'شیمی همه چیزه.'
'انرژی، عناصر، پیوندهای نامرئی.
و من، فلافیا د لوس.
عشق به شیمی و ماجراجویی رو از مادرم به ارث بردم،
هریت، که این آزمایشگاه مال اونه.'
'در واقع، من تقریباً به دنیا اومدم
تو یکی از ماجراجویی‌هاش در طول جنگ،
به گفته پدرم.'
اومم، اومم!
خوشحالم که اشتهات برگشته.
اومم، اومم!
این کنافه‌هاست. نمی‌تونم از خوردنشون دست بکشم.
اوه، عزیزم. من افتضاحم.
باشه.
من میرم یه مردی رو ببینم در مورد یه تمبر.
چی، یکی دیگه؟ این یکی، عزیزم،
یه تمبر دو سنتی کاتن-ریل گویان بریتانیاست
که قبلاً مال ملک فاروق بوده.
وای، چه هیجانی.
خانم!
آه!
آه...
اوه.
شجاع باش عشقم. ما می‌تونیم این کارو بکنیم.
هاویلند؟ هوم؟
هریت، چی شده؟ نمی‌تونم حرف بزنم عزیزم!
فهمیدم.
نگران نباش، از دستشون فرار می‌کنیم.
خوبی عزیزم؟ آره، خوبم.
ماشین. باشه.
چهار روزه می‌تونم برسونمت لندن. اگه باد همراهمون باشه، سه روزه.
هریت، دفعه بعد که لانه تو رو فرستاد مأموریت،
می‌تونی به من خبر بدی؟
می‌دونی که اجازه ندارم در موردش حرف بزنم.
شاید وقتی رسیدیم فرودگاه، من باید فرمون رو بگیرم.
می‌دونم هواپیمای توئه، ولی... باشه، فقط همین یه بار.
اوه. اوه!
عجله کن عزیزم، وگرنه سه نفر تو هواپیما خواهیم بود.
خب، آماده‌ای؟
آه! آماده‌ام.
مگه اون عالی نیست؟ چرا هست.
هریت. هاویلند.
خاله. دافنه و اوفلیا.
صبح بخیر، خاله فلیسیتی. خانم مولت.
خب، بذار این بچه رو ببینیم.
دخترا، لطفاً دنبالم بیاین.
مولدوارپ. پیگنات.
فلیسیتی، آشنا شو با
فلاویا سابین د لوس.
آره، واقعاً.
یه جوجه تازه وارد داریم تو آشیانه.
فکر کنم اونم استعدادشو داره.
خب، وقت زیادی ندارم.
آه. مأمور قاهره‌مون این شال رو بهم داد.
بفرمایید. بله.
- بذار ببینم... - هوم.
زیر، رو. زیر، زیر، رو.
یه جور رمز مخفیه.
آفرین هریت.
این روز هیتلر رو خراب می‌کنه.
خانم مولت؟
بله قربان.
هوم.
♪ در طول نیل
♪ طلوع خورشید رو تماشا کن
♪ در جزیره‌ای استوایی
♪ اما فقط یادت باشه عزیزم
♪ در تمام این مدت
♪ تو مال منی ♪
مامان بهم یاد داد که شیمی داستان اینه
که چطور همه چیز، کل خلقت،
با پیوندهای نامرئی به هم وصل شده.
و هرچی انرژی بیشتری تو این پیوندها بذاری،
شکستنشون سخت‌تر میشه.
کاش برای خانواده‌ها هم همینطور بود.
فلاویا، باز کن.
رمز عبور چیه؟
باز کن! اورژانسیه.
چه جور اورژانسی؟
با مرواریدای مامان چیکار کردی،
ای میگوی نفرت‌انگیز؟
می‌دونیم که دزدیدیشون.
من نگهبان خرده‌ریزای شما نیستم.
موش کور. خوک‌مغز.
چرا شما دو تا همیشه با هم علیه منین؟
بهش بگیم؟ وقتشه.
ما واقعاً خواهرات نیستیم.
چی؟ مامان تو رو از
پرورشگاه مادران مجرد آورد.
باور نمی‌کنم.
تازه، همه همیشه میگن من دقیقاً شبیه هریت هستم.
آه، آره، به خاطر همین تو رو انتخاب کرد.
به خاطر شباهتتون.
مسخره‌ست! نه، جدی میگم.
من هیچ‌وقت مامان رو فراموش نمی‌کنم...
اینا مرواریدای مامان بود.
اونا رو برای من گذاشت.
یه چیز دیگه هم می‌خوای بدونی؟
تو دلیل اینی که مامان هیچ‌وقت برنگشت.
حتی یه لحظه هم نمی‌تونست قیافه زشتتو تحمل کنه.
چرنده.
هر احمقی می‌تونه ببینه که این یه سوراخ‌شدگی معمولیه.
صبح بخیر، پدر عزیزم. آه.
دخترا. از فلاویا خبری نیست؟
نزدیک ۱۲ ظهره.
چارلز داروین یه بار گفت
که شدیدترین رقابت برای بقا
از قبیله خود آدم میاد.
معلومه، خواهر داشته.
نه، اینجوری نمیشه.
من همیشه میگم سه ساعت زودتر بهتر از یک دقیقه دیرتره.
راستش رو بخوای پدر،
من و دافنه خیلی نگران فلاویا هستیم.
راسته. داره حسابی وحشی میشه.
وحشی؟
خب، اون تمام وقتش رو تو آزمایشگاه عمو تار میگذرونه و خدا میدونه چیکار میکنه.
خب، مادرت اون آزمایشگاه رو دوست داشت.
اوه...
اون از مرواریدای مامان برای یکی از آزمایشای وحشتناکش استفاده کرد.
و حرف زدنش. باور نمی‌کنی چه چیزایی از دهنش میاد بیرون.
ای وای!
چند روز پیش بهم گفت... خفه شو.
- ها! - فکر کنم از رادیو یاد گرفته.
واقعاً باید بفرستنش یه جای دیگه. یه مدرسه درست و حسابی.
هوم.
سلام پدر. خواهرای عزیزم.
هیولا، چطور اومدی بیرون؟
باید شست‌هامو می‌بستی. احمق.
فلاویا، یه لحظه.
نمایشگاه تمبر سلطنتی چطور بود، پدر؟
ام... شما می‌خواستید برید بالا تا بررسی کنید
یه جفت جنی وارونه رو، مگه نه؟
خب، آره. بد نبود، ممنون.
ولی، هیجان اصلی...
یه مجموعه کامل از تمبرهای دریاداران رودزیا بود.
پدر قادر نیست
همزمان به تمبر و انضباط فکر کنه.
اصلاً چسب نداره.
وای! چه هیجان‌انگیز.
بفرمایید. داغِ داغ از تو فر.
خرگوش و پیاز پخته.
اوه، خیلی ممنون خانم مالِت.
و یه غذای مخصوص برای شام دارم!
یه پای کاستارد.
اوه. واقعاً خانم مالِت، لازم نبود این همه زحمت بکشید.
اصلاً زحمتی نبود، آقا.
می‌دونم دخترا چقدر ازش خوششون میاد.
اون چیه؟ یه پرنده مرده.
این که معلومه، فلافیا. منظورم نوکشه.
وای خدای من.
این یه پنی بلکه، نه پدر؟
اون چیزو بنداز دور.
همین الان!
لطفاً، خانم مولت.
بـ بله، سرهنگ.
فقط همین کم داشتم،
که پرنده‌های مرده رو بندازم دور.
کارمون باهات تموم نشده.
مولدوارپ. پیگنات.
اوه!
داگر!
صبر کن!
کوچیک، قهوه‌ای مایل به زرد،
با یه تمبر روی نوکش.
یه پنی بلک.
عجیبه.
بله، خانم؟
بازوهای اتصال B و C رو مستقیم بذار رو برآمدگی‌های بادامک D.
باشه. حالا، لطفاً...
لعنتی.
ممکنه باتری باشه؟
ممکنه هرچیزی باشه.
خانم هریت اینقدر به ماشینش رسیدگی می‌کرد،
ولی بعد از اینکه رفت، اون...
مشکلی پیش اومده، خانم؟
فقط اینکه دافنه و اوفلیا می‌گفتن منو به فرزندی قبول کردن.
خانواده‌ها.
اونا یه جورایی مثل یه ست شیمی هستن.
بعضی آدما، مثلاً خواهرات،
عناصر خیلی ساده‌ای هستن.
بقیه خیلی کمیاب‌ترن.
مثل آرگون.
و شما، خانوم.
ممنون، داگر.
آه، اینه، 'برگ سه تایی، ولش کن،'
درسته؟
پیچک سمی؟
فکر کنم کنفوسیوس بود که گفت:
«در سفر انتقام،
مطمئن باش دو تا قبر بکنی.»
بیشتر شیمیدان‌ها یه بخش مورد علاقه تو کارشون دارن.
مال من اتفاقاً سم‌هاست.
اینجوری بود که کیمیاگران باستان کارشون رو انجام می‌دادن.
گرما و بخار.
کنش و واکنش.
یخ و شعله.
اینقدر چندش‌آور نباش، فلاویا.
برو بیرون!
تو با من اینجوری رفتار نمی‌کنی؟
بعد از این همه سال، از من درخواست کمک داری.
جکو، بیا دعوا نکنیم.
ما قبلاً دوستای خوبی بودیم، نه؟
با من کلاس نذار، جکو.
بالاخره، ما همدیگه رو می‌شناسیم
از وقتی که تو گری‌مینستر شلوار کوتاه می‌پوشیدیم.
تو یه آدم نفرت‌انگیز و پست هستی...
تیسدیل زیادی باهات مهربون بود.
تیسدیل؟ کاپا پیر؟
دقیقاً 30 سال از اون موقع می‌گذره که...
از وقتی کشتیمش.
منطقی باش.
چند هزار دلار برای تو چیزی نیست.
وقتی هریت... تو باید یه عالمه پول به دست آورده باشی.
آه، آه، آه، آه!
اون دهن کثیفتو ببند.
حالا می‌خوای با اون چیکار کنی، هان؟
بزنی تو سرم، هان؟
تو عرضه این کارو نداری، جکو. منو هل نده.
عجیبه.
آه، هریت، عشق من، کجایی؟
عزیزم، همه چی داره به سرم میاد.
لعنتی! لعنتی!
داگر؟
توئی؟
ام... تو...؟
واه-لی!
'اون بو. من اون بو رو میشناسم!'
اوه!
یه جسد اینجاست.
تو باغ!
بابات کجاست؟
اون...
تو ماشین هریته.
باید به پلیس زنگ بزنم.
صبح بخیر.
شما حتماً خانم دِلوس هستید.
فلاویا، لطفا.
من بازرس هیویتم.
ایشون گروهبان کارآگاه وولمر هستن، ایشونم گروهبان کارآگاه گریوز.
پدرتون خونه هستن؟ بله.
ولی حالشون خوب نیست.
صبح بخیر قربان. صبح بخیر.
همه چی خوبه، فلاویا؟
کاملاً، خانم مولت. ممنون.
خب، بازرس، فکر کنم دوست دارین یه نگاهی به جسد بندازین؟
جسد، گفتین؟
متأسفانه همینطوره، خانم مولت. بله.
خدای من.
دنبال من بیا، بازرس.
هوم.
علائم جمود نعشی و کبودی رو می‌بینین.
همینطور علائم اولیه فساد جسد.
ممنون، خانم دلوچ.
بقیه‌اش با ماست.
ممنون.
وقتی آماده شدی، بفهم پدر کجاست. - بله قربان.
گرافیت؟
بله، درسته خانوم.
درست مثل اونی که تو مدادای مدرسه‌تون استفاده می‌کنن.
ولی پلیس ازش برای... اثر انگشت استفاده می‌کنه.
و اونم لومینوله، که برای آزمایش هموگلوبین استفاده می‌شه.
اوه، خانم دِ لوس،
فکر می‌کنین می‌تونین کسی رو پیدا کنین که برامون یه چایی درست کنه؟
فکر می‌کنین می‌تونین یه چیزی جور کنین؟
می‌بینم چی کار می‌شه کرد، بازرس.
ممنون.
آه، و ما می‌آیم تو برای چایی.
لازم نیست دوباره بیای بیرون.
پس اینطوریه.
تنها زنی که تو دید بود،
سریع فرستاده شد بره آب جوش بیاره.
یه چیزی سر هم کنه...
منو چی فرض کرده، گاوچران؟
نباید سر صبحونه باشی؟
پلیس چای میخواد. چای؟
ولی من که بیسکویت درست نکردم!
نباید زیاد به خودم زحمت بدم.
بیسکویت.
بیسکویت، بفرمایید.
آه، چهار تا تخم‌مرغ، باشه.
برو کنار.
ببخشید دیر کردم.
باید با پلیس صحبت می‌کردم.
راجع به اون جسد.
که تو باغ پیدا کردم.
به احتمال زیاد به قتل رسیده.
خب، پس کی بود؟
نمیدونم.
خون زیادی ریخته بود؟ یه قطره هم نه.
پس چطور مرد؟
من میگم با سم کشته شده.
شاید از غذای خانم مولت خورده.
راستش، من دیدم یه تیکه پای نیست.
شما دو تا خوردین؟
نه، البته که نه.
اوه.
ببخشید. تلفن؟
توی کمد زیر پله‌ست. - ممنون.
اون فرد فوق‌العاده ورزشکار کیه؟
اون گروهبان کارآگاه گریوز هست.
فکر کنم... فکر کنم برم ژاکتمو عوض کنم.
بهتره یه رژ لب هم بزنی.
یکم رنگ‌پریده به نظر میای.
پزشک قانونی.
فلاویا.
اولین جسد، همیشه سخت‌ترینه.
بیشتر از همه تو ذهنت می‌مونه.
صبح بخیر، فرد.
صبح بخیر، بازرس.
کسیه که می‌شناسیم؟
اینطور که به نظر نمیاد.
هیچ مدرک شناسایی نداره، جیب‌هاش خالیه.
اوه.
دلیلی داریم که باور کنیم ممکنه اخیراً از نروژ اومده باشه.
عادیه، نه؟
نروژی‌های لعنتی.
نمیتونن تو خونه خودشون بمیرن؟
کاملاً.
می‌تونین زمان مرگ رو حدس بزنین؟
اوه...
امم...
حدس بزنین؟
نیمه‌شب؟
نه.
امم...
بهت اخطار میدم! برو عقب! داگر!
می‌فهمم قربان. فقط هنوز به اثر انگشتتون نیاز دارم.
برو عقب.
آروم باش، داگر.
من حواسم بهش هست.
خانم دلوس.
شمایی؟ شما... تکون نخورین.
خیلی متاسفم.
شکسته؟
دیروز قرضش گرفتم تا یه تیکه نخ ببرم،
و ممکنه تیغه‌ش گیر کرده باشه.
خانم دلوس!
اگه اجازه بدین، یه کلمه.
اون مردی که داشتین باهاش حرف می‌زدین کی بود؟
داگر.
اسم کوچیکش؟
فلاویا.
فلاوی...
خانم د لوس،
بهتون هشدار می‌دم، من شوخی ندارم.
من به اعلیحضرت شاه جورج ششم خدمت می‌کنم،
و شاه جورج ششم مرد شوخی نیست.
واضح حرف می‌زنم؟
بله، بازرس.
اسمش آرتوره، آرتور داگر.
آرتور داگر.
و اون باغبان اینجاست؟
خب، الان بله.
الان؟
اون قبل از جنگ دانشجوی پزشکی بود.
اون و پدرم موقع سقوط سنگاپور با هم اسیر جنگی بودن.
تو اردوگاه زندان چانگی بودن.
و بعدش...
داگر رو فرستادن کار کنه تو راه‌آهن مرگ تو برمه.
چه وحشتناک.
وقتی برگشت،
اعصابش...
یعنی می‌خوای بگی که،
شاید آقای داگر تو باغ خوشحال‌تره؟
حالا، خانم دِ لوس،
کی جسد رو پیدا کرد؟ من.
خب، حتماً شوک وحشتناکی بوده.
شوک؟
این جالب‌ترین اتفاقیه که تا حالا برام افتاده.
ویرانگره.
چی رو پیشنهاد می‌کنی؟
چشمامو ببندم؟ نه قربان.
اوه.
سرهنگ د لوس، قربان.
قربان، تو گاراژ پیداش کردم، تو یه ماشین قدیمی قایم شده بود.
تو کی هستی؟! چرا تو خونه‌ی منی؟
اوه، بازرس هیویت.
پلیس هینلی، قربان.
خب، باشه...
مشکلی پیش اومده، بازرس؟
خب، میشه گفت بله، قربان.
یه جسد تو باغتون پیدا شده.
به قتل رسیده؟
خب، ما هنوز اینو مشخص نکردیم.
هوم.
میتونم چند تا سوال ازتون بپرسم، قربان؟
بله، البته.
از دیشب بیرون خونه بودی؟
آره، رفتم پایین تو کالسکه خونه
همونجا که گروهبان کارآگاه پیدام کرد.
یادتون میاد کی رفتید قربان؟
هوم، حدوداً ساعت سه صبح بود.
میشه بگید اونجا چیکار می‌کردید قربان؟
خیلی هم برام مهمه.
اوه، واقعاً.
کس دیگه‌ای رو دیدید؟ هیچ‌کس.
و در آخر، قربان، دیروز، چیزی توش بود
که به نظرتون...
عجیب یا فوق‌العاده اومده باشه؟
یا حتی مشکوک؟
نه، هیچی یادم نمیاد.
خب...
اون پرنده مرده بود.
پرنده؟
با یه پنی بلک روی نوکش.
درسته پدر؟
پدر! فلاویا.
لطفاً شلوغش نکن، دختر خوب.
بابات قبول کرده با ما بیاد کلانتری
تا به چند تا سؤال دیگه جواب بده.
چرا نمیتونه همینجا جواب بده؟ این یه روال عادی پلیسه.
حالا، کلیسا رو فراموش نکن. فردا صبح، هوم؟
نگهش میدارن؟
امیدوارم نه، خانم.
بابا رو بردن!
خب، مطمئناً نگهش نمیدارن. اون یه دِ لوسه.
چی؟
'باشه، فلافیا. پس اون همتت کجاست؟'
'حتماً کاری هست که بتونی بکنی.'
'فکر کن.
فکر کن!'
تیسدیل؟
کاپای پیر؟
دقیقاً سی سال از وقتی که ما...
از وقتی که کشتیمش می‌گذره.
'یه همچین اتفاقی حتماً تو روزنامه‌ها چاپ شده.'
یالا، گلادیس.
ما کار داریم.
اوه! ببخشید، فلاویا.
ببخشید، تام!
سلام؟ خانم مانت‌جوی؟
خب؟
چیه؟
بلندتر حرف بزن، بچه!
می‌خوام آرشیو روزنامه‌ها رو بررسی کنم، اگه اجازه بدید.
یه دختر کوچولو آرشیو روزنامه رو برای چی می‌خواد؟
من فهمیدم که یه دروغ که با جزئیات پیچیده شده،
مثل یه قرص اسب توی سیب،
راحت‌تر پایین میره.
این برای عمه مارجری منه.
اون آب‌سیاه داره.
طفلک.
اون ازم خواست تاریخ پیک‌نیک سنت تانکرد رو تو سال ۱۹۲۰ پیدا کنم.
اون سالی بود که بگونیاهاش-
اینجا جایی براشون نیست،
واسه همین تو انباری قدیمی تلنبار شدن،
اگه موش‌ها نخورده باشنشون.
ده دقیقه دیگه می‌بندیم.
گری‌مینستر.
سالنامه‌های مدرسه بابا.
برو!
روزنامه هینلی کرونیکل.
۱۹۲۰.
گرنویل تیزدیل،
معلم محبوب لاتین در مدرسه گری‌مینستر،
دوشنبه از برج گری‌مینستر سقوط کرد و مرد
در حادثه‌ای که توصیف شده
به‌سادگی غیرقابل توضیح بود.»
یکی از پسرا گفت:
«اون از نرده‌ها بالا رفت،
به ما سلام رومی داد.
فریاد زد «واله»
و افتاد پایین.»
واله!
وقت تمومه.
خانم مانت‌جوی، شما حتماً لاتین بلدین.
«واله» یعنی چی؟
فعل امر دوم شخص مفرد
از فعل 'والره' به معنی خداحافظی.
به عبارت دیگه...
خداحافظ؟
دقیقا.
لعنتی!
اون از من جلو زد.
وقتتو تلف می‌کنی.
هیچ نروژی اینجا اقامت نداره.
تو اینو میگی، ولی اگه می‌تونستم فقط یه نگاهی به دفتر ثبتتون بندازم.
لعنتی، من اینجا دارم کاسبی می‌کنم، جناب بازرس.
آقای تالی، من قانونم.
می‌خوام دفتر ثبت مهموناتو ببینم.
خب، من فقط یه مهمون دارم. اتاق سه.
اسمش چیه؟ اف. ایکس. سندرز.
سندرز؟
این که زیاد نروژی به نظر نمیاد. همین رو منم داشتم می‌گفتم.
بهم بگید، آقای تالی،
این سندرز موهاش قرمزه؟
قرمز مثل ریواس.
اتاقشو نشونم بده.
خب، باید کلیدای یدکی رو بیارم.
عزیزم، کلیدا رو جایی دیدی؟
اچ. بی.
پس، سندرز ممکنه یه اسم مستعار باشه.
انسولین.
پس آقای سندرز دیابتی بوده.
ولی سرنگ کجاست؟
استکهلم.
آمستردام.
استاوانگر.
اونجا تو نروژ نیست؟
یه چیزی اینجاست.
کرایکرز!
کشته شده؟
ولی کی پول اتاقشو میده؟ لعنتی.
آقای سندرز؟
پلیسیم.
فکر کردم گفتی مرده.
یه صدایی شنیدم.
اوه، سلام، بازرس!
آقای تالی.
لعنتی.
فلاویا د لوس، من دیگه تحمل نمی‌کنم
هیچ دخالتی تو تحقیقاتم. فهمیدی؟
اوه، خدای من! اوه! مواظب باشین، آقا.
دست و پا چلفتی.
بفرمایید دوربینتون، آقا. آه. ممنون.
بفرمایید. ممنون.
دیگه فضولی ممنوع.
واضحه؟
بله، بازرس.
ببخشید، گلادیس!
بازرس.
آه. بله، آقای داگر.
این کارا یکم بیشتر از چیزی که انتظار داشتیم طول می‌کشه.
بازرس اینجا چیکار می‌کرد؟
بابا رو به قتل متهم کردن.
چی؟ اوه، نمی‌تونم تحمل کنم.
اونو دار می‌زنن. همش تقصیر توئه.
تقصیر من بود؟
تو باید می‌رفتی به بازرس در مورد اون پرنده احمق می‌گفتی.
دیگه نمیشه پسش گرفت.
لیتیوم...
روبیدیوم...
استرانسیم...
باریوم...
اونو تو قبرستون کلیسای ما دفن کنیم؟
لوقا ۶:۳۶. 'پس مهربان باشید.'
رحمتت رو نگه دار برای خودت، کشیش.
تو باغ دلوس‌ها پیداش کردن.
مجبور نیستیم همین‌جا خاکش کنیم.
فلاویا...
کشیش.
اوه، مکس رو ببین، شایعه‌پراکن شهر.
جسامین نیپ، خفه شده.
شما... شما یه چیزی در مورد چاه رومی گفتین؟
سلام مکس! سلام رفیق.
خبرهای وحشتناکی تو باکشاو هست. اوه، آره.
مکس...
آقای پمبرتون، اجازه بدین فلاویا د لوس رو معرفی کنم.
حال شما چطوره؟ د لوس؟
از خانواده د لوس باکشاو؟ درسته.
اوه، این عالیه!
امیدوار بودم بتونم از باکشاو دیدن کنم.
آخه من یه گونگوزلرم.
من... ببخشید؟
مثل قطار بینی برای کانال‌هاست.
خب، نه-نه-نه فقط کانال‌ها، همه جور آبراه.
مجراها، نهرها،
دریاچه‌های تزئینی، خیلی شبیه دریاچه شما تو باکشاو.
ولی دریاچه ما سال‌ها پیش پر شده.
امیدوار بودم با پدرتون صحبت کنم درباره گرفتن چند تا عکس.
لطفاً بهش بگید تا سه‌شنبه تو هتل سیزده دریکز می‌مونم.
فکر کنم، شاید، شما رو اونجا دیدم.
ام... ممکنه.
مکس، شما اتفاقاً می‌دونید خانم مانت‌جوی کجا زندگی می‌کنه؟
باهاش چیکار دارید؟
این رو تو کلیسا انداخته بود.
و من فقط می‌خواستم بهش برگردونم.
ولی من نمی‌دونم کجا زندگی می‌کنه.
ویلای بید، تو خیابون بریک لین.
همون که شبیه خونه جادوگراست.
ممنون، مکس.
روز بخیر، آقای پمبرتون.
داستان غم‌انگیزیه، خانواده د لوس.
مادرشون، هریت، خلبان بود.
تو نپال، زمان جنگ ناپدید شد.
جسدش هیچ‌وقت پیدا نشد.
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
فقط می‌خواستم باهات حرف بزنم.
راجع به چی؟
چرا از کلیسا زدی بیرون؟
به تو ربطی نداره.
حتماً به اون غریبه ربط داشت
که من جسدشو تو باغ پیدا کردم، مگه نه؟
تو پیداش کردی؟
آره.
پس بهم بگو...
موهاش قرمز بود؟
آره. می‌دونستم!
دیدمش تو سیزده دریکز،
داشت پز می‌داد،
با اون چشمای آبی و سردش.
می‌دونستم که فقط می‌تونه هوراس بون‌پنی باشه.
هوراس بون‌پنی؟
اچ بی. کیه اون؟
هیولایی که عموم رو کشت.
عموت آقای تیزدیل بود؟
درسته.
کشته شده. کشته شده؟
توسط اون دو تا پسر،
به همون یقینی که خنجر تو قلبش فرو کردن.
اون یکی کی بود؟
همه تو اون کلوب تمبر یه اسم مستعار داشتن.
کانکی، بادجر، گیگر.
بون‌پنی بونی بود.
اون یکی اسمش...
اوه، من...
اوه، یالا، جکو.
جکو، واسه من قیافه نگیر!
تو این کاره نیستی جکو.
منو هل نده.
جکو.
'باورم نمیشه.
باورم نمیشه بابا بتونه کسی رو بکشه.'
'سرقت یک تمبر کمیاب از مجموعه سلطنتی،
پایان غم‌انگیزی رو برای معتبرترین نمایشگاه سال رقم زد.
این تمبر که به 'انتقام‌جوی نارنجی' معروفه،
به خاطر تک بودنش، بی‌قیمت محسوب میشه.'
اگه این تنها منجی نارنجی دنیاست،
پس من چطور دو تا ازش دارم؟
و پنی بلک کجاست؟
اتاق رختکن هریت.
وقتی رفت، مهر و موم شد.
'تو هشت سال، هیچ کدوممون جرئت نکردیم بازش کنیم.'
آفرین، فلاویا!
حالا، پتاسیم؟
آفرین به تو، دختر باهوش!
کی این ساعت رو کوک می‌کنه؟
بابا؟
هر روز؟
'به افتخار بچه فلاویا،
جدیدترین جوجه‌مون...
از طرف دوستات تو لونه.'
'تو لونه؟'
من همیشه میگم،
سه ساعت زودتر رسیدن بهتر از یک دقیقه دیر رسیدنه.
بابا هیچ‌وقت نمیذاشت ساعت عقب بمونه.
'مگر اینکه...
'این تمبر چی داشت که بابا رو اینقدر ترسوند؟
بابا یه بار بهم گفت تمبرها توی ردیف‌های ۲۰ در ۱۲ چاپ میشن.
هر تمبر یه شناسه دو حرفی داره،
که با AA از بالا سمت چپ ورق شروع میشه،
و با TL در پایین سمت راست تموم میشه.'
یک پنی. این قیمتشه.
یک پنی H.
بون‌پنی H!
'هوراس بون‌پنی.'
هوراس بون‌پنی،
همون هیولایی که عموم رو کشت.
اون دهن کثیفتو ببند!
با اون چیکار می‌خوای بکنی؟ بزنی تو سرم؟
تو یه آدم پست و رذلی...
منو هل نده.
عجب!
هی! برو جلو!
مال من نیست! ولش کن رفیق.
سلام خانم.
بچه‌گربه‌تو گم کردی؟
اسم من فلاویا سابین د لوسه.
اومدم اینجا تا به یه قتل اعتراف کنم.
خیلی ساده‌ست، بازرس.
یه صدایی تو باغ شنیدم، رفتم بیرون ببینم چیه.
و یکی از تو سایه‌ها پرید جلوم و...
سایه‌ها؟ دقیقاً کجا؟
پشت انباری گلدون‌ها.
داشتم تقلا می‌کردم که خودمو آزاد کنم،
که یهو یه صدای قل‌قل از گلوش اومد، مثل...
مثل یه مردی که دچار سکته قلبی شده.
چی؟
حمله قلبی.
خب، چقدر طول کشید
تا با این مرد مریض و در حال مرگ
کلنجار رفتی تا فهمیدی کشتیش؟
دارم گوش میدم.
تا با پدر صحبت نکنم، دیگه هیچی بهتون نمیگم.
این امکان نداره.
ببینید، بازرس، چرا یه معامله نکنیم؟
چه معامله‌ای؟ شما اجازه بدید با پدر صحبت کنم،
و من هر چی در مورد قربانی می‌دونم بهت می‌گم.
گوش کن، فلافیا...
اون دیابت داشت.
آره، اینو می‌دونیم.
چون این کاریه که ما اینجا می‌کنیم
تو پاسگاه هینلی.
ما حقایق رو بررسی می‌کنیم
به صورت کامل، بی‌طرفانه و کارآمد.
نه، امم...
چیز زیادی نیست که بتونی به ما بگی...
درباره آقای سندرز که تازگی فوت کرده.
فقط انگار...
اسم واقعیش.
پدر. نه، خواهش می‌کنم، بازرس.
التماس می‌کنم، ببرینش.
۱۵ دقیقه، فلاویا.
بیشتر نه.
کی آوردت اینجا؟ اون؟ خودم اومدم.
اوه، خدای من! ببین، پدر.
وقت زیادی نداریم.
شنیدم با بون‌پنی دعوات شده بود.
می‌دونم داشت ازت باج‌گیری می‌کرد.
واسه همین به بازرس گفتم من کشتمش.
تو چی گفتی؟!
آخه نمی‌تونن منو دار بزنن. من زیر سن قانونی‌ام.
می‌خوام بدونی که بابت کاری که کردی سرزنشت نمی‌کنم.
مطمئنم مرد وحشتناکی بود و کاملاً حقش بود بمیره.
واقعاً فکر می‌کنی
پدرت توانایی قتل داره؟
پس چرا بون‌پنی گفت تو معلمت، آقای تیزدیل رو کشتی؟
تو مدرسه یه پسر تنها بودم.
خیلی دلتنگ خونه بودم.
اگه معلم لاتینمون، آقای تیزدیل، نبود،
نمی‌دونم زنده می‌موندم یا نه.
اون باشگاه دایره جادویی رو تاسیس کرد
تا به پسرایی که نمی‌تونستن با بقیه کنار بیان، کمک کنه.
آفرین، جکو.
نفر بعدی کیه؟
اونجا بود که برای اولین بار هوراس بون‌پنی رو دیدم.
اون حتی از منم بیشتر آدم ناجوری بود.
بونی یه شعبده‌باز مادرزاد بود.
افتادن فرانسوی.
دستمال روح‌زده.
نور شبح.
اوه! آفرین!
همه‌شون رو بلد بود.
شما شعبده‌باز بودین؟
نه، نه، نه. اون علاقه هوراس بود.
علاقه من به یه چیز خیلی هیجان‌انگیزتر بود.
جمع‌آوری تمبر.
یکی دیگه از علاقه‌های تیسدیل.
پنی بلک.
بدون سوراخ.
حدس می‌زنم مال ۱۸۴۱ باشه.
'ولی یه استاد دیگه تو گری‌مینستر بود که می‌تونست از این بهتر باشه.
مدیرمون، دکتر کیسینگ.' دیدی؟
'بیشتر کلکسیون کیسینگ خیلی معمولی بود،
به جز یه تمبر.
یه تمبر با ارزش بی‌نهایت.
بزرگترین آرزومون این بود که یه نگاهی به اون تمبر بندازیم.
و بعدش...
یه شب سرنوشت‌ساز...
تو این مدت،
بون‌پنی یه دوست و شریک جدید پیدا کرده بود.
'یه پسر بزرگتر به اسم باب استنلی
که بون‌پنی همه وقتشو با اون می‌گذروند.'
سلام، بونی. باب.
خب، همونطور که قبلاً بهتون گفتم،
پدربزرگم شریک شرکت پی‌کی‌پی بود،
پرکینز، کیسینگ و پچ.
تنها چاپخانه‌های تمبر پستی بریتانیا در زمان ملکه ویکتوریا.
حالا، سال ۱۸۴۱، یه گروه تروریستی
موفق شد یه سری تمبر نارنجی رو جوهر بزنه
با هدف شروع یه شورش خشونت‌آمیز علیه ملکه.
این در زمانی بود
که یه تمبر ساده می‌تونست باعث یه انقلاب بشه.
نقشه لو رفت،
و تمبرها نابود شدن.
همه‌شون به جز یکی.
AA، که برای ملکه ویکتوریا نگه داشته شده بود
به عنوان یادگاری از نجاتش از مرگ.
اما یه تمبر دیگه هم بود،
TL، از گوشه مقابل،
که پدربزرگم مخفیانه برای خودش نگه داشته بود،
یه تمبر با ارزش بی‌نهایت...
که پدربزرگم برای پدرم گذاشت،
و پدرم برای من گذاشت. می‌بینی؟
بون‌پنی!
خاک از خاک، به خاک برگردد.
اگه شاه نتونه تو رو داشته باشه...
شیطان باید داشته باشه! داری چیکار می‌کنی؟
اوه!
چی... چیکار کردی؟
بون‌پنی، چیکار کردی؟
اشکال نداره قربان. فقط یه حقه است.
حالا همه‌تون باید کمکم کنید تا برش گردونیم.
اگه همه‌مون دستامون رو بگیریم و دعا کنیم...
بیا جکو. تو هم بیا باب.
خنده‌دار نیست بونی.
فقط دستاتونو بدین به هم و یه دایره درست کنین.
دیگه بسه این گستاخی. هوم؟
مُهر رو بذار سر جاش. ولی آقا!
مُهر رو بذار سر جاش.
باشه.
خودم باید برم دنبالش.
برگرد، برگرد، ای ملکه نارنجی.
بیا و بهمون نشون بده کجا بودی!
آه!
ببین. دیدی؟
ولی این انتقام‌جو نیست.
چی؟ چی؟
این یه سنت کاناداست. چی؟
من... متاسفم آقا. حتماً...
تمبر کجاست؟
تمبر کجاست؟!
متاسفم آقا. قبلاً بارها کار کرده.
پسر بدبخت.
برو بیرون. یالا. برو بخواب!
همه‌تون برید بیرون!
جکو، خیلی متاسفم.
تو نباید از من عذرخواهی کنی.
تیسدیل؟
مدیر، من... من...
اونا باید تنبیه بشن. همه‌شون.
'کتک خوردن اونقدر درد نداشت
که دیدن ناراحتی آقای تیسدیل درد داشت.'
اون حس می‌کرد...
مسئوله، می‌فهمی.
و بعد، درست روز بعدش...
ببین! اون بالا! روی برج!
میگم...
اون آقای تیزدیله؟
'شبیه یه پیامبر از یه دست‌نوشته قدیمی بود.'
خداحافظ!
قتل بود.
من و هوراس بون‌پنی اونو کشتیم،
همون‌قدر مطمئن که انگار با دستای خودمون از برج پرتش کرده بودیم.
ولی تو هیچ ربطی بهش نداشتی!
اون فقط یه مرد عزیز و خوب بود،
یه طعمه بی‌گناه.
وقتی برگشتم اتاقم،
یه لکه عجیب و چسبناک رو آستینم پیدا کردم.
همون لحظه فهمیدم چی شده.
بون‌پنی تمبر رو از بین نبرده بود.
چسبونده بودش به سرآستینم،
و بعداً وقتی باهام دست داد، برش داشته بود.
و من...
هیچی...
نگفتم.
شرف دانش آموزی.
و همه اون مزخرفات.
چی شد بون‌پنی؟
اون کمی بعد رفت.
و استنلی؟
اونم رفت.
شنیدم تو جنگ وقتی کشتیش اژدر خورد، مرده.
سال‌ها بود به هیچ‌کدومشون فکر نکرده بودم.
و بعد هفته پیش تو نمایشگاه...
داشتم چند تا از وسایل مجموعه پادشاه رو بررسی می‌کردم.
و اونجا بود.
آ.آ.
دوقلوی
مهر کیسینگ.
فکر کردم بون‌پنی رو تصور کردم، ولی...
بون‌پنی مهر پادشاه رو دزدید!
وقتی مرغ جک اسنایپ جلوی درمون ظاهر شد،
می‌دونستم داره میاد.
جک اسنایپ اسم مستعارم تو مدرسه بود، یا به اختصار جکو.
اون پرنده یه هشدار بود، می‌فهمی؟
ولی چرا؟ ازت چی می‌خواست؟
باج‌گیری.
تمبرها خیلی معروف بودن، نمی‌شد فروختشون.
واسه همین می‌خواست من بخرمشون.
تهدید کرد اگه نخرم، منو واسه هر دو سرقت متهم می‌کنه.
همه چی رو تا ریزترین جزئیات برنامه‌ریزی کرده بود،
مثل یکی از شعبده‌بازی‌هاش.
بهش چی گفتی؟ حقیقت رو.
اینکه پولی ندارم.
همه‌ش تو مالیات گیر کرده.
شاید مجبور شم باکشاو رو بفروشم. چی؟!
ولی حتماً همه اینا رو وقتی پشت در گوش می‌دادی شنیدی؟
اون قسمتشو نشنیدم! داگر جلومو گرفت.
داگر اونجا بود؟
آره.
این همون چیزی بود که ازش بیشتر می‌ترسیدم.
اینکه فکر کنه من تو خطر بودم.
اینکه اون...
متأسفم، وقت تمومه. خواهش می‌کنم، بازرس.
فقط پنج دقیقه دیگه. متأسفم، فلویا.
خداحافظ.
شجاع باش، عزیزم.
آه، بازرس؟
یه لحظه؟
اسمش هوراس بون‌پنی بود.
بله. ممنون.
داشتم با اسکاتلند یارد حرف می‌زدم.
ظاهراً بون‌پنی یه کلاهبردار خیلی معروفه.
چرا باور نمی‌کنی من کشتمش؟
هر چقدر هم که باهوش باشی، فلافیا،
باورم نمیشه که تو بتونی آدم بکشی.
و این قلب خراب نبود که بون‌پنی رو کشت.
پس پای بود.
من مسمومش کردم و اونم خوردش.
طبق گزارش، یه پای کاملاً معمولی بود.
معلومه که تا حالا کاسترد خانم مولت رو نخوردی.
همش خیلی ناعادلانه‌ست!
شما یه ذره هم مدرک علیه پدرم ندارین.
متاسفم، فلاویا،
ولی پدرت همین الان به قتل اعتراف کرد.
خانم مولت، میشه رک حرف بزنم؟
در مورد داگره.
در مورد وقتی که تو جنگ اسیر بود.
داگر کسی رو کشته بود؟
منظورم غیر از دشمنه.
پدرت...
یه بار جونشو نجات داد.
از یه تانک در حال سوختن کشیدش بیرون.
بعد داگر هم همین کارو براش کرد.
یه سرباز ارتش عقلشو از دست داد،
می‌خواست سرهنگ رو با قمه بکشه.
داگر...
کارش رو تموم کرد.
بعدش هیچی یادش نمی‌اومد.
اونجا بود که تشنج‌هاش شروع شد.
چیزایی که اونجا اتفاق افتاد...
هیچ مردی نباید...
فقط مردها نیستن.
مادرت.
هریت؟
می‌شناختیش؟
من با مادرت تو جنگ کار می‌کردم.
خیلی محرمانه.
بعد از اینکه مادرت رفت...
منو فرستادن اینجا.
هیچی از خانه‌داری نمی‌دونستم.
خدا رو شکر برای این.
خانم مولت، چی هست...
لانه؟
حالا بنوش.
و مستقیم رفت تو رختخواب.
'اون فقط یه طعمه بی‌گناه بود.'
'اون به قتل رسید...'
توسط اون دو تا پسر.'
اصلاً جور درنمیاد.
خداحافظ!
آسایشگاه روکز اِنده؟
می‌خوام با دکتر کیسینگ صحبت کنم.
خانم رابلز هستم از مدرسه گری‌مینستر،
زنگ زدم بپرسم امسال برای روز جایزه میاد یا نه.
دکتر کیسینگ؟
اون هنوز زنده‌ست.
'یکی از پسرا گفت، اون از نرده‌ها بالا رفت،
به ما سلام رومی داد. 'بدرود!' فریاد زد."
ها...
آخ!
اون چی بود؟
شنیدیش؟
لعنتی.
اینجا چی داریم؟
یه لباس فارغ‌التحصیلی.
اوه...
و یه کلاه فارغ‌التحصیلی!
هورا!
پرواز کن، گلادیس، پرواز کن! ووهو!
رمز عبور چیه؟
سیانور.
داگر، چی شده؟
خانم فلافیا، می‌دونید که من گاهی اوقات...
خودم نیستم؟
منم یکی از اون لحظه‌ها رو داشتم، شبی که ما...
حالا سرهنگ دِ لوس رو به خاطرش متهم کردن.
داگر.
هرچی یادت میاد رو بهم بگو
درباره شبی که اون غریبه کشته شد.
من تو اتاقم بودم.
صداهایی شنیدم.
رفتم سمت اتاق کار سرهنگ.
یکی تو راهرو بود.
اون من بودم. من تو راهرو بودم.
تو بودی؟
مهم نیست.
بعد از اینکه من رفتم چی شد؟
یه مرد اومد بیرون و از کنارم رد شد.
می‌تونستم دستمو دراز کنم و لمسش کنم.
داشت با خودش حرف می‌زد و... یه تیکه پای می‌خورد.
می‌دونستم از ما نیست!
بعدش چی؟
آتش‌بازی.
آتش‌بازی؟
چرخ‌های کاترین، موشک‌های هوایی.
حتماً یه نمایشگاه تو شهر بوده.
هیچ نمایشگاهی تو شهر نبود.
مطمئنی؟ به من اعتماد کن.
من ۱۱ سالمه. می‌دونم نمایشگاه‌ها کی هستن.
بعدش چی شد؟
خوابم برد.
'وقتی بیدار شدم، روی چمن بودم.'
'خیس بود.
و سرم یه حس عجیبی داشت...'
مثل وقتی که حالم بد میشه.
و نگران اینی که...
وقتی حالت بد بوده،
شاید اون غریبه رو کشتی؟
کی دیگه اونجا بود؟
فیلی! باهام حرف بزن عزیزم.
چی شده؟ خیلی وحشتناکه، نمیشه گفت.
اوه...
میرم یه کم لوسیون کالامین بیارم.
شاید بهتر باشه شروع کنی به کندن اون قبر دوم، خانم.
فیلی، یه چیزی بخور عزیزم.
نمیتونم. خیلی درد میکنه.
فقط یه کم فرنی؟
فیلی...
خیلی متاسفم.
تو واسه چی متاسفی؟
من...
خیلی دردناک به نظر میاد.
خدای من! اون کیه؟
اشکالی نداره. من می‌شناسمش.
این اصلاً اطمینان‌بخش نیست.
صبح بخیر، فلاویا!
اوه، عزیزم. تب یونجه گرفتی؟
متأسفانه سرما خوردم.
آقای پمبرتون، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
یه چیزی تو بایگانی محلی پیدا کردم که خونمو به جوش آورد.
می‌دونستید که دریاچه مدفون باکشاو رو
کیپابیلیتی براون طراحی کرده؟ بله!
نقشه‌ها تو اتاق مطالعه پدره، - در واقع. - اوه، خدای من.
میشه یه عکس سریع ازشون بگیرم؟
شاید با هر سه تای شما. اِم...
این برای من یه افتخار بزرگ میشه
پیش فدراسیون آبراه‌های داخلی.
داگر اونجاست. میتونم ازش بپرسم.
اوه، نه، نه. مزاحم یه مرد سر کار نشو. سلام!
نه، فقط یه فکر بود.
ممنون، فلاویا.
از دیدنت خوشحال شدم. دوباره همدیگه رو میبینیم.
یه مهمون، خانم فلاویا؟
اسمش پمبرتونه.
اون یه فضوله.
اون می‌خواست نقشه‌های دریاچه مدفون رو ببینه.
مطمئنی که فقط به همین علاقه‌منده؟
منظورت چیه؟
یه سری آدما هستن،
خبرنگارای زرد، شایعه‌سازا،
رسوایی‌جوها، به اصطلاح خبرنگارا،
که برای یه خبر هر کاری می‌کنن...
مخصوصاً وقتی پای قتل وسطه.
به این فکر نکرده بودم.
راستی،
بازرس زودتر زنگ زد.
سرهنگ رو فردا می‌برن لندن.
لندن؟ آره.
و زندان کارش رو تموم می‌کنه.
می‌خوای چیکار کنی؟
می‌خوام خودم رو تسلیم کنم.
صبر کن.
داگر، اون چیه رو گردنت؟
آه، من...
شبی که بیهوش شدم، اینو گرفتم.
میشه یه نگاهی بندازم؟
داگر.
تو بیهوش نشدی.
بهت ضربه زدن.
به من؟
یکی به گردنت زد.
ظاهراً با کفش.
ولی اگه واقعاً بیهوش شده بودم،
پس من... تو نمی‌تونستی کسی رو کشته باشی.
داگر، می‌دونی «روکز اِند» کجاست؟
♪ لبخند بزن، لبخند بزن ♪
هی! گم شدی؟
اوم... بیا پیش ما تا پرستار برگرده.
لعنتی.
بعدی، یه آهنگ عاشقانه کوچیک از آمریکا. امیدوارم خوشتون بیاد.
♪ اهرام رو ببین
♪ در کنار نیل
♪ طلوع خورشید رو تماشا کن در یه جزیره گرمسیری
میتونم کمکی کنم؟
♪ تنها باشی... اومدم دکتر کیسینگ رو ببینم.
دکتر آیزاک کیسینگ؟ بله.
بیشتر از یکی نگه میدارین؟
تو گلخونه،
ته راهرو. ♪ تو میشی
♪ تنها
دکتر کیسینگ؟
ها؟
آه! اوه-هو!
فلاویا!
منتظرت بودم.
پس تو دختر جاکو هستی.
اصلاً شبیه اون نیستی.
بهم میگن شبیه مادرمم.
کاملاً درسته. یه زن فوق‌العاده.
شما می‌شناختینش؟
خب، یه کم.
کجا مدرسه میری؟
بابا مدرسه‌ها رو تأیید نمی‌کنه.
نمیتونم بگم تعجب کردم.
اون یه آدم دیگه شده بود
بعد از اینکه اون کلاهبردارا، بون‌پنی و باب استنلی
گیرش انداختن، هوم؟
خب؟
بده به من.
قربان؟ انتقام‌جوی نارنجی من.
با خودت آوردی، مگه نه؟
چی باعث میشه اینطور فکر کنی؟
خب، بیا استنتاج کنیم، باشه؟
هوراس بون‌پنی، یه زمانی شعبده‌باز جوون بود،
بعدها شد یه کلاهبردار حرفه‌ای.
حالا جنازه‌ش تو باغ دوست قدیمیش، جکو د لوس، پیدا شده.
بعدش دختر جکو میره کتابخونه،
و آرشیو روزنامه‌ها رو زیر و رو می‌کنه.
دنبال آگهی ترحیم
همکار قدیمی من، تیسدیل، می‌گرده.
خدا رحمتش کنه.
تا اینجا چطور پیش رفتم؟
خانم مانت‌جوی.
خواهرزاده تیسدیل. تیلدا مانت‌جوی.
چشم و گوش من تو روستا.
چند ساعت بعد از مرگ ناگهانی بون‌پنی،
اتاقش به هم ریخته میشه
توسط دختری که جلوم وایساده،
دستش تو جیبش داره ور میره.
ممنون.
AA و TL با هم؟
زیر یه برچسب روی صندوق بونی بود.
آه.
این تیکه کاغذها چقدر درد و رنج درست کردن.
بابات می‌دونه اینجایی؟
نه.
اون تو زندان هینلیه.
متهم به قتل بون‌پنی شده.
هوم. اون این کارو کرده؟ نه.
یعنی، من...
فکر نمی‌کنم.
سرم حسابی گیج شده.
آه، خب، همه چی همیشه قبل از اینکه درست بشه، درهم برهمه.
دکتر کیسینگ،
چی یادتونه از روزی که آقای تیزدیل مرد؟
اوه، همه چی.
همه چی.
چی؟
'یادمه چطور خورشید روی باروها می‌درخشید.'
خدای من، مرد!
'چطور خودش رو صاف نگه داشت،
مثل یه قدیس تو یه نقاشی قدیمی.
چطور دستش رو مثل یه سرباز رومی بالا برد وقتی خداحافظی می‌کرد.'
باشه!
اوه!
خانم مانت‌جوی فکر می‌کنه اون به قتل رسیده.
خب، خانم مانت‌جوی اشتباه می‌کنه.
ولی مگه ممکنه؟
می‌دونی...
بعضی وقتا، وقتی یکی رو...
یهو از دست میدی...
یه سوال سوزان تو دلت می‌مونه.
چرا؟
و بعضی وقتا، یه جواب خشک و خالی کافی نیست.
بیا.
بابات میدونه باهاش چیکار کنه.
این چیز تاریک...
من مال خودم میدونمش.
ارزش تمبر توی جیبت دو برابر شد.
خوب ازش مراقبت کن، فلاویا د لوس.
اون بعد از اون کلاهبردارا،
بون‌پنی و باب استنلی، آدم دیگه‌ای شده بود...
البته!
گلادیس، اینجا وایسا.
آها! خودشه.
«یک جفت جادوگر.
هوراس بون‌پنی و باب استنلی.»
من این قیافه رو می‌شناسم.
اوه، فلافیا.
چطور تونستی اینقدر احمق باشی؟
باب استنلی...
من هیچ‌وقت از اون عکس خوشم نیومده.
ولی... تو که باید مرده باشی.
آره.
تو روزنامه در موردش خوندم.
ببین، فلاویا، راستشو بهت میگم.
یه آشنای قدیمی من
یه چیزی دستش بود که مال اون نبود.
در واقع، مال من بود.
پس طبیعتاً،
خیلی مشتاقم که پسش بگیرم.
می‌فهمی؟
فیلی یه بار گفت،
اگه یه مردی بهت حمله کرد،
یه لگد بزن تو کاسانوواش و فرار کن.
کاش می‌دونستم کاسانووا کجاست.
چی؟ منظورت اون تمبرهای قدیمی‌ان؟
پس قبول داری که برشون داشتی؟ من برنداشتمشون.
پیداشون کردم. خب، پس حل شد.
تو تمبرهامو پس میدی و پرونده بسته میشه.
قبوله؟
باشه. من فقط میدوم خونه و-
چه شیطون بلا هستی تو!
فلاویا، تمبرها کجان؟
تو اتاق خواب بابامه.
پشت ساعت روی شومینه قایم شده.
تو خونه‌ست.
آه!
خب. حالا...
کلید خونه.
اوه!
آه!
این یه دره.
تکون نخور.
گفتم تکون نخور!
خب.
من دیگه میرم.
دختر خوبی باش
و کار احمقانه‌ای نکن.
'باید انگشتای شستم رو هم می‌بست. احمق.'
سلام؟ صدامو می‌شنوی؟
پدر!
♪ فقط یادت باشه وقتی یه رویا
♪ ظاهر میشه... مامان!
شجاع باش عزیزم.
تو میتونی. ♪ تو مال منی ♪
تو به من دروغ گفتی،
که خیلی عصبانیم کرد.
تو قراره دقیقاً به من بگی
تمبرها کجان!
فهمیدی؟!
خب؟ من اونا رو گذاشتم تو ساعت.
قسم میخورم.
مگه اینکه...
یکی اونا رو برداشته باشه.
کی؟
من...
الان غش می‌کنم. نمی‌تونی اینو یه کم شل کنی؟
'کازانوواها...'
ای جادوگر کوچولو!
'یادم میاد
اون برق آفتاب رو.'
'اون فقط یه آدم ساده‌لوح بود.
بونی یه شعبده‌باز مادرزاد بود.
سلام، بونی. باب.
تو بودی!
تو آقای تیزدیل رو کشتی!
حالا همه چی برام روشن شد.
تو اونو کشوندی رو پشت‌بوم،
تو و بون‌پنی بهش قول دادین تمبر رو بهش برگردونین.
درست همین‌جاست، آقا.
دیگه وقت‌کشی نکن، بون‌پنی.
می‌دونم تو و استنلی تمبر رو دزدیدین.
زود باش، بده به من.
وگرنه زنگ می‌زنم پلیس.
بعدش هم صحنه پریدن اونو درست کردی.
هیچ‌کس نمی‌تونست صورتشو ببینه
به خاطر آفتاب.
فقط یه هاله نور عجیب دورش می‌دیدن،
مثل یه فرشته.
ویل!
این بزرگترین شعبده‌بازی تو و بون‌پنی بود.
خیلی تنهاست، اینطور نیست؟
باهوش‌ترین آدم توی اتاق بودن.
خب، به نظرت این چیه،
خانم مارپل کوچولو؟
'اون بو.'
'من اون بو رو می‌شناسم.'
تتراکلرید کربن.
بابا ازش برای پیدا کردن واترمارک روی تمبر استفاده می‌کنه.
تو ازش برای کشتن بون‌پنی استفاده کردی.
با سرنگ خودش.
اما اول،
باید مطمئن میشدی هیچ شاهدی نیست.
خیلی تأثیرگذاره.
قاتل خوبی میشی، فلافیا.
ممنون؟
حالا، برای آخرین بار...
اون تمبرها کجان؟
فقط یکیش اینجاست.
تمبر دیگه کجاست، فلافیا؟!
آخ! این دیگه چیه؟
آه، تو احمقِ احمق.
خیلی متاسفم.
ما نباید هیچ‌وقت اینقدر باهات بد رفتار می‌کردیم.
مواظب باش، فیلی.
بهترین کُتِت کثیف میشه.
در مورد ماشین حق با تو بود.
باطریش بود.
خوبی، خانم؟
عالی‌ام، داگر.
بیا، ببین کی اینجاست.
فلاویا! هی...
آه!
اومم!
ما دنبالش اومدیم اینجا. داگر می‌دونست تو خونه نیستی،
واسه همین وقتی دید یکی داره دور خونه می‌پلکه...
باید می‌دیدی چطور تو کوچه‌ها پرواز می‌کردیم.
نه!
فلِیویا، بهتره بیشتر مراقب دستمال مادرت باشی.
ممنون، خانم مالِت.
به خونه خوش اومدی، سرهنگ.
دخترا! بابا!
خانم مولت، ممکنه صبحونه داشته باشیم؟
حتماً قربان.
یه پای تخم‌مرغ و بیکن خوشمزه تو فر دارم.
اوه! خب...
شاید شما هم دوست داشته باشین به ما ملحق بشین، گروهبان کارآگاه؟
اوه، قربان؟
بفرمایید، گریوز.
من هنوز یکی دو تا سؤال از فلاویا دارم.
از طریق عضله اسپلنیوس کاپیتیس،
رباط آتلانتوآگزیال رو سوراخ کرده،
و بعد سوزن رو روش بکشین...
آها، بله.
فهمیدم.
و مطمئنین که تتراکلرید کربن بود...
کـ... کربن تـ...
اِ... همون که گفتین.
من تو کار با هیدروکربن‌های کلردار خیلی واردم، بازرس.
تقریباً بلافاصله تبخیر میشه.
وقتی بون‌پنی آخرین نفس‌هاشو می‌کشید، بوشو تشخیص دادم.
به پزشک قانونی بگین سینوس‌ها رو برای پیدا کردن ردی ازش بررسی کنه.
ولی فکر کردم گفتی زود تبخیر میشه؟
معمولاً آره، ولی بون‌پنی سرما خورده بود.
که متأسفانه به منم منتقل کرد.
راستش رو بخوای، فلافیا،
نمیدونم بهت مدال بدم یا بندازمت زندان.
این منو یاد چیزی انداخت...
تمبر رو بده، لطفاً.
نمیتونم.
چرا نمیتونی؟ حداقل...
هنوز نه.
خدای من، این که انتقام‌جوی نارنجیه.
باید به صاحب اصلیش برگردونده بشه.
البته.
چی شده فلاویا؟
آیا...
هریت به خاطر... من رفت؟
نه... نه.
این فکر رو از کجا آوردی؟
خواهرات گاهی اوقات زیاده‌روی می‌کنن.
پس چرا رفت؟
فلاویا...
مادرت دوستت داشت...
بیشتر از هر چیزی تو دنیا.
اون رفت، نه به خاطر اینکه می‌خواست،
بلکه چون مجبور بود بره،
تا تو و خواهرات
بتونین تو یه دنیای بهتر بزرگ بشین.
یعنی می‌خوای بگی هریت...
برای "لانه" کار می‌کرد؟
دیگه نمی‌تونم چیزی بگم.
آخه این ممنوعه، می‌فهمی؟
ولی چیزی که می‌تونم بگم...
اینه که اون خیلی...
خیلی بهت افتخار می‌کرد.
یادت باشه، اگه باهات حرف زد، تعظیم کن،
ولی فقط اگه مستقیماً باهات حرف زد.
سرهنگ، بابت سرزده اومدنم عذرخواهی می‌کنم،
ولی می‌خواستم از این فرصت استفاده کنم
و از خانمی که تمبرم رو برگردوند تشکر کنم.
اعلی‌حضرت،
باعث افتخاره.
خب، کدومشون فلاویاست؟
نه.
امم، قربان؟
اعلی‌حضرت.
خدای من، چقدر جوون.
البته، منم تو همین سن بودم که عاشقش شدم.
می‌دونین پدرم یه تمبر گویانای یک سنتی مژنتا تو کلکسیونش داشت؟
بهتون بگم، تا آخر عمرم معتادش شدم.
وای، چقدر هیجان‌انگیز.
عزیزم...
از طرف خانواده سلطنتی،
و همه کلکسیونرهای تمبر،
ممنون از کار شجاعانه‌ات،
به پاس این کار،
لطفاً این هدیه رو قبول کن.
خیلی لطف دارید آقا.
عجب، تو واقعاً دختر مادرتی.
این یه چیزیه، نه؟
خب؟ بازش نمی‌کنی؟
چه روز طولانی‌ای بود.
فکر کنم صبر کنم.
'از من خواسته شده اینو به شما بدم
با احترام از طرف "لانه".'
'با احترام، جورج آر.'
'پدر شیمی مدرن، آنتوان لاوازیه،
یه بار مشاهده کرد که در طبیعت،
هیچی خلق نمیشه،
هیچی از بین نمیره.
همه چی تغییر میکنه.
فکر آرامش‌بخشیه.
همه چی عوض میشه، درسته.
ولی همه‌مون، تک‌تک‌مون، تا ابد به هم وصلیم.
'فلاویای عزیزم،
اگه داری اینو میخونی،
یعنی من برنگشتم.
نمیتونم بهت بگم چرا باید میرفتم،
ولی میتونم بهت بگم از لحظه‌ای که تو رو تو بغلم گرفتم،
میدونستم که کارای بزرگی میکنی.'
زیرنویس از Sky Access Services www.skyaccessibility.sky