«با تشکر از تمام مجلات، تلویزیون، وب‌سایت‌ها، رادیو و تمام اهالی رسانه»
آدم‌های خوب از گناه دوری می‌کنند.
حتی یک خطای کوچک هم برایشان بزرگ به نظر می‌رسد.
جستجو برای حقیقت...
سوالات زیادی به همراه می‌آورد.
سوالات درست،
هر چیزی که بر پایه دروغ بنا شده را از بین می‌برد.
اما...
بیشتر مردم از حقیقت فراری‌اند!
چون این مسیر دشوار است.
مردم به دنبال پاسخ‌های راحت و باب میل خودشان هستند.
آن‌ها نمی‌دانند که این کار چه تأثیری بر زندگی‌شان خواهد داشت.
و حتی برایشان اهمیتی هم ندارد.
وقتی تصمیماتی که نیاز به خرد دارند
با دیدگاه‌های احساسی و تحت تأثیر داستان‌هایی که برایمان گفته‌اند گرفته می‌شوند،
جامعه ما از هم می‌پاشد!
«بهارات»
«آجی کارتی»
«سانگیتا»
«باوانی سری»
«آبارناثی»
«این منطقه رو تخلیه کنید، تکرار می‌کنم، تخلیه کنید!»
«بله، بگو.»
«موقعیت مکانی و شماره تماس گیرنده رو فرستادم قربان.»
«گرفتم. بقیه‌اش با من.»
الو! الو!
«قربان، خیلی ترسیدم.»
- داریم می‌آییم. - «قربان، خیلی ترسیدم.»
- «کجایی؟» - نگران نباش.
- هیچ اتفاقی برات نمی‌افته. - «خواهش می‌کنم عجله کنید.»
کی پیشت... الو... الو...
صدامو می‌شنوی؟
عجله کنید!
از اینجا بپیچ چپ.
وانجی، تو برو اون طرف. من از این طرف می‌رم.
باشه قربان.
«روح من داره به این خونه می‌دوه»
«می‌دونم که داری مسخره‌بازی درمیاری»
«صدام کن تا بیام جلو، من این محل رو خوب می‌شناسم»
«به قلبم نگاه کن، عجب!»
روحم داره به این خونه برمی‌گرده
می‌دونم که می‌خوای مسخره‌بازی دربیاری
به من زنگ بزن و من این محل رو می‌شناسم
قلبم رو ببین، وای!
'مشترک مورد نظر پاسخگو نمی‌باشد.'
'لطفاً بعداً تماس بگیرید. ممنون.'
'مشترک مورد نظر پاسخگو نمی‌باشد.'
'لطفاً بعداً تماس بگیرید. ممنون.'
'مشترک مورد نظر پاسخگو نمی‌باشد.'
چی شده، داس؟
ببخشید قربان. نتونستم نجاتشون بدم.
پدر دختره قاتله.
'کالیداس ۲'
قربان!
فکر کردی کی هستی؟ جیمز باند؟
- نه قربان. - چرا تنهایی رفتی؟
اگه به جای اون، گلوی تو رو نشونه می‌گرفت چی؟
قربان، وضعیت خیلی حساس بود. مجبور بودم.
فقط تعداد کمی از افسرها کارشون رو درست انجام می‌دن.
اگه اتفاقی برات می‌افتاد، ما باید چیکار می‌کردیم؟
ببخشید قربان.
هی، جورج.
- کِی اومدی؟ - سلام قربان.
- همین الان رسیدم. - بشین.
شنیدی چیکار کرده؟
قربان.
همیشه آدم احساساتی‌ای بوده.
داری از اداره می‌ری، هوم؟
بالاخره می‌خوای یه کم آرامش و سکوت داشته باشی؟
حداقل حالا داری می‌ذاری استراحت کنم.
دلمون برات تنگ می‌شه قربان.
خیلی خب.
بیا.
«میترا...»
- عزیزم، - بابا.
اینجا چیکار می‌کنی؟
بابا، یه سگ دیدم.
مگه بهت نگفته بودم تنهایی نرو؟
با جونو بودم، بابا.
- دختر خوبی نیستی؟ - نه... من دختر بدی‌ام.
بریم پیش مامان؟
نگاه کن، همه دارن می‌رقصن.
- «میاد؟» - آره.
جلسه دادگاه مورفی امروز ساعت ۱۱ صبح برگزار می‌شه.
«من اونجا هستم. تو هم بیا.»
من اونجا هستم.
«مشترک مورد نظر در حال حاضر مشغول است.»
«لطفاً بعداً تماس بگیرید.»
- جواب نمی‌ده؟ - نه، برادر.
قربان، جلسه دادگاه مورفیِ پرامبور امروز برگزار می‌شه.
دار و دسته موروگان دارن واسه یه ترور برنامه‌ریزی می‌کنن.
گور پدرشون! اگه توی دادگاه کشته بشه،
و ما هم کارمون رو از دست بدیم، دیگه هیچی برامون نمی‌مونه!
- «داداش» - عوضی!
توی دادگاهم. چرا هی زنگ می‌زنی؟
داداش، آدمای موروگان اومدن تو که کارت رو تموم کنن!
«پشت دادگاه منتظر بمون. میام.»
خیلی خب، خودم حلش می‌کنم.
قربان، پاندیان هست.
کی اون توئه؟
تو دیگه کدوم احمقی هستی؟
ولم کن
تو دیگه کی هستی؟
بیا جلو
بیا جلو.
هر چی داری رو کن.
آب تا اینجا بالا اومد، بعد فروکش کرد.
جسد رو اینجا آب آورده.
تایید شد. این کارِ دار و دسته موروگان نبوده.
یه نفر دیگه ما رو بازی داده و این کار رو انجام داده.
- سلام. - صبح‌بخیر قربان.
من دستیار آقای ناتاراجان هستم.
چرا این‌قدر زود زنگ زدی؟
دیروز سعی کردم با شما تماس بگیرم ولی نتونستم.
«باید مدارک پرونده‌ی» خانم ویدیا رو برای تحویل امضا کنید.
ساعت ده سردخانه‌ی رویاپتا ببینمت.
حتماً قربان. اونجا می‌بینمتون.
اسمت چیه؟
من استیون هستم قربان.
باشه استیون.
پسرم، تو استیونی؟
بیا از این طرف.
دستاش بسته بوده.
ولی آثار درگیری دیده می‌شه.
ما هیچ مو یا بافتی زیر ناخن‌هاش پیدا نکردیم.
تو کی هستی؟
قربان، ایشون با منه.
دستیار وکیل ناتاراجان هستن.
برای مطالعه‌ی پرونده اومدی؟
نه قربان. ایشون به خاطر مسئله شخصی من اینجان.
باشه. آیا «ساکتیول» مسئول پرونده‌های درگیری‌های گروهی هست؟
مطمئن نیستیم که این یک درگیری گروهی باشه.
فعلاً تحت حوزه قضایی منه.
با این حال، یک تیم ویژه مسئولیت رو به عهده می‌گیره.
و اگه این کار رو بکنن، خیالم راحت می‌شه.
استیون، مدارک رو آوردی؟
- استیون. - بله قربان!
- مدارک رو داری؟ - بله قربان.
خیلی خب قربان. هر وقت گزارش‌ها آماده شد بهم خبر بدید.
خودم میام تحویل می‌گیرم.
- می‌بینمتون قربان. - می‌بینمت.
استیون، انگار قبلاً دیدمت.
اینا چرا همه‌شون اینجا هستن؟ بندازشون بیرون!
- بگو برن. - همگی، همین الان برید.
نباید کسی اینجا بمونه.
آراویند، این چه وضعیه؟ اینجا رو خلوت کن.
قربان، اگه گرفتیش، بیارش پیش من.
- پرونده تشکیل نده. - هی!
داری با یه افسر حرف می‌زنی!
مگه سوالش چه ایرادی داشت؟
زیر نظر تو مرد، مگه نه؟
حد خودت رو بدون.
تو هم اونجا بودی.
دیدی که چی شد.
و تو چیکار کردی؟
- تو بهشون خبر دادی، مگه نه؟ - نه قربان.
داداش عزیزت رو انداختن تو دردسر.
ببرش و از اینجا برو!
- اینجا رو خالی کنید. - کسی اینجا نمونه.
برید.
- هی، این رو بگیر. - ویدیو ده هزار تا لایک خورده.
ترکوندیم داداش.
هارشیتا، گوشیم رو پس بده.
عالیه!
آچو، ندو.
هی...
- ببخشید داداش. - معذرت می‌خوام!
هی، صبر کنید.
شما دو تا کجا می‌رید؟
- می‌خوای بری پشت‌بام؟ - مامان، لطفاً.
چند بار بهت گفتم تنهایی نرو پشت‌بام؟
فقط برای امروز.
لطفاً مامان.
این دیگه چیه؟
خیلی دیر شده و همه دارن میان.
برو حاضر شو.
باشه، بریم.
هر وقت اعتراض می‌کنیم، میگی پول ندارم.
پس چطور پول این مهمونیِ مسخره رو جور کردی؟
واقعاً برگزاری این مهمونیِ سال نوِ لعنتی ضروریه؟!
همه‌تون رو باید بی‌خیال شد!
اینجا بوی سگ میده.
اگه اجازه بدم، انجمن بر علیهم می‌شه.
هی، چی شده؟
خانم، خانم، صبر کنید!
چرا این کارها رو می‌کنی؟
فقط کافی بود از من بخوای.
فقط اگه از تو بخوام؟
حالتون خوبه، خانم؟
- میترا... - هان؟
من دارم می‌رم بیرون.
پیش مامان بمون، باشه؟
- خداحافظ. - خداحافظ.
- الو. - مراسم چطور بود؟
عالی بود. حیف شد نبودی.
چیکار می‌تونستم بکنم؟ یهو یه عکاسی پیش اومد!
خیلی خب، میترا چیکار می‌کنه؟
اینجاست...
داره با بچه‌ها بازی می‌کنه.
باشه. فقط زنگ زدم بگم که امشب دیر می‌آم خونه.
«می‌تونی وقتی رسیدی خونه بهم زنگ بزنی؟»
پس قطع می‌کنم. خداحافظ.
باشه.
- چی شد؟ - الان برمی‌گردم روپا.
میترا...
- لعنتی. - بهتره به گوکول زنگ بزنی.
- الو. - میترا گم شده، گوکول.
هی، داری شوخی می‌کنی؟
- گم شده. - توی خونه رو گشتی؟
قبل از اینکه برم، در رو قفل کردم.
- ترسیدم. - باشه، باشه.
دوباره بگرد دنبالش. هرچه زودتر خودم رو می‌رسونم.
دارم میام.
قربان، این هم مشخصات بچه.
- میترا. سه و نیم ساله؟ - بله قربان.
واحد ۴، درسته؟
سلام قربان.
من روپاسونداری هستم. ایشون...
سال نو مبارک، قربان.
چه شروعی برای سال نو.
من مسئول ساختمان هستم. ایشون هم مسئول امنیته.
یه لحظه.
سال نو مبارک عزیزم.
امشب دیر میام خونه، تو برو بخواب.
یه آپارتمان هستم، دارم روی یه پرونده کار می‌کنم.
یه بچه گم شده.
چرا دستپاچه شدی؟
صبح حرف می‌زنیم. حالا برو بخواب.
پدر و مادر بچه کجا هستند؟
آنجا هستند.
دختر بچه چند وقته که گم شده؟
نزدیک به دو ساعته قربان.
تمام دوربین‌های مداربسته رو با دقت چک کردیم قربان.
چیزی پیدا نکردیم.
- چند تا دوربین اینجا هست؟ - در مجموع سی و دو تا قربان.
اینجا باید حدود ۳۵۰ واحد داشته باشه، درسته؟
۵۶۸ واحد هست قربان.
فقط ۳۲ تا دوربین برای جایی به این بزرگی؟
اینجا مثل یه روستاست که به چند بلوک تقسیم شده.
- قربان، اجازه بدید بیارمشون پیش شما. - لطفاً.
- تیاگو. - بله قربان؟
نیروی کافی نداریم.
- می‌تونی نیروی کمکی بخوای؟ - امشب شب سال نوئه...
- سعی کن تماس بگیری. - چشم قربان.
میترا. سه و نیم سالشه، درسته؟
نگران نباشید خانم.
اون برای بیدار موندن خیلی کوچیکه. حتماً یه جایی خوابش برده.
نگران نباشید، پیداش می‌کنیم.
خونه رو کامل گشتید؟
مهمونی اینجا بود، برای همین هیچکدوممون نرفتیم خونه. همین‌جا موندیم.
برای همینه.
وقتی بیدار بشه و برگرده، باید کسی خونه باشه.
برو خونه.
قربان، شما هم باهاشون برید.
نه قربان. من همین‌جا منتظر می‌مونم.
پیشش بمونید قربان. ما حواسمون هست.
- خانم. - برو گوکول. من همین‌جا می‌مونم.
- آراویند. - بله قربان.
چک کن ببین دور و بر اینجا چاه فاضلاب یا چاه آب هست یا نه.
چشم قربان.
قربان، چی دارید می‌گید؟
خانم، لطفاً نگران نباشید. این فقط یه تشریفاته.
می‌تونم مشخصات ساکنین رو داشته باشم؟
حتماً قربان.
مشخصات ساکنین رو ازش بگیر
و تمام مجردهایی که اینجا زندگی می‌کنن رو چک کن.
- چشم قربان. - به رنگانِ دوربین‌ها بگو بیاد اینجا.
چشم قربان.
- ممنون خانم. - خواهش می‌کنم آقا.
- چند نفرید؟ - چهار نفریم آقا.
من فقط سه نفرتون رو می‌بینم.
- اون یکی کجاست؟ - رفته بیرون شهر آقا.
- کجا؟ - ناماکال.
کاش به‌جاش ازدواج کرده بودید.
پس فقط مجردها باید بازجویی بشن؟ متاهل‌ها نه؟
فکر کردی اونا قدیس‌ان؟
هیچ مردی قدیس نیست!
اون‌ها قسر در میرن، فقط چون یه زن تو خونه مراقبشونه.
این خونه‌ست، درسته؟
قفله.
بعداً میایم اینجا.
برادر! اینجا زندگی می‌کنی؟
اینجا خونه‌ته؟
بله آقا.
چطور شد اینجایی؟
یه بچه به اسم میترا گم شده.
داریم دنبالش می‌گردیم.
- می‌خواید بیاید تو؟ - نیازی نیست.
می‌شه یه کم آب بدید؟
این کیه؟
دستیار وکیل ناتاراجان هست.
بفرمایید قربان.
آب خواستم، اونوقت شما آب‌میوه می‌ارید؟
لطفاً میل کنید قربان.
بده به من.
- ممنون برادر. - خواهش می‌کنم قربان.
- تو هم بخور. - نه، میل ندارم.
بیا، یه کم بخور.
ثابت کرد که از خودمونه.
آب خواستم، ولی به جاش آب‌میوه آوردن.
باشه.
قربان.
خیلی گذشته، ولی هنوز برنگشته خونه.
توروخدا، بهم بگید.
جاش امنه، مگه نه؟
نگران نباش.
- حتماً پیداش می‌کنیم. - آره، ارواح عمت!
توروخدا، پراسانا.
خانم، من این آدم رو می‌شناسم.
اون حتی نمی‌تونست بفهمه زنش چیکار می‌کنه.
- قراره اون دخترمون رو پیدا کنه؟ - سلام، قربان.
- مراقب حرف زدنت باش. - برادر!
- این دیگه خیلی زیاده... - اشکالی نداره.
این چیز جدیدی نیست.
- فقط روی کارت تمرکز کن. - قربان!
پدر و مادر بچه نگرانن.
چطور می‌تونی اینقدر آروم باشی؟
- شما کی هستید، قربان؟ - من دکتر پراسانا هستم.
دوست گوکول هستم.
ادعای دکتری می‌کنی و همچین حرف‌هایی می‌زنی؟
وقتی خانواده بیرون اتاق عمل با نگرانی منتظرن،
آیا استرس تو به اونا اضافه نمی‌کنه؟
لطفاً همکاری کنید، قربان.
سخنرانی قشنگی بود.
ولی فقط چهار نفر از شما
- دارید این پرونده رو پیگیری می‌کنید. - ما یه تیم دیگه هم خبر کردیم، قربان.
کجا؟ کِی، قربان؟
- پراسانا، اونا دارن کارشون رو انجام می‌دن. - خانم...
من آدم‌ها را می‌شناسم.
با معاون کمیسر صحبت می‌کنم.
وگرنه هیچ کاری پیش نمی‌رود.
سگ خانگی دارید؟
نه قربان.
ولی او عاشق سگ‌هاست.
قربان؟
قربان، همان‌طور که انتظار می‌رفت، شب سال نو هیچ تیمی در دسترس نبود.
حالا چه کار کنیم قربان؟
- باشه، خودمون جمع‌وجورش می‌کنیم. - چشم قربان.
عزیزم، خیلی دیر شده.
گرسنه‌اش نمی‌شود؟
می‌توانی همه بچه‌های ساختمان را جمع کنی؟
از نیمه‌شب گذشته. مطمئن نیستم والدینشان راضی باشند.
اشکالی ندارد خانم. لطفاً آن‌ها را توجیه کنید.
اگر بچه خودشان بود، این‌طور ساکت می‌نشستند؟
حتماً قربان.
کجا باشم؟ معلومه که اینجام.
دارم به موجودی مثل تو نگاه می‌کنم.
«پس هنوز شروع نکردی؟»
«خیلی منتظرت موندم!»
«الو؟»
- «وایشو؟» - پولشون رو حساب کن.
- از یه مغازه معتبره، مشکلی نیست خانم. - اصلاً حرفش رو هم نزن.
- پولشون رو بده. - چشم، خانم.
- «چی رو حرفش رو نزنم؟» - داشتم اینجا صحبت می‌کردم.
گفتی یه عمر منتظرم می‌مونی.
نیم ساعت نتونستی صبر کنی؟
«اون موقع یه حالی داشتم، یه چیزی گفتم.»
چه حالی؟
«می‌پرسی چه حالی؟ حضوری بهت می‌گم.»
یه لحظه صبر کن.
- الو؟ بله قربان. - «وایشناوی.»
یه پرونده کودک مفقود شده است.
سریع خودت رو برسون اونجا.
- چشم قربان. - کالیداس اونجاست.
اون پرونده رو مدیریت می‌کنه.
فقط باهاش هماهنگ باش.
چشم قربان. باشه.
الو؟
- فکر کنم دیر برسم... - یعنی نمیای؟
می‌دونستم.
می‌دونستم که این‌طور می‌شه.
همه کارامو ول کردم و اینجا منتظرت موندم.
چطور می‌تونی این‌قدر خودخواه باشی؟
هیچ‌وقت به فکر من نیستی؟
تو هیچ‌وقت نمی‌فهمی. دیگه از این وضعیت خسته شدم.
هی!
- اونجا کجاست؟ - همین نزدیکیه، خانم.
خانم.
- داس کجاست؟ - اون بالاست، خانم.
- اون کیه؟ - معاون کمیسر، وایشناوی.
اوه. خیلی جوون به نظر می‌رسه.
اون افسر پلیسه، قربان.
خانم.
من دکتر پراسانا هستم.
من با معاون کمیسر تماس گرفتم تا شما رو به اینجا بفرستن.
اوه، پس شما بودید؟
به جای اینکه دنبال بچه بگرده،
داره وقتش رو با بچه‌های دیگه تلف می‌کنه.
قربان، ما حواسمون هست. می‌شه لطفا شما هم باشید؟
دوست میترا اینجا کیه؟
من، عمو. من.
آفرین. تو به من بگو.
آخرین بار میترا رو کِی دیدی؟
دیدم داشت توی مهمونی بازی می‌کرد.
واقعاً؟
دوباره فکر کن.
کسی هم باهاش بود؟
عمو، میترا آخرین بار داشت با باباش بازی می‌کرد.
- اوه، خوبه. باشه. - قربان؟
معاون وایشناوی اینجاست.
این‌قدر زود؟
خانم!
خیلی خب. اگه هر کدومتون میترا رو دیدید، به ایشون بگید...
چه خبره، داس؟
داشتم از این بچه‌ها سوال می‌کردم. شاید درباره‌ی بچه گم‌شده چیزی بدونن.
بفرستشون خونه.
- نه خانم... - ساعت رو نگاه کن، داس!
خوابشون میاد. همه‌شون رو بفرست برن.
هنوز داری به این پرونده به چشم یه گم‌شدگی نگاه می‌کنی؟
بله قربان. داشتم از بچه‌ها در موردش می‌پرسیدم.
انقدر حرف‌های تکراری نزن!
چیز جدیدی هست؟ به نتیجه‌ای رسیدین؟
رنگان داره دوربین‌های مداربسته رو بررسی می‌کنه.
کلاً ۳۲ تا دوربین وجود داره.
این تعداد دوربینیه که نصب کردن.
این یعنی نقاط کور خیلی زیادی وجود داره.
پس نمی‌تونیم با قطعیت بگیم که بچه از ساختمون خارج شده یا نه.
تمام چاه‌های آب، چاه‌های باز و فاضلاب‌های اطراف رو کامل گشتیم.
لیست مجردها رو گرفتیم و تحقیقات اولیه رو شروع کردیم، قربان.
همه‌ی این کارها رو فقط با شش نفر انجام دادین؟
بله قربان.
لطفاً از مغزت استفاده کن، داس.
چرا درخواست نیروی کمکی نکردی؟
می‌خواستی تنهایی پرونده رو حل کنی و تشویق بشی، آره؟
نه قربان. ما درخواست پشتیبانی کردیم.
به خاطر شب سال نو، کسی در دسترس نبود.
می‌تونستی با من تماس بگیری!
بی‌عرضه‌ها.
قربان؟ الو؟
عصر بخیر قربان.
قربان، برای پرونده گم شدن بچه نیاز به نیروی کمکی داریم.
«می‌خوای یه گردان برات بفرستم؟»
«مگه چند نفرتون برای پیدا کردن یه بچه لازمه؟»
«گفتم که داس داره رسیدگی می‌کنه، نگفتم؟»
«مثل یه افسر پلیس رفتار کن، فهمیدی؟»
چشم، قربان.
خانم.
تیم کمکی می‌فرستن؟
لیست تمام فروشنده‌هایی که به مهمانی اومدن رو بگیر.
تمام ماشین‌هایی که موقع گم شدن بچه از اینجا رفتن رو چک کن.
- حتماً، خانم. - ماشین‌های دلیوری رو هم همین‌طور.
تمام گوشه و کنار این آپارتمان رو بگردید.
و ما به داوطلب‌هایی از خودِ آپارتمان نیاز داریم.
چرا داوطلب، خانم؟
چهار ساعت از گم شدن بچه گذشته.
دیگه کمتر به نظر میاد که فقط یه گم شدن ساده باشه.
خانم.
من قویاً احساس می‌کنم میترا هنوز داخل محوطه آپارتمانه.
شک دارم کس دیگه‌ای پشت این ماجرا باشه.
قربان!
بله.
اوه نه!
برادر، فهمیدی این سگ مال کیه؟
قربان!
بندِ اسباب‌بازی میتراست، قربان.
- می‌خوام میترا رو ببینم! - سریع چک کنید.
این چطور سر از اینجا درآورده؟
خدای من!
مطمئن شید هیچ‌کدوم از ساکنین از آپارتمان خارج نشن.
- چشم خانم. - ممکنه متهم بین اون‌ها باشه.
آپارتمان باید کاملاً قرنطینه بشه.
حتماً خانم.
نذارید پدر و مادر بچه جایی برن.
وگرنه روند تحقیقات مختل می‌شه.
- چشم خانم. - در ضمن...
صاحب اون سگ مرده کیه؟
نمی‌دونم، قربان.
پس چرا عکس سگ رو تو واتس‌اپ پخش نمی‌کنید؟
و صاحبش رو پیدا کنید؟
یعنی صاحب سگ بلایی سر بچه آورده؟
ممکنه.
- ما به یه جا برای کار نیاز داریم. - می‌تونید از سالن اجتماعات استفاده کنید، خانم.
رنگان، چیزی پیدا کردی؟
قربان، نقاط کور خیلی زیاده. دارم می‌گردم.
هیچ خبری نیست.
کسی جواب داد؟
هنوز نه، خانم.
- کسی اینجا هست که عاشق سگ باشه؟ - فکر نمی‌کنم...
قربان، من می‌دونم. خانم!
باگا وادِهار. واحد ۷۰۲.
اون همه چیز رو درباره تک‌تک سگ‌های اینجا می‌دونه.
آقا، من اطلاعاتی درباره یکی از سگ‌های مجتمع‌مون می‌خوام.
من هیچ چیزی درباره هیچ سگی در اینجا نمی‌دونم.
آقا، یه بچه چهار ساله گم شده.
آقا، می‌شه لطفاً درباره این سگ به من اطلاعات بدید؟
اون یه شیتزوی تبتیه.
یه نژاد ترکیبیه.
آقا، می‌دونید این سگ متعلق به کیه؟
من می‌دونم!
قربان، آخرین باری که چک کردیم، این خونه قفل بود.
هی، فالت. گفتم سریال جنایی نذار، مرد!
- یه چیز عاشقانه پخش کن. - داخل رو چک کن.
قربان.
خونه‌گردی می‌کنید، هان؟
هی! هی!
سال نو مبارک، داداش!
داداش؟
سگه کجاست؟
هی، خفه شو.
هی!
بچه کجاست؟
بچه؟
بچه کجا بود.
چطور جرئت می‌کنی؟
هی، میترا کجاست؟
میترا دیگه کیه؟
من از کجا بدونم؟
از این بپرس.
- اون همه دخترهای ساختمون رو می‌شناسه. - چطور جرئت می‌کنی؟
«تو رو دیدم عزیزم، خودم رو فراموش کردم»
- بگو. - بچه کجاست؟
جواب بده، لعنتی!
- نمی‌دونم قربان. - می‌گم پاشو!
من چیزی ندارم.
تو خونه کشاورزی می‌کنی؟
بچه کجاست؟
بگو!
دارم بهتون می‌گم.
خانم، اینا به درد نمی‌خورن.
- هی... - خفه شو!
داس، لیست تمام کسانی که از این نژاد سگ دارن رو برام بیار.
با دامپزشک‌ها، پانسیون‌ها، آرایشگاه‌های حیوانات و پناهگاه‌ها چک کن.
- چشم خانم. - پنج تا بیمارستان دامپزشکی،
شش تا آرایشگاه حیوانات،
۱۰ تا پانسیون سگ و شش تا پناهگاه وجود داره قربان.
- هی... - فقط ساکت باش.
- تیاگو، اینا رو بررسی کن. - باشه قربان.
آقا... صبر کن.
- هی! - هیچ‌وقت می‌خوای گوش بدی؟
این همون سگی نیست که مرده بود؟
این دوربین زاویه دید جلو داره؟
دوربین چهارم رو چک کن.
- هی، تو! - هی!
۴۰۵، قربان.
۴۰۵ هم جزو لیست مجردهایی هست که بهت دادم.
برادر، تو اون خونه رو چک نکردی؟
بهم بگو.
قربان، مسئله اینه که...
اون دستیار وکیل ناتاراجان هست.
اونجا زندگی می‌کنه.
- چی؟! - جناب سبیلو حسابی گیر افتاده!
پس چک نکردی؟
قربان، من واقعاً اصرار کردم که بریم داخل.
ولی اون گفت نیازی نیست چون طرف از خودمون هست.
این چه وضعیه، داس؟
برای افسرهایی مثل تو بهتره که بازنشسته بشن تا اینکه برامون دردسر درست کنن!
اگه نمی‌تونی کارهای اولیه رو یاد بگیری،
اون تجربه‌ات به چه دردی می‌خوره؟!
همین الان تعلیقش کنید با اتهام ردیف سه!
خانم، من مسئولیتش رو قبول می‌کنم.
کی مسئولیتِ اون بچه رو قبول می‌کنه؟
خانم، بچه اینجا نیست.
موقعیتِ موبایل دقیقه؟ باشه، دوباره بهتون زنگ می‌زنم.
خانم...
استیون توی کلیسای سنت ترزا است.
داس، امشب شبِ سالِ نوئه.
اگه با لباس فرم بریم اونجا خیلی جنجال می‌شه.
خب، لباس‌هاتون رو عوض کنید.
قربان.
- تو استیونی؟ - بله.
هی!
- نذار اون ماشین فرار کنه. - باشه، قربان.
«روح من داره به این خونه میاد»
«می‌دونم که داری مسخره‌بازی درمیاری»
«صدام کن و من این محل رو می‌شناسم»
«به قلبم نگاه کن، عجب!»
«روح من داره به این خونه میاد»
«تو آدم بامزه‌ای هستی، این رو خوب می‌دونم»
«به من زنگ بزن و من این محل رو می‌شناسم»
«به قلبم نگاه کن، عجب!»
خدای من، تویی؟
- معلومه! - معاون کمیسر وایشناوی اینجاست.
این تیم ویژه معاون کمیسر شاکتی‌ول هست، خانم.
- سلام خانم. - اون رو با ما بفرستید.
- موضوع چیه خانم؟ - پرونده گم شدن یک کودک.
اون مظنون اصلیه.
- تحویلش بدید. - در محل حادثه پرامبور مورفی،
شماره‌اش در دکل مخابراتی اون منطقه دیده شده.
- برای همین جناب شاکتی‌ول خواستن که بیاریمش. - خودم باهاش حرف می‌زنم.
همین الان تحویلش بدید.
تا ایشون دستور ندن نمی‌تونم، خانم.
سوداکار...
به یه سری اطلاعات نیاز دارم.
باشه، الان برات می‌فرستم.
«شماره‌ای که با آن تماس می‌گیرید در حال حاضر مشغول است»
جواب تلفنش رو نمی‌ده.
اون رو با ما بفرستید، خودم حلش می‌کنم.
اگر این کار رو بکنم برام دردسر می‌شه، خانم.
انقدر حرفت رو تکرار نکن.
- مطمئنی؟ - همون‌طور که گفتم، همه‌چیز رو حل می‌کنم.
فقط بذار با ما بیاد.
لطفاً شرایط من رو درک کنید، خانم.
- تصمیم‌گیری در این مورد با من نیست. - همون کاری رو بکن که گفتم.
خانم.
هفت سال پیش، اون به جرم تجاوز و قتل دختری به اسم...
دانیا، مجرم شناخته شد.
عصر بخیر، قربان.
- قربان؟ - نمی‌تونید از دستور معاون کمیسر پیروی کنید؟
فقط وقتی گوش می‌دید که شاکتیوِل دستور بده؟
نه، قربان.
فقط کاری که می‌گه رو انجام بده!
چشم، قربان.
ببخشید، خانم.
میترا کجاست؟
از تو می‌پرسم، میترا کجاست؟
من از کجا بدونم؟
چرا از من می‌پرسید؟
بندِ قلاده‌ی اسباب‌بازی میترا چطور سر از گردن اون سگ مرده درآورده؟
هوم؟
چرا سگت رو کشتی؟
نگام کن.
تو چشمام نگاه کن!
با میترا چیکار کردی؟
قربان!
میترا...
«عزیزِ کوچولوی من»
«گنجِ ارزشمندِ قلبم»
میترا! «عزیزِ کوچولوی من»
«عشقِ من!»
«گنجِ ارزشمندِ قلبم»
«تو به این دنیا اومدی»
«فقط برای من»
«فقط برای من!»
«عزیزِ کوچولوی من»
«عشقِ من!»
عزیز دل بابا
دختر کوچولوی قشنگم
عشق من!
آراویند، بلندش کن.
هی، با توام.
جواب بده!
چرا این کار رو کردی؟
بگو بهم!
- قربان... - هی.
خواهش می‌کنم قربان.
یه چیزی بگو.
همین الان بهم بگو.
قربان...
من وکیل ناتاراج هستم.
قربان، چی باعث شده اینجا بیاید؟
ایشون دستیار من هستن.
موضوع چیه؟
این پرونده مربوط به یه دختر چهار ساله به اسم میتراست.
آدم‌ربایی و قتل.
اوه.
آیا در نگاه اول، پرونده‌ای علیهش داریم؟
بله قربان.
قلاده اسباب‌بازی دختر مرده رو روی گردن سگش پیدا کردیم.
- اوه. - سگ و...
بچه به طرز وحشیانه‌ای کشته شدن.
اسباب‌بازی رو پیدا کردید؟
هنوز نه قربان. به‌زودی انجام می‌شه.
اه...
چیزی دارید که بشه باهاش متهمش کرد؟
قربان، اون خلافکار سابقه‌داره.
شش سال پیش، توی یه پرونده مجرم شناخته شد
- که یه دختر ۱۳ ساله مثل همین توش درگیر بود. - یه لحظه صبر کن.
داس، می‌شه یه قهوه برام بیاری؟
حتما قربان.
داداش.
مرسی!
هی، بیا اینجا.
بشین.
خانم...
لطفاً دربارش قضاوت نکن.
اون فرق می‌کنه.
بذارید فقط درباره این پرونده صحبت کنیم.
آره، این حرف‌ها رو تو دادگاه بزن.
کاش می‌شد!
اگه کیفرخواست رو تنظیم کرده بودی
و اون رو پیش قاضی می‌بردی، حتماً این کار رو می‌کردم.
چون این بازداشت غیرقانونیه، من الان اینجام.
قربان...
شما که روال کار رو می‌دونید.
پس چطور انتظار دارید که ما حقیقت رو بفهمیم؟
اگه دنبال حقیقتی، باید پی‌اش بگردی.
و این جستجو باید از یه جایی شروع بشه.
و باید به جلو پیش بره، نه اینکه دور خودش بچرخه.
قربان، منظورتون چیه؟
دارید از کارش دفاع می‌کنید؟
دارم بهتون می‌گم، اون این کار رو نکرده.
م‌م.
می‌خواید مثل پرونده قبلی‌اش
آزادش کنید؟
من برای این کار اینجا نیستم.
یه نفر هم همه مدارک رو جمع کرد درست مثل کاری که تو الان کردی.
من فقط اون رو به دادگاه بردم و بر علیهش پرونده تشکیل دادم.
باشه قربان.
کیفرخواست رو تنظیم می‌کنم،
و تحویل دادگاه می‌دمش.
- اونجا می‌تونی این کار رو بکنی. - این کار باید قبل از اینکه...
اون رو به اینجا بیاری انجام می‌شد.
قربان، اون مرتکب یه جنایت فجیع شده.
من می‌دونم چطور باید با این شرایط توی این اداره برخورد کنم.
- توش شکر داره؟ ممنونم! - نه قربان. بدون شکره.
می‌بینی...
توی امتحانی که صدها هزار نفر شرکت‌کننده داره،
روزها از صبح تا شب ساعت‌های طولانی وقت گذاشتن،
و رتبه کشوری آوردن و
به این جایگاه رسیدن کار آسونی نیست.
کارت عالیه!
اما با فقط یه حکم دادگاه،
می‌تونم کاری کنم که خونه‌نشین بشی و هیچ کاری از دستت برنیاد!
دارید تهدیدم می‌کنید؟
نه خانم.
من فقط دارم کارهایی که معمولاً انجام می‌دم رو می‌گم.
یعنی فقط چون اون آدمِ توئه،
می‌خوای ازش دفاع کنی حتی اگه یه بچه رو کشته باشه؟
تو چی از اون می‌دونی؟
قربان، من برای شما احترام زیادی قائلم.
اما واقعاً لازمه که برای اون تا این حد پیش برید؟
خیلی خب.
بیاید یه کاری کنیم.
این مدارکِ خسته‌کننده رو بریزید دور.
یه چیز محکم برام بیارید که اون رو نشونه بگیره.
من همون لحظه اون رو تحویلتون می‌دم.
قربان، ما نمی‌تونیم آزادش کنیم، هر چی هم که شما بگید.
هوم.
همونی که گفتم.
فهمیدی؟
الو!
بله قربان.
قربان...
باشه قربان.
- زدیدش؟ - نه، نه قربان.
بریم.
یه دختر ۴ ساله.
خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
جنایت وحشتناکیه.
زودتر جواب رو پیدا کنید.
اگه کالی داس نبود،
وکیل ناتراج اصلاً نمی‌فهمید ما کجا هستیم.
دیگه نمی‌تونم تو این پرونده روش حساب کنم.
با معاون‌تون شاکتیوِل صحبت کردم.
- از الان به بعد، تو این پرونده با من کار می‌کنی. - چشم، خانم.
- نگران هیچ‌کس نباش. - چشم، خانم.
حواسم کاملاً بهش هست، خانم.
- استیون رو مدام ردیابی کنید. - چشم، خانم.
- این دفعه باید بگیریمش. - حتماً، خانم.
- خیلی خب، به‌زودی می‌بینمت. - چشم، خانم.
خانم، این گزارش کالبدشکافی میتراست.
چی توشه؟
هیچ اشاره‌ای به آزار نشده.
فقط به بدنش آسیب شدید وارد شده.
غیر از اون،
هیچ نشانه‌ای از تعرض وجود نداره.
راستی خانم، یه درخواستی ازتون دارم.
فکر نمی‌کنم لازم باشه تیم شاکتیول وارد پرونده استیون بشن.
نمیشه بهشون اعتماد کرد.
اصلاً به کی میشه اعتماد کرد؟
خانم، می‌دونم چی تو فکرتونه.
من هیچ‌چیزی به ناتاراجان نگفتم.
لطفاً، بی‌خیال بشید.
قربان!
ببخشید، گلوم عفونت کرده.
این شربت هم برای همینه.
- در مورد ناتاراج چیزی نمی‌دونی؟ - قربان...
باید به خاطر یه وکیل، یه مجرم رو آزاد کنیم؟
ما اون رو آزاد کردیم،
نه به خاطر ناتاراجان،
بلکه به خاطر اعتبار اداره‌مون.
می‌دونید؟
بعد از اینکه به خاطر پرونده قبلیش محکومش کردیم،
رسانه‌ها آبروی ما رو بردن.
اگه دوباره همین اشتباه رو تکرار کنی،
خودت می‌دونی چه عواقبی داره.
خوشبختانه، این موضوع هنوز به گوش رسانه‌ها نرسیده.
این بار دیگه نمی‌تونیم اشتباه کنیم.
حواست رو جمع کن.
همه‌چیز به‌خوبی پیش می‌ره، قربان.
- قربان، یه درخواستی دارم. - چی شده؟
نمی‌خوام کالی داس توی این پرونده باشه، قربان.
چرا؟
داس، لطفاً برو بیرون.
چشم، قربان.
مشکل چیه؟
من اصلاً بهش اعتماد ندارم.
حس می‌کنم توی این پرونده تمرکزم رو به‌هم می‌زنه.
چی ازش می‌دونی؟
قربان، اون با وکیل ناتاراج خیلی صمیمیه.
خب که چی؟
من نمی‌تونم همه‌ش حواسم بهش باشه.
تو قرار نیست مراقب اون باشی.
نمی‌خوام کارهای نسنجیده‌ت اوضاع رو پیچیده‌تر کنه.
برای همینه که اون اینجاست، تا مراقبت باشه!
فقط اون از واقعیتِ ماجرا خبر داره.
- درسته. ولی... - به حرفم گوش کن.
با هم کنار بیاید.
چشم، قربان.
خب، داس،
تو با معاون پلیس و وکیل باندی راه انداختی؟
این رو می‌پرسم چون واقعاً سر در نمی‌آرم.
خانم، سیستم ما همین‌طوریه.
هوم.
پس تو خبر نداری که اون مجرمه؟
مسئله‌ی ما خبر داشتن نیست.
مسئله اثبات کردنش به سیستمه.
پس سیستم شما فقط به کاغذبازی اهمیت می‌ده،
نه به درست و غلط؟
درست و غلط نسبیه.
برای همین سیستم بهش اهمیت نمی‌ده،
فقط حقیقت براش مهمه، خانم.
چی باعث شد بیای اینجا؟
قربان، باید یه چیزی بهتون بگم.
یه تماس تلفنی کافی بود.
می‌خواستم حضوری ببینمتون...
بگو، بشنوم.
بله.
باشه، باشه.
فقط آروم باش. من اینجام و همه‌چیز رو حل می‌کنم.
باشه!
نترس، خونسردیت رو حفظ کن.
خودم حلش می‌کنم.
عجله نکن.
باشه.
چی شده خانم؟ همه‌چیز مرتبه؟
قربان...
واقعاً می‌ترسم توی آپارتمانم بمونم.
حتماً یکی از ساکنین این کار رو کرده.
از بابت امنیت دخترم وحشت دارم.
خانم، فکر می‌کنم دارید زیادی فکر می‌کنید و خودتون رو نگران می‌کنید.
حس می‌کنم توی پرونده‌ی میترا اشتباه کردید.
منظورتون استیون هست؟
نیازی نیست بترسی. می‌تونی با ما حرف بزنی.
اون شب،
دخترم میترا رو با استیون دید، با سگش.
اون میترا رو با سگش دید،
یا با استیون؟
اون رو با استیون دید، قربان.
چرا زودتر این رو نگفتی؟
می‌خواستم...
الو؟
چی؟!
اوه نه!
خانم، حالتون خوبه؟
خانم، شما تنها وارد شید.
در رو ببندید.
نمی‌تونیم اجازه بدیم بیاید تو.
یه بچه دیگه هم کشته شده. در این مورد چی دارید بگید؟
یه قاتل روانی فراریه. اول برید اون رو بگیرید، خانم.
قربان، لطفاً حرف‌هایی نزنید که باعث وحشت بشه.
نمی‌خوام باهاتون بحث کنم.
ما نمی‌ذاریم وارد بشید.
هر کاری می‌خواید بکنید!
گوکول...
لطفاً بیا بیرون.
نه، این ممکن نیست، قربان.
بهش گفتم فقط بیاد بیرون، همین. بیا اینجا، گوکول.
- گوکول! - اون فقط می‌خواد حرف بزنه.
خودم حلش می‌کنم.
نرو، به حرفم گوش کن.
اوه نه!
- چی شد؟ - نمی‌دونم.
بچه داشت توی استخر غرق می‌شد.
مگه بچه شنا بلد نبود؟
چرا، قربان.
ولی اصلاً نمی‌فهمم چرا الان تنها اومده بیرون.
اگه همه‌تون اجازه ندید جسد رو ببریم،
اوضاع پیچیده‌تر می‌شه، گوکول.
ضمناً، این ممکنه به پرونده میترا ربط داشته باشه.
مامان...
مامان!
انتظار داری چی بگم؟
بقیه والدین...
وحشت‌زده‌ن که نکنه بچه‌هاشون مثل میترا و هارشیتا بشن.
ولی قربان.
یه هیولا بین ماست.
می‌فهمم، گوکول.
فکر نکن این حرف رو فقط برای آروم کردن اوضاع می‌زنم.
منم یه زمانی تو این وضعیت بودم.
پس دردت رو کاملاً درک می‌کنم.
خودم تجربه‌ش کردم.
۲۴ ساعت بهم وقت بده.
هر دو پرونده رو حل می‌کنم و...
جواب‌ها رو بهتون می‌دم.
لطفاً، راضیشون کن.
- چشم قربان. - ممنونم.
بهش چی گفتی؟
خانم، ازش ۲۴ ساعت وقت خواستم.
کی بهت اجازه داد که چنین درخواستی کنی؟
مگه راه دیگه‌ای داریم، خانم؟
- بله، خانم. - «کجایی؟»
خانم، من «پرانگی مالای جوتی» هستم، دارم فیلم می‌بینم.
اصلاً داری چیکار می‌کنی؟
- «استیون کجاست؟» - دارم تعقیبش می‌کنم، خانم.
اون اینجاست و داره فیلم می‌بینه.
«خیلی خب، بعداً بهت زنگ می‌زنم.»
باشه، خانم.
«بی‌رحمی در کمین شب»
«شبح آوازی سر می‌دهد ملودی‌ای که در باد شنیده می‌شود.»
بیا، بریم.
برو ماشین رو روشن کن. من اون رو میارم.
شیلا! عالیه! داری خوب پیش می‌ری! فکر کنم بتونی پیش من آموزش ببینی
و برای خودت یه آرایشگاه بزنی.
چند نفر توی سینما بودن؟
حدود ۴۰ تا ۵۰ نفر، قربان.
تماشاچی‌ها توی کدوم صحنه متوجه قتل شدن؟
اون... الان پخشش می‌کنم، قربان.
پخشش کن.
قربان، دوباره پخشش کنید.
- داداش! - نه، قربان.
فقط می‌خواستم ببینم،
موقع اون صحنه، چقدر نور توی سالن بود؟
«داشتی چیکار می‌کردی؟»
به خاطر سروصدا هیچی نشنیدم.
اون از آدم‌های مورفیه. این بار می‌تونیم ثابتش کنیم.
- می‌خوام با داس حرف بزنم. - هه.
قربان، تلفن.
- بله خانم. - «نظرتون درباره این قتل چیه؟»
صندلی‌ای که روش پیدا شد، همون صندلی‌ای نبود که رزرو کرده بود.
فقط استوار کومار می‌دونست که اون توی اون ردیف نشسته.
اما خب مشخصه که،
نمی‌تونیم کومار رو به عنوان شاهد بیاریم.
ضمناً،
هیچ دوربین مداربسته‌ای داخل سالن نیست.
تیم جرم‌شناسی داره کار می‌کنه.
فقط اگه اونا چیزی پیدا کنن، می‌تونیم جلو بریم.
علاوه بر این،
هیچ آلت قتاله ای توی صحنه پیدا نکردیم.
- بله، آراویند. - قربان.
استفن اینجاست.
خانم داره آماده می‌شه که دستگیرش کنه.
باشه، بعداً باهات تماس می‌گیرم.
قربان، قربان.
- قربان... - خانم، من داس هستم. لطفاً گوش کنید...
لعنتی! برو گم شو، مرد!
- هی، برو کنار. قربان، برید کنار! - چرا این کار رو کردی؟
جلوش رو بگیرید!
عاقبت خوشی نخواهد داشت اون این کار رو انجام داد
چطور تونست با یه بچه همچین کاری کنه؟
نگاه کن چه بلایی سرش آوردی!
اون انجامش داد، قربان.
الان مسئله این نیست.
تو خلاف دستور من عمل کردی، مسئله اینه!
قربان، ستوان کومار وقتی این اتفاق افتاد توی سینما بود.
مدرکی داری که ادعای تو رو ثابت کنه؟
فعلاً هیچی ندارم، قربان. اما ثابت می‌کنم کار اونه!
دیگه کافیه هر کاری کردی.
حالا که همه‌چیز رو می‌دونی چرا نمی‌ری یه کشور دیگه زندگی کنی
به جای اینکه اینجا روی مخ ما راه بری؟!
- اما، قربان... - دیگه یه کلمه هم حرف نزن!
شما از این پرونده کنار گذاشته شدید!
امم... قربان...
حضور ایشون در این پرونده خیلی کمک می‌کنه.
من هر دوتون رو از پرونده کنار می‌ذارم، نه فقط اون رو!
بزنید بیرون، هر دوتون! همین الان!
حس می‌کنم دست و پام بسته‌ست، رفیق.
هی، دوباره باهات تماس می‌گیرم.
- الو؟ - قربان، چرا استیون رو بازداشت نکردید؟
متأسفم، گوکول.
مدارک کافی برای نگه داشتنش در بازداشتگاه نداشتیم.
الو؟
خانم...
اگه توی پرونده استیون عجله نمی‌کردید،
کار به اینجا نمی‌کشید.
برام مهم نیست هر کدوم‌تون چی در موردم فکر می‌کنید.
من هم می‌تونم فراتر از آموزش‌های آکادمی فکر کنم.
چند روز پیش، وکیل سابق استیون رو دیدم.
اون هم فکر می‌کنه استیون مقصره. برای همین دنبالش رفتم.
خیلی خب، اگه این‌طوره،
چرا ناتاراجانِ عزیز براش درخواست تجدیدنظر کرد؟
ناتراج از سر دلسوزی به او کمک نمی‌کند.
این کار را می‌کند چون این پرونده‌ی جنجالی، باعث شهرتش می‌شود.
اگر او واقعاً گناهکار است،
چطور فکر می‌کنی ناتاراجان این پرونده را حل کرد؟
روز قتل، او یک صحنه‌سازی کرد و با داشتن دوست‌دخترش به عنوان شاهد،
آزادش کرد.
یعنی...
اگر ثابت کنیم که آن شاهد دروغین بوده، می‌توانیم استیون را محکوم کنیم؟
من آن مسیر را امتحان کردم، داس.
آن دختر در آن زمان زیر سن قانونی بود.
به خاطر قانون حمایت از شهود، نتوانستم جزئیاتی به دست بیاورم.
من کمکت می‌کنم.
شواهد پزشکی و رفتار متهم را بررسی کردیم،
و متوجه شدیم که درست بوده است.
اینکه متهم در زمان وقوع جرم،
از سلامت عقل برخوردار نبوده است.
و او از کاری که می‌کرده آگاه نبوده.
او نباید از صحنه‌ی جرم فرار می‌کرد
آن هم بعد از کشتن مقتول و حمله به شاهدین یک تا پنج.
قربان، به کمک شما نیاز دارم.
مشخصات اون دختر رو از پرونده‌ای که برای استیون داشتی می‌خوام.
دقیق‌تر بگم، با داشتن مشخصاتش،
می‌تونیم علیه‌ش اقدام کنیم.
اگه فکر می‌کنی تقصیری نداره، می‌تونی اطلاعات رو فاش نکنی.
فکر کنم تو یکی از شاهدانی بودی که
برای آزادی استیون با قرار وثیقه اقدام کردی.
«داستان مرغ شاخ‌نوک رو می‌دونی؟»
«نه، نمی‌دونم.»
«مرغ نر شکار می‌کنه، در حالی که ماده صبورانه منتظر می‌مونه.»
اگه مرغ نر به‌موقع برنگرده،
مرغ ماده در انتظار بازگشتش می‌میره.
بیچاره.
ما هم باید مثل اونا باشیم، وفادار تا آخرین لحظه.
تو ترکم نمی‌کنی، مگه نه؟
اگه بری، من می‌میرم.
نه، ترکت نمی‌کنم.
«دختر کرم‌شب‌تاب، تو چشمام رو روشن کردی»
«چشم‌های درخشانت شبم رو دزدید»
«وقتی نزدیک می‌شی، متوقف می‌شم و خیره می‌مونم»
«صدات من رو از روی زمین بلند می‌کنه!»
دخترِ کرم‌شب‌تاب، تو چشمام رو روشن کردی
چشمای درخشانت شبم رو دزدید
غرق در رویاهات، دارم شناور می‌شم
با هر کلمه‌ای که می‌گی، دلم می‌لرزه
من یه رنگین‌کمان رو توی تو می‌بینم
خودم رو گم می‌کنم و حس رهایی دارم
بذار زندگی نرم‌تر بشه تو گرمای عشق تو
بذار عشقت کافی باشه حتی بیشتر از کافی
بذار عشق پرواز کنه، هر اتفاقی که می‌خواد بیفته
کنارم بمون از پیشم نرو
تو اون گلی تو اون ابری بالای سر
تو اون جرقه‌ای هستی که می‌بینم وقتی عاشق می‌شم
تو اون ریتمی تو اون کششِ آرومی
تو اون نیرویی هستی که ضربان قلبم دید
تو دنیایی که تو نباشی حتی سایه‌ام هم دوام نمیاره
تو تنها چیزی هستی که لازم دارم قلبم دیگه چیزی نمی‌خواد
دخترِ کرم‌شب‌تاب، تو چشمام رو روشن کردی
چشمای درخشانت شبم رو دزدید
ولش نکن
بزنش
پس می‌خوای بگی...
وقتی اون اتفاق افتاد، استیون پیشت بود.
می‌تونستی همون موقع که پرونده‌ی قبلی استیون بود اعتراف کنی
و نجاتش بدی.
اون موقع چه اتفاقی افتاد؟
من اون موقع فقط ۱۷ سالم بود.
بعد از اینکه پدر و مادرم فهمیدن، یک سال حبس خانگی بودم.
دیگه بعدش خبر ندارم چه بلایی سرش اومد.
چی شد که بعداً اومدی و اعتراف کردی؟
یه نفر به اسم پاندیا بهم زنگ زد و گفت که استیون تو زندانه.
اون منو به وکیل ناتاراج هم معرفی کرد.
- چی شده؟ - دارن ازش بازجویی می‌کنن.
کار فوری دارید، خانم؟
منتظر بمونید تا نوبتتون بشه.
پاندیا...
اون کیه؟
والینوکوم پاندیا.
چی؟
پس تو می‌دونستی استیون اینجا زندگی می‌کنه؟
نمی‌دونستم.
اون این کار رو کرد تا از طریق دخترت از تو انتقام بگیره؟
از من انتقام بگیره؟
استیون این‌طوری نیست. من اونو خوب می‌شناسم.
شما دو تا با هم همدست شدید و...
کاری کردید؟
خانم، مراقب حرف زدنتون باشید!
من فقط میگم ممکنه.
آدم‌های امروزی تا جایی پیش میرن
که حتی بچه خودشون رو هم فدای دیگران می‌کنن.
به خاطر بی‌کفایتی خودت، چرت و پرت نگو!
ما باید همه جوانب رو بررسی کنیم، گوکول.
سانجو؟ سانجو!
من همسرم رو می‌شناسم. حالا بزنید بیرون!
سانجو... سانجو...
قربان، اگه چیزی پیدا شد، خودمون میایم اداره.
لطفاً برید بیرون!
سانجو... نگران نباش!
خانم...
خانم!
لازم بود اون‌طوری بهش تهمت بزنی؟
وقتی بچه‌اش قربانی شده و دوست‌پسرش مظنونه،
چطور می‌تونم اینا رو به هم ربط ندم؟
تو حرف‌های اون رو باور می‌کنی.
می‌خوام اون پاندیا رو ببینم.
حتماً، خانم.
ای وای! چه عجب از این طرف‌ها، قربان؟
می‌تونستم خودم بیام پیشتون.
خانم می‌خواستن شما رو ببینن.
متاسفم، نمی‌شناسمشون.
ایشون معاون کمیسر وایشناوی هستن.
آه!
پس این همونه!
بچه‌های من خیلی از شما تعریف کردن. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
می‌خوام در مورد استیون صحبت کنم.
استیون؟
هی!
همون که برادر زن ساگایامه؟
دقیقاً کدومشون؟
اون چی کار کرده؟
وقتی زندان بود حسابی درس خوند و الان هم سر و سامون گرفته.
نه، تنهایی نبوده.
تو و ناتراج خوب نقشه‌اش رو چیدید.
گله‌ی گوسفندهای خیلی بزرگ‌تری رو
پشت میله‌ها پیدا می‌کنی تا توی دنیای واقعی.
اگه دنبال این گله راه بیفتی،
آخرش سر بریده می‌شی.
اگه اشتباهی کنن، حقشونه!
منظورت چیه؟
تو و ناتراج دست به یکی کردید تا یه بچه‌کش رو آزاد کنید.
حرف من در مورد همینه.
ما هیچ کاری نکردیم.
قانون شما بی‌گناهی‌اش رو ثابت کرد و بهش کار داد.
پاندیا، بس کن و به من درس نده،
بگو چی شده.
بعدش خودم تصمیم می‌گیرم که راسته یا نه.
پاندیا؟
پاندیا!
وسط کشتارگاه ایستادی و دنبال داستان می‌گردی؟
تو کی هستی که بخوای من رو قضاوت کنی، قربان؟
- پاندیا... - برو بیرون، همین الان!
اشتباه متوجه شدید.
بحث اعتماد به شما نیست.
ما فقط می‌خواهیم بدانیم آیا استیون،
همان کسی که آزادش کردید، دلیل مرگ آن دو بچه است یا نه.
من نصف عمر ۴۵ ساله‌ام را در زندان گذرانده‌ام.
این موضوع چیزی به من یاد داده.
قانون شما همیشه نمی‌تواند گناهکار را از بی‌گناه تشخیص دهد.
اما من می‌توانم.
ما بیهوده به اینجا آمدیم.
اسم این را می‌گذاری گشت و گذار؟
کوچولو؟
هی؟
آب...
تند برو!
بزنیدش!
داغونش کنید!
آدم‌هایی مثل تو که کسی را ندارند،
همیشه کارشان به چنین دردسرهایی می‌کشد.
تو تنها نیستی.
اگه سرت پایین باشه، مدام لهت می‌کنن.
اگه ازشون بالاتر باشی،
مثل یه خدا جلوت تعظیم می‌کنن!
ولی به دست آوردن قدرت و جایگاه
به این سادگیا نیست.
پس درس بخون.
وقتی تصمیماتی که نیاز به عقل و درایت دارن
با تبعیض‌های احساسی و بر اساس حرف‌های شنیده شده گرفته می‌شن، جامعه‌مون از هم می‌پاشه!
حال‌به‌هم‌زنه، نه؟
پس یعنی هر کاری بخوای می‌کنی؟
چطور می‌خوای مادری رو که داغدار بچه‌شه آروم کنی؟
ولی حداقل حالا می‌تونی بهش بگی اون دو نفری که این کار رو کردن، مردن.
پس تو مافی و تمیز رو کشتی؟
اونا اون‌قدر کارای بد کردن که دشمن‌های زیادی داشته باشن.
باید مراقب می‌بودن.
اگه نبودن،
دیگه ما رو مقصر ندون.
امیدوارم رفیقشون، جانا،
حالش خوب باشه.
چرا کومار رو صدا کردی؟
خودت که شنیدی چی گفت.
مطمئنم که میرن سراغ اون نفر سوم.
کومار چه کاری از دستش برمیاد؟
اون هیچ کاری نمی‌کنه.
من دارم همه چیز رو ردیف می‌کنم.
این اصلاً عادلانه نیست.
داری یه اشتباه بزرگ می‌کنی.
مگه نگفتی سیستم بر اساس مدرک پیش میره؟
منم دارم همینو فراهم می‌کنم.
به جای اینکه دورشون بچرخیم،
فکر کنم باید از یه زاویه دیگه بازجویی کنیم.
یادت رفته که ما رو از پرونده کنار گذاشتن؟
اگه می‌خوای، خودت می‌تونی ادامه بدی.
این موضوع برام مهمه. خودم جمع‌وجورش می‌کنم.
همه چیز آماده‌ست، نه؟ این دفعه خرابکاری نمی‌کنی؟
بله قربان.
این مسئله برای من شخصی‌یه، کومار. حواست به تک‌تک مراحل باشه.
حواسمون هست، قربان. نقشه بی‌نقصه.
بالاخره استیون رو گیر می‌ندازیم.
«برای آوردن جانا کلیسا هستی؟»
«اون خودش اونجا نرفته.»
«این یه تله‌ست، می‌خوان گیرت بندازن.»
«باید همین الان از اونجا بزنی بیرون.»
«آدم‌های من اونجان. خودشون حلش می‌کنن.»
خانم، استیون هستم.
استیون، به من گوش کن.
استیون، بس کن. فقط گوش کن.
استیون، خواهش می‌کنم. به حرفم گوش کن.
چرا نمی‌خوای به حرفم گوش بدی؟
استیون، بس کن.
فقط به حرفم گوش کن.
بس کن.
لطفاً به من گوش کن.
استیون، بس کن.
استیون، به من گوش کن.
معاون وایشناوی آدم‌های جانا رو فرستاده تا تو رو گیر بندازه.
می‌دونم. تو هم باهاشون همدستی، نه؟
نه استیون. من اومدم که نجاتت بدم.
اون سه نفر حقشونه که تنبیه بشن...
ولی نه توسط تو.
ناتاراجان به تو فرصت دوباره‌ای برای زندگی داد.
هدرش نده.
دست از سر جانا بردار.
میترا اون روز اومد خونه‌ی من.
- تنها اومدی؟ - نه، با اون اومدم.
- با اون؟ اسمش چیه؟ - جونو.
- و اسم تو؟ - میترا.
اسم قشنگیه. خب، چرا اومدی اینجا؟
برای دیدن یه توله‌سگ.
- فهمیدم. ازش خوشت میاد؟ - آره.
من خیلی دوستش دارم. بهم میدیش؟
- جونو رو به من میدی؟ - نه.
جونو تنهاست. به یه توله‌سگ نیاز دارم تا دوستش باشه.
خیلی خب.
بفرما.
- خداحافظ میترا. - خداحافظ.
میترا.
سانجو، چی شده؟
میترا گم شده.
باید همین دور و برها باشه. بریم بگردیم.
یه بچه به اسم میترا گم شده.
داریم دنبالش می‌گردیم.
چرا زودتر اینو نگفتی؟
مگه گذاشتی توضیح بدم؟
قبل از اینکه ازم بپرسی، تصمیمت رو گرفته بودی.
سلام قربان.
می‌دونید کی توی مراسم ماسک هالک رو زده بود؟
نه قربان. ولی فیلم اون روز می‌تونه کمک کنه.
می‌دونید فیلم دست کیه؟
- سلام قربان. - سرنخی پیدا کردید؟
فیلم رو داریم، قربان.
- پخش کن. - بزن بره.
یکم بزن جلو.
روی اون مردی که ماسک هالک داره نگه دار.
یکم جلوتر بزن.
- سلام قربان. - دکتر پراسانا توی آپارتمانش هست؟
- بله قربان. اونجاست. - خیلی خب.
- خانم. - داس، نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
چیکار کردی؟
خانم، من به این خاطر تماس نگرفتم. فقط به حرفم گوش بدید.
قربان، بازرس کالیداس تماس گرفت.
پرسید در مراسم، چه کسی ماسک هالک زده بود.
بعد دوباره زنگ زد، و پرسید که آیا شما خونه هستید یا نه.
اتفاقی افتاده؟
قربان...
قربان؟
پس خانم، استفن دیگه از لیست مظنون‌های شما خارج شد؟
من اون رو از پرونده میترا تبرئه کردم.
اما پرونده مورفی هنوز به گردنشه.
بی‌خیالش نمی‌شم.
ما به خودکشی دکتر پراسانا مشکوکیم.
نظر شما چیه؟
نه، خانم.
اون از ارتفاع سقوط کرده. به نظر خودکشی میاد.
استفن، دیگه تو اون خونه نمون.
خطرناکه.
- همین الان برو بیرون. - جنا چی می‌شه؟
بخش اول مزمور ۱:۵ رو بلدی؟
«بنابراین شریران...»
«نه گناهکاران در محفل پارسایان و نه بدکاران در محکمه داوری جای خواهند داشت.»
«پارسایان.»
درد یک پرونده رو فقط وقتی می‌فهمی که برای خودت باشه.
این تازه اولین پرونده‌تونه، خانم. خیلی چیزهای بیشتری هست که باید ببینید.
اما انتظارش رو نداشتم.
اون شب،
دخترم میترا رو با استیون دید، با سگش.
«آیا میترا رو با سگش دید،»
«یا با استیون؟»
اون رو با استیون دید، قربان.
«صاحب اون سگ مرده کیه؟»
یعنی صاحب سگ بلایی سر بچه آورده؟
«حس می‌کنم توی پرونده میترا اشتباه کردی.»
داس؟!
کجایی؟
«مشترک مورد نظر پاسخگو نمی‌باشد.»
چرا اومدی اینجا؟
اینجا خونه پدرمه.
بعد از طلاقم، کمتر به اینجا سر می‌زنم.
فقط یه چیزی رو می‌خوام بدونم.
اون روز توی دفتر کمیسر،
چرا دروغ گفتی که دخترت «میترا» رو با «استیون» دیده؟
اگه چند لحظه جور دیگه‌ای پیش می‌رفت،
زندگی یه چیز دیگه می‌شد.
ولی زندگی به این راحتی ول‌کن ما نیست.
گاهی برای فرار از مجازات دروغ می‌گیم.
اما مجازات واقعی...
از طرف بقیه نیست.
- از اینجا عکس بگیریم؟ - آره، حتماً.
یکم زوم کن.
سلفی بگیریم؟
- چطور شد؟ - آره، خوبه.
- این طرف رو نگاه کن. - یکی اینجاست، بریم.
بهش نگاه نکن. فقط با من بیا.
- سلام! - سلام برادر.
هی، من شماها رو می‌شناسم.
شما همونایی هستید که ویدیوهای سگ منو گذاشتید و پربازدید شد، درسته؟
چرا این کارو کردید؟
چون به نظرمون بامزه بود.
آره، آره... خیلی بامزه‌ست!
بامزه‌ست، مگه نه؟
ببرش.
زود باش، ببرش.
ببرش!
همین الان ببرش!
بیا. ببرش.
ببرش.
ببرش!
هی، آنانیا، چی شده؟
چه اتفاقی افتاده؟
خیلی خب، بلند شو.
بهت گفتم، تنهایی نیا اینجا.
زود برو خونه!
الان کجاست؟
خاله، این سگِ اونه.
خاله، این کار رو نکن!
توله سگ!
میترا!
- مامانت خبر داره؟ - نه خاله.
هیچ‌کس خبر نداره. ولی من می‌ترسم.
نباید به پلیس بگیم؟
هی، نترس.
من حواسم به پلیس‌ها هست.
می‌دونم نباید پنهونش می‌کردم...
ولی نگران بودم مردم درباره دخترم چی می‌گن.
اون اونو با استیون دید، قربان.
قربان، بازرس کالیداس زنگ زد.
پرسید تو مراسم کی ماسک هالک زده بود.
چیکار کردی؟ حرف نزن. خفه شو!
پلیس‌ها اومدن.
بریم خانم.
یه لحظه قربان. الان برمی‌گردم.
خانم!
دارید چیکار می‌کنید؟
خانم...
دارید چیکار می‌کنید خانم؟
لطفاً این کار رو نکنید، خانم. در رو باز کنید.
لطفاً به حرفم گوش بدید.
خانم، لطفاً گوش بدید. در رو باز کنید، خانم.
خانم، در رو باز--
لطفاً در رو باز کنید!
«عزیز کوچولوی من»
«عشق من!»
سلام.
- قربان... - بله، استیون؟
لطفاً گریه نکن، آچو.
«آچو، ندو.»
هی!
ببخشید، برادر.
- ببخشید! - آچو، وایسا!
آچو، به حرفم گوش کن. گریه نکن.
«نگران دخترمم.»
«گاهی اوقات دروغ می‌گیم تا...»
«از تنبیه فرار کنیم.»
این سگِ اونه.
اون شب،
دخترم میترا رو با استیون دید،
با سگش.
چرا این سگ پیش توئه؟
عمو بهم دادش.
آنانیا، کجا داری میری؟
می‌خوای چیکار کنی؟
خواهری، مراقب سگ باش.
مال منه.
لطفاً این کار رو نکن.
توله‌سگ!
سال نو مبارک! بفرما، این برای تو.
زود می‌بینمت. خداحافظ.
گریه نکن.
اشکالی نداره. گریه نکن!
آچو، به حرفم گوش کن. گریه نکن.
فقط هر چی می‌گم رو انجام بده.
می‌تونی همه بچه‌های آپارتمان رو جمع کنی؟
آنانیا!
مامان...
اشتباهی شد، مامان.
نه!
عزیزم...
«عزیز دلم» عمدی نبود.
چیکار کردی؟
مامان!
نه!
«عزیزم!»
«نور چشمم»
میترا!
ترسیدم. نباید به پلیس بگیم؟
هی، نترس.
من حواسم به پلیس هست.
- آره. - مامان، چرا گوش نمی‌دی؟
پای پلیس رو وسط نکش.
اگه بخوای این‌طوری ادامه بدی...
خودم رو می‌کشم.
می‌میرم.
فقط آروم باش. من اینجام و درستش می‌کنم.
- مامان... - چی شده خانم؟ همه‌چیز مرتبه؟
مامان...
«خشونتی که در دل شب کمین کرده»
چه کار کردی؟
بعد از این همه مدت، هنوز هم داری فیلم بازی می‌کنی؟
ازت نمی‌گذرم.
اون شاید یک بچه باشه، ولی تو چرا دخالت کردی؟!
والدینی مثل شما جامعه رو به گند می‌کشن.
پلیس‌ها رسیدن.
آنانیا... آنانیا!
مادرت کجاست؟
توی حیاطه.
اون داخله.
- همین‌جا؟ - اوهوم.
اون کجاست؟
«عزیز کوچولوی من»
«عشق من!»
«گنجینه گرانبهای قلب من»
«عزیز کوچولوی من»
«عشق من!»
«گنجینه گرانبهای قلب من»
«خشونتی که در شب کمین کرده»
«شبح آوایی سر می‌دهد نوایی که در باد شنیده می‌شود.»