بریم.
مامان!
عجله کن!
منتظرم بمون!
هیس!
آتش!
اونجا.
هوم؟
خیلی خب.
آره.
هی.
لعنتی!
نه!
وحشتناکه.
کی ما رو به روستا می‌برید؟
متأسفانه نه.
ما باید به محل کشتار بریم،
و از نزدیک ببینیمش.
اینجا چه خبره، اورلیو؟
فکر می‌کردم همه چیز رو از قبل هماهنگ کردیم.
خب، قرار ما این بود که به شما مدارک غیرقابل‌انکاری ارائه دهیم
که ثابت کند آن کشتار رخ داده است،
و فکر می‌کنم عکس‌ها این کار را انجام می‌دهند.
من نمی‌توانم این را نزد سردبیرم ببرم و بگویم که رابط‌های من
ما را به محل کشتار نبردند،
فقط چند عکس نشانمان دادند و داستانی تعریف کردند.
کار این‌طوری پیش نمی‌رود.
آیا ما تا به حال به شما دروغ گفته‌ایم
یا داستان‌های بی‌سروته برایتان تعریف کرده‌ایم؟
این موضوع هیچ ربطی به آن ندارد، اورلیو.
این اصول اولیه روزنامه‌نگاری است.
مثلاً خود تو چه حسی پیدا می‌کردی،
اگر مونته‌نگرو پیش ما می‌آمد،
یک عکس نشانمان می‌داد و می‌گفت
که تو همه اهالی روستا را کشته‌ای
و ما هم آن داستان را بدون تحقیقِ دوباره منتشر می‌کردیم؟
چه حسی به تو دست می‌داد؟
مطمئن نیستم که درک کنی این داستان چقدر مهم است،
اورلیو، چون بسیار بزرگ است.
بنابراین من نیاز به دسترسی کامل به تمام اطلاعات دارم،
این شامل شهادت‌های تمام شاهدان است،
-و تمام بازماندگان. -هیچ بازمانده‌ای وجود ندارد.
سربازها همه را کشتند.
ما هزاران کیلومتر سفر کردیم،
جانمان را به خطر انداختیم و غیرقانونی از مرزها گذشتیم
تا به اینجا بیاییم و داستانتان را روایت کنیم چون به آن باور داریم،
و معتقدیم که این داستانی مهم برای بازگو کردن است،
پس فکر نمی‌کنید که ما سزاوار چیزی بیش از
بی‌اعتمادی و پنهان‌کاری شما هستیم؟
بسیار خب.
ما یک بازمانده پیدا کردیم. او یک پسر است.
خب، من باید با او صحبت کنم.
و از او عکس بگیرم.
چرا؟
چون اگر او یک بازمانده است،
او خودِ داستان است.
چند سالش است؟
ام، نمی‌دانیم. نُه، شاید ده سال.
صدها نفر از اهالی روستا توسط نیروهای دولتی
که آموزش‌دیده بودند، قتل‌عام شدند،
که توسط کمک‌های نظامی آمریکا تجهیز و تأمین مالی شده‌اند.
اگر این موضوع را برای بقیه دنیا فاش نکنیم،
آن‌وقت نمایندگان کنگره شما همچنان به دادن
میلیون‌ها دلار به آن جانیان ادامه می‌دهند
و تاریخ تکرار خواهد شد. ماجرا این است.
اگر می‌خواهید بیشترین بازتاب جهانی را داشته باشید،
آن پسر باید محور این داستان باشد.
حتی اگر اجازه دهیم با او صحبت کنید،
او نمی‌تواند چیزی به شما بگوید.
- چرا؟ - چون قدرت تکلمش را از دست داده است.
ما حتی نامش را هم نمی‌دانیم.
خب، او شاهد آن کشتار بوده است.
با وجود تمام خطراتی که در اینجا نزد ما
با آن مواجه است، به محض اینکه از
حمایت ما خارج شود، به یک هدف متحرک تبدیل می‌شود.
بسیار خب.
توافق این است.
ما فقط چند روز اینجا هستیم، و دو روز از آن را
باید صرف بازگشت به هندوراس و رفتن به آمریکا کنیم.
و برگشتن به آمریکا.
اگر قرار است این داستان را روایت کنم، باید آن را همان‌طور که بلدم روایت کنم،
یعنی به سبک خودم.
پس خودتان تصمیم بگیرید که می‌خواهید چه کار کنم.
بسیار خب، ام...
قبول، ما با شما موافقیم.
آن پسر می‌تواند در گزارش باشد، اما باید راهی پیدا کنیم
که این کار را بدون آسیب روحی دوباره به او انجام دهیم.
راهش را می‌دانم. از او عکس می‌گیرم.
شما برایم تعریف می‌کنید چه اتفاقی برایش افتاده و من آن را می‌نویسم.
- بسیار خب، منصفانه است. - بعد از انتشار گزارش،
چه بلایی سر آن پسر می‌آید؟
امروز شما را به روستا می‌بریم،
بعد از پخش برنامه‌مان، باشد؟
بیا.
کافی است؟
باید برویم.
بزن بریم.
حالت خوب است؟
آره.
فقط دارم اتفاقات امروز را هضم می‌کنم.
آره.
تایمز این گزارش رو چاپ می‌کنه؟
نمی‌دونم.
فقط می‌دونم که این کار جنجال بزرگی توی کنگره به پا می‌کنه،
و شاید باعث بشه ارسال کمک‌های نظامی
به دولت متوقف بشه،
و این موضوع هم به نوبه خودش، ممکنه ورق رو
به نفع شورشی‌ها برگردونه.
جایگاهت توی تایمز امنه؟
نه.
این رو هم نمی‌دونم.
فقط می‌دونم که چند نفر توی وزارت امور خارجه دارن تلاش می‌کنن اخراجم کنن.
سردبیر داره نگران میشه
حتی نیویورک تایمز هم باید جوابگوی
هیئت مدیره و سود شرکت باشه،
برای همین حقیقت فقط...
بزن بریم.
چیکو و لوئیزا تو رو پیش نیروهای ما در شهر می‌برن.
و برگه عبور امن‌ات هم معتبره.
تا هندوراس.
به محض اینکه به آمریکا برگردیم،
گزارشم را ثبت می‌کنم.
- ممنونم. موفق باشید. - ممنونم.
- موفق باشید. - ممنونم.
بیا!
رافائل...
بیا.
بزن بریم، رافائل.
باشه...
بله؟
هوم؟
حرکت کن! سریع!
صبح بخیر.
حالا.
بله!