‫[تمام رفتارها به غرایز برمی‌گردند]
‫[زمانی که عدالت نادیده گرفته شود، غرایز به انتقام روی می‌آورند]
‫[به گفته‌ شخصی ناشناس]
‫[اروپا]
‫عه...
‫هوم...
‫شکلات چی؟
‫باشه، می‌تونی بر داری.
‫این؟
‫نه عزیزم، بسه دیگه.
‫بیا، اسکوتر.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫خیلی‌خب.
‫می‌تونی با این کمکم کنی.
‫من اینطوری...
‫می‌ذارمشون.
‫چقدر شد؟
‫باشه، بفرمایید، 30 یورو.
‫مرسی.
‫- مامان، میشه کمکم کنی؟ ‫- اوهوم.
‫کمکت می‌کنم تا زودتر بریم.
‫اینطوری.
‫آفرین.
‫خدافظ!
‫ماچ!
‫- خدافظ، ممنون. ‫- خدافظ.
‫میشه حالا شکلات رو بخورم؟
‫نه عزیزم، بعدا.
‫باشه.
‫مامان!
‫مامان! مامان!
‫مامان!
‫مامان. ‫لطفا، تو رو خدا.
‫مامان!
‫مامان.
‫مامان، مامان!
‫مامان! مامان!
‫مامان، تو رو خدا!
‫با موجی از شوک که کشور رو فرا گرفته،
‫ترس بر ملت مستولی شده.
‫یک مادر در روز روشن
‫جلوی بچه‌اش
‫توسط یک مهاجر دیگه که مظنون به اقامت غیرقانونیه ‫.کشته شده
‫والدین می‌ترسن که اجازه بدن ‫بچه‌هاشون بیرون بازی کنن،
‫و خیلی از زن‌ها کلا بعد از تاریکی هوا ‫از بیرون رفتن خودداری می‌کنن.
‫ولی با یک تغییر غافلگیر کننده که
‫تصور مردم رو به خود جلب کرده،
‫امیدشون به مقامات دولتی
‫یا مجریان قانون نیست.
‫به جاش، امیدشون به یک شخصیت مرموزه،
‫شهروند شورشی
‫که نوعی عدالت رو اجرا می‌کنه
‫که برخی معتقدند مقامات
‫در ارائه‌اش شکست خوردن،
‫عدالتی که هم مجرمان و هم صاحبان قدرت
‫رو که متهم به گسترش بی‌حد و حصر جرم هستن، ‫هدف قرار میده.
‫ما به خیابان‌ها رفتیم
‫تا نظر مردم نسبت به این شخصیت مرموز رو بشنویم.
‫مردم چنین گفتن.
‫اون یه قهرمان واقعیه.
‫می‌دونید، ما کار می‌کنیم، مالیات می‌دیم ‫که چی؟
‫تا به کل آفریقا کمک کنیم؟
‫ببینید، اونا میان اینجا ‫و ما هزینه‌شون رو می‌دیم،
‫و در ازاش، خفت‌مون می‌کنن.
‫و به عنوان یه زن،
‫دیگه نمیشه بعد از ساعت 9 شب بیرون رفت.
‫نه، زیادی خطرناکه.
‫من عاشق اون یاروئم.
‫میره بیرون،
‫در مقابل همه مجرم‌ها قرار می‌گیره.
‫اونا به پلیس می‌خندن ‫ولی به اون نمی‌خندن.
‫من می‌خوام زنش بشم.
‫یعنی، اون یه شوالیه واقعیه ‫و به افراد ناتوان کمک می‌کنه.
‫این شخص همچنان به نوع عدالت شورشی خودش ادامه میده،
‫مدعی هست که پلیس و سیستم‌های قضایی
‫نمی‌تونن از مردم محافظت کنن.
‫هفته‌ی گذشته،
‫جسد رهبر یک سندیکای شناخته شده‌ی خاورمیانه
‫به همراه همکارش
‫در سطل زباله پیدا شد.
‫اون یارو که اون بیرونه؟ ‫عجب.
‫شما در مورد این یاروی شورشی توی اروپا
‫که با جرم می‌جنگه شنیدید؟
‫اون واقعیه.
‫این مرد داره زباله‌ها رو پاکسازی می‌کنه.
‫فکر می‌کنم که ما هم توی ایالات متحده ‫به یه همچین شخصی نیاز داریم.
‫نظر شما چیه؟
‫پایین نظراتتون رو بذارید بدونم.
‫خیلی چیزها در مورد من گفته شده،
‫بنابراین گفتم بهتره که مستقیما از خودم بشنوید.
‫همه کارهایی که من می‌کنم، ‫به خاطر شماست.
‫دیگه نمی‌تونم اینجا بشینم و تماشا کنم
‫که شما در یک حالت فلج خواب زندگی می‌کنید.
‫حقیقت اینه:
‫از همه شما داره سوءاستفاده میشه.
‫شما چیزی جز بازیچه نیستید.
‫هر سربازی که با این تفکر
‫به جنگ رفته که مرگشون ‫به خاطر یک عقیده بوده،
‫یا اینکه فداکاری‌شون برای جامعه مهم بوده،
‫بازی داده شده.
‫کلینتون. بایدن. ترامپ.
‫هرگز اونا رو در خط مقدم
‫هیچ نبردی نمی‌بینید.
‫چرا؟
‫چون اونا هرگز جون خودشون رو به خطر نمی‌ندازن.
‫شما رو دارن.
‫شما رو گول زدن که فکر کنید
‫دارید برای کشورتون می‌میرید،
‫اما کشورتون هم کاری براتون نمی‌کنه.
‫شما توی خیابون راه می‌رید،
‫و چاقو می‌خورید یا خفت می‌شید، ‫کشته می‌شید،
‫بعد کشورتون چیکار می‌کنه؟
‫هیچی.
‫خودتون چیکار می‌کنید؟
‫هیچی.
‫کائنات خواستار تعادلـه.
‫یین باید با یانگ مطابقت داشته باشه.
‫خیلی‌خب.
‫گوش کنید.
‫داخل که رفتیم ‫شما دوتا هیچی نمی‌گید.
‫من رجزخونی می‌کنم ‫و شما فقط به نظر عصبانی بیاید،
‫همین.
‫و اگه اون عوضی امروز پول نداد،
‫مغازه‌اش رو به آتیش می‌کشید،
‫فهمیدید؟
‫- آره. ‫- بله، رئیس.
‫برید.
‫چون اگه شما کاری نمی‌کنید...
‫من باید یه کاری بکنم.
‫من باید یه کاری بکنم... ‫یه کاری... یه کاری...
‫چراغ‌ها چی شدن؟
‫اوه، لعنتی!
‫ببینید. این یارو...
‫شکوهمنده، باشه؟
‫ما توی کانادا به همچین افرادی نیاز داریم، باشه؟
‫بهشون نیاز داریم!
‫من دوستش دارم.
‫این عجیبه؟
‫در تلاشی برای رسیدگی به این حوادث رو به تشدید،
‫ما بیانیه‌ای رسمی از هنری،
‫رئیس منطقه‌ای اینترپل
‫که رهبری برنامه دستگیری این فرد شورشی ‫رو برعهده داره، دریافت کردیم.
‫اینو باید بخونم؟
‫آره، همه‌چیز رو بخون.
‫خیلی‌خب، 203.
‫1124 صحبت می‌کنه.
‫محاسبه کردیم که ممکنه یه خودروی دیگه نیاز داشته باشیم.
‫من برای حمایت از
‫نیروهای قانون محلی و فدرال اومدم اینجا.
‫تحقیقات داره به احتمال
‫وجود گروه تروریستی بین‌المللی‌ای می‌رسه
‫که با دموکراسی مخالفه.
‫و غیرممکن نیست که این گروه تروریستی
‫جنبشی با حمایت موسسه‌های دولتی
‫روس‌ یا چینی‌ باشه که...
‫نه تنها در فضای اینترنتی فعال هستن،
‫بلکه همین الانش هم در میدان فعال هستن،
‫دارن در اروپا و ایالات متحده ‫با کشورهامون مبارزه می‌کنن.
‫نشانه‌هایی هست که چنین چیزی رو نشون میدن.
‫هی، هی، هی!
‫هی بچه‌ها، بلیط‌هاتون.
‫گمشو بابا!
‫بچه‌ها.
‫بچه‌ها، شما پول بلیط‌تون رو ندادید.
‫نفری یک و نیم یوروئه.
‫مگه بهت نگفتم که بتمرگ ‫و اتوبوس رو برون؟
‫نفری یک و نیم یورو، لطفا.
‫آقایون.
‫همه سرنشین‌های این اتوبوس ‫باید برن جایی،
‫و برای بعضی از ما فوریه،
‫پس لطفا مشکلاتتون رو حل کنید
‫و برو اتوبوس رو برون.
‫که اینو می‌فهمم.
‫فقط مسئله اینه که
‫تا زمانی که همه بلیط نداشته باشن
‫من به رانندگی ادامه نمیدم.
‫باشه.
‫نفری یک و نیم یورو ضربدر سه، ‫4 یورو و نیم، بفرمایید.
‫بذار باقی پولت رو بهتون بدم.
‫- باقیش مال خودت. ‫- خیلی ممنون.
‫- لذت ببرید. ‫- چه بازنده‌ایه.
‫ممنون.
‫اینکه ما کی هستیم و چیکار می‌کنیم
‫تاثیراتی در زندگی‌مون داره،
‫و همینطور در زندگی اطرافیان‌مون، هوم؟
‫نمی‌فهمید؟
‫باشه. ‫توجه کنید، بذارید اینو بهتون توضیح بدم.
‫اگه سوار اتوبوس بشید
‫و پول بلیطتون رو ندید،
‫اگه برید سینما،
‫اگه توی خواربارفروشی یه دونه موز بردارید
‫و پولش رو ندید،
‫در نهایت، هزینه همه‌چیز بالا میره.
‫اگه ده درصد پول ندن،
‫هزینه‌ها برای جبران ضرر ‫ده درصد افزایش پیدا می‌کنه،
‫و این عادلانه نیست.
‫شما ممکنه اینو درک نکنید،
‫ولی بهش فکر کنید.
‫مطمئنم که به تصمیم درست می‌رسید.
‫بعدا یاد این لحظه میفتی
‫و می‌فهمی که تا حالا اینقدر خوش شانس نبودی.
‫باور کن.
‫بابت بلیط‌ها ممنون، آقا.
‫لطفا، فقط ده دقیقه.
‫اون خیلی ضعیفه.
‫سلام، السا.
‫من اصلا نمی‌تونم همه سختی‌هایی که کشیدی ‫رو تصور کنم.
‫چی می‌خوای؟
‫تو کی هستی؟
‫من فقط برای کمک اومدم.
‫می‌خوای چه اتفاقی بیفته؟
‫منظورت چیه؟
‫آدم‌هایی که این کارو باهات کردن.
‫می‌خوای چی به سرشون بیاد؟
‫می‌خوام...
‫تا آخر عمرشون
‫برن زندان.
‫هوم.
‫و ممکنه هم اینطوری بشه.
‫البته که تا آخر محاکمه نمی‌فهمیم،
‫و این ممکنه سال‌ها طول بکشه.
‫و البته که تو هم باید در محاکمه
‫شرکت کنی،
‫بارها و بارها داستان کاری که اون مردها
‫باهات کردن رو تعریف کنی،
‫در سالنی پر از آدم‌هایی که
‫بهت میگن دروغگو...
‫و سعی می‌کنن...
‫.از تمام جزئیات داستانت ایراد بگیرن
‫و همچنین باید با قضاوت اونا
‫شانس بیاریم.
‫هیچوقت معلوم نیست
‫که آخرشون چی میشه.
‫و بعد در طول اون محاکمه طولانی و پرهزینه،
‫باید امیدوار باشیم و دعا کنیم
‫که آدم‌هایی که این بلا رو سرت آوردن
‫دقیقا همون کارو با یکی دیگه نکنن.
‫این عدالتیه که می‌خوای؟
‫نه!
‫تو عدالت می‌خوای؟
‫بله!
‫خدانگهدار، السا.
‫این یارو حرف نداره.
‫ما توی آلمان به یه همچین آدمی نیاز داریم.
‫اون یارو عالیه.
‫توی ایتالیا به همچین آدمی نیاز داریم.
‫صرفا محض شفاف‌سازی میگم،
‫من اینجا زندگی نمی‌کنم.
‫البته که اینجا هستم...
‫اومدم به دارایی‌های خانوادگی‌ای که از قضا اینجا هستن ‫رسیدگی کنم،
‫اما اقامت اینجا رو ندارم.
‫اگه دی‌ان‌ایی که در کافه راجع‌بهش حرف می‌زنید
‫دی‌ان‌ای من باشه،
‫دو مسئله بوجود میاد: ‫یک، من...
‫خیلی دوست دارم به وکیلم توضیح بدید
‫که چطور تونستید دی‌ان‌ای
‫یه تبعه خارجی رو به دست بیارید.
‫از اونجایی که من یه شهروند آمریکایی هستم،
‫اصلا نمی‌فهمم که چطور شما
‫دی‌ان‌ای منو به دست آوردید،
‫ولی مطمئنم که می‌تونید این مسئله رو
‫با وکلای من شفاف‌سازی کنید.
‫ولی همچنین، همونطور که گفتم
‫اون کافه‌ایه که همیشه میرم،
‫و واحدیه که صاحبش هستم.
‫پس ما یک شرکت صاحبخانه و مدیریتِ
‫بسیار فعال هستیم،
‫و هر موقع که یه مستاجر تخلیه می‌کنه،
‫بیشتر اوقات، ما واحد رو بررسی می‌کنیم
‫تا برای آسیب‌ بازرسی کنیم،
‫تا مطمئن بشیم که اگر امکانش هست
‫بتونیم تا جای ممکن پول پیش‌شون رو
‫بهشون پس بدیم.
‫رئیس. ‫جواب بده، رئیس.
‫- تمام. ‫- بله؟
‫یه سیگنال رو ردیابی کردیم، ‫پیداش کردیم.
‫داریم حرکت می‌کنیم.
‫باشه، باشه.
‫آدرسش رو برام بفرست.
‫بیا یه سری به این عوضی بزنیم.
‫اگه همه‌چیزهایی که یادتون دادن
‫مزخرف محض بوده باشه چی؟
‫اگه وقتی نیچه گفت
‫که در بالای قله کوه خِرَد،
‫سرد و تنهاست، ‫منظورش همین بوده؟
‫مکانی عاری از اخلاق تحمیلی
‫یا مذاهب دروغین یا سیاست.
‫مکانی عاری از ابزارهای ستم ساخته‌ی بشر
‫که فقط برای کنترل شما طراحی شدن.
‫ببینید. ‫اگه شما حقیقت تلخ و سرد رو می‌خواید،
‫من بهتون می‌گم.
‫می‌تونیم تاریخ رو تغییر بدیم.
‫دولت، دادگاه، پلیس.
‫ببینید، فکر می‌کنید که اونا ناامیدتون کردن،
‫ولی اینطوری نیست،
‫چون اونا هرگز قرار نبوده ‫بهتون عدالت بدن.
‫نه. اونا فقط برای کنترل شما وجود دارن.
‫ولی من اینجام تا کمکتون کنم ‫این کنترل رو پس بگیرید.
‫خیلی‌خب، من رسیدم.
‫- خب، چی قراره بخوریم؟ ‫- شربت.
‫- شربت! ‫- آره!
‫این شب آخرمونه.
‫و ما واقعا... ‫ما آدم‌های خوبی هستیم، باشه؟
‫- من که باور نمی‌کنم. ‫- نه، نیستید.
‫- اصلا حرفتون رو باور نمی‌کنیم. ‫- تو کت من که نمیره.
‫- حرفت رو باور نمی‌کنم. ‫- و اتاق هتل قشنگی داریم.
‫- اوه، جدی؟ ‫- با بهترین صبحونه.
‫من توی تلوزیون دیدمت.
‫تو همون آقا از اینترپل هستی.
‫تلوزیون، بله.
‫امشب، من فقط یه مردی‌ام ‫که نوشیدنی می‌خوره.
‫همیشه که نمیشه کار کرد.
‫نوش.
‫واقعا کسی نمی‌خواد که تو این شورشی رو بگیری،
‫می‌دونی؟
‫شاید حق با تو باشه.
‫ولی الکی نیست که قانون داریم.
‫و افرادی که بی‌گناه هستن،
‫می‌تونن برن خونه.
‫افرادی که گناهکارن باید تقاص کارشون رو پس بدن.
‫می‌دونی، نباید اجازه بدیم که شورشی‌ها ‫ول بچرخن
‫و کار خودشون رو بکنن، می‌دونی؟
‫منم به خاطر همین اومدم.
‫ما نمی‌خوایم که جامعه فرو بپاشه.
‫کی اهمیت میده؟
‫بله، کی اهمیت میده؟
‫ایول... ‫این دوتا حرف ندارن.
‫- می‌ریم هتل، باشه؟ ‫- یه نوشیدنی باهامون می‌خورید؟
‫پسر، عاشق اینم. ‫حرف نداره، رفیق.
‫- بلونده خیلی خوبه. ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫هی پسر، اون پیش من نشسته بود.
‫- خودتم می‌دونی معنیش چیه. ‫- برام مهم نیست.
‫نه... هی. ‫باشه، باهات کنار میام. خب؟
‫باهات کنار می‌شم.
‫ولی قضیه اینه که اون معرکه‌ست، پسر.
‫مرسی.
‫حس می‌کنم که همه آدم‌های توی این ساختمون
‫معرکه‌ان، درسته؟
‫آره، تو هم همینطور. تو هم همینطور. ‫اوه، آره.
‫ولی قضیه اینجاست که...
‫نه نه، یه دقیقه صبر کن، ‫پس قطره‌ها رو گرفتی؟
‫- قطره‌ها رو گرفتم. ‫- بریزشون دیگه، می‌دونی؟
‫خیلی‌خب، باشه.
‫ولی خیلی نریز، خب؟
‫فقط توجه کن.
‫همینطوری.
‫زود باش.
‫درسته. همینطوری.
‫ساده نگهش دار. ‫ساده نگهش دار، درست میگم؟
‫آماده‌ای؟
‫خیلی هم آماده‌ام. ‫من آماده به دنیا اومدم، رفیق.
‫همین که برگشتن، می‌دونی،
‫درجا نوشیدنی بردار.
‫باید بریم؟
‫یکم دیگه باید بریم، آره،
‫ولی قبلش نوشیدنی می‌خوریم.
‫و بعد مطمئن می‌شیم که اونا رو
‫به اتاق هتل می‌بریم.
‫هی، شما همراه دوتا دختر خوشگلی هستید
‫که تازه رفتن سرویس؟
‫آره، چیه؟
‫یکی اونجا داره اذیتشون می‌کنه.
‫ممکنه بخواید برید کمک بدید.
‫هی، جدی میگی؟
‫شوخی می‌کنه.
‫اگه شوخی باشه، ‫شوخی عجیبیه.
‫چی... باشه.
‫ولی اگه ما رو سرکار گذاشته باشی، ‫من برمی‌گردم
‫و صورتت رو خرد می‌کنم، پسر.
‫- باشه. ‫- آره. بامزه‌ست، درسته؟
‫وقتشه، رفیق.
‫هی، یه یاروی دیوونه
‫اومده بود داشت چرت و پرت می‌گفت.
‫آره، من که باور نمی‌کنم.
‫اون سرویس بهداشتی بانوان هستش، ‫چه جور مردی میاد اونجا؟
‫- خب، نمی‌دونم. ‫- امکان نداره مردی اونجا بوده باشه...
‫- دستشویی بانوان... ‫- بچه‌ها، بچه‌ها، لطفا.
‫می‌دونید چیه؟ ‫می‌دونید چی نیاز داریم؟
‫این.
‫صبر کن، میشه دوباره انجامش بدیم؟
‫نوش!
‫هــو!
‫اوه، لعنت.
‫- هــو. ‫- اوه، لعنت.
‫آره، فکر کنم چهارتا دیگه باید بخوریم، ها؟
‫اوه، من که صبر می‌کنم.
‫- اوه، عجب. ‫- شاید اینطوری بهتر باشه.
‫می‌دونی، تو واقعا پسر شیطونی هستی.
‫متاسفانه به نظر اتفاقی میاد،
‫من واقعا زیاد به اون کافه میرم.
‫یکی از کافه‌های موردعلاقه‌ی منه.
‫آیا امکانش هست که توی کافه بوده باشم
‫و یه لیوان رو از جلوی صندلی‌ای که می‌خواستم بشینم ‫جابجا کرده باشم؟
‫شاید. ‫قطعا احتمال داره.
‫هی!
‫- چتون شده؟ ‫- پسر، سرم داره گیج میره.
‫تو... می‌خوای...
‫- حالت خوبه؟ ‫- یالا، بچه پولدار.
‫فکر کنم داره سر به سرمون می‌ذاره.
‫- تو... ‫- من خوبم، خوبم.
‫یه لحظه بهم وقت بده، ‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫میشه جواب یه سوالی رو بدی؟
‫باشه. چی شده؟ ‫یالا.
‫آب می‌خوای یا می‌خوای...
‫فکر کنم وقتشه که شما دخترها برید.
‫- چرا؟ ‫- منظورت چیه؟
‫وقتی رفته بودید دستشویی، ‫این دو نفر
‫یه چیزی توی نوشیدنی‌تون ریختن.
‫- داری جدی میگی؟ ‫- چی داری میگی؟
‫من عوضشون کردم. ‫جریان اینه.
‫اونا خوردنشون. ‫واسه همین...
‫خوابالود شدن.
‫پس هرکاری می‌کنید، ‫مجبور هم نیستید برید خونه،
‫ولی من جاتون بودم ‫پیش اونا نمی‌موندم.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫لعنتی.
‫مطمئنیم که همین خونه‌ست؟
‫همینو بهم گفتن.
‫ما آماده‌ایم.
‫خوبه.
‫بیاید وارد عمل بشیم.
‫اسلحه‌هاتون رو بالا بگیرید!
‫برید، برید، برید، برید.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫امکانش هست که این فقط یک فرد نباشه.
‫اما چیزی که همچنان واضحه ‫این هست که سیستم فعلی ما
‫در محافظت از شهروندان‌مون ناکام مونده.
‫این مسئله سوالات حیاتی‌ای رو مطرح می‌کنه.
‫اگر خطرات مهاجرت
‫بیشتر از مزایاش باشه،
‫و اگر مهاجران بیشتر از دستاوردهای اقتصادی،
‫به هزینه‌های اجتماعی دامن می‌زنن،
‫پس شاید وقتش باشه که
‫سیاست‌های مهاجرتی‌مون رو ‫دوباره ارزیابی کنیم.
‫سه، دو، یک. ‫بزن.
‫بیا بیرون.
‫تسلیم شو.
‫من می‌فهمم که شما برای انجام وظیفه اومدید اینجا.
‫من علاقه‌ای به کشتن همه شما ندارم،
‫ولی اگه سعی کنید جلوی منو بگیرید ‫که به وظیفه خودم عمل نکنم،
‫مجبور می‌شم همه‌تون رو بکشم.
‫این آخرین هشدار شما برای رفتن هست.
‫آتش!
‫تیم ب، نوبت شماست. ‫برید.
‫بجنبید، بجنبید، بجنبید، بجنبید.
‫چی شده؟
‫آقای سندرز.
‫اصلا نمی‌دونستیم که قراره امروز تشریف بیارید.
‫خب، اگه می‌دونستید که بازرسی غافلگیرانه نمی‌شد
‫مگه نه؟
‫خب، ما آمار شش ماهه رو براتون آماده کردیم، ‫پس...
‫- خوبه. ‫- لطفا دنبالم بیاید به دفتر من...
‫به دفتر خودتون.
‫امیدوارم از نظرتون اشکالی نداشته باشه
‫که در نبودتون از دفترتون استفاده کردم.
‫برای تماس‌های حساس با مستاجرهایی که
‫از پرداخت اجاره عقب افتادن ‫نیاز به حریم خصوصی دارم.
‫چندتاشون از پرداخت اجاره عقب افتادن؟
‫اوه، همیشه آمار ما زیر ده درصده.
‫بنابراین به طور میانگین، ‫90 درصد اجاره‌ها هر ماه واریز میشه.
‫نوساناتی وجود داره،
‫یا هر ماه همون ده درصده؟
‫اگه اینطوره، می‌خوام بندازیشون بیرون.
‫خب، روند کاری اینطوریه که بعد از سه ماه پرداخت نکردن اجاره،
‫یه اخطار آخر می‌فرستیم که طی چهار هفته پرداخت کنن.
‫و اگه بازم پرداخت نکردن،
‫یه حکم دادگاه می‌گیریم.
‫و این بهمون اجازه میده که
‫در مجموع طی هفت ماه ‫بیرونشون کنیم.
‫پس اگه یکی نخواد اجاره بده،
‫می‌تونه هفت ماه رایگان زندگی کنه.
‫اگر می‌خواید اینطوری بهش نگاه کنید، ‫پس حق با شماست.
‫مگه جور دیگه‌ای هم میشه بهش نگاه کرد؟
‫ما 3500 واحد توی این شهر داریم، اوون.
‫این برای ما سالانه 50 میلیون و 400 هزار یورو درآمد داره.
‫ده درصدش میشه پنج میلیون و 40 هزار یورو
‫که مردم دارن ازم می‌دزدن.
‫این غیرقابل قبوله.
‫فورا بیرونشون کن.
‫خب، مشکل اینجاست که دادگاه ‫زودتر از اون مدت
‫حکم تخلیه صادر نمی‌کنه.
‫این ممکنه درست باشه.
‫برای همین بعد از چهار هفته که پول ‫ندادن، بهشون فشار میاری.
‫اگه جواب نداد، آدرساشون رو ‫می‌دی به من
‫و آدمای من درستش می‌کنن.
‫باشه، ام...
‫می‌تونیم امتحانش کنیم.
‫نه. همین کار رو می‌کنیم.
‫پروژه گرند الی چطور پیش میره؟
‫ام، تاییدیه فنی
‫برای آخر هفته برنامه‌ریزی شده.
‫پس همه مستاجرها می‌تونن دوشنبه برگردن.
‫عجب افتضاحی بود.
‫دیگه هیچ‌وقت با اون پیمانکار کار نمی‌کنیم.
‫نه.
‫راستی اوون، لوله‌کشی ویلای من ‫هنوز تموم نشده.
‫- بگو زودتر ردیفش کنن. ‫- حتما.
‫ضمناً یه سر به پروژه لیوبلیانا زدم.
‫چندتا عکس گرفتم.
‫اینو ببین.
‫اوه. این خیلی بده.
‫اندازه‌ش راحت درست می‌شه،
‫اما نما...
‫نه.
‫نه، ما پروژه‌ای به این بزرگی رو ‫روی اون ساختمون انجام نمی‌دیم.
‫فقط مطمئن شو که قرار نیست بریزه.
‫حتما.
‫خب، ما واقعا دلمون ‫برای حضور پدرت در اینجا تنگ شده.
‫هوم.
‫هیچ‌وقت با بابام نرفتم شکار.
‫نرفتی؟
‫- عجیبه. ‫- واقعا؟
‫مادرم وقتی بچه بودم فوت کرد
‫و اونم منو فرستاد مدرسه شبانه‌روزی.
‫سالی دوبار می‌دیدمش.
‫هیچی درموردش نمی‌دونم.
‫حتی نمی‌دونستم سرطان داره.
‫متاسفم اینو می‌شنوم.
‫[دانشکده نظامی ایالات متحده - مایکل سندرز]
‫اوه، اون همیشه خیلی
‫به کارت تو ارتش افتخار می‌کرد.
‫اون ۱۰ درصد رو حل کن، اوون.
‫متوجه شدم.
‫یه مسئله دیگه هم هست که باید بهش برسیم.
‫اخیراً اداره مالیات
‫بیشتر روی مالکیت
‫شرکت‌های هلدینگت تحقیق کرده، ‫و این چندتا سوال به وجود آورده.
‫چون تو شهروند رسمی اینجا نیستی،
‫و قانونی هم وارد کشور نشدی،
‫ممکنه به مشکل بخوریم.
‫ما کلی واحد مسکونی اجتماعی داریم،
‫و دولت می‌خواد واحدهای خالی رو
‫برای اسکان مهاجرها مصادره کنه.
‫نه.
‫می‌تونیم با قیمت کامل بهشون اجاره بدیم.
‫ما همیشه چی می‌گیم، اوون؟
‫هیچ واحدی نباید خالی باشه.
‫می‌خوان بدونن این شرکت‌ها مال کیه.
‫و اگه نتونیم این اطلاعات رو بدیم،
‫تمام واحدهای بلوک کازین رو مصادره می‌کنن،
‫بدون هیچ پولی یا درآمدی.
‫خب، مطمئنم وکلای ما
‫دست روی دست نمیذارن.
‫قطعا.
‫اما اونا هم تا یه حدی می‌تونن کار کنن.
‫ازت می‌خوام تجدید نظر کنی
‫و اطلاعاتی که خواستن رو بهشون بدی.
‫برو.
‫هرچی باشه، احتمالا برات فرش قرمز پهن می‌کنن
‫و حتی بدون هیچ سوالی بهت شهروندی میدن.
‫من یه آمریکایی‌ام، اوون.
‫فقط برای یه تعطیلات طولانی اینجام.
‫- اون ۱۰ درصد رو حل کن. ‫- چشم قربان.
‫اوه، و اینم آمار شش ماهه برای شماست.
‫دیدمشون.
‫اینجا بوی خانه سالمندان میده.
‫بیاین نیروی تازه‌نفس پیدا کنیم.
‫به این زودی؟
‫روز سختی بود، جنی.
‫خیلی خب.
‫بیا.
‫باشه. من برمی‌گردم. باید ‫یه چیزی رو تحویل بدم.
‫من حواسم به کافه هست.
‫خیلی خب.
‫خب، من و پدرم از هم دور بودیم،
‫می‌شه این‌طور گفت.
‫راستش موقع بزرگ شدن
‫رابطه خاصی باهاش نداشتم.
‫مادرم وقتی بچه بودم فوت کرد.
‫و فکر می‌کنم بار عاطفی
‫مرگ مادرم،
‫در کنار فشار تلاش ‫برای بزرگ کردن شرکتش
‫باعث شد اولویت‌های دیگه‌ای داشته باشه،
‫چیزی که باهاش کنار اومدم.
‫و حالا که من دارم اینجا رو مدیریت می‌کنم،
‫واقعاً می‌تونم درکش کنم.
‫پس این‌طور نیست که دیگه ‫ازش کینه به دل داشته باشم.
‫هنوز تو ارتش آمریکا ‫مشغول خدمت بودم.
‫و تو دفتری که کار می‌کردم یه تماس داشتیم
‫که بهم خبر دادن پدرم فوت کرده.
‫برای اولین بار خودم ‫رو تو مسیر اینجا دیدم...
‫چند روز بعدش برای مراسم خاکسپاریش.
‫اوه. چه گندیه.
‫داره باهامون بازی می‌کنه.
‫دیگه کسی تو اون جعبه نیست.
‫اطراف رو بگردین.
‫نبض‌شون رو چک کن.
‫لعنتی!
‫این کثافت‌کاری باید تموم شه.
‫تموم می‌شه.
‫عصر بخیر.
‫بله؟ چی می‌خوای؟
‫تو کی هستی؟
‫یکی دیگه از اون خبرنگارایی؟
‫به نظرت شبیه خبرنگارام؟
‫نه، فقط یه سوال دارم.
‫از نتیجه‌ای که تو دادگاه به دست اومد
‫راضی بودی؟
‫دخترت چطور؟
‫برای چی اینو می‌پرسی؟
‫چطور می‌تونی اینو بپرسی؟
‫از کجا می‌دونی ما کجا زندگی می‌کنیم؟
‫پس هیچ عدالتی تو دادگاه پیدا نکردی، درسته؟
‫مجبور نیستم به سوالاتت جواب بدم، مرد.
‫این چه مسخره‌بازی‌ایه. برو گمشو.
‫نه.
‫هیچ عدالتی نبود.
‫عصر خوبی داشته باشین.
‫سلام، السا.
‫من از طرف اینترپل اومدم.
‫و از اتفاقی که برات افتاده خیلی متاسفیم.
‫خواهش می‌کنم باور کن.
‫ما از تمام منابعمون استفاده می‌کنیم ‫تا کسی که این کارو باهات کرده رو پیدا کنیم،
‫و برای یه مدت طولانی بندازیمش زندان.
‫اما تو بهم گفتی که گرفتیشون،
‫که می‌دونی کجان.
‫السا، من قبلا اینجا نبودم.
‫این اولین باریه که با هم حرف می‌زنیم.
‫تو سه هفته تو کما بودی.
‫شاید منو با کس دیگه‌ای اشتباه گرفتی.
‫آره. شاید همکارت بود که...
‫خیلی مهربون بود.
‫ازم پرسید که عدالت می‌خوام یا نه.
‫همکار من؟
‫لباس فرم تنش بود؟
‫اسمی بهت گفت؟
‫چه شکلی بود؟
‫جثه‌ش کوچیک بود.
‫سفیدپوست بود؟
‫نه. بیشتر شبیه خاورمیانه‌ای‌ها بود.
‫موی مشکی.
‫ریش.
‫السا، اشکالی نداره بگم چهره‌نگارمون بیاد
‫تا بتونی چهره‌شو توصیف کنی؟
‫این‌طوری خیلی کمک می‌کنی.
‫استراحت کن، باشه؟
‫اوهوم.
‫برمی‌گردم.
‫یه کم استراحت کن.
‫من نمی‌فهمم چی میگی.
‫خواهش می‌کنم، می‌شه خواهش کنم فقط...
‫نه، نه!
‫نه، نه، باشه... ‫نه، خواهش می‌کنم، نه، این کارو نکن.
‫خواهش می‌کنم...
‫- اینو می‌خوای؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫گوشیت؟
‫زنگ بزن به مامانت.
‫من فقط... گوشیمو ‫می‌خوام، همین... فقط همین.
‫فقط همین.
‫- آخ. ‫- گوشیتو بردار.
‫به پدر و مادرت زنگ بزن.
‫بهشون بگو می‌خوای
‫از تک‌تک این آشغالا شکایت کنی.
‫اسماشونو بهت می‌دم.
‫سلام، پسرا.
‫منو یادتونه؟
‫اگه یه بار دیگه ببینم دستتون ‫رو روی کس دیگه‌ای بلند کردین،
‫میام سراغتون،
‫و نمی‌تونین از دستم قسر در برین.
‫فهمیدین؟
‫و تو.
‫یادته تو اتوبوس بهت گفتم
‫که روز شانست بود؟
‫شاید حالا بفهمی چرا.
‫اگه پلیس ازتون محافظت نمی‌کنه،
‫من باید ازتون محافظت کنم.
‫و اگه دادگاه‌ها و قانون براتون عدالت ‫رو اجرا نمی‌کنن...
‫من براتون عدالت رو اجرا می‌کنم.
‫و یادتون باشه، من این ‫کارو برای شما می‌کنم...
‫تا وقتی که یاد بگیرین ‫خودتون این کارو برای خودتون بکنید.
‫بله.
‫متوجه شدم.
‫محله رو گشتیم.
‫قرنطینه کامل، شعاع سه کیلومتری.
‫هیچی نیست.
‫این مکان به اسم مولی لینگ اجاره شده بود،
‫یه زن چینی که بهش پول نقد دادن
‫تا قرارداد رو امضا کنه.
‫اون گفت مکانیکه پول رو بهش داده
‫اما گفته که اجازه کار نداشته.
‫بگو بهم.
‫بالا امنه.
‫اطراف رو بگردین.
‫هیچ چیز شخصی‌ای نیست.
‫همه‌ش یه پوشش بود...
‫برای اینکه یه دژ بسازه.
‫بازش کن.
‫زود باشین، حرکت کنین.
‫بجنبین!
‫قاضی رینهولد.
‫تو کی هستی؟
‫از دفتر بازرس ارشد اومدم.
‫یه سری اطلاعات جدید به دستمون رسیده.
‫امیدوارم خیلی حالت تهوع نداشته باشی، قاضی.
‫اون آمپولی که بهت زدم...
‫خیلی مشکوک می‌شه
‫وقتی تو خونت پیداش کنن، مگه نه؟
‫بیا امیدوار باشیم که گزارش سم‌شناسی
‫روی جسدت انجام ندن.
‫کی می‌دونه؟
‫شاید یه کم نسبت به هروئین ‫مقاومت داشته باشی.
‫به هر حال به نظر میاد از ‫دلالای هروئین خوشت میاد.
‫تا حالا چندتاشون رو ‫دوباره فرستادی تو خیابون؟
‫قانون قرار بود از قربانی‌ها ‫محافظت کنه، درسته؟
‫نه از مجرما.
‫شاید همون موقع بود که راهتو گم کردی،
‫وقتی شروع کردی از قانون استفاده کنی ‫تا به آدما کمک کنی به بقیه آسیب بزنن.
‫می‌دونی، فقط مجرما نیستن.
‫تو باعث خسارت جانبی میشی، قاضی.
‫آدمایی مثل تو هستن که میذارن بعضیا
‫از تعرض و قتل قسر در برن.
‫رفتاراشون رو توجیه می‌کنین.
‫میذارین از زیر اتهام تعرض و قتل قسر در برن.
‫شش پسر یه دختر ۱۸ ساله رو اذیت کردن.
‫مصاحبه‌ت رو جلوی دادگاه دیدم.
‫دیدم گفتی این پسرا ‫فقط مشکل تطبیق دارن،
‫اینکه بلد نیستن چطور تو جامعه جا بیفتن.
‫ولی چیزی که تو درک نمی‌کنی اینه که
‫اون جامعه‌ای که فکر ‫می‌کنی اونا توش جا نمی‌افتن
‫در حال فروپاشی و مردنه.
‫و تو خود سرطانی هستی که داره اونو می‌کشه.
‫و می‌دونی قاضی، آدمایی مثل تو
‫دارن اجازه می‌دن این آدما فرار کنن...
‫رفتارشون رو توجیه می‌کنن.
‫فکر می‌کنی این کار باعث می‌شه ‫خانواده‌ها چه حسی پیدا کنن؟
‫انسان‌ها واقعاً مثل گوسفندن.
‫حتی وقتی به آخر خط می‌رسن،
‫از قانون اطاعت می‌کنن،
‫حتی اگه جون خودشون در خطر باشه.
‫ببین، نشونت می‌دم.
‫دیدی چی شد؟
‫اون ماشین،
‫وقتی ما رفتیم تو لاینشون،
‫به جای اینکه خط رو رد کنه
‫و قانون رو بشکونه و بیاد تو لاین ما،
‫رفت تو چاله و احتمالاً مرد.
‫بوی اینو حس می‌کنی جناب قاضی؟
‫این همون هوای تمیز و خوب روستاییه.
‫دوست دارم یه چیزی نشونت بدم.
‫نگاه کن.
‫این توئی.
‫دور شو، دور شو.
‫ببین چی گفتی.
‫درسته، این کل چیزیه که آماده کردم،
‫و این کل چیزیه که بهتون می‌گم.
‫سیاست‌های ما نمی‌تونن مهاجران نوجوان رو
‫تو جامعه‌مون ادغام کنن.
‫همچنین بهشون کمک نکردن که بتونن
‫طبق قوانین و مقررات ما عمل کنن.
‫تعرض دسته‌جمعی، به یه شکلی، ‫درخواست کمک و نیاز به ساختار بود.
‫نه تنها دختر جوون قربانیه.
‫اونا هم قربانی هستن.
‫واقعا به این باور داری؟
‫علاوه بر این، مجرمان هم آسیب می‌بینن.
‫به دختر جوون کمک نمی‌کنه
‫اگه الان زندانی بشن،
‫و زندگی عادی‌شون برای ‫مدت طولانی ازشون گرفته بشه.
‫دیگه حرفی نیست، آقایون.
‫این تو بودی
‫بعد از اینکه یه گروه متعرض رو آزاد کردی.
‫یه گروه متعرض رو آزاد کردی.
‫می‌دونی این باعث می‌شه چی باشی؟
‫یعنی به اندازه مهاجما بدی.
‫انگار خودت تعرض کردی بهش.
‫شاید به همین خاطر تصمیم گرفتی...
‫بیای اینجا و با الکل غصه‌هاتو فراموش کنی.
‫سلام ابراهیم.
‫درود بر تو و خانواده‌ت.
‫فکر کردم بتونیم یه گفتگوی کوتاه
‫در مورد پسرت داشته باشیم.
‫خبرنگاری؟
‫نه، فقط یه شهروندم.
‫اومدم کمک کنم.
‫اگه چیزی می‌خوای، برو پیش وکیل‌مون.
‫حرفی برای گفتن نداریم.
‫ببخشید.
‫شاید فقط یه گفتگوی کوتاه داشته باشیم.
‫عقب.
‫آه خوبه، یوسف اینجاست.
‫آروم باش. برو.
‫سلام یوسف.
‫یوسف، فرار کن.
‫کجا می‌خوان برن؟
‫نه. نه، وایسا.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- یوسف عزیزم! ‫- آه یوسف!
‫برو به پسرت برس.
‫یه چیزی دور پاش ببند.
‫به شریان شلیک نکردم. چیزیش نمی‌شه.
‫تو. تو.
‫گوشی‌ها رو از روی میز بردار.
‫همه‌شون.
‫بردار.
‫یوسف رو ببر رو کاناپه.
‫رو کاناپه.
‫گوشی‌ها رو بذار رو میز.
‫- چی از ما می‌خوای؟ ‫- رو میز، به پشت بذار.
‫می‌خوام بشینی.
‫و یه گفتگوی کوتاه داشته باشیم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بشین.
‫سه، دو، یک.
‫مرد باهوشی هستی.
‫تو قوی هستی.
‫نگران نباش.
‫فکر کنم می‌خواین بدونین چرا اینجام.
‫تو به‌خاطر پسرم اینجایی.
‫به خاطر دادگاه.
‫هوم.
‫دادگاهی که آزادش کرد.
‫و این دادگاه کشور خودتونه.
‫البته.
‫چون پسرت و دوستاش
‫باید اون دختر ۱۸ ساله رو اذیت می‌کردن.
‫که نتونستن جلوی خودشونو بگیرن.
‫اون جوونه.
‫هیچی نمی‌دونه.
‫هوم.
‫به همین خاطر این کارو کردی یوسف؟
‫ببخشید.
‫ببخشید که این کارو کردیم.
‫فکر کردیم خودش می‌خواد.
‫فکر کردی اون می‌خواسته
‫تو بکشیش تو بوته‌ها تو یه جای خلوت پارک.
‫و حالا هر روز زندگیش با ترس
‫از اینکه تو و دوستات چیکار ممکنه بکنین
‫می‌گذره چون تبرئه شدین.
‫در ضمن وکیلت
‫خیلی کارش خوب بود.
‫اینکه اونا رو قربانی نشون داد.
‫چی بود؟ «یکپارچه‌سازی آسیب‌روانی»؟
‫همه‌مون الان کمک روانی و حمایت می‌گیریم.
‫در آینده بهتر می‌شیم،
‫قول می‌دم.
‫جواب درستیه.
‫تنها مشکلی که هست اینه ‫که توی شبکه‌های اجتماعیت،
‫بعد از اون ماجرا،
‫هیچ پشیمونی ندیدم...
‫یا همدردی.
‫در واقع فکر کنم گفتی
‫اون لیاقت تعرض رو داشت.
‫منظورم اینه که لباس بد می‌پوشن
‫و با لباساشون پسرا رو از راه بدر می‌کنن.
‫هوم.
‫خودشونو به نمایش میذارن.
‫نوشتی که لیاقتش رو داشت.
‫پاکش می‌کنم.
‫این ارزش‌هایی هست که به بچه‌هات یاد می‌دی؟
‫و ارزش‌های خانواده‌مون رو یاد می‌دم.
‫هوم.
‫خب، اگه این ارزش‌های توئه،
‫که زن‌های آمریکا و اروپا
‫به خاطر لباس باید اذیت بشن،
‫پس چرا اومدی اینجا؟
‫می‌دونی که تو کشور ما چندین جنگ هست
‫و زندگی خطرناکه.
‫به همین خاطر اینجاییم.
‫و فکر کنم تو هم اینو می‌دونی.
‫می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫چی؟
‫فکر نمی‌کنم آدم‌های خوب
‫از کشورتون بیرون اومدن.
‫فکر می‌کنم آدم‌های بد اومدن.
‫و فکر می‌کنم با خودتون
‫اون سیستم ارزشی عقب‌مونده‌تون رو آوردین
‫و تعهدتون به اون به جای دموکراسی
‫و به جای هر چیز دیگه، از جمله حاکمیت قانون.
‫یوسف، گوشی‌تو بردار،
‫شروع کن یکی یکی به دوستات زنگ بزن
‫و بهشون بگو همین الان بیان اینجا،
‫اطلاعات جدیدی براشون داری.
‫نه.
‫آره، زنگ می‌زنی.
‫و با اونا چیکار می‌خوای بکنی؟
‫یه گفتگوی کوتاه داریم،
‫مثل همین گفتگوی الانمون.
‫بهشون زنگ نمی‌زنم.
‫نه؟
‫جالبه.
‫پنج، چهار، سه، دو...
‫یوسف، همین الان زنگ بزن.
‫زنگ بزن!
‫ممنون.
‫هی عبدل. منم.
‫باید همین الان بیای اینجا.
‫ممکنه دوباره متهم شیم.
‫یه مشکلی داریم.
‫من با وکیلم اینجام.
‫برادرتو هم بیار و به ادریس زنگ بزن.
‫نه، همین الان.
‫کار خوبی کردی یوسف.
‫حالا به نفر بعد زنگ بزن.
‫نه. بشین.
‫بشین.
‫تو.
‫برو در رو باز کن.
‫بازی در نیار وگرنه به مامان شلیک می‌کنم.
‫- برو. ‫- باشه، باشه.
‫چی شده؟
‫بیا.
‫چی شده؟
‫سلام.
‫بیا داخل.
‫بیا.
‫برو، برو.
‫برو.
‫برو داخل.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫- این چه وضعشه؟ ‫- همه چی خوبه؟
‫یه نفر از دفتر دادستان ایالت زنگ زده.
‫سلام.
‫سلام، رئیس هنری.
‫خیلی خوشحالم که زنده موندی
‫چون یه پیغام برات دارم
‫که به گوش دولت برسونی.
‫این پیغام چیه؟
‫همون پیغامیه که بهت گفتم
‫وقتی سعی کردی به پناهگاهم حمله کنی.
‫اینکه مردم قبول نمی‌کنن که ‫کشورشون رو تصاحب کنن.
‫کاری که اینجا داری انجام می‌دی...
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫این آشوب ادامه پیدا کنه.
‫ببین، هر چقدر هم که اروپا ‫و تاریخ عمیقش رو دوست دارم،
‫تو نمی‌تونی ادامه بدی.
‫من و افسرانم،
‫برای محافظت و خدمت قسم خوردیم
‫و تو بارها از خط قرمز رد شدی.
‫داری به آدم‌های بی‌گناه آسیب می‌زنی،
‫از جمله خود من.
‫این غیرقابل قبوله.
‫هیچ انتخابی ندارم جز ‫اینکه تورو بازداشت کنم،
‫و این کارو می‌کنم.
‫این مردمی که ازشون حرف می‌زنی،
‫هیچ‌وقت به چیزی که داره ‫اتفاق می‌افته رأی ندادن.
‫این یه تصاحب خصمانه‌ست
‫توسط افراطی‌ها و چپ‌‌گراهای کور.
‫و اگه این تصاحب موفق بشه،
‫دموکراسی‌ای که می‌گی ‫دوستش داری رو نابود می‌کنه.
‫همه آزادی‌ها،
‫همه چیزایی که دوستشون ‫داری و براشون ایستادی.
‫فقط یه گزینه وجود داره.
‫یا این کارو تموم کن
‫یا ما مردم خودمون تمومش می‌کنیم.
‫حالا این پیغام رو ببر.
‫یادت باشه،
‫سوگند من، شغل من،
‫بخشی از ثبات همون ‫دموکراسی‌ایه که ازش حرف می‌زنی.
‫و زیادی روی قابلیت من ‫برای رسوندن این پیغام
‫حساب کردی.
‫فکر نمی‌کنم، رئیس.
‫تنها کسی که این پیغام رو داره تو هستی.
‫حالا ببرش پیششون.
‫گوش می‌دن.
‫سه قاضی اخیراً مردن
‫در شرایطی که اول خودکشی اعلام شد،
‫هرچند زمان وقوعشون خیلی مشکوکه.
‫امروز، باز هم جسد یه قاضی دیگه
‫در توی ماشینش
‫در حومه شهر پیدا شد.
‫مقامات حالا دارن
‫روی چیزی که به نظرشون به جای تصادف
‫یه سری قتله تحقیق می‌کنن.
‫ایوو؟
‫این شماره رو بنویس.
‫بعد به مافوقم زنگ بزن.
‫باید با نخست‌وزیر حرف بزنم.
‫اگه با من حرف نزنه...
‫هر عضو رسانه‌ای رو پیدا کن،
‫بیارشون پیش من.
‫چشم، قربان.
‫[ورلد نیوز]
‫تمام افراد درگیر در پرونده ‫تعرض دسته‌جمعی اخیر
‫که از مجازات زندان فرار کردن حالا مردن...
‫از جمله کل خانواده یوسف الشراع،
‫که اونجا زندگی می‌کردن.
‫به نظر می‌رسه شهروند شورشی
‫دوباره کار خودشو کرده.
‫این سؤال‌های فوری ایجاد می‌کنه.
‫چه چیزی تهدید بزرگ‌تری برای جامعه‌ست:
‫مجرمایی که این اعمال وحشتناک رو مرتکب می‌شن
‫یا شورشی‌‌ای که داره اونا رو حذف می‌کنه؟
‫طبق آمار جرایم اروپا،
‫در سال گذشته بیش از ۱۰۵ هزار جرم خشن
‫به مهاجران نسبت داده شده،
‫از جمله ۹۸۰ قتل
‫و بیش از ۱۸ هزار مورد ‫گزارش‌شده از آزار
‫با دخالت مهاجران آفریقایی.
‫این برای سیستم قضایی ما چه معنایی داره؟
‫آیا این شورشی فقط به خاطر این وارد عمل شده
‫که سیستم ما نتونسته امنیت و عدالت رو
‫برای مردم تضمین کنه؟
‫مراقب خودتون باشین،
‫و ممنون که «ورلد نیوز» رو تماشا کردین.
‫[ورلد نیوز]
‫من اینجام تا کمک کنم کنترل ‫رو دوباره به دست بگیرین.
‫من اینجام تا نشونتون بدم
‫که دیگه قربانی نیستین.
‫من اینجام تا نشونتون بدم
‫که وقتشه برین بیرون و به ‫این حروم‌لقمه‌ها نشون بدین
‫که دیگه نمی‌تونن قسر در برن.
‫یادتون باشه:
‫من این کارو برای شما می‌کنم...
‫تا وقتی که یاد بگیرین ‫خودتون این کارو انجام بدین.