‫[کریسمس مبارک ‫خانوادهٔ لندی ~ راد، دیردره، شین و کوری]
‫[راد لندی - با من تماس بگیرید! ‫اخیراً خانه همسایه‌تان را فروختم!]
‫[نقشه فرار!]
‫برادر تا ابد.
‫- مارکوس؟ ‫- هوم.
‫داری کجا می‌ری؟
‫از اینجا می‌رم، پسر. ‫داداشم بهم احتیاج داره.
‫مطمئنی ایدهٔ خوبیه؟
‫آخرین ایمیلی که فرستاده رو ببین.
‫«ای کاش اینجا بودی.»
‫«اگه نیویورک بودی بهم سر بزن.»
‫غرورش نمی‌ذاره قبول کنه، ‫ولی این یه فریاد کمک‌خواهیه.
‫انگار زیادی به این قضیه داری فکر می‌کنی.
‫چطوره ببینیم ماتیلدا نظرش چیه؟
‫می‌گه به حرف دلت گوش کن.
‫مرسی، ماتیلدا.
‫خداحافظ، کیث.
‫- بیا. تو ببرش. ‫- اوه.
‫یه عاشق خیلی بخشنده‌ست.
‫نه، پیش خودت نگهش دار.
‫تو تکیه‌گاهش هستی.
‫لعنت. الان کجام؟
‫وقت نقشه دوم شده.
‫نه، نه، نه، نه. نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه!
‫می‌دونم. منم نگرانشم.
‫اوه لعنت.
‫هووو!
‫دارم میام دنبالت، داداش بزرگه.
‫[عشق میان برادران تا ابد ادامه پیدا می‌کند]
‫- چطوری‌ام؟ ‫- هوم؟
‫- وقتی میان تو، باید سرپا وایستم. ‫- اه... منظورت چیه؟
‫این‌ها آدم‌های مهم تلویزیون هستن، میا. ‫به ظاهر اهمیت می‌دن.
‫- درست. ‫- به نظرت این چطوره؟
‫دکمهٔ کت بسته.
‫این.
‫اوه. اه...
‫این... شاید پاها رو به هم نزدیک‌تر کن.
‫بیش از حده؟
‫باشه، اگه کج وایستم چی؟ ‫می‌دونی، سر پایین، در تفکر، با وقار.
‫وقتی بیان، می‌تونم...
‫راد... آروم باش.
‫این آدم‌ها به خاطر خودت ‫می‌خوان تو برنامه‌شون داشته باشن،
‫نه به خاطر قیافه‌ت.
‫به خاطر کسب‌وکار املاکی که از صفر ساختی.
‫لازم نیست براشون نمایش بذاری. ‫خودت نمایشی.
‫- واقعاً؟ ‫- کاملاً.
‫و به عنوان دستیارت، ‫بهترین جای ممکن رو دارم.
‫میا، بدون تو هیچکدوم ‫از این اتفاق‌ها نمی‌افتاد.
‫- مرسی. ‫- اوناهاش!
‫- هی! ‫- سوپراستار ما اینجاست.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- وای.
‫راد، یادم رفته بود که ‫از نزدیک چقدر غول‌پیکری، داداش.
‫آره، هیکلش مثل یه خونه دوطبقه‌ست، نه؟
‫آره. الان ازت می‌ترسم.
‫- آره، مثل یه هیولای آزمایشگاهی. ‫- آره. زیادی درشتی.
‫پسر بزرگ و گنده.
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، این کار رو می‌کنیم؟ قبول شدم؟
‫چرا بگیم وقتی می‌تونیم نشونت بدیم؟
‫- بیا. بشین. ‫- آره.
‫این فصل از دلالان نیویورکی،
‫هیلی بویاجیان و کیران فرانسیس برگشتن.
‫من یه علاقه‌ای به فوت دارم.
‫فوت مربع.
‫بعد از مبارزه با سرطان مغز، ‫پدرم به طرز غم‌انگیزی فوت کرد.
‫ولی از طرفی، ‫یه آپارتمان به رادیولوژیستش فروختم.
‫ولی یه مشاور املاک جدید به نیویورک اومده.
‫اسمش راد لندی‌ هست.
‫نیومده که خوش‌برخورد باشه. ‫اومده که معامله ببنده.
‫شرکتم رو از صفر ساختم، ‫آجر به آجر، با هر معامله‌ای که بستم.
‫فقط یه پسر چاق از نیوجرسی
‫با چیزی جز یه مجوز مشاور املاک و یه رویا.
‫و اگه اون اسم براتون آشناست، باید هم باشه.
‫راد برادر کوچیک
‫مدیر صندوق سرمایه‌گذاری میلیاردر ‫و یه آدم اجتماعی و خوش‌گذران...
‫جاش لندی‌ هست.
‫دی‌جی، نیکوکار، کلان‌پولدار.
‫همه کار می‌کنه.
‫به عبارت دیگه،
‫راد یه عقده به اندازهٔ کل نیویورک روی دوششه.
‫ممکنه تازه‌وارد باشم،
‫ولی هر کاری می‌کنم ‫تا از سایهٔ برادر بزرگم بیرون بیام.
‫آیا راد تنها لندی‌ای می‌مونه که ‫هنوز باید خودش رو ثابت کنه؟
‫در این فصل از دلالان نیویورکی متوجه بشید.
‫عالیه.
‫نگاهش کن، مات و مبهوت شده.
‫مات و مبهوت شده. هیجان‌انگیزه، نه؟
‫آره. امم... یادم نمیاد که ‫اون حرف رو دربارهٔ سایهٔ برادرم زده باشم.
‫آره، نگفتی.
‫ما... از هوش مصنوعی استفاده کردیم ‫تا یه دیالوگ‌هایی برات اضافه کنیم.
‫جالب نیست؟ همیشه این کار رو می‌کنیم. ‫ولی موقته. نگران نباش.
‫گزینه‌های دیگه هم داریم.
‫این ماهیچه‌های بزرگ رو پرورش دادم ‫تا احساس کنم یه پسر بزرگم،
‫و برای یه بار هم که شده، ‫حقیر برادر بزرگم نباشم.
‫- این رو دوست دارم. ‫- خیلی خوبه. خیلی قابل درکه.
‫منظورم اینه که قلبم... برات می‌سوزه.
‫همیشه نفر دومی. ‫همیشه نادیده گرفته می‌شی.
‫ولی حالا، این شانس رو داری ‫که بالاخره بدرخشی.
‫- آره، امم... ‫- نه، هی هی، لطفاً. حرفت رو بزن.
‫بازخورد دوست داریم. بهمون بازخورد بده.
‫اه...
‫شاید جاش کمتر باشه، می‌دونی؟ ‫شاید من بیشتر باشم؟
‫- چقدر کمتر؟ ‫- آره، مثلاً چند درصد کمتر؟
‫مثلاً صفر، شاید؟ مثلاً شاید صفر جاش؟
‫و بعد... و بعد من تا صد بالا می‌رم.
‫درست، پس نمی‌خوای که ‫تحت‌الشعاع برادرت قرار بگیری.
‫دقیقاً همون چیزی که مقدمه داشت می‌گفت...
‫آره، نمی‌تونم مشکل رو ببینم.
‫ببینید، بچه‌ها... ‫من از این فرصت خیلی هیجان‌زده‌م، باشه؟
‫می‌دونم حضور تو برنامه‌تون ‫چه کاری می‌تونه برای من و شرکتم بکنه.
‫همین الان بهتون می‌گم. تو برنامه می‌ترکونم.
‫چون آماده‌م که با کله گنده‌ها بازی کنم.
‫ولی اگه این رویکردیه که ‫می‌خوایم باهاش پیش بریم،
‫متأسفم، فکر نمی‌کنم مناسب باشه.
‫وای.
‫- فکر می‌کنم منظور راد... ‫- حسش کردی، لنور؟
‫اوه، حسش کردم. اوهوم.
‫- این... همین رویکرد ماست. ‫- آره.
‫همینه. اگه بتونی این انرژیِ ‫بزرگ بودن رو به برنامه‌مون بیاری،
‫دیگه حتی به جاش احتیاج نداریم.
‫- اوهوم. ‫- من اون انرژی رو میارم.
‫همون کله گنده می‌شم.
‫آه.
‫نه.
‫- اون یه سگ دست‌آموزه. ‫- اون چیزی که می‌خواست نشون بده نیست.
‫درسته، کله گنده؟
‫درسته.
‫سلام، داداش. داشتم فکر می‌کردم.
‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم،
‫و می‌دونم برنامه‌مون هیچوقت جور نشده، ‫یعنی همیشه مشکل داشته.
‫ولی داشتم آخرین ایمیلت رو می‌خوندم ‫و یه جرقه ذهنی بهم دست داد.
‫آخرش، وقتی گفتی «بعداً می‌بینمت»، ‫به این فکر کردم،
‫«چی می‌شد اگه بعداً یعنی همین الان؟»
‫قضیه اینه که زندگیم در واقع خیلی خوبه.
‫- اخیراً خیلی سفر می‌رفتم. ‫- وای!
‫وقت بیشتری تو طبیعت می‌گذرونم،
‫دوست‌های جدید پیدا می‌کنم.
‫اوه، صبح بخیر.
‫می‌تونین بازی رو ادامه بدین.
‫سلام. مزه‌ها چطوره؟
‫- اوه، تو پیشخدمت مایی؟ ‫- نه، فقط کنجکاوم.
‫به هر حال، می‌دونم چقدر شلوغی، ‫پس دارم به نفع خودمون کار می‌کنم.
‫درسته. دارم میام ببینمت، داداش بزرگه!
‫وای!
‫می‌خواستم غافلگیرت کنم و برم دم در خونه‌ت،
‫ولی زیادی هیجان‌زده بودم.
‫مثل وقتی که یه هفته خودت ‫نامزدت رو ندیدی
‫و بعد از یه هفته می‌بینی ‫و می‌خوای از ذوق بمیری.
‫معلوم هست چه غلطی می‌کنی؟
‫ازت خواستم تا وقتی تو دستشوییم ‫حواست به لپ‌تاپم باشه.
‫یه ثانیه صبر کن، رفیق. ‫جمله رو تموم کنم.
‫«می‌خوای از ذوق بمیری.»
‫دارم میام ببینمت، داداش بزرگه! ‫[ایمیل از مارکوس پینچل]
‫لعنت.
‫هی، میا. میای؟
‫از الان، همهٔ تمرکزمون رو ‫می‌ذاریم روی این برنامه.
‫- می‌تونه برامون یه تغییر واقعی باشه. ‫- خیلی هیجان‌انگیزه.
‫و حتی اگه یه حواس‌پرتی غیرمنتظره پیش بیاد، ‫می‌تونیم فقط...
‫- میا، می‌دونی من غافلگیری دوست ندارم. ‫- درسته.
‫هر چیزی پیش بیاد، ‫به تو اعتماد دارم که مدیریتش کنی.
‫هر چی زودتر این کار رو شروع کنیم،
‫حتی کوچک‌ترین مانع هم می‌تونه ‫آسیب بیشتری بزنه.
‫می‌دونستی اگه یه رانندهٔ فرمول‌ یک ‫با سرعت زیاد به یه سنگریزه بخوره،
‫ماشین منفجر می‌شه؟
‫- منفجر می‌شه؟ ‫- آره، منفجر می‌شه.
‫به خاطر همین وظیفه توئه که ‫همهٔ سنگریزه‌ها رو جمع کنی. چی می‌گفتی؟
‫امم... من داشتم...
‫داشتم می‌گفتم که اه...
‫ماشینت... بیرون منتظرته.
‫فکر می‌کردم یه صدای قشنگی بیرون شنیدم.
‫لعنت.
‫نیویورک سیتی، دارم میام!
‫♪ وو، وو، دی، دی، دی ♪
‫اوه آره.
‫اوه، این بانمک‌ها رو ببین.
‫برادرها!
‫دیردره، این مراسم... وای. فوق‌العاده‌ست.
‫- بهت افتخار می‌کنم. ‫- اوه! هی، جلسه‌ت چطور پیش رفت؟
‫- دو روز دیگه فیلم‌برداری رو شروع می‌کنیم. ‫- چی؟ جدی؟
‫آره.
‫بالاخره قراره تو لیگ سطح بالا بازی کنم.
‫فقط... می‌خوام بدونی
‫تمام فداکاری‌هایی که ‫به عنوان یه خانواده کردیم،
‫به زودی نتیجه می‌ده.
‫خیلی برات خوشحالم.
‫باشه، بهتره برگردم سر کار. ‫هنوز باید چندتا چاپلوسی کنم.
‫- کارت رو بکن. کجا بشینم؟ ‫- میز پنج. برادرت از قبل اونجاست.
‫آره!
‫اون می‌گه، «این قلعه‌ایه که کسل ساخت.»
‫چطورم؟ صورتم ورم داره؟ ‫همیشه اگه صورتم ورم داشته باشه، می‌گه.
‫راد، عالی به نظر می‌رسی. ‫باشه؟ خیلی‌خب؟ قول می‌دم.
‫کلونی و من رفیق‌های شیش همدیگه‌ایم.
‫برو سراغش.
‫گفتم، «خیلی ممنون از کیف.»
‫و اون می‌گه، «بازش کردی؟»
‫یه میلیون دلار توش بود. ‫فکر کردم خود کیف هدیه‌ست!
‫بیا اینجا، پسر بزرگ.
‫اوه! هی، عالی به نظر میای.
‫صورتت چی شده؟ چاق شدی؟ خوبه.
‫- برای جاش کار می‌کنی؟ ‫- چی؟ کی، اون؟
‫نه، این برادر کوچیکمه. ‫راد لندی. مشاور املاکه.
‫اوه.
‫و فهمیدم که قراره تو این فصل ‫از «دلالان نیویورکی» باشم.
‫وای خدای من. فوق‌العاده‌ست. ‫یادآوری کن، چی بود؟
‫این... یه برنامهٔ بزرگ واقع‌نمایه.
‫این واست عالیه! ‫دقیقاً همون چیزیه که باید انجام بدی.
‫مردم عاشق این چیزهای واقع‌نمایانه‌ان.
‫بهشون کمک می‌کنه فراموش کنن ‫زندگی‌هاشون چقدر افتضاحه.
‫هی، تبریک می‌گم. لیاقتش رو داری.
‫- مرسی. ‫- پس خونهٔ جاش رو می‌فروشی؟
‫- آه... ‫- داری خونه‌ت رو می‌فروشی؟
‫آره، وقتشه. بهم خوش گذشت. ‫ولی، می‌دونی، آره، ببین.
‫نه. نمی‌خواد خونهٔ برادر بزرگش رو لیست کنه.
‫قطعاً نمی‌خواد با «جاشِ تجاری» ‫سر و کار داشته باشه.
‫«کمتر از قیمت درخواستی؟!»
‫وای!
‫وای.
‫پنج هزار دلار از بلومنفلدها.
‫این خیلی راهگشاست.
‫مرسی.
‫فکر می‌کنم امشب همه راحت‌تر بخوابیم،
‫وقتی بدونیم اون‌ها امشب راحت‌تر می‌خوابن.
‫این بدون کمک‌های سخاوتمندانهٔ شما ممکن نبود.
‫اوه.
‫راد لندی، شوهرم.
‫- ده هزار دلار؟ ‫- آه!
‫خدای من.
‫عزیزم، دوستت دارم.
‫خب، به نظر می‌رسه این همهٔ ‫کمک‌کننده‌های مالی امشب بودن
‫و من از تک تک شما بی‌نهایت سپاسگزارم...
‫یه ویدئوی کوچیک دارم.
‫اه...
‫باشه، فکر کنم امشب یه ویدئوی ویژه داریم.
‫سلام، دیردره. پاریس هیلتونم.
‫وقتی جاش دربارهٔ «مترس میرکلز» بهم گفت،
‫عاشقش شدم.
‫هر کسی که من رو بشناسه ‫می‌دونه که هیچ چیزی به اندازهٔ
‫حل بحران بی‌خانمانی در آمریکا ‫برام مهم نیست.
‫به خاطر همین ۱۰۰ هزار دلار ‫به این هدف کمک می‌کنم.
‫- وای خدای من! ‫- به کار خوبت ادامه بده.
‫- دوستت دارم، جاش. ‫- وای خدای من!
‫- جاش، بلند شو. ‫- نه.
‫- خواهش می‌کنم. نه، اصرار دارم. ‫- نه نه نه.
‫چرا همیشه باید از من جلو بزنه؟ ‫داری سعی می‌کنی چی رو ثابت کنی، رفیق؟
‫و خونهٔ ۱۹ میلیون‌دلاریش رو لیست می‌کنه، ‫حتی به من هم نمی‌گه؟
‫- چرا آخه بهش نمی‌گی؟ ‫- قرار نیست برای کسب‌وکارش التماس کنم.
‫دقیقاً همون چیزیه که می‌خواد. ‫همیشه فقط سر به سرم می‌ذاره.
‫«هی، صورتت. چی شده؟»
‫- «چاق شدی؟ ولی خوبه.» ‫- واقعاً خوب به نظر می‌رسی.
‫اون منظور بدی داشت.
‫وانمود می‌کنه که تا حالا ‫اسم دلالان نیویورکی رو نشنیده.
‫تو با همهٔ این سلبریتی‌ها دوستی، ‫ولی هیچوقت اسم هیلی بویاجیان رو نشنیدی؟
‫باور نمی‌کنم، داداش.
‫یه جایی، دادن این همه پول، ‫دیگه کمک نیست.
‫به همهٔ مشکلات مالیاتی که ‫حالا باید حلشون کنی فکر کن.
‫دوست ندارم جای تو باشم.
‫هنوز داریم در این مورد حرف می‌زنیم؟
‫نه. راست می‌گی. تمومش می‌کنم.
‫آه... مکسین.
‫آه... کی دختر نازه؟
‫فکر کردم توافق کردیم ‫دیگه حیوانات معلول نگیریم.
‫خب، اون تو لیست کشتار بود.
‫به علاوه، موقتیه. ‫رویداد سرپرستی فرداست.
‫بیش از حد به خودت فشار میاری.
‫- مگه به اندازهٔ کافی کار نکردی؟ ‫- نه واقعاً.
‫باید این مراسم‌های مجلل رو برگزار کنیم
‫تا این آشغال‌های پولدار رو قانع کنیم ‫که پولشون رو بهمون بدن.
‫ولی وقتی هزینه‌ها رو جمع می‌زنم، ‫حس می‌کنم به سختی تأثیر می‌ذاریم.
‫هی! بس کنین!
‫خدای من. دارین مکسین رو می‌ترسونین.
‫- بهت گفتم بهش پیام نده. ‫- تو هیچ حرکتی نمی‌زدی، داداش.
‫بین شما دو تا چه خبره؟
‫باشه، یه دختر خوشگل تازه ‫از لارنس انتقالی گرفته و...
‫من اول دیدمش و باهاش سلام علیک کردم. ‫شین می‌دونست بهش علاقه‌ دارم.
‫تنها دلیلی که با تو حرف می‌زنه ‫اینه که به من برسه، معلومه.
‫ممکنه که کوری رو دوست داشته باشه، نه تو رو؟
‫- بابا، مامان داره سکته می‌کنه. ‫- شین، مادرت سکته نمی‌کنه.
‫اون فقط دلش برای بازنده‌ها می‌سوزه.
‫- هوم... ‫- آه، بازنده‌ها.
‫بسه.
‫- باشه. ‫- کوری، بیا اینجا.
‫همونطور که می‌دونی، ‫برادر منم تو دوران رشد زیادی اذیتم می‌کرد.
‫من همیشه با دخترها آشنا می‌شدم.
‫بعد می‌دیدم که شب با جاش می‌رن
‫بیرون غذا بخورن.
‫می‌دونم. خیلی در موردش حرف می‌زنی.
‫آره، ولی گذاشتم دشمنی و توانایی ذاتیش ‫من رو شکست بده؟
‫نه. ازش به عنوان سوخت استفاده کردم ‫تا خودم رو بزرگ‌تر و قوی‌تر کنم.
‫اگه می‌خوای بالاتر از توانت بری، ‫باید یاد بگیری از محدودیت‌هات فراتر بری.
‫باشه، رفیق؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫هوم. الو؟
‫باید از من تشکر کنی.
‫- خودمم. ‫- دارم کمکت می‌کنم.
‫- وای خدای من. حالش خوبه؟ ‫- هیش! هیش!
‫حتماً. الان میام.
‫بیمارستان بود. برادرم تصادف کرده.
‫دکتر شاو رو خبر کنید.
‫مشکلی نیست. یه مبارز هست. خوب می‌شه.
‫- تو راد لندی هستی؟ ‫- خودمم.
‫- برادرم خوبه؟ ‫- خوب می‌شه.
‫تصادف خیلی بدی بود. خیلی خوش‌شانس بود.
‫- بیداره؟ می‌تونیم ببینیمش؟ ‫- آرامبخش زدن ولی به زودی بیدار می‌شه.
‫- باشه. ‫- دنبالم بیاین.
‫این دیگه کیه؟
‫- اون برادرش نیست. ‫- مطمئنی؟
‫متأسفم. حتماً اشتباه شده. ‫ما دنبال جاش لندی هستیم.
‫مارکوس پینچل نیست؟
‫مارکوس کی؟
‫اینجا نوشته، «لطفاً با راد لندی، ‫داداش بزرگه، تماس بگیرید.»
‫اه...
‫[سال ۱۹۹۸]
‫[برادری باش که همیشه می‌خواستی. ‫همین امروز داوطلب شو!]
‫[جلسه آشنایی و احوال‌پرسی]
‫خیلی‌خب، مارکوس.
‫اسم این بازی اسب هست، ‫پس اگه گل نشه، اولین کلمه بهت می‌رسه.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫اوه لعنت.
‫خیلی دردناک به نظر می‌رسید. ‫مطمئنی خوبی؟
‫هیچکس تا حالا این رو از من نپرسیده.
‫هی، یه لطفی بکن.
‫به کسی نگو که پیش من زخمی شدی، ‫وگرنه تو دردسر می‌افتم.
‫متوجه نمی‌شن. من زیاد زخمی می‌شم.
‫- کلاهت رو می‌خوای؟ ‫- نه، نمی‌خواد. می‌تونی نگهش داری.
‫ما الان برادریم، درسته؟
‫برادر تا ابد؟
‫برادر تا ابد.
‫راد.
‫- راد! ‫- چیه؟
‫چه خبره و این شخص کیه؟
‫باورم نمی‌شه، ‫ولی فکر کنم این برادر کوچیکم
‫از یه کار خیریه تو دبیرستان باشه.
‫تو یه «برادر بزرگتر» بودی؟ ‫هیچوقت بهم نگفته بودی که این کار رو کردی.
‫فکر کردم تو فرم درخواست دانشگاه ‫خوب به نظر میاد.
‫فکر کنم پنج بار همدیگه رو دیدیم.
‫معلومه که تأثیر زیادی روش گذاشتی، ‫وقتی ازشون خواسته باهات تماس بگیرن.
‫ما به سختی همدیگه رو می‌شناسیم. ‫به نظرت عجیب نیست؟
‫- سی ساله باهاش حرف نزدم. ‫- داداش؟
‫خودتی؟
‫یه چیزی بگو.
‫- چی می‌خوای بگم؟ ‫- هر چیزی.
‫هی، رفیق. چه حسی داری؟
‫واقعاً خودتی؟
‫یا یه فرشته‌ای که خودش رو به شکل کسی ‫که بیشتر از همه بهش اعتماد داشتم درآورده
‫تا بهم کمک کنه از این دنیا برم؟
‫- نمی‌خوام بمیرم! ‫- نه نه! وای! هی، منم! منم!
‫اوه، البته که خودتی.
‫بعد من داشتم فکر می‌کردم تغییر کردی یا نه.
‫خب، اه... این همه سال چیکار می‌کردی؟
‫خب، من...
‫تازه از یه کار بلندمدت بیرون اومدم ‫و وقت آزاد داشتم.
‫پس، طبیعتاً، اومدم داداش بزرگه رو ببینم. ‫و با خانوادهٔ دوست‌داشتنیت آشنا بشم.
‫ولی اینقدر دوست‌داشتنی رو انتظار نداشتم.
‫ایشون خیلی خوشگله.
‫از سطح تو بالاتره، داداش.
‫- آره. ‫- یعنی، بالا رفتی.
‫پایین نرفتی، بالا رفتی.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- تو یه زن خوش‌شانسی.
‫این مرد، یه گوهر مطلقه.
‫بخشنده‌ترین، مهربون‌ترین مردی ‫که تا حالا دیدم.
‫و حتی با این همه عضلات بزرگ و برجسته،
‫قوی‌ترین عضله‌ش، قلبشه.
‫وای خدای من. خیلی مهربونه.
‫ایناهاش.
‫اوه، همه حاضرن.
‫به من توجه نکنید. ‫فقط باید کیسه و لگنش رو عوض کنم.
‫و بذار کاتتر رو دربیاریم.
‫مرسی، پرستار سونج. ‫خیلی بهم لطف داری.
‫اوه، یکی خیلی آب خورده.
‫- منم. ‫- خیلی‌خب.
‫امم، دیردره، مگه قرار نیست ‫پسرها رو برداریم، ببریمشون یه جایی؟
‫- وای خدای من. پسرها! ‫- نه.
‫شین و کوری چطورن؟
‫- اسمشون رو می‌دونی؟ ‫- شوخی می‌کنی؟
‫خیلی دلم می‌خواد با اون خنگ‌ها خوش بگذرونم.
‫آره.
‫چه بد که اینجا گیر کردی.
‫نه برای مدت طولانی. ‫امروز عصر مرخص می‌شه.
‫- دکتر گفت جمجمه‌ش آسیب دیده. ‫- اوه، اون از قبل بود.
‫یه شب یکی از پدرخوانده‌هام منگ کرد،
‫من رو انداخت تو یه ماشین لباسشویی قدیمی، ‫بعد از تپه به پایین غلتوندش.
‫یه گودی بزرگ اینجا دارم. مثل جا لیوانیه.
‫وای خدای من. خیلی چیزا رو پشت سر گذاشتی.
‫جایی داری که بمونی تا وقتی ‫اوضاعت رو به راه بشه؟
‫نه راستش، ولی وقتی بچهٔ تحت سرپرستی باشی،
‫عادت می‌کنی هر جا که بتونی ‫برای خودت خونه درست کنی.
‫ولی تو بچهٔ تحت سرپرستی نیستی. ‫سنت حدوداً ۴۰ ساله.
‫شاید بتونی یکی دو شب پیش ما بمونی.
‫- ایدهٔ فوق‌العاده‌ایه. ‫- اوهوم.
‫- میشه یه دقیقه ما رو ببخشی، لطفاً؟ ‫- حتماً.
‫انرژی‌شون رو دوست دارم.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫اون یه توله‌سگ از پناهگاه کشتار نیست، باشه؟
‫معلومه که هیچکس دیگه‌ای رو نداره ‫که بهش مراجعه کنه.
‫- این همه راه اومده تا تو رو ببینه. ‫- این برات یه علامت خطر نیست؟
‫خب، باید چی کار کنیم؟ ‫جای دیگه‌ای نداره بره.
‫قبل از اینکه بفهمیم، ‫همه کار می‌کنه تا یه اتاق هتل بگیره.
‫حرفت رو می‌فهمم، ‫ولی زمانش بدتر از این نمی‌تونه باشه.
‫فردا فیلم‌برداری رو شروع می‌کنم.
‫بی‌خیال. فقط یه شب.
‫- خدای من. ‫- یه شب.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫اوه لعنت!
‫خدا رو شکر.
‫- اوه! ‫- فیلمبرداری کاتتر زتا جونز تموم شد.
‫پووف!
‫راستش سینوس‌هام رو باز کرد.
‫نگران نباشین. ‫مجبور نیستین درگیر این‌ها بشین.
‫اگرچه، ممکنه چند روزی به لگن ‫احتیاج داشته باشه، تا روده‌هاش سفت بشه.
‫- عالیه. ‫- درست.
‫- چند تا سوال دربارهٔ مراقبتش دارم. ‫- اوه، حتماً. بعداً می‌بینمتون، بچه‌ها.
‫آره.
‫پرستار سونج بهترینه، نه؟ ‫بین خودمون بمونه، فکر کنم از من خوشش اومده.
‫- بهت تبریک می‌گم، رفیق. ‫- هووو! فقط منتظره که حالم خوب بشه.
‫دفعهٔ اول شنیدم.
‫- اگه قرار گذاشتیم، بهت می‌گم. ‫- لازم نیست.
‫اوه، می‌دونم، ولی هوات رو دارم.
‫داداش، باورم نمی‌شه ‫زیر گرفتن شدن توسط یه کامیون
‫بهترین اتفاقی بوده که برام افتاده.
‫آه. خوشحالیم که کمک کنیم.
‫درست نمی‌گم، راد؟
‫صبر کن. این ماشین توئه؟ ‫هیچوقت سوار یکی از اینا نشدم.
‫به شیشه دست نزن.
‫- اوه. ‫- راستش، به هیچی دست نزن.
‫این رو با اولین چک بزرگ کمیسیونم خریدم.
‫- پس ارزشش برام بیشتر از یه ماشینه. ‫- فهمیدم. بذار یه فاصله‌ای ایجاد کنم.
‫- نه! هی! این چه... هی! ‫- اوه نه. ببخشید. بذار فقط...
‫اوه!
‫یه رفیقی در «اتوزون» دارم.
‫- درستش می‌کنه. ‫- اشکالی نداره.
‫نه بابا. این محله شماست؟
‫چی؟ مسخرم می‌کنی؟ ‫داداش، این خونه توئه؟
‫راد قبل از اینکه لیست بشه، پیداش کرد.
‫معلومه که پیدا کرد. مشاور املاکه.
‫باحال‌ترین شغل ممکن.
‫تبلیغات روی نیمکت اتوبوس. بازدید از ملک.
‫کوبیدن تابلوهای «فروشی» تو چمن
‫با اون موشک‌های بالستیک ‫که بهشون بازو می‌گی.
‫بهت افتخار می‌کنم، داداش. آه!
‫هی، فکر می‌کنی بتونی بهم یاد بدی؟ ‫می‌خوام از تو یاد بگیرم، سنپای.
‫به اون راحتی‌ها نیست. ‫سال‌ها طول کشید تا فقط امتحان رو قبول شم.
‫لازم نیست هیچ کاری بکنی. ‫فقط بذار تماشا کنم و یاد بگیرم.
‫- من یه یادگیرندهٔ فعال‌ام. ‫- آره.
‫می‌تونی یه چیزایی بهش یاد بدی.
‫می‌دونی چیه، دی؟ ‫مارکوس با من. چطوره بری توی خونه؟
‫باشه.
‫وقت یادگیری مشاوره املاک از استاده. لیمبو!
‫آخ.
‫یه کم درد داشت.
‫چه چنگک‌های قشنگی.
‫راد؟
‫اینجایی؟
‫اوه.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫منظورت چیه؟
‫انتظار داری باور کنم هیچکس دیگه‌ای رو ‫نداشتی که باهاش تماس بگیری؟
‫قضیه چیه، یه پول‌گیری صاف و ساده؟ ‫اگه هست، قیمتت رو بگو.
‫برای چی؟
‫که سوار یه اوبر شی و داخل خونه نیای.
‫واقعا نمی‌تونی فکر کنی ما برادریم، درسته؟
‫ایمیل‌هامون چی؟
‫- چه ایمیلی؟ ‫- باشه، حالا می‌دونم داری سر به سرم میذاری.
‫- گوش کن چی می‌گم. ‫- آه!
‫- می‌ری داخل، باشه؟ ‫- آره.
‫می‌گی، «مرسی. نه، مرسی.»
‫یادت اومد که باید ‫با خانوادهٔ واقعیت وقت بگذرونی
‫نه با خانوادهٔ ساختگیت.
‫شین! کوری!
‫یه نفر هست که می‌خوایم بهتون معرفی کنیم.
‫این برادر کوچیک باباتونه، مارکوس.
‫پسرها. بیاین اینجا ببینیم.
‫یالا.
‫- باشه. ‫- اه، این مرد کیه؟
‫خیلی گیج شدم.
‫آره، نمی‌دونستم برادر کوچیک داری.
‫این اصطلاح یه کم سلیقه‌ای ‫استفاده می‌شه، ولی اشکالی نداره.
‫تا کِی اینجاست؟
‫خب، در واقع، فکر کنم دیگه بهتره برم.
‫وای. به همین زودی؟ تازه رسیدی.
‫فکر کردم گفتی جای دیگه‌ای نداری.
‫درست می‌گی.
‫این رو گفتم.
‫بعد فهمیدم که باید با خانوادهٔ واقعیم باشم
‫به جای خانوادهٔ ساختگیم.
‫راد بهت گفت این رو بگی؟ ‫چقدر بهت پیشنهاد داد؟
‫انصافاً، هیچوقت به عدد مشخصی نرسیدیم.
‫آره، نادیده بگیرش.
‫این روزها خیلی روش فشار هست. ‫ربطی به تو نداره.
‫می‌دونی، یه کم این رو حس می‌کردم.
‫پسرها، چند تا ملحفه و یه بالش ‫برای عمو مارکوستون بیارید.
‫وای خدای من. عمو مارکوس هستم!
‫هی. ته و توی هر چیزی که ‫اذیتت می‌کنه رو درمیاریم، داداش.
‫دارم به این فکر می‌کنم که تصادفی نبود ‫من دقیقاً همچین موقعی اومدم.
‫آخ!
‫اه...
‫شرمنده که با کل وزنم افتادم روی تو.
‫چرا اینقدر لیزه؟
‫اوه، به پرستار سونج گفتم ‫واسه زخم‌ها زیاد وازلین بزنه،
‫حالا همه جا وازلینی شده.
‫وای!
‫وای! اوه لعنت!
‫آخ.
‫مجبور شدیم بذاریم تو دفتر کار من بمونه.
‫نتونستی حتی از پله‌ها ببریش بالا. ‫به هر حال اون پایین امن‌تره.
‫اوه، جدی؟
‫اون مردی که باهاش ازدواج کردم چی شد
‫که می‌گفت ‫«تنها چیزی که اهمیت داره خانواده‌ست»؟
‫آره، خانواده‌ای که باهاش نسبت دارم. ‫اون برادر واقعیم نیست.
‫چرا اینقدر ناراحتی؟
‫شاید به یه دلیلی به زندگیت برگشته.
‫یا شاید ناراحتم
‫چون یه غریبه توی خونه‌مون خوابیده.
‫و وقتی داشتم از پله‌ها می‌بردمش بالا، ‫کامل افتاد روی من.
‫- ولی می‌تونست نیفته. ‫- خب، اینجا می‌مونه. باهاش کنار بیا.
‫نمی‌تونم باهاش کنار بیام.
‫فردا باید جلوی دوربین باشم ‫و الان استرس دارم.
‫- قبلاً هم استرس داشتی. ‫- جدی؟
‫منظورم اینه، کل اعتبار من
‫و هر چیزی که تا حالا براش کار کردم ‫در معرض خطره.
‫ولش کن.
‫باشه، شاید این ماجرای مارکوس داره ‫یه احساسات قدیمی رو بالا میاره.
‫مثل هر چیزی که بین تو و جاش هست.
‫حالت قرمز رو روشن می‌کنم، دیردره.
‫شب بخیر.
‫راد و دیردره،
‫امروز آغاز یه سفر قشنگه.
‫شما در همدیگه نه تنها عشق،
‫بلکه اعتماد، احترام و شادی پیدا کردید.
‫همونطور که قدم به این فصل جدید می‌ذارید،
‫روزهایتان پر از خنده، ‫دل‌هایتان پر از مهربانی...
‫هی. ببخشید.
‫- زیادی بلند بود؟ ‫- نه، خوبه. مشکلی نیست.
‫- این افتخار منه... ‫- داری فیلم عروسی‌مون رو می‌بینی.
‫آره، خوابم نمی‌برد. ‫امیدوارم زیاده‌روی نکرده باشم.
‫سال‌هاست این رو ندیدم.
‫موهام رو ببین.
‫اوه، قشنگه.
‫همه چیز خیلی قشنگه.
‫مراسم عروسی خیلی خوبی بود.
‫نه، بیشتر از اونه. عشق شماست.
‫مسری هست. روی صورت همه می‌شه دیدش.
‫شما پیداش کردید، ‫همون چیزی که همه دنبالشیم.
‫اون موقع خیلی خوشحال بودیم.
‫اوه اوه. فعل زمان گذشته حس کردم.
‫الان تنش حس می‌کنم.
‫- همه چیز بین شما دو تا خوبه؟ ‫- اوه.
‫الان دیروقته... دوست نداری این رو بشنوی.
‫آره، راست می‌گی. دوست ندارم بشنومش.
‫باید بشنومش.
‫بی‌خیال، دختر. اینجا جای امنیه.
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی، راد فقط...
‫اون خیلی روی برنامهٔ واقع‌نمایی ‫که انجام می‌ده، تمرکز کرده.
‫- فقط در مورد همون حرف می‌زنه. ‫- آها.
‫فکر می‌کنم بزرگ شدن تو سایهٔ برادرش ‫واقعاً روش تأثیر گذاشته.
‫فهمیدم. یه رابطهٔ پیچیده.
‫هوم! آره، من فقط...
‫می‌خوام شوهرم برگرده.
‫آره و بذار حدس بزنم.
‫چند وقتی می‌شه که تو و راد ‫یه شب با هم بیرون نرفتین.
‫اوه.
‫چرا این رو می‌گی؟
‫به تجربه من،
‫هیچی زودتر از احساس ناامنی ‫حواس یه مرد رو پرت می‌کنه.
‫باشه.
‫فکر می‌کنم چند وقتی شده.
‫ولی همه‌ش تقصیر اون نیست. ‫منم سرم شلوغ بوده.
‫درست.
‫ولی ممکنه که حواس‌پرتی راد
‫یک خلأ ایجاد کرده باشه که ‫سعی می‌کنی با پروژه‌های خودت پر کنی؟
‫خودت رو وقف خدمت به همه ‫به جز خودت می‌کنی؟
‫هیچوقت به این شکل بهش فکر نکرده بودم.
‫انگار در این مورد چیزها خیلی می‌دونی.
‫آره. خب، اه...
‫مجتمع آپارتمانی که قبلش توش بودم
‫اتفاقاً پر از روانشناس بود.
‫آه.
‫و وقتی از سر کار برمی‌گردن، ‫خداحافظ قانون حریم خصوصی!
‫ولی خوشحالم همچین موقعی اومدم. ‫این آقا داره درد می‌کشه.
‫حس می‌کنه باید وانمود کنه ‫چیزی که نیست باشه
‫تا لیاقت عشق ما رو داشته باشه.
‫آره، به نظر می‌رسه درد زیادی داره.
‫من راد قدیمی رو برمی‌گردونم
‫و اون جرقهٔ قشنگ رو دوباره روشن می‌کنم، ‫اگه آخرین کاری باشه که می‌کنم، عزیزم.
‫حالا... امیدوارم ناراحت نشی.
‫قبلش تو یخچال رو نگاه کردم ‫و یه بطری نوشیدنی کامل پیدا کردم.
‫- اوه. ‫- بر خلاف خودت.
‫- اوه. ‫- مادام؟
‫بله، لطفاً.
‫هر طور که بخواهید.
‫هوم. این کیش کدو فوق‌العاده‌ست.
‫مرسی، کوری. ‫راستش دستورپخت پدرخوانده سومی‌مه.
‫این تنها چیزیه که ازش مونده، ‫بعد از اینکه تو ۱۱ سپتامبر
‫در یه آتش‌سوزی کافه که ‫ربطی بهش نداشت، مُرد.
‫باشه، باید بریم، نادون.
‫- صبح بخیر، داداش. ‫- آره، صبح بخیر.
‫می‌بینم که لباس‌های من رو پوشیدی.
‫اه، اشکالی داره؟ قول می‌دم. ‫قبل از رفتن می‌شورمشون.
‫اوه، لازم نیست.
‫اوه نه، هزار درصد لازمه.
‫یه بیماری دارم که ‫عرقم بوی خرابکاری گربه رو می‌ده.
‫- می‌دونی چیه؟ می‌تونی نگه‌شون داری. ‫- مرسی، خوشتیپ. همین رو ادامه بده.
‫- بعداً می‌بینمتون بچه‌ها. ‫- هی، کجا می‌ری؟
‫رویداد سرپرستی.
‫دیروز بهت گفتم. تو تقویمه.
‫نه. اون چی؟ ‫امروز اولین روز فیلمبرداری منه.
‫خب، مارکوس در واقع یه ایدهٔ خیلی خوب داشت.
‫فقط فکر کردم، از اونجایی که گفتی ‫مشاوره املاک رو بهم یاد می‌دی،
‫بتونم امروز باهات بیام.
‫نه.
‫نه نه نه نه. اصلاً و ابداً.
‫- نگرانی که مزاحم بشم. ‫- این یکی از نگرانی‌های زیادمه، آره.
‫باشه، باید برم. ‫شماها خودتون حلش کنید. موفق باشی.
‫چیزی برای حل کردن نیست. اون نمیاد.
‫اگه واقعاً نمی‌خوای اونجا باشم، ‫احترام می‌ذارم.
‫- اصلا دلم نمی‌خواد سربار باشم. ‫- چه خوب که این رو می‌فهمی.
‫آره، می‌تونم همین دوروبر باشم. مشکلی نیست.
‫مطمئنم چیزی پیدا می‌کنم که ‫خودم رو مشغول کنم.
‫ای لعنت! کیشم رو تو فر گذاشتم.
‫لعنت بر این وضعیت! اوه!
‫آتیش‌سوزی شد!
‫وای!
‫ضایع شدی؟!
‫هووو!
‫نزدیک بود کل خونه رو آتیش بزنه.
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫نیویورک لعنتی، داداش!
‫چه خبر، نیویورک سیتی؟!
‫هووو!
‫آره!
‫خدایا. بیا تو!
‫وای خدای من، داداش.
‫- این واقعاً زندگی منه؟ ‫- منم به همین فکر می‌کردم.
‫هی! نزدیک محلهٔ قدیمیم هستیم، داداش.
‫باید بریم به زمین بسکتبال سر بزنیم. ‫هنوز یه بازی مجدد بهم بدهکاری.
‫- هیچ ایده‌ای ندارم در مورد چی حرف می‌زنی. ‫- تظاهر نکن فراموش کردی، عوضی.
‫آخ! دارم ماشین می‌رونم!
‫هی، یه عذرخواهی بهت بدهکارم.
‫اونقدر روی سلامت روان خودم متمرکز بودم
‫که از نیازهای تو غافل شدم.
‫اخیراً اتفاقی افتاده که استرس ایجاد کرده؟
‫آره، همین قضیه.
‫- تو. ‫- آره، ولی بیشتر از اونه، نه؟
‫از دیردره فهمیدم که ‫اخیراً یه کم حواس‌پرت شدی.
‫- این رو بهت گفت؟ ‫- نه.
‫به من اعتماد کرد چون به تو اهمیت می‌ده.
‫چی گفت؟
‫به نوعی گفت که شاید ‫برای همدیگه وقت نمی‌ذارین.
‫هی، می‌فهمم.
‫اگه منم به اندازهٔ تو اتفاق ‫توی زندگیم می‌افتاد، مشغول می‌شدم.
‫- پیو. ‫- هیچکس مشغول نیست، باشه؟
‫هر مشکلی هست، ‫قول می‌دم تو ذهنت خودته.
‫احتمالاً هنوز هم می‌تونی وقت خالی پیدا کنی
‫و یه شب با هم دیگه برین بیرون غذا بخورین.
‫می‌دونی، حتی اگه من زیادی حواس‌پرت بودم ‫که با همسرم بیرون شام بخورم که نیستم،
‫ولی اگه بودم، فقط...
‫به خاطر اینه که می‌خوام دیردره ‫بهترین زندگی ممکن رو داشته باشه.
‫برای این کار، باید دو برابر تلاش کنم.
‫راد، دوستت دارم، ‫ولی تو یه احمق به تمام معنایی.
‫دیردره به اون چیزهای مادی اهمیت نمی‌ده.
‫باید دست از سرزنش خودت برداری ‫و برای همسرت وقت بذاری.
‫فقط یه وقت برای یه شب قرار جور کن
‫و براش بهترین رستوران ممکن رو رزرو کن.
‫با لیموزین برو دنبالش.
‫یا اصلا با تاکسی سه‌چرخ.
‫آها! همینه. همون رادی که یادمه.
‫خیلی ممنونم که اینطوری ‫بهم اعتماد کردی و دلت رو باز کردی.
‫من دلم رو باز نکردم. ‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫جاشی!
‫داداش، خیلی تعجب می‌کنه که من اینجام!
‫- نه، ما نمی‌... لعنت. ‫- داداش، چه خبر؟
‫- راد؟ ‫- سلام، جاش. اون مارکوس بود.
‫برادر کوچیکم از یه کار خیریه ‫که تو دبیرستان انجام دادم.
‫و به یه دلیلی اینجا اومده.
‫درست. باشه. اه، فقط زنگ زدم احوالپرسی کنم.
‫اون شب یه کم به هم ریخته به نظر می‌رسیدی.
‫می‌دونم با برنامه و همه چیز تحت فشار هستی،
‫ولی مراقبت از سلامت روانت خیلی مهمه، باشه؟
‫داری به سنی می‌رسی ‫که بعضی مردها دیوونه می‌شن
‫و کل خانواده‌شون رو نابود می‌کنن و اینا.
‫می‌دونی چیه؟ ‫شاید بتونم برات یه جلسه با مشاورم بگیرم.
‫خب، مشاور سابق.
‫الان عملاً من دارم بهش مشاوره می‌دم ‫و همه چی عالی بوده.
‫هی هی. جاش، جاش. ‫می‌دونی چیه؟ من خوبم. باشه؟
‫راستش، اینجا همه چیز مرتبه. ‫نمی‌دونم که چقدر حالم خوبه.
‫راستش دارم برای فیلمبرداری ‫برنامهٔ بزرگ واقع‌نمای خودم می‌رم.
‫پس همه چیز مرتبه. باشه، خداحافظ.
‫اوهوو! بزن بریم.
‫هی. نگران نباش.
‫دوربین تقریباً به اندازهٔ من عاشقت می‌شه.
‫- ها؟ ‫- آره، مرسی. فقط اینجا بمون، باشه؟
‫- تو ماشین؟ ‫- آره.
‫- تو این گرما امنه؟ ‫- یه کم شیشه رو پایین میارم.
‫چی... اگه یه مورد اورژانسی پیش بیاد چی؟
‫مهم نیست چی بشه، از این ماشین بیرون نیا
‫یا به هیچ چیزی تو ماشین دست نزن، باشه؟
‫وگرنه اون یکی پات رو هم می‌شکنم.
‫وای.
‫روز فیلمبرداری مبارک. حاضری؟
‫- باید حرف بزنیم. ‫- اوه اوه.
‫تو دردسر افتادم؟
‫یادته، چند سال پیش،
‫برادر کوچیکم از اون خیریه یهو ایمیل زد.
‫- و بهت گفتم که بهش رسیدگی کنی؟ ‫- آره.
‫جوابی که به همهٔ دلقک‌ها ‫می‌فرستیم رو براش فرستادی، درسته؟
‫درسته.
‫ولی بعد دوباره برامون نوشت.
‫طبق روال عمل کردی و پاکش کردی، درسته؟
‫خیلی غمگین بود.
‫کاملاً تک و تنها بود و به نظر می‌رسید ‫شما دو تا خیلی به هم نزدیک بودید،
‫پس بهش جواب دادم... به جای تو.
‫- میا، می‌دونی چیکار کردی؟ ‫- متاسفم.
‫خیلی سرت شلوغ بود
‫و می‌دونستم نمی‌خوای پشتش رو خالی کنی.
‫- به نظر می‌رسید واقعاً بهت احتیاج داره. ‫- ای خدا.
‫خیلی چیزا رو پشت سر می‌گذاشت. اون موقع ‫منم داشتم خیلی چیزا رو پشت سر می‌گذاشتم.
‫یادته بابام، مامانم رو به خاطر ‫اون زن توی کلاس پیلاتسش ول کرد؟
‫چند هفته خوابم نمی‌برد ‫و مارکوس هوام رو داشت.
‫- خیلی خوب به حرف آدم گوش می‌ده. ‫- پس بگو چرا فکر می‌کنه صمیمی‌ایم. لعنت!
‫بهت نگفتم چون نمی‌خواستم ‫تو برنامه اختلال ایجاد کنه.
‫دیگه برای این کار یه کم دیر شده. ‫الان تو ماشین لعنتی منه.
‫و نمی‌تونم از شرش خلاص بشم!
‫چه خبر؟ من کیرانم.
‫اوه، سلام. راد. مفتخرم. ‫از کارهات خیلی خوشم میاد.
‫اوه، مرسی، داداش. برات هیجان‌زده‌م.
‫تست بزرگ.
‫اوه. نه، راستش من قبلاً ‫به بازیگران اصلی اضافه شدم.
‫این رو بهت گفتن؟
‫بذار حدس بزنم. ‫یه تیتراژ ابتدایی واست گرفتن؟
‫آره.
‫داداش، اگه به ازای هر نفری
‫که تیتراژ ابتدایی گرفتن ولی هیچوقت پخش نشد
‫چون روز اول خراب کردن، ‫یه دلار می‌گرفتم،
‫می‌تونستم نقداً این خونهٔ آجری رو بزنم.
‫- حداقل یه رویکرد انتخاب کردی؟ ‫- رویکرد؟
‫امم، لنور گفت نسخه ‫کله گنده رو برام دوست داره.
‫متأسفانه، قبلاً یه کله گنده داریم. ‫اون هیلی هست.
‫اوه، می‌تونی با غریبهٔ مرموز پیش بری
‫که هیچکس نمی‌دونه طرف کیه.
‫اون جایگاه از وقتی چیس گیر ‫سکتهٔ کوچیک کرد، خالیه
‫و بعد یه سکتهٔ معمولی ‫و بعد هم مصرف بیش از حد مواد.
‫چرا اینقدر قهوه خوردم؟
‫هووو! باید برم دستشویی.
‫داره برطرف می‌شه.
‫حالا برگشت.
‫خیلی‌خب، دوستان.
‫خیلی‌خب، با صحنه‌ای شروع می‌کنیم
‫که راد و کیران برای این معامله ‫رقابت می‌کنن.
‫- باشه؟ یه عالمه ستاره. ‫- درسته. انجامش می‌دیم...
‫ببخشید. امم... ‫فقط می‌خواستم از شما بپرسم.
‫یه جملهٔ معروف چطوره؟ ‫اگه خوش‌شانس باشم و معامله رو ببندم؟
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫«عمارت انجام شد.»
‫«منسون انجام شد.» ‫چرا به چارلز منسون اشاره می‌کنی؟
‫نه. «عمارت انجام شد.» ‫معمولاً مثل «ماموریت انجام شد» می‌مونه.
‫- اوه. وای خدای من. این خیلی بدتره. ‫- آره.
‫- فکر می‌کنم... ولش کن. ‫- بذار فعلاً صبر کنیم.
‫- باشه. ‫- فعلاً.
‫خوبه، خوبه. مشکلی نیست. اه...
‫- بیاین یه بار امتحان کنیم، باشه؟ ‫- بریم.
‫باشه، دوستان. ‫داریم جادوی تلویزیون می‌سازیم.
‫آماده برای شروع.
‫به من اعتماد کن.
‫راه غریبهٔ مرموز بهترین گزینه‌ست.
‫- تو اولین برداشت سراغش برم؟ ‫- شاید تنها برداشت تو باشه، داداش.
‫و شروع.
‫سلام.
‫- من کیران از... ‫- اوه، می‌دونم کی هستی.
‫طرفدار پر و پا قرصم.
‫درود.
‫راد لندی. املاک شهر بزرگ.
‫ممکنه من رو نشناسی. ‫به خاطر اینه که من در سایه‌ها کار می‌کنم.
‫این دیگه چیه؟
‫زندگی عجیبه.
‫قبلاً هر روز از کنار این خونه رد می‌شدم،
‫وقتی که بابام رو برای شیمی‌درمانی می‌بردم.
‫فکر اینکه یه روز بتونم این رو بفروشم، ‫به من کمک کرد از اون دوران عبور کنم.
‫از معماریش خیلی الهام می‌گیرم.
‫من هیچوقت اطلاعاتی دربارهٔ ‫خانواده‌م به اشتراک نمی‌ذارم.
‫باشه. قطع کنیم.
‫- چ... چی شد؟ خوب بود؟ ‫- خب...
‫ها. خب، خوشمون اومد که این رو امتحان کردی.
‫و قطعاً واسه خودش یه چیزی بود.
‫بیا یکی رو انجام بدیم که ‫هیچ چیزی رو امتحان نکنی.
‫حالا مثل یه موج داره میاد.
‫این کار رو نکن، مارکوس. قانون رو می‌دونی.
‫به هیچی دست نزن. از ماشین بیرون نیا.
‫لیوانی چیزی اینجا نیست؟
‫لیوان بزرگ. ‫همه توی ماشینشون یه لیوان بزرگ دارن.
‫لعنت!
‫آها.
‫واقعاً دیدن این ملک زیبا یه نعمت بود.
‫آره. واقعاً یه شاهکار هم در طراحی ‫و هم در ساخت هست.
‫چیزیه که خیلی در موردش می‌دونم. بیا.
‫پورشه ۹۱۱ من رو اونجا می‌بینی؟
‫ارزشش برام بیشتر از یه ماشینه.
‫و می‌دونم ارزش اینجا ‫برات بیشتر از یه خونه‌ست.
‫یه ماشین با اون کیفیت، ‫یه سرمایه‌گذاری عالیه.
‫چون هر چیزی که ارزش داشته باشه، ‫با گذشت زمان واقعاً افزایش قیمت پیدا می‌کنه.
‫درست مثل این خونه.
‫نکته اینه که یه مشاور می‌خوای
‫که ارزش واقعی مهارت هنری رو درک کنه
‫و خونه‌ت رو بیشتر از ‫فقط یه جای زندگی ببینه.
‫خونه امتداد وجود ماست.
‫قلب و وجودت رو برای اینجا گذاشتی.
‫درست مثل من وقتی شرکتم رو ساختم ‫تا یکی از بهترین آژانس‌های نیویورک بشه.
‫مثل یه دستمال کاغذی بزرگ می‌شه.
‫آخ! خیلی‌خب.
‫باشه. هیچکس چیزی ندید.
‫فقط اینجوری خشک می‌کنم.
‫و...
‫اوه، لعنت به من. لعنت. لعنت. لعنت.
‫می‌دونم وقتی پیشنهادی رو قبول می‌کنی، ‫روی ارزش کارت یه عدد می‌ذاری.
‫- و قول می‌دم که... ‫- ببخشید. باید قطع کنیم.
‫یه مردی اونجا ماشین رو خیس کرد.
‫و شیشه رو خرد کرد. ‫یه ماشین رد شد و در رو از جاش کند.
‫وای خدای من!
‫ادامه بده. می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫مشکلی نیست. به من توجه نکنید. ‫من برادر کوچیک رادم.
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫یه مورد اورژانسی کوچیک داشتم، ‫ولی الان همه چی مرتبه.
‫خدای من، مارکوس، چه غلطی کردی؟
‫صبر کن. این برادرته؟
‫نه، نه، برادر کوچیکمه
‫از یه کار خیریه که سال‌ها پیش کردم.
‫گوش کن، راد، می‌تونم همه چی رو توضیح بدم...
‫- لعنت به تو! ‫- وای! فرار از صحنهٔ تصادف. باشه.
‫- وای خدای من. ‫- پلیس رو خبر می‌کنم.
‫- موتور برقی کوفتی. ‫- بیا، کل وزنت رو بذار روی من.
‫ببخشید. شما کی هستی؟
‫من میا هستم، دستیار راد.
‫اوه. انگار ما یه چیز مشترک داریم. ‫هر دو فکر می‌کنیم راد یه رئیس کوفتیه.
‫- اوه. ‫- آخ!
‫به نظر حالش خوبه. بیاین برگردیم داخل.
‫- اوه نه، یه لحظه صبر کن. ‫- آره، حالم خوبه.
‫من، یه چسب زخم ‫یا چند تا دستمال کاغذی لازم دارم.
‫- اوه! ‫- خیلی خون داره میاد!
‫- اوه، پزشک. پزشک. ‫- وای.
‫- مغز این مرد بیرون زده. ‫- بریدگی بزرگ.
‫- وای. ‫- اوه نه.
‫سرم داره می‌ترکه.
‫مطمئنی به آمبولانس یا چیزی احتیاج نداری؟
‫نه، تا وقتی برادر بزرگم با منه، ‫مشکلی ندارم.
‫درسته.
‫حالا، مارکوس، گفتی اهل کجایی؟
‫- تصادف کرده. بذار... ‫- هووو!
‫من بچهٔ تحت سرپرستی بودم ‫و خیلی جاها جابجا شدم.
‫احتمالاً راحت‌تره بگم اهل کجا نیستم.
‫شانزده خانوادهٔ سرپرستی. ‫می‌تونی تصور کنی؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫اوه... فقط حدس می‌زدم.
‫امم، بر اساس چیزی که راد بهم گفت.
‫به هر حال، بعد یه روز، ‫زندگیم عوض می‌شه.
‫روزی که رفتم تو وای‌ام‌سی‌ای
‫و تو برنامهٔ برادران بزرگ ‫و برادران کوچک ثبت‌نام کردم
‫و این شاهزادهٔ فرشته رو ملاقات کردم.
‫وقتی تو چشم‌هام نگاه کرد و بهم گفت ‫که تا آخر عمر برادر هم می‌مونیم،
‫می‌دونستم که دیگه هیچوقت ‫تو این دنیای لعنتی تنها نمی‌مونم.
‫عزیزم، بیدار شو.
‫ها؟ اوه، حالا می‌خوای حرف بزنی؟
‫مارکوس داره با پرستار سونج ‫توی دفتر من مواد می‌کشه.
‫چی؟
‫اگه این کافی نیست، بادیگارد کوفتیش
‫همونجا نشسته که مراقب‌شون باشه.
‫اونم مواد مصرف می‌کنه ‫یا فقط مراقبشونه؟
‫- سوالت اینه؟ ‫- تفاوت بزرگیه.
‫هر دو به یک اندازه نامناسب نیستن؟
[ماکارونی با پنیر کرافت]
این دیگه چه کوفتیه؟
[‏مارکوس پینچل] [بخش روانی]
گرفتمت‏.‏
‏-‏ چی شده؟ ‏-‏ آره بابا‏.‏ چه خبره؟
الان بهتون می‌گم چه خبره‏.‏
بشینید‏.‏
راد‏،‏ هرچی که هست‏.‏‏.‏‏.‏ ما کنارتیم و ازت حمایت می‌کنیم‏.‏
عالیه‏.‏ چون من یه چیزی پیدا کردم‏.‏ یه چیز نسبتاً نگران‌کننده‏.‏
لعنتی‏.‏
سرطان کجات رو گرفته؟
هیچ‌کدوم نیست‏.‏‏.‏‏.‏
خدایا‏.‏
باید این رو جواب بدم‏.‏
پرستار سونج هم یه وضعیت مشابه داره‏.‏
‏-‏ الو؟ ‏-‏ هی‏،‏ ستاره تلویزیون‏!‏
لعنتی‏،‏ موفق شدی‏.‏
واقعاً؟ محشره‏.‏
آره‏،‏ شما دو تا کنار هم معجزه می‌کنید‏.‏
‏-‏ من و کیران؟ ‏-‏ تو و مارکوس‏.‏
شبکه واقعاً ازش خوشش اومده‏.‏
‏-‏ واقعاً؟ ‏-‏ آره‏.‏
اون‏.‏‏.‏‏.‏ اون مرد سفیدپوست‏،‏ پولدار‏،‏ مسن و خشک‌مقدس‏.‏‏.‏‏.‏
که با برادر محروم‏،‏
متفاوت‏،‏ جوون‌تر و احتمالاً جذاب‌ترش که مدت‌هاست گمشده‏،‏ دوباره متحد می‌شه‏.‏
راد‏،‏ این لعنتی یه داستان کلاسیکه‏.‏
‏-‏ آره‏،‏ حتماً‏.‏ ‏-‏ همه چیز داره‏.‏
از فقر به ثروت‏.‏ آرزو برآورده شدن‏.‏
یه مرد سفیدپوست که ماشینش داغون می‌شه‏.‏ عاشق اینم که ببینم‏.‏
بذار یه بارم اون سختی بکشه‏.‏
‏-‏ برای یه بارم که شده توی زندگیش‏.‏ ‏-‏ فقط یه‌کم‏.‏
به هر حال‏،‏ فقط باید شما دو تا بیاید پایین‏.‏‏.‏‏.‏
و یه سکانس تیتراژ جدید با حضور هر دوتون ضبط کنید‏.‏
‏-‏ اون توی تیتراژ؟ ‏-‏ آره‏.‏
مارکوس واقعاً جایگاهت رو توی برنامه محکم می‌کنه‏.‏
وگرنه‏،‏ تو فقط یه کله‌خر دیگه توی کت‌وشلوار هستی که آپارتمان می‌فروشه‏.‏
‏-‏ به اون نیاز نداریم‏.‏ ‏-‏ دیگه بهش نیاز نداریم‏.‏
ولی‏،‏ هی‏،‏ ببین‏،‏ اگه حسش رو نداری‏،‏
همیشه می‌تونیم فقط روی مارکوس تمرکز کنیم‏.‏
یه چیزی شبیه ‏"‏فرش پرینس‏"‏ بسازیم‏.‏
‏-‏ آره‏،‏ یا می‌تونیم بدیمش به هیلی‏.‏ ‏-‏ عاشقشم‏.‏
مارکوس رو به عنوان برادر کوچیکش معرفی کنیم‏.‏
‏-‏ صبر کن‏،‏ چی؟ ‏-‏ این جذابه‏.‏
هی‏،‏ به هر حال‏،‏
امیدواریم تا امروز بعدازظهر یه تصمیم بگیریم‏.‏ باشه‏.‏
‏-‏ خداحافظ‏.‏ واقعاً خداحافظ‏.‏ ‏-‏ خداحافظ برادر‏.‏ مثل یه برادر دوستت دارم‏.‏
داشتی چی می‌گفتی؟
آره‏،‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ داشتم می‌گفتم‏.‏‏.‏‏.‏
همون‌طور که شاید متوجه شده باشی‏،‏ مارکوس‏،‏
من لزوماً صددرصد با بودنت اینجا موافق نبودم‏.‏
چی؟
کس دیگه‌ای هم متوجه این موضوع شد؟
صرف‌نظر از این‏.‏‏.‏‏.‏
احتمالاً‏،‏ من خیلی زود قضاوتت کردم‏.‏
اون تقصیر منه‏.‏
این‌ها فقط ناامنی‌های خودم بود که بروز پیدا کرد‏.‏
‏-‏ بابت اون عذرخواهی می‌کنم‏،‏ و‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ اوه‏.‏‏.‏‏.‏
خوبه که دوباره توی زندگیم هستی‏.‏
چی گفتی‏،‏ داداش؟
آره بابا‏،‏ اون قسمت آخر رو یه جورایی زیر لب گفتی‏.‏
گفتم‏،‏ خوبه که دوباره توی زندگیم هستی‏.‏
‏-‏ زود باش‏،‏ مارکوس‏،‏ خودت رو کنترل کن‏.‏ ‏-‏ اوه‏.‏‏.‏‏.‏
این‌ها فقط زیباترین کلماتیه که تا حالا شنیدی‏.‏
خیلی بهت افتخار می‌کنم‏،‏ عزیزم‏.‏
اوه‏.‏‏.‏‏.‏
فکر کردم گفتی یه چیز نگران‌کننده پیدا کردی‏.‏
آره‏.‏
عمیقاً توی وجود خودم‏.‏
اوه‏،‏ عالیه‏.‏
خب‏.‏‏.‏‏.‏ منم یه خبر بزرگ دارم‏.‏
من با سازمان برادران بزرگ و کوچک تماس گرفتم‏،‏
و داستانت رو بهشون گفتم‏،‏ و اون‌ها دیوونه‌اش شدن‏.‏
اون‌قدر دیوونه‌اش شدن که می‌خوان تو رو‏.‏‏.‏‏.‏
برادر بزرگ افتخاری سالشون کنن‏.‏
برادر بزرگ سال؟
آره‏!‏ بیشتر شبیه برادر بزرگ قرنه‏!‏
می‌تونیم یه رویداد دورهمی برگزار کنیم‏.‏‏.‏‏.‏
که توی اون برادران بزرگ رو با برادران کوچک‏.‏‏.‏‏.‏
که مدتیه همدیگه رو ندیدن‏،‏ درست مثل تو و مارکوس‏،‏ دوباره به هم وصل کنیم‏.‏
و حدس بزن چی‏.‏
اون‌ها می‌خوان مارکوس جایزه رو بهت بده‏.‏
این فوق‌العاده نیست؟
اوه‏،‏ ببین‏،‏ دی‏.‏ داره گریه می‌کنه‏.‏
اوه خدای من‏.‏
بذار اشک‌ها جاری بشن‏.‏
هوم‏.‏
توی دلالان نیویورکی،‏ یه فصل جدید هست‏.‏‏.‏‏.‏
و یه دلیل جدید برای خودنمایی‏.‏‏.‏‏.‏
هیچ‌وقت لحظه کسل‌کننده‌ای نیست وقتی این دو تا رفیق دور و برن‏.‏
نمی‌خوام اینجا به جای داداش بزرگم حرف بزنم‏،‏
ولی به ما یه هدیه داده شده‏.‏
ما می‌تونیم با هم زندگی کنیم‏،‏ با هم کار کنیم‏،‏
بریم خونه و با هم در مورد کار حرف بزنیم‏.‏
اون بازدم می‌کنه‏.‏ من دم‏.‏
انگار یه موجود زنده‌ایم‏.‏
می‌خواستم صحنه رو بهت نشون بدم‏.‏ یه طراح نورپردازی عالی داریم‏.‏
و روی صحنه‏،‏ می‌تونیم یه فرصت عالی برای عکس گرفتن هم داشته باشیم‏.‏‏.‏‏.‏
با همه کسایی که کلاه‌های برادران کوچک‏،‏ برادران بزرگشون رو پوشیدن‏.‏
فکر می‌کنم خیلی بامزه می‌شه‏.‏
اولش یه‌کم در موردت مردد بودم‏.‏
فکر می‌کردم تو فقط یه کله‌خر دیگه توی کت‌وشلوار هستی که آپارتمان می‌فروشه‏،‏
ولی وقتی تو رو با برادرت دیدم‏،‏
تو یه قلب داری‏.‏
و من قلب رو دوست دارم‏.‏
قبولش می‌کنیم‏.‏
و بوم‏!‏ عمارت به دست آمد‏.‏
عمارت به دست آمد‏!‏
خیلی خنده‌داره‏.‏
معمولاً ‏"‏مأموریت‏"‏ـه،‏ ولی تو به جاش گفتی ‏"‏عمارت‏"‏‏.‏
‏-‏ آره‏.‏ ‏-‏ خوب بود‏.‏
امروز در واقع سالگرد فوت پدر مرحوممه‏.‏
‏-‏ اوه‏.‏ ‏-‏ باشه‏،‏ فکر کنم گرفتیم‏،‏ دوستان.‏
آره‏،‏ تموم شد‏.‏ ممنون از همگی‏.‏
‏-‏ عالیه‏.‏ ‏-‏ عاشقشم‏.‏
‏-‏ عالی‏.‏ کارتون عالی بود‏.‏ ‏-‏ اوه خدای من‏،‏ مارکوس‏.‏
‏-‏ بله‏،‏ سرآشپز‏.‏ ‏-‏ تو خیلی بامزه‌ای‏.‏
خیابان دوم، پلاک 2981، محله پارک] [اسلوپ. قیمت: 4700000 دلار
[دیوار قرارادادها]
هی‏!‏
انجامش دادیم‏!‏
داریم رویامون رو زندگی می‌کنیم‏.‏ این‌طور نیست‏،‏ داداش؟
آره‏.‏
زندگی کردن رویا‏.‏ مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
خب‏،‏ برنامه‌مون چیه؟
برنامه؟
مشکل مارکوس‏.‏
مشکل؟
چشم داری؟
من اون بازنده الهام‌بخشی بودم که همه ازش حمایت می‌کردن‏،‏
و حالا زمان حضورم روی صفحه نمایش داره سقوط می‌کنه‏.‏
من و تو‏.‏‏.‏‏.‏ توی صف اعدامیم‏،‏ رفیق‏.‏
می‌دونم ایده‌آل نیست‏،‏ ولی من رابط اون با برنامه‌ام‏.‏
نباید این برای من خوب باشه؟
این چیزی بود که جیل زرین فکر می‌کرد‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی دوستش بتنی فرانکل رو‏.‏‏.‏‏.‏
روی صحنه زنان خانه‌دار واقعی نیویورک دعوت کرد‏.‏
حالا بتنی بهترین ترکیب نوشابه رژیمی دنیا رو داره‏،‏
و جیل توی بوکا زندگی می‌کنه‏،‏
جایی که حتی یه شعبه از ‏"‏زنان خانه‌دار‏"‏ هم ندارن‏.‏
‏-‏ چی کار کنیم؟ ‏-‏ ‏"‏ما‏"‏؟
تو روباه رو توی لونه مرغ‌ها راه دادی‏.‏
حالا باید یه سگ به اندازه کافی بزرگ پیدا کنی تا بیرونش کنه‏.‏
‏-‏ یه مورد ده میلیون به بالا‏.‏ ‏-‏ یه مورد معاملاتی ده میلیون دلاری؟
و بالاتر‏.‏
یه مورد نمایش لعنتی‏.‏
یه چیزی که بتونن یه قسمت رو حول اون بسازن‏،‏
که توجه رو روی تو نگه داره نه مارکوس‏.‏
هرچی که هست‏،‏ بهتره سریع یه فکری بکنی‏،‏
وگرنه برادر کوچیکت هر دومون رو می‌فرسته بوکا‏.‏
و تو هیچ‌وقت سگ بزرگ نمی‌شی‏.‏
هی‏.‏ یه دقیقه وقت داری حرف بزنیم؟
هوم‏.‏
سلام به تو‏.‏
سلام!‏
داری قهوه درست می‌کنی‏،‏ آره؟
‏-‏ آره‏،‏ می‌خوای؟ ‏-‏ حتماً‏.‏
من راستش قهوه‌ام رو با عسل و یه‌کم فلفل کاین دوست دارم‏.‏
‏-‏ برو بابا‏.‏ ‏-‏ یه طعم خاص بهش می‌ده‏.‏
چی؟ من این‌طوری دوست دارم‏.‏
‏-‏ بس کن‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏ الان دارم همین‌طوری درستش می‌کنم‏.‏
‏-‏ این خیلی لعنتی عجیبه‏.‏ ‏-‏ من این‌طوری دوستش دارم‏.‏ آره‏.‏
وای‏.‏ عجیبه‏.‏
باشه‏،‏ نوش جان‏.‏
‏-‏ نوش جان.‏ ‏-‏ آره‏.‏‏.‏‏.‏
اشکالی نداره اگه آهنگ پخش کنم؟
اوه آره‏.‏ راحت باش.‏
صبر کن‏.‏
هوباستنک؟
برو گمشو بیرون‏،‏ دختر‏.‏
داری وسط روز آهنگ لعنتی ‏استنک‏ رو می‌ذاری؟
آره‏.‏ یکی از آهنگ‌های مورد علاقه‌امه‏.‏
واقعاً تلخ و شیرینه‏،‏ ولی در عین حال‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ روح‌بخش‏،‏ آره‏!‏ ‏-‏ روح‌بخش‏.‏ همون چیزی بود که می‌خواستم بگم‏.‏
این‏،‏ یه جورایی آهنگ مورد علاقه من و راده‏.‏
ما کلی در موردش توی ایمیل حرف زدیم‏.‏
منظورم اینه که‏،‏ یه جورایی چیز خاص ماست‏،‏ می‌دونی؟
‏-‏ چیز خاص شما؟ ‏-‏ آره‏.‏
‏-‏ تو و راد‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
کاملاً‏.‏
هی‏،‏ می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟‏
تو دستیار رادی‏.‏‏.‏‏.‏
هیچ راهنمایی داری که چطور‏.‏‏.‏‏.‏ باهاش ارتباط برقرار کنم؟
ما توی ایمیل این جادوی خاص رو داشتیم‏،‏ ولی از وقتی اینجا هستم‏،‏
یه جورایی حس می‌کنم اون من رو نمی‌خواد‏.‏
من فقط‏.‏‏.‏‏.‏ دارم سعی می‌کنم اون جرقه قدیمی رو برگردونم‏.‏
چی رو توی ایمیل‌هاش دوست داشتی؟
پف‏،‏ دختر‏،‏ تقریباً همه چیزش.‏
خیلی بامزه و باهوش‏.‏
بازی ایموجی‌هاش‏،‏ عالی‏.‏
آره‏.‏
ما واقعاً با هم ارتباط برقرار کردیم‏،‏ می‌دونی؟
گوش کن‏.‏
اون واقعاً روی برنامه تمرکز کرده‏،‏
و یه جورایی در مورد کل قضیه ناامنه‏.‏
اوم‏!‏
پس اگه می‌تونی بذاری اون‏.‏.‏‏.‏
هر از گاهی کانون توجه رو‏ داشته باشه.‏‏.‏‏.‏
صبر کن‏.‏ من داشتم کانون توجه رو قبضه می‌کردم؟
‏-‏ فقط یه‌کم‏.‏ ‏-‏ خدایا‏،‏ اصلاً نمی‌دونستم‏.‏
ممنون‏،‏ میا‏.‏ واقعاً از کار کردن کنار تو لذت بردم‏.‏
‏-‏ منم همین‌طور‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
باشه‏،‏ می‌بینمت‏.‏
‏-‏ خداحافظ‏.‏ ‏-‏ خداحافظ‏.‏
از نظر من‏،‏ این یه فرصت عالی برای توئه‏،‏
نه فقط از نظر مالی‏،‏ بلکه از نظر شغلی هم‏.‏
بودن توی برنامه باعث می‌شه خونه رو به بالاترین قیمت بفروشی‏،‏
ولی در عین حال‏،‏ می‌تونی برند شخصی خودت رو هم تبلیغ کنی‏.‏
رادی‏،‏ رادی‏،‏ رادی‏،‏ باید آروم باشی‏.‏
این‌قدر برای فروختن من زور نزن‏،‏ الان رگ به رگ می‌شی‏.‏
می‌خوای خونه‌ام رو برای برنامه بذاری؟ من هستم‏.‏
‏-‏ واقعاً؟ ‏-‏ آره‏.‏ چرا که نه؟
راستش،‏ باید همین آخر هفته انجامش بدیم‏.‏
یه مهمونی بزرگ بگیریم‏،‏ چند تا آدم مهم رو برای دوربین‌ها دعوت کنیم‏.‏
تو هم خانواده‌ات رو بیار‏.‏
یه روز کامل رو با هم می‌گذرونیم‏.‏
جاش‏.‏‏.‏‏.‏ رفیق‏،‏ نمی‌دونی این برای من چقدر ارزش داره‏.‏
‏-‏ هر کاری برای برادر کوچولوم‏.‏ ‏-‏ ها‏!‏
پس به تهیه‌کننده‌ها بگم که مورد معاملاتی رو به من می‌دی؟
چطوره این رو برای خود برنامه نگه داریم؟
این‌طوری جذاب‌تر می‌شه‏.‏
آره‏.‏ آره‏.‏
آره‏.‏ البته‏.‏
تو مورد معاملاتی رو به من می‌دی‏،‏ درسته؟
اصلاً نگران اون نباش‏.‏
خب‏.‏‏.‏‏.‏ اوضاع تو و راد چطوره؟
نمی‌دونم‏.‏
حس می‌کنم از نظر احساسی بیشتر داره خودش رو باز می‌کنه‏،‏
و من هم بیشتر در دسترسش بودم‏،‏
ولی به نظر نمی‌رسه علاقه‌ای داشته باشه‏.‏
اون هنوز خیلی توی فکر خودشه‏.‏
اوقات ناامیدکننده‏،‏ اقدامات ناامیدکننده می‌طلبه‏.‏
شاید بهتر باشه که به آشپزی براش فکر کنی‏.‏
ببخشید؟
صبر کن‏.‏ تا حالا این کار رو نکردی؟
‏-‏ نه‏!‏ ‏-‏ تو‏.‏‏.‏‏.‏
صبر کن‏.‏ این یه جورایی چندش‌آور نیست؟
اوه خدای من‏.‏ شوخی می‌کنی؟
‏-‏ این قدیمی‌ترین شکل زندگیه.‏ ‏-‏ نه‏.‏
و اینکه یکی این کار رو برات بکنه‏،‏ بالاترین سطح از ریست سخته‏.‏
صبر کن‏.‏ ریست سخت؟
می‌دونی وقتی گوشیت رو روشن می‌کنی و حافظه‌ش رو پاک می‌کنی؟
این کاریه که وقتی به یه نفر محبت نشون می‌دی‏.‏‏.‏‏.‏
با مغز آدم می‌کنه‏.‏
‏-‏ اوه خدای من‏.‏ ‏-‏ تنظیمات کارخونه رو برمی‌گردونه‏.‏
‏-‏ جدی می‌گی‏.‏ ‏-‏ اوه آره‏!‏
می‌خوای از فکر و خیال درش بیاری‏،‏ باید خوشحالش کنی‏.‏
و شخصاً فکر می‌کنم باعث می‌شه جور دیگه‌ای بهت نگاه کنه‏.‏
اوه خدای من‏.‏
تو یه چیز دیگه هستی‏.‏
اوه خدای من‏.‏
‏-‏ بزن به بدن.‏ ‏-‏ ووو‏!‏
بعدش هم برام کلوچه پخت‏.‏
چقدر بامزه‌ست؟
یعنی‏،‏ همه توی سازمان برادران بزرگ و برادران کوچک‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً فوق‌العاده بودن‏.‏
حس می‌کنم بالاخره رسالت واقعیم رو پیدا کردم‏.‏
هوم‏.‏
خوبی؟ ساکت به نظر می‌رسی‏.‏
فقط نمی‌فهمم‏.‏ چرا جاش داره اجازه می‌ده این کار رو بکنم؟
چی کار کنی؟
خونه‌اش رو توی برنامه بذارم‏.‏
یعنی‏ نقشه‌اش چیه؟
شاید چون ازش خواستی و اون بهت اهمیت می‌ده‏.‏
قطعاً اون نیست‏.‏
حتی بهم نمی‌گفت که مورد معاملاتی رو گرفتم یا نه‏.‏
حس می‌کنم داره برای یه چیزی من رو آماده می‌کنه‏.‏ ولی چی؟
باشه‏،‏ دیگه از این مزخرفات خسته شدم‏.‏ بزن کنار‏.‏
چی؟ چرا؟
از اینکه این‌قدر توی فکری خسته شدم‏،‏
این‌قدر به خاطر برنامه و اون برادر لعنتیت استرس داری‏.‏
تو مثل یه چوب خشکی‏.‏
وای‏.‏
راد‏،‏ خیلی باحال به نظر می‌رسی‏.‏
ممنون‏،‏ میا‏.‏ تو هم دوست‌داشتنی به نظر می‌رسی‏.‏
اون‌ها قبلاً فیلم‌برداری رو شروع کردن‏.‏ همه منتظر تو هستن‏.‏
اوه نه‏،‏ نیستن‏.‏
وای‏.‏
اوه‏!‏
وای‏!‏ لعنتی‏!‏
به این گوریل پشت‌نقره‌ای باشکوه نگاه کن‏.‏
آتیلای خوش‌هیکل‏.‏
نمی‌تونم صبر کنم که عقب بمونم و درخشش تو رو ببینم‏،‏ دوقلو‏.‏
عقب بمونی؟
آره‏!‏ اون نورافکن‏،‏ امشب همه‌اش روی توئه‏،‏ رفیق‏.‏
من دستیارتم‏.‏ تو پادشاهی‏،‏ رفیق‏.‏ زود باش.‏
ممنون‏،‏ مارکوس‏.‏ واقعاً ازت ممنونم‏.‏
‏-‏ وای‏!‏ ‏-‏ هی‏.‏
باشه‏.‏
هی‏.‏
‏-‏ خدایا‏.‏ تو فوق‌العاده به نظر می‌رسی‏.‏ ‏-‏ ممنون‏.‏
این رو دوست دارم‏.‏ من رو یاد لیل کیم توی موزیک ویدیوی مورد علاقه میسی می‌اندازه‏.‏
‏-‏ ‏"‏سوپا دوپا فلای‏.‏‏"‏ ‏-‏ ‏"‏‏.‏‏.‏‏.‏فلای‏.‏‏"‏
‏-‏ چقدر بامزه‏.‏ ‏-‏ از سرم برو بیرون‏.‏
فقط بهم بگو لیل کیمچی‏.‏
‏-‏ سلام‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
‏-‏ شوخی می‌کنم‏.‏ میا رو ترجیح می‌دم‏.‏ ‏-‏ باشه‏،‏ آره‏.‏
نگاه می‌کنم و می‌بینم خشکی پیدا شد‏.‏ هی‏.‏
‏-‏ داداش بزرگ‏.‏ ‏-‏ هی‏.‏
رفیق‏،‏ اینجا هر بار که می‌بینمش‏،‏ بیشتر تحت تأثیر قرارم می‌ده‏.‏
رفیق‏،‏ اون فقط انعکاس خودته‏،‏ خوش‌تیپ‏.‏
بهشون می‌گی چطور این رو به دست آوردی؟ شماها باید این رو بشنوید‏.‏
اوه‏،‏ هی‏.‏ می‌خوام ازت به خاطر اون نصیحتی که درباره راد بهم کردی تشکر کنم‏.‏
واقعاً لحظه خوب و صمیمانه‌ای بود که با هم داشتیم‏.‏
داره سودهای کلانی می‌ده‏.‏
‏-‏ یعنی‏،‏ بهش نگاه کن‏.‏ ‏-‏ یک‏،‏ دو‏،‏ سه‏.‏
آه‏!‏
اوه خدای من‏.‏
هی‏،‏ می‌خوای با من عقب بمونی و ببینی سگ بزرگ کارش رو انجام می‌ده؟
خیلی دوست دارم‏.‏
باشه‏.‏
می‌دونی‏،‏ جاش شخصاً تمام جنبه‌های این خونه رو طراحی کرده‏.‏
پس باید مطمئن می‌شد که جایی برای یکی از علایق واقعیش هست‏،‏
هات‌پات چینی‏.‏
و ترکیب مورد علاقه من کوفته ماهی و کلم چینیه‏،‏
البته تا فردا‏،‏ که یه مورد علاقه جدید داشته باشم‏.‏
کوفته ماهی‏،‏ هان؟
نمی‌دونستم ماهی‌ها هم خسته و کوفته می‌شن.‏
هیس‏،‏ هیس‏.‏
لعنت‏.‏ اشتباه کردم‏.‏
از اتاق بغلی گوش می‌دادم‏،‏ و نتونستم جلوی خودم رو بگیرم‏.‏
زمان‌بندی راد‏.‏‏.‏‏.‏ محشر بود‏!‏
همون برادر کوچیکی که بهم می‌گفتی؟
آره‏.‏ اون امشب عقب می‌مونه‏.‏
نه‏،‏ نه‏.‏ مسخره نباش‏.‏ مارکوس‏،‏ بیا اینجا‏.‏ بشین‏.‏
‏-‏ اون تو؟ ‏-‏ آره‏،‏ بیا‏.‏
می‌دونی چیه؟ من کار خودم رو این بیرون انجام می‌دم‏،‏ پس‏.‏‏.‏‏.‏
کارت رو این تو انجام بده‏.‏
باشه‏.‏
دیردره همه چیز رو درباره داستان تو بهم گفت‏،‏
و باید بهت بگم‏،‏ رفیق‏،‏ من رو از ته دل تحت تأثیر قرار داد‏.‏
خیلی‌ها بهت ظلم کردن‏،‏
و با این حال‏،‏ هنوز این‌قدر عشق برای بخشیدن داری‏.‏
ولی می‌دونی چی می‌گن؟
برادر برادرم‏،‏ برادر منه‏.‏
رفیق من‏.‏
‏-‏ اوه‏!‏ ‏-‏ اوه‏!‏ تو‏.‏
می‌تونم یه کوفته ماهی بهت تعارف کنم‏،‏ مارکوس؟
آره‏،‏ البته‏.‏ من هات‌پات رو دوست دارم‏.‏
من مدتی توسط دو خواهر 95 ساله چینی بزرگ شدم‏.‏
اینجا چی داری؟
شویی ژو رو‏.‏ دا بای چای.‏
‏-‏ یو وان‏!‏ ‏-‏ یو وان‏!‏
‏-‏ هو‏!‏ ‏-‏ اوه‏!‏
شیه شیه‏.‏
‏-‏ من سرخ شدم؟ ‏-‏ ما یه امی دیگه می‌گیریم‏.‏
وای‏.‏ چه اتاق اصلی بزرگی‏.‏
داداش‏،‏ فکر کنم الان بهش می‌گن اتاق اولیه.‏
اوه‏،‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ باید کات کنیم‏.‏
‏-‏ نه‏،‏ فقط ادامه بدید‏.‏ ‏-‏ جایی که جادو اتفاق می‌افته‏،‏ هان؟
‏-‏ یعنی چی؟ ‏-‏ اوه‏،‏ می‌دونی‏،‏ مثل همه خوشگذرونی‌ها.‏
این یارو واقعاً بامزه‌ست،‏ رفیق‏.‏
هی‏،‏ صحبت از جادو شد‏،‏ بذارید حمام رو بهتون نشون بدم‏.‏
یه دقیقه بهمون فرصت بدید‏.‏
اینجاست که جادوی واقعی اتفاق می‌افته‏.‏
کی می‌خواد فرشته مرگ رو ببینه؟
اون‌ها چی هستن؟
مطمئن نیستم‏.‏ جاستین تیمبرلیک بهم دادشون‏.‏
می‌گفت همون چیزیه که وقتی آهنگ‏.‏‏.‏‏.‏
فیلم ترول‌ها رو نوشت‏،‏ زده بود‏.‏
پس می‌دونی که باید خوب باشه‏.‏
حالا‏،‏ راد یه کم آدم خشکیه‏،‏ پس اهل این کارها نیست‏.‏
یعنی‏،‏ مارکوس‏،‏ همه‌اش مال توئه‏،‏ عزیزم‏.‏
باشه‏.‏
‏-‏ نه‏.‏ ‏"‏خشک‏.‏‏"‏ ‏-‏ چی؟
اوه خدای من‏.‏
یو‏.‏
ووهو‫!
‏-‏ نمی‌دونستم این‌طوری مهمونی می‌گیری‏.‏ ‏-‏ هر روز‏،‏ داداش‏.‏
خب‏،‏ جاستین گفت فقط یه ذره مصرف کن‏.‏
‏-‏ اون رو نگفتی‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ خب‏،‏ کس دیگه‌ای؟
‏-‏ نه‏.‏ ‏-‏ باشه‏،‏ بریم.‏
‏-‏ صبر کن‏.‏ تو نمی‌خوای مصرف کنی؟ ‏-‏ کی‏،‏ من؟
نه‏،‏ رفیق‏،‏ من فقط داشتم میزبان خوبی بودم‏.‏
تنها موادی که من مصرف می‌کنم‏،‏ ریتمه‏،‏ عزیزم‏.‏
آره‏،‏ منم فکر می‌کنم خوبم‏.‏
باشه‏.‏
داری نابودمون می‌کنی‏.‏
می‌بینی اینجا چه خبره؟
‏-‏ جاشی‏!‏ ‏-‏ برادر برادرم‏،‏ برادر منه‏.‏
‏-‏ مارکوس می‌خواد این خونه رو بدزده‏.‏ ‏-‏ این مورد مال منه‏.‏
تو فقط یه کله‌خر دیگه توی کت‌وشلوار هستی که آپارتمان می‌فروشی‏.‏
تو هیچ‌وقت رئیس نمی‌شی‏.‏
تو باید مارکوس رو از جاش دور نگه داری‏،‏ عوضی کوچولو‏.‏
‏-‏ عوضی‏.‏ ‏-‏ راد‏.‏
راد‏.‏ آهای؟
این یارو چش شده؟
‏-‏ این‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ مارکوس‏.‏
‏-‏ ها؟ ‏-‏ به کمکت نیاز دارم‏.‏
به کمک من نیاز داری؟ اوه خدای من‏.‏ واقعاً استرس گرفتم‏.‏
برو روی بالکن.‏ باشه؟ اونجا منتظرم باش‏.‏
هر اتفاقی افتاد‏،‏ تا وقتی بهت علامت ندادم‏،‏ نیا داخل.‏
باشه‏.‏ حتماً‏.‏
راد‏،‏ حالت خوبه؟ مثل یه ژامبون لعاب‌دار شدی‏.‏
خوبم‏.‏ صدای بیس داره من رو داغون می‌کنه.‏
اوه خدای من‏.‏
اینجایی‏،‏ رفیق‏.‏ همه جا دنبالت می‌گشتم‏.‏
آره‏،‏ فقط دارم منظره فوق‌العاده‌ات رو برای بعد توی بانک ذهنم ذخیره می‌کنم‏.‏
آه‏،‏ درک می‌کنم.‏ من خودم بارها باهاش حال کردم‏.‏
‏-‏ بریم سر اصل مطلب‏،‏ رفیق‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
من داشتم با خونسردی رفتار می‌کردم که مورد معاملاتی خونه‌ام رو به راد بدم‏.‏
شاید حتی جوری رفتار می‌کردم که انگار دارم به تو تمایل پیدا می‌کنم‏،‏
تا درام رو بیشتر کنم‏.‏
من چیزی رو که آدمای تلویزیون می‌خوان بهشون می‌دم‏.‏
ولی می‌خوام مرد گنده امشب یه برد بزرگ داشته باشه‏.‏ منظورم رو می‌فهمی‏،‏ درسته؟
آره‏،‏ البته‏.‏ این کلاً کار منه‏.‏
راد‏،‏ شین رو دیدی؟
دیردره‏،‏ من وقت این حرف‌ها رو ندارم‏.‏ دارم یه کار مهم می‌کنم‏.‏
چی؟
انگار داری می‌رقصی‏.‏
آره‏،‏ رقص خیلی مهم‏،‏ باشه؟
دارم دوربین رو روی خودم نگه می‌دارم‏،‏ و مارکوس رو از جاش دور نگه می‌دارم‏.‏
‏-‏ اوه خدای من‏.‏ ‏-‏ جاش کجاست؟
‏"‏جاش کجاست؟‏"‏ ‏"‏جاش کجاست؟‏"‏
لعنتی‏!‏
می‌ریم داخل.‏
مردم رو جمع می‌کنیم‏،‏ اعلامیه رو می‌دیم‏.‏
می‌تونم من باشم که خبر خوب رو بهش می‌دم؟
برادر برادرم‏،‏ برادر منه‏.‏
‏-‏ حله‏.‏ ‏-‏ آره‏!‏
آره‏!‏
نه‏!‏ نه‏!‏ نه‏!‏ نه‏!‏ نه‏!‏
نه‏!‏ نه‏!‏ نه‏!‏
اوه لعنتی‏!‏
‏-‏ اوه خدای من‏.‏ اوه خدای من‏.‏ ‏-‏ چی؟ چی؟
نفس نمی‌کشه‏.‏
کسی می‌دونه چطور باید تراکئوتومی اورژانسی انجام داد؟
من می‌دونم‏.‏ یکی از مادرای ناتنیم امدادگر بود‏.‏
ببخشید‏.‏
لعنتی‏.‏ ببخشید‏.‏
دارم میام پایین‏!‏
اوه خدای من‏.‏ راد یه نی فلزی توی جیبش داره‏.‏
باهاش مواد مصرف می‌کرد‏.‏ وقت توضیح بیشتر نیست‏.‏
‏-‏ بفرما‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏ باشه‏.‏
وقتی گلوش رو سوراخ کردم‏،‏
تو بهش فشار بیار تا خون‌ریزی کم بشه‏.‏
باشه‏.‏
اوه لعنتی‏!‏
اوه خدای من‏.‏
با من باش‏،‏ رفیق‏.‏
آخ‏.‏
اوه خدای من‏.‏ نفس می‌کشه‏!‏
مار‏.‏‏.‏‏.‏ مارکوس‏،‏ تو نجاتش دادی‏!‏
مارکوس یه قهرمانه‏!‏
ممنون‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ اوه‏.‏
‏-‏ باورنکردنیه‏.‏ ‏-‏ اوه خدای من‏.‏
‏-‏ نه‏.‏ لطفاً‏.‏ یعنی‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ تو یه ستاره‌ای‏.‏
هر کسی توی موقعیت من بود همین کار رو می‌کرد‏.‏
اوه‏.‏
اوف‏.‏
‏-‏ یه معجزه‏!‏ ‏-‏ خدا رو شکر که اینجاست‏.‏
‏-‏ باورنکردنیه‏.‏ ‏-‏ چیزی نبود‏،‏ واقعاً‏.‏ اوه خدای من‏.‏
شماها خیلی مهربونید‏.‏ ممنون‏.‏
‏-‏ شماها هم همین کار رو می‌کردید‏.‏ ‏-‏ قهرمان‏!‏
‏-‏ عالی.‏ بهترین تاریخ‏.‏ ‏-‏ بس کن‏.‏
‏-‏ فقط خوشحالم که سالمه‏.‏ ‏-‏ آره‏!‏
بیایید همه برای مارکوس دست بزنیم‏!‏
اون یه قهرمانه‏،‏ درسته؟
اشتباهه‏!‏
راد‏،‏ داری چی‌کار می‌کنی؟
اوه‏،‏ نمی‌دونم عزیزم‏.‏
فقط دارم فکر می‌کنم کی قراره این مسخره‌بازی رو تموم کنیم‏.‏‏.‏‏.‏
و وانمود نکنیم که این غریبه‏،‏
این کلاهبردار‏،‏ بخشی از خانواده ماست‏.‏
راد‏،‏ الان چی داری می‌گی‏،‏ داداش؟
به من ‏"‏داداش‏"‏ نگو‏،‏ باشه؟ من تو رو روی بالکن با جاش دیدم‏.‏
تو داشتی برنامه‌ریزی می‌کردی که.‏‏.‏‏.‏
این خونه رو درست از چنگ من در بیاری‏.‏
چی داری می‌گی؟ نه‏،‏ این‌طور نبود.‏
چطور می‌تونم به حرفای تو اعتماد کنم؟
تو تمام مدت به ما دروغ گفتی‏.‏ هی‏،‏ به این نگاه کن‏.‏
این رو می‌شناسی؟
اوه لعنتی‏.‏
این دستبند بیمارستان مارکوسه از یه تیمارستان!‏
اون یه بیمار روانی فراریه‏.‏
چی شده؟
حالا هیچی برای گفتن نداری‏،‏ ها؟
راه فراری از این یکی نداری‏،‏ رفیق‏.‏
اوه‏.‏‏.‏‏.‏
حق با اونه‏.‏
من بهتون دروغ گفتم‏.‏
می‌ترسیدم اگه حقیقت رو بهتون بگم من رو قبول نکنید‏.‏
من توسط خیلی از آدم‌ها طرد شدم‏.‏‏.‏‏.‏
که‏.‏‏.‏‏.‏
شروع کردم از خودم متنفر بشم‏.‏
یه زمانی‏،‏ من این‌قدر‏.‏‏.‏‏.‏ تنها بودم‏.‏‏.‏‏.‏
که فکر کردم شاید یه کار اساسی بکنم‏.‏
واسه همین خودم رو توی یه مرکز توان‌بخشی بستری کردم‏،‏ و‏.‏‏.‏‏.‏
اصلاً کمکی نکرد‏.‏
فکر کنم سرنوشت من اینه که تنها باشم‏.‏
متأسفم که بهت دروغ گفتم‏،‏ راد‏.‏ ولی نمی‌فهمم‏.‏
ایمیل‌هامون‏،‏ ما این ارتباط رو داشتیم‏.‏
اون اون ایمیل‌ها رو ننوشت‏.‏
من نوشتم‏.‏
اوه لعنت به‏.‏‏.‏‏.‏
لعنت بهش‏.‏ توی اینترنت داشتی بهم دروغ می‌گفتی؟
بهت دروغ نمی‌گفتم‏،‏ مارکوس‏.‏
‏-‏ هر چیزی توی اون ایمیل‌ها راست بود‏.‏ ‏-‏ لعنتی‏.‏
من فقط داشتم وانمود می‌کردم کس دیگه‌ای هستم‏.‏
باشه‏،‏ شاید این تعریف فنی جعل‌هویت اینترنتی باشه‏.‏
‏-‏ آره‏.‏ ‏-‏ ولی چرا؟
چون من اصلاً تو رو نمی‌شناختم‏!‏
تو یه غریبه‌ای‏.‏
من خیلی متأسفم‏،‏ مارکوس‏.‏
این حرف رو جدی نزد‏.‏
آره‏،‏ جدی بود‏.‏
ولی اشکالی نداره‏.‏
لعنت بهش‏.‏
مارکوس‏،‏ صبر کن‏!‏
فقط تنهام بذار‏.‏
و کات‏!‏
فکر کنم گرفتیمش‏.‏ کارتون عالی بود‏،‏ بچه‌ها‏.‏
‏-‏ فوق‌العاده بود‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏ هی‏،‏ با احتیاط رانندگی کن‏،‏ باشه؟
باورنکردنی بود‏.‏
آفرین،‏ کله گنده.‏
باشه‏،‏ مارکوس‏،‏ یادت باشه‏،‏ اگه این رو بزنم‏،‏ تو یه امتیاز می‌گیری‏.‏
هی‏،‏ راد‏!‏
عمراً‏!‏
‏-‏ اون یارو کیه؟ ‏-‏ اوه‏،‏ اون برادر بزرگ‌ترم‏،‏ جاشه‏.‏
اون از دانشگاه برگشته خونه و توی گلدمن ساکس کارآموزی می‌کنه‏.‏
اون می‌تونه وزن بدن خودش رو پرس سینه بزنه و خیلی خفنه‏.‏
‏-‏ اون باحال‌ترینه‏.‏ ‏-‏ باحال‌تر از تو؟
بیا بریم‏!‏ بهت نیاز دارم کمکم کنی برم توی یه مهمونی دبیرستانی‏.‏
‏-‏ ببخشید‏،‏ مارکوس‏،‏ باید برم‏.‏ ‏-‏ هفته دیگه همین موقع؟
آره‏.‏ حتماً‏،‏ رفیق‏.‏ بهت زنگ می‌زنم‏.‏
اون کی بود؟
فقط یه کار خیریه احمقانه که برای دانشگاه انجام می‌دم‏.‏
بله؟
هی‏،‏ برادر بزرگ سال‏!‏
فقط خواستم یه سر بزنم‏،‏ مطمئن بشم برای فردا آماده‌ای‏.‏
تو هنوز میای؟ فکر کردم همه چیز رو خراب کردم‏.‏
‏-‏ چی‏.‏‏.‏‏.‏ منظورت چیه؟ ‏-‏ ها؟
نمی‌دونم‏.‏ نابود کردن مارکوس جلوی همه؟
‏-‏ فرستادن برادرم به بیمارستان؟ ‏-‏ اوه‏.‏
اوه‏،‏ اون‏.‏ آره‏،‏ هی‏،‏ تو خوبی‏.‏
یعنی‏،‏ قطعاً یه ویرایش شرورانه بود‏.‏
‏-‏ شیطانی‏،‏ جامعه‌ستیز بود‏.‏ ‏-‏ اوه‏!‏
راستش‏،‏ انگار می‌گفت‏:‏ ‏"‏کی این هیولا رو بزرگ کرده؟‏"‏
دیدنش سخت بود‏.‏
ولی شبکه عاشقشه‏.‏ دارن ازش استقبال می‌کنن‏.‏
تنها مشکل اینه که‏،‏ ما واقعاً یه پایان نداریم‏.‏
هوم‏.‏
و تنها چیزی که مخاطب‌ها بیشتر از یه شخصیت شرور نمادین دوست دارن‏.‏‏.‏‏.‏
یه لحظه رستگاریه‏.‏
و بنابراین ما فکر می‌کنیم که مارکوس به تو جایزه برادر بزرگ سال رو بده‏.‏‏.‏‏.‏
پایان عالی برای قوس داستانی فصل توئه‏،‏ داداش‏.‏
آره‏.‏
می‌دونی‏،‏ بعد از کاری که اون شب کردم‏،‏
فکر نمی‌کنم مارکوس اونجا باشه‏،‏ پس‏.‏‏.‏‏.‏
بذار ما نگران اون باشیم‏.‏
آره‏،‏ ما‏.‏‏.‏‏.‏ ما قبلاً توی این موقعیت بودیم‏.‏
جدی؟ خیلی خاص به نظر می‌رسه‏.‏
ما با قضیه مارکوس کنار میایم‏.‏
تو فقط بیا و خودت باش‏.‏
‏-‏ هیجان‌زده باش‏.‏ باشه؟ ‏-‏ باشه‏،‏ ما تو رو مثل خانواده می‌دونیم‏،‏ واقعاً‏.‏
‏-‏ واقعاً‏.‏ دوستت داریم‏.‏ ‏-‏ دوستت دارم‏.‏
اگه چیزی نیاز داشتی‏،‏ به دستیارم زنگ بزن‏.‏
[مارکوس پینچل] [367‏ ایمیل]
[دارم میام پیشت‏،‏ داداش بزرگ]
خدایا‏.‏
راد عزیز‏،‏ ممنون بابت ایمیل آخرت‏.‏
حرفات توی دوران تخلیه و دادگاه خیلی آرامش‌بخش بود‏.‏
تو بهترین برادر بزرگی هستی که یه نفر می‌تونه داشته باشه‏.‏
راد‏،‏ داداش بزرگ‏،‏ چطوری؟
ممنون بابت نصیحتی که بهم کردی‏.‏ اون‏.‏‏.‏‏.‏
خب‏،‏ من توی یه سقوط هواپیمای دیگه بودم‏،‏
و دوباره احساس گناه بازمانده بودن دارم‏.‏ لعنت به زندگیم‏.‏
هی‏،‏ داداش‏.‏ الان واقعاً احساس تنهایی می‌کنم‏.‏
خیلی ممنونم که می‌تونم بهت تکیه کنم‏.‏
رفیق‏!‏ حدس بزن چی شده‏،‏ راد‏.‏
اون روز یه اسب دیدم‏،‏
و یادم افتاد وقتی بازی ‏"‏اسب‏"‏ رو می‌کردیم‏.‏
یادت میاد فکر می‌کردم اسمش ‏"‏عصب"‏ بود؟
اولین کاری که دفعه بعد ببینمت می‌کنم‏.‏‏.‏‏.‏
اینه که تو رو به یه مسابقه دوباره‏.‏‏.‏‏.‏
توی زمین‏ دعوت کنم.‏
هی‏،‏ راد‏.‏ خیلی ممنونم که می‌تونم تو رو برادرم صدا کنم‏،‏
تنها خانواده‌ای که من رو ول نکرده‏.‏
برادرها تا ابد‏.‏
[!امشب] [جایزه مراسم برادر بزرگ]
برادران بزرگتر] [برادران کوچکتر
برادر بزرگ سال] [راد لاندی
بچه‌ها‏،‏ واقعاً ممنونم که برای سخنرانی مهمم اینجا هستید‏.‏
ما برای تو اینجا نیستیم‏.‏ ما برای مامان اینجا هستیم‏.‏
آره‏،‏ راستش رو بخوای‏،‏ ما خیلی ذوق‌زده نیستیم که تو یه جایزه.‏‏.‏‏.‏
برای کمک به کسی که زندگیش رو خراب کردی‏ می‌گیری،‏ پس‏.‏‏.‏‏.‏
قبول دارم‏،‏ بهترین لحظه‌ام نبود‏.‏
ولی میگن مارکوس امروز اینجا میاد،‏
پس شاید بتونیم اوضاع رو درست کنیم و به جلو بریم‏.‏
ما میریم صندلی پیدا کنیم‏.‏
و همه خوشحالن‏.‏
عالیه‏.‏ عزیزم‏،‏ کارت خیلی خوب بود‏.‏
آره‏.‏ ممنون‏.‏
می‌دونم که منتظر این بودی‏.‏
‏-‏ اگه کاری که من کردم این رو ازت گرفت‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ من عادت دارم‏.‏
برگشتم سر جای اولم‏،‏ یه مراسم بزرگ برای یه هدف الکی برگزار می‌کنم‏.‏
از شبت لذت ببر‏.‏
‏-‏ اینجایی‏.‏ ‏-‏ هی‏.‏ مارکوس رو دیدی؟
نه‏.‏ تعجب نمی‌کنم اگه دیگه هیچ‌وقت نخواد من رو ببینه‏.‏
واقعاً؟ فکر کردم شما دو تا با هم جور شدید‏.‏
اون از من خوشش اومد‏.‏ ولی هنوز داشت من رو می‌شناخت‏.‏
اون تو رو دوست داشت‏.‏
اوه‏،‏ اومدی‏!‏ خیلی خوشحالم که اینجایی‏.‏
مارکوس؟
مارکوس‏،‏ خیلی خوشحالم که اینجایی‏.‏
البته‏،‏ داداش بزرگ‏.‏ به هیچ قیمتی از دستش نمی‌دادم‏.‏
اوه‏،‏ ببینید شما دو تا چقدر زود با هم کنار اومدید‏.‏ عاشقشم‏.‏
آره‏،‏ ولی اون مارکوس نیست‏.‏
مگه تو پلیسی؟
نه‏،‏ اون یه بدل‌کاره‏.‏
اون قراره جایزه‌ات رو روی صحنه بهت بده‏،‏
و بعد ما قراره صورت واقعی مارکوس رو‏.‏‏.‏‏.‏
با استفاده از جلوه‌های ویژه روی اون بچسبونیم‏.‏
‏-‏ می‌تونید این کار رو بکنید؟ ‏-‏ ‏"‏می‌تونید این کار رو بکنید؟‏"‏
آره‏،‏ می‌تونیم این کار رو بکنیم‏.‏
بیشتر سخنرانی‌های اسکار که می‌بینی،‏
مردم سرشون شلوغه‏،‏ پس فقط همینه‏.‏
ما این کار رو می‌کنیم‏.‏ پس اون قراره جایزه‌ات رو بهت بده‏.‏
تو سخنرانیت رو می‌کنی‏،‏ بعد مارکوس اینجا‏.‏‏.‏‏.‏
یه بغل گنده بهت میده و میگه‏.‏‏.‏‏.‏
دوستت دارم‏،‏ داداش بزرگ‏.‏
‏"‏دوستت دارم‏،‏ داداش بزرگ‏.‏‏"‏ دارم گریه می‌کنم‏.‏
‏-‏ و اینترنت دیوونه می‌شه‏.‏ ‏-‏ این می‌شه یه لحظه وایریال‏.‏
می‌دونی‏،‏ بهتر شد که ماتیلدا با من بهم زد‏،‏
چون قرار گذاشتن با یه سنگ خیلی سخت بود‏.‏
ولی این رابطه جدید‏،‏
خیلی نرم‌تره‏،‏
و بوش‏.‏‏.‏‏.‏
اوه‏،‏ باشه‏.‏ باشه‏،‏ کیت‏.‏ این یه‏.‏‏.‏‏.‏ خاطره عالی بود‏.‏
بیا روی این مکث کنیم‏.‏ ادامه داره‏،‏ آره؟
اوه خدایا‏!‏
آخ‏.‏
مارکوس؟
ما در مورد این صحبت کردیم‏.‏
‏-‏ نمی‌تونیم دوباره تو رو بستری کنیم‏.‏ ‏-‏ چرا نه؟
ما تازه تعمیر سقف دیگه رو که خراب کردی تموم کردیم‏.‏
چرا از در اصلی نیومدی تو؟
بهت گفتم‏.‏ داشتم سعی می‌کردم یواشکی برگردم تو‏.‏
اصلاً لازم نبود یواشکی بری بیرون‏.‏
تو اینجا داوطلبانه بودی‏.‏
دکتر‏،‏ حس می‌کنم به من گوش نمی‌دی‏.‏
نه‏،‏ تو گوش نمی‌دی‏.‏ ببین‏،‏ می‌دونم زندگی سختی داشتی‏.‏
ولی از نظر پزشکی هیچ مشکلی نداری‏.‏
تو فقط‏.‏‏.‏‏.‏ یه جورایی عجیب و فوق‌العاده تنهایی‏.‏
شوخی می‌کنی؟ به من نگاه کن‏.‏ من داغونم‏.‏
رفتم بیرون‏،‏ و جامعه من رو جوید و تف کرد بیرون‏.‏
من بهت نیاز دارم‏،‏ دکتر‏.‏ من کمک می‌خوام‏.‏
‏-‏ به پات می‌افتم.‏ ‏-‏ چی؟
به پات می‌افتم.‏ اون‌ور رو نگاه کن‏!‏
‏‫- به پات می‌افتم.‏ ‏-‏ مارکوس‏.‏ مارکوس‏،‏ به من گوش کن‏.‏
به جز یه جور جنون‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً کاری از دستم برنمیاد‏.‏
‏-‏ باشه؟ ‏-‏ باشه‏.‏
‏-‏ می‌خوام بلند بشی.‏ ‏-‏ ببخشید‏‏.‏ کارم درست نبود.‏
‏-‏ دارم بلند می‌شم‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏
من خوبم‏.‏
‏-‏ باشه‏.‏ ‏-‏ و دارم میرم‏.‏
خوبه‏.‏ خوبه‏.‏
نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏!‏
دوباره نه‏.‏
‏-‏ این چطوره‏،‏ دکتر؟ ‏-‏ مارکوس‏.‏
این ‏"‏جنون‏"‏ به اندازه کافی برات هست؟
‏-‏ من لعنتی دیوونه‌ام‏،‏ رفیق‏!‏ ‏-‏ لعنت به من‏.‏
افتخار می‌کنم که چنین جایزه ویژه‌ای رو اهدا می‌کنم‏،‏
جایزه‌ای که فقط به شایسته‌ترین برادران بزرگ تعلق می‌گیره‏.‏
کسی که قابل اعتماد‏،‏ فروتن‏،‏
و همیشه برادر کوچکش رو در اولویت قرار میده‏.‏
مردی که هیچ‌وقت به کسی که نیاز داره پشت نمی‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
هی‏،‏ عمو جاش‏،‏ خوب به نظر میای‏.‏
حتی اگه انجام این کار به نفع خودش باشه‏.‏‏.‏‏.‏
دکترا میگن من کاملاً خوب می‌شم‏.‏
اوه‏،‏ اون چیه؟
الکترولارینکس‏.‏
فقط موقتیه‏.‏
ولی همون چیزیه که مایکل داگلاس استفاده کرد‏.‏‏.‏‏.‏
بعد از اینکه زیاد سر زنش داد کشید و سرطان گلو گرفت‏.‏
‏-‏ آره‏.‏ ‏-‏ ولی نه شوهرم‏،‏ راد من‏.‏
پس لطفاً از برادر بزرگ سال ما استقبال کنید‏،‏
راد لندی‏.‏
دوستت دارم‏،‏ داداش بزرگ‏.‏
ممنونم‏،‏ دیردره‏،‏ برای اون معرفی فوق‌العاده سخاوتمندانه‏.‏
ممنونم‏،‏ برادران بزرگ‏،‏ برادران کوچک‏،‏
برای اینکه من رو با این جایزه مفتخر کردید‏.‏
ممنونم‏،‏ مارکوس‏،‏ برای اینکه وارد زندگی من شدی‏.‏
و منظورم اینه‏،‏ به ما نگاه کنید‏.‏
بعد از این همه سال و پیوند ما نمی‌تونست قوی‌تر باشه‏.‏
لعنتی‏،‏ گاهی اوقات یادم میره که ما برادر واقعی نیستیم‏.‏
نمی‌تونم این کار رو بکنم‏.‏
هرچیزی که الان گفتم چرت و پرت بود‏.‏
‏-‏ داره چی‌کار می‌کنه؟ چی شده؟ ‏-‏ داره چه غلطی می‌کنه؟
مارکوس طی سال‌ها توسط خیلی‌ها ناامید شده‏.‏
فکر می‌کنم من شاید از همه بدتر باشم‏.‏
تمام زندگیم‏،‏
من وسواس داشتم که احترام‏.‏‏.‏‏.‏
برادر بزرگ خودم رو به دست بیارم‏.‏
برادرم‏،‏ جاش‏،‏
یکی از تاثیرگذارترین آدم‌هایی هست که تا حالا دیدم‏.‏
از لحظه‌ای که تونستم راه برم‏،‏
تنها کاری که می‌خواستم بکنم این بود که رضایتش رو به دست بیارم‏.‏
رفیق‏،‏ حتی وقتی داشتمش‏،‏ نمی‌تونستم ببینمش‏.‏
اون مرد خودش رو از بیمارستانی که من بستریش کرده بودم‏،‏ مرخص کرد‏،‏
فقط برای اینکه امروز اینجا برای من باشه‏.‏
حقیقت اینه که‏،‏ اون هیچ‌وقت به این اهمیت نمی‌داد که من چقدر موفق بودم‏.‏
مارکوس هم همین‌طور‏.‏‏.‏‏.‏
یا همسرم‏،‏ دیردره‏.‏‏.‏‏.‏
کسی که کنارم موند‏،‏ حتی با اینکه من تبدیل به کسی شدم که اون نمی‌شناخت‏.‏
و‏،‏ وای‏،‏ این نوع عشق رو راحت می‌شه نادیده گرفت‏،‏ مگه نه؟
ولی عشق بی‌قید و شرط دقیقاً همین برادر بودنه.‏
خانواده بودن یعنی همین‏.‏
خدایا‏،‏ مارکوس این رو فهمید‏.‏
من نفهمیدم‏.‏
به همین دلیله که نمی‌تونم این جایزه رو قبول کنم‏.‏
هی‏،‏ راد‏،‏
داری چه غلطی می‌کنی؟
کاری که باید خیلی وقت پیش انجام می‌دادم‏.‏
ماشینم رو بیار‏.‏ جلو همدیگه رو می‌بینیم‏.‏
نه‏،‏ تو باید برگردی اونجا‏.‏
این پایان نیست‏.‏ تو به برنامه تعهد داری‏.‏
لعنت به برنامه‏.‏ من استعفا میدم‏.‏
راد پشتیبان رو بفرستید‏.‏
دوستت دارم‏،‏ داداش بزرگ‏.‏
‏-‏ منم دوستت دارم‏،‏ رفیق‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
مایلم از همسرم‏،‏ دیردره‏،‏ تشکر کنم‏،‏
برای اون معرفی فوق‌العاده سخاوتمندانه‏.‏
همچنین می‌خوام تشکر کنم از‏.‏‏.‏‏.‏
راد‏.‏
دیدن اینکه اونجا این‌طوری خودت رو باز کردی‏.‏‏.‏‏.‏
به من شجاعت داد که بگم‏،‏
من همیشه یه‌کم بهت حسودی می‌کردم‏.‏
‏-‏ تو‏،‏ به من حسودی می‌کنی؟ ‏-‏ اوه‏،‏ بی‌خیال‏.‏ به زندگیت نگاه کن‏.‏
به این زن زیبا نگاه کن‏.‏
دو تا بچه فوق‌العاده‏.‏ و من چی دارم؟
‏-‏ یه خونه 19 میلیون دلاری‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
و یه مک‌لارن پی1‏.‏
و هر چند روز یه بار با یه مدل اینستاگرامی هستم‏.‏
دو تا تاکستان‏.‏
و یه چت گروهی با رابرت داونی جونیور و سیمون بایلز‏.‏
ولی چیزی که مهمه اینه که تو چی داری‏.‏
خانواده‌ات‏،‏ که میراث توئه‏،‏
و من فقط خوشحالم که بخشی از اون هستم‏.‏
اوه‏،‏ هی‏.‏
باید برم‏.‏ منتظرم نمونید.‏
صبر کن‏.‏ کجا میری؟
میرم که برادر کوچیکم رو برگردونم‏.‏
باورم نمیشه که اجازه میدی این رو برونم‏.‏
چرا؟ فقط یه ماشینه‏.‏
خب برنامه چیه؟ اون واقعاً می‌تونه هر جایی باشه‏.‏
فکر کنم می‌دونم کجاست‏.‏
هی‏،‏ هم‌اتاقی‏.‏ دلم برات تنگ شده بود‏.‏
وای‏.‏ اون کیه؟
خدایا‏!‏
تویی‏،‏ ولی از گوشت آماده درست شده‏.‏
باید هر هفته یه دونه جدید درست کنم‏،‏ وگرنه جونورها رو جذب می‌کنه‏.‏
این قشنگ‌ترین کاریه که کسی تا حالا برای من کرده‏.‏
رفیق‏،‏ تو خیلی بهتر از گوشت رست بیف هستی‏.‏
برات بالش درست کردم‏.‏
[به کارولینای شمالی خوش آمدید]
[مرکز بیداری روانی]
لعنتی‏!‏
قفله‏.‏
فکر کنم یه هتل برامون رزرو کنم‏،‏ و صبح برگردیم؟
راد؟
مارکوس؟
لعنتی‏.‏
‏-‏ ببخشید‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ من متأسفم‏.‏
من خیلی روی پنجره‌ام حساس هستم‏.‏
این ویژگی سمی منه‏.‏
‏-‏ دنبال کی می‌گردی؟ ‏-‏ مارکوس پینچل‏.‏
‏-‏ سه تا پنجره اون‌ورتر‏،‏ یکی بالاتر‏.‏ ‏-‏ ممنون‏.‏
لعنتی‏.‏
یکی داره از دیوار بالا می‌ره‏.‏
حدس بزنم‏.‏ دوباره گرینچه؟
نه‏،‏ این دفعه نه‏.‏ یه مرد گنده و قویه‏.‏
راد؟
چی می‌خواد؟
مارکوس می‌خواد بدونه چی می‌خوای‏.‏
بهش بگو می‌خوام حرف بزنم‏.‏
اون می‌خواد من دبیرستانم رو آتیش بزنم‏.‏
چی؟
دارم میام تو‏.‏
اوه‏.‏
خدایا‏.‏
باشه‏،‏ دوربین‌ها کجان؟
دوربینی نیست‏.‏
فقط منم‏.‏
پس چی؟ بالاخره دلت برام سوخته؟
خب‏،‏ نگران نباش‏.‏ من دقیقاً جایی هستم که باید باشم‏.‏
به دلسوزی تو احتیاجی ندارم‏.‏
من اینجا نیستم که بهت دلسوزی کنم‏،‏ مارکوس‏.‏
فقط می‌خوام حرف بزنم‏.‏
ببین‏،‏ نمی‌دونم با این برنامه چه مرگم شده بود‏.‏
من همیشه می‌خواستم برادرم یه جور خاصی بهم نگاه کنه‏.‏
راستش رو بخوای‏.‏‏.‏‏.‏ و تا وقتی که تو رفتی‏،‏ این رو نفهمیدم‏،‏
اما اون‌جوری که می‌خوام جاش من رو ببینه‏.‏‏.‏‏.‏
همون‌جوریه که تو من رو می‌بینی‏.‏
از بچگی دنبالش بودم‏.‏
تمام این مدت جلوی چشمم بود‏.‏
تو همون برادری هستی که همیشه می‌خواستم‏،‏ مارکوس‏.‏
فقط متأسفم که کنارت نبودم‏.‏
و فقط منظورم این چند ماه اخیر نیست‏.‏
و متأسفم که وقتی پدر و مادرت مُردن‏،‏ کنارت نبودم‏،‏
و مجبور شدی بری توی اون یتیم‌خونه توی دانبار‏.‏
ایمیل‌هام رو خوندی؟
تک‌تک‌شون رو‏.‏
متأسفم که برادرت‏،‏ مانی رو از دست دادی‏.‏
مجبور شدی تنهایی اون درد رو تحمل کنی‏.‏
آره‏.‏ مانی بهترین دوستم بود‏.‏
هیچ‌وقت نتونستم بهش بگم دوستش دارم‏.‏
خب‏،‏ من نمی‌خوام جای اون رو بگیرم‏.‏
اما می‌خوام بدونی که از این به بعد‏،‏
من کنارت هستم‏،‏
برادر‏.‏
فکر کردم گفتی ما برادر نیستیم‏.‏
آره‏،‏ کلی چرت و پرت گفتم‏.‏
اما من و تو‏،‏
تا ابد برادریم.‏
اگه جدی نمی‌گی،‏ نگو‏.‏
جرئت نمی‌کنم‏.‏
خب‏،‏ پس می‌تونی دوباره بگی؟ چون واقعاً از شنیدنش خوشم اومد‏.‏
برادرها تا ابد‏.‏
باشه‏.‏
‏-‏ موفق باشی‏.‏ ‏-‏ می‌بینمت‏،‏ دکتر‏.‏
سلام‏.‏
سلام،‏ مارکوس‏.‏
یه چیزی هست که باید بهت بگم‏.‏
آره‏.‏
من‏.‏‏.‏‏.‏ آدم بی‌نقصی نیستم‏.‏
خیلی کارها هست که ای کاش‏.‏‏.‏‏.‏ انجام نمی‌دادم‏.‏
اما من به یادگیری ادامه می‌دم‏.‏
من هیچ‌وقت قصد نداشتم اون کارها رو باهات بکنم‏.‏
و خب،‏ قبل از اینکه برم باید بگم‏.‏‏.‏‏.‏
♪ که فقط می‌خوام بدونی ♪
♪ من دلیلی برای خودم ♪ ♪ پیدا کردم ♪
♪ تا کسی که بودم رو ♪ ♪ تغییر بدم ♪
♪ دلیلی برای شروعی دوباره ♪
می‌فهمم‏.‏ طول می‌کشه تا دوباره اعتماد تو رو به دست بیارم‏.‏
چی؟ نه‏.‏
شوخی می‌کنی؟ ما همین الان اون لحظه رو عالی اجرا کردیم‏.‏
ما همین الان با هم یه آهنگ هوباستنک خوندیم‏.‏
خیلی باحال بود‏.‏
امشب تا صبح آهنگ می‌خونیم‏.‏
احتمالاً صبح هم دوباره‏‏.‏
‫- می‌خوام فردا نتونم حرف بزنم‏.‏ ‫- آره‏،‏ لطفاً‏.‏
فقط اینکه‏.‏‏.‏‏.‏ راد و‏.‏‏.‏‏.‏
من یه کار ناتمام دارم که باید بهش رسیدگی کنم‏.‏
باشه‏،‏ ما از پسش برمیایم‏،‏ عزیزم‏.‏ من نمی‌ترسم‏.‏
مطمئنی می‌خوای این کار رو بکنی؟
‏-‏ کاملاً‏.‏ ‏-‏ یه مدتیه منتظری‏،‏ آره؟
باشه‏،‏ آسون شروع می‌کنیم‏.‏
یه پا‏،‏ با دست چپ‏.‏
باشه‏.‏ شانس مبتدی‏.‏
اشکالی نداره‏.‏ اشکالی نداره‏.‏
‏-‏ خیلی آسونه‏،‏ رفیق‏.‏ ‏-‏ من تازه دارم گرم می‌کنم‏.‏
این رو ببین‏.‏
نه‏!‏
‏-‏ اوه لعنتی‏.‏ ‏-‏ لعنتی!‏
‏-‏ خدایا‏.‏ مارکوس‏،‏ خوبی؟ ‏-‏ خدایا!‏
اوه خدای من‏.‏
دردش رو تحمل کن‏،‏ عزیزم‏.‏
‏-‏ دوباره‏،‏ لطفاً‏.‏ ‏-‏ آره‏،‏ آره‏.‏ ادامه بده‏.‏
من نمی‌ترسم‏.‏ من رعد و برق رو میارم‏.‏
‏-‏ اوه خدای من‏!‏ ‏-‏ اوه لعنتی‏.‏
‏-‏ خدایا‏.‏ خوبی؟ بیاید تمومش کنیم‏.‏ ‏-‏ هو‏!‏
نه‏.‏ اون توپ لعنتی رو بده به من‏.‏
‏-‏ باشه‏.‏ ‏-‏ این رو ببین‏.‏
تبلیغ برادران دلال‏،‏ صحنه یک‏،‏ برداشت یک‏.‏
‏-‏ سلام‏.‏ من راد لندی هستم‏.‏ ‏-‏ و من مارکوس لندی هستم‏.‏
و ما برادران دلال هستیم‏.‏ ما به املاک ‫"واقعیت‏"‏ می‌بخشیم‏.‏
و ما می‌تونیم به شما کمک کنیم خونه ابدی‌تون رو پیدا کنید‏.‏‏.‏‏.‏
یا اون اجاره‌ای عالی که مناسب نیازهای شماست‏.‏
‏-‏ درسته‏،‏ مارکوس؟ ‏-‏ درسته‏،‏ راد‏.‏
اما یادتون باشه‏،‏ هیچ‌چیز ابدی نیست‏،‏
و چیزی به اسم کامل وجود نداره‏.‏
ناگزیر‏،‏ همه ما در نهایت با خالق خود ملاقات می‌کنیم‏.‏
کات‏.‏ می‌تونیم یه نسخه شادتر رو امتحان کنیم؟
من داشتم سعی می‌کردم واقعی باشم‏.‏
‏-‏ نه‏.‏ بیاید همین الان دوباره بریم‏.‏ ‏-‏ آره‏.‏
ماساژ کمر می‌خوای؟
اصلاً‏.‏
تو به یه ماساژ کمر نیاز داری‏.‏
و من توی بانکوک درس خوندم‏.‏
یه مدت درد می‌گیره‏.‏
اما باید بهم اعتماد کنی‏.‏
اوه‏!‏
متأسفم‏.‏ فکر کردم دیدم داری آتیش می‌گیری‏.‏
برو توی اون.‏‏.‏‏.‏
تبلیغ برادران دلال‏،‏ صحنه یک‏،‏ برداشت پنج‏.‏
سلام‏.‏ من راد لندی هستم‏.‏
و من مارکوس لندی هستم‏.‏ ما برادران دلال هستیم‏.‏
و اگه از خونه‌ای که براتون پیدا کردیم خوشتون نیومد‏،‏
ما اون رو با دو برابر قیمت پس می‌خریم‏.‏
‏-‏ نه‏.‏ کات‏.‏ کات‏.‏ ما این کار رو نمی‌کنیم‏.‏ ‏-‏ چرا؟
‏-‏ بوم توی کادر‏.‏ ‏-‏ اوه لعنتی‏.‏ ببخشید‏.‏ اشتباه از من بود‏.‏
لعنتی‏،‏ لعنتی.‏ من یه احمق لعنتی‌ام‏.‏
تو داری عالی عمل می‌کنی‏،‏ باشه؟ فقط آروم باش‏.‏
داری بهم می‌گی دروغگو‏،‏ داداش؟
‏-‏ آره‏،‏ فکر کنم همین‌طوره‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ تو‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ بچه‌ها‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ آروم‏!‏ آروم‏!‏
مریل استریپ 20 ساله سخنرانی قبولی جایزه نکرده‏.‏
یه مرد فیلیپینی کوچولو هست که به جاش وایمیسته‏،‏
و ما صورت اون رو روی اون می‌چسبونیم‏.‏
و کار می‌کنه‏.‏
بذار کمکت کنم‏.‏
و‏.‏‏.‏‏.‏ من دندونام رو مسواک نزدم‏.‏ خیلی متأسفم‏.‏
این خیلی به راد میاد‏.‏
تبلیغ برادران دلال‏،‏ صحنه یک‏،‏ برداشت 39‏.‏
برادران دلال از رقبا پیشی می‌گیرن‏!‏
ما مطمئن می‌شیم که شما قوی‌ترین‏،‏ برجسته‌ترین‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ کات‏،‏ مرد‏.‏ نمی‌تونم این کار رو بکنم‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ واقعاً؟
اوه‏،‏ بی‌خیال!‏ این‌قدر اذیت نکن‏،‏ راد!‏
تمام این مدت درست جلوی چشممون بود‏.‏
توی دلالان نیویورکی،‏ یه فصل جدید هست‏.‏‏.‏‏.‏
و یه دلیل جدید برای غرور‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی دو تا رفیق رو اضافه می‌کنیم‏.‏
هیچ‌وقت لحظه کسل‌کننده‌ای نیست وقتی این دو تا رفیق دور و برن‏.‏