‫خیانتکار ابدی و ازلی
‫همین سوجویی است که حالا روی تخت پادشاهی نشسته
‫کسی که به اعلی‌حضرت بی‌احترامی کرد
و مملکت را به آشوب کشید، هان میونگهو ‫آن خائن پست‌فطرت
‫به سزای اعمالش می‌رسد
‫هان میونگهو، تو یکی
‫با توطئه برای کودتا
و غصب تخت پادشاهی اعلی‌حضرت
‫آسمان تو را نخواهد بخشید
‫اعلی‌حضرت، پادشاه پیشین
‫باید میل بفرمایید
‫غذا را
‫دور کنید
‫اعلی‌حضرت، پادشاه پیشین
‫باید میل بفرمایید
‫گفتم دور کنید
‫باید میل بفرمایید، اعلی‌حضرت
‫گفتم دور کنید
‫اعلی‌حضرت، پادشاه پیشین
‫رئیس دفتر سلطنتی، هان میونگهو آمده است
‫اعلی‌حضرت، پادشاه پیشین
‫من هان میونگهو هستم
‫بیایید
‫داخل
‫شنیدم که دو روز است چیزی نخورده‌اید
‫چرا غذا را رد می‌کنید؟
‫حالا
‫نوبت من است که آمده‌اید؟
‫منظورتان چیست؟
‫یعنی حالا
‫نوبت من است که مثل آن‌ها ‫فریاد بکشم؟
‫آن‌ها مجرمان بزرگی بودند که مخفیانه برای کودتا علیه پادشاه توطئه می‌کردند
‫پس حقشان بود که ‫فریاد بکشند
و اعلی‌حضرت گناهی ندارند
‫پس چرا باید فریاد بکشند؟
‫آن‌ها از توطئه‌ای که می‌چیدند خبر نداشتند
و حتی اگر هم می‌دانستند
‫آن را نادیده نمی‌گرفتند
‫مگر نه؟
‫نکند
‫نه، مگر این‌طور نیست؟
‫من
‫حالا به کجا می‌روم؟
زود باش ‫زودتر تیر را رها کن
‫الان
‫ای بابا، لعنتی ‫آخ
‫رفت، رفت
‫اه، واقعاً که
‫آهو رفت ‫انگار توی گوشم داد می‌زنه، واقعاً که
‫زود دنبالش برو
اه ‫اگه تیر رو پرت هم می‌کردم بهش می‌خورد
‫کجا رفت؟
‫شماها
‫چرا تا همدیگه رو می‌بینید دعوا می‌کنید؟
‫اه، لعنت بهش
‫هی، پخش بشید، پخش بشید
‫پخش بشید
‫اه، لعنتی
‫اه
گفتم یه کم ساکت باشید ‫اصلاً به حرفم گوش نمیدن، لعنتی
‫ذره‌ای احترام برای دهکده‌دار ‫قائل نیستند، اصلاً
‫اه
‫دهکده‌دار
‫کجایی
‫دهکده‌دار
‫باز کجا قایم شدی؟ ‫اه، لعنتی
‫این چرا این‌طوری می‌کنه؟
‫ای بابا
‫هان؟
‫پادشاهه
‫آخ، لعنتی
‫کمک، یکی به داد برسه
ای بابا، لعنتی ‫اونجا چرا دراز کشیدی
‫می‌خوای بخوابی؟
‫ای بابا، لعنت بهش
‫اه، بقیه دارن برای شکار آهو خودشون رو می‌کشن
‫اونو ببین، اونجا افتاده ‫و خوابیده، اون رو ببین
‫نه، آخ، آخ، این رو
‫آره، درسته
‫اون، از بچگی خیلی می‌خوابید
‫همه گفتن بریم
‫بـ ببر، ببر
‫ببر
‫استراحت کن، پدر
‫توی کوه افتاده ‫و داره چرت می‌زنه، مسخره‌س
‫کمکم کن
‫لعنتی
‫یه کم کمکم کن
‫من
‫آخ
‫ای بابا، پیرمرد
‫پیرمرد
‫اینجا کجاست؟
‫هان؟
‫این واقعیه؟
‫وای
‫برنج سفیده
‫هان؟
‫اوه
‫انگار مردم و کارم تموم شده
‫سر از بهشت درآوردم، هان؟
‫اوه
‫عه، این دیگه
‫این واقعیه
‫هی، بالاخره به هوش اومدی
‫به هوش اومد
‫ای بابا، اون پایین دره ‫افتاده بودی، عجب شانسی داشتی
‫آ، بله، بله، اوه
‫ولی قیافه‌ت ‫برام ناآشناست
‫از کجا اومدی؟
‫آ، بله، من ‫از کوانگ‌چون‌گول اومدم
‫کوانگ‌چون‌گول؟ کوانگ‌چون‌گول؟
‫ولی اینجا ‫اسم دهکده‌اش چیه
‫اینجا نوروگوله
‫آ، نوروگول دیگه کجاست؟
‫چطور سر از اینجا درآوردی؟
‫ای، بله ‫اومده بودم که شکار آهو کنم
‫این‌طوری گرفتمش و ‫شکار آهو؟
‫می‌کنی؟ ‫بله
‫آخه چرا باید آهو شکار کنی؟
‫ای ‫خب معلومه، برای خوردن
‫آهو رو می‌گیری که بخوری؟ ‫درسته
‫آهو ‫اون بوی زهمش رو
‫اون رو، واقعاً می‌گیری که بخوری؟
‫آره، قدیم‌ها می‌خوردیمش ‫ای بابا
‫ما که ‫حتی نون شب هم نداریم بخوریم
‫آ، ولی دهکده‌تون ‫جشن بزرگی دارین؟
‫که این‌طور مفصل جشن گرفتین؟
‫آ، امروز ‫روز تولد پسرمه
‫نه، فقط برای تولد بچه ‫این‌قدر جشن گرفتین؟
‫خب ‫یه چیز مختصر تدارک دیدیم
‫این بچه کی هست که ‫براش این‌قدر جشن گرفتن؟
ای، روز خوبیه ‫بیا تو هم یه پیک بزن، هان؟
‫یه کمی هم گوشت بخور، هان؟
‫اوه، ای بابا ‫من، من، می‌تونم واقعاً بخورم؟
‫این، آهو نیست؟
‫بله
‫اوه، نگاه کن ‫با دست داره می‌خوره
‫آ، اون، من، من ‫انگار خیلی گرسنه بودم
‫بقیه مردم دهکده
‫هیچی برای خوردن ندارن و ‫دارن از گرسنگی می‌میرن
‫نه، شما چطور می‌تونین ‫این‌قدر با فراوونی زندگی کنین؟
‫هان؟
‫انگار که
خیلی ساده‌لوحی ‫بذار یه رازی رو بهت بگم
‫یه روز ‫یه پیرمرد با ریش بلند
‫اومد به دهکده‌مون
‫وزیر دادگستری بود
‫ادای احترام می‌کنم
‫یه آدم باکلاس از هانیانگ ‫که کلی دبدبه و کبکبه داشت
‫اومد به این دورافتاده‌ترین
‫تبعید شد
‫مجبور بودیم براش خونه بسازیم
‫از صبح تا غروب بهش خدمت کنیم
‫و آدم بفرستیم که ‫کارهاش رو انجام بدن
با اینکه هیچی نداشتیم ‫مجبور بودیم هر وعده براش سفره رنگین بچینیم
‫برو اون رو بگیر و بیار همین الان
‫تازه ‫این مردکِ عوضی
‫هنوز فکر می‌کرد ‫یه مقام عالی‌رتبه است
‫مردم دهکده رو مثل ‫برده‌ها به کار می‌گرفت، ای بابا، لعنتی
‫ولی از یه روزی به بعد
‫یه اتفاقی افتاد ‫هر وعده باید گوشت تازه بیارید
‫چی؟
‫الاغ
‫الاغ؟ ‫آره
‫ا، الاغ؟ هان؟
‫الاغ‌هایی که ‫کلی بار روشون بود
‫پشت سر هم می‌اومدن به نوروگول
‫شاخ گوزن از دونگ‌ره آوردن
‫گوشت و برنج و ‫خرمالو و حتی پارچه ابریشمی
‫اشراف هانیانگ حس بویایی‌شون خوبه
‫این آقای وزیر دادگستری
‫حس کرده بودن که ‫قراره دوباره به دربار برگرده
‫ولی چون حوصله‌اش سر می‌رفت، شروع کرد ‫به درس دادن به بچه‌ها
‫برای همین بچه‌های بی‌سواد دهکده ‫خیلی زود «هزار کاراکتر» رو یاد گرفتن
‫«کتاب‌های کنفوسیوس» و «منسیوس»
‫آموزش حسابی دیدن
‫طبق حدس اون‌هایی که رشوه داده بودن
‫طولی نکشید که
‫دوران تبعیدش تموم شد و ‫برگشت به هانیانگ
‫بچه‌های باهوش رو با خودش برد ‫تا درس بخونن
‫و یکی از اون‌ها ‫رتبه اول آزمون کشوری رو آورد
‫به عبارتی ‫یه معدن طلا تو دهکده پیدا شد
‫ایول
‫معدن طلا؟
‫آره
‫اون معدن طلا ممکنه توی ‫کوانگ‌چون‌گول ما هم پیدا بشه
‫چطور؟
‫همین چند وقت پیش هانیانگ غوغا بود
‫پادشاه رو بیرون کردن و ‫یه پادشاه جدید اومد، مگه نه؟
‫پس حتماً کلی مقام هست که ‫قراره تبعید بشن، نه؟
‫یکی از اون‌ها
‫قراره بیاد به این منطقه یونگ‌ول ‫تبعید بشه
‫به کسی چیزی نگو، هان؟
‫کی؟
‫آ، خب ‫حتماً یه مقام خیلی عالی‌رتبه است، هان؟
‫با یه هیکل درشت و
‫یه کلاه بزرگ و ریشی که ‫حسابی بلند کرده باشه
‫بیاد که چی بشه؟ ‫باز هم که می‌ره نوروگول
‫نه، اینطور نیست
‫به هر دری که شده باید بزنیم
‫اون بزرگ‌زاده رو ‫به گوانگ‌چون‌گول بیاریم
‫اگه بتونیم اول اون رو خوب پذیرایی کنیم
‫بعدش دیگه بزرگ‌زاده‌ها مثل ماهی خشک ‫پشت سر هم، قطار، قطار میان
‫خانم، ماهی خشک، آخ
‫خوشمزه به نظر میاد ‫مگه نه؟
‫نمیشه، هیش
‫آخ
‫فکر کردین چون تبعید شدن، هان؟
‫پشیمون میشن و سر عقل میان؟
‫ای بابا، همه‌ش مست می‌کنن و ‫به زن‌های مردم آزار میرسونن، هان؟
‫یه ذره بهشون بر بخوره ‫سریع میرن پیش حاکم لو میدن
‫و باعث میشن اهالی دهکده بدبخت بشن
آره، درسته ‫این بزرگ‌زاده‌های تبعیدی، هان؟
‫باید براشون خونه بسازیم، غذا بپزیم ‫و نوکری‌شون رو بکنیم
‫تازه باید مراقب باشیم ‫که فرار نکنن و جاسوسی‌شون رو بکنیم
‫اگه یه مو از سرشون کم بشه
‫کل دهکده‌ی ما ‫به آتیش کشیده میشه
‫این درخت‌ها هم ‫همه‌ش خاکستر میشه
‫ای بابا، پس ولش کن، لعنتی
‫آخ ‫عجب آدم بدقلق و لج‌بازی هستی
‫روز تولد ماک‌دونگ ‫چی میخوای به خوردش بدی، هان؟
‫هیچی نداری که بهش بدی ‫پس فقط چند تا کتکش میزنی
‫و با یه کم آب میفرستیش بخوابه، مگه نه؟
‫آخ
‫ولی توی نوروگول
‫برای تولد بچه‌شون ‫سوپ گوشت و برنج سفید میدن
‫همه دور هم جمع میشن و ‫با شکم پر میخندن
‫گوشت مرغ، گوشت خوک ‫هیچی کم ندارن
‫روز تولد بچه‌اشونه، هان؟
‫آخ
‫از برنج سفید داغ
‫لعنتی
‫بخار بلند میشه، قشنگ معلومه
‫آخ، لعنتی
‫برنجش خیلی سفیده
‫و چربی ازش می‌چکه
‫فکر کردم ‫واقعاً به بهشت اومدم
‫راستش رو بخوای
‫آخرین باری که
‫برنج سفید خوردیم کی بود، هان؟
‫یادت میاد؟
‫روز عروسی یه بار خوردیم
‫آخرین بار بود، درسته، درسته
‫اگه از هانیانگ ‫یه بزرگ‌زاده بیاد، اولش شاید
‫اولش یه کم سخت باشه ‫چون غریبه‌ست و این حرفا
‫ولی بعدش
‫الاغ‌هایی که گوشت و برنج میارن ‫صف می‌کشن
‫و می‌تونیم هر روز ‫سوپ گوشت و برنج سفید بخوریم
آخ، اونم، ای بابا، لعنت بهش ‫تا ترکیدن
‫هر روز، هان؟
‫منم
‫برنج سفید
‫دلم میخواد بخورم
‫فقط یه بار
‫منم همین‌طور
‫فقط یه بار؟ آخ
‫آخ، آخ
‫ماک‌دونگ
‫قول میدم برنج سفید بهت بدم
‫باشه
‫هی، گوانگ‌چون
‫آخ
‫ای بابا، تو دره‌ی گوانگ‌چون ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آخ، آخ، من از اون سمت کوه اومدم ‫چون گفتن خیلی فوریه
‫چی؟ ‫آخ، یه آشنایی
‫گفت که کار واجبه
‫آخ، ولی برای چی اومدی؟
‫آخ، من اومدم پیش حاکم، که
‫یه بزرگ‌زاده‌ی دیگه بگیرم
‫آخ، بزرگ‌زاده بگیری، آخ، پس اینطور
‫آخ، همراه هم هستین؟ ‫من؟
‫اون عوضی رو بگیر
‫اون دزد رو بگیرید
‫عالیجناب حاکم
‫آخ، عالیجناب
‫عالیجناب ‫آخ، آخ
‫عالیجناب، عالیجناب ‫عالیجناب
‫من یه لحظه ‫یه حرفی داشتم که بزنم
‫من ‫اول باید بگم، عالیجناب
‫فهمیدم، پس ‫ساکت باش، هیش
‫من، پس من
‫آروم، آروم، آروم میگم
‫عالیجناب فقط گوش بدن
‫نه، من دو قدم ‫زودتر اومدم، من، بله، بله
‫من اول باید بگم
‫آخ، آخ، فهمیدم، فهمیدم
‫تو اول بگو
‫ولی
‫هیش، ساکت، ساکت
‫اطاعت
‫تا حالا اسم چونگ‌ریونگ‌پو که داخل گوانگ‌چون‌گول هست رو شنیدید؟
‫گوانگ‌چون‌گول دیگه چیه ‫چونگ‌ریونگ‌پو کدومه؟
‫ببینید
‫وقتی عالیجناب حاکم هم نمیدونه ‫یعنی چقدر جای دورافتاده‌ایه
‫بین زمین‌های یونگ‌ول
‫اونجایی که توی دره‌ی کوهستانیه ‫گوانگ‌چون‌گوله
‫و از بین گوانگ‌چون‌گول هم
‫اونجایی که داخلِ داخله ‫چونگ‌ریونگ‌پو هست، عالیجناب
‫خب؟
‫خب، چیزی که می‌خواستم بگم اینه که
‫چونگ‌نیونگ‌پو ‫بهترین جای تبعیده
‫برو کنار ‫عوضیِ بی‌سروپا
‫داری کلک می‌زنی
‫محل تبعیدِ زمین‌های ما در یئونگ‌ول ‫همیشه «نوروگول» بوده
‫کسایی که تبعید شدن ‫همه‌شون راضی بودن
‫حتی بعضی‌هاشون ‫نمی‌خواستن اینجا رو ترک کنن
‫حالا چطور می‌خوای محل تبعید رو عوض کنی؟
‫این اصلاً درست نیست، قربان
‫لطفاً عاقلانه تصمیم بگیرید ‫بله، قربان
‫هیس، هیس، هیس ‫بله، بله، بله، بله
‫هیس، هیس
‫فهمیدم
‫محل تبعید
‫هی، همون نوروگول رو انتخاب کن
‫قربان
‫هی، این مردک
‫هی، این
‫قربان، قربان
‫قربان، بذارید ‫بذارید یک بار توضیح بدم
‫اوه ‫به اندازه کافی شنیدم، برو
‫چیکار می‌کنید؟ ‫همین الان این مردک رو بیرون بندازید
‫درباره چونگ‌نیونگ‌پو
‫فقط یک فرصت دیگه به من بدید ‫چرا این‌قدر سر و صداست؟
‫این دیوونه کیه که ‫داره شلوغ‌کاری می‌کنه؟
‫داشتیم بیرونش می‌کردیم
‫نه، قربان ‫من دیوونه نیستم
‫قربان، من ‫هوجانگ سابق یئونگ‌ول هستم
‫اوم هیونگدو، رئیس روستای گوانگ‌چون‌گول هستم، قربان
‫چیکار می‌کنید؟ ‫زودتر بیرونش کنید دیگه
‫صبر کنید
‫اوم هیونگدو
‫بله، بله، بله ‫بسیار خب
‫چرا این‌قدر اصرار داری که ‫روستای تو محل تبعید بشه؟
‫آ
‫اوه
‫حتی گورکن هم راهش رو گم می‌کنه
‫و راکون‌ها هم از شدت سردرگمی ‫غش می‌کنن، یه جزیره دورافتاده‌ست
‫جزیره‌ای در دل خشکی
‫چونگ‌نیونگ‌پو، بله
‫تابستون‌ها خیلی شرجی و ‫پر از رطوبته، هان؟
‫پشه‌های کوهی سیاه هم همه‌جا هستن
‫زمستون‌ها هم از سمت رودخونه ‫سوز سرما می‌زنه
‫و از صخره‌ها هم سرمای استخوان‌سوز می‌رسه
‫جای زندگی برای آدمیزاد ‫نیست، واقعاً زجرآوره، بله
‫برای کسی که می‌خواد
‫فکر نمی‌کنم جایی بهتر از اونجا پیدا بشه
‫من که سال‌هاست ‫اونجا زندگی می‌کنم
‫از وقتی صبح چشم باز می‌کنم ‫تا وقتی شب بخوابم
‫اینجا رو به عنوان محل تبعید تعیین می‌کنم
‫وای، وای ‫اوه، خیلی ممنونم
‫ممنونم، قربان، اوه
‫می‌تونی از پسش بربیای؟
‫هر کسی که قراره بیاد
‫آ، اوه، بله، البته که می‌تونم
‫بله، حتماً، بله
‫هر کسی که بیاد ‫مشکلی نیست، قربان، بله
‫در یک دستم شمشیر
‫و در دست دیگرم پاداش می‌گیرم و ‫دوباره سراغت می‌آیم
‫اینکه کدوم یکی نصیبت بشه
‫بستگی به عملکرد خودت داره
‫بله، حتماً آویزه گوشم می‌کنم
‫بله، با جون و دل
‫همه کارها رو ‫به بهترین نحو انجام می‌دم
‫بله، قربان
‫بله
‫وای
‫مجرم، نوسان‌گون
‫فرمان پادشاه را بپذیر
چون دست داشتنِ پدرزنِ پادشاهِ پیشین ‫سونگ هیونسو در شورش
‫و آگاهیِ پادشاه از آن بر همگان آشکار شده
خائنانی که در شورش دست داشتند ‫از جمله سونگ ساممون و پارک پنگنیون
‫مجازات مرگ خواهند شد
‫و به جرم همدستی در آن شورش
‫پس از صدور حکم تبعید ‫برای گئوم‌سونگ دگون
‫هنوز هم تحرکاتِ شورشیِ کوچک و بزرگ ‫متوقف نشده است
چون دست داشتنِ پدرزنِ پادشاهِ پیشین ‫سونگ هیونسو در شورش
‫و آگاهیِ پادشاه از آن ‫بر همگان آشکار شده است
‫مقام پادشاهِ پیشین به نوسان‌گون تنزل می‌یابد
‫و دستور تبعید صادر می‌شود تا آرامش به کشور بازگردد
‫در پناه حق باشید
‫می‌خوای ‫کل روز اونجا بشینی؟
‫نمی‌تونی کار کنی، اصلاً کار نمی‌کنی
‫زود باش اون سفال‌ها رو بیار
‫اوه، چقدر سر و صدا می‌کنی
‫اه، واقعاً، واقعاً
‫قراره یه مقام بزرگ از هانیانگ بیاد
‫برای همین نباید حتی ‫یه ذره هم اشتباه کنیم
‫اوه، اون کاسه آب رو بیار اینجا
‫چی؟ اینو؟
‫بله
‫اوه، اون
‫هی، وقتی شنیدی، خب ببرش دیگه
‫چطور می‌تونی ‫حتی یه تکون هم به خودت ندی، هان؟
‫زود باش بیارش دیگه
‫اه، واقعاً کلافه‌کننده است، کلافه‌کننده
‫بیا، اینم اینجا
‫اوه ‫وقت نداریم حتی آب بخوریم
‫تا اومدنِ اون مقام بزرگ ‫حتی یک ماه هم نمونده
‫الان وقتشه که حتی یه دست هم غنیمته
‫وقت نداریم، حتی وقت برای آب خوردن هم نداریم
‫هان؟
‫ولی پدربزرگ ‫بله
‫اینجا قبلاً چی بوده؟
‫آه، اینجا قدیما ‫جای زندگی یه فالگیر بوده
‫فالگیر؟ ‫ترسناکه نه؟
‫واسه همین دیگه نباید ‫هیچ‌وقت پاتو اینجا بذاری
‫چشم ‫هر چی دلت می‌خواد بگو، ای بابا
‫ای بابا، عجب روزگاریه
‫اوه، مراقب باش عمو ‫وای، مراقب باش
‫می‌گم مراقب باش دیگه ‫حالا چیکار کنیم؟
‫ای بابا، واقعاً ‫آخ
‫می‌دونی هر تیکه سفال چقدر می‌ارزه؟
‫و اینکه ‫بیا پایین
‫نباید وقتی بزرگ شدی این‌جوری بشی
‫بیا پایین ‫چشم
‫بیا پایین
‫ای بابا
‫محل تبعید هم که ‫داره کم‌کم آماده می‌شه
‫حالا فقط مونده که اون عالیجناب برسه
‫اوه، ای وای، عالیجناب ‫زود رسیدید؟
‫بله، از این طرف تشریف بیارید ‫آهان، از این طرف؟
‫آره، آره ‫از این طرف بیاید، از این طرف
‫این دیگه چه صداییه؟
‫آه، با الاغ ‫اومدید، ای بابا
‫ای وای، چه نکته‌سنج هم هستید
‫بله، بله ‫از همین طرف می‌تونید بیاید داخل
‫تو الاغ، همون‌جا بمون ‫قرار نیست بیای تو
‫آره، همون‌جا بمون، بارها رو بذار زمین
‫عالیجناب، بفرمایید از این طرف
‫آه، ترسیدم
‫اوه، ترسیدم
‫بازم، بازم اون
‫به جای درس خوندن ‫اون کارای بیهوده رو
‫اون تیر و کمون رو برداشته و
‫تهسان
‫تو که
‫شش سالگی «هزار حرف» رو تموم کردی، هشت سالگی «سوهان» رو، نه؟
‫ده سالگی «تونگ‌گام» رو خوندی
‫چرا این هوش و استعدادت رو ‫داری هدر می‌دی؟
‫این‌طوری نکن
‫الان هم دیر نشده ‫برای امتحان دولتی آماده شو
‫پدر
‫می‌دونید امتحان دولتی ‫اصلاً چی هست؟
‫چی ‫بله؟
‫فکر می‌کنید چون دلم نمی‌خواد ‫نمی‌رم امتحان بدم؟
‫آخه اینجا توی این کوهستان، مگه
‫یا استادی هست که
‫هان؟
‫استاد داریم
‫همین روزا یه اشراف‌زاده
‫اونم یه مقام عالی‌رتبه
‫می‌تونی از اون درس یاد بگیری
‫اون‌وقت می‌تونی تو امتحان هم شرکت کنی
‫تازه چه می‌دونی؟
‫شاید تونستی نظرش رو جلب کنی
‫اون اشراف‌زاده قراره به ما کمک کنه؟
‫تا حالا دیدید کسی از اون طبقه
‫ای بابا ‫خب
‫حالا که نگاه می‌کنم ‫بد هم نشده
‫همگی خسته نباشید
‫خب؟
‫ای بابا
‫ولی کی قراره بیاد؟
‫دهیار خیلی
‫حتماً آدم خوبیه ‫آره، باید باشه
‫حس خوبی ندارم، می‌فهمی؟
‫این‌دفعه هم احتمالاً ‫دست خالی برمی‌گردیم
‫از همین اول کار، بدشانسیه
‫ای بابا
‫خب، خب ‫همگی خوب گوش کنید، باشه؟
‫پای مرگ و زندگی دهکده در میونه، مگه نه؟
‫برای همین بی‌گدار به آب نزنید
‫اگه ارباب هم بدرفتاری کرد ‫فقط بخندید، باشه؟
‫فقط تعظیم کنید و بگید «چشم، چشم»، باشه؟
‫حرف، حرفِ حساب
‫اون‌طرف، اون‌طرف کسی داره میاد ‫اونجا، اونجا
‫اومد، انگار اومده ‫کدخدا، زود باش
‫فکر کنم اومده، اومده
‫رگ طلا اومد، رگ طلا
‫بخندید، بخندید، بخندید
‫بخندید
‫چشم
‫برای رد شدن از رودخونه فقط کلک هست؟
‫آه، بله، همین‌طوره
‫کجاوه رو بیارید
‫بقیه هم شنا کنن و رد بشن
‫چشم
‫ای بابا
‫تو داری چیکار می‌کنی؟
‫ای بابا
‫تو کلک رو هدایت کن
‫چشم
‫کجاوه رو بالا بیارید
‫آه، اوه
‫مراقب باشید
‫یک، دو
‫هان؟
‫ریش نداره کدخدا
‫آماده‌اید؟
‫عه
‫بکشید
‫خب، بریم
‫یا
‫علی
‫یا علی
‫اوه، داره از پایین رد می‌شه، از پایین
‫یا علی، یا علی بیشتر بکشید، بیشتر، بیشتر
‫یا علی
‫یا
‫اون، اون، چرا حرکت نمی‌کنه؟
‫چه اتفاقی افتاده؟ چرا این‌طوری شد؟
‫گیر کرد
‫خب، گیر کرد
‫محکم‌تر بکشید، محکم‌تر
‫هی، دارید چیکار می‌کنید؟
‫لعنتی، چی گیر کرده؟
‫آره، همینه
‫بیشتر، بیشتر، محکم‌تر
‫بیشتر بکشید
‫چیکار کنیم، همه چی در رفت وای، چیکار کنیم
‫قربان
‫عالیجناب
‫قربان
‫زود باش برو داخل، چرا معطلی؟
‫حالتون خوبه؟
‫وای، قربان، قربان
‫آروم باش، آروم باش
‫آروم باش
‫خب، چیکار می‌کنی؟ زود باش دیگه
‫نه، این‌طوری
‫همین‌طوری بی‌هوا که نباید کشید، باید از زیر ردش کنیم، ای بابا
‫خب، خب، خب، ته‌سان، اینجا رو بگیر
‫اینجا؟ نه، اصلاً ولش کن
‫اون ریش‌سفید، اون مقام عالی‌رتبه
‫یه بچه کثیف اومده اینجا
‫اون، چطور همچین چیزی شد، هان؟
واقعاً ‫چه گناه بزرگی مرتکب شده که
‫این بچه طفل معصوم، ای وای
‫هی، کدخدا
‫اسم اون ارباب‌زاده کوچولو رو می‌دونی؟
‫می‌گن نوسان، نوسان
‫چی؟ نوسان؟
‫حتی یک ماه هم ‫دوام نمیاره
‫منظورتون از یک ماه چیه؟
‫یعنی نوسان ‫می‌خواد خودکشی کنه؟
‫اون طفل معصوم
‫بدون پدر
‫بدون وزیر
‫و بدون قصر، در اونجا
‫بعیده بتونه دوام بیاره
‫هوم
‫حق با شماست، ارباب
‫اما این رو فراموش نکنید
‫عموی نوسان و برادرِ پادشاه
‫یعنی شاهزاده گوم‌سونگ
‫در نزدیکی نوسان هست
‫سرورم
‫ما
‫با شما همراه خواهیم بود
‫حاضریم جانمان را فدایتان کنیم
‫حاضریم جانمان را ‫فدایتان کنیم
‫همگی
‫سپاسگزارم
‫بیدار شدید؟
‫برایتان غذا آماده کرده‌ام
‫بله، من اوم‌هونگ‌دو، مسئول نگهداری هستم
‫ای وای، از همین روز اول ‫چقدر اوضاع به هم ریخته است
‫اون کلک لعنتی ‫گیر کرد به صخره
‫اوه
‫اگه من با چوب نگهش نمی‌داشتم ‫احتمالاً تا الان
‫اون پایین غرق شده بود و ‫کار دستمون می‌داد، بله
‫بله، خب، برای اینکه قوت بگیرید ‫باید صبحونه مفصل بخورید
‫خب، اهالی دهکده ‫با کلی زحمت براتون آماده کردن
‫خب، تا سرد نشده ‫برو بیرون
‫بله؟
‫گفتم برو بیرون
‫گفت برو بیرون؟
‫حالِ آقا مساعد نیست
‫بهتره برید بیرون
‫نه، من مسئول مراقبت از ایشان هستم
‫وظیفه من این است که صبح و شب به ایشان سر بزنم و به اداره گزارش دهم
‫ولی ایشان حتی مرا ندیده، از همان روز اول
‫دستور دادند که بروم
‫ای مردک
‫مگر صدای مرا نمی‌شنوی؟
‫آن سفره را بردار و زود گم شو
‫زود باش، زود برو
‫عجب
‫چه اخلاق تندی دارد
‫خدای من، واقعاً که
‫«مگر صدای مرا نمی‌شنوی؟ زود گم شو»
‫چی؟ چی گفتی؟ ای مردک؟ لعنتی
‫آه، فکر کرده چون اشراف‌زاده است، این بچه پررو
‫چقدر بی‌ادب است
‫چطور جرئت می‌کند با بزرگ‌ترش این‌طور حرف بزند، لعنتی
‫آه
‫باشد
‫هر چقدر هم می‌خواهد بدرفتاری کند، من فقط می‌خندم
‫می‌خندم و می‌گویم «بله، چشم» و تعظیم می‌کنم، هان؟
‫همین کار را می‌کنم، لعنتی
‫وای، لعنتی
‫ولی این غذای خوشمزه را
‫چرا نمی‌خورد، هان؟
‫وای
‫هوم
‫با این وضع، گونه‌هایتان می‌ترکد
‫سوءتفاهم شده، سوءتفاهم
‫سوءتفاهم
این نیست که من بخواهم آن را بخورم
‫فقط چون اینجا یک کرم برنج بزرگ بود
‫سوءتفاهم است، سوءتفاهم، متوجه شدی؟
‫جناب فرماندار بله
‫جناب فرماندار، عرضی داشتم
‫راستی، چرا سربازها عقب‌نشینی می‌کنند؟
‫مگر نمی‌دانستی؟
‫بله، راستش
مسئولیت محافظت از تبعیدگاه
‫کار سربازها نیست، کار مسئول مراقبت است
‫بنابراین اول و پانزدهم هر ماه، فراموش نکن گزارش بدهی
‫و حتی جزئی‌ترین مسائل را هم باید تعریف کنی
‫بله، حتماً، مگر می‌شود کوتاهی کرد؟
‫«کتاب لون‌یو»
‫«کتاب چونگ‌یو»
‫ای بابا
‫راستی
‫شنیدید چه شده؟
‫پادشاه سابق به منطقه یونگ‌ول تبعید شده‌اند
‫خب، شنیده بودیم
‫گفتند به چونگ‌ریونگ‌فو یا جایی در آن حوالی رفته‌اند
‫چونگ‌ریونگ‌فو؟ بله
‫وای
‫هان؟ اوه
‫وای
‫چطور بودند؟ چی چطور بود؟
غذاها
‫به مزاجشان خوش آمد؟
‫وای
‫حتی دست هم به آن نزدند
‫چی؟ دست هم نزدند؟
‫ما با اینکه خودمان هم چیزی برای خوردن نداشتیم، آن سفره را آماده کردیم
‫عجب، لعنتی
‫شاید جایی از بدنشان درد می‌کند
‫یا شاید اشتهایشان کور شده
‫مگر می‌شود آدم اشتها نداشته باشد، هان؟
‫وای، این غذای باارزش
‫این دیگر چیست؟
‫این که دست‌نخورده نیست
‫چه کسی نصفش را خورده؟
‫آه، آه، آه
‫خب، چون ایشان نمی‌خوردند، آن خدمتکار آنجا بود، او خورد
‫همان موقع هم مچم را گرفت
‫ولی قسم می‌خورد که نخورده است
‫با اینکه گونه‌هایش آن‌قدر پر بود که انگار می‌خواست بترکد
‫عجب
‫پس می‌توانیم این را به ماک‌دونگ بدهیم بخورد؟
‫ای بابا
‫ما که غذای اضافه را دور نمی‌ریزیم
‫ماک‌دونگ
‫او خورده، آن آدم خورده، هان؟
‫جای دندان‌هایش دقیقاً با دهان آن آدم یکی است
‫بیخیال
‫هی، گوانگ‌چون
‫بله؟
‫وای، چه باعث شده تا اینجا بیایی؟
‫هان؟
‫بیایید به زبان خودمان حرف بزنیم
احساست را درک می‌کنم
‫اما با این کارها چیزی تغییر نمی‌کند
‫برای دعوا نیامده‌ام
‫بله؟
‫این مرغی است که فقط با بهترین غلات پرورش یافته
‫بفرما، بگیرش هان؟
‫بیا، این هم ریشه گیاه، همه را برایتان آورده‌ام
‫این هم ریشه گیاه تازه، بفرما
‫آخر چرا این‌ها را برای من آوردی
‫مگر نه اینکه تو خشم مرا به جای من تحمل کردی؟ پس مرغ که چیزی نیست
‫هان؟ بگیر نه، چرا زحمت می‌کشی؟
این هم افتخار روستای ما
‫قارچ‌های جنگلی است نه
‫آخه، چرا اینو می‌دی به
‫واقعاً
‫ممنونم
‫عجب
‫این دیوونه‌ها چی، چی می‌گن؟
‫می‌گن ممنون، بعدش ‫اینو می‌دن دست آدم، هان؟
‫پدر
‫بله
‫می‌دونید اون آقایی که تبعید شده کیه؟
‫آره، می‌دونم، نوسان
‫بله، می‌دونید اون نوسان ‫واقعاً کیه؟
‫آره، می‌دونم دیگه ‫نوسان همون نوسانه، کی می‌تونه باشه؟
‫اون "نوسان‌گون"، "یی هونگ‌وی" هستش، یی هونگ‌وی
‫تا همین چند وقت پیش
‫پادشاه این کشور بود
‫این یارو چی خورده که اینجوری می‌گه؟
‫چی؟ پادشاه؟
‫پادشاه
‫پادشاه؟ ‫پادشاه
‫می‌تونی از پسش بربیای؟
‫هر کسی که می‌خواد باشه
‫قربان
‫پادشاه؟ ‫پادشاه؟
‫اون بچه کوچولو ‫پادشاه بوده؟
‫ای وای ‫می‌گن که بوده
‫صبر کن ببینم ‫اگه پادشاه بوده که بوده
‫نه، اصلاً مگه پادشاه رو هم تبعید می‌کنن؟
‫مگه پادشاهِ سابق رو هم تبعید می‌کنن؟
‫گوش کن
اون بعد از پدرش که پادشاه بود ‫نوسان پادشاه شد
‫اما بعد از مرگ پدرش
‫سویانگ‌دگون" شورش کرد و" ‫خودش پادشاه شد
‫واسه همین، تمام درباری‌هایی که طرفدارش بودن رو کشتن
‫و اون رو به مقام "نوسان‌گون" تنزل دادن و ‫به اینجا تبعیدش کردن
‫ای بابا ‫ولی اگه می‌خواستن بکشن، می‌کشتن
‫کسی که پادشاه بوده رو که تبعید نمی‌کنن
‫تازه خیلی‌ها هم هستن که ‫دلشون براش می‌سوزه
‫واسه همین به زودی بهش زهر می‌دن
‫ز، زهر؟
‫مگه با خوردن اون زهر ‫آدم نمی‌میره؟
‫خب، پس تکلیف ما ‫چی می‌شه، هان؟
اگه برای نوسان اتفاقی بیفته ‫ما هم دیگه
‫وای، اگه برای اون ‫تبعیدی اتفاقی بیفته
‫ای وای
‫برای این تبعیدگاه هم اتفاقی می‌افته
‫اون‌هایی که طرفدار ‫نوسان‌گون بودن، پیرمرد
‫همه‌شون زنده زنده ‫دست و پاشون رو بریدن و کشتن
‫زیر شکنجه کشتنشون
‫ثروتشون رو هم غارت کردن
زن و بچه‌هاشون، ماک‌دونگ، ئه‌دونگ ‫بچه‌ها رو هم بردن فروختن
‫ای وای ‫به این بختِ سیاه من
‫ای وای، حالا چیکار کنیم؟
‫مگه نگفتم، هان؟
‫حالا دیگه ما هم ‫مردنی هستیم
‫همه‌اش تقصیر اون دهیار، تقصیر دهیاره
‫کی گفته مردنی هستیم، هان؟
‫وقتی هیچی نمی‌دونی ‫دهنت رو ببند لعنتی
‫من خودم از اون ‫"جناب "هان میونگ‌هو
‫قشنگ شنیدم
‫که به زودی نوسان‌گون رو به هانیانگ ‫برمی‌گردونن
‫هونگ‌دو، راست می‌گی؟
‫ای بابا، دیگه منو می‌شناسید
‫من از یه خانواده اصیلم
حتی اگه تیغ بذارن رو گردنم ‫دروغ نمی‌گم
‫آره، حتماً همینطوره
‫پس همینطوره ‫ای بابا
‫ای بابا، همه‌اش شایعه‌ست، شایعه ‫ای
‫نکنه
‫قربان
‫من سونگ سام‌مون هستم ‫من پارک پنگ‌نیون هستم
‫من ها وی‌جی هستم ‫من یی گه هستم
‫من یو سونگ‌وون هستم ‫من یو اونگ‌بو هستم
‫چرا ‫ما را رها کردید؟
‫قربان
‫اینقدر خودت رو عذاب نده
‫من به زودی
‫پیش شما می‌آیم
‫مگه من چیز زیادی ازت خواستم؟
‫فقط خواستم با خوردن کمی برنج ‫زندگی کنیم
‫خواستم بچه‌ام کمی درس بخونه
‫خواستم مثل آدم ‫زندگی کنیم
‫از بین این همه ‫اشراف‌زاده
‫چرا باید تو یکی رو ‫با خودم می‌آوردم
‫واسه اینکه تو رو ببینم، اون همه التماس کردم، هان؟
‫با اون همه آرزوهایی که داشتم
‫من تو رو که مثل یه بلای خانمان‌سوزی
‫اوه اوه
‫بلای خانمان‌سوز
‫اونجا چی کار می‌کنید، شماها؟
‫ای وای، اون
‫ای وای
‫ای، اینجا
‫سوءتفاهمه، سوءتفاهمه، اون
‫ای وای، تا حالا من ‫قربان رو نشناخته بودم
‫ای، خب، تو این وقت شب ‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫ای وای
‫آ، اون، اون ‫اونجا خطرناکه، اونجا
‫اونجا صخره‌ست، صخره، فهمیدی؟
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫بله؟
‫بیاید این طرف، از اونجا بیاید بیرون
‫آ، نه
‫چرا این کارو می‌کنید؟
‫ولم کن
‫خواهش می‌کنم
‫دستم رو رها کن
‫نمیشه
‫اگه سرورم بمیره
‫تمام دهکده‌ی ما
‫نابود میشه
‫واقعاً
‫ای بابا، نمی‌دونم چی بگم
‫چی؟
‫آ، بله
‫چی گفتی؟
‫بله، قصد خودکشی داشت
‫اون، تبعیدی
‫کی؟
‫نوسان‌گون
‫ای وای ‫دیشب داشتم محل تبعید رو چک می‌کردم
‫رفتم بالای قله‌ی یوک‌یوک
‫دیدم نوسان‌گون داره از صخره ‫خودش رو پرت می‌کنه پایین
‫از صخره؟ ‫بله
‫خب، چی شد؟
‫من با سرعت دویدم و ‫به زور نجاتش دادم
‫اگه من نبودم، کار خیلی ‫بدی پیش می‌اومد
‫آخ
‫اتفاق دیشب رو نباید به کسی ‫بگی، فهمیدی؟
‫بله
‫و تو هم باید ‫تمام حرکات نوسان‌گون رو
‫دقیق زیر نظر بگیری
‫بله
‫حتماً، انجامش میدم
‫اونجا
‫این چیه؟
‫آخ ‫ماهی خشک
‫برنج سفید و خوش‌عطر
‫این چیزای باارزش رو ‫از کجا آوردی؟
‫آ، از طرف اداره‌ی حکومتی ‫فرستادن
‫که بدم به سرورم
‫ته‌سان ‫خوش به حالش، سرورم
‫باید این رو تو براش ببری
‫من؟
‫آره، کدخدا گفت کار داره و از تو خواست
‫تو
‫کی هستی؟
‫پسر کدخدای گوانگ‌چون‌گول
‫و نگهبانِ نوسان‌گون، اوم‌هونگ‌دو هستم
‫اسمم ته‌سان هست
‫چرا نرفتی و اونجا وایسادی؟
‫می‌خوام ببینم سرورم غذا می‌خورن
‫بعد میرم
‫شنیدم غذا نخوردید
‫شما اشراف‌زاده‌ها که همیشه ‫غذاهای عالی می‌خورید
‫انگار غذایی که ما برای زنده موندن
‫براتون مسخره‌ست
‫گستاخی نکن
‫دهنت رو می‌بندی یا نه؟
‫اگه سفره‌ای که دست نخورده ‫دوباره برگرده
‫کسایی که ندارن و محتاجن
‫ممکنه از دست سرورم ناراحت بشن ‫و عصبانی بشن
‫اما در عوض، سرورم
‫نگرانه که نکنه
‫مشکلی داشته باشن
‫یا غذا باب میلشون نبوده
‫اگه این‌طوره
‫خودت بخورش
‫احضارم کردید؟
‫بهشون بگو
‫چی رو
‫که غذا عالی بود
‫بله
‫باید خشکش کنی ‫کاملاً
‫آره، دوباره امتحان کن، خب؟
‫اینجا
‫من اومدم
‫خب، چطور، چطور بود، خوردش، هان؟
‫وای، همه‌ش رو خورده
‫یعنی همه‌ش رو خورد؟ ‫بله
‫واقعاً همه‌ش رو خورد؟
‫بله
‫عجب چیز عجیبیه
‫گفت به مردم دهکده بگو ‫خیلی خوشمزه بود و خوب خوردم
‫گفت این رو بهشون برسونم
‫آخ، من که ممنونم
‫انگار ‫آدم بااحساسیه، واقعاً هست
‫بله، بااحساسه
‫اوه
‫خب، دفعه‌ی بعد ‫خودم میرم، خودم، باشه؟
‫ای وای
‫این چیه؟
‫نامه‌ایه که گوم‌سونگ‌دگون ‫برای سرورم فرستاده
‫چرا بازش نمی‌کنید؟
‫سرورم
‫می‌ترسم
‫از محتوای این نامه هم
‫اینکه برای من فرستادی
‫فقط
‫می‌ترسم
‫این بچه پررو، این
‫ای بابا
‫تچ
‫آقا
‫اینجا چه کار می‌کنی؟
‫امروز جناب نوسان‌گون را ‫ندیدید؟
‫نه
‫در تبعیدگاه نیستند؟
‫خیر
‫از اداره دولتی که برگشتم ‫آنجا نبودند
‫همه اطراف را گشتم
‫ولی اثری از ایشان نیست
‫هوم
‫آخ، پس آن
‫ولم کن
‫دستم را رها کن
‫لعنتی
‫به بدبختی زنده نگهش داشتم، اه
‫این نامه‌ای است که گوم‌سونگ دگون ‫برای جناب فرستاده‌اند
‫آخ
‫ای وای
‫این‌قدر دلت می‌خواهد بمیری؟
‫چه می‌گویی؟
‫الان همه اهالی دهکده
‫از نگرانی دارند دیوانه می‌شوند
‫تو فقط به فکر خودت هستی و ‫همش به فکر مردنی
‫چرا این‌قدر بی‌فکری؟
‫چه گفتی؟
‫تو چطور جرأت کردی با من این‌طور حرف بزنی ‫بله، بله، بله
‫من جرأت کردم، من
‫دیوانه شده‌ای؟
‫بله، دیوانه شده‌ام
‫مگر می‌شود دیوانه نشد؟
‫برای اینکه شکم مردم دهکده سیر شود
‫برای اینکه بچه‌ام کمی درس بخواند
‫به هزار زحمت ایشان را اینجا نشاندیم
‫آن‌وقت هر روز می‌خواهند ‫خودشان را به کشتن بدهند
‫خب معلوم است که ‫دیوانه می‌شوم
‫این‌طور نیست؟
‫ای بابا ‫تو این‌کاره
‫آنجا هستند
‫چه کار می‌کنی؟
‫آخ، آن، آن، آن ‫خطرناک است، آن
‫ای وای
‫آخ
‫خدای من
‫حالتان خوب است؟
‫بله
‫آن، آن ‫چرا آن کار را می‌کند؟
‫نمی‌دانم ‫هان؟
‫وای، سرم گیج می‌رود
‫وا، پادشاه است
‫پیدایش کردیم، پادشاه
نه، آن پادشاه نه ‫آن، آن پادشاه
‫اوه، چرا، چرا، چرا؟
‫اوه، اوه، چه کار کنیم
‫بـ، بـ، ببر
‫سـ، سـ، ساکت باش ‫تکان نخور
‫اوه، یک کاری بکنید
‫سـ، سـ، ساکت باش ‫ساکت باش
‫ای وای، کمک کنید
‫پدر ماک‌دونگ، چه کار کنیم؟
‫ببر
‫اگر یک نفر را بخورد
‫دیگر با بقیه کاری ندارد
‫اوه، بزرگ، بزرگ ‫نه، این کار را نکنید
‫به اندازه کافی زندگی کرده‌ام
‫همگی سالم باشید
‫خوب زندگی کنید
‫من رفتم
‫کجا، کجا می‌روی، کجا؟
‫ته‌سان، کوه، کوه
‫هی، آهای
‫آهای
‫هی، آهای، آهای
‫تو این‌کاره
‫حریفت
‫من هستم
‫خدای من
‫ای وای، قربان ‫قربان
‫خدای من ‫قربان، قربان
‫قربان ‫ای وای، قربان
‫ببر
‫به نوسان حمله کرد؟ ‫بله
‫وای، واقعاً نزدیک بود ‫کارمان تمام شود
‫ای وای، هنوز هم دستم می‌لرزد
‫نزدیک بود؟ ‫بله؟
‫خب، یعنی این بار هم ‫تو نوسان را نجات دادی؟
‫نه، این‌طور نیست
‫این بار نوسان‌گون من و ‫همه اهالی دهکده را نجات دادند
‫این چه حرف بی‌معنی‌ای است ‫که می‌زنی، دروغ می‌گویی، اه
‫ای وای، ای وای ‫دروغ نمی‌گویم
‫هـ، همه این‌ها واقعیت دارد
واقعاً بدون ذره‌ای دروغ ‫همه حقیقت است
‫نوسان‌گون
‫نه، نه، نوسان‌گون
‫این‌طوری کرد و
‫یهو
‫کش و قوس اومد؟
‫نه، نه، نه، اون ‫کم، کمون رو، کمون رو
‫محکم کشید و همون موقع یهو غرشش کرد
‫غرش، نوسان‌گون؟
‫ای، نه
‫آخه چرا نوسان‌گون باید غرش کنه ‫ببر باید غرش کنه، ای بابا
‫واسه همینه که نوسان
‫گفت: «حریف تو منم»
‫«بیا جلو»
‫انگار اونم حرفش رو فهمید
‫من که فکر می‌کنم ‫فهمید چی گفت
‫تا حرفش تموم شد، رفت سمتش
‫غرش کرد و
‫تیر رو رها کرد، تق
‫شوت، شوت، شوت
‫واقعاً صاف خورد
‫زد به هدف ‫زد به هدف، درست وسطش
‫واسه همین ببره ‫از اون صخره افتاد پایین
‫و نوسان
‫عجب آدمیه
‫آخ ‫دیروز اون همه شلوغ‌کاری کردیم
‫قاشق هم نمی‌تونم دستم بگیرم، سنگینه
‫ولی نمی‌دونم قربان حالشون خوبه یا نه
‫آره، واقعاً، حیف شد
‫اومدن اینجا و حتی یه وعده غذای ‫درست و حسابی هم نخوردن
‫دیروز اون‌طور از حال رفتن
‫راست میگی، راست میگی
‫آخه اون هیکل ظریف، چطور اون‌قدر ‫دل و جرئت داره، هان؟
‫جلوی اون ببر
‫جونش رو کف دستش گرفت و ‫ایستاد، اون رو میگم
‫اگه دلش برای مردم نسوزه ‫نمی‌تونه این کار رو بکنه
‫با این حال، پادشاه مملکت بوده
‫آخ
‫اونجا، اونجا، اونجا
‫اون، اونجا
‫قربان بیدار شدید؟
‫حالتون بهتره؟
‫نیازی نیست بدونی
‫سفره رو بذار و برو
‫نه، با این حال
‫می‌خواستم ببینم
‫حالتون خوبه یا نه
‫نگفتم فقط بذار و برو؟
‫صبر کن ببینم
‫چرا این‌قدر با من ‫سرد رفتار می‌کنی؟
‫هان؟
‫دیروز
‫چی؟
‫یادت نیست دیروز چیکار کردی؟
‫چی رو؟
‫ای بابا، واقعاً که
‫آدم هرچقدر هم ‫بی‌سواد باشه، دیگه این‌طوری نه، هان؟
‫آدم باید حد و حدود و ‫راه و رسمش رو بدونه
‫چطور جرئت کردی سر قربان داد بزنی
‫و یقه اش رو بگیری
‫چطور، چطور، جرئت کردی
‫ای بابا، من کی
‫من کی یقه‌اش رو گرفتم، ای بابا
‫من فقط این‌طوری، این‌طوری کردم
‫اصلاً تو از کجا می‌دونی من ‫سواد دارم یا ندارم
‫مگه باید حتماً ‫به زبون بیارم تا بفهمی؟
‫اصلاً فرض کن، هان؟
‫البته که این‌طور نیست ولی ‫حتی اگه بی‌سواد هم باشم
‫نباید تو صورتش بزنی تو ذوقم
‫اه، اصلاً دلم نمی‌خواد باهات حرف بزنم
‫آخ، آخ ‫زود باش
‫اوه
‫قربان
‫حالتون خوبه؟
‫گرسنمه
‫انگار
‫تا غذا رو نخورم نمی‌خوای بری؟
‫آه، بله، بله، الان میرم
‫آخه اگه قربان نبود، واقعاً
‫بچه‌ام و مردم روستا
‫نزدیک بود به دردسر ‫خیلی بزرگی بیفتن
‫آخ، چطور این لطف رو جبران کنم
‫تمام شب
‫نگران حالتون بودم
‫واسه همین می‌خواستم مطمئن بشم ‫یه چیزی می‌خورید و بعد برم
‫اگه می‌خواید
‫برم بیرون، قربان؟
‫لحن صحبتت
‫با دیروز فرق کرده
‫آه، ای بابا
‫اون کسی که دیروز اون‌طوری سرم داد زد
‫صاحب مسافرخونه بود
‫آخ، قربان، آخ
‫تازه
‫یقه من رو هم گرفت
‫آخ، آخ، من کی یقه شما رو گرفتم
‫ای بابا، لعنتی
‫چی، چی شده؟
‫الان چی گفتی؟
‫من چی گفتم؟
‫گفتی لعنتی، مگه نگفتی؟
‫من کِی گفتم لعنتی
‫آه، آه
‫منظورم این بود که این ‫نقطه عطفی شد
‫که باعث شد ‫دیدگاهم به شما عوض بشه
‫من چطور می‌تونم ‫بگم لعنتی؟
‫چطور می‌تونم به این ببر بزرگ
‫آه، واقعاً نقطه عطفی شد
‫ولی این حرف که خودتون خواستید ‫اینجا تبعیدگاه بشه، یعنی چی؟
‫چی میگی؟ ‫بله؟
‫دیروز توی کوه ‫همین رو نگفتی؟
‫ای بابا، اون رو ‫اصلاً نمی‌تونم بهتون بگم
‫ولی من بالاخره اومدم
‫صاحب‌خونه فکر می‌کرد وزیر دادگستری میاد
‫نه کسی رو دارم که برام الاغ بفرسته
‫و نه پارتی‌ای دارم که ‫من رو به مقام دولتی برسونه
‫نه، یعنی اینقدر ‫برات خنده‌داره؟
‫وقتی فهمیدم صاحب‌خونه چه حسی پیدا کرده ‫که متوجه هویت من شده
‫اصلاً فکرش رو هم نمی‌کردم
‫که همچین ماجراهایی داشته باشه
‫اما
‫به جای اینکه شکم مردم رو سیر کنم
‫فقط داشتم از سفره‌شون می‌خوردم
‫اوه، نه اصلاً این‌طور نیست
‫شما فقط
‫با لذت غذا بخورید، همین
‫اوه، اومد ‫اومد، بالاخره اومد
‫وای
‫نوسان‌گون چطورن؟
‫حالشون خوبه؟ ‫ای بابا
‫چرا؟ ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫یه کاسه برنج رو
‫یه‌نفس خوردن
‫ای وای ‫ترسیدم
‫اوه ‫انگار غذا به دهنشون خوش اومده
‫نگفتم بهت؟
‫ایشون یه پادشاه واقعی‌ان
‫ای وای ‫دیدی چقدر ترسیدم
‫آه، راستی در مورد تو پرسیدن
‫واقعاً
‫ای وای، در مورد من؟
‫این سوپ رو کی درست کرده؟
‫بله، من از سپیده صبح
‫رفتم رودخونه و با حلزون‌هایی که خودم گرفتم ‫این سوپ رو درست کردم
‫خودت درست کردی؟
‫نه، یعنی پختنش کار من نبود، ولی شکارش کار خودم بود
‫نه، این سوپ رو کی درست کرده؟
‫دست‌پختش از آشپزهای دربار هم بهتره
بله، مادرِ ماک‌دونگ درست کرده ‫خانمی که دست‌پختش خوبه
‫البته گاهی توش مو هم پیدا میشه، بله
چون مادرِ ماک‌دونگه ‫بهش میگن مادرِ ماک‌دونگ؟
‫بله، درسته
‫ماک‌دونگ بچه کوچیکیه ولی ‫خیلی باهوشه
‫خیلی هم ‫زرنگ و فرزِ، این بچه
‫آه، این هم
‫این آشِ ماهی
‫با ماهی‌های رودخونه‌ست که با تورِ اون پسره گرفته شده
‫بله، و این دورچین هم ‫با فلفل کوهی درست شده
‫که پیرمردِ روستامون ‫از صخره‌ی یوک‌یوک‌بونگ چیده
‫و این گوشت‌های ورقه شده
‫اون هم کارِ «یونگ» هست که خرگوش شکار کرده
‫و اون چیزی که روش پاشیده شده، ریشه جینسینگِ
‫که پدرِ همون ماک‌دونگ
‫با کلی زحمت نگه داشته بود و تقدیم کرد
‫و این توت‌های وحشی رو هم زنِ ایچون آورده که بیوه است
‫و از جایی که پر از مار بوده چیده
‫پس این‌طور
‫اما همه این کارها
‫تحت رهبری دقیق و سخت‌گیرانه ‫من انجام شده
‫می‌خواستم حتماً این رو بهتون بگم
‫حلزون‌ها رو خودم گرفتم
‫باشه، فهمیدم
‫ای بابا، همه‌ش ‫فقط از کسی که غذا رو پخته حرف می‌زنید
‫و اصلاً به روی خودتون نمیارید
‫که من، من ‫از کله سحر اون رو گرفتم و آماده کردم
‫فهمیدم، یادت می‌مونم
‫آه، بله
‫وای، خدای من
‫پادشاه اسم من رو به زبون آورد
‫عجب موفقیتی ‫با اینکه سنشون کمه
‫دلِ زن‌ها رو خوب می‌فهمن، مگه نه؟
‫هیس، اون
‫«اعلی‌حضرت»، «پادشاه»
‫این حرف‌ها رو نزن، باشه؟
فقط بگو «نوسان» ‫«نوسان‌گون»
‫ای بابا، بین خودمون که غریبه نیستیم، نه؟
چه بگیم اعلی‌حضرت چه پادشاه ‫چه فرقی می‌کنه؟
‫هیس
‫اون روز که ‫با ببر روبرو شدن دیدم
‫پادشاه، پادشاهِ ‫آره
‫ای بابا، داداش
اگه کسی بشنوه برامون بد میشه ‫نگو «پادشاه»، نگو
‫بله، رئیس دهکده
‫اونجا، انگار کسی داره میاد؟
‫وای، اون
‫می‌دونید چونگ‌ریونگ‌پو کجاست؟
‫آه، بله، این طرف
‫هیس
‫اما شما چه کسی هستید؟
‫آه، ما از ‫هه‌جو در استان هوانگهه
‫برای دیدن عالیجناب
‫نه، یعنی، برای دیدن ‫نوسان‌گون آمده‌ایم
‫از هوانگهه؟
‫من که تا حالا نرفتم
‫از جای خیلی دوری اومدن ‫آ، ولی
‫چرا نوسان‌گون؟
‫عالیجناب
‫این چه مصیبتی است که ‫آسمان را به گریه می‌اندازد
‫ما رعایای نالایقی که نتوانستیم ‫از عالیجناب محافظت کنیم
‫آ، اون، یعنی، یعنی
‫ما را ببخشید ‫اون، اون، اون
هی بهش نگید عالیجناب ‫نمیشه، فهمیدید؟
اگه مأمورهای حکومتی بشنون ‫کارمون تمومه، خب؟
‫عالیجناب
‫مگه نگفتم نمیشه
‫عالیجناب
‫جلوی پایین اومدنش رو ‫محکم بگیرید، زود باشید
‫نباید بگید عالیجناب
‫عالیجناب
آ، ای بابا ‫گفتم عالیجناب نگید
‫عالیجناب
گریه کردن اشکالی نداره ‫ولی عالیجناب نه
‫اوه، خب، اوه، گریه کردن اشکالی نداره
‫تقدیمتان می‌کنیم ‫ای بابا، این دیگه چیه؟
‫ای بابا، چی رو پرت می‌کنی؟
‫پرت نکن ‫عالیجناب
‫ای بابا، واقعاً که
عالیجناب ‫امیدوارم سلامت باشید
‫عالیجناب
‫سرت را بالا بگیر
‫نامه را رساندی؟
‫طبق دستور، مستقیماً به ‫ندیمه رساندم، شاهزاده
‫تو دوباره به یونگ‌وول برگرد
‫برو و در جایی که مستقیم به اقامتگاه عالیجناب دید دارد
‫روی درخت کوه گومگاک، لباسی سفید آویزان کن
‫آنگاه عالیجناب پاسخ را به ‫تیر می‌بندند و شلیک می‌کنند
‫چشم، شاهزاده
‫وای
داره میاد ‫همین‌طور داره میاد
‫ای بابا، مراقب باشید
‫به‌به
‫رئیس دهکده ‫هان؟
‫چطور به فکر چنین ‫روش خلاقانه‌ای افتادید؟
‫این دیگه چیزی نیست
‫واقعاً فوق‌العاده‌اید
‫آ، خب، دیگه تموم شد
‫حالا جمعش کنید، جمعش کنید ‫وای
‫خب
‫ببینیم چی توش هست
‫ای بابا
‫وای ‫ای بابا، این دیگه چیه؟
‫وای
‫نگاه کن، جینسینگ، جینسینگ ‫وای
‫ای خدا، باورم نمیشه ‫اوه
‫وای
‫ماهی خشک، ماهی خشک
‫از کف دست هم بزرگ‌تره
‫گوشت خشک رو ببین، گوشت خشک
‫این دیگه چیه؟ ‫کوکوی ماهی هم هست
‫مگه نگفتم؟
حتی اگه به اندازه الاغ هم نباشه ‫دیگه از این به بعد گرسنه نمی‌مونیم
‫نگفتم؟
‫گفتی
‫خب، مگه رئیس دهکده بودن ‫کار هر کسیه، هان؟
‫من از همون اولش ‫همیشه به رئیس‌مون اعتماد داشتم
‫ای بابا
‫چه پرروئه
‫ای بابا
‫ای بابا، ترسیدم، لعنتی
‫آخه این وقت شب اینجا چیکار می‌کنید؟
‫هان؟
‫کی هستی، هان؟
‫قربان؟
‫قربان اومدن، قربان ‫قربان، قربان
‫چطور ‫تا اینجا اومدید، اوه
‫ای بابا، اینجا
‫چرا این‌قدر تعجب کردید؟
‫انگار آدم عجیبی دیدید
‫اون برادر کیه؟ ‫ای بابا
‫ماک‌دونگ، نباید این‌طوری حرف بزنی
‫ماک‌دونگ، ساکت باش ‫آروم باش
‫اسم من لی هونگ‌وی است
‫تو بودی که با تله ‫ماهی گرفتی، درسته؟
‫بله
‫آ، ماک‌دونگ
‫نه، ایشون
‫ایشون همسر ای‌چون هستند ‫همسر ای‌چون
‫توت‌فرنگی وحشی
‫توت‌فرنگی وحشی، توت‌فرنگی وحشی
‫از جایی چیدم که پر از مار بود
‫آ
‫تو همون همسرِ «ای‌چون» هستی ‫که تمشک آوردی؟
‫بله، بله ‫بله، سرورم
‫مادرِ «ماک‌دونگ»
‫آه، پس تو همون ‫مادرِ ماک‌دونگی که برام غذا درست کردی؟
‫آه، بله
‫ریشه‌ی جینسینگی که فرستادی ‫خیلی چسبید، عمو ماک‌دونگ
‫راستش، من ‫همون عمو ماک‌دونگ هستم
‫آه، پ پس ‫اون کسی که خرگوش شکار کرد
‫بله، من ‫«یونگای» هستم
‫تو همونی هستی که می‌گن
‫آه، بله، این پسر
‫توی دویدن، توی کل یئونگ‌ول ‫حرف اول رو می‌زنه، بله
‫آه، اون گیاه «سان‌چو» هم که ‫فرستادی
‫طعم تند و تیزش عالی بود
‫وای، نه بابا
‫خشک کردنش یه کم دردسر داره
‫ولی این‌ها این‌ها دیگه چی‌ان؟
‫آه، بله، اون‌ها اون‌ها
‫غذاهایی هستن که مردم آوردن ‫تا تقدیم شما کنن
‫بله، قبل از اینکه
‫ما فقط یه نگاهی انداختیم
‫همین‌طوری یه نگاهی ‫بهشون انداختیم
‫اصلاً ‫دست بهشون نزدیم، نه
‫لازم نیست
‫حالا که این‌ها به گوانگ‌چون‌گول اومده
‫مالِ خودتون باشه
‫نه ‫این غذای ارزشمند که برای شما آوردن
‫ما آدم‌های حقیر چطور می‌تونیم
‫وای، چه شخصیت
‫چه قلب مهربونی دارن
‫می‌خوام خوندن و نوشتن یاد بگیرم
‫لطفاً استاد من بشید
‫شنیده بودم
‫که هیچ علاقه‌ای ‫به درس خوندن نداری
‫حالا چی شده که
‫دلیلش چیه؟
‫آدم‌های ساده‌ای مثل من
‫حتی اگه بخوان بخونن، کتابی ندارن
‫اگه بخوان یاد بگیرن، استادی ندارن
‫و حتی اگه یاد بگیرن
‫فکر نمی‌کردم هیچ شانسی ‫برای قبولی در آزمون داشته باشم
‫ولی
‫اگه استادی مثل شما بهم درس بده
‫فکر کردم که می‌تونم
‫اون شانسِ کم رو هم تغییر بدم
‫برای همین
‫می‌خوام برم پایتخت
‫و اوضاع رو عوض کنم
‫برای آدم‌های بی‌سواد روستا ‫که هیچ پارتی‌ای توی دربار ندارن
‫برای برده‌های عادی
‫که یه دنیایی بسازم
‫که فرصت‌های برابر داشته باشن
‫دنیایی با فرصت‌های برابر، هوم؟
‫باشه
‫بیا امتحانش کنیم
‫می‌گن «دِئوک‌بول‌گو، پیل‌یو‌رین»
‫یعنی فردِ نیکوکار ‫تنها نمی‌مونه
‫و حتماً همسایه‌هایی خواهد داشت
‫اون طرف، اون طرف
‫فعلاً ‫همین‌جا بذارش
‫وای، خدای من
‫خب
‫آخ
‫وای، چه لطف وای
‫می‌گن دمِ ماهی از همه جاش خوشمزه‌تره
‫بفرمایید، میل کنید
‫چیزهای خوب رو خودت بخور
‫وای
‫من هرچقدر هم آدم بی‌سوادی باشم ‫نمی‌تونم این کار رو بکنم
‫این غذای ارزشمند رو
‫باید با هم بخوریم، بفرمایید
‫حالا حرف «وو» (خانه) رو تمرین کن
‫«وو» به معنی خانه
‫(«وو» (خانه)، «جو» (خانه
‫(«هونگ» (وسیع)، «هوانگ» (بایر
‫(«هونگ» (وسیع ‫(«هوانگ» (بایر
‫بارون ‫اون‌قدر شدید اومد که
‫همه‌چیز رو با خودش برد ‫و مردم اصلاً نتونستن تکون بخورن
‫این‌ها رو برام فرستادن
‫با نخ بسته‌بودنشون
‫زدمش
‫این زه کمان
‫از ابریشمِ کرم‌هایی درست شده که ‫برگ توت خوردن
‫استحکامش با هیچ زه دیگه‌ای ‫قابل مقایسه نیست
‫کسی که «چگوگی» (باران‌سنج) رو ساخت، برده بود
‫نه پدربزرگم و نه پدرم
‫از یاد گرفتن از اون، احساس شرم نکردن
‫یادگیری طبقه و رتبه نمی‌شناسه ‫هی
‫یعنی ‫هیچ فرقی بین انسان‌ها نیست
‫برو
‫چرا؟
‫برو
‫کجا؟
‫وای، وای
‫شبِ قبل از کندنِ جینسینگ ‫نباید اصلاً رابطه‌ی زناشویی داشته باشید
‫شبِ ‫وای، وای
‫(«ایل» (خورشید)، «وول» (ماه
‫(«یئونگ» (پر)، «چوک» (خالی/شیب
‫«چانگ» به معنی نگریستن، «چوک» به معنی کج شدن
‫یه گراز به این بزرگی ‫می‌خواست منو بگیره و همین‌طور
‫ماک‌دونگ ‫پدر، اینو بردارم یا اینو؟
‫این؟
‫ماک‌دونگِ ما هم ‫قراره از این استفاده کنه؟
‫کارم خوب بود؟
‫آره آره ‫ماک‌دونگِ ما عالی بود
‫پدر، آویزونش کردم
‫آفرین، کارت عالی بود ‫ماک‌دونگِ من
‫وای، چه قشنگه
‫اونجا
‫اون طرف رو یکم بیار این‌ور
‫آره، خوبه، خوبه ‫الان خوب شد؟
‫آره، آره ‫بله
‫واه
‫ماک‌دونگِ ما هم ‫صاحب «هو‌په» (پلاک شناسایی) شد
‫می‌گن «نوسان» ‫با یه ببر جنگیده
‫اون هم کسی که ترسوتر از اون تو دنیا نیست
‫حتماً این یه داستانِ ‫بی‌پایه و اساسه که
‫آدم‌های قصه‌باف
‫کی باور می‌کنه؟
‫وقتی اونا این‌طور غافل شدن ‫ما قدرت رو به دست گرفتیم
‫اگه بذاری جوونه رشد کنه ‫خیلی زود تبدیل به یه درخت تنومند می‌شه
‫تو
‫«گوم‌سونگ دگون» رو زیر نظر داشته باش
‫من می‌رم یئونگ‌ول
‫اعلی‌حضرت ‫از وفاداری شما خوشحال خواهند شد
‫اعلی‌حضرت
‫بالاخره وقتش رسیده که ‫تاریخ رو اصلاح کنیم
‫این بنده، گوم‌سونگ
‫«لی بوهوم»، حاکم سون‌هونگ
‫«یو گویسان»، قاضی هانسئونگ
‫و «جو یوریه» از شورای عالی
‫همگی در حال برنامه‌ریزی برای قیام هستیم
‫حاکمان محلی هم ‫با ما هم‌نظر هستن
‫اما
‫بدون اجازه اعلی‌حضرت
‫نمی‌خوایم ‫بی‌گدار به آب بزنیم
‫برای همین، اعلی‌حضرت
‫خواهش می‌کنم
‫که پاسخ موافقت رو
‫برامون بفرستید
‫صاحبِ اون نامه‌ای که ‫به دست نوسان رسیده
‫همون گوم‌سونگ دگون بوده، مگه نه؟
‫آره
‫محتواش چی بود؟
‫تو که با یه زبونِ چرب‌ونرم
‫تاریخ رو تحریف کردی
‫و تا مقام «دانگ‌سان‌گوان» بالا اومدی
‫دونستنِ حقیقت به چه دردت می‌خوره؟
‫خونواده‌ی خائن‌ها
‫یا تبعید می‌شن
‫یا برده می‌شن
‫ولی من شخصاً خونواده‌ی تو رو
‫تیکه تیکه می‌کنم
‫و تو هشت استان پخش می‌کنم
‫هان‌میونگ‌هو، لعنتی
‫گناهِ بزرگِ تو در آلوده کردنِ کشور
‫تا ابد فراموش نمی‌شه
‫هر کسی که با نوسان در ارتباط باشه
‫باید کشته بشه
‫ناپدید شده؟
‫بله
‫به دستور دگون‌ماما ‫چند روزه که به یئونگ‌ول رفته، ولی
‫نه تنها برنگشته ‫بلکه هیچ خبری هم ازش نیست
‫تو برو یئونگ‌ول
‫برو و نشان رو چک کن
‫چشم، دگون‌ماما
‫از امروز
‫دستور دربار رسیده که ‫باید به شدت مراقب اقامتگاه تبعیدی باشید
‫چهار نفر اول باید اقامتگاه رو
‫به صورت شیفتی در شب و روز ‫نگهبانی بدن
‫و چهار نفر باقی‌مونده هم ‫باید اطراف رو گشت بزنن
‫از حالا به بعد ما
‫اقامتگاه تبعیدی رو ‫به شدت زیر نظر می‌گیریم
‫چشم
‫کجا می‌ری؟
‫می‌گن نوسان‌گون هر شب کابوس می‌بینه
‫شنیدم «چون‌ما» براش خوبه، دارم می‌رم اونو پیدا کنم
‫بیشتر از پسر خودت بهش می‌رسی
‫اگه زیاد اومد، یه ذره‌اش رو هم به من بده
‫که چی بشه؟
‫تو هم کابوس می‌بینی؟
‫آره، کابوس می‌بینم
‫یه خواب خیلی وحشتناک
‫خوابِ پدرم رو
‫پسرِ نادون
‫اینکه پدرت تو خوابت بیاد
‫چرا باید کابوس باشه، ها؟
‫این یه خوابِ خوبه، احمق
‫خب، چی بود؟
‫آه، اینو بچه‌های روستا ‫با خطِ «اونمون» نوشتن
‫آره
‫نوسان‌گون خودش ‫خواسته که ببینه
‫منم از بچه‌ها گرفتم آوردم
‫آره
‫خب، ببر بهش نشون بده
‫حتماً از دیدنش خیلی خوشحال می‌شه
‫ببین چه پسر فهمیده‌ایه
‫برو به سلامت، پدر ‫باشه
‫اینجا
‫اینجاست
‫آخه این دفعه ‫دیگه چی می‌خوای شکار کنی
‫که این‌طور با دقت هدف گرفتی؟
‫به خاطر ضعیف و نادان بودنم
‫که نتونستم از آدم‌های خودم محافظت کنم
‫به سمت خودم شلیک کردم
‫شما ضعیف هستید؟
‫شما، قربان؟
‫اگه ضعیف بودید ‫چطور ببر شکار کردید؟
‫اونم یه ببر به این بزرگی
‫تازه، اگه نادان بودید ‫چطور به این بی‌سوادها
‫درس می‌دادید؟
‫اونم این‌قدر روان و عالی
‫پس نتیجه می‌گیریم
‫که قربان
‫نه ضعیف هستند
‫و نه نادان
‫درسته
‫حالا که حرفت رو شنیدم، می‌بینم حق با توئه
‫درسته ‫آره، معلومه
‫یه لحظه صبر کنید ‫فقط یه لحظه کافیه
‫اومدم رئیس دهکده رو ببینم ‫فقط یه لحظه
‫رئیس ‫اوه، یونگ
‫تهسان ‫تهسان رو بردن به دفتر حاکم
‫چی؟ ‫رئیس
‫یه لحظه صبر کنید، رئیس
‫بایستید
‫بله، اومدم که ‫حاکم رو ببینم
‫بذارید، بذارید بریم تو
‫اینجا چه جای توئه ‫بذارید، بذارید بریم تو
‫بذار بریم تو، مردک
‫یازده تا
‫دوازده تا
‫سیزده تا ‫وای، تهسان، تهسان
‫وای، آخ، آخ، وای
‫وای، آخ
‫این دیگه چه وضعیه؟
‫پدر
‫این ماجرا دیگه چیه؟
‫چون شنیدم کسی مخفیانه ‫به محل تبعید رفت و آمد می‌کنه
‫دستور دادم بگیرنش
‫وای
‫ایشون پسر منه
‫قربان، اون مخفیانه نرفته
‫من بهش دستور دادم که بره
‫دستور داده بودم که به جز مسئول نگهداری ‫هیچ‌کس حق نداره به محل تبعید بره
‫باید صد ضربه شلاق بخوره
‫پس
‫چون من بهش دستور دادم
‫خودم مجازاتش رو می‌پذیرم
‫لطفاً پسرم رو آزاد کنید
‫بله؟
‫چرا این آدم نادان رو ‫بیرون نمی‌اندازید؟
‫بله ‫قربان
‫لطفاً آزادش کنید
‫قربان، می‌شنوید؟
‫هر بار که میای
‫قربان
‫من از روی نادانی
‫لطفاً من رو ببخشید، قربان
‫شایعات عجیب و
‫اومدم ببینم قضیه چیه
‫و دیدم که داری کارهای عجیبی می‌کنی
‫بله، درسته، من اشتباه کردم
‫همه‌اش تقصیر منه
‫پس من رو مجازات کنید
‫و لطفاً پسرم رو
‫شکستن قوانین سختگیرانه کشور
‫گناه کوچکی نیست
‫بله، درسته
‫هزار بار، ده هزار بار حق با شماست
‫اما اگه صد ضربه شلاق بخوره
‫می‌میره یا ناقص می‌شه، قربان
‫به زدن ادامه بدید
‫قربان
‫به زدن ادامه بدید
‫بله
‫سیزده تا ‫وای، تهسان
‫بس کنید
‫همین الان آزادش کنید
‫کسی که خودسرانه
‫ایشان کسی هستند که ‫بی‌اجازه به تبعیدگاه رفت و آمد می‌کنند
‫معلوم نیست که دزدی کرده باشد
‫یا قصد آسیب رساندن به جناب نوسان‌گون را
‫داشته باشد
‫من او را صدا زدم
‫چون دوران تبعید خسته‌کننده بود ‫خواستم کسی باشد که با او هم‌صحبت شوم
‫من او را صدا زدم
‫بنابراین
‫همین حالا آزادش کنید
‫چه کنیم، عالیجناب؟
‫به زدن ادامه دهید
‫قربان، خواهش می‌کنم
‫تا وقتی که بمیرد بزنید
‫قربان
‫او را زیر شلاق بکشید
‫هان میونگ‌هو، تو چطور جرأت می‌کنی
‫به خاندان سلطنتی توهین کنی
‫این نوسان ‫هنوز فکر می‌کنه پادشاست
‫هان میونگ‌هو، تو مردک
‫بزنید
‫بزنیدش
‫که بمیره
‫گفتم نزنید
‫اگه ارباب نوسان‌گون ‫همین الان به تبعیدگاه نرن
‫دویست، سیصد ضربه
‫امروز اون مردک ‫زیر ضربات شلاق کشته می‌شه
‫ارباب
‫اگه شما این کار رو بکنید
‫ما دچار گرفتاری بزرگ‌تری می‌شیم
‫لطفاً، لطفاً برگردید
‫مگه نگفتن ته‌سان رو می‌کشن
‫خواهش می‌کنم برگردید، باشه؟
‫چیکار می‌کنید؟
‫زود باشید ارباب نوسان‌گون رو ‫به تبعیدگاه ببرید
‫منِ حقیر
‫بدون اینکه حد خودم رو بدونم ‫کاری کردم که دستور نداده بودید
‫فراموش کرده بودم
‫باید از کی پیروی کنم
‫باید از دستور کی اطاعت کنم
‫پادشاه فعلی این کشور کیه
‫دیگه حتی یک لحظه هم نمی‌شه درنگ کرد
‫نگاه نوسان تغییر کرده
‫اون نگاهِ بی‌رمق و بیمار
‫وقتی اومد اینجا
‫به نگاه یک ببر تبدیل شد
‫مجرم نوسان‌گون
‫این نوسان ‫هنوز فکر می‌کنه پادشاست
‫بزنید
‫بزنیدش
‫که بمیره
‫قربان
‫امیدوارم که حتماً با درخواست ما موافقت کنید
‫با تمام وجود آرزو دارم
‫گوم‌سونگ دگون ارتش رو به پا کرده
‫تا شما رو کنار بزنه
‫و نوسان رو دوباره به تخت پادشاهی ‫بنشونه، این قطعیه
‫بیاید فرمانداران محلی و مسئولانی که
‫با ما هم‌نظر هستن رو بیشتر جمع کنیم
‫تا جای ممکن مخفیانه
‫با اتفاق امروز، عزم نوسان ‫راسخ‌تر می‌شه
‫قطعاً
‫اون توی این شورش شرکت می‌کنه
‫نوسان باید بمیره
‫تا پسرت زنده بمونه
‫و روستا هم نجات پیدا کنه
‫تو باید مدرکِ
‫شورش رو حتماً به دست بیاری
‫تمام نیروهای اعزامی به هانیانگ ‫آماده شدن
‫دیگه نمی‌شه عقب انداخت
‫حتی بدون اجازه شما هم ‫باید عملیات رو شروع کنیم
‫چی شد؟
‫عمو
‫من دیگه
‫یک تبعیدیِ ضعیف نیستم، بلکه به عنوان ‫شاهدِ تاریخ
‫با شما همراه می‌شم
‫اگه شورشی که موفق شده ‫صاحب تاریخ بشه
‫چوسانِ آینده
‫پر از جنگ‌های خونین برای رسیدن به تخت قدرت ‫با شمشیر و نیزه می‌شه
‫که تا ده‌ها سال
‫و صدها سال ادامه پیدا می‌کنه
‫و
‫حتی اگه این قیام شکست بخوره
‫اینکه ما سعی کردیم تاریخِ غلط رو اصلاح کنیم
‫و با به خطر انداختن جونمون ‫مقاومت کردیم، در تاریخ ثبت می‌شه
‫و به آیندگان می‌رسه
‫عمو، شما همون‌جا در سون‌هونگ بمونید
‫من خودم میام اونجا
‫زیر همون درختِ معبد سئونگهوانگ در کوه مائه‌دا که گفتید
‫برای اینکه تاریخِ غلط رو ‫دوباره اصلاح کنم
‫برای بقای سلسله چوسان و ‫آرامش مردم
‫نوسان و ‫گوم‌سونگ دگون مخفیانه با هم در ارتباطن
‫اوضاع در منطقه سون‌هونگ ‫عادی نیست
‫قراره خون به پا بشه
‫آماده رفتن بشید
‫چشم
‫حالا همه چیز آماده‌ست
‫تو به کوه مائه‌دا برو
‫برو و
‫قربان رو بیار اینجا
‫من، دونگ‌جی‌جونگ‌چوون‌سا، جو یوری
‫از این دستور اطاعت می‌کنم
‫بریم ‫چشم
‫بالاخره زمانِ پایان دادن به این ‫تاریخِ دروغین و غلط رسید
‫حالا
‫تاریخِ خیانت رو تموم می‌کنیم
‫و برای مردم
‫یک چوسانِ جدید می‌سازیم
‫من همین‌جا می‌مونم
‫و به محض اینکه قربان برسن ‫بهشون ملحق می‌شم
‫تمام نیروها، به ویژه سواره‌نظام
‫حرکت کنید
‫پیشروی کنید
‫این کار رو نکنید
‫چی داری می‌گی؟
‫هان‌میونگ‌هو بهم گفت که ‫گوم‌سونگ‌دگون داره شما رو تحریک می‌کنه تا شورش کنین
‫این رو جناب هان‌میونگ‌هو بهم گفت
‫واسه همین گفت که تمام حرکات و سکنات شما رو ‫بدون کم‌وکاست بهش گزارش بدم
‫گفت اگه کوچک‌ترین مورد مشکوکی دیدم ‫بی‌درنگ به اداره دولتی خبر بدم
‫واسه همین
‫مورد مشکوکی
‫دیدی؟ ‫بله
‫مردی رو دیدم که
‫دیگه ادامه ندین
‫اگه ادامه ندم چی؟
‫اگه این کار رو نکنین
‫من
‫به اداره دولتی می‌رم
‫تا حالا
‫می‌دونی زندگی کردن بدونِ داشتنِ ‫حتی ذره‌ای اختیار رو؟
‫به خواست پدرم ولیعهد شدم
‫به تخت نشستم
‫و با جاه‌طلبی عمو سو‌یانگ طرد شدم
‫و به این روز افتادم
‫اما
‫حالا می‌دونم
‫که چرا آسمون تا الان ‫من رو تو این دنیا نگه داشته
‫که چرا باید زنده بمونم
‫کسایی که باعث شدن این رو بفهمم
‫تو و ته‌سان
‫و اهالی روستا هستین
‫من دست از کار نمی‌کشم
‫و تو هم
‫برو به اداره دولتی
‫اگه این کار رو بکنی
‫نه تو و نه اهالی روستا
‫آسیبی نمی‌بینین
‫ارباب
‫ارباب، من
‫واقعاً
‫می‌خواین برین؟
‫دیگه نمی‌خوام به خاطر من
‫کسایی که دوستشون دارم و برام عزیزن رو ‫از دست بدم
‫به همه‌شون
‫سلام برسون
‫من هم
‫جزو اون‌ها هستم؟
‫گفتین دیگه نمی‌خواین ‫کسایی که براتون عزیزن رو از دست بدین
‫من هم یکی از اون‌ها هستم؟
‫تو
‫نیستی؟
‫چرا نباشم؟
‫وضعیت جابه‌جایی ‫ارتش ما چطوره؟
‫بله
‫تا الان ارتش ما باید از دانیانگ گذشته ‫و به جه‌چئون رسیده باشه
‫اونجا نیروهایی هستن که قرار بود ‫با ارتش ما ملحق بشن
‫تمام نیروها
‫پیشروی کنین
‫قدرت و روحیه ارتشمون ‫بعد از ملحق شدن اون نیروها
‫به اوج خودش می‌رسه
‫همراه با نیروهای ملحق شده، از مسیر ‫از طریق یئو‌جو می‌گذریم
‫و در کوه مه‌بونگ جمع می‌شیم
‫تا منتظر دستورات اعلی‌حضرت و دگون‌مانا باشیم
‫وقتی اعلی‌حضرت ‫به محل تجمع در کوه مه‌بونگ برسن
‫قبل از طلوع خورشید به دروازه سونگ‌نه‌مون در هانیانگ می‌رسیم
‫از سونگ‌نه‌مون تا کاخ ‫یک وعده زمان (حدود نیم ساعت) کافیه
‫نگهبان دروازه شهر ‫قرار شده با ما همکاری کنه
‫سربازهای اون‌ها در کاخ دویست نفرن
‫و نیروهای ما هزار و هشتصد نفر
‫پیروزی فقط مسئله زمانه
‫تا الان ‫باید اعلی‌حضرت رو دیده باشه، نه؟
‫امیدوارم به سلامت
‫بتونه با دونگ‌جی‌جونگ‌چو‌وون‌سا ملاقات کنه
‫حالتون خوبه؟
‫خوبم
‫یادمه اولین بار که شما رو دیدم
‫توی چونگ‌ریونگ‌پو بود
‫آره؟ ‫بله
‫اون موقع چطور بودم؟
‫به نظرتون چطور بودین؟
‫هوم، واقعاً
‫خوش‌تیپ بودم؟
‫ظاهر من یه کمی بهتره
‫بریم
‫خب، رسیدیم
‫اینجا معبد سونگ‌هوانگ‌دانگ‌ئه
‫بمونین
‫ای بابا، کسی نیست
‫مطمئنم که جاش همین‌جا بود
‫کیه؟
‫اعلی‌حضرت
من دونگ‌جی‌جونگ‌چو‌وون‌سا ‫جو یوریه هستم
‫برای اومدن تا اینجا خیلی زحمت کشیدین
‫تمام تدارکات برای ‫انجام عملیات آماده‌ست
‫بریم، اعلی‌حضرت
‫بریم
‫کجا با این عجله ‫دارین می‌رین؟
‫هان‌میونگ‌هو
‫می‌دونی چرا گوم‌سونگ و نوسان رو ‫در سون‌هونگ و یئونگ‌وول که نزدیک هم هستن
‫تبعید کردم؟
‫برای همون لحظه‌ای که ‫این شورشی‌های ناپاک با هم ارتباط برقرار کنن
‫برای همین روز بود
‫که این گروه خائنِ شرور رو
‫بکشیدشان
‫شماها ‫اعلی‌حضرت را به سلامت ببرید
‫اینجا با من
‫چشم
‫باید تا الان ‫رسیده باشند
‫چرا این‌قدر دیر کردند؟
‫دیگر نمی‌توانیم ‫معطل کنیم
‫هرچه جابه‌جایی ‫نیروهای بزرگ طول بکشد
‫ممکن است متوجه شوند
‫همین‌طور است
نمی‌توانیم همین‌جا بنشینیم و صبر کنیم ‫سرورم
‫باید تا آخر ‫مقاومت کنیم
‫تعقیبشان کنید
‫به سمت کوه مائه در دانیانگ می‌روند
‫آنجا شخصاً اعلی‌حضرت را برمی‌دارم
‫و به هانیانگ حمله می‌کنیم
‫از اعلی‌حضرت ‫محافظت کنید
‫قربان
‫هرچه بیشتر مقاومت کنی
‫کسانی که از تو پیروی می‌کردند ‫خونشان ریخته می‌شود
‫هان میونگهو
‫آیا واقعاً می‌خواهی ‫تبدیل به گناهکار تاریخ شوی
‫گفتم در یک دستم شمشیر
‫و در دست دیگرم جایزه می‌گیرم ‫و دوباره سراغت می‌آیم
‫اما تو
‫جرئت کردی شمشیر را به بازی بگیری
‫نه تنها تو و پسرت
‫بلکه در کل دهکده
‫حتی یک موجود زنده هم باقی نمی‌ماند
‫بله
‫ترجیح می‌دهم مرا ‫لعنتی
‫نامه مرا دزدیدی
‫و پیش‌قدم شدی تا راه را نشان دهی
‫این تله را تو چیده بودی؟
‫به هان میونگهو ‫قسم وفاداری خوردی
‫و چه وعده‌ای گرفتی؟
‫پیشرفت و موفقیت پسرت بود؟
‫لعنت به تو
‫قربان
‫هیچ‌چیز نگو
‫به هر حال فرقی نمی‌کند
‫مجرم خیانتکار را دستگیر کنید
‫چشم
‫قربان
‫گوم‌سونگ، مجرم خیانتکار
‫زهرت را بنوش
‫اعلی‌حضرت
‫من گوم‌سونگ هستم
‫به خاطر بی‌کفایتی من بود که
‫نتوانستم
‫امنیت اعلی‌حضرت را حفظ کنم
‫خواهش می‌کنم
‫سلامت و تندرست باشید
‫قربان
‫چرا این کار را کردید؟
‫چرا همه بار را تنهایی به دوش کشیدید؟
‫بیایید داخل
‫از این طرف
‫چطور بودید؟
‫دلم برای سوپ جلبکی که مادر ماک‌دونگ درست می‌کرد ‫خیلی تنگ شده بود
‫ماک‌دونگ ‫دارد «هزار نویسه» را یاد می‌گیرد؟
‫زخم‌های ته‌سان
‫که کتک خورده بود، خوب شده؟
‫نگرانشان هستم
‫همه خوب هستند، همه
‫بله
‫و
‫از همه مهم‌تر، دلم می‌خواست ‫صورت صاحب‌خانه را ببینم
‫همین صورت خوش‌تیپ را؟
‫حالا که دوباره می‌بینم
‫هنوز هم چهره‌ات عالی است
‫کار مهمی
‫دارم که باید از تو بخواهم
‫بله
‫بفرمایید
‫مجرم خیانتکار
‫لی هونگوی
‫زهرت را بنوش
‫خائن، لی هونگوی
‫با وجود لطف بی‌کران ‫پادشاه
‫به همراه گوم‌سونگ و دیگر همدستانش
‫خیانتی نابخشودنی طراحی کرد
‫به همین دلیل
‫دستور نوشیدن زهر را صادر می‌کنم
‫حکم پادشاه است
‫زود باش بیا بیرون و زهرت را بگیر
‫نه، خدای من
‫قربان
‫مجرم را بیرون بکشید
‫چشم
‫گستاخی نکنید
‫جرئت کردید به محل اقامت خاندان سلطنتی تعرض کنید
‫ای لعنت بهتون
‫لعنت به این وضعیت
‫یعنی نمی‌توانید از پس یک خائن بربیایید؟
‫این چه وضعی است
‫هان؟
‫اگر به من فرصت بدهید
‫آن خائن را
‫بیرون می‌کشم
‫ای بابا
‫قربان
‫من «اِئوم هئونگ‌دو»، سرپرست شما هستم
‫حالا
‫وقت گذشتن از رودخانه است
‫وقتی زمانش رسید
‫با آن زه کمان
‫خواهش می‌کنم
‫به دست خودت
‫مرا بکش
‫نمی‌خواهم به دست آن‌ها کشته شوم
‫مردن با زهرِ
‫آن‌ها را
‫حتی فکرش را هم نمی‌توانم بکنم
‫خواهش می‌کنم
‫لطفاً به دست خودت
‫بگذار از این رودخانه بگذرم
‫قربان
‫بله
‫من شما را عبور می‌دهم
‫برویم
‫بله
‫بفرمایید برویم
‫بله
‫قربان
‫داریم می‌رویم
‫کمی، فقط کمی تحمل کنید
‫رسیدیم
‫رسیدیم، قربان
‫به کنار رودخانه رسیدیم، قربان
‫داریم می‌رویم
‫قربان
‫بروید داخل
‫هر کس پیکر «نوسان» را بردارد
‫یا برایش مراسم تدفین بگیرد
از هر که باشد ‫تمام خانواده‌اش را نابود می‌کنم
‫از وقتی که ‫شروع به راه رفتن کردم
‫تو با من بودی
‫تو دوست من بودی
‫خواهر من
‫و مادر من بودی
‫با پشت سر گذاشتن آن روزهای پرمهر
‫من به راهی دور می‌روم
‫در آینده‌ای دور
‫اگر دوباره متولد شوم
‫آن وقت هم
‫کاش دوست من باشی
‫من هم
‫با کمال میل دوست تو خواهم بود
‫آقا
‫سرد است، نه؟
‫بیا، برویم بیرون
‫به جای گرم
‫برویم
‫برویم بیرون