‫خب، خوبه. کم خوابیدین؟
‫- آره. ‫- آره.
‫آره، من هم همینطور.
‫آم، بریم گل‌هایی که...
‫گفتین رو ببینیم؟
‫- آره. ‫- حله. باشه.
‫این تازه برامون اومده.
‫احتمالا خودتون دیدین. ‫یه‌کم توی چشمن، ولی...
‫واقعا از سوسن‌ها خوشت اومد؟
‫چون اگه خوشت نیومد ‫می‌تونم زنگ بزنم بگم.
‫- عه، نه. خوب بود. ‫- باشه.
‫خوبی؟
‫تا چه حد پیش رفتی؟
‫لابد می‌خواین علتش رو بدونین.
‫«چرا همچین کاری کرد؟»
‫«چه مرگش بود؟»
‫[وبکم را به‌روزرسانی کنید]
‫این چی می‌گه؟
‫سلام عوضی.
‫دلت می‌خوای بمیری؟
‫[شروع فیلمبرداری]
‫سلام.
‫اگه این رو می‌بینین...
‫احتمالا من خیلی وقته که مردم.
‫لابد می‌خواین علتش رو بدونین.
‫«چرا همچین...»
‫گندش بزنن.
‫یا خدا. تیراندازی شده.
‫- چی؟ ‫- آره، توی پاساژ.
‫ملت دارن از پنجره می‌پرن بیرون.
‫چی؟ همین الان؟
‫یا خدا. الان از همون‌جا اومدم.
‫این چه وضعشه؟
‫یه قتل‌عام مسلحانه دیگه رخ داد؟
‫البته دقیقا نمی‌شه گفت ‫قتل‌عام مسلحانه، ولی آره.
‫یعنی چی؟
‫تلفاتش سه نفر بود. ‫از چهار تا بیشتر قتل‌عام مسلحانه است.
‫آها، عجب. عه...
‫واسه همین بی‌خیال شدی؟
‫چون یه نفر دیگه...
‫واسه همین بی‌خیال شدی؟ صرفا چون...
‫یکی دیگه زودتر از تو رسید؟
‫همین الان بهم خبر دادن ‫که مارکوس فوت شده.
‫چی؟
‫امروز توی بیمارستان...
‫جونش رو از دست داد.
‫کدوم آدمی همچین کاری می‌کنه؟
‫اصلا... چه مرگشونه؟ ‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫آره.
‫آره. واقعا...
‫چی می‌شه که یه نفر اصلا...
‫- به این فکر می‌رسه؟ ‫- آره.
‫مهم اینه که اینجا و در این لحظه...
‫کنار هم قرار بگیریم.
‫عمیقا همدیگه رو ببینیم، ‫عمیقا همدیگه رو بشنویم،
‫و همدیگه رو حس کنیم.
‫ممکنه عده‌ای ترسیده باشن.
‫ممکنه عده‌ای عصبانی باشن.
‫شک ندارم عده‌ای الان ‫گیج و سردرگم شدن، درسته؟
‫اشکالی نداره.
‫امروز قرار نیست ‫از این احساسات فرار کنیم.
‫قضیه از این قراره.
‫می‌خوایم یه تمرینی با هم بکنیم.
‫خب، همه سریع بلند شن وایستن.
‫ازتون می‌خوام...
‫که با قدم‌های آروم دور بزنین.
‫خوبه.
‫حالا بعد از چند لحظه، ‫ازتون می‌خوام وایستین.
‫خب، به کسی که جلوتون ایستاده ‫خوب نگاه کنین.
‫ببینید آیا می‌تونید...
‫تجربه فعلیشون رو حس کنین؟
‫آره. باشه. ‫افکار دیگه‌ای نداری؟
‫نمی‌دونم. به نظرم این مشکلات رو...
‫مخصوصا مردها دارن، خب؟
‫توی این داستان‌ها همیشه ‫یه مرد روانی جنایت کرده.
‫- اِما؟ ‫- هوم؟
‫موافق نیستی؟
‫نه، چند تا مثال بوده.
‫مثال از چی؟
‫از زن‌هایی که قتل‌عام مسلحانه کردن.
‫توی آمریکا نبوده.
‫چرا، اصلا یه آهنگ در موردش هست،
‫- «از دوشنبه‌ها بدم میاد.» ‫- چی؟
‫درباره زنیه که صرفا...
‫چون از دوشنبه‌ها بدش میاد...
‫از پنجره به مردم شلیک می‌کنه.
‫فقط مردها و دیوونه‌ها مرتکب ‫چنین کاری نمی‌شن.
‫اتفاقا خیلی‌هاشون ‫آدم‌های نرمالی هستن.
‫نرمال؟
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫توی چشم طرف مقابل نگاه کنین.
‫احساساتش رو بشناسید. ‫کنارش باشید.
‫از وجودش آگاه باشین.
‫اشکالی نداره احساساتی بشین.
‫خب، ادامه بدین. ‫راه برین، ادامه بدین.
‫خلاصه که خواستم بپرسم ‫اگه می‌خوای باهام بیا...
‫که بتونیم یه برنامه‌هایی بریزیم.
‫درباره چی؟
‫خشونت مسلحانه.
‫آها.
‫چون می‌خوام یه گروه...
‫ضد خشونت تشکیل بدم، خب؟
‫مگر اینکه... طرفدار حق مالکیت تفنگ باشی.
‫نه، نیستم.
‫شبیه اون فیلم لویی ماله.
‫چی؟
‫اون فیلمه رو دیدی که یه یارویی می‌خواست...
‫وارد گروه مقاومت فرانسه بشه...
‫ولی چون ردش می‌کنن، ‫به جاش وارد حزب نازی می‌شه؟
‫ولی توی این موضوع برعکسه.
‫اون فیلمه رو ندیدم.
‫چی بگم؟ کسی داوطلب نمی‌شه؟
‫اِما چطوره؟
‫- من؟ ‫- آره.
‫به نظرم سخنگوی خوبی می‌شی.
‫چطور؟
‫نمی‌دونم. کلا... اینطوری حس کردم.
‫حرف‌هات که درسته،
‫و حس می‌کنم ظاهر مناسبی ‫برای سخنگویی داری.
‫خب، حله. پس اِما شد.
‫خیلی‌خب.
‫بریم که دنیا رو جای بهتری کنیم، پایه‌اید؟
‫تفنگ بسه! تفنگ بسه!
‫احساس نکردی دورویی؟
‫نه.
‫انگار بالاخره از یه خواب بد ‫بیدار شده بودم.
‫به همین راحتی؟
‫آره دیگه.
‫باشه.
‫بعد از اون دیگه دچار... ‫اون مسائل نشدی؟
‫کدوم؟ منظورت کدومه؟
‫مثلا...
‫تمایلات خشونت‌ورزی...
‫خدایا. نه، نه...
‫باشه.
‫ولی آخه از کی...
‫چارلی، می‌شه بحثش رو تموم کنیم؟
‫حداقل... تا بعد از عروسی صبر کنیم؟
‫چون... نمی‌خوام... ‫نمی‌خوام همه‌چی رو خراب کنم.
‫نمی‌خوام دید دیگه‌ای بهم پیدا کنی.
‫چون... دوستت دارم. ‫خیلی دوستت دارم.
‫من هم دوستت دارم.
‫ریچل جواب نمی‌ده.
‫دیروقته دیگه.
‫آره، ولی ایمیل هم جواب نمی‌ده.
‫چرا بهش ایمیل زدی؟
‫چون حماقت کردم و آلیس رو ‫واسه این کار استخدام کردم.
‫خودم صبح به مایک زنگ می‌زنم.
‫لابد جفتشون ازم متنفرن.
‫متنفر که نیستن.
‫درست می‌شه. قول می‌دم.
‫از کجا مطمئنی؟
‫ریچل همینه دیگه. کلا...
‫واکنش‌هاش بیش‌ازحده. ‫همیشه همین بوده.
‫می‌دونی...
‫چیه؟
‫فروید یه جمله داشت که می‌گفت...
‫احساساتی که ابراز نمی‌شن، ‫صرفا زنده به گور می‌شن،
‫و بعدا به شکل زشت‌تری بیرون میان.
‫الان همچین حسی داری؟
‫نه، صرفا به نظرم گفتگو داشتن مهمه.
‫آره خب.
‫ما هم گفتگو داشتیم.
‫آره، داشتیم.
‫الان هم مشکلی نداریم، نه؟
‫نه.
‫[موزه تاریخ طبیعی آمریکا]
‫[وقتی بهم گفتی از اول بگم، ‫مطمئن بودم ایستگاه شدم...]
‫[طبیعتا توی اولین ملاقاتمون ‫خواستی درباره کتاب صحبت کنی...]
‫[این احساس همدلی تو برام تحسین‌برانگیزه.]
‫[این احساس «همدلی» تو برام تحسین برانگیزه.]
‫[«تو مهربون‌ترین آدمی هستی که دیدم.»]
‫[اِما، اولین بار توی کافی‌شاپی دیدم ‫که داشتی کتاب می‌خوندی.]
‫صبح به خیر.
‫صبح به خیر. خوب خوابیدی؟
‫زیاد خوب نبود.
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫روی متن سخنرانیم کار می‌کردم.
‫- دیگه برم دوش بگیرم. ‫- باشه.
‫- راستی. ‫- هوم؟
‫[قهوه بده تا تیر نخوردی!]
‫می‌گم چارلی، احیانا...
‫وای خدا. ترسیدم.
‫داشتم اسموتی درست می‌کردم.
‫چرا اینطوری نگاه می‌کنی؟
‫چطوری؟
‫اینطوری که انگار ازم ترسیدی.
‫آخه یهو واکنشم... تدافعی بود.
‫فکر کردی اومدم با چاقو بزنمت؟
‫نه، چی...؟ نه بابا. عه...
‫سوالت چی بود؟
‫بامزه بود.
‫گفته بودی یکی از دوست‌هات مرده بود؟
‫چی؟
‫یادمه گفتی بچه که بودی...
‫دوستت توی تصادف مرد؟ ‫درست یادمه؟
‫آها، آره. همسایه‌مون بود.
‫صمیمی بودین؟
‫نه راستش، نه. ‫دختره چند سال ازم بزرگ‌تر بود.
‫وقتی فوت شد چند سالش بود؟
‫فکر کنم دوازده سالش بود.
‫یا خدا. عجب.
‫حتما توی اون سن خیلی ‫شوکه شدی که شاهد...
‫همچین اتفاقی بودی.
‫من که اون لحظه اونجا نبودم.
‫نه، ولی همچنان. ‫بابتش تراپی یا مشاوره نرفتی؟
‫ده سالم بود.
‫آره، ولی خب... ‫بچه ده‌ساله خیلی آسیب‌پذیره...
‫- باشه. چارلی، لطفا... ‫- چیه؟
‫می‌فهمم... ‫می‌دونم حرفت چیه،
‫ولی فکر نکنم بهش ربط داشته باشه.
‫اگه تجزیه و تحلیل نکردی...
‫از کجا می‌دونی ربط داره یا نه؟
‫- باشه. ‫- بد می‌گم؟
‫ساعت سه خوبه؟
‫- چی؟ ‫- بریم محضر که...
‫قباله ازدواج رو بگیریم.
‫آها، آره. آم... خوبه.
‫[دفتر چارلز تامپسون ‫مسئول نگهداری موزه]
‫[موزه هنر کمبریج]
‫یا خدا. شرمنده...
‫ببخشید. ببخشید.
‫- خدایا... ‫- آم...
‫سلام.
‫عه، تو با ریچل حرف زدی؟
‫نه، حرف نزدیم.
‫آم، می‌شه یه ندا بهش بدی؟
‫آخه خبری ازش نشده.
‫میشا، این چیه؟
‫تو این رو روی میزم گذاشتی؟
‫نه.
‫می‌دونی کی گذاشته؟
‫نه.
‫ممکن نیست پست شده باشه؟
‫حالت خوبه؟
‫آره. ببخشید، کارت چی بود؟
‫خواستم ازش خبر بگیری. ‫چون جوابم رو نمی‌ده.
‫گمونم... گمونم خیلی سرش شلوغه.
‫الان که لزومی نداره ‫مشغول کار باشه.
‫آره، ولی ریچل کلا سرش شلوغه.
‫همزمان هزار تا کار می‌کنه.
‫منظورت چیه؟ قرار نیست بیاد؟
‫راستش... فکر نکنم.
‫ولی این ایده رو که خودت دادی.
‫آره، ولی بیشتر اون ‫مجابم کرده بود، می‌دونی؟
‫کارش بازاریابیه دیگه. ‫راحت آدم‌ها رو مجاب می‌کنه.
‫آره خلاصه.
‫خب، پس چیکار کنیم؟
‫راستش رو بخوای، به نظرم...
‫می‌تونیم یکی دیگه رو انتخاب کنیم، چون...
‫ریچل خوبه‌ها. بد برداشت نشه.
‫فقط موضوع اینه که ‫مدیریت زمانیش خیلی بده.
‫باشه.
‫- شرمنده. ‫- بهرحال دوست خودته.
‫این صندلی خالیه؟
‫راحت باشین.
‫خونه‌ات همین اطرافه؟
‫جان؟
‫آخه قیافه‌ات برام آشناست.
‫آم، آره. من...
‫آره، خونه‌ام همین اطرافه.
‫چه جالب.
‫راستی، اسمم اِماست.
‫تو اسمت چیه؟
‫- فکر نکنم اینطوری... ‫- ببخشید، اسمت چی بود؟
‫- چارلی‌ام. ‫- چارلی.
‫حالا...
‫چرا همچین آقای متشخصی ‫تک و تنها نشسته؟
‫ببین اِما...
‫لهجه داری؟ کجاییه؟ استرالیاییه؟
‫اینطوری نمی‌شه.
‫چی اینطوری نمی‌شه؟
‫ببین، فقط تمومش کن.
‫- چی رو؟ ‫- فقط بس کن. بسه.
‫مسخره است.
‫ببین، من وسواس فکری نگرفتم.
‫کلا این هفته تحت استرس بودم. ‫من...
‫دیگه اون موضوع برام مهم نیست.
‫- مهم نیست؟ ‫- نه.
‫پس چرا ماگ رو انداختی دور؟
‫- کدوم ماگ؟ ‫- همون ماگت...
‫که روش عکس تفنگ داشت.
‫- ننداختم. ‫- خودم دیدم انداختی.
‫چمیدونم. شاید جاییش شکسته بود.
‫وای خدا. چرا بهم دروغ می‌گی؟
‫باشه. معذرت می‌خوام.
‫نمی‌دونستم انقدر برات ماگ مهمیه.
‫ببخشید انداختمش دور.
‫چارلی، مشخصه منظورم ‫درباره ماگ وامونده نیست.
‫ببین ریچل، تو ساقدوش عروسی،
‫اگه یهو نصف شب زنگ بزنی،
‫و بگی که نمی‌خوای ‫توی عروسی شرکت کنی،
‫به نظر خودت کار پرخاشگرانه‌ای نیست؟
‫ساعت هنوز از ده رد نشده بود.
‫ولی همچنان. روحیاتش رو باخته.
‫برات گفت که رفته به آلیس گفته...
‫من رو از پروژه‌ای کنار بذاره ‫که خودش التماسم کرد...
‫توش کمکش کنم؟
‫نه، نه. چرا باید اخراجت کنه؟
‫چون دختره روانیه.
‫نگو... از این حرف‌ها نزن.
‫اصلا چطوری بهش اعتماد می‌کنی؟
‫چون بر خلاف خود تو...
‫اون که مرتکب اشتباهی نشد، پس...
‫من؟ چی می‌گی واسه خودت؟
‫آره. تو خودت یه بچه ناتوان ذهنی رو ‫توی کمد زندانی کردی.
‫- پس لطفا... ‫- من اصلا نگفتم...
‫- ناتوان ذهنی بود. ‫- چرا، گفتی.
‫گفتی کند ذهن بود. ‫گفتی کند ذهن بود.
‫بچه‌ها، بیاین الان دعوا نکنیم.
‫این کارت دورویی محضه.
‫چارلی، اون یه رفتار تکانشی بود.
‫من از قبل نقشه قتل‌عام ‫وحشیانه رو نکشیده بودم.
‫خب، اون هم... مثلا...
‫اون هم که خودش به این ایده نرسیده بود.
‫یعنی چی؟
‫توی این کشور کلی از این ‫اتفاقات میفته، قبول ندارین؟
‫ببینین، خودتون فکر کنین.
‫اگه هر روز خدا تیراندازی ‫توی کشور رخ می‌ده،
‫تصور کنین چند تا آدم هستن ‫که به این موضوع فکر کردن.
‫یا براش برنامه ریختن. ‫یا حتی نزدیک بوده انجام بدن،
‫ولی بنا به دلایلی،
‫نظرشون عوض شده و دیگه انجام ندادن.
‫مطمئنم هزاران نفر ‫این فکر رو توی سرشون داشتن.
‫علت اینکه ما نمی‌دونیم، ‫اینه که هیچ‌وقت به کسی نمی‌گن.
‫واسه خودشون هستن. ‫زندگیشون عادیه.
‫واقعا از هر کسی ممکنه بر بیاد.
‫آها. تحویل بگیر. ‫حالا تقصیر سیستم آمریکا شد؟
‫نمی‌دونم. به نظرم...
‫به نظرم واقعا موضوع فرهنگیه.
‫ولم کن بابا. همین مایک رو ببین. ‫از بچگی تفنگ دیده بود،
‫ولی همچنان ازش وحشت داره.
‫کی گفته از بچگی تفنگ دیدم؟
‫مگه نگفتی یکی از عموهات...
‫کلی تفنگ توی خونه‌اش داشت؟
‫آره خب. چون پلیس بود.
‫من هم از تفنگ نمی‌ترسم. ‫چرا اینطوری می‌گی؟
‫چیه؟ الان طرفدار تفنگ شدی؟
‫ببین. می‌شه کاملا صادقانه حرفم رو بزنم؟
‫قطعا من هم شوکه شدم. ‫دقیقا اندازه شما.
‫چون، عه...
‫ولی...
‫بعدش حرف زدیم و...
‫یه ماجراهایی از گذشته‌اش ‫برام تعریف کرد که...
‫نمی‌دونم. انگار با اون دید ‫تونستم فرآیند ذهنیش رو درک کنم.
‫مثلا چه ماجرایی؟
‫یه سلام به سالی می‌رسونم ‫که اولین نفر قراره عین سگ بمیره.
‫مثلا...
‫عه...
‫دوستش وقتی بچه بود فوت شد.
‫کی؟
‫همسایه‌شون بود. ‫که خیلی با هم صمیمی بودن.
‫که... توی تصادف رانندگی مرد.
‫آم، بعد... ‫اِما عملا شاهد بود که...
‫بهترین دوستش جلوی چشمش...
‫- وای خدا! ‫- نه! یکی اورژانس زنگ بزنه!
‫یکی کمک کنه! بچه رو ببرین!
‫واقعا قبول دارم عامل مهمیه.
‫خب، من هم قطعا ناراحتم ‫که همچین تجربه‌ای داشت.
‫نه، واقعا داغونش کرد.
‫کسی هم نبود بهش بگه...
‫بره تراپی یا مشاوره... ‫یا مشکلش رو حل کنه.
‫مجبور شد چندین سال ‫با همین زخم زندگی کنه.
‫که در نوع خودش... ‫می‌شه گفت جالبه.
‫چیش جالبه؟
‫همین که...
‫خیلی غیرمنتظره بود. بعد...
‫نمی‌دونم. به نظرم...
‫گمونم باعث می‌شه...
‫شخصیتش یه‌کم برام جالب‌تر بشه.
‫- جالب‌تر شد؟ ‫- آره.
‫واقعا؟
‫- فکر کنم منظورش... ‫- با تو نبودم.
‫فقط می‌گم الان دیگه ‫اصلا اون آدم نیست.
‫چارلی، این هیچ‌جاش جالب نیست.
‫- بلکه وحشتناکه. ‫- ببخشید، ببخشید.
‫ریچل، گفتن اگه می‌شه...
‫بیای تاییدیه دسته‌گل اوتلی رو بدی.
‫بهشون بگو خوبه.
‫آم، نه. آخه گفتن می‌خوان ‫مستقیما از خودت بشنون.
‫باشه، حتما. ‫ببخشید. الان میام.
‫دیگه صحبتمون رو جمع کنیم،
‫باید ناهار جایی باشم. ‫با سام قرار دارم.
‫الان قراره ببینیش؟
‫آره، باید مطمئن بشم ‫با این موضوع مشکلی نداره.
‫که اون مشکلی نداره ‫عروسی ما بیای یا نه؟
‫آره. قطعا نمی‌خوام ‫به احساساتش خنجر بزنم.
‫سام؟
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫فامیل ریچل هستی؟
‫آره.
‫من دوست ریچل و مایکم.
‫آها، چه خوب.
‫آم... ضمنا خیلی ‫کاپشن قشنگی پوشیدی.
‫لطف داری. کاپشن یونیکلوئه.
‫خواستم بپرسم شما... ‫خیلی صمیمی هستین؟
‫هر چی نباشه فامیلیم.
‫- آره. ‫- پس...
‫ولی دقیقا منظورت چیه؟
‫که فامیلیم دیگه.
‫آره. ولی منظورم اینه...
‫قبلا درباره تو حرفی نزده بود...
‫واسه همین، کلا... ‫برام سوال شد.
‫خودش گفته بود قراره بیام اینجا؟ یا...
‫آره، الان پیشش بودم. ‫آم... نمی‌دونم.
‫کلا... یه داستانی پیش اومده.
‫ریچل رو که می‌شناسی.
‫باشه. اسمت چی بود؟
‫عه، چارلی.
‫خب، از آشناییت خوشحال شدم چارلی.
‫- فقط... یه لحظه. ‫- عه...
‫صرفا... آم...
‫صرفا فکر می‌کنم...
‫آم...
‫به نظرم با اِما خیلی جور می‌شی.
‫باشه، آم... ‫راستش الان دیرم شده، پس...
‫«اِما، عشق واقعی اونیه ‫که براش فداکاری کنی،»
‫«خودت رو کوچیک کنی. ‫عشق واقعی خودبینی نمی‌شناسه.»
‫«عشقیه که هر کاری براش بکنی.»
‫«عشق واقعی پیچیده است. ‫عشق واقعی پذیرفتنه.»
‫«عشق واقعی پذیرفتن افراطیه.»
‫«اِما، من آدم‌های بدتر از تو هم دیدم.»
‫وای خدا، این رو نگو. ‫چه غلطی دارم...
‫میشا.
‫اوهوم؟
‫بدترین کاری که توی زندگیت کردی چیه؟
‫بدترین کاری که توی زندگیم کردم؟
‫اوهوم.
‫واقعا؟
‫هوم...
‫بی‌وفایی کردم.
‫جدی؟ یعنی اخیرا بود...؟
‫نه، چند سال پیش بود.
‫چرا انقدر کار بدی بود؟ ‫یعنی اعتماده خیلی مهم بود؟ یا...
‫مگه بی‌وفا بودن به اندازه کافی بد نیست؟
‫نه، منظورم واقعا بد بود. ‫یعنی مثلا چی شد؟
‫آم، خب من یه نامزدی داشتم ‫که خیلی آدم خوبی بود.
‫عمیقا مهربون بود.
‫دو سالی با همدیگه زندگی کردیم.
‫بعدش کار به جایی رسیده بود که اصلا...
‫نمی‌تونستم حضورش رو ‫توی زندگیم تحمل کنم.
‫چون زیادی از خود گذشته بود؟
‫ممکنه. آره.
‫بعد از جداییمون خاطرخواه ‫رفیق متاهلش شدم...
‫که خیلی باهام بدرفتاری می‌کرد. پس...
‫اون‌وقت تو خوشت می‌اومد ‫که باهات بدرفتاری بشه؟
‫حالا نه لزوما، ولی...
‫تنش و هیجان لازمه. آره.
‫بعدش...
‫همه از قضیه مطلع شدن.
‫یه آشوبی به پا شد که بیا و ببین.
‫آها...
‫حالا تو بدترین کاری که کردی چیه؟
‫نمی‌دونم. اصلا...
‫حتی نمی‌دونم کدوم رو انتخاب کنم.
‫انقدر گزینه‌هات زیاده؟
‫آره.
‫فهمیدم.
‫مثلا اگه... یه روز می‌فهمیدی...
‫که همون نامزدت نقشه کشیده بود، آم...
‫با تفنگ بره توی مدرسه ‫تیراندازی کنه، چیکار می‌کردی؟
‫آها. عه...
‫مثلا... مثلا اگه بلیک ‫همچین نقشه‌ای داشت؟
‫آره. ولی در عمل مرتکبش نشد.
‫فقط... نزدیک بود مرتکب بشه.
‫تفنگ و وسایل لازمش رو داشت،
‫ولی در نهایت انجام نداد.
‫فرض کن دبیرستانی بوده.
‫عه، خب... قطعا از این موضوع ‫تا حدی وحشت می‌کردم.
‫آره، ولی آیا روی احساسی که ‫بهش داشتی تاثیر می‌ذاشت؟
‫خب، علت صرف نظرش چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫فرض کنیم...
‫مثلا...
‫ماشینش خراب شد ‫و تصمیم گرفت بی‌خیال شه.
‫خب. ولی در غیر اون صورت، ‫کاملا فکرش رو عملی می‌کرد؟
‫منظورت همینه؟
‫نمی‌دونم. مهم اینه که نکرد، پس...
‫فهمیدم. پس اون کار رو نکرد.
‫نمی‌دونم. فکر کنم...
‫پلیس خبر می‌کردم.
‫چیه؟
‫باشه. پس زنگ می‌زدی پلیس؟
‫آره دیگه، فکر کنم. اشتباهه؟
‫ولی مشخصه که الان ‫دیگه اون آدم سابق نیست.
‫آره، ولی حتی اینکه یه زمان بوده...
‫آره. ولی تو عاشقشی، خب؟
‫آره. من عاشق اون فردی‌ام ‫که فکر می‌کردم باشه.
‫باشه، بعدش چی؟ ‫زنگ می‌زدی پلیس و...
‫بعدش چی؟ می‌گفتی دستگیرش کنن؟ ‫بر چه اساس؟
‫نمی‌دونم. ولی وقتی تهدید حس می‌کنی...
‫نباید همچین کاری بکنی؟
‫- اون موقع پونزده سالش بود. ‫- آره، ولی بی‌خیال.
‫مشخصه آدم سالمی نیست.
‫حتی اگه دو سال باهاش می‌موندی؟
‫سه سال بود.
‫- اصلا سه سال. ‫- آره، ولی طفره نرو.
‫خودت که بلیک رو دیدی.
‫ظرف دو ثانیه می‌تونست من رو بکشه.
‫باشه. حالا فرض کن کاملا با صمیمیت ‫و صداقت در موردش حرف می‌زد.
‫و بهت می‌گفت که عمیقا ازش پشیمونه.
‫اوهوم.
‫و بدون اینکه جای شک باقی بمونه، ‫تو رو متقاعد می‌کرد...
‫که الان عوض شده.
‫ولی می‌گه... ‫روانی‌ها همین کارها رو نمی‌کنن؟
‫سمت میز عروس...
‫- سلام. ‫- کجا بودی؟ بهت پیام دادم.
‫- دستم به کار بند بود. ‫- باشه.
‫- انگار حالش خوبه. ‫- آره.
‫می‌خوای من باهاش حرف بزنم؟ یا...
‫نه، نه، نه. بیا... ‫با هم صحبت کنیم.
‫باشه.
‫این چه حرکتی بود؟
‫هیچی. فقط...
‫حالت خوبه؟
‫آره، ولی هنوز بابت عروسی ‫خیلی تحت استرس و فشارم.
‫واقعا... معذرت می‌خوام.
‫خب، همه‌چی خوبه؟
‫آره. ردیفش کردم.
‫فقط باید چند تا از ‫کابل‌ها رو عوض کنم.
‫آم...
‫این آهنگی که پخش بود چی بود؟
‫آها. این یکی از آهنگ‌های خودمه.
‫- جدی؟ ‫- آره. مال خیلی وقت پیشه.
‫چه جالب. ‫خیلی... خیلی باحال بود.
‫هنوز... هنوز آهنگسازی می‌کنی؟
‫نه راستش، نه.
‫عه؟ چطور... چطور مگه؟
‫آم، گمونم بشه گفت ‫تقدیرم چیز دیگه‌ای بود.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. ببخشید.
‫- چی شده؟ ‫- فقط... فقط، آم...
‫خیلی... خیلی با استعدادی.
‫با استعداده.
‫خلاصه بگذریم. یه موضوعی بود که...
‫می‌خواستیم در موردش صحبت کنیم.
‫باشه.
‫عه، ما چند روز پیش ‫توی خیابون دیده بودیمت.
‫چیزی نیست. خوب می‌شه.
‫ببخشید. ببخشید.
‫نفس عمیق بکش.
‫هروئین بود... هروئین دستت بود.
‫نه.
‫من مواد نمی‌زنم.
‫می‌تونی روراست باشی. ‫ما که به کسی نمی‌گیم.
‫آره، ولی من همچین غلطی نکردم.
‫راستش رو بگو که تموم شه.
‫- برات که دردسر نمی‌شه. ‫- به نظرم...
‫- متوجه منظورمون شد. ‫- نه، نه.
‫خودمون دیدیمت. آرلینگتون بودی. ‫کنار پارک بودی.
‫نبود؟
‫- عه، شاید... ‫- چیه؟
‫آخه هوا تاریک بود.
‫چرا الان داری شک می‌کنی؟
‫- مگه... ‫- نظرم رو صادقانه بگم؟
‫بله، ممنون می‌شم. ‫فقط می‌خوایم صادق باشی.
‫خیلی کثافت و پست‌فطرتی.
‫- چی گفتی؟ ‫- آره.
‫عجب. باشه، دیگه اخراجی.
‫وسایلت رو جمع کن و گمشو برو.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره، جدی می‌گم.
‫- لطفا برو. ‫- همه‌چی رو نصب کردم.
‫وسایلت رو جمع کن.
‫الکی وقتم رو هدر دادم.
‫- خسته نباشی. ‫- خیلی کثافتی.
‫تو هم بچه سوسولی بیش نیستی.
‫بسیارخب. مامان و باباش بیان.
‫عالیه.
‫همه نزدیک‌تر بشن. صمیمی وایستین.
‫نفس عمیق بکشین. لبخند بزنین. ‫ببینین چه روز قشنگیه.
‫چارلی، حواست اینجا باشه.
‫آره، خیلی قشنگه. خوشبخت شدین.
‫خونسرد باشین. ‫واقعی و طبیعی لبخند بزنین.
‫چارلی و اِما، اینجا رو ببینین...
‫و یه لبخند گنده بزنین. عالی شد.
‫سلام. سلام عرض شد.
‫آم، می‌خواستم از همگی ‫خوش‌آمد بگم و تشکر کنم...
‫که توی این مناسبت ویژه ‫تشریفشون رو آوردن.
‫گمونم بهتره اول از همه...
‫برای عروس و دوماد ‫آرزوی خوشبختی کنیم.
‫به افتخار اِما و چارلی.
‫آم...
‫- الان میام. ‫- باشه.
‫سلام.
‫- سلام، داماد شمایی؟ ‫- نه، من مایکم. ایشونه...
‫سلام. چارلی هستم.
‫قیدش رو بزن بابا.
‫- اون‌یکی دی‌جی رو می‌گم. ‫- آها...
‫باورم نمی‌شه. ‫به نظرت مهم‌ترین بخش...
‫دی‌جی مراسم بودن چیه؟
‫چون موضوع موزیک نیست.
‫وقت‌شناس بودنه.
‫کسی که وقت‌شناس نباشه ‫کجا بره دی‌جی بشه؟
‫کرونا گرفته بود؟ توضیح خاصی نداد؟
‫راستش اشاره‌ای نکرد.
‫چون در این صورت منطقیه.
‫یا اگه فامیلی مرده بود ‫همچنان منطقی بود.
‫سلام. مبارک باشه.
‫من بلیکم، نامزد میشام.
‫آره. آره، فهمیدم.
‫- آره. مرسی که اومدی. ‫- آره.
‫می‌خواستم بیام دفتر ‫بهش سلام کنم، ولی...
‫سرش شلوغ بود.
‫جدی؟ خب، مبارک باشه.
‫- دمت گرم. مرسی. ‫- آره.
‫راستی نمی‌دونم...
‫بهت گفته بود یا نه، ‫ولی من با یکی از...
‫میزبان‌هاتون قبلا کار کردم.
‫- عه، واقعا؟ ‫- قبول داری بامزه است؟
‫اتفاقا این به نظرم ‫نشونه‌ای از بخت و اقباله.
‫وسایلم رو کجا بذارم؟
‫- مایک، می‌شه راهش بندازی؟ ‫- آره.
‫عالیه. ایول.
‫فنی‌کاری؟
‫- وسایل فنی دی‌جی؟ ‫- آره، چون با خودم...
‫یه ای‌وی سنس۸ با کیت سِنی آوردم،
‫زیرش هم یه بلوتی ‫واسه تامین برق می‌ذارم.
‫عجیبه اگه سر در بیاری،
‫- چون راه‌اندازیش غیرمعموله. ‫- آره. فهمیدم.
‫آره.
‫دوستان، حالا وقتشه چند کلمه‌ای از...
‫پدر عروس بشنویم.
‫ای وای. ممنونم.
‫عه...
‫اِما، دختر عزیزم. ‫امروز خیلی خوشگل شدی.
‫زمان واقعا عین برق می‌گذره، قبول دارین؟
‫انگار همین سه روز پیش ‫مستقل شده بودی،
‫ولی الان لباس عروس تنته.
‫از اول دختر خلاق و...
‫با انگیزه‌ای بودی.
‫نمی‌دونم یادت میاد یا نه،
‫ولی جوون‌تر که بودی، ‫کلی شخصیت واسه خودت داشتی...
‫که توی ذهنت ساخته بودی.
‫همیشه برای من و مامانت...
‫برنامه اجرا می‌کردی و...
‫پذیرایی خونه‌مون استیج تئاترت بود.
‫فکر کنم شخصیت مورد علاقه‌ام ‫مزرعه‌دار نابینا بود.
‫همیشه تلوتلو می‌خورد و...
‫پاش به میز و صندلی گیر می‌کرد، ‫داد می‌زد:
‫«کسی گاو قهوه‌ای ندیده؟»
‫ولی راهنمایی که رسیدی،
‫یه مدت کوتاه وارد تئاتر شدی،
‫و خیلی درگیر هنر قصه‌گویی شده بودی.
‫ولی دیگه خبری از مزرعه‌دار نابینا نبود. ‫باید قصه‌های جدی انتخاب می‌کردی.
‫که ترجیحا درباره مرگ و زندگی بود.
‫ولی نوجوون که شدی، ‫فعالیت اجتماعیت شروع شد.
‫موضع قاطع و محکمی علیه ‫حق مالکیت سلاح گرم پیدا کردی،
‫که خیلی جدیش می‌گرفتی، ‫حتی یه بار مجبور شدم...
‫بیام از بازداشتگاه درت بیارم، ‫چون به کارکنان یه فروشگاه والمارت...
‫تخم‌مرغ پرت کردی ‫چون اونجا سلاح می‌فروختن.
‫عه...
‫هوم...
‫مشخص بود که این کارها رو ‫با دل دغدغه‌مندت می‌گرفتی،
‫ولی جا داره اعتراف کنم ‫بخشی ازش به خاطر مخالفت...
‫و سرپیچی از بابات هم بود.
‫که بابات خودش ارتشی بود و...
‫صاحب تفنگ بود.
‫همون تفنگی که به طرز مرموزی...
‫اون موقع‌ها ناپدید شد.
‫یادت میاد؟
‫قبول داری تصادف جالبیه؟
‫شرمنده. ببخشید.
‫از همگی عذر می‌خوام.
‫عه، من این کابل‌ها رو نخواسته بودم.
‫باشه...
‫ضمنا بگم که این جزو برنامه سخنرانیم نبود.
‫خیلی‌خب. آم...
‫راستش دروغ نگم... ‫یه‌کم رشته افکارم پاره شد...
‫اِما، چارلی، امیدوارم عشقتون ‫روز افزون باشه.
‫- به افتخارتون. ‫- به افتخارتون.
‫یعنی شما کلا...
‫زیاد توی خونه‌تون تفنگ بود؟
‫جان؟
‫نه، منظورم...
‫نه، خواستم بگم سخنرانیتون عالی بود.
‫- خیلی قشنگ بود. ‫- لطف داری.
‫اینجا.
‫حرف نداره.
‫می‌خوای یه‌کم آب بخور و...
‫نه، نوبت منه. ‫می‌خوام چند کلمه صحبت کنم.
‫می‌دونم. همینطوری گفتم.
‫می‌خوام صحبت کنم.
‫صدات رو بالا نبر، خب؟
‫ما عروسی دعوتیم، خب؟ ‫خودت رو کنترل کن.
‫گندش بزنن. هوف.
‫سلامی دوباره به همگی.
‫عه، آره. حالا وقتشه تا...
‫چند کلمه‌ای از زبون ساقدوش عروس...
‫یعنی ریچل بشنویم.
‫سلام. خیلی خوشحالم ‫امروز همه‌تون جمع شدین.
‫خب، من به واسطه شوهرم مایک ‫با چارلی آشنا شدم،
‫و چند سال بعد همه‌مون ‫با اِما آشنا شدیم.
‫واسه همین وقتی اِما ‫ازم خواست ساقدوشش بشم،
‫یه‌کم جا خورده بودم.
‫یادمه توی دلم گفتم: ‫«مگه خودت دوست و رفیق نداری؟»
‫شوخی می‌کنم!
‫شوخی کردم.
‫ولی جدا از شوخی، ‫بعد از اینکه اِما رو شناختم،
‫دیدم که چقدر شخصیت ‫چندلایه و پیچیده‌ای داره.
‫آدم رو شگفت‌زده می‌کنه. ‫باورتون هم نمی‌شه.
‫چارلی هم همینطور!
‫واسه همین به نظرم...
‫با این ازدواج همدیگه رو خوشبخت می‌کنن.
‫اِما، چون تو...
‫شریک زندگی روشن‌فکری ‫با انتخاب چارلی پیدا کردی.
‫خیلی روحیه حمایتی داره، قبول دارین؟
‫عه. باز مایک داره چشم‌غره می‌ره.
‫ظاهرا وقت مراسم رو نباید گرفت.
‫ولی آره.
‫آم، به نظرم شما ‫لایق همدیگه هستین.
‫براتون بهترین‌ها رو آرزو دارم.
‫به افتخار زوج خوش‌بخت و بی‌پروا.
‫یه‌سری سوالات فرضی درباره...
‫ضارب مسلح توی مدرسه بود.
‫چون اون که صرفا ‫یه دوست نیاز داشت،
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫گفتم شاید اون هم به فکر ‫تیراندازی توی مدرسه افتاده.
‫- سلام! ‫- عه. سلام اِما.
‫- ببخشید، ترسوندمت؟ ‫- عروس خانم، چه خوشگل شدی.
‫لطف داری.
‫- آم... ‫- آم...
‫با کسی حرف می‌زدی؟
‫- الان؟ ‫- آره.
‫- آم، آره. آره. ‫- کی بود؟
‫آم...
‫- سوزان. ‫- سوزان؟
‫- اوهوم... ‫- آها.
‫اوهوم.
‫موضوع حرفتون چی بود؟
‫- هیچی. ‫- هیچی؟
‫- هیچی. ‫- آها...
‫آخه حس کردم یه چیزهایی شنیدم.
‫خب، اگه اجازه بدی من هم برم...
‫- آها، ببخشید. بفرما. ‫- بی‌زحمت...
‫مرسی.
‫چی شده؟
‫ریچل داره حرف در میاره.
‫چی شد همچین فکری کردی؟
‫چون شنیدم میشا یه حرف‌هایی می‌زد.
‫چی... چی می‌گفت؟
‫نمی‌دونم، ولی قطعا گفت...
‫«تیراندازی توی مدرسه»، ‫و «به هیچ‌کس نگو.»
‫بعد چی شد؟ ‫فکر کردی ریچل بهش گفته؟
‫نمی‌دونم چارلی. ‫خبر مرگم نمی‌دونم.
‫اگه میشا می‌دونه، ‫اگه اون می‌دونه...
‫خدا می‌دونه دیگه کی‌ها می‌دونن.
‫مثلا مامان و بابام؟
‫وای خدا، مامان و بابای تو!
‫وای خدا، امکان نداره...
‫اصلا باورم نمی‌شه.
‫چیه؟
‫مهم نیست. ‫پشیزی مهم نیست.
‫همه‌چی خوب پیش می‌ره، خب؟
‫- درست می‌شه. ‫- باشه. باشه.
‫قول می‌دی تو چیزی نگفتی؟
‫آره. اصلا شاید داشت درباره...
‫آخه همین یه هفته پیش... ‫همچین اتفاقی افتاده بود.
‫احتمالا درباره اون بود.
‫باشه. ولی می‌شه بیاریش؟
‫- کی رو بیارم؟ ‫- میشا رو بیاری که باهاش صحبت کنم.
‫عه...
‫نمی‌دونم فکر نکنم...
‫لازم باشه بزرگش کنیم.
‫نه، نه. باید بفهمم کی بهش گفته. ‫خواهش کردم.
‫- باشه، خودم میارمش. ‫- عه...
‫اِما. اِما. خدا لعنتم کنه.
‫می‌شه بگم، آم...
‫خودش شروع کرد،
‫ولی بلافاصله تمومش کرد ‫و اصلا هیچ منظوری نداشت.
‫چی شد؟ این چی...
‫چی می‌گه؟ منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم، انگار توی حال خودش نبود.
‫یه‌کم پرخاشگر شده بود،
‫گریه می‌کرد، فقط می‌خواستم...
‫واسه چی گریه می‌کرد؟
‫نمی‌دونم. ازم پرسید...
‫که من توی شرایط فرضی...
‫به بن‌بست خورده بودم. ‫احساساتی شدم.
‫تو یکی خفه شو. ‫چی داشتی می‌گفتی؟
‫ازم پرسید اگه بلیک مرتکب تیراندازی ‫توی مدرسه می‌شد، چیکار می‌کردم.
‫- گفتم «برنامه می‌ریخت.» ‫- آره. باشه.
‫- گفت «برنامه می‌ریخت.» ‫- آره.
‫بعدش خیلی ناراحت شد، ‫یهو زد زیر گریه.
‫من هم می‌خواستم حالش بهتر بشه.
‫ولی مشخص بود که اصلا ‫من درست برداشت نکردم.
‫اصلا... اصلا چیز مهمی نبود... ‫یه اتفاقی بود که افتاد.
‫همین و بس. اصلا...
‫خاک بر سرم.
‫خیلی‌خب.
‫به خدا چیز مهمی نبود.
‫من گیج شدم.
‫جریان تیراندازی واقعی بود؟
‫خوبم.
‫تو خوبی عزیزم؟
‫آره.
‫مهمانان عزیز،
‫حالا وقتشه چند کلمه‌ای از زبون...
‫عروس مجلس بشنویم.
‫نمی‌خوای؟
‫عه، ببخشید. در واقع داماد...
‫قرار بود اول صحبت کنه. ‫معذرت می‌خوام.
‫خیلی‌خب.
‫آم...
‫اِما، من...
‫یه متنی آماده کرده بودم، ولی...
‫کلش رو یادم رفته. یعنی...
‫ولی توش نوشته بودم، آم...
‫اولین باری که اِما رو دیدم، ‫شبیه یه سکانس فیلم بود...
‫مثلا یه جور...
‫دیدار یهویی بامزه ‫توی کافی‌شاپ داشتیم و...
‫آم...
‫داشت یه کتابی می‌خوند.
‫اسمش چی بود؟
‫حالا مهم نیست. ولی...
‫خلاصه من کتابه رو نخونده بودم،
‫ولی وانمود کردم خوندم،
‫که باهاش سر صحبت رو باز کنم و...
‫به خاطر گوشش نمی‌تونست...
‫صدام رو بشنوه، آم...
‫که به نظرم خیلی جذاب بود.
‫به طرز عجیبی به دلم نشست.
‫بعدش خواستم درباره خنده‌هاش بگم ‫که خیلی به یاد موندنیه...
‫و می‌خواستم بگم که چقدر ‫در نوع خودش زننده است...
‫ولی منظورم از جنبه بانمکشه. ‫چون خیلی...
‫خیلی بامزه است و...
‫بهترین خنده دنیاست و...
‫عه...
‫همون لحظه و همون‌جا عاشقش شدم،
‫و از اون موقع فقط ‫عشقم بهش بیشتر شد.
‫تو بهترین دوستمی،
‫و ما کلا اوقات...
‫پرهیجانی توی خونه داریم.
‫یعنی اینطوریه که...
‫وای.
‫معذرت می‌خوام. ‫ببخشید، حرفم رو بد گفتم.
‫منظورم... اصلا ولش کنین. ‫اون سخنرانی وامونده مهم نیست.
‫اِما، نمی‌خوام موجب آبروریزی بشم.
‫اصلا... من لیاقت تو رو ندارم.
‫باورم نمی‌شه با حماقتم...
‫چقدر رنجوندمت و اذیتت کردم.
‫عه...
‫می‌شه ازتون خواهش کنم که...
‫فقط می‌شه درگوشی قضاوت نکنین؟
‫ناسلامتی عروسیمونه.
‫اِما هیچ اشتباهی نکرد، خب؟
‫هیچ کار اشتباهی نکرد.
‫اِما، تو عشق زندگیمی.
‫اصلا نمی‌فهمم چطور کاری کردم...
‫که به اعتمادت ضربه زد، ‫تازه بماند که با اون میشای عوضی بود.
‫خدایا، کاش الان بمیرم...
‫- این چی می‌گه؟ ‫- هیچی.
‫- خبریه؟ ‫- نه، هیچ خبری نیست.
‫- اصلا برام مهم نیست. ‫- خودش یه غلطی کرده.
‫ذره‌ای برام مهم نیست. ‫حتی اگه یکی رو کشته باشی.
‫اصلا برام مهم نیست. ‫هیچ چیزی رو توی حس من...
‫به تو تغییر نمی‌ده.
‫من خودم رو قاطی نکردم.
‫تو عزیزترین چیزی هستی ‫که توی دنیا پیدا کردم و...
‫دارم می‌گم چیز خاصی نبود.
‫من که اصلا خبر نداشتم...
‫- می‌دونم، کلا... ‫- از دست شما.
‫می‌شه خفه‌خون مرگ بگیرین؟
‫بلیک! آروم باش، آروم باش.
‫- آهای. عه، عه، عه. ‫- آهای.
‫اِما؟
‫الو.
‫نه، نیست. ‫اینجا هم نیست.
‫فکر کنم خونه مامان و باباشه.
‫باباش بهم پیام داد، ولی...
‫نه، گوشی‌هاشون رو جواب نمی‌دن.
‫آخ! گندت بزنن.
‫الو، اِما. ‫می‌دونم نمی‌خوای باهام حرف بزنی.
‫ولی می‌شه بهم بگی حالت خوبه؟
‫یعنی... همین. فقط بهم پیام بده.
‫دوستت دارم.
‫به میشا تعرض کردی؟
‫- چی؟ ‫- آره یا نه؟
‫آم، تعرض که نکردم.
‫خدایا!
‫می‌شه گوش کنی چی می‌گم؟
‫خدایا!
‫- تو از مراسمت لذت ببر! ‫- معلومه که می‌برم!
‫- داد نزن! ‫- خفه شو!
‫آروم باش!
‫- می‌کشمت! ‫- خفه شو! خفه شو...
‫کجا رفت؟
‫خفه شو بابا!
‫- اِما کو؟ ‫- عه، رفت... رفت...
‫♪ وقتی واسه خودت تک و تنها نشستی... ♪
‫♪ و زندگی مردم شهر رو ♪ ‫♪ اطرافت حس می‌کنی... ♪
‫♪ و پسره همچنان پشت خطه... ♪
‫♪ و حس می‌کنی دیگه ♪ ‫♪ توان ادامه دادن نداری. ♪
‫♪ فقط کم نیار. ♪
‫♪ کم نیار، کم نیار. ♪
‫♪ عزیز دلم، به خاطر آرزوهامون کم نیار. ♪
‫♪ چون عین کلمات همین آهنگ... ♪
‫♪ عشقمون قراره ادامه‌دار و بی‌پایان باشه. ♪
‫♪ آره. ♪
‫♪ دلم می‌خواد... ♪
‫♪ ظاهر و باطنم رو بشناسی. ♪ ‫♪ عزیز دلم. ♪
‫♪ باید انقدر از اعماق وجودم باشم ♪ ‫♪ که تو دلت... ♪
‫♪ ظاهر و باطنم رو بخواد. ♪
‫♪ چندین و چندین و چند بار. ♪
‫♪ وقتی تک و تنها دراز کشیدی و... ♪
‫♪ به جای عشق من، ♪ ‫♪ به اون فکر می‌کنی... ♪
‫♪ با هر تماسی که باهات برقرار می‌کنه... ♪
‫♪ من عین غول چراغ جادو ♪ ‫♪ از توی دلت بیرون می‌پرم. ♪
‫♪ کم نیار، کم نیار، ♪ ‫♪ کم نیار، کم نیار. ♪
‫♪ - کم نیار. ♪ ‫♪ - عزیزم، به خاطر آرزوهامون... ♪
‫♪ سعی کن کم نیاری. ♪
‫♪ چون مثل نت‌های همین آهنگ... ♪
‫♪ عشقمون قراره ادامه‌دار و... ♪
‫♪ بی‌پایان باشه. ♪
‫نه، من نمی‌خوام.
‫- خوبی عزیز؟ ‫- آره.
‫چی میل داری؟
‫بی‌زحمت چیزبرگر ‫و نوشابه رژیمی بده.
‫سلام.
‫می‌شه بشینم؟
‫آره. معلومه.
‫معذرت می‌خوام.
‫واقعا شرمنده‌ام اِما.
‫خونه‌ات همین اطرافه؟
‫چی؟
‫من هم بعضی وقت‌ها میام اینجا،
‫حس کردم قیافه‌ات برام آشناست.
‫راستی، اسمم اِماست.
‫تو اسمت چیه؟
‫من چارلی‌ام.
‫خونه‌ام دو تا بلوک پایین‌تره.
‫آم، صورتت چی شده؟
‫دعوام شده بود. آم...
‫از یه خانمه دزدی کرده بودن،
‫یه‌کم پیش داشتم کمکش می‌کردم.
‫آره، راستش یه یارویی اومده بود ‫بچه خانمه رو از کالسکه‌اش دزدید و...
‫عه...
‫گفت می‌خواد بچه رو بخوره.
‫- آها. ‫- واسه همین باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫نصف شب بچه‌اش رو آورده بود بیرون؟
‫آره، من هم با خودم گفتم ‫یه‌کم کار عجیبیه.
‫خیلی کار شجاعانه‌ای کردی.
‫مرسی.
‫از آشناییت خوشحال شدم چارلی.
‫من هم از آشناییت خوشحال شدم اِما.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M