ببخشید.
بیخیال، این اداها چیه؟
چه اداهایی؟
همین که بررسی کنیم، می‌فهمیم.
حتی اگه دروغ بگی هم عصبانی نمیشیم،
و اوضاع برات بدتر نمیشه.
خب، بهتر هم نمیشه.
اوه، ام... نـ نه... کارآگاه، اشتباه متوجه شدید. ام...
مردم خیلی بهم شک دارن، ولی اسمم واقعاً سوزوکیه.
سوزوکی تاگوساکو، اصل و معتبر.
خب، هرچی.
خب، سوزوکی‌سان، چرا امروز مست بودی؟
ام، سه تا چوهی قوطی‌دار تو خونه خوردم.
می‌بینید، من یه طرفدار پروپاقرص دراگونز هستم.
یه بازی حساس تو گنبد بود.
ولی خیلی بد باختن، 5 به 1.
یعنی، حتی اگه باخت حتمی بود،
6 ضربه زدن و فقط 1 امتیاز گرفتن—
سوزوکی‌سان.
اوه، ببخشید... متاسفم. ببخشید، درسته.
خب، به خاطر همین، خیلی کلافه بودم.
حس کردم چوهی‌های سوپرمارکتی دیگه کافی نیستن.
ام... خیلی عصبانی بودم، فکر کردم برم یه نوشیدنی خوب بخرم.
خب، ام... رفتم نوشیدنی ‌فروشی.
و اونجا بود که فهمیدم هیچ پولی همراهم نیست.
هیچ پولی تو کیف پولم نبود.
نه یه اسکناس 1000 ینی، نه حتی یه سکه 100 ینی.
و بعد، دیگه نتونستم تحمل کنم، برای همین تصادفی...
داری چیکار می‌کنی؟!
داری چه غلطی می‌کنی؟!
اوه، افسر.
شما تصادفی به دستگاه فروش لگد زدید،
و به صاحبش که اومد جلوتون رو بگیره، مشت زدید.
درسته؟
واقعاً بابتش احساس بدی دارم.
ولی خب، هرکسی گاهی اوقات کنترلش رو از دست میده، مگه نه؟
شاید، ولی بیشتر مردم واقعاً نمیرن به کسی مشت بزنن.
د-د-د-درسته...
فهمیدم. کاملاً حق با شماست.
صاحب مغازه گفت اگه فقط هزینه تعمیرات
و هزینه‌های درمانش رو پرداخت کنی، دیگه سر و صدا نمی‌کنه.
ام، فکر می‌کنید حدوداً چقدر میشه؟
کی می‌دونه.
خب، اگه 100,000 ین بدی، باید کافی باشه.
100,000، هان...
100,000 ین کاملاً غیرممکنه.
چقدر می‌تونی جور کنی؟
هوم، واقعاً چقدر...
ام... کارآگاه، میشه شما بهم قرض بدید؟
اینقدر راحت نپرس. خودم حقوق ناچیزی دارم.
سال‌هاست حقوق نگرفتم.
انگار مرده‌ام.
پس، این چطوره؟
من به درد شما می‌خورم، کارآگاه.
در عوض، میشه شما یه جوری، ام... قربانی رو برام راضی کنید؟
به درد می‌خوری؟
چی، می‌خوای برام ترافیک رو کنترل کنی؟
ام، از خیلی وقت پیش...
همیشه یه کم به حس ششمم اعتماد داشتم.
حس ششمت؟
خب، مثلاً...
ممکنه بتونم یه حادثه رو قبل از اینکه اتفاق بیفته پیش‌بینی کنم،
و بعد، ام، به شما بگم.
سرنخی از چیزی داری؟
جایی درباره یه نقشه سرقت شنیدی،
یا یه معامله مواد مخدر؟
اوه نه، نه، نه.
من اصلاً نمی‌تونم تو همچین چیز ترسناکی قاطی بشم.
ولی، مثلاً... راستی، الان ساعت چنده؟
ساعت 9:55.
فهمیدم.
هوم. حس می‌کنم، ام...
یه الهام داره بهم دست میده.
چی می‌تونه باشه؟
حس می‌کنم یه حادثه قراره اتفاق بیفته.
نمی‌دونم این کجاست...
شاید جایی اطراف آکیهابارا.
فکر نمی‌کنم چیز خیلی وحشتناکی باشه...
هی. چی داری میگی؟
دقیقاً ساعت 10:00، اونجا تو آکیهابارا.
مطمئنم یه اتفاقی میفته.
بیخیال. این حتی ارزش شوخی هم نداره.
ترسناک، ترسناک.
اسمت چیه واقعاً؟
دارم بهت میگم، تاگوساکو.
تاگوساکوی کاملاً بی‌مصرف.
داری چی
می‌خوای اینجا چیکار کنی؟
کارآگاه.
من از شما خوشم اومده.
نمی‌خوام با هیچکس جز شما حرف بزنم.
هوم. طبق حس ششمم،
سه تای دیگه هم هست.
بعدی یک ساعت دیگه منفجر میشه.
تا الان تلفاتی گزارش نشده،
ولی هنوز داریم خسارات رو ارزیابی می‌کنیم.
با توجه به وضعیت، احتمال حادثه کمه.
از وسایل باقی‌مانده، فکر می‌کنیم بمب ساعتی بوده.
تنها سرنخ ما همون پسریه که انفجار رو پیش‌بینی کرد—
اون الکلیه، سوزوکی؟
تودوروکی، وسایلش چی شد؟
فقط یه کیف پول خالی.
موبایل هم نداره.
حتی آدرسش رو هم نتونستی ازش بگیری؟
همش میگه «یادم رفته».
فکر می‌کنی این بهانه‌های مسخره رو قبول می‌کنن؟
چه قبول کنن چه نکنن،
اون اعتراف نمی‌کنه، کاری از دستم برنمیاد.
اعتراف گرفتن کار یه کارآگاهه!
رئیس.
بازرسای ایستگاه مانسیباشی دارن میان اینجا.
فقط مانسی نیست، از ستاد هم میان، درسته؟
پس ما هیچی نمی‌دونیم.
میگی سرمو بندازم پایین و اینو به بچه‌های مانسی و ستاد بگم؟
تمام تلاشمو می‌کنم که آبروتون نره، رئیس.
سوزوکی‌سان.
اتفاق افتاد. انفجار.
ظاهراً یه دختر تو انفجار گیر افتاده
و حالش خوب نیست.
اوه، چقدر بد برای اون.
قطعاً نمی‌تونم ۱۰۰ هزار ین بهت قرض بدم.
ها؟ چرا نه؟
چون هیولاها بدهی‌هاشون رو پس نمیدن.
هیولاها؟
باشه، من یه کم چاقم، ولی هنوز یه انسانم.
من کسی رو که به بقیه آسیب می‌زنه و بعد وانمود می‌کنه هیچی نشده، انسان نمی‌دونم.
من؟
بیخیال، بس کن.
من که باعث انفجار نشدم.
حس ششمم فقط «بیپ بیپ بیپ» کرد و اونو گرفت.
فعلاً...
فقط بهم بگو انفجار بعدی کجا خواهد بود.
هوم. ولی کی اهمیت میده اگه منفجر بشه؟
چی گفتی؟
یکی میمیره، و یکی هم بابتش ناراحت میشه، حتماً.
ولی اون آدم قرار نیست ۱۰۰ هزار ین به من قرض بده.
و اگه من بمیرم، اونا هم ناراحت نمیشن.
راستش دروغ گفتم.
منظورم در مورد مردن دختره بود.
همه قربانی‌ها فقط جراحات جزئی برداشتن.
اوه، واقعاً؟
تو هنوز قاتل نیستی.
هنوز وقت هست که اینو متوقف کنی.
مکان بعدی رو نمی‌دونی؟
خب، بالاخره حس ششمه.
اوم، ولی، شاید، اوم...
اگه محرک‌های مختلفی بهم برسه،
شاید دوباره الهام بهم دست بده.
مثلاً تلویزیون دیدن.
گوشی خودت کجاست؟
مثل اینکه یه جایی گمش کردم.
چون مست بودم.
تلویزیون نمیشه؟
اخبار بیسبال حرفه‌ای. تنها دلخوشی زندگیمه.
نه.
هوم. ولی واقعاً فکر می‌کنم یه کم تحریک بهتره.
ساعت از ۱۱ گذشته.
مثل اینکه پیش‌بینیت اشتباه بود.
تودوروکی‌سان!
این نجات ۰۶ هست. دو مجروح تأیید شد.
دیدید، بهتون گفتم.
سه، دو...
من اینجا جلوی اداره پلیس متروپولیتن هستم.
در مورد انفجارهایی
که به صورت متوالی در دو نقطه توکیو رخ داد،
آکیهابارا و نزدیک توکیو دوم سیتی،
پلیس یک گروه ویژه در داخل...
قربانی‌ها یک زوج متأهل بودن که داشتن می‌دویدن.
همسرش بیشترین آسیب رو از انفجار دیده و بیهوش و در وضعیت وخیمی هست.
در مورد آکیهابارا چه پیشرفتی داشتیم؟
همچنین، مسیر سوزوکی تا قبل از نوشیدنی فروشی چی؟
خیلی مشتاقی.
حالا که یه مجروح جدی هست، تو هم هیجان‌زده شدی؟
واگاتسوما.
بله؟
گزارش کتبی کجاست؟
سلام، آقا.
شما رئیس تسوروکو هستید؟
من کیومیا هستم، بخش اول تحقیقات، واحد جرایم خشن.
من روییکه هستم.
بازجویی از مظنون چطور پیش میره؟
اون داره رسیدگی می‌کنه.
شما تودوروکی‌کون هستید؟
بله.
رک و پوست‌کنده ازت می‌پرسم: سوزوکی مقصره؟
غیرممکنه که اون به بمب‌ها ربطی نداشته باشه.
بر اساس چی؟
هر دو بار، درست قبل از وقوع انفجار،
اون به مکان اشاره کرد.
بار اول، واضح گفت «آکیهابارا»،
و برای توکیو دوم سیتی،
درست قبلش بحث بیسبال رو پیش کشید.
تنها عمل می‌کنه؟
احتمالاً.
نمی‌تونم تصور کنم که اون با کس دیگه‌ای مشورت کنه
تا یه نقشه بریزه.
انگیزه‌اش؟
ممنون از زحماتتون.
بقیه‌اش رو بسپرین به ما و روی تحقیقات اطراف تمرکز کنین.
سوزوکی میگه با هیچکس جز من حرف نمی‌زنه.
آره. کارت خوب بود.
تودوروکی. تو مسئول دوربین‌های امنیتی هستی.
هی، تودوروکی‌سان.
یعنی شما می‌تونین تصور کنین که سوزوکی اینو برنامه‌ریزی کرده
و بمب‌ها رو تنهایی ساخته؟
نه، اونم نیست.
منظورت چیه؟
راحت میشه اونو تو یه داستان آشنا جا داد.
یه مرد میانسال ورشکسته و فاسد با وجدانی مرده.
ولی حس می‌کنم قضیه پیچیده‌تر از این حرفاست.
نمی‌تونم دقیقاً بیانش کنم، ولی...
بی‌گناهی؟
نه، فقط یه فکره.
لطفاً خودتون تأییدش کنین.
حتماً خیلی عصبانی هستین.
ما هم نمی‌خوایم شما رو نادیده بگیریم.
ما فقط داریم نقش‌هایی رو که سازمان بهمون داده، دنبال می‌کنیم.
کیومیای ما تو این جور تشریفات خیلی دقیقه.
مهم نیست. ببخشید.
تودوروکی‌سان.
مطمئن شین که تا حل شدن این پرونده در دسترس باشین.
نمی‌دونیم سوزوکی کی ممکنه دوباره حضور شما رو بخواد.
به این شماره یه زنگ بزنین.
اگه اتفاقی افتاد با من تماس بگیرین.
چون اضطراریه، اجازه گرفتیم گوشی‌هامون رو بیاریم تو.
می‌تونم اینو یه دستور تلقی کنم، درسته؟
تودوروکی‌سان، این یه قول مردونه‌ست.
من رو شما حساب می‌کنم.
هی، کارآگاه.
چی؟
شما دانشگاه رفتین، کارآگاه؟
آره.
شاید علوم انسانی؟
یه همچین چیزی.
هوم، می‌دونین، در مورد امتحانات ورودی...
چرا همیشه اونا رو تو زمستون برنامه‌ریزی می‌کنن؟
انجامش تو فصلی که ممکنه برف سنگین بیاد.
اگه بخواین با ماشین برین، گیر کردن تو ترافیک کاملاً عادیه.
شما تو توهوکو به دنیا اومدین؟
چرا اینو میگین؟
چون برف خاطرات بدی رو براتون زنده می‌کنه، مگه نه؟
حداقل اینو که می‌تونین بهم بگین.
در این صورت، لطفاً اول اسم خودتون رو بگین، کارآگاه.
چرا؟
چون الان می‌خوام یه داستان شخصی براتون تعریف کنم.
باید یه آشنای خصوصی من بشین.
ایسه هستم.
من سوزوکی تاگوساکو هستم.
ام، لطفاً با من صمیمی باشین.
خب، در مورد مشکلاتم با برف...
یه دختری بود که دوستش داشتم. همکلاسیم تو راهنمایی.
البته، کسی مثل من شانسی نداشت.
ولی رویاپردازی که مجانیه، مگه نه؟
دنبالش می‌رفتم خونه
و فقط تماشا می‌کردم که جلوتر از من راه میره.
شما یه مزاحم تمام‌عیار بودین.
خجالت می‌کشم اعتراف کنم.
اسمش مینوری‌چان بود.
اما اون به قتل رسید.
ها؟
اون به قتل رسید.
تو یه روز با برف سنگین.
قاتل یه معلم تو مدرسه‌مون بود.
اون مینوری‌چان رو تو راه خونه دزدید...
هر چقدر که می‌خواست بهش تجاوز کرد...
و صورتش رو تو برف فشار داد
تا خفه‌اش کنه.
من مظنون بودم.
ظاهراً خیلی‌ها منو دیده بودن
که هر روز مینوری‌چان رو دنبال می‌کردم.
هر چی بکاری، همونو درو می‌کنی.
نمی‌تونم با این مخالفت کنم.
ولی اتهامات دروغین سخته.
اینکه به خاطر کاری که یادت نیست انجام دادی، سرزنش بشی...
فکر کردم،
«کاش خودم این کارو کرده بودم.»
چی بود؟
کاش خودم این کارو کرده بودم.
شما هم این فکرا رو داشتین، مگه نه، ایسه‌سان؟
ها؟
می‌خواین به بقیه کارآگاه‌ها در مورد مینوری‌چان بگین؟
با اینکه
فقط به شما گفتم، ایسه‌سان.
من کیومیا هستم از بخش اول تحقیقات.
خیلی متاسفم که وقتی خسته هستین مزاحمتون میشم،
اما با توجه به وضعیت،
لطفاً اجازه بدین بازجویی رو همینطور ادامه بدم.
چی شد اون کارآگاه قبلی؟
تودوروکی‌کون برگشته به وظایف خودش.
آه، بله، بله. تودوروکی‌سان بود.
گوش دادن به مردم تخصص منه،
و به من اختیار داده شده که درخواست‌های شما رو برآورده کنم.
از اینجا به بعد ضبط می‌کنیم.
هوم، ولی، من واقعاً ازش خوشم اومد.
میشه لطفاً اونو برگردونین؟ منظورم تودوروکی‌سانه.
متاسفم، ولی لطفاً از این خواسته صرف‌نظر کنین.
لطفاً درک کنین که ما شما رو یه خبرچین فوق‌العاده مهم می‌دونیم.
اولین انفجار ساعت ۱۰ بود.
بعدی ساعت ۱۱.
اگه بعدی نصف شب باشه، وقت کم میاریم.
سوزوکی‌سان، فکر می‌کنم شما تنها کسی هستین که می‌تونین این کارو بکنین.
تنها کسی که می‌تونه جلوی این جنایات وحشتناک رو بگیره.
فقط من؟
پیدا کردن یه بمب تو این شهر
بدون هیچ سرنخی غیرممکنه.
خیلی متاسفم،
ولی حس ششمم اصلا همکاری نمی‌کنه.
اگه حس ششمتون کار نمی‌کنه،
شاید بتونیم کاری کنیم که دوباره فعال بشه.
نظرتون چیه مکان رو عوض کنیم؟
اوه، نه، خوب نیست.
همینجا خوبه. باید همینجا باشه.
فقط یه حسی بهم میگه.
شما جای تودوروکی‌سان رو گرفتین، و من هنوز دارم همکاری می‌کنم، درسته؟
فکر می‌کنم یه کم خودخواهی مجازه.
این کاملا درسته.
هی، کارآگاه.
فکر می‌کنین قلب انسان چه شکلیه؟
کی می‌دونه، من اصلا ایده‌ای ندارم.
خب، بازی «نه دم» رو می‌شناسین؟
نه، هرگز نشنیدم.
حالا می‌خوام ازتون نه تا سوال بپرسم.
شما فقط باید بهشون جواب بدین.
و بعد، در آخر،
من شکل قلب شما رو حدس می‌زنم، کارآگاه.
قلب من؟
درسته. شکل قلبتون.
جالب به نظر میاد.
واقعا؟
این بازی ممکنه همون چیزی باشه که حس ششمتون رو فعال کنه.
دقیقا. کاملا درسته!
شروع کنیم.
خیلی خب، سوال اول.
شما تو دبستان هستین، کارآگاه.
و دارین تو یه جاده روشن و شیب‌دار قدم می‌زنین.
اوه، راستی، کارآگاه،
شما بچگی‌تون رو سگ گاز گرفته؟
این سوال اوله؟
ها؟
بله، همینه.
در این صورت، بله.
یه سگ ولگرد بود که تو یه زمین خالی نزدیک خونه زندگی می‌کرد.
اوه، منم همینطور.
وقتی بچه بودم، سگ‌های ولگرد...
سوال دوم چیه؟
اوه... ببخشید. حواسم پرت شد.
اینم سوال دوم.
قبل از اینکه بفهمین، شما حدودا سن راهنمایی هستین.
و... درست جلوی شما،
یه ساختمون بزرگ، زیبا و باشکوه هست.
حالا، شما اونجا چیکار می‌کنین، کارآگاه؟
تمرین تیراندازی.
من دارم با یه تفنگ شکاری به یه شکار بزرگ نشونه می‌گیرم
که با گلوله واقعی پر شده.
مثلا یه خرس.
یعنی داخل ساختمون یه جنگل هست؟
جالبه...
خب پس، می‌تونم برم سراغ سوال سوم؟
البته.
البته ممنون می‌شم اگه یه کم کوتاه‌ترش کنین.
بله. سوال سوم.
شما یه دانشجوی دانشگاه معتبر هستین.
بعد، یه زن خندون به سمت شما میاد.
اون کیه؟
مادرم.
این جواب منه.
اگه می‌خواین بدونین چرا، بذارین برای سوال چهارم.
خب پس، سوال چهارم.
شما الان یه بزرگسال کامل و یه افسر پلیس هستین.
ولی شیب ملایم ادامه داره.
و اونجا—
دارین دست یه نفر رو گرفتین و راه می‌رین.
اون شخص کیه...؟
اون شخص هاسبه یوکو-سان هست؟
مرد.
برخورد با یه مظنون تو یه پرونده به این بزرگی. این تقریبا هیچ وقت اتفاق نمی‌افته.
و اونا فقط مثل یه تماس عادی باهاش برخورد کردن.
به علاوه، اون گزارش قبلی چی بود؟
«موهای صاف و کوتاه، یه کم چاق، و هی می‌گفت 'هه هه هه'.»
سطح لغات شما در حد یه بچه‌ی مدرسه‌ایه؟
باید یه راه بهتر باشه.
شما چی، یابوکی‌کون؟ شما با من اونجا بودین.
اوه، اینجاست.
- اوه، افسر. - حالتون خوبه؟
این یارو بود.
آه، ممنون.
«من بازجویی از مظنون رو انجام می‌دم، شما به قربانی رسیدگی کنین.»
شما بودین که مسئولیت رو به عهده گرفتین، سالاد.
خب، اون مست بود، پس من آماده دعوا بودم،
ولی اون به طرز عجیبی آروم بود، پس منم باهاش راه اومدم.
منظورت چیه «باهاش راه اومدم»، احمق.
لحن موعظه‌گرای شما مدتیه که خیلی رو اعصابه.
کنار بیاین باهاش.
بهتر از اینه که توسط بچه‌های ستاد تحقیر بشیم.
درسته.
اونا کاملا حس «اوه، فقط پلیس‌های محلی» رو می‌دادن.
خب، با گزارش بد فرمول‌بندی شده شما، منم سرزنششون نمی‌کنم.
دیگه بیخیال شو.
اونا کاملاً داشتن از بالا بهت نگاه می‌کردن، نه؟
مثل اونایی که با اون لحن عجیب و از بالا به پایین، شونه‌هامو می‌زدن.
جدی می‌گم، آرزو می‌کردم بمیرن.
پس باید یه نگاه بهشون می‌کردی که بگه 'بمیرید'.
یه دقیقه صبر کن...
نکنه...
چی؟
حسودی می‌کنی، یابوکی‌کون؟
می‌خوای بزنی؟ می‌خوای این شانه‌های ظریف رو بزنی؟
تو احمقی؟
و میشه دیگه به مافوق خودت 'کون' نگی؟
و تو هم باید دیگه به زیردستت لقب ندی.
اینجا که یه درام کارآگاهی قدیمی نیست.
من هنوز کارآگاه نیستم.
ایسه-سان هم اونجا بود، درسته؟
هی، سالاد.
من امشب تمام تلاشمو می‌کنم.
شاید نامناسب به نظر برسه، ولی من این فرصت رو از دست نمی‌دم.
من اعتبار تو رو نمی‌دزدم.
اگه چیزی باشه، حتی اعتبار خودمو هم بهت می‌دم. به عنوان خواهر کوچیک عالی تو.
من بهش احتیاج ندارم. احتمالاً فقط یه سرنخ اشتباهه.
من، افسر کودا سارا،
آماده‌ام تا جانم را در خدمت افسر ارشد یابوکی فدا کنم!
فداکاریت ثبت شد، احمق. فقط ماشین رو روشن کن.
تیم ۲،
اطلاعات شاهدها رو اطراف آکیهابارا جمع کنید تا ببینید کسی سوزوکی رو دیده یا نه.
تیم ۳ مسئول توکیو دوم میشه—
یه حادثه به این بزرگی برای ایستگاه نوگاتا اولین باره.
البته به جز اون یه رسوایی.
آه، 'رسوایی شرم‌آور'.
آره.
من به هر قیمتی که شده هویت واقعی سوزوکی رو فاش می‌کنم.
نمی‌ذارم ایسه همه اعتبار رو به نام خودش بزنه.
داری گوش می‌دی؟
اگه فکرشو بکنی،
من اساساً کسی بودم که اونو کارآگاه کردم.
یعنی، اطلاعاتی که من گرفتم—
تو خیلی غرغرو و رو مخی.
فقط زیادی جوگیر نشو و برامون دردسر درست نکن.
کی داره برای کی دردسر درست می‌کنه؟
اگه خونه سوزوکی نزدیک اون نوشیدنی ‌فروشی باشه،
احتمال زیادی هست که اونجا هم بمب کار گذاشته باشن.
رئیس، نباید اول ساکنین اطراف رو تخلیه کنیم؟
موافقم.
و اگه کاملاً اشتباه کرده باشی چی؟
اگه بی‌دلیل تخلیه‌شون کنیم و باعث وحشت بشیم چی؟
بدتر از اون، اگه یه انفجار رخ بده
تو محل تخلیه چی؟
کی مسئولیتشو به عهده می‌گیره؟!
تو!
فکر کردن رو به ما بسپارید.
شماها فقط دهنتون رو ببندید و پاهاتون رو به کار بندازید.
مشکلی پیش اومده؟
نه...
خیله خب، همه تیم‌ها، حرکت کنید!
بله، قربان!
فایده نداره.
اون تو دوربین‌های امنیتی اطراف نوشیدنی ‌فروشی ضبط شده،
اما تا الان، حرکاتش قبل از اون کاملاً...
یا با دقت ازشون دوری کرده،
یا فوق‌العاده خوش‌شانسه.
ما چاره‌ای نداریم
جز اینکه به تحلیل دوربین‌های نومابوکورو ادامه بدیم.
داری به ما می‌گی بدون پشتیبانی این کارو بکنیم؟
خب، فعلاً همون کاری رو می‌کنیم که ایزوتسو می‌گه.
هرچند تودوروکی‌کون شاید نیاز داشته باشه یکی واقعاً بمیره تا انگیزه بگیره...
بس کن.
دیگه هیچ‌وقت همچین حرف احمقانه‌ای نزن.
SSBC ستاد مرکزی در حال حاضر
غرق در تحلیل دوربین‌های آکیهابارا و دومه.
بابت معطل کردنتون عذر می‌خوام.
اصلاً.
فقط باید به سوال قبلی بله یا نه جواب بدم، درسته؟
کاملاً درسته.
جواب نه هست.
فهمیدم.
با هاسبه یوکو-سان آشنا بودید؟
خودم جزئیات رو نمی‌دونم.
اما مقاله‌ای که اونو معروف کرد رو خوندم.
شما هم از این مجله‌های شایعات می‌خونید، کارآگاه؟
بله، می‌خونم.
و این سوال پنجم رو به پایان می‌رسونه.
به نظر میاد اونجا از من بهتر عمل کردید.
سوزوکی‌سان.
میشه شما هم به سوالات ما جواب بدید؟
ها؟
اگه فقط من جواب بدم، ناعادلانه است.
نظرتون چیه؟
جالب به نظر میاد.
اون کسی بود که حتی برای انتقال به ستاد مرکزی هم بهش پیشنهاد شده بود.
با این حال، هیچ علاقه‌ای به بالا رفتن از رده‌ها نداشت.
بلکه، هدفش تو زندگی به نظر می‌رسید که زیردست‌هاشو بالا ببره.
ببخشید که می‌پرسم، اما شما هم، رئیس تسوروکو؟
بله. به لطف حمایت اون.
دقیقاً به همین خاطر بود که احساس خیانت کردم.
من بیشتر از هر کس دیگه‌ای اونو محکوم کردم.
و سه ماه بعد، اون جلوی یه قطار تو ایستگاه آسایا پرید.
خانواده هاسبه-سان چی شدن؟
شنیدم طلاق گرفتن.
یه زن و دو بچه.
فقط محض احتیاط، اونا رو هم بررسی کنید.
رویکه سان...
ما اینجا نیروی کافی نداریم.
واقعاً فکر می‌کنی اونجا ارتباطی به سوزوکی داره؟
تا وقتی که احتمال وجود داره، باید پیگیریش کنیم.
شما و کیومییا سان تقریباً یک ساعته که با سوزوکی گیر افتادید.
دارید به جایی می‌رسید؟
فعلاً داریم موفق می‌شیم شب آرومی رو حفظ کنیم.
نمی‌دونم این یه بازیه یا یه تست روانشناسی،
اما تا کی می‌خوای بازی کنی؟
اگه شما نتونید وادارش کنید حرف بزنه،
من می‌تونم به جاتون ادامه بدم.
اولویت اینه که جزئیات شخصی‌شو مشخص کنیم.
برای اینکه کل این پرونده رو بفهمیم، باید بفهمیم اون کیه.
در مورد اون شک دارم.
حالا که فکر می‌کنم،
هاسبه هم طرفدار دراگونز بود.
اوه؟ به خاطر این معروف بود؟
تنها کسایی که می‌دونستن من بودم، و احتمالاً تودوروکی.
تودوروکی شریک هاسبه بود.
خانواده‌هاشون با هم صمیمی بودن.
تودوروکی سان هم تو اون رسوایی دست داشت؟
رئیس تسوروکو، لطفاً تودوروکی سان رو آماده باش نگه دارید.
تودوروکی؟
نمی‌خوام اینو بگم،
اما به عنوان یه بازپرس، اون درجه سه است.
آه، بله، این واقعاً مهم نیست. فقط محض احتیاط.
پس لطفاً اول اینو ازت بپرسم.
شما چوهای کنسروی خریدید،
و جایی زندگی می‌کنید که می‌تونید پخش بیسبال رو تماشا کنید.
پول رو از کجا آوردید؟
اصلاً یادم نمیاد.
درست مثل آدرس خونه‌ام،
هیچی یادم نمیاد.
فهمیدم.
پس خونه‌تون تو نومابوکوروئه؟
معمولاً اگه کسی میره نوشیدنی فروشی، میره به یکی نزدیک، درسته؟
اوه، خدای من...
ممکنه...
قربانی‌ای که توش گیر افتاد...
فوت کرده؟
این ششمین سوالتونه؟
بله، همینطوره، همینطوره.
بسیار خب.
درست می‌گید.
همسر زوجی که تو انفجار نزدیک گنبد گیر افتادن...
اون تازه فوت کرده.
می‌دونستم! فکر می‌کردم ممکنه اینطور باشه.
چون، کارآگاه، ناگهان شدیدتر شد.
چی شد؟
نفرتتون نسبت به من.
می‌تونم بفهمم، می‌بینید.
از وقتی که به دنیا اومدم، زندگیم رو با ترس گذروندم،
همیشه سعی می‌کردم حالات چهره اطرافیانم رو بخونم.
پس، منم می‌تونم شما رو مثل یه کتاب باز بخونم، کارآگاه.
حالا نوبت منه.
خانواده دارید؟
من هیچ خانواده‌ای ندارم.
دنبالشون گشتن بی‌فایده‌ست.
حتی اگه این قیافه احمقانه رو تو تلویزیون نشون بدید،
مطمئنم هیچ‌کس جلو نمیاد.
اما وقتی که شما موضوع بحث بشید،
مردم ناگهان از ناکجاآباد پیدا می‌شن
تا در مورد اینکه چه جور بچه‌ای بودید حرف بزنن،
یا چه جور شخصیتی داشتید.
با اینکه من واقعی رو نمی‌شناسن.
اما برعکس من، شما خیلی مرتب و منظمید، کارآگاه،
مطمئنم همیشه محبوب بودید.
من فقط دارم روی درون خسته‌کننده‌ام سرپوش می‌ذارم.
من همیشه یه مدل پیراهن می‌پوشم.
آروم نمی‌شم مگر اینکه گیره کراواتم دقیقاً ۱۵ سانتیمتر از یقه‌ام فاصله داشته باشه.
هر دو هفته یه بار میرم آرایشگاه.
اینا همش روی دیگه یه عقده حقارته.
تازه موهاتون رو کوتاه کردید؟
وسواس به آراستگی شخصی
اغلب به دیگران هم سرایت می‌کنه.
من یه زیردست دارم.
اون عالیه، اما کفش‌های کتونی نامناسب می‌پوشه سر کار.
همین تنها برای من غیرقابل بخشودنه.
هر چقدر هم بهش بگم،
انگار دارم با دیوار حرف می‌زنم. بچه‌های این دوره...
سوزوکی سان، موهاتون.
نوک‌هاش کاملاً یکدست کوتاه شده.
یه حرفه‌ای براتون انجامش داده؟
خب که چی اگه انجام دادم؟
چیز عجیبی توش هست؟
نه، اصلاً.
فقط فکر کردم شاید امروز
یه روز خاص برای شما بوده، سوزوکی سان.
همین.
لطفاً، سوال هفتم.
می‌تونم...
اول برم دستشویی؟
عملاً، قصدش برای بمب بعدی چیه؟
ممکنه درست وسط حرف زدنتون منفجر بشه؟
غیرممکنه.
هدفش خود عمل تخریب نیست.
هدفش اثبات خود به دنیاست.
اثباتی از توانایی‌هاش.
فهمیدم.
ول کردن یه مبارزه عادلانه یعنی شکست.
حتماً اینطوری فکر می‌کنه.
فقط خواستم بدونی...
هر چقدر هم که بگردم،
بازی به اسم 'نه دم' هیچ جا پیدا نمی‌شه.
این آقا رو می‌شناسی؟
اگه بشناسم چیزی بهم می‌رسه؟ جایزه یا همچین چیزی؟
اوه، نه، خیلی متاسفم. ما نمی‌تونیم همچین کاری بکنیم.
چی؟ مسخره‌ست.
ببخشید. می‌شه لطفاً ضبط کردن رو تموم کنید؟
مطمئنم که اجازه داری از پلیس‌ها موقع کارشون فیلم بگیری، نه؟
هی رفیق. بس کن.
اینطوری با یه شهروند محترم حرف می‌زنی؟
امم، ویدیویی که الان داشتی ضبط می‌کردی.
این عکس هم توش افتاده بود، درسته؟
این در واقع قراره یه مشکل باشه.
باید مراحل رسمی رو طی کنیم تا مجبور شی پاکش کنی.
چه دردسری.
باشه، پاکش کردم.
خب، این شخص رو می‌شناسی؟
اگه می‌شناختم، می‌گفتم.
زود باش برو از یکی دیگه بپرس.
کاش توالت اتاقش منفجر می‌شد.
موافقم.
امم، ما تو سوال هفتم بودیم.
شوهر اون زوج هنوز زنده‌ست؟
فعلاً.
پس، اگه من مجرم شناخته بشم،
اون شوهر حتماً می‌خواد منو بکشه.
اگه نه، یعنی اون واقعاً زنشو دوست نداشته.
اصلاً این معنی رو نمی‌ده.
چنین منطق پوچی وجود نداره.
انتقام و عشق با هم برابر نیستن.
واقعاً اینطوره؟ واقعاً؟ واقعاً؟ واقعاً؟
اگه قانون اجازه انتقام می‌داد،
و همسر شما، کارآگاه،
مورد تجاوز قرار می‌گرفت و به طرز وحشیانه‌ای کشته می‌شد...
شما انتقام می‌گرفتید، نه؟
- کافیه. - اوه، نه، نه.
لطفاً آروم باشید.
اگه اینطوری عصبانی بشی، من می‌ترسم
و حس ششمم از کار می‌افته.
الان ساعت چنده؟
آه، این که سوال هشتم نیست.
تقریباً ساعت ۲:۰۰.
ربع سوم ساعت گاو، همونطور که می‌گن.
دقیق‌تر بگم، از ۲:۰۰ تا ۲:۳۰ رو اینطوری می‌گن.
مطمئن باشید.
هنوز اتفاق نیفتاده.
اگه سوالی از من ندارید، کارآگاه، بالاخره وقت سوال هشتمه.
بالاخره داریم وارد مرحله آخر می‌شیم.
آماده‌اید؟
لطفاً با دقت گوش کنید.
از شیب بالا می‌ری، به شهر نگاه می‌کنی،
و می‌بینی که مردم دارن بیسبال تماشا می‌کنن.
یه بازی تایگرز قراره شروع بشه.
بریم.
حالا که صحبت از اسم تیم‌های بیسبال حرفه‌ای شد،
فکر نمی‌کنی یه ترکیبی از موجودات قوی و ضعیف هست؟
اژدهاها که خیلی قوی به نظر می‌رسن.
سوزوکی‌سان.
خب، در مقایسه با پرستوها یا کپورها.
ولی موجودات خیالی بهتر نیستن؟ مثل ققنوس یا پگاسوس.
یا یه مینوتور، باحال‌تر نیست؟
حالا که صحبتش شد، ژاپن هم یه
هیولا داره که بدن گاو و صورت انسان داره.
- سوزوکی‌سان! - کیومییا‌سان.
می‌گن انسان‌ها هر چیزی که قابل خوردن بوده رو خوردن،
ولی من تعجب می‌کنم که هیولاها و یوکای‌ها چه مزه‌ای دارن.
فکر می‌کنی کدوم قسمت‌هاشون خوشمزه‌ست؟
استیک دامن هم خوبه، ولی شخصاً،
دوست دارم زبونش رو امتحان کنم.
تو یه رستوران یاکینیکو.
تو شهری که داری بهش نگاه می‌کنی،
یه رستوران یاکینیکو هست.
دود غلیظی ازش بلند می‌شه.
ولی با دقت بیشتر،
اون یه رستوران یاکینیکو نیست.
عجیبه. باید به زودی برسه.
بعد، الهام بهت دست داد.
آها، فهمیدم. 'کلمات خدا فقط برای مادر و فرزندن؟'
پس به خاطر همینه که از اونجا دود بلند می‌شه.
Now then, where is the smoke rising from?
صبر کن.
می‌شه یه کم با جزئیات بیشتر بهم بگی؟
هوم، متاسفم، ولی این کار سخته.
آسمون همیشه دمدمی‌مزاج، می‌بینی.
با بالا بردن انگشتاش، سرنخ‌ها رو واضح کرد.
اولین انگشت رو کی بالا برد؟
وقتی گفت 'تایگرز'.
یه بازی تایگرز قراره شروع بشه.
یه بازی تایگرز.
ببر. تورا...
تورانومون؟
گفت: 'یه بازی تایگرز قراره شروع بشه.'
کلمه 'شروع' احتمالاً زمان انفجار رو نشون می‌ده.
زمان؟ ببر؟
دوازده شاخه زمینی.
منظورت مثل سگ و میمونه؟
بله. سیستم قدیمی زمان‌سنجی
که ۲۴ ساعت رو به بخش‌های دو ساعته تقسیم می‌کنه و هر بخش به اسم یه حیوون زودیاک نام‌گذاری شده.
اون قبلاً ساعت ۲ صبح رو به عنوان «ساعت گاو» بازنویسی کرده بود. اون هم احتمالاً یه سرنخ بود.
ربع سوم ساعت گاو، همونطور که میگن.
ساعت ببر.
آره. ساعت ببر از ۳ تا ۵ صبح هست.
نقطه دقیق وسطش ساعت ۴ صبحه. احتمالاً اون موقع زمان انفجاره.
دفعه بعد کی انگشتشو بالا برد؟
حالا که حرفش شد، ژاپن هم یه
هیولا داره که بدن گاو و صورت انسان داره.
کودان.
صورت انسان روی بدن گاو.
یه یوکای که میگن بلایا رو پیش‌بینی می‌کنه.
اون داره خودشو بهش نسبت میده.
سومین مورد مطمئناً خیلی ساده‌تره.
اون در مورد یاکینیکو و اینکه دلش می‌خواد زبون بخوره حرف زد.
زبون میشه «شیتا»، پس...
«کودان» و «شیتا».
کودانشیتا؟
مسخره‌ست.
زمان انفجار ساعت ۴ صبحه. مکانش هم جایی در کودانشیتا.
این بازی بچه‌هاست!
فقط یه بازی با کلمات.
اینکه آدم همینطوری قبولش کنه، فقط...
سادگیه.
اینطوری بود که تودوروکی-سان، سوزوکی رو توصیف کرد.
هم بازی با کلمات و هم اشاره کردنش به سرنخ‌ها با انگشت‌هاش...
خود سادگیه.
اون داره ما رو مسخره می‌کنه،
مثل بچه‌ای که یه بزرگسال رو اذیت می‌کنه.
«با این کله‌های گنده‌تون،»
«ببینم می‌تونید معمای کوچیک منو حل کنید.»
واقعاً به این مطمئنی؟
این بازی نیست.
اگه تفسیر و راه‌حل منطقی‌تری داری،
لطفاً ما رو روشن کن.
مشکل سرنخ چهارمه.
هنوز معنی «کلمات خدا فقط برای مادر و فرزندن؟» رو نمی‌فهمم.
به عنوان یه جمله معنی نمیده.
«کامی نو کوتوبا وا هاها تو کو نومی کا» کلمات خدا...
واقعاً باید قسمت «آسمان همیشه دمدمی‌مزاج است» رو نادیده بگیریم؟
اون خودشو به عنوان آسمان یا خدا نمی‌بینه.
خودکم‌بینی، فن بیانشه.
تن!
نه آسمان، بلکه...
تن... مثل علائم نگارشی؟
یه پالیندرومه.
«علائم نگارشی دمدمی‌مزاجن.» یعنی اگه حذفشون کنیم...
اونوقت از عقب و جلو دقیقاً یه جور خونده میشه.
یعنی چی؟
نه خدا، بلکه کاغذ.
کلمات روی کاغذ که به زودی میرسن، و یه پالیندروم.
روزنامه.
فقط یه مرکز توزیع روزنامه تو کودانشیتا هست.
پاره‌وقت؟
آره، برای مصاحبه اومده بود.
خب، بدون وقت قبلی اومده بود.
گفت گواهینامه نداره، پس...
دارم بهت میگم یه توضیح بده—
داره ترند میشه!
پشتیبانی این، پشتیبانی اون.
می‌خوایم تا ابد کار کنیم؟
هوشیار باشید.
ممکنه غیر از بمب ساعتی، تله‌های دیگه‌ای هم کار گذاشته باشن.
اگه در حین انجام وظیفه بمیریم، دو درجه ترفیع می‌گیریم.
رویای تو برای بالا رفتن از نردبان ترقی به حقیقت می‌پیونده.
من فقط نمی‌خوام از نردبان ترقی بالا برم. می‌خوام کارآگاه بشم.
- من برمی‌گردم به جستجوی داخل. - فهمیدم.
چی شده؟
معمولاً چند تا موتور تحویل دارن؟
حدود ۱۰ تا، شاید؟
کوجیماچی ۳ به ستاد مرکزی.
موتور ۳ در موقعیت ۳B پیدا شد.
پیک تحویل‌دهنده در امان است. درخواست تیم خنثی‌سازی بمب—
شما که با موتور جلوتر هستید، لطفاً توقف کنید.
راننده ۸۱۲۲.
لطفاً کنار بکشید و توقف کنید.
ببخشید، میشه از موتور فاصله بگیرید؟
بریم!
اطاعت!
ستاد مرکزی به همه واحدها.
از جعبه موتور ۱ که در موقعیت ۱A پیدا شد،
یک بسته مشکی کشف شد.
تیم خنثی‌سازی بمب آن را به عنوان مواد منفجره تأیید کرده است.
بله...
نوگاتا ۱ به ستاد مرکزی. آیا با راننده موتور ۴ تماس برقرار شده؟
ستاد مرکزی به نوگاتا ۱. تا این لحظه، تماسی برقرار نشده است.
هیچ تضمینی نیست که سوزوکی فقط روی یه موتور بمب گذاشته باشه.
فهمیدم.
ستاد مرکزی به نوگاتا ۱. وقتشه. عقب‌نشینی کنید.
چی؟
ما هنوز ۳ دقیقه وقت داریم.
توقف کن، نوگاتا ۱!
اونجاست.
اونجاست!
داره می‌پیچه!
ها؟ کجا رفت؟
وایسا!
- فرار کن! - یابوکی-کون!
از موتور دور شو! حرکت کن!
سالاد، شمارش معکوس!
۱۵ ثانیه!
کودا؟
ده، نه، هشت، هفت...
اون احمقا!
پنج...
سه، دو...
عمل نکرد، آره؟
آخ.
ببخشید.
تلاش خوبی بود.
خفه شو، احمق.
ترکیبش استون پراکسیده. فیوزش هم باروت سیاه.
در اصل، همون چیزایی که تو ترقه پیدا می‌کنی.
چاشنی هم از یه گوشی اعتباری استفاده می‌کنه.
یه مکانیزم خیلی ساده بر اساس تایمر.
دقیقاً نمی‌تونی از داروخونه بخریش،
ولی با اینترنت و یه کم خلاقیت، جمع‌آوری موادش آسونه.
حدود ۲۵۰ گرم TATP پیدا کردیم.
چند کیلو شکر یا نمک می‌تونی تو خونه‌ت نگه داری؟
اگه بخوای، می‌تونی به راحتی ده‌ها کیلو جا بدی، نه؟
یعنی عجیب نیست اگه مجرم این مقدار رو داشته باشه.
مواد و روش‌هاش به راحتی قابل تحقیقه و خریدش هم مقرون به صرفه‌ست.
بعدش فقط مسئله آزمایش کردنه.
و تلاش نتیجه می‌ده.
بالاخره، خدای علم برای همه یکسانه.
ممنون که زودتر نجاتمون دادی.
به زور به موقع رسیدیم،
همه‌ش به خاطر نصیحت‌های زیرکانه شما بود، تودوروکی‌سان.
نه.
خب، اگه یارو فقط در این سطح باشه،
دور بعدی رو من می‌برم.
بالاخره وقت کنفرانس مطبوعاتیه.
البته، اینکه وجود سوزوکی رو فاش کنن یا نه،
احتمالاً تا آخرین لحظه مورد بحث قرار می‌گیره.
حتی با وجود یه مظنون در بازداشت، نتونستن جلوی انفجارها رو بگیرن.
به خاطر بی‌کفایتی‌شون تکه پاره می‌شن و ممکنه به یه رسوایی بزرگ تبدیل بشه.
بدتر از اون، اگه لو بره که اون در ایستگاه نوگاتا بازداشت شده،
ممکنه به شورش منجر بشه.
این یه اشتباه بزرگتر از وضعیت هاسبه‌سان خواهد بود.
تودوروکی‌سان.
می‌تونید لطفاً برید خانواده هاسبه‌سان رو ببینید؟
هاسبه... الان اسمش ایشیکاوا آسوکا‌سانه.
چرا من؟
شاید حاضر باشه با شما ملاقات کنه، نه؟
شما تنها کسی تو نیرو بودید که از هاسبه‌سان دفاع کردید.
اولین برداشت شما از سوزوکی... من واقعاً خیلی قبولش دارم.
رو شما حساب می‌کنم.
تلفات صفر.
از همکاری شما سپاسگزاریم.
اگه کمکی کردم، خوشحال‌تر از این نمی‌شم.
چرا برای مصاحبه شغلی پخش روزنامه رفتی؟
تقریباً همین موقع دیروز، ساعت ۷ صبح،
شما از مرکز توزیع روزنامه در کودانشیتا بازدید کردید.
برای یه کار پاره وقت مصاحبه کردید، و همونجا رد شدید.
چون گواهینامه نداری.
این حقیقت داره؟
به موتورهای پخش که بیرون پارک شده بودن نگاه کردی و پرسیدی:
'نگران نیستید که دزدیده بشن؟'
بمب روی موتور بود؟
فکر می‌کنی من گذاشتمش؟
نذاشتی؟
هوم، ولی این عجیب نیست؟
اگه ساعت ۷ صبح بررسی کردم، کی گذاشتمش؟
شما حتی زودتر گذاشتیدش.
دیروز، فقط برای اینکه مطمئن بشی پیدا نشده، اونجا رفتی.
یه توضیح منطقی.
واقعاً.
به جز این واقعیت که من اصلاً یادم نمیاد.
بازدید شما از اونجا یه واقعیت غیرقابل انکاره.
هوم، این یعنی...
یهو دلم خواست کار کنم و سعی کردم یه کار پیدا کنم.
کافیه.
فقط باید به سوال هشتم جواب بدم، درسته؟
بله، درسته.
ازتون پرسیدم، نه؟
'دود از کجا بلند می‌شه؟'
مکانش کودان-
نه.
جواب نده.
باید بازی رو طولانی‌تر کنیم.
سوزوکی‌سان، نظری ندارم.
سوال هشتم رو دوباره بپرس.
کارآگاه، شما یه سوال بپرسید.
انفجار بعدی بعد از ساعت ۹ه. درسته؟
چی باعث می‌شه اینطور فکر کنی؟
با توجه به اینکه چنین تله‌های پیچیده‌ای گذاشتی،
محاله که خودت نخوای از این نمایش لذت ببری.
حداقل، این چیزیه که زیردستم می‌گه.
وای، خوشحالم که شمایید، کیومیا‌سان.
شما رو دست کم گرفتم.
انفجار بعدی احتمالاً ساعت ۱۱ه.
اگه حس ششمم درست بگه.
به شما اعتماد می‌کنم.
در مورد حوادث انفجار نزدیک آکیهابارا رادیو کایکان،
تقاطع شرقی توکیو دوم،
و موتور پخش روزنامه در کودانشیتا،
بر اساس شرایط صحنه و اقلام باقی‌مانده،
ما اینها رو به عنوان یه سری بمب‌گذاری‌های زنجیره‌ای و قتل بررسی می‌کنیم.
ما به طور کلی-
لحظه‌ای عذر می‌خوام.
تهدید بمب‌گذاری بعدی رسید.
اگه میشه، لطفاً مکان رو هم حس کن.
لطفاً اینقدر عجله نکن.
بذار یه کم بیشتر حرف بزنیم.
درباره چی؟
کیومیا-سان،
واقعاً درسته که همه زندگی‌ها برابرن؟
تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
معلومه که نه.
یعنی اگه منو با نخست‌وزیر مقایسه کنی، هیچ‌کس فکر نمی‌کنه ما برابر باشیم.
جایگاه اجتماعی و ارزش زندگی فرق داره.
ولی همه جا چیزای مشابه می‌بینی، نه؟
تو مدرسه، سر کار.
همه مشغول رتبه‌بندی ارزش زندگی بقیه هستن.
دقیقاً به خاطر همینه که قوانین و سیستم‌ها وجود دارن.
ولی قانون هیچ‌وقت منو نجات نداد.
جامعه و سیستم‌هاش منو کاملاً نادیده گرفتن و هیچ توجهی بهم نکردن.
چه تو یه گودال می‌مردم، چه قاتل سریالی می‌شدم،
هیچ ربطی به اونا نداشت.
خدا، بودا، حتی گیاهان و درختان...
همه‌شون منو کاملاً نادیده می‌گیرن.
ولی در مورد بی‌خانمان‌ها می‌دونی، نه؟
اونا ناگزیر مورد تحقیر قرار می‌گیرن.
دلایل مختلفی داره،
ولی اساساً به خاطر اینه که بوی بد می‌دن.
و راستش، منم قبلاً یکی از اونا بودم.
'پتانسیل' کلمه قشنگیه.
ولی کلمه بی‌رحمی هم هست، نه؟
چون چیزیه که فقط کم و کمتر میشه.
خب، وقتی همچین وقتایی پیش میاد،
فقط الکل می‌نوشی،
و به خواب میری.
ولی اخیراً یه چیزی اذیتم می‌کنه.
روزها، از بیرون خونه...
شروع کردم به شنیدن آوازهای پرانرژی.
حتماً یه مهدکودک یا کودکستان ساخته شده.
با اینکه فقط می‌خواستم بخوابم...
همش صدای آواز رو می‌شنیدم.
پس... پس...
بعضی وقتا فکر می‌کنم...
'هی بچه‌ها، میشه...'
'لطفاً ساکت باشید؟'
تو عوضی...
درسته که دیگه ذره‌ای پتانسیل برام نمونده،
ولی هنوز اشتهای جنسی سالمی دارم.
البته، با توجه به سنم،
اخیراً انگیزه‌ام به طور محسوسی کم شده.
با این حال، گاهی اوقات...
یه شب ملایم و یه شب وحشی...
دو شب متفاوت از راه می‌رسن.
شب تکرار میشه.
همیشه پنج‌شنبه‌ها.
عقل و غریزه متضاد به نظر میان، ولی یه موجودیت واحد رو تشکیل می‌دن، نه؟
با این حال، نمی‌تونی هر دو رو همزمان انتخاب کنی.
'کسی که دنبال دو تا خرگوش بدوه، هیچ‌کدوم رو نمی‌گیره.'
یه ضرب‌المثل دیگه هم هست،
'کوه درد زایید و موش به دنیا آورد.'
ولی جداً، چرا موش‌ها اینطوری هجوم میارن؟
جیک‌جیک، جیک‌جیک.
اسب‌ها چقدر آرومن.
فقط آروم کنار آخور می‌ایستن، مرتب کنار دروازه صف کشیدن.
مهم اینه، کیومیا-سان،
که آیا می‌تونی درست انتخاب کنی یا نه.
- بچه‌ها. - کیومیا-سان.
هدف‌ها بچه‌ها هستن.
بمب‌ها تو یه مهدکودک یا کودکستان کار گذاشته شدن؟
احتمالاً اشتباه نمی‌کنی.
کیومیا-سان!
نه. هنوز یه چیزی کمه.
چیه؟
معما مطرح شده. فقط باید حلش کنیم.
غیرممکنه.
اینطوری می‌بازیم.
تو می‌تونی.
فقط تو می‌تونی. حلش کن.
می‌دونی چند تا مهدکودک و کودکستان تو توکیو هست؟
مکان رو مشخص نکردی؟
یویوگی.
شب تکرار میشه.
همیشه پنج‌شنبه‌ها.
دو شب تکرار میشه...
پنج‌شنبه.
دستور تخلیه رو به همه مکان‌های مربوطه صادر کنید!
مدارس ابتدایی و راهنمایی رو امن کنید!
مدارس آزاد و مهدکودک‌ها رو هم!
بله قربان!
تو مدارس آزاد رو مدیریت کن.
باشه!
ترسیدی؟
نه، نترسیدم.
یه حادثه مثل این برای همه اینجا اولین باره.
اگه اشتباه کنیم، جان شهروندان بی‌گناه از دست میره.
ولی هنوز باید یه تصمیم بگیریم.
در بدترین حالت، من مسئولیت رو به عهده می‌گیرم.
لازم نیست نگران باشی.
کیومیا-سان، الان این مهم نیست.
پس از چی ناراضی هستی؟
معما کاملاً حل نشده! ناقصه!
فکر نکن هر کلمه‌ای معنی داره.
ولی!
کارش همین پیچونده‌کاریه.
گول سوزوکی رو نخور.
پلیس شهری داره به طور گسترده درخواست اطلاعات می‌کنه
و تحقیقات عمومی رو شروع کرده.
کمی بعد از اون، موتور منفجر شد.
هیچ کس آسیب ندید، حتی پیک موتوری.
فهمیدم.
من میرم گزارش رو آماده کنم، شما اینجا صبر کنین.
فهمیدم.
اگه قهرمان این شکلی باشه، روحیه همه خراب میشه.
میگی قهرمان، ولی سرپیچی از دستور بود.
اگه تو اونجا نبودی،
اون پیک موتوری حتماً می‌مرد.
اونا درست حسابی ارزیابیت می‌کنن.
یه درخواست کمک تازه رسید.
می‌خوان بری یویوگی.
واکامیا ۳ به ستاد مرکزی.
مهدکودک هوزوکی، تخلیه کامل شد.
ستاد مرکزی، دریافت شد.
انگشت اول کجاست؟ کجا بلندش کرد؟
کجا، کجا، کجا، کجا؟
یه چیزی رو از دست دادم.
داره ما رو امتحان می‌کنه.
کیومیا-سان.
باید خودت رو آماده کنی.
فوری، فوری.
ایستگاه شیبویا ۲ به ستاد مرکزی.
یک بسته که گمان می‌رود حاوی مواد منفجره باشد
در حیاط پشتی مهدکودک یویوگی آکبونو پیدا شد.
فوری، فوری. ستاد مرکزی، دریافت شد.
نه، هنوز تموم نشده.
نترس، ایسه-سان.
ها؟ ترس؟
دست از مسخره‌بازی بردار، عوضی.
تو یه مغز متفکر بزرگ نیستی.
تو فقط یه منحرفی
و یه قاتل.
خیلی متاسفم.
ایسه-سان، لطفاً عصبانی نباش.
می‌خوای با من کنار بیای، درسته؟
آره، دقیقاً.
چون تو یکی از معدود آشناهای منی، ایسه-سان.
و تو به خاطر من در مورد مینوری-چان ساکت موندی.
پس حرف بزن.
تو بی‌خانمان بودی.
چطور یهو سر از جایی درآوردی که می‌تونی پخش بیسبال ببینی؟
اگه جواب بدم، برات اعتبار میشه، ایسه-سان؟
آره.
وقتی بی‌خانمان بودم، یه دوست پیدا کردم.
به نظر می‌رسید که اراده‌ای برای زندگی نداره،
اما وقتی ازش مراقبت کردم، کم‌کم باهام صمیمی شد.
منم تنها بودم، واسه همین خیلی با هم جور شدیم.
خب بعدش چی؟
اون شخص قبل از من یه جا برای زندگی پیدا کرد.
و کمی بعد، اومد دنبالم.
پس تو با اون شخص زندگی می‌کردی.
آدرس؟
اگه می‌خوای کنار بیای، جواب بده.
اوه، نه، امم...
قـ قبل از اون، یه چیز دیگه یادم اومد.
چی؟
جایی که گوشیم رو گم کردم.
گوشیت؟
آره... ولی، توش، امم...
کلی عکس خجالت‌آور هست که نمی‌خوام کسی ببینه.
اگه همینجوری بمونه، بالاخره مصادره میشه،
و پلیس اونا رو می‌بینه، مگه نه؟
پس، می‌خوام قبل از اینکه این اتفاق بیفته، اونا رو پاک کنی.
اگه این کارو بکنی، امم... همه چیز رو بهت میگم، ایسه-سان.
کجاست؟
اگه برات اعتبار میشه، ایسه-سان، بهت میگم.
ولی می‌دونی، تو این دنیا آدمای بزدل بی‌شرمی هستن
که اعتبار بقیه رو می‌دزدن، مگه نه؟
متاسفم، ولی نمی‌تونم از اینجا برم.
پس، لطفاً از کسی که بهش اعتماد داری بخواه، ایسه-سان.
همین الان، همینجا بهشون زنگ بزن.
نه.
اگه مچمو بگیرن که دارم یواشکی زنگ می‌زنم...
فقط من و تو اینجاییم، ایسه-سان.
جای دیگه‌ای برای گشتن مونده؟
اتاق پشتی.
فهمیدم.
سالاد، اشکالی نداره اگه یه لحظه برم؟
دل‌درد یا چیزی؟
یه سرنخ محکم در مورد سوزوکی پیدا کردم.
از کی؟
شاید بتونیم گوشیش رو پیدا کنیم.
ها؟ باید به بالادستی‌ها بگی...
این اطلاعات تایید نشده‌ست. اول می‌خوام خودم تاییدش کنم.
اگه گوشی رو پیدا کنیم، می‌تونیم هویتش رو بفهمیم.
باشه.
یه دونه بهت بدهکارم.
اما،
باید منم با خودت ببری.
نوگاتا ۱ به ستاد مرکزی.
افسر ارشد یابوکی و من داریم میریم تا در صحنه بمب‌گذاری کمک کنیم.
ستاد مرکزی، دریافت شد.
ها؟
از نظر فنی، دروغ نیست، درسته؟
جدی میگی، تو...
یه یاکینیکوی خیلی گرون بهم بدهکاری.
اینه.
ما اینو تحویل می‌گیریم.
یادت میاد صاحبش چه شکلی بود؟
یه کم چاق بود، کلاه دراگونز سرش بود...
این شخص بود؟
آه، ممکنه شبیه اون باشه...
ممنون از همکاریتون.
آه، صبر کن.
اگه چاشنی باشه چی؟
نکته خوبیه.
نکته خوبیه... نزدیک بود.
خب، حداقل یه نتیجه‌ای ازش گرفتیم.
آره.
ها؟
راستش.
تو اخبار بود،
واسه همین از دخترم هم پرسیدم،
ولی گفت نمی‌شناسدش.
فهمیدم.
واقعاً بابت این موضوع احساس بدی دارم.
به خاطر هاسبه...
فکر کردن به مشکلاتی که برای همه ایجاد کردیم، قلبمو به درد میاره.
ما چای نمی‌خوریم.
نه، ولی...
بالاخره یه فنجون چای هم مجانی نیست.
حیف ماست.
گذران زندگی سخته، مگه نه؟
هی.
خب، طبیعتاً.
درست بعد از مرگ هاسبه،
یه درخواست غرامت از شرکت راه‌آهن دریافت کردیم.
مبلغی بود که همه چیز رو تیره و تار کرد.
از وقتی گزارش‌های روزنامه‌های زرد منتشر شد،
شب و روز رسانه‌ها دنبال ما بودن.
دختر و پسرم حتماً خیلی خجالت کشیدن.
با این حال، ما باور داشتیم که همه اینها یه جور اشتباهه.
مقاله درسته.
متاسفم.
من یه انسان شرم‌آورم.
سلام.
ببخشید که مزاحمتون شدم وقتی سرتون شلوغه.
هاسبه-سان
قبلاً سرگرمی‌های غیرعادی یا چیزی داشت؟
چند روز بعد از اون،
اون جلوی قطار پرید، و...
کاش اون چند روز رو تردید نمی‌کردم
که مدارک طلاق رو بدم...
حداقل، ما کاملاً بی‌پول نمی‌شدیم.
اگه قرار بود بمیره،
کاش یه گوشه‌ای تنها خودش رو دار می‌زد.
مامان.
متاسفم، میو-چان.
کارمون اینجا تموم شد؟
الان باید دخترم رو برسونم سر کار.
من می‌تونم با قطار برم.
من می‌رسونمت.
ببخشید، ولی شغل میو-سان چیه؟
اون استایلیسته.
منم قبلاً یه کار مشابه انجام می‌دادم.
اون همیشه بهم می‌گفت که اونم می‌خواد همچین کاری انجام بده.
تاتسوما-کون الان کجاست؟
تاتسوما از خونه رفت، و...
شما اطلاعات تماسش رو دارید؟
نه...
راستش، خانواده ما
یه بار کاملاً از هم پاشید.
از هم پاشید؟
میو-چان تنها کسی بود که دوباره سر پا شد.
تنها دلیلی که من می‌تونم اینجا زندگی کنم
به خاطر اونه.
من هیچ‌وقت اینو نفهمیدم،
ولی چرا یه روزنامه زرد باید یه پلیس گشت معمولی رو هدف قرار بده؟
آیا کسی اتفاقی اونو دیده بود
که داره تو صحنه جرم 'اون کار رو می‌کنه'؟
هاسبه-سان به یه کلینیک روانپزشکی مراجعه می‌کرد.
دکتر اونجا اطلاعات رو لو داد تا پول دربیاره.
شما حتماً خیلی در موردش می‌دونید.
من بودم که اول از همه پیشنهاد دادم بره مشاوره.
ها؟
من دیدمش.
به شرطی که مشاوره بگیره،
من قول دادم که ساکت بمونم.
ولی در نهایت،
این به ضررش تموم شد.
ولی چرا همچین بیانیه‌ای دادید؟
اون در چندین صحنه جرم کارهای نامناسبی انجام می‌داد، درسته؟
کارهای هاسبه-سان کل نیروی پلیس رو بی‌اعتبار کرده.
نظرتون در مورد هاسبه-سان چیه؟
نمی‌تونم بگم که احساسش رو درک نمی‌کنم.
یعنی به عنوان یه افسر پلیس، شما این نوع رفتار رو تأیید می‌کنید؟
اون...
آدرس فعلی ایشیکاوا تاتسوما رو پیدا کردیم.
بمب یویوگی با موفقیت پیدا شد.
واقعاً؟ خوشحالم که می‌شنوم.
ولی کیومییا-سان، برای ساعت ۱۱ هنوز یکم زوده؟
تقریباً وقتشه.
ولی حتی اگه بمب‌هایی هم باشن که هنوز پیدا نکردیم،
همه مراکز تخلیه رو تموم کردن.
عالیه.
همین انتظار رو ازت داشتم.
با این حساب، سه انفجاری که حس ششمت پیش‌بینی کرده بود،
بعد از آکیهابارا تموم شد.
دوم سیتی، کودانشیتا و یویوگی.
هوم. واقعاً تموم شدن؟
سوزوکی‌سان.
می‌خوای به این بازی ادامه بدی، یا با وقار شکست رو قبول کنی؟
شکست؟ ولی «نه دم» هنوز تموم نشده.
اشکالی نداره بذارم تو اون بازی رو ببری.
از این حرفای سردت بدم میاد.
من حتماً شکل قلبت رو حدس می‌زنم.
فهمیدم.
پس سؤال آخرت رو بپرس.
نه.
قبل از اون، سؤال هشتم من هنوز جواب داده نشده.
پس لطفاً در مورد اون صحبت کن.
من تمام این مدت داشتم صحبت می‌کردم.
کیومییا‌سان.
سنجاق کراواتت کجه.
آها.
یویوگی ۳ به قرارگاه مرکزی.
رسیدیم به پارک یویوگی. تلفات زیاد.
قرارگاه مرکزی، دریافت شد.
اینجا آتش‌نشانی گروه ۶ه، رسیدیم به محل.
چندین نفر افتادن.
انفجار نزدیک دروازه جنوبی پارک یویوگی اتفاق افتاد!
لطفاً کمک کنید!
میزان خسارت چقدره؟!
یه آشپزخونه خیریه اونجا بود.
حدود ۳۰ بی‌خانمان
و داوطلب که اونجا جمع شده بودن، تو انفجار گیر افتادن.
ظاهراً تلفات زیادی هست!
خیلی خوشحالم که بچه‌ها نبودن.
فقط یه مشت مفت‌خور بودن که دنبال غذای مجانی می‌گشتن.
از همون اول داشت بهش اشاره می‌کرد.
آدمایی که به آشپزخونه خیریه نیاز دارن، زندگی تو پارک.
اشاره دوم بچه‌ها بودن. سومیش یویوگی.
و آخریش
این بود که زندگی چه کسانی رو نجات بدیم.
موش به شمال اشاره می‌کنه، اسب به جنوب.
مهدکودک شمال بود. دروازه جنوبی دقیقاً برعکسه.
موش‌های جیغ‌جیغو همون بچه‌های مهدکودک بودن.
اسب‌هایی که آروم کنار دروازه صف کشیده بودن و غذا می‌خوردن—
اونا همون بی‌خانمان‌ها بودن.
«کسی که دنبال دو تا خرگوش بدوه، هیچ‌کدوم رو نمی‌گیره.»
بهت گفتم، نه؟
مهم اینه، کیومییا‌سان،
که بتونی درست انتخاب کنی.
این سؤال آخره.
الان...
خیالت راحت شد؟
کیومییا‌سان...!
کیومییا‌سان!
داری فکر می‌کنی «خوشحالم که بچه‌ها قربانی نشدن»، نه؟
و تو همونی هستی که گفتی همه زندگی‌ها برابرن!
کیومییا‌سان.
این...
شکل قلب توئه.
ممنون، کیومییا‌سان.
خوش گذشت.
خب، حریف بعدی من کیه؟
بعدی؟
درسته.
تو می‌خوای شهروندهای خوب رو نجات بدی، نه؟
پس اون قسمت «سه تا دیگه» دروغ بود؟
معلومه که نه.
از آکیهابارا تا اینجا دور اول بود.
یعنی الان وارد دور دوم می‌شیم.
آه، البته، ام...
من فقط چیزی رو که حس ششمم بهم میگه، منتقل می‌کنم.
فوراً سه برانکارد اضافه کنید!
مردی پشت چادر دچار ایست قلبی شده!
اینجا دروازه جنوبی پارک یویوگیه.
ما از پلیسیم!
هی، یه لحظه صبر کن.
اشکالی نداره، اشکالی نداره.
این چه بوییه؟
یه مشاور جوون
داشت یه عالمه سؤال بی‌ارزش
مستقیم از روی یه کتابچه ازم می‌پرسید،
واسه همین من...
آخرش بهش گفتم یه کلاهبرداره.
درست همونطور که گزارش‌ها می‌گفتن...
من اون کارها رو
بارها و بارها انجام داده بودم.
مشاوره گرفتم،
ولی بی‌فایده بود.
هاسه‌به‌سان؟
این احتمالاً
آخرین باره،
پس می‌خوام همه اینو بشنوید..
این ویدئو...
نمی‌دونم برای کیه؟
قوی باش...
شاید خانواده‌اش؟
می‌خوام زنده بمونی.
چرا یه همچین ویدیویی اینجا داره پخش میشه؟
این چیزیه که من فکر می‌کنم...
یابوکی‌کون، بریم.
یه مشکلی اینجاست.
از ته قلبم.
بارها و بارها سعی کردم پدر خوبی باشم...
اما...
هی، حالت خوبه؟
ها؟
سالاد، نزدیک نشو.
ها؟
من به اندازه کافی دیدم از—
یابوکی‌کون.
یابوکی‌کون!
یابوکی‌کون.
یابوکی!
بیدار شو!
حق نداری بخوابی!
یابوکی‌کون.
فوری، فوری. نوگاتا ۱ به اداره پلیس.
انفجار در یک اقامتگاه در ایکجیری، منطقه ستاگایا.
نخست‌وزیر زخمی شده.
درخواست کمک فوری و امداد پزشکی!
- کسی اونجاست؟! - من اینجام!
این چیه؟
بی‌خیال اون، کمکم کن!
نمی‌خوای اینجا بشینی؟
تو هم تمام این مدت می‌خواستی با من حرف بزنی، نه؟
'منم می‌خوام با این مرد حرف بزنم.'
داشتی فکر می‌کردی، 'من خیلی بهتر می‌تونم باهاش کنار بیام.'
می‌دونستی، نه؟
که کیومییا-سان نمی‌تونه با من کنار بیاد.
که بالاخره گند می‌زنه.
لطفاً برای یه لحظه ساکت باش.
تو باید ادامه بدی.
می‌دونی که نمی‌تونم انجامش بدم، نه؟
آره، می‌دونم.
خب...
فقط یه مسئله سازگاریه.
اما تو هنوزم بهتر از هر کس دیگه‌ای هستی که داره تلاش می‌کنه.
به بالادستی‌ها اطلاع بده.
درخواست دستورالعمل کن.
داری بهم میگی از پروتکل پیروی کنم؟
وگرنه مثل من می‌شی.
کار من اینجا تمومه.
منتظر اقدام انضباطی می‌مونم.
فکر می‌کنی اشکالی نداره مردم بمیرن تا وقتی که ما از پروتکل پیروی می‌کنیم؟
چی؟
اگه یکی اونور خیابون مورد حمله قرار بگیره،
فقط وایمیستی و نگاه می‌کنی چون چراغ قرمزه، طبق پروتکل؟
اگه تو نمی‌تونی انجامش بدی،
من انجامش می‌دم.
لطفاً با من همکاری کن.
بله.
تو یویوگی چه گندی زدی؟ یه شکست بزرگه.
داری منو جایگزین می‌کنی؟
اگه می‌خوای تسلیم شی، باشه.
اما کاری می‌کنم مسئولیتش رو به عهده بگیری.
به من بسپارید، قربان.
کاری می‌کنیم بشکنه.
نه...
ما تنها کسانی هستیم که می‌تونیم کاری کنیم بشکنه.
قربان.
رویکه.
شروع کنیم، سوزوکی-سان.
وقت نابودی هیولاست.
تو آدم بی‌ادبی هستی، نه؟
من رویکه هستم.
راستی، منظورم از 'هیولا'، طبیعتاً مجرم بود.
هیچ کس به جز بمب‌گذار هیچ دلیلی برای عصبانی شدن نداره.
تو یه احمقی که نیاز داری اینقدر درک مطلب برات توضیح داده بشه؟
عالیه، واقعاً عالیه.
طعنه‌هات حسابی شکوفا شده.
اما واقعاً این خوبه؟ من کسی هستم که حس ششمش رو داری بهش تکیه می‌کنی.
این رو به عنوان روش سلام کردنم در نظر بگیر.
حالا، دور دوم رو شروع کنیم.
اگه بتونیم همه بمب‌ها رو پیدا کنیم، من برنده می‌شم.
و در همین حین، کل ماجرای این پرونده رو هم فاش می‌کنم.
مثل اینکه از قبل شروع شده. دور دوم.
تو ایسه-سان رو بازی دادی، نه؟
بازی دادمش؟
سوزوکی، عوضی!
بله، چی شده؟
من همه چیز رو لو می‌دم!
اگه اونا یه دختری به اسم مینوری رو بررسی کنن،
هویت واقعی تو رو فاش می‌کنن!
مینوری کیه؟
ها؟
یا بهتر بگم،
تو کی هستی؟
کیومییا-سان...
من...
اشتباه قضاوت من بود.
افسر ارشد یابوکی...
خیلی متاسفم.
فهمیدم. برو صورتت رو بشور.
بله، قربان.
تو واقعاً ناجوانمردانه بازی می‌کنی، نه، تاگوساکو-سان؟
ناجوانمردانه؟ من؟
اوه، لطفاً دست از شوخی بردار.
نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی،
و من کوچک‌ترین ایده‌ای ندارم که منظورت چیه.
اطلاعات مدام در حال به‌روز شدنه.
خونه‌ای که توش انفجار شد، یه خونه اشتراکی بود.
مثل اینکه کلی تجهیزات آزمایشی توش بوده.
رویکه!
اشکالی نداره.
پنهان کردنش از اون فایده‌ای نداره.
بیا در موردش رک باشیم. رک.
درسته، تاگو-چان؟
من مشکلی با این همه صمیمیت ندارم.
انگار بهترین دوستای همیم.
بالاخره از آشنایی با من پشیمون میشی.
اونقدر که حتی شب‌ها هم نتونی بخوابی.
منتظرشم.
آه، به احتمال زیاد پسر هاسبه تو انفجار مرده.
و شهادت‌هایی هست که میگن اون حتی قبل از انفجار هم مرده بوده.
تسلیت میگم.
با هم زندگی می‌کردید؟
ها؟
افسر ارشد یابوکی به اون خونه اشتراکی رفت چون تو راهنماییش کردی، درسته؟
پس طبیعیه که فرض کنیم تو و پسر هاسبه، تاتسوما، با هم ارتباط دارید.
داری چی میگی؟
این انفجار دور دومه؟ یعنی یه دور دیگه مونده؟
کی میدونه؟
شاید ظهر اتفاقی بیفته؟
بالاخره برنامه زمانی تو خیلی دقیقه.
انگار... همه حرکات ما رو کاملاً محاسبه کردی.
علاوه بر این، تو می‌دونستی که تودوروکی-سان جایگزین میشه، نه؟
می‌دونستی که یه تیم تخصصی مثل ما کار رو به دست می‌گیره،
و از اون به عنوان اهرم فشار استفاده کردی تا تو رو جابجا نکنن.
دقیقاً چی میخوای بگی؟
شاید تاتسوما، که با پلیس آشناست، بهت مشاوره داده؟
بعد از خودکشی پدرش،
تاتسوما از خودش بی‌خود شد و خانواده‌اش رو ترک کرد.
نمیدونم کجا زندگی می‌کرد؟
شاید به طرز شگفت‌انگیزی، پارک یویوگی بود.
و از طریق اون، تو شروع کردی به زندگی تو اون خونه اشتراکی.
فکر نمی‌کنی این یه استنتاج خیلی خوبیه؟
با فرض اینکه من بمب‌گذارم،
میگی من با این تاتسوما همدستم؟
ممکنه.
طرفدار دراگونز بودن رو هم از هاسبه‌ها قرض گرفتی، درسته؟
تو کشتیش؟
چرا باید تاتسوما-سان رو بکشم؟
من همین الان این قسمت رو برات حل می‌کنم.
هوم، دارم یه کم احساس ناخوشی می‌کنم.
فکر نمی‌کنم حس ششمم کار کنه.
اشکالی نداره.
حتی اگه یه بمب منفجر بشه؟
آره. واقعاً برام مهم نیست.
آدما هر زمان و هر مکانی میمیرن.
اشتباه می‌کنم؟
فکر نمی‌کنی ظهر یه انفجار اتفاق میفته؟
فکر نمی‌کنم.
اگه اینطور بود، تو منو به چالش می‌کشیدی، درسته؟
در بهترین حالت، هر اتفاقی که ظهر بیفته، یه پیش‌نمایش بی‌ارزشه.
تا جایی که ممکنه سروصدا به پا می‌کنی، و بعدش رویداد اصلی شروع میشه.
این یه سناریوی نوشته شده توسط یه نویسنده درجه سه است.
تو...
همه ازت متنفرن؟
نمیدونم.
من معمولاً نقش آدم خوبه رو بازی می‌کنم.
اینطوره.
راستی، تا حالا خواستی کسی رو بکشی؟
من خواستم.
البته که خواستم.
هر روز بهش فکر می‌کنم.
چرا این کارو نمی‌کنی؟
مطمئنم راهی رو بلدی که گیر نیفتی، درسته؟
چون دردسره.
ارزش دردسرش رو نداره.
پس دلیل تو این نیست که "قتل اشتباه و شیطانیه"؟
آه، این اون جوابی بود که می‌خواستی؟
روش تو برای به هم ریختن قطب‌نمای اخلاقی کسی روی من کار نمی‌کنه.
تو واقعاً عالی هستی.
حتی تو یه موقعیت مثل این،
هیچ تردیدی نداری، و هیچ رحمی.
رویکه است.
ر-و-ی-ک-ه.
احساس می‌کنم...
یه مردی که به هیچ جا نمی‌رسه
و یه مردی که بیش از حد باهوشه—
شاید به یه جای یکسان برسن.
تو و من...
شاید نزدیک‌تر از اون چیزی باشیم که فکر می‌کنی.
ظهر شد.
تو یه آشغال به تمام معنایی.
در پاسخ به این سری بمب‌گذاری‌ها،
انتظار میره که نخست‌وزیر به ملت درباره نحوه واکنش کشور به وضعیت، سخنرانی کنه.
گفتن درمان پای چپش تموم شده.
اما شدت انفجار دنده‌هاش رو هم شکسته...
به اندام‌های داخلیش آسیب رسونده...
و پرده گوشش پاره شده...
کارآگاهان ستاد مرکزی دارن توضیح میخوان.
برگرد به صحنه.
من الان نمی‌تونم اینجا رو ترک کنم...
متاسفم.
منم یه چیزی تو ذهنم سنگینی می‌کنه.
در مقایسه با یابوکی که پا رو تله گذاشت،
بدن ایشیکاوا تاتسوما خیلی بیشتر آسیب دیده بود.
این قطعاً غیرطبیعیه.
«آه... سلام به همگی.»
«از آشنایی باهاتون خوشبختم. اسم من سوزوکی تاگوساکو هست.»
امروز ظهر، این ویدئو همزمان پخش شد
برای حساب‌های شبکه‌های اجتماعی، وبلاگ‌ها، ایستگاه‌های تلویزیونی و رادیویی که با دقت انتخاب شدن،
مجلات و ناشران روزنامه.
این یه هشداره به همه‌تون. من تو توکیو بمب کار گذاشتم.
خیلی، خیلی زیاد بمب کار گذاشتم.
وقتی یه شرط خاص برآورده بشه، اونا بدون هیچ رحمی منفجر میشن.
ممکنه یه ثانیه دیگه باشه، یا شاید ده سال دیگه.
این تروریسم بی‌هدف نیست.
حکم بر اونایی صادر میشه
که بعد از یه غربالگری دقیق انتخاب شدن.
بی‌خانمان‌ها کشته میشن. چون بو میدن.
زن‌های باردار کشته میشن. چون فضای زیادی رو اشغال می‌کنن.
فمینیست‌ها کشته میشن. چون مغرورن.
خارجی‌ها کشته میشن. چون همه‌شون یا گنگسترن یا جاسوس.
افراد با سابقه کیفری کشته میشن. چون به هر حال دوباره جرم مرتکب میشن.
سالمندان کشته میشن. چون مزاحمن.
مجردای اشرافی کشته میشن.
چون قصد تولید مثل ندارن.
به همین دلیل، خانواده‌های سه نفره کشته میشن.
چون به اندازه کافی تلاش نمی‌کنن.
خانواده‌های پر از خوشبختی هم کشته میشن.
چون بدبختی باید تقسیم بشه.
ثروتمندان کشته میشن. چون قابل حسادتن.
وکلای حقوق بشر کشته میشن. چون متکبرن.
سیاستمداران کشته میشن. چون همه چیز تقصیر شماست.
در آخر، من مجبورم اینو بخونم.
من عامل این حادثه نیستم. من توسط عامل تهدید شدم.
عامل یه استاد هیپنوتیزمه،
و حافظه‌ام قراره بعد از این کاملاً پاک بشه.
این پایان پخش سوزوکی تاگوساکو از ایستگاه پلیس نوگاتا در ناکانو هست.
خداحافظ و به امید دیدار.
انگار اینو مخصوصاً برای رسانه‌ها و اینفلوئنسرها فرستاده.
این خطر وجود داره که مردم به ایستگاه نوگاتا حمله کنن.
شوخی می‌کنی؟
تودوروکی‌سان، من دارم برمی‌گردم.
من کاری رو که باید انجام بدم، انجام میدم.
«این یه هشداره به همه‌تون. من تو توکیو بمب کار گذاشتم.»
«خیلی، خیلی زیاد بمب کار گذاشتم.»
«وقتی یه شرط خاص برآورده بشه...»
بمب؟ اون الان گفت بمب؟
این یعنی چی؟
- باورنکردنیه. - وای، اگه این واقعیت داشته باشه...
- هی، این ترسناک نیست؟ - خیلی ترسناکه.
- این دیوانگیه. - هی، این فقط...
- من میخوام به اشتراک بذارمش. - اون فقط میخواد جلب توجه کنه، نه؟
بازدیدای این سر به فلک نکشیده؟
بعد پلیس اومد خونه‌م و گفت: «این آقا رو می‌شناسی؟»
- این چیه؟ - این دیوونگی نیست؟
- چندش‌آوره، نه؟ - چه پیرمرد ترسناکی.
این واقعیه؟
خب، به ما ربطی نداره.
«سالمندان کشته میشن. چون مزاحمن.»
«مجردای اشرافی کشته میشن.»
«این پایان پخش از ایستگاه پلیس نوگاتا در ناکانو هست.»
«خداحافظ و به امید دیدار.»
اینم یه راهنمایی برای معمای توئه؟
اگه اون ویدئو واقعیت داشته باشه، پس منم قربانی‌ام.
چون عامل مجبورم می‌کرد بخونمش.
چه مزاحمتی.
و گذشته از این، من واقعاً هیچی یادم نمیاد.
چون حافظه‌ام پاک شده بود.
گیر افتادن توسط ایستگاه نوگاتا کار خودت بود، نه؟
این اراده من نبود. من توسط هیپنوتیزم کنترل می‌شدم.
مصاحبه روزنامه و جا گذاشتن گوشیت هم همینطور؟
چه راحت.
یه نفر به اسم یاماواکی رو می‌شناسی؟
کی می‌دونه؟
پس کاجی چی؟
من اصلاً اونا رو یادم نمیاد.
اونا هر دو اسم بازیکنان دراگونز هستن.
معمولاً اگه این اسم‌ها رو با هم بشنوی،
اونا رو به بیسبال ربط نمیدی؟ اگه طرفدار باشی، البته.
آه، اونا قطعاً بازیکنن. حافظه‌ام یه کم مبهم بود.
حتماً هیپنوتیزم بوده.
خب، هر چی.
اونا هر دو ساکن اون خونه مشترک بودن.
اونا رو طبقه بالا مرده پیدا کردن.
انگار شناسایی شدن.
راستی، ظاهراً هر دو با خوردن سم مردن.
پس، شاید خودکشی بوده؟
اگه اونجا زندگی می‌کردی، حتماً اونا رو می‌شناختی.
یادم نمیاد.
آه، مجبورم کردن فراموش کنم.
آه، تئوری همدستی؟
این حادثه یه کار تیمی بود.
توسط اونایی که تو خونه مشترک زندگی می‌کردن برنامه‌ریزی و اجرا شده.
اگه اینطوری فکر کنیم، خیلی چیزا منطقی میشه.
یکی از مرده‌ها، کاجی،
قبلاً تو اون مرکز توزیع روزنامه تو کودانشیتا کار می‌کرده.
ما تازه اینو فهمیدیم.
در مورد آشپزخونه خیریه تو پارک یویوگی، اون تویی، تاگو-چان.
تو قبلاً اون اطراف زندگی می‌کردی، نه؟
ارتباط با آکیهابارا و دوم سیتی هم ممکنه به زودی پیدا بشه.
رهبر یکی از اون سه نفره.
تو چیزی بیشتر از یه سرباز پیاده نیستی.
چه داستان مزخرفی.
ولی سخته که نتونم کامل انکارش کنم.
بالاخره، من تو ویدئو هستم.
رهبر ایشیکاوا تاتسوماست.
اینجا بود که من رأی می‌دادم.
اون دانش ساخت بمب رو داشت،
و حتی گواهینامه کار با مواد خطرناک رو هم داشت.
علاوه بر این، اون محقق یه شرکت لوازم آرایشی بود.
محل کارش به همه جور چیزی دسترسی داشت.
اینکه اون تنها کسی بود که منفجر شد، خیلی معنی‌داره.
اوه، ببخشید، تاگو-چان.
مثل اینکه نه یاماواکی و نه کاجی
اصلاً تو تیم دراگونز نیستن.
همه اطرافیانت
همیشه به نظرت احمق اومدن، نه؟
دوستات، عشقت، پدر و مادرت، خواهر و برادرات، معلمای مدرسه.
همیشه بهشون از بالا نگاه کردی.
مثلاً، فرض کن یه دکمه جلوته.
اگه این دکمه رو فشار بدی، یه بمب روی یه شهری تو دنیا می‌افته.
خیلی‌ها می‌میرن.
ولی در عوض، تو یه عالمه پول گیرت میاد.
و تازه، حتی اگه دکمه رو فشار ندی،
بمب بازم می‌افته.
اگه اینطور بود، تو دکمه رو فشار می‌دادی.
بدون هیچ تردیدی.
و اگه مردم قراره به هر حال بمیرن،
تو با خودت می‌گفتی بهتره پول رو برداری و ازش برای کمک به قربانی‌ها استفاده کنی.
و حتی اگه مردم تو رو محکوم می‌کردن و منطقت رو دیوانگی می‌دونستن،
تو فقط از حماقتشون تعجب می‌کردی.
تو فکر می‌کنی هر کسی که پشت اخلاقیات توخالی قایم شده،
خیلی بدتر از کسیه که از روی حرص خالص دکمه رو فشار می‌ده!
مگه نه؟!
چون تو باور داری
که خودخواهی ذات واقعی انسانه.
تو دنیایی که اینقدر خسته‌کننده و پر از دروغه...
تو ازش دست کشیدی، نه؟
واسه من تصمیم نگیر.
من به اندازه تو بدبین نیستم.
فکر نمی‌کنم دنیا کاملاً ناامیدکننده باشه.
وقتی این پرونده تموم بشه...
می‌خوام یه کاسه استیک گوشت خوک بخورم.
و مثل مرده‌ها بخوابم.
همین برای ادامه دادن من کافیه.
تو هیچی شبیه این نداری؟
حداقل یه چیز
که برات عزیزه؟
اون کلاه...
شاید.
یه کلاه؟
خیلی وقت پیش،
وقتی مردم به این کچلی می‌خندیدن...
یه رفیق مهربون بهم دادش.
یه کلاه دراگونز.
باهاش چیکار کردی؟
آخرش گم کردمش.
قصد داشتم تا ابد بپوشمش...
فقط فکر کردم... 'بی‌خیال'.
ساعت یکه.
بیشتر هست، نه؟
ویدئو.
قسمت دوم داره، درسته؟
راجع به دکمه‌ای که قبلاً گفتم...
یه آدمی که فشار دادن دکمه رو توجیه می‌کنه، هرگز تصور نمی‌کنه
احتمال اینکه یه بمب
روی سر خودش بیفته.
تو می‌خوای همه رو با خودت پایین بکشی.
بر اساس بازدیدهاست؟
اوه، سلام به همگی. من سوزوکی تاگوساکو هستم.
- این دیوانگی نیست؟ - دوباره اونه.
اوه، دعا می‌کنم این ویدئو هرگز عمومی نشه.
چون این ویدئو طوری برنامه‌ریزی شده که پخش بشه
همین که پخش ویدئوی قبلی به یه حد مشخصی برسه.
با نتیجه‌گیری شروع می‌کنم.
به لطف هر کلیک شما،
هدف با موفقیت به دست اومده.
بنابراین، به خاطر شما، بمب‌ها منفجر میشن.
چی...
به خاطر ما؟
- باید پاکش کنیم. - ها؟ باید؟
من رفتم.
اوه، از الان به بعد، بمب‌ها همه جای توکیو منفجر میشن.
فکر کنم پیدا کردنشون غیرممکنه. هیچ جای امنی نیست.
به جز یه جا: ایستگاه پلیس نوگاتا تو منطقه ناکانو.
و من تنها راه متوقف کردن بمب‌ها رو بهتون میگم.
اونم اینه که منو بکشید.
با این کار، دستگاه اصلی که تو بدنم کار گذاشته شده، خاموش میشه.
و یه پیام به مجرم واقعی که منو هیپنوتیزم کرده.
وقتی هیپنوتیزم از بین بره،
من همه چیزو به پلیس میگم.
اون ویدئو دروغه.
ربط دادن اون به تعداد بازدیدها برای فرستادن سیگنال به چاشنی‌ها...
تقریباً مطمئناً ممکن نیست.
می‌خوای بمیری؟
شوخی می‌کنی حتماً.
من قصد دارم عمر طبیعیم رو زندگی کنم.
حتی اگه کسی بخواد بهم حمله کنه،
شما ازم محافظت می‌کنید، نه؟
همگی با هم ازم محافظت می‌کنید...
همونجا بمون، ایسه-سان.
کتک زدنش فقط خوشحالش می‌کنه.
اون بالاخره یه مازوخیست به تمام معناست.
تو چی؟
تو فقط تونستی با زرنگی از کنارش رد شی. همین.
تفسیرهایی که فقط سطح قضیه رو نشون میده،
یه سری توضیحات که مثلاً زرنگ‌بازی درآوردی...
تو حتی یه اینچ هم از جعبه کوچیک منطق امنت بیرون نیومدی!
ایسه.
چرا دقیق‌تر به من نگاه نمی‌کنی؟
حداقل کیومیا-سان داشت این کارو می‌کرد.
و اون کارآگاه جوون اونجا هم همینطور.
سخنرانیت تموم شد؟
ما الان داریم آساگایا رو می‌گردیم.
کجاست اونجا؟
اگه تاتسوما همدست باشه، قطعاً اینجارو هدف قرار میده.
جایی که پدرش که بهش احترام می‌ذاشت خودکشی کرد.
خب، پیداش کردین؟ بمب رو.
تازه شروع کردیم به گشتن. هنوز کلی وقت هست.
از کجا می‌دونی؟
چون بعدی ساعت ۴ هست.
اوه، تو هم حس ششم داری؟
چون اون ساعتیه که هاسبه جلوی قطار پرید.
بمب تو آساگایاست.
سوال اینه که کجا قایمش کرده؟
سطح امنیت تو سال‌های اخیر خیلی بالا رفته، پس گذاشتن...
سوزوکی!
کودا؟
می‌کشمت. می‌کشمت!
همونجا وایسا!
لهت می‌کنم!
این!
همینه.
این چیزیه که می‌خواستم.
خشم! نفرت! قصد کشتن!
این خانم جوان منو می‌خواد.
آیا خوشبختی بزرگتری از این هست؟!
ممنونم.
ممنو...
خانم، ببخشید.
من الان ارضا شدم.
کارآگاه، من به هیچ وجه اعتراف نمی‌کنم.
محاکمه رو برای ده‌ها سال طولانی می‌کنم.
همه مردم دنیا
تا ابد از من متنفر میشن، مگه نه؟
ولی شماها از من محافظت می‌کنید.
قانون هم از من محافظت می‌کنه، مگه نه؟
کیومیا-سان.
سوزوکی.
اگه از من خوشت نمیاد، به اون بگو.
نفرتی که ازش گرفتی رو بهش برگردون.
غیر از آساگایا، کجاها انفجار رخ میده؟
همه جا.
همه ایستگاه‌های خط دایره‌ای توکیو.
همه‌شون.
سوزوکی!
- سوزوکی رو تحویل بده! - هی، سوزوکی رو تحویل بده!
منم اینجا قایم کن، هی!
با اینکه با هم زندگی می‌کردیم...
فقط حدود یه ماه بود.
تاتسوما یاماواکی و کاجی رو با خودش آورد،
ولی اون پسرا دیوونه بودن.
سر یه سیگار منو تهدید می‌کردن.
اگه دوباره سیگار بکشی می‌کشمت.
ببخشید.
اگه دوز کشنده رو حساب نکنی و برنامه ریزی نکنی، فقط شکست می‌خوری.
تزریق مستقیم به رگ مطمئن‌تره.
این بیش از ۵۰ درصد احتمال مرگ داره.
بدون شک.
در حالی که مرغ سوخاری می‌خوردن،
درباره لذت‌بخش‌ترین راه‌های مردن بحث می‌کردن.
کاجی یه روزنامه‌رسان بود.
می‌دونی شغل یاماواکی چی بود؟
گفت اونم تو کار تحویل بود،
ولی جزئیاتشو نمی‌دونم...
چرا از اون خونه مشترک رفتی؟
تاتسوما مطرحش کرد.
گفت می‌خواد یه نفر دیگه رو هم با خودمون زندگی کنه.
ها؟ یه بی‌خانمان؟
دلم براش می‌سوزه.
دفعه بعد میارمش اینجا.
صاحب‌خونه قطعاً اجازه نمیده.
اجازه نمی‌گیرم.
از صاحب‌خونه مخفی نگه می‌داری؟
فکر کردم اوضاع داره خیلی دیوونه‌وار میشه.
یه بی‌خانمان که دلش براش سوخته بود؟
پس اونا بمب‌گذارن، درسته؟
هنوز نمی‌تونم بهت بگم.
آه، درسته، درسته. اشکالی نداره، اشکالی نداره.
اما...
فکر نمی‌کنم آکیهابارا کار اونا بوده باشه.
حتماً این اطلاعات رو به اشتراک بذار.
بله.
نظرت در مورد آکیهابارا چیه؟
چون کاجی یه اوتاکوی انیمه بود
که عاشق آکیهابارا بود، پس اونو منفجر نمی‌کنن؟
نمی‌تونم با اطمینان بگم.
میشه اینطور استدلال کرد که همین نوع دلبستگی
دقیقاً دلیل این کارشون بود.
نظرت در مورد اتفاقی که برای کودا افتاد چیه؟
اون به عنوان یه افسر پلیس خام و بی‌تجربه‌ست.
خام و احمق.
من با کودا یا یابوکی خیلی صمیمی نیستم.
اما...
شکی نیست که اونا رفیقای منن.
پس...
نمیتونی بگی...
نمیفهمی اون چه حسی داشت.
ها؟
خودمم نمیفهمم.
وانمود میکنم چیزی ندیدم.
البته به شرطی که مشاوره بگیری.
با این حال...
فکر میکنم شما یه افسر پلیس فوق‌العاده‌ای، هاسبه‌سان.
نمیخوام گذشته‌ای که با تحسین شما گذروندم، از بین بره.
نظر شما درباره هاسبه‌سان چیه؟
نمیتونم بگم که حسش رو درک نمیکنم.
درباره این جمله که 'نمیتونم بگم حسش رو درک نمیکنم'.
نظر شما در موردش چیه؟
این موضوع در حال حاضر تحت بررسیه.
متاسفانه نمیتونیم در موردش اظهار نظر کنیم.
چرا از هاسبه‌سان دفاع کردم؟
چرا همچین حرفی زدم؟
هاسبه‌سان...
اون یه رفیق بود.
برای من، اون تنها رفیقی بود...
که ارزش داشت بخاطرش از خط قرمز رد شم.
عدالتی که تمام عمرش ازش دفاع کرده بود...
نمیخواستم کاملا نادیده گرفته بشه.
خانواده‌اش هم حتماً رنج کشیدن.
و ایشیکاوا تاتسوما هم به اون حال و روز افتاد.
اینجا ستاد امنیته.
همه سطل‌های زباله اطراف خروجی جنوبی ایستگاه آسایا بررسی شد.
هیچ مورد غیرعادی نبود.
اندازه بمب مصادره شده چقدر بود؟
تقریباً به اندازه یه جامدادی بزرگ بود.
نخست وزیر زخمی شده. درخواست کمک فوری و امداد پزشکی!
کسی اونجاست؟!
من اینجام!
یاماواکی تو بخش تحویل کار میکرد، درسته؟
اون مرد قبلی همین رو گفت.
به محض اینکه ایمنی تایید شد،
عملیات رو از سر میگیریم!
بازرسی محوطه ایستگاه تموم شد.
داخل کانال‌های کولر چی؟
اونا هم بررسی شدن.
لوله‌های فاضلاب توالت؟
اونا هم بررسی شدن.
صف اصلا تکون نخورده!
معذرت میخوام. عصبانیتتون رو درک میکنم.
تیم میدانی درخواست دستور لغو تخلیه رو داره.
بگو منتظر بمونن.
بمب قطعا اونجاست.
تا حداقل ساعت ۴ هیچ مسافری رو راه ندید.
تمام تلاشم رو میکنم.
قبل از اون یه جواب بهمون بده.
لطفا از لغو دستور تخلیه در آسایا خودداری کنید!
بر اساس چی؟
مجرم بدون شک آسایا رو هدف قرار میده.
این رو میدونم!
واسه همین ترتیبات رو دادم!
اما هیچ بمبی پیدا نشد!
حتما چیزی رو از دست دادن!
شماها تو یویوگی گند زدین!
میگی هر ایستگاهی تو توکیو رو فقط بخاطر حرف سوزوکی خالی کنم؟!
من دارم این تماس رو ضبط میکنم.
اگه اتفاقی بیفته،
شما هم مسئول خواهید بود.
حرومزاده...
بهتره آماده باشی که جواب پس بدی.
لطفا تا آخرین لحظه باهاشون مذاکره کن.
برو پایین و با مردم سروکله بزن.
چی؟
مگه من تعلیق نشده بودم که اینجا بمونم—
به وضعیت نگاه کن.
پر از شهروندای وحشت‌زده‌ست.
خب، میخوای چیکار کنی؟
ها؟
ول میکنی، یا ادامه میدی؟
داشتن زیردست‌هایی مثل تو
باعث میشه زخم معده بگیرم.
کارآگاه.
رویکه هستم!
دیگه کافی نیست؟
فکر کنم به اندازه کافی تلاش کردی.
لطفا منتظر بمونید.
بله.
آه، این تودوروکیه.
بمب تو آسایا ممکنه داخل یه قوطی یا بطری پلاستیکی باشه.
داخل بطری پلاستیکی؟
یاماواکی پیک یه شرکت نوشیدنی بود.
تایید کردیم که اون دستگاه‌های فروش خودکار رو پر کرده بود.
یاماواکی‌کون! ممنون از زحماتت.
اون گفت که برای اون ایستگاه هم تحویل کالا انجام میداد.
احتمالا یاماواکی اون اولین نوشیدنی فروشی رو هم حین کار شناسایی کرده.
از این بابت ممنونم.
این رویکه هستم.
ماده منفجره داخل یه دستگاه فروش خودکاره.
میتونه تو یه قوطی نوشیدنی یا یه بطری پلاستیکی باشه.
بازیابیش به موقع غیرممکنه.
همه پرسنل، فورا صحنه رو تخلیه کنید—
دستور تخلیه ایستگاه آسایا لغو شد.
لغو شد؟
گیت‌ها رو دوباره باز می‌کنیم!
لطفاً آروم حرکت کنید!
لطفاً آروم حرکت کنید.
آره. همین الان یهو خبر رسید که...
چون امنیت برقرار شده، دوباره شروع به کار می‌کنیم.
اوه، خدای من.
دوباره باختی.
فهمیدم.
یه دایره.
همه ایستگاه‌های خط دایره‌ای توکیو...
یعنی خط یامانوت، آره؟
شین‌باشی، نیپوری، سوگامو، ایکه‌بوکورو، شینجوکو، شیبویا...
گوتاندا، شیناگاوا. همه‌شون دارن منفجر می‌شن.
من باختم.
تبریک می‌گم، سوزوکی تاگوساکو.
با این کار، اسم تو تو تاریخ ثبت می‌شه.
این حرفا رو به خودت برمی‌گردونم.
تو واقعاً یه چیزی هستی، کارآگاه.
اگه تو بودی،
نمی‌تونستی این حادثه رو خیلی بهتر مدیریت کنی؟
خب، احتمالاً می‌تونستم.
ولی نمی‌کنم.
محاله که این کارو بکنم.
چرا نه؟
چون خسته‌کننده‌ست.
هر کسی می‌تونه دنیا رو نابود کنه.
جلوگیری از نابودی خیلی سخت‌تره،
و خیلی هم باارزش‌تره.
واسه همینه که من...
اینجا وایسادم.
تازه، راستش دارم فکر می‌کنم...
'نمی‌تونستی خیلی بهتر مدیریتش کنی؟'
منظورت چیه؟
چرا اسم ایستگاه‌های منفجر شده رو به یه معما تبدیل نکردی؟
چون نمی‌تونستی، درسته؟
چون اونا هیچ‌وقت بهت نگفتن.
چرا تو رو از کل نقشه بی‌خبر نگه داشتن؟
دلیلش ساده‌ست.
چون هیچ‌وقت تو رو یه رفیق حساب نکردن.
با این حال،
تو می‌خواستی این حادثه رو مال خودت کنی.
چرا؟
خب...
کار من اینجا تموم شد.
به زودی از طرف بالادستی‌ها از کارم معاف می‌شم.
هی، کارآگاه.
رویکه هستم.
نمایش اصلی الان شروع می‌شه.
دور سوم.
هنوز اون بیرون هست، می‌دونی.
بمب نهایی.
یه شعر همین الان به ذهنم رسید.
یه شعر؟
'در قلب همه انسان‌ها...'
'یه زندانی زندگی می‌کنه،'
'که از غم آه می‌کشه.'
فهمیدم.
خیلی ممنون.
اون پسری بود که باهاشون تو خونه مشترک زندگی می‌کرد.
قبل از اینکه اونجا ساکن بشه،
تاتسوما ظاهراً برای یه تولیدکننده لوازم آرایشی تو کانسای کار می‌کرده.
کانسای؟
اگه این حقیقت داشته باشه،
ارتباطش با سوزوکی بی‌خانمان هیچ معنی‌ای نداره.
چرا منفجر شد؟
ها؟
منظورم اینه که چرا لازم بود فقط بدن تاتسوما منفجر بشه؟
بدن یاماواکی و کاجی تو طبقه دوم بود.
فقط یه تله نبود که هر کی وارد می‌شه رو بگیره؟
و همین‌جوری منفجر شد...
اگه هدف کشوندن کسی به داخل بود، فیلم هاسه‌به-سان کافی بود.
چرا...
هی...
چه شغلی خیلی به کار یه استایلیست نزدیکه؟
ها؟
تاکوبوکو...
تاکوبوکوئه.
یه شعر از ایشیکاوا تاکوبوکو.
پس ایشیکاوا آسوکا...؟
اون از اول انگیزه تو بود.
تودوروکی، الان کجایی؟
همین الان حکم جلب ایشیکاوا آسوکا رو صادر کن.
زن هاسه‌به؟ چرا؟
این فقط یه حدسه.
برام سوال بود که چرا بدن تاتسوما منفجر شد.
یه تله بود، مگه نه؟
در مقایسه با یابوکی، که تله رو فعال کرد،
بدن تاتسوما خیلی بیشتر آسیب دیده بود.
هیچ منطقی نداره.
تاتسوما خودکشی نکرده. به قتل رسیده.
شاید بدن رو از بین بردن تا علت مرگ رو پنهان کنن؟
توسط سوزوکی؟
یه تله که به درخواست آسوکا گذاشته بود.
این غیرممکنه.
کار قبلی آسوکا آرایشگر و طراح مو بود.
احتمالاً آسوکا کسی بوده که موهای سوزوکی رو کوتاه کرده.
بین این دو نفر ارتباطی هست.
پس، فیلم دوم چی؟
اون به آسوکا اشاره داشت.
و اون...
شاید الان بمب آخر دستش باشه.
این مسخره‌ست!
می‌خوای من هذیون‌های تو رو باور کنم؟
اون بی‌خانمانی که تو بهش نزدیک بودی، تاتسوما نبود...
آسوکا بود.
اون بی‌خانمان بیچاره‌ای که تاتسوما باهاش زندگی می‌کرد.
اون تو نبودی، آسوکا بود.
آسوکا بعد از اینکه خانواده‌ش از هم پاشید، تو خیابون زندگی می‌کرد.
اونجا بود که تو رو دید.
آخرش تاتسوما دعوتش کرد به اون خونه مشترک،
و اون قبل از تو زندگی بی‌خانمانی رو ول کرد.
آسوکا همون کسی بود که کلاه رو به تو داد.
اما آسوکا از نقشه تاتسوما باخبر شد.
یاماواکی‌کون!
کاجی‌کون... کاجی‌کون!
هنوز دیر نشده-
آسوکا حتماً سعی کرده بود قانعش کنه که این نقشه احمقانه‌شو متوقف کنه.
اما تاتسوما گوش نکرد.
دلیلی که منو فرستادی خونه میو...
به خاطر همین بود.
چیزی که احتمالاً به ذهنش خطور کرده بود، دخترش، میو-سان بود.
اون تازه داشت سر پا می‌شد...
به میو بگو سوار قطار نشه.
حدس من اینه که تاتسوما، یاماواکی و کاجی رو کشته.
با دیدن این، فهمید که تاتسوما کاملاً جدیه.
به خاطر همین به تو رو آورد، به کسی که وقتی بی‌خانمان بودی دیدیش، برای کمک.
اون موقع بود که تو برای اولین بار از نقشه تاتسوما از اون شنیدی.
و ازت خواسته شد
که همه چیز رو گردن بگیری.
آها.
احساس کردی که ازت سوءاستفاده شده.
به خاطر همین کلاهی رو که اون از روی مهربونی بهت داده بود، درآوردی.
با خودت گفتی، 'بی‌خیال.'
و بعد، نقشه رو به سلیقه خودت بازنویسی کردی.
تله‌ای که تو خونه مشترک بود هم همینطور.
در اصل، قرار بود جسد یاماواکی و کاجی رو پنهان کنه.
تو که بلد نبودی همچین چیزی بسازی.
و بعد اون ویدئو.
تو فقط خودت رو تو ویدیویی که تاتسوما قبلاً ساخته بود، جا دادی.
این یه هشدار به همه‌تونه. من تو توکیو بمب گذاشتم.
تو از بمب‌های خط یامانوته خبر داشتی،
اما دقیقاً نمی‌دونستی کدوم ایستگاه‌ها، درسته؟
پس، برای اینکه به نظر بیاد حادثه خودته،
آکیهابارا، دوم سیتی، کودانشیتا و یویوگی رو اضافه کردی.
برای ایجاد سردرگمی.
هدف تو اینه که مجرم واقعی بشی.
یه مغز متفکر شیطانی.
تا آخر نقش هیولا رو بازی کنی.
تو اونو براش فرستادی، نه؟
برای آسوکا.
بمب آخر.
تا خودت رو به کشتن بدی...
و به همه چیز پایان بدی.
لطفاً عقب بایستید!
خانم.
ما به زودی به شما کمک می‌کنیم...
متاسفم، لطفاً یه لحظه صبر کنید.
ببخشید!
آسوکا-سان.
من کودا هستم، قبلاً همدیگه رو دیدیم.
خیلی وقت گذشته.
منو یادت اومد؟
متاسفم، فقط چهره‌تون...
فکر کنم تو یه رویداد کاری بود.
بله.
پس اون تو این ساختمونه، آره؟
تو همه این آدما رو به خاطر اون هدف اینجا کشوندی؟
تو یه موقعیتی ایجاد کردی
که هر کسی می‌تونست توش نفوذ کنه.
ام...
در مورد خونه مشترک پسرتون...
من بودم که اولش رفتم اونجا.
فهمیدم.
پسرم...
حالت خوبه؟
متاسفم.
خیلی چیزا اتفاق افتاده.
واقعاً...
چرا اینجوری شد؟
باید چیکار می‌کردم؟
امروز کجا باید بری؟
من راهنماییت می‌کنم.
در این صورت...
منو ببر پیش سوزوکی.
ها؟
تسوروکو به همه ایستگاه‌ها.
آسوکا ایشیکاوا در ورودی اصلی دیده شد.
احتمال اینکه یه وسیله انفجاری داشته باشه.
غیرنظامیان رو از منطقه خارج کنید.
اگه به این شماره زنگ بزنم،
این منفجر میشه.
اون مرد
به هر حال قراره اعدام بشه، مگه نه؟
پس مهم نیست که من بکشمش، درسته؟
تو هم قاتل میشی.
برای اون دیگه دیره.
لطفاً، کودا-سان.
منو ببر پیش سوزوکی.
و بذار من
به همه اینا پایان بدم.
حتماً دلش می‌خواد.
دلش منو می‌خواد.
نه، نمی‌تونم.
نمی‌خوام قاتل بشی.
ولم کن!
نه!
دیگه نمی‌خوام
به خاطر کس دیگه‌ای عذاب بکشم.
متاسفم.
شماره‌ای که گرفتید
در حال حاضر در دسترس نیست.
ولی حقیقت فرق می‌کنه.
این بمب آخر نیست.
اون بمبی که برای آسوکا فرستادی، تقلبی بود.
اگه بمب آخر منفجر بشه، ماجرا تموم می‌شه.
ولی تو منفجرش نمی‌کنی.
نمی‌ذاری منفجر بشه و نمی‌ذاری پیداش کنیم.
با این کار، ما رو برای همیشه زندانی می‌کنی.
توی بازی خودت.
مامان!
مواد منفجره رو پیدا کردم. به تیم خنثی‌سازی زنگ بزن.
مامان!
زندگی برات پوچ نیست؟
خسته نشدی
از اینکه دور و برت پر از احمقه؟
تا حالا نخواستی فقط یه بار از تمام توانایی‌هات استفاده کنی؟
هر کاری که دلت می‌خواد بکنی،
هر جوری که دوست داری.
کارآگاه.
من آدم بدی‌ام؟
آره.
تو آدم بدی هستی.
از تو می‌پرسم.
تو که از این همه مزخرفات خسته‌ای،
ولی با منطق‌های کوچیک خودتو مسلح می‌کنی
و وانمود می‌کنی که باهاش کنار میای.
از تو می‌پرسم.
بس کن.
خب؟
آره، حق با توئه.
من از همه‌ش خسته‌ام.
کاش این دنیا از هم بپاشه.
هی، تاگو چان.
دنیایی که هیچ‌وقت نخواستی. خودی که هیچ‌کس نمی‌خواد.
وقتی آسوکا ازت پرسید،
تو اینو اینجوری تعبیر کردی که 'می‌خوام تقصیر رو گردن بگیری'.
و تو فقط فکر کردی 'هر چی شد، شد'. مگه نه؟
آیا اون واقعاً از اول با قصد استفاده از تو، تو رو اونجا صدا کرد؟
توی اون خونه مشترک، جسد یاماواکی و کاجی هم اونجا بود.
اگه می‌خواست تقصیر رو گردن کسی بندازه، اونا هم خوب بودن.
مرده‌ها که حرف نمی‌زنن.
قصد واقعی اون...
اون امیدوار نبود که یکی بهش بگه خودشو تسلیم کنه؟
یکی که بهش اعتماد داشت.
این فقط تخیل توئه.
حرفای قشنگ.
من فرار نمی‌کنم.
نه از بی‌رحمی، نه از حرفای قشنگ.
باید بریم.
کیومیا سان.
چی؟
من می‌رم صورتمو بشورم.
می‌دونم که کُدا رو مهار کردی
تا از اون محافظت کنی، نه از سوزوکی.
وظایفتو با قاطعیت انجام بده.
منم همین کارو می‌کنم.
آه، تودوروکی سان.
خوشحالم که دوباره همدیگه رو دیدیم.
بعد از انفجار آکیهابارا،
تو طرفدار من بودی، مگه نه؟
امیدوار بودی که من همه چیزو نابود کنم.
تو یه حس سرخوشی داشتی، تبدیل شدی به تماشاچی
یه قتل‌عام بی‌سابقه، مگه نه؟
می‌خوای به دروغ گفتن به خودت ادامه بدی
و از این به بعد فقط تو زندگی سرگردون باشی؟
می‌دونی چیه، سوزوکی...
من اینو یه زندگی بدبختانه نمی‌دونم.
فهمیدم.
می‌تونی یه پیغام به اون کارآگاه برسونی؟
بهش بگو این بار، مساویه.
کدوم کارآگاه؟
اون که موهاش ژولیده‌ست.
رویکه سان.
ایشیکاوا آسوکا تمام اتهامات علیه خودشو رد کرد،
و اینطور شهادت داد:
'من هیچ‌وقت تو اون خونه مشترک زندگی نکردم.'
'من هیچ‌وقت حتی سوزوکی رو هم ندیدم.'
'تاتسوما با من مشورت کرد،'
گفت یه مرد غریبه اومده و داره همه رو شستشوی مغزی می‌ده.'
'همه‌ش کار سوزوکیه.'
سوزوکی به طور مداوم ادعاهای خودشو در مورد حس ششم،
فراموشی و هیپنوتیزم حفظ کرد.
اون شهادت داد که انگیزه‌ها و شواهد همه‌ش توسط پلیس ساخته شده.
هویت واقعی اون ناشناخته باقی موند.
بمب آخر پیدا نشده.