‫از عقاب سرسفید به پاورچین. تمام.
‫عقاب سرسفید به پاورچین. تمام.
‫[سال 1976]
‫پاورچین جواب بده. ‫هستی؟
‫پاورچین به گوشم. تمام.
‫سوغاتی به دستت رسیده؟ ‫تمام.
‫بله رسیده. تمام. ‫اونجا الان داره برف میاد بابا؟
‫نمی‌دونم پسر. ‫چون من توی شهرِ مراکش‌ام.
‫وای!
‫این چیز بزرگیه رفیق. ‫کاملا رویاییه.
‫به خطر افتادیم. تمام.
‫از طرف من ببوسش!
‫پرنده‌ی مادر صحبت می‌کنه. ‫تمام.
‫تو باید بخوابی.
‫اگه بدونی الان کجام رفیق. ‫رومانی!
‫«پاپوآ گینه نو». ‫که گینه‌ی قدیم در برابرش هیچه.
‫[سال 1978]
‫از عقاب سرسفید به پاورچین. تمام.
‫[سال 1980]
‫الان به گوشم.
‫وای! چند وقته که ازم خبری نبوده؟
‫دو ماه و هفده روز.
‫نگران نباش. ‫«ساموا» همون جاییه که دنبالشیم.
‫میراث من قراره در اینجا باشه.
‫بله البته.
‫[سال 1981]
‫از عقاب سرسفید به پاورچین. ‫تمام.
‫پاورچین به عقاب سرسفید. تمام.
‫صحبت کن. اونجایی؟
‫سلام بچه جون. ‫من در شُرُف یک اتفاق بزرگم.
‫اما نمی‌تونم برای تولدت خونه باشم.
‫واقعا متاسفم،
‫اما فرصت‌های این چنینی ‫به راحتی پیدا نمی‌شن پسرم.
‫[30 سال بعد]
‫فرصت‌های این چنینی ‫به راحتی پیدا نمی‌شن فرنکلین.
‫قراره یه چیز خیلی خاص رو ‫ایندفعه توی کیسه کنم.
‫15 تراکم ساختمانی. ‫یعنی یه میلیون.
‫یه ساختمون مشهور.
‫نیازی به تشکر نیست. ‫همون مجسمم رو بسازین کافیه.
‫- صبح بخیر پیپی. ‫- آقای پاپر.
‫قرارداد.
‫جوهر سر صبح چه بویی داره.
‫پرینت مرتبطه.
‫شخصی که قراره ‫ملک رو ازش بخریم هم هست.
‫بریم سراغش.
‫آقای پاپر برای آقای گرمینز.
‫شما کی هستین؟
‫پیپی پپنوپولیس. ‫دستیار شخصی آقای پاپر.
‫قراردادهاشون رو تنظیم می‌کنم ‫و براشون مجله میارم.
‫خودشم نمی‌دونه چی‌کار می‌کنه.
‫- بله؟ ‫- هیچی.
‫می‌تونین برین تو.
‫آقای پاپر، ببخشید که وقتتون گرفته شد،
‫ولی نظرم عوض شده. ‫نمی‌فروشمش.
‫متوجهم.
‫نظر ثانویه به اندازه‌ی نظر اولیه مهمه.
‫حیف دیرتر گفته می‌شن.
‫این ساختمون آخرین دارایی منه، ‫و اگه بفروشمش...
‫آزاد می‌شین، که چیز ترسناکیه.
‫هی، من متوجهم.
‫امسال هم قایق‌سواری می‌کنین؟
‫کی وقتشو داره؟
‫آره. پدر من تنهایی دور دنیا ‫با کشتی می‌چرخید.
‫- آره. ‫- چه خوش‌شانس.
‫آره. مثل کارهای «همینگوی». ‫پیرمرد و دریا.
‫می‌دونین، من همیشه این رویا رو داشتم.
‫اگه بدونین چه داستان‌هایی داشت.
‫مثل طوفان شاخ آفریقا.
‫- شاخ آفریقا؟ ‫- آره.
‫دریا آرام بود، کشتی آرام، ‫تا اینکه یکدفعه...
‫موج‌های شش متری ‫می‌خوردن به دماغه‌ی کشتی.
‫پدر من ملوان زبلی بود، ‫ولی تاحالا چنین موج‌هایی ندیده بود.
‫تندبادهای شدید، ‫که مثل نفس‌های شیطان بودند،
‫کشتی اون رو ‫به کشتی بادی تبدیل کرده بودند.
‫نمک دریا صورتش رو سوزن‌سوزن می‌کرد.
‫تا اینکه بادبان مثل یه کاغذ پاره شد.
‫بختِ بد نزدیک‌تر می‌شد.
‫چی‌کار کرد؟
‫- چی‌کار کرد؟ ‫- آره.
‫سکان رو چرخوند.
‫بادبان سه‌گوش رو بالا کشید، ‫هر چی تو چنته داشت رو کرد.
‫وقتی که اون سمت رو دید... ‫وای خدای من!
‫- خب؟ ‫- باور کردنی نیست. ولی اونجاست.
‫چی اونجاست؟
‫یه نهنگ آبی.
‫مثل یک غولِ آرام. ‫محشرترین موجود زمین.
‫چقدر زیباست.
‫می‌بینینش؟
‫پوستش زیر نور خورشید می‌درخشید.
‫رنگین کمانی
‫در آب پاشیدن نهنگ پدیدار گشت.
‫بله. به آنجا خواهی رفت،
‫روزی.
‫هوم.
‫صبر کنین.
‫آفرین پاپر.
‫هی، این کار منه.
‫آقایون، آینده‌ی ‫«فرنکلین، ریدر، و ییتز» چیه؟
‫یک افولِ کُند، پیرتر و ضعیف‌تر شدن...
‫تا وقتی که بوی گند بلند شه...
‫و همیشه چراغ خطر در حال زدن باشه؟
‫فرنکلین؟
‫یا قراره احیا بشه
‫و با نیرو توان مضاعف از جا بلند شه؟
‫باید با آینده روبرو شد.
‫عالیه!
‫یالا بچه‌ها. ‫وقت تعهده.
‫و همونطور که «بیانسه» می‌گه، ‫باید حلقه‌ی تعهد دستش کنیم.
‫بیانسه خواننده است فرنکلین. ‫خواننده است.
‫اسمش بیانسه است!
‫صدامو می‌شنوه؟
‫ما انتظارش رو داشتیم پاپر.
‫سنگ مرمر رو توی دفترت دیدیم.
‫اوخ.
‫پاپر، هیچکس بیشتر از تو ‫لایق نشستن پشت این میز نیست.
‫- هنوز زوده. ‫- باشه.
‫یه جایزه‌ی دیگه هست که باید ‫برامون به دست بیاری.
‫خب بگین رفقا.
‫هتل پلازا؟ ساختمان امپایر استیت؟
‫پنتاگون؟
‫«تورن آندگرین».
‫مشکلش چیه پاپر؟
‫هیچی. ‫اونجا که ملک داغونی داره.
‫تنها ملک خصوصی در پارک مرکزی نیویورکه.
‫می‌تونیم هر چیزی روش بسازیم.
‫یعنی می‌خواین، ‫از صفحه‌ی روزگار محوش کنین؟
‫و از نو بسازین؟
‫اوهوم.
‫- انگار اصلا وجود نداشته. ‫- دقیقا.
‫ولی اول باید از «سلما ون گاندی» عبور کنیم.
‫هزارتا پیشنهاد بهش دادن که ‫همه رو رد کرده.
‫فقط یه فرصت داری.
‫به نظرت می‌تونی ببندیش؟
‫ببخشید. منو نمی‌شناسین؟ ‫من تام پاپر هستم.
‫من توی خوابم هم این کارها رو انجام می‌دم.
‫- الو؟ ‫- آماندا ما داریم میایم.
‫- بچه‌ها رو آماده می‌کنی؟ ‫- آره.
‫دفعه‌ی قبل طول کشید.
‫- خاموش نکن. ‫- باشه آقای پاپر.
‫توماس! درود!
‫درود ریک، به سیاره‌ی ما خوش اومدی.
‫ما اینجا معمولا می‌گیم «سلام»، ‫یا «چطوری؟»
‫حالت چطوره؟
‫الان بهترم. ممنون.
‫نه واقعا حالت چطوره؟
‫واقعا خوبم.
‫می‌شه یه جا دیگه رو نگاه کنی؟
‫خب من نگاه می‌کنم.
‫سلام پاپر! ‫دارم شوت قدرتی تمرین می‌کنم.
‫بزن ببینم چی‌کاره‌ای پسر. ‫زود باش.
‫اوه! اوه!
‫حس کردم یه درخت در حال انقراضم.
‫یه چند باری با هم بیرون رفتیم.
‫نگهداری‌کردن رو خوب بلده.
‫کسی که کارش بازیافته هیچ ایرادی نداره.
‫منم بازیافت می‌کنم. ‫ساختمون‌های قدیمی رو نو می‌کنم.
‫بهت گفتم که خوش‌تیپ هم هست؟
‫جدی؟
‫خوشحالم سلیقت تغییر نکرده.
‫خوش‌فکر هم هست. باملاحظه است.
‫- خواهرت کجاست؟ ‫- به مشکل خورده.
‫با «کوپر کیگن».
‫کوپر کیگن؟
‫عشقِ زندگیش!
‫اوه.
‫سلام! ببین کی اینجاست.
‫کی دوست داره ‫آخر هفته پیش بابا خوش بگذرونه؟
‫گفته که دلش نمی‌خواد این هفته بیاد پیشت.
‫بهتره باهاش صحبت کنی.
‫بله البته.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫یه بمب سی‌فور چهل کیلویی ‫که به مو بنده.
‫اگه سیم درست رو نچینی...
‫با بوم!
‫تو توی فیلم «مهلکه‌»ای پاپر.
‫می‌خوای بگی چی شده؟
‫زود باش.
‫اگه یکی رو دوست داشته باشی، ‫ولی اون تو رو نخواد چی‌کار می‌کنی؟
‫جینی،
‫تو یک خانم قدرتمندی، ‫تو یک زن مستقلی.
‫واقعا مرد می‌خوای چی‌کار؟
‫مارتا استوارت رو ببین. ‫پولداره، ولی با سگ‌هاش زندگی می‌کنه.
‫خیلی مسخره‌ای!
‫نمی‌دونم چرا یه لحظه فکر کردم ‫می‌شه باهات صحبت کرد؟
‫- جینی... ‫- برای همین نمی‌خوام برم.
‫هر دو سیم رو قطع کرد.
‫بابا، آخر هفته‌مونه.
‫خوش می‌گذرونیم.
‫صحبت خوبی بود.
‫آقای پاپر پیپی‌ام.
‫با اون رستوران «تورن» صحبت کردم
‫تا به پیشنهاد شما فکر کنن.
‫خوبه. این هفته بچه‌ها پیشم نیستن.
‫با ون گاندی قرار بذار و خبر بده.
‫این هفته بچه‌ها نیستن آقای پِ؟
‫نه دریل. الان منو دوست ندارن.
‫ولی من دوستتون دارم.
‫معلومه تو فکر عیدی هستی‌ها!
‫نباید خیلی زود شروع کرد.
‫- بله البته. ‫- روز خوبی داشته باشین.
‫تامی، «رجینالد» هستم. زنگ بزن.
‫راجع‌به پدرته.
‫کجا بوده رجینالد؟
‫جنوبگان.
‫به اسکی‌موها یخ می‌فروخته؟
‫اون‌ها برای شمالگان‌ان.
‫حالا هر چی.
‫پدرت دوستت داشته تامی.
‫چه خوب. می‌خونیش؟
‫آخرین خواسته و اظهاراتِ ‫توماس پاپرِ پدر.
‫برای افراد خوبِ «انجمن جغرافیایی»،
‫قطعه‌های موسیقی اسلونیاییم ‫با ساز زیتر رو می‌فرستم،
‫با یورت تاهویی و یورت اُزبکم،
‫به همراه تمام متعلقات دنیوی‌ای که داشتم.
‫و برای تامی کوچولوم،
‫یک سوغاتی فرستادم.
‫ببخشید که نتونستم خودم شخصا ‫بهت بدمش.
‫عقاب سرسفید. تمام.
‫دوشنبه است! خدا رو شکر!
‫اوه!
‫سوغاتیم.
‫گوی یخی که انقدر بزرگ نیست، ‫یورت هم که انقدر کوچیک نیست.
‫اوه، وای!
‫یه پنگوئنِ مصنوعی، ‫برای کسی که هیچ کم و کسری‌ای نداره.
‫ممنون بابایی.
‫گروهبان «پیپر».
‫آره می‌دونم دیر کردم.
‫ون گاندی توی رستوران «تورن»ـه؟
‫آره می‌دونم آدم خیلی مهمیه.
‫باشه. نگهش دارین.
‫پونزده دقیقه دیگه اونجام.
‫نمی‌دونم. بگین یه جوجه تیغی لگد کردم، ‫یا یکی بهم مشت زده.
‫پس شما پول چی... می‌گیرین؟
‫بهتون زنگ می‌زنم.
‫یه... پنگوئن... زنده است.
‫برام یه پنگوئن زنده فرستاده.
‫سلام پنگوئن زنده.
‫از سر کار که برگردم، ‫برت می‌گردونم به همونجایی که بودی.
‫اینو می‌بینی؟ ایتالیاییه. ‫نوک نزنی ها.
‫این حوله‌های فرت هم ‫برای پنگوئن‌ها نیست.
‫و اینکه، به چیزی دست نزن.
‫پیپی، صبر کن.
‫دارم میام!
‫الان وقت دردکشیدن نیست.
‫آقای پاپر. وای!
‫وقت‌شناس بودن برای این آدم اولویته.
‫چی شده مگه پیپ؟
‫کافیه پشت سرش رو ناز کنم،
‫تا مثل گربه بیاد توی بغلم
‫و خُرخُر کنه.
‫پشت سرمه؟
‫خانم ون گاندی.
‫خوشحالم از دیدنتون. ‫تام پاپر هستم.
‫آقای پاپر.
‫ببخشید من 10 دقیقه بیشتر وقت ندارم. ‫شما خیلی دیر کردین.
‫همین کافیه.
‫ایشون «تیتو»، و «فردی»،
‫- از خدمه‌ی آشپزخانه هستند. ‫- سلام.
‫و «کلاوس»، خدمتکارمون. ‫ایشون هم سرآشپزمون، «آرنولد».
‫آشپزی‌های ایشون هیچوقت ‫قدیمی نمی‌شه.
‫شما «پای جیگر» دوست دارین؟
‫شوخی می‌کنین؟ عاشقشم.
‫من خودم اهداکننده‌ام.
‫مدارکش رو پر کردم...
‫نه راستش تاحالا نخوردم، ‫ولی دوست دارم امتحان کنم.
‫لطفا بشینین.
‫خب بچه‌ها. بریم سر کار.
‫می‌گم اگر ممکنه ‫می‌شه وسطِ اتاق بشینیم؟
‫می‌خوام حس اصلی این فضا رو بگیرم.
‫شما اسم عجیبی دارین آقای پاپر.
‫من اسم‌ها رو یادم نمی‌ره.
‫این رستوران سه نسله که ‫در اختیار خونواده‌ی منه.
‫مادربزرگ من برای وینستون چرچیل ‫مرغ با نوشیدنی درست می‌کرده.
‫پدرم هم برای «فرد آستر» نوشیدنی می‌ریخته.
‫مادر من هم یک بار برای کریم عبدالجبار ‫ساندویچ گوشت درست کرده.
‫می‌گفت خیلی آدم خاکی ‌ای بود،
‫تضاد جالبی داره، ‫چون با اون قدش انگار توی آسمونه.
‫چه عالی. اما من نمی‌تونم اینجا رو ‫به هر کسی بفروشم.
‫حتی کارکنان اینجا هم برای من ‫مثل خونواده‌ان.
‫برای من هیچ چیز مهم‌تر از خانواده نیست.
‫شما متاهل هستین؟
‫در حال حاضر نه.
‫بچه هم دارین؟
‫دو تا. که آخر هفته‌ها یکی در میون...
‫حسابی خوش می‌گذرونیم.
‫از پدرتون برام بگین.
‫پدرم؟
‫اوم...
‫چی می‌تونم بگم؟
‫پدر پدره دیگه. ‫اون هم مثل بقیه بود.
‫صمیمی بودین؟
‫بله. ما... ‫با هم پیوند داریم.
‫ولی خانم گاندی من می‌خوام ‫از شما بدونم،
‫و زندگی‌ای که جدای این قضایا دارین.
‫خودتون رو سوار قایقی در رودخانه ‫تصور کنین.
‫به درخت‌های نارنگی،
‫و آسمونی به رنگ مارمالاد.
‫من مواد مصرف نمی‌کنم آقای پاپر.
‫بذارین یه چیزی بهتون بگم.
‫ممکنه اینجا رو بفروشم
‫به تاجرهایی مثل شما که ‫چرب‌زبونی و حیله‌گری رو خوب بلدن.
‫اما تا وقتی ارزش طرفم رو ندونم، ‫به هیچکس نمی‌فروشمش.
‫منظورتون ارزش دارایی‌های منه؟
‫اگه برداشت شما اینه، ‫متوجه یه سری چیزها شدم.
‫متاسفانه وقتتون تموم شده آقای پاپر.
‫«تورن» در حال حاضر فروشی نیست.
‫کاش ترفند دشت‌های توت‌فرنگی رو ‫ پیش می‌بردم.
‫اوه، خوبه.
‫شما یه بسته فرستادین.
‫من پاپر هستم.
‫پاپر؟ تو بچه‌ی کاپیان پاپر هستی؟
‫ناخدا؟
‫اوم...
‫آره، من بچه‌ی کاپیتان پاپر هستم.
‫پدر من، که ظاهرا ناخدای شما بوده،
‫به شما گفته یه پنگوئن برام بفرستین.
‫شما پنگوئن دوست؟ ‫خوب هست درست؟
‫نه، بد هست.
‫ناخدای شما دیوونه بود.
‫دیوونه. من خیلی دوست.
‫خوشحالم که یه دیوونه داشتین.
‫ولی گوش کنین، ‫من باید این پنگوئن رو پس بفرستم.
‫چی؟ الو؟
‫الو؟ من باید این پنگوئن رو پس بفرستم.
‫فرستادن پنگوئن؟
‫آره! فرستادن پنگوئن. ‫فرستادن پنگوئن.
‫پنج بار راجع‌به فرستادنش بهتون گفتم.
‫پنج بار گفتین فرستادنِ پنگوئن. باشه.
‫خوبه. راستی جعبه‌اش آسیب دیده.
‫می‌شه یه جعبه‌ی دیگه بفرستین که ‫این رو بذارم توش؟
‫الو؟
‫آخه من باید با تو...
‫تو!
‫حسابت رو می‌رسم.
‫نه.
‫- الو. ‫- هی، ممنون از تماستون...
‫برای فستیوال یخی تا یک ماه ‫نمی‌تونیم جوابتون رو بدیم!
‫سلام، بخش کنترل حیوانات. ‫گفتین یه پرنده دارین؟
‫واقعا خیلی از دیدنتون خوشحالم.
‫اوم...
‫اوه. این کوچولو خودشه.
‫- وای... ‫- دستیه.
‫نمی‌دونستم پنگوئنه. ‫باید دستورالعمل رو دوباره بخونم.
‫توی اینجا که نیست.
‫خب چطوره کفتر صداش کنیم؟
‫یه کفتر خیلی بزرگ.
‫اگه توی لیست نباشه نمی‌شه کاری کرد. ‫نقض قوانینه.
‫با بخش ماهی‌گیری تماس بگیرین.
‫نه. با بخش مرغان دریایی تماس بگیرین.
‫متاسفم رفیق. ‫با بخش بهداشت تماس بگیرین.
‫آره. ولی من فقط با مرده‌هاشون ‫سر و کار دارم.
‫[طرز تهیه‌ی پنگوئن]
‫از این سمت.
‫خب. برو. برو.
‫هِری.
‫با اون پاهات از اینجا برو.
‫قطب جنوب اون سمته.
‫از ساختمون زدی بیرون، دستِ راست،
‫مستقیم.
‫خب پس. کمک می‌خوای. باشه.
‫نگاه کن.
‫برو که رفتی!
‫آره. ‫خداحافظ پرنده.
‫سلام آقای پی.
‫بله.
‫پنگوئن‌تون اینجاست.
‫چی؟ چی دارین می‌گین؟
‫این که پنگوئن من نیست.
‫اوه واقعا؟
‫من پنگوئن می‌خوام چی‌کار؟
‫هر کسی می‌تونه باشه.
‫بله بله.
‫اون احمقو بده به من.
‫مثل اینکه هیئت مدیره، ‫نسبت به «ورود حیوانات ممنوع»
‫برای شما استثنا قائل شدند.
‫چقدر بهتون لطف دارن.
‫چقدر بگیری می‌شه پنگوئن دیدی ندیدی؟
‫هنوز دیده می‌شه.
‫اع تصویرش تار شد.
‫عینکم رو نزدم اون یه سگه؟
‫حالا چی؟
‫شمایین آقای پِ؟
‫برق‌ها چرا رفتن؟
‫- بله پیپی؟ ‫- آقای پاپر!
‫من امروزم نمی‌تونم بیام سر کار.
‫اوه.
‫یه مشکل حیوانی دارم.
‫دقیقا چه جور حیوانی؟
‫- پنگوئنی. ‫- پنگوئن؟
‫آره، اینم با حرف «پ» شروع می‌شه، ‫به کارت میاد.
‫سلام پاپر.
‫«کنت».
‫صدای... صدای حیوون خونگی بود؟
‫حیوون؟ نه. چی؟ ‫معلومه نه.
‫آهان. البته تقصیری هم نداری.
‫اگه منم یه خونه‌ی 300 متری داشتم، ‫دنبال یه هم‌خونه می‌رفتم.
‫من حیوون ندارم کنت.
‫تلویزیون روشنه. ‫خاموشش می‌کنم.
‫صداش دیجیتاله.
‫انگار واقعا یه حیوونه...
‫که داره چیزی می‌شکنه.
‫شگفت انگیزه.
‫خداحافظ کنت.
‫عقاب طلایی بزرگترین حیوان شکاری ‫در آمریکای شمالیه.
‫با گستره‌ی بالی به طول 185
‫تا 220 سانتی‌متر، ‫این موجود سریع، می‌تواند...
‫با سرعتی بالغ بر 241 کیلومتر
‫به سوی هدف خود شیرجه بزند.
‫خوشت میاد نه؟
‫چه بد.
‫داشتم به صحبت‌هات
‫در برنامه‌ی اقتصاددان گوش می‌دادم،
‫و تعداد شغل‌هایی که بهش اشاره شد ‫تعداد پایینی نبود.
‫ما در حال حاضر چیزی حدود ‫150 هزار شغل داریم...
‫قشنگ نیست. تو قشنگ نیستی.
‫نمی‌دونم از چیِ تو خوششون میاد؟
‫بله! حالا شد.
‫هی «چیلی ویلی». سواریت رسید.
‫یه نفر امروز قراره بره سفر. ‫چیز خاصی نیست نه؟
‫خب پنگوئن. ‫لازم نیست طولش بدیم. زود باش.
‫بیا اینجا.
‫گرفتمت. بازی تمومه. تو باختی.
‫درت رو هم ببندم. نه!
‫کجا داری می‌ری تو؟
‫ده دقیقه‌ی دیگه تولد بچمه. خب؟
‫درسته. اینجا من قانون می‌ذارم. ‫چون من مغز دارم.
‫صبر کن. تو چطوری...
‫ای وای...
‫هی!
‫رفیق‌هاشم آورده.
‫چطوری رفتی اون بالا؟ ‫پاهات کلا 10 سانته.
‫مثل اینکه سوءتفاهم پیش اومده.
‫ببینم. کی گرسنه است؟
‫بیاین موش‌های برفی.
‫اوه! سلام! ‫وای فکر کردم قرار نیست بیاین.
‫خوب کردین.
‫آماده‌ای تا یه جشن تولد حسابی بگیریم؟
‫معلومه.
‫ولی یه مشکلی هست. ‫من هنوز آماده نیستم.
‫پس می‌شه یه دوری بزنین، ‫تا کادوی بیلی رو آماده کنم؟
‫منظورت اینه که دوباره یادت رفته،
‫و می‌خوای به پیپی زنگ بزنی.
‫- جینی. ‫- درست نیست. اشتباه می‌کنی.
‫هدیه‌اش آماده است،
‫و توی خونه است.
‫وای! یه پنگوئن!
‫نه. بیلی. راستش...
‫عجب چیزیه!
‫اوه! عالی شد.
‫صبر کن ببینم.
‫تو براش یه پنگوئن زنده گرفتی؟
‫اوم...
‫شیش تا پنگوئن؟
‫وای! این بهترین تولدمه!
‫خوب می‌شماری بیلی.
‫اسم هم دارن؟
‫آره. البته.
‫این ناخداست.
‫«ناخدا پاپر».
‫این هم «بلندگو»ـه.
‫هی! هی!
‫این هم «گازگازی»ـه.
‫اوه!
‫«بوگندو».
‫اوه! از من خوشش اومده.
‫اسمش «مهربون»ـه.
‫- آره. ‫- خوش‌وقتم.
‫این هم «کله‌پوک»ـه.
‫بیاین قلعه بسازیم.
‫- اوه قلعه. ایول. ‫- برو.
‫بیلی، کوسن‌ها...
‫آره برای قلعه خیلی خوبن.
‫راستش باید بگم،
‫واقعا جشن‌های تولد رو ‫به مرحله‌ی جدیدی رسوندی.
‫- می‌دونم! ‫- از کجا پیداشون کردی؟
‫از شرکت پنگوئن‌های اجاره‌ای برای تولد؟
‫اوم...
‫نه. راستش، توماسِ پدر.
‫- پدرت؟ ‫- آره.
‫یعنی دیدیش؟ حالش چطوره؟
‫فوت کرده.
‫فوت کرده؟
‫آره. رفته به اون دنیا.
‫اوه خدای من.
‫تسلیت می‌گم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫خوبی.
‫خوبم. آره.
‫این‌ها رو هم داده من.
‫هی، کجا داری می‌ری؟ ‫برگرد اینجا.
‫- الان می‌گیرمت. ‫- هی!
‫خوشگل شدی.
‫- ممنون. کیک رو می‌ذارم یخچال.
‫اوه!
‫وای!
‫اوه خدای من!
‫چه زیبا.
‫دارن لونه درست می‌کنن.
‫بالاخره یخچالت داره پر می‌شه.
‫- بله؟ ‫- توماس پاپر؟
‫اوهوم.
‫«نت جونز» هستم. ‫باغ وحش نیویورک.
‫بخش پرندگان غیرپروازی.
‫همکارتون زنگ زد، ‫همون که «پ»هاش می‌زنه.
‫دنبال پنگوئن اومدم.
‫وای.
‫نمی‌دونستم «جنتو»ان.
‫چند تا دارین؟
‫- پنج تا؟ ‫- شش تا.
‫شش تا. وای چه خوب.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫الان حلش می‌کنم. ‫هی، برای منم نگه دارین!
‫بقیه‌ی افرادم پایین‌ان، ‫و یک وَن حمل مجهز هم داریم.
‫چه خوب.
‫گوش کن، راستش الان نمی‌تونم ‫این‌ها رو تحویل بدم.
‫- متوجه نمی‌شم؟ ‫- راستش از خدامه بدمشون.
‫ولی تولد پسرمه و ‫خیلی از این‌ها خوشش اومده.
‫بچه‌ها رو که می‌شناسی.
‫بچه‌ها رو نه. ‫ولی پنگوئن‌ها رو می‌شناسم.
‫اون‌ها عاشق یخ و برف و ماهی‌ان.
‫اگه تو آپارتمان‌های نیویورک باشن،
‫قبل اینکه بخواین شمع تولد فوت کنین
‫منقارشون جوش می‌زنه و گری می‌گیرن.
‫- گری می‌گیرن؟ ‫- قشنگ هم نیست.
‫جای این‌ها تو باغ وحشه.
‫من متوجهم. ‫ولی باید یه سیاستی به کار ببرم.
‫آقای پاپر. چیزی که اجتناب‌ناپذیره ‫رو عقب نندازین. تحویلشون بدین.
‫بله البته. مال شما. ‫ولی الان که نمی‌شه.
‫- بهتون زنگ می‌زنم. ‫- حتما بزنین.
‫هی، منم.
‫شش تا داره. جنتو هم هستن.
‫هنوز نه. ولی می‌گیرمشون.
‫کی بود؟
‫چرا گفت دنبال پنگوئن‌ها اومده؟
‫اوه اونو می‌گی؟ ‫برای استحمامشون اومده بود.
‫این‌ها رو می‌بره حموم. ‫این‌ها به حموم نیاز دارن.
‫بهش گفتم که بعدا بیاد،
‫چون ما فعلا داریم جشن می‌گیریم!
‫برای منن دیگه آره؟ ‫می‌تونم نگهشون دارم؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫این دیگه چه سوالیه؟
‫نمی‌دونم بیلی.
‫اگه جای تو بودم بهش می‌گفتم قول بده.
‫بهم قول می‌دی پاپر؟
‫آره.
‫به زبون بیار.
‫نمی‌خوای که ناامیدشون کنی؟
‫من کی تاحالا اینکارو کردم؟
‫- اون پیکنیک. ‫- تولد من.
‫سالگردمون.
‫قول می‌دم.
‫می‌شه فرداشب هم بیایم؟
‫- واقعا؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫خب آره. تو چی جینی میای؟
‫آره، فکر کنم بد نباشه بیام.
‫شما چی ضدحال؟
‫یه شب تنها باشم؟ کاری نداره.
‫ممنون بابا. فردا می‌بینمت.
‫- شب خوبی بود. ‫- آره.
‫- بچه‌هام بازم میان. ‫- خب به درک.
‫راست می‌گی. شب بخیر.
‫مردم عاشق صدای طبیعتن.
‫باعث آرامش در خواب می‌شه. ‫زیباست. طبیعیه.
‫ببخشید. ببخشید! هی!
‫آره. خوب شد.
‫حالا گم شین برین بکپین.
‫وگرنه یه فکری برای بوق‌زدنتون می‌کنم.
‫یالا برین عقب.
‫پخش شین. من به تنهایی عادت دارم.
‫نه! گرونه.
‫اوه! آخ!
‫هی، اون کنترل منه دارکوب‌خان.
‫آهان.
‫خوشتون میاد نه؟
‫باحاله نه؟ ‫شبیه پنگوئن‌هاست.
‫خوبه. تا شب روی تکراره.
‫- حتما یه جلسه‌ی رسمیه. ‫- درسته.
‫پاپر، کجا بودی؟
‫سلام رفقا.
‫با افراد ون گاندی حرف زدیم.
‫گفتن جواب نهِ قاطعانه داده؟
‫رفقا، آروم باشین. ‫زندگی خیلی کوتاهه،
‫مخصوصا برای فرانکلین.
‫ما فکر کردیم می‌شه روت حساب کرد.
‫نمایشنامه‌ی «رام کردن زن سرکش» ‫فقط یه پرده نداره.
‫می‌دونین ایشون مدیر چندین ‫موسسه‌ی خیریه است؟
‫یکی از اون خیریه‌ها شنبه
‫توی «گوگنهایم» مراسم دارن.
‫آقای پاپر هم می‌رن اونجا.
‫متوجه شدم.
‫اون دنبال یه آدمیه که یکپارچگی ‫و شخصیت داشته باشه.
‫یکی مثل جیمی استوارت.
‫و لعنتی،
‫این همون آدمیه که من قراره باشم.
‫البته با صدای خودم.
‫ولی مو نمی‌زد. ‫تعریف نداره؟
‫ما دنبال نتایجیم پاپر.
‫و تا اون زمان، می‌تونی اسمت رو ‫از روی سنگ مرمر من برداری.
‫توی سن تو باید هم ‫از سنگ مرمر حرف زد.
‫انجامش می‌دم.
‫پنگوئن‌ها پیپی. بگو.
‫راجع‌به مشکلتون من یک صفحه ‫از ویکیپدیا پرینت گرفتم.
‫پنگوئن‌های جنتو ممکن است گاهاً
‫با یک شخص مانند ‫پنگوئنی از جنس خودشان رفتار کنند.
‫و بعد از این اتفاق تا همیشه ‫به آن شخص احساس نزدیکی خواهند کرد.
‫دقیقا همین‌ها رو نوشته؟
‫مفهومش رو رسوندم.
‫دارم حسش می‌کنم.
‫قابلیت ردیابی عجیب. ‫توانایی یافتن یکدیگر از فواصل دور.
‫- تربیت‌کردن‌شون چی؟ ‫- پاراگراف بعدی.
‫در دمای پایین ‫رفتار دوستانه‌تری خواهند داشت.
‫هوم.
‫حسابی سرد شده نه؟ ‫خوشحالم که راحت شدین. آی!
‫هی! این انگشته، ماهی نیست. ‫باید فرقش رو بفهمی.
‫هی بچه‌ها.
‫خوبه نه؟ یه کم هوای تازه بخوریم.
‫اگه راه برین گرم می‌شه.
‫کاپیتان، گازگازی، بوگندو!
‫باید تو هوای سرد باشن، ‫وگرنه گری می‌گیرن.
‫بابا حالت خوبه؟
‫آره. عالی‌ام.
‫بیا ببریمشون پارک.
‫بیلی نه. اگه فرار کنن چی؟
‫آهان.
‫راستش شاید فضای اینجا ‫براشون کافی نباشه.
‫پسر! فضای اینجا رو ببین.
‫آدم می‌خواد بره برای خودش بگرده.
‫دور بشه از همه!
‫به پروازش حسودیت می‌شه؟ واقعا؟ ‫چقدر مسخره است.
‫حقیقت همیشه تلخه کاپیتان. ‫ولی اون‌ها باله‌ان.
‫تو بیشتر ماهی‌ای تا پرنده.
‫بابا، بپا!
‫آهان! حالا فهمیدم چه خبره. ‫ببینم چی تو چنته داری بیلی.
‫بیا جینی. بیا. ‫می‌خوایم بازی کنیم.
‫مرسی. ولی مرسی نه.
‫- بابا بیا دیگه.
‫پاپر کوچک به پاپر بزرگ. ‫توپ رو بلند می‌کنه.
‫پاس بده پاس.
‫می‌ده به... اوه. نیمرود قطع می‌کنه. ‫می‌ده به بلندگو، دریبل می‌زنه.
‫آخ!
‫تخیه گاز عمدی بود.
‫می‌تونه زرد داشته باشه.
‫مهربون توپو می‌گیره، می‌ده به بیلی، ‫مثل گازگازی ضربه می‌زنه.
‫اوه اوه. بهتره بگیریش. ‫زود باش جینی.
‫نکنه می‌ترسی بگن ‫دود از کنده بلند می‌شه؟
‫وای خدا. کمبودِ توجه من با بازی کردن ‫با بابام جبران نمی‌شه.
‫صورتکِ اخمو.
‫باشه.
‫خوبه!
‫می‌گن دخترها ضعیف‌ترن.
‫تو هم شنیدی؟
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫ببخشید بابا.
‫واقعا اتفاقی بود.
‫آره. شما دوتا چه قدرت شوتی دارین.
‫آقای پاپر.
‫خبردارین؟ لنز طبی خریدم،
‫یعنی، بیناییم بهتر شده،
‫یعنی... می‌بینم که ‫شش تا حیوون غیرمجاز دارین.
‫حسابمون صاف شد چشم‌عقابی؟ ‫بریم بچه‌ها.
‫سلام بچه‌ها. ‫اینو توی لابی پیداش کردم.
‫اوه آخ.
‫یاد وقتی افتادم که جینی رو ‫توی فروشگاه گم کردی.
‫منو گم کردی؟
‫نه گم نشده بودی.
‫فقط دیگه جلوی چشم‌هام نبودی.
‫یک ساعت هم نشد.
‫اینجا رو دوست دارن.
‫- می‌خوای شب رو بمونن؟ ‫- واقعا؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫من و ریک هم داریم جشن می‌گیریم.
‫- کمک‌هزینه گرفتی؟ ‫- آره.
‫وای. واقعا برات خوشحالم.
‫ممنون.
‫داشتم به این فکر می‌کردم ‫که وقتی می‌رم غَنا، برن پیش مامان.
‫یعنی جدی داری می‌ری غنا؟
‫فقط سه هفته.
‫شاید هم چند شب رو اینجا بمونن.
‫بچه‌ها. ‫می‌خواین امشب رو پیش بابا بمونین؟
‫آره.
‫- باشه. ‫- خب پس.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر مامان.
‫شب بخیر مامان.
‫شب بخیر.
‫شب تو هم بخیر بلندگو.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫مامانو دوست داری ها؟
‫نه بابا.
‫آره خوب دوسش دارم. ‫ولی نمی‌دونم نظر اون چیه.
‫راجع‌به من حرف می‌زنه؟
‫عجیب غریب رفتار می‌کنی.
‫اوه. اینجاش رو خیلی دوست دارم.
‫آقای پاپر. همون نوشیدنی خاصی که ‫گفته بودین رو خریدم.
‫خوبه. برای گوگن‌هایم باید ‫مثل ساعت دقیق باشیم.
‫ممکنه آخرین شانسمون با ون گاندی باشه.
‫پرستار بچه هم بگیرم؟
‫بله البته.
‫ساعت‌ کاری استاندارده، ‫کمی خانه‌داریِ معمولی.
‫بهتره دکمه‌ی پالتو رو هم ببندین ‫تا یخ نزنین.
‫فقط راجع‌به اون...
‫برای رسیدگی به اون‌ها...
‫کافیه بذاری‌شون جلوی تلویزیون.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫بچه‌ها رو هم ببینیم؟
‫آره. البته. بیاین اینجا.
‫این هم بچه‌ها.
‫گفتین تا 10 برمی‌گردین؟
‫نهایت ده.
‫همین فیلم چاپلین باشه خوبه. ‫انگار مواد می‌زنن.
‫سلام آقای پاپر.
‫اوضاع چطوره؟
‫شما مثل مادرشون نگرانین. ‫دوست داشتنیه.
‫آره می‌دونم. ‫خب پس گوشیم رو خاموش می‌کنم.
‫باشه. شبتون بخیر.
‫صدای جیغ و داد، قات‌قات، و شیپور
‫از اون خونه میاد.
‫یا آقای پاپر می‌خواد بره رو اعصاب من،
‫یا من دارم دیوونه می‌شم.
‫نه شما حتما...
‫واقعا این مرد داره یه کارهایی می‌کنه.
‫صدای راه رفتن با پاهای پهن ‫از اون آپارتمان میاد.
‫حتی الان هم صداشون میاد.
‫متاسفم کنت.
‫تا جایی که من اطلاع دارم ‫آقای پاپر یک مستاجر نمونه است.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫- برای همین هیچوقت گل‌ها رو ندید. ‫- خانم ون گاندی...
‫چه سورپرایز خوبی.
‫آقای پاپر. کاش منم می‌تونستم ‫این حرف رو بزنم.
‫از این خشک بودنتون خوشم میاد. ‫نه نیارین.
‫خانم ون گاندی فقط این رو می‌پسندن.
‫افتخار دارم؟
‫سال 1992؟ ‫این که به درد نمی‌خوره.
‫از همون رایگان‌ها می‌خورم.
‫- سلما! ‫- اوه ترنس.
‫تبریک می‌گم سلما. ‫همه‌چیز عالی شده.
‫اوه ممنونم.
‫1992. این که به درد نمی‌خوره.
‫من رایگان می‌خورم.
‫ترنس!
‫آقای پاپر، اگه می‌خواین منو قانع کنین ‫که «تورن» رو بفروشم،
‫باید بگم که دارین وقتتون رو تلف می‌کنین.
‫شما می‌خواستین بدونین ‫ارزش من چقدره.
‫آقای پاپر، اینجا مهم‌ترین مراسم ‫فرهنگیِ این فصله.
‫من با دقت خاصی این رویداد رو چیدم
‫و نمی‌خوام چیزی نظم اینجا رو ‫به هم بزنه، مخصوصا کارِ شما.
‫راستش باید تا الان متوجهش می‌شدین.
‫اوه!
‫امیدوارم به پای من برسی.
‫- اونا پنگوئنن؟ ‫- حتماً برای نمایشگاهن.
‫ازم جداش کنین!
‫مسئولیت اینا با کیه؟
‫حتم دارم با اونه.
‫این یه جور اعتراض طرفدارهای محیط زیسته؟
‫واقعاً زشته! به من دروغ نگین.
‫ازتون خوشم نمیاد، بهتون نیاز ندارم،
‫نمی‌خوام تو زندگیم باشین!
‫بیاین.
‫این یارو خیلی ناشیه.
‫فقط باید یه فرصت پیدا کنم و حرکتمو بزنم.
‫پیپی، جریان گوگنهایم فاجعه بود.
‫یه قرار دیگه با ون گاندی برام بذار.
‫سریع.
‫منم می‌خواستم همینو بگم.
‫بابایی، بیا قایم باشک بازی کنیم. ‫کاپیتان گرگه.
‫من هنوز باهاشون حرف نمی‌زنم.
‫چیه؟ چی شد؟
‫هیچی. خوبم. بیلی، وقت رفتنه.
‫- جینی، چی شد؟ ‫- گفتم خوبم.
‫ببین، می‌دونم قبلاً یه جورایی گند زدم،
‫ولی راستش کارم تو نصیحت کردن خوبه.
‫مامان رسید. باید برم.
‫جینی، وایستا. می‌خوام کمک کنم.
‫جدی؟ باشه. پس قضیه اینه.
‫مدیسون از کوپر کیگن جدا شد ‫تا با برندون یی باشه.
‫- برندی. ‫- واسه همین کوپر به بریتنی پیام داد
‫تا ببینه واسه «مراسم برفی» میرم یا نه.
‫اونم گفت «نه، نمیره.»
‫حالا من خیلی بدبخت و احمق به نظر میام.
‫خیلی عالیه، نه؟
‫کوپر می‌خواد ازم دعوت کنه ‫بریم «مراسم برفی» اما دیگه زنگ نمی‌زنه.
‫حالا هم بریتنی می‌خواد به همه بگه
‫که مدیسون زنگ سوم چکار کرد.
‫بعدش می‌شنوم بریتنی هم ازش خوشش میاد.
‫واسه همین نمی‌دونم چه فکری کنم!
‫این بود. حالا چه کمکی می‌کنی، بابا؟
‫خب، گفتی بریتنی کی بود؟
‫بریتنی دوست مدیسونه.
‫رفیق فاب بزرگ و فربه‌ی مدیسون. فهمیدم.
‫جینی! وایستا، وایستا. جینی.
‫ببین عزیزم. شاید قسمت نبود.
‫اشکاتو هدر نده. ‫قراره کلی پسر دیگه تو زندگیت بیاد.
‫منظورم اینه بارها و بارها ‫اینجور چیزها برات پیش میاد.
‫وقتی که به سن من برسی
‫حتی یادت نمیاد کیاون کوور کی بود.
‫کوور کیاون؟
‫کی... کوور...
‫کیور... کوور؟
‫پس همینجوری فراموش کنم و ازش عبور کنم؟
‫دقیقاً.
‫عالیه، مرسی. خیلی بهتر شدم.
‫نصیحت خوبیه.
‫می‌دونی چیه؟ شاید نصیحت نمی‌خواد.
‫شاید فقط می‌خواد باباش باشی ‫و به حرفاش گوش بدی.
‫ولی اگه نصیحتم معرکه باشه چی؟
‫شب بخیر، پاپر.
‫حیفه هدر بره.
‫مدیسون به کیپر کوگان ابراز علاقه کرده! ‫نه، کوپر! کوپر!
‫به کوپر ابراز علاقه کرده...
‫چیه؟ ۳۰ ثانیه نمی‌تونم ‫حریم خصوصی داشته باشم؟
‫چی می‌خوای؟ ماهی؟ چاپلین؟
‫اوه، نباید حدس بزنم. ‫فقط باید گوش کنم.
‫خیلی خب، دارم گوش میدم. ‫بگو، باهوش خان. چیه؟
‫برای چی قد قد می‌کنی؟
‫انصاف نیست.
‫بیا ببینم.
‫وای!
‫تقصیر من بود؟ آهای!
‫آهای!
‫می‌خواستی اینو بهم بگی؟
‫ببینم، بقیه هم می‌خوان امتحان کنن؟ بیاید.
‫به نظر میاد خیلی شکمت پره. ‫در بمب‌خونه رو باز کن!
‫وای!
‫یه دلی از عزا در آوردی...
‫بمون! بمون!
‫یا بیا!
‫خدا جونم، به خاطر غذایی که ‫می‌خوایم بخوریم شکرت.
‫لطفاً با قدرت عظیمت نذار ‫که توده‌‌های یخ قطبی آب بشن.
‫آمین.
‫نمکو میدی؟ خیلی خب.
‫سلام، بچه‌ها. اینجا رو ببینید.
‫همه آماده‌ن؟
‫حالا اینجاش که فقط ضربه. ‫یک دو سه چهار.
‫بالا دو سه چهار. ‫یک دو سه چهار.
‫آره!
‫و جایزه‌ی «تونی» می‌رسه به «ماما میا»!
‫چون یه نفر تمریناتشو نیومده بود.
‫نمی‌گم کی بود.
‫کله‌پوک.
‫عالیه.
‫- خیلی خفنه، نه؟ ‫- آره.
‫آفرین، بچه‌ها.
‫هر چی که هست، من کنارتم عزیزم.
‫آروم باش، چیز خاصی نیست.
‫ولی کوپر کیگن منو به «اجرای برفی» دعوت کرد.
‫کوپر کیگن!
‫ای وای من. یه پیراهن لازم دارم.
‫خدای من. و‌خ‌ب‌ی‌ب.
‫- چی؟ ‫- وای خدا، بریم یکی بخریم.
‫یعنی با تو؟
‫بله البته.
‫باشه.
‫بابا، هیچکدوم اینا بهم نمیاد.
‫خیلی دوست دارم یکیشونو ببینم.
‫ببین اصلا هر کدومو که الان پوشیدی
‫باهاش بیا بیرون تو منطقۀ مشاهده ‫تا بتونیم مشاهده‌ش کنیم.
‫باشه.
‫وای. واقعا قشنگ شدی.
‫آره، دو بار.
‫بابا؟
‫فرشته‌ای!
‫الکی.
‫این اثر هنری منه ها.
‫چی؟
‫بعدا بهت میگم.
‫- سلام جوجوها. ‫- سلام جوجوها.
‫بذارید براتون یه خوراکی بیارم.
‫وای خدا.
‫بابا!
‫نه.
‫نه!
‫عزیزم؟
‫تخم پرنده؟
‫یعنی بچه پنگوئن میاد؟
‫بچه پنگوئن!
‫یا هم یه املت با سه تا پنگوئن!
‫بابا!
‫- آماندا. ‫- الو؟
‫باید بیای خونه‌م.
‫- سلام. ‫- ئه. ریک رو هم آوردی.
‫آره، سر قرار بودیم. خوش‌برخورد باش.
‫سلام. وای. چطور مطوری، رفیق کوچولو؟
‫ببینم، اسمت چیه؟
‫آخ!
‫ریک، گازگازی. ‫گازگازی، ریک.
‫سلام.
‫این دوستمون کیه؟
‫بوگندو.
‫- اینجوری سلام میده. ‫- آره.
‫می‌دونی چیه؟ تو ماشین منتظرتم.
‫بیا، باید اینو ببینی. زود باش بیا.
‫چی... چی رو ببینم؟ چی...
‫هیچی، فقط یه معجزه‌ست. همین.
‫- وایستا ببینم، اون... ‫- تخمن. سه تان.
‫- وای. ‫- آره.
‫حیرت‌انگیزه.
‫ببین کی دوباره بابا شده.
‫واقعاً باحاله.
‫اونا با سنگ لونه‌شونو می‌سازن.
‫جدی؟
‫ولی کله‌پوک هنوز نمی‌دونه چی کار کنه.
‫آره ولی ببین. خیلی مراقبه.
‫باید دوره‌های طولانی‌مدتی ‫از همدیگه جدا بمونن
‫تا فقط ماهی پیدا کنن.
‫اوهوم.
‫حتماً براشون سخته، نه؟
‫ولی همیشه برمی‌گردن پیش هم.
‫قشنگه.
‫طبیعیه.
‫مامان، بابا می‌خواد بدونه ‫باهاش شام می‌خوری؟
‫- چی؟ ‫- بیلی، فکر نکنم...
‫مامان، قبول کن دیگه.
‫نظرت راجع به این پیرهنه چیه؟
‫منو رنگ‌پریده نشون میده؟
‫می‌دونم معلومه. سرده خب.
‫چه رویی داری!
‫اوه.
‫خوبه. می‌خواستی اینجوری بیرون نرم. ‫عجب رفیقی هستی.
‫تو رستوران «جان جرج» جا رزرو کردم
‫که تقریباً غیرممکنه، مگر این که ‫با دونالد قرار داشته باشی.
‫که تمایلی به این کار ندارم.
‫شماها تنهایی چیزیتون نمی‌شه؟ ‫یه وقت فکر نکنید بهتون اعتماد ندارما
‫فقط نگرانم، همین.
‫پیپرونی.
‫آقای پاپر، ون گاندی زنگ زده بود...
‫می‌خواست برید مجتمع توی پارک.
‫- الان؟ ‫- لطفا به موقع برید.
‫باشه، بهش بگو میام.
‫گمونم اینجوری با یه تیر دو نشون بزنم.
‫ضرب‌المثله.
‫خب...
‫آره، ما ترجیح میدیم اینجا بشینیم. آره.
‫مرسی.
‫ممنونم.
‫دنبال کسی می‌گردی؟
‫نه. فقط می‌خوام ببینم محیط چطوره.
‫۳۰ ساله عوض نشده.
‫یه جور جذابیت رو به زواله.
‫- خیلی خب، جریان اون میزه چیه؟ ‫- چی؟
‫انگار روح دیدی.
‫نه. خوبم.
‫تام، منما.
‫قبلاً هر وقت بابام خونه بود ‫منو می‌آورد اینجا.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اون میز ما بود.
‫از سفرهای خارق‌العاده‌ش
‫برام سوغاتی می‌آورد.
‫اون اولین باری بود که تونستم ببینمش.
‫ممنون، بابا.
‫راستش خاطره‌ی خوبیه.
‫بعضی وقتا بدترینن.
‫۱۵سال از ازدواجمون گذشت
‫و هیچ‌وقت اینو بهم نگفته بودی.
‫اوهوم.
‫آدم پیچیده‌ای هستی، آقای پاپر.
‫«تورن آندگرین»
‫نمی‌دونم.
‫به نظرم این رستوران قدیمیه هنوزم خوبه.
‫کجا میریم؟
‫اینو من نمی‌دونم. ‫هر جایی که تو دوست داری.
‫جدی؟
‫آره.
‫راست چپ ‫راست چپ. راست.
‫خب، نشانمون تموم شد ولی خوش گذشت.
‫حقه‌ی خوبی بود.
‫باورم نمیشه داریم این کارو می‌کنیم.
‫خیلی وقت پیشا یه بار ‫یه دختریو آوردم اینجا.
‫بسته بود، واسه همین دزدکی اومدیم تو ‫ و اسکیت دزدیدیم.
‫دختر فوق‌العاده‌ای به نظر میاد.
‫من همینطور فکر می‌کردم.
‫بعدش که رفت روی یخ، دیدم دست و پا چلفتیه.
‫فکر کنم فقط می‌خواسته تو رو ‫تحت تاثیر قرار بده.
‫قایق‌خونه رو یادته؟
‫وای، قایق‌خونه.
‫- آره. اونجا به طرز عجیبی گرم بود. ‫- آره.
‫- آره.
‫خوبه، آفرین.
‫بازم می‌خوای؟ بازم می‌خوای؟
‫- راهش دادی تو؟ ‫- کارت داشت.
‫- کارت باغ‌وحش! ‫- اینو ببین.
‫آهای! از پنگوئنا دور شو.
‫این پرنده‌ها تخم‌گذاشتن، آقای پاپر.
‫به معاینه‌ی کامل دامپزشکی نیاز دارن.
‫جدی؟ اگه منوعصبانی کنی
‫باید بری صورتتو درست کنی.
‫جدی؟
‫خیلی جالب از حیوانات ‫مراقبت می‌کنی، آقای پاپر.
‫می‌ذاری تلویزیون ببینن؟
‫آره. چاپلینه. کلاسیکه.
‫یکیشون هم تو کشوی سبزیجات یخچالت ‫ لونه ساخته.
‫نشون دادی اطلاعاتت چه قدر کمه. ‫اون کشوی پنیرهاست.
‫ساندویچ فیله‌ی ماهی با سس تارتار؟
‫به نظر تو رژیم غذایی سالم برای حیوونا اینه؟
‫وای! یه مدرک! زنگ بزن تحقیقات صحنۀ جرم.
‫خودت اینو جاساز کردی.
‫واقعاً نمی‌دونی ‫ داری با این پرنده‌ها چی کار می‌کنی.
‫نه که خودت متخصص پنگوئنایی!
‫معلومه که متخصص پنگوئنام!
‫آره ولی... باشه.
‫وقتشه این پرنده‌ها رو ببرم ‫و تو یه خونه‌ی مناسب بذارمشون.
‫چیزهایی که لازم دارن رو بهشون نمیدی.
‫دقیقاً چیزهایی که لازم دارنو بهشون میدم.
‫چی؟ چی بهشون میدی؟
‫بهشون عشق میدم.
‫عشق؟
‫وقتی مجبورم می‌کنی بگمش عجیب به نظر میاد.
‫اینا بچه نیستن، آقای پاپر. حیوونن.
‫غذا لازم دارن. برف لازم دارن.
‫هر از چند گاهی هم یه نهنگ ‫باید یکیشونو بخوره.
‫هوی!
‫می‌خوای بدونی کی رو دوست دارن؟
‫بهتون می‌گم کی رو دوست دارن.
‫هر کسی که ماهی رو نگه داشته.
‫خائنا.
‫به خودت بیا، پاپر.
‫این پنگوئنا فقط توی باغ وحش ‫ یا قطب جنوب زنده می‌مونن.
‫پس دیر یا زود این پنگوئنا رو می‌برم.
‫امگا ۳، پیپ.
‫پنگوئنا تو این مورد خیلی ازمون جلوئن.
‫آقای پاپر، من گیج شدم.
‫این چه ارتباطی به مشکل ون گاندی داره؟
‫ون گاندی؟ کلی از اون بردار. زیاد بردار.
‫لطفاً بگین که یه نقشه‌ای براش دارین.
‫من همیشه یه نقشه‌ای دارم، پیپی.
‫تازه‌ن.
‫جدی؟ پس چرا بوی شوینده میده؟
‫آقای پاپر، برای پیشرفت تحت فشاریم.
‫شاید من بتونم به جای شما به پنگوئنا برسم.
‫شما باید ارتقاتون رو حتمی کنید.
‫نه، پیپی. چیزی که بهش نیاز داریم ‫ماهی مرکبه. اونم یه عالمه.
‫هوای بیرون خیلی بده
‫♪ زمستون، تن عریون باغچه چون بیابون ♪
‫♪ درختا، با پاهای برهنه زیر بارون ♪
‫♪ زمستون، برای تو قشنگه پشت شیشه ♪
‫وای! صبح بخیر، بچه‌ها. ‫نینی‌ها تو راهن.
‫باید آماده شیم.
‫بچه پنگوئنا یه اتاقی نیاز دارن که دماش
‫منفی ۲ درجه باشه و روش یه کمی برف باشه.
‫درسته. یه جورایی متخصص پنگوئنام.
‫وای!
‫آهای، تو خونه نه، خانوم کوچولو.
‫تازه، وقتی این چیزها رو پرت می‌کنی ‫ممکنه بلایی سر کسی بیاری.
‫بیا بزنیمش، بیلی!
‫خودتون تنتون می‌خاره.
‫وایستا ببینم. ببین چه قدر ‫توی این کلاهه جا میشه!
‫ببین چه قدر توی این کلاهه جا میشه!
‫وای!
‫اوه اوه!
‫یه خودکار بردار، پاپر.
‫می‌خوام چندتا شرکت باربری خوب ‫ بهت معرفی کنم.
‫آخ!
‫- هی. ‫- باریکلا.
‫فکر کنم مامانت داره صدات می‌کنه.
‫کنت! کنت!
‫فقط الکی داری عقب میندازیش، پاپر.
‫به هیئت مدیره میگم.
‫بچه‌ها، بیدار شین. از کفتون میره‌ها.
‫چی کار می‌کنیم؟
‫هیس!
‫وای. چه باحال.
‫داره میاد.
‫- داره میاد بیرون. ‫- نگاهش کن.
‫- باباب، نگاه کن. ‫- آره.
‫- وای من. یکی دیگه. ‫- ببین، نگاه کن.
‫یکی دیگه.
‫منو یاد شماها میندازه.
‫تیم رنجرز تهاجمی بازی می‌کنن! ‫از زمین مسابقۀ یخی خارج شدن!
‫کرازبی! هیچی به جز نور آفتاب دیده نمی‌شه!
‫- امکان نداره. ‫- کرازبی می‌تونه تنه بزنه؟ تنه زد!
‫- وای! شرمنده. ‫- بابا
‫- شماره‌ت رو دارما، خب؟ ‫- وای! ترسیدم.
‫مامان.
‫اینجا داره درست میشه نه؟
‫شایدم داغون میشه.
‫کاپیتان هنوز منتظره بابا بشه، نه؟
‫مامان. آره، درسته. ‫یه زن هم می‌تونه کاپیتان باشه.
‫ما توی این خونه ‫تبعیض جنسیتی رو تحمل نمی‌کنیم.
‫- واقعاً؟ ‫- اما کراس‌چک اشکالی نداره.
‫- پنج دقیقه برای مبارزه. ‫- وای پسر.
‫قول بده هر وقت داشت جوجه می‌شد خبرم کنی.
‫قول میدم. همین روزهاست که جوجه بشه.
‫نگران نباش، کاپیتان.
‫این کوچولو فقط یه کم زمان می‌خواد.
‫مطمئنم پروازش هم عالی میشه.
‫داره خوابت می‌بره.
‫نه. خوابم نمی‌بره.
‫پس حتماً منم.
‫واقعاً باید بری بخوابی.
‫اوهوم.
‫تنهاش نمی‌ذارم. اونم یه پاپره.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫وای! سلام رفقا.
‫هفت تا پیغام برات گذاشتیم.
‫فاجعه شدی، پاپر.
‫خبری از رستوران «تورن» نشده.
‫- پس چی کار می‌کنی؟ ‫- خب...
‫مطمئنم پیپی بهتون گفته ‫درگیر سرماخوردگی‌ام.
‫سینه‌پهلو کرده.
‫برو کنار!
‫یا پیغمبر...
‫اگه می‌دونستم میاین ‫اینجا رو تمیز می‌کردم
‫یخ‌پرداز قدیمی رو هم راه انداختم.
‫مستخدم چهارشنبه‌ها میاد.
‫اون دیوونه شده.
‫قبلاً هم همچین چیزی دیدم.
‫هوارد هیوز هم دقیقاً همین بلا سرش اومد.
‫بس که سنتا بالاست.
‫پاپر.
‫«تورن»؟
‫آهان! «تورن».
‫«تورن» پروژه‌ی جالبیه.
‫کلی ایده برای «تورن» دارم.
‫محض رضای خدا، مرد! خودتو جمع کن.
‫خونه‌ت شده پر از پنگوئن.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫می‌دونم چطور به نظر میاد.
‫ولی فقط یه تخم دیگه مونده.
‫و به محض این که جوجه شه، اومدم.
‫فرنکلین، من چند وقته واسه‌ت کار می‌کنم؟
‫می‌دونی قید چند تا بازی فوتبال رو زدم؟
‫همینطور تمرین .
‫اصلاً چرا داریم این کارو می‌کنیم؟
‫یه چیزهایی هست که نباید از دستشون بدی.
‫خیلی دیر شده. از دستمون رفت. ‫پاپر، اخراجی.
‫باشه.
‫برای پروژه‌های آینده‌یت ‫بهترین آرزوها رو برات دارم.
‫ممنونم.
‫[چه کنیم تخم پنگوئن جوجه شود؟]
‫جوجه شو، جوجه شو، جوجه شو!
‫خیلی خب، جوجه میشه. ‫حسش می‌کنم. داره میشه.
‫الان میشه. الان میشه.
‫لمسش می‌کنم.
‫باور دارم. ایمان دارم.
‫زود باش.
‫وای.
‫من سعی کردم بهت هشدار بدم، آقای پاپر.
‫تجهیزات این کارو نداری.
‫شاید بهتره بذاری یه مدت من مراقبشون باشم.
‫اگه مجسمه‌ی آزادی...
‫یه دوستی داشت چی میشد؟
‫خیلی خب، دوستان!
‫علافی بسه.
‫چی شده، رفقا؟
‫تا حالا زامبی ندیدین؟
‫درسته، فیلم «طلوع مردگان»ـه.
‫مغز می‌خورم و حکمرانی می‌کنم.
‫مارشال، زنگ بزن زونینگ.
‫می‌خوام بدونم کی می‌تونیم ‫ساخت و سازو شروع کنیم.
‫مبلغ اهدایی‌مون برای انتخابات مجدد شهردارو ‫ بهشون یادآوری کن.
‫پسر، هیچ‌وقت از نگاه کردن به نیویورک ‫از این بالا خسته نمی‌شم.
‫تغییراتی که به اینجا دادین رو ‫خیلی دوست دارم.
‫پاپر، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫برای ماموریت داوطلبانه اومدم، فرنکلین. ‫تصمیم گرفتم برتون گردونم.
‫برمون گردونی؟ ما اخراجت کردیم.
‫پس می‌بخشمتون. اشکالی نداره.
‫بذارید سریع‌تر به نتیجه برسیم.
‫من با ون گاندی خیلی تو کشمکش بودم.
‫به بچه‌هاش گفتم ما پیشنهاد ما ‫۱۰۰ میلیون دلاره.
‫پیشنهاد دادم زندگی رو براش ‫سخت کنن تا قبول کنه،
‫واسه همین همه‌شون برگشتن خونه.
‫خانوم ون برای فردا ‫یه کنفرانس خبری تدارک دیده.
‫می‌خواد همه‌مون حضور داشته باشیم.
‫حالا با اجازه‌تون...
‫باید وسایلامونو بچینیم.
‫پاپر برگشته!
‫سلام بچه‌ها!
‫- سلام بابا. ‫- سلام.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫بابا، حالت خوبه؟
‫آره. خوبم.
‫قبل از این که برید داخل
‫فکر کنم باید بهتون بگم ‫که یه تغییراتی داده شده.
‫کجائن؟
‫حالشون خوبه، رو به راهن. توی باغ وحشن.
‫می‌دونین چیه؟ ‫اونجا بهترین جا واسه اوناست.
‫احتمالا الان توی استخر یخی‌ان.
‫هر چه قدر می‌خوان ماهی می‌خورن ‫ماساژر تمام وقت پنگوئنی دارن.
‫راوی همه‌ی اینا مورگان فریمنه.
‫فرستادیشون توی قفس؟
‫بیلی. اونا پرنده‌ن. ‫احساساتشون مثل ما نیست.
‫- تام، فکر نکنم... ‫- خودتو اذیت نکن، مامان.
‫بیخیال، بچه‌ها.
‫بهمون خوش گذشت ‫اما دیگه وقتشه برگردیم به واقعیت.
‫فوتبال داریم. اجرای برفی داریم.
‫من نمیرم اون مراسم برفی مسخره.
‫کوپر کیگن از یکی دیگه دعوت کرد.
‫جینی.
‫بعضی وقتا پسرها ناامیدت می‌کنن.
‫از اون ناامید نیستم.
‫جینی!
‫چی کار باید می‌کردم؟
‫مثلا یه چیزی حس کنی؟
‫اوه!
‫بیخیال!
‫حس و حالم عالیه.
‫من تو رو با اون تخم‌ دیدم. من دیدمت!
‫اون من نبودم.
‫اون رویایی بود که توش ‫آدما با پنگوئنا زندگی می‌کنن.
‫و بچه‌هاشون دوستشون دارن ‫و همه‌ی تخم‌ها جوجه می‌شن.
‫پس بیدار شو!
‫عجب.
‫فکر کنم بیدار شدم.
‫راستی ریک می‌خواست سفر غنا رو ‫طولانی‌تر کنه، تا یه جور تعطیلات بشه.
‫تو مشکلی نداری، پاپر؟
‫البته که نه.
‫پیپسی کولا.
‫آقای پاپر، داریم می‌رسیم.
‫باشه.
‫ای بابا.
‫[پاورچین]
‫تامی عزیزم،
‫توی تموم سفرهام...
‫تا به حال موجودی به این دانایی ندیده بودم.
‫وقتی عاشقت میشه ‫دیگه هیچ‌وقت از پیشت نمیره.
‫متاسفم پسرم که انقدر طول کشید ‫تا این درس زندگی رو یاد بگیرم.
‫اما امیدوارم تو هنوز فرصت داشته باشی.
‫از طرف بابابزرگ کوچولوهاتو بغل کن.
‫و تا وقتی که می‌تونی و تا جایی که میشه ‫ اونا رو نزدیک خودت نگه دار.
‫عقاب سرسفید، تمام.
‫خیلی خب، همگی سوار شن. بریم.
‫نمی‌خوایم بیایم کنفرانس خبری مسخره‌ت.
‫- نمیریم کنفرانس خبری. ‫- ببخشید؟
‫- آقای راننده، ببرمون باغ وحش. ‫- چی؟
‫می‌خوایم پنگوئنامونو پس بگیریم.
‫- آره! ‫- آره!
‫آقای پاپر،
‫طبق معمول دیر کرده.
‫بهش زنگ بزن.
‫به کی؟
‫کوپر کیگن دیگه.
‫ولی بابا...
‫عزیزم، باید حرف دلتو بزنی.
‫شاید دلت بشکنه اما اینجوری ‫می‌فهمی که دل داری.
‫بهش زنگ بزن.
‫بابا. من دیگه واقعاً دوستش ندارم.
‫اسمشو یادم موند!
‫اما ممنون.
‫- بهش زنگ بزن. ‫- به کی؟
‫مامان دیگه.
‫منم دیگه واقعاً دوستش ندارم.
‫شوخی می‌کنم. بده‌ش من.
‫صبر کن، ببخشید.
‫سلام جیمی. چی شده؟
‫آماندا، سلام. ببین.
‫می‌دونم تلاشم بی‌فایده‌ست ‫ولی لطفاً نرو غنا.
‫تام، شوخیت گرفته؟
‫اگه باهاش بری اونجا ‫رابطه‌تون جدی میشه و...
‫ازت نمی‌خوام یه دفعه برگردی با من باشی.
‫فقط می‌خوام یه بار دیگه باهم قرار بذاریم.
‫بمون و بیا یه قرار دیگه باهم بذاریم.
‫لطفاً.
‫سکوت نشونه‌ی خوبیه، نه؟ ‫یعنی داره فکر می‌کنه.
‫این دفعه می‌خوای منو کجا ببری، پاپر؟
‫یه جای دیدنی دیگه رو ‫واسه خراب کردن در نظر گرفتی؟
‫نه.
‫من و بچه‌ها داریم میریم ‫چند تا دوست قدیمی رو ببینیم.
‫[باغ وحش نیویورک]
‫دو تا بچه، یه بزرگسال.
‫بکنیدش دو تا بزرگسال.
‫مامان! آره!
‫بیاید عجله نکنیم. ‫فقط قرار دومه.
‫و بهتره قرار خوبی باشه.
‫بله البته.
‫خیلی خب، بریم.
‫خب بچه‌ها، اومدیم ببریمتون...
‫بیرون.
‫اینجا نیستن.
‫اینا پنگوئنای ما نیستن.
‫نه، نیستن.
‫- پنگوئنای من کجان؟ ‫- بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫آقای پاپر، اونا پنگوئنای شما نیستن.
‫ما رو نپیچون، زرنگ خان! ‫چرا اونجا نیستن؟
‫چون ما خودمون پنگوئن داریم.
‫اما مثلاً شترمرغ استرالیایی نداریم.
‫یا اژدهای کومودو.
‫یا یه ببر بنگال.
‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- از تجارت، آقای پاپر.
‫کار باغ وحش‌ها همینه. ‫عین تیم‌های ورزشی.
‫پس فکر کردی یانکی‌ها چه جوری ‫۲۷ بار قهرمان شدن؟
‫مسلماً به خاطر سیستم کشاورزیشون نبوده.
‫کجا می‌فرستینشون؟
‫سه‌تاشونو به واشینگتون، سه تاشونو به توکیو.
‫اون دو تا جوجه هم میرن دبی.
‫اما نباید از هم جداشون کنین. ‫اونا یه خانواده‌ن.
‫بیخیال تو رو خدا! اونا فقط پرنده‌ن.
‫فقط پرنده‌ن؟ عقاب آمریکایی چطور؟
‫- اونم فقط یه پرنده‌ست؟ ‫- بله.
‫باشه.
‫«بیگ برد» یه کودنه.
‫ببین، میشه ببینیمشون؟
‫خانواده‌م به خاطرش از هم پاشیده. ‫بچه‌هام هوش و حواس ندارن. مگه نه بیلی؟
‫لطفاً آقا. میشه فقط ازشون خداحافظی کنیم؟
‫- نه. ‫- بچه‌ها،
‫قیافه‌ی یه دروغگو این شکلیه. ‫به خاطر بسپارین.
‫ببین پاپر، حتی اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم.
‫اونا رفتن.
‫- بلندگو! ‫- بلندگو!
‫واقعاً دروغگویی.
‫پاپر! پاپر!
‫- اونجایین! ‫- بچه‌ها!
‫برگردین اون تو. آخ!
‫گازگازی! دمت گرم.
‫آقای پاپر، اون پنگوئنا ‫باید برگردن تو انبار.
‫نخیر، برنمی‌گردن.
‫ئه، ببینین اینجا چی داریم؟ ‫کسی ماهی می‌خواد؟
‫درسته. بیاید تو.
‫یالا یالا یالا! هی!
‫این دفعه نه.
‫نقشه‌ی خاصی داری؟
‫ببخشید، همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫بیا.
‫منو بیارید بیرون!
‫- چرا انقدر لفتش دادی؟ ‫- ببخشید، آقا.
‫آقا، مظنونین چه شکلی بودن؟
‫بذار فکر کنم.
‫هشت تا پنگوئن باهاشونه.
‫حالا همه‌ی خروجی‌ها رو ببندید!
‫بچه‌ها رو برداشتین دیگه؟
‫آره، مامان. برداشتیم.
‫ببخشید! خطر آلودگی ‫به بیماری عفونی پرندگان هست!
‫- آنفولانزای مرغی قطب جنوبی! ‫- خیلی بده!
‫- اسهال، استفراغ! ‫- استفراغ، اسهال!
‫شاید بهتر باشه نفستونو حبس کنید.
‫از همکاریتون ممنونم.
‫از این طرف.
‫- وای نه! ‫- یا از اون طرف.
‫زود باشید، بچه‌ها. ‫دنبالم بیاین. دنبالم بیاین.
‫خیلی خب، عادی رفتار کنید.
‫[پت‌شاپ باغ‌وحش نیویورک]
‫برید! برید!
‫من از این طرف می‌گیرمش. از این طرف!
‫بگیرش! نذار بره تو آسانسور. ‫داره میره پشت بوم.
‫وایستید وایستید! ببخشید خانوم ‫نمی‌تونید از این خروجی برید.
‫نه، از این طرف نه.
‫[آقای پاپر: یه قشقرقی به پا کن!]
‫اینجا خروجی شمالیه. ‫نمی‌تونید از اینجا برید.
‫ممنون. ببخشید اذیت شدین.
‫خانوم؟ خانوم!
‫خیلی خب.
‫آرایش منظم و مرتب بگیرید.
‫خیلی خب، آرایش رو حفظ کنید.
‫آرامشتونو هم حفظ کنید.
‫- چی شد؟ ‫- جوجه‌تیغی بهم تیغ زد.
‫- به کجا تیغ زد؟ ‫- پام!
‫نمی‌دونم کجا رو می‌گین.
‫لیموزین همونجاست. ‫فقط آرایش رو حفظ کنید.
‫من دم در پشتی‌ام، اونجا نیست!
‫- آهای! ‫- آرایش رو به هم بریزید!
‫- پاپر! ‫- آرایش روبه هم بریزید!
‫ایست!
‫هه هه! باختی، تاجرِ برده!
‫فکر نکنم، پاپر. چیزی رو فراموش نکردی؟
‫نه، فکر نکنم چیزی رو فراموش کرده باشم.
‫تام، یادمون رفت بشماریمشون.
‫خیلی خب، یه چیزو یادم رفت.
‫تو پشت بوم گرفتیمش!
‫کاپیتان!
‫کاپیتان! نه!
‫داره پرواز می‌کنه.
‫کاپیتان داره پرواز می‌کنه!
‫وای!
‫باورت میشه؟
‫هی!
‫چرا خودزنی می‌کنی، هان؟ ‫چرا خودزنی می‌کنی؟
‫واسه صاحب باغ‌وحش خوبیت نداره. نه؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫حالا خودت هم مثل یه حیوون ‫تو قفس افتادی. جالبه.
‫آهای! نرو...
‫برگرد اینجا!
‫دیدین چی شد؟
‫- تا الان که قرار خیلی خوبی بوده. ‫- حالا کجاشو دیدی؟!
‫راننده، برو رستوران «تورن آندگرین».
‫وایستا رئیس. وایستا، من درستش می‌کنم.
‫هی هی! نگه دار!
‫جدیداً شایعات زیادی پخش شده
‫و اومدم تا شفاف‌سازی کنم.
‫من همیشه گفتم ‫تنها در صورتی «تورن» رو می‌فروشم
‫که آدم درستش رو پیدا کنم.
‫برای همینم اینجام تا اعلام کنم...
‫صبر کن!
‫این...
‫کارو...
‫نکن!
‫خوشتون اومد؟ افکت صحنه آهسته‌ست.
‫فقط می‌خواستم توجهتونو جلب کنم.
‫خانوم ون گاندی، نمی‌تونید اینجا رو بفروشید.
‫- می‌دونم. ‫- اگه به من بفروشیدش
‫با خاک یکسانش می‌کنم.
‫بعدش هم فردی و تیتو و کلاوس
‫و اونی که شبیه شِف بویاردیه ‫آواره‌‌ی کوچه و خیابون میشن.
‫- می‌دونم. ‫- اینجا بخشی از تاریخ نیویورکه
‫بخشی از گذشتۀ منه. ‫من با بابام اومده بودم اینجا.
‫دیروز بهترین دومین قرار اولی رو داشتم ‫که آدم می‌تونه تجربه کنه.
‫و ترجیح می‌دادم دستامو قطع کنم ‫و چاقو بکنم توی چشمام...
‫صبر کنید اول باید ‫ مرحله چشمو برم بعد دست رو
‫البته یه نفر هم باید کمکم کنه ‫که دست راستمو قطع کنم
‫- چون دیگه دست چپ ندارم. ‫- آقای پاپر، این حرفا دیگه کافیه.
‫- باشه. ‫- نمی‌فروشمش.
‫نمی‌فروشید؟
‫خوشحالم شیک و پیک کردیم.
‫اوناهاش.
‫ببخشید، دوستان. ‫نت جونزم، از باغ‌وحش نیویورک.
‫این آقا پنگئونا رو می‌دزده و قاچاق می‌کنه.
‫چی واسه خودت زرت و پرت می‌کنی؟
‫پنگوئن؟
‫مسخره‌ست.
‫نه نه نه! پنگوئنا، لطفاً!
‫سلام، پیپ. ‫قرار بود توی ماشین بمونی.
‫به قفل‌های ماشین نوک زدن.
‫اون این موجودات بی‌دفاع رو
‫توی آپارتمانش حبس کرده بود.
‫وقتی هم خواستم نجاتشون بدم ‫دزدکی اومد توی باغ‌وحش و دزدیدشون.
‫من قبلاً این پنگوئنا رو دیدم.
‫درسته، آقای پاپر؟
‫بله متاسفانه.
‫چرا این کارو کردین؟
‫با شناختی که از شما دارم ‫حتماً برای منفعت شخصی بوده.
‫بله، از اون منافعی که ‫ با هیچ مبلغی نمیشه خرید.
‫محض رضای خدا!
‫آقای پاپر و خانواده‌‌ش ‫که به اندازۀ خودش دیوونه‌ن
‫فکر می‌کنن این پنگوئنا دوستشون دارن.
‫اشتباه می‌کنن.
‫اگه بخوان بین عشق ‫و یه ساردین خوشمزه و آبدار یکیشو انتخاب کنن
‫هر بار ماهی رو انتخاب می‌کنن.
‫- فکر نکنم. ‫- الان معلوم میشه.
‫اون ماهی داره.
‫بسپرید به خودم.
‫یالا، بچه‌ها.
‫یالا.
‫بیاید. آره.
‫درسته.
‫کاپیتان، بیا اینجا.
‫بیا بغل پاپر.
‫هی! اینا رفقای خودمن!
‫نه! این چیزی رو ثابت نمی‌کنه.
‫یالا، نمی‌خواید دستگیرش کنید؟
‫به چه جرمی؟ برنده شدن؟ ‫این کشور رسمش اینه؟
‫آمریکا کلا همینه؟
‫فکر نکنم! فکر نکنم!
‫آمریکا!
‫شماها عقلتونو از دست دادین؟ ‫اون داره قانون رو زیر پا می‌ذاره.
‫دست بردار، رفیق. دل‌رحم باش.
‫دل‌رحم باشم؟
‫الان زنگ می‌زنم رئیس‌پلیس. ‫زنگ می‌زنم شهردار.
‫بذار من زنگ بزنم.
‫مایکل.
‫- چی؟ ‫- حالت چطوره، عزیز؟
‫یه مشکل کوچولو دارم...
‫- که نیازمند رسیدگی شماست. ‫- بیخیال.
‫این خوب نیست.
‫به پنگوئنا رسیدگی میشه.
‫آقای پاپر همیشه یه نقشه‌ای داره.
‫- مسخره‌ست! ‫- ساکت شو. بحث نکن.
‫- پیپی. ‫- کوئینت.
‫باعث افتخاره.
‫بله واقعاً.
‫گمونم حضانتشونو گرفتیم!
‫آره فکر کنم.
‫آقای پاپر.
‫خانوم ون گاندی.
‫تبریک میگم. رستوران مال شماست.
‫بهت گفته بودم.
‫هیچ‌وقت اسمی رو یادم نمیره.
‫فقط باید مطمئن می‌شدم...
‫که اون پسر کوچولو خودشو گم نکرده.
‫آفرین بهت، پاپر.
‫سلام، فرنکلین.
‫کی ساخت و ساز ساختمون جدیدو شروع کنیم؟
‫شروع نمی‌کنیم.
‫هوم؟
‫منظورت چیه؟
‫- خیلی قشنگه، تام. ‫- مرسی.
‫کارت عالی بود، بابا.
‫ممنونم، بیلی.
‫ولی من تنهایی این کارو نکردم. ‫فقط نقشه‌ش از من بود.
‫خب، امروز آوردمتون اینجا ‫تا یه چیزی بهتون بگم.
‫من دارم میرم سفر. یه سفر خیلی دور.
‫و ممکنه مدت زیادی نباشم.
‫واسه همین می‌خوام با من بیاین.
‫ایول!
‫کجا میریم؟ امیدوارم جای گرمی باشه.
‫گرم نیست، مگه نه؟
‫به قدر کافی گرم هست؟
‫عالیه.
‫وای!
‫هی!
‫اونجا رو می‌بینید؟
‫تجدید دیدار خانوادگیه!
‫نگاه کنید، اونا مهربونان. ‫اونا هم بلندگوهان.
‫و کله‌پوک‌ها!
‫میگم بابا. فکر کنم کاپیتان ‫اینجا رو دوست نداره.
‫نگران نباش، دختر.
‫فقط باید بهش عادت کنی، همین.
‫وای من.
‫فکر کنم مشکلی براش پیش نیاد.
‫اسمشو چی بذاریم؟
‫خب، قراره تو پرواز معرکه بشه.
‫پس چطوره اسمشو بذاریم...
‫عقاب سرسفید؟
‫اون دلیل خوبی واسه برگشتنمونه!
‫آره!
‫شنیدی، کاپیتان؟ ما برمی‌گردیم.
‫ممنونم، کاپیتان.
‫تو بهترین هدیه‌ی عمرمی.
‫به زودی می‌بینمت.
‫آفرین بهت، کاپیتان. ‫مادر خیلی خوبی می‌شی.
‫بد نبود، پاپر. بد نبود.
‫بله البته.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫» ترجمه از حمیدMaverick و فائزه «
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M