‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫گروه های پیت استاپ خودشون رو...
‫به زمین می رسونن، ‫تماشاچیان عزیز، تعداد مسابقه دهندگان...
‫خیلی زیاده.
‫(سال 1989)
‫جک، متوجه ای ‫که از الان برنده مسابقه ای دیگه؟
‫پسر، فصل تموم شده. ‫مهم نیست چندم بشی.
‫گوش کن چی می گم، ‫مشکل احتراق غیر عادی دارم.
‫- دو دوره که اینطوریه. ‫- الان درستش می کنیم!
‫اون سیم شمع ها رو بیارین!
‫جیکوب! الان وقتشه.
‫سلام بابا.
‫دام، ‫بگو وضعیت مسیر چطوره.
‫قبل از دور دوم، ‫روغن روی زمین ریخته شده.
‫بل بی خطر می رونه.
‫یکی از حامی های مالی کوربین ‫بین تماشاچیاست، واسه همین داره به خودش فشار میاره.
‫در مورد من حرف می زنین؟
‫ماشین 23 ‫بدجوری برات مشکل ساز می شه.
‫- لیندر. ‫- تورتو، میام می زنمت ها!
‫- بسه دیگه، بچه خوشگل! ‫- آره، درسته.
‫- خفه شو! ‫- آره، داریم در مورد تو حرف می زنیم. می خوای به راننده ات بگی...
‫- که قراره به کسی آسیب بزنه یا نه؟ ‫- چی گفتی؟
‫- آهای! ولش کن! ‫- گمشو بابا! بی عرضه!
‫فقط بخاطر این که اون جایگاه توی مسابقات...
‫فصل بعد بوش ‫به من رسیده، نه به اون، عصبانیه.
‫آدم توی عمرش ‫بارها با آدمایی مثل کنی لیندر روبرو می شه.
‫می تونی بری!
‫دام، مهم نیست ‫که کی قوی تره.
‫مهم اینه که ‫کی بزرگتره.
‫به خدا این یارو یه چیزیش می شه.
‫بابا، پیچ دوم، پیچ دوم!
‫گرفتم. ‫الان ازش جلو می زنم.
‫لعنتی!
‫دام، ‫بهم بگو چی می بینی.
‫می خواد بابت اون کارت تلافی کنه.
‫از سمت چپ میاد، آماده شو.
‫آچار چرخ سه هشتم.
‫پیچ گوشتی سه هشتم.
‫میله 15 سانتی.
‫مطمئنی؟
‫یادت باشه ‫باباییت بهت چی گفت.
‫توی زندگی، دقیق باش.
‫این می تونه مهم ترین چیز باشه.
‫حالا اینجا رو باش.
‫می بینی کارکردش چطوریه؟
‫و می بینی چی می شه؟
‫داره پیچ رو می پیچونه.
‫درسته.
‫آب گرمکن دوباره خاموش شده.
‫این بهای سکوت و آرامشه.
‫می خوای بیای ‫یه کمکی به ما بکنی؟
‫منتظر کسی هستی؟
‫برایان، چیزی که ‫تمرین کردیم رو یادت باشه.
‫آهای، آهای!
‫ما دوستیم! ‫ما دوستیم!
‫منم بابا!
‫- رومن؟ ‫- داداش، شاید واسه این من رو نمی شناسی...
‫که کل هفته ‫داشتم خودم رو برنزه می کردم.
‫بی، پسرم، بیا بیرون.
‫رفیق، ‫با اون می خوای چیکار کنی؟
‫می خوای واسه خودت ‫فیلی، چیزی، بکشی؟
‫اگه می شد، ‫قبلش زنگ می زدیم.
‫البته برای این که ‫بشه بهتون زنگ زد، اول باید تلفن داشته باشین.
‫این رو می دونین دیگه؟
‫- بی کوچولو! ‫- وای، چقدر بزرگ شده ای.
‫- سلام ‫- سلام.
‫می دونم ‫اگه سفر بخواین برین، با یه ماشین نمی رین.
‫خب، ‫چی شده؟
‫کمک! کمک!
‫یه مامور یاغی ‫به هواپیمام حمله کرده!
‫دارن به زور سوار هواپیما می شن. ‫روی این هواپیما، محموله خطرناکی هست.
‫ازتون می خوام ‫بچه های گروه رو دور هم جمع کنین.
‫...هنوز زنده ام. توضیح...
‫یه پیام کمک از ‫هواپیمای آقای نوبادی.
‫به همراه مجموعه ای ‫به هم ریخته از داده های رمزگذاری شده مخابره شد...
‫که اکثرشون رو ‫هنوز دارم سعی می کنم رمزگشایی کنم.
‫- برای کس دیگه ای هم ارسال شده؟ ‫- خب، مسئله همینه.
‫این رو فقط برای ما فرستاده.
‫چرا فقط ما؟
‫اون سایفر رو گرفت.
‫ولی وسط زمین و آسمون بهش حمله کردن...
‫و اون رو فراری دادن.
‫به نظر میاد ‫هواپیماش این دور و اطراف سقوط کرده...
‫بالای ناحیه شمال غربی مانتکینتو.
‫اگه آقای نوبادی زنده مونده، ‫باید پیداش کنیم.
‫ولی کل اون منطقه بسته است.
‫انزواطلبن، ‫تحت تسلط ارتشه.
‫ما دیگه از این کارا نمی کنیم.
‫وایسا، وایسا.
‫دام، این سایفره.
‫زنی که مادر بچه ات رو کشت.
‫هر چیزی تغییر می کنه.
‫گوش کن، ‫اگه نظرتون عوض شد...
‫بدون که ساعت هشت صبح راه میفتیم.
‫ممنون.
‫بابایی، ‫می دونی خدا کجاست؟
‫- خدا کجاست؟ ‫- توی قلبت.
‫توی قلب تو هم هست.
‫یه چیزی رو می دونی؟
‫من همیشه توی قلبت خواهم موند.
‫سلام آقا کوچولو.
‫یه کادو برات دارم.
‫پدرت این رو بهم داده بود.
‫حالا من هم می خوام ‫بدمش به تو.
‫خیلی خاصه.
‫ازش مراقبت کن.
‫شب خوش.
‫ما برای این زندگی ساخته نشده ایم.
‫برایان و میا وقتی که ‫پدر و مادر شدن، از بازی کنار کشیدن.
‫ما با اونا فرق داریم...
‫...یه مامور یاغی ‫به هواپیمام حمله کرده!
‫دارن به زور سوار هواپیما می شن. ‫محموله خطرناکی روی هواپیما هست.
‫...تیم رو جمع کنین.
‫...همچنان زنده ام. توضیح...
‫...زنده ام. توضیح...
‫(مانتکینتو)
‫داریم به مبدا موج نزدیک می شیم، سه کیلومتر مونده.
‫خیلی از مرز بخش نظامی مانتکینتو اونورتره.
‫- امیدوارم همه آماده باشن. ‫- آماده؟
‫همه اتون دوست دارین ‫من رو بابت این که نمی تونم تصمیمات...
‫کاربردی بگیرم، دست بندازین؟
‫این دیگه آخرت آماده بودنه.
‫رفیق، ‫همه می بینیم چیکار کردی.
‫هیچکس هم فکر نمی کنه ‫از جای دیگه ای زدی تا ماشینت اونطوری بشه.
‫- من جلوتر می رم. ‫- احتیاط کن.
‫آدم وقتی احتیاط می کنه، آسیب می بینه.
‫در حال حاضر،
‫بین گشت ها، ‫10 دقیقه وقت داریم.
‫مبدا موج آقای نوبادی نزدیکه...
‫ولی بچه ها، ‫باید سریع باشیم.
‫اگه اینجا به ارتش برخورد کنیم، خیلی بد می شه.
‫- داخل لاشه است. ‫- ما رو پوشش بده.
‫مبدا موج درخواست کمک ‫از داخل این میاد.
‫یکی می خواسته بازش کنه.
‫حتما قبل از ‫این که بتونن برش ایجاد کنن، هواپیما سقوط کرده.
‫یا یکی عمدا یه کاری کرده سقوط کنه که ‫جلوشون گرفته بشه.
‫آره، خب، ‫اشتباهشون این بود که می خواستن برشش بدن.
‫ولی یه دقیقه بهم وقت بدین. ‫می تونم بازش کنم.
‫دام.
‫اینجا پرنده پر نمی زنه.
‫اثری از آقای نوبادی نیست.
‫باز شد.
‫این دیگه چیه؟
‫هر چی که هست، ‫آقای نوبادی می خواسته ما پیداش کنیم.
‫اون چطوری کار...
‫برین!
‫چیه؟! ‫مگه من رو نمی شناسین؟!
‫فکر می کنین می ترسم؟!
‫رومن، ‫کدوم گوری هستی؟
‫تج، حالا کی از جای دیگه ای زده تا ‫ماشینش رو آماده کنه؟
‫«پلیگرو میناس». ‫این یعنی چی؟
‫تج، چقدر باید ‫سرعت داشته باشیم تا گمشون کنیم؟
‫لطفا نگو که داری همون فکری که...
‫- من فکر می کنم رو می کنی. ‫- چرا؟
‫پلیگرو میناس یعنی چی؟
‫- تج، چقدر؟ ‫- نمی دونم، رفیق.
‫یکی جواب من رو بده!
‫پلیگرو میناس یعنی چی؟
‫پلیگرو میناس یعنی...
‫- خطر مین! ‫- چی؟!
‫تج، چقدر؟
‫اگه شعاع انفجار رو 15 متر...
‫و تاخیر عملگر چاشنی رو ‫نیم ثانیه در نظر بگیریم، به نظرم 129 کیلومتر بر ساعت.
‫من نمی تونم اونقدر تند برم!
‫حداکثر عدد روی سرعت سنجم 113ـه.
‫- چیکار کنم؟! ‫- پات رو محکم بذار روی پدال گاز...
‫و به درگاه الهی دعا کن!
‫اگه به اون مزرعه نخل برسیم، ‫از شرشون خلاص می شیم.
‫وای!
‫رومن، خوبی؟
‫آتیش گرفته ام!
‫تج! وایسا! مین!
‫تو چطوری زنده ای؟
‫وایسین، خیله خب، ‫فکر کنم یه راه خروج دیگه برامون پیدا کردم.
‫سه کیلومتر اونورتر ‫یه چیزی شبیه به پله که به اونور مرز منتهی می شه.
‫خوبه. هر چه زودتر ‫از اینجا بریم، بهتره.
‫لتی، ‫سمت راستت.
‫دستگاه.
‫سوار شو.
‫اون جیکوب بود، نه؟
‫عوضی ها، ‫هیچوقت از آینه هاتون غافل نشین!
‫برو بابا.
‫باید از روی اون رد بشیم؟
‫خب، ‫گفتم شبیه به پله.
‫یا خدا!
‫ارتش بیخیال نمی شه.
‫باید از مرز رد شیم.
‫پل کجاست؟
‫نه. نه، نه.
‫دام.
‫این یکی جدید بودها.
‫ببین، واسه ما مشکلی پیش نمیاد.
‫ولی این قضیه بدجوری بیخ پیدا کرده.
‫منظورم تیتراییه که رسانه ها زده ان.
‫هواپیمای سری جاسوسی ‫توی کشور دشمن سقوط کرده؟
‫بعدش هم یه جور درگیری مسلحانه ‫بین نیروهای مخفی و دشمن رخ داده؟
‫تو رو تا جایی که ‫نیاز داری بری، می رسونم...
‫و بعدش دیگه باید بکشم کنار.
‫بابت لطفت ممنونم.
‫دیگه نباید انقدر ‫در حق ملت لطف کنم.
‫رمزی، ‫قراره چیکار کنیم؟
‫یعنی مقصدمون کجاست؟
‫تونستم داده ای که ‫به همراه درخواست کمک...
‫آقای نوبادی ارسال شده بود ‫رو رمزگشایی کنم...
‫و مختصات مکان یاب پیدا کرده ام، ‫قطعا از عمد ارسال شده.
‫می دونستی کار جیکوب به اینجا رسیده؟
‫سوال دارم، جیکوب کیه؟
‫جیکوب...
‫برادر دامه، یا بود.
‫اوه، ‫اشتباه از من بود.
‫ببخشید. ‫فقط دارم هضمش می کنم.
‫برادر؟
‫تو یه برادر داری؟
‫که بر حسب اتفاق یه جور اَبَر جاسوسه...
‫که ارتش شخصی خودش رو داره...
‫کسی که خیلی سریع و بی کله می رونه...
‫کسی که یه پرش هوایی ‫رو از قبل برنامه ریزی کرده بود...
‫و آخرش انتهای یه هواپیما فرود اومد؟
‫آخه کی همچین کاری می کنه؟
‫کی همچین کاری می کنه؟ یه تورتو.
‫اون بابامه! بابامه!
‫دیگه از دست رفته! ‫دیگه از دست رفته!
‫باید از اونجا بیاریمش بیرون.
‫باید از اونجا بیاریمش بیرون! ‫اون بابامه!
‫اون بابامه! بابامه!
‫بابامه!
‫از اونجا بیارینش بیرون!
‫اون بابامه!
‫باید چندتا ‫فرم ترخیص امضا کنیم.
‫چندتا مجوز.
‫بقیه چیزا هم اون پشته.
‫آهای.
‫کسی نباید اینجا باشه.
‫تو اون یکی پسر تورتویی؟
‫همون بی مصرفه ای، درسته؟
‫چی می گی؟
‫برو پی کارت. برو.
‫پس نمی تونم برای آخرین بار ‫بهش ادای احترام کنم؟
‫منظورت اینه؟
‫نه.
‫نه، ‫تو نمی تونی.
‫تو همونی هستی که اون رو کشت.
‫نه، ‫مسابقه دادن اون رو کشت.
‫ببین، اون می دونست که ‫قراره بزنمش به دیوار.
‫این رو می دونست.
‫حالا دیگه نمی دونم ‫دنده سنگین کرد یا چیز دیگه ای. نمی دونم.
‫به خدا...به خدا قسم...
‫- اگه نری پی کارت... ‫- چی؟ چی؟
‫برو بادی رو پیدا کن.
‫سریع!
‫خیله خب، ‫حالا هم که پسر طلایی اومده.
‫برو.
‫تو هم اومدی تهدیدم کنی؟
‫برو یه کلمه ساده است.
‫پسر، چرا شما تورتوها همیشه...
‫خودتون قهرمان قصه هاتونین؟
‫ببین، ‫می خوام یه رازی رو بهت بگم.
‫تو، بابات، من...همه امون...
‫گیر یه دور باطلیم.
‫و هیچوقت هم ازش خارج نمی شیم.
‫تو نصف مردونگی بابام رو هم نداری.
‫- عوضی، حداقل زنده ام. ‫- چی گفتی؟
‫ولم کن!
‫دام! دام!
‫دام!
‫دام، نه! دام!
‫پسر، نه!
‫برو این تو.
‫جیکوب.
‫اصلا باورم نمی شه ‫که اون ترفند آهنربا واقعا جواب داد.
‫خیلی باحال بود. ‫این رو ببین.
‫از دوربین کابین خلبان برش داشته ام.
‫چقدر عاشق پولدار بودنم.
‫بی دقت بودیم. ‫نزدیک بود دخلم رو بیاره.
‫- زنه چیزی گفت؟ ‫- نه. هیچی.
‫می دونی، ‫اون من رو می ترسونه.
‫از اونور یه جورایی جذاب هم هست.
‫این عجیبه؟
‫چه تشکیلات خوبی.
‫من رو از هواپیمای در حال پرواز آقای نوبادی دزدیدین...
‫و یه خراش هم برنداشتم، ‫بعدش هم یه کاری کردین هواپیماش سقوط کنه.
‫پولت رو خرج خوب کسی کردی.
‫- من رو می شناسی؟ ‫- می شناسمت.
‫خودت چی؟
‫بزرگ شدن توی شرق لس آنجلس، سخته.
‫ولی سایه برادرت تو ‫رو به اینجا رسونده.
‫نه؟
‫پس کل زندگیت به خودت فشار آوردی ‫که سریعتر از دام باشی.
‫باهوش تر از دام باشی.
‫قوی تر از دام باشی.
‫بگو ببینم، انقدر ازش متنفری که ‫شبا بخاطرش خوابت نبره؟
‫هنوز هم؟
‫بعد از این همه سال؟
‫چند سال پیش، ‫به جای این که سعی کنم برادرت رو...
‫وادار کنم برام کار کنه، ‫باید خیلی راحت می اومدم سراغ تو.
‫من برای رقبا کار نمی کنم.
‫چه بانمک.
‫فکر می کنی ‫رقیب منی.
‫زنی این رو می گه ‫که توی یه جعبه محبوسه.
‫این برات آشناست؟
‫نصف دیگه اش...
‫توی یکی از ‫هزاران خزانه آژانسه.
‫می خوام بفهمی کدوم.
‫هارد اصلی رو ‫از هواپیمای آقای نوبادی به دست آوردیم.
‫بقیه سخت افزارها ‫یکم قدیمی ان.
‫مال قبل از دوران اینترنتن.
‫تا اطمینان حاصل کنیم...
‫که چیزی که نمی خوایم هک کنی رو هک نمی کنی.
‫بیا فرض کنیم ‫به چیزی که دنبالشی، برسی.
‫سلاحی که انقدر خطرناکه ‫که تا نیم قرن دیگه...
‫نباید وجود داشته باشه.
‫باهاش چیکار می کنی؟
‫به کل جهان حمله می کنی؟
‫به بالاترین پیشنهاد می فروشیش؟
‫یا شاید به خودت...
‫به چشم شوکی الزامی به سیستم نگاه می کنی.
‫شرط می بندم
‫ارزیابی روانیم رو خوندی. خوش به حالت.
‫برگه گزارش کلاس دومت رو خوندم.
‫این کارمه.
‫چونه ات...خیلی خاصه.
‫می دونم دودمان تورتوها چندرگه است...
‫ولی هیچ رگه ای از شمال اروپا پیدا نکرده بودم.
‫پیدا کردن دو نیمه پروژه اریس ‫بخش آسونشه.
‫اگه پای برادرت، دام، ‫در میون باشه...
‫امکان نداره موفق بشی.
‫نقشه هایی در جریانن.
‫قاسر خان.
‫چی؟
‫برادر کوچک چنگیز خان.
‫اون رو هم هیچکس نمی شناسه.
‫(دریای خزر)
‫عجب مخفیگاهیه.
‫به نظرم وقتی که اینجا رو ساختن...
‫مخفی و غیر مخفی ای وجود نداشته.
‫همین الان بهتون می گم،
‫اگه یهویی سر و کله ‫یه لاکپشت نینجا پیدا بشه، شما رو به خیر و ما رو به سلامت.
‫امکان نداره اینجا ‫مورد تایید آژانس باشه.
‫اینجا قطعا مخفیگاه سرّی آقای نوبادی بوده.
‫دام، حالا چیکار کنیم؟
‫هر چیزی که ‫جیکوب بهش تبدیل شده...
‫و هر قصد و نیتی که داره...
‫مسئولیتش با منه.
‫و فقط من.
‫نه.
‫هر چیزی که ‫مسئولیتش با توئه، با ما هم هست.
‫بیاین کارمون رو شروع کنیم.
‫تا حالا به این فکر کردین ‫که چندتا ماموریت دیوونه وار رو پشت سر گذاشتیم؟
‫این که با این حال به یه دلیلی...
‫- همیشه جون سالم به در می بریم؟ ‫- آره.
‫- آره، گمونم تا حالا مشکلی پیش نیومده باشه. ‫- همه اش شانسیه.
‫نه، نه، نه، ببینین، ‫گوش نمی کنین چی می گم.
‫بهش فکر کنین.
‫ما تا حالا ‫ماموریت های ماورای تصوری...
‫توی کل نقاط دنیا داشته ایم، ‫کارایی کرده ایم که به نظر اکثریت...
‫تقریبا غیر ممکنن.
‫اونوقت من حتی یه خراش هم ‫برنداشته ام که پزش رو بدم؟
‫مثلا کتم رو ببینین.
‫اونا سوراخ گلوله ان، ‫کار 14 نفرن که می خواستن...
‫سر به تنم نباشه.
‫ما دخل چندین ماشین، ‫قطار و تانک رو آورده ایم.
‫حالا زیردریاییه کلا به کنار.
‫با این حال، ‫هنوز زنده ایم.
‫دقیقا.
‫رمزی، وقتی یه فرضیه رو مدام...
‫آزمایش می کنی و ‫همه اش یه نتیجه یکسان می ده، چی می شه؟
‫فرضیه اثبات می شه.
‫ولی تو که واقعا منظورت...
‫نمی دونم، ‫ولی وقتی یه اتفاق غیر محتملی...
‫بارها تکرار می شه، ‫پای چیزی فراتر از شانس در میونه.
‫شاید ما آدمای عادی ای نباشیم.
‫من هم همین رو می گم.
‫ما عادی نیستیم.
‫خیله خب...
‫فقط محض این که ابهامی نباشه...
‫امکانش هست که ‫منظور شما دوتا این باشه که ما...
‫شکست ناپذیریم؟
‫- شاید. ‫- شاید.
‫یا شاید...
‫تو صرفا آدم احمقی هستی.
‫رفیق، کت احمقانه ات ‫رو هم با خودت ببر.
‫دلت برای زندگی قدیمیمون تنگ شده.
‫تو چی؟
‫هر روز دلم تنگ می شه.
‫بچه ها.
‫یه مهمون برامون اومده.
‫فکر کنم ایشون رو بشناسین.
‫- خیلی خوشحالم که می بینمت. ‫- دلم برات تنگ شده بود.
‫خواهش می کنم.
‫باید بهم می گفتی.
‫حق داشت بدونه.
‫جیکوب بردار من هم هست. ‫من نیاز دارم اینجا باشم.
‫اگه درگیر این قضیه بشی، ‫هر چیزی که داری رو به خطر میندازی.
‫بچه هات و کل دنیایی که ساختی.
‫همه امون داریم ‫یه چیزی رو به خطر میندازیم.
‫دام، گوش کن چی می گم.
‫بچه های من و بچه تو، ‫جاشون پیش قابل اعتمادترین آدم دنیا، امنه.
‫پیش برایانن.
‫اتفاقا فایروال این عتیقه...
‫خیلی خوبه.
‫ولی می دونین، اگه پورت ها ‫رو اسکن کنیم، یه نیم نگاهی به پیغام یو دی پی بندازیم...
‫و بریم سراغ پوسته بنیادی...
‫به پروژه اریس سلام کنین.
‫چی هست؟
‫این رو توی هواپیمای آقای نوبادی پیدا کردیم.
‫حداقل بخشی از اونه.
‫اریس برای تسخیر و تسلط...
‫بر هر چیزی که ‫بر پایه کد کار می کنه، طراحی شده.
‫هر کامپیوتری، ‫توی هر جایی.
‫هر چیزی که ‫بر اساس صفر و یک کار می کنه، در برابرش آسیب پذیره.
‫اگه اریس رو ‫روی یه ماهواره آپلود کنین...
‫مثل یه ویروس پخش می شه.
‫بعدش دیگه فقط بحث زمان مطرحه، بالاخره یکی...
‫می تونه به هر سیستم تسلیحاتی، ‫سنتی، اتمی،
‫چیزایی که حتی ندیدیم، مسلط بشه...
‫و هر جایی که ‫دلش می خواد رو هدف بگیره.
‫جیکوب نظم جهانی ‫رو در عرض چند دقیقه، از نو تعریف می کنه.
‫اریس خدای جنگه، درسته؟
‫اگه جیکوب به این دست پیدا کنه...
‫تقریبا خدای همه چیز می شه.
‫نمونه اولیه اریس، ‫بخاطر خطری که داشته...
‫توسط آقای نوبادی...
‫بازیابی و ‫به دو نیمه تقسیم شده.
‫که جفتشون بدون کلید فعالسازی، بی ارزشن.
‫الان یکی از نیمه ها پیش جیکوبه.
‫بعدش دنبال نیمه دیگه اش می ره.
‫کلید هم...غیبش زده.
‫پس پیداش می کنیم.
‫اگه می خوایم زودتر از جیکوب بهش دست پیدا کنیم...
‫باید از هم جدا شیم.
‫رومن، تج، ‫من چند نفر رو می شناسم...
‫که توی آلمان کار می کنن ‫و می تونن همه موارد مورد نیازمون رو برامون فراهم کنن.
‫حله.
‫وایسا، ‫یه مسئله دیگه هم هست.
‫توی پیغام آقای نوبادی...
‫یه اسم در ارتباط با کلید مطرح شده بود.
‫بهتره خودتون رو ‫برای دیدنش آماده کنین.
‫امکان نداره.
‫من هم دقیقا همین رو گفتم.
‫پس منظورت اینه که ‫مرگ هان به این قضایا...
‫مرتبطه؟
‫قطعا یه نقشی توی این قضایا داره.
‫من بررسیش می کنم.
‫تج، ‫می تونی همه پرونده هایی...
‫- که از هان داری رو برام بفرستی؟ ‫- بله.
‫من باهات میام.
‫لتی.
‫این روز مرگ هان برام اومد.
‫مکزیک.
‫مهر روی تمبرش رو ببین.
‫هر کاری که داشته می کرده، ‫آخرش به اینجا رسیده.
‫توکیو.
‫جیکوب رو می خوای چیکار کنی؟
‫پیداش می کنم.
‫چطوری؟
‫به کمک یه دوست قدیمی.
‫پول یه توهمه.
‫توهم؟
‫خودت متوهمی. ‫اگه من یه جا پول بی صاحب ببینم...
‫برش می دارم!
‫باور کن، واقعیه!
‫توهمه!
‫واقعیه!
‫پسر، نظر تو چیه؟
‫واقعیه یا توهم؟
‫مهم نیست.
‫تنها چیزی که مهمه، ‫دیدیه که خودت تصمیم می گیری بهش داشته باشی.
‫لعنتی. ‫بهت گفته بودم حق با منه ها.
‫- اسم من لیوئه. ‫- من هم سانتوسم.
‫من هم دامم. ‫جرمتون چیه؟
‫این که سیاهپوست بودیم و پشت فرمون نشستیم.
‫علاوه بر این... ‫یه بانک رو هم ترکوندیم.
‫نکته این نیست!
‫اونا چون سیاهپوست بودیم ‫جلومون رو گرفتن.
‫نه بخاطر منفجر کردن یه بانک.
‫باشه... ‫تو راست می گی.
‫اون رو می بینی؟
‫شلنگ بنزین یه سوراخ کوچیک داره.
‫اگه هوا بره توش، ‫تعادل بین بنزین و هوا به هم می خوره.
‫تعادل؟
‫یه ترفند قدیمی که ‫تیم های پیت برای واگذاری مسابقه ها ازش استفاده می کنن.
‫ولی اگه اون شکاف باز بشه...
‫و یه جرقه نزدیکش زده بشه؟
‫به یه بمب آتش زا تبدیل می شه!
‫نفر بعدی کیه؟
‫گفتم بعدی کیه؟
‫من می خوام ‫باهات مسابقه بدم.
‫دام.
‫پسر، ‫کی آزاد شدی؟
‫گفتم من می خوام ‫باهات مسابقه بدم.
‫بیخیال دام.
‫شرایط مسابقه اینطوری ان.
‫اگه تو ببری...
‫می تونی برگردی خونه.
‫اگه ببازی...
‫از پشت فرمون تکون نمی خوری، ‫ماشین رو نگه نمی داری...
‫و دیگه هیچوقت بر نمی گردی.
‫هیچوقت.
‫دام، منظورت چیه؟
‫می دونم چیکار کردی.
‫بابا، روزی که فوت کرد، ‫همه اش می گفت احتراق موتورش مشکل داره.
‫یادته؟
‫اون روز، تو آخرین نفری بودی ‫که کاپوتش رو بررسی کرد.
‫یه دقیقه بعدش، اون مرد.
‫بگو چرا بابا رو کشتی.
‫حالا بیا مسابقه بدیم.
‫آماده؟
‫آماده حرکت شین.
‫شروع.
‫زیادی زود نیترو زدی.
‫نه!
‫...و از بازیکن میانی جلو می زنه.
‫توپ از روی سر گونزالز رد می شه...
‫و به زمین می خوره تا ‫یه امتیاز از آن تیم بشه.
‫نفر بعدی...
‫اینجا هنوز همون شکلیه.
‫درست همونطوریه که بابات رهاش کرد.
‫دنبال جیکوب می گردم.
‫رفیق، ‫کاری از دستم برات برنمیاد.
‫می دونم بعد از ‫مرگ پدرم، زیر بال و پر جیکوب رو گرفتی.
‫بدترین بلایی که ‫می شه سر یه تورتو آورد...
‫اینه که خانواده اش رو ازش بگیری.
‫تو همچین بلایی سر جیکوب آوردی.
‫تو عزیزانی داری که ‫دوستت دارن، روت حساب می کنن و براشون مهمی.
‫اون هیچکس رو نداره.
‫اگه سد راهش بشی، ‫قضیه فقط...
‫با زیر خاک رفتن یکیتون خاتمه پیدا می کنه.
‫بادی، می دونم تمام تلاشت رو کردی.
‫ولی جفتمون می دونیم که ‫اون قراره به خیلی ها آسیب بزنه.
‫من تمام تلاشم رو کردم ‫تا جیکوب خوب بار بیاد.
‫ولی من جک تورتو نیستم.
‫اگه می خوای به آینده امید داشته باشی، باید...
‫با گذشته کنار بیای.
‫اون لندنه.
‫فقط همین رو می دونم.
‫دام.
‫امیدوارم به آرامش برسی.
‫فرصت پیدا کردن آرامش، ‫اون روز توی زمین مسابقه از دست رفت.
‫(توکیو)
‫ممنون.
‫اینجا هیچی گیرمون نمیاد.
‫به نظرت ممکنه جیکوب ‫از ارتباط هان با این قضیه، خبر داشته باشه؟
‫اگه همه اطلاعاتی که ‫ما داریم رو داشته باشه، یحتمل.
‫من هرگز به دام نگفتم...
‫که بعد از اون اتفاق، ‫تا یه مدتی باهاش در تماس بودم.
‫یه سال پیش بادی موند و بعدش...
‫از پیش اون هم رفت، ‫پیغام گذاشته بود که دنبالش نریم.
‫ولی بعد از این که ناپدید شد، ‫خیلی تلاش کردم پیداش کنم...
‫انقدر که...حاضر بودم هر کاری بکنم.
‫حتی یه بار ‫دزدکی وارد دفتر بایگانی پلیس شدم...
‫ولی چیزی پیدا نکردم.
‫چیکار کردی؟
‫اون موقع 16 سالت بوده.
‫کاری که باید می کردم رو کردم.
‫آره.
‫تو چی؟
‫حالت چطوره؟
‫این سبک زندگی، ‫با سبک زندگی قدیمی فرق می کنه، نه؟
‫همزمان با این که داشت...
‫یادم می اومد که کی ام...
‫همه چیز عوض شد.
‫سرعت زندگی کند شد.
‫من توی آشوب، ‫آرامش پیدا می کنم.
‫انگار...برای این که ‫حس کنم زنده ام، باید...
‫با دنیا شاخ به شاخ بشم.
‫وقتی دیدم برایان کوچولو...
‫بخاطر این که بی خبر ‫مهمون برامون اومده بود، رفت توی یه سوراخ قایم شد...
‫...یه فکری به ذهنم خطور کرد.
‫ما قبلا هیچوقت قایم نمی شدیم.
‫بین، دام برادر منه، ‫ولی تو همیشه خواهرم خواهی موند.
‫خنده داره که ‫همه امون واسه خودمون اسراری داریم.
‫چیه؟
‫حتما شوخیت گرفته.
‫چیه؟
‫یادته هان قبلا در مورد توکیو چی می گفت؟
‫منظورت همون حرفشه که ‫گاوچرونا توی فیلمای وسترن قدیمی...
‫همیشه برای فرار از قانون ‫به اون سمت مرز مکزیک می رن...
‫و ژاپن هم واسه اون...
‫مثل مکزیکه.
‫امکان نداره.
‫(سایت آزمایشی موتور پیشران موشک یان) ‫(کلن)
‫آماده حرکته.
‫نه. نه!
‫نه، شان!
‫بگو که نمی خوای...
‫شیر قطعی سریع ‫رو به شلنگ لاکس ببندی.
‫آروم باش رفیق.
‫خب؟ ‫همه چیز رو به راهه.
‫- این تغییر کوچولو، 0.4 ثانیه توی وقتمون صرفه جویی کرد. ‫- همه چیز رو به راهه؟
‫جناب مَوِریک، ‫داریم توی فیلم تاپ گان بازی نمی کنیم که.
‫اگه از قوانین پیروی نکنی، می میری.
‫بیخیال بابا. ‫یکم زیاده روی می کنی ها.
‫هر وقت فهمیدی اگه به شلنگ لاکس...
‫بیش از حد فشار بیاد، چی می شه، ‫بیا باهام صحبت کن.
‫تا اون موقع، ‫سرت به کارت خودت باشه.
‫ببین، تو همین که ‫با من کار می کنی، یعنی خوش شانسی.
‫اگه یادت رفته، ‫اونی که فهمید...
‫چطوری می تونیم موتور موشک بسازیم ‫و پول دربیاریم، من بودم.
‫کل این قضیه، فکر من بوده.
‫خب، به کی اعتماد می کنی ‫که این فکر هوشمندانه ات رو پیاده سازی کنه...
‫این مکانیک که ‫بیخودی گنده اش کرده ان...
‫یا یه دانشمند موشکی؟
‫اگه من نبودم، ‫الان داشتی توی جیفی لوب روغن عوض می کردی.
‫بچه ها، بچه ها.
‫ببینین، ‫همه چیز رو به راهه.
‫چه اهمیتی داره ‫که کی قبلا چه کاری کرده؟
‫جوجه سوسول، ‫تو هر وقت پرواز می کنی، خودت رو خیس می کنی...
‫واسه همین سخت می شه کاری کرد.
‫درست شنیدم؟
‫تو قاچاقچی ای، اونوقت از پرواز کردن می ترسی؟
‫«جوجه سوسول»؟
‫خب، شماها حتما دینگ دانگ و اسنوبال هستین.
‫- درسته؟ ‫- ببین...
‫من دیگه ‫از اون اسم استفاده نمی کنم.
‫یعنی یه زمانی ‫از اون اسم استفاده می کردی؟
‫خدایی؟
‫من...این...این...این...
‫- آهای! نوبت ماست. ‫- خوبه.
‫آهای، آقایون.
‫ماشین هایی که ‫0.4 کیلومتر رو زیر 10 ثانیه می رن دیدین؟
‫خب، ‫به ماشین دو ثانیه ای سلام کنین.
‫الان یه پونتیاک فیرو...
‫رو به موتور موشک وصل کردی؟
‫می دونم، تحسین برانگیزه.
‫نه.
‫نه، ‫تحسین برانگیز نیست.
‫حواستون رو جمع کنین! وقتشه! ‫وقت شروع مسابقه است!
‫هواپیما داره راه میفته!
‫برو، برو، برو، برو!
‫ایول!
‫موفق شدیم!
‫من گیج شده ام.
‫جته رو که شکست ندادین.
‫منفجر نشد.
‫- آره، ذوب هم نشد. ‫- آره.
‫هنوز سالمه.
‫منظورت اینه که تیکه تیکه شد؟
‫آقای جیفی لوب، ‫دفعه بعدی به حرفم گوش می کنی؟
‫ببینین، به گوشمون رسیده ‫که می تونین برامون ماشین جور کنین.
‫ترجیحا ماشینایی که منفجر نشن.
‫امکانش هست؟
‫خب، نمایندگی هوندا 4800 کیلومتر اونورتره.
‫دامنیک تورتو ما رو فرستاده.
‫دامنیک تورتو دیگه کیه؟
‫(لندن)
‫چه گردنبند قشنگی، کویینی.
‫تا حالا ندیده بودم که ‫الماس و زمرد انقدر به یه نفر بیان.
‫دامنیک تورتو.
‫شایعه شده که شما افتاده بودی زندان.
‫آره، خب، رفتم و آزاد شدم، ‫دیگه خودت می دونی چطوریه.
‫کی می خوان درس بگیرن؟
‫بعض از پرنده ها رو نمی شه ‫توی قفس حبس کرد.
‫دنبال یکی از پسرام می گردی؟
‫امشب نه.
‫اگه برونی، ‫15% بهت سهم می دم.
‫من دیگه دزدی رو کنار گذاشته ام.
‫من که نذاشته ام.
‫میای یا نه؟
‫دنبال یه نفر می گردم.
‫اگه اینجا باشه، ‫چند وقت پیش اومده.
‫کلی آدم و منابع داره.
‫آره، آره، ‫خبرش پخش شده...
‫که تازه سر و کله یه گروه ‫به رهبری یه آمریکایی پیدا شده.
‫آره، یه مقدار سلاح ‫از یه فروشنده محلی خریده.
‫شایعه شده برنامه های بزرگی ‫توی ادینبرا داشته.
‫فروشنده محلی، آره؟
‫اون که احیانا یه گردنبند دزدی...
‫- ننداخته؟ ‫- پول خوبی داد.
‫باید چیکار می کردم؟
‫این بابا ‫اتفاقا تقریبا هم قدت بود.
‫قیافه اش هم شبیه ات بود.
‫یا خدا، پسر خاله ات یا همچین چیزی که نیست؟
‫برادرمه.
‫عزیزم، ‫لطف می کنی برام دستی بکشی؟
‫خوشحالم من تنها کسی نیستم ‫که خانواده اش پر از آدمای غیر عادیه.
‫واسه یه چیز دیگه ای ‫هم بهم پیشنهاد پول داد.
‫تو.
‫می دونی، هیچی قوی تر...
‫از عشق به خانواده نیست.
‫ولی این عشق، ‫وقتی به خشم و نفرت تبدیل بشه...
‫خطرناکترین چیز دنیا می شه.
‫خودت رو به کشتن نده، باشه؟
‫تو آمریکایی مورد علاقه منی.
‫برادری که دنبالش می گردی...
‫متعلق به گذشته است.
‫- خیلی وقته که از بینمون رفته. ‫- تنها چیزی که می بینم...
‫همون بچه کوچولوی وحشت زده ایه ‫که پدرمون رو کشت.
‫این اشتباه خودته.
‫دنیای من...
‫جاسوس بازیه.
‫خب، ‫پیشنهاد من از این قراره.
‫همون پیشنهادی که ‫خودت بهم داده بودی.
‫برو.
‫همین الان.
‫بشین پشت فرمون ‫و هیچوقت برنگرد.
‫هیچوقت.
‫معامله؟
‫من به تو رحم کردم!
‫و دیگه این کار رو نمی کنم.
‫تورتو.
‫از اونجایی که ‫بابام رهبر یه کشوره،
‫یعنی من یه شخصی عالی رتبه خارجی ام...
‫و اینجا هم یه سفارته.
‫که یعنی الان بدون اجازه...
‫وارد کشور من شده ای ‫و اقدام به قتل یه نفر کرده ای.
‫واسه همین طبیعتا ‫از همه دوستای خوبم توی پلیس بین الملل...
‫خواسته ام ‫که یه لطف کوچیکی در حقم بکنن.
‫دام، اگه همینطوری سعی کنی ‫پرده از اتفاقات گذشته برداری...
‫از چیزایی که می فهمی، خوشت نمیاد.
‫من رو باش که فکر می کردم ‫بابای خودم آدم رو مخیه.
‫ولی خانواده تو خیلی داغونه.
‫خب، حالا که برادرت بالاخره کنار کشیده...
‫وقتشه به ادینبرا بریم.
‫دومین نیمه رو پیدا کنیم، ‫شاید یکم هم از مناظر لذت ببریم، نه؟
‫از کلید خبری شده؟
‫نگران نباش. ‫افرادم چیزی نمونده پیداش کنن.
‫یه هفته دیگه، ‫همه ابرقدرتای دنیا...
‫حتی برای دستشویی رفتن ‫هم باید ازمون اجازه بگیرن.
‫یه هفته دیگه، ‫بابات ازت پول تو جیبی...
‫می خواد.
‫دوست دارم این کار رو بکنه.
‫آخیش.
‫چه خبرا؟
‫- آفرین، لیسا. ‫- بیخیال بابا.
‫اگه بخاطر تو نبود، ‫هنوز توی جمهوری دومینیکن داشتم گازوئیل می دزدیدم.
‫پس کویینی رفتار خوبی باهات داره؟
‫مثل یه شاهدخت.
‫من انتخاب شماره یکشم ها.
‫خواهر کوچولوی کارا به جای خوبی رسیده.
‫خوب؟
‫خودت دیدی که ‫توی اون لباس سفید چقدر خوشگل شده بودم.
‫دیدی چطوری ترکوندم؟
‫این گروه کلا مال منه. خب؟
‫من کل دنیا رو گشته ام.
‫داشت یادم می رفت.
‫یحتمل به این نیاز پیدا کنی.
‫خصوصیات بیولوژیکی داداشت، ‫جیکوب، توی این تفنگ تعبیه شده ان.
‫الان دیگه خیلی راحت می تونی ردش رو بزنی.
‫لتی جان.
‫بله؟
‫بیا یه نگاهی به این بنداز.
‫یعنی چی؟
‫هان هیچوقت نگفته بود بچه داره، هیچوقت.
‫لتی، میا!
‫سرتون رو بدزدین، سریع! مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خوبی؟
‫(ادینبرا)
‫به کلیسای جامع سینت جایلز ادینبرا خوش اومدین.
‫کلیسای های کرک، ‫900 سال قدمت داره.
‫بابت پنجره های شیشه رنگی خودش شهرت داره...
‫می تونین هنر ظریف به کار رفته در ساخت...
‫می تونیم شروع کنیم.
‫رمزی، بگو. ‫اوضاع چطوره؟
‫امضای بیولوژیکی جیکوب ‫رو از روی تفنگ برداشتم...
‫و الگوریتمی که اجرا کردم، نشون می ده...
‫که گروه جیکوب ‫فاصله خیلی کمی باهامون دارن.
‫بین 100 تا 80 متر، هر چیزی ممکنه.
‫80 متر؟ ‫80 متر این دور و برا خیلی زیاده.
‫این ناحیه کلا انگار ‫خیابوناش خیلی باریک و شلوغن.
‫خب، ما نمی دونیم...
‫محل خزانه مخفی که ‫جیکوب می خواد ازش سرقت کنه،
‫کجاست، درسته؟
‫اگه می دونستیم که مخفی نبود.
‫می دونین چیه؟
‫کم کم دارم به این نتیجه می رسم ‫که لهجه انگلیسیت، باعث می شه...
‫باهوش تر از چیزی که ‫واقعا هستی به نظر بیای.
‫پسر، ‫اجازه هست بگم...
‫اگه یه تراشه ردیاب سنتی...
‫داشتیم، می تونستیم تا شعاع دو متری طرف، ‫بهش نزدیک شیم؟
‫ولی نه، الان به جاش داریم از علم زیست سنجی...
‫و سیستم تصویری شناسایی چهره استفاده می کنیم.
‫انگار داریم توی دنیای هری پاتر...
‫- دنبال والدو کجاست می گردیم. ‫- آره...
‫تج، به نکته خیلی خوبی اشاره کردی، ‫ولی تراشه های ردیاب، رد تراشه رو می زنن.
‫اونطوری تا بفهمیم چی شده، ممکنه رد یه کت...
‫گرون ولی کهنه رو ‫تا خشکشویی بزنیم و اشتباه کنیم.
‫از اون طرف، ‫ویژگی های زیستی رو اصلا نمی شه...
‫وایسین.
‫خب، ‫بچه ها، فکر کنم یه مشکلی پیش اومده.
‫دوربینای دور و اطرافمون ‫دارن از کار میوفتن...
‫و تجهیزاتم هم دارن قاطی می کنن.
‫جیمی، چی شده؟
‫هشدار امنیتی. ‫دوربین ها از کار افتاده ان.
‫لعنتی.
‫چیز مشکوکی می بینی؟
‫از کجا شروع کنم؟
‫اول از همه، ‫اینجا کلا یکم ترسناکه.
‫حتی دوتا خانم دیدم...
‫که کلاه گیس قرن هجدهمی جورج واشنگتن ‫رو سرشون کرده بودن.
‫حس می کنم ترانسیلوانیایی، جایی ام.
‫رمزی، ‫اینجا رو زیر و رو کرده ایم.
‫از بس راه رفته ام ‫پام پینه زده.
‫فایده ای نداره.
‫چیه؟
‫- دیدی؟ ‫- چی رو؟
‫گوش هاشون رو.
‫گوش هاشون شکسته ان.
‫معلومه که ‫از راه مبارزه و دعوا پول درمیارن.
‫- خیالت راحت. ‫- رومن.
‫سلام رفیق، ‫من سه هفته پیش...
‫یه جفت دمپایی سفارش داده بودم، ‫ولی هنوز نرسیده!
‫پسر، ‫کفشام کجان؟!
‫پسر، واقعا باید ‫روی برنامه ریزیت کار کنیم.
‫دام، ‫بهتره به کلیسای جامع بری.
‫این احمق خان ‫الان چون از گوش چندتا مامور تحویل خوشش نیومده بود...
‫بهشون حمله کرد.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫گفته بودی ‫چقدر بابتش پول دادی؟
‫می دونی که ‫نقره خاصیت آهنربایی نداره دیگه؟
‫می دونی چیه؟ ‫فقط...خفه شو.
‫فقط خفه شو.
‫رمزی، فرض کن ‫الان یه آهنربای گنده...
‫بیارن اینجا.
‫اون همه امواج الکترونیکی رو مختل نمی کنه؟
‫از جمله سیستم های امنیتی. خودشه.
‫جیکوب همونطوری ‫می خواد وارد خزانه بشه.
‫بچه ها؟
‫خیله خب، پلیس ها ‫از همه طرف دارن میان.
‫- منطقه رو دارن می بندن. ‫- از جاده ها استفاده نمی کنه.
‫جیکوب رو دیدم.
‫آتو رو دیدم.
‫می رم دنبالش.
‫داره به سمت یه جگوار آبی می ره.
‫خیله خب، برو دنبالش.
‫من؟ ‫نمی تونم.
‫چرا؟
‫خیله خب، ‫الان زمان خوبی برای گفتن این حرف نیست...
‫ولی من رانندگی نمی کنم.
‫خب؟ اصلا گواهینامه نگرفته ام. ‫رانندگی بلد نیستم.
‫و می دونی، ‫توی لندن واقعا هیچکس رانندگی نمی کنه.
‫خب؟ تازه نقش من ‫توی این گروه هم این نیست.
‫خودت باید برونی، ‫کس دیگه ای نیست.
‫لعنتی.
‫بچه ها، بیخیال بابا.
‫حس می کنم ما شش نفر...
‫می تونیم این رو ‫بین خودمون حل کنیم، درسته؟
‫خیله خب. من...
‫رمزی، خاموشش کن!
‫خاموشش کن!
‫برو، برو، برو!
‫خیله خب...
‫ترمز سمت چپه، ‫گاز سمت راسته.
‫اوه.
‫لعنتی.
‫آهای!
‫ببخشید!
‫وای!
‫وای، نه!
‫برو کنار!
‫تقصیر من نبودها!
‫خیله خب، ‫این یکی دیگه تقصیر من بود.
‫دیدی؟
‫بهت چی گفتم؟
‫حتی یه خراش هم برنداشتم.
‫آتو، ‫دارم محل بارزنی جدید رو برات می فرستم.
‫اومد. ‫دارم میام به سمتت.
‫آتو، کجایی؟
‫جیکوب، رسیدم. ‫کسی رو نمی بینم.
‫چون به خیابون اشتباهی رفتی.
‫رفیق، اون ماشین منه!
‫دام!
‫برو!
‫لعنتی.
‫رانندگی توی خونته.
‫معلومه که هست.
‫خیله خب، گوش کنین!
‫50 نفر از بهترینا رو می خوام! ‫اسلحه می خوام!
‫ماشین می خوام، فضاپیماهای جنگی می خوام...برام مهم نیست!
‫اصلا سفینه «میلنیوم فالکون»...
‫یا حتی چوباکا، اگه در دسترس بود، اون رو بیارین. ‫(اشاره به مجموعه جنگ ستارگان)
‫پولش مهم نیست. برین.
‫برین!
‫چیه؟
‫چی انقدر خنده داره؟
‫من...
‫داشتم فکر می کردم ‫که اگه این فیلم بود...
‫الان اون لحظه ایه...
‫که آدم بده، ‫به طور غیر منتظره ای به بن بست می خوره...
‫و بدون این که همه جوانب رو خوب در نظر بگیره، ‫برای جبران شکستش، بیش از حد خودش رو به آب و آتیش می زنه...
‫و آدم خوبا لهش می کنن.
‫بهت برنخوره، ‫ولی تو اصلا نمی دونی که ما می خوایم چیکار کنیم.
‫محض خالی نبودن عریضه هم ‫بدون که ما آدم خوباییم.
‫من؟ ‫من لوک اسکای واکرم.
‫مطمئنی؟
‫البته می فهمم که ‫با بابا جونت مشکل داری و از این لحاظ شبیه اشی...
‫ولی ببین چی ساختی.
‫آخه لوک؟
‫درست می گی.
‫نه، من بیشتر شبیه هان سولوئم.
‫نه.
‫تو یودایی.
‫یودا؟
‫نه. همون کوچولوئه که سبزه؟
‫- آره. ‫- نه.
‫ای بابا، ‫همین هم قبوله.
‫چون اون هم ‫جدای قدرتمندیه، درسته؟
‫نه.
‫یودا یه عروسکه.
‫دست یکی دیگه هدایتش می کنه.
‫خب دام، ‫حالا چیکار کنیم؟
‫هیچکس نمی تونه ‫از گذشته اش فرار کنه.
‫و گذشته تو هم ‫الان بهت رسیده.
‫پسر.
‫به معنای واقعی کلمه هیچ...
‫آهنربای الکترونیکی صنعتی یا نظامی نمی تونم...
‫پیدا کنم که ‫انقدر قوی باشه.
‫یه نگاهی به قدرت جذبش بنداز.
‫- خیلی زیاده. ‫- آره.
‫وایسا، ‫اینجا رو باش.
‫هیچوقت درس نمی گیره. باورم نمی شه.
‫داداش، چیکار می کنی؟
‫گشنمه ها.
‫- سلام بچه ها. ‫- ای بابا.
‫یه غافلگیری براتون داریم.
‫چه کلوپ باحالی.
‫چه خبرا، رفیق؟
‫خوشحالم می بینمت.
‫پس کارت پستالم ‫به دستت رسید، آره؟
‫هنوز دارم سعی می کنم بفهمم که...
‫چطوری هنوز زنده ای؟
‫خب، بعد از مرگ جیزل...
‫نمی دونستم چیکار کنم.
‫بی هدف بودم.
‫- سردرگم بودم. ‫- کاملا درسته.
‫ولی می شه به اون قسمتش...
‫که ماشین ترکید، ‫ولی تو زنده موندی، بپردازی؟
‫- منظورم اینه که... ‫- رومن، می شه...
‫می شه یه دقیقه ساکت بشی؟
‫با هم نقشه کشیده بودیم.
‫رویاهایی داشتیم.
‫خب، ماجراجویی بعدیمون چیه؟
‫نظرت چیه...یه جا بمونیم؟
‫- کجا رو در نظر داری؟ ‫- توکیو.
‫همیشه در مورد توکیو حرف می زنیم.
‫پس شد توکیو.
‫خنده داره، ‫جیزل من رو به اونجا کشوند...
‫در حالی که من ‫اصلا دنبال همچین چیزی نبودم.
‫ولی اونجا به خونه ام تبدیل شد.
‫بعدش یه روز، ‫آقای نوبادی اومد سراغم.
‫من با جیزل کار کرده ام.
‫اون موقعی که مامور سیا بودم...
‫و روی تجارت مواد مخدر توی آمریکای مرکزی کار می کردم.
‫روزهای خوش قدیم.
‫جیزل بهترین مامورم بود.
‫هر لحظه ای ممکنه ‫یه نیرو از دست بدی.
‫بخاطر گلوله، چاقو، سیم خاردار.
‫ولی هیچوقت فکر نمی کردم اون رو بخاطر...
‫عشق از دست بدم.
‫چی می خوای؟
‫هان، ‫دارم یه کار بهت پیشنهاد می کنم.
‫همینجاست، توی توکیو.
‫چرا من؟
‫چون کار کردنت ‫با جیزل رو دیده ام.
‫دیده ام که ‫بهت اعتماد کرده.
‫و این یعنی ‫من هم می تونم بهت اعتماد کنم.
‫و این توی این حوزه کاری، چیز کمیابیه.
‫تنها چیزی که ‫می دونستم، این بود که باید...
‫یه دستگاه رو ‫از خونه یه زوج دانشمند بدزدم.
‫ولی طبق معمول...
‫آقای نوبادی من رو ‫در جریان همه چیز نذاشته بود.
‫در واقع، ‫مهم ترین بخشش رو از قلم انداخته بود.
‫11 سالم بود.
‫اگه در طول هفته ‫خوب درس می خوندم...
‫پدر و مادرم شنبه ها ‫من رو می بردن سینما.
‫انقدر بابت رفتن هیجان زده شده بودم...
‫که بارونیم یادم رفت، ‫واسه همین برگشتم داخل.
‫اولش، متوجه نشدم.
‫ولی وقتی دوباره از پنجره ‫بیرون رو نگاه کردم...
‫اثری از بابا و مامان نبود.
‫مشخص شد که ‫فقط من دنبال این دستگاه...
‫نیومده بودم.
‫سرت رو بدزد!
‫هان جونم رو نجات داد.
‫حاضر نشد من رو جا بذاره.
‫می دونست که قراره تا آخر عمرم ‫هدف قرار بگیرم، واسه همین بهم یاد داد که چطور زنده بمونم.
‫ما به یه خانواده تبدیل شدیم.
‫«تا آخر عمرم هدف قرار بگیرم»؟
‫چرا؟
‫چون کلید، اونه.
‫همه دنبال یه شیء می گردن.
‫این همه مدت، ‫کلید یه آدم بوده.
‫پدر و مادرم نمی خواستن...
‫پروژه اریس به دست آدمای ناجوری بیفته...
‫برای همین اون رو ‫با دی ان ای خودشون، که بینمون مشترکه، قفل کردن.
‫و بعدش، یه روز آقای نوبادی بهم خبر داد...
‫که یکی از بهترین ماموراش، یاغی شده.
‫واسه همین وقتی دکارد شاو اومد سراغم...
‫از اون قضیه به عنوان پوشش استفاده کردیم.
‫ولی هان، تو توی یه تصادف ماشین کشته شدی.
‫آقای نوبادی بلد بود مسائل رو ‫یه جوری جلوه بده که واقعی به نظر بیان.
‫چه شعبده بازی تمیزی.
‫راستش شعبده بازی ها بهتری هم کرده ام.
‫حالا نوبت بخش سختشه.
‫این که مرده نگه ات داریم.
‫مرگم...
‫به بهترین راه زنده موندن تبدیل شد.
‫- قضیه چیه؟ ‫- یه جور...
‫زیرروال مخفی که ‫سیستم ازش پیروی می کنه.
‫همینه، ‫همونجا بمونین.
‫آره، ‫اگه هیچکس جُم نخوره...
‫همه زنده می مونن.
‫جیکوب.
‫میا، من رو ببخش.
‫مامور یاغی، من بودم.
‫من.
‫دام، تا حالا به این فکر کرده ای ‫که آقای نوبادی چطوری پیدات کرده بود؟
‫فکر می کنی همینطوری ‫از آسمون افتاد زمین و تو رو انتخاب کرد؟
‫من اینجا سال ها با آقای نوبادی ‫ماموریت انجام می دادم.
‫دام، من خیلی وقته که ‫دنبال اون کلید می گردم.
‫و تو هم الان ‫گذاشتیش کف دستم.
‫بهت گفته بودم.
‫این دنیای منه.
‫پیداش کردم.
‫کلی آدم اینجاست.
‫بهشون اعتماد داری؟
‫به این اعتماد دارم.
‫می دونی تنها نتیجه مثبت مرگ بابا چی بود؟
‫اگه نمرده بود، تا آخر عمرم ‫زیر سایه تو زندگی می کردم.
‫ولی الان قراره تو ‫تا آخر عمرت زیر سایه من زندگی کنی.
‫تنها نتیجه خوب مرگ بابا...
‫این بود که ‫مجبور نشد ببینه که به چی تبدیل شده ای.
‫از اولش هم لایق اسم تورتو نبودی.
‫فکر می کنی بابا رو می شناختی، آره؟
‫چون بچه مورد علاقه اش بودی؟ ‫تو هیچی نمی دونی!
‫خب؟
‫می خوای حقیقت رو بدونی؟
‫بابا بخاطر این مرد ‫که داشت سعی می کرد مسابقه رو عمدا ببازه.
‫ما خیلی بدهی داشتیم.
‫بخاطر حسی که نسبت به تو داشت...
‫از من خواست کمکش کنم.
‫از کجا باید می دونستم ‫که ماشین منفجر می شه؟
‫اگه پسر خوبی بودی، ‫قبول نمی کردی.
‫و اگه یه برادر واقعی بودی، ‫قضیه رو بهم می گفتی.
‫بهت می گفتم؟
‫مجبورم کرد قول بدم ‫که هیچوقت نمی فهمی.
‫و هر اتفاقی هم که افتاد...
‫...پای اون قول موندم.
‫دختره با من میاد.
‫جیکوب!
‫جلوت رو می گیرم.
‫این رو قول می دم.
‫آهای!
‫سو. سو. آه.
‫بجنب. بجنب.
‫سرتون رو بدزدین!
‫برین! برین!
‫یالا!
‫از این سمت!
‫من همیشه اینجام.
‫این رو بهش بگو.
‫نه...!
‫نه!
‫دام.
‫پسرم، ‫بگو چی می بینی.
‫ببین، همچین ماشین هایی جاویدانن.
‫طراحی چارجرهای دهه 70 انقدر خوبه که...
‫اگه بهشون برسی، ‫100 سال کار می کنن.
‫جاویدان؟
‫دام، ‫درست مثل یه خانواده.
‫اگه درست بسازیش ‫و بهش رسیدگی کنی...
‫بعد از مرگت هم زنده می مونه.
‫بابایی.
‫بی کوچولو.
‫کی میای خونه؟
‫بیا...
‫نه. می دونی که جورش می کنم. ‫قول می دم جورش کنم.
‫گوش کن چی می گم، ‫مشکل احتراق غیر عادی دارم.
‫- دو دوره که اینطوریه. ‫- درستش می کنیم!
‫اون سیم شمع ها رو بیارین!
‫جیکوب! الان وقتشه.
‫مشکلی نداره!
‫نه!
‫از الان به بعد، ‫کارا سریعتر انجام می شن.
‫جیکوب همه قطعات مورد نیازش رو پیدا کرده.
‫به محض این که اریس رو فعال کنه...
‫تنها کاری که باید انجام بده، ‫ارسال جهانی موجه.
‫بعدش دیگه هرگز نمی شه جلوش رو گرفت.
‫باید یه جور ماهواره غیر قانونی به مدار پرتاب کنه،
‫یه چیزی که ‫نقش تقویت کننده موج رو ایفا کنه،
‫و بقیه ماهواره ها رو ‫دونه دونه آلوده کنه.
‫پس پیداش کنیم، جلوش رو بگیریم ‫و ال رو پس بگیریم.
‫هان، ‫شانس موفقیتمون صفره.
‫ردیابی تجهیزات ماهواره ای آسونه...
‫ولی نمی تونیم زودتر از این که ‫جیکوب ماهواره رو پرتاب کنه، بهش برسیم.
‫که یعنی با دوتا مسئله روبروییم،
‫جیکوب روی زمین...
‫با ارتش شخصی خودش.
‫- و ماهواره. ‫- که نمی شه هکش کرد.
‫از دور نمی شه. ‫باید حضوری، در ارتفاع...
‫80 کیلومتری سطح زمین، ‫در حالی که ماهواره توی مداره، هکش کنیم.
‫مدار؟
‫به کمک نیاز داریم.
‫در غیر این صورت، ‫هیچ شانسی نداریم.
‫خودمون این کار رو می کنیم.
‫تا اینجاش که ‫که همینطوری پیش اومدیم.
‫نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫هیچکدومتون متوجه نیستین؟
‫مشخصه که نیستین.
‫چون اگه بودین، ‫الان مثل یه آدم عادی...
‫خودتون رو خیس می کردین.
‫مدار.
‫یعنی فضا.
‫این فراتر از هر کاریه که تا حالا کردیم.
‫می خوایم چیکار کنیم؟ ‫یه شاتل فضایی بدزدیم؟
‫به پشتمون موشک ببندیم؟
‫دقیقا همین کار رو قراره بکنیم.
‫چی؟
‫(تفلیس)
‫این هم از پایان روابط دیپلماتیک پدرم...
‫با اروپای شرقی.
‫قراره همه پلیسای شهر...
‫بریزن اینجا.
‫وقتشه از اینجا بریم.
‫نزدیک خودت نگه اش دار.
‫فعال شد.
‫به محض این که ‫ماهواره به مدار برسه...
‫اتصال رو برقرار می کنیم.
‫لعنت.
‫چیه؟
‫این رو می بینی؟
‫پسر، نباید سوراخ باشه، نباید هوا ازش خارج شه.
‫الان واقعا داری ‫با چسب نواری خودت رو پانسمان می کنی؟
‫بله.
‫نمی دونم متوجه شده ای یا نه...
‫ولی کل ساختار این عملیات ‫دست کمی از این کار من نداره.
‫پسر، ‫این دیگه آخرشه.
‫داریم می ریم فضا.
‫یه جوری رفتار می کنی ‫انگار داریم می ریم ابزارفروشی سر کوچه.
‫پسر، این مسخره است.
‫می خوام کل ماموریت رو لغو کنم...
‫و برگردم خونه.
‫به معنای واقعی کلمه ‫قراره یه سقوط آزاد ابدی داشته باشیم.
‫سقوط آزاد؟
‫این اصلا یعنی چی؟
‫رومن، ‫یعنی اعداد دروغ نمی گن.
‫تا وقتی که ‫از قوانین فیزیک پیروی کنیم...
‫چیزیمون نمی شه، خب؟
‫همه اش ریاضیات و علمه.
‫می دونستم باید ‫به حرفای معلمام گوش کنم.
‫چهار دقیقه تا پرتاب.
‫شماها مشکلی ندارین؟ آماده این؟
‫آره، ما این بالا واسه خودمون نشستیم ‫و به خودمون چسب نواری می زنیم.
‫می دونی، ‫این عادت تاجه.
‫پسر، لطفا عجله کن ‫تا دیگه صدای این لامصب رو نشنوم.
‫- بله، آماده ایم. ‫- آماده نیستیم.
‫این همون ماشینیه که آزمایش...
‫و منفجر شدنش رو دیدیم.
‫- تج، این کار هوشمندانه ای نیست. ‫- پسر، نگران نباش.
‫با وجود روکش سرامیک پلیمری من، ‫هیچ مشکلی براتون پیش نمیاد.
‫در برابر آتیش، ‫100% مقاومین.
‫دقیقا.
‫هر هشت شتاب دهنده...
‫کاملا فعالن.
‫لطفا نگو که...
‫هنوز داری شبیه سازی پرتاب انجام می دی.
‫ویرجین گلکتیک پرتابش رو ‫از ارتفاع 1100 متری انجام داد.
‫شاتل های فضایی آزمایشی ‫از حول و حوش 15000 متری پرتاب می شن.
‫نتیجه آخرین آزمایشی ‫که روی این بار انجام دادیم...
‫نشون می ده که باید بریم بالاتر...خیلی بالاتر!
‫اگه اونا رو ‫به اندازه کافی بالا نبریم...
‫اول کاری مثل کیکای تابه ای...
‫رستورانا سرخ می شن.
‫آهای!
‫هنوز صداتون رو داریم ها!
‫بچه ها، نگران نباشین. از پسش برمیایم.
‫از پسش برمیایم دیگه؟
‫با دوربین حرارتی بررسیش کردم. ‫ال توی ماشین زرهیه.
‫مبدا موج اریس رو هم پیدا کرده ام.
‫از هیولایی که ‫جلوتره میاد.
‫باید تا قبل از قرار گرفتن...
‫رومن و تج در موقعیت، ‫بریم توش و غیر فعالش کنیم.
‫رمزی، ‫سرعتمون رو بیشتر کن.
‫ماهواره توی مدار پایینیه.
‫شروع کنین.
‫خیله خب، ‫ارتفاعمون داره از 15000 متر بیشتر می شه!
‫پسرا، ‫وقتشه آماده شین.
‫باید با این لباسای قدیمی...
‫که از زمان جنگ جهانی اول...
‫ازشون استفاده نشده، چیکار کنیم؟
‫اوه، ببخشید.
‫فروشگاه وسایل فضانوردی امروز تعطیله.
‫گوش کن، ‫این لباسا هیچ فرقی با لباسای فضانوردی ندارن.
‫جفتشون تفاوت فشار رو تعدیل می کنین.
‫تنها مسئله اینه...
‫که ممکنه یکم مثل بادکنک باد کنیم.
‫- این تنها فرقشونه. ‫- چی؟
‫به ارتفاع پرتاب رسیدیم.
‫- آماده شمارش از پنج هستین؟ ‫- نه بابا!
‫با این لباس، ‫حداکثر آماده شیرجه توی آب باشم، اون هم به زور.
‫این رو ول کن. ما آماده ایم!
‫- ما؟ ‫- بله، گفتم ما!
‫فکر می کردم شکست ناپذیری.
‫بیا بعد از این قضیه ببینیم چقدر شکست ناپذیری.
‫- بزن! ‫- نه! تج!
‫یا خدا! ‫من نمی خوام بمیرم!
‫موتورا رو روشن کن!
‫یا خدا. یا خدا.
‫ما توی فضاییم!
‫بهت که گفته بودم ‫اعداد دروغ نمی گن.
‫داداش، ‫این دیگه آخرشه!
‫پسر، مگه چندتا آبنبات خوردی؟
‫خب، وقتی...مضطرب می شم، آبنبات می خورم.
‫فکر کردم گفتی ‫به این قضیه رسیدگی کردی.
‫آره. آهای.
‫اونا رو همین الان ‫بفرستین سینه اوراق چی!
‫خیله خب، هان، میا، نوبت شماست!
‫حالا.
‫لتی.
‫هان!
‫همه امون نه.
‫ماهواره ای که دنبالش می گردیم باید...
‫اونجاست.
‫اوناهاش. می بینیش؟
‫دیدمش.
‫بگو که بلدی با ‫شتاب دهنده ها کار کنی.
‫تج، اعداد تخصص توئن، درسته؟
‫رانندگی تخصص منه.
‫دوتا از بچه های گتونشین... ‫اومده ان فضا.
‫می دونی که ‫هیچکس حرفمون رو باور نمی کنه دیگه؟
‫راست می گی.
‫نحوه قرارگیری ماهواره یه مشکلی داره.
‫داره توی برقراری اتصال تداخل ایجاد می کنه.
‫خودم درستش می کنم.
‫هان؟
‫بشین پشت فرمون.
‫یه کاسه ای زیر نیم کاسه است.
‫فکر کنم بتونم وارد دوربینشون بشم.
‫- آتو، چیزی هست که بخوای بهم بگی؟ ‫- اشتباه از من بود.
‫راستش اتصال با ماهواره ‫خیلی هم عالیه.
‫و راستی، ‫یه شریک کاری جدید پیدا کردم.
‫شاید بشناسیش.
‫جیکوب، حدس بزن ‫کی از جعبه دراومده.
‫سعی کردم بهت هشدار بدم ها.
‫تو هیچوقت رقیبم نبودی.
‫- آتو، یه چیزی هست که باید بدونی. ‫- باشه، بفرما.
‫- بگو داداش. ‫- تو یه بچه پولدار بی شعور و سوسولی...
‫- و من هم قراره بکشمت. ‫- ای وای، خیلی متاسفم.
‫هیچکس بهت نگفته، نه؟
‫بچه پولدارای بی شعور و سوسول، ‫دنیا رو اداره می کنن.
‫برو.
‫- چه اتفاقی داره میفته؟ ‫- خب،
‫به نظر میاد محافظینمون و جیکوب رو از دست داده ایم.
‫و خب، دام هم داره...
‫کار رو یکم برامون سخت می کنه، ‫ولی مسئله ای نیست.
‫جدی می گم، همه چیز رو به راهه. ‫خیالت راحت، خیالت راحت.
‫خودم تمومش می کنم.
‫خیله خب، بیاین ببینیم اون هیولا چند مرده حلاجه.
‫ال، آماده ای؟
‫فعالش کن.
‫اگه نتونیم بهش برسیم، نگه اش می داریم.
‫بچه ها، ‫سرعت اون ماشین کم نمی شه...
‫و دریافت داده ها هم تقریبا انجام شده.
‫دام، اگه همین الان ‫از اینجا نریم، می میریم.
‫لتی، برو عقب تر، ‫به موازات لاستیک های جلوییش برون.
‫چی؟
‫اگه نتونیم سرعتش رو کم کنیم ‫و به زور واردش بشیم،
‫یه کاری می کنیم چپ کنه ‫از زیرش واردش می شیم.
‫خدا لعنتتون کنه! ‫چرا باید این رو بگم؟
‫این دلقکا رو له کنین!
‫- لتی، سیم ها. ‫- ذهنم رو خوندی.
‫هان، بیا جلوم.
‫دام، من نمی تونم بهت برسم.
‫ولی من می تونم.
‫خیله خب، ‫ماهواره در محدوده قابل دسترسیه.
‫بیا این آهنرباها رو ‫فعال کنیم و بسوزونیمش.
‫خیله خب، ‫عجله ای نیست.
‫خیله خب. خیله خب.
‫- تج! ‫- وایسا. یالا عزیزم.
‫فعال شو. فعال شو.
‫لعنتی.
‫- لعنتی، لعنتی، لعنتی. ‫- چیه؟
‫یه چیزی بگو. قضیه چیه؟
‫سیم های منبع برق...حتما بخاطر فشار...
‫ناشی از پرتاب، گیر کرده ان.
‫لعنتی، چرا به این فکر نکرده بودم؟
‫بچه ها، کجایین؟
‫چیزی تا برقراری پیوند با ماهواره نمونده.
‫چرا همینطوری دخلش رو نیاریم؟
‫بیا له اش کنیم. ‫از روش رد شیم، اینطوری می شه، نه؟
‫نه. اگه به اون ماهواره بخوریم، ‫احتمالا می میریم.
‫و حتی اگه نمیریم...
‫هم با توجه به سوخت مورد نیاز برای زدن به اون...
‫تا ابد اینجا گیر میفتیم.
‫داداش، باید ایمان داشته باشی.
‫ایمان؟ ‫ایمان با اعداد فرق می کنه.
‫تج، می دونی چیه؟
‫احتمالا حق با توئه.
‫ما شکست ناپذیر نیستیم.
‫احتمالا تمام این مدت فقط خوش شانس بودیم.
‫ممکنه این آخر خط باشه.
‫ولی می دونی چیه؟
‫اگه قراره دخلمون بیاد...
‫...بیا بر فراز دنیا بمیریم.
‫بچه ها، ‫اونجا چه خبره؟
‫فقط چند ثانیه فرصت داریم.
‫بریم تو کارش.
‫برو بریم.
‫پنج، چهار، سه،
‫دو، یک.
‫موفق شدیم.
‫موفق شدیم!
‫بزن بریم.
‫ایول!
‫لعنتی.
‫پسر، بد نبود.
‫اصلا بد نبود.
‫محکم بشینین!
‫دام!
‫ایول!
‫حتما شوخیت گرفته.
‫لعنتی!
‫فکر کنم اینا مال تو باشن.
‫دام، خودم این دنیا رو انتخاب کردم.
‫بابا آدم بی نقصی نبود.
‫به یه اندازه عاشق هر سه تامون بود.
‫یه زمانی، ‫یه نفر به عنوان فرصت مجدد...
‫یه ماشین 10 ثانیه ای ‫بهم داد.
‫برادر کوچولو، ‫من این رو بهت بدهکارم.
‫مرکز فرماندهی صحبت می کنه...
‫شما هم اینی که من می بینم رو می بینین...؟
‫ظاهرا یه...
‫پونتیاک فیروئه؟
‫ما دوستیم! قصد بدی نداریم!
‫آهای!
‫چرا شبیه...
‫مینیون هان؟
‫آخرین بار، ‫پدربزرگت رو اینجا دیدم.
‫اینجا مسابقه می داد.
‫بابایی، ‫تو هم اینجا مسابقه می دادی؟
‫نه.
‫ولی یه چیزی بهت می گم.
‫همه چیزایی که ‫نیاز داشتم در مورد زندگی بدونم...
‫رو توی این پیست یاد گرفتم.
‫جدی؟
‫آره.
‫جیکوب، همه چیز درست می شه.
‫دوران سختی در پیش داریم...
‫...ولی درست می شه.
‫چون ما یه خانواده ایم.
‫امکان نداره.
‫قضیه چیه؟
‫وقتی شنیدم زنده ای، نمی تونستم باورش کنم.
‫قصه اش طولانیه.
‫ولی فعلا بیا ‫از لحظه لذت ببریم، باشه؟
‫- لیو توی بروکلین یه رستوران زده. ‫- جدی؟
‫غذاش بده ها...
‫خیلی بده.
‫ولی اون هیپسترای احمق هر چیزی می خورن.
‫- سلام بچه ها. ‫- سلام.
‫درست شدن این غذا چقدر دیگه طول می کشه؟
‫واقعا همین الان آماده غذا خوردنم.
‫چندین هفته است ‫که غذای فضایی خورده ام.
‫پس آبنبات شکلاتی غذای فضاییه؟
‫چون فقط آبنبات شکلاتی خوردی.
‫داداش، ‫بدون چربی بود.
‫شکلات های اسنکیرز و توئیکس هم بدون چربی ان؟
‫- دارم از گرسنگی می میرم. ‫- باشه، خیله خب.
‫- بعدا می بینمتون. ‫- واقعا بنده شکمی.
‫اوه!
‫درست مثل بابات می رونی.
‫جدی؟
‫می دونی، اولین بار...
‫اونجا با مامانت آشنا شدم.
‫همونجا.
‫مامانت از بهشت مراقبته.
‫جدی؟
‫فکر کنم بابایی ‫می خواد یه سوالی ازت بپرسه.
‫بچه جون، ‫آماده دعا کردن هستی؟
‫ولی نمی دونم چی بگم.
‫آسونه بابا.
‫فقط هر حرفی که ‫توی قلبته رو بزن.
‫آماده ای؟
‫بیا بریم.
‫سلام بچه ها.
‫سلام.
‫برایان کوچولو آماده است ‫تا باهامون دعا کنه.
‫ایول.
‫وایسین.
‫هنوز یه صندلی خالیه.
‫تو راهه.
‫ممنون.
‫تو رو خدا.
‫بهت می گم هارد و ‫طراحی هایی که دزدیدیم کجان.
‫بهت می گم کجان.
‫منظورت این هارده؟
‫این طراحی ها؟
‫ولی تو که این رو داری.
‫بله رفیق.
‫فکر می کنی چطوری ‫انقدر خوش هیکل می مونم؟
‫جایی نرو.