بهترین چای همیشه چای سیلان است!
من به قهوه اعتیاد دارم...
...اما فقط چایی که از روز آمدنم به اینجا نوشیدم.
در هند، وقتی سربازانتان را آموزش می‌دادیم، پسری برایمان چای آورد.
گفت «این چای سیلان است»، من گفتم خوب است.
حالا همه آن حرف‌ها تاریخ است.
بحث کردن درباره‌اش دیگر اهمیتی ندارد.
اتفاقات زیادی افتاده که اوضاع را تلخ کرده است.
بفرمایید، این هم نامه مجوز شما.
برای عروسی آرزوی بهترین‌ها را دارم. - ممنونم، قربان.
همچنین...
بهتر است از ارتش سریلانکا هم اجازه بگیرید.
خیلی خب، ادامه بده.
نفر بعدی کیست؟ - ادامه بده.
رادیو وریتاس، خدمتی به تفکرات تامیل‌ها، برنامه حقیقت با اجرای رایسل.
از زمانی که سریلانکا در سال ۱۹۴۸ به استقلال رسید...
تامیل‌های ساکن آنجا مدعی بودند که حقوقشان نادیده گرفته شده...
... و با آن‌ها همچون شهروندان درجه دو رفتار می‌شود، شروع به اعتراض کردند.
در نهایت، این مقاومت به یک مبارزه مسلحانه تبدیل شد.
در این جنگ، هزاران تامیل کشته شدند...
...و بسیاری مجبور شدند از زادگاه خود فرار کنند.
در چنین شرایطی، برای پایان دادن به درگیری میان ارتش سری‌لانکا و شورشیان...
...و برای برقراری صلح، هند نیروهای حافظ صلح خود را به سری‌لانکا فرستاد.
با این حال، جنگی میان نیروهای حافظ صلح هند و شورشیان تامیل درگرفت.
حمله کنید!
به آن‌ها بزنید، ارتشی‌ها را هدف بگیرید.
اگر وارد سرزمین ما شوید، ضربه خواهید خورد.
دو نفر از سمت ما، پیروزی از آنِ ماست.
سلام ناندینی. بیا اینجا دخترم.
ناراحتی که دارم می‌روم؟
بنوش.
خوشحالی، مگه نه؟
قدیم‌ها، عروسی‌ها مراسم‌های باشکوه سه روزه بودند.
همه فامیل‌هایمان می‌آمدند. اما دیگر نه.
عروسی دیگر برای جشن گرفتن نیست.
حالا راهی است برای فرستادن بچه‌هایمان به دنبال زندگی بهتر.
طبق رسوم ما، بزرگترها دور هم جمع می‌شوند و عروسی را برگزار می‌کنند.
زوج خیلی خوبی هستید.
درست مثل من و نادیا، ستاره سینما!
اوه، فکر کردی حالا لایق نادیا هستی؟
مامان!
هزار بار بهت گفتم...
...اسلحه به این قسمت از خانه نیاور!
همیشه داری با اسلحه بازی می‌کنی!
بدون اسلحه چه بازی‌ای بکنم؟
وقتی می‌آیی پایین آرام باش...
برای چه عجله می‌کنی؟
مراقب باش، آن را بده به من.
اینجا بنشین.
ما فقط توانستیم بیست تا عوض کنیم.
اشکالی ندارد، عزیزم.
برای مراسم‌های امشب برنامه‌ریزی می‌کنید؟
بله!
پس چی؟
ما نتوانستیم وقتی به سن بلوغ رسید مراسمی بگیریم.
مادرشوهرش اصرار داشت که این مراسم باید قبل از عروسی انجام شود.
از حالا به بعد، حرف مادرشوهر حرف آخر است، مگر نه؟
هورا! نگاه کنید، عمو ام‌جی‌آر است. - سلام، بیایید اینجا بچه‌ها.
خوش آمدید...
بفرمایید!
آتش‌بس! آتش‌بس!
عمو ام‌جی‌آر، به ما هم بده.
سیوا، این عکس‌ها را در روزنامه‌ات چاپ نکن!
من فقط دارم مراسم عروسی را پوشش می‌دهم.
این؟ پرداخت پول به آژانس برای مهاجرت غیرقانونی؟
البته، این حالا بخشی از عروسی است.
این روزها پول جهیزیه فقط برای شماست.
همه‌چیز برای سیوا شوخی است.
کولام، تمام هماهنگی‌های رسمی انجام شده؟
این امن‌ترین مسیر است.
دختر پارواتی به لندن رسیده...
...حتی پول نذری معبد را هم فرستاده است.
من افراد زیادی را از کشور خارج کرده‌ام.
به‌زودی کل روستا را راهی می‌کنی!
کسانی که می‌خواهند بجنگند، می‌توانند به جنگیدن ادامه دهند.
کسانی که فرصت ترک کشور را دارند، باید بروند.
برادر کولام، ما ایمانمان را به لرد ساناتی موروگان سپرده‌ایم...
...و تمام امیدمان را کاملاً به تو بسته‌ایم.
خواهر دواکی...
همه‌چیز درست می‌شه.
اما واسوکی باید فردا بره.
وگرنه اوضاع از کنترل من خارج می‌شه.
فردا صبح برمی‌گردم.
از وقتی جنگ شروع شده، کولام اینجا برای خودش کسی شده.
آره، چون مردم راهی برای ترک این سرزمین پیدا می‌کنن...
...این‌ها هم می‌تونن پول بیشتری به جیب بزنن.
قضیه هر چی که باشه، دختر ما در هر صورت می‌ره.
حداقل تو خوش‌شانسی که مجبور نیستی توی یه کشور غریب و جدید ازدواج کنی.
تو اینجا و در میان عزیزانت ازدواج می‌کنی.
بیا اینجا.
از حالا پسرم به عهده توست.
مادر، می‌خواهیم دستگاه پخش ویدیو کرایه کنیم.
کارت شناسایی مدرسه‌ات را همراهت ببر.
باشه.
- چه فیلمی می‌خواهی؟ - «مونا راگام»
باشه، گرفتم.
همه می‌خواهند فیلم جدید ویجایکانت را کرایه کنند.
چه کار می‌توانم بکنم؟
برادر، لطفاً بده.
تا ساعت ۵ عصر فردا پسش بیار. - حتماً.
مراقب کاست باش.
برادر؟
می‌تونی یه پوستر از ویجایکانت بهم بدی؟
بفرما، مراقب باش پاره نشه.
[به زبان هندی] همه رو جمع کنید. بازرسی‌شون کنید.
[هندی] کسی رو جا نندازید.
برید، به حرکت ادامه بدید.
کجا می‌ری؟ - خونه، قربان.
کجا؟ - روستای همسایه.
اومدیم فیلم کرایه کنیم. - بازش کن.
فیلم هندی. - فیلم هندی؟
باز کن.
نه قربان.
تامیل. فیلم پلیسی تامیل نادو؟
راه بیفت!
مردم تامیل نادو از شورشیان تامیل حمایت می‌کنن، آره؟
کارت شناسایی؟
برو.
برو!
کارت شناسایی؟
برو.
کارتت را نشان بده.
برو.
برو آن طرف.
کارت شناسایی؟
برو.
در صف بایست.
توی صف بایستید!
سریع!
حرکت کنید. نفر بعدی؟
این هم نه؟
[هندی] فکر کردی می‌تونی از دست ما فرار کنی؟
خدای من!
ما دنبال تو می‌گشتیم!
فکر می‌کنی اون مردی که سر تکون داد، آدم درستی رو نشون داد؟
اون چاره‌ای جز این نداشت که به کسی اشاره کنه.
بیا زودتر به خونه برگردیم.
از جاده‌های اصلی دوری می‌کنیم و از کوچه‌های فرعی می‌رویم.
بیا.
♪♪در حالی که خواهر خود را با وقار می‌آراید، شوهرش غرق در افسون اوست♪♪
♪♪کلمات در بوسه‌هایی خجالتی گم می‌شوند - عروسی آغاز می‌شود♪♪
♪♪فلوت به آواز شادی در می‌آید، طبل‌ها به نشانه جشن به صدا در می‌آیند،♪♪
♪♪دامن‌ها بالا زده شده، روحیه‌ها اوج می‌گیرند - عروسی برپاست♪♪
♪♪تمام روستای من گرد هم می‌آیند تا برگ‌های فوفل را برای مراسم بیابند♪♪
♪♪روزی پربرکت که تالارها برپا می‌شوند تا کودکی را که با عشق بزرگ کردیم جشن بگیریم♪♪
♪♪برق در روستای ما برای چند ساعت قطع می‌شود♪♪
♪♪در آن شب‌های تاریک، ما برای نورهای منور چتربازها مثل عکاسی ژست می‌گرفتیم♪♪
♪♪در حالی که خواهر خود را با وقار می‌آراید، شوهرش غرق در زیبایی اوست♪♪
♪♪کلمات به بوسه‌هایی خجالتی ختم می‌شوند - عروسی آغاز می‌شود♪♪
♪♪فلوت به نغمه‌ای شاد در می‌آید، طبل‌ها در جشن می‌کوبند♪♪
♪♪دامن‌ها بالا زده شده، روحیه بالا رفته - عروسی برپاست♪♪
تادی مخصوص از تک درخت نخل، بنوشید.
ترکیب فلفل سرخ‌شده و تادی نخل فوق‌العاده است.
آیا واقعاً در میان این همه آشوب این کار لازم است؟
عروسی بدون تادی چه معنایی دارد؟
بیا، کمی غذا بگیر. از جاده‌های اصلی دوری کن. - چشم عزیزم.
باشه - از میان خانه‌ها برو.
ممکن است نیروهای مسلح شب‌ها در اینجا مستقر شوند.
خیلی خب، می‌بینمت.
♪♪در حالی که ریشه‌ها در خاک بلندتر می‌شدند، گل‌هایش شهد داشتند♪♪
♪♪بعد از شنیدن داستان‌های دلاوری ما را مجبور کردند در خانه‌مان بخوابیم♪♪
♪♪آراسته در ساری قرمز عروسی♪♪
صدا را کم کن.
برادر، کسی دارد می‌آید.
شورشی‌ها هستند. چرا این موقع شب آمدند؟
چه شده، پسرها؟
برای گرفتن غذا آمدیم، می‌آییم داخل و حرف می‌زنیم.
این روزها فقط پسرهای روستاهای دیگر اینجا مستقر هستند.
عالیه.
خاله، امروز فقط تخم‌مرغ نیمرو و «پوتو» داریم؟
بله، چون عروسی داریم غذای گیاهی درست کردیم.
تخم‌مرغ‌ها را فقط برای شما سرخ کردیم.
عروسی دم‌دمای صبح است.
امشب «برنامه‌ای» در این روستا دارید؟
نه خانم، ما تازه تمرین‌مان تمام شده.
چون اینجا خانه عروسی است، فکر کردیم می‌توانیم کمی غذا ببریم.
به سلامت بروید. - بله. خدانگهدار.
ببین، این مستند شورشی‌هاست که وسط فیلم پخش شد.
چطور؟
وقتی نیروهای حافظ صلح هند با تکان دادن پرچم‌های سفید آمدند...
مردم ما با لبخند از آن‌ها استقبال کردند.
مبارزات مسالمت‌آمیز ۳۰ ساله مردم ما...
...به مبارزه مسلحانه تبدیل شده بود.
درست در همین مقطع بود که گام‌هایی برای پیمان صلح برداشته شد.
با استفاده از دوران صلح... - واسوکی؟
سرزمین‌هایی که مردم ما نسل‌ها در آن زندگی کرده بودند...
...به زور اشغال می‌شد.
حالا، ما داریم سرکوب می‌شویم، به حاشیه رانده می‌شویم.
حقوق بنیادین ما یکی‌یکی از ما ربوده می‌شود.
هیچ‌کس نباید این را فراموش کند.
او چه کار می‌کند، عروسی خودش است!
واسوکی، داری چی تماشا می‌کنی؟ - هیچی مامان، دارم می‌آم!
جنگ در ۱۰ اکتبر ۱۹۸۷ آغاز شد. - عوضش کن.
چه غلطی داری تماشا می‌کنی؟
ویدیوی تبلیغاتی شورشی‌ها وسط فیلم.
داری سعی می‌کنی درخت نارگیل را نگه داری؟
زود برو خانه، کارهای زیادی برای عروسی باقی مانده است.
انگار هیچ‌چیز نمی‌تونه جلوی خوش‌گذرونی تو رو بگیره.
نمی‌دونیم کی کجا مستقر شده، تندتر راه برو!
خیلی قشنگه، واسوکی.
خوبه.
کدوم بهتره؟ این، یا این؟
کدوم رو بپوشم؟
اونی که گل داره. - آره؟
خب، واسوکی...
به نظر میاد مادرشوهرت ازت مصاحبه کرده؟
بله، یه مصاحبه برای ویزا بود.
زن‌برادر، می‌شود لباس عروسی‌ات را بپوشی؟
نگران نباش، همه‌چیز به‌خوبی پیش خواهد رفت.
لطفاً این لباس را بپوش.
انگار برادرم در این لحظات کنارت حضور دارد.
خواهر، بیش از حد فکر نکن.
وقتی عروسی‌اش تمام شود، همه‌چیز سر جای خودش قرار می‌گیرد.
(صدای پارس سگ‌ها)
با نقشه‌ی کمینی که برای امشب داریم...
ارتش ما سه تیم ویژه به این منطقه اعزام کرده است.
این یکی از آن تیم‌هاست.
فقط سه ساعت تا حمله باقی مانده است.
تا زمانی که دستور بگیریم، باید همین‌جا منتظر بمانیم.
قربان...
فکر کنم آنجا مراسمی در حال برگزاری است.
افراد زیادی آنجا هستند.
بله، اینجا برای ما جای امنی است.
اگر به جنگل یا روستا برویم، احتمال درگیری چریکی وجود دارد.
اوضاع ممکن است از کنترل خارج شود.
آلفا را وصل کنید. تمام.
آلفا را وصل کنید.
آلفا؟ قربان.
ای-۱. آلفا.
ما ۵۰۰ متر با آلفا فاصله داریم.
دریافت شد!
اینجا جاده‌های زیادی هست، اما در این نقشه نیستند.
سروان، در موقعیت هستید؟ - بله، قربان.
تیم شما آماده است؟ آماده باشید.
ما آماده‌ایم، قربان.
بسیار خب. تمام.
تمام. - تمام.
ما فقط سه ساعت وقت داریم.
آنجا دو تیم دیگر آماده هستند.
باید وقتی اولین علامت را دریافت کردیم، آماده باشیم.
با دومین علامت، عملیات خود را آغاز می‌کنیم.
به کسی رحم نمی‌کنیم.
جستجو و نابودی.
متوجه شدید؟ - قربان!
(صدای در زدن)
بذار برم بررسی کنم.
من می‌روم.
کمی روغن، پودر کاری و نمک به ما بدهید.
بدهید، برای آشپزی است.
ما غذا داریم. میل دارید؟
نه، فقط همان چیزی که خواستیم را بدهید.
همچنین، تمام چراغ‌های داخل خانه را روشن کنید.
بیرون چراغی روشن نباشد.
آیا افراد زیادی داخل خانه هستند؟
بله، خویشاوندان ما هستند.
این هم مجوز برای مراسم عروسی.
مشکلی نیست.
این خانه تحت محاصره و کنترل ارتش ماست.
متوجه شدید؟
ازدواج مبارکی باشد.
حواستان به آن‌ها باشد.
اگر شورشی‌ها بفهمند که ارتش در اینجا مستقر است...
...حتی فکر کردن به آن هم تنم را می‌لرزاند.
تو برای شورشی‌ها غذا بسته‌بندی کردی.
شاید آن‌ها از این موضوع باخبر باشند؟
یک بار، نزدیک کوکوویل...
دقیقاً همین‌طور، آن‌ها در روستا بودند...
...و دنبال شورشی‌ها می‌گشتند.
قبل از اینکه ارتش بتواند پیدایشان کند...
...آن پسرها خبردار شدند.
همه وسایلشان را جمع کردند...
...و فرار کردند.
اما صبح روز بعد...
...در خیابان...
جنازه‌شان افتاده بود.
بایست.
شنیدن داستان‌های ترسناک شما...
...باعث شده حتی وقتی قصد بدی ندارند، وحشت‌زده باشیم.
درست است، آن‌ها آمده‌اند تا از جشن عروسی لذت ببرند!
آیا سرباز ارتش فامیل شماست که بی‌هدف به دیدارتان آمده؟
اول، بیایید راهی برای پشت سر گذاشتن این شب پیدا کنیم.
اگر ارتش وارد خانه شود...
...نباید چیزی پیدا کنند که باعث سوءظن شود.
پدربزرگ! - بله.
آن چیزی که سربازها می‌خورند چیست؟ - چا‌پاتی.
مادر، بیا حداقل این‌ها را به یاد پدر نگه داریم!
این خانه دیگر نمی‌تواند این وسایل را در خود نگه دارد.
بارها و بارها به شوهرم التماس کردم...
...او گوش نکرد.
انقلاب، شعر...
او ناپدید شده، هیچ‌کس نمی‌داند چه کسی او را ربوده است.
«در این جزیره قفس‌مانند، بال‌های من افتاده‌اند، چیده و زخمی، در میان خیابان‌ها.
زمانی بود که می‌توانستند پرواز کنند»
پدر!
«بله...
زمین‌های ما متعلق به خودمان است.
خیابان‌های ما متعلق به خودمان است.
و حالا، سرزمین ما مثل زنی بیوه شده است.
با زوزه زخم‌هایمان...
اوه، بله...
روزگار چنین است.
در این خیابان‌های خون‌آلود، ما چیزی جز برده نیستیم.
قربان؟
مرغ را بگیرم و یک خوراک درست کنم؟
برای جنگ آمده‌ای یا برای کار در رستوران پنجابی؟
فکر فوق‌العاده‌ایه.
اما اگه قبل از اینکه بتونیم بخوریمش، برای جنگ احضار بشیم چی؟
مرغتون بیهوده مرده.
هر طور راحتی.
اینجا چه خبره؟
ما اینجا نیومدیم که مرغ بخوریم.
شما واقعیت میدان جنگ رو درک نمی‌کنید.
فقط کسانی که در میدان می‌جنگند می‌دانند جنگ چیست.
اونا بهتون می‌گن که این کار چقدر سخته.
شما بچه‌های تحصیل‌کرده و پولدار درک نمی‌کنید.
من به خوبی از واقعیت میدان نبرد آگاهم.
من پدرم را در یکی از همین جنگ‌ها از دست دادم.
ما ارتشی هستیم.
فرزندان ارتشی‌ها مثل فرزندان سیاستمداران شغل پدرشان را به ارث نمی‌برند.
این شاید آخرین شام ما باشد.
ما فقط سه ساعت وقت داریم.
عالیه!
بیایید یک ضیافت راه بیندازیم.
عجله کنید، وقت زیادی نداریم.
چرا آن‌ها غذای ما را نمی‌خورند؟
آن‌ها غذای بیرون را نمی‌خورند.
فقط غذایی را می‌خورند که خودشان پخته باشند.
مگر کشیش‌های برهمن هستند؟
نه، آن‌ها ارتش هستند.
شاید خوردن چا‌پاتی آدم را جنگجوی بهتری می‌کند.
برای همین است که حتماً آن را می‌خورند.
پسرها، حرکت کنید.
این را کجا پیدا کردی؟
چیز خوبی پیدا کردی.
آن را در انباری پیدا کردم.
جای بهتری هست که بشه از اونجا نگاه کرد.
عجب! یه تیکه رون...
صبر کن، هنوز نپخته.
فکر کردم گفتی اومدی بجنگی نه اینکه مرغ بخوری.
و با این حال تو اولین نفری هستی که می‌خوری؟
شام آخر.
ولش کن، تو به کارت برس.
دارن مرغ ما رو می‌خورن.
الان وقتشه. باید برم.
نه، دیوونه شدی؟ خواهش می‌کنم نرو.
نترس.
گیر نمی‌افتم.
باید به شورشی‌ها خبر بدهیم که ارتش اینجا مستقر شده است.
این ارتشی‌ها...
...به نظر نمی‌رسد که بخواهند اینجا دردسر درست کنند.
ارتش، ارتش است. همه‌شان مثل هم هستند.
ما نمی‌دانیم امشب چه اتفاقی می‌افتد.
لطفاً نرو.
اگر...
اگر به شورشی‌ها ملحق شوم چه؟
من با تو می‌آیم.
می‌خواهم بروم دستشویی.
او را بگرد و به دستشویی ببر.
قربان!
بچرخ.
هی!
آی!
چی شده؟
نان چاپاتی...
این چاپاتی را ببین! خیلی خوب به نظر می‌رسد.
چقدر قشنگ و گرد درستش کرده‌اید.
چرا این را نگه داشته‌ای؟
خواهر!
این غذای سرباز است.
بس کن! چرا این کار را می‌کنی؟
چه خبر شده؟ - نبرد آغاز شده است!
پس ما اینجا چه غلطی می‌کنیم؟ - جناب سروان!
آرناب؟ - بله قربان.
چه خبر شده، سروان؟
با فرماندهی عالی صحبت کن. - پشت خط هستند.
آلفا، صدای منو می‌شنوی؟
کاپیتان، در موقعیت هستی؟
ما با منطقه عملیاتی خیلی فاصله داریم.
اگه طبق نقشه پیش می‌رفتید، باید اینجا می‌بودید.
موقعیت‌تون اشتباهه.
تکون نخورید، همون‌جا بمونید.
لعنتی!
ما رو به جای اشتباهی فرستادن. - لعنت بهش!
[در حال خواندن دعا]
بریم به سمت منطقه حمله؟ - نه.
دستور این است که در جای خود بمانیم.
دشمن از نقشه‌های ما باخبر شده است.
دو گروه دیگر در کمین افتاده‌اند.
لعنتی! این یک نقشه قدیمی است.
ما گیر افتاده‌ایم!
و این نقشه هم اشتباه است.
قربان...
آلفا؟
سروان... تا صبح مخفی بمانید.
تا وقتی نیروهای کمکی صبح نرسیده‌اند، جایی نروید.
کاپیتان، ما به شدت توسط شورشیان مورد حمله قرار گرفتیم.
دو تیم ما در حال عقب‌نشینی به اینجا و بازگشت به پایگاه هستند.
هوشیار باشید. پیام دریافت شد.
بسیار خب. پیام دریافت شد.
ارتش ما نقشه‌ای داشت اما...
...یک حمله غافلگیرانه صورت گرفته است.
دو تیم دیگر بعد از حمله به پایگاه برگشته‌اند.
تیم ما به جای نقطه تعیین‌شده...
...نقشه را اشتباه خواندیم و سر از اینجا درآوردیم.
باز کن!
در را باز کنید!
نترسید. بیایید بازش کنیم.
لطفاً وارد نشوید.
اجازه نمی‌دهم وارد این خانه شوید.
در را باز کن.
بگذارید بررسی کنم. -در را باز کنید!
عجله کنید!
قربان، قربان، قربان...
بروید کنار!
بروید داخل! - بگذارید برویم.
ولم کنید! - موتاپا، آنجا را نگاه کن.
همه، در موقعیت قرار بگیرید.
تمام اتاق‌ها را بگردید.
همه را بازرسی کنید. این خانه تحت کنترل ماست.
حرکت کنید!
کونش کونش... کندی کندی!
کونش کونش... کندی کندی...
بله، کندی کندی... کونش کونش... تمام.
وتری، ما دو گروه را اینجا از پا درآوردیم...
طبق گزارش‌های ما، سه تیم ارتش آمده بودند...
یک تیم در منطقه شما ناپدید شده، پیدایشان کنید.
بسیار خب. وضعیت در سمت شما چقدر وخیم است؟
بله، نبرد وحشتناکی بود.
اما، برادر "واتی" (استاد) به شهادت رسیده است.
برادر واتی؟!
بله، او هنگام رهبری نبرد مورد اصابت قرار گرفت.
ما اکنون داریم پیکر او را به اردوگاه اصلی می‌بریم.
کاسترو دارد به روستای شما می‌آید، او را که می‌شناسی؟
او را در پایگاه آموزشی «سرزمین مقدس» دیده‌ام.
کاسترو همراه شما خواهد بود.
در صورت پیش آمدن هر مسئله‌ای، با او تماس بگیرید، نه با ما.
ما داریم خط اصلی را عوض می‌کنیم. - بسیار خب.
تیمی که مخفی شده را پیدا کنید.
مراقب باشید. تمام.
ما باید امشب تیم ارتش را پیدا کنیم.
برادر واتی. او در هند آموزش دیده است.
درود بر شجاعت برادر واتی.
خب رفیق. کاسترو مسلح و آماده است.
هر چیز مشکوکی دیدیم، باید به او خبر بدهیم.
امشب کلی کار داریم.
کاسترو قرار است جای برادر واتی را بگیرد؟ - بله رفیق.
کاسترو کیست؟ آدم مهمی است؟
آدم باهوشی است، بعد از حمله به بیمارستان در ماه اکتبر...
...به جنبش ملحق شد...
...و تازه از جنگل بیرون آمده است.
هم‌دوره‌ای کدام گروه است؟ - یک دوره قبل از من.
او در دوران آموزش، یک کلت به عنوان هدیه از رهبر گرفت.
او خیلی شجاع است.
ما مجبوریم که در این خانه باشیم.
اگر با ما همکاری کنید، مثل مهمان شما اینجا می‌مانیم.
شما ارتشی هستید که به زور وارد خانه‌مان شده‌اید.
لطفاً بیرون بروید.
فردا عروسی است.
حرکت کنید. - اینجا صف بکشید.
به رادیو وصل شوید. - چشم، سروان.
سروان!
آتول، مراقبشان باش. - قربان!
آلفا، صدای منو می‌شنوی؟
جیتو، اون‌ها رو بازرسی کن.
دست‌ها بالا!
آلفا، آلفا!
آلفا، آلفا... قربان!
آلفا... در جای امنی هستی؟
ای-۱ به آلفا!
ما در این خانه در امنیت هستیم. تمام.
همان‌جا بمان، تمام.
این پیراهن‌ها برای چیست؟
قرار است این را در عروسی‌ات بپوشی؟
[هندی] لباس عروسی!
برو کنار.
برو کنار!
دست‌ها بالا!
برو کنار.
دست‌ها بالا!
آن چیست؟
دست‌ها پایین.
دست‌ها کنار بدن. - قربان!
شما حق ندارید زنان را بازرسی کنید.
دست نزن.
هی، برگرد عقب!
عقب بایست!
می‌خواهی مرا بزنی؟ واقعاً؟
آتول!
داری چه کار می‌کنی؟ عقلت را از دست داده‌ای؟
ما برای پنهان شدن اینجا هستیم. - ما نمی‌توانیم به این افراد اعتماد کنیم.
هر کدام از این زن‌ها چهار تا پیراهن پوشیده‌اند.
فکر کردید ما اینجا آمده‌ایم که صلح کنیم؟
آن بیرون جنگ در جریان است.
لباس‌های اضافی‌تان را درآورید.
آرناب! - قربان!
بله، کاپیتان. - آن‌ها را به داخل ببر.
بیایید.
اژیلیان کجاست؟
او کجا رفته است؟
می‌دانی؟ - نه، نمی‌دانم.
ولی او همراه تو بود.
در این هیاهو کجا رفته است؟
نمی‌دانم کجا رفته.
الان دلم یک چای می‌خواست.
چه کسی الان بیدار است؟ همه باید خواب باشند.
خانواده عروس باید بیدار باشند. برویم از آن‌ها چای بخواهیم.
برویم!
متوجه شدی؟
چرا خانه عروس این‌قدر ساکت است؟
درست است.
قربان!
اینجا یک جای کار می‌لنگد.
اوه، نه! لطفاً این کار را نکنید...
نه، لطفاً. آن در را باز نکنید.
آن‌ها برای همیشه گرفتار شده‌اند.
ما نشان خواهیم داد که چه کسی هستیم!
این شب متعلق به ماست!
برو بیرون! - ولم کن، گفتم برو بیرون!
دستم را رها کن، رهایم کن! - بس کن!
نه، خواهش می‌کنم، او دختر من است.
تکان نخور وگرنه شلیک می‌کنم.
اشکالی ندارد.
چیزی نیست.
قرص را به من بده. اشکالی ندارد، همه چیز خوب است...
آرام باش عزیزم.
آر‌بی آر‌بی، کونش کونش...
آر‌بی آر‌بی... این کاسترو است.
کاسترو؟ - بله!
چی شده؟
یه خونه‌ هست که دارن توش عروسی می‌گیرن، نزدیک معبده. مشکوک به نظر میاد.
بابی اونجا رو می‌شناسه. ما آماده‌ایم.
کسی از نیروهای ارتش رو دیدی؟
انگار که آره.
من با بچه‌هام هستم و پناه گرفتیم.
ما مسلح و آماده‌ایم. تمام.
باشه. تمام.
بفرما.
خودت خواستی که به این روستا بیای...
...ما از قبل مأموریتی داریم که باید آنجا تمامش کنیم.
آیا تروریست‌هایی در این خانه پنهان شده‌اند؟
اگر کسی از شما چیزی می‌داند، بیرون بریزد.
وگرنه هیچ‌کدام‌تان زنده نمی‌مانید.
چرا دوربین دوچشمی دارید؟ چه نقشه‌ای داشتید؟
به من دروغ نگو.
اگر شما با ما راه بیایید، ما هم با شما راه می‌آییم.
ما می‌خواهیم خوب باشیم. موتاپان!
شما شهروندان عادی هستید. این سروان آدم خوبی است.
ما نمی‌خواهیم اتفاق ناگواری اینجا رخ دهد.
اما همه‌چیز در دستان توست. حرف بزن.
نقشه‌ات چه بود؟
جناب سروان!
قربان، یک جعبه نظامی!
بازش کن. -بله قربان.
توی جعبه چیست؟ متعلق به کیست؟
چیست؟ حرف بزن.
چیست؟
آرناب، همه را بیرون بیاور.
تمامشان را.
[Hindi] این کار را متوقف کنید.
[Hindi] شما هندی صحبت می‌کنید؟
[Hindi] من برای اولین بار در ۴۰ سال گذشته دارم هندی صحبت می‌کنم.
زمانی، من سرباز ارتش هند بریتانیا بودم.
در طول جنگ جهانی دوم.
من در پاکستان بودم - منطقه بلوچستان.
در آن زمان، هیچ مرز بین‌المللی وجود نداشت.
ما از سری‌لانکا با قایق به هند سفر کردیم.
بعد از استقلال، دیگران خدمت خود را در ارتش هند ادامه دادند.
اما من ارتش را ترک کردم و به روستایم بازگشتم.
من اهل سری‌لانکا هستم.
و هند کشور دیگری بود.
انگلیسی‌ها...
قدرت را به اکثریت مردم در سری‌لانکا دادند.
و زندگی برای تامیل‌ها در سری‌لانکا فلاکت‌بار شد.
حالا مجبورم از ارتش هند اجازه بگیرم...
و از ارتش سری‌لانکا برای عروسی نوه‌ام.
تو دانشجوی سال اولی هستی؟
رقصنده خوبی هستی.
کِی با پدر و مادرم صحبت می‌کنی؟
وقتی جنگ تمام شد از تو خواستگاری می‌کنم.
هی، با من ازدواج می‌کنی؟
ولی تو با گوشی پزشکی‌ات ازدواج کردی.
می‌توانم با تو هم ازدواج کنم!
پدر و مادرم اجازه نمی‌دهند با کسی از شهر دیگری ازدواج کنم.
اول راهت را به روستای ما پیدا کن.
چرا، مگر روستای شما در آسمان‌هاست؟
کسی دارد می‌آید! عقب برو.
کجا می‌روی؟ صبر کن.
ولم کن، باید به بخش بروم.
تامیزینی!
بچه را نگه دار...
بچه را نگه دار، پنهان شو.
قربان، کسی بیرون است.
موتاپا! مادرش. - بله قربان.
خاله، مشکلی پیش آمده؟
نه پسرم.
چرا نیمه‌شب به خانه عروسی آمده‌اید؟
چرا مشغول پختن غذای عروسی نیستید؟
وقتی صدای تیراندازی شنیدیم، همه به داخل آمدیم و خوابیدیم.
تصمیم گرفتیم که آماده‌سازی‌ها را در سپیده‌دم از سر بگیریم.
خاله، ارتش به اینجا آمد؟
بله.
آن‌ها در حیاط پشتی اردو زدند، و وقتی صدای درگیری را شنیدند، رفتند.
چند نفر بودند، خاله؟
نمی‌توانم دقیق بگویم. شاید ۷ - ۸ نفر بودند.
بسیار خب، خاله. درها را قفل کن.
نترس. باشه؟
به او چه گفتی؟ - من چیزی نگفتم.
من چیزی نگفتم! - چرا تعدادمان را به او گفتی؟
او قدرت ما را به آن‌ها گفت. - چرا؟
چرا به آن‌ها گفتی؟ - بس کن!
آتول!
اوه، نه! - آتول!
داری چه کار می‌کنی؟ دیوانه‌ای؟
آیا من دستور دادم؟ دادم؟
وتری، چه اتفاقی افتاده؟ همه چیز مرتب است؟
آیا آن‌ها شلیک کردند؟
بله، تیر خورده‌ام.
فقط دستم است.
من پشت حصار پنهان شده‌ام.
خیلی خب، همان‌جا بمان. دارم می‌آیم.
حرکت کن، حرکت کن!
از راه پشت بیا. من دارم وارد می‌شوم.
(صدای پارس سگ‌ها)
قربان، او دارد فرار می‌کند.
آن‌ها متوجه شدند.
موضع بگیرید. -بله، قربان.
خیلی درد داری؟
خوب است... نترس.
این فقط فشاره که باعث درد تو شده.
باید مدتی زیر نظرشون بگیریم.
اون‌وقت نقشه‌شون رو می‌فهمیم.
من همین چند لحظه پیش رفتم داخل و غذا جمع کردم.
و حالا ارتش اونجاست.
می‌خوام سگ‌ها از جمجمه‌شون تغذیه کنن، کاسترو!
وتری...
باید با هر چی داریم جلوشون رو بگیریم.
چی داریم؟
من سه تا نارنجک دارم و اون دو تا داره.
ما می‌توانیم به یک نارنجک ضربه بزنیم، آیا باید وارد آن گرد و غبار شویم؟
ما به یک نقشه نیاز داریم.
پاکسازی شد، قربان.
برو!
کاپیتان!
به شما گفته بودم!
به شما گفتم که این مردم نقشه‌ای دارند.
او سعی کرد با این چاقو به من حمله کند.
نگاه کنید!
من خونریزی نمی‌خواهم.
ما را مجبور نکنید که سلاح بکشیم.
اوضاع دارد از کنترل خارج می‌شود.
او داشت برای عروسی آماده می‌شد...
...چطور سر از چاقو درآورد؟
تقصیر کیست؟
وِتری باید اول وارد شود.
کاسترو، باید وارد شویم و آن‌ها را بگیریم!
تا خانواده را نترسانیم.
آنجا خانه عروسی است، کاسترو. آن‌ها از دعوا خوششان نمی‌آید.
هیچ‌کس از دعوا خوشش نمی‌آید.
آیا ما با آن‌ها می‌جنگیم؟
این تصمیم در دست ما نیست.
دشمن تصمیم می‌گیرد.
او به هر حال سرنوشت ما را تعیین می‌کند.
درست است!
من در دوران مدرسه عاشق بودم.
اگر جنگ نبود، من هم عروسی‌ای مثل این داشتم.
قربان...
ساکت باش!
عوضی!
ببین...
لطفاً آرامش را حفظ کنید... حداقل در این خانه.
چی؟ - بله، با شما هستم.
اگر شما بدون اجازه وارد خانه ما نشده بودید...
...ما مراسم عروسی را با آرامش برگزار کرده بودیم.
موتاپا!
بله قربان.
شما آمدید و ادعا کردید که می‌خواهید ما را از دست آن‌ها حفظ کنید...
...اما حالا دارید جنگ آن‌ها را به جایشان انجام می‌دهید.
شما آمدید تا ما را از آن‌ها نجات دهید. حالا دارید برای آن‌ها می‌جنگید.
می‌دانم که این جنگی برای صلح است.
جنگ مزخرف!
جنگ فقط جنگ است. کجای آن صلح است؟
تا کی می‌خواهید به این جنگ ادامه دهید؟
جنگ، جنگ است. کجای این ماجرا صلح وجود دارد؟
تا کی می‌خواهید این‌طور بجنگید؟
ما تا پیروزی نهایی‌مان خواهیم جنگید.
در جنگ هیچ پیروزی نهایی‌ای وجود نخواهد داشت.
شما برای هیچ می‌جنگید!
بله.
ما برای هیچ می‌جنگیم.
آیا نقشه مشخص است؟
بله، نقشه خوبی است.
عمل جراحی برای نجات جان بیمار انجام می‌شود.
هیچ‌کس در خانه نباید آسیب ببیند.
بی‌سیم بازی ماست.
مردم باید نجات پیدا کنند، اما آن مردها نباید در امان بمانند.
بی‌سیم داری، نه؟
وقتی سیگنال بی‌سیم ما را دریافت کردند...
...بگو «گوزن سبز»، این رمز ماست.
پس بزن بریم!
بله!
وتری؟ تمام.
بله.
آماده‌ای؟
بچه‌ها آماده‌اند؟
باید تا صبح صبر کنی. آن‌وقت می‌توانیم نیروهای کمکی را بفرستیم.
آلفا؟ آلفا؟
دوباره وصل کن. - بله، جناب سروان.
قربان؟
قربان!
و آن دو نفر در پشت خانه، طبق نقشه؟
همه چیز را می‌بینم. از بالا نظاره‌گرم.
موتاپا!
خانه را طبق نقشه محاصره کنید. - صدا را بلند کن.
دو نفر سمت راست داریم و دو نفر در پشت خانه.
اگر همه آماده‌اند، می‌توانیم حمله کنیم. تمام.
امیدوارم نقشه را به یاد داشته باشی. تمام.
گوزن سبز. تمام.
بسیار خب.
آن‌ها سیگنال ما را روی بی‌سیم‌شان گرفتند، دقیقاً طبق نقشه.
حالا بیایید بازی را شروع کنیم.
آن‌ها قصد دارند تجهیزات کار بگذارند و ما را گیر بیندازند، قربان.
منتظر دستور شما هستم. تمام.
آن‌ها در مرکز هستند، ما می‌توانیم از سمت چپ حمله کنیم.
آیا در مرکز مستقر شده‌اند؟
ما می‌توانیم از جلو یا عقب برویم، به آن‌ها بگویید از سمت چپ حمله کنند.
هر وقت آماده باشید، آماده‌ام.
بله، شروع می‌کنیم!
کاپیتان، اجازه بدهید حمله کنیم.
اگر جراتش را ندارید، به فرماندهی کل اطلاع دهید.
قربان، من می‌روم و با آن‌ها برای صلح مذاکره می‌کنم.
آن‌ها به حرف من گوش می‌دهند. بگذارید بیرون بروم.
اگر بیرون بروم...
...آن‌ها گوش می‌دهند، لطفاً. - مادر، لطفاً بس کن.
سروان!
به آن‌ها حمله کنید!
حالت خوب است؟ - حالم خوب است، سروان.
آن‌ها به شدت ترسیده‌اند. به آن‌ها ضربه بزنید.
باید طوری وانمود کنیم که تعدادمان زیاد است. - بله!
به هر طرف فرار کنید.
بیایید اینجا. - محاصره‌شان کنید!
بیایید همه را از بین ببریم.
تک‌تک‌شان را بگیرید.
ما اینجا پناه می‌گیریم.
هی، تو از آن طرف برو.
اگر کسی را دیدید، سنگ پرتاب کنید.
بله.
جناب سروان!
هوشیار باشید.
دارند از پشت به ما حمله می‌کنند. زود بیرون را نگاه کن.
شلیک کن، بجنب.
قربان، ۸ تا ۱۰ نفر از آن‌ها هستند.
دارد ما را نگاه می‌کند، به سمتش نشانه بگیر!
وتری؟ صدای منو داری؟
قربان، آن‌ها دارند نقشه‌ای می‌کشند.
وتری، تیم وارادان آماده است. تیم‌های دیگر هم اینجا آماده‌اند.
آن‌ها ترسو هستند.
محاصره‌شان می‌کنیم و به آن‌ها ضربه می‌زنیم.
به هیچ‌کدام رحم نکنید.
بیایید کسانی که داخل خانه پنهان شده‌اند را تمام کنیم.
ما را محاصره کرده‌اند.
او می‌گوید ما از ترس اینجا پنهان شده‌ایم.
آن‌ها می‌خواهند وارد شوند و حمله کنند.
لعنتی!
آتول!
آتول، بس کن. به من گوش بده.
این دستور کاپیتان شماست.
یک جنگجوی واقعی همه دشمنان را می‌کشد و جانش را فدای کشورش می‌کند.
ببین وقتی افراد ترسو وارد ارتش می‌شوند چه اتفاقی می‌افتد!
ما می‌جنگیم که زندگی کنیم. نه که بمیریم.
تا وقتی داخل این خانه هستیم، نمی‌توانند کاری با ما بکنند.
تو یک ترسویی.
مجبورت می‌کنم در دادگاه نظامی پاسخگو باشی.
امروز روزِ نمایشِ شجاعتت نیست.
ما سیاستمدار نیستیم که بگذاریم احساسات هدایتگر کارهایمان باشد، فهمیدی؟
پس بگذاریم فکر کنند ما آدم‌های ضعیفی هستیم که اینجا قایم شدیم؟
صبر کن!
آتول؟؟
آتول، نمی‌فهمی؟ ما باید تا صبح اینجا بمانیم.
چند بار باید بهت بگم؟
بس کن.
بس کن، بس کن. نه!
آرام باش.
اسلحه رو بده به من.
همه بخوابید روی زمین! همه بخوابید!
بچه‌ها، موضع بگیرید.
جناب سروان...
تک‌تیرانداز! - بله، مستقر بشید.
تکون نخور. خشاب رو درمیارم.
مامان؟
گوش کن.
امیدوارم همه صدای من را بشنوند.
نمی‌دانم شماها چه کسانی هستید.
اما بهتر است مطمئن شوید که افراد من در داخل خانه آسیبی نبینند.
به همین دلیل است که هنوز حمله را شروع نکرده‌ایم.
اما...
شما کاملاً در تیررس ما هستید.
ما نمی‌خواهیم اینجا جنگی را شروع کنیم.
شما هم برای آن آماده نیستید.
تسلیم ما شوید.
قربان، از ما می‌خواهند که تسلیم شویم.
تسلیم شدن برابر با مرگ است.
ما فقط یک گزینه داریم.
صبر کردن تا طلوع خورشید و ترک کردن این مکان بعد از آن.
نیروی نظامی بزرگی در حال آمدن است تا صبح ما را نجات دهد.
اگر گروه بزرگی بیاید، برای شما فاجعه‌بار خواهد بود، سروان.
ما هم با ارتش بزرگمان منتظر هستیم.
من هم نمی‌خواهم چنین فاجعه‌ای رخ دهد.
فکر نمی‌کنم جان مردم خودتان را به خطر بیندازید.
هر دوی ما اینجا ایستاده‌ایم.
آرامش و شادی آن‌ها را خراب می‌کنیم.
آرامش؟
شادی؟
اگر همه چیز همان‌طور که انتظار داشتیم پیش می‌رفت...
دکتر دوان...
که روزی گوشی پزشکی به همراه داشت، الان تفنگ به دست نمی‌گرفت.
جنگی که از آن متنفر بودم...
...دنیای مرا در یک روز نابود کرد.
آن‌ها درست جلوی چشمانم در عذاب جان باختند.
همان‌جایی بود که تامیژینی‌ام را از دست دادم.
اگر مجبور نبودم با اتفاقات آن روز روبرو شوم!
امروز باید گوشی پزشکی به دست می‌گرفتم.
گوشی پزشکی در برابر تفنگ هیچ کاربردی ندارد، سروان.
سلاح‌ها تنها راه پیروزی در این جنگ هستند.
فایده‌ای ندارد که برای تو توضیح بدهم.
تو در یک جنگ ناخواسته هستی.
دوا!!
تامیژینی هستم... دوا...
منم، تامیژینی تو.
دوا... دوا...
صدای تفنگ‌ها هنوز قطع نشده!
فقط برو دوا، دور شو!
هر جنگی...
...لازم نیست به خون‌ریزی ختم بشه، سروان.
هر جنگی لازم نیست به خون‌ریزی ختم بشه.
تا وقتی که ما کنترل ماشه رو در دست داریم.
امروز این اتفاق افتاد.
اما اگر جنگ ادامه پیدا کنه...
[زمزمه دعا]
آقا، بابت زحمت عذر می‌خواهم.
برای چند نفر می‌خواهید عذرخواهی کنید؟
در حالی که آنجا ایستاده بودم و فکر می‌کردم اصلاً چرا در جنگ هستیم...
...امروز روزی فراموش‌نشدنی است.
برای اولین بار، ما خانه‌ای را با حفظ صلح ترک کردیم.
اگر این افراد دوباره حمله کنند چه؟
یک لبخند بزرگ بزنید. بالاخره، عروسی است.
خانم، کمی کنار بروید.
کمی بیشتر. بله، عالی است.
باید فضای کافی برای قرار دادن عکس داماد باشد.
آماده‌ای؟
واسوکی، قبل از اینکه داماد را در فرانسه ببینی...
...او قبلاً آلبوم عروسی را دیده است.
اینجا نمان. برو آن طرف.
بالاخره داریم عروس‌مان را به فرانسه می‌فرستیم!
همان‌طور که می‌خواستیم تو را به خانه بخت فرستادیم!
حالا او منتظرت خواهد بود.
می‌توانی به او ملحق شوی و زندگی‌ات را با خوشحالی شروع کنی.
ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا برسی، دخترم.
شجاع باش.
تا وقتی به آنجا برسید، وانمود کنید زن و شوهر هستید.
برای امنیت خودتان.
برویم.
این سفر او یک پایان نیست،
بلکه آغازی است برای پیوستن به همسرش،
سفری طولانی و دشوار
از میان مرزها و سرزمین‌های بیگانه که ماه‌ها به طول می‌انجامد.
در دورانی که
هیچ وسیله ارتباطی وجود نداشت.
حتی اگر او موفق شود به همسرش بپیوندد،
کسی که به عنوان پناهنده در کشوری زندگی می‌کند، ممکن است سال‌ها طول بکشد تا شهروندی آنجا را بگیرد
و زندگی همراه با آرامش و ثبات داشته باشد.
من شاهد این داستان‌ها بودم و با آن‌ها
در طول دوران کودکی‌ام بزرگ شدم.
و این یکی از همان داستان‌هاست!