‫[این داستان ریشه در ‫تاریخ استعماریِ آئوتئاروای نیوزلند دارد]
‫[و حاوی صحنه‌های آزاردهندۀ ‫بی‌احترامی به فرهنگ قومِ مائوری می‌باشد.]
‫[برای دستیابی به آینده‌ای روشن، ‫لازم است که گذشتۀ خود را درک کنیم.]
‫«ترجمه از محمد سید»
‫از اینجا می‌تونی پیاده بری.
‫- کجاییم؟ ‫- از اینجا پیاده می‌ری.
‫مسیرش خیلی شیب داره.
‫حواست جمع باشه پات رو کجا می‌ذاری.
‫مری استیونز عزیز.
‫امیدوارم در زمانِ خوندنِ این نامه، حالت خوب باشه.
‫از صمیم قلب امیدوارم.
‫تو من رو نمی‌شناسی،
‫ولی من تمام عمرت می‌شناختمت.
‫و حالا حس می‌کنم خیلی مهمه
‫که واقعیت رو دربارۀ تاریخچۀ خانواده‌ت بفهمی.
‫لطفاً از چیزهایی که ضمیمه کردم استفاده کن
‫و بیا پیشم.
‫قول می‌دم همه‌چیز رو برات تعریف کنم.
‫حداقل در این حد رو بهت مدیونم.
‫ارادتمند همیشگی تو...
‫توماس بوید.
‫آقای بوید.
‫سلام.
‫اسم من «پگی»‌ـه.
‫بذار کمک کنم بلند شی، باشه؟
‫رسیدیم، خانم.
‫خوش اومدی.
‫مری استیونز.
‫عذر می‌خوام...
‫ناتانیل کول هستم.
‫به عمارت هاکسام خوش اومدی.
‫ممنون.
‫شنیده بودیم که به کلبۀ توماس رسیدی.
‫حتماً خیلی خسته‌ای.
‫- فردا راه می‌افتم می‌رم. ‫- نزن این حرف رو!
‫باید یه مدت استراحت کنی تا خوب شی.
‫کیه؟
‫آرتور.
‫برگرد به اتاقت.
‫مهمونمون رو به اتاق‌خواب غربی راهنمایی کن،
‫لطفاً.
‫بله، خانم؟
‫می‌شه یه لیوان آب بخورم؟
‫حالت چطوره؟
‫بهترم.
‫- ممنون، پگی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫عه!
‫الان حالت چطوره؟
‫بفرما.
‫ممنون.
‫امروز دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫باید توماس بوید رو پیدا کنم.
‫اگه اشتباه نکنم، معلم بودی.
‫هنوزم هستم.
‫پس یه پیشنهادی برات دارم.
‫نوه‌م «آنه»...
‫یه معلم سرخونه نیاز داره.
‫فقط ۹ سالشه، ولی...
‫- فوق‌العاده باهوشه. ‫- متأسفم، نمی‌تونم.
‫می‌تونی اینجا با ما زندگی کنی.
‫متأسفانه نمی‌تونم.
‫خیلی خوشم میاد ‫که سعی می‌کنی روی پای خودت وایستی، مری.
‫جدی می‌گم.
‫ولی تقریباً غیرممکنه که یه زن جوان...
‫مثل تو، توی این کشور...
‫کار با حقوق خوب، ‫یا سقف بالای سر پیدا کنه.
‫وقتی توماس بوید برام نامه نوشت...
‫اصلاً نمی‌دونستم کیه.
‫ولی قول داد
‫همه‌چیز رو دربارۀ پدر و مادر و خانواده‌م بهم بگه.
‫بلیت رو برام فرستاد تا بیام اینجا
‫و ۷۳ روز از ولینگتون تا ویتبی سفر کردم.
‫پس...
‫- باید توماس بوید رو پیدا کنم. ‫- توماس آبله داشت.
‫همین امسال فوت کرد.
‫خیلی متأسفم مری.
‫اون پدر من بود؟
‫نه.
‫من و تو خیلی با هم فرق نداریم.
‫منم هیچ‌وقت پدرم رو نشناختم.
‫وقتی از یتیم‌خونۀ سیدنی که خونه‌م بود فرار کردم،
‫توماس بوید باهام فرار کرد.
‫از همون زمان برام کار می‌کرد.
‫می‌خوام کمکت کنم.
‫با کمال احترام، آقا...
‫مائوری‌ها خیلی برام محترم و شریف هستن.
‫طایفۀ شما انسان‌های باشکوهی هستن، ‫هم در خشکی و هم در دریا.
‫من همیشه اصرار داشتم که ‫مردهای مائوری رو توی کشتی‌هام استخدام کنم.
‫پس مردمِ تو رو می‌شناسم.
‫و حس می‌کنم خودت رو هم می‌شناسم.
‫مری.
‫ازت استقبال می‌کنم.
‫پیش ما بمون.
‫زبونم رو بلدی؟
‫همون‌طور که گفتم...
‫مردمت رو می‌شناسم.
‫بله.
‫«آنه» به مراقبت‌های یه خانم باکمالات نیاز داره.
‫پدر داغونش رو که دیدی.
‫مایۀ خجالت خاندان منه.
‫مادر آنه کجاست؟
‫فوت کرده.
‫سرِ زا از دنیا رفت.
‫فقط یه‌بار ببینش.
‫سلام، اسم من «آنه کول»‌ـه.
‫خوشحالم از آشنایی‌تون.
‫سلام، آنه کول.
‫فرانسوی بلدین؟
‫بله، فرانسوی بلدم.
‫گفته بودین که بلده.
‫بهمون ملحق می‌شی؟
‫اگه قبول کنی معلم سرخانۀ جدید آنه باشی
‫همه‌مون خیلی خوشحال می‌شیم.
‫- درست گفتم؟ ‫- بله.
‫آرتور؟
‫- بله. خیلی خوشحال می‌شیم. ‫- پس حله.
‫خوش اومدی.
‫ملوان «آنه»،
‫خانم مری رو ببر بیرون
‫- و محوطه رو نشونش بده. ‫- چشم، ناخدا.
‫من قبلاً شما رو دیدم، می‌دونید؟
‫- بعید می‌دونم. ‫- فکر کنم دیدمتون.
‫- اینجا چیه؟ ‫- اتاق خصوصی کوروِ منه.
‫- کورو؟ ‫- پدربزرگم.
‫تو هم فرانسوی بلدی، هم مائوری؟
‫بله. کورو بهم یاد می‌ده، و عمو جکی.
‫بیاید.
‫- عموت مائوریه؟ ‫- شاید یه‌کم.
‫این رو عمو جکی بهم داده.
‫برای تولد هفت‌سالگیم‌، این دستبند
‫و این کِشتیِ شانس رو برام گرفت.
‫بعد، وقتی هشت‌ساله شدم؛ این نهنگ شانس.
‫و ماه پیش، برای تولد نُه سالگی‌م؛ ‫یه تیکیِ شانس.
‫تیکی؟ ‫(در اساطیر مائوری، اولین انسانی است که خلق شده)
‫پس باید دختر خیلی خوش‌شانسی باشی.
‫هستم.
‫دوباره بازوت رو بهم نشون بده.
‫ببین.
‫منم یکی دارم.
‫مثل ستاره‌های دنباله‌دار می‌مونن.
‫ستاره‌های دنباله‌دار شانس میارن؟
‫خیلی زیاد.
‫خوبه.
‫اینجا یکی از جاهای موردعلاقمه.
‫بفرمایید.
‫بشینید.
‫و تمام!
‫زنِ فوق‌العاده‌ایه، مگه نه؟
‫می‌گم «زن»، ‫چون عمو جکی می‌گه
‫هر خونۀ مائوری، نمایندۀ یکی از اجدادمونه.
‫و من تصمیم گرفتم که این خونۀ خاص
‫نمایندۀ یه جَدِ خانم باشه.
‫- ولی چطور؟ ‫- کورو با کِشتی
‫از خودِ نیوزلند آوردتش.
‫ببینید، پنجره چشمشه، درِ ورودی دهنشه،
‫و شیروونی‌ها آغوش بازش هستن.
‫اون بالا، به اون کنده‌کاری می‌گن کورورو.
‫مثل صورت خونه‌ست، یا سر.
‫- چی شد؟ ‫- به کلبه زل زده بود
‫بعدش یهو افتاد.
‫(آواز به زبان بومی)
‫می‌بینم که اومدی.
‫داری عقب‌عقب به سمت آینده قدم می‌زنی.
‫فوق‌العاده‌ست، جک.
‫ممنون.
‫طول کشید تا درست در بیاد.
‫ولی کاری که ارزش انجام دادن داشته باشه، ‫ارزش این رو داره که خوب انجام بشه.
‫مگه نه؟
‫مری.
‫بیا تو.
‫سلام عرض می‌کنم، مری.
‫من جک فنتون هستم.
‫هرچند،
‫خانم آنه بهم می‌گه عمو جکی.
‫[جکی]
‫خوشحالم از آشناییت.
‫به صدات نمی‌خوره خوشحال باشی.
‫منم خوشحالم از آشناییت.
‫جک از قدیم شریک تجاری من بوده.
‫راستی، شاید جک بتونه...
‫در راهِ پیدا کردنِ اطلاعاتی ‫دربارۀ پدر و مادرت، کمکمون کنه.
‫آها.
‫می‌تونم تلاشم رو بکنم.
‫مری.
‫دو روز دیگه تولدمه.
‫و مهمونی گرفتم.
‫جک قراره یه‌سری برنامۀ سرگرم‌کننده داشته باشه،
‫- مگه نه، جک؟ ‫- بله.
‫من معروفم به...
‫سرگرم‌کننده!
‫دوست دارم اونجا باشی، مری.
‫من دیگه باید برم.
‫هوم.
‫فعلاً...
‫خداحافظی می‌کنم...
‫خانم مری استیونز.
‫خدانگهدار، ناخدا.
‫حالت چطوره؟
‫چرا یه خونۀ آبا و اجدادی رو ‫توی حیاطت نگه می‌داری؟
‫چرا نباید نگه دارم؟
‫خیلی زیباست.
‫و ازش مراقبت می‌کنم.
‫از کجا می‌دونستی فرانسوی بلدم؟
‫- چی؟ ‫- به آنه گفتی من فرانسوی بلدم.
‫حتماً توماس به این نکته اشاره کرده.
‫- ولی از کجا می‌دونسته؟ ‫- مری.
‫من بودم که...
‫به توماس پول دادم...
‫تا برات بلیت بخره بیای اینجا.
‫پس با عرض معذرت، ‫باید بگم به شخصیتت علاقه‌مند شدم.
‫پدر و مادرتون چه شکلی بودن؟
‫هیچ‌وقت ندیدمشون.
‫یعنی چی؟
‫یه مرد انگلیسی و زن فرانسویش ‫من رو به فرزندی قبول کردن.
‫و اسمم رو گذاشتن مری.
‫ولی اسم واقعی‌ام...
‫اسم مائوریاییِ من اینه:
‫«ماراما».
‫ماراما.
‫پدرتون صیاد نهنگ بود؟
‫مثل کوروی من؟
‫نه.
‫مدیرِ یه مرکز تجاری بود،
‫که به مردهایی مثل پدربزرگت خدمات می‌دادن.
‫خب، چطور مائوری یاد گرفتین؟
‫پدرم با مائوری‌ها تجارت می‌کرد.
‫و من دوست‌های مائوری زیادی داشتم.
‫کورو می‌گه اونجا خصوصیه.
‫دیگه اینجا کار می‌کنی؟
‫باید تصمیم بگیرم که می‌خوام بمونم یا نه.
‫گزینه‌های زیادی ندارم.
‫چندوقته اینجا کار می‌کنی؟
‫نزدیک شش ماه.
‫برات چطور بوده؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم...
‫زندگیِ اینجا چطور بوده.
‫به نظرت...
‫این مکان...
‫به نظرت کول یه‌مقدار...
‫تویی که توی یه اتاق‌خواب خیلی خوب بهت جا دادن.
‫و تویی که قراره پول خوبی بگیری
‫برای مراقبت از یه دختر کوچولوی نُه ساله.
‫نظرم اینه!
‫پگی.
‫تو...
‫نباید اینجا باشی.
‫ظاهراً طایفۀ شما ‫جنگجوهای نجیب و دلیری بودن.
‫ولی حالا دارن منقرض می‌شن.
‫نظرتون دربارۀ این موضوع چیه؟
‫باید بگم که مخالفم.
‫منم همین‌طور.
‫می‌خواید بهتون نشون بدم وقتی مُردم کجا می‌رم؟
‫کورو یه جای مخصوص برام در نظر گرفته...
‫برای وقتی که بمیرم.
‫تو فقط نُه سالته.
‫همه‌مون یه روزی می‌میریم خب.
‫همه‌چیز مرتبه، پدر؟
‫بله، چیزی نیست.
‫(دعا به زبان محلی)
‫آمین.
‫عه...
‫پس اینجایی.
‫پگی شامت رو آماده کرده ‫و داره سرد می‌شه.
‫پس برو، بدو!
‫یوهو!
‫بُردت سرِ خاکِ مادرش؟
‫بله.
‫وقتی توی نیوزلند زندگی می‌کردم،
‫توماس بوید من رو به یه...
‫مبلّغ مذهبی معرفی کرد ‫که از یه دختربچه مراقبت می‌کرد.
‫یه بچه‌یتیم.
‫من سرپرستی اون دختر رو قبول کردم.
‫آوردمش انگلیس...
‫و غسل تعمیدش دادم ‫و اسمش رو گذاشتم «امیلیا کول».
‫همسرم فوت کرد...
‫وقتی آرتور کوچیک بود،
‫برای همین دوتا بچه رو تنهایی بزرگ کردم.
‫ولی با گذر زمان...
‫امیلیا یه بانوی تماماً انگلیسی شد.
‫این عکس آرتور و امیلیا توی روز عروسی‌شونه.
‫متأسفم که خواهرت فوت کرده.
‫واقعاً متأسفم.
‫و برای خواهرزاده‌ت...
‫با همدیگه می‌تونیم سرپرستش باشیم.
‫می‌تونیم قیّم اون باشیم.
‫بس کن.
‫می‌تونیم کاری کنیم که...
‫اون‌طور که سزاوارش هست، ازش مراقبت بشه
‫و از مهر و محبتِ درخورِ اجدادِ زیباش بهره‌مند بشه. ‫همون...
‫حرف نزن!
‫امیلیا خواهر منه؟
‫خواهرت بود.
‫دوقلو بودین.
‫چطور تونستی این قضیه رو ازم پنهون کنی؟
‫مری...
‫فقط می‌خوام کمکت کنم.
‫تو عضوی از خانواده‌مونی.
‫ازم خواست این رو برات بیارم.
‫و بگم که شرمنده‌ست.
‫مال امیلیا بود؟
‫فکر می‌کنم تمام چیزهای اینجا مال اون بوده.
‫چیه؟
‫اون بود که داشت ازش خون می‌رفت.
‫فکر کردم...
‫- فکر کردم منم. ‫- مری.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫ماراما.
‫اون موهبت رو در درونت داری.
‫بازم بگرد.
‫داری بهش می‌رسی.
‫برای جلو رفتن، گذشته رو در آغوش بگیر.
‫دختر نازنینم، تو غیب‌بین هستی.
‫[امیلیا کول]
‫[۲۴ ساله]
‫[۲۱ دسامبر ۱۸۵۸] ‫[عمارت رانزویک]
‫می‌تونی بری.
‫قضاوتم نکن.
‫هیچ‌وقت قضاوتت نمی‌کنم.
‫به کمکت نیاز دارم، پگی.
‫وضع منو ببین.
‫آخه چی‌کار می‌تونم بکنم؟
‫اوه.
‫مال روز تولد منه. روز تولدِ...
‫جفتمون.
‫مال همین پارساله.
‫به نظرم ممکنه خواهرم هنوز زنده باشه.
‫حامله‌ست؟
‫خواهش می‌کنم، پگی.
‫بگو که می‌دونی این عمارت رانزویک کجاست.
‫- یه جا برای مردم منه. ‫- دور‌ـه؟
‫شرمنده‌ام.
‫دشمنت شرمنده.
‫[ما به خدا توکل می‌کنیم]
‫خانم مری استیونز، درسته؟
‫یه پسر خیلی سالم.
‫خواهرم...
‫خواهر دوقلوم...
‫کجایی؟
‫نشونم بده.
‫منو ببخش.
‫آنه.
‫بیا اینجا.
‫یکی از چیزهاییه که کورو خیلی دوستش داره.
‫اسمش رو گذاشته «پله‌هایی به سوی بهشت».
‫تو این رو کشیدی؟
‫قشنگه.
‫اگه می‌خوای می‌تونی برش داری.
‫کلی دیگه از اینا دارم.
‫خیلی دختر باهوشی هستی.
‫خیلی دوستت دارم.
‫و خیلی خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫مری.
‫تو که نمی‌تونی به مردها اتهام بزنی.
‫تو یه زنی.
‫جایی که من ازش میام، زن‌ها «مانا» دارن.
‫اون دیگه چیه؟
‫مانا یعنی جایگاه.
‫یعنی شأن و قدرت.
‫مری.
‫اینجا وطن تو نیست.
‫اسم من ماراماست.
‫سال ۱۷۶۸، کِشتی اچ‌ام‌اس اندور
‫از ویتبی راهی سفر شد،
‫در چند کیلومتریِ جایی که ما امشب جمع شدیم.
‫به تک‌تک‌تون دستور می‌دم
‫که لیوان‌هاتون رو بیارید بالا
‫به افتخار «جیمز کوکِ» افسانه‌ای.
‫درود بر طرفدارانِ کوک!
‫ولی امشب...
‫ما یه مهمون خیلی ویژه داریم.
‫خواهر دوقلوی
‫عروس عزیزم،
‫امیلیا.
‫از اون سر دنیا سفر کرده،
‫و من خیلی خوشحالم که اینجاست.
‫به افتخار مری.
‫مری.
‫همین‌جا بمون.
‫پیش آنه.
‫و پیش من.
‫چون اینجا خونۀ توئه.
‫تو قوم‌وخویش هستی.
‫تو عضوی از خانوادۀ منی.
‫بله، درسته.
‫چقدر قشنگ شدی.
‫خیلی خوشحالم که تصمیم گرفتی ‫به جمع‌مون بیپوندی.
‫بخشیده شدم؟
‫من رفتم عمارت رانزویک.
‫بیا بریم وسط.
‫هر چی نباشه تولدمه.
‫چی می‌دونی؟
‫می‌دونم که دوستت دارم.
‫یوهو! هی!
‫خانم مری استیونز.
‫دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫گُلی باشکوه.
‫این دختر واقعاً یه گل باشکوهه.
‫هوم.
‫از چیزی که می‌بینی خوشت میاد؟
‫[امیلیا]
‫کِشتی!
‫ها؟
‫خب، دو سوم انگشت‌هام رو
‫توی اون کِشتی لعنتی از دست دادم.
‫برای همین خالکوبی کردیمش.
‫امیلیا مربوط به تاریخچۀ مشترکمون می‌شه.
‫توماس هم همین‌طور.
‫خدا بیامرزتش.
‫عقب‌عقب به سمت آینده قدم زدن!
‫درست می‌گم؟
‫تو دیگه باید بدونی معنی‌ش چیه.
‫بله، می‌دونم.
‫خبر داری که
‫مادربزرگت، آرورانگی، غیب‌بین بوده؟
‫جک، مراقب رفتارت باش.
‫دربارۀ مادربزرگم چی می‌دونی؟
‫گوش کن، دختر.
‫من برای خودم کسی هستم.
‫آدما رو به هم می‌رسونم.
‫کارها رو راه میندازم.
‫شغلم اینه که دربارۀ همه ‫اطلاعات داشته باشم.
‫- جک، گفتم مراقب رفتارت باش. ‫- رفتارم چه مشکلی داره؟
‫عقب‌عقب به سمت آینده قدم زدن!
‫دارم عقب‌عقب قدم می‌زنم...
‫به سمت آیندۀ خودم.
‫خفه شید بابا!
‫یالا، جمع شید.
‫وقت نمایشه.
‫ها؟
‫که تا حالا دیدین.
‫الان من خودم یه قبیله‌ام.
‫♪ هی! سلام سلام ♪
‫♪ می‌رم سمتش و باهاش گرم می‌گیرم ♪
‫♪ می‌رم بالا و میام پایین ♪
‫فکر کردی کی هستی؟
‫چطور جرئت می‌کنی نقش‌ونگارهای ‫اجداد من رو خالکوبی کنی؟
‫بیا اینجا!
‫بیا اینجا. ‫(به زبان انگلیسی)
‫پوست صورتت رو می‌کَنم!
‫(آوازخوانی به زبان محلی)
‫عقب‌عقب به سمت آینده قدم می‌زنم.
‫من ازش مراقبت می‌کنم.
‫برای هینه‌موآنا.
‫کثافت عوضی!
‫توی آتیش بسوزی!
‫ول کن!
‫بیا. هواتو دارم.
‫مری استیونز عزیز.
‫امیدوارم در زمانِ خوندنِ این نامه، حالت خوب باشه.
‫از صمیم قلب امیدوارم.
‫تو من رو نمی‌شناسی،
‫ولی من تمام عمرت...
‫می‌شناختمت.
‫پدر، برگرد!
‫خواهش می‌کنم!
‫- دارم با تو حرف می‌زنم. ‫- کافیه.
‫خب...
‫حتی لقب رقت‌انگیز خودت رو هم با پول خریدی.
‫تو هیچی نیستی جز یه کثافتِ دهاتی.
‫اون دختربچه رو ببر، مری. ‫آنه رو ببر.
‫ببرش، مری.
‫می‌دونم کی هستی.
‫و می‌دونم چی‌کار کردی.
‫پس متوجهی که این میراث توئه.
‫و میراث آنه.
‫همۀ اینا حق مسلّم شماست.
‫این ارث شماست.
‫مطمئنی می‌خوای امشب این کار رو بکنی؟
‫بله، جک. همین امشب.
‫آماده‌ای؟
‫معلومه که آماده‌ام.
‫تو چی؟
‫[هینه‌موآنا]
‫بهت هشدار داده بودم ‫که توی کارم دخالت نکنی.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫نذاشتم بیفتی زندان.
‫ازت محافظت کردم.
‫ازت حمایت کردم.
‫نمک‌نشناس.
‫تو حق نداری از من سؤال بپرسی.
‫کوتولۀ بی‌خاصیتِ نازا.
‫خانم آنه.
‫باید بلند شی.
‫عمو جکی؟
‫- عمو جکی، نکن! ‫- خفه شو، آنه.
‫ما قبول نکردیم.
‫ولی به‌زور بُردمون.
‫انتقام مادرت رو بگیر:
‫هینه‌موآنا.
‫و خواهر دوقلوت:
‫«آته‌هایاتا».
‫بعدش همه‌مون رو ببر توی خاک خودمون.
‫پگی.
‫[شجره‌نامه]
‫خفه شو.
‫اون دهن لعنتی‌ت رو ببند، خب؟
‫دهنت رو ببند.
‫بسه!
‫مری استیونز عزیز.
‫من بودم که احضارت کردم.
‫و تو اومدی پیشم.
‫چون خون من در رگ‌هات جاریه.
‫خواهرم کجاست؟
‫جفت‌تون...
‫به زیباییِ مادرتون هستید.
‫ولی تو از خواهرت قوی‌تری.
‫تو همون جنگجویی هستی که همیشه می‌خواستم.
‫فقط حرف می‌زنی، حرف می‌زنی، حرف می‌زنی.
‫خواهرم کجاست؟
‫یه جای امن نگهش داشتم.
‫به‌خاطر تو.
‫بیا.
‫بیا با هم بلندش کنیم.
‫تو جات اینجاست.
‫پیش من.
‫دخترم و خواهرزاده‌ش، آنه.
‫عه، نمی‌دونستی؟
‫جفت‌تون مال منید.
‫من پدرتم.
‫پدربزرگ آنه هم که هستم.
‫من تو هستم...
‫و تو منی.
‫این میراث توئه.
‫نه!
‫من متعلق به اجدادم هستم.
‫من از اون‌ها هستم
‫و اون‌ها از منن!
‫برای مادربزرگم، آرورانگی.
‫برای مادرم، هینه‌موآنا.
‫برای خواهر دوقلوم، آته‌هایاتا.
‫شاید خون تو در رگ‌هام باشه...
‫ولی هیچ‌وقت مثل تو نمی‌شم!
‫هینه‌موآنا.
‫بیا پیشم.
‫همه‌تون رو برمی‌گردونم خونه.
‫تموم شد.
‫خواهر عزیزم، تموم شد.
‫از این به بعد،
‫اسم تو...
‫آناهیراست.
‫اسمت
‫آناهیرا خواهد بود.
‫تو یادگاریِ خواهرمی.
‫فرشتۀ منی.
‫خیلی برام عزیزی.
‫[بانوان مائوری]
‫[آرورانگی]
‫[هینه‌موآنا]
‫[آته‌هایاتا]
‫(آوازخوانی به زبان محلی)
‫«ترجمه از محمد سید»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M