‫«ترجمه از محمد سید و میلاد»
‫سلام.
‫- خیلی خوشحالم که بالأخره دیدمت. ‫- لطفاً توقعت رو بیار پایین.
‫من توی ایمیل خیلی بیشتر به دل می‌شینم.
‫خب...
‫خوشحالم که پیشنهاد دادی بیایم سر قرار. ‫چه عجب!
‫من اهل ورزش‌های هوازی هستم. ‫معمولاً سمت وزنه‌ها و دمبل سنگین نمی‌رم.
‫منم معمولاً اون‌قدر وزنه نمی‌زنم.
‫یا باید زودتر بهت پیشنهاد می‌دادم ‫یا برای تحت‌تأثیر قرار دادنت فتق می‌گرفتم.
‫خب، بگو ببینم، چرا از لندن رفتی نیوجرسی؟
‫برای یه موقعیت شغلی بود.
‫من مشاور حقوقیِ داخلیِ شرکت «ایر کروز» هستم.
‫- عاشق ایر کروزم. ممنون. ‫- ممنون.
‫همیشه سروقت می‌رسه، ‫خوراکی‌های عالی می‌ده.
‫تبلیغات‌تون رو خیلی دوست دارم.
‫«من فقط مدیرعامل ایر کروز نیستم، ‫خلبان هم هستم.»
‫از ساختنِ اونا متنفرم!
‫قبلاً بابام می‌ساخت، ‫وقتی بازنشسته شد، من مجبور شدم انجامش بدم.
‫بدترین بخش کارمه.
‫نه! تو حرف نداری.
‫زن سابقم حتماً حسودیش می‌شه ‫که با خانمِ ایر کروز اومدم سر قرار.
‫این قرار عاشقانه نیست. ‫یه شام کاریه.
‫خب...
‫کلاغه برام خبر آورد که مجردی.
‫- منم همین‌طور... یعنی الان دیگه قانوناً مجردم. ‫- اوه.
‫بهترین شش ماه زندگی‌م بوده.
‫خب...
‫- من اومدم تا در مورد کار حرف بزنم. پس... آره. ‫- ببخشید، حق با توئه.
‫باور کن، تنها چیزی که الان دلم نمی‌خواد ‫در موردش حرف بزنم، زن سابقمه.
‫باشه.
‫استیسی.
‫اوهوم. ولی ببینم، ‫این‌جوری یه پس‌رفتِ اساسی نکردی؟
‫اوه. آممم... نمی‌دونم.
‫کار در زمینۀ حقوق بین‌الملل توی سطح جهانی، ارزشمنده
‫ولی امروز توی ایر کروز،
‫دعوای بین یه مسافر ‫و یه «سگِ پشتیبانِ عاطفی» رو حل‌وفصل کردم.
‫اوه.
‫داری یه چیزی رو پنهون می‌کنی. ممنون.
‫دلیل واقعی رفتنت چی بود؟
‫- استعفا دادی یا اخراج شدی؟ ‫- نه.
‫می‌تونی همه‌چیز رو به من بگی. ‫من مثل خزانۀ اسرارم!
‫مثلاً، از نامزد سابقم بیماری انگلی گرفتم ‫ولی به هیچ‌کس نگفتم.
‫آفرین.
‫ایر کروز داره توی دالاس-فورت ورث شعبه می‌زنه.
‫- برامون قدم خیلی بزرگیه. ‫- دالاس؟
‫و دلم می‌خواد سالن استراحت اونجا ‫یه‌جورایی مثل یه کلیسای جامع برای...
‫لری؟
‫اوه. آممم...
‫ببخشید. آممم...
‫استیسی اهل دالاسه.
‫اوه.
‫همون‌جا با هم آشنا شدیم.
‫هوم.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫نه، نه، نه. ‫گریه نمی‌کنم. گریه نمی‌کنم.
‫- لری! ‫- ببخشید!
‫یه چیزی بخوریم؟ ‫بیا یه چیزی بخوریم.
‫نچ. من قبلاً یه «پروتئین‌بار» خوردم.
‫می‌دونی چرا میام اینجا؟ ‫به‌خاطر این جیگر.
‫خیلی خوبه، نه؟ ‫اصلاً طعم لیمو رو حس نمی‌کنی، نه؟
‫ولی توش هست. قطعاً توش هست. ‫می‌خوای آب سفارش بدیم؟
‫وای خدا. ‫دقیقاً دارن آهنگ موردعلاقه‌م رو پخش می‌کنن.
‫وای خدا. عاشق این آهنگم.
‫آهنگ قشنگیه.
‫بریم وسط.
‫ اوه. نه. اصلاً نیازی نیست.
‫نه. به هیچ وجه. اینجا رستورانه. ‫تالار که نیست.
‫ببخشید دوستان. عذر می‌خوام. ‫«تانیا» خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم.
‫♪ اینو به قلبم بگو ♪
‫- ♪ حس می‌کنم... ♪ ‫- وای.
‫- نه. ‫- وای خدا.
‫چه مرگته؟
‫- تانیا. خیلی عذر می‌خوام. ‫- رفیق، قلاده‌ش رو ببند.
‫محض اطلاع، ‫کسی قرار نیست بزنه نفله‌ت کنه.
‫از همگی عذرخواهی می‌کنم. ‫دسر رو مهمون منید.
‫وای، لعنتی.
‫بعدش دیگه با هم بد شدیم.
‫اون... ‫اون فکر می‌کرد تقصیر خودشه، ولی...
‫راستش...
‫- تقصیر من بود. ‫- هوم.
‫الان هنوزم بهش فکر می‌کنم.
‫من به یاد زن سابقم هستم. ‫این خیلی چیز داغونیه؟
‫دیگه وقت رفتن منه. خیلی‌خب.
‫ببخشید؟
‫امشب خیلی بهم خوش گذشت.
‫- شب بخیر، تانیا. ‫- اوه.
‫- شب بخیر.
‫ای خدا! چقدر بی‌عُرضه‌ای.
‫مامان! من اومدم.
‫جکی... ‫می‌خواستم دوباره عذرخواهی کنم.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫باید زنگ بزنی به...
‫استیسی.
‫شاید اونم توی خونه نشسته باشه و به تو فکر کنه.
‫دوباره ازدواج کنیم؟
‫خداحافظ، لری.
‫ببخشید.
‫[ایر کروز]
‫خب، فردریک، بفرما. ‫دیشب تمومش کردم.
‫بی‌زحمت وقتی آقای ونس اومد ‫اینو بهش برسون.
‫چقدر سریع! ‫اگه بخوای می‌تونی بیشتر روش وقت بذاری.
‫آقای ونس اگه اشتباهی توش باشه ‫عصبانی می‌شه، پس...
‫آممم...
‫هیچ اشتباهی توش نیست.
‫- خوبی کلیر؟ ‫- نه.
‫بیرون یخ‌بندونه، ‫بعد توی مترو هزار درجه گرمه،
‫برای همین لباس‌هام خیس عرق شدن.
‫بعدش وقتی پیاده داشتم می‌اومدم سر کار ‫عرق‌ها یخ زدن.
‫الان پشت زانوهام یه کهیر وحشتناک زده.
‫ای بابا.
‫خود چی؟ دیشب چی‌کارا کردی؟
‫هیچی.
‫نه، یه کاری کردی. چی‌کار کردی؟
‫فقط یه کار شخصی.
‫مثلاً چی؟
‫ببخشید. فکر کنم این یه تفاوت فرهنگی باشه.
‫بحث در مورد مسائل شخصی با همکار برام
‫ناشایست یا بی‌ادبی به نظر میاد.
‫پس وقتی می‌گم «خوبی کلیر؟»،
‫واقعاً نمی‌پرسم که حالت خوبه یا نه. ‫فقط دارم می‌گم «سلام».
‫اوه. چون من این‌جوری‌ام که ‫اگه یه سؤالی بپرسی، جوابشو می‌دم،
‫چون فلسفۀ «مکالمه» همینه.
‫صحیح.
‫- خب، مثلاً دیروز، وقتی که... ‫- صبح بخیر.
‫وقتی بهم گفتی سندرم روده تحریک‌پذیرت ‫اوضاعش خیلی خرابه...
‫اون یه مسئله‌ی شخصیه ‫دربارۀ زندگی شخصی‌ت. متوجهی؟
‫- می‌خوای چی بگم پس؟ ‫- فقط بگو «خوبم».
‫من می‌گم «خوبی؟»، تو می‌گی «خوبم»، ‫و هر کدوم می‌ریم پی کارمون.
‫ولی من خوب نیستم.
‫هیچ‌کس خوب نیست، کلیر. ‫همین‌جوری الکی می‌گیم.
‫- صبح بخیر خانم کروز. ‫- صبح بخیر.
‫- صبح بخیر خانم کروز. ‫- صبح بخیر خانم کروز.
‫- سلام، سلام. دیشب چطور بود؟ ‫- کابوس.
‫- کی به لری گفته من مجردم؟ ‫- کیه که ندونه تو مجردی؟
‫- منطقیه. ‫- ببخشیدا، یعنی اومد بهت پیشنهاد داد؟
‫- بعدشم گریه کرد. ‫- دلم می‌خواد جیغ بزنم.
‫خیلی حرصم می‌گیره
‫وقتی آدما نمی‌تونن زندگی کاری‌شون رو ‫از زندگی شخصی‌شون جدا کنن.
‫البته به‌جز تو، ‫که یه زندگی کاری داری و بازم یه زندگی کاری!
‫هی!
‫من الان به هیچ‌کس دیگه‌ای تو زندگی‌م نیاز ندارم.
‫تمرکزم روی کاره.
‫می‌فهمم چی می‌گی، آبجی.
‫ پیتر ونس هستم.
‫این مزخرفات دربارۀ جلو انداختنِ جلسۀ استشهادیه چیه؟
‫پیتر، متأسفم.
‫- ها؟ ‫- من... من...
‫- لعنت بهت! ‫- پیتر...
‫خیلی‌خب، گوش کن، عوضی.
‫اگه این تنها وقتِ خالی ‫توی برنامۀ ارزشمندِ مدیرعاملته،
‫- اونم می‌کِشم دادگاه. آره. ‫- تو نمی‌تونی... پیتر.
‫آره، معلومه که می‌تونم.
‫ایمیلت رو چک کن، کودن!
‫اگه گفتی چی شده؟
‫من می‌تونم... ‫صدامو داری؟
‫چه خبره؟
‫نمی‌دونم گوشت گاو بود یا چوریزو ولی...
‫- خوبی کلیر؟ ‫- نه، اصلاً.
‫یه تیکه از بوریتوی صبحونۀ آقای ونس ‫پریده توی گلوش.
‫وای خدا. ‫مگه می‌شه صبحونه بوریتو خورد؟
‫- عذر می‌خوام. حالش خوبه؟ ‫- یه لوله کردن توی گلوش.
‫داره با استفاده از ایما و اشاره،
‫از ماشین فست‌فود برای ‫تیکۀ بیش‌ازحد بزرگِ سوسیس شکایت می‌کنه.
‫خودشه؟ بلنچ‌فلاور تویی؟
‫بله، دنیل بلنچ‌فلاور.
‫خب، ژنرال حذف شد. ‫وقتشه سرهنگ رو بیاریم توی میدون.
‫ونس می‌گه کارت خیلی درسته، ‫پس پروندۀ «شرکت هواپیمایی فالکون» دست تو رو می‌بوسه.
‫- پنج دقیقۀ دیگه توی دفتر خانم کروز باش. ‫- حتماً.
‫اوه...
‫چرا همه‌تون اون‌جوری نگاه‌م می‌کنین؟
‫تا حالا خانم کروز رو دیدی؟
‫نه، ریچل. ‫هنوز این افتخار نصیبم نشده.
‫«افتخار»؟
‫یعنی از اینکه حس کنی احمق و ترسویی خوشت میاد؟
‫آدم بدقلقی‌ـه. ‫ورّاجی نکن.
‫ولی ساکت هم نباش. ‫دقیقاً به اندازۀ کافی حرف بزن.
‫و اصلاً از کفش‌هاش تعریف نکن. ‫بدترین تجربۀ آسانسورسواری زندگی‌م بود.
‫بوی اسطوخودوس دوست داره. ‫سعی کن بوی اسطوخودوس بدی.
‫از صدای نفس کشیدن متنفره. ‫نفس نکش.
‫ولی اگه مجبور شدی نفس بکشی،
‫سعی کن از گوشۀ لبت ‫یه نفس سریع بکشی. این‌طوری...
‫- برو تو. منتظرته. ‫- ممنون.
‫موفق باشی.
‫یا خدا.
‫شما خیلی...
‫تحسین‌برانگیزید.
‫شما...
‫می‌درخشید، شما...
‫وای.
‫وکیل جدید شمایی؟
‫بله. ببخشید. خودم هستم، دنیل بلنچ‌فلاور.
‫کفش‌های قشنگی دارین.
‫عجب!
‫سیدنی؟
‫بله؟
‫- طرف همینه؟ ‫- آره. ایشون...
‫بلـ... به این زودی یادم رفت!
‫- بلنچ‌فلاور. ‫- بلنک‌پلادر.
‫- بلنچ‌فلاور. ممنون. ‫- بلنچ‌فلاور. منم همینو گفتم دیگه.
‫می‌شه جلسۀ استشهادیه رو عقب بندازیم؟
‫نه. این‌طوری خیال می‌کنن ‫داریم یه چیزی رو قایم می‌کنیم.
‫خانم کروز، بهتون اطمینان می‌دم که ‫کاملاً توانا هستم و با کمال میل
‫در هر زمینه‌ای که نیاز به کمک داشته باشید ‫کمکتون می‌کنم.
‫چه در زمینۀ کفش، چه حقوق...
‫البته تصور می‌کنم بیشتر به کمک‌های حقوقی ‫از طرف من نیاز داشته باشید.
‫صبح بخیر. من دنیل هستم.
‫- ونسا. خوشحالم از آشنایی‌تون. ‫- خوشحالم از آشنایی‌تون.
‫خیلی‌خب. شروع کنیم.
‫خانم کروز، چهار ماه پیش، در روز ۲۵ جولای،
‫شرکت هواپیمایی فالکون
‫با هیئت‌مدیرۀ فرودگاه دالاس-فورت ورث ‫یه توافق شفاهی داشت
‫تا ۱۰ گیت در ترمینال جدیدشون ‫در اختیار بگیرن.
‫- در جریان این موضوع هستید؟ ‫- بله.
‫ولی در ۲۶ جولای، یعنی دقیقاً فردای اون روز،
‫شما با هواپیمای شخصی خودتون، «کروز وان»، ‫به دالاس پرواز کردید
‫تا با چارلز جانسون، رئیس هیئت‌مدیرۀ ‫دالاس-‌فورت ورث دیدار کنید.
‫و بعد از گفتگوی اون شب‌تون...
‫آقای جانسون خیلی یهویی نظرش عوض شد،
‫و تصمیم گرفت گیت‌هایی که قبلاً ‫به شرکت هواپیمایی فالکون داده بود رو به شما بده.
‫- درسته؟ ‫- بله.
‫مایلید بهمون بگید اون شب ‫بین شما و آقای جانسون چی گذشت؟
‫- شام خوردیم. ‫- بعد از شام جای دیگه‌ای نرفتید؟
‫برنگشتید هتل‌تون؟
‫- نرفتید خونۀ ایشون؟ ‫- نه.
‫یا مثلاً سمت عابربانک؟
‫مطلع هستید که آقای جانسون
‫چند روز بعد از شام‌تون، یه قایق نو خریده؟
‫خیلی‌خب، بالأخره کدومش؟ ‫بهش رشوه دادم یا باهاش سَر و سِر داشتم؟
‫شما باید بگید، خانم کروز. ‫ما اینجاییم که همین رو بفهمیم.
‫چند لحظه وقت می‌خوام تا با وکیلم مشورت کنم.
‫خانم کروز، برای استراحت‌ها ‫زمان معینی تنظیم شده.
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- توقع دارین چی‌کار کنم؟
‫ونس با هر کلمه‌ای که ‫از اون دهنِ حال‌به‌هم‌زنش درمی‌اومد، می‌جنگید.
‫- اعتراض کن! ‫- این کار رو نمی‌کنم.
‫- انجامش بده. ‫- نه.
‫- انجامش بده. ‫- خانم کروز.
‫- انجامش بده، وگرنه پرتت می‌کنم بیرون. ‫- پس اخراجم کنین.
‫ببینید، می‌دونم در برخورد اول ‫نتونستم تحت‌تأثیر قرارتون بدم
‫ولی از حق نگذریم، شما واقعاً می‌درخشین ‫و اون کفش‌هاتون هم فوق‌العاده‌ست.
‫من کارم اینه، نگران نباشین.
‫خب پس...
‫بهتره اون‌تو یه خودی نشون بدی.
‫و در نهایت، خانم کروز،
‫بعد از اون شبی که ‫با آقای جانسون گذروندید،
‫شما دو نفر فردا صبحش برای صبحانه ‫همدیگه رو دیدید. درسته؟
‫فقط قهوه خوردیم. صبحانه نخوردیم.
‫باشه.
‫قهوه.
‫بابت همه‌چیز ممنون، جکی.
‫کار من با ایشون تمومه.
‫قبل از اینکه از آقای باتِن سؤال بپرسیم ‫استراحت می‌کنیم؟
‫نه، نه. من فقط یکی دوتا سؤال دارم. ‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫آممم، خب...
‫جهت ثبت در پرونده...
‫شما ویلیام باتِن هستید، ‫مدیرعامل شرکت هواپیمایی فالکون.
‫- بله، ولی می‌تونید «بیل» صدام کنید. ‫- عالیه.
‫خب، بیل...
‫ظاهراً اطلاعات زیادی ‫در مورد زمانی که خانم کروز با آقای جانسون گذروندن داری.
‫گمونم آره.
‫می‌دونی کِی رفتن شام.
‫می‌دونی کجا رفتن شام.
‫می‌دونی چی خوردن؟
‫ایشون فیله خوردن، ‫آقا هم ماهی خاردار شیلیایی.
‫صحیح.
‫خب، از نظر من، ‫فکر می‌کنم این سؤال خیلی ساده‌ست.
‫اینا رو از کجا می‌دونی؟
‫آممم...
‫اون...
‫اون اطلاعات رو یه...
‫شخصِ جالب... یه شخصِ ذی‌نفع
‫که برحسب اتفاق، از حقایق مطلع شده بود...
‫به من داد.
‫خیلی عذر می‌خوام. درست متوجه نشدم. ‫ونسا، بی‌زحمت یه‌بار دیگه اونو می‌خونی؟
‫- نیازی نیست... مجبور نیستی بخونی. ‫- چرا باید بخونم. ازم خواست بخونم. این شغل منه. باشه.
‫«آممم...، اون اطلاعات رو یه...
‫شخصِ جالب،
‫شخص ذی‌نفع که برحسب اتفاق ‫از حقایق مطلع شده بود...
‫به من داد.»
‫- دقیقاً همینو گفت. ‫- ممنون ونسا.
‫کنجکاوم بدونم...
‫اون شخص ذی‌نفع کی بوده؟
‫پال. پال فلان‌چیز. ‫فامیلی‌ش رو یادم رفته.
‫- پال هانتینگفورد. ‫- بله.
‫- دستیار شخصیِ آقای جانسون. ‫- بله.
‫بهش پول دادی یا فقط شام دادی؟
‫جلسه رو همین‌جا ختم می‌کنیم. ‫ببخشید که متوقفش می‌کنم.
‫- برای استراحت‌ها زمان معینی تنظیم شده. ‫- آره، در تماس می‌مونیم.
‫زود باش.
‫- ممنون ونسا. ‫- ممنون. کارِت عالی بود دنیل.
‫- هِدِر؟ ‫- بله خانم کروز؟
‫می‌شه لطفاً از آقای بلنچ‌فلاور بخوای بیاد بالا؟
‫حتماً.
‫خب، بعدش هم کار برای امروز بسه. می‌تونی بری.
‫باشه، شب بخیر.
‫ممنون.
‫خانم کروز؟
‫لطفاً در رو ببند.
‫بشین.
‫خب، این منفورترین کار دنیا برای منه...
‫ولی...
‫معذرت می‌خوام.
‫این جمله ادامه‌ای هم داره؟
‫نه.
‫من از عذرخواهی کردن متنفرم، ‫پس لطفاً قبول کن دیگه.
‫- قبوله. ‫- امروز عالی بودی.
‫خب، من خودم رو با پرونده آشنا کرده بودم.
‫همۀ اینا رو خوندی، ‫اونم از روی یه احتمال ضعیف
‫که رئیست صبحِ روز دادگاه ‫ممکنه یه تیکه سوسیس بپره توی گلوش.
‫خب، باورتون نمی‌شه که چقدر ‫از وکلا با یه تیکه سوسیس خفه می‌شن.
‫آمارش خیره‌کننده‌ست.
‫خب...
‫خوبه که آدم با کسی آشنا بشه ‫که به کارش اهمیت می‌ده.
‫کمیابه!
‫برای اکثر آدما، ‫کار چیزیه که باید تا آخر هفته تحملش کنن.
‫ولی برای من...
‫این بهترین بخشِ زندگیه.
‫درک می‌کنم.
‫پس ممنونم...
‫که یکی از مایی.
‫خواهش می‌کنم.
‫[ایر کروز]
‫خوبی دنیل؟
‫کلیر، من تا یه مدت توی دفترم می‌مونم ‫و در رو هم می‌بندم،
‫احتمالاً برای چند هفته.
‫حالت خوبه؟ چی شده؟
‫شاید اگه در موردش حرف بزنی حالت بهتر بشه.
‫این به خودم مربوطه، کلیر.
‫مسئله‌ی شخصیه.
‫خانم کروز می‌خوان همین الان توی دفترشون ببیننت.
‫خب، چرا از اول همینو نگفتی؟
‫هنوز احساساتم رو جریحه‌دار نکرده بودی.
‫- می‌خواستید منو ببینید؟ ‫- نه.
‫- که این‌طور. ‫- آقا از من پرسیدن.
‫لطفاً بیاید تو. ‫در رو هم ببندید، آقای بلنچ‌فلاور.
‫خب، حالا که پیتر توی بیمارستانه،
‫می‌خوام شما امور روزمرۀ ‫بخش حقوقی رو به عهده بگیرید.
‫البته، اگه...
‫مایل باشید.
‫صد درصد.
‫نباید خیلی...
‫سخت باشه.
‫باشه، ممنون. می‌تونید... ‫موقعِ خروج، می‌شه در رو ببندید؟
‫نه، بمون. ‫سیدنی، می‌تونیم اینو بعداً تمومش کنیم.
‫می‌تونیم؟
‫می‌خوام چند کلمه‌ای ‫با آقای بلنچ‌فلاور صحبت کنم.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫- خسته نباشی. ‫- ممنون.
‫- می‌تونم کمکتون کنم تا... ‫- عه، به هیچ وجه.
‫- کاری نکن. ‫- شوخی‌ت گرفته؟ مگه سال ۱۹۵۲ئه؟
‫فکر کنم «چرخیدن» سریع‌ترین راهِ انسانی ‫برای حرکت توی یه اتاق باشه.
‫- می‌خوای در باز باشه یا بسته؟ ‫- بسته لطفاً.
‫- باز؟ ‫- بسته.
‫- می‌دونی چیه؟ می‌بندمش. ‫- ممنون.
‫- لطفاً بشین. ‫- ممنون.
‫خب، از این به بعد،
‫امیدوارم بتونیم با هم کار کنیم، ‫بدون اینکه دیگه...
‫مشکلی پیش بیاد.
‫صد درصد. ‫و بازم عذرخواهی می‌کنم برای...
‫من اصلاً فراموشی گرفتم. یعنی...
‫- بیا فراموشش کنیم. خیلی‌خب. ‫- بله لطفاً.
‫امیدوارم بدونید که من هیچ‌وقت قصد نداشتم که...
‫به شما پیشنهاد خاصی بدم.
‫حتی اگه شرکت‌تون
‫قانونِ ممنوعیتِ سفت‌وسختِ روابط عاشقانه ‫در محیط کار رو نداشت.
‫خب، کار رو از زندگی شخصی جدا کن.
‫این قانون شماره یکِ کاپیتان جک‌ـه. ‫بابام رو می‌گم.
‫من کاپیتان جک کروزِ معروف رو خوب می‌شناسم.
‫قهرمان جنگ.
‫کارآفرین.
‫- یه قصه‌گوی بی‌نظیر. ‫- خودشه.
‫و هنوزم توی هیئت‌مدیره‌ست.
‫مقامشون افتخاریه؟
‫نه.
‫هنوزم توی تک‌تک جلسات هیئت‌مدیره شرکت می‌کنه.
‫وگرنه تا الان منو با یه بچه‌پولدارِ فارغ‌التحصیل از ‫دانشگاه‌های آیوی‌لیگ جایگزین کرده بودن.
‫ولی مگه عملکرد شرکت، فوق‌العاده نیست؟
‫چرا، هست.
‫ولی فکر کنم اونا همیشه ‫منو به چشم دخترکوچولوی بابا می‌بینن.
‫اصلاً هم به نظر...
‫کلافه‌کننده نمیاد.
‫خب، اگه دیگه ندیدمت،
‫آخر هفتۀ خوبی داشته باشی.
‫- نه. ‫- اوه.
‫خداحافظ.
‫- دوشنبه می‌بینمتون. ‫- دوشنبه می‌بینمت.
‫- بی‌صبرانه منتظرم. ‫- منم همین‌طور.
‫- منظورم... ‫- برای کار.
‫برای کار.
‫- بدرود. ‫- بله، بدرود.
‫ممنون.
‫حالت خوبه؟
‫- یه سؤال کوچیک. ‫- بله؟
‫خانم بلوم هنوز بهم زل زده
‫و داره شکمش رو می‌ماله ‫مثل جیمز باند که گربه‌ش رو ناز می‌کنه؟
‫آره.
‫خبر خوبی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫- موفق باشی رفیق. ‫- ممنون.
‫سرعتش رو کم کرد و بعد...
‫برش گردوند روی زمین ‫و از کواچیچ رد شد.
‫ این کار رو خیلی قشنگ انجام داد.
‫مدیسون به پورو، ‫به پاس‌کاری ادامه می‌دن.
‫واقعاً عالیه!
‫برو خونه. روز تعطیله!
‫وقتی تو میای اینجا، منم میام.
‫باشه. محض شفاف‌سازی می‌پرسم:
‫وقتی بچه به دنیا بیاد ‫یه هفته مرخصی می‌گیری، آره؟
‫اگه بتونم توی تخت دراز بکشم، ‫می‌تونم پشت میز هم بشینم. کار اولویت منه.
‫خب، خیلی‌ها قبل از بچه‌دار شدن ‫این حرفو می‌زنن.
‫من قرار نیست یکی از اون آدما باشم! ‫خیلی ببخشید که داد زدم، جکی.
‫با لقاح مصنوعی مادر شدم ‫تا از حواس‌پرتی‌های ارتباط با مردها دوری کنم.
‫پس تنها آدمای توی خونه‌م ‫قراره من و لشکرِ پرستارهام باشیم.
‫وای خدا! و...
‫بچه!
‫لطفاً هر وقت خواستی تجدید نظر کن.
‫می‌گم، قبل از اینکه بری، شرکت هواپیمایی فالکون...
‫وای خدا!
‫هنوز منتظریم ببینیم
‫که این قاضیِ لعنتی فکر می‌کنه ‫این شکایتِ مزخرف، پایه و اساس داره یا نه؟
‫آره، دنیل می‌گه به‌طرز مضحکی ‫بی‌اساسه و مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫خیلی‌خب.
‫اوه...
‫می‌دونی، اون...
‫اون شب...
‫بعد از جلسۀ استشهادیه...
‫خب؟
‫چیه؟
‫- هیچی. ‫- قضیه چیه؟ جکی؟
‫- چیزی نیست. برو خونه. ‫- دختر! جکی!
‫مطمئنی مشکلی نداری ‫باهاش تنها باشی؟
‫اون خواهرمه.
‫و به میز دستبند زده شده.
‫مراقب باش.
‫«اون خواهرمه. ‫به میز دستبند زده شده.»
‫اهل کجایی؟ ‫کاخ باکینگهام، عوضی؟
‫می‌دونی که مجبورم این‌جوری حرف بزنم، لیزی.
‫نمی‌تونم برم تو دادگاه و بگم، ‫«هوی! اعتراض دارم، پدرسوخته!»
‫خب...
‫چه خبر از خانما؟
‫اصلاً هیچ خبری از خانمی توی زندگی‌م نیست.
‫خب، من نگرانتم.
‫خیلی وقته با کسی نیستی. ‫حتماً آداب معاشرت با زن‌ها رو یادت رفته.
‫با زن‌ها نشست و برخاست دارم، لیزی. ‫نگران خودت باش.
‫من که اینجا دارم پادشاهی می‌کنم.
‫باور کن به‌خاطر لهجه‌مه. ‫همه خیلی خوش‌شون میاد.
‫بعضی روزها کارهام رو هم برام می‌کنن.
‫- الیزابت! ‫- دنیل...
‫برگرد خونه.
‫نیازی ندارم برادر کوچیکم بیاد بالا سرم وایسته.
‫اینجا مورد مناسب پیدا نمی‌کنی. ‫این آمریکایی‌ها بهت نمی‌خورن.
‫چی شد؟
‫هیچی.
‫یه خبرایی هست انگار.
‫چیزی نیست.
‫مهم نیست. ‫یکی هست که ازش خوشم میاد، ولی نمی‌تونیم با هم باشیم.
‫خیلی هیکلیه؟ از اون غول‌تشن‌هاست.
‫نه، لیزی.
‫زشت و بدقیافه‌ست؟
‫لیزی!
‫- بگو دیگه روانی! من خواهرتم. ‫- ای خدا، لیزی. رئیسمه.
‫- خوش‌هیکله؟ ‫- راستش قضیه این‌طوری نیست. اون...
‫باهوشه.
‫پُرانرژیه.
‫یه‌جورایی...
‫فوق‌العاده‌ست.
‫- خوش‌هیکله؟ ‫- با هم دست دادیم و دستش رو عرقی کردم.
‫خیلی افتضاح بود.
‫لعنتی.
‫خب، پس بهش پیشنهاد بده.
‫نمی‌تونم.
‫کار رو باید از زندگی شخصی جدا کرد.
‫قبول ندارم. ‫می‌شه با هم ترکیبشون کرد.
‫می‌شه سرِ کار خوابید، ‫می‌شه کتاب خوند، می‌شه عاشق شد.
‫من نمی‌تونم.
‫واقعاً نمی‌تونم.
‫می‌دونم اعتقادی به اخلاق‌مداری نداری، لیزی، ‫ولی پروانۀ وکالتم باطل می‌شه. من...
‫ویزام رو از دست می‌دم.
‫ولی بدون تو برنمی‌گردم خونه.
‫احمقِ لعنتی.
‫احمقِ لعنتی خودتی، عوضی.
‫[ایر کروز]
‫مواظب باش!
‫ببینید کی اومده!
‫آره!
‫خوش برگشتی، پیتر. ‫پاهات آسیب دیدن؟
‫نه. ریچل، قبل از اینکه مرخصم کنن ‫از بیمارستان زدم بیرون.
‫چون‌که اگه می‌خوردم زمین،
‫قانوناً مجبور می‌شدم از شرکت هواپیمایی شکایت کنم ‫و قرار نیست همچین اتفاقی بیفته.
‫لعنتی.
‫خوش برگشتی، پیتر. حالت چطوره؟
‫آه، عالی. اون کثافت‌ها رو ورشکسته کردم، ‫بعدش هم ماشین فست‌فودشون رو گرفتم
‫به‌عنوان یه دهن‌کجیِ اضافه ‫به‌خاطر اینکه نزدیک بود به کُشتنم بدن.
‫- روز خوبی بود. ‫- چه عالی.
‫می‌خوای در مورد شرکت هواپیمایی فالکون ‫بهت گزارش بدم؟
‫نیازی نیست. ‫کاری می‌کنم با یه حکم اختصاریِ محکمه‌پسند
‫همۀ ادعاهاشون رو پس بگیرن ‫و قاضی انگشت به دهن بمونه.
‫- اگه اجازه بدی، من خیلی دقیق نمی‌دونم که... ‫- عه، عه، عه، توله‌سگ کوچولو.
‫از اینجا به بعدش با من.
‫سگِ گُنده برگشته.
‫خیلی هم عالی. باشه.
‫عه، تمومی نداره. باشه. خوبه.
‫بی‌نظیره!
‫[ایر کروز]
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫این پروندۀ بسیار بسیار عجیبِ ۲۰۰ صفحه‌ایِ ونس هست ‫که از قاضی خواسته شکایت رو رد کنه.
‫چی‌کار کرده؟ رفته رد هر مَردی که توی ده سال گذشته ‫باهاش قرار گذاشتم رو زده؟
‫به گمونم امیدوار بوده ‫یه الگوی رفتاری رو ثابت کنه
‫که تو با کسی ارتباط برقرار نمی‌کنی، ‫که واقعاً هم نمی‌کنی.
‫تو خودت لقاح مصنوعی انجام دادی.
‫ارتباط هم دارم.
‫خیلی‌خب.
‫جکی، آخرین مَردی که شهادت داده ‫با هم ارتباط داشتین مال چهار سال پیشه!
‫امکان نداره حقیقت داشته باشه.
‫- سرم شلوغ بوده. ‫- عزیز دلم، طفلکی.
‫- می‌خواستید منو ببینید؟ ‫- نه.
‫- داره با من حرف می‌زنه. ‫- خیلی‌خب.
‫- این رو خوندی؟ ‫- دو بار خوندمش.
‫- چرا دو بار؟ ‫- شغلمه.
‫با وجود اینکه خیلی شرم‌آوره...
‫به نظرت جواب می‌ده؟
‫- به نظرم این مکالمه باید با آقای ونس انجام بشه. ‫- نه، تو برای من کار می‌کنی، خب؟ نه پیتر.
‫نظرت رو بهم بگو. حقیقت رو بگو.
‫اشتباه خیلی بزرگیه.
‫ما یه استدلال عالی داشتیم که ‫وابسته به این نبود که شما چیز هستید...
‫یه عجیب‌الخلقۀ مَردگریز؟
‫- خیلی‌خب. ‫- من می‌خواستم بگم یه خانم پاستوریزه.
‫- از اونم خوشم نمیاد. ‫- یه بیوۀ «آمیش».
‫- از اون حتی بیشتر بدم میاد. ‫- یه ملکۀ مشکل‌پسند.
‫ممنون.
‫ببخشید.
‫چیه؟
‫- شما دوتا با همید؟ ‫- نه!
‫جکی، تو وسطِ پروندۀ شکایتی هستی
‫که همه‌چیزش به این بستگی داره ‫که با یکی از همکارها ارتباط داشتی یا نه.
‫من خیلی خوب از این موضوع آگاهم.
‫اگه با یه کارمند ارتباط داشته باشی، ‫شرکت هواپیمایی‌ت رو سر این گندکاری از دست می‌دی.
‫با هم ارتباط نداریم.
‫هیئت‌مدیره دنبال کوچیک‌ترین بهونه‌ایه ‫که بندازتت بیرون.
‫بهونه نده دستشون.
‫سیدنی! من سوگندنامه‌هایی دارم ‫که نشون می‌دن با هیچ مردی ارتباط عاطفی ندارم.
‫باشه، خوبه. ‫ضمناً، این یارو اصلاً در سطح تو نیست.
‫مثل این می‌مونه که «هلنِ تروا» با «مستربین» نامزد کنه.
‫باید تشکر کنم؟
‫ونس رو می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫آره، اصلاً برام مهم نیست. ‫بیارش. آره، اونجا می‌بینمت.
‫ما می‌ریم دادگاه.
‫- خدای من. ‫- وای!
‫از این به بعد، دنیل مسئولیت پروندۀ ‫ شرکت هواپیمایی فالکون رو به عهده می‌گیره.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫نه، نه، نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫- پیتر؟ ‫- نمی‌تونی بهم تنزل رتبه بدی.
‫من خیلی زحمت کشیدم! ‫چندتا ازدواج ناموفق به‌خاطر این شرکت داشتم.
‫بیاید همه یه نفس عمیق بکشیم.
‫من این پرونده رو برات حل‌وفصل می‌کنم.
‫اگه توی این پرونده برنده نشم، استعفا می‌دم.
‫[جلسۀ هیئت‌مدیره برای استعفای پیتر ونس]
‫ای خدا.
‫[جلسۀ هیئت‌مدیره برای استعفای پیتر ونس]
‫صبح بخیر، دنیل بلنچ‌فلاور هستم.
‫صبح بخیر، دنیل.
‫منم، جکلین کروز.
‫خانم کروز، البته، اسمتون افتاد روی گوشی.
‫خدا رو شکر کسی گوشی‌تون رو ندزدیده.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫جلسۀ اضطراری هیئت‌مدیره در مورد پیتر ونس ‫ساعت ۸ صبح. می‌خوام اونجا باشی.
‫- حتماً، می‌رسم خدمت‌تون. ‫- عالیه. ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫کل این ماجرا مسخره‌ست.
‫پیتر ونس یه دوست قدیمیه.
‫و از اون مهم‌تر، یه وکیل فوق‌العاده‌ست.
‫ولی گند زده.
‫مطمئنم همه‌تون لایحه‌ش رو خوندید،
‫که جزئیاتش... به‌شدّت اشتباه بود.
‫پس خیلی راحت پیتر ونس رو ‫با یه مَرد جدید جایگزین کردید؟
‫دنیل بلنچ‌فلاور هستم، آقا.
‫آقا پسر، وقتی باهات حرف بزنم، ‫قطعاً خودت متوجه می‌شی.
‫می‌تونی از ارتباط چشمی متوجه بشی!
‫آقای بلنچ‌فلاور، ‫با وجود اینکه تازه اومدن،
‫بهترین شخص برای این کار هستن، ‫و این تصمیم منه. من مدیرعاملم.
‫باید با ما هماهنگ کنید، خانم کروز.
‫تصمیم عجولانه و احساسیِ شما ‫باعث شده بیشتر شک کنیم
‫که شما بهترین فرد برای این کار هستید.
‫به‌به!
‫به‌موقع خودمو به آتیش‌بازی رسوندم.
‫کاپیتان جک.
‫سلام، فرانسیسکو.
‫- خانم‌ها و آقایان، صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫گوردیتا، حالت چطوره؟
‫سلام بابا.
‫گوردیتا یعنی بامزۀ کوچولو؟
‫- تپل کوچولو. ‫- یا خدا.
‫معلوم هست چرا به‌جای پیتر ونس...
‫یه پسری رو آوردی که هنوز داره وسایل دفترش رو می‌چینه؟
‫تقریباً کل قضیه همینه دیگه؟
‫اوهوم.
‫هیئت‌مدیره از تصمیم من راضی نیست.
‫هوم. ما برای اونا کار می‌کنیم، عزیزم، ‫نه برعکس.
‫جک، ما از این تصمیم خوشمون نمیاد،
‫و از اینکه باهامون مشورت نشده متنفریم.
‫می‌فهمم.
‫گوردیتا، تو کاری رو کردی ‫که فکر می‌کردی درسته،
‫ولی الان وقتشه ‫که عقل سلیم حاکم بشه.
‫حالا این بچه می‌تونه وکیل دوم پرونده باشه، ‫اگه این چیزیه که تو می‌خوای،
‫ولی پیتر معتمد ماست. ‫این پرونده خیلی مهمه.
‫می‌دونم پیتر چقدر برای این شرکت مهمه.
‫من هیچ‌وقت قصدم این نبود که استعفا بده.
‫پس بهش زنگ بزن و عذرخواهی کن.
‫- بوم! کار تمومه. ‫- جک.
‫ببخشید که همه‌ش برمی‌گردیم سر این موضوع،
‫ولی ما احساس می‌کنیم وقتشه ‫یه مدیرعامل باتجربه بیاریم.
‫وقتشه که یه تغییری ایجاد کنیم.
‫مطلقاً وقتش نیست.
‫دنیل بلنچ‌فلاور.
‫اون‌موقع سعی کردم خودم رو معرفی کنم، ‫ولی شما... بی‌ادب بودید.
‫پیتر ونس آدم خوبیه
‫که یه اشتباه وحشتناک کرد.
‫در مورد خودم هم باید بگم:
‫راستش، من برای حضور در اینجا ‫بیش‌ازحد واجد شرایطم.
‫من مثل جود بلینگام هستم ‫(فوتبالیست)
‫که داره به‌عنوان دفاع راست ‫توی تیم آماتورِ محله‌تون بازی می‌کنه.
‫بازیکن فوتباله.
‫تیم محله؟
‫جود بلینگام...
‫هافبک عالی‌ایه.
‫ممنون.
‫خانم کروز تصمیم درستی گرفت،
‫درست مثل تمام تصمیماتی که گرفته و باعث شده همه‌تون
‫میلیون‌ها و میلیون‌ها پوند سود کنید. ببخشید، دلار! ‫باور کنید کارم خیلی درسته.
‫اگه جای شما بودم، ‫همچنان به تصمیماتش اعتماد می‌کردم
‫تا وقتی که با یه تصمیم بد ‫همه‌مون رو غافلگیر کنه.
‫ممنون.
‫باید بگم که من از این مرد خوشم نمیاد،
‫خدایا! اصلاً ازش خوشم نمیاد،
‫- ممنون، سیدنی. ‫- ولی با چیزی که الان گفت موافقم.
‫خانم کروز می‌دونه داره چی‌کار می‌کنه.
‫و من اون‌قدر بی‌شعور نیستم ‫که با یه زن باردار مخالفت کنم.
‫پس فعلاً با گوردیتا و این پسرِ بریتانیایی ‫ادامه می‌دیم. باشه؟
‫باشه.
‫- خیلی‌خب، آره، فکر کنم... ‫- باشه.
‫ما باید در مورد هزینه‌های عملیاتیِ مستقیمِ ‫اضافه کردنِ این گیت توی دالاس حرف بزنیم.
‫یه ناوگان بزرگِ اضافی وجود داره،
‫پس باید هزینۀ خلبان‌ها، مهماندارها،
‫قراردادهای تعمیر و نگهداری هواپیماها،
‫و، البته، بیمۀ ناوگان رو هم لحاظ کنیم.
‫چی می‌گفتی؟
‫- و... ‫- از دستِ شما!
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫ببخشید.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫ممنون بچه‌ها. راضی به زحمت نبودم.
‫تولدت مبارک، هنری.
‫آره!
‫به افتخارِ بهترین پسر دنیا.
‫- تو بهترینی، هنری. ‫- آره!
‫تولدت مبارک، هنری.
‫واقعاً خیلی پدرسوخته‌ای.
‫نوبت توئه.
‫ازش تعریف کردم! ‫[منابع انسانی]
‫تعریف نیست. ‫توی این اداره نمی‌تونی این حرف رو بزنی.
‫نمی‌تونی فحش بدی.
‫جرج، دیگه الان فهمیدم، ‫ولی برام مهمه که تو هم بفهمی
‫جایی که من ازش میام، ‫«پدرسوخته» کلمۀ بدی نیست.
‫ای بابا!
‫- ما از پدرسوخته برای همه‌چی استفاده می‌کنیم. ‫- آره، باشه.
‫- همیشه. ‫- اوهوم.
‫اگه جریمۀ پارک ممنوع بشی، ‫ممکنه بگی: پدرسوختۀ لعنتی.
‫نیازی به مثال نیست.
‫ولی اگه یه دوست قدیمی رو ببینی، ‫می‌گی: چطوری پدرسوخته؟
‫چون ازش خوشت میاد.
‫اگه تیمت گل بزنه، ‫می‌گی: بزنید تو گل، پدرسوخته‌ها!
‫- خدایا! ‫- یا اگه...
‫یه موش از روی میز آشپزخونه‌ت رد بشه ‫می‌گی: پدرسوختۀ پُررو.
‫صداتو بیار پایین.
‫ما پنج مرحلۀ سوگ رو هم همین‌طور طی می‌کنیم.
‫پدرسوخته!
‫پدرسوخته.
‫راستش رو بخوای، جرج،
‫من آدمِ پدرسوخته‌ای نیستم.
‫بس کن!
‫لطفاً! می‌خوام بیفتم به دست‌وپات ‫و ازت التماس کنم
‫که دیگه هیچ‌وقت ‫اون کلمه رو تو این دفتر نگی.
‫شرمنده. مجبورم برای این قضیه برات اخطار کتبی رد کنم ‫چون یهو حجم زیادی از این کلمه بهم هجوم آورد.
‫- می‌فهمم. ‫- آره. آره.
‫ممنون، جرج. تو یه...
‫مردِ خوبی.
‫خدایا.
‫- حالا که اینجام... ‫- عالیه.
‫قانونِ ممنوعیتِ سفت‌وسختِ قرار گذاشتن توی شرکت...
‫- خب. ‫- فکر نمی‌کنی یه کم...
‫غیرواقع‌گرایانه‌ست؟
‫به نظر خیلی سخته که بتونی جلوی آدما رو بگیری ‫که جذب همدیگه نشن.
‫و اگه ارتباطشون با رضایت دو طرف باشه ‫و اگه رفتارها حرفه‌ای بمونه...
‫بله.
‫...نباید اوکی باشه؟
‫نه.
‫- دنیل. ‫- خانم کروز.
‫روز بخیر.
‫روز شما هم بخیر، آقا.
‫هی، جرج. یه دقیقه وقت داری؟
‫خانم کروز. بله، معلومه. سلام.
‫خب، این...
‫قانونِ ممنوعیتِ سفت‌وسختِ قرار گذاشتن توی شرکت...
‫بله.
‫فکر نمی‌کنی یه کم...
‫غیرواقع‌گرایانه‌ست؟
‫هان؟
‫یه خبر خوب، یه خبر بد.
‫خبر بد اینه که ‫دوباره مورد پرسش‌وپاسخ قرار می‌گیری.
‫خبر خوب اینه که این یه شکایت متفاوته.
‫یه مسافر که ما از پرواز ‫اخراجش کردیم داره ازت شکایت می‌کنه
‫و این قاضی اصرار داره که ‫بری پیششون و دو روز وقت بذاری.
‫عمراً.
‫توی جمهوری دومینیکنه ‫که الان دماش ۳۰ درجه‌ست.
‫کِی راه بیفتم؟
‫- با کروز وان می‌رم. ‫- خوبه.
‫دو روز توی بهشت. ‫هیچ‌کس بیشتر از تو لیاقتش رو نداره.
‫از بخش حقوقی کی رو می‌خوای ببری؟
‫احتمالاً باید ریچل رو ببری.
‫- ریچل خوبه. ‫- اون بهترینه.
‫- ریچل بهترینه. خیلی گله. ‫- واقعاً همین‌طوره.
‫دنیل؟
‫ببخشید.
‫داری... داری از من می‌پرسی ‫که باید منو ببری یا نه؟
‫یا داری ازم می‌پرسی ‫که باید ریچل رو ببری؟
‫- من ترجیح خاصی ندارم. ‫- نبایدم داشته باشی.
‫- اگه بیای که عالی می‌شه. ‫- اون که عالی می‌شه.
‫وای خدا. همه‌کارها رو ردیف می‌کنه.
‫- ریچل هم عالیه. ‫- شدیداً موافقم.
‫- یه تصمیم هوشمندانۀ دیگه. ‫- همسفر شدن باهاش خیلی خوش می‌گذره.
‫ولی دنیل پادشاهِ این‌جور جلساته، نه؟
‫- اینو دیگه نمی‌دونم. ‫- پادشاه؟
‫- حرف نداره. ‫- همیشه برنده‌ست.
‫همین‌طوره.
‫حتماً. قطعاً. حتماً.
‫من فقط به این فکر می‌کنم که ‫با وظایف جدیدِ دنیل
‫شاید این مأموریت ‫در حد و اندازۀ استعدادهای اون نباشه.
‫هوم.
‫نه، نکتۀ خوبیه. ‫ممکنه براش کسر شأن باشه.
‫- برات کسر شأن می‌شه؟ ‫- همین الانش هم کلی کار ریخته سرش.
‫- می‌دونم، ولی اون... ‫- مثل یه مسافرت تفریحیه.
‫داریم زیادی به قضیه فکر می‌کنیم؟
‫کاملاً حق با توئه.
‫تا اینو گفتی، ‫فهمیدم که داریم زیادی بهش فکر می‌کنیم.
‫باورم نمی‌شه ‫هنوز داریم در موردش حرف می‌زنیم.
‫- برای من فرقی نمی‌کنه. ‫- من دنیل رو می‌برم.
‫با کمال میل میام.
‫خوشحال می‌شم بیام. من...
‫مشکلی برای اومدن ندارم.
‫و منم مشکلی با اومدنِ تو ندارم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- چه کابوسی. ‫- مورد بعدی.
‫دنیل و جکی می‌رن ‫به جمهوری دومینیکن. بریم سراغ بعدی.
‫آممم...
‫ببخشید، آقا.
‫چطوری، داداش؟
‫کروز وان؟
‫کروز وان...
‫هواپیمایی که همه‌چیز از اون شروع شد.
‫وای خدا. این یه بچه‌هواپیماست.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫به هواپیما خوش اومدید.
‫تو قراره هواپیما رو برونی؟
‫نگو که نمی‌دونستی!
‫من فقط مدیرعامل ایر کروز نیستم. ‫خلبان هم هستم.
‫بذار راستش رو بگم؛ ‫فکر می‌کردم این فقط یه ترفند تبلیغاتیه
‫و در واقع خودت خلبانی نمی‌کنی.
‫ولی جداً...
‫خودت خلبانی می‌کنی؟
‫یه مدتی می‌شه که نکردم.
‫ولی خیلی وقتا از شبیه‌ساز پرواز استفاده می‌کنم.
‫هرچند راستش رو بخوای، ‫فکر کنم چون من رئیسم درجه‌ش رو می‌ذارن روی آسون.
‫لعنتی! یا خدا.
‫ببخشید.
‫اشتباه از من بود.
‫برو بریم.
‫وییییی!
‫داریم پرواز می‌کنیم!
‫اوه لعنتی!
‫[ایر کروز]
‫سلام. ‫کاپیتانِ شما صحبت می‌کنه.
‫زمان پرواز چهار ساعته.
‫یه‌کم بیشتر طول می‌کشه ‫اگه به هوای بد و بداخلاقی بخوریم.
‫می‌تونی تمام طول پرواز رو ‫همون پشت تنهایی برای خودت بمونی
‫یا می‌تونی بیای اینجا پیش من.
‫نه، من... نمی‌خوام حواست رو پرت کنم.
‫لطفاً تمرکزت رو بذار ‫روی کاری که داری می‌کنی.
‫من یه کلمه از حرف‌هاتو نمی‌شنوم.
‫اگه می‌خوای حرف بزنی ‫باید بیای یکی از اینا بذاری روی گوشِت.
‫سلام.
‫این تو و کاپیتان جک‌اید؟
‫آره، اولین پروازِ انفرادیم.
‫انفرادی؟
‫۱۳ سالم بود.
‫چی؟
‫نِشسته بودم کنارش و پرواز رو یاد گرفتم.
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم ما ‫این بالا خیلی بیشتر با هم وقت می‌گذروندیم
‫تا روی زمین.
‫بعدش فهمیدیم که اگه فقط ‫یه آدم خرپول رو اون پشت سوار کنیم،
‫می‌تونیم پول بنزین و تعمیرات رو دربیاریم.
‫وای.
‫و از همون‌جا، یه شرکت هواپیماییِ کامل درست شد.
‫شگفت‌انگیزه.
‫خب، تو چطوری وارد رشتۀ حقوق شدی؟
‫خب، دلم می‌خواست ‫کل سیارۀ زمین ازم متنفر باشن،
‫و پلیس راهنمایی‌رانندگی خوب دستمزد نمی‌داد.
‫شبیه‌سازت این کار رو هم می‌کرد؟
‫دنیل، من به خدا قسم یه خلبان واقعی‌ام.
‫توی شرایط خیلی بدتر از این هم پرواز کردم.
‫من توی کولاک و ‫طوفان‌های رعدوبرق و گردبادها پرواز کردم.
‫هر چی که بگی.
‫یا خدا، این...
‫هی، منو ببین.
‫هواتو دارم.
‫نمی‌ذارم از آسمون بیفتی پایین.
‫اون تیکۀ آخرش یه‌جورایی اوضاع رو بدتر کرد.
‫ممنون، خانم کروز.
‫جکی صدام کن.
‫جکی.
‫خانم کروز، همون‌طور که می‌دونید، ‫موکل من شدیداً مورد قضاوت قرار گرفت،
‫- اون هم بدونِ برگزاری دادگاه. ‫- ببخشید.
‫شبکه‌های اجتماعی توی یه پستی که شاملِ...
‫- خیلی ببخشید. ‫- ببخشید.
‫بفرمایید.
‫شامل یه ویدیو بود ‫که کاملاً به اشتباه نشون می‌داد
‫موکل من روی درِ کابین خلبان دستشویی کرده ‫و با همون قضاوتش کردن.
‫شام؟
‫چی گفتی؟
‫اوه. مهم نیست.
‫نه، نشنیدم چی گفتی.
‫واکنشم به حرفِت نبود.
‫هیچی نیست. بی‌خیال. ببخشید.
‫- می‌خوای شام بریم بیرون؟ ‫- آره.
‫به صاحب‌خونه‌م زنگ زدم،
‫ولی گفت نمی‌تونه راه‌حلی واسه ‫بوی گند پیدا کنه تا...
‫ظهر بخیر، خانم کروز.
‫ظهر بخیر، کلیر.
‫قبل از این که قرارداد رو امضا کنم، ‫می‌خوام از نظر حقوقی چکش کنی.
‫البته. خوشحال میشم.
‫[امشب خونه‌ی من شام بخوریم؟]
‫اه...
‫آره، فکر کنم خوبه.
‫عالیه.
‫می‌تونی نفس بکشی، کلیر.
‫ممنون.
‫چه خبر شده؟ ‫چرا رفته بودی بخش حقوقی؟
‫و داشتی لبخند می‌زدی. چرا داشتی ‫تو بخش حقوقی لبخند می‌زدی؟
‫سیدنی، اینقدری بدبختی سرت ریخته ‫که نخوای نگران کارهای من باشی...
‫ببخشید. بیا با آسانسور بریم.
‫فلج که نیستم، می‌تونم از ‫پله‌ها بیام.
‫باشه.
‫میشه بری خونه؟
‫از وقتی رفتی جمهوری دومینیکن مسافرت، ‫رفتارت عجیب شده.
‫حواسم بهت هست.
‫هوم!
‫چیکار می‌کنی؟
‫چیه؟
‫- این رو میگم. ‫- اوه! این...
‫وقتی خوشحالم و غذام خوشمزه‌ست ‫اینجوری می‌کنم.
‫آها.
‫مگه بقیه مردم وقتی خوشحالن و ‫غذاشون خوشمزه‌ست نمی‌رقصن؟
‫خب، باید برقصن.
‫کم‌کم دارم می‌فهمم چرا از ‫غذا خوردن تو سرما خوشت میاد.
‫آره، ترجیح میدم رقیبم رو زیر نظر بگیرم.
‫اوهوم.
‫از وقتی بچه بودم به شهر نگاه می‌کردم ‫و می‌گفتم،
‫«یه روز، اینقدری خوب میشم که ‫جزوی از اونا بشم.»
‫خاک تو سرشون.
‫منهتن لیاقتت رو نداشت.
‫تازه، از اینجا خوشم میاد.
‫از نیوجرسی؟
‫زیباترین جای روی زمینه.
‫- ممنون. دستشویی کجاست؟ ‫- اولین در سمت راست.
‫باشه. الان برمی‌گردم.
‫سمت چپ!
‫یا خدا.
‫خیلی خب. نه...
‫خودت رو به ندیدن بزن. ‫چیزی نیست.
‫- ببخشید. اجازه بده. ‫- نمی‌خواد.
‫من...
‫اینجا چه خبره؟
‫یه شوخیه.
‫همه‌ش شوخیه. ‫من از وسایل بریتانیایی خوشم میاد.
‫چون بچه بودم بابام به اونجا ‫اعزام شده بود
‫و زیاد به اونجا سر می‌زنم، و هر دفعه
‫یه چیز کوچولو از فرودگاه می‌خرم.
‫و بعد از یه مدت، خونه‌م پر ‫وسایل بریتانیایی شده بود
‫و سیدنی گفت، «یه اتاق از ‫وسایل بریتانیایی بزن.»
‫پس منم از سر شوخی این کار رو کردم، ‫و...
‫نمی‌تونی اونجا بشینی. متاسفم.
‫- جای خانواده سلطنتیه. ‫- شرمنده.
‫و هر تولد و کریسمس،
‫سیدنی وسایل بریتانیایی بیشتری ‫برام می‌خره
‫چون داشتن یه اتاق بریتانیایی...
‫به عنوان شوخی بامزه بود.
‫پس...
‫کشته مُرده‌ی پسرهای بریتانیایی ‫هستی؟
‫من... استایل مورد علاقه‌تم؟
‫به هیچ عنوان.
‫محض خنده‌ست. اصلاً... ‫چیز خاصی نیست!
‫بزرگش نکن.
‫هیچی نیست.
‫مهم نیست.
‫هوم.
‫اه...
‫شوخی نیست، نه؟
‫عیبی نداره.
‫منم عاشق زن‌های قدرتمند ‫و خوش هیکلم.
‫پس می‌دونی رویه کار چطوریه دیگه؟
‫بگو.
‫باید با دقت وایسی،
‫و هر کاری هم بکنم...
‫نمی‌تونی تکون بخوری.
‫دوتا لطفاً.
‫تو چی؟
‫به نظرم داری سعی می‌کنی راضیم ‫کنی که دوباره بذارم برگردی تو این تخت.
‫حالا تلاشم داره جواب میده؟
‫انگار داری جادوم می‌کنی.
‫خیلی خب، ولی تو دفتر باید ‫جدی باشیم.
‫چشم.
‫روز بخیر، جکی. اه، خانم کروز.
‫همون جکی خوبه. همه جکی ‫صدام می‌کنن. خداحافظ، رفقا.
‫- خداحافظ، جکی. ‫- فعلاً، جکی.
‫- خداحافظ، جکی. ‫- خداحافظ، جکی.
‫من تا حالا جکی صداش نکردم.
‫هیچکس جکی صداش نمی‌کنه.
‫خب، حالا کجا بریم؟
‫کل آخر هفته رو وقت داریم. ‫می‌تونیم بریم پورتوریکو، یا میامی...
‫اگه به کسی نگی، ‫می‌تونم خودمون رو برسونم کوبا.
‫لعنتی. نمی‌تونم.
‫فردا صبح کار دارم.
‫چی؟
‫کارهای شخصی.
‫اوه.
‫می‌تونم فردا بعد از ظهر بیام. ‫می‌تونیم بریم هر جای دنیا که خواستیم. فقط...
‫امشب باید برگردم.
‫باشه.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره.
‫فقط یه کاری دارم.
‫یه کار شخصی.
‫باشه.
‫پس سوال دیگه‌ای نمی‌پرسم.
‫ممنون میشم. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫ممنون.
‫باهاش رفتی سر قرار، نه؟
‫هزار بار، پاهام درد گرفتن.
‫ایول!
‫رفیق گلم.
‫سلام؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫البته.
‫امروز چطوری؟
‫استن؟
‫اسمم رو بلدی؟
‫البته.
‫آره. دنیل گفت سراغ استن رو بگیرم.
‫دنیل رو که می‌شناسی.
‫آره.
‫آره. خب، منم به هوای ‫کار دنیل اومدم.
‫اومدی خواهرش رو ببینی؟
‫خواهرش؟
‫آره!
‫اسم شما تو لیست نیست. ‫اسمت باید تو لیست ملاقاتی‌های زندانی باشه.
‫درسته. مشکلی نیست.
‫پس من میرم. خیلی ممنون. ‫میشه در رو باز کنی؟ ممنون.
‫نه. عیبی نداره. اگه دنیل رو می‌شناسی، ‫می‌تونی ببینیش.
‫نمی‌خوام کسی رو تو دردسر بندازم. ‫دکمه رو بزن برم.
‫نمی‌خواد. همینجا رو امضا کن.
‫باشه.
‫سلام.
‫جکی کروز.
‫- آره، از کجا... ‫- همه چیز رو می‌دونه.
‫داداشم بهت نگفته بود امروز صبح ‫کجا داره میره،
‫پس تعقیبش کردی.
‫عجب دیوونه‌ای هستی.
‫خوشم اومد. بشین. ‫جو، دو لیوان قهوه میاری؟
‫نه، لیزی.
‫اینجا منم که دستور میدم.
‫دستگیر که شدم، ‫از همه چیز گذشت.
‫از شغل مهمش استعفا داد. ‫اومد اینجا.
‫اگه به لطف اون نبود الان تو ‫صف اعدامی‌ها بودم.
‫صف اعدامی‌ها؟
‫واو، ام...
‫با قمه سر یه نفر رو زدم.
‫- اوه! خدای من. ‫- آره.
‫لعنتی.
‫چرا؟
‫از اون پدرسوخته خوشم نمیومد.
‫ببخشید. تو شهر ما پدرسوخته ‫کلمه بدی نیست.
‫نه، دنیل هم میگه.
‫خب، مخلص کلام اینه که ‫داداشم در این حد وکیل خوبیه.
‫جای اینکه الان روی صندلی الکتریکی باشم،
‫هم‌بند زن‌های پولدار شدم و ‫به هر چی می‌خوام می‌رسم.
‫چه... خوب.
‫- پسر خوبیه. ‫- آره.
‫باهاش خوبی دیگه؟
‫آره. اه...
‫البته. بمیرم اگه دروغ بگم...
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫خب، پس دمت گرم.
‫واو! خدای من.
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫تو...
‫خیلی عجیب و مبهم رفتار کردی، ‫فکرم هزار جا رفت.
‫پس تعقیبم کردی؟
‫- ببخشید. ‫- واقعاً دیوونه‌ای.
‫- لیزی درک کرد. ‫- لیزی روانیه.
‫خودت تشویقم کردی...
‫حسابی تشویقم کردی که آسیب‌پذیرتر ‫و روراست‌تر باشم.
‫وقتی داری ازم مخفی‌کاری می‌کنی، ‫چطوری می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫مخفی‌کاری و حریم خصوصی داشتن ‫خیلی با هم فرق می‌کنن.
‫من آدم توداری هستم.
‫هی.
‫منم تودارم.
‫ولی از وقتی قهوه ریختی روی ‫لباسم دیگه رازی بین ما نیست.
‫- اشتباه کردم، عذرخواهی هم کردم. ‫- بهم دروغ گفتی.
‫اونم چند بار.
‫خدای من، از دروغ شنیدن متنفرم.
‫شبیه اینه که یکی جرئت نداره ‫بهت بگه
‫عاشق یه نفر دیگه شده.
‫دروغ میگه و میگه همه چیز مرتبه.
‫و چند سال بعد وقتی تو سفر ‫کاریش سورپرایزش کردی
‫می‌فهمی اینکه بغلش نکردی ‫واسه این نیست که سرما خورده،
‫واسه اینه که همیشه یه زن زیر تخت، ‫توی کمد یا توی دستشویی بوده.
‫نمی‌دونم کجا بود، ‫ولی وقتی در زدم
‫و مثل احمق‌ها چیزی جز کت بارونی و پوتین ‫نپوشیده بودم
‫دختره اونجا بود.
‫خدای من.
‫- همیشه حقیقت رو بهم بگو. ‫- من که بهت دروغ نگفتم.
‫ولی با مخفی‌کاری دروغ گفتی.
‫خب؟ داشتی مشکوک رفتار می‌کردی.
‫تو هم جاسوسیم رو کردی.
‫این خودش مشکوک‌ترین کار دنیاست.
‫خیلی خب. می‌دونی چیه؟ ‫باید برم.
‫جکی، وایسا.
‫جکی.
‫همه چی عالیه. ‫هیچی بهتر از این نمیشه.
‫و واقعاً بابت آینده‌مون ‫هیجان‌زده‌م.
‫یه آینده پر از سود که ممکنه شبیه ‫یه رویا به نظر بیاد
‫ولی قول میدم که به واقعیت ‫خیلی نزدیک‌تر باشه.
‫ممنونم.
‫کورتنی آرمر، وال استریت ژورنال.
‫خانم کروز، خیلی از سهام‌دارها نگرانِ
‫تاثیر شکایت جدید شرکت هواپیمایی فالکن
‫روی این آینده پر از سود هستن.
‫خب، مدیر ارشد حقوقی ما بهتر ‫از همه می‌تونه درباره‌ش نظر بده.
‫اوه.
‫بله. البته.
‫اصلاً شکایت مهمی نیست،
‫و راستش رو بخواید توهین‌آمیزه،
‫و مطمئنم که برنده‌ی دادگاه ‫خودمون خواهیم بود.
‫شرکت هواپیمایی فالکن فکر می‌کنه ‫که گیت‌های دالاس با پارتی‌بازی
‫به خانم کروز رسیده.
‫ببینید، خیلی مسخره‌ست.
‫من خوب متوجه تفاوت بین زندگی ‫حرفه‌ای و زندگی شخصیم میشم،
‫و هیچوقت همچین خط قرمزی ‫رو زیر پا نمی‌ذارم.
‫هیچوقت با همکارم در این حد ‫صمیمی نمیشم.
‫هیچوقت با کارمندم اینقدر صمیمی نمیشم، ‫با وکیلم هم همینطور.
‫دقیقاً.
‫ایشون یه خانم شرافتمنده.
‫یه دفعه چت شد؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم از حال رفتم.
‫- خیلی دیوونگی بود؟ ‫- آره. خیلی.
‫خدای من، بدبخت شدیم. ‫بیچاره شدیم.
‫سلام! چه خبر؟
‫- خوبی؟ ‫- عالیم.
‫دوستان، صحبتتون عالی بود.
‫- ممنون. ‫- چیزی نبود که.
‫- عالی بود. ‫- فوق‌العاده بود. گل کاشتید.
‫قراره درباره یه مسئله ‫حقوقی صحبت کنیم.
‫باشه.
‫ولی... باشه.
‫بسه دیگه.
‫- بسه. ‫- چی؟
‫من...
‫ما نمی‌تونیم با هم باشیم.
‫قبلاً هم نمی‌تونستیم با هم باشیم، ‫ولی الان؟
‫اگه الان یکی بو ببره؟
‫درسته. البته، حق داری.
‫تازه، این کشش بین ما هم احتمالاً ‫تاثیر فرومونه. می‌دونی، مثلاً...
‫هیجان کارهای دزدکی.
‫کم‌کم تاثیرش رو از دست میده.
‫نمی‌تونی به خاطر دوستی بینمون ‫شرکتت رو از دست بدی.
‫نه؟
‫درسته.
‫تو که حرف نمی‌زنی. ‫منم اصلاً نمی‌شناسمت،
‫که کی هستی، چی می‌خوای.
‫چی باید بخوام؟
‫این سوال رو فقط آمریکایی‌ها می‌پرسن.
‫من چیزی نمی‌خوام. فقط...
‫زندگی می‌کنم.
‫ادامه میدم.
‫می‌خوام خواهرم رو برگردونم خونه.
‫و می‌خوام سعی کنم کمکش کنم.
‫و می‌خوام تو کارم خوب باشم.
‫دیگه چی باید بخوام؟
‫هیچی.
‫انگار خوب می‌دونی چی می‌خوای.
‫پس حله دیگه.
‫همه چیز...
‫تمومه.
‫از حالا به بعد، امیدوارم به کارمون ‫بدون هیچ...
‫نگران من نباش.
‫انگار از اول هم چیزی بینمون نبوده.
‫گفتن چند هفته طول می‌کشه. ‫گفتم یک هفته‌ای حلش کنن.
‫خیلی خب، بیاید مرورش کنیم.
‫زیاد بحث جالبی نیست، ‫درباره جایگاه‌یابی برند و بازاریابیه.
‫ممنون که بهمون ملحق شدید، آقای بلنچ‌فلاور.
‫شرمنده.
‫شرکت هواپیمایی فالکن از دادگاه حکم
‫مسدود کردن گیت‌های دالاس رو خواسته ‫تا دادرسی تموم بشه، ولی...
‫سی و یک روز دیگه قراره کارمون رو ‫شروع کنیم. بلیط فروختیم، کارمند استخدام کردیم.
‫من چهل‌تا هواپیما خریدم.
‫این قضیه ورشکسته‌مون می‌کنه. ‫باید سریع جلوش رو بگیری.
‫گرفتم.
‫درخواست یه طرح مخالف دادم و ‫قاضی درخواستشون رو رد کرد.
‫- واسه همین... ‫- خدای من.
‫...اوه، یک دقیقه رسیدم.
‫آفرین، آقای بلنچ‌فلاور.
‫وظیفمه، خانم کروز.
‫ممنون، کلیر.
‫برای امشب برنامه‌ای نداری؟
‫راحت باش.
‫خودم پرسیدم.
‫قراره با مامانم و نامزد جدیدش ‫کنی برم شام.
‫می‌ترسید از آقائه خوشم نیاد، ‫ولی مرد خوبیه.
‫به نظرم برای مامانم خوبه.
‫چه خوب.
‫خیلی خوشحالم که درباره ‫زندگی همدیگه سوال می‌پرسیم.
‫اوهوم.
‫شب بخیر، کلیر.
‫تو و جکی کِی جدا شدین؟
‫بله؟
‫مردم می‌تونن عاشق بودنشون ‫رو پنهان کنن،
‫ولی هیچکس نمی‌تونه دعوای بینشون ‫رو پنهان کنه.
‫«آفرین، آقای بلنچ‎فلاور.» ‫«وظیفمه، خانم کروز.»
‫متوجه منظورت نمیشم، سیدنی.
‫می‌دونی مدیریت این شرکت چقدر ‫برای جکی سخت بوده؟
‫- چقدر فداکاری کرده؟ ‫- البته.
‫هیچی نمی‌دونی.
‫جکی این شرکت رو به موفقیت رسوند ‫چون هیچکس از اون فعال‌تر نیست، جز...
‫خدای من، اسم دختره چی بود؟ ‫آها، خودم.
‫و تو قرار نیست دلیل نابود شدن ‫تمام اون سختکوشی‌ها و فداکاری‌ها...
‫لعنتی.
‫- کیسه آبم پاره شد. ‫- اوه.
‫وایسا، بذار زنگ بزنم.
‫لعنتی، شماره اورژانس اینجا چنده؟
‫بشین، پاشو.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫یه شوخی تو شهرتون می‌کنیدها. ‫چی بود؟
‫۹۱۱!
‫۹۱۱، آره. ۹۱۱ همون شوخی... الو!
‫یه خانمی اینجا زایمانش شروع شده. ‫تو اداره‌کل ایر کروز.
‫- سیدنی، لطفاً بشین. خدای من. ‫- نه، بچه الان داره به دنیا میاد.
‫الان؟
‫بچه الان داره به دنیا میاد!
‫می‌تونی ببینی... چه خبر شده؟
‫واو. خیلی خب، یه چیزی می‌بینم.
‫خب، بیا جلوتر و...
‫یچیزی رو ببین. ببین.
‫خدای من، بچه چقدر مو داره.
‫می‌دونی، فکر کنم یه بار فشار ‫بدی کافیه.
‫- فقط یک بار. ‫- یه فشار بزرگ.
‫- زور بزن، سیدنی! ‫- اول اعتراف کنید!
‫باشه! آره! رفتیم سر قرار، خب؟
‫می‌دونستم!
‫موفق شدی، عزیزم! خدای من، ‫دختره. زایمان کردی، سیدنی.
‫بچه...
‫دختره!
‫آره، گمونم دختره. ‫یه دختربچه نازه.
‫خدای من.
‫ببین، سید.
‫وایسا ببینم، پس سیدنی اومد ‫پیش تو و دنیل و زایمان کرد؟
‫اوه، نه، دنیل تو اتاقش تنها بود،
‫منم بعدش رفتم داخل، ‫جدا جدا.
‫به خدا من هیچوقت...
‫خدای من.
‫اوه.
‫- صبح بخیر. ‫- سیدنی!
‫- بله؟ ‫- نه.
‫بیخیال، تمام زن‌های دنیا روز بعد ‫از زایمانشون
‫برمی‌گردن سر کار.
‫- آره، ولی نباید این کار رو بکنن. ‫- نه، من خوبم.
‫وای خدا. نمی‌تونم مجبورت کنم ‫بری خونه؟
‫نه.
‫می‌تونم ازت شکایت کنم. از نظر حقوقی. ‫می‌دونی از کی باید بپرسیم؟
‫از دنیل. «دنیل! دنیل! اوه، دنیل!»
‫می‌برمش دفترم. ‫باید استراحت کنه.
‫- تبریک میگم. ‫- آفرین.
‫دختردار شدی.
‫- می‌خواستی من رو ببینی؟ ‫- نه.
‫- اوه! تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- فکر کردی به هوای یه چیز دیگه صدات کرد؟
‫چی؟ نه، ما جدا شدیم. ‫تو همین دیروز زایمان کردی.
‫آره. وای خدا.
‫خیلی خب. درباره‌ش صحبت کردیم، خب؟ ‫می‌خواد بمونه.
‫ولی باید به صورت حرفه‌ای با ‫جفتتون صحبت کنم.
‫- البته. ‫- حتماً.
‫ویلیام باتن از شرکت هواپیمایی فالکن ‫خواسته من رو ببینه.
‫- هوم. ‫- برای شام.
‫می‌دونید چرا؟
‫اول من. فکر کنم می‌خواد کوتاه بیاد.
‫مردم از قلدرها متنفرن و شاید
‫این شکایت حقوقی باعث میشه شرکت ‫هواپیمایی فالکن مثل رجینا جورج
‫تو روز مبارزه با زورگویی به نظر بیاد.
‫رجینا شخصیت فیلم دختران بدجنسه.
‫فیلم دختران بدجنس. ‫اونی که یارو توش بازی کرده بود.
‫- میشه بری خونه؟ ‫- نه.
‫باید بهش رسیدگی کنم. ‫دنیل، نظر تو چیه؟
‫- برو خونه پیش بچه‌ت. ‫- نمیرم.
‫نظرت درباره شرکت هواپیمایی فالکن چیه؟
‫با سیدنی موافقم. به نظرم ‫می‌خواد شکایت رو پس بگیره
‫و در عین حال پیشنهاد خرید ‫شرکت هواپیمایی رو بده.
‫کارشون همینه دیگه.
‫خودت رو آماده کن.
‫قراره پیشنهاد خوبی بده.
‫می‌تونی تا آخر عمرت هر جوری ‫خواستی زندگی کنی،
‫هر جا خواستی بری، با...
‫هر کی که می‌خوای.
‫خیلی خب، بسه دیگه. ‫می‌برمش خونه. پاشو.
‫ممنون که بهم ملحق شدی، خانم کروز.
‫باعث افتخاره، بیل.
‫چه خبر؟
‫خب. بریم سر اصل مطلب.
‫لطف کن گیت‌ها رو پس بده به فرودگاه بین‌المللی ‫دالاس-فورت ورث،
‫که اونا هم پسش بدن به من.
‫خوابش رو ببینی، بیل.
‫این شکایت احمقانه قرار نیست به ‫نتیجه برسه.
‫آره، من و چارلز جانسون شام خوردیم ‫و فردا صبحش هم قهوه گرفتیم.
‫منم بهش گفتم از اون فرودگاه
‫پروازهای بیشتری رو برای شرکتم می‌گیرم،
‫و مشتری‌های بیشتری رو می‌فرستم ‫به کافه و رستوران‌هاش.
‫بهش رشوه ندادم. ‫باهاش صمیمی نشدم.
‫فقط حقیقت رو بهش گفتم.
‫ما شرکت هواپیمایی بهتری هستیم.
‫درباره شکایت حق داری.
‫نتیجه نمیده. ‫می‌دونستم.
‫واسه همین یه نقشه دوم داشتم.
‫کارآگاه خصوصیم رو می‌شناسی؟
‫جولی شتز.
‫چند ماهه داره تعقیبت می‌کنه ‫که ازت آتو گیر بیاره.
‫وای پسر، چه چیزی هم گیر آورد.
‫شرمنده، ولی تنها کاریه که بلدم.
‫اگه بلد بودم تپ دنس انجام بدم، ‫هیچوقت نمیومدم سراغ این کار.
‫ولی واقعاً به هم میاید.
‫دروغ نمیگم.
‫جولی شتز عزیز.
‫باعث شد بعد از طلاق‌هام پولی ‫از دست ندم.
‫نوشیدنی مکالن سی رو می‌خوام.
‫- می‌خوام جشن بگیرم. ‫- باشه.
‫شما چی؟
‫عکس‌ها رو منتشر می‌کنه،
‫منم به خاطر سَر و سِر داشتن با ‫کارمندم اخراج میشم.
‫مگر اینکه از گیت‌ها بگذرم، که بعدش
‫به خاطر مدیرعامل افتضاحی بودن اخراج میشم.
‫گزینه مزخرفی هست که یادم رفته ‫باشه بگم؟
‫متاسفم، جکی. بالا بری و پایین بیای ‫کارت رو از دست میدی.
‫سفارش ۶-۱۱.
‫مان بهشتی. سفارش ۶-۱۱.
‫این بهترین بوریتوی صبحونه‌ایه ‫که تا حالا خوردم.
‫چون با عشق درستش کردم.
‫این رسالت شغلی منه.
‫سفارش ۶-۱۲. بیچاره‌شون کن! ۶-۱۲.
‫باورم نمیشه پیتر ونس ماشین فست‌فود داره.
‫نه، من کارمند اینجام.
‫دیگه رفتم تو بخش خدمات.
‫ماشین انریکه رو بهش پس دادم.
‫اونم آشپزی رو یادم داد،
‫و یادم داد چطوری مثل آدم غذام ‫رو بجوئم.
‫ممنون، انریکه.
‫کاری نکردم که، رفیق.
‫خیلی مرد خوبیه.
‫می‌دونی که هر وقت به مشورت ‫نیاز داشتم میومدم پیش تو.
‫الان توصیه خاصی نداری؟
‫باید بفهمی چی از همه برات مهم‌تره.
‫یه صدایی درونته، جکی.
‫چهل سال طول کشید تا من ‫صدای درونم رو بشنوم.
‫فقط کافیه گوش بدی.
‫باشه.
‫بهترین بوریتوی دنیاست!
‫گل گفتی.
‫سفارش ۶-۱۳. باریک و بدجنس.
‫خدا به همراهت.
‫تجهیزات آماده به فروش رفتن هستن.
‫با اون قیمت یکی دیگه می‌خردشون.
‫واو، گوردیتا. آروم باش.
‫راست میگی. ممنون، کاپیتان جک.
‫باشه.
‫خیلی خب، بابایی. منتظر می‌مونیم.
‫دختر خوب.
‫وقت داری؟
‫البته.
‫بیا تو.
‫این...
‫نامه استعفامه.
‫هر کاری می‌خوای بکنی، ‫به یه وکیل نیاز داری،
‫و بعد از اون عکس‌ها،
‫من نمی‌تونم وکالتت رو به عهده بگیرم.
‫برمی‌گردی لندن؟
‫منهتن.
‫به یه شرکت بزرگ و معروف.
‫به احتمال زیاد پر از عوضی‌های گستاخه.
‫خب، موفق باشی.
‫برات آرزوی بهترین‌ها رو دارم.
‫و لطفاً به لیزی بگو که جدا شدنمون ‫تقصیر خودت بود.
‫گفتم. نگران نباش.
‫ممنون.
‫متشکرم، جکی.
‫باعث افتخار بود.
‫همه چیز.
‫قبل از اینکه برم...
‫یه چیزی هست.
‫تو مدیرعامل بی‌نظیری هستی.
‫واسه همین نمی‌فهمم چرا
‫می‌ذاری یه مرد بزنه تو سرت.
‫عکس‌ها دستشن، دنیل.
‫اون عوضی رو نمیگم. ‫بابات رو میگم.
‫- چی؟ ‫- دست بردار، جکی.
‫بابات در برابر تو هیچی به حساب نمیاد. ‫یه شوخی بیشتر نیست. یه نماده.
‫اونی که داری درباره‌ش حرف میزنی بابامه‌ها.
‫می‌دونم. مسخره‌ست که می‌ذاری ‫کنترلت کنه.
‫- کسی من رو کنترل نمی‌کنه. ‫- مزخرف نگو، جکی.
‫- باباته که مانع توئه. ‫- بسه دیگه.
‫خدای من، می‌دونستم آخرش میری.
‫تو منهتن موفق باشی.
‫بسیار خب.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫چی شده؟
‫بشین.
‫از وقتی بزرگ شدی داشتی ‫گندکاری‌های من رو جمع می‌کردی.
‫از وقتی مامان رفت و بابا عصبانیتش ‫رو سر ما خالی می‌کرد.
‫واسه یه بار هم که شده، تو این ‫زندگی بدون تفریحت به فکر خودت باش.
‫خودت چی می‌خوای؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم زندگیش رو نابود کردم.
‫فکر نکنم دیگه کاری از دستم بربیاد.
‫خیلی برای من و این شرکت
‫فداکاری کردی.
‫و خیلی قدردانتم.
‫خیلی خب، داری اخراجم می‌کنی؟
‫نه.
‫می‌خوام استعفا بدم.
‫آدم وقتی میفته زندان کلی ‫وقت واسه فکر کردن داره.
‫هر شب نشستم و فکر کردم ‫چرا افتادم زندان.
‫و اگه می‌تونستم کاری که ‫کردم رو پاک کنم
‫و از نو شروع کنم...
‫باز هم همون کار رو می‌کردم.
‫- باز سرش رو قطع می‌کردم. ‫- لیزی!
‫هنوز هم که بهش فکر می‌کنم ‫خوشحال میشم.
‫پس هر تصمیمی می‌گیری...
‫یه تصمیمی باشه که وقتی افتادی زندان، ‫ازش راضی باشی.
‫سیدنی بلوم اومده دیدنت.
‫یه بچه... با خودش آورده.
‫سیدنی، چه سورپرایز قشنگی. ‫من...
‫بچه تازه خوابیده. باید یواش ‫دعوا کنیم.
‫عوضی بزدل، آشغال ترسو.
‫می‌خوای جکی رو تو این راه تنها بذاری؟
‫در صورتی که این تصمیمش ‫تقصیر توئه.
‫سیدنی، تو دیگه حامله نیستی واسه همین
‫مجبور نیستم مزخرفاتت رو تحمل کنم.
‫عجله نکن، جناب.
‫تازه کجاش رو دیدی.
‫چطوری تونستی با این قیافه‌ت که ترکیبی
‫از مایونز و بستنیه این کار رو انجام بدی؟
‫منم می‌تونم صورتت رو مسخره کنم، ‫ولی نمی‌کنم.
‫چیه؟ که صورتم از مرمر ساخته شده؟ ‫بی‌نقصه؟
‫که اگه میشل فایفر استروئید ‫مصرف می‌کرد شبیه من میشد؟
‫که شبیه بندیکت کامبربچ با کلاه‌گیسم؟
‫سیدنی، تو رو خدا،
‫میشه بگی دردت چیه؟
‫این.
‫- صحیح. ‫- آره.
‫- بچه چطوره؟ ‫- عالیه.
‫استعفا به دلایل شخصی.
‫مسخره‌ست، گوردیتا.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫اون وقت دیگه نمی‌تونه از اون ‫عکس‌های مزخرف استفاده کنه.
‫گیت‌ها برای ایر کروز می‌مونن، ‫و شرکت به رشدش ادامه میده.
‫متوجه شدم هیچی از این برام ‫مهم‌تر نیست.
‫شرکت.
‫اینقدری براش زحمت کشیدم که ‫نمی‌تونم بذارم به همین سادگی نابود بشه.
‫پس استعفا میدم.
‫بهم اعتماد کن، هیئت‌مدیره بال درمیاره.
‫مردشور گیت رو ببره.
‫بابا، اینجوری نکن، خب؟
‫تو که خوشحال شدی. ‫از خداته.
‫می‌تونی بیای و همه رو نجات بدی،
‫و مدیر موقت بشی تا یه جایگزین ‫برای من پیدا کنن.
‫چرا اینجوری می‌کنی؟
‫می‌دونی تنها بخش شغلم که ‫دلم براش تنگ نمیشه چیه؟
‫ایستادن جلوی هیئت‌مدیره با اون ‫لبخند یخ، در حالی که تحقیرم می‌کنی.
‫وقتی ببینن دارم تنبیهت می‌کنم، ‫خودشون از این غلط‌ها نمی‌کنن.
‫چه حرف چرتی. ‫نظرت چیه اصلاً کسی تنبیهم نکنه؟
‫نظرت چیه کسی سر کار گوردیتا ‫صدام نکنه؟
‫یه لفظ محبت‌آمیزه.
‫باعث میشه فکر کنن من هنوز ‫همون دختربچه‌ای هستم که وقتی تو
‫داشتی پرواز می‌کردی، روی پات می‌نشستم.
‫و جفتمون می‌دونیم کی چیکار ‫می‌کرده، بابا.
‫وایسا ببینم، خانم. صبر کن.
‫بذار تکلیفم رو باهات روشن کنم.
‫من این شرکت رو تاسیس کردم.
‫شرکت هواپیمایی منه.
‫و داشتی ورشکسته می‌شدی.
‫حاضر بودی برای مردم سم‌پاشی هوایی ‫انجام بدی.
‫من برای توسعه شرکت تشویقت کردم.
‫من پول بیشتری درآوردم و هواپیماهای ‫بیشتری خریدم. من اصرار کردم پروازها تجاری بشن.
‫چرا برات سخته که به موفقیت‌های ‫من اعتراف کنی؟
‫دست بردار.
‫من که همیشه گفتم مدیرعامل ‫خیلی خوبی هستی. مگه نگفتم؟
‫حتی یک بار هم نگفتی.
‫سرخط خبرها، مدیرعامل ایر کروز ‫جکلین کروز
‫قراره خبری رو اعلام کنه و سرمایه‌گذارها ‫با دقت پیگیر هستن.
‫شرکت حاضر نشد زودتر از تاریخ اصلی ‫چیزی رو اعلام کنه
‫اما انتظارات بالاست، چون ممکنه ‫نشونه‌ای از یک
‫تغییر بزرگ و معنادار در شرکت هواپیمایی باشه.
‫حرفش که تموم شد، ‫یه لطفی در حقم بکن.
‫بهم یادآوری کن گل بفرستم.
‫برای خودم.
‫انتظار ندارم مقاومت کنن،
‫چون راستش رو بخواید، ‫بودجه‌شون کافی نیست.
‫می‌بینم که دوباره از دوستان خوبمون در
‫شرکت داروسازی سندلِکس شکایت کردن.
‫این پرونده دست خودت رو می‌بوسه، ‫آقای بلنچ‌فلاور.
‫آقای بلنچ‎فلاور.
‫خدای من، انگار دارم با بچه‌های ‫خودم حرف می‌زنم.
‫دنیل!
‫من... عذر می‌خوام، قربان.
‫فکر کنم باید پرونده رو بدید به یه نفر دیگه.
‫ممنون که استخدامم کردید، ولی...
‫من...
‫استعفا میدم.
‫چی فرمودی؟ نمی‌تونی به همین سادگی ‫استعفا بدی.
‫شرمنده، ولی چهل و پنج دقیقه ‫وقت دارم خودم رو برسونم نیوجرسی
‫و جلوی زن مورد علاقه‌م رو بگیرم ‫که مرتکب یه اشتباه بزرگ نشه.
‫تو دفاع از شرکت داروسازی میلیارد دلاری ‫موفق باشید.
‫بردار. بردار، بردار، بردار.
‫یالا، بلنک‌پاودر، بردار.
‫[سیدنی بلوم]
‫آره، برات پیغام می‌ذارم و ‫پیغام اینه.
‫همیشه فکر می‌کردم یه آشغال بزدلی، ‫ولی ته دلم امیدوار بودم اینطور نباشه.
‫گوشی. جکی،
‫حرفی هست که بتونم بزنم و پشیمونت کنم؟
‫بریم قال قضیه رو بکنیم.
‫می‌تونم ساختمون رو آتیش بزنم ‫و آژیر آتیش رو به صدا دربیارم.
‫برام آرزوی موفقیت کن.
‫اگه تا سی ثانیه دیگه خودت رو نرسونی،
‫با دست جمجمه‌ت رو خرد می‌کنم ‫و فرو می‌کنمش...
‫پدرسوخته‌ها!
‫همه‌تون یه مشت پدرسوخته هستید!
‫اونم از نوع بدش!
‫[انتظار تاخیر در رسیدن را داشته باشید]
‫ساکت، ساکت. شروع شد.
‫شتز، صداش رو زیاد کن.
‫- صداش رو زیاد کن! ‫- باشه.
‫صبح بخیر.
‫می‌خوام به همکارهامون
‫و مهمون‌هامون خوش‌آمد بگم و...
‫ممنون که وقت گذاشتید و امروز ‫اومدید.
‫می‌دونم بیشترتون انتظار دارید توسعه‌ی
‫شرکتمون به فرودگاه دالاس-فورت ورث رو ‫اعلام کنم...
‫ولی من واسه...
‫جکی!
‫چه عجب.
‫اومدم بهتون بگم
‫که یه تصمیم گرفتم...
‫و می‌خوام استعفا بدم.
‫ببخشید دیر کردم.
‫تونل هالند خیلی دست‌انداز داشت.
‫باورم نمیشه که می‌تونید تو ‫این جاده‌ها رانندگی کنید.
‫دو لاین؟
‫اگه یه اتفاق بد تو یکی از لاین‌ها بیفته، ‫کل شهر از کار میفته.
‫آقای بلنچ‌فلاور، ما وسط کنفرانس مطبوعاتی هستیم.
‫خانم کروز...
‫می‌خواستم قبل از صحبتتون ‫یه چیزی بگم. میشه...
‫میشه یه لحظه بریم بیرون صحبت کنیم؟
‫گوش همه با شماست.
‫اگه حرفی داری بگو.
‫ولی مسئله خصوصیه.
‫صحیح.
‫خب، باید بمونه برای بعد.
‫ببخشید که ایشون پرید وسط حرفم.
‫همونطور که داشتم می‌گفتم...
‫من تصمیم گرفتم...
‫- که استعفا بدم. ‫- من و خانم کروز یه سَر و سِری با هم داشتیم.
‫چرا مزخرف میگی؟
‫بیا.
‫گفتم.
‫الان دیگه همه فهمیدن...
‫اونم نمی‌تونه با عکس‌های احمقانه‌ش
‫که خیلی توشون قشنگ افتادی کار ‫خاصی انجام بده.
‫نه، نه، نه، نه.
‫- من و خانم کروز... ‫- نه، نه، نه، نه.
‫...قانونِ ممنوعیتِ سفت‌وسختِ روابط عاشقانه در محیط کار رو نقض کردیم.
‫ولی ارتباط بین ما زشت نبود.
‫اتفاقاً
‫خیلی هم زیبا و...
‫جادویی بود.
‫سعی کردیم حرفه‌ای باشیم. ‫واقعاً سعی کردیم ولی...
‫یه بار که تو دفترش باهاش صحبت می‌کردم ‫از شدت استرس عرق کردم. آخه ببینید چقدر خوشگله.
‫خیلی رو فُرمه. باورنکردنیه.
‫دنیل، اون یه حرف خصوصی بود. ‫یه سری چیزها باید خصوصی بمونن.
‫این چیزها برام جدیده. نمی‌دونم خط ‫قرمز کجاست. الان فهمیدم. استرس داشتن زیاده‌رویه.
‫هر چیز خصوصی ممنوعه.
‫فهمیدم.
‫جکی. خدای من، اینجا چقدر گرمه.
‫بیرون خیلی سرد بود و اینجا ‫خیلی گرمه.
‫بیا باهاش بجنگیم، جکی.
‫اگه تونل هالند دوتا لاین داشت و
‫یه ربع زودتر می‌رسیدم همین ‫رو بهت می‌گفتم.
‫واقعاً تونل عجیبیه.
‫باید از روی پل میومدی.
‫حق داری. همیشه حق با توئه. ‫تو بی‌نظیری.
‫استعفا نده، جکی.
‫تو مدیرعامل فوق‌العاده‌ای هستی.
‫حق با این پسر بریتانیاییه.
‫بالاخره داره یه حرف عاقلانه می‌زنه.
‫جکی مغز متفکر این شرکته. ‫از اول هم بوده.
‫و اگه بره، منم میرم.
‫واقعاً شگفت‌زده‌م می‌کنی.
‫خانم کروز.
‫سی سال طول کشید...
‫و لازم بود با یه وکیل مودب بریتانیایی ‫آشنا بشم
‫تا بالاخره جلوی اون مرد از خودم ‫دفاع کنم.
‫ممنون، آقا جون.
‫خواهش می‌کنم، عزیزم.
‫ای وای. با بابات بودی.
‫ببخشید. البته که با بابات بودی. ‫ببخشید، قربان. عذر می‌خوام.
‫جکی.
‫یه بار بهم گفتی که همیشه ‫حقیقت رو بهت بگم.
‫پس اینم از حقیقت.
‫دوستت دارم.
‫به خدا. عاشق این زنم.
‫دوستت دارم.
‫و می‌خوام باهات کار کنم.
‫و می‌خوام تا آخرین روز عمرمون ‫با هم زندگی کنیم
‫تا وقتی بمیریم و به عنوان کرم و گربه ‫تناسخ پیدا کنیم.
‫پیس پیس!
‫اینجا کنفرانس مطبوعاتیه‌ها.
‫وسط کنفرانس مطبوعاتی هستیم.
‫درسته.
‫نه.
‫من استعفا نمیدم.
‫روی بدنه هواپیما اسم من نوشته شده
‫و نمادش هم چیزیه که وقتی دوازده ساله‌م بود
‫و روی زمین دفتر بابام نشسته بودم، ‫با مداد رنگی‌هام طراحیش کردم.
‫و یه چیز دیگه هم بهتون میگم.
‫دنیل تنها ارتباط عاطفی من تو ‫محل کارم نبوده.
‫من با تمام کارمندهام...
‫همچین پیوندی دارم.
‫اونا خانواده من هستن.
‫از الان به بعد، کاری می‌کنم که بفهمید
‫چقدر برام عزیزید.
‫چون من جایی نمیرم.
‫اینجا ایستادم و با افتخار اعلام می‌کنم
‫که شرکت رو تا دالاس-فورت ورث ‫گسترش می‌دیم.
‫و هر کی بخواد مانع من بشه،
‫به وکیل خوبی نیاز داره.
‫چون بهترین وکیل نیوجرسی، ‫وکیل منه.
‫که بهترین وکیل دنیا هم هست.
‫ایول، جرسی!
‫جرسی!
‫جرسی، عزیزم!
‫آره! باریکلا، داداش!
‫خاموشش کن، شتز.
‫شتز! خاموشش کن!
‫خب، نامه‌ت درباره ارتباطات درون سازمانی ‫به دستم رسید...
‫آره. نوشته تا وقتی به صورت عمومی ‫اعلام بشن، مشکلی نیست.
‫- اینجا نوشته. ‫- آره.
‫خب، اون پسره که تو اتاق پست کار می‌کنه
‫و شبیه الف‌های جذابه و اسمش مارکوسه ‫رو می‌شناسی؟
‫یک سال و نیمه با هم نامزد کردیم.
‫و پدر این بچه‌ست.
‫نفس بکش، جرج.
‫و دلیل اصلی خوشحالی و خوشبختیمه.
‫خواستم در جریان قرار بگیری.
‫اه، ممنون.
‫اه، بذارید یه حدس غیرقابل پیشبینی بزنم.
‫اومدین بگین که با هم قرار می‌ذارین.
‫جرج، اومدیم بگیم که حجم کار ما ‫مدام داره دو برابر میشه.
‫و اومدیم ازت کمک بخوایم وظایفمون ‫رو برامون شرح بدی
‫که یه وقت دچار ناکارآمدی نشیم.
‫وای خدا. شرمنده.
‫من دوست دارم اینجا کار کنم.
‫این رزومه منه،
‫با چندتا از عکس‌های قشنگم.
‫از دفتر من گمشو برو بیرون.
‫می‌خواستم بهت بگم که من ‫با کسی قرار نمی‌ذارم.
‫ولی پایه‌م.
‫میشه بنویسی؟ پایه‌م.
‫[من پایه‌م، باهام تماس بگیرید] ‫می‌دونم پایه‌ای چون اینجا نوشته.
‫- لطفاً این برگه‌ها رو جایی نچسبون. ‫- آخی.
‫خانم کروز، آقای بلنچ‌فلاور، ‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫می‌خواید ممنوعیت جنگ غذا
‫تو دفتر رو بردارم؟
‫نه، جرج.
‫خواستیم بیایم و طبق قانونت
‫به صورت رسمی اعلام کنیم...
‫که داریم ازدواج می‌کنیم.
‫- نه. ‫- آره!
‫تو هم دعوتی. همه دعوتن. ‫قراره عروسی رو تو لندن برگزار کنیم.
‫عروسی خارجی. ‫می‌دونم، ولی هزینه پرواز مجانیه.
‫اوه، چه خبر خوبی.
‫به عنوان زن و شوهر، ‫ارتباط شما قانونیه
‫و بالاخره مناسب محل کاره.
‫آره! می‌دونستیم خوشحال میشی.
‫- خیلی خوشحال شدم. ‫- خیلی ممنون، جرج.
‫ممنون، جرج.
‫خیلی خوشحال شدم.
‫امشب بالاخره می‌تونی با ‫خیال راحت بخوابی.
‫البته.