رومانی - بخارست مامور نُه،
ماموریت شما اینه که دستگاه حاوی کدهای پرتاب هسته‌ای رو به دست بیارید
برای سلاح‌هایی که می‌دونیم قراره به زودی استفاده بشن
تا فاجعه‌ای عظیم به بار بیارن.
در صورتی که موفق نشید،
D.I.S.C.O هرگونه ارتباط با شما یا اقداماتتون رو انکار می‌کنه.
موفق باشید، مامور نُه.
هی عزیزم. وقتشه.
تایید میشه، وقتشه.
تو همیشه چیزی رو میگی که من می‌خوام بشنوم، ادامه بده.
من برای همین اینجام.
بذار ببینم…
بوگدان لازار، ساعت دو بعد از ظهر.
قربان، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
من با آقای بوگدان لازار قرار ملاقات دارم.
من آندری پترسکو هستم.
کارت شناسایی دارید؟
دوئنا گئورگیو.
میشه یه کم عجله کنیم؟
-وقتتون کمه؟ -نه.
پشت سرش یه مجسمه از شازده کوچولو هست.
از 'نَن بلو'.
نَن بلو؟
ام… شازده کوچولوتون رو، شما
از اسباب‌بازی‌فروشی نَن بلو تو پاریس گرفتید؟ من عاشق اونجام.
آره واقعا، من اخیراً برای تعطیلات اونجا رفتم.
-میشه یه نگاهی بهش بندازم؟ -حتما.
من عاشق مجسمه‌های کوچیکم.
تو سن من یه کم خجالت‌آوره
قول میدی به کسی نگی؟
رازت محفوظه.
این یکی مورد علاقه منه، ولی منم خیلی بهشون علاقه دارم.
تو کلی کار داری که باید انجام بدی،
حرف زدن جزوش نیست.
-آماده. -عاشقشم.
شک دارم آقای لازار از اینا داشته باشه.
ملاقات ساعت دوتون اینجاست.
آقای آندری پترسکو، قربان؛
می‌خواید الان بفرستمش بالا به دفترتون؟
-بله حتماً، دوئنا. -ممنون قربان.
تطابق صدا تقریباً عالیه، حتی مادرش هم متوجه نمیشه.
امیدوارم شاهزاده بدونه…
چقدر خوش‌شانسه.
معمولاً تو نصف این زمان منو می‌فرستادی بالا.
مشکل چیه؟
مشکلی نیست، همه چی خوبه.
-مثل همیشه کم‌خوابم، همین. -هنوز داری رو ساختن اون بچه کار می‌کنی، هان؟
نمی‌تونم ادامه بدم، اسید فولیک روزانه، بدون خوش گذرونی، ویتامین‌های ب، خوشحالی
برنامه‌ها، اوه، ممنون که یادآوری کردی، یادم رفته بود.
مامور نُه،
ما که لازم نیست ویتامین‌های تقویت قوارو گزارش کنیم، نه؟
لعنتی!
آه!
فکر کنم اون حرف آخر رو باید به خانومت می‌گفتی، ارتان.
با تو نبودم، سرم خورد به جایی.
فکر کنم دو طبقه دیگه مونده.
فکر می‌کنی؟ چت شده؟
تو سعی کن با عینکی که از صورتت میفته، این همه صفحه رو بخونی.
-دوربین‌های امنیتی؟ -البته، و درجه یک هم هستن.
خوشحالم که تحت تأثیر قرار گرفتی.
ولی امیدوارم خودت حواست بهشون باشه؟
اف‌سی‌بی فعال و پایداره.
اطلاعات همه رو از دیتابیس بگیر و بهم بگو...
لعنت به این زندگی!
-چی؟ -هیچی. قهوه‌ام ریخت.
خدای من، برو رو پیغام‌گیر.
باشه، تو خوبی، فقط به کار خودت ادامه بده.
مستقیم برو جلو. اِم...
-هی! تو همون ساعت دو هستی؟ -اون بوگدان لازاره.
-بله، برای شام خونه‌ام. -اگه به سوالم جواب ندی، نه.
-باید سریع فکر کنی. -فقط منتظر یه دوست بودم.
این دوستت اسمی داره؟
حاجی.
حاجی؟
ها؟ ها! حاجی.
اوه!
حاجی؟
اگه اسم بهتری داشتی، باید می‌گفتی.
چی؟ نه، نه، نه، نه.
-لعنتی! -حالا چی، عملیات رو متوقف کنم؟
نه، ادامه بده. هیچی نیست. رو کار تمرکز کن.
-رو کار تمرکز کنم؟ -آره!
ارتان.
اگه متوجه نشدی،
من اینجا جونم رو به خطر انداختم. خودت رو جمع و جور کن، مرد.
داری واقعاً عصبانیم می‌کنی.
خیلی متاسفم، آقای مامور ویژه.
من اینجا خیلی راحت و آسوده‌ام.
فقط کار تو پر استرسه.
در سیاه بزرگ مستقیم جلوته.
اسکن شبکیه چشم سمت چپشه.
روی سه.
یعنی باید دیوار رو بشکونم؟
دو و ربع، پس، کلاه خود لژیونرهاست
روی پایه. لعنتی تمرکز کن.
کلاه خود لژیونرها.
کلاه خود حداکثر ساعت یکه.
می‌خوای الان استراحت کنی و بحث کنی یا بری سر کار؟
مکانیزم زیر میزه.
فقط دستگاه رو وصل کن. سیستم آماده‌ست.
خواهش می‌کنم.
همیشه با کادر فنی خوب باش، درسته مأمور نُه؟
اوه... لعنتی!
چی شده؟
بازم؟ چرا هی زنگ می‌زنه؟
سلام عزیزم.
کسی داره میاد؟
الان وقت خوبی نیست، من یه کم درگیرم.
-ارتان! -اون ته راهرو، سمت راست.
بابام می‌خواد باهات حرف بزنه، عزیزم.
-هی، پسرم، اون بازی رو دیدی؟ -آره، سلام بابا.
-ضبطش کردم بعد از کار ببینم. -بهترین پنالتی فصل بود.
در سوم. یعنی دوم، ببخشید.
پس اون ارقام رو تا هفته دیگه لازم داریم.
ببخشید.
امنیت رو بیارید اینجا، یه مزاحم داریم.
ارتان، عزیزم، دارم فکر می‌کنم تو از من خوشت نمیاد.
آره، پدرزنم پشت خطه، دو ثانیه بهم فرصت بده.
رفتم تو یه جلسه و اونا به امنیت زنگ زدن.
لعنتی!
حق با توئه، دارن میان.
شما دو نفر، پله‌ها رو پوشش بدید. حرکت کنید، حرکت کنید!
شما دو نفر، برید اتاق هیئت مدیره.
اگه از اینجا جون سالم به در ببرم، قسم می‌خورم اخراجت می‌کنم.
ای بابا! لعنتی!
ارتان!
زودتر از اینا از کوره در رفتم، و بابت تندی‌هام عذر می‌خوام.
اما اگه وقتی رسیدم هلیکوپتر روی سقف نباشه،
تو خیلی از خود راضی هستی، ناین، یادت رفته که همه ما همون آموزش‌های اولیه رو دیدیم.
آموزش رو.
من می‌دونم چطور مشت بزنم، با اسلحه کار کنم، از دستگیری فرار کنم،
تو اونقدر خاص نیستی.
تنها دلیلی که تو اونجایی، و من اینجام اینه که مردم فکر می‌کنن
جاسوس‌ها باید شبیه ستاره‌های سینما باشن.
اما فقط یکی از ما داره گزارش پس از عملیات این مأموریت رو تو
دفتر مرکزی تایپ می‌کنه، درسته؟
یکی زیادی نامه‌های طرفداراشو خونده.
بیا جلو، ناین.
این رو تموم کن و تو دفتر مرکزی حسابمون رو صاف می‌کنیم.
درست همینجا، همونطور که فکر می‌کردی، رئیس.
عالیه.
چه عملیات استادانه‌ای،
تو واقعاً تو این مأموریت ترکوندی.
ما از هیجان سر جامون بند نبودیم وقتی همه چیز رو دیدیم.
تو نمی‌دونی چقدر اینو می‌خواستم.
این زوران دراگیچ هست که با عشق به همه بینندگانش خداحافظی می‌کنه.
اون بیرون چه اتفاقی افتاد؟
با یک عملیات شروع شد
که باعث یه سری مشکلات ارتباطی شد.
قطع بشه.
و همونطور که تو گزارشم گفتم، میگرن گرفتم و
یه آسپرین خوردم و باعث یه مشکل امنیتی کوچیک شد.
کوچیک؟
آره.
شما ماه‌هاست هفته‌ای یه بار پیش روان‌درمانگر می‌ری، درسته؟
-ما می‌دونیم، ولی همسرتون می‌دونه؟ -نه،
سدا نمی‌دونه.
منظورم اینه که بیشتر شبیه پول دادن به کسیه که
باهاش حرف بزنم و به حرفای شخصیم گوش بده.
با این حال، شما هنوز موظفید اینو به منابع انسانی گزارش بدید.
قوانین اینجا تو کافه خیلی واضحه؛
هر کسی که باهاش چیزی رو به اشتراک می‌ذارید
باید کاملاً بررسی شده باشه.
مدتیه که خیلی شب‌ها بی‌خوابی کشیدم.
نه فقط به خاطر کار، بلکه...
خیلی از استرس‌های مربوط به عملکرد
از اینجا میاد.
البته فکر نمی‌کنم تا حالا روی کارم تأثیری گذاشته باشه یا مشکل بزرگی ایجاد کرده باشه.
تا الان.
بزن بریم، ناین. اینو تموم کن و تو مقر اصلی حسابشو می‌رسیم.
نه!
ناین! وای خدای من، نمی‌تونم نفس بکشم.
لعنتی!
من یکی از بهترین و باارزش‌ترین مامورامو از دست دادم.
و همراه با مامور ناین
ما دستگاه حاوی کدهای پرتاب رو هم از دست دادیم.
و تو بهترین ون ناوگان منو حسابی داغون کردی.
آقای وهبی!
اینجوری با مامور من حرف نزن. گمشو بیرون.
مردم با مالیاتشون پول اون ون رو دادن.
هیس هیس.
واقعاً بهترین ون ما رو داغون کردی.
ارتان، تو از این کار مرخصی می‌گیری.
سه هفته. یه سفر خوب برات رزرو کردیم.
استراحت کن.
فیلم ببین، از غروب آفتاب لذت ببر.
وقتی برگشتی، می‌بینیم چی کار می‌خوایم بکنیم.
-خوبه؟ -مطمئن نیستم انتخابی داشته باشم.
نداری.
می‌تونی سدا رو هم با خودت ببری.
مطمئنم کمک می‌کنه بدنت به
-مقصد برسن. -روان‌درمانگرم بهتون گفته ما داریم تلاش می‌کنیم؟
اوهوم. اون سال‌هاست تو لیست حقوق ماست.
نمی‌تونم بگم تعجب کردم، چون هر وقت چیزی می‌گفتم، جواب می‌داد:
'تو تو افکارت خیلی دست و دلبازی.' چه جور روان‌درمانگری این کارو می‌کنه؟
-از تعطیلاتت لذت ببر. -بله، رئیس.
کافه
قبرس شمالی. نیکوزیا
ممنون، روز خوبی داشته باشین.
-اون آقایی که اون بالا سروصدا می‌کرد، -احتمالاً از پرواز می‌ترسه.
امیدوارم برگردوننش.
به خدا قسم، ظفر...
اگه یه بار دیگه این کارو بکنی،
خودم از هواپیما پرتت می‌کنم پایین.
چرا اینقدر عصبانی هستی؟
من کلی پول دادم برای فرست کلاس.
هر چقدر غذا و نوشیدنی بخوایم، داریم. اینجا نوشته.
نوشیدنی تو قیمت گنجونده شده، پس اون مهماندار چطور به من میگه
که دیگه بهم نوشیدنی نمیدن؟ یه نوشیدنی برای من بریزه، این کارشه،
مگه نه؟
میشه اینقدر شلوغش نکنی؟ کارش اینه که ایمنی رو تضمین کنه،
فقط گفت باید نوشیدنی رو بذاره کنار و کمربندت رو ببندی.
-کمربندت رو ببندی. -برای فرود.
شنیدم چی گفت.
اون داره هواپیما رو فرود میاره؟ نه، اون نیست.
خلبان داره این کارو می‌کنه.
ولی حتی اونم خیلی آسونه؛ کامپیوترها همه کارا رو می‌کنن و اون فقط باید
صاف فرمون رو نگه داره.
آره عزیزم، حتماً. بیا بریم سمت قسمت بار.
من می‌تونم با چشمای بسته این کارو بکنم. و یه نوشیدنی لعنتی سرو کنم.
باورت میشه اون احمق هنوز داره راجع به نوشیدنی غر می‌زنه؟
نذار اذیتت کنه. ما اومدیم اینجا تعطیلات. همه چی خوبه، ما بالاخره
اون تعطیلاتی رو که لازم داشتیم، گرفتیم. فقط من و تو و کلی وقت برای
عاشقی.
ببخشید اگه گذاشتم اذیتم کنه، ولی خیلی وقته سفر نرفتم.
اونو بده به من قبل از اینکه گمش کنی.
ولی ما الان اینجاییم.
بالاخره به سفری که می‌خواستی رسیدی. استرس رو بذار کنار.
فقط من و تو هستیم.
اگه یادت باشه، من حداقل سه ساله ازت می‌خوام استرس رو بذاری کنار.
حداقل سه ساله.
و حق با تو بود، به همین خاطر ما همین الان اینجا تو قبرس فرود اومدیم.
ارتان، صبر کن، زیاد برنامه نریختی که، نه؟
بین غروب و نیمه‌شب نه؟ من ما رو تو یه برنامه جدید گذاشتم.
معلوم شده ماهی ها بین غروب و نیمه‌شب در بهترین حالت شناشون هستن.
و نیمه‌شب.
من یه جورایی امیدوار بودم اینجا بتونیم بداهه عمل کنیم.
لباس زیر جدید خریدم.
می‌تونیم چند جلسه اضافه داشته باشیم،
ولی واقعاً نیاز دارم اینجا با من همکاری کنی.
تو که می‌خوای بابا بشی، مگه نه؟
این چمدون شماست؟
آه، پس فکر کنم باید دنبال چمدونامون بگردیم.
به همه مسافران یادآوری می‌کنیم که چمدان‌های خود را بدون مراقب رها نکنند؛
هر چمدان بدون مراقب مورد بازرسی قرار می‌گیرد.
-مال من که اومد. -چه سریع.
هی، کجا میری؟
هی! وایسا!
فکر کردی با چمدون من کجا میری؟
آقای محترم، این چمدون رو ول کنین. این چمدون منه.
-میدونم، ولی ما دخالت نکنیم. -این همون مرده‌ست که تو هواپیما بود.
همین الان چمدون رو ول کن وگرنه به پلیس زنگ میزنم.
پلیس؟ آقای محترم، اون چمدون منه و من اونو میخوام. دستاتو
-از روش بردار. -چرا اینقدر داد میزنه؟
برو از یکی دیگه بدزد.
ظفر، ممکنه چمدونامون یکی باشه، اسم روی برچسب رو نگاه کن تا
-میدونی چرا اینو خریدم، آینور؟ -مطمئن شی.
آقای محترم، کافیه، این چمدون منه.
-وایسا، ببینم! -شنیدی؟
داره صحنه سازی میکنه که ما بیخیال شیم.
آروم باش.
قبرس پایتخت کلاهبرداری دنیاست؟ اینجوری با مردم رفتار میکنن؟
دزد!
این آقا کاملاً دیوونه‌ست، به پلیس زنگ بزنین! پلیس!
چمدون منو ول کن. من گول این چیزا رو نمیخورم.
امنیت! این دیوونه‌ست! همین الان به پلیس زنگ بزنین! داره سعی میکنه
چمدون منو بدزده. لطفاً! پلیس!
اینجا جای بحث نیست. من دیگه به آخر خط رسیدم و این آقا
داره گوشامو کر میکنه.
ببخشید، ببخشید، ببخشید. ببخشید، ببخشید، ببخشید. انگلیسی صحبت میکنین؟
بله، البته. ممنون که اومدین. این چمدون منه.
من فقط میخوام برم هتلم.
اگه این آقای بی ادب
-اجازه بده. -بیا بریم، اون انگلیسی حرف میزنه.
ممکنه شما همون کیف رو داشته باشین؟ جدی؟
فکر میکنی دو تا چمدون با این رنگ هست؟
و اون میگه من بی ادبم در حالی که تا وقتی تو بهش کمک نکردی
حاضر نبود انگلیسی حرف بزنه؟ این چمدون منه. این قورباغه یه کلاهبرداره.
داره وانمود میکنه که ناراحته چون مچشو گرفتیم.
میخواد با تو حرف بزنه؟ باید گمش شه؛ برو، بهش بگو.
ببین، ببین، ببین، ببین، ببین. یه فکری دارم. بیا چمدون رو باز کنیم.
چک میکنیم.
منطقیه. این ثابت میکنه چمدون مال کیه.
عمراً، نمیخوام بازش کنم.
چرا نمیخوای؟
خصوصیه، کلی وسایل شخصی دارم که نمیخوام شما ببینین.
-این وسایل منه، نمیخوام مردم -هنوز خیلی داغه، پس من فقط
-لباس زیرمو ببینن. -مطمئن میشم که به هم آسیب نمیزنن.
به همدیگه.
نمیتونم بازش کنم چون توش اسباب بازی دارم.
-اسباب بازی برای چی؟ -اسباب بازی برای خوشگذرونی تو هتل.
-اسباب بازی ؟ -آره
ظفر!
تقریباً تموم شدیم. و لطفاً چیزی نگو، اینا رو به عنوان یه
سورپرایز کوچیک گرفتم، اگه میفهمی چی میگم.
دوست ما چیزای خجالت آور داره، ولی حیف.
رفیق، بیخیال.
یه چیزی برای بعد.
ما همه اینجا بزرگسالیم، بازش کن.
میشه دیگه خفه شی؟ بازش نمی‌کنم. از اون چیزا نیست
-چیه؟ -که آدم با بقیه به اشتراک بذاره.
اینا حلقه‌هایی هستن که همه جاشون ویبره داره، آدمو به ستاره‌ها می‌رسونن
-شاید هم به خدا. -حلقه برای انگشتات؟
-چرا باید بخوام انگشتام ویبره داشته باشن؟ -نمی‌دونم، شاید آرتروز داری؟
این حلقه ورزشیه.
ظفر.
اومدم عزیزم. چرا اینقدر شوکه شدی؟ خودت مجبورم کردی بگم.
من دارم سعی می‌کنم محتاط باشم. این یه حلقه ورزشی که آدمو
دیوونه می‌کنه و خیلی هم مده؛ این یه سوپرایزه و نمی‌خوام زنم
ببینتش. دیگه کافیه این بازجویی.
اگه بازش نکنی، زنگ می‌زنه پلیس. مگه اینکه درست
بالا باشه، هیچ‌کس حلقه‌تو نمی‌بینه.
بیا، بازش کن.
اون چمدون لعنتی رو باز کن.
این مجازات منه که خواستم یه کم هیجان به زندگی بدم.
پس فقط اون لعنتی رو باز کن و اسباب‌بازی‌های ‌مونو به همه نشون بده.
عزیزم، بیا نزدیک‌تر، می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
خیلی خجالت‌آوره.
-میشه الان بریم هتل؟ -فقط بدونی، من این کارو برای تو کردم!
-فقط عادی رفتار کن و پشت سرتو نگاه نکن. -بازم دستبنده؟
نه، این چیزیه که میرای به فوندا گفت و فوندا به حسین.
اون بهم گفت زندگیشو عوض کرده. هیچ‌وقت نشنیده بود زنش اینطوری فریاد بزنه.
واسه همین رفتم و چندتا گرفتم؛ دستبند فقط برای پیش‌نوازیشه!
این دیگه چه کو...
بفرمایید آقا!
این مال منه
چمدون.
-ام! -بفرمایید آقا.
-ام! بفرمایید! آقا! -ظفر، بالاخره چمدونا رسیدن!
میشه لطفاً مال منو بگیری؟
لطفاً، دیگه این کارو نکن.
وو له وو... کوشه اووک موا...
آه!
-بیخیال. -چه توریستی.
اون باهات بی‌ادب بود.
من فقط 'ژو تم' رو بلدم و نمی‌تونم اینو به یه مرد بگم.
-عزیزم، -ام!
-این هتل حتماً خیلی گرونه. -ام!
مطمئنی همه چی پرداخت شده؟
چی خنده‌داره؟
سدا.
نگران نباش.
بهت گفتم همه چی حاضره.
چک‌این کن و از آرامش و استراحت لذت ببر.
آه! آه!
آه!
-ظفر. -ها؟
اونا همون زوجی هستن که تو فرودگاه کمکمون کردن.
آره، خودشونه.
میدونم که اونا برای مشتری‌های VIP گروه موسیقی میارن.
فکر نمی‌کنم.
فکر کنم برای همه این کارو می‌کنن.
اینجور جاها با همه مثل یه VIP رفتار می‌کنن.
-ببین. اهم. -به هتل ما خوش آمدید.
-سلام، حال شما چطوره؟ -بعد از ظهر بخیر.
نه.
فکر کنم اون مردا مهم هستن.
اوه... یادم بنداز وقتی دیدمشون عذرخواهی کنم. آره!
حتماً، تو اولویتمه.
خیلی ممنون.
وای! این فوق‌العاده‌ست!
ارتان!
من تا حالا این همه بادکنک ندیده بودم.
آره!
این مورد علاقه‌مه.
درست مثل خودشون که کاملاً زیاده‌روی می‌کنن.
-خنده‌داره. -ها!
یادم نمیاد این دوستت رو قبلاً گفته باشی. حتماً خیلی صمیمی هستین.
خیلی صمیمی.
آه! من عاشق همه چیز اینجا هستم.
احساس می‌کنم یه پرنسسم.
تس
اوه، ظفر. این بهترین اتاقیه که تا حالا دیدم.
حتی شامپو و نرم‌کننده جداگانه هم دارن!
و کلی چیزای خوب هم هست.
لوسیون بدن، یه کلاه حمام کاملاً نو.
حتی یه سوهان ناخن!
میتونیم بیشتر بخوایم و ببریم سالن.
-نه روز اول، میفهمن. -پس از روی چرخ‌دستی‌ها برمی‌داریم.
عزیزم،
خیلی ممنون که این جایزه رو بردی.
قراره خیلی خوش بگذره.
کمرت گرفته؟
کمرم؟ نه، چرا؟
نمیشه یه مرد دو ثانیه تنها باشه بدون اینکه ازش بپرسن چیکار می‌کنه؟
من اینو نپرسیدم! تو تمام روز داری دیوونه‌بازی درمیاری، چی شده؟
-من اینطور نیستم. تو دیوونه‌ای. -تو بدخلقی، من میرم حمام.
برو حمام، ببینم اصلاً برام مهمه.
چطور اینو باز کنم؟
حلقه اونجاست.
ها
فکر کنم این آخرشه.
داری برای دو نفر غذا می‌خوری؟
تو معمولاً برنج و سیب‌زمینی رو همزمان نمی‌خوری، درسته؟
من همیشه تو بوفه وحشت می‌کنم، انتخاب‌ها خیلی زیاده. و نه، من برای
دو نفر غذا نمی‌خورم، همونطور که میدونی.
چرا کربوهیدرات‌ها رو با هم قاطی می‌کنی؟ می‌تونی دوباره بری برداری. اینم که
-یه جورایی اسرافه. -اگه بخورمش اسراف نیست.
و به این شلختگی که درست کردی نگاه کن.
تو خودت اینا رو اینجا ریختی. من اصلاً میگو نمی‌خواستم. تو می‌تونی
با اینا یه گله دلفین رو سیر کنی.
چون میگو امگا ۳ داره که بدن رو تقویت می‌کنه.
-واقعاً؟ -غذاهای دریایی به تمرکز و تحرک کمک می‌کنه.
-آه، پس الان فکر می‌کنی من نمی‌تونم تمرکز کنم؟ -نه، منظورم بدنت بود.
-آه! -هی، ببین کی اینجاست.
-اونا با ما پرواز کردن اینجا. -آه! درسته.
با اون مرد فرانسوی قبلی. با همون چمدون.
غذاهای دریایی خوب به نظر می‌رسه، نه؟
چه تصادفی که شما و همسر دوست‌داشتنی‌تون هم اینجا اقامت دارین.
خوشحالم از دیدنتون.
-فعلاً خداحافظ. -ما عاشق سفر کردنیم.
از اقامتتون لذت ببرین.
-خداحافظ. -دوست پیدا کن.
من برنج و سیب‌زمینی رو با هم دوست دارم. یه بشقاب اینجوری برام درست می‌کنی؟
-میگو می‌خوای؟ -اوه...
اوه!
-وای خدای من، یه کم هم برای بقیه بذار. -عصر بخیر، ممنون.
ما اونجا کنار پنجره می‌شینیم. عجله نکنید.
-باشه. -انتخاب عالی.
-عاشق منظره‌ام. -می‌دونی کلی میز دیگه هم هست.
-این عالیه. من این میزهای نیمکتی رو دوست دارم. -صمیمی‌ان.
و رمانتیک. دوست من.
تو قبلاً منو نجات دادی.
می‌گن فرانسوی زبان عشقه، ولی اون مرد اینجوری حرف نمی‌زد.
-تو تعطیلات منو نجات دادی. -خواهش می‌کنم.
-به خدا قسم... -همسرم که رفته
بیشتر غذا برداره ولی الان باید بیاد، بهم گفت:
'وای خدای من، بدون اون هنوز داشتیم کنار چرخ‌وفلک وایمیستادیم و دعوا می‌کردیم'.
شوخی نمی‌کنم.
-کجا رفت؟ آینور! -واو.
آینور! آینور!
قرار دو نفره، عجله کن.
دارم از گرسنگی می‌میرم. سیب‌زمینی‌ها رو بیار.
پوره، لطفاً و صاف پخشش کن.
عجله کن! شماها تو شهر زندگی می‌کنین، درسته؟
یه قیافه استرس‌زده دارین.
ما از اینجا اومدیم. باندیرما، ۱۰.۵؛
تنها بهترین جای ترکیه برای زندگی.
من اخیراً قهرمان جام سشوار شدم.
-آه، تبریک می‌گم. -ممنون.
-یعنی چی؟ -برای خوشگل کردن موهاست.
من می‌دونم سشوار یعنی چی. این مسابقه چی بود؟
آه. این برای صنعت (آرایشگری) هست.
اگه تو باندیرما یه سالن آرایش زنانه داشته باشی، می‌تونی تو مسابقه جام سشوار شرکت کنی،
مسابقه جام سشوار،
و ما ۲۴ ساعت هر چقدر مشتری که می‌تونیم رو سرویس می‌دیم.
چهار تا عروسی،
ده تا فر، چهل تا رنگ مو و بیشتر از صد تا براشینگ
تا قهرمانی رو ببرم.
-عجب! -کارت دارم.
هر وقت خواستی بیا پیش ما.
آهنک هیر استایلینگ، باندیرما.
بفرمایید.
فقط بیا، من سریع کارتو راه میندازم.
آهنک هیر استایلینگ.
همه اطلاعات روش هست، پس نگهش دار.
پس شما آرایشگر هستی؟
همین الان گفتم که من فقط مو کوتاه نمی‌کنم. من خودم رو یه
-جادوگر مو می‌دونم. -اوم.
ظفر کبیر.
-این همه انتخاب. امیدوارم خوشت بیاد. -آه، هی.
من وحشت کردم.
-سلام. -خوشحالم که منتظر نموندی.
-قهرمان چمدون‌های ما. -خوبه که اونجا بودی.
اوم.
اگه تو فرودگاه نبودی، کل سه روز ما
-خراب می‌شد، پس من اصرار دارم. -برو، دختر.
و سعی نکن بحث کنی،
-اون یادش رفت. -شما واقعاً هیچی به ما بدهکار نیستید؛
چمدون‌های شما درست می‌شد.
مطمئنم شما دو نفر می‌تونید
-تنهایی سفر کنید. -شما مهربونی؛
ولی برای ما جدیده. شما کارت ویزیت داری؟
نه، من برای یه شرکت به عنوان حسابدار کار می‌کنم.
و همسرم مهدکودک درس میده.
آره؟
کلی بچه که باید پاک کنی، درسته؟
من چهار تا دارم، پس می‌دونم چه حسی داره.
همه‌شون رو خودت درست کردی؟
هان؟
گفتی چهار تا بچه داری، پدر مجردی؟
-نگفتی شما دو تا بچه دارید. -آه!
هاها!
فقط شش ماهه؛ ما هنوز تازه عروس و دامادیم.
فکر کردم شش هفته بود.
-تبریک میگم. واقعاً میگم. -ممنون.
این ماه عسل ماست چون وقتی سالن شلوغه سخته مرخصی بگیریم.
لطفاً ناراحت نشید.
این اولین تعطیلات من و شوهرم تو سه ساله،
اون شما رو نجات داد و شما احساس ارتباط می‌کنید،
-و خب، اون کمک کرد، درسته، اینطور نیست؟ -من کمک کردم.
مهم نیست، و اساساً اون دیگه گذشته.
باشه؟ پس،
اگه اجازه بدید، ما به کمی زمان برای خودمون نیاز داریم.
دیگه نخور. بریم.
یکی دیگه.
ارتان.
-دارم میام. -خسته‌ام.
از آشناییتون خوشبختم، از غذاتون لذت ببرید.
-عزیزم؟! -اومدم، اومدم.
دیدی اون یارو چقدر میگو خورد؟
خیلی تند بودی اونجا، عزیزم.
نتونستم خودمو کنترل کنم.
اونقدر در مورد بچه‌هاش حرف زد، خیلی رو مخ بود.
من فکر می‌کنم اونا خیلی خوبن، تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
فکر می‌کنی من آدم بدی‌ام؟
این روزا خیلی بی‌حوصله‌ام، ارتان.
تو یه قدیس واقعی هستی، عزیزم.
خودتو به خاطر اون احمق سرزنش نکن.
ما اینجاییم تا یه استراحت حسابی بکنیم و از اون سوئیت شیکمون لذت ببریم.
ارتان؟
این برای اینه که طبق برنامه پیش بریم؟
البته.
-البته این آلارم برای عشق‌بازی نیست -اوم.
این آلارم برای اینه که یادم بندازه نوشیدنی بگیرم.
-می‌دونی چقدر حباب دوست دارم. -آره می‌دونم.
تو برو تو. فقط استراحت کن. من الان با نوشیدنی برمی‌گردم.
نوشیدنی و خاویار.
-زیاد طولش نده، مامان تشنشه. -زود میام، قول میدم.
چرا دارن زنگ میزنن؟
سلام، رئیس.
ارتان، می‌دونم تو تعطیلاتی.
معمولاً وقتی مرخصی هستی بهت زنگ نمی‌زنیم،
-ولی یه مشکلی پیش اومده. -چقدر بد؟
زوران دراگیچ.
همونی که ناین رو کشت.
اون یه تروریست صربیه که اینترپل دنبالشه.
ما هر کاری از دستمون برمیاد می‌کنیم تا دستگیرش کنیم.
و کدهای پرتاب هسته‌ای رو که ازمون دزدیده پس بگیریم.
این خیلی فوریه.
اگه پرتاب کنه،
میلیون‌ها زندگی بی‌گناه تو چند ثانیه از بین میرن.
خب،
مطمئنم چند تا آدم بد هم اونجا هستن.
جالبه که اینو میگی، چون یه نفر دیگه هم هست.
دراگیچ فقط یه واسطه‌ست، ولی نمی‌دونیم کی پشت پرده‌ست.
هیچ‌کس تا حالا اونو ندیده.
پس فعلاً اسمش...
-آلفا داگ. -آلفا داگ.
جلسه دراگیچ با خریداران کره‌ای تو مالت لو رفته بود، واسه همین
تغییرات لحظه آخری پیش اومد.
زمان و مکان جدیدی رو تعیین کردن.
حرکت خوبیه.
می‌تونی حدس بزنی الان کجاست، ارتان؟
اومم.
ارتان.
قرار بود معامله تو همون هتلی انجام بشه که ما توش اسکانت دادیم.
آها. پس می‌خوای ما رو جابجا کنی باید وسایلمون رو جمع کنیم و بریم.
این نقشه بود چون مأمور سیزده تو این مأموریت بود.
فقط اینکه اون تو ریگا شکنجه و کشته شد پس دیگه نیست.
اوه.
سیزده هم رفت؟
سیزده کدوم بود، دوباره؟
من همه اسم‌ها و شماره‌ها رو قاطی می‌کنم.
همون بلونده بود که بداخلاق بود یا اون مو بلنده که ضد واکسن بود
-و لکنت داشت؟ -ارتان.
رئیس؟!
یه سری موجودات خطرناک دارن کدهای پرتاب هسته‌ای رو معامله می‌کنن
و دارن میان سمت تو و تو تنها کسی هستی که می‌تونی جلوشون رو بگیری.
آه! این یه مأموریته.
داری از من می‌خوای که تو یه موقعیت حساس جای مأمور سیزده رو بگیرم،
فقط تخصص من پشتیبانی فنیه.
پس من نمی‌گم نه،
فقط فکر نمی‌کنم بتونم دنبال تروریست‌ها برم، من بیشتر یه آدم پشت صحنه‌ام.
هر چیزی که به کامپیوتر مربوط باشه، من خوبم.
تو آموزش‌های اولیه رو گذروندی، مگه نه؟
تو می‌تونی این کار رو انجام بدی.
و به هر حال، همه تجهیزات این مأموریت از قبل تو هتل هست.
من برای درگیری ساخته نشدم.
منظورم رو نمی‌فهمی؟
فکر کنم اینجا ارتباط خوب نیست؛ به نظر میاد
تو می‌خوای من برم تو میدون، و من نمی‌تونم.
-من آدم تو نیستم. -ارتان!
یا از دستورات من اطاعت می‌کنی و دنبال اینا میری همونطور که بهت میگم، یا
وسایلت رو جمع می‌کنی و به زنت میگی اخراج شدی.
یه معجزه می‌خواد تا من بتونم ازشون بگیرم.
یه معجزه و یه سری کار خفن جاسوسی.
مأمور هفتاد و سه، ما رو تو حساب می‌کنیم.
چرا نمی‌تونی هفتاد و دو رو بگیری؟
یعنی، قبل از من حدود شصت تا مأمور دیگه هست.
ما هلیکوپتر آماده به کار داریم.
این دراگیچ مثل یه عوضی واقعی به نظر میاد.
فکر می‌کنه کیه؟
این عوضی یه چیز دیگه هم در پیش داره.
ما اون عوضی رو نابود می‌کنیم، اون کدهای هسته‌ای رو می‌کنیم تو
جایی که آفتاب نمی‌تابه.
کدهای هسته‌ای، داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
من هستم!
یه سال تو آلانیا خدمت کردم، کارم این بود
-که تروریست‌ها رو سر جاشون بنشونم. -منظورت توریست‌هاست.
فرقی ندارن، بهم اعتماد کن.
خیلی فرق دارن، توریست‌ها فقط سروصدا می‌کنن و مستن.
نمی‌دونم چرا گوش می‌دادی یا فکر می‌کنی چی شنیدی؛
ولی این یه شوخی بین من و همکارامه وقتی یکی از ما تو تعطیلاته.
این مزخرفه و می‌دونم اون خانم رئیسته.
همچنین می‌دونم یه مامور خوب به هر کسی اعتماد نمی‌کنه،
پس بهت نشون می‌دم که هیچ سیمی ندارم.
یا شنود یا دستگاه جاسوسی؛ من فقط یه وطن‌پرست وفادارم.
سال‌هاست که روزی چهارده ساعت سر پام، بدنم رو فرمه.
من تو کار با قیچی جادوگرم! عاشق کارمم، ولی اگه رئیست می‌خواد
از مهارت‌هام برای این ماموریت استفاده کنم، من پایه‌ام.
ظفر، لباساتو بپوش. اشتباه فهمیدی، هیچ ماموریتی در کار نیست.
شنیدم که گفت ماموریت؛ درست بعد از اینکه بلند شد
و قبل از اینکه بخار شه یا هرچی که بود.
اگه جلوشون رو نگیریم، ممکنه میلیون‌ها یتیم به وجود بیاد.
نمی‌خوام این رو وجدانم باشه.
این رو تو کتاب تربیت فرزند خوندم.
بچه‌ها صداها و موسیقی‌هایی رو که تو رحم شنیدن، می‌شناسن، پس ما
زیاد برای شکمم آواز می‌خونیم.
من آهنگ‌های جدید یاد می‌گیرم.
چشمای آبی دارن و وقتی تازه به دنیا میان، تار می‌بینن، عاشقشم.
بعداً خوب می‌شه.
دست و پای کوچولوشون زود سرد می‌شه، پس باید مراقب باشیم.
بهترین جا برای چک کردن اینکه سردشون هست یا نه، گردنه.
اگه سردشون بود، بخاری رو زیاد می‌کنیم.
-ارتان. -آه!
من یه معشوقه گرفتم.
آره، یادم رفت، ولی حتماً انجامش می‌دم.
ارتان.
-آه! -حواست نیست.
آه-آه-آه-آه-آه سرم گیج رفت. تو سعی کن اینو باد کنی.
هیچ‌کس، و منظورم واقعاً هیچ‌کس، از ما بهتر نیست.
یکم تشنمه، تو برو تو تا من یه چیزی برای نوشیدن بگیرم.
-می‌خواستم با هم شنا کنیم. -بعد از اینکه نوشیدنی خوردیم، با هم شنا می‌کنیم.
-تا اونجایی که می‌تونی آب هم بگیر، عزیزم. -باشه، حتماً.
حتماً باید کمتر نوشیدنی بخوری.
کارکنان هتل تو رو نیمه‌هوشیار آوردن تو اتاق.
همون موقع بیهوش شدی ولی هی
خب، یکم مست شدم!
تو خوابت درباره یه حلقه غرغر می‌کردی.
اون همه استرس تو هواپیما و چمدون‌ها،
و اون همه میگو منو تشنه کرد.
می‌خوای تا اونجایی که می‌تونی پلیس رو هم خبر کنی؟
من می‌رم برامون نوشیدنی بگیرم.
من برامون نوشیدنی می‌گیرم، بعد شنا می‌کنیم. اینجا کشور آزاده، می‌تونم همزمان
برم.
شما تیمی کار می‌کنید؟
-تیم چی؟ -بی خیال.
-نوشیدنی‌تون، آقا. -خیلی ممنون.
تو منو با یه آرام‌بخش مافوق صوت بیهوش کردی، رفیق.
-مافوق چی؟ -بیخیال بابا، خودتو به اون راه نزن.
از وقتی اینجا پیاده شدیم، تو زیر نظر من بودی.
زیر نظر تو؟
تو و زنت من و زنم رو دعوت کردین که تو یه جای عمومی باهاتون بشینیم
با کلی پنجره.
همه نقاط دید رو پوشوندی. همه اون انعکاس‌ها.
بعد کیف پولمو درمیارم که بهت نشون بدم
خانوادمو و
یهو اوضاع متشنج میشه. تو و زنت میرین،
میدونستی که من حس میکنم بهت توهین کردم و میخوام جبران کنم
پس من دنبالت میام، اون میره تو، تو یواشکی میری پایین راهرو،
بعد اون خانم از ناکجاآباد میاد بیرون
تو منو مجبور میکنی همه لباسامو دربیارم،
حرفای جاسوسی میزنی،
چون نمیخوای اثر انگشتت رو لباسام باشه،
و بعد بهت نشون میدم که من سیم‌کشی نشدم ولی 'شلاک!' یه تفنگ مافوق صوت تو
صورتم.
-ادامه بده. -نمیدونم، شاید تو دوجنس‌گرایی.
اگه بودم، بهت میگفتم اسباب‌بازی‌هات رو بیاری.
پس تو یه مامور مخفی هستی.
اینا گزینه‌ها هستن؟ واقعاً.
من ازت سوءاستفاده کردم یا رئیسم داره یه شبکه جاسوسی رو اداره میکنه.
ببین، ما تو یه هواپیما بودیم.
پرواز پر از دست‌انداز بود و نوشیدنی هم بود.
جلوی نوشیدنیت رو گرفتن، مشکل چمدون داشتی،
رسیدی اینجا، نوشیدنی بیشتری خوردی و بیهوش شدی.
یا خدا رو دیدی،
اگه اون حلقه ورزشی اونجوری که میگی کار میکنه.
شاید امتحانش کردی و زیادی بهش نیرو دادی.
ماه عسلته، ظفر.
آروم باش و ازش لذت ببر.
زیادی نیرو دادم؟
من اونجا نبودم، ولی بیخیال... باید همین باشه.
بعد از اینکه دنبالت اومدم تو اتاقت، چیز زیادی یادم نمیاد.
حتماً به خاطر حباب‌ها بوده.
-باید کم کنم. اون گوشی توئه؟ -استرس رو بذار کنار.
آها!
اینم شماره تلفنم اگه لازمش داشتی.
هیچوقت نمیدونی چی میشه.
آرایشگر جادوگر ظفر، اسم تماسه.
من سه روز اینجا هستم اگه چیزی لازم داشتی، یا اگه فقط خواستی
یه نوشابه بخوریم.
-جدی میگم، هنوز حس میکنم بهت مدیونم. -میدونم کجا پیدات کنم؛ بازم ممنون.
-من دنبالت نبودم. -معلومه که نبودی.
-مواظب خودت باش. -باید اینا رو امتحان کنی.
خوبن.
باشه، اگه اصرار داری؛ من میخواستم یه چیز دیگه سفارش بدم.
آینور! برات کوکتل‌های باحال گرفتم.
-اوه. -مفت بودن.
پارکینگ-۲
اوه، چه بد موقع اومدی.
هوم؟
خدایا،
نمی‌تونم بفهمم کجا بشینم تو این کوفتی.
پس چطور باید بفهمم چطور جلوی آدم بدا رو بگیرم؟
پوف،
حداقل پدال‌ها همون جای همیشگین.
کمربند... و حرکت.
هفتاد و سه آماده‌ای؟
ای بابا، شکرو، منو اینجوری صدا نکن.
تو می‌تونی، ارتان.
دوربین هم اینجا گذاشتی؟
من که نمی‌بینم.
آینه عقب.
فکر خوبیه.
لنز.
فلاسک قهوه، سمت چپت.
فلاسک. چیز دیگه؟
صد و پنجاه لیر پشت
-آفتابگیر. -آفتابگیر.
یه تسبیح رو دنده، و آدامس تو داشبورد.
تسبیح فرستنده است؟
نه، فقط یه تسبیحه. سنگ اولتوئه.
ای بابا، من وقت ندارم دعا کنم.
فکر کنم آدامسه مواد منفجره‌ست؟
تا جایی که می‌دونم فقط نعناییه.
خدا رو شکر میوه‌ای نبود؛ شکرو،
اگه برم اون تو و اوضاع خراب شد، چی کار کنم؟
داداش، این فقط یه عملیات نظارتیه.
مداخله‌ای در کار نیست. فقط نشونه بگیر و عکس بگیر.
آه لعنتی!
من قرار بود تو تعطیلات باشم.
رفتی تو؟ چی شده؟
سیستم اینجا یکم کنده، ولی تقریباً رفتم تو.
فقط چند ثانیه دیگه.
و اوکی شد.
رسیدی؟
چشمم به هدفمه.
باجناقم منو از ایستگاه اتوبوس آورد و برای
قهوه وایسادیم.
باید اصطلاحاتتو به روز کنی، نمی‌تونی بگی 'رسیدی؟'.
-باید بپرسی 'تو موقعیت هستی؟'. -داشتم امتحانش می‌کردم.
از وقتی تو رو اخراج کردن، ما داریم آزاد کار می‌کنیم.
من تعلیق شدم.
معلومه که هنوز دارم کار می‌کنم.
اشتباه کردم؛ ببخشید.
صدایی می‌گیری؟
نه.
داداش، فقط زوران دراگیچ می‌دونه آلفا داگ کیه و کجاست.
فقط اون می‌دونه آلفا داگ کجاست.
به احتمال زیاد داره با خریداران کره‌ای تماس تصویری می‌گیره.
اگه روی مانیتور کامپیوتر باشن، باید یه تصویری ازشون بگیری.
اگه بخوام این کارو بکنم، تو دیدشون قرار می‌گیرم.
بهتره صبر کنم ببینم می‌تونم از اینجا یه نوشیدنی بگیرم.
این چه آدامسیه دیگه، شوکرو! لعنتی!
می‌خوای منو بکشی؟ یا خدا.
یکی اینجاست!
-آآآآه! -آآآآه!
شوکرو!
اونجاست. عجله کن!
دنبالش! عجله کنین، سوار ماشینا بشین.
ارتان، بیا تو!
نه، داداش! چیکار می‌کنی؟
-ببخشید، یادم رفت فرمون -در اون طرفه.
-اون طرفه. -این طرفه. خیلی احمقانه‌ست. ولی
گاز بده! برو!
چرا ماشینایی می‌سازین که از سمت اشتباه جاده رانندگی می‌کنن؟
کی اهمیت می‌ده، کمربندتو ببند و خفه شو.
خیلی غیرعملیه، نمی‌فهمم.
من قرار نیست با آدمای بد درگیر بشم.
من یه متخصص پشتیبانی فنی‌ام، لعنتی؟
سرنوشت ما رو کنار هم آورد، داداش؛ این مأموریتو تا آخر می‌ریم.
من و تو تو مأموریت نیستیم!
تو یه آرایشگر لعنتی هستی!
جادوگر مو، باشه.
کارشو تموم کن!
دارن تیراندازی می‌کنن.
پایین بمون، ظفر.
پایین بمونم؟ اینا نمی‌دونن با کی طرفن.
آآآآه!
چطور منو پیدا کردی، زنم هم حتی نمی‌دونه کجا رفتم.
وقتی شماره‌مو بهت دادم، گوشیتو به اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی گوشیم اضافه کردم.
امنیتت افتضاحه، مطمئنی آموزش مأموریتی رو گذروندی؟
اه! بهت گفتم من مأمور نیستم!
من تو میدون کار نمی‌کنم!
چرته! اگه مأمور نیستی، چرا دارن بهمون تیراندازی می‌کنن؟
آه!
-اوه. -اوه.
شاید ترسو باشی، ولی مأموری.
رئیست گفت نیم میلیارد زندگی با اون کدها در خطره.
تو همین‌جوری عددای جدید می‌گی، انگار داری به لیر قدیمی تبدیل می‌کنی.
این خوبه یا بد؟
کی اهمیت می‌ده، فقط حواست به جاده باشه.
محکم بگیر، می‌خوام یکیشونو جا بذارم.
آه!
اگه امروز اینجا بمیریم، یه چیزی هست که می‌خوام بدونی.
افتخار بود که با تو به کشورم خدمت کردم.
بزن به اون دیوار و خلاص شو! برو، برو!
عمراً! آدم ترسو
ده میلیون بار می‌میره.
-آدم شجاع فقط یه بار. آآآه! -آآآه!
مواظب باش، مواظب باش، یه ماشین داره میاد!
یا مسیح خودت فرمون رو بگیر!
من برای مأمور شدن به دنیا اومدم. می‌خوای بدونی چرا اینو باور دارم، ارتان؟
راستش نه.
تو خانواده‌مون موروثیه.
اون برادر کوچیک بابام بود.
عموی مورد علاقه‌م.
اون قهرمان من بود. با داستان‌های اون بزرگ شدم.
فکر کنم اون‌طور که باید رازدار نبود.
اون تو سنگاپور مرد.
اون روز با خودم قسم خوردم
که انتقام مرگش رو بگیرم.
و بالاخره می‌تونم بگم دارم این کارو می‌کنم.
الان به خاطر تو دارم گریه می‌کنم.
خانواده‌ت نسل‌هاست که تو باندیرما کسب‌وکارهای کوچیک دارن.
عموت تو یه مغازه کوچیک تو منطقه مرکز افندی سفال می‌فروشه.
اون هیچ‌وقت از محله‌ش بیرون نرفته.
دو تا بچه بزرگ داره که ازدواج کردن و حساب بانکیش نشون میده که
بیشتر با پول نقد سروکار داره.
و وقتی میگه داره با رفیقاش شطرنج بازی می‌کنه، در واقع با
یه پیشخدمت به اسم سوزان هست.
-زن‌عموت باید از اون عوضی طلاق بگیره. -پس دوباره با هم آشتی کردن؟
ما دو بار جداشون کردیم؛ اون قسم خورد که تموم شده.
دل که حرف حالیش نیست. اونجا جونم رو نجات دادی، ممنون.
این کاریه که شریک‌ها می‌کنن، مرد.
اوه! پففف!
شریک بودن یه کم اغراقه.
من دقیقاً بهت میگم چی کار کنی.
تو از دستورات من پیروی می‌کنی، بدون هیچ سؤالی، فهمیدی؟
اگه قراره این کار کنه، تو از من پیروی می‌کنی، ظفر.
-قسم می‌خوری؟ -به جون مادرم قسم می‌خورم.
پشیمون نمیشی، ارتان.
اون از اون ماشین‌های خودران بود؟
شیشه جلوش از قبل شکسته بود. پس...
چه بهتر.
باشه، پس...
شریک بابام، همون که بهش میگیم عمو غضنفر،
اون پدر بیولوژیکی توئه.
-چی؟! -فقط می‌خواستم ببینم گوش می‌کنی یا نه.
-این بی‌انصافیه، تو نمی‌تونی شوخی کنی. -هر بار مثل سحر و جادو عمل می‌کنه.
مثل اون. اوه اوه! یه شهروند مشکوک ساعت یازده؛ داره ما رو با دقت نگاه می‌کنه.
-عینک داره، ممکنه داره ضبط می‌کنه. -به نظر یه تهدید بالقوه میاد، شریک.
به نظر می‌رسید داره جاسوسی می‌کنه. سریع بی‌حسش می‌کنم، بده به من.
-به خاطر خدا! -می‌دونم یکی داری.
ارتان،
هرچیزی که برای ادامه مأموریتت لازم داری، تو همین اتاقیه که الان توش اومدی.
به گوشمون رسیده که دراگیچ از طرفدارای پروپاقرص خواننده‌ایه که امشب تو کافه اجرا داره.
خیلی خوشش میاد.
مأموریت بعدیت اینه که قبل از شروع نمایش، جاتو با اون خواننده عوض کنی
و به دراگیچ نزدیک بشی.
باید متقاعدش کنی که تو رو ببره اتاقش، جایی که کامپیوترش رو نگه می‌داره و
تنها راه ارتباط با آلفا داگ اونجاست.
موفق باشی، مأمور هفتاد و سه.
باید اینو به برق بزنی؟
نه، من اینو برای پارازیت انداختن روی سیگنال‌ها تنظیم کرده بودم.
که هیچ‌کس نتونه به اتاق دسترسی پیدا کنه.
حیف شد، خیلی خوشگله.
آرهههههه.
اوه آره!
دی‌جی کافه ی مخفی؟
سازمان جاسوسی و جنایت بین‌المللی معنی میده.
پس رقص و اینا نداره؟
این یه مخففه.
-این زبان جاسوسیه؟ -آره.
باحاله.
همه مأمورا این چیزا رو دارن؟
نباید این کارو بکنی.
دارم از ادکلن تو استفاده می‌کنم چون قبلاً خیلی عرق کرده بودم.
علاوه بر اینکه ما به جون هم اعتماد داریم؛
نمی‌تونی ادعای مالکیت کنی، مرد.
تو ماشین بهت گفتم که باید از دستورات من پیروی کنی و بهت گفتم
-به اون دست نزنی. -کجا میریم؟
بگو چی نمی‌بینی؟
شیشه‌ست، همه چیزو می‌بینم. باید وانمود کنم نمی‌بینم؟
دست راستمو نمی‌بینم.
اثر انگشت می‌بینی جایی؟
اوه خدای من!
فقط موقتیه، بیست دقیقه دیگه اثرش میره.
با هیچ چیز دیگه تو وسایلم ور نرو، چون هیچ‌کدوم از اینا
اون چیزی نیست که به نظر میاد.
فکر کنم دارم به مأمور بودن عادت می‌کنم.
من عاشق این هیجانم، مرد، خیلی شدیده.
من می‌تونم این کارو بکنم.
من ذاتی این کارم.
کوکائین!
این واقعیه، درسته؟
نه.
قسم می‌خورم کلمبیاییه.
ما سعی می‌کنیم تا حد امکان دقیق باشیم.
راستی من یه رزرو انجام دادم
که بتونیم دخترا رو بیرون ببریم.
فکر کنم زن‌هامون یه کم احساس بی‌توجهی می‌کنن.
فکر خوبیه، اینجوری هم شک نمی‌کنن.
امیدوارم یه جای گرون انتخاب کرده باشی، ما لیاقت یه چیز شیک رو داریم؛
بنویسش به حساب هزینه‌ها.
حرف از نوشتن شد، این خودکار کار می‌کنه، نه؟
-با تزریق کار می‌کنه. -آخ، لعنتی.
یه ماده توهم‌زای قوی توشه. دستش نزن.
خودکار رو دست زدی؟
معلومه که نه.
عزیزم، چقدر دیگه طول می‌کشه تا منو ببخشی؟
هنوز تصمیم نگرفتم.
منو مثل یه احمق منتظر گذاشتی.
گفتی به برنامه‌ای که بهت دادم پایبند می‌مونی، ولی مطمئن نیستم واقعاً
-این رو می‌خوای. -این حرفو نزن.
-می‌خواستم اونجا باشم؛ ولی ظفر... -ظفر.
-حالش واقعاً بد بود. -اگه صدامو می‌شنوی دو بار پلک بزن.
چرا منو مجبور می‌کنی با این آدما غذا بخورم؟
-نمی‌خوام دور و برشون باشم. -دلم نیومد ولشون کنم.
ما بدخلق و خسته بودیم و خیلی بی‌ادب بودیم.
از شب لذت می‌بریم، مطمئنم اونقدرام بد نیستن.
فکر کنم مواد زده.
هر مشکلی که داشت،
-فکر نکنم درستش کرده باشی. -نظرت چیه جام‌ها رو بالا ببریم؟
به سلامتی تعطیلات.
نمی‌دونم چی شد.
معمولاً خیلی اجتماعیه و حرف زدنش تمومی نداره.
شاید آفتاب زیاد خورده.
اسمی داری، پسر؟
ظفر.
اهل کجایی؟
باندیرما، آقا.
باندیرما؟
همه‌ش رو مدیون کشتی هستی.
ده و نیم ممنون.
ما خیلی ممنونیم.
فردا جمهوری رو اعلام می‌کنیم.
فردا سه‌شنبه‌ست؟
من بعد از ظهر وقت دارم.
جمهوری میراث ماست.
باید ازش مراقبت کنی و مطمئن بشی که می‌تونه شکوفا بشه.
ما همیشه می‌تونیم رویاپردازی کنیم، آقا.
مواظب خودت باش، پسر.
آقا؟
رویای خوبی بود.
بلند نشدی و احترام نذاشتی.
خیلی خوشحالم که اینجارو پیدا کردیم.
یه بار دیگه نوش کنیم. بنوشید.
ارتان رفیق.
اون قارچ‌ها یه چیز دیگه بودن، من تو فضا بودم.
برگشتم تو زمان و آتاتورک رو دیدم.
این آب میره تو صورت‌حساب تو؟ چون مینی‌بار خیلی گرونه.
شانس آوردی که پادزهر رو داشتم.
بدون اون، شاید تا اصلاحات الفبا هم می‌رفتی.
اصلاحات الفبا؟ اهم
آه، الفبا.
چیزی رو از دست دادم؟
عملیات لو رفته یا هنوز برنامه کافه سر جاشه؟
زیاد بیهوش نبودی. همه چی هنوز طبق برنامه‌ست.
سخت‌ترین قسمت اینه که لپ‌تاپ رو از اتاقش بیاریم بیرون
-بدون اینکه گیر بیفتیم. -یادم میاد و
دیگه رنگ‌ها رو نمی‌شنوم،
ولی خیلی احساساتی شدم.
بگو چطور به نظر میام؟
کل این ماموریت به یه چیز بستگی داره:
قانع کردنش که بعد از نمایش منو ببره اتاقش.
بعدش امیدوارم از فاجعه جهانی جلوگیری کنیم.
آه! آه!
ارتان.
حتماً پادزهر اشتباهی بهم دادی!
اصلاً نمی‌دونم چی می‌بینم.
خودتو جمع کن.
منم! شریکت، ارتان.
این استتار سیلیکونیه که با فناوری نانو ساخته شده.
فناوری استتار؟
چرا همچین هیکل خوشگلی داری؟
همه متوجهش میشن، زیادی جلب توجه می‌کنی.
چرا اینقدر منحرفی؛ اینجوری دراومده.
پرسیدم چطور به نظر میام، نه اینکه ازمن خوشت میاد یا نه.
باید یاد بگیرم چطور مثل یه خانم رفتار کنم و با کفش پاشنه بلند راه برم
و بفهمم
چطور با اون عوضی حرف بزنم تا منو ببره سوئیتش.
باشه، فهمیدم. لباس شیکه.
گوشواره‌های قشنگی داری.
بدن هم اگه اون از این چیزا خوشش بیاد، می‌تونه کارساز باشه.
-اومم -اگه خوشش نیاد...
چقدر حاضری برای این ماموریت پیش بری؟
شاید مجبور بشی یکی دو تا کوکتل بخوری قبل از اینکه...
ساکت. تو گوشم هستی.
اگه اوضاع از کنترل خارج شد، میای قطع می‌کنی.
-فهمیدی؟ -آره.
قبل از اینکه یادم بره، گوشیم.
روش آلارم داره. باید ساعت ده و پنجاه و یک دقیقه تو اتاقم باشم با
-زنم؛ -باشه.
نه پنجاه و دو یا سه؛
دقیقاً پنجاه و یک.
اگه پیام داد، بهش جواب بده تا فکر کنه منم.
باشه. مشکلی نیست.
حالا داداش؛ صدات چی؟
-چطور درستش کنیم؟ -خوب گفتی.
چوکر. اینجاست.
میشه بذاریش، لطفاً.
اهم
-منظورم روی خودم بود. -ببخشید.
اینجوری منطقی‌تره.
-بیا دیگه. -موهات؛ مواظب باش.
بچرخ.
چی شده ظفر؟
هنوز مواد تو خونمه؟ صدات مثل زنا شده.
-یه زن کاملاً جذاب. -پوف!
این خیلی... آخ!
-تو آرایشگری، درسته؟ -جادوگر مو.
می‌تونی یه کاری با این بکنی، مگه نه؟
با یه دست پشت سرم.
حواسم بهت هست.
باورنکردنیه.
واقعاً. در مورد این مدل موی جمع شده مطمئن نیستم.
یه کم شبیه مدل موی مسابقات ملکه زیبایی شده.
خانم علیم و من فقط می‌خواستیم بهتون آرزوی موفقیت کنیم.
امشب باعث افتخارمون باش، ارتان.
خیلی لطف دارین.
ما از دی‌ان‌ای شما برای این لباس ممنونیم.
حتی صدای منم همونه.
چطور این کارو کردین؟
شما مهربونین، ولی راستش صدا آسون‌ترین قسمتش بود به لطف دیپ‌فیک.
بین ضبط‌های شما روی صحنه، توی کافه، توی تلویزیون،
با شنود تلفن‌ها.
با شنود تلفن‌ها؟
هفتاد و سه، می‌تونی قطع کنی.
هر کی این استتار رو انجام داده باید چشماش رو چک کنه. چون
-این مرد اصلاً شبیه اون نیست. -اینجوری باهاش حرف نزن.
اون خوشگله. حالا گمشو بیرون!
خونم داره پمپاژ می‌شه؛ ساکسیفون خیلی جذاب، آره؟
آها. خونت داره پمپاژ می‌شه؟
-معلومه. -می‌خوای با ساکسی‌فون کار کنی؟
-همینجا؟ -اومم.
اتاقمون؟ لعنتی، کلید گاوصندوق رو ندارم.
کلمه امن ما 'ژل' هست.
اونو می‌دونم. منظورم کلید قلبت بود.
-اونو که از قبل داری. -این ارتان در نقش علیمه.
هی، علیم.
-علیم کیه؟ -سدا بهم پیام داد؟
-نمی‌دونم. -کس دیگه‌ای هم هست، ظفر؟
-گوشیم رو چک کن. -متاسفم، داداش.
داری خیانت می‌کنی؟ چون من 'داداش' تو نیستم.
ظفر! فکر کنم حالم داره بهم می‌خوره. وقتی رفتم رو صحنه بهم نگاه کن
-تا آروم بشم. -چشم تو چشم شدن.
بهتره جای دیگه رو نگاه نکنی. اگه چشمام کافی نیست،
لباسم باید توجهت رو جلب کنه.
-من زن لعنتیتم. -ظفر.
این مدل مو یه کم زیاده، می‌ترسم؛ تعادلم رو به هم می‌زنه.
خانم‌ها و آقایان،
لطفاً مهمان ویژه امشب، ملکه جاز رو،
علیم رو تشویق کنید!
-به سلامتی جاز. -به سلامتی جاز.
میشه بپرسم شغلتون چیه؟
'میشه بپرسم شغلتون چیه؟'
چرا مستقیم نمیگی 'دست‌ها بالا، عوضی'؟
خیلی واضحه.
میشه دوباره ازم بپرسی؟
اوه... من...
فقط پرسیدم... شغلتون چیه.
تو میتونی دفترچه تلفن رو هم بخونی.
صدات همونقدر رمانتیکه،
اینجا از نزدیک، مثل وقتی که روی صحنه‌ای.
ها!
نمیخوای صبح زود وقتی از خواب بیدار میشم، صدامو بشنوی.
در مورد اون نمیدونم، ولی برای جواب دادن به سوالت،
-من تو کار تجارت هستم. -اوم!
این یه کم مبهمه.
تو از اون آدمای موفقی هستی که دوست ندارن زیاد چیزی بگن.
صنعت من میتونه بی‌رحم باشه.
پس بهتره برای همه کسایی که درگیرن، هرچی کمتر بدونن، بهتره.
میگم بیخیال کار شیم و در مورد موسیقی حرف بزنیم.
من اومدم خوش بگذرونم.
یه آه کوچیک بکش. تو عاشقشی.
ظفر، دیگه بسه!
میخوای بهشون ملحق شی؟!
معلومه که نمیخوام ملحق شم، فقط میخوام نگاه کنم.
جوری رفتار میکنی انگار من یه منحرف تو یه کافه شبانه هستم.
من باید برم دستشویی. اگه اشکالی نداره البته.
مرد، زنم داره مشکوک میشه.
و به نظر میاد تو هم طول میکشه.
تو همینطور ادامه بده به حرف زدن، من به سدا پیام میدم، نگران نباش.
آره.
نوشیدنی بده؟
منظورم 'بله' بود.
خیلی خوشحالم که وقتی ازم خواستی بیام، 'بله' گفتم.
امیدوارم این اولین 'بله' از خیلی 'بله'های دیگه باشه.
خیلی بی‌تابه، خدای من، و من نمیتونم لعنتی باهاش حرف بزنم.
سدای عزیز...
صبر کن عزیزم،
من یه سورپرایز ویژه برات دارم،
میخوام همه چیز برای جلسه‌مون عالی باشه.
خودتو اذیت نکن...
لطفاً آروم تو اتاق منتظر بمون. خوبه.
بریم اتاقم.
من تو دستشویی‌ام، یه لحظه دیگه میام.
فقط باید آینور رو بپیچونم. صبر کن.
آینور؟
ممنون.
اوه! وای، وای، وای، وای.
مثل یه قصره، نمی‌دونستم اینجا همچین اتاقایی هست.
به خاطر دکوراسیونش بزرگ به نظر میاد.
دکوراسیون نیست. این سوئیت خیلی بزرگه؟
چیزای بزرگ دوست داری؟
متناسب.
با اجازه شما، برم یه آبی به دست و صورتم بزنم.
راحت باش.
برو، برو، برو، برو.
واقعاً باید این کوفتی رو ارتقا بده.
داری جمع می‌کنی؟!
ای خیانتکار عوضی!
این چه کوفتیه؟
اگه می‌خواستی با زن‌های دیگه باشی، چرا با من ازدواج کردی؟
-من به زور به تو می‌رسم. -پس چرا داری به سدا پیام‌های بد می‌فرستی؟
-سدا؟ -اون هرزه‌ست؟
نمی‌دونم. خودشه. می‌تونم توضیح بدم، حتی گوشی من نیست!
-تو چندش‌آوری، ازت متنفرم. -ظفر چی شده، چیکار کردی؟
مرد؟ چه مردی؟ با مردها هم می‌خوابی؟
-اوضاع قاطی پاتی شده، باید برم. -ظفر، صبر کن.
نرو.
اونا یه…
صابون خیلی خوب اونجا دارن.
می‌تونم برامون حمام آماده کنم.
بعداً.
تشنمه.
می‌تونیم بیشتر حرف بزنیم.
اجرا کردن انرژی زیادی می‌بره.
باید ریکاوری کنم
قبل از اینکه بریم تو وان
و استعدادهای واقعیم رو بهت نشون بدم.
اوه…
من معمولاً،
زن‌ها رو به اتاقم دعوت نمی‌کنم، ولی تو یه چیزی داری که نمی‌تونم مقاومت کنم.
منم همین حس رو دارم.
تو تنها مشتری هستی که تا حالا دنبالش اومدم تو اتاقش.
آینور، به خدا قسم، رگمو می‌زنم. تا آخر عمرت عذاب وجدان می‌گیری.
تا آخر عمرت.
کلی حوله هست! انجامش بده! من نگاه می‌کنم!
این حرفو نمی‌زنی؛ می‌دونم که نمی‌زنی. آینور!
از روزی که همدیگه رو دیدیم، فقط و فقط به تو فکر می‌کنم.
دروغگوی کثیف! صداتو شنیدم!
دنبالت اومدم تا دستشویی مردونه.
اون لعنتی ازدواج کرده، ظفر.
می‌دونم، شوهرش قبل از نمایش با ما شام خورد.
به من توهین می‌کنی اگه فکر می‌کنی من به اون هیکل لاغرش نگا میکنم؛
تو فیله مینیونی، اون ماهی سوخاریه. عزیزم،
یه روزی توضیح می‌دم.
بیخیال! توضیحاتت به درد نمی‌خوره، ظفر.
من برای خودم وکیل می‌گیرم.
گمشو بیرون قبل از اینکه اعصابم خورد شه.
اگه اینو خراب کنی، پولشو از اتاقت کم می‌کنن.
بیا، بازش کن.
معشوقه‌ت اینجاست.
آدم باید همیشه بدترین فکر رو در مورد بقیه بکنه، نه؟
پوف!
لعنت بهت!
هرزه عوضی!
-هی، سدا. -اوه!
-شوهرم کجاست؟ -این یه جورایی جذابه.
صداهای دیگه مثل این داری؟
نه، اون...
تمرین صدای من بود.
گلوم یه کم خشکه.
-ولی واقعاً ازش خوشت اومد؟ -اصلاً نمی‌دونی.
اون مثل موسیقی بود برای گوشام.
من فقط یه شب اینجام.
یه زن زیبا باهامه.
یکی که به نظر میاد از یه کم خفگی لذت می‌بره.
اوم
من بازم بهت احترام می‌ذارم.
ولی شروع نکن ناز کنی.
فقط می‌ترسم دیوانه‌وار عاشقت شم و آسیب ببینم.
اوم!
صبر کن!
کی فرستادتت؟
تو خودت هرزه عوضی هستی؛ شوهرم کجاست؟
آره حتماً، تو اینجایی که مال منو اغوا کنی، نه؟
-آینور، هیچ‌کس کسی رو اغوا نمی‌کنه. -فکر می‌کنی من از این احمق خوشم میاد؟
حالا دیگه داری بی‌انصافی می‌کنی.
آه!
ظفر! گندش دراومد!
-گرفتمت عزیزم، باید برم. -به کی میگی عزیزم؟
اون کی بود ظفر؟ ارتان من بود؟
چرا گوشی اونو داری؟
ظفر! بیا تو!
ارتان، وسط یه کاری‌ام، صبر کن!
اگه اون ارتانه، پس خودش کجاست؟
اگه این یه جور رابطه سه‌نفره‌ست، همه‌تون رو می‌کشم!
ظفر! ارتان گفت دیر میاد چون...
تو بلایی سر شوهرم آوردی، نه؟
همه چی رو سر صبحونه توضیح میدم. فقط واقعاً باید برم.
-بگو با شوهرم چیکار کردی! -قسم می‌خورم، بعد از این دیگه هیچ رازی نیست.
-ظفر خفه شو، هیچی نمی‌تونی بهشون بگی. -شکنجه‌ست مرد.
ارتان کجاست لعنتی؟ می‌دونم می‌دونی کجاست، پس بگو.
ارتان کجاست؟ می‌دونم تو می‌دونی کجاست، پس بگو.
-تو با شوهرش رابطه داری؟ -اگه بهش آسیب بزنی، هر دوتاتون رو می‌کشم.
-تو یه کاری کردی، می‌تونم بفهمم. -داره منطقی میشه، تو این هتل رو رزرو کردی که...
-دارم به پلیس زنگ می‌زنم. -این هتل رو رزرو کردی که...
حالا خوشحالی، آینور؟!
ببین چیکار کردی که من انجام دادم!
اون یکم خشن دوست داره؟
ما آلفا داگ رو گرفتیم.
ساعت چنده؟
یازده.
-دراگیچ؟ -خنثی شد.
سدا؟
خنثی شد.
-ها؟ -ها.
به چه معنا؟
با شوکر.
آه! ظفر آه می‌کشه.
اوه
اگه می‌دونستی چه شبی داشتم، رفیق.
چطور قراره همه چیز رو توضیح بدم؟
سدا حتماً درخواست طلاق میده.
نه، نمیده مرد؛ اون دوستت داره؛ من دیدم.
پفففف!
خواهیم دید.
خیلی خسته به نظر میای.
-بذار کمکت کنم. -ها.
این استتار لعنتی خیلی چسبناکه.
اگه پاره‌ش کنم کنده میشه؟
سیلیکونه؛ اگه به اندازه کافی محکم بکشی کنده میشه.
تو یه قهرمان واقعی هستی، رفیق.
خیلی خوشگل به نظر میای.
-سخته مقاومت کردن. -می‌دونم.
-شماها همدیگه رو دوش دارین؟ -چطور قراره همه چیز رو به آینور توضیح بدی؟
اون همه چیز رو می‌دونه؟
بهت میگم چاره‌ای نداشتم.
-این گوشی تو بود که منو به دردسر انداخت. -تو هم منو با گوشی من به دردسر انداختی.
تقصیر اون نیست.
وقتی چیزی که شنیدم رو اشتباه فهمیدم، دیوونه شدم.
بعد به سدا گفتم هرزه.
از اونجا بدتر شد، اما
اون می‌خواست بهت کمک کنه.
من با اون چیز بهت شوک دادم، چطور تونستی با زنم این کارو کنی؟!
تو هیچوقت بهم نگفتی که ممکنه روشن بشه، یه اتفاق احمقانه بود.
اما جلوی زنگ زدنش به پلیس رو گرفت.
پففف! این خیلی مهمه،
هیچ کس دیگه ای نفهمه.
این فوق سریه و باید مخفی بمونه، دهن ظفر قبلاً به خطر انداخت
کل عملیات رو.
اگه می‌تونی اینو پیش خودت نگه داری، و لطفاً
به سدا نگو چون دارم سعی می‌کنم اونو از این ماجرا دور نگه دارم.
ارتان، وایسا.
من کسی‌ام که مشتری‌ها بهش اعتراف می‌کنن.
درسته!
از یه گوش می‌شنوم، از اون یکی در می‌کنم.
چیزی که دست راستم می‌دونه،
-هیچ‌وقت به دست چپم گفته نمی‌شه. -هیچ‌وقت نمی‌ده.
ها؟
اصطلاحش اینه که با یه دست حرف بزنی، با اون یکی بدی.
-به هر حال، بذار مرد حرفش رو تموم کنه. -تو به جون مادرت قسم خوردی
که از دستورات اطاعت می‌کنی.
تو همه رو نادیده گرفتی.
گفتی نمی‌تونم به زن تو بگم، نه زن خودم؛
تازه، این‌طوری کارم بهتر می‌شه.
من خیلی متمرکز می‌شم و اون هم شک نمی‌کنه، مگه نه؟
یه چیز دیگه که یادم رفت بهت بگم اینه که ارتان یه نفر رو در دفاع از خود کشته.
آخه چرا باید اون رو بهش بگی؟ وای خدا.
-ببخشید. اوه. هیس! آخریش. -ارتان.
ارتان. یه سوال دیگه.
می‌تونی بگی کی؟
اون بود. یارو همین الان اونجا نشست.
اون اینجاست.
فکر کنم ارتان اشتباه کرد.
شما دو تا برید اونجا؛ از دید پنهان بمونید.
-بذار من این رو حل کنم. -روی تخت.
باشه عزیزم.
-پفففف! -آروم و عادی.
هیس! اهم.
خوشحالم می‌بینمت، رئیس.
داشتم خبرهای عالی رو که برات دارم گزارش می‌دادم.
-دیشب… -ارتان.
تو از این پرونده کنار گذاشته شدی.
ماموریت رو لغو می‌کنید؟
تو جایگزین می‌شی.
تو پروتکل‌ها رو شکستی، و
اطلاعات فوق‌محرمانه کافه رو با افراد ناشناس به اشتراک گذاشتی.
فکر کنم یه سوءتفاهمی شده، رئیس.
-کی روی تخته؟ -تخت؟
اونجا دوربین‌های مداربسته هست.
من هر سه شما رو الان می‌بینم.
ظفر و آینور کوروک، ما یه سالن تو باندیرما داریم.
خفه شو!
شما دو تا، به من گوش کنید،
تکرار نمی‌کنم.
اگه حتی یه کلمه از چیزایی که در مورد کار ما شنیدید
یا این ماموریت خاص رو به زبون بیارید،
روزهای زندگیتون به شماره میفته.
هفتاد و سه،
متاسفانه روزهای شما با کافه به پایان رسیده.
سازمان از خدمات شما تشکر می‌کنه.
شما اخراج شدید.
موفق باشی.
اخراج شدی!
ما باعث شدیم دوستمون کارش رو از دست بده، چون نتونستیم خودمونو از رئیسش
بهتر پنهان کنیم.
نه، آینور. من به خاطر یه گندکاری دیگه از قبل تو دوره آزمایشی بودم.
-ولی تو خیلی مهربونی که اینو میگی. -خائن.
-کی؟ -رئیست.
-هان؟ -من دیدم.
این نقشه یه میلیون فیلم پرفروش هالیوودی بود.
من سه تا فیلم 'مأموریت غیرممکن' دیدم و تو همه‌شون رئیس خائن بود.
اون عوضی از اول برای روس‌ها کار می‌کرد و به
ایثن خیانت کرد. این عوضی هم داره همون کارو می‌کنه!
اون دهن لعنتیتو ببند!
تو ارتان رو با اون مدل موی افتضاحش شبیه یه درگ کوئین کرده بودی!
مادرت خائنه که تو رو به این دنیا آورده.
اگه یه بار دیگه بهم بگی عوضی، دهنتو سرویس می‌کنم. احمق.
زندگیتو سیاه می‌کنم.
این که شبیه آزار و اذیته.
-آره. -کافیه، ظفر.
بیا.
اون زن ما رو نمی‌شناسه؛
ما تجهیزات داریم، یه تیمیم، می‌تونیم این کارو انجام بدیم.
مأموریت رو ادامه بدیم؛ خیلی نزدیکیم.
نه. مأموریت تموم شد.
اونا شغلمو ازم گرفتن.
نمی‌تونم بذارم زنم رو هم ازم بگیرن.
ارتان، بیا.
من کمکت می‌کنم آلفا داگ رو بگیری.
-بیا. -شما دو تا مراقب خودتون باشین.
ظفر؟
سردردت بهتر شد؟
تس.
-انگار برات مهمه. -برید، دخترا.
بیا. عصبانی هستی که باید زودتر بریم خونه؟
چرا باید عصبانی باشم؟
گفتی رئیست زنگ زده بود.
لازم نیست امروز بریم.
می‌تونم یه نفر رو پیدا کنم که جام کار کنه و یه روز دیگه با هم باشیم.
چی میگی؟
-ها؟ -شما اسکنر رو فعال کردید.
لطفاً همه جیب‌هاتون رو چک کنید.
می‌تونم یه هتل دیگه پیدا کنم؛ با اسپا تا بتونی ماساژ بگیری. بیا.
اشکالی نداره، میرم اسپای خونه.
حتماً هنوز یه جایی فلز همراهت داری، سکه، روی، آهن، مس،
جاکلیدی سوغاتی.
سدا.
یه چیزی هست که مدت‌هاست می‌خوام بهت بگم؛
-ماه‌هاست که داره از درونم منو می‌خوره. -زحمت نکش، اون بهم گفت.
منظورت چیه، کی بهت گفت؟
رفیق جدیدت، ارتان.
اون ظفر، آرایشگر قهرمان، جادوگر مو، هرچی.
-اون همه چی رو بهم گفت. -لعنت به اون آرایشگر احمق!
قرار نبود بگه!
قسم خورد که یه کلمه هم حرف نمی‌زنه.
مواظب حرف زدنت باش. من عصبانی‌ام.
اگه قهرمان سبک‌وزن نیستی، کمربند رو بنداز تو سطل آشغال.
بعد از این می‌گردیمت. بقیه هم منتظرن.
ظفر لعنتی. چه خریه!
دقیقاً اون احمق چی بهت گفت، کنجکاوم.
بدترین قسمتش این بود که از اون احمق شنیدم.
قسم می‌خورم می‌خواستم وقتی از تعطیلات برگشتیم بهت بگم.
فکر می‌کردم من اون کسی هستم که می‌تونی همه عمیق‌ترین
-رازاتو بهش بگی، اما به اون گفتی. -عزیزم.
می‌خوای لختت کنن بگردنت؟
آخرین فرصت، کفشاتو دربیار.
سدا، تقصیر من نیست، تقصیر زمان‌بندیه.
خیلی وقت‌ها می‌خواستم بهت بگم، اما...
باید تا هفتمین سالگرد ازدواجمون صبر می‌کردم تا همه اینا رو بهت بگم.
هفتمین سالگردمون؟
اما به اون احمق بعد از چند روز گفتی؟
به هر حال، ما به هفت سال نمی‌رسیم.
تازه فهمیدم مردی که تو عکسای عروسیمه،
یه مرد کاملاً متفاوته که تمام مدت با هم بودیم دروغ گفته.
باید یه بار دیگه رد بشی.
همه چی رو دربیار یا بگو یه صفحه فلزی تو سرت داری.
من اینو ندارم. این چیزیه که می‌خوای؟
هان؟!
می‌خوای همه چی رو دربیارم، 'رفیق'، همه چی رو درمیارم.
-بیا! باکسر رو هم می‌خوای، افسر؟ -من اون رو دوست دارم.
-عجله کن رفیق؛ ما یه -می‌خوام دقیقاً بدونم اون پرحرف چی
-پرواز داریم. و لباساتو بپوش. -بهت گفت.
چیزی که اون بهم گفت اینه که ازدواج ما یه دروغه، به خاطر خدا!
-من حتی نمی‌دونم تو کی هستی. -شغلم ایجاب می‌کرد.
اگه حقیقت رو بهت می‌گفتم تو در خطر بودی.
اما من هرگز در مورد احساساتم دروغ نگفتم. دوستت دارم.
و از کی تا حالا حقیقت خطرناکه؟
تو کار من می‌تونه آدمو بکشه. سرت رو از تنت جدا کنن.
اداره ضرابخانه؟!
ضرابخانه؟ من تو سرویس مخفی‌ام؛ کافه!
خیلی گیج شدم، اینجا دیگه چه کوفتیه؟
داری میگی تو جاسوسی؟
-ممنون. -روز خوبی داشته باشی.
ممنون.
پس داری میگی تو به عنوان یه مامور مخفی برای دولت کار می‌کنی؟
هم آره هم نه.
تو فقط وقتی ماموری که تو میدون به صورت مخفی کار کنی.
-من بیشتر کارامو تو یه ون انجام میدم. -اما، تو یه مامور محسوب میشی؟
بیشتر شبیه یه تکنسین...
اوم... چی...
اوه...
مامورای شماره‌دار جونشونو به خطر می‌ندازن، منم پشتیبانی فنی همه‌ی
ماموریت‌هاشونو انجام می‌دم.
من چشم و گوششونم از طریق ارتباطات سطح بالا.
من کار می‌کنم...
تو همون ماموریت با مامورا، ولی خودم مامور محسوب نمی‌شم.
اگه حسابدار نیستی...
اونایی که من می‌بینم وقتی تصمیم می‌گیرم برای ناهار بیام کی‌ان؟
بیشتر همکارام.
ولی هیچ کدوممون تو حسابداری کار نمی‌کنیم.
ما آموزش دیدیم که وانمود کنیم شغل عادی داریم.
پس همشون مامور دولتی‌ان.
آره.
ظفر چی؟
تو با اونم کار می‌کنی؟
نه، اون فقط یه آرایشگره!
جادوگر مو.
اون احمق، اون شب اول از من جاسوسی کرد.
رئیسم بهم زنگ زد که کارو تحویل بگیرم و اون بدون اینکه من بدونم،
به کل مکالمه گوش داد.
این یعنی باید حواسم بهش می‌بود که به کسی نگه؛
و اوضاع همین‌طور بدتر شد.
البته وقتی برای بار دوم دنبالم اومد، جونمو نجات داد.
پس ما به اون دیوونه مدیونیم؟
اون دیوونه نذاشت تیر بخورم.
انگار از جاخالی دادن گلوله‌ها بدت نمی‌اومد.
خیلی افتخار می‌کنم که تو رو شوهرم صدا می‌کنم.
من زن خیلی خوش‌شانسی‌ام.
با اینکه سال‌ها بهم دروغ گفتی که هنوزم
از دستت عصبانی‌ام.
ولی می‌دونم مجبور بودی، چون شوهرم همیشه منو تو اولویت قرار می‌ده.
می‌دونم خیلی اصرار کردم
چون حس می‌کنم زمان داره از دستم می‌ره.
نه، تو اصرار نکردی عزیزم.
من می‌خواستم یه خانواده تشکیل بدم.
متاسفم که فراموش کردم تو خانواده‌ی منی، ارتان.
فکر می‌کنم این ماموریت دیوونه‌وار...
چیزیه که باید تمومش کنی.
هیچ ماموریتی در کار نیست.
من دیگه کافه نیستم.
خب، لعنت به اون عوضی‌ها.
اشکالی نداره، حقّم بود اخراج بشم.
و این کار خطرناکه.
-ارتان گوموش! -من نمی‌تونم دنبال...
هیچی به اندازه‌ی اراده‌ی تو خطرناک نیست.
می‌دونی چی فکر می‌کنم؟
چی؟
اینکه جاسوسا جذابن.
من با یه حسابدار بودم که کلی حقه تو آستینش داره،
و کلی ایده دارم برای وقتی که برگردیم خونه.
جدی؟ تحریکت می‌کنه؟
-ارتان. -ها؟
فکر کنم ماموریت هنوز ادامه داره عزیزم.
-از این طرف آقا. -برای چی؟
شما دستگاه رو به صدا درآوردین.
نه، من کاری نکردم. همه چیز رو درآوردم. صدایی نداد.
-آقا، دوباره رد بشین. -اونجا!
-یه معلم، آرایشگر و ناخن‌کار. -باید دوباره رد بشین.
-ببخشید آقا، ما عجله داریم. -یه تیم رویایی اگه تا حالا دیده باشم.
اوه خدای من! شما هنوز اینجایین، ما موفق شدیم.
می‌تونیم متقاعدتون کنیم که
هنوز به خونه برنگردین؟
-اون فکر می‌کنه جاسوس‌ها جذابن. -ها!
شما تو استانبول زندگی می‌کنین و ما تو یه جزیره هستیم.
اگه می‌خواین برین خونه، باید شنا کنین یا با هواپیما برین.
مطمئنی اون مأمور نیست؟
خب، تیم همه اینجان.
بریم که داشته باشیم.
بله!
بزرگترین مزیت ما اینه که می‌دونیم دنبال کی هستیم.
اسمشو نمی‌دونیم، ولی چهره‌شو می‌دونیم.
فعلاً، با آلفا داگ ادامه می‌دیم.
نمی‌تونیم فقط بگیم آلفا؟
خیلی جذاب‌تر از آلفا، اینطور نیست؟
کورال چطوره؟ رنگ لاک مورد علاقه‌مه.
به خاطر خدا، ما اسم رو عوض نمی‌کنیم.
اطلاعاتی که از کامپیوتر دراگیچ به دست آوردم نشون می‌ده که اون کدها رو امشب نیمه‌شب
تحویل می‌ده. این اتفاق تو سوئیت پنت‌هاوس هتل می‌افته.
-هتل. -اینجا جای خوبی به نظر می‌رسه.
فقط با اسکنر اثر انگشت می‌شه بهش دسترسی داشت، و می‌شه گفت که
اون اثر انگشت متعلق به آلفا داگه.
اون چند نفر از افرادشو دم در و داخل می‌ذاره.
اینجاست که تو با چرخ‌دستی‌ات وارد می‌شی، آینور.
ارتان به آینور، صدامو می‌شنوی؟
سلام ارتان. دارم سکته می‌کنم.
فکر کنم بالا بیارم.
همه رو چرخ‌دستی‌ام.
یه نفس عمیق بکش آینور؛ تو از پسش برمیای. سعی کن حالت بد نشه، باشه؟ تو داری
عالی عمل می‌کنی.
این خیلی استرس‌زاست.
فکر کنم حالم بد بشه.
بدنم جوری عرق می‌کنه که فکر نمی‌کردم ممکنه.
نمی‌دونم چطور این همه مدت این کارو کردی.
سدا،
اینقدر به خودت سخت نگیر، تو سال‌ها مهدکودک رو پشت سر گذاشتی، یادت میاد؟
تو همه دوربین‌های امنیتی هتل و کازینو رو روی صفحه‌ات داری.
وقتی زمانش رسید دقیقاً بهت می‌گم چیکار کنی. اما هوشیار باش:
اگه چیز غیرعادی دیدی بهم خبر بده
یا چیزی که به هر دلیلی توجهت رو جلب کرد.
شوخی میکنی؟
ارتان، من تو موقعیتم.
عالیه، میدونستم از پسش برمیای.
حالا فقط به نقشه پایبندیم.
به محض اینکه کارت تموم شد، از اونجا برو بیرون
و ازدواجت رو با این دلقک باطل کن.
آینور،
اون اتاق آخریه.
دو نفر دم درن، پس خونسرد باش.
تو یه نابغه ای عزیزم، کارت عالیه.
چون بهترین معلم رو دارم.
الان واقعاً حالم بهم میخوره، هیس.
سلام آقایون.
اوه... نوشیدنی های رایگانتون.
فقط برای اعضای ویژه.
برای آبرسانی و اینکه دستاتون نرم و در عین حال مردونه بمونه.
و بزرگ و قوی مثل مال شما.
چرا داری در مورد قیافه اینا نظر میدی؟ میخوای منو
حسود کنی آینور؟
به دلقک توجه نکن؛ کارت عالیه.
ممنون آقا.
عصر بخیر آقایون.
ما خودمون انجامش میدیم. میتونی بری.
خودتون انجامش میدین؟
اگه اصرار دارید؛ از کوکتل‌هاتون لذت ببرید.
داره داغ میشه.
ولی نه اونجوری که شوهرم فکر میکنه.
-یعنی اون گاز رو فعال کرد، ظفر. -حقمه.
من تو راهروام.
میرم لباس عوض کنم، ولی دیگه کلاه گیس نمیذارم، خیلی گرمه.
سدا، بیا تو. نوبت توئه عزیزم.
چی رو فشار بدم؟
با کنترل میز شروع میکنیم تا آلفا داگ خودش بشینه.
مگه کار تو نیست؟
از قبل تنظیم شده، روی پنجره کلیک چپ کن.
-کلیک چپ چی؟ -مربع زرد.
روی مربع زرد کلیک چپ کن. نه، صبر کن.
از کنترل، آلت، اف هشت استفاده کن،
بالا.
-بالا؟ -کلید تابع، بالای حروف.
بالای حروف اعداد و علائم هستن.
نه بالای اعداد، کلیدهای تابع رو داری. ولش کن، خودم میفهمم.
چی شد.
داره با هزاران بازی میکنه.
-چطوری رفیق؟ -تو مسخره ای.
گفتم باید محتاط باشیم، اونوقت تو با قیافه یه خواننده کافه وگاس اومدی.
-خواننده. -آره، که شناخته نشم.
هیچکس تو رو اینجا نمیشناسه، هدف اینه که جلب توجه نکنی.
به هر حال، آماده ای؟
فقط ژتون‌ها رو بده.
-دوربین‌ها رو می‌بینی عزیزم؟ -نه، ارتان.
گفتی خودت حلش می‌کنی.
سدا، الان وقتشه با این لحن حرف بزنی؟
متاسفم، باشه؟
خب، بعدی چیه؟
برای دستگاه آماده شو.
برای اثر انگشت‌ها. برو بیارشون.
آینور، بیا کارتو بکن.
اومدم.
زمان‌بندی مهمه، تیم. نشونم بدید چی دارید.
-فکر کنم اینو دوست دارم. -هی، رئیس.
-و این... -به این نگاه کن.
اشکالی نداره، می‌تونه صبر کنه.
-آه، باشه. -باشه.
-روی این؟ -ببخشید؟
-فکر کنم این مال شماست. -نه، روی این.
شما انداختیدش.
روی زمین بود، شما انداختیدش آقا.
اوه، ممنون!
همه چی خوبه. ظفر، نوبت توئه.
هاپ! هاپ! هاپ! هاپ! هاپ!
ببخشید!
فکر کنم یه چیزی از من دست شماست؟
من یه ژتون انداختم، یه ژتون سیاه، فکر کنم از جیبم افتاد
-و غلتید رفت اون زیر. -مشکلی هست؟ چی شده؟
آه... من یه ژتون سیاه زیر میز دیدم و فکر کردم این آقا انداخته
اونو روی زمین.
من اونو روی زمین انداختم، هزارتای منه.
من سی ثانیه پیش تو این منطقه بودم،
-دوربین‌ها رو چک کنید، نشونتون میدن. -هی، لازم نیست بحث کنیم.
دوربین‌های میز یازده رو چک کنید؛ آقای کت سفید میگه
یه ژتون انداخته.
دوربین‌ها نشون میدن کی انداخته.
پس نیازی به دوربین نیست.
نگهش دار.
آه، پس اگه شما حلش می‌کنید، من مشکلی با چک نکردن دوربین ندارم.
-مشکلی نیست. -من حاضر به حل و فصل نیستم!
مال شماست.
بیاید دیگه!
نمی‌خوام کسی به حقیقت شک کنه یا فکر کنه من دروغ میگم.
می‌خوام بی‌گناهیم رو ثابت کنم. دوربین‌ها همه چیزو دیدن.
-فقط به همه نشون بدید مال منه. -داری منو می‌کشی، فقط ساکت باش.
و بعد
کوکتل‌ها مهمون من.
من یه لیوان نوشابه می‌خورم، شما بیاریدش اینجا تا من منتظر باشم؛ بهشون بگید
یه خوبشو بریزن، از اون چیزای ارزون نه.
-چرا حاضر نیست بره؟ -آه...
اون انداختش.
-دیدید؟! -هی!
مال شماست!
بگیرش و برو بازی کن.
-برو بازی کن. دوربین‌ها ثابت کردن مال توئه. -خواهش می‌کنم، نگران نباش.
مثل گلی که با بازبینی ویدئویی مردود شد.
-پس اوکی هستیم، آقا؟ -آره، حتماً اوکی هستیم.
فقط یه چیز دیگه، این کف زمین احتمالاً کثیفه.
اسپری دست. برای میکروب‌ها.
فقط یه کم اسپری کن.
دستاتو تمیز کن.
لیموئه.
-حتماً. -بذار من.
-بفرما. همین. -لیمو؟
من عاشق لیموام، لیمو. لیمو. لیمو لیمو. لیمو برای همه. ممنون، روز خوبی داشته باشید.
موفق باشید. امیدوارم برنده بشید. می‌بینمتون.
-از این کوفتی متنفرم. -تو یه عوضی مریضی، می‌دونی؟
چه احمق لعنتی‌ای.
کارو تموم کردم، نه؟
پانزده دقیقه وقت داریم تا اثرش از بین بره.
لعنتی. کارتمو تو یکی از دستگاه‌ها جا گذاشتم.
-فقط می‌رم سریع برش دارم. -بی‌خیال، وقت نداریم.
پول خوبی روش گذاشتم؛ نمی‌ذارم همین‌جوری تو اونجا هدر بره.
-پیس -خیلی سریع برمی‌گردم.
آه! احمق نفهم!
آلفا داگ داره می‌ره. بازی کردن رو تموم کرد.
همه آروم باشید.
آلفا داگ و دراگیچ درست پشت سر شما هستن.
لطفاً، وقتی اونا می‌رن، عجله نکنید.
-اون... -هی، نگاه کن!
جایزه بزرگ!
شهر جایزه بزرگ!
پنج میلیون رو بردم!
-ووه! عزیزم ما جایزه بزرگ رو بردیم! -خدا لعنتت کنه ظافر.
ما الان پنج میلیون بردیم!
دیدیش؟ من انجامش دادم، جایزه بزرگ رو بردم، امروز روز خوبیه.
ممنون، خیلی ممنون. عزیزم، دیدی؟
این خیلی دیوونه‌کننده‌ست!
تبریک می‌گم. بیا یه بطری نوشیدنی باز کنیم.
وای! این باورنکردنیه! اوه وای، نوشیدنی! مثل یه قهرمان!
-عاشقشم! -این عالیه! تبریک می‌گم!
ممنون، ممنون، متشکرم.
بیا یه نون تست بزنیم. بفرمایید.
-تو خیلی خوش‌شانسی! -تو که از پول جایزه من برنمی‌داری،
درسته؟
من عاشق این روزم!
این جایزه بزرگ؟!
فکر می‌کنی باید مالیات بهش بدم؟
من هیچ‌وقت جایزه بزرگ نبردم، ولی فکر کنم یه مقدارشو نگه می‌دارن.
اگه هجده درصدشو بردارن، هنوز حدود چهار و یک دهم میلیون بهمون می‌رسه، این...
نرخ مالیات رو نمی‌دونم.
فردا که چک رو گرفتی ازشون بپرس.
خوبه، نه؟
خل شدی؟
فردا دیره، باید سریع پول رو بذاریم بانک. من فرستادم...
-زنم بره بیارتش. -چی کار کردی؟
-عینور رو فرستادم. -عینور، بیا تو.
کجایی؟ میشه بری سدا رو تو اتاق ببینی.
مشکلی نیست.
من الان دارم با میلیون‌ها پول تو کارتم میرم.
یه دقیقه دیگه کارم تموم میشه.
باورم نمیشه داری این کارو میکنی.
ما با یه مغز متفکر جنایتکار طرفیم و تو داری چکتو نقد میکنی.
گفتن ریختن تو کارت.
همه چی آرومه.
ساکت.
سدا، یه خبر جدید میخوایم عزیزم.
-بگو. -آلفا داگ هنوز تو کازینوئه؟
آره، ولی قمار نمیکنه.
باشه، پایین سمت راست صفحه مربع‌های رنگی هستن.
سبز و زرد.
یه دقیقه دیگه بهت میگم رو کدوم کلیک کنی.
-فهمیدم. -دمت گرم رفیق.
میخوایم با تکنولوژی لیزر فراصوت از تو دیوارا ببینیم.
ظفر، برنده شدنت مبارک.
خیلی برات خوشحالم.
مرسی!
این واقعاً میتونه زندگی ما رو عوض کنه.
سالن خوبه، ولی ما داشتیم پول جمع میکردیم ماشین بخریم.
و میخوایم یه سری بازسازی کنیم تا بتونیم گسترش بدیم.
ولی، بستگی داره چقدر کم کردن، شاید اونقدر نداشته باشیم، و پنج...
-میلیون این روزا، با تورم... -لازمه بیهوشت کنم؟
این رو برام نگه دار.
چیه؟
یه پروژکتور موبایل متناوب درک عمق.
مأموریت غیرممکن یکی از اینا داشت. وقتی تام کروز ازش استفاده کرد تا یواشکی بره تو...
اون جای روسی،
یه قابیه که باهات حرکت میکنه و یه جورایی نامرئیه؟
اون یکی رو ندیدم.
یکی از دوستام تو واردات و صادرات کار میکنه، ازش پرسیدم میتونه برام یکی بگیره...
ولی گفت نه. گمرک اجازه نمیده.
خیلی میخواستم یکی برای بچه‌هام بگیرم، اگه بعد از اینکه کارمون تموم شد بهش نیاز نداشتی،
میتونم قرضش بگیرم؟
-معلومه که نمیتونی. -لعنتی.
سدا.
لطفاً روی سه، دکمه سبز رو بزن.
یعنی روی سه؟
یا بعد از اینکه تا سه شمردی، بعد من روش کلیک کنم؟
نه... این...
یک، دو، سه.
این گیج‌کننده‌ست، داداش.
یا 'عزیزم'
یک، دو، کلیک؛
یا یک، دو، سه، بعدش...
بوم.
یک. دو. سه.
تو کلیک می‌کنی.
چرا قضیه رو پیچیده می‌کنی؟ روی دست زدن کلیک کن.
پس باید بگی 'دست، دست، کلیک'. این منطقی‌تره.
مگه اینکه بخوای اون شمارش معکوس کنه تا تو کلیک کنی.
شاید فقط برعکس بشماریم.
یعنی من برعکس می‌شمارم و تو سه بار دست می‌زنی؟
فقط روی جعبه سبز کلیک کن، لعنتی.
دفعه بعد تو میای روی مربع کلیک می‌کنی.
اوه!
این پتوئه؟
الان آرزو می‌کردم که بود.
شب خوبی داشته باشی.
تو هم همینطور.
شب شانس، آره؟
آروم و پیوسته، آروم و پیوسته.
-همگام‌سازی میدانی فعال شد. -یعنی چی؟
-عمق تثبیت شد. -انگلیسی، لطفا؟
ما پشت این چیز نامرئی هستیم.
این بهتره.
این یعنی تو یخ می‌زنی.
نه تو محله من.
تو ارتش؟!
با قرنیزهای دوطرفه در تمام راهرو.
پنج تا مختلف هست.
بله، ما فرش رو برمی‌داریم، کف رو سنباده می‌زنیم، دوباره فرش رو می‌ذاریم.
بله.
کلی طبقه هست چون یه هتل خیلی بزرگه و الان ما
یکی سر راهمون داریم.
ولی می‌دونی ظفر همیشه کار رو راه می‌ندازه، سر وقت تموم میشه.
فقط چهار قسط مونده تا تسویه بشه، احمق.
فکر می‌کنی شکستن گوشی یه نفر باحاله؟
من از اون گوشی برای کار استفاده می‌کنم؛ متاسفم، قول داده بودم
به خودم که این کارو نکنم، ولی اون از خط قرمز رد شد.
-ظفر. -اون عوضی منو بیهوش کرد؟
عینک من روی ژاکت توئه.
خیلی خوب ازشون مراقبت کردی.
من کردم؟
فلش یه تاکتیک عالی بود، تاثیرگذار.
رحم نکن، این همیشه شعار من بوده.
امیدوارم نمرده باشن.
دفعه بعد می‌تونی یه کم بهم هشدار بدی؟
آره، رفیق، متاسفم.
هنوز یه گوشی جدید بهم بدهکاری.
چیپ رو بردار.
ها!
اوه!
آه!
این خیلی بزرگه. خونه ما نصف اینه.
ارتان، فکر کنم کار شرافتمندانه زیادی بزرگش کردن.
آره، مثلا تو میلیون‌هات رو با کار شرافتمندانه تو قمار بردی؟
من مجبور بودم مثل یه آدم قمارباز رفتار کنم تا این کار درست بشه، این
که من جرمی مرتکب نشدم. آروم باش.
شما بهتره کارتون رو تموم کنید چون آلفا داگ داره میاد.
-گاوصندوق یه جایی اینجاست. -مطمئنی؟
-مطمئنم. فقط نمی‌تونم پیداش کنم. -دنبال چی می‌گردیم؟
ارتان.
-اونا دارن میرن سمت آسانسور. -میله رو به سمت خودت بکش.
-آها! -اینه.
حالا فقط باید رمز عبور رو پیدا کنیم.
-مرد مسکو یک دو سه چهار. -ها؟
بزن: مرد مسکو یک دو سه چهار؛ این یه کار کارآگاهی ساده‌ست.
تو شب رو با دراگیچ گذروندی.
اون ترک نیست، صربه؛ یعنی پرده آهنین؛
که پشت اتحاد جماهیر شوروی بود،
و اگه تو بزرگترین کشور این اتحاد بودی، تو بودی تو:
مسکو. خیلی ساده‌ست.
باید فکر کنی
مثل یه تروریست، نه مثل یه مامور مخفی؛ باید یه
ادای احترام به وطن رو انتخاب کنی: مرد مسکو یک دو سه چهار.
آلفا داگ روسی نیست.
من فقط دارم حدس می‌زنم، هر کشوری که می‌خوای انتخاب کن، ببین اگه
بازش می‌کنی.
اونا تو طبقه دهم هستن، باید عجله کنی.
بیا دیگه.
صبر کن، صبر کن، دارم فکر می‌کنم، دارم فکر می‌کنم.
فقط بازش کن، رمز رو ول کن.
لعنتی، تنها راه باز کردنش اینه که کافه رو منفجر کنیم!
خدایا!
-اونا دارن میان تو راهرو. -باید بریم.
خفه شو، من درستش می‌کنم.
از طریق هواکش میریم.
ظفر، میشه لطفا دیگه حرف نزنی؟
لعنتی!
اگه از هواکش بریم بالا، اونا نمی‌تونن ما رو بگیرن.
ظفر، تو برو، من بهت می‌رسم.
لعنتی!
چرا اینقدر لجبازی می‌کنی، همه می‌دونن که هواکش راه فراره!
به خاطر خدا، دیگه حرف نزن.
عزیزم، اونا دارن سعی می‌کنن در رو بشکنن!
اونو می‌شنوم، ممنون.
اون در لعنتی رو باز کن! تو مردی!
بیا، من کمکت می‌کنم بری بالا.
من فقط درپوش رو برمی‌دارم و ما میریم بیرون.
ارتان، ماموریت رو فراموش کن!
واسه میکروب. لیمو، لیمو.
ملیت - تاریخ تولد
بیا دیگه، مرد.
ارتان، دریچه!
هیچی اینجا نیست.
رفت!
چی بهت گفتم؟ با دریچه هیچوقت اشتباه نمی‌کنی.
-حق با تو بود، ظفر. -قبول دارم تو فیلما راحت‌تر به نظر میاد.
نزدیک بود خرابکاری کنم، چطور هر روز با این استرس کنار میای؟
باید همه چیزو جمع کنیم و با اولین پرواز از اینجا بریم.
تو حساب می‌کنی؟
تو تازه میلیون‌ها دلار تو یه کارت هدیه گرفتی، می‌تونی همه‌مونو فرست کلاس ببری.
اوه-اوه.
این خوب نیست.
و اونا رو پس می‌گیری.
-حرکت کن، حرکت کن. -لازم نیست هل بدی.
-ارتان! -ظفر!
هی، خانما.
اوه، کفشم.
-افتاد. -حالت خوبه؟
-آره، عزیزم. -ارتان!
کارتا نیست.
آفرین.
جدی میگم.
این کار آسونی نبود.
هی، امم...
این تو اتاق از دستت افتاد.
کارتمو بده.
گوش کن، برادر. تو با من مشکل داری.
ما اینو بین خودمون حل می‌کنیم، زن‌های ما بی‌گناهن، باید
ولشون کنی.
کارتا تو یه جای امنه.
زنا رو آزاد کن، کارتا رو بگیر.
منطقیه.
فقط یه دختر میمونه.
و یکی میره؛ تو انتخاب کن.
اون الان دست بالا رو داره، باید هر چی میگه انجام بدیم.
-پس من زنمو انتخاب می‌کنم، بریم. -چرا زن تو؟
-بشین. -معلومه که باید زن من باشه.
این چه حرفیه مرد! عمراً! هر دوشونو برمی‌گردونیم، کی اهمیت میده کی
-اول میره؟ -من نمی‌خوام زنم با اینا باشه.
آینور، اینطور نیست که به تو اهمیت ندم، فقط اینه که به سدا بیشتر اهمیت میدم،
بیشتر،
اون تازه سال‌ها دروغو بخشیده، زن باارزش من باید اول بیاد.
آه!
زن باارزشش، فکر می‌کنه اون بیشتر ارزش داره، چون من دو تا داشتم
-و اون فقط یکی داشته. -اوه! اوه!
چون، می‌دونی، من اونو تو جوب پیدا کردم.
تو حق نداری ما رو قضاوت کنی چون اون طلاق گرفته.
-این اولیشه، من حلقه دارم، حساب میشه! -من هیچوقت نگفتم حساب نمیشه!
هی!
خفه شین! اوضاع داره از کنترل خارج میشه.
همه سر جاشون میمونن.
ظفر! عزیزم!
وای، وای، وای، وای.
اسلحه داره! هر چی میگه انجام بدین.
کارتا رو بده به من.
-مجبورم نکن این کارو بکنم. -هر چی میخواد بهش بده.
-هر چی میخواد بهش بده، ارتان. -زنا رو آزاد کن، کارتا رو بگیر.
-ظفر! -مجبورم نکن این کارو بکنم.
زوران!
هر وقت آماده باشی، منم آماده‌ام.
-تا سه میشمرم. -آه!
-ظفر! -یک.
هر چی میخواد بهش بده.
دو.
همه‌مون رو میکشه، هر چی میگه انجام بده، کارتا رو بهش بده.
ارتان، لطفا!
-بده، بده، بده، بده. -کارتا رو بهش بده مرد؛ من نمیخوام
-بده! -تیر بخورم.
سه.
حالا دیگه حرف زدن بسه.
تبریک میگم، ارتان.
تو از یه فاجعه بزرگ جلوگیری کردی.
ممنون، ولی اون لایق تقدیره.
البته ترجیح میدادم از قبل خبر میدادین که ناین هنوز مسئول عملیاته
تا بتونم زنم رو از خطر دور نگه دارم.
ما به یه حواس‌پرتی نیاز داشتیم.
ها!
من با یه جلیقه ضد گلوله ولی بدون اسلحه رفتم روی اون سقف.
تنها راه رسیدن به آلفا داگ،
این بود که بذارم دراگیچ منو از کار بندازه.
چیزی که واقعا نجاتمون داد، وقتی بود که اون شب صرب رو از پنجره فرستادی بیرون تا لپ‌تاپ رو بگیره.
اون شب لپ‌تاپ رو بیاره.
تو به مامور ناین اجازه دادی که از دفاعشون عبور کنه.
فوق‌العاده بود.
تا حالا فکر کردی اون شب چی میشد اگه دراگیچ
اول منو کشته بود؟
بیخیال اینکه سدا اونجا بدون هیچ محافظتی بود.
تو کافه رو به زنم ترجیح دادی؛ اگه بهش آسیبی میرسید، به من مدال میدادن؟
ارتان! ما کاری نکردیم،
تو تصمیم گرفتی
سه نفر رو وارد این ماجرا کنی؛ کافه هیچ ربطی بهش نداشت.
من نمیذاشتم هیچ اتفاقی برای سدا بیفته.
حتی یه کلمه هم نه.
دیوار خشک فراصوت؟
مثل سنگ سخته.
این افتضاحه. کاری نمیشه کرد.
و اون بیچاره احتمالا داره سرش داد میزنن و تیکه پاره‌اش میکنن.
اگه سالم از اونجا بیرون بیاد، معجزه است.
ولی اون مأموریت رو نجات داد.
بی‌خیال، انگار که نپرسیدم.
می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم، ولی منتظر فرصت مناسب بودم.
می‌ذارن از این برای پارک استفاده کنم؟
-آره، می‌ذارن ظفر. -باحاله.
مطمئنم کار می‌کنه. حتماً موقع رفتن امتحانش کن.
ببین. می‌تونی ازش برای پرداخت عوارض هم استفاده کنی.
-شاید حتی یه خط اعتباری هم باشه. -جدی میگی؟
آره.
اگه بلایی سر اون زوج می‌اومد چی؟
ظفر و آینور؟ اوه، اونا ضد گلوله‌ان.
هیچ‌کس نمی‌تونه از دستشون خلاص بشه، هر چقدر هم تلاش کنه.
اون یا خنگه یا خیلی شجاعه.
آره هست. واقعاً همینطوره.
با اینکه تقریباً می‌خواستم با دستای خودم خفه‌ات کنم به خاطر
مشکلاتی که ایجاد کردی، ولی تو برای انجام مأموریتت فراتر از حد انتظار عمل کردی.
-آفرین. -ارتان؛
تو اون کثافت‌ها رو له کردی.
-تبریک میگم. -آقای وهبی!
به خاطر خدا، دهنتو ببند.
حالا گمشو.
دفعه بعد احترام بذار.
کجا بودم؟
ارتان.
بعد از دو هفته تحقیق
و بررسی دقیق اقداماتت
کافه یه توصیه‌ای برای آینده‌ات داره.
-عزیزم، -چطور پیش رفت؟
-خیلی… -رفیق؟
در مورد کار من پرسیدی؟
می‌دونی، ظفر، ما واقعاً می‌خواستیم در مورد مسائل منطقه‌بندی برای
توسعه احتمالی شما صحبت کنیم، ولی وقت نداشتیم.
خیلی پیچیده‌اس، می‌فهمم.
-مشکلی نیست. -بهش می‌رسیم.
اوم.
-می‌تونم صبر کنم. -نتونستی نظرشون رو عوض کنی؟
اونا تو هر قدم دوربین داشتن و همه چیز رو دیدن.
با اینکه عملیات موفقیت‌آمیز بود،
من ریسک‌هایی کردم که می‌تونست برای موقعیتم دردسرساز بشه.
ریاکارها، اونا تو رو تو اون موقعیت قرار دادن.
این منصفانه نیست.
تو کارتو خوب انجام دادی. ناراحت نباش.
یه جای دیگه کار پیدا می‌کنی.
در واقع من موظفم براشون کار کنم.
تو یه موقعیت جدید.
وای خدای من،
-اخراج نشدی. -تو یه مأموری!
آموزش از فردا شروع میشه.
مربیم.
جشن بگیرید.
بعد از امروز، اون مال منه برای یه مدت.
اون برای چی از دست من عصبانیه؟
فکر کنم عادت کرده بهترین موها رو اینجا داشته باشه.
حالا که داریم جشن می‌گیریم،
منم یه سوپرایز کوچیک دارم.
-این عالیه، سدا! -ممنون.
نگاش کن، مثل آهو تو نور چراغ. شوکه شده؛ اون
حامله‌ست. دو خط روی بیبی‌چک، اون بارداره.
من از قبل می‌دونستم، فکر می‌کنی اول به شماها می‌گفت؟
سدا، خیلی برات خوشحالم!
همه‌ش به خاطر توئه، ظفر.
بس کن این حرفا رو؛ تو دوست خوبی هستی، من برات می‌میرم.
امیدوارم به اونجاها نکشه. خب، امم...
سالن چطوره؟
بهتر از همیشه؛ ما پسرعموی آینور رو استخدام کردیم تا با پولی که
برنده شدم، دکوراسیون کنه، و مشتری‌هام عاشقشن؛ دارم می‌ترکونم.
-جادوگر مو. -جادوگر مو.
-امیدوارم بعد از این با هم در تماس باشیم؟ -منم همینطور.
شاید ما زیاد به شهر بزرگ نیایم، ولی هر وقت خواستی بیا پیشمون؛ در
-بازه‌. -یه سفر دریایی یا چیزی چطوره؟
ویزاها کلی هزینه دارن؛ پاسپورت‌ها گم می‌شن.
-هان؟ نه. -و ما یه ذره از شما عقب‌تریم.
ما زیاد سفر نکردیم، واسه همین استرس داریم.
-ظفر. -آره، داداش.
-باید دخترا رو ببینیم. -می‌دونم.
من اول می‌رم، و تو اینجا منتظر باش تا این زنگ بزنه.
اگه جواب بدی، یعنی قبولی.
تصمیم با خودته.
با جواب دادن به این تماس،
شما موافقت کردید که در برنامه آموزش مامور مخفی شرکت کنید.
ظفر کریک، به کافه خوش آمدید.
خوش شانسی، مرد، پشت گردنت یه جوریه که مردم کلی پول
براش میدن.
فقط باید مطمئن بشیم که این تکون نمی‌خوره.
چی فکر می‌کنی؟
شبیه کسی شدم که تو زیرزمین پدر و مادرش دنبال چیزی می‌گرده، من بیشتر
مدل موی روان می‌خوام، مثل مال تو.
این مدل مو به ساختار صورتم میاد؛ تو بیشتر گلابی شکلی،
یه چیز دیگه امتحان می‌کنیم.
فکر کنم موشه.
-اون یه موش گنده لعنتیه. -حتماً کلی سرویس اتاق می‌خوره.
داره به دلم می‌شینه.
بریم با همین.
برعکس پوشیدیش، ولی اگه دوستش داری، مشکلی نیست.
-بیخیال، احمق به نظر میام. -تصمیم با خودته.
من از موش می‌ترسم، و تقریباً مطمئنم اون یه موشه.
تو از موش می‌ترسی؟ من عاشقشونم، یکی دارم که پایین
تختم می‌خوابه. بیخیال شو.
نه، بهت میگم، نمی‌تونم؛ باید یه راه دیگه پیدا کنیم.
چی؟ شوخی می‌کنی؟ فقط یه راه هست. رو به جلو.
برید عقب. میخواد حمله کنه.
تولدش، روز عروسیمون، اولین باری که موهاشو درست کردم رو امتحان کردم.
هیچکدوم جواب نمیده.
مسکو یک، دو، سه، چهار؟
-به بزرگی یه گربه‌ست. -ما از گربه بزرگتریم.
-ما برمی‌گردیم و... -نه.
آره، برمی‌گردیم و با آلفا داگ حرف می‌زنیم، همه چی با حرف زدن حل میشه.
تو به اندازه هردومون حرف میزنی، من اینجا منتظر میمونم و تو برو کارا رو روبراه کن.
باشه، ولی چجوری برگردم؟ بعضی از بهترین کارامه، عاشقش میشی.
-همونطوریم که نشستم. -آماتور.
فقط سرتو به راست بچرخون.
به اون بافت مو نگاه کن؛ محشره.
-عالیه. -برش دار.
فکر کنم گیر کردم، میتونی بری جلو؟
میخوای برم نزدیکتر به موش؟ فقط خودتو تکون بده آزاد شی.
دارم از ترس میمیرم.
فقط نفس بکش، مرد.
یه چیزی پامو لمس کرد، دوستاشم هستن.
یه چیزی پامو لمس کرد! فکر کنم داره از پام بالا میاد.
آه!
چقدر بزرگه؟
جادوگر مو. چهار یک صفر برای صفر یک صفر یک.
این اعداد رو از کجا آوردی؟
چهار مهمونی عروسی، ده تا فر، چهل تا رنگ مو
-و بیش از صد تا براشینگ. -تو بیست و چهار ساعت، رفیق.
خیلی خوب به نظر میاد، بهت میگم.
-من هنوز کچلم. -با کچلی، خیلی قشنگه.
مدل موی مالِت؛ همینه.
شبیه ارکین کورای شدم،
راستی، چرا باید کلاه گیس بپوشم اگه جای کچلی رو نمی‌پوشونه؟
طبیعی میخواستی؛ طبیعی بهت دادم.
یه چیز دیگه تو آستین دارم، ولی ریسکیه.
بدون ریسک، پاداشی نیست، بزن بریم.
آه!
-لعنتی، داداش. -پلاتینیوم یه انتخاب جسورانه است.
گاهی اوقات جواب تو آینه است.
صورتم بهش نمیاد.
چرا کنده نمیشه؟
-ظفر! -از چسب درجه یک استفاده کردم، مرد.
ارتان، التماس میکنم.
فقط یه آهنگ، لطفا.
کافیه، ظفر، مستی.
آره، مرد.
تو هم همینطور.
و فردا یادمون نمیاد، پس بیا.
چیزی که تو قبرس اتفاق افتاد، تو قبرس میمونه.
قول میدم اگه امشب این یه لطف رو در حقم کنی، دیگه ازت نمی‌پرسم.
فقط همین یه بار آخر، شریک.
-قسم میخوری؟ -آره قسم میخورم.
-فقط یه بار. -و بعدش تموم میشه.
به جون مادرت؟
به جون مادرم.
بهش بگو، دیگه اسم منو نیاره
بهش بگو، دروغاش یادم نرفته
بهش بگو، گناهاشو واسه اون دنیا نگه داشتم
بهش بگو، که بدونه
بهش بگو!