W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از سیروس فخری»
‫از کجا اسم منو می دونستی؟
‫چرا اسم واقعیم رو می دونی؟
‫گفتم کیم سانی.
‫سردت نشده؟ ‫برم کُتت رو بیارم
‫حرفم تموم نشده.
‫موضوع چیه؟
‫محض رضای خدا...
‫چرا؟
‫حالت خوبه؟
‫رنگ و روت پرید.
‫چرا فکر می کنی اونه؟
‫این زن..
‫خواهر منه.
‫یجور زُل زدی که الان پنجره سوراخ میشه.
‫اون تاک.
‫حتی اگه بخوای با اون چشمای ‫ناز بهم نگاه کنی، باز دیره.
‫رئیس ات چجور آدمیه؟
‫فکر کنم فرشته مرگ هم این سوال پرسیده.
‫فکر کنم سوال بعدی اینه: ‫چیا دوست داره؟
‫واضح نیست؟
‫یه خانم زیباست. ‫خوشگله، مگه نه؟
‫من...
‫دنبال این چیزا نیستم.
‫فکر کنم اینم قبلا شنیدم.
‫خدایش تو چته؟
‫چی شده؟
‫دیگه اینطوریام نیست که تاحالا دست یه دختر نگرفته باشی.
‫الان فهمیدم.
‫اول که موبایل نداشتی، ولی الان داری.
‫اسم واقعیت رو هم بهم نگفتی.
‫دستتم که گرفتم فورا واکنش نشون دادی.
‫نکنه متاهلی؟
‫- نه. ‫- پس فقط یه گزینه می مونه.
‫همیشه لباس های مشکی می پوشی.
‫تعجبی نداره رنگ و روت مثل آرد سفیده.
‫واسه سازمان اطلاعات کار می کنی؟
‫نه بابا.
‫پس نکنه فرشته مرگی؟
‫چرا نخندیدی؟ ‫شوخی کردم
‫تا وقتی متاهل یا مامور مخفی نباشی، مشکلی نیست.
‫بریم داخل. ‫هوا سرده.
‫پس تو کی هستی،
‫سانی؟
‫چیزی شده؟
‫هیچی. فقط تشنم شد و هوس یه مرغ سوخاری کردم.
‫شمام بخورین.
‫هی، داداش.
‫چرا اینطوری بهم نگاه می کنی؟
‫تو هم نام یکی از کسایی هستی که می شناختم. ‫واسم جالب بود.
‫اسم واقعیت کیم سانه؟
‫- از کدوم حروف الفبای چینی استفاده می کنی؟ ‫- از الفبای انگلیسی استفاده می کنم.
‫قبلا منو جایی ندیدی؟
‫چند روز پیش جلوی مغازه ام دیدم.
‫باز همینطوری صدام زدی.
‫چرا منو اینطوری صدا می زنی؟
‫پس باید چطوری صدات کنم؟
‫باهاش چه نسبتی داری؟
‫اصلا می دونی اون چیه؟
‫بهم حلقه دادیم.
‫حالا این حلقه ها چه معنی داره؟
‫سوال خوبی بود، اون تاک.
‫این حلقه چه معنی داره؟
‫حالا که حرفش رو پیش کشیدی...
‫میشه اون حلقه رو بهم پَس بدی؟
‫ساعت یک بعد از ظهر، توی همون قهوه خونه که ‫قبلا همدیگه رو می دیدیم، بیا پیشم.
‫الان چی داری میگی؟
‫نکته اول.
‫چهره زن روی طومار با چهره ی سانی
‫در زندگی قبلیش مطابقت داره.
‫نکته دوم.
‫زن روی طومار...
‫این زن...
‫خواهر منه.
‫اون خواهر کیم شینه.
‫پس این سوال پیش میاد.
‫یعنی سانی...
‫تناسخ خواهر کیم شینه؟
‫مطمئن نیستم.
‫دوباره بررسی کنم. ‫نکته اول.
‫وقتی که...
‫اولین بار زن روی طومار رو دیدیم، گریه ام گرفت.
‫نکته دوم.
‫اولین بار که سانی رو دیدم،
‫گریه کردم.
‫پس بازم این سوال پیش میاد.
‫چرا اصلا گریه کردم؟
‫چه حسی بود؟
‫سرگذشت اونا
‫ربطی به خاطرات حذف شده ی من داره؟
‫در مورد هیچکدوم مطمئن نیستم.
‫گفتی مگه قیمت یه مرغ چنده.
‫درباره ی خرید کل مغازه هم بلوف زدی.
‫آخرش بازم فرشته مرگ حساب کرد.
‫خیلی سراسیمه بودم.
‫چطور میشه کل مدت اینقدر سراسیمه باشی؟
‫حتی دست تو جیبت نکردی.
‫درباره ی رابطه ی رئیس من و فرشته مرگ کنجکاو بودی؟
‫نباید ازش می پرسیدی وقتی ‫به تو نگاه می کنه، چی می بینه.
‫مَردها همه سر و ته یه کرباسن.
‫حالا چه گوبلین باشن، چه انسان و چه فرشته مرگ.
‫اینطور نیست که فکر می کنی.
‫دقیقا همونه که فکر می کنم.
‫بهت که گفتم دیگه چیزی رو ازم مخفی نکن.
‫فهمیدم. کل این مدت منتظر بودی ‫تا همینو ازم بشنوی.
‫واسه همین اونجا واسم شغل جور کردی؟
‫چون خانم سانی خوشگله؟
‫فرصت نشد اینو ازت بپرسم، ‫ولی من چطور میتونستم برات کار جور کنم؟
‫چی داری میگی؟
‫من فقط تعداد کارها رو محدود کردم.
‫من کارها رو فقط به رستوران مرغ محدود کردم،
‫تا تلاشتو روی یه کار بذاری.
‫اگه بهت گفتم کار رو بدست میاری، ‫اعتماد به نفست بالا رفت.
‫می دونستم که یکی پتانسیل تو رو می بینه.
‫خوب بلدی مزخرف بگی.
‫- چی بگم؟ ‫- پس هنوز آرزوهام برآورده نشده.
‫یه شغل نیمه وقت و یه شوهر خوب می خواستم.
‫چرا همش شوهر شوهر می کنی؟
‫حتما باید پاهای تاهه رو بشکنم
‫تا باور کنی که من سنمی با اون ندارم؟
‫حتما باید بخاطر تو بزنم یکی رو ناکار کنم
‫تا بفهمی شوهرت یه گوبلین بی اعصابه؟
‫چرا حالا ناراحت میشی؟
‫چیزی نگفتم.
‫حالت خوبه؟
‫گمونم بالاخره
‫منم حالم بهتره.
‫حلقه کجاس؟
‫یه مدت حلقه رو نگه می دارم و بعد بهت پَس میدم.
‫دلیلشم بهم بگو.
‫باید یه تحقیقی در موردش بکنم.
‫ماهیت تحقیقم اجازه نمیده تا جزئیات رو فاش کنم.
‫راستی، ‫چرا این حلقه ی بخصوص رو انتخاب کردی؟
‫بنظر می اومد مال منه.
‫احیانا وقتی دستت کردی،
‫چیزی حس نکردی؟
‫البته که حس کردم.
‫حس کردم که واسه دیدنت باید این حلقه رو انتخاب کنم.
‫مَردی که با یه نگاه بهم اشک ریخت.
‫مَردی که راحت بدست نمیاد.
‫مَردی که واسه یه لحظه دیدنش، باید کلی صبر کنم.
‫ولی اصلا فکرشو نمی کردم اون مَرد حلقه رو ازم بگیره.
‫بیا.
‫مرسی.
‫فورا بهت برمی گردونم.
‫حالا از ماهیت تحقیق تو خبری ندارم،
‫ولی از طرفی دختر ساده لوحی هم نیستم.
‫پس وقتی کارت تموم شد، نتایجشو با منم درمیون بذار.
‫منم یه سهمی توی اون حلقه دارم.
‫من دیگه میرم. ‫بعدظهر باید کار کنم.
‫اینو بهت میگم چون بنظر میاد ‫خودت متوجه نشدی.
‫فکر نمی کنی این لباس واسه غذا پُختن مناسب نیست؟
‫خودتو جمع و جور کن و غذاتو بپز.
‫نتونستی حلقه رو ازش بگیری؟
‫ازش قرض گرفتم.
‫به این میگن «پَس گرفتن» دیگه.
‫قبلا بهش داده بودی.
‫تازه دیروزم دستش رو گرفتی.
‫توی زندگی قبلی باهم دشمن بودید؟
‫از خودت حرف درنیار.
‫مشکل شخصیه.
‫حتی اگه چیزی بفهمم، ‫نمی تونم درباره اش حرف بزنم.
‫قانونه.
‫عجب فرشته مرگ شریفی.
‫چطور آدم شریفی مثل تو می تونه ‫هویت اش رو مخفی کنه؟
‫هر دو توی همین موقعیت بودیم. ‫لازمه اینطوری حرف بزنی؟
‫چطور میگی هر دو توی یه موقعیت بودیم؟
‫عشق ما تقدیرمونه.
‫روی توفو هم اینقدر سس نریز.
‫باشه.
‫اسم خواهر منم کیم سان بود.
‫واسه همین اون شب یکم آشفته شدم.
‫حتی نمی دونی خواهرت تناسخ داشته یا نه.
‫اگه قیافه اش فرق کنه، نمی تونم بشناسم اش.
‫من فقط آینده و بدبختی هاشو می بینم.
‫اگه خواهرت تناسخ داشته و تو اونو دیده باشی چی؟
‫اونوقت چی میشه؟
‫احتمالا چیزی از زندگی قبلیش یادش نمیاد.
‫درسته.
‫فقط می خوام بدونم توی این دنیا در آرامش زندگی می کنه،
‫صحیح و سالمه،
‫کسی هست دوسش داشته باشه...
‫یه همچین چیزایی.
‫خواهرم واقعا دختر زیبایی بود.
‫حالا که حرفش پیش اومده، بیشتر بگو.
‫درباره ی چی؟
‫از زندگیت بگو.
‫چطور زندگی کردی و چطور مُردی.
‫قبلا بهت گفتم. ‫یه ژنرال بودم.
‫من جنگجوی گوریو بودم.
‫- توی میدان نبرد کشته شدی؟ ‫- نه.
‫من با شمشیر کسی که بهش خدمت می کردم، کُشته شدم.
‫از کجا باید شروع کنم؟
‫تاحالا ازش حرف نزده بودم.
‫- لطفا نمک رو بده. ‫- باشه.
‫یه بچه ای بدنیا اومد.
‫پدرش پادشاه بود و قبل اون مُرده بود.
‫مادرش از یه طبقه ی پایین بود
‫و بر اثر بیماری مُرد.
‫برادرش که به سن قانونی رسیده بود، پادشاه شد.
‫هیچکس طرف اون بچه نبود.
‫بجز پارک جونگ هیون، ‫که مربی و معلم اش بود.
‫بعد اینکه با جونگ هیون آشنا شد، ‫اتفاقات عجیبی دور و اطرافش افتاد.
‫برادرزاده اش که وارث تاج و تخت بود، مُرد.
‫و همینطور شاهزاده ای که به قضیه مشکوک شده بود.
‫حتی برادرش، پادشاه هم مُرد.
‫همگی بر اثر یه بیماری ارثی مُردن،
‫ولی اون بچه بعدا متوجه شد،
‫که در اصل همگی مسموم شده بودن.
‫ولیعهد و شاهزاده ها، همگی مُردن.
‫یئو تنها کسی بود که زنده موند.
‫اگه یئو شاه شد،
‫ازش بخواه با خواهرت ازدواج کنه
‫و ازش محافظت کن.
‫مطمئن شو که در مسیر درست قدم برداره.
‫و مطمئن شو که انتخاب های درست کنه
‫مهمتر از اینا،
‫مطمئن شو که نمیره.
‫و بهش بگو که با این کار
‫من مراقبش بودم.
‫و لطفا پادشاهت رو ببخش که مجبورت کرد...
‫همچین کاری بکنی.
‫من...
‫فرمان سلطنتی را می پذیرم.
‫سال ها زندگیش رو صرف کشتن بقیه
‫و به تخت نشوندن یه بچه کرد؟
‫کار پارک جونگ هیون بود؟
‫ولی چرا؟
‫حتی قبل اینکه بتونیم پادشاه مُرده رو دفن کنیم،
‫اون بچه پادشاه شد.
‫اگه من نمی تونم بخاطر مرتبه ام،
‫پادشاه بشم
‫پس پادشاه خودم رو پرورش میدم.
‫دنیا رو به زیر پاهای پادشاهم می ریزم،
‫و پادشاه رو به زیر پای خودم.
‫اینطوری کشور زیر دست من میشه.
‫لطفا زندگی طولانی داشته باش.
‫تاریخ عروسی شما با دستور
‫پادشاه مرحوم تعیین شده.
‫اون خواهر کیم شینه، درسته؟
‫خانواده ی کیم شین با وقار و شخصیتی که دارن،
‫هیچ کَم و کسری در مقایسه با دخترهای دیگه ندارن.
‫پادشاه با خواهر یه جنگجوی پایین مرتبه ازدواج می کنه.
‫حیف شد که پادشاه قبلی
‫دیگه در بین ما نیستن.
‫پادشاه قبلی فرمودن که کیم شین یک مطیع وفاداره،
‫هم رزمی که باهاش در میدان نبرد جنگیده ان،
‫و دوستی که...
‫قابل اعتماد هست.
‫دستورات پادشاه قبلی نقشه ی پارک جونگ هیون...
‫برای تصاحب تاج و تخت رو بهم ریخت.
‫از صبح اصلا ندیدمت،
‫فکر کردم بدون دیدن صورت تو قراره ازدواج کنم.
‫منم ترجیح ام این بود.
‫نمی دونم چرا اومدم تا صورت زشت تو رو ببینم.
‫چقدر به خواهر کوچکت اهمیت میدی.
‫تو روز عروسیم نمی تونستم از این خوشحال تر باشم.
‫ولی برادر،
‫پادشاه چه شکلیه؟
‫چرا به ظاهرش بیشتر از شخصیت اش اهمیت میدی؟
‫نگران نباش.
‫آدم خوشتیپیه.
‫جدی میگی؟
‫من چی؟ ‫امروز خوشگل شدم؟
‫خیلی زشت شدی.
‫پس فکر کنم به چشم پادشاه هم زیبا نیام.
‫فکر کنم برگردم به خونه.
‫پادشاه قبلا تو رو دیده.
‫دیده؟
‫همون مَردی که چشماش از دیدنم برق می زد؟
‫واسه دیدن من اومده.
‫از من چی گفت؟
‫گفت که خیلی زشتی.
‫باید هرزگاهی به خواهر زشتت سر بزنی.
‫برادرت از این جنگ به اون جنگ میره.
‫یادت باشه که همیشه خبرهای خوب نمیاد.
‫می دونم.
‫نگران من نباش.
‫با خوشحالی زندگیم رو می کنم.
‫عالیجناب اومدن.
‫آخه یه آدم سنگدل تو ذهنمه، واسه همین.
‫با این عجله کجا می رفتی؟
‫به دیدن شما می اومدم، عالیجناب.
‫منم پیش شما می اومدم.
‫گمونم خوب شد نیمه ی راه همدیگه رو دیدیم.
‫یه چیز بی ارزش رو...
‫نباید توی دست نگه داشت.
‫اگه محکم بگیریش چون فکر می کنین با ارزشه،
‫اون چیز بی ارزش و با ارزش،
‫باید بمیرن.
‫بوسیله ی همون دست.
‫عالیجناب هنوز جوان هستن.
‫عالیجناب از طرف مادری جزو طبقه ی پایین هستن.
‫همسر عالیجناب هم از طبقه ی پایینه.
‫سه روز پیش وزیراعظم و چند مقام قصر...
‫درباره ی همین موضوع از عالیجناب حرف می زدن.
‫چیزی که میگن درسته.
‫اینم یه دلیل دیگه که عالیجناب ‫باید این موضوع رو انکار کنن.
‫باید بخاطر بی حرمتی به خانواده ی سلطنتی...
‫گردن وزیراعظم رو بزنین تا درس عبرتی باشه برای بقیه.
‫باید نشون بدید که چقدر قدرتمند هستید.
‫لطفا پادشاه رو دودل نکنین.
‫لطفا جلوی چشم عالیجناب رو نگیرید.
‫درست نبود که زندگی وزیراعظم رو بگیرین.
‫بقیه موافقن که تصمیم من درست بود.
‫- اعلیاحضرت تنها کسی هستن که مخالفن. ‫- تو واقعا...
‫من جلوی چشم عالیجناب رو گرفتم؟
‫یا علیاحضرت تصمیم گرفتن که جلوی دیدشون رو بگیرن؟
‫- چطور جرات می کنی! ‫- خودت چطور جرات می کنی!
‫فکر کردی پادشاه قبلی براش کاری کرده؟ ‫من بودم که بزرگش کردم.
‫من مثل پدر یئو هستم.
‫همینطور من بودم...
‫که اونو به تخت پادشاهی رسوندم ‫و بهش قدرت دادم.
‫اشتباه میگم؟
‫تو چیزی نیستی جز خواهر یه شمشیرزن از طبقه ی پایین.
‫باید این هشدارهات رو برای خودت نگه داری.
‫کسی که باید بهش هشدار بدی، من نیستم. ‫بلکه برادرته.
‫برادرت به جنگی فرستاده شده ‫که میدان نبردش تبدیل به قبرش بشه،
‫با اینحال برادرت باز از جنگ پیروز برگشته.
‫به گمونم نقشه ی شومی در سرش مخفی کرده.
‫همه میگن توی یه کشور، دو پادشاه وجود داره.
‫میگن توی یه آسمون، دو خورشید وجود داره.
‫اگه اینا توطئه نیست،
‫پس چیه؟
‫با خشم و نگرانی شمشیر بهت میدم.
‫تا جایی که می تونی بروو اگرم ممکنه،
‫دیگه برنگرد.
‫عالیجناب، منظورتون اینکه...
‫چطور می تونین...
‫گوریو سرزمین شماست.
‫شما دستور دادید از مرزها دفاع کنم، ‫منم همینکارو کردم.
‫دستور دادید دشمنان تون رو بکشم، ‫منم کُشتم شون.
‫خواهرم اینجاس و مَردم هم که...
‫حالا متوجه...
‫نگرانی های یک پادشاه شدی.
‫حالا که تو رو از اندوه خودم آگاه کردم،
‫تو هم خبر مرگت رو بهم برسون.
‫این فرمان سلطنتی منه.
‫لطفا به افسران عمومی سخت نگیرید.
‫و لطفا جنگجویان رو تحقیر نکنید.
‫خواهش می کنم،
‫ژنرال کیم شین که در بخش مرزی سرگردانه
‫دستور بازگشت بدید تا ازتون محافظت کنن.
‫و مهمتر از اینا،
‫لطفا اجازه ندید پارک جونگ هیون نزدیک شما بشه.
‫پس اینطوری شد؟
‫پس از بی ارزشی به طمع رسیدی؟
‫برادرت بهت گفته
‫که تو تنها اُمید خانواده ی بی ارزشت هستی؟
‫عالیجناب.
‫پادشاه از مَردم اش محافظت می کنه.
‫چطور یه نفر به تنهایی می تونه از پادشاه محافظت کنه؟
‫اصلا می دونی این درخواستت چه معنی میده؟
‫برادرت،
‫مدام از جنگ هایی که هیچ اُمیدی بهش نیست، زنده برمی گرده.
‫داره برای مَردم به قهرمان تبدیل میشه.
‫بهش هشدار دادم که برنگرده،
‫ولی همچنان با پیروزی هاش منو بی لیاقت نشون میده.
‫از کجا بدونم که برادرت با اون شمشیر
‫ازم محافظت می کنه یا منو می کشه؟
‫عالیجناب...
‫قهرمان مَردم نباید کَس دیگه ای جز من باشه.
‫برای همین این عمل خیانت محسوب میشه.
‫عالیجناب...
‫بخاطر به قدرت رسیدن یک جنگجوی ناچیز،
‫مقامات دیگه تاثیری در ممکلت ندارن.
‫قدرت خانواده ی سلطنتی هم به تار مویی بنده.
‫بخاطر تخلفات ژنرال کیم شین،
‫گردن اش رو بزنین
‫و بزرگی خود را نشان دهید.
‫پارک جونگ هیون بالاخره
‫اسم کیم شین رو آورد.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫این...
‫آخرین باری بود که خواهرم رو دیدم.
‫اون خواهر یه جنگجو بود،
‫و وقار یه ملکه رو داشت.
‫مسیر رسیدن به پادشاه طولانی بود.
‫هیچوقت نتونستم نزدیکش بشم.
‫می دونستم که نمی تونم نزدیکش بشم.
‫اینو می دونستم،
‫ولی فقط باید جلو می رفتم.
‫این آخرین نبرد من بود.
‫باید اونجا می مُردم.
‫چرا؟
‫بعد از نافرمانی به دستور سلطنتی برگشتم.
‫حسادت و ترس شاه جوان رو دست کَم گرفتم.
‫نمی تونستم درخواست
‫آخرین پادشاه مرحوم برای محافظت از یئو رو نادیده بگیرم.
‫باید جون بی گناهان رو نجات می دادم.
‫مهم تر از اینا،
‫خواهرم با جونش از اون احمق محافظت می کرد.
‫با کسی که هیچ خاطره ای از زندگی قبلیش نداره، ‫زیادی حرف زدم.
‫غذا هم سرد شد.
‫یه چیزه دیگه هم می خوام ازت بپرسم.
‫تو قبلا...
‫حلقه ای مثل این دیدی؟
‫واسه من که اینو ندزدیدی، نه؟
‫دوست ندارم بخاطر من توی دردسر بیفتی.
‫تمرکز کن. با دقت نگاش کن.
‫اینو قبلا ندیدی؟
‫احیانا،
‫فکر می کنی که تو خواهر منی؟
‫واسه همین از گذشته ی من پرسیدی، نه؟
‫بنداز توی دستت. ‫بذار ببینیم چی میشه.
‫نزدیک نیا. ‫نیا دیگه.
‫سان، الان کسی هست که دوستت داشته باشه؟
‫متاسفم که مزاحم لحظات باشکوه تون شدم...
‫- فکر بد نکن. ‫- باید یه جایی برم.
‫کجا میری؟ ‫می خوام منم باهات بیام.
‫الان دیگه ما یه زوجیم.
‫آره. هردوتون برید.
‫می خوام تنها باشم.
‫خواهرم هم دوست داشت تنها بمونه.
‫برو بیرون! ‫همین الان.
‫جونگ هیون گفت با یه دسته گل به دیدنش برم.
‫گفت توی پاجوـه.
‫خوشحالم که حداقل از کانادا نزدیک تره.
‫گُل بهت میاد.
‫هر نوع گُلی.
‫تو واقعا مَرد ایده آل منی.
‫هر لحظه و هر ساعت.
‫واقعا شخصیت خوبی داری.
‫کارهات تماما درسته.
‫اشتباهی ازم سر زده؟
‫- نه ‫- پس تو کار اشتباهی کردی؟
‫نه.
‫پس قضیه این حرفای یهویی چیه؟
‫دلداری و روحیه دادن؟
‫یه همچین چیزی.
‫دقیق بگو از چه نظر ایده آلم؟
‫قوی و زیبایی.
‫ایناهاش.
‫[گو جونگ هیون]
‫اومدم.
‫مامان؟
‫فکر کنم...
‫مامان منه.
‫واقعا مامان منه.
‫آقا، در باز کن!
‫بریم به کتابخونه! ‫زودباش.
‫مراقب باش. ‫ممکنه بیفتی.
‫شما دوست مامانم بودید، درسته؟
‫دوست بودید؟
‫مامانم رو می شناسی؟
‫شما جی یون هوی رو می شناسین؟
‫فکر می کنی چرا کنارت بودم؟
‫چون تو دختر یون هوی هستی.
‫اون قدیما با اتو لمینیت می کردیم.
‫یون هوی خیلی بهم کمک می کرد.
‫توی دبیرستان بهمدیگه قول دادیم
‫که به بچه های همدیگه لباس های خوشگل کادو بدیم.
‫نمی تونستم به این قولم عمل کنم، ‫ولی از پولش محافظت کردم.
‫بازش کن.
‫پسوردش 486 هست.
‫اینا دفترچه های پس انداز...
‫درسته.
‫اینا همونایی هستن که مدام از ‫خونه ی خاله ات ناپدید میشدن.
‫اینا پول بیمه ی یون هوی هستن.
‫بالایی جدیدترینشونه.
‫از اون پول واسه شهریه دانشگاهت استفاده کن.
‫قبول شدنت رو هم تبریک میگم.
‫واسه همین...
‫نمی تونستی این دنیا رو ترک کنی؟
‫بخاطر من بود؟
‫وقتی توی دنیا سرگردون بودم،
‫دیدن بزرگ شدنت برام جالب بود.
‫الان دیگه میرم که با یون هوی یه گپی بزنم.
‫داری میری؟
‫الان؟
‫میرم و همه چی رو به مادرت میگم.
‫میگم که دخترش
‫چه دختر شیرینی شده.
‫میگم که دانش آموز خوبیه
‫و تازه توی یه دانشگاه خوب قبول شده.
‫خب...
‫خدانگه دار.
‫به این زودی؟
‫ممنونم.
‫برای همه چی ممنونم.
‫وقتی که
‫اونجا مادرم رو دیدی،
‫بازم دوستش بمون.
‫خداحافظ.
‫خدانگه دار.
‫بدرود، جونگ هیون.
‫مامان.
‫چه دوست خوبی داشتی.
‫راستش نه،
‫دوست من بود.
‫ممنون تمام کارهایی که برام کردی، هستم.
‫کیک برنجی، مهمونی،
‫شال،
‫و جونگ هیون.
‫برای همه چی ممنونم.
‫همینطور تو.
‫ممنون که در رو باز کردی.
‫من همچین آدم بزرگی هستم دیگه.
‫داری مسخره ام می کنی؟
‫اوه، بارون.
‫این اواخر باران نباریده.
‫دارم خودمو کنترل می کنم که یوقت ناسا ‫نیاد و منو ببره.
‫ناسا؟
‫پارسال دوست، امسال آشنا.
‫یه ذره هم عوض نشدید.
‫و هنوزم بی ادب هستین.
‫- آقای یو. ‫- عذر می خوام.
‫همونطور که فهمیدین، ‫من آدم پیچیده ای هستم.
‫می خوام ازتون خواهشی بکنم.
‫البته.
‫این پول بیمه اس.
‫مادری قبل از فوتش، اینو برای بچه اش گذاشته.
‫سپتامبر سال بعد اون بچه بیست ساله میشه.
‫از اونجا که خاله اش قیم قانونی اونه،
‫نمیشه بدون رضایت اون پول رو برداشت.
‫[خانواده جی اون تاک] ‫[جی یون ساک]
‫پول بیمه باید یجوری به صاحب اش برگردونده بشه.
‫البته از راه قانونی.
‫لازم نیست نگران باشید. ‫من ترتیب قضیه رو میدم.
‫من دیگه میرم.
‫یه چیز دیگه.
‫بله؟
‫ممنون که اینقدر خوب بار اومدی.
‫من سپاسگزارم.
‫بخاطر همه چیز.
‫خواهرم مُرده بود. ‫بچه اش کوچک بود.
‫پول بیمه پرداخت شد.
‫ولی اگه بدهکار بودم، نمی تونستم قیم قانونیش بشم.
‫پس چیکار کردم؟ ‫تنها یه انتخاب داشتم.
‫با پول بیمه تمام بدهی هام رو پرداخت کردم ‫تا بتونم قیم اون بشم.
‫بعدش، باز پول بیمه رو دریافت کردم.
‫ولی نتونستم پول رو به حساب خودم واریز کنم.
‫واسه این بود که برای پرداخت بدهیت، وام خصوصی گرفته بودی.
‫درسته.
‫واسه همین تمام پول ها رو توی حساب اون تاک ریختم،
‫ولی اون دفترچه های لعنتی مدام غیب شون زد.
‫چقدر خوشحال میشم دوباره دستم به اون ‫دفترچه ها برسه.
‫متوجه حرفم شدی؟
‫[ذخیره صدای ضبط شده]
‫قانون واضح و بلند متوجه حرفت شد.
‫الان اعتراف کردی که سعی در دزدیدن پول بیمه کردی.
‫تو کی هستی؟
‫می خوای چیکار کنی؟ ‫سعی کردم چیکار کنم؟
‫من عاشق اون تاک هستم. ‫باهاش مثل...
‫شمعی که بخواد خاموش بشه یا شنی ‫که بخواد بریزه، رفتار کردم.
‫اینقدر داستان نباف. ‫دوتا گزینه داری.
‫یک، مثل آدم تمام چیزهایی که ‫از اون تاک گرفتی رو بهش برمی گردونی،
‫و از زندان بیرون میای.
‫دو، با شکایت بهزیستی اوضاع پیچیده تر میشه
‫و چند سالی به محکومیتت اضافه میشه.
‫شماره یک یا دو؟ ‫کدومو انتخاب می کنی؟
‫با آدم اشتباهی درافتادی.
‫من آدم های خیلی خطرناکی رو می شناسم.
‫گمونم این تویی که با آدم اشتباهی درافتادی.
‫من خیلی بهتر از تو اون آدما رو می شناسم.
‫دستور ارباب کیم رو انجام دادی؟
‫بله.
‫و همینطور طبق خواسته ی شما ‫قضیه دوک هوا رو حل کردم.
‫یه میز، یه صندل.
‫درست مثل یه کارمند جدید، از فردا ‫پایه های کار رو یاد می گیره.
‫خوبه.
‫آقای یو؟
‫بله، یو دوک هوا هستم.
‫تحت تاثیر چیدمان اینجا قرار گرفتم.
‫برگرد سر کارت.
‫اینا بروشورهای محصولاته.
‫تا فردا جزئیات شون رو حفظ کن.
‫وای، داره میره بالا. ‫وای اومد پایین.
‫حتی اینطوری میشه.
‫- هنوز اینجایی. ‫- آقای یو.
‫خانم جانگ ایل هونگ.
‫وقتی بشنوی واقعا کی هستم، ‫هوش از سرت میپره.
‫من اون بالا بالاها بدنیا اومدم، ‫ولی تصمیم گرفتم از پایه شروع کنم.
‫می دونم که شما نوه ی رئیس هستین.
‫دستور دارم دقیقا مثل بقیه بهتون آموزش بدم.
‫فهمیدم. اگه اینو یه روزه حفظ کنم،
‫بدجور شوکه میشین.
‫قربان، چطور می تونم کمک تون کنم؟
‫دنبال کلاهم اومدم.
‫اوه، اون کلاه رو میگی؟ ‫عجب جنس مرغوبی داره.
‫ساخت ایتالیاس؟
‫توی بهشت ساختمش.
‫گرفتم.
‫به استفاده از پارچه های باکیفیت معروفن. ‫یه لحظه.
‫چرا اینجا یهو اینقدر سرد شد؟
‫[سانی نه - سان هی]
‫- الو؟ ‫- هنوزم داری تحقیق می کنی؟
‫تنبلی نکردم، ‫آره، هنوز دارم روش کار می کنم.
‫باید کار خیلی پیچیده ای باشه.
‫چیکار می کردی؟
‫داشتم به این فکر می کردم که ‫باز دستت رو بگیرم یا نه.
‫دیوونه.
‫چرا امروز که یه روز جوان ترم، دستامو نمی گیری؟
‫امروز؟
‫دارم بیرون میرم.
‫دیگه باهام تماس نگیر.
‫امروزه؟
‫- چی؟ ‫- میشه اینو نپوشی؟
‫چرا؟ ‫بهم نمیاد؟
‫نه.
‫فقط می خواستم بینم توصیه ی من ‫می تونه تغییری در روز تو بوجود بیاره یا نه؟
‫یه کفش راحت بپوش. ‫قراره پیاده روی طولانی داشته باشی.
‫و درضمن بهت نمیاد.
‫یادت نره لباس ها رو پهن کنی.
‫اصلا تو کارهای خونه کمک نمی کنه.
‫ای دختره خوش شانس.
‫من بیچاره تک و تنها توی خونه ‫مرغ سوخاری می خورم
‫درحالی که تو واسه خودت شوهر پیدا کردی.
‫اونم آخرین روزای سال.
‫خوش به حالت.
‫برای قرار امروز
‫باید از رنگ های شاد استفاده کنم.
‫چطور شدم؟
‫خیلی خوشگل شدی.
‫نمی خوام حس کنه یه سال پیرتر شدم.
‫متاسفم که دیر کردم.
‫توی شلوغی یکم راه رفتن برام سخته.
‫قبل اینکه یه سال بزرگ تر بشم خودتو رسوندی.
‫- میشه به غرفه ی بوسینگاک بریم؟ ‫- قبل رفتن،
‫میشه دستاتو بگیرم؟
‫همین الان؟ ‫همینطور یهویی؟
‫اونقدر کنجکاوم که نمی تونم صبر کنم.
‫احساسات آدما هم قابل پیش بینی نیست. ‫می خوام یکم برات سخت بگیرم.
‫می خوای دستای منو بگیری؟
‫بله.
‫منم می خوام.
‫منم می خوام دستای تو رو بگیرم، وو بین.
‫ولی حداقل باید بدونم،
‫که دارم دستای چه کسی رو می گیرم.
‫هنوز به سوال من جواب ندادی.
‫دقیقا کی هستی، وو بین؟
‫نگفتی از کجا اسم واقعی منو می دونی.
‫حالا بخاطر خوش قیافه بودنت، ‫تا آخر امسال فرصت میدم طفره بری.
‫تا دو ساعت دیگه سال جدید تحویل میشه.
‫درخواست زیادی بود؟
‫عذر می خوام.
‫باشه.
‫پس باید رابطه مون رو تموم کنیم؟
‫مرسی که منو از ماشین ها دور نگه داشتی،
‫و از دیدن حل مسائل ریاضی با خودکار هم لذت بردم.
‫همه اش خوب بود،
‫ولی دیگه نمی تونم اینکارو بکنم.
‫فرض می کنم تو باهام قطع رابطه کردی.
‫از الان دیگه باهام تماس نگیر.
‫حتی اگه به طور تصادفی بهم خوردیم، ‫بهم سلام نده.
‫آقا.
‫بیا تو.
‫چیه؟ ‫خوابیده بودم.
‫- اینطوری؟ ‫- آره.
‫من اینطوری می خوابم. مگه چیه؟
‫هیچی. ‫حالا خوب گوش بده.
‫به چی؟
‫ساعت از نیمه شب گذشت. ‫سال جدید تحویل شد.
‫الان دیگه بزرگسال شدم.
‫خب که چی؟ ‫چرا کُت پوشیدی؟
‫برنامه دارم. دارم بیرون میرم. ‫دیگه الان یه بزرگسالم.
‫چی؟
‫این وقت شب برنامه چیه دیگه؟ ‫مگه تو...
‫با تو میرم.
‫واسه همین با لباس منتظر بودم دیگه.
‫خیلی بی عقلی. ‫یعنی حتما باید بگم تا متوجه بشی؟
‫آره. از الان دیگه باید بگی. ‫اینقدرم دیگه بهم استرس وارد نکن.
‫می خوای بریم بیرون؟
‫- می خوای چیکار کنی؟ ‫- کاری که می خوام رو قبول می کنی؟
‫هرچی که باشه، ‫با کمال میل انجام میدم.
‫آقا، می خوام سوار اون چرخ فلکه بشم. ‫بریم شهربازی.
‫بعد روی چرخ فلک پفک و نوشابه و جگر مرغ بخوریم.
‫بنظرم رومانتیک بشه.
‫چیه؟
‫بریم دیگه. ‫دیر نشه.
‫ناراحتی؟
‫شانس منه دیگه.
‫فردا بریم.
‫میشه فردا زودتر بریم؟
‫هروقت تو بگی میریم.
‫اگه تو می خوای سوار چرخ و فلک بشی، ‫فردا یکم زودتر میریم و سوار میشیم.
‫پس غذاتو بخور.
‫بخور که گشنه نخوابی.
‫دارم سیر میشم.....
‫شوخی کردم.
‫هنوز جا دارم.
‫انگار خوش می گذره.
‫این صحنه کلیشه دیگه چیه؟
‫تو استخدام شون کردی؟
‫نه، دقیقا. ‫ولی از قبل یه آشنایی باهم داریم.
‫می دونستم این طرفا زندگی می کنی.
‫همه جا رو دنبالت گشتم.
‫خودشه. ‫همون عوضی که اینکارو باهام کرد.
‫تو دستم رو اینطور شکوندی،
‫و الانم راحت نشستی غذا می خوری؟
‫دخلت اومده.
‫امروز؟ ‫واقعا؟
‫هرچی در من می بینی رو توضیح بده.
‫چی داری زر می زنی؟
‫الان یکم سرگرمت می کنم.
‫از غذا لذت ببر، فقط غذای منو نخور.
‫الان برمی گردم.
‫دعوامون بیرون باشه.
‫بیاین بیرون.
‫کجا رفت؟
‫گفتم که یکم عجیبه.
‫بریم.
‫خدای من. نزنن لت و پاره اش کنن؟
‫این لات های ولگرد این طرفا معروفن.
‫طوری نمیشه ‫اهل کتک خوردن نیست.
‫لطفا یه نوشابه دیگه بیارین.
‫چطوره مثل قدیم دوئل کنیم؟
‫آخه قبلا جنگجو بودم.
‫عوضی، الان از کار بیکار شدم.
‫- همش به لطف توئه. ‫- عجب زندگی تاسف باری داری.
‫با همه تون هستم.
‫واسه همین امروز بهتون رحم نمی کنم.
‫قراره بد دردت بگیره. ‫اگه تونستی اینم تحمل کن.
‫باز داری چرت پرت میگی؟
‫هی، بکشیدش.
‫ترکیدم.
‫هنوزم جا داری بخوری؟
‫تازه اشتهام باز شد.
‫چراغ های کَم نور،
‫یه غذای ساده،
‫یه نوشابه،
‫و یه دعوای قهرمانانه.
‫اصلا تمام چیزهای عاشقانه دور ورت ریخته.
‫فقط اگه یه چیز دیگه ام بود، ‫دیگه بی نقص میشد.
‫چی؟
‫یه هدیه.
‫- چی؟ ‫- خیلی وقته هیچ هدیه ای بهم ندادی.
‫دیگه دم سال تحویل باید بدی.
‫مگه یادت رفته من عروس گوبلین هستم؟
‫روی من جواب نمیده.
‫به عبارت دیگه، نمی تونی بپیچونی.
‫نمی خواستم بپیچونم.
‫همون بار اولم کار آسونی نبود.
‫من باهاش قطع رابطه کردم؟
‫یا اون با من قطع رابطه کرد؟
‫چیکار می کنی، روح سرگردان؟
‫آره، چیکار می کنی؟
‫صبح بخیر.
‫سال جدیده،
‫و از اونجا که بخاطر خیلی چیزا ‫مدیون شما دو نفر هستم،
‫داشتم سوپ کیک برنجی درست می کردم.
‫ژله گندم سیاه هم درست کردم.
‫چه راه خوبی برای شروع سال جدیده.
‫از پیست اسکی حقوقم رو گرفتم،
‫واسه همین یکم گوشت هم خریدم.
‫لطفا برای من گوشت نذار.
‫باشه.
‫حس می کنم انگار همین دیروز بود
‫که از درون مِه هردوتون مثل مدل ها ‫به سمت من اومدین.
‫باورم نمیشه به این زودی سال جدید رسید.
‫اون شب فوق العاده باحال شده بودین.
‫ترسیده بودم،
‫ولی شما خیلی خوشتیپ شده بودید.
‫یه چند دقیقه صبر کنین.
‫پیازچه. ‫یادم رفت پیازچه بخرم.
‫بدون پیازچه نمیشه سوپ کیک برنجی پُخت.
‫پیازچه خیلی مهمه.
‫- بریم بخریم؟ ‫- بریم.
‫احمق ها! ‫برید کنار!
‫از پیاده رو برید دیگه!
‫فکر کنم با درخواست استفاده از پیاده رو،
‫برامون سال خوبی رو آرزو کرد.
‫ممنون بابت دعای خوبت.
‫پس منم کاری باهات ندارم.
‫سال نو مبارک.
‫آخه ما خیلی باحالیم.
‫چه مَرد نازنینی.
‫هنوزم همچین آدمای نازنینی پیدا میشن.
‫چه زیبا بود.
‫لذت شو ببرید.
‫برای لذت بُردن باید طعم داشته باشه.
‫من آشپز خوبی هستم.
‫بازم سال نو مبارک.
‫همچنین. ‫سال نوی تو هم مبارک.
‫من و سانی دعوامون شد.
‫موقع دعوا چی گفت؟
‫«فرض می کنم تو باهام قطع رابطه کردی.»
‫این یعنی،
‫تو باعث دعوا شدی و اول باید بهم زنگ بزنی.
‫پرسید کی هستم.
‫سخت شد.
‫ولی از اونجا که کلمه «فرشته مرگ» یکم ترسناکه،
‫چطوره فقط بگی فرشته هستم؟
‫دروغم نگفتی.
‫ناراحت نباش.
‫موفق باشی.
‫این چیزا باعث میشه بزرگ بشیم دیگه.
‫فقط سی صد سالته. ‫راه درازی پیش رو داری.
‫چیزی نیست.
‫- چیه؟ ‫- تو خبر داشتی؟
‫اگه بخوای به جواب برسی،
‫باید به کسی که جواب رو داره نزدیک بشی.
‫چی داری میگی؟
‫چیکار می کنی؟ ‫ولم کن.
‫همونطور که انتظار داشتم، ‫چیزی درباره ی تو نمی تونم ببینم.
‫- فقط گرما حس کردم. ‫- انگشت هام شکست بابا.
‫- با دستم چیکار کردی؟ ‫- ممنون برای سوپ.
‫دستم. ‫پس دستم رو می خوای چیکار کنی؟
‫وای دستم. ‫دستم قطع شد.
‫الان دیگه خوب شد.
‫دیگه بهتر شد. ‫نگران نباش.
‫پس دیگه مثل بچه ها رفتار نکن، باشه؟
‫چرا از این طرف میریم؟ ‫سوپرمارکت پس چی شد؟
‫سیب زمینی تنوری!
‫تا حالا سیب زمینی تنوری نخوردم.
‫قسم می خورم. ‫بار اولمه.
‫فکر نکنم بار اولت باشه.
‫فکر کنم اولین بارته طوری رفتار می کنی ‫که تاحالا سیب زمینی تنوری نخوردی.
‫خدای من. واقعا که عصر، عصر ارتباطاته. ‫چه دنیای کوچکی.
‫عجب تصادفی.
‫چیکار می کنی؟ ‫همش تصادفیه
‫نمی خواین بهم سلام بدید؟
‫تصمیم گرفتیم حتی اگه تصادفی ‫همدیگه رو دیدیم، سلامم ندیم.
‫جدی؟
‫امروز شما دوتا رسما
‫شبیه سفیده و زرد تخم مرغ شدین.
‫مثل نیمرو شدین.
‫متاسفم.
‫پس شبیه جوانه ی لوبیا هستین.
‫تو ساقه ای
‫و اون سرش.
‫می دونم که از ساقه خوشت میاد.
‫همه نقشه هام بخاطر تو خراب شد.
‫- آخه لباس هاشون... ‫- متاسفم.
‫نباید اینم درگیر نقشه ام می کردم.
‫فراموش کنین.
‫حداقل باز دیدمش.
‫درضمن، چرا وقتی پول نداری،
‫همش اصرار داشتی که همه رو مهمون کنی؟
‫چطور میشه شما دو تا 5 هزار وان نداشته باشین؟
‫رازه.
‫رئیس ام پول غذا رو داد. ‫چه آبروریزی کردی؟
‫دیگه فکر اینجاشو نکرده بودم.
‫دفعه ی بعد مطمئن میشم که پول نقد...
‫فراموشش کن.
‫امروز کارمون به جایی نرسید
‫و ماموریت هم بخاطر تو شکست خورد.
‫نه. ماموریت شکست خورد، ‫ولی یه چیزی درعوض بدست آوردیم.
‫هی.
‫میرم سر کار.
‫امروز جوری لباس پوشیدم
‫که شبیه فرشته بشم.
‫همش تقصیر توئه.
‫باور نکردنیه.
‫لطفا اینجا بیاین.
‫من شبیه اهالی اینجام؟ ‫شبیه مهاجرهای غیرقانونی نیستم؟
‫شبیه اونایی نیستم که باور اولشونه اینجا میان، نه؟
‫قشنگه...
‫آخرشم اونو خرید
‫تا شوهر آینده اش رو ببینه؟
‫منم که باید اونو براش بخرم.
‫گفت من باهاش قطع رابطه کردم،
‫ولی یه حسی میگه اون باهام قطع رابطه کرد.
‫متوجه نمیشم.
‫مدت زمانی که طول می کشه تا ‫جدایی برای آدم راحت بشه،
‫بسته به هر شخص متفاوته.
‫بجای اینکه روی ازدست دادنش تمرکز کنی،
‫باید روی چیزی تمرکز کنی که حال دلتو بهتر می کنه.
‫تمرکز کنم.
‫ممنون برای نصیحتت.
‫چای سرد نشه.
‫باعث میشه خاطرات این دنیا رو فراموش کنین.
‫اینجا کل تحصیلاتم به باد رفت.
‫چرا جوونیم رو هدر دادم تا دکتر بشم؟
‫تو آخرین بیمار منی.
‫ممنون برای وقتی که گذاشتین.
‫اومدم، قربان.
‫تازه برگشتین؟
‫باید یه چیزی می خریدم.
‫مشتاق دیدار بودم و نتونستم بخوابم.
‫گفتم شاید بتونیم باهم یکم گو بازی کنیم.
‫باید یه تاریخی تعیین کنیم
‫تا یکی بیاد این جا شمعی ها و ظروف نقره رو تمیز کنه.
‫خودم یه روز تمیزشون می کنم. ‫نگران نباشید.
‫پس بریم گو رو شروع کنیم؟
‫جوونیات من بهت این بازی رو یاد دادم.
‫ولی این روزا همش شکستم میدی.
‫چون یجور بازی می کنم که انگار بار آخرمه.
‫فکر کردی من اینطور بازی نمی کنم؟
‫اسب جنگی بود، قربان.
‫بهتون آسون نمی گیرم.
‫بذارید ببینم...
‫تو یه زندگی ابدی داری،
‫و شاهد مرگ تمام عزیزانت خواهی بود.
‫حتی یه مرگ هم از یادت نمیره.
‫قراره جای مهمی برید، قربان؟
‫آره. گمونم.
‫وسط روز اخم هات تو همه.
‫چون حال و حوصله ندارم.
‫اتفاقی افتاده؟
‫بزودی یه اسم بهت میرسه.
‫اون تاک؟
‫نه.
‫رئیس یو.
‫گفتی که..
‫رئیس یو؟
‫هیچ منفعتی نداره کسی از زمان مرگ اش خبردار بشه.
‫دوک هوا چی؟
‫اگه بدونه، بهتره.
‫باید بهش بگی تا برای بعد پشیمونی نداشته باشه.
‫درمقابل مرگ هرچیز یشیمانیه.
‫رئیس یو از تو پرسید.
‫گفت حال دوستت چطوره.
‫حتما خودشم فهمیده.
‫چیو فهمیده؟ ‫اینکه باز تنها موندی؟
‫- به سانی زنگ زدی؟ ‫- نتونستم...
‫اگه زنگ بزنم،
‫باید همه چی رو بهش بگم.
‫اصلا از قیافت معلومه فرشته مرگی.
‫یعنی اینقدر مغزش کار نمی کنه؟
‫همش همین؟
‫- چی؟ ‫- حسی که از سانی می گیری.
‫بازم هست.
‫- واقعا؟ ‫- بنظرم لیاقت اون اسم رو نداره.
‫اون اسم خواهر من بود.
‫خوشحالم دیگه باهم نیستین.
‫هر بار که بهش برمی خوردم، اذیت میشدم.
‫اصلا هم حس خوبی به آدم نمیده.
‫بهتره که...
‫پُشت سرش اینقدر بد نگی.
‫داری طرف اونو می گیری؟
‫یه چیزی هست که بهت نگفتم.
‫درباره ی گذشته ی اونه.
‫- گفتی که رازه. ‫- فکر کنم...
‫فکر کنم اون تناسخ خواهرته.
‫مطمئنی خودت تناسخ نیستی و سانیه؟
‫چهره ی سانی در زندگی قبلیش،
‫با چهره ی زن روی طومار...
‫مطابقت داره.
‫مطمئنی؟
‫چی دیدی؟
‫زنی که دیدم
‫وسط قصر ایستاده بود.
‫لباس سفیدی به تن داشت و بنظر اشرافی بود.
‫یه تیر به قلب اش خورد
‫و روی زمین افتاد.
‫خودم که تمام اینا رو بهت گفتم.
‫شاید رنگ لباسش رو نگفته باشم،
‫یا اون تیر پیکان...
‫که بنظر میاد اشاره ای بهش نکرده باشم.
‫دیگه چی؟ ‫چیز دیگه ای هم دیدی؟
‫داخل یه کالکسه بود ‫و سرشو از پنجره بیرون آورد
‫و به یکی لبخند زد.
‫با خنده پرسید،
‫- امروز... ‫- امروز خوشگل شدم؟
‫صدایی شنیدم که جوابش رو داد.
‫- خیلی... ‫- خیلی زشت شدی.
‫اون...
‫واقعا خواهرته؟
‫آره.
‫هر لحظه ای که باهات سپری کردم، فوق العاده بود.
‫چه روزهایی که هوا خوب بود،
‫چه روزهایی که هوا بد بود،
‫چه روزهایی که هوا نه خوب بود و نه بد،
‫تمام اون روزها فوق العاده بود.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از سیروس فخری»