‫ستاره‌ها از بین رفتن.
‫سیاره‌ها ناپدید شدن.
‫به‌زور اون‌قدری ازمون مونده بود ‫که بتونیم روی این پایان اسم بذاریم...
‫خلسه‌ی خاموش.
‫دارم یه تناقض می‌بینم توی...
‫نه، کاملاً توی محدوده‌ی قابل‌قبوله.
‫مأموریت رو ادامه می‌دیم.
‫آذوقه داره ته می‌کشه.
‫زیرساخت‌ها دارن فرو می‌ریزن.
‫برای بازسازی خیلی کمیم، ‫برای سیر شدن خیلی زیاد.
‫بشریت داره رو به زوال میره.
‫ولی ناامید نشین پسرای من.
‫الان بهتون میگم که ‫این قمرها فراتر از چیزی‌ان
‫که به چشم میان.
‫ائتلاف...
‫اونا، تکنولوژیشون و آدم‌هاشون رو ‫قایم می‌کنن.
‫بهتون نمیگن چی پیدا کردن، ‫ولی من میگم.
‫یه قمر از بقیه جداست.
‫و در تاریکی اون قمر...
‫یه اقیانوس از خون هست.
‫فرود رو شروع می‌کنیم.
‫زمان‌سنج مأموریت شروع شد.
‫اکتشاف ای‌تی-۵ در جریانه.
‫اون پایین اوضاع چطوره، زندانی؟
‫حاضری واسه تنوع هم که شده ‫یه کار مفید بکنی؟
‫آره.
‫بیا تمومش کنیم.
‫دریافت شد.
‫عمق گشت‌زنی در حدود دو دقیقه.
‫منتظر باش.
‫دارم روی دستگاه‌ها ‫یه سری نوسانات ولتاژی می‌بینم،
‫پس حواست به جرقه یا شعله
‫یا هر چیز دیگه‌ای توی این مایه‌ها باشه.
‫شعله؟ ‫چرا باید شعله باشه؟
‫نمی‌دونم. واسه همین بهت اخطار دادم.
‫این لعنتی رو تست کردین، مگه نه؟
‫این همون تسته.
‫ولی تا جایی که می‌شد ‫در محفظه‌ت رو محکم جوش دادیم،
‫و این سفینه هم مثل تانک می‌مونه.
‫فقط تا وقتی اون پایینی ‫حواست به عمقت باشه.
‫پستی و بلندی‌ها ‫می‌تونن غیرقابل‌پیش‌بینی باشن،
‫پس حواست باشه که خیلی پایین و
‫توی محدوده‌ی قرمز نری.
‫می‌تونه فشار رو تحمل کنه، ‫ولی یه حدی داره.
‫هی، کاپیتان،
‫این... این بدنه داره حسش می‌کنه، اون شیشه.
‫باشه. محافظ دریچه رو می‌بندیم.
‫هی، دقیقاً می‌خواین چی پیدا کنم؟
‫بهم نگفتین چیه.
‫نمی‌دونیم. ‫تو اولین نفری هستی که رفتی پایین.
‫تنها چیزی که داریم اسکن‌های سطحی‌ان.
‫واسه همینه که اونجایی...
‫خب، یکی از دلیلاش اینه.
‫می‌دونی، اون شیشه رو ‫از ایستگاه فیلامنت نجات دادیم.
‫یه خط هم روش نیفتاده.
‫می‌دونم، خب؟ ‫خیلی شانس آوردیم.
‫جالبه چطور یه چیزایی ‫جون سالم به در می‌برن و بقیه نه.
‫[بسته نگه دارید]
‫داریم به حداکثر عمق می‌رسیم.
‫۳۰ ثانیه.
‫هی...
‫هی، اینو می‌شنوین؟
‫الو؟ هی.
‫هی، گفتین توی قرمز نرم!
‫رفتیم توی قرمز!
‫برو سمت مختصات روی نقشه
‫و طبق دستور، فهرست‌برداری کن،
‫و ما هم مجازاتت رو تموم‌شده می‌دونیم.
‫مراقب باش.
‫- خوبه... ‫- هی! هی!
‫شوخی می‌کنی دیگه.
‫شوخی می‌کنی.
‫باشه.
‫لعنت به من.
‫[دفترچه راهنمای اپراتور] ‫[اس‌ام-۱۳]
‫۵۰.
‫[دوربین]
‫دوربین.
‫این به درد می‌خوره.
‫خیلی‌خب. یکیش تموم...
‫پنج تای دیگه مونده.
‫اکسیژن.
‫[اکسیژن]
‫خیلی پرته.
‫اصلاً روی نقشه نیست.
‫شاید...
‫هی...
‫اگه چیزی پیدا کردم ‫که روی نقشه نبود، چیکار کنم؟
‫الکی که وانمود نمی‌کنی صدامو نمی‌شنوی، نه؟
‫چرا این پایین این‌قدر گرمه؟
‫چه مرگشه؟
‫وضعیتت...
‫صدامو می‌شنوی؟ ‫وضعیتت چطوره؟
‫آره، اینجام.
‫سفینه آسیب دیده. افتادی؟
‫نمی‌دونم.
‫تو بودی؟
‫بدنه آسیب دیده...
‫نمی‌دونم. دیده؟!
‫بهم نگفته بودین ‫این پایین چیزی هم هست!
‫باشه، آروم باش.
‫فقط بگو مشکلی واسه سفینه پیش اومده یا نه.
‫باید بدونیم سفینه آسیب دیده یا نه
‫قبل از اینکه دوباره بفرستیمت پایین.
‫دوباره... دوباره پایین.
‫دوباره؟ عمراً.
‫اصلاً راه نداره!
‫من بریدم. من دیگه نیستم.
‫پس فقط بکشینم بالا و بندازینم توی زندان.
‫این کار رو نمی‌کنم!
‫آسیب... دیده... یا نه؟!
‫فقط بگو زیردریایی مشکلی داره یا نه.
‫چون اگه افتاده باشی، ‫ممکنه بدنه سوراخ شده باشه،
‫که یعنی نشتی، ‫که یعنی آب‌گرفتگی، که یعنی می‌میری.
‫زیردریایی...
‫به نظر سالمه.
‫خوبه. خوبه.
‫زیاد چیزی نمی‌بینم،
‫ولی به نظر بدنه سالمه.
‫پس روند کارت رو چک می‌کنیم
‫تا وقتی که اقیانوس دوباره آروم بشه.
‫هی، فکر می‌کنی بتونیم چند تا عکس بگیریم؟
‫چی، توی اون عمق؟
‫خب، شاید بتونی چندتایی بگیری.
‫آره، خب، شاید طول بکشه ‫تا آروم بشه، پس بگیر.
‫«آروم بشه»...
‫یعنی چی؟
‫واسه همینه که همه‌چی می‌لرزید؟
‫در اصل، آره.
‫اون کف دقیقاً سنگ نیست.
‫فقط لایه‌هایی از خون لخته‌شده ‫و حباب‌های گازه.
‫وقتی گفتم بی‌ثباته دروغ نمی‌گفتم.
‫- هی... ‫- چیه؟
‫باید اینو ببینی،
‫تازه‌ترین عکس رو.
‫وای خدا. زندانی، تو...
‫اسکلت پیدا کردی؟
‫آره.
‫- آره. آره. یه چیز دیگه هم بود. ‫- شاید فقط سنگ باشه.
‫می‌تونی کیفیت بالاتری برامون بگیری؟
‫- کدوم سنگی دندون داره؟ اینو ببین. ‫- واقعاً داری اینو می‌پرسی؟
‫- آره، می‌پرسم. ‫- زندانی، کاملاً مطمئنی که اسکلت بود؟
‫آره. قبلاً اسکلت دیدم.
‫فکر می‌کنی چقدر احمقم؟
‫- داریم می‌کشیمت بالا. منتظر باش. ‫- چی؟
‫همه‌ی نیروها، آماده‌ی بازیابی بشین.
‫۱۳ داره زودتر از موعد میاد بالا.
‫شاید یه چیزی پیدا کرده باشیم.
‫مطمئن شو جک سریع کارشو بکنه.
‫شیفتش تازه تموم شده.
‫شاکی میشه ولی جوشکاری‌ای می‌خوام که ‫بتونم روش حساب کنم.
‫تو. نقشه‌ها رو برام بیار.
‫اسکن‌هایی رو می‌خوام که ‫از آخرین موقعیت ۱۳ شروع بشن.
‫هر دفعه ۱۰۰ متر ببرش جلوتر
‫تا وقتی دوباره برسیم اون پایین.
‫هر چیزی که با قبل فرق داشت رو بهم بگو.
‫چی؟
‫نه. خودتو به زحمت ننداز.
‫اگه به‌موقع نرسیم اون پایین فرقی نمی‌کنه.
‫نه، اونا هم نیازی نیست بدونن.
‫حداقل هنوز نه.
‫داریم میاریمت تو.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب...
‫خب الان چیکار کنیم؟
‫خب. کارمون تمومه.
‫اکسیژنش چطوره؟
‫هی. خب... خب قضیه چیه؟
‫- کارم تمومه؟ ‫- اکسیژنت چطوره؟
‫نشتی‌ای می‌بینی؟
‫آره. یه چراغم خاموش شده.
‫ولی... ولی، آره، شاید. ممکنه نشتی باشه.
‫یه کم خون داشت می‌چکید تو،
‫و بعدش یه جور مایعی ‫داره رو دیواره‌ها جمع میشه.
‫نمی‌دونم... نمی‌دونم چی بود.
‫فقط میعاناته.
‫می‌دونم میعانات چیه... ‫ببین، مهم نیست.
‫فقط به نفر بعدی که میره پایین ‫هشدار بدین که چی پیدا کردم.
‫اون پایین یه چیز زنده هست.
‫هی، کاپیتان.
‫باید اینو ببینین.
‫عکس داریم؟
‫بیشتر زوم کن.
‫اگه از این چیزا بازم اون پایین باشه، ‫ممکنه...
‫اوه. اکسیژن کافی داره؟
‫نه. بیخیالش. ‫باید سریع بجنبیم.
‫- نباید اینو از دست بدیم. ‫- کاپیتان، مطمئنین هوای بیشتری نمی‌خواد
‫قبل از اینکه دوباره بره پایین؟
‫می‌دونین، کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کنه؟
‫نگران اونش نباش. ‫تو به شورا خبر بده.
‫باشه. حتماً.
‫اوه، آره؟
‫هی، آره. ‫خب من یه چیزی پیدا کردم، مگه نه...
‫یه چیز خوب؟
‫عکس‌ها رو دانلود کردیم.
‫واسه من که شبیه اسکلته.
‫پس یالا. ‫منو از اینجا بیارین بیرون.
‫نمی‌تونم. همون‌طور که گفتم، ‫جوش داده شدی.
‫اگه وقت بذاریم بیاریمت بیرون،
‫ممکنه فرصت رو از دست بدیم.
‫با یه لرزش دیگه، ‫ممکنه بره جایی که نتونیم بگیریمش.
‫پس یه چیزی بهت میدم ‫تا باهاش نمونه بگیری.
‫هی. هی! ‫به حرفم گوش نمیدی!
‫یه چیز دیگه هم هست!
‫خیلی خب.
‫این‌طور نیست که معامله رو نخوام، باشه؟
‫معامله رو می‌خوام! ‫می‌خوام جبران کنم.
‫ارزشش رو نداره.
‫نداره. واسه من ارزشش رو نداره.
‫واسه شما هم ارزشش رو نداره.
‫آره، همه‌تون دارین واسه این اسکلته ‫غش‌وضعف میرین،
‫ولی صدامو نمی‌شنوین
‫وقتی میگم یه چیز دیگه هم هست...
‫یه چیز زنده.
‫شاید هم باشه.
‫می‌خوایم اینو بذاریم درست جلوی زیردریایی.
‫تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که بگیریش سمت درست.
‫وقتی برخورد کرد، باید بتونه
‫یه چیزی رو بگیره ‫و محکم بهش بچسبه.
‫خب من باید چیکار کنم، فقط بکوبمش؟
‫تقریباً آره.
‫- شوخی می‌کنی دیگه. ‫- کاملاً جدی‌ام.
‫باید محکم هم بکوبیش...
‫اون‌قدر محکم که مطمئن بشی می‌گیره.
‫نمی‌تونی ببینی کار می‌کنه یا نه،
‫- پس شانس دومی در کار نیست. ‫- باشه.
‫پس نمی‌خواین فقط بکوبمش؟
‫می‌خواین با تمام سرعت بکوبمش؟
‫چرا بازی درمیارین؟ ‫چرا این‌همه دردسر؟
‫اگه این‌قدر می‌خواین بمیرم،
‫چرا خودتون این کار رو نمی‌کنین؟!
‫این بهترین چیزیه که داریم.
‫و خیلی بیشتر از لیاقتته.
‫این از همه‌مون مهم‌تره. ‫پس فقط کارت رو بکن.
‫کارم... کارم؟ ‫اوه. ببخشید.
‫دستبندها حتماً گیجم کرده بودن.
‫نمی‌دونستم این کار داوطلبانه‌ست!
‫هی!
‫نرو! اگه این‌قدر برات مهمه،
‫چرا خودت نمیری اون پایین؟!
‫هی!
‫میرم پایین، برمی‌گردم، و بعدش آزادم!
‫معامله‌مون این بود!
‫چند بار می‌خواین ازم استفاده کنین ‫تا ولم کنین؟!
‫چرا...
‫عقلتو از دست دادی؟!
‫اوه، خوبه. صدامو می‌شنوی.
‫حالا یه نفر دیگه رو ‫واسه مأموریت انتحاریتون پیدا کنین،
‫- چون من نمیرم... ‫- ما رو با تشعشع سوزوندی، روانی عدنی عوضی!
‫- چی؟ ‫- این یه دوربین معمولی نیست!
‫توی خون نمی‌تونی چیزی رو ببینی!
‫پس برای دیدن ‫به اشعه ایکس نیاز داری!
‫- من... نمی‌دونستم. ‫- باشه. روشنه.
‫- این... این باید دووم بیاره. ‫- من... نمی‌دونستم.
‫نه، وایسا. ببین، ببخشید.
‫ولی شاید اگه باهام حرف می‌زدی،
‫این اتفاق نمی‌افتاد!
‫فقط نمونه رو بگیر.
‫بندازینش پایین.
‫نمی‌تونین دوباره بفرستینم.
‫هنوز آروم نشدی؟
‫بی‌خیال، زندانی. ‫نمی‌تونی خیلی هم شاکی باشی.
‫بعد از اون کاری که کردی ‫یه جورایی عادلانه‌ست.
‫لعنتی. هنوز زنده‌ای؟
‫خفه شو!
‫همونجایی،
‫باشه. فرود رو شروع می‌کنیم.
‫هی،
‫تو... باید محافظ دریچه رو ببندی، مرد.
‫الو؟
‫زندانی، قضیه جدیه.
‫محافظ رو ببند.
‫تو کی هستی؟
‫اون یکی کجاست؟
‫اون یکی؟ ‫داری درمورد جک حرف می‌زنی،
‫همون یارو که بهش اشعه دادی؟
‫خب، کاپیتان بردش بهداری،
‫پس الان من مسئولم.
‫و اولین دستورم اینه که ‫اون محافظ کوفتی رو ببندی.
‫چرا خودت نمی‌تونی ببندیش؟
‫جواب نمیده.
‫واسه همین تو رو داریم دیگه.
‫بسته شد؟
‫- آره. بسته شد. ‫- خوبه.
‫الان بهت حدود ۳۰ دقیقه وقت میدیم
‫تا قبل از اینکه بکشیمت بالا ‫بری اون نمونه رو بگیری.
‫و نگران نباش. ‫می‌دونم کوبیدنش ترسناک به نظر میاد،
‫ولی چنگک بازیابی ‫بیشتر ضربه رو دفع می‌کنه.
‫و اون جوش‌ها هم آخ نمیگن،
‫چون جک توی کارش وارده...
‫یا، خب... توی کارش وارد بود.
‫فکر نکردی مهمه که بهم بگی
‫دوربینتون یه تفنگ رادیواکتیوه؟
‫اون...
‫اون اصلاً نباید اتفاق می‌افتاد.
‫اون دوربین به جعبه سیاه وصله،
‫ولی من حتماً به باتری زاپاس وصلش کردم.
‫نمی‌دونم. ما... عجله داشتیم.
‫آره. وقتی نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم،
‫یه جورایی کارها سریع‌تر پیش میرن.
‫می‌دونی، راستش، اگه من مسئول بودم،
‫تو بیشتر می‌دونستی.
‫شاید این‌طوری ‫واقعاً به یه نتیجه‌ای هم می‌رسیدیم.
‫ولی نیستم. ‫من توی این سیستم فقط یه مهره‌ام.
‫ولی، می‌دونی، این از ما بزرگتره.
‫آره شنیدم.
‫ببین، مرد.
‫میشه فقط توافق کنیم که این قضیه مهمه؟
‫ایستگاه فیلامنت یه تلفات بد بود،
‫ولی تصور کن ‫اگه واقعاً می‌تونستیم بازسازیش کنیم.
‫حتی تو هم می‌تونی بخشی از اون باشی.
‫گزارشت رو خوندم. تسلیم شدی.
‫پس چرت‌وپرت‌های عدن رو کامل باور نداری.
‫تمام اون تعصبشون درمورد آخرین درخت.
‫ربطی به درخت نداره.
‫باشه؟ ببین، عدن بهم یه خالکوبی داد.
‫سی‌او‌آی مجبورم کرد بسوزونمش.
‫هیچ‌کدومشون رو خودم انتخاب نکردم.
‫هنوزم جاش مونده.
‫از زمان خلسه‌ی خاموش، ‫هیچ‌کدوممون حق انتخاب نداریم.
‫هی، نگاه کن.
‫حداقل یه چیزی هست که سرش تفاهم داریم.
‫بذار باهات صادق باشم،
‫کاپیتان از زمان خلسه‌ی خاموش
‫دهنمون رو سرویس کرده، ولی...
‫ولی به خدمه‌ش اهمیت میده.
‫به بعضی‌ها بیشتر از بقیه، ‫ولی، می‌دونی؟
‫آره، باشه.
‫می‌تونی حداقل بهم بگی
‫این چیزه داره با اشعه منم می‌سوزونه...؟
‫نه. بدنه به‌اندازه کافی ضخیمه.
‫به‌هرحال خون جذبش می‌کنه.
‫این واقعاً از ما بزرگتره، مرد.
‫چون اگه اون پایین یه اسکلته،
‫یعنی توی این اقیانوس حیات وجود داشته.
‫همین الانشم می‌تونه ‫یه چیزایی اون پایین زنده باشه.
‫غذا، هوا. ما به اینا نیاز داریم.
‫نه‌فقط سی‌او‌آی... همه‌مون، ‫ما بهش نیاز داریم.
‫این اولین ذره از امید واقعیه
‫- که بعد از بیست سال... ‫- خفه شو!
‫هی. ببخشید؟
‫هی، لعنت بهت، مرد.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا سعی می‌کنم ‫با توئه عدنی حرف...
‫برو همون پایین با بقیه‌شون بمیر، ‫اصلاً برام مهم نیست.
‫آدم مثل تو زیاده!
‫«سیم‌ها رو جابجا بستن...»
‫[دیگه به اونجا برنمی‌گردیم، برادر]
‫[این تنها امیدیه‌ که می‌تونم بهت بدم] ‫[منو ببخش]
‫این یه مأموریت اکتشافی نیست.
‫این یه اعدامه.
‫وقتی می‌ذارنت اینجا،
‫نمی‌خوان برگردی.
‫و حتی اگه برگردی
‫و حتی اگه سر قولشون بمونن،
‫چه آزادی‌ای منتظرته؟
‫چند تا سفینه‌ی در حال مرگ
‫توی دریایی از ستاره‌های مُرده.
‫اگه هنوز امیدی هست،
‫اون‌ور این پرده‌ست.
‫امید توی این خلأ
‫به اندازه‌ی نور ستاره‌ها توهمیه.
‫من انتخاب می‌کنم که آخرین نفسم رو
‫اینجا، کف یه اقیانوس بکِشم...
‫اقیانوسی نادیده...
‫ناشنیده...
‫کنترل‌نشده.
‫اونا به اعدامشون می‌رسن.
‫منم آزادیم رو به دست میارم.
‫ببخشید، برادر.
‫ولی من می‌خوام زنده بمونم.
‫دقیقاً همین‌جا بود.
‫کجا رفتی؟
‫[در معرض تشعشع قرار می‌گیرید] ‫[با مسئولیت خودتان استفاده کنید]
‫الو؟
‫قطعاً داره دور میشه... ‫نمونه رو گرفت؟
‫الو؟
‫صدامو می‌شنوی؟
‫زندانی. آره.
‫به‌سختی صدات رو می‌شنویم. چه خبره؟
‫چرا داری از اون موقعیت دور میشی؟
‫خب، شاید الکی به نظر بیاد.
‫اسکلت اینجا نیست.
‫دوباره بگو. ‫صداتو نمی‌شنوم.
‫اسکلت نیست!
‫چطور ممکنه نباشه؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫روی همون مختصات‌ام.
‫یه عکس گرفتم. ‫فقط یه تپه‌ی بزرگه.
‫نمی‌دونم. شاید دفن شده.
‫منتظر باش.
‫از همون نزدیکی بگیر... ۴۵۰، ۲۵۰...
‫یه ثانیه.
‫نه... نه. بازم تپه‌ست.
‫- دوباره بگو؟ ‫- فقط...
‫الان چطور؟
‫بازم تپه‌ست.
‫- اسکلتی نیست. ‫- نه، صداتو می‌شنوم.
‫گفتی تپه بود؟
‫آره. روی یه تپه‌ام.
‫هیچ اسکلتی نیست.
‫احتمالاً توی زلزله جابه‌جا شده.
‫احتمالاً همون چیزیه که ‫جلوتر از تو داریم می‌گیریم،
‫شاید چند متر.
‫آره.
‫دریافت شد.
‫چرا اینجا این‌قدر گرمه؟
‫فقط تمرکزت رو حفظ کن. ‫نمونه رو بگیر.
‫- میشه یه سوال نپرسم؟ ‫- نه.
‫تمرکزت رو حفظ کن و نمونه رو بگیر.
‫حتماً.
‫من...
‫نمی‌خواستم اون‌طوری بشه.
‫فقط...
‫ترسیده بودم.
‫- منظورم اون اشعه‌ست. ‫- می‌دونم منظورت چیه.
‫- چقدر بد بود؟ ‫- مهم نیست.
‫غصه خوردن براش کمکی به هدف نمی‌کنه.
‫- آره، و این هدف چیه؟ ‫- بقا.
‫تنها هدفی که برامون مونده.
‫آره.
‫اینو به اون بیچاره‌هایی بگو ‫که این پایین ولشون کردی.
‫تو اولین نفری هستی که فرستادیم پایین.
‫دروغ گفتن به من چه فایده‌ای داره؟
‫اصلاً این کارها چه فایده‌ای داره؟
‫پیدا کردن یه اسکلت بزرگ لعنتی ‫چه اهمیتی داره؟!
‫اینا همه‌ش چرت‌وپرت‌های بی‌فایده‌ست ‫تا منو به کشتن بدین!
‫فکر می‌کنی من از این کار لذت می‌برم؟!
‫آره؟!
‫اون‌قدر ازمون نمونده ‫که بخوایم جون آدما رو به باد بدیم!
‫ولی چیزای زیادی در خطره ‫که باید ریسک‌های حساب‌شده کرد!
‫عدن اینو نمی‌فهمه!
‫تو اینو نمی‌فهمی!
‫چی رو باید فهمید؟!
‫همه‌چی تمومه! ‫این چیزیه که عدن می‌فهمه.
‫حداقل اونا خودشونو گول نمی‌زنن
‫با یه آینده بزرگ واسه بشریت،
‫اگه فقط همه‌مون ‫به اندازه کافی باور داشته باشیم.
‫بازی تمومه و خودت هم می‌دونی.
‫واسه همین ‫ایستگاه فیلامنت رو نابود کردی؟
‫اون...
‫اون قرار نبود اتفاق بیفته.
‫اون...
‫اکسیژن.
‫این درست نیست.
‫چی؟
‫این.
‫نمی‌بینم داری درمورد چی حرف می‌زنی.
‫اون... اسکلت.
‫تکون خورد.
‫قبلاً هم بهت گفتم. ‫کف اقیانوس ثابت نیست.
‫همه‌چی جابه‌جا میشه. پیش میاد دیگه.
‫- می‌بینیش؟ ‫- آره.
‫من... همین الان دارم نگاهش می‌کنم.
‫ولی دارم بهت میگم...
‫اون... شبیه یه چیزیه...
‫فکر نکنم کار حباب‌های گاز باشه.
‫ولی اسکلت رو می‌بینی؟
‫آره، اسکلت رو می‌بینم.
‫ولی بهت میگم یه جای کار می‌لنگه.
‫اون... فقط سرشه.
‫خب، هر چه زودتر یه نمونه بگیری،
‫زودتر می‌تونی برگردی،
‫پس زل زدن بهش رو بس کن ‫و فقط نمونه رو بگیر.
‫- پس اینو می‌گیرم و تمومه؟ ‫- فعلاً.
‫مشخصه که به بیشتر از یه نمونه نیاز داریم،
‫ولی بررسی کردنش زمان می‌بره.
‫وقتی رسیدم بالا ‫قرار نیست همون موقع منو بکشین؟
‫چرا باید...
‫ما به کمکت نیاز داریم،
‫و تو داری جایگاهت رو ‫توی ائتلاف به دست میاری.
‫همین.
‫بابت اون اشعه متأسفم.
‫نمی‌دونستم.
‫می‌تونی از تومورهام عذرخواهی کنی.
‫فقط نمونه رو بگیر.
‫منطقیه.
‫چقدر باید محکم بکوبمش به این چیزه؟
‫نمی‌دونم.
‫این دقیقاً یه روال استاندارد نیست.
‫فقط بکوبش.
‫فقط بکوبم؟
‫فقط بکوبش. ‫کار رو تموم کن.
‫سفینه می‌تونه تحملش کنه، قول میدم.
‫- مطمئنی؟ ‫- مطمئنم.
‫و ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫سفینه رو بکوب.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫باشه، آره. فقط می‌کوبم، فقط می‌کوبم.
‫فقط می‌کوبم.
‫- و بعدش آزادم؟ ‫- بعدش برمی‌گردی بالا.
‫و بعدش آزادم.
‫کوبیدمش.
‫گرفتیش؟
‫فکر کنم گرفتمش. یه ثانیه.
‫آره، دارم نگاه می‌کنم به...
‫یعنی، چیزی که ممکنه سوراخ روی فک باشه.
‫- فکر کنم گرفتمش. ‫- خوبه. باشه.
‫امیدوارم بتونه موقع بالا اومدن ‫نمونه رو نگه داره
‫وگرنه مجبور میشیم دوباره بفرستیمت پایین.
‫همه‌ش همین بود؟
‫با این‌همه مقدمه‌چینی،
‫فکر کردم ممکنه ‫یه چیز فاجعه‌بارتری باشه.
‫هدفمون اینه که امیدوارانه ‫از یه چیز فاجعه‌بارتر دوری کنیم.
‫این چیزیه که همه‌مون رو زنده نگه می‌داره.
‫حالا یه چیزی رو محکم بگیر. ‫داریم صعود رو شروع می‌کنیم.
‫هی، هی.
‫هی!
‫یه چیز دیگه هم بود.
‫- دوباره بگو؟ ‫- یه چیز دیگه هم بود!
‫- داشت مستقیم بهم نگاه می‌کرد! ‫- یه چیز زنده‌ست؟
‫تو... مطمئنی؟ ‫می‌تونی تأیید کنی؟
‫الان... الان چی شد؟
‫یه چیزی منو گرفته!
‫داره ما رو می‌کشه تو! ‫باید طناب رو ببرم!
‫نه، نه، نه! ‫ما اون نمونه رو می‌خوایم!
‫ارزشش رو نداره که ‫کل سفینه لعنتی رو از دست بدیم!
‫زندانی، اون پایین چه خبره؟
‫هنوزم می‌تونم ببینمشون.
‫دیگه نگو رفتن. ‫همه‌مون می‌تونیم ببینیمشون.
‫پسرم، اون ستاره‌ها از قبل مردن.
‫فقط یه نور شبح‌وارن،
‫که روزبه‌روز کم‌نورتر میشن.
‫الو؟
‫تمام این مدت آب داشتم؟
‫خیلی‌خب.
‫اه، لعنت بهش!
‫حماقت محض.
‫فقط باید کل...
‫لعنت بهش.
‫لعنت به من.
‫خیلی‌خب. چیکار کنم؟
‫دستگاه ضبط صدای کابین.
‫این‌همه کار ‫واسه پیدا کردن یه جعبه سیاه لعنتی.
‫لعنتی!
‫از بین تمام اون چیزای لعنتی...
‫قسم می‌خورم، اگه مجبور بشم ‫یکی از اون دفترچه‌های لعنتی رو بخونم،
‫یکی از...
‫[راه‌اندازی مجدد اضطراری موتور]
‫معلومه که بود.
‫خیلی‌خب.
‫تقریباً کار کرد.
‫شکاف در بدنه. ‫شکاف در بدنه.
‫آتش. شکاف در بدنه. ‫آتش. شکاف در بدنه.
‫آتش. شکاف در بدنه. آتش.
‫- چی؟! ‫- آتش.
‫آتش. شکاف در بدنه. ‫آتش. شکاف در بدنه.
‫آتش. شکاف در بدنه.
‫شکاف در بدنه. ‫شکاف در بدنه.
‫خفه‌خون بگیر لعنتی!
‫لعنتی!
‫[الکل ۷۰ درصد]
‫من این پایین نمی‌میرم.
‫به فنا رفتم.
‫[سیم‌ها رو به‌هم وصل کن]
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫حتماً.
‫خوبه.
‫به من توجه نکنین.
‫فقط دارم سعی می‌کنم برم خونه.
‫فقط...
‫فقط وانمود کنین من اصلاً اینجا نیستم.
‫مطمئنم دارن خودشون رو می‌کشن
‫تا منو پیدا کنن، پس...
‫اگه کسی رو دیدین ‫که دنبال سایمون می‌گرده...
‫بهشون بگین هنوز زنده‌ام.
‫خدایا...
‫لعنتی!
‫دارم بهت اعتماد می‌کنم. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫فضایی‌های لعنتی.
‫شکاف در بدنه. ‫شکاف در بدنه.
‫شکاف در...
‫سایمون!
‫همینجوری اونجا واینستا! ‫یه کاری بکن!
‫چی...
‫اس‌ام-۸.
‫۸...
‫این پایین چیکار می‌کنی؟
‫در حال اتصال.
‫متصل به زیردریایی کاوشگر ۸. ‫در حال اجرای عیب‌یابی.
‫صبر کن. صبر کن. صبر کن. ‫صبر کن. صبر کن.
‫اکسیژن... ناموفق. سوخت... ناموفق. ‫موتور... فشار... بدنه... ناموفق.
‫دوربین... ناموفق. ‫باتری... کم.
‫شروع برنامه‌ی بازیابی جعبه سیاه.
‫دسترسی ناکافی. ‫فوراً منطقه را ترک کنید
‫یا خود را تسلیم مقامات شورا کنید.
‫چی؟
‫[سلام]
‫دسترسی ناکافی. ‫فوراً منطقه را ترک کنید
‫یا خود را تسلیم مقامات شورا کنید.
‫[احراز هویت]
‫دسترسی ناکافی. ‫فوراً منطقه را ترک کنید
‫یا خود را تسلیم... ‫دسترسی ناکافی.
‫فوراً منطقه را ترک کنید
‫یا خود را تسلیم مقامات شورا کنید.
‫دسترسی ناکافی. ‫فوراً منطقه را ترک کنید
‫- یا خود را تسلیم... ‫- از بین تمام اون چیزای لعنتی.
‫دسترسی ناکافی.
‫فوراً منطقه را ترک کنید
‫یا خود را تسلیم مقامات شورا کنید.
‫- لعنتی... ‫- دسترسی ناکافی.
‫- فوراً منطقه را ترک کنید یا خود را تسلیم... ‫- جدی میگی؟!
‫مقامات شورا کنید.
‫مشکل من نیست.
‫[مزخرفات فضایی]
‫این چه کوفتیه؟
‫آره.
‫دور باطل.
‫ببخشید.
‫۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، دیوار.
‫آره، خیلی‌خب.
‫دیوار.
‫ایول.
‫فقط یکیش مونده امتحان کنم.
‫خیلی‌خب.
‫یکی دیگه.
‫امکان نداره.
‫الو؟
‫یه کم دیگه مونده.
‫الو؟!
‫یالا!
‫چی؟!
‫یالا! الو؟!
‫یالا.
‫آره!
‫من اینجام!
‫- صدامونو می‌شنوی؟ ‫- آره.
‫آره، اینجام. صدامو نمی‌شنوین؟
‫من صدای تو رو می‌شنوم.
‫واقعی هستی؟
‫اینم یه حقه دیگه‌ست؟
‫تو کی هستی؟
‫فکر می‌کنی کیه؟
‫ایوا؟ تویی؟
‫واقعاً خودتی؟
‫اوه، لعنتی!
‫اوه، خدایا! خواهش می‌کنم، ‫ما رو بیار بیرون!
‫لطفاً کمکمون کن!
‫دیگه نمی‌تونیم تحمل کنیم!
‫چطور تونستی ما رو این پایین ول کنی؟!
‫تو سفینه‌ی یدک‌کش نیستی.
‫چی؟! چی گفتی؟!
‫تو هنوز اینجایی، مگه نه؟!
‫- شنیدم که رفتی، پس... پس باید راهی باشه. ‫- نیستی.
‫تو... همیشه یه نقشه‌ای داری.
‫و جواب داد. قبلاً جواب داد.
‫این دفعه می‌تونیم با هم کار کنیم.
‫همه‌چی این پایینه، هر چیزی که تا حالا
‫- می‌خواستیم بدونیم. ‫- تو هم این پایین گیر افتادی؟
‫اوه.
‫فکر می‌کردم من...
‫ببین، اونا هنوز اونجان. ‫باهاشون حرف زدم.
‫می‌دونم رادیو قطع و وصل میشه، ‫ولی قبلاً ارتباط برقرار کردن.
‫مثلاً، شاید فقط از دسترس خارج شدیم.
‫شاید فقط باید باهاشون تماس بگیریم
‫و بعدش می‌تونن ‫یکی رو بفرستن پایین پیشمون.
‫اکسیژن.
‫این آخریشه؟
‫پس هیچی نمونده؟
‫این کافی نیست.
‫اون دووم نمیاره.
‫فقط سعی کن نفست رو کنترل کنی.
‫می‌تونی فقط...
‫می‌تونی فقط به حرف زدن باهام ادامه بدی؟
‫چون من...
‫- اوه! ‫- چه فایده‌ای داره؟
‫فقط هوات زودتر تموم میشه.
‫شاید این‌طوری بهتر باشه.
‫بعضی از بقیه هم همون راه رو رفتن.
‫- بدترین سرنوشت این پایین نیست. ‫- راستش...
‫راستش، دیگه نمی‌خوام حرف بزنم.
‫شاید هنوز وقت داشته باشی ‫دوباره باهاشون حرف بزنی.
‫- اوه. ‫- اونا خطر این مکان رو نمی‌دونن.
‫باید بهشون هشدار بدیم!
‫ما نمی‌تونیم این پایین بمیریم!
‫گفتم نمی‌خوام حرف بزنم.
‫نه، تو نمی‌فهمی.
‫تو نور رو ندیدی.
‫تو...
‫خیلی وقته که خیلی تاریکه.
‫همه‌چی رو عوض کرد.
‫اصلاً داری درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫این همون چیزیه ‫که باعث خلسه‌ی خاموش شد.
‫یا حداقل یه تیکه‌ش.
‫- چی؟ ‫- یه نور بود...
‫باورت میشه؟
‫از توی بدنه می‌تابید، ‫انگار اصلاً مهم نبود،
‫انگار هیچ‌چیزی توی این جهان ‫اصلاً نمی‌تونست مهم باشه.
‫شما واقعاً یه چیزی پیدا کردین؟
‫یعنی می‌دونی چی شده؟
‫واسه همینه که هنوز زنده‌ای؟
‫آره.
‫نه. نه، نه، نه. ‫این درست نیست.
‫دارم یه چیز مهمی رو فراموش می‌کنم.
‫ما نباید درمورد این حرف بزنیم.
‫اصلاً نمی‌دونی چی این پایین منتظرمونه.
‫نمی‌دونی، و این‌طوری بهتره.
‫نور رو فراموش کن.
‫کمکت نمی‌کنه. ‫و تو هم نمی‌تونی کمکمون کنی.
‫- بعضی چیزا برای به یاد آوردن خیلی خطرناکن. ‫- من...
‫وایسا.
‫فکر کنم ضربه‌مغزی شدم ‫یا همچین چیزی.
‫اگه برای دی‌اکسید کربن نباشه، ‫مغزم درست کار نمی‌کنه.
‫فقط می‌خوام بدونم چی شده.
‫و تو هنوز زنده‌ای،
‫پس نمی‌دونم سیستم پشتیبانی هست یا نه،
‫ولی فقط یه چیزی بهم بده.
‫هی، هنوز صدامو می‌شنوی؟
‫لطفاً.
‫نمی‌دونم تو فقط تصوراتمی یا نه.
‫دیگه نمی‌دونم چی واقعیه.
‫حساب زمان از دستم دررفته و...
‫دارم یه چیزایی می‌بینم.
‫ببین.
‫الان واقعاً نیاز دارم که واقعی باشی، باشه؟
‫فقط می‌خوام زنده بمونم.
‫خیلی اشتباهه؟
‫چرا هیچ‌کس دیگه‌ای اینو نمی‌خواد؟
‫همه توی عدن راحت تسلیم شدن.
‫می‌دونی، هیچ‌کس توی عدن ‫دلش نمی‌خواد این‌طوری فکر کنه،
‫ولی کدوم محتمل‌تره...
‫اینکه هر سیاره و ستاره‌ای ناپدید شده باشه
‫یا اینکه چند تا ایستگاه فضایی ناپدید شدن؟
‫راحت‌تر نیست باور کنیم که ‫اونا هنوز اونجان،
‫و درعجبن که ما کجا رفتیم؟
‫این محتمل‌تر نیست؟
‫اگه این اتفاق افتاد...
‫چرا نمی‌تونه دوباره بیفته؟
‫فکر کنم مهم نیست.
‫وای.
‫فقط...
‫فقط اگه...
‫اوه!
‫مهم نیست.
‫مهم... مهم نیست.
‫سیستم پشتیبانی‌ای در کار نیست، مگه نه؟
‫این آشغالِ...
‫توی این سفینه ‫تصفیه‌کننده دی‌اکسید کربن نمی‌ذارن.
‫مخزن پشتیبان نمی‌ذارن.
‫هیچ رسوبی این پایین نیست.
‫این پایانه،
‫و من دارم نفسمو هدر میدم،
‫با حرف زدن با یه شبح...
‫که از همون اولش هم اصلاً اونجا نبود.
‫حاضر بودی همه‌چیزتو بدی ‫فقط واسه اینکه زنده بمونی؟
‫آره.
‫از همون اولش هم هیچی نداشتم.
‫۱۱۶، ۵۲۰.
‫جواب رو با هم می‌بینیم،
‫و تو زنده می‌مونی،
‫و ما آزاد میشیم.
‫قبوله.
‫خیلی‌خب.
‫۱۱۶، ۵۲۰.
‫اگه اونجایی، ‫پس می‌دونستن اینجایی.
‫شاید امیدوار بودن من پیدات کنم.
‫اونا هنوز دنبالمون می‌گشتن؟
‫شاید، آره.
‫باشه. توی راهم.
‫من...
‫من نزدیکای ۳۸۰، ۶۱۴ هستم.
‫فکر نکنم دور باشه.
‫اونجاست.
‫ما دروغ نمیگیم. نه درمورد این.
‫این همه‌چیزه.
‫خب، چیه؟
‫این پایین چی می‌تونه این‌قدر مهم باشه؟
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫بیا وارد این بحث نشیم.
‫از این حرفا به‌اندازه‌ی کافی ‫توی عدن می‌شنوم.
‫یه موجود خداگونه‌ی نادان
‫یه تکه از جهان ما رو ‫از توی یه سوراخ سوزن می‌بینه،
‫و فکر می‌کنه هر چی که هست و
‫هر چی خواهد بود رو می‌فهمه.
‫- و می‌فهمه. ‫- و چرا این‌طوره؟
‫چون یه موجود خداگونه ‫چیزی رو که می‌بینه درک می‌کنه،
‫فارغ از اینکه واقعیت چی باید باشه.
‫این اصلاً یعنی چی؟
‫نور... روشن می‌کنه، و کور می‌کنه.
‫اون فکر می‌کنه، ‫و ما در قالب تفکر اون به وجود میایم.
‫حتی اگه معجزه‌ت بتونه ‫تمام مشکلاتشون رو حل کنه...
‫اونا دوباره منو می‌فرستن پایین.
‫چرا نباید بخوان نجاتت بدن؟
‫دانش و مهارت هر سال رنگ می‌بازه.
‫درست مثل ستاره‌ها.
‫اونا منو مقصر اتفاقی که افتاد می‌دونن.
‫من تنها کسی بودم ‫که سعی داشت جلوش رو بگیره.
‫تو رو مقصر می‌دونن؟ واسه چی؟
‫ایستگاه فیلامنت.
‫منو مقصر می‌دونن.
‫سر ایستگاه فیلامنت چی اومد؟
‫آره، من...
‫آره، واقعاً نمی‌خوام درموردش حرف بزنم.
‫چه بلایی سر ایستگاه فیلامنت اومد؟
‫نابود شد.
‫چطور نمی‌دونی؟
‫ایستگاه فیلامنت نابود شده؟!
‫آره.
‫نابود شد.
‫درست مثل هر چیز دیگه‌ای ‫از زمان خلسه‌ی خاموش.
‫اصلاً چه اهمیتی داره؟
‫چرا برات مهمه؟
‫چرا برای کسی مهمه؟
‫شاید واقعاً حقت همین باشه.
‫به نظرت منصفانه ست؟
‫من ایستگاه فیلامنت رو منفجر نکردم،
‫ولی اونایی که این کار رو کردن مجازات نمیشن.
‫فقط من میشم!
‫حق انتخابی نداشتم!
‫فقط بدشانسی آوردم،
‫و بعدش یه جعبه‌ی فلزی فانتزی برای مُردن رو ‫با یکی دیگه عوض کردم
‫در حالی که آدمایی که فکر می‌کردم برادرم‌ان ‫رهام کردن!
‫اونا رهام کردن،
‫درست همون‌طور که تو رو رها کردن.
‫اصلاً چه اهمیتی داره اگه همو ببینیم؟
‫احتمالاً اونجا نه.
‫نمی‌تونم به سطح برسم، تو هم نمی‌تونی،
‫پس چه فایده‌ی کوفتی‌ای داره؟!
‫چه فایده‌ای داره؟
‫فقط می‌خوام برم خونه.
‫ایناهاش.
‫خیلی قشنگه.
‫چطور تونستیم اینو فراموش کنیم؟
‫یه نگاه کوچیک به جواب‌هایی بزرگتر
‫از بی‌نهایت ما.
‫ذهنمون رو مثل یه کنه ترکوند.
‫اوه، چه کارهایی که نمی‌کردیم ‫تا دوباره ببینیمش.
‫اون چیه؟
‫کجایی؟
‫چیزی برای ترسیدن وجود نداره.
‫دیگه نه.
‫این برای ما مقدر نشده بود.
‫فکر کنم جای اشتباهی اومدم.
‫خواهیم دید، سایمون.
‫جواب رو با هم خواهیم دید.
‫دارن صدامون می‌کنن.
‫این رستگاری ماست.
‫وعده‌ی موعود ما.
‫منتظر چی هستی؟
‫جواب دقیقاً همونجاست.
‫من اسممو بهت نگفتم.
‫چرا، گفتی.
‫سایمون!
‫چشماتو باز کن!
‫ما خواهیم دید.
‫ما خواهیم فهمید.
‫جواب‌ها رو بهمون بده. ‫بذار ببینیم!
‫صداشون رو می‌شنویم!
‫رستگاری ما!
‫ما...
‫می‌بینمت.
‫موافقم.
‫ما همه‌...
‫ما یکی هستیم.
‫توی خون.
‫سایمون...
‫چشمات رو باز کن.
‫سایمون...
‫ببین.
‫سایمون...
‫سایمون.
‫قصاب.
‫الو؟
‫- الو؟ ‫- چیه؟!
‫واقعاً خودتی؟
‫این‌قدر سر به سرم نذار!
‫کیه؟!
‫نمی‌دونم چی بگم...
‫نه.
‫نه. من بریدم، بریدم.
‫دیگه از اینکه بازیم بدن خسته شدم!
‫بی‌سیم خرابه! ‫من شکوندمش!
‫نمی‌تونی بهم بگی خودتی!
‫اصلاً نمی‌دونم چطور زنده موندی. ‫چطور؟ چی؟...؟
‫الو؟
‫وقتی تو آشیانه بودم چیکار کردم؟
‫- چی؟ ‫- نه، نه.
‫چند نفر توی آشیانه بودن؟!
‫متوجه نمیشم. ببخشید.
‫بهم بگو چند نفر!
‫- یه عدد بهم بگو! ‫- سه. سه. سه.
‫و... تو... تو... یه عکس گرفتی.
‫آره؟ با اشعه ما رو سوزوندی.
‫نه، نه!
‫- داری دروغ میگی! ‫- نه. نمیگم.
‫نمی‌تونی با من حرف بزنی!
‫می‌دونم تو...
‫چیه؟
‫غیرممکنه.
‫چیه؟
‫اون...
‫چیه؟
‫زندانی، چیه؟
‫اسم من چیه؟
‫این کمکی نمی‌کنه.
‫اوه، یالا دیگه! ‫فقط اسممو بهم بگو!
‫اسممو بگو!
‫فکر نکنم هیچ‌وقت اسمتو پرسیده باشیم.
‫حتی اسمم رو...
‫منو فرستادین این پایین تا بمیرم، ‫و حتی اسمم رو نمی‌دونین؟
‫ما نفرستادیمت که...
‫متأسفم.
‫آره. ببین، الان...
‫چند روز از آخرین تماست می‌گذره.
‫تا الان باید اکسیژنت تموم شده باشه.
‫- چطور هنوز زنده‌ای؟ ‫- من...
‫مطمئن نیستم.
‫میگه یه چراغ برام مونده.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫من... نمی‌دونم.
‫فکر کردم مُردم.
‫شاید مُرده باشم.
‫نمی‌دونم. ‫اصلاً نمی‌دونم کجام.
‫من...
‫فکر کنم به‌اندازه کافی کار کردم و...
‫واقعاً دلم می‌خواد...
‫واقعاً دلم می‌خواد دیگه این پایین نباشم.
‫لطفاً.
‫می‌دونم.
‫فکر نکنم ممکن باشه.
‫من هیچ ربطی ‫به ایستگاه فیلامنت نداشتم.
‫قسم می‌خورم!
‫اون بخشی از نقشه نبود.
‫به حرفم گوش ندادن.
‫واقعاً متأسفم.
‫- الان بحث خواستن نیست. ‫- نه
‫دیگه نمی‌تونیم ‫ریسک فرستادن کسی رو بپذیریم.
‫پس مأموریت چی میشه؟!
‫پس تمام چیزایی که فهمیدم چی؟!
‫نمونه چی میشه؟!
‫دلیلی که از همون اول اومدم این پایین؟!
‫بهش نیاز دارین، مگه نه؟
‫آره...
‫ارزش ریسکش رو نداره.
‫یه تیکه استخون ‫قرار نیست چیزی بهمون بگه
‫که تا الان با چشمای خودمون ندیده باشیم.
‫این ربطی به گذشته‌ت نداره.
‫مجازات نیست.
‫و می‌دونم منصفانه نیست.
‫ولی دستورات جدیدمون
‫اینه که صبر کنیم و زیر نظر بگیریم.
‫پس بعد از تمام چیزایی که کشیدم،
‫می‌خواین همین‌طوری ‫منو این پایین ول کنین؟
‫متأسفم.
‫آره.
‫تا حالا کسی تونسته برگرده بالا؟
‫آره.
‫اسم‌هاشون رو می‌دونستین؟
‫می‌دونی، یادمه چی گفتی
‫وقتی گفتی ‫من اولین نفری‌ام که اومدم این پایین.
‫داشتم بهش فکر می‌کردم،
‫وقتی داشتم به لاشه‌ی اون یکی سفینه ‫که این پایین ولش کردین نگاه می‌کردم.
‫همون، اس‌ام-۸.
‫به‌خاطر اون سوراخ گنده‌ی لعنتی روی بدنه‌ش
‫نزدیک بود اسمشو نبینم.
‫- من داشتم... ‫- اس‌ام-۸؟
‫- اون الان گفت... ‫- مطمئن نیستم.
‫گفتی اس‌ام-۸؟
‫از کجا درمورد اون سفینه می‌دونی؟
‫روش حروف نوشته بود. ‫می‌تونم بخونم.
‫تو اس‌ام-۸ رو پیدا کردی؟
‫آره.
‫آره، پیداش کردم.
‫و فقط این نیست، ‫وقتی پیداش کردم، کامپیوتر،
‫بهش وصل شد، ‫ولی داشت یه چیزی دانلود می‌کرد.
‫- یه چیزی درمورد... ‫- دسترسی ناکافی، فوراً منطقه را ترک کنید
‫- یا خود را تسلیم مقامات شورا کنید. ‫- یه چیزی درمورد جعبه سیاه!
‫یه آرشیو. خب؟
‫درست میگم، مگه نه؟
‫خب، اگه می‌خواینش، ‫باید بیاین این پایین و بگیرینش.
‫معامله اینه. ‫عادلانه‌ست. عادلانه‌ست.
‫من جهنم رو رد کردم، ‫ولی با چیزی برگشتم
‫که خیلی بهتر از یه تیکه استخونه.
‫ولی اگه می‌خواینش، ‫باید منو بیارین بیرون.
‫عادلانه‌ست.
‫غیرممکنه که کامپیوترت ‫چیزی دانلود کرده باشه.
‫تو اعتبارنامه‌ی مناسبش رو نداری.
‫اون کامپیوتر اصلاً نباید فعال باشه
‫بدون اینکه ما مشخصات ورود رو بهت بدیم.
‫نه، نه، نه. دروغ نمیگم. ‫یه یادداشت بود.
‫یکی بهم گفت سیم‌ها رو به هم وصل کنم،
‫و می‌دونم راز بزرگتون برملا شده.
‫من اولین نفر این پایین نیستم، ‫ولی این همون چیزیه که نیاز دارین!
‫این همون چیزی نیست که می‌خواستین؟!
‫یالا دیگه. دروغ نمیگم.
‫دیدمش، افتادم توی یه غار، و رفتم پایین
‫و از توش رد شدم
‫و این سفینه رو پیدا کردم ‫که هنوز روشن بود.
‫کامپیوتر بهش وصل شد.
‫داشت سعی می‌کرد دانلود کنه. ‫دارم راست میگم!
‫الان چقدر باهاش فاصله داری؟
‫- خب، فکر نکنم دور باشه. ‫- باشه.
‫اگه اعتبارنامه‌ی درست کامپیوتر رو بهت بدم
‫و واقعاً اس‌ام-۸ رو پیدا کرده باشی،
‫پس باید بتونی ‫تمام داده‌هاشون رو دانلود کنی، خب؟
‫خیلی‌خب. ما واسه جعبه سیاه‌ها ‫سیستم برق پشتیبان گذاشتیم
‫دقیقاً به همین دلیل تا در صورتی که... ‫خب، می‌دونی.
‫آره. ولی... ولی بهم بگو.
‫اگه این کار رو بکنم، منو میارین بیرون.
‫اگه این کار رو بکنی، ‫خودم میام دنبالت.
‫باورت بشه یا نه، ‫قبلاً هم از اینا بازیابی کردیم.
‫- و اگه سریع بجنبیم... ‫- وایسا، وایسا. اگه سریع بجنبیم؟
‫داری درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫این اتفاق نمی‌افته. ‫ما دستوراتی داریم.
‫شما دستور دارین.
‫این سفینه‌ی منه، ‫و من تصمیم می‌گیرم.
‫- ۱۴ رو آماده کنین. ‫- کاپیتان.
‫زندانی، ‫اس‌ام-۸ فقط یه زیردریایی معمولی نبود.
‫تجهیزاتی روش گذاشتیم ‫که دیگه نمی‌تونیم بسازیم.
‫چیزایی که دیگه هیچ‌وقت نمی‌سازیم.
‫ایوا. نگاهم کن!
‫داره دروغ میگه! حاضره هر چیزی بگه!
‫- عقلتو از دست دادی؟ ‫- تو چی؟
‫اگه راست بگه و هیچ کاری نکنیم...
‫نه، دیوید، این از ما بزرگتره.
‫اوه، خدای من، ‫این شعارها رو بس کن!
‫ارزشش رو نداره! ‫اون ارزشش رو نداره!
‫نمی‌ارزه که تو رو ‫به‌خاطر یه مجرم لعنتی از دست بدیم!
‫به همه‌چیز می‌ارزه!
‫و شانس آوردی که تو رو
‫به‌جاش نمی‌فرستم اون پایین.
‫زندانی، گفتی نقشه‌ش رو درآوردی.
‫- مختصاتش رو داری؟ ‫- خیلی‌خب.
‫وقتی طناب پاره شد، ‫من بیرون از نقشه فرود اومدم
‫توی یه جور غار مزخرف.
‫نمی‌دونم، ‫ولی سفینه آخرین چیزی بود که پیدا کردم.
‫حدود ۷۲۵، شاید ۵۰۰.
‫دقیقاً کنار تنها راه خروجی بود ‫که تونستم پیدا کنم.
‫و اونم... ‫منو انداخت بیرون، حدود ۳۸۰، ۶۱۵.
‫خیلی‌خب، نقشه اینه. ‫ما اینجا آماده میشیم.
‫و اگه بتونی برسی به اس‌ام-۸ ‫و برگردی بیرون،
‫می‌تونیم ۳۰ دقیقه دیگه ‫بیرون ورودی ببینیمت.
‫ولی کاملاً جدی‌ام.
‫باید توی ۳۰ دقیقه اونجا باشی ‫وگرنه من رفتم.
‫- مفهومه؟ ‫- آره، می‌فهمم.
‫خب، چطور فایل‌ها رو بگیرم؟
‫برو سمت کامپیوتر. ‫کنترل و آلت و شیفت و ۹ رو فشار بده.
‫باید یه پنجره باز بشه. ‫نام کاربری... ادمین.
‫رمز عبور همه حروف بزرگ: ‫۷ایکس۱۱ف۲۶آ۳۱۱.
‫کنترل، آلت، شیفت چند؟
‫- ۹. ‫- تأیید شد.
‫- رمز عبور خود را وارد کنید. ‫- نام کاربری... ادمین.
‫رمز عبور همه حروف بزرگ: ‫۷ایکس۱۱ف۲۶آ۳۱۱.
‫- وقتی گرفتیش بهم بگو. ‫- تأیید شد. تغییر حالت.
‫- خوش آمدید، ادمین ایوا. ‫- رفتم تو.
‫خیلی‌خب. ۳۰ دقیقه، میری و برمی‌گردی.
‫اگه این فرصت رو از دست بدی، ‫شانست رو از دست دادی.
‫ولی اگه بتونیم این کار رو بکنیم،
‫امیدی برای سی‌او‌آی هست،
‫برای عدن، برای همه.
‫در مقایسه با این ‫هیچ‌چیز دیگه‌ای مهم نیست.
‫ولی اگه اونجا نباشی، نمیری خونه.
‫- ۳۰ دقیقه. ‫- باشه.
‫از پسش برمیام. ۳۰ دقیقه.
‫از پسش برمیام. آسونه.
‫فقط میرم تو و برمی‌گردم
‫و بعد کل بشریت نجات پیدا می‌کنه.
‫و بعدش آزادم.
‫و بعدش آزادی.
‫قبوله.
‫راستی...
‫چی؟
‫اسم من ایواست.
‫سایمون.
‫بیا تمومش کنیم، سایمون.
‫دیوید، جک رو از بهداری بیار بیرون.
‫- چی؟ ‫- بهش بگو یه جوشکاری آخر می‌خوام.
‫- ایوا! جک حتی نمی‌تونه وایسه! ‫- پس سرپاش نگه دار!
‫فقط... فقط بهش بگو!
‫بله، قربان.
‫سرتو بالا بگیر، زندانی.
‫به من مأموریت دادن ‫تا مجازاتت رو اجرا کنم.
‫- قول میدم... ‫- راستش رو بگم.
‫هر کاپیتان دیگه‌ای بود درجا می‌کشتت.
‫پس باید خودتو خوش‌شانس بدونی.
‫- همه‌چی نابود شده... ‫- اون دنبال من می‌گشت.
‫خب، خوش‌شانسی.
‫۶۲ نفر دیگه نتونستن ‫از ایستگاه فیلامنت زنده بیان بیرون.
‫و نه، شامل هم‌دستانت نمیشه.
‫ولش کنین.
‫به‌هرحال همه‌مون مردیم.
‫نمی‌خواستم بمیرن.
‫ببخشید؟ الان چه زری زدی؟
‫از کی تا حالا وجدان پیدا کردی، سایمون؟
‫ما فقط جسمیم.
‫تو بیشترین آمار کشته‌ها رو ‫اینجا داری، قاتل.
‫دستای هیچ‌کدوممون ‫بیشتر از تو به خون آلوده نیست.
‫- ولی این جسم هنوز یه هدفی داره. ‫- لطفاً، من...
‫سایمونِ قصاب جا زد.
‫برای متوقف کردن این قضیه ‫باید برادرای خودتو بکشی.
‫تو برادر من نیستی.
‫حرفای خودته، نه من، قصاب.
‫- من اصلاً اونجا نبودم. ‫- هر چی اتفاق بده داره می‌افته.
‫من همونی‌ام که ‫بهت گفتم سیم‌ها رو به هم وصل کنی.
‫ائتلاف می‌تونه توی رازهاش غلت بزنه.
‫ما باید این بارها رو به دوش بکشیم، ‫این سختی‌ها رو،
‫این خشم رو، این غم رو.
‫- آتش! ‫- تخلیه کنید. تخلیه کنید.
‫- ما باید به دوش بکشیمش. ‫- ما یه رویا داریم.
‫- ما نگهبانان عدنیم. ‫- دقیقاً حس خونه رو بهت میده.
‫ما باید کمکشون کنیم.
‫- سایمون، این‌طوری نباش. ‫- ندارمش.
‫اونجا رو دوست خواهی داشت.
‫مقامات شورا مصادره‌شون می‌کنن.
‫اونا امیدوارن یه روزی ‫یه باغ واسه خودشون راه بندازن.
‫وظیفه‌ی ما تموم نشده.
‫آخرین درخت مُرده.
‫- چی؟ ‫- آخرین درخت دوباره جون می‌گیره.
‫این قبر عدنه.
‫وقتی آخرین پسر عدن به بیشه بپیونده،
‫هزاران درخت به وجود میاد.
‫شاید فکر کنین خاکی وجود نداره،
‫- ولی ما می‌دونیم. ‫- ما می‌میریم.
‫- ما می‌دونیم که وقتی بمیریم... ‫- وقتی بمیریم...
‫بدن‌های ما تبدیل به خاک میشه.
‫سایمون، نظرت چیه که ‫فقط روی مأموریت تمرکز کنیم؟
‫حالا، وقتی رفتی اون پایین، ‫خودتی و خودت.
‫- این یه تله‌ست. ‫- باید کف اقیانوس رو
‫- با دقت مسیریابی کنی. ‫- دقیقاً پشت سرته.
‫نقشه به‌روزه.
‫ممکنه وقتی که رسیدی اون پایین ‫همه‌چی عوض بشه
‫- و متفاوت به نظر بیاد. ‫- هنوز اونجاست.
‫تا جایی که ممکنه عکس بگیر،
‫هم برای مسیریابی و هم برای ما تا...
‫سمت چپت.
‫دارن نگاهت می‌کنن.
‫خیلی‌خب.
‫حالا چی؟
‫در حال اتصال.
‫منتظر بمانید. منتظر بمانید. منتظر بمانید.
‫منتظر بمانید. منتظر بمانید.
‫اکسیژن، سوخت، فشار، همه...
‫شروع برنامه بازیابی جعبه سیاه.
‫خیلی‌خب.
‫به نظر خوب میاد.
‫در حال دانلود. ‫منتظر بمانید. منتظر بمانید. منتظر بمانید.
‫منتظر بمانید. منتظر بمانید.
‫تکمیل شد. تمام فایل‌ها تأیید شد.
‫به نظر خوب میاد.
‫همه‌ش همین بود؟
‫فکر کنم همین بود.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫یه کم دیگه مونده.
‫الو؟
‫نمی‌دونم. قرار بود چی بگم؟
‫حساب همه‌چی از دستم دررفته. من...
‫شاید قبلاً اینو ضبط کرده باشم.
‫من... دیگه مهم نیست.
‫آژیر فشار بالاخره خفه شد.
‫حالا هر فایده‌ای که داشته باشه...
‫بهت گفتیم بس کنی...
‫سمت خودت بمون!
‫بهت گفتیم اون کوفتی رو دیگه نخوری.
‫می‌دونیم!
‫می‌دونم. فقط...
‫- برات خوب نیست. ‫- اون حرف لعنتی رو نزن!
‫اون حرف لعنتی رو نزن.
‫حق با تو بود.
‫این اقیانوس با بقیه فرق داره.
‫ولی ما نباید اینجا باشیم.
‫آره، می‌تونیم ازش غذا سنتز کنیم،
‫ولی... فکر نکنم که باید این کار رو بکنیم.
‫نباید ممکن باشه،
‫ولی... انسانیه.
‫خون... این ماییم.
‫ما نمی‌دونیم این یعنی چی.
‫ما فکر می‌کنیم... ‫من فکر می‌کنم همون ناهنجاری بود.
‫توی ۱۱۶، ۵۲۰ هست.
‫فقط با نمونه‌هایی که ‫از نزدیک نور گرفتیم دیدیمش.
‫تیکه‌ای از چیزی که ‫باعث خلسه‌ی خاموش شد.
‫این واقعاً می‌تونه یه جواب باشه.
‫ولی بدون قابلیت مطالعه‌ی بیشتر، ‫ما فقط می‌تونیم...
‫اون رفت تو.
‫چطور فراموش کردیم؟
‫اون... تمام چیزی بود که دیدیم.
‫ما جواب رو دیدیم.
‫- ایوا. ‫- ایوا.
‫- تو باید پیدامون کنی. ‫- تو باید پیدامون کنی.
‫ما باید ببینیمش.
‫این برای ما مقدر شده بود.
‫لطفاً!
‫جواب دقیقاً همونجاست!
‫این برای ما مقدر شده بود! ‫ما باید ببینیمش!
‫ما باید ببینیم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫ما باید...
‫اون چیه؟
‫اگه می‌خواین بکشینم، ‫بکشین دیگه لعنتی‌ها.
‫- ایوا. ‫- سایمون!
‫- من اینجام. ‫- سایمون!
‫باید منو از اینجا بیاری بیرون.
‫- تو... گرفتیش؟ ‫- فکر کنم مریضی چیزی شدم.
‫سایمون، خفه شو و گوش کن!
‫نمی‌دونم داره چه بلایی سرم میاد.
‫ازت می‌خوام یه چیزی ‫از اون فضای تنگ بیاری.
‫توی این مورد بهم اعتماد کن.
‫اون پایین یه چیزی هست که ‫باید جاش رو امن نگه داری.
‫باشه؟ هر چی که شد، ‫باید سالم از اونجا بیاریش بیرون.
‫می‌فهمی؟
‫شوخی می‌کنی دیگه.
‫ایوا، من واسه گرفتن این ‫از جهنم رد شدم.
‫- چیکار کردی، سایمون؟ ‫- سایمون، می‌دونم چی گفتم!
‫- دیگه مهم نیست! ‫- باید اونم با خودت
‫- می‌کشوندی ته جهنم. ‫- تا نقشه رو تموم کنی.
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونه!
‫- همه‌چیز... ‫- اون صدامون رو نمی‌شنوه.
‫- و نمی‌تونه نجاتت بده. ‫- هر اتفاقی هم که بیفته،
‫اون داده‌ها باید باقی بمونن ‫اگه قراره هر کدوم از اینا...
‫اون چیزی که ‫از سفینه‌ی ما دزدیدی رو کپی می‌کنه
‫- و ولت می‌کنه تا بمیری. ‫- می‌فهمی چی میگم؟
‫بهتر از چیزیه که لیاقتته، قصاب.
‫سایمون؟
‫ولی هنوزم می‌تونی جبران کنی.
‫- سایمون. ‫- داده‌ها رو نابود کن.
‫- گرفتیش؟ ‫- بهش بگو اس‌ام-۸ گم شده.
‫خواهش می‌کنم بهم بگو که گرفتیش.
‫هیچ‌کس اجازه نداره دوباره نور رو ببینه.
‫سایمون، الان باید بری!
‫منتظر چی هستی؟!
‫ما یه توافقی داشتیم.
‫قرار نیست همه نجات پیدا کنن!
‫- کار درست رو بکن. ‫- داری درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫گفتی منو از اینجا میاری بیرون.
‫- معامله‌مون این بود! ‫- سایمون، خواهش می‌کنم!
‫سایمون، لطفاً به حرفم گوش کن!
‫ارزشش رو داره.
‫تو لیاقتِ... آزادیت رو داری.
‫و متأسفم که نمی‌تونم بهت بدمش.
‫ولی ارزشش رو داره.
‫این از من مهمتره.
‫از تو مهمتره.
‫- این بزرگتر از... ‫- ایوا.
‫- متأسفیم. ‫- خواهش می‌کنم!
‫جعبه سیاه! توی اون فضای تنگ...
‫اوه، خدای من! اوه، خدای من!
‫بدون درد.
‫چرا ما باید این کار رو بکنیم؟
‫چرا فقط تو؟
‫چرا تو، سایمون؟
‫چرا تو؟!
‫خون اون گردن توئه.
‫از روی چند تا جنازه دیگه می‌خوای رد بشی ‫تا خودتو نجات بدی؟
‫همیشه به زندگی‌ای فکر می‌کنی ‫که دیگه هیچ‌وقت بهش نمی‌رسی.
‫به مادری فکر می‌کنی که
‫حتی قاتلی رو که به دنیا آورده نمی‌شناخت.
‫یا شاید بهت افتخار می‌کرد.
‫مرگ تنها چیزیه که بهت یاد داده؟
‫نصفه‌نیمه، نامطمئن.
‫هیچ‌وقت کافی نیست!
‫الان دیگه چیزی واسه ما نمونده.
‫هیچی.
‫تو چی می‌دونی؟
‫تو فقط یه تیکه آشغالی ‫که حتی نمی‌دونه مُرده.
‫تو چی می‌دونی؟!
‫ما خیلی بیشتر از اونی که باید می‌دونیم!
‫قصاب! نور باید فراموش بشه!
‫این دیوونگی با تو تموم میشه!
‫فکر می‌کنی ما ‫همون چیزی رو بهت می‌دیم که می‌خوای؟
‫لعنت به اون و لعنت به تو!
‫می‌خوای منو بخوری؟!
‫بیا و سعیتو بکن!
‫سایمون.
‫سایمون!
‫اوه، لعنت به من.
‫اوه، لعنت به من!
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی!
‫بهتره تو این مورد حق باهات باشه.
‫خیلی‌خب.
‫لعنتی!
‫لعنتی.
‫چی؟
‫هیچ‌جایی واسه فرار نداری.
‫صدات رو می‌شنویم!
‫- پیدات می‌کنیم! ‫- اوه، لعنت به من.
‫فرار نکن!
‫می‌دونی که این تنها راهه.
‫خودت می‌دونی.
‫سایمون!
‫لطفاً جاش رو امن نگه دار، باشه، مامان؟
‫این از من مهمتره. این از من مهمتره.
‫تو وحشتش رو دیدی.
‫اون توی تو چی دید؟
‫این از من مهمتره. از من مهمتره.
‫اون تو رو دید، سایمون.
‫و هیچ‌وقت ولت نمی‌کنه!
‫ازت می‌خواد که این کار رو بکنی.
‫نمی‌تونی اینو ببینی؟
‫چیکار کردی؟!
‫همه‌چی رو عوض کردی!
‫سفینه‌ت زنده‌ست!
‫نمی‌تونی ببینی این یه رحمته؟!
‫باشه! قصاب رو می‌خوای؟
‫بیا!
‫لعنت بهت!
‫بمیر!
‫دعا کن که مرده بمونی!
‫ما رستگاری هستیم! ‫ما امید هستیم.
‫ما می‌تونیم همه رو نجات بدیم... ‫درون خودمون!
‫ما همه هستیم.
‫ما یکی هستیم.
‫ما می‌میریم. ‫ما زندگی می‌کنیم! ما!